Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Trzydzieści sekund.
Twoja kawa smakuje równie dobrze jak moja.
Dwadzieścia sekund.
Dziesięć, dziewięć, osiem…
Roznieśmy ten dzień.
Trzy, dwa, jeden…
Jak pizzę.
Oto ja! Człowiek Kurczak!
- Herman, krawat! - Człowiek Kurczak.
OK, Człowieku Kurczaku, złaź i oddaj krawat.
Hermien, masz pracę domową?
Tak.
Mój domek wyposażony w panele słoneczne.
Wow! Wygląda super!
Herman, a twoja gdzie?
Oto jest.
A co to właściwie jest?
Autoportret.
Albo kreatywny schemat jelita cienkiego.
Dobra robota, młody. Jestem z ciebie dumna!
Strzeżcie się Człowieka Kurczaka!
A kogo my tu mamy?
Kota w worku.
Cóż za uroczy idiom.
Chyba urocza idiotka!
- Ej, Herman! - Herman!
Brakuje ci jeszcze wibrysów.
Tylko nie wodoodpornym markerem.
Przyniosę narzędzia do makijażu.
Czyja była kolej, żeby zabrać Peeta i Penarie do kurnika?
‎Chodźcie.
- No już. - Spójrz!
To twoja wina.
- Była twoja kolej. - No ej!
Herman, proszę cię.
Nie przy Peecie i Penarie. Dla nich to morderstwo.
Jak długo tu stoisz?
Wystarczająco, wiem, jak smakuje wasza kawa.
Hendrik.
Mów mi „H”.
Będzie „Aua”, jak się spóźnisz do szkoły.
Penarie mówi: „Elo”.
Peet: „Pocałuj mnie”.
Zamknijcie go w klatce.
Cip, cip, cip! Kukuryku!
Nawet o tym nie myślcie!
Postawcie je!
- Uspokójcie się już. - Pudełka śniadaniowe!
Kocham zapach chaosu o poranku.
Hej, Hendrik!
Słowo, że dziesięć sekund temu panowaliśmy nad sytuacją.
Świetnie ich wychowaliśmy.
- Ojej. - Tak sądzicie?
Was, nie dzieci.
‎Mamo!
Hej!
- Cześć, kochanie. - Mój kotku!
- Cześć. - Co to za kotek?
- Cześć, króliczku. - Ale kotek.
Szybko, szybciutko.
Co powiedział lekarz? Co z Henrym?
Na szczęście to tylko wzdęcie.
Musi się po prostu porządnie wypierdzieć.
W sumie dużo hałasu o nic, zupełnie jak matka podczas porodu.
Spróbuj urodzić, to pogadamy.
Drużyno, rodzice chrzestni muszą iść. Mamy swoje dzieci w biurze.
Nie mogę wam dzisiaj jakoś pomóc?
Absolutnie nie. Denise i ja mamy wszystko po kontrolą. Pamiętaj:
ja kontroluję, ty inkubujesz.
Zawsze solidarni?
Zawsze solidarni.
Na razie, bziki!
- Cześć, ciociu, wujku. Kochamy was! - Cześć!
- Hertjie, będę na zewnątrz. - Cześć.
Wezmę krawat i aktówkę.
Cześć, Bassonowie!
‎Cześć!
Uwielbiam ich…
Ja też uwielbiam, ale uwielbiam ich oddawać.
Jak Karla i Hertjie mogą to znosić na co dzień?
Wolę walczyć z całą salą zrzęd niż z pięciolatkami,
którym nikt nie pokroił kanapek w kółka.
Masz rację.
Wychowywanie dzieci jest trochę jak nasza praca w biurze.
Hertjie!
Muszę się jeszcze odlać!
Różnica jest taka, że jak klient jest trudny, zabieram mu jacht.
To zabawne, że mamy kompetencje do bycia świetnymi rodzicami.
Cóż…
Teraz już za późno.
Czy to są słowa Szakala?
Tego, który obiecał mi przed ołtarzem,
że jeśli zrezygnuje z biznesu dla dzieci, mogę go zamknąć?
Umowy biznesowe kiedyś się skończą.
Zresztą to było dawno temu.
Właśnie, robimy się coraz starsi…
Dojrzalsi.
Próbowaliśmy już wszystkiego, JP.
Mojo and Amalgamated Media to nasza rodzina.
Ile razy o tym rozmawialiśmy?
Gdzie znajdziemy miejsce na dzieci z takim szalonym harmonogramem?
Częściej jesz w samolocie niż w domu,
a ja cały tydzień zajmuję się neurotycznymi klientami.
Możemy coś pozmieniać. Ja mogę coś pozmieniać.
Sprzedasz swoje 27 firm?
Zamienisz McLarena na jakieś kombi?
Coś mógłbym wymyślić. Mógłbym założyć bagażnik na McLarena.
Dobra, masz rację. Jesteśmy zbyt zajęci.
Ale wiedz, że byłabyś najgorętszą matką na zebraniach rodziców.
Ktoś owinął mi aktówkę papierem toaletowym!
Tak, bardzo słusznie, że nie zdecydowaliśmy się na dzieci.
Oczywiście.
Do zobaczenia w biurze.
Zagrajmy o niego!
Tak!
Przegraniec!
Omówiliście z Jaci sprawę Dubaju?
Wymieniliśmy w tej sprawie kilka maili.
Wasze telefony są we wspaniałym związku.
Zresztą to nic pewnego.
Nie zorganizujemy ligi rugby w Emiratach z dnia na dzień.
Badamy sprawę, podobnie jak inwestor i jego ludzie.
Twoja żona jest wtajemniczona w to „badanie”?
Jaci nie podoba się, że mógłbym spędzać po pół roku w Dubaju.
Mnie też nie!
Jeśli Jaci zdobędzie kontrakt na produkty dla dzieci,
możemy sobie darować ten Dubaj.
Próbuję uniknąć złej decyzji.
Wiesz, że w Dubaju jedzą suszone mięso wielbłądów?
- Dzień dobry, partnerze. - Dobry, partnerko.
Jak kwestie kreatywne?
Doskonale.
GreenFuture podpisało wczoraj.
MAD Consulting było bardzo zadowolone z budżetu nowej kampanii,
a prezentacja dla YBAB na ten weekend idzie świetnie.
- Wybornie. - A biznes?
JP skopie tyłek tym gościom od Dubaju.
- Co? - Nie, nie, on żartuje.
W weekend zabawimy inwestora
i jego ekipę w Kapsztadzie.
Na turystów. Kirstenbosch,
Góra Stołowa, paralotnie, nurkowanie z rekinami.
- Świetnie. - I burgery w Sea Point.
Z jakiegoś powodu zawsze na to nalegają.
A w sobotę wieczorem
impreza w jego domu letniskowym,
gdzie niby przypadkowo pojawią się byli rugbiści ze Springboku.
To niespodzianka dla nich czy dla was?
To korzystne dla biznesu, Denise.
A jak jego ludzie będą brali autografy i robili sobie selfie,
on się zgodzi na umowę i oficjalnie staniemy się
agencją nowej ligi rugby na Bliskim Wschodzie.
A ja i Jaci będziemy cały weekend tonąć w produktach YBAB,
w kremach i pieluchach.
Zgłodniałem.
Co?
Jest doktor pewien?
A Naas Botha grał w Springboku?
Czy papież jest katolikiem?
Czy Bobby van Jaarsveld to najlepszy Bobby?
Czyli…
to ani na pewno, ani może wczesna menopauza?
„Na pewno może” oznaki wczesnych etapów ciąży.
Ale…
przecież to niemożliwe.
Już siedmiu lekarzy mówiło mi, że nie mogę zajść w ciążę.
I pan!
Pan też tak twierdził!
I że żołnierze JP pływają wokół moich jajeczek,
rozleniwionych przez zajęty mózg.
A poza tym…
Już się pogodziliśmy z tym, że nie będziemy mieli dzieci.
Jesteśmy zbyt zajęci na dziecko!
A co, jeśli…
on się ze mną rozwiedzie?
Dzieci mogą zniszczyć małżeństwo.
Nie, nie.
To…
Poza tym jestem na szczycie kariery.
Moja firma jest wśród trzech z całej Afryki,
które dostały zapytanie w sprawie wielomilionowego kontraktu.
Z całego kontynentu!
- Gratuluję. - Dziękuję.
Tyle na to pracowaliśmy…
Gratuluję ciąży.
Będzie pani musiała zwolnić. To ciąża geriatryczna.
Geriatryczna?
- Może jestem stara, ale nie… - …martwa. Widzę.
Chyba dopiero się pani rozkręca.
Na waszym miejscu
zacząłbym szukać jakiegoś imienia dla dziecka.
Ignatius.
To imię dla silnego mężczyzny.
A jeśli to będzie dziewczynka?
JAK PRZEŻYĆ Z DZIECKIEM! YBAB
CZEKAMY NA SPOTKANIE Z EKIPĄ MOJO
W WINIARNI HAZENDAL! POZDROWIENIA – MARIETJIE KOEKEMOER
Moje dzieci miały na ciebie taki wpływ?
To dla Jaci.
To chyba nie jej rozmiar.
Wiesz, nie jest za późno, żebyście zdecydowali się na dziecko.
Nie mogę wymagać od Jaci, żeby porzuciła karierę.
Rozmawialiście o tym?
Niech zgadnę: wymieniliście w tej sprawie kilka maili?
To skomplikowane, OK?
Moi pływacy nie są jak Ryk Neetlings…
Oddam ci jedno z naszej piątki.
Karla się nie zorientuje. A może nawet ci zapłaci.
Może kiedyś.
„Może kiedyś” zmieni się w „kiedyś”. Zanim się obejrzysz,
stracisz prostatę.
- Co? - Tak tylko mówię.
O, dostałem pielsie!
Co dostałeś?
Zdjęcie pieluchy od Karli. Zobacz.
Wygląda jak mapa Afryki.
Idź mi z tą pieluchową pornografią.
- A może mapa Włoch. - Hertjie!
Wynocha.
- Dzień dobry. - Dobry.
Hej.
To dla ciebie.
Co… Kto ci powiedział?
To twoje zaproszenie od YBAB na weekend.
Trafiło na moje biurko.
A, na weekend. Jasne.
Zobacz.
Ta kobieta to idealny przykład kogoś, kto wyprowadził się
do Ameryki, ale zabrał ze sobą Benoni.
- Cześć wam! - Zobacz.
- OK. - Marietjie Koekemoer,
założycielka i bijące serce YBAB,
najbardziej zaufanej marki dla dzieci w Ameryce.
W 1993 roku,
jako kobitka z prowincji RPA,
wylądowałam na ranczu w samym środku Teksasu
i zajmowałam się wychowywaniem małych brzdąców.
Sama musiałam opracować różne olejki i formuły.
Zaczęłam sobie mieszać lokalne składniki
i zanim się obejrzałam na pieluchy,
przeszłam do dzielenia się miksturami z moimi amerykańskimi przyjaciółmi,
- i, o rany, ale im się spodobały! - „Miksturami!”
Tak narodził się YBAB.
Zaprojektowany dla rodziców, ukochany przez dzieci.
Benoni, nie?
À propos dzieci…
Rano byłam na wizycie kontrolnej u ginekologa…
Widzieliście mail?
Do ostatniej rundy kwalifikacji do kontraktu z YBAB
przeszły trzy agencje: my, Northern Star
i JDW!
JDW?
- Joubert de Waal Advertising? - Kto to Joubert de Waal?
Kolega z pokoju JP, z liceum z internatem.
- Ten Joubert? - Jak to „ten Joubert”?
Joubert był najlepszym uczniem, przewodniczącym klasy
i kapitanem pierwszej drużyny rugby, wybrali go zamiast JP.
I wszyscy wróżyli mu największy sukces.
Dobra, dzięki za tę lekcję historii.
- I odbił JP dziewczynę. - Herklaas!
Ciekawe, czy nadal ma twarz do bicia.
No tak…
- Wygooglujcie go. - Tak! Sprawdź na Facetagramie.
Żadne z was nadal nie ma social mediów?
Ja akurat jestem z tego dumny.
Tumi!
Potrzebujemy twojego Facebooka.
Joubert de Waal.
Serio powinniście się ogarnąć.
Prowadzicie agencję reklamową i nie macie social mediów?
O dziwo, nadal sobie świetnie radzimy.
Nie mamy czasu na wyzwania „przywal mu tortillą” ani na lip sync.
To on?
Tak. Pan Internatu we własnej osobie.
Nie ty byłeś w pokoju z JP w szkole?
W ostatniej klasie.
Bo Joubert doniósł, że JP próbował go zabić we śnie
za pomocą jego trofeum.
Po raz setny, Hertjie, to nie było tak.
Tylko patrzyłem na to jego trofeum.
Co? Niemożliwe! Czy to jest…
Co?
Joubert de Waal ożenił się…
z Chadrie?!
I mają dzieciaczki.
Czemu Chadrie się z nim związała?
Ja chyba wiem.
Joubert miał taki styl à la Marek Aureliusz 2.0.
Wyglądają jak z reklamy.
Jak z kampanii YBAB.
Ma rację.
JP.
Powinniście z Jaci pobawić się w idealną rodzinę na spotkaniu z YBAB.
- Zabierzcie Hertjie i Karlę. - Denise…
Ja się zajmę inwestorem i jego ludźmi.
Z całym szacunkiem, Denise: co ty wiesz o rugby?
Na pewno więcej niż o kremach i pieluchach.
Fakt. Denise dostaje wysypki, jak wyczuwa gdzieś w okolicy dziecko.
JP, potrzebujemy Szakala, jeśli mamy wygrać z JDW…
A kontrakt z YBAB jest ważniejszy niż Dubaj.
W Hazendal potrzebujemy najlepszych, czyli waszej czwórki.
Zorganizujmy się.
JP…
Zanim pójdziesz…
Nie wierzę, że spędzę weekend
z biszkoptami i pieluchami zamiast przy piwie z tymi z Springboku.
Biszkopty nie są takie złe.
Są, jeśli w menu było rugby.
Jaci. Idziesz?
Tak, już.
Moja małpko. Wczoraj ci smakowała dynia.
No dobrze.
Cycek czy przecier z dyni?
OK, OK.
Proszę.
Mniam, mniam.
Dobrze.
- OK, proszę. - Hej!
- Gdzie jesteś? - Na patio!
Rany, co tu się dzieje?
Szef Bellville postanowił, że woli skondensowane mleko
niż jedzenie dla dzieci czy mleko mamy.
Czemu wpadasz tak późno?
Pojawiła się dzisiaj ciekawa kwestia, którą chciałabym z tobą omówić.
Pod warunkiem, że to nic związanego z dziećmi, jedzeniem dla nich i macicami.
Jaci,
ja już nie mogę.
Czuję się jak upadła królowa.
Przynajmniej czeka cię ten weekend z YBAB.
Tak, Tumi dzwoniła.
Może Henry'ego też zostaw u mamy?
Nie, wiesz, jaka ona jest.
Gdyby cycki mogły odpaść, to już by je gdzieś zgubiła.
Ostatnio oddała mi go z „balonem”.
Okazało się, że to nadmuchany kondom.
Czemu moja matka ma kondomy?
A to?
Wyrzuty sumienia mamusi.
Jak uznam, że zrobiłam coś źle,
dorzucam 20 randów. Kiedy Henry skończy 16 lat,
będzie miał już uzbierane na terapię.
Cała Karla.
Sorry, o czym chciałaś pogadać?
- Hej! - Hej! Uważajcie…
Żadnych piłek przy domu! Uważajcie na okna!
I Herman!
Przestań pakować prezenty dla kolegów w majtki!
OK.
Wybacz. Co chciałaś powiedzieć?
Wiesz co…
porozmawiamy o tym w weekend.
Co tu pachnie cukierkami?
Nie. Plażą i cukierkami.
Twój nos sobie coś ubzdurał.
Zastrzel go!
Co? Ja was zastrzelę!
Dopadnę was!
Dopadnę!
Na razie!
Co ci twoi bracia wyrabiają?
Sorry.
Dzięki Bogu. Muszę siku.
Znowu? Zatrzymywaliśmy się już dwa razy. Wszystko OK?
Co mówił doktor Krecik?
Przestaniesz już z tym? To nie jest śmieszne.
To jego dowcip. Co ci powiedział?
Właściwie to sporo…
- Okazało się… - Cholera!
Rany.
Gdzie rodzice tego dziecka?
Ludzie, którzy nie potrafią zająć się dzieckiem, nie powinni go mieć, nie?
To chyba proste.
Nie takie proste. Dziecko czasem nie jest planowane.
Nam się na razie jakoś udało.
To nie takie trudne, skoro pół roku siedzisz za granicą.
Dubaj to tylko plan awaryjny,
jeśli nie zdobędziemy kontraktu z YBAB,
ale nie ma takiego ryzyka, bo jesteś genialna,
a JDW nie ma niczego, czego nie ma Mojo.
Poza dziećmi.
Co z tobą?
Nic…
Muszę siku.
No dobrze, synu. Lekcja numer 71.
Zawsze czytaj książki.
Wywołasz uśmiech u drzew,
bo będą wiedziały, że istnieje życie pozagrobowe.
Tak!
Tak, no tak.
À propos książek.
Widziałem tę twoją książkę o 50 odcieniach szarego.
Niesamowite.
Myślałem, że jest tylko jeden szary,
ale jest szary gołębi, psi,
chmur, drogi,
gór, mysi, ptasi, szary-szary…
‎WITAMY GOŚCI
- Masz mój portfel? - Tak, gdzieś tu jest.
- Aua! - Przepraszam.
- Rany. - Cholera.
- To bolało. - Przepraszam.
Jaci? O rety!
Chadrie!
Fajnie, że na siebie wpadłyśmy!
Joubie-Boubie, pozwól, że ci kogoś przedstawię.
Nie ma potrzeby, mój nosku.
To stary znajomy.
To ten gość od nieodebranego podania,
przez którego przegraliśmy mistrzostwa Craven Week.
JP!
„Dziurawe ręce Basson”?
- Japes! - Cześć.
OK. Nie mogę.
Nie pamiętam, kiedy ostatni raz się nie widzieliśmy.
- A któż to? - To jest Jaci, moja żona.
Twoja żona?
Rany!
Nie sądziłem, że kiedyś usłyszę to od Szakala!
Tak?
Nie, on zawsze grał na wiele frontów.
- Serio. - Typu…
- Za budynkiem. - Fuj.
- To było szaleństwo. - Joubert.
Miło cię poznać, wiele o tobie słyszałam.
Ciekawe, że ja o tobie nic, laleczko.
Fuj! Będę musiała spalić tę sukienkę.
- Ej! - Co?
Co jest?
Czy to Chadrie?
Czyli to Mo-Yo jest wasze?
Właściwie Mojo.
- Mojo! Mojo. - Mojo.
Zastanawiałem się, kogo wyślecie
do odgrywania szczęśliwej rodzinki.
Wy to właściwie nie macie rodziny.
A to nasza szczęśliwa rodzinka.
- To jest Chabert. - Chabert.
A to Joudrie.
Rozumiecie?
Cha-Drie Jou-Bert.
Są bliźniakami.
Urodzili się tego samego dnia, w sobotę.
A tu nasza mała niespodzianka.
Jesteś taka piękna.
To Chardonnay.
Przywitajcie się.
Cieszymy się, że państwa poznajemy,
mamy nadzieję, że się o państwu więcej dowiemy.
Słyszeliście?
Rymuje się.
Dobra, idźcie czytać swoje słowniki.
Jak wrócę, chcę się dowiedzieć, jak się skończyła ta historia.
Usiądźcie na kanapie. I żadnych ekranów!
To przyszły prezydent i ambasadorka przy ONZ.
Tak!
Ciekawe, że interesuje was marka dla dzieci, a nie macie swoich.
Mojo uzyskało
kontrakt z producentem karm Catilicious, a kotów też nie mamy.
A, tak, to jak ci… Intercontinent…
Intercontinenti…
No te pieluchy… dla starych ludzi, ten kontrakt,
który podpisałeś… Też nie nosisz pieluch.
- Dzięki, Chads. Już zrozumieli. - OK.
Czyli to jest ten Joubert, który wołał cię „Morda pizza”.
I to przez niego do dziś nie jesz pizzy?
Jest groźniejszy, niż wygląda.
Serio.
Wiesz, JP…
To trochę smutne, że akurat ty strzelasz ślepakami.
Tak, to naprawdę szkoda, mówię wam…
Dzieciaki to najlepsza rzecz, jaka nam się przytrafiła.
Jakby w naszym życiu nagle zagościło światło. Światło…
z mojego ciała.
To jest takie… Wow!
Prosto w twarz.
Kto by pomyślał, że twoja pusta sakwa sprawi, że zdobędę kontrakt.
Wiesz… JP ma bardzo zdrowe…
- Gruszki. - Gruszki?
- My mówimy na nie gruszki. - Nie chcemy, żeby dzieci…
Czyli twoje winogrona się obsuszyły…
Suszone winogrona?
Pusta sakwa?
Widać, że nadal z niego dupek.
Dupek z niezłą perspektywą zdobycia kontraktu z YBAB.
Proszę. Świeżo przewinięty.
Więcej w ten weekend nie licz, że będę mu zmieniać pieluchę.
Tak!
Mały chce już do mamusi
i do tatusia.
Czy… wy macie dzie…
Żadne ślepaki, kolego…
same kule armatnie.
Tak.
To Henry.
Nasz syn.
Macie dziecko?
Ale… jak?
Joubie-Boubie!
Kiedy mamusia i tatuś
bardzo się kochają, kładą się razem do łóżka…
Chands!
A wy?
Jak ty się nazywałeś?
Hertjie.
- A, Hertjie. - Hertjie.
Morda pizza.
Miał straszną mordę pizzę. Macie dzieci?
Tak.
Cała czwórka terrorystów jest u babci.
- Czwórka? - Czwórka?
- O rany. - Czwórka?
- Chcecie zniszczyć planetę? - Czwórka to dużo.
Nie mogę sobie wyobrazić weekendu bez dzieci.
- Ja też nie. - Nie.
Nie mogę.
My też nie.
Na przykład ja się cieszę, że mam najmłodszego z głowy.
- Tak zupełnie? - Zupełnie?
Gdzie jest basen? Na pewno mają. Chodź, Hertjie.
Tak!
- O nie… - Hej!
Tak…
Rany, śliczny ten wasz bobas.
Co ty zrobiłeś?
Co ja zrobiłem? Co zrobili Hertjie i Karla?
Musimy zaraz im go oddać.
Czekaj, zastanówmy się chwilę.
JP, nad czym się tu zastanawiać? To nie nasze dziecko!
Ale wiemy o tym tylko my, Hertjie, Karla, tak że…
- Co ty…? - Możemy udawać, że jest nasz…
Nie waż się tego mówić.
Przekonajmy babkę od YBAB, że jesteśmy szczęśliwą rodziną.
No i powiedziałeś!
Kochanie, próbowaliśmy już z kłamstewkami i to się na nas zemściło.
Nie było tak źle. Wyciągnąłem cię z tego układu.
JP, skup się.
Ten kontrakt jest ważny. Ważniejszy niż rugby w Dubaju.
Nie damy rady ogarnąć obu i dzie…
Co?
Ogarnąć obu i dzie…
Czego?
Nie da nam pracować przez weekend!
OK, masz rację.
To był głupi pomysł. Musimy go oddać.
Dziękuję!
Czekaj, a co z Joubertem?
Co z nim? Powiemy, że się przesłyszał.
Już, bobasku.
Zabierzemy cię z powrotem do mamki i tatki.
I oto, czemu ludzie w naszym wieku nie powinni mieć dzieci.
A gdybyśmy mieli, to co w tym strasznego?
No weź.
Idziemy do mamki i tatki. No już, cichutko.
- To ona. - Kto?
Pani Elon Musk produktów dla dzieci.
OK. To co teraz robimy?
- Dobra. - Juhu!
JP! Jaci!
Cześć!
Hej.
Dobra, załatwmy to szybko.
To JP i Jaci z… jak się nazywała ta ich firma?
- Mojo. - FOMO. Łatwo zapomnieć.
Ostatnio JDW odebrało im kampanię „Samochody godne zaufania”.
Znam ich, ale kim jest ten mały skarbek?
To właściwie nasz…
Wygląda na silnego chłopaka.
Idealna kopia waszej dwójki.
Jak mu na imię?
Ma na imię Henry.
Cześć, Henry.
Przyjechałeś pomóc mamusi i tatusiowi?
Jaki on słodki!
Mamusia musi być bardzo dumna.
Bardzo!
Jesteś taki uroczy!
Chyba ty dostaniesz kontrakt z YBAB.
Cóż… Nasz mały Henry
wyrasta na ambasadora marki YBAB.
Proszę spojrzeć. Chadrie i Chardonnay są ubrane tak samo. Jak siostry!
Ubrania uszyłam sama ze starych zasłon, zupełnie jak Mary Poppins.
My nie lubimy narzucać Henry'emu żadnych ubrań.
My wierzymy, że każde dziecko potrzebuje ukierunkowania.
W odpowiednim kierunku?
O, trochę zdrowej konkurencji!
W sumie byłoby słabo, gdyby propozycje nie dotyczyły dzieci.
- W sumie tak. - Oczywiście.
Już nie mogę się doczekać waszych propozycji.
Wykorzystajcie ten weekend, żeby zapoznać się z produktami YBAB.
To wspaniale, że propozycje finalistów wypłyną z osobistych doświadczeń.
Wspaniale, naprawdę!
Racja. Bycie ojcem przez ostatnie 11 lat
było moim największym przywilejem.
A ile ma Henry?
- Jakieś pięć czy sześć lat. - Pięć czy sześć…
- miesięcy! - Miesięcy.
Jest dojrzały na swój wiek.
Jest naszą największą inspiracją.
Moją największą inspiracją jest Sonja Herholdt.
Marietjie? Jesteśmy gotowi na powitanie w szklarni.
Rozumiem. Widzimy się później na parkiecie.
Cóż…
niech zwycięży najlepsza dzidzia… znaczy najlepsza propozycja!
Joubert?
Mam nadzieję, że zapakowałeś zapas pieluch,
bo może być ciężko…
No dobra, to już oficjalnie jesteśmy rodzicami fałszywego dziecka.
Fałszywymi rodzicami prawdziwego dziecka.
Ten pomysł jest tak zły…
że aż się może udać. To tylko na ten weekend.
JP!
To tylko na ten weekend…
Hertjie i Karla są na miejscu, więc…
Zaraz zamienimy torbę z pieluchami na torbę z laptopem. Będzie dobrze.
Fajnie tu.
‎Tak.
Coś nie tak?
Ma jakiś dziwny posmak…
Dopiero co umyłam zęby.
Nie umyłaś.
No to widocznie to niedobry szampan, OK?
Muszę siku.
Dobra, ja to wezmę.
Bardzo ładnie.
Czyli tak wygląda weekend bez dzieci.
Tak.
Żadnego jęczenia.
- Żadnego jedzenia dla bobasów. - Będziemy spali jak dzieci.
Ale nie tak, jak nasze dziecko…
Jaci i JP nie mają pojęcia, co ich czeka w ten weekend.
Witam wszystkich. Jak się macie?
Mogłabym powiedzieć „uszanowanko”!
Tak się cieszę, że znów jestem w swojej ojczyźnie
i wreszcie wypuszczę produkty YBAB na ziemi afrykańskiej.
Gorąco witam wszystkich szanownych gości.
Influencerów, sprzedawców, dziennikarzy
i oczywiście reprezentantów agencji,
którzy przedstawią swoje propozycje na kampanię dla mojej marki
na całą Afrykę.
Zostaliście tu zaproszeni, żeby dowiedzieć się o moich produktach,
ale również po to, żeby się przy tym świetnie bawić!
Zacznijmy weekend od tańca Y-NOT
i degustowania wódki,
bo przecież rodzice też mogą się czasem zabawić.
Super.
Więc śmiało, ludzie, rozkręćmy się.
Marietjie, świetna przemowa.
Kiedy ostatnio ktoś poprosił panią do tańca.
Chyba na arce Noego.
Jest pani w dobrych rękach.
Hej, chodźmy.
Muszę przyznać, że tęsknię za małym Henrym.
Wyluzuj. To dla dobra kontraktu, pamiętaj.
Tak, masz rację. To pierwsza praca Henry'ego.
Może skłoni JP i Jaci do refleksji.
JP zrobił się drażliwy.
- Może to kryzys wieku średniego. - Ma muchy w nosie.
On myśli, że chodzi o Dubaj, ale chyba o dziecko.
- Henry go z tego wyleczy. - Tak.
Może zostawmy im nianię elektroniczną, będziemy mogli podsłuchiwać.
Sprytnie, ale…
jeszcze jeden drink i do niego zajrzymy.
Skoro nalegasz, to weź mi z shakera, tatuśku.
Uwielbiam, kiedy na imprezie pojawia się rosyjska Karla.
Dostojewski.
Michaił.
Michaił Gorbaczow.
Stroganow.
Niebywałe.
A niech mnie dunder świśnie.
Oni kłamią.
De Wet też mówi: „Szakal z dzieckiem?”.
Trzy roześmiane emotikonki.
JP coś by powiedział na ostatnim zjeździe.
Chwaliłby się: „Sprawdźcie bobasa!”.
Joupie-Boubie, daj spokój.
Czas ułożyć dzieci do snu.
Nie ma nic o tym dziecku online.
Nawet w mediach społecznościowych.
- Idę na parkiet. - Nie!
Zobaczę…
- czego się dowiem. - No weź.
Pogadam też z Hertjie.
Zawsze byli z JP blisko jak dwa spięte pośladki.
Joubercie Johagenie de Waalu, obiecałeś,
że nie zostawisz nas znowu samych.
- Chads… - Nie.
- Chads. - Nie.
Chads.
Robię to dla nas, dla naszych dzieci…
i wszystkich dzieci w Afryce.
I w Południowej Afryce.
- I Południowej Afryce. - Tak.
Tak.
Dzielny chłop!
Masz elektroniczną nianię?
Doskonale ukrytą pod narzutką.
O, dzięki Bogu.
Weźcie go, proszę.
Nie wiem, co robię źle. Ciągle krzyczy.
On chyba… Dziwnie pachnie. Może ma pełną pieluchę.
Ta, pachnie węgorzem.
Wiecie, co sądzę o przewijaniu waszego dziecka.
O nie, kochana. To jest w pakiecie „wypożycz dziecko”.
Jest wasz na cały weekend. To obejmuje przewijanie.
A moja żona i ja…
idziemy potańcować.
Nie, my już nie chcemy…
W lodówce jest moje mleko.
Do zobaczenia. Lub nie!
Wieczór jest jeszcze młody.
Przestań mnie obwąchiwać!
- Ej! - Ej!
No ej!
- Cześć. - Elo.
- Joubert. - Jak tam?
- W porządku. - Świetnie.
Miłego wieczora.
Tak, Joubert?
Nie zapomnieliście o czymś?
A, tak.
Dawajcie wody i piasku. Płoniemy!
Połóż się i wytarzaj, to twoja jedyna nadzieja.
Sprawdźcie te ruchy.
OK.
- Zdejmij mu pieluchę. - Ja?
- Dlaczego ja? - Bo ja ściągnęłam mu śpioszki!
OK, zróbmy to.
OK.
- To tylko kupa. - OK.
- Jedziemy. - Uważaj na jego armatkę!
Tę z przodu czy tę z tyłu?
Fuj.
To jest…
Czym oni go karmią?
Dobra, otwórz.
I zakręcamy.
- Chusteczki nawilżane! - Nie.
Chcę te…
Nie można go umyć w zlewie?
- To dziecko, nie patelnia. - OK, podnieś nogi, ja wycieram.
- Specjalista od przewijania się znalazł. - Podnieś.
Mam kupę…
Mam kupę na rękach.
Moja ręka…
Tak się zachowuje słynny Szakal?
Zobaczmy, ile tę utrzymasz w czystości.
Tak!
O la, la!
Ewidentnie syn tatusia.
A płuca ma po mamie.
Za nas.
- Za nas. - I wolność.
Posmakujmy jej.
- Czy to…? - Jeny.
Znowu ten gość.
Idzie za nami?
Chyba tak.
Czuję to.
Pomóc ci w czymś, Joubert?
Nie chciałbyś pogadać o starych dobrych czasach?
A jak sądzisz?
Masz…
Wyciek na bluzce.
Jaki wyciek?
Jeszcze drinka?
Myślałam, że już nie spytasz.
Czyli Jaci i Szakal mają dziecko?
- Tak. - Tak, no.
‎Jak większość ludzi tutaj, ty, my też.
My…
Myślałem, że po tym fiasku z teściami
już się nie rozmnoży.
Cóż, ludzie się zmieniają.
A teraz wybacz.
Chcemy korzystać z odpoczynku od naszej piątki potworów.
Piątki? Wcześniej mówiliście, że macie czwórkę.
Czwórkę, piątkę…
Pięćdziesiątkę. Po prostu kupę dzieci.
Ciągle któreś podąża w stronę światła. Na razie, Joubert!
Skopałem sprawę?
Spoko. Joubert jest groźny jak paczka chusteczek.
Może sprawdzimy, co u Jaci i JP?
Na pewno idzie im super.
Bo niby czemu nie?
- Jak się reguluje głośność? - Co?
Zrób coś!
Posyp go solą czy coś.
Widzisz?
Cholera.
Kiedy zaczyna się frajda z bycia rodzicem?
Chyba nie jest tak źle.
Miliony ludzi dają radę.
Pięknie wyglądacie razem.
Może z czasem go polubimy.
Mówiłam: bylibyśmy superrodzicami.
À propos bycia rodzicami…
Cześć!
Mały dzikusek mamusi!
Moje ciasteczko.
Tak.
Chwila spokoju dla cioci Jaci i wuja JP, a dla ciebie chwila na cyca.
Tak.
Wow!
Wyglądacie, jakbyście mieli dzidzikaca.
Ze zmęczenia słyszę kolory.
Lepiej weź się w garść. Dzisiaj musicie zrobić dobre wrażenie.
Cholera. Denise i jej goście.
Zadzwonię do niej.
Wyluzuj. Denise na pewno daje radę. Pewnie są na paralotniach.
Wszyscy o ciebie pytają.
Czy już skopałeś Joubertowi tyłek.
Denise, hej! Jak ci idzie?
Czekaj, wyjdę na chwilę.
Przepraszam.
Ej.
Wszystko OK?
Pewnie jakieś nieświeże jedzenie.
Sorry.
Mam empatię wymiotną.
Oj, czekaj.
OK.
Chwileczkę…
Popcorn,
cukierki…
nutka truskawek!
Pachniesz jak Karla!
- Co? - Jak była w ciąży!
Hertjie.
Hertjie, nie mów nikomu. Obiecaj.
Szczególnie Karli, bo Karla powie JP, a ja mu jeszcze nie powiedziałam
i się rozwiedziemy.
Zostanę samotną matką
i będę musiała zapuścić brodę na prezentację w szkole.
A Karla się wścieknie, że się dowiedziałeś pierwszy.
Obiecujesz?
Jaci.
JP jest moim przyjacielem,
a ze mnie taki kłamca jak z Muska sprzedawca elektryków.
Proszę cię.
Nie możesz mu powiedzieć?
Próbowałam, powiem, naprawdę.
Oczywiście muszę, ale…
Dopiero sama się dowiedziałam i czekam na właściwy moment.
Tak się cieszę, że zaszłaś w ciążę!
Obiecujesz?
OK.
Ale tajemnice w związku
kończą się spaniem na kanapie.
Dzięki, Hannes. Zaproszę cię na rundkę do Leoparda.
Która godzina? Czas na birdie!
Tak!
Chadrie!
Dzieci śpią!
Rozmawiałem z dyrektorem generalnym Blue Peach Media.
Ostatnio był na prezentacji z Jaci
i mówi, że na pewno nie była w ciąży.
Może miała mały brzuch.
Niemożliwe.
Nawet od fasolki zrobiłaby jej się górka.
Już wiem.
Może go adoptowali?
Tak.
Nie.
Spróbuj się dzisiaj czegoś wywiedzieć.
Tak czy siak,
przyszpilimy ich.
Co tam, kochane? Jesteśmy na evencie YBAB.
I rany.
Zobaczcie, ile tu zabawy.
Podzielę się z wami poradą kosmetyczną.
YBAB krem do pupy nie jest tylko dla dzieci.
Używam go na wypryski. Dosłownie znikają z dnia na dzień.
A krem na sutki jest niesamowity na worki pod oczami.
Spróbujcie same. Podziękujecie mi później.
I tyle. Miłego weekendu z YBAB.
O, cześć.
Chcecie spróbować?
Nie wiem, czy jest w tym 60%
‎czy 70% gorzkiej czekolady, ‎ale jest smakowita.
Przyłączycie się?
- Nie! - Dzięki, Tawnie.
Czemu mówicie jej Toni? To nie męskie imię?
Marietjie, zaczyna się twoja ulubiona rozgrywka.
O, super!
„Meraaikey!”
Cała Marietjie.
Marietjie.
- Tak. - No.
Dobra, partnerzy!
Zacznijcie się rozgrzewać i przyglądać torowi
„Zabierz ciężarną do szpitala”.
Pamiętajcie, że jeśli pęknie wam arbuz w ciąży, odpadacie.
Hertjie.
Plan jest prosty.
Jeden z nas musi wygrać, a drugi – uniemożliwić wygraną Joubertowi.
Lepiej ty się tym zajmij.
Mam serce mistrza, ale nogi kibica.
Co? Jak to?
Myślę, że powinieneś się tym zająć sam, to ważne.
- Dlaczego? - No wiesz.
Nie wiesz, kiedy Jaci zrobi pop.
Pop?
No tak.
Zrobi pop, znaczy pęknie.
Wiesz, jak jest z wyrostkiem.
Czemu nazywają to wyrostkiem?
Nikt nie wie, do czego on służy.
Czasami myślę to samo o tobie.
Weź się w garść!
Wpadłam na ten pomysł,
kiedy musieliśmy gnać na traktorze przez pola kukurydzy
do szpitala, bo zaczęłam rodzić nasze trzecie.
Tak.
Z rodzeniem dzieci często wiążą się ciekawe historie.
Ja miałam same cesarki. Żadnych historii, tylko blizny.
A ty, Jaci?
Myślałam, że dzieci przynosi bocian.
Więc adoptowałaś?
Nie!
Urodziła naturalnie.
Tak, tak, bardzo naturalnie.
W jeziorze.
Wannie.
A kiedy wody… odeszły…
Kiedy wody odeszły…
Miałam trudności z oddychaniem…
a później musiałam szybko…
iść do toalety?
A potem…
go po prostu wypchnęłam.
Odepchnęłam JP, bo mi przeszkadzał.
A potem…
Rodziłaś przez ile? 23 godziny?
Dwadzieścia trzy!
To dlatego on ma taką wydłużoną głowę.
Wcale nie ma!
Ja urodziłam w radiowozie.
Wiecie…
To było takie piękne.
Miałam już spakowaną torbę, a kiedy odeszły mi wody,
Joubie-Boebie wrzucił ją do samochodu i popędził do szpitala.
Niestety mnie zostawił w domu.
I co później?
Czekałam na chodniku przed domem.
A ten radiowóz?
Na szczęście akurat ktoś okradł sąsiadów,
więc policja mnie podwiozła.
Nawet włączyli dla mnie syrenę.
A później kichnęłam,
a Chardonnay wyskoczyła.
Serio?
Moje dzieci weszły jak banan, a wychodziły jak ananas.
OK, gotowi?
- Szykują się. Chodźcie! - Fajnie.
Do biegu, gotowi, start!
- Ej! - Dawaj, Joubie-Boubie, dawaj!
‎DOTRZYJ DO SZPITALA NA CZAS
Co ty, człowieku?!
Dlatego byłeś Szakalem,
bo zawsze jesz ostatni!
- JP! - Ej, JP!
Wygrałem! Serio wygrałem!
SZPITAL
Karla!
Chodź zrobić zdjęcie dla Denise!
Nie uwierzy!
Powieszę je w biurze!
To chłopiec!
Co się stało, Joubie?
Kto to Denise?
Sprawa jest prosta, mój nosku.
Zadzwoń do tej Denise.
Powiedz, że jesteś z YBAB i potrzebujesz informacji o dziecku Jaci i JP.
Przecież rozpozna mój głos.
Nie po tylu latach.
Mów z amerykańskim akcentem.
- Ćwiczyliśmy, pamiętasz? - Tak.
Jak te z Gospodyń z kasą. Nowy Jork.
- New York. - New York, yeah.
- OK. - Dobra.
- Powinnam dać radę. - Tak.
New York…
Denise, słucham.
Dzień dobry!
Z tej strony Cha…
…three, z YBAB.
Nie mogę się skontaktować z państwem Bassonami,
a muszę zdobyć pewne dane na ten weekend.
Czy zostaną dodatkową noc z dzieckiem?
Z jakim dzieckiem?
Tym…
dzieckiem, które pani Basson
rodziła przez 23 godziny w jeziorze.
Wie pani…
Chodzi o to dziecko, którego nie przyniósł bocian.
Powinna pani porozmawiać z recepcją.
Nie będę wyjawiała ich danych osobowych.
Rany, ale niemiła.
Danych osobowych? To dziecko. Nie pytaliśmy o numer dowodu.
Wybacz, Joubie. Starałam się.
Nie, to nic.
W końcu powinie im się noga,
a ja będę gotowy.
CUDOWNA KRAINA YBAB W HAZENDAL
Świetna robota, rodzice.
Kończymy te zajęcia.
Zobacz, jaki deszcz spaghetti.
Widać, że macie to we krwi.
Spróbujcie tego, to moja specjalna formuła na rynek Południowej Afryki.
Smak kiełbaski.
Ach, kiełbaski?
- Wow. - Ups.
- Dobre. - Nie jest to coś…
czego się smakuje każdego dnia.
To prawda. Smacznego.
Okropieństwo.
Jak gile wieloryba.
- Chcesz? - Moja geniuszko.
Tak ładnie ci wychodzą posty
- na Instagrama JDW. - Tak.
Może zbierz dzieci,
zrób im zdjęcie
- i oznacz agencję? - Tak!
Jak mrówki w rzędzie.
Tak.
OK, tak.
‎Już, kochanie.
Świetny pomysł. Zbierzmy wszystkie dzieci.
Ułóżmy je w rzędzie.
‎Tak, chodź.
No już.
Wow.
Gotowe na Instagrama.
Miej Henry'ego na oku.
Wyślę tylko wiadomość do Denise.
Dumne dzieci Południowej Afryki.
Ekipie w Ameryce bardzo się to spodoba.
Świetny pomysł, Chadrie i Joubert.
Denise, cześć. Pamiętaj, że uwielbiają muzykę Kurta Darrena i suszone mięso.
Zapewnij im to.
Bardzo się to spodoba Joubie-Boubie.
Wyślesz mi też te zdjęcia?
Jasne. Oznaczę Mojo w poście.
Serio? To by było super.
Zrobię ci jeszcze zdjęcie z Henrym i to też wrzucimy.
Staramy się nie publikować jego zdjęć w mediach społecznościowych.
Rozumiem.
Chabert i Joudrie mogli założyć konta dopiero w wieku czterech lat.
Może i tak wam zrobię zdjęcie?
Nie. Wiesz…
O rany.
Po zapachu wnioskuję, że zostawił nam znowu prezent.
- No tak… - Tak.
- JP! - Denise,
to jest akurat za pięć punktów. Wiem, że to skomplikowane.
Chodź. Nie będę rozbrajała tej bomby sama.
To nie bomba.
Co tam u was?
Zróbmy dil.
Godziny przed ekranem za opiekę nad tym dzieckiem.
Nie mówcie mamusi…
że nie zajmowaliście się systemem dwójkowym.
- Mama się dowie. - Zawsze wie, jak kłamiemy.
No to nauczcie się kłamać, jak większość nastolatków.
OK, na razie.
OK, OK.
O cholera.
Co? Chyba nie kolejny węgorz?
Coś o wiele gorszego.
Co jest gorsze od węgorza?
- Czy siusiak może odpaść jak pępowina? - Henry jest dziewczynką!
Nie, nie jest. To nie Henry!
Proszę.
Jesteś, moja żabko!
Gdzie byłaś?
Już tu przecież sprawdzałam!
Gdzie się bawiłaś?
JP, gdzie jest Henry?
Przecież nie umie jeszcze chodzić!
Chyba.
- Henry! - Henry?
- Ej, Henry?
Nigdzie go nie ma. Wsiąkł jak kolczyk.
Henry!
Mała pomyłka.
Może Karla zabrała go do karmienia.
Nie wierzę, że po to się budzę z popołudniowej drzemki.
Nie martw się.
Ja mam to samo z pęcherzem.
Cześć!
Takie małe pytanko: czy Henry jest może z wami?
Co?
Nie. Czemu miałby być z nami?
Myśleliśmy, że tak za nim tęskniliście, że może…
Gdzie jest moje dziecko?
Nie tutaj?
- Nie! - Nie!
- OK. To na razie! - Widzimy się.
Nie! Czekajcie!
Gdzie moje dziecko?
No cóż…
- Widzicie… - Zdaje się…
że trochę niechcący…
- go zawieruszyliśmy. - Gdzieś.
- Co? - Co?
To dziecko, a nie jakieś klucze!
- Elektroniczna niania! - Tak!
Dzwoń po ochronę! Szybko!
- Odejdźcie. - Z drogi!
Przepraszam.
Proszę wybaczyć. Szukamy dziecka.
No ale to moje dziecko!
Wariaci!
Nie mogłeś chwilę przypilnować naszego fałszywego dziecka?
On nie jest fałszywy!
Nie jest wasz.
- Nie potrzebowalibyśmy fałszywego… - Ale to ty go wziąłeś!
Żeby zostać fałszywym rodzicem.
Jak ktoś znowu powie „fałszywy”, zaatakuję go jak pijana dentystka!
Wróćcie szukać do punktu wyjścia.
A my chodźmy na basen.
Nigdy już nie wypuszczę dziecka z brzucha.
Do Cudownej Krainy.
- Basen! - Nie ma go tu.
- Nie wiem… - Cześć, ekipo YBAB. Czy mamy tu…?
Przepraszam, potrzebuję tego.
Proszę was o uwagę. Szukamy swojego… dziecka przyjaciół,
syna JP i Jaci, Henry'ego.
Henry'ego.
Jest wielkości małego worka ziemniaków.
Ostatnio był widziany w śpioszkach YBAB. I nie ma wydłużonej głowy.
Jak można zgubić dziecko?
To… straszne.
Jak można komuś z czymś zaufać,
jeśli nie umie upilnować dziecka?
Byliście w biurze rzeczy znalezionych?
Wiesz, Chadrie…
Właśnie tam szliśmy.
Rozejrzę się po ogrodzie.
Tu jest tyle stawów, strumyków, nigdy nie wiadomo.
- Mogło mu się coś stać. - Tak.
- To prawda. - Chodź.
- OK. - Do recepcji.
Nie martwcie się. Wszystko dobrze się skończy.
Co zrobimy? Tu go widzieliśmy po raz ostatni.
Za bardzo się wciągnęłaś w Insta
z Chadrie, zamiast pilnować Henry'ego.
Ja?
Wykonywałam swoją pracę. To ty się bawiłeś telefonem!
Nie bawiłem się, gadałem z Denise
o tamtym kontrakcie, dzięki któremu FOMO…
Mojo utrzyma się na powierzchni.
Wracam do hotelu.
Może ochrona już coś wie.
Może ktoś zabrał stąd nie swoje dziecko.
- Może się zdarzyć. - Nie z własnym.
Hej. Nadal nic.
Karla, naprawdę…
Nie rozmawiam teraz z tobą.
- Wiem, że jesteś wściekła… - Nie masz pojęcia, bo nie jesteś matką!
Znalazłem go!
Mam dziecko!
- Mam je! - Moje dziecko!
Joubert jest najlepszy! Joubert go ma!
- Cześć, kochanie. Bogu dzięki. - Znalazłem to dziecko!
Moje dziecko! Znalazłeś moje dziecko!
Mój robaczku!
- Dziękuję, dziękuję. - Jej dziecko?
A nie było ich?
Nie przyniósł go bocian?
Nie rozumiem, co mówicie, ale wygląda to jak hiszpańska telenowela.
Przepraszam, pożyczę to.
Szanowni państwo, witamy was wszystkich.
Jako ojciec trójki dzieci mogę sobie jedynie wyobrazić traumę…
Tato, obiecałeś nam godziny przed ekranem za pilnowanie go.
Ale nie dałeś nam dostępu do netu.
Wracajcie do pokoju.
- …traumę, która… - Obiecałeś, tato.
Dobrze się nim zajmowaliśmy, jak cię nie było.
Joubie-Boubie.
Zostawiłeś bobasa z naszymi dziećmi?
Samego?
- Radzę ci… - Nie…
Mama mówi, że jak skłamiesz, język podetnie ci gardło.
Joubercie de Waalu, coś ty zrobił?
- Ja… - Radzę ci…
Lepiej zacznij mówić!
- Chadrie… - Uważaj.
- Już czysto. - Nic nie zrobiłem.
To oni są kłamczuchami!
Co?
Poza tym Henry się odnalazł i nic mu nie jest,
więc nie rozumiem, w czym problem.
- Oszalałeś?! - W czym problem?!
- Ty… - Czekajcie.
Nie przy dzieciach!
Uspokójcie się. Wszyscy się uspokójcie.
Zostańcie z mamą.
Tak się składa, że dziecko cały czas było w moim pokoju.
- Rany boskie. - Ty zasrany karaluchu!
Chadrie! Podaj mi nawilżaną chusteczkę.
Nie ma mowy.
A my sobie musimy porozmawiać.
Chad! Chadrie, co robisz? Pomóż mi!
Chyba masz coś między zębami, robaczku.
Jesteście najbardziej nieodpowiedzialnymi ludźmi na świecie.
- Jak można zgubić dziecko przyjaciół? - Oni jakoś dali radę!
Słuchajcie…
Nic, co powiecie, nie poprawi waszego położenia.
Za dziewięć miesięcy możecie użyć własnego dziecka do pracy.
Albo za siedem miesięcy czy lat, czy kiedy tam zrobicie sobie dziecko.
Zwalniamy was z roli przyjaciół!
Zbierzemy rzeczy Henry'ego,
spakujemy się i wracamy do domu.
Sami sobie wymyślcie, jak zrobić wrażenie na „Meraaikie”.
Tak jest.
Ruszymy zaraz po nieograniczonym bufecie z żeberkami.
Już, Herklaas!
Durnie!
Jesteśmy dobrzy tylko w tej pracy, a i to schrzaniliśmy.
Kontrakt dostanie Joubert.
A ty wyjedziesz do Dubaju.
Kontrakt?
Tylko tym się martwisz? Możesz raz nie myśleć o pracy?
Serio? O tym chcesz pogadać?
Częściej śpisz w biurze niż w domu.
Może dlatego, że wolę biurko
od mężczyzny, który myśli tylko o pracy?
Zawsze marzyłem o rodzinie.
- Rodzinie w pracy. - Nie, o prawdziwej.
My?
Nie upilnowaliśmy fałszywego dziecka.
Czemu miałoby nam się udać z prawdziwym?
Masz rację.
Nie radzimy sobie z fałszywymi ani biurowymi dziećmi.
Czyli co?
Nie chcesz mieć dzieci?
Czy ze mną nie chcesz?
Lepiej trzymać się z dala od dzieci.
Mówisz o nas dwoje czy o sobie?
Pomogę Denise z dubajskim kontraktem.
Dobrze, jedź sobie.
Jedź się bawić piłkami na pustyni!
Nie potrzebujemy cię!
Lekcja numer 78, synu.
Kłamstwo jest jak derka.
Schowasz głowę, będą ci wystawały stópki.
Nie wierzę, że znowu się pakujemy.
- Kpiny. - Nonsens.
Marietjie.
Czemu siedzisz tu sama?
Bo Amerykanie nie mają pojęcia o grillowaniu.
Grill-sril.
Skusisz się? Wystarczy dla całej Afryki.
- Nie będę najlepszą towarzyszką. - Usiądź.
Mam dzisiaj urodziny, a nie mam ich z kim spędzić.
Najlepszego.
Nie przyleciałaś z rodziną?
W życiu.
Nasze drogi dawno się rozeszły.
Miałam obsesję na punkcie pracy. Zaniedbywałam męża i dzieci.
Teraz już za późno.
Jak kiedyś się tacy zrobimy, to rozwód.
Pewnie nie jest tak źle.
Już nawet
ze sobą nie rozmawiamy.
- Nie wiedziałam… - Czego?
Że „ulubiona babcia Ameryki” nadal nie poznała wnuków?
Nie tylko ty kłamiesz dla kariery.
JP i ja skopaliśmy sprawę.
Nie powinniśmy byli kłamać.
Wykorzystaliśmy przyjaciół i ich dziecko.
Chociaż, jeśli się dobrze zastanowić,
to był pomysł Karli i Hertjie, więc też są trochę winni.
Ale to było głupie.
Zabawne jest to…
że nawet nie musieliśmy kłamać.
Parę dni temu dowiedziałam się…
że jestem w ciąży.
Jesteś pierwszą osobą, której o tym mówię.
No, właściwie drugą.
Hertjie dosłownie to wywąchał.
I nic nie powiedziałeś, dupku?!
OK.
Gratuluję.
Postanowiłaś już, co zrobisz?
Nie mam pojęcia.
Z tego, co widziałam, ty i JP jesteście wspaniałą drużyną.
On tak nie uważa.
Bo jeszcze nie wie o trzecim zawodniku.
- Myślisz? - Pewnie.
Ludzie się zmieniają.
Ty się zmieniłaś.
Gdybym ci powiedziała,
że kontrakt YBAB jest wasz, to co byś poczuła?
Taką pustkę…
A dlaczego?
Bo to już nie jest takie ważne.
A co jest teraz ważne?
Posłuchaj rady starszej pani.
Nie popełnij moich błędów.
Jedź do niego. Nie zwlekaj.
Dziękuję.
Dziękuję za wszystko.
I…
udanego grilla.
I udanych urodzin.
Dzięki!
Gdzie ona jest?
Cześć wam. Czuję się tak super, duper,
puper winna za Jouberta.
Złodziejaszek z niego.
Hej! Szukaliśmy cię!
Czuję się potwornie i wiem, że to niewybaczalne…
Ale musisz jechać do JP i ogłosić mu nowinę!
- Skąd wy…? - Wszystko słyszeliśmy.
Zostaniesz mamusią!
- Co? - Tak się cieszę.
Wreszcie przytyjesz!
- Zawsze solidarni? - Co?
Tak!
- Tak! - Tak!
Chodźmy, zanim JP podpisze ten durny kontrakt.
Czas na drzemkę Henry'ego, więc jedźcie beze mnie.
Zostawcie go ze mną. Też czas na drzemkę Chardonnay.
OK.
Nie wierzę, że to robię!
Musimy jechać!
Dzisiaj możesz prowadzić jak demon, tatuśku.
Cześć wam!
Pan Basson, dzień dobry.
Witam.
Proszę dać mi komórkę.
- To standardowa procedura. - OK.
Proszę przodem.
- JP nie odbiera. - Dojeżdżamy.
Nie takim tempem.
Cień samochodu cię wyprzedził!
Czy ten samochód to jakiś prototyp?
- Rusz się, słońce! - Nie krzycz na mnie!
JP, przyjacielu. Witaj.
Jesteś. Miło, że znalazłeś czas na te formalności.
Póki nie zeszliście z boiska.
Rolex!
Uspokój się, chłopcze!
- Rolex? - Tak.
To tykająca bomba.
Pozwól, że cię oprowadzę.
Denise i nasi rugbiści czekają na świe…
Rolex! Na świetlicy.
Rolex!
No już. Zmykaj, zmykaj.
Idź się pobaw z kolegami.
Uwielbiam Rolexa.
To jego dom letniskowy.
Nieźle wychodzi na inwestycjach.
Zobaczcie tych kolesi.
Dobra, zatrzymaj się tutaj. Ja tam pójdę.
- Zaparkuj gdzieś. - OK.
OK, leć.
Zróbcie obchód po terenie.
Oczy szeroko otwarte, palce na spuście.
Ruszajcie!
Dzień dobry, jestem Jaci Basson
z Mojo and Amalgamated Media.
Mój zespół na mnie czeka.
Przykro mi.
Nie ma pani na liście VIP-ów.
Moje nazwisko nie musi być na liście, jeśli moja firma
zaraz podpisze wielomilionowy kontrakt z pana szefem.
Bez nazwiska na liście nie ma wstępu.
Proszę posłuchać.
Na pana miejscu pewnie mówiłabym to samo.
Wygląda mi pan…
na takiego zasadniczego.
Rzeczywiście, jestem.
Proszę posłuchać…
Miłość mojego życia właśnie podpisuje kontrakt,
który mógłby zrujnować życie wielu osobom, więc muszę go powstrzymać i powiedzieć mu,
że będzie ojcem.
Niech pan ten jeden raz w życiu uda, że nie zauważył.
Ale ja nie mam nic z oczami.
Proszę, błagam pana.
Mogę dać dziecku pana imię. Jak się pan nazywa?
Manie Abdul Solomon Zahir Jean
Komotie.
Z myślnikiem.
To nie imię, to nowelka.
Odmowa dostępu.
OK.
Jeny.
Czemu nie jesteś na evencie YBAB?
- Nie pytaj. - JP, co się dzieje?
Staram się sprawić, żeby w poniedziałek Mojo
- miało nadal na wypłaty. - Co?
- Bismark, Jannie. - JP.
- Hej. - Miło was widzieć.
- Tak. - Ciebie też.
- Nie wierzę, że się udało. - To głównie dzięki wam.
Ochroniarz mnie nie wpuści.
- Wie, kim jesteś? - Nie ma mnie na liście.
Postaram się go rozproszyć.
- Spróbuj się przedostać. - Jak? Widziałaś ochronę?
Hertjie jest jak drabina.
Wdrap się po nim.
Nie, dzięki.
Wygląda na ciężką.
Ej.
Zawsze solidarni, tak?
Zawsze solidarni.
OK.
Ahoj!
Do svidaniya!
Ratunku! Zgubiłam się…
- Witaj. - Witaj.
Jestem Karla. Herce…
…gowina… z Rosji.
OK.
Afryka…! Afryka to piękny kraj, ale bardzo gorący.
- Tak bardzo. - OK… Wszystko dobrze?
Niet. Nie OK.
Potrzebuję wody.
- OK. - Przez ten upał się zgubiłam…
Poproszę kogoś…
Wódki! Wody albo wódki!
- Do picia… Słabo mi. Ten upał… - Momencik.
Wezwę kogoś z wodą.
Za późno, zemdlałam…
Niech pani zostanie ze mną!
Wszystko dobrze?
Widzę rzeczy.
Mam halucynacje.
Ten upał…
OK.
Ty…
jesteś moim bratem?
Ojciec jest ze Swartlandu, nie z Rosji.
Cześć, maluszku.
OK.
Ty biegnij, a ja go zajmę.
Biegnij!
To uwieńczenie ciężkiej pracy bardzo wielu osób.
Dziś spełnia się moje marzenie.
JP.
Podpisujemy kontrakt w obecności prawdziwych legend rugby.
Jeszcze parę podpisów i wasza kolej.
Wygrałeś. Nie doceniłem cię. Wybacz!
Hej, spójrz. Zobacz. Wiem, że ją chcesz.
No dawaj.
Tak!
Niedługo rozegramy pierwszy mecz w mojej dubajskiej lidze.
Tak.
- Gratulacje. - Dziękuję.
Nie mogę się już doczekać.
Tak.
To będzie wspaniałe.
- JP! - Cieszę się.
JP!
- Jaci? - Nie podpisuj!
Ma broń!
Nie! To moja żona.
Nie ma broni, to tylko szminka.
YBAB?
Nie, człowieku. Dziecko.
Czy my…
Będziemy mieli dziecko!
Będziemy mieli dzie…
Jaci! Jaci!
Chodźmy!
- Jaci! - Hej!
Hej! Co ty robisz?
Tak sobie wiszę. Pomóż mi, Hertjie!
OK!
- Hertjie! - JP! Ściągnijmy ją!
- Ona… - Wiem, wiem.
Jaci, trzymaj się. Wymyślimy coś.
- Przyniosą drabinę. - Tak!
Nie. Pamiętacie ten układ z boiska?
Mysz polna.
Mysz polna!
Jaka mysz polna?
Podsadzimy cię.
OK.
Już prawie.
Jaci!
Trzymaj się! Idę!
OK, Jaci.
Idę.
OK, wszystko dobrze.
Troszkę pękło.
Dobra, jestem.
Jestem.
Mam cię, możesz puścić.
Właśnie tak.
Tak.
Właśnie.
Nie podpisuj kontraktu.
Już podpisałem.
Jak mogłeś wybrać Dubaj zamiast mnie?
Jaci… nie wybrałem Dubaju.
Zastąpi mnie tam Denise.
Co?
- Denise? - Tak.
Denise!
- Denise! - Tak.
Przepraszam…
To te hormony i…
Chciałam ci powiedzieć,
ale były te bobasy, pieluchy, spaghetti, szampan
i ciągle mi było niedobrze,
nie tylko rano, to jest akurat mit.
Jaci. Jaci.
Będziemy mieli dziecko.
Nie masz nic przeciwko?
Czy nie mam…?
Wybrałaś spektakularny sposób, żeby mi o tym powiedzieć, ale…
Jasne, że nie mam nic przeciwko.
Rodzina przede wszystkim?
Znajdę bagażnik do McLarena.
Przepraszam?
Mam półprzytomną Rosjankę przy bramie.
Pyta, czy u pani w ciąży wszystko OK.
Wszystko OK!
Więcej niż OK, idealnie!
Moja szalona, piękna, żona w ciąży…
jest idealna.
Będziemy mieli dziecko!
- Tak! - Tak!
Wisi mi pan pluszaka.
Tak!
Będziemy mieli dziecko.
ROK PÓŹNIEJ…
Bomba!
Ej, Herklaas.
Czas na braai.
Jedziemy, tatku.
À propos tatków…
kto by pomyślał, że twoje plemniki pływały tak w kółko,
bo trenowały do jackpota…
O, jedzie moja drużyna rugby.
- Gdzie tatuś? - Cześć,
- słodziaki. - Jest tatuś.
Kogo tu mamy?
Jedno, drugie, trzecie. Chodź…
DLA JAMESA
SEMI-SOET 2
‎Tłumacz: Piotr Szpakowski