Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Dawno temu
grupa lwów morskich odbyła niesamowitą podróż
z zachodniego brzegu Ameryk przez Pacyfik.
Odnalazły tam raj
odizolowany od reszty świata.
Wykuty w ogniu i wodzie.
Każda z wysp miała unikalny charakter
i była domem dla innej kolonii wyrzutków,
którzy przypadkiem na nią trafili.
A pod powierzchnią wody czekał niepowtarzalny morski świat.
Dziś potomstwo tych pierwszych lwów morskich
panuje na tych wodach.
LWY MORSKIE Z WYSP GALAPAGOS
Tego wieczora na cichej plaży
młoda samica Luna wychodzi na brzeg.
Ta wyspa jest domem
i schronieniem dla niej i jej nowo narodzonego szczenięcia.
Leo.
Lwy morskie zazwyczaj rodzą tylko jedno młode.
Więc Leo jest dla Luny najważniejszą istotą pod słońcem.
Luna zostanie przy nim przez pierwszy tydzień jego życia,
by nauczyli się swoich głosów i zapachów i wzmocnili łączącą ich więź.
Ta mała kolonia lwów morskich składa się z samych samic i młodych.
Nie licząc, rzecz jasna, władcy plaży.
To ten samiec tu rządzi.
Dorosłe samce walczą o samice,
a ten tutaj to obecny mistrz wagi ciężkiej.
Każde młode od początku wykazuje inny charakter,
który zdecyduje o tym, na jakiego osobnika wyrośnie.
Z początku młode trzymają się blisko matki,
ale Leo chce poznawać świat po swojemu.
Na przykład grawitację.
Gdy nauczy się chodzić, nic go nie będzie ograniczać.
Najważniejsze to nauczyć się, jak odnaleźć mamę.
Ups, zła mama.
Tu się znalazła.
Dni płyną, a Leo rośnie jak na drożdżach.
To zasługa odżywczego mleka jego mamy.
Wkrótce Luna postanawia, że Leo jest gotowy na pierwszy test.
Władca plaży sprawdza, czy nic im nie zagraża.
Ląd jest dla szczeniąt bezpieczny, ale woda już nie.
W tych wodach można spotkać rekiny.
Specjalnie planują swoje wizyty w okresie rodzenia się szczeniąt.
Gdy dostaje sygnał,
Leo może pierwszy raz wejść do wody.
Po co właściwie to robimy?
To pierwszy rytuał przejścia dla lwa morskiego.
Lekcje pływania.
Luna nie odstępuje go na krok.
Młode zaczynają pływać już w pierwszym tygodniu życia.
To wielkie osiągnięcie.
Może Leo zostanie kiedyś odważnym mistrzem plaży.
Czas na suszenie.
Metodą piaskową.
To nie jest dla każdego.
Pierwsza lekcja pływania była sukcesem.
Gdy zapada zmrok, zaczyna się zachwycający pokaz świateł.
Wyspy Galapagos są tak oddalone od reszty świata,
że gwiazdy świecą tu jaśniej niż gdziekolwiek indziej.
Następnego ranka Leo idzie z Luną nad brzeg oceanu.
Ale to nie będzie lekcja pływania.
To coś, co Luna musi zrobić sama.
Dla dorosłych osobników dzień na lądzie to dzień bez jedzenia.
Luna musi wrócić do wody, aby zjeść i uzupełnić zapasy mleka.
Leo musi zostać na brzegu.
Jeszcze nigdy nie był sam.
Może oni się z nim pobawią.
Czerwony krab skalny.
Brzmi przyjaźnie.
A ty dokąd?
Trudne to szukanie kolegów.
Legwan.
Może on zaprzyjaźni się z…
To tyle? Żadnego „Witaj”?
Czy Leo znajdzie przyjaciela?
Na pełnym morzu Luna skupia się na swoim celu.
Na rybach.
Dołączają do niej inne głodne lwy morskie.
Razem tworzą elitarną drużynę łowców.
Do realizacji swojego planu wykorzystają ukrytą zatokę.
Jako doświadczona łowczyni Luna zajmuje pozycję na czele grupy.
Lwy morskie zapędzają ryby do zatoki,
ale same też muszą uważać.
Na żer ruszyły inne drapieżniki.
Żarłacze czarnopłetwe.
Lwy morskie z ogona grupy nie spuszczają rekinów z oczu.
Muszą szybko zakończyć polowanie.
Na czele grupy woda robi się płytsza,
a ryby zaczynają panikować.
Wpadły w pułapkę.
Do polowania dołącza trzecia grupa.
To pelikany brunatne.
Piraci.
Lwy morskie przyspieszają natarcie, aby wyprzedzić rekiny.
Ale pelikany rzucają się na ryby,
zanim lwy morskie mają szansę zepchnąć je na brzeg.
Lwy morskie odwaliły całą robotę, a pelikany ukradły im zdobycz.
Luna nie może na to nic poradzić.
Okradają ją w biały dzień.
Te ptaki potrafią połknąć po cztery ryby naraz.
Są tak chciwe, że okradają się nawzajem.
Luna może tylko patrzeć.
Osłupiała od ich bezwstydnego obżarstwa.
Ale nie pozwoli, by ci złodzieje z nią wygrali.
Tymczasem na wyspie
Leo pracuje nad swoim rykiem.
Usłyszała go młoda samiczka Maya.
Nie jest pewna, czy Leo zdał test zapachu,
ale wkrótce ruszają razem na plażę.
Leo w końcu znalazł koleżankę.
Kogoś, kto tak jak on kocha odkrywać świat.
Od razu widać, że oboje są stworzeni do oceanu.
I tak jak jego mama, Leo ma talent do naganiania ryb.
W wodzie Luna rozgląda się za kolejną ławicą dla swojego stada.
Myśliwi szykują się do drugiego ataku.
Znowu oni?
Do boju.
Tym razem lwy morskie przechytrzają rekiny.
Drużyna tworzy podręcznikową formację.
Pelikany szykują się do kolejnego rozboju.
Jednak tym razem lwom morskim udaje się zepchnąć ryby w głąb plaży
i wyprzeć pelikany.
W końcu strudzeni myśliwi mogą się nacieszyć zdobyczą.
Szwedzki stół dla Luny i jej przyjaciół.
Pelikanom wstęp wzbroniony.
Dawaj tę rybę i wynocha.
Luna napełnia żołądek.
Teraz będzie mogła spokojnie nakarmić Leo.
Imponujące zwycięstwo nad pelikanami-piratami.
Luna wyruszyła dwa dni temu.
Pod jej nieobecność Leo przekracza kolejne granice.
Właśnie zmierza na drugą stronę wyspy.
Witaj.
Trudno tu będzie znaleźć przyjaciół.
Nie zbliżać się do cudzych mam.
Leo odważył się wejść na skały wulkaniczne.
Rety, ale tu gorąco.
Powinien zejść ze słońca.
Może kąpiel?
Leo uwielbia ocean.
Ale to nie jest jego przytulna plaża.
To ostre skały, a właśnie zaczyna się przypływ.
Wkrótce otacza go woda.
Lekcje pływania go na to nie przygotowały.
Woda wciąga go głębiej.
Leo przedostaje się na spokojne wody.
I nagle ponad szumem fal dobiega go wołanie.
Zna ten głos! Ale gdzie ona jest?
Jest wyczerpany.
Nie widzi jej.
Tutaj jest!
Mama wróciła.
Leo świetnie poradził sobie sam.
A Luna ma pokarm po polowaniu,
aby wykarmić go mnóstwem świeżego mleka.
Minął prawie rok,
a mała namorzynowa wysepka Leo nieco się zmieniła.
Skromna plaża, na której się urodził, zmieniła się w buzujące miasto.
Setki lwów morskich przeniosły się tu z innych wysp.
Już nie jest tu tak jak kiedyś.
Dobrze mu tu z Luną, ale pojawił się nowy problem.
Ostatnimi czasy władca plaży przestał traktować Leo przyjaźnie.
Wręcz przeciwnie.
Leo nie jest już szczeniakiem,
więc nie jest już mile widziany na plaży pełnej samic.
Nie rozumie, dlaczego władca plaży chce go rozdzielić z mamą.
A tak go kiedyś podziwiał.
Luna zapewniła mu najlepszy możliwy start,
ale tutaj jej rola się kończy.
Na razie Leo może się bawić na płyciznach,
ale w pewnym momencie będzie musiał opuścić to miejsce.
Przynajmniej tutaj nie musi się przejmować władcą plaży.
W odróżnieniu od innych morskich ssaków
lwy morskie rozpędzają się przednimi płetwami,
a nie ogonami.
Dzięki temu w wodzie poruszają się niezwykle zwinnie.
W nadchodzących latach
te osobniki będą szlifować umiejętności potrzebne w dorosłym życiu.
Leo zaczyna od poznawania oceanu.
Korona Diabła to pozostałość po starożytnym wulkanie
i idealne miejsce na młodego, wygnanego podróżnika.
Leo ma już cztery lata
i nie jest mile widziany na swojej plaży.
Oszałamiające widoki przy sąsiedniej wyspie
pozwalają mu zająć czymś głowę.
Lwy morskie z Galapagos nurkują głębiej i na dłużej
niż jakikolwiek inny gatunek lwów morskich.
Mogą zejść nawet na 600 metrów.
W głębinach czekają na nie zachwycające widoki.
Niebiesko-złote lucjany.
Chetonikowate.
Nawet rozdymka.
Ale najlepsze jest to, że odwiedziła go Maya.
Ona już zna tę wyspę i wie, gdzie szukać kandydatów na przyjaciół.
Problem w tym, że nie każdy chce się z nimi zaprzyjaźnić.
Ale i tak będą próbować.
Dosyć tego. Kto następny?
Żarłacze białopłetwe.
To nocne drapieżniki.
Za dnia szukają tylko miejsca, by odpocząć.
Dzisiaj im się to nie uda,
ponieważ kiedy lwy morskie chcą się bawić, nie odpuszczą.
A dzisiaj mają ochotę na „Złap rekina”.
Zmieszczę się tutaj?
Cześć, mam cię.
Leo wie, że może skubać tylko ten koniec, a nie ten z zębami.
Lwy morskie.
Nie znoszę tej zabawy.
Mai nie udało się znaleźć przyjaciół, więc postanawia wrócić do domu.
Leo nie może.
Oboje wiedzą, że w tym wieku
władca plaży nie pozwoli mu wrócić do kolonii.
Żegna się ze swoją przyjaciółką.
Leo nie może wrócić.
Może płynąć naprzód.
Leo dociera na brzeg pobliskiej wyspy.
To Española.
Trochę tu gwarno.
Wciąż jednak może się tu zdrzemnąć i osuszyć.
Znajome twarze
i kilka nowych.
Na wyspie Leo nie było głuptaków galapagoskich.
Leo liczył chyba na bardziej piaszczyste plaże.
Ale teraz potrzebuje tylko miejsca do spania.
Nie wie jednak, że są tu też inne ptaki.
To albatrosy galapagoskie i właśnie trwa ich okres godowy.
To może stanowić problem.
Te ptaki łączą się na całe życie, więc ich zaloty nie są tylko na pokaz.
Potrafią trwać 20 minut
i składa się na nie stukanie dziobami…
ukłony,
kołysanie,
krzyki
i wisienka na torcie: cichy wrzask.
W okresie godowym na wyspę zlatują się albatrosy galapagoskie z całego świata.
Nieustannie hałasują.
To tyle z drzemki.
Nie mogąc powrócić na rodzinną plażę,
Leo rusza na poszukiwania bardziej przyjaznego miejsca.
Razem z Leo wyspy Galapagos odbywają własną podróż.
Nieustająca aktywność wulkaniczna sprawia, że ciągle się przemieszczają i zmieniają.
Istnieje szansa, że któraś z nich stanie się kiedyś nowym domem dla Leo.
W końcu Leo znajduje wyspę z nierówną i odsłoniętą linią brzegową.
Fale robią się coraz większe.
Leo nigdy nie odmówi sobie jednej rzeczy.
Surfowania.
Nagle dołącza do niego inny lew morski.
Przyprowadził więcej młodych wyrzutków.
Rozochocony pływaniem
Leo zaczyna zabawę w „Złap jeżowca”.
Jednak zabawa na tej rafie może słono kosztować.
Leo coś wyczuwa.
Chodu!
Było blisko, ale udało im się uciec.
Trzyipółmetrowy żarłacz galapagoski próbował zapolować na młode lwy morskie.
Nie ochroni ich żaden dorosły osobnik, więc Leo wkracza do akcji.
Jeśli nie zwalczy strachu, nigdy nie zostanie władcą plaży.
Inni podążają jego śladem.
Leo zasadza się na żarłacza.
Z zabawy z żarłaczami białopłetwymi przy Koronie Diabła wie,
że rekiny nie znoszą skubania ich wrażliwych ogonów.
Uczy innych, jak to robić.
W końcu rekin odpuszcza.
Ma już dość.
W sytuacji kryzysowej
Leo potrafił się wykazać i zmierzył się z żarłaczem.
Mało który samiec lwa morskiego zostaje władcą plaży,
ale Leo udowadnia, że to może być zadanie dla niego.
Zostawia kolegów surferów i dalej płynie sam.
Ale z nowym animuszem.
Wyspy Galapagos otaczają jedne z najbogatszych wód na świecie.
Żyje w nich ponad 500 gatunków ryb.
Pojedynczy osobnik nie ma szans na złapanie ryb na otwartych wodach.
Ale są inne sposoby.
Niektóre ryby chowają się w szczelinach skał.
Na szczęście Leo jest cierpliwy.
Lwy morskie mają najdłuższe wąsy wśród ssaków,
które wykrywają nawet najmniejsze wibracje.
Buszując wśród skał, Leo orientuje się,
że jeśli wdmuchnie bąbelki w szczeliny,
może wypłoszyć ryby z ich kryjówek.
Mam cię.
Dopiero zaczyna,
ale jeśli ma zostać władcą plaży, potrzebuje większych zdobyczy.
Leo płynie dalej.
Archipelag Galapagos zajmuje ogromny obszar.
Prawie 60 000 kilometrów kwadratowych.
Więc lwy morskie pokonują ogromne odległości.
Jak na razie Leo odwiedził tylko kilka miejsc,
ale archipelag składa się z ponad setki wysp, wysepek i skał.
Każda posiada unikalne cechy, które czynią ją wyjątkową.
Świeżo uformowane wyspy to surowe skały.
Zastygła lawa, na której trudno o żywe organizmy.
Na starszych wyspach rośliny miały czas, by się rozwinąć,
i stworzyły bogate, różnorodne środowisko.
Na zachodnim skraju archipelagu leży Fernandina,
najmłodsza z tutejszych wysp.
Z wierzchu wydaje się niezbyt gościnna.
Co innego pod wodą.
Dzięki prądom morskim jest to jedna z najbardziej urodzajnych wysp
na całym Galapagos.
Woda jest tu tak zimna, że zamieszkały tu nawet pingwiny.
Leo widywał takie legwany w domu,
ale skąd wzięły się tutaj?
Legwany morskie to jedyne jaszczurki na ziemi,
które wykształciły sobie zdolność pływania pod wodą.
Żywią się głównie algami.
Ale miejscowym garbikom nie podoba się, że te lądowe stworzenia
przypływają tu i pożerają wszystko, na co mają ochotę.
Rozkopują im trawniki.
Nie będą tego dłużej znosić!
Dobra. Legwan ma dość.
Teraz kolej na Leo.
Leo wie, jak to jest, gdy cię gdzieś nie chcą.
Nieźle pływasz, wiesz?
Po długim, nieco irytującym nurkowaniu
legwan wraca do domu, na skały wulkaniczne.
Leżą tu już inne legwany.
Całe tysiące.
Ich przodkowie przybyli na tę wyspę jako jedne z pierwszych zwierząt.
Nie powitały Leo zbyt przyjaźnie.
Jaszczurki pozbywają się wody morskiej,
która zgromadziła się w ich ciałach podczas nurkowania.
Leo zauważa też innych mieszkańców wyspy, którzy przemykają między skałami.
Węże pseudalsophis.
Gromadzą się ich tu setki.
Wszystkie wypatrują jednego.
Świeżo wyklutych legwanów.
Odcięto mu drogę ucieczki.
To okrutne miejsce.
Młode, którym uda się przedostać, będą bezpieczne z dorosłymi legwanami.
Wyspa Fernandina uformowała się niedawno,
a w jej sercu leży aktywny, kipiący wulkan.
Tykająca bomba zegarowa.
Jego nieustająca aktywność bez przerwy przekształca krajobraz.
Ale surowe skały wulkaniczne dają Leo nowe możliwości.
Poszarpana, nierówna linia brzegowa idealnie nadaje się na teren łowiecki.
Leo jest już dorosły
i gotowy, by zapolować na większą zdobycz.
Znacznie większą. Na tuńczyka żółtopłetwego.
Osiągają wagę 60 kilogramów
i pływają z prędkością 60 kilometrów na godzinę.
Dwa razy szybciej od Leo.
Ten myślał, że jest tu całkiem sam,
ale pojawia się inny młody lew morski z sąsiedniej wyspy.
Ma ochotę wspólnie zapolować.
Żaden z nich nie wie, jak się za to zabrać.
Tuńczyki dają się zaganiać,
ale gdy tylko lwy morskie się zbliżają, ryby przemykają obok.
Leo prawie jedną złapał,
ale trudno za nimi nadążyć.
Są bardzo szybkie.
To nie działa.
Pozbawiony wyboru Leo kieruje się ku zacisznym zatokom wyspy.
Mieszka tam stary wygnany władca plaży.
To trochę ryzykowne,
ale może Leo namówi go do pomocy.
Budzenie z drzemki samca lwa morskiego to kiepski pomysł.
Ale Leo potrafi być przekonujący, gdy chce się z kimś zaprzyjaźnić.
Jakimś cudem udaje mu się namówić go na wspólne polowanie.
Leo nie wie wszystkiego o starszym samcu.
Jeśli chodzi o połowy tuńczyka, ten był kiedyś legendą.
Dwa młodsze lwy morskie wyrywają się naprzód,
a mistrz trzyma się z tyłu.
Leo i jego partner ścigają tuńczyki po całej zatoce,
a starszy osobnik blokuje ujście.
Niedostatki w prędkości nadrabia sprytem.
Wie, że tuńczyki szybko pływają, ale równie szybko się męczą.
W końcu myśliwi wybrali jedną rybę.
Nareszcie, tuńczykowi zabrakło energii i wody.
Młode lwy morskie odsuwają się
i pozwalają, by zawodowiec pokazał im, jak poradzić sobie z taką sztuką.
Leo może nabrać niezbędnej masy.
Dzięki staremu władcy plaży
odkrył, że nie wszystkie dorosłe samce są agresywne.
Leo może wybrać, na jakiego samca wyrośnie.
Wulkan wybudził się ze snu i wypluwa stopione skały na wyspę.
Gdy lawa o temperaturze 1000 °C, wpływa do morza,
woda natychmiast wyparowuje.
Fernandina płonie.
A Leo znowu musi ruszyć w drogę.
Dorastający lew morski bez domu.
Trzy lata później Leo ma już siedem lat.
Podróżując po Galapagos, widział wygasłe wulkany,
wybuchy lawy i wiele innych rzeczy,
ale nigdy nie doświadczył błogiej strony wulkanicznej aktywności…
aż do dzisiaj.
Gorące bąbelki gazu ze stopionej magmy przedostają się przez dno morskie.
Gdy tutejsze skały wulkaniczne ostygły, były pełne tych bąbelków,
czemu zawdzięczają swoją porowatą teksturę.
Idealną do drapania.
Leo poznaje grupę samic, które witają go w swoim spa
i uczą sztuki złuszczania.
Gdy wszystkie są wypieszczone,
Leo zabiera się z nimi na ich rodzinną wyspę.
Tutejsze płycizny przypominają mu dom.
Ten zachwycający nieczynny wulkan to wyspa Beagle.
Jej piaszczysty brzeg idealnie nadaje się na dom dla lwów morskich.
Leo wygrał na loterii.
To plaża pełna samic.
W końcu może dołączyć do jakiejś kolonii.
Ale na każdej plaży mieszka jej władca.
Im ładniejsza plaża, tym większy władca.
Leo nie spodziewał się tutaj konkurencji.
Nie da sobie rady.
Ale ma pomysł.
Może nie najlepszy, ale lepsze to niż nic.
Jedno jest pewne,
ten wielki władca plaży tutaj się nie wdrapie.
Zaczeka na dole.
Przez chwilę Leo myślał, że znalazł to, czego szukał.
Ale musi zmierzyć się z prawdą.
Nie może jeszcze konkurować z władcą plaży.
Dopiero gdy będzie mógł,
dorobi się własnej kolonii.
Czas na angielskie wyjście.
Musi tylko wymyślić, jak stąd zejść…
nie budząc wiadomo kogo.
Najlepiej będzie wyjść tylnymi drzwiami.
Eleganckie to to nie jest,
ale przynajmniej skuteczne.
Drugi raz w życiu zostaje wygnany.
Leo kieruje się na północ,
ku najdalej wysuniętym wyspom archipelagu.
Przeprawa przez ocean zajmuje lwom morskim wiele dni.
Ale nawet tutaj, wśród pustego błękitu, można natknąć się na życie.
Kulista ławica sardynek pacyficznych.
Dla Leo to idealna okazja, skoro chce nabrać masy.
Zmieniające się kolory i kształty są hipnotyzujące,
a Leo orientuje się, że nie da rady.
Na szczęście dołącza do niego grupa innych lwów morskich.
To zorganizowany chaos,
kiedy z każdej strony przebijają ławicę
i zapędzają ryby w swoją stronę.
Leo w końcu urządza sobie ucztę.
Kuliste ławice to ulotne widowisko,
które nie trwa długo.
Odpływając z brzuchem pełnym sardynek,
Leo zauważa innych na powierzchni.
Z dala od brzegu, nie mogąc się rozgrzać po nurkowaniu,
lwy morskie wyciągają płetwy z wody i używają ich jak paneli słonecznych.
Z pewnością jest to…
kreatywne.
Ale Leo nie ma na to ochoty.
Popłynie najdalej, jak się da, na północ.
Na horyzoncie widział wyspę.
To wyspa Darwin, najdalej wysunięty obszar Galapagos.
Dla Leo to kraniec świata.
Lwy morskie nie mogą ciągle siedzieć w wodzie.
W końcu muszą ogrzać się na brzegu.
Wymierzenie skoku jest niebywale trudne.
Jeśli coś pójdzie nie tak, roztrzaskasz się o skały.
Leo cudem znajduje skalną półkę, na której w końcu może odpocząć.
Najbliższa sąsiadka wyspy Darwin, wyspa Wolf, kryje mroczny sekret.
Podczas gdy głuptaki mogą przelecieć ogromne odległości,
by znaleźć tu partnera…
te małe ptaszki tego nie potrafią.
Utknęły tu,
a skąpa roślinność na tej odległej wyspie
nie jest w stanie ich wyżywić.
Dlatego sięgają po drastyczne środki.
To darwinki ostrodziobe.
Żywią się krwią głuptaków, które zakładają gniazda na wyspie.
Ich ptasi przodkowie żywili się tylko pasożytami
z piór głuptaków.
Ponieważ niosło to dla nich korzyści,
głuptaki tolerowały mniejsze ptaki.
Ale gdzieś po drodze izolacja i ewolucja
zamieniły te małe śpiewające ptaszki w krwiopijczych mięsożerców.
Najbardziej północne wyspy nie dały Leo niczego poza skalistymi klifami
i chłoszczącymi falami.
Nie ma wyboru i musi kontynuować swoją podróż.
Przez kilka następnych lat
Leo poznaje wszystkie zakamarki Galapagos.
Ich zwierzęta…
i całą magię.
Jego wyprawa nauczyła go wielu rzeczy,
ale wciąż brakowało mu tej najważniejszej…
Domu.
Minęło dziesięć lat, odkąd Leo opuścił rodzinną plażę,
swoją mamę i Mayę.
Teraz jest już dorosłym samcem
i nadal szuka swojego miejsca w tym wyspiarskim świecie.
Kolejna surowa wyspa ze zdradliwymi klifami i bez plaż.
Leo już to wszystko widział i jest przygotowany na każdy scenariusz.
Jest teraz starszy, mądrzejszy i bardziej pewny siebie.
By zdobyć to, czego chce, jest gotów na ryzyko.
Prąd w tym tunelu zdaje się go wciągać.
Może dokądś prowadzić.
Widać światło.
To ukryta plaża.
Jest tu jak w raju.
Ale Leo już wie, że pierwsze wrażenie może być mylące.
Oczywiście, że ta plaża jest już zajęta.
Ale Leo nie jest już przerażonym młodzikiem.
Teraz jest tak wielki jak tutejszy władca plaży.
W końcu stary władca plaży ustępuje.
Leo pokazuje mu wyjście.
Po latach poszukiwań
od jednego skraju Galapagos po drugi
Leo w końcu znalazł dom.
Jego matka, Luna, która rozbudziła w nim ducha przygody,
dbała o niego i udzieliła pierwszych lekcji,
byłaby dumna z tego, jakim władcą plaży się stał.
Z czasem przybędzie tu więcej lwów morskich.
Nie będą musiały bać się rekinów,
gdy Leo będzie patrolował tutejsze wody.
Samice i młode będą tu bezpieczne i zaopiekowane.
Leo pokonał wiele przeciwności podczas swoich międzywyspowych wojaży.
Teraz jest gotów przewodzić.
I założyć własną rodzinę na swojej własnej plaży.
Oto jego nagroda. Oto jego czas.
Oto jego dom.
Spójrzcie na to.
W życie czegoś takiego nie filmowałem.
Napisy: Magdalena Adamus