Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
(นอร์ทชอร์ โออาฮู ฮาวาย ปี 2007)
ฉันอยากบอกว่า ตอนแรกฉันต้องเรียนรู้ที่จะเอาตัวรอด
แม้แต่การที่จะได้อยู่ในน้ำกับพวกมัน
และที่ที่คนส่วนใหญ่ ถ้าโดนฉลามพุ่งใส่
พวกเขาจะรีบขึ้นจากน้ำ
ติดด้านหลัง
เพราะฉันอยู่ในน้ำ หลังจากถูกฉลามพุ่งเข้าใส่
ฉันเลยสังเกตเห็นพฤติกรรมตามธรรมชาติ
และนั่นคือตอนที่ฉันเริ่มเรียนรู้
ภาษาฉลาม
ทุกคนรู้ว่าโอเชียน แรมซีย์เป็นใคร
- โอเชียน แรมซีย์ - โอเชียน แรมซีย์
โอเชียน แรมซีย์
กล้าหาญ บ้าบิ่น
เธอเป็นข่าว ข่าวดังไปทั่วโลก
- เธอชื่อโอเชียนเหรอ - โอเชียน
แต่ไม่มีใครรู้เรื่องราวของเธอ
ฉันอยากสำรวจ
ฉันอยากก้าวข้ามขีดจำกัด
เหมือนฉันเกิดมาเพื่อทำสิ่งนี้
อารมณ์และความเชื่อมโยงที่ฉันรู้สึก
มันท่วมท้น
นี่เป็นสิ่งที่ฉันมีชีวิตอยู่เพื่อ
ฉันไม่ใช่คนบ้านะ
ฉันรู้ดีว่าฉลามทำอะไรได้บ้าง
แต่ฉลามเป็นสิ่งที่ใจฉันมันเรียกร้อง
นี่คือการทลายกำแพง อาจมีอะไรพลาดได้
เชื่อกันว่าเป็นฉลามขาวยักษ์ ตัวใหญ่ที่สุดที่เคยบันทึกไว้
ในโลก
เธอลงไปในน้ำแล้วถามคำถามว่า
"ทำไมฉันต้องกลัวด้วย"
(คนรักษ์ฉลาม)
(ห้ามว่ายน้ำ คลื่นแรงอันตราย)
(กระแสน้ำแรง คลื่นสูง)
การที่ฉันเติบโตในฮาวาย
หล่อหลอมให้ฉันเป็นคนแบบนี้จริงๆ
แค่มองออกไปที่ทะเล และสีสันต่างๆ
รู้สึกถึงพลังในเกลียวคลื่น
ที่จริงตอนเด็กๆ ฉันเป็นเด็กขี้อายนะ
ไม่ค่อยพูด
จริงๆ แล้ว ฉันสนใจ
ที่จะมีปฏิสัมพันธ์กับสัตว์ในธรรมชาติ
มากกว่าการเข้าสังคมกับมนุษย์คนอื่นๆ มาก
ฉันออกจะเป็นเด็กหัวดื้อ
การได้อยู่ท่ามกลางธรรมชาติ
ทำให้ฉันรู้สึกผูกพันกับสิ่งที่เหนือกว่า
และยิ่งใหญ่กว่าตัวฉัน
ครั้งแรกที่ฉันเห็นฉลามกับตาตัวเอง
ตอนฉันอายุสักเจ็ดแปดขวบ
มันว่ายอยู่ข้างล่างฉัน
ตอนนั้นฉันมีสองทางเลือก
ฉันควรจะตามมันไป
หรือนี่เป็นอะไรที่ฉันควรจะกลัว
ฉันว่ายตามไปสักพัก
นั่นเป็นประสบการณ์ที่สุดยอดมาก ที่เกิดความหลงใหลขึ้นมาเองแบบนั้น
และความหลงใหลนั้นไม่เคยหายไป
เวลาอยู่ใกล้พวกมัน ฉันรู้สึกมีชีวิตชีวาที่สุด
มันไม่ใช่อะดรีนาลีนที่พลุ่งพล่าน มันคือความรู้สึกผูกพัน
ที่ที่ฉันรู้สึกเป็นตัวเองมากที่สุด
มีบางอย่างเกี่ยวกับฉลามที่ดึงดูดใจฉันมาก
ฉันรู้สึกแบบนั้น เพราะว่าชีวิตฉันเกิดมาเพื่อสิ่งนี้
มันคือจุดหมาย เป้าหมายของฉัน
ผมเริ่มหลงใหลการถ่ายรูป ตอนที่ผมไปโต้คลื่น
ช่วงแรกๆ ของชีวิต ผมคิดว่าจะเป็นช่างภาพถ่ายการโต้คลื่น
น่าเศร้าที่ระหว่างนั้น
ผมรู้ตัวว่าถ้าอยากเป็นช่างภาพถ่ายการโต้คลื่น
ผมคงต้องยอมสละวันเล่นเซิร์ฟที่ดีที่สุดไป
เพื่อหาเงินจากการถ่ายภาพมัน
ผมเลยแบบว่า "โห" ไม่ทันคิดเลย
แต่ในฐานะนักโต้คลื่นที่เติบโตในฮาวาย ผมกลัวฉลามน่ะ
ตอนผมเจ็ดแปดขวบ
มีคนโดนฉลามจู่โจมเยอะมาก
ข่าวต่อไป ฉลามจู่โจมที่โออาฮูล่าสุด
ฉลามโผล่ขึ้นมาจากใต้บอร์ด
ฉลามกัดเขาสองครั้ง กัดแขนเขา
ไม่ค่อยสบายใจตอนออกไปโต้คลื่น
คนทั้งชุมชนกลัวกันหมด
กลัวกันมาตลอดวัยเด็กของผม
ภายใต้ความกดดัน จากอุตสาหกรรมท่องเที่ยวที่กังวล
ฮาวายเปิดตัวหน่วยเฉพาะกิจฉลาม เพื่อรับมือกับการโจมตี
มีการตัดสินใจที่ทำให้เกิดเสียงโต้แย้ง ในการเริ่มฆ่าฉลาม
ตอนนั้นผมคิดว่า "ฉลามที่ดีคือฉลามที่ตายแล้ว"
ผมอยู่ที่นั่น ท่าเรือฮาเลอิวา
พวกเขาจับฉลามเสือ มานอนแผ่บนทางลาดปล่อยเรือเต็มไปหมด
ประมาณ 20-30 ตัว และมีเสียงเชียร์ให้กำลังใจชาวประมง
ผมเป็นแค่เด็กขี้กลัว
ไม่รู้อะไรเลยจริงๆ
มันน่าเศร้า ที่นั่นคือภูมิหลังของผม
จนกระทั่งผมได้ไปดำน้ำกับมัน
และมันตรงข้ามกับสิ่งที่ผมคิดว่ามันควรจะเป็น
เพื่อนผมคนนึง เราเริ่มทำธุรกิจเช่าเรือดำน้ำกัน…
และพยายามสอนคนให้รู้เรื่องฉลามมากขึ้น
เราช่วยกันเริ่มจัดการดำน้ำดูฉลามในกรงที่นี่
ซึ่งเป็นสิ่งที่สมัยก่อนทำได้ยากจริงๆ
เพราะในชุมชนยังกลัวกันอยู่มาก
ตอนนี้ผมยังมีเพื่อนๆ ที่ไม่ยอมคุยกับผมเลย เพราะผมชอบฉลาม
พวกเขาแบบว่า "นายเอาปีศาจเข้ามาสู่บ้านเกิดเรา"
ผมก็แย้ง "ไม่ใช่ พวกมันไม่ใช่ปีศาจ พวกมันอยู่ที่นี่มาก่อนเราอีก"
เราต้องเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกับมัน"
นั่นคือสิ่งที่…
จริงๆ แล้วมันเป็นการเตรียมการ ที่ทำให้ผมได้พบกับโอเชียน
ปี 2006 คือตอนที่ผมเจอเธอครั้งแรก
เธอสอนดำน้ำ
ผมเป็นกัปตันเรือฉลาม
วันแรกเธอแบบว่า "ถ้าคุณอยากสอบใบประกอบวิชาชีพจากฉัน
คุณต้องมากับฉัน แล้วก็ไปดูฉลามใต้น้ำ"
"เพราะฉันอยากให้คุณรู้ว่า จริงๆ แล้วฉลามเป็นยังไง"
แล้วผมก็รู้สึกทันทีเลย แบบว่า "ให้ตาย เธอสุดยอดมาก"
ตอนที่เราเจอกัน
ฉันเพิ่งเลิกกับแฟนที่คบกันมาสองปี
ฉันยังไม่อยากมีแฟนใหม่เลยจริงๆ
ผมก็คิด "เธอคงไม่ชอบเราหรอก เธอเงียบมากเลย"
"เธอไม่อยากคุยกับเราแหง"
ฉันต้องสนใจเรื่องฉลาม
ฉลามคือสิ่งที่ใจฉันเรียกร้อง
ที่ฮาวาย เรามีฉลามกว่า 30 สายพันธุ์
ส่วนใหญ่จะว่ายหนีไป
แต่ฉลามเสือ พวกมันไม่เหมือนสายพันธุ์อื่นๆ
ด้านบนจะสีเข้มกว่า มีลายทางสวยงาม
ลำตัวพวกมันปกติจะยาวเต็มที่ราวห้าเมตรครึ่ง
พวกมันอยากรู้อยากเห็น ฉลาดและระวังตัว
พวกมันกินได้เกือบทุกอย่าง
พวกมันกัดทะลุกระดองเต่าและกระดูกได้
ร่างหญิงอายุ 60 ปี…
เธอไม่น่าจะทันเห็นมันด้วยซ้ำ
พวกมันพุ่งเร็วได้อย่างเหลือเชื่อ
ฉลามเสือ
ผู้คนกลัวพวกมันมาก
ความกลัวนั้นเกิดขึ้นเพราะความไม่เข้าใจ
ฉลามอยู่มาอย่างน้อย 400 ล้านปีแล้ว
ซิลเวียเป็นหนึ่งในผู้ปกป้องมหาสมุทรคนสำคัญ
ความทุ่มเทนี้ ทำให้เธอกลายเป็นราชินีแห่งท้องทะเล
ฉายาว่าผู้ลึกซึ้ง
แน่ใจนะว่าเราสัมภาษณ์กันใต้น้ำไม่ได้
พวกมันเป็นส่วนสำคัญ ที่ทำให้มหาสมุทรคงอยู่ได้
ผมชื่อคิม ฮอลแลนด์
ผมเป็นศาสตราจารย์วิจัย ที่สถาบันชีววิทยาทางทะเลแห่งฮาวาย
และผมก่อตั้งกลุ่มวิจัยฉลามที่นี่เมื่อ 40 ปีก่อน
ฉลามวิวัฒนาการมาเป็นนักล่าชั้นยอด
ถ้าคุณเอาฉลามออกไป
คุณสร้างปรากฏการณ์ระลอกคลื่น ตลอดห่วงโซ่อาหารที่เหลือ
เราต้องการทะเล เราต้องการมหาสมุทรที่แข็งแรง
เราต้องมีทุกส่วนที่ทำหน้าที่ของมัน
อย่างที่มันทำมา นานก่อนจะมีมนุษย์ด้วยซ้ำ
ถ้าเรารบกวนระบบนิเวศนั้น
ต่อให้เรายังไม่รู้แน่ชัดว่า ผลกระทบของเราคืออะไร มันไม่ดีแน่ๆ
(ดร.มัวริซิโอ โฮโยส นักวิจัยฉลาม)
ศัตรูตัวฉกาจของฉลามคือความไม่รู้
เพราะคนเรารู้แค่ส่วนเดียว
เราไม่มีการถ่วงดุล
เราไม่เข้าใจว่าชีวิตพวกมันเป็นยังไง
เราไม่เข้าใจความลำบากที่พวกมันต้องเผชิญ
ในชีวิตประจำวันพวกมัน
นั่นจะเปลี่ยนเรื่องได้
กับฮวน สิ่งที่ทำให้ฉันสนใจจริงๆ
คือวิธีที่เขาพูดถึงฉลาม
ฉันสัมผัสได้ถึงความหลงใหลที่เขามีต่อฉลาม
และจนถึงตอนนั้น
ฉันไม่เคยเจอใคร
ที่พูดแบบนั้นมาก่อน
มันโดนใจฉัน
ครับ ผมพร้อมแล้ว
แล้วเราก็ไปดำน้ำด้วยกันทุกวัน
เธอเหมือนสัตว์ป่าแสนสวย
ที่พยายามใช้ชีวิตแบบมนุษย์
คุณต้องพยายามตามให้ทัน
แต่มันเจ๋งมากกับฮวน เหมือน "เราทำแบบนี้ได้ทั้งวัน ทุกวันเลย"
ฉันว่าเขาหมกมุ่นพอกับฉัน
ตอนนั้นเธอแบบว่า "ฉันอยากเห็นฉลาม"
ตลอดเวลา
จนแทบจะกลายเป็นความหมกมุ่น
แต่ที่ฮาวาย
ฉลามเสือเป็นสัตว์ที่มนุษย์หวั่นเกรงที่สุด
เพราะพวกมันทรงพลังมาก พวกมันฆ่าได้เร็วในพริบตา
ฉันว่าคนทั่วไปไม่รู้หรอกว่า
ต้องใช้เวลามากแค่ไหนเพื่อระบุพื้นที่
ที่เรารับประกันได้ว่าจะได้เห็นพวกมัน
ต้องดำน้ำในกระแสน้ำเป็นพันๆ ครั้ง
จากฤดูหนึ่งไปอีกฤดูหนึ่ง ไปเรื่อยๆ
ทำเครื่องหมายบนจีพีเอส ทุกครั้งที่เราเห็นฉลาม
เห็นพันธุ์อะไร
เห็นกี่ตัว
หลังจากเจอฉลามมากขึ้นเรื่อยๆ
ในที่สุดเราก็พบ จุดที่เกือบจะเป็นพื้นที่ที่สมบูรณ์แบบ
กระแสน้ำที่ไหลมาบรรจบกันรุนแรง
อาจเป็นปัจจัยสำคัญที่สุดที่ทำให้ฉลามอยู่ที่นั่น
กระแสน้ำมาบรรจบกัน ณ จุดนั้น
เพราะเส้นชั้นความสูงด้านล่างของมหาสมุทร
รวมถึงเส้นชั้นความสูงของแผ่นดิน
(นอร์ทชอร์ โออาฮู ฮาวาย ปี 2007)
ผู้คนคิดว่าเราต้องการกรง เพราะฉลามอันตราย
แต่ผู้สร้างความเปลี่ยนแปลง คือผู้ที่ลองทำอะไรต่างไปนิดหน่อย
ฉันอยากพิสูจน์ให้โลกรู้ว่าฉลามไม่ใช่ปีศาจ
นั่นคือสิ่งที่ฉันอยากพิสูจน์
บอกตามตรง
ผมกังวลมาก แต่ไม่แสดงออก
แม้ว่าบางครั้งผมจะอึดอัดนิดๆ
แต่ในความสัมพันธ์ของเรา โอเชียนเป็นช้างเท้าหน้าแน่นอน
และผมไม่มีปัญหาเรื่องนั้น
เธอจะเป็นคนนำ
ผมแค่ตามไปถ่าย
พวกมันผิวหนากว่า ฟันแหลมกว่า และว่ายน้ำเร็วกว่าฉัน
จะไม่ให้โดนจู่โจมแบบไม่ทันตั้งตัวได้ไง
ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก
ฉันอยู่ตรงหน้าปากฉลาม
ใจฉันคิดว่า "เราต้องรอด"
ฉันก็แบบ "โอเค ผลักมันลงไป"
ถึงจะดูเหมือนควบคุมไม่ได้สำหรับผม
แต่เธอก็ควบคุมสถานการณ์ได้เสมอ
ฉันพบว่ายิ่งฉันอยู่ข้างล่างนั่นนานขึ้น
พวกมันจะปฏิบัติกับฉัน เหมือนฉลามอีกตัวมากขึ้น
แต่ทุกสองสามนาที ฉันจะขึ้นมาหายใจ
ฉันตัดสินใจกลั้นหายใจนานขึ้น
เพื่อจะได้ใช้เวลากับพวกมันมากขึ้น
ฟรีไดฟ์นี่ ถ้าคุณใช้เวลากับฉลาม มันดีกว่ามาก
เพราะคุณมีลักษณะคล้ายกับ สัตว์ทะเลอีกชนิดหนึ่ง
และคล่องตัวขึ้น
ฉันมีพรสวรรค์ด้านการดำน้ำแบบฟรีไดฟ์มาตลอด
แต่ฉันอยากพัฒนาตัวเอง
เมื่อเริ่มอยากหายใจ
ความคิดแรกของเราคือ "ตายแล้ว เราต้องหายใจ"
เราฝึกตัวเองให้เลิกคิดแบบนั้นได้ โดยคิดแบบนี้
"ไม่หรอก เรารู้ว่า ที่จริงร่างกายเรายังไปต่อไหว"
และมันเปลี่ยนวิธีการ ที่สมองฉันตีความความเจ็บปวด
ฉันผลักดันตัวเองอยู่ตลอด
เป็นเพราะฉลามที่ผลักดันให้ฉันทำแบบนั้น
ตอนนี้ฉันกลั้นหายใจได้นานกว่าหกนาทีครึ่ง
ตอนนั้นฉันถึงได้ดูพวกมันมีปฏิสัมพันธ์ต่อกัน
นั่นคือตอนที่ฉันได้เห็น ภาษาและการสื่อสารของพวกมัน
ตอนเด็กๆ ฉันเคยอ่านบทความนี้
มีคนศึกษาเรื่องผึ้งในรัง
และรู้ว่าพวกมันเต้นกันนิดๆ เพื่อสื่อสารกัน
มันทำให้ฉันคิดได้
ฉลามไม่ได้ว่ายน้ำแบบสุ่มๆ
จริงๆ แล้วมันมีรูปแบบมากมาย
เป็นรูปแบบของลำดับชั้นทางสังคม
ว่ายตามหรือเกาะหลัง
สกัดหรือบล็อก
หนึ่งในสิ่งที่ชัดเจนที่สุดสำหรับฉัน คือการว่ายน้ำคู่ขนาน
ฉลามสองตัวเรียงแถวเคียงข้างกัน
ดูเชิงกันและกัน
และมักจะเป็นฉลามที่ตัวใหญ่กว่า
ที่จะว่ายตำแหน่งที่สูงกว่า
หรือบางครั้งฉันก็จะได้เห็นพวกมันพลิกตัว
กับตัวที่มันดูเชิงอยู่
แบบ "เฮ้ย อย่าทำแบบนั้นดิ"
โดยการลดครีบอกลง
นี่เป็นการแสดงท่าทีคุกคาม
ฉันรู้ว่าถ้าฉันกังวล คิดมาก หรือเครียด
ไม่ว่าอารมณ์พวกนั้นจะเป็นอะไร ร่างกายเราจะสะท้อนออกมา
ในการเคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อมัดเล็ก
ฉลามมีวิวัฒนาการสูงมาก พวกมันจะรับรู้ได้
รู้สึกเหมือนพวกมันอ่านใจเราออกเลย
ถ้าเราทำให้ความตั้งใจของเราชัดเจนขึ้นในใจ
กล้ามเนื้อในร่างกายเราจะสะท้อนออกมา
และมันทำให้คุณมองโลกเหมือนฉลาม
พอรู้แบบนี้ ฉันตาสว่างเลยค่ะ
ไม่นานหลังจากนั้น
ฉันเริ่มคุ้นกับการจำฉลามบางตัวได้มากขึ้น
ยังไม่ถึงขั้นคิดว่า "ตัวนี้นิกกี้"
เรายังไม่ถึงขั้นเรียก "ชื่อ" กัน แต่ฉันจำมันได้
ฉันจำแผลเป็นของมันได้
แบบ "จำฉันได้ไหม"
"เธอเองเหรอ"
เหมือนโบกมือให้เพื่อน "หวัดดี"
ฉลามมีเยื่อหุ้มเซลล์ ซึ่งจริงๆ แล้วคือเปลือกตาของพวกมัน
และมันปิดขึ้น แทนที่จะปิดลง
พวกมันใช้ป้องกันตัว
ผมชอบเห็นพวกมันพยายามฝืน
เมื่อพวกมันเข้ามาใกล้ พวกมันอยากเปิดตาไว้
พวกมันอยากดู
นิกกี้จะว่ายมา แล้วก็ลืมตา
แล้วมองฉัน
"ฉันเห็นเธอ" รู้ใช่ไหมว่าหมายถึงอะไร
เมื่อลืมตาขึ้น มันแสดงถึงระดับความไว้ใจ
ถ้าฉันยื่นมือออกไปล่ะ
แล้วค่อยปรับตัวกับทุกอย่างที่มันจะทำ
และนิกกี้ก็ตอบสนอง
มีบางอย่างเกิดขึ้นที่นี่ ที่ผมอธิบายไม่ได้
ทั้งคู่สื่อสารกัน
ในช่วงเวลาแห่งการติดต่อนั้น มีคำพูดมากมาย
ฉลามมีระบบประสาทสัมผัส
ที่ที่พวกมันสัมผัสกระแสไฟฟ้า จากสิ่งมีชีวิตได้
มันเลยรู้สึกได้ว่าฉันเป็นใคร
ในระดับที่เราไม่สามารถรู้สึกได้ในโลก
ไม่ใช่ทุกอย่างที่วัดได้
แต่ไม่ได้แปลว่ามันไม่ได้เกิดขึ้น
ณ จุดนั้น ผมได้ภาพสวยๆ เยอะเลย
พยายามจะเอาไปลงโซเชียล
และส่งข้อความให้คนรู้
(ดูทั้ง 11 คอมเมนต์)
แต่ถึงอย่างนั้นบทสนทนาก็มีแต่ "ปีศาจ"
(#ปีศาจ)
แต่เราแค่ต้องเปลี่ยนมุมมอง เปลี่ยนวิธีมองฉลาม
พลิกมุมมอง
ตอนที่ผมถ่ายโอเชียนอยู่ในรูปด้วย
มันเป็นองค์ประกอบสำคัญ แบบว่า
"ทำไมเธอไม่โดนกินล่ะ"
(เธอทำได้ไง)
(โพสต์ ผู้ติดตาม กำลังติดตาม)
ตั้งแต่วินาทีนั้นที่ผมรู้ตัว
ว่าการที่มนุษย์มีปฏิสัมพันธ์กับฉลามนั้น บอกถึงความแตกต่าง
ที่ผู้คนจะเชื่อมโยงกับพวกมัน และมองฉลามเปลี่ยนไป
พระเจ้า พวกมันอาจจะไม่เหมือนเรื่องจอว์สก็ได้
ตั้งแต่วินาทีนั้น ผมถ่ายทุกปฏิสัมพันธ์ที่ผมทำได้
นั่นคือสิ่งที่ผมต้องทำทุกวัน
เปิดหน้าในโซเชียลมีเดีย
ซึ่งเป็นการเอาตัวเองออกไปรับคำวิจารณ์ด้วย
ผมประหม่ามากเกี่ยวกับเรื่องโอเชียน แรมซีย์
ในวิถีแบบฮาวาย
เราไม่พยายามควบคุมหรือฝืนธรรมชาติ
แต่ปล่อยให้สิ่งต่างๆ มาหาเราเอง"
เธอดังเรื่องนี้
ทุกคนในวงการฉลาม รู้ว่าเธอเป็นใคร เธอทำอะไร
ถ่ายไปลงอินสตาแกรม ถ่ายไปเพิ่มอีก
คนเห็นแล้วอยากเป็นส่วนหนึ่งของมัน มันดึงดูดพวกเขาเข้ามา
ครับ ผมไม่แนะนำหรอก
ยังไงคนก็ไม่ฟังเราอยู่ดี เราสิต้องมานั่งแก้ไขสถานการณ์
การทำแบบนี้และประกาศให้คนทั่วไปรู้ และทำให้คนเห็นว่า
มันส่งข้อความผิดๆ
แล้วทุกคนก็คิดว่าตัวเองทำได้
ถ้าฉลามมาเชื่อมโยงกับคุณ ผมว่ามันคนละเรื่องเลย
ฉันอยากรู้จักเธอ ฉันอยากสัมผัสเธอ ฉันอยากเข้าใจ
ไม่ว่าด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม ที่คุณรู้สึกว่าจำเป็นที่จะไปจับเจ้าสัตว์ตัวนี้
คุณควรเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น และคุณกำลังทำอะไรอยู่
คุณดูโอเชียนกับฮวน
พวกเขาเข้าใจฉลาม
มีคนแบบนั้นไม่เยอะหรอก
เข้าใจความคิดและจิตใจของพวกมัน และการประสานกัน
ไม่ใช่แค่กับฉลาม แต่การอยู่ในมหาสมุทรด้วย
การได้เห็นหญิงสาวคนนี้ อยู่อย่างสงบสุขกับสัตว์ใหญ่พวกนี้
ทำให้เรามองผ่านดวงตาของเธอ เพื่อมองพวกมันต่างออกไป
ผมว่านั่นเป็นวิธีที่ดีมากนะ ในการเปลี่ยนมุมมองของมนุษย์
สิ่งที่พวกเขาพยายามจะแสดงก็คือ เราไม่ต้องกลัวสัตว์พวกนี้
นั่นคือสิ่งที่พวกเขาพยายามทำให้คนเข้าใจจริงๆ
เธอลงไปในน้ำและ…
ถามว่า "ทำไมฉันต้องกลัวด้วย"
ส่วนใหญ่แล้วคุณจะรอดไปได้
แต่บางครั้งคุณก็ไม่รอด
มันเป็นเส้นแบ่งแปลกประหลาดที่เราขีดขึ้น แบบว่าเราจะหาสมดุลนั้นได้ยังไง
ระหว่างความเป็นมนุษย์ และแสดงบุคลิกของพวกมัน
ว่าพวกมันน่าทึ่งขนาดไหน และพวกมันไม่ใช่ปีศาจน่ะ
แต่พวกมันคือยอดนักล่า ไม่ใช่ลูกหมา
และถ้ามีอะไรผิดพลาด
เราน่ะผิดเอง เราไปอยู่ในทะเล
ก็ใช่ว่าจะมีใครต้องรู้ซะหน่อย
เราไม่มีลูก
เราไม่มีอะไรจะเสี่ยง นอกจากชีวิตเรา
ฉันพร้อมจะตายเมื่อไหร่ก็ได้ จะพูดไงดี
ไม่ใช่การใช้ชีวิตที่ยืนยาว แต่ใช้ชีวิตให้คุ้มค่า
แล้วฉันก็… โห ชาร์ก
- ชาร์กี้ไล่คนกระเจิงได้ - รู้วิธีไล่คนกระเจิงนะเรา
มันบอกว่า "ไง จำฉันได้ไหม จำได้มะล่ะ"
หวังว่ามันจะไม่เริ่มทำแบบนี้นะ
ถ้ามันทำแบบนั้น ฉันหมุนกระจกลงแน่
- มาแบบชิลล์ตามประสาฮาวาย - ใช่ ทุกคน
ขอโทษที่มาสาย
โห ตัวใหญ่ขึ้นทุกครั้งที่เจอเลย
ดูสิ น้าเอาอะไรมาให้ รอยสักฉลามจ้ะ
- ขอบคุณค่ะ - เย่
หนูๆ จะได้มีรอยสักเหมือนพ่อ
น้าเลยคิดว่าเราน่าจะทำ สร้อยข้อมือฉลามน้อยน่ารักกันเนอะ
เดี๋ยวนะคะ ฉลามฟันหลุดได้ยังไงคะ
ฉลามนี่โชคดีจริงๆ พวกมันไม่ต้องไปหาหมอฟันด้วยนะ
ผมเจอโอเชียนกับฮวน และผมเพิ่งทำโปรเจกต์เล็กๆ นี้กับทั้งคู่
เราไปดำน้ำด้วยกันหนหนึ่ง ผมว่าผมต่อกับพวกเขาติดทันที
รู้สึกแบบ "นี่ ผมอยากทำแบบนี้อีก"
เวลาคุณว่ายน้ำกับฉลามตัวใหญ่
มันมีพลังงาน มีความน่าเกรงขาม
ที่มันอธิบายได้ยาก
คุณเพิ่งนึกได้ว่า คุณกำลังว่ายน้ำกับอะไรสักอย่าง
ที่เคยอยู่ในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง เก่าแก่ก่อนต้นไม้จะถือกำเนิด
คุณกำลังว่ายน้ำกับไดโนเสาร์
โอเชียนและฮวน พวกเขาพร้อมและฝีมือดี
ในการทำสิ่งที่พวกเขาทำ
พวกเขาใช้ชีวิตแบบนั้น
และผมคิดว่ามันอันตรายกว่ามาก
สำหรับคนที่ไม่เคยใช้ชีวิตแบบนั้น
บอกตรงๆ นะ ผมยังกลัวทุกครั้งเลย
มันสำคัญมากที่ต้องใจเย็นๆ
และเป็นนักล่าที่เก่งกาจต่อหน้าฉลาม
ไม่มีที่ว่างสำหรับความอ่อนแอกับฉลาม
แต่พอฉันเจอฉลาม ฉันไม่รู้ว่าประวัติพวกมันเป็นยังไง
ไม่รู้ว่าประวัติของพวกมันกับมนุษย์เป็นยังไง
นั่นจะเป็นปัจจัยสำคัญ กับวิธีที่พวกมันโต้ตอบกับฉัน
พระเจ้า มี…
โอเค คาลิฮี…
ไง คาลิฮี
คาลิฮี ในภาษาฮาวายแปลว่า "ขอบ"
มันเข้ามาตอนยังเป็นลูกฉลาม เป็นฉลามเด็กที่มีพลังมาก
การมองดูมันพุ่งไปหาอะไรสักอย่าง
มันชน มันกัด
มันรุนแรงกว่าตัวอื่นมาก
มันฉลาดมาก
คาลิฮีทำบางอย่างที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน
โผล่ขึ้นมา ทำเหมือนเคี้ยวอาหารบนผิวน้ำ
เพื่อสร้างฟองอากาศ
บนผิวน้ำ มันจะเหมือนตาบอด
มันทำอะไรแปลกๆ เยอะมาก
วิธีที่มันพยายามหมุนตัวไปรอบๆ
เหมือนมันเรียนรู้วิธีของฉัน
ฉันไม่รู้ว่ามันทำได้ยังไง
ผมรู้ว่ามันรู้ว่าทำอะไรอยู่ ผมจะไม่สงสัยแล้ว
จะไม่แสดงความกลัวให้มันเห็น
นี่ไม่ใช่วิดีโอเกม
ไม่มีการหยุดชั่วคราว
มันท้าทายโอเชียน
ยอมรับความเสี่ยง ยอมรับพวกมันและก้าวต่อไป
ตลอดเวลาที่อยู่ในน้ำ ฉลามสอนฉัน
พวกมันปรับรูปแบบการเคลื่อนไหวของฉันในน้ำ
แบบเดียวกับที่ พวกมันปรับการเคลื่อนไหวของสัตว์อื่น
พวกมันจะเข้าหาฉันจากมุมที่ต่างกัน
พวกมันจะแสดงให้ฉันเห็นว่า พวกมันชอบใช้เงาสะท้อนจากด้านล่าง
ประสบการณ์เหล่านั้น ช่วยให้ฉันเรียนรู้ในการเปลี่ยนเส้นทาง
ผลักลง
ล็อกที่ข้อศอก
แทบจะเหมือนการเต้นรำอันงดงาม
ถ้าเธออยากให้ฉลามเข้ามาใกล้กว่านี้ เธอจะก้มหัวลง
หดตัวเป็นลูกบอล
ถ้าอยากได้พื้นที่เพิ่ม ก็แค่ต้องยืดตัวในแนวตั้ง ยกตัวขึ้น
สบตาตรงๆ ให้มากขึ้น
บอกให้พวกมันรู้ว่า "ฉันเป็นนักล่าที่เท่าเทียม และฉันรู้ดี"
เมื่อต้องยืนหยัดในจุดยืนของเรา เราก็ต้องยืนหยัดในจุดยืนค่ะ
เธอระวังตัว และมีความรู้มากเกี่ยวกับฉลาม
สำหรับผมที่อยู่หลังกล้อง บางทีผมก็มัวแต่พอใจจนลืมระวังตัว
เมื่อคุณมองผ่านเลนส์ มันเหมือนการมองเห็นแบบอุโมงค์
ฉันต้องคอยระวังให้เขา
เธอสอนผมมากมาย
พฤติกรรมทั้งหมด
และคุณต้องทำแบบมีกลยุทธ์ ตัวคุณจะได้ปลอดภัย
โอเชียนทำให้มันเป็นวิทยาศาสตร์มากกว่า
บนลองบอร์ด คุณจะมีโอกาสถูกเข้าหาน้อยลง
ถ้าคุณว่ายน้ำอยู่กับคนอื่น คุณจะมีโอกาสถูกเข้าหาน้อยลง
ลดการกระเซ็นของน้ำ ลดอะไรก็ตาม ที่ดึงดูดความสนใจมาที่ตัวคุณ
การแยกมนุษย์ออกจากฉลาม มันเป็นไปไม่ได้
ผู้คนอยากว่ายน้ำ โต้คลื่นและดำน้ำ และพวกเขาก็จะเจอฉลาม
ฉันอยากให้ทุกคนปลอดภัย เพราะอุบัติเหตุไม่ได้ช่วยอุดมการณ์ฉันเลย
ไม่ได้ช่วยอนุรักษ์ฉลาม ไม่ได้ช่วยแก้ไขชื่อเสียงของฉลามเลย
ฉันเลยรู้สึกถึง พันธะทางศีลธรรมที่แข็งแกร่งมาก
ที่ต้องทำให้ทุกคนปลอดภัย แนะนำว่าจะดูแลตัวเองให้ปลอดภัยยังไง
สิ่งหนึ่งที่เกี่ยวกับการโจมตีของฉลาม คือว่าในเกือบทุกกรณี
คนที่โดนโจมตีไม่รู้ตัวว่าตัวเองจะโดนโจมตี
พวกเขาเลยไม่มีโอกาสหลบเลี่ยง
มุมมองของผมต่อสิ่งที่เธอทำ มันเอาไว้เพื่ออวดมากกว่าวิทยาศาสตร์
ถ้าคุณเป็นนักวิทยาศาสตร์ หรือไม่ใช่นักวิทยาศาสตร์ก็เถอะ
มันไม่สำคัญขนาดนั้นหรอก สำหรับผม สิ่งที่สำคัญ
คือระยะเวลาที่คุณใช้กับสัตว์พวกนี้
เธอมีความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง เกี่ยวกับพฤติกรรมของฉลาม
เพราะเธอใช้เวลาอยู่กับฉลามมากมาย
แต่ในชุมชนวิจัยจริงๆ
ไม่มีใครเคารพเธอเลย
สำหรับบางคน มันอาจดูเป็นแบบนั้น
เพราะเธอยอมให้ตัวเองโดนถ่ายรูป
และเล่าเรื่องของเธอ
นั่นไม่ใช่สิ่งที่นักวิทยาศาสตร์ทำ
แต่สิ่งที่นักวิทยาศาสตร์ทำคืออะไรล่ะ นอกจากสังเกตอย่างรอบคอบ
และแบ่งปันมุมมอง
(รอยบากพระจันทร์เสี้ยวหายไป รอยแตกเล็กๆ)
เราทำชุดข้อมูลรหัสภาคสนามมา 15 ปีแล้ว
(ส่วนนี้หายไป)
(รอยแผลจากปลาหมึกดูด มองไม่เห็นแล้ว)
(นิกกี้/ราชินีนิกกี้)
และเราระบุตัวฉลามได้ 300 ตัว
(แผลเป็นที่หางดีขึ้นแล้ว)
(ไวโอเล็ตหรือพัว "ดอกไม้" ฉลามเสือตัวเมีย)
(ขี้อายและระวังตัว ใช้เวลานานกว่าจะเข้าหา)
(ระดับความอยากรู้ต่ำ)
(สาวครีบงอหรือคูอุอิโป "หวานใจ" ฉลามเสือตัวเมีย)
(ครีบหลังงอ)
(มีแนวโน้มสูงที่จะว่ายตรงๆ และตามฉันไป)
สำหรับฉันแล้ว พวกมันมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว
เป็นรายตัว
สำคัญพอๆ กับมนุษย์ทุกคน
(บาดเจ็บที่หลัง ตรงหลังด้านบน)
(แทงก์หรืออาลิล "ราชา" ฉลามเสือตัวเมีย)
ผมกับโอเชียนเริ่มทำงานด้วยกันในปี 2006
หลังจากนั้นราวห้าปี ตอนที่ร็อกซี่เข้ามาในชีวิตเรา
(ร็อกซี่หรือนานิ "สวย" ฉลามเสือตัวเมีย)
ครั้งแรกที่เราเห็นมัน
กรามของมันเพิ่งหัก และมันก็ดูน่ากลัวมาก
ไม่รู้สิ ผมรู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดของมัน
ผมดูออกเลยจากตอนที่มันว่ายน้ำ
และผมจำได้ว่าถ่ายคลิปของมันไว้
และทุกคนก็แบบว่า "นั่นมันปีศาจ น่ากลัวชะมัดเลย"
มันไม่ใช่ปีศาจ
ปีศาจคือคนที่ทำแบบนั้นกับมันต่างหาก
ลองนึกภาพว่ากรามคุณหักดูสิ
แล้วจินตนาการว่ามันจะเป็นยังไง ตอนพยายามกิน
โอกาสที่ดีที่สุดที่จะได้กินมาจาก
ปลาที่ถูกจับได้หรือตายไปแล้ว
ซึ่งมักจะพบติดเบ็ดหรือในอวน
มันต้องเจออุปสรรคมากมาย
แล้วยิ่งไปกว่านั้นก็มีแท็กดาวเทียม
มันมักจะเข้าไปพันกับอะไรมากกว่าสัตว์อื่น
เพราะแท็กนั่น
หลายครั้งที่เราเอาสายเบ็ดและสิ่งของต่างๆ ออกจากฉลามตัวอื่น
พวกมันรีบว่ายหนีไป
แต่กับร็อกซี่ หลังจากถอดมันออกหลายปี
ผมรู้ว่ามันจำเราได้
มีอารมณ์ต่างๆ มากมายรอบตัวมัน และตัวผมด้วย
ในปี 1999 หลังผมหักในอุบัติเหตุปีนผา
สายขาดผมตกลงไป 15 เมตร
พอมีคนบอกว่าเราจะเดินไม่ได้อีกแล้ว
นั่นเป็นจุดเปลี่ยนชีวิตเลยใช่ไหม
มันคุ้มที่จะมีชีวิตต่อไปไหม
ฉันใช้เวลากับฮวนเยอะมาก
ฉันเห็นว่าหลังเขาเจ็บปวดแค่ไหน อยู่ตลอดเวลา
ฉันรู้สึกว่าทั้งคู่เข้าใจกัน และเชื่อมต่อกันในอีกระดับหนึ่ง
เพราะทั้งคู่ต่างต้องต่อสู้ กับความเจ็บปวดอยู่ตลอดเวลา
มันช่างงดงามเหลือเกิน ที่ได้เห็นทั้งคู่โต้ตอบกัน
เราควรเก็บศอกไว้ แต่…
บางครั้งผมก็รู้สึกผ่อนคลาย และผมจะปล่อยให้มันงอ
ฉันงงมากกับวิธีที่มนุษย์ปฏิบัติต่อสัตว์
มันเป็นช่วงเวลาที่คุณตระหนักได้ว่า
พวกมันไม่ได้รับการปกป้อง
การฆ่าฉลามที่นี่ไม่ถือว่าผิดกฎหมาย
พบซากลูกฉลามหัวค้อนเกือบ 100 ตัวในฮาวาย
ลูกฉลามพวกนี้น่าจะตาย หลังจากถูกจับได้ในอวนชาวประมง
พวกมันไม่ได้รับการปกป้อง จากการฆ่าอย่างเปล่าประโยชน์
อย่างการตกฉลาม
ฆ่าฉลามอย่างร็อกซี่ใช่ไหม
หักกรามพวกมัน ลากพวกมันขึ้นจากน้ำ
เพื่อถ่ายรูปกับพวกมัน
ฉันรู้สึกว่า
ฉันไม่ค่อยเก่งเรื่องการใช้…
ใช้คำพูดเพื่อสื่ออารมณ์
เราเสียใจเรื่องนั้นแน่ๆ ค่ะ มันเจ็บปวดใจ
ณ ตอนนี้
ประชากรฉลามเหลือน้อยกว่า สิบเปอร์เซ็นต์สำหรับสายพันธุ์ใหญ่ส่วนใหญ่
(ลดน้อยลง 50 ปี)
(การสูญพันธุ์)
พวกมันทุกตัวกำลังมุ่งหน้าสู่ จุดวิกฤตแห่งการสูญพันธุ์
(การสูญพันธุ์)
โอเค เราอยู่ตรงไหน
ตรงนี่
แล้วเราจะไปไหนกัน
ตลาดปลา
แล้วพอฉันรู้ว่ากำลังมีการตัดครีบฉลามอยู่
และประชากรฉลามถูกกำจัดไปทั่วโลก
เพื่อซุปเปล่าประโยชน์ชามนี้ ใจฉันร้อนเป็นไฟเลยค่ะ
ฉลาม…
ประเทศต่างๆ ทั่วโลกกำลังฆ่าพวกมัน
มันเกิดขึ้นในที่ที่เรามองไม่เห็น เราเลยไม่สน
รู้ไหมว่าฉลามพันธุ์อะไร นี่คือฉลามวาฬเหรอ
แม้ว่าพวกมันจะไม่ใช่สายพันธุ์หลัก แต่ก็สำคัญยิ่งต่อระบบนิเวศทางทะเล
การฆ่าสัตว์เพื่อเอาอะไร น้อยกว่าสองเปอร์เซ็นต์ของร่างกาย
ทำไมถึงมีคนทำแบบนั้นเพื่อซุปแค่ชามเดียว
ปัญหาใหญ่ที่สุดอยู่ที่ไหน
ปัญหาใหญ่ที่สุดทีผมเห็นตรงหน้าผมคือ
ฉลามถูกกำจัด โอเค นั่นแหละปัญหา
แล้วคุณจะทำให้คนรับรู้ได้ยังไง ก็จากภาพที่เห็นไง
ฉันจะใช้รูปลักษณ์ของฉัน
ฉันจะเปิดหน้าลงโซเชียลเพื่อเป้าหมาย
คนน่ะต้องเห็นก่อนถึงจะหยุดฟัง
ดึงดูดความสนใจของคน
แล้วการที่ได้ส่งข้อความดีๆ ออกไป…
เป็นสิ่งที่ฉันตั้งเป้าไว้
นี่แค่เบาะๆ นะ เกิดขึ้นแบบนี้ทุกวัน
ด้วยภาพพวกนั้น คุณเข้าถึง
คนอีกมากมาย
มากกว่าสิ่งอื่นที่เราทำได้
เป็นโอกาสเข้าถึงผู้คนทั้งหมด
(#มาช่วยกัน #ช่วยฉลาม ถูกฆ่าวันละ 280,000 ตัว)
(อย่ากลัวฉลาม แต่จงกลัวแทนพวกมัน)
(เอสโอเอส ช่วยฉลามของเรา เร็วเข้า)
(ไม่มีวันอีกแล้ว)
ในฐานะผู้หญิง คนจะสนใจฉันในอีกรูปแบบ
และคนจะจ้องวิจารณ์ฉันมากกว่า
(รางวัลคนงี่เง่าประจำวัน แด่ผู้หญิงคนนี้)
ไม่ใช่ทุกคนจะเห็นด้วยกับเรา
(แค่อยากเซลฟี่กับมันแค่นั้นสินะ ปล่อยพวกมันไปได้แล้ว)
พวกเกรียนคีย์บอร์ด อยู่ไกลออกไปหลายล้านกิโลเมตร
คนพูดแบบว่า "เดี๋ยวเธอก็ตาย"
"ขอบคุณค่ะ ขอให้วันนี้เป็นวันที่ดี และอายุยืนด้วยนะคะ"
(นักล่าตัวท็อปกลายเป็นแฟชั่นในไอจี)
ใครๆ ก็อยากออกความเห็นเรื่องรูปร่าง หน้าตาฉันหรือวิธีอนุรักษ์แบบของฉัน
ฉันขอท้าให้พวกเขาทำให้ดีกว่านี้
(นางเล่นกับไฟ)
มันก็เป็นแบบนี้แหละ
แค่ต้องจัดการมันใช่ไหม
ที่สุดแล้ว เรารู้ว่าเราต้องทำอะไร ที่สุดโต่งกว่านี้เพื่อตัดเรื่องไร้สาระออกไป
จอว์ส
ความกลัวสุดขั้วที่ทุกคนมีต่อฉลาม
มันเป็นภาพลักษณ์ของฉลามขาว
เราเลยอยากไปถ่ายรูปนี้
พยายามแสดงความเชื่อมโยง ระหว่างมนุษย์กับฉลามขาว
เพื่อ "ต่อต้านจอว์ส"
และที่ฮาวาย มันมาที่นี่ทุกปี
แต่การเห็นพวกมันน่ะยากมาก
เหมือนยูนิคอร์นแห่งมหาสมุทร
หายากที่จะได้เห็น
ไม่ต้องพูดถึงตอนอยู่ในน้ำ และให้ตัวหนึ่งว่ายขึ้นมาหาคุณเลย
มีไม่กี่ที่หรอก ที่เรารู้ว่าเราจะเจอฉลามขาวได้
และเราสามารถดำดิ่งไปกับฉลามขาวได้
ที่หนึ่งคือกัวดาลูเป
(กัวดาลูเป เม็กซิโก)
ครั้งแรกที่ผมดำน้ำกับฉลามขาว
ทั้งเหยื่อและปลาต่างก็ว่ายไปตามกระแสน้ำ ในทิศทางนั้น
และฉลามควรมาจากทางนั้น
และมันมาจากหัวเรือ
ลืมตา สบตากับแต่ละคน
แล้วมันก็ดำดิ่งลงไป
แล้วมันก็พุ่งตรงมาจากข้างล่างเร็วมาก
เหมือนภาพเบลอๆ ของสีขาว ตูม
สิ่งที่ทำให้ผมรู้ก็คือ ถ้าพวกมันอยากกินมนุษย์
เราคงไม่มีโอกาสรอด
คนคงไม่โดนฉลามกัดหรอก คงจะหายไปเลยมากกว่า
เป็นครั้งแรกในชีวิต
ที่ฉันตัดสินใจไปสังเกตการณ์
พฤติกรรมของฉลามสายพันธุ์หนึ่ง
จากภายในกรง
คอยดูวิธีที่ฉลามมีปฏิสัมพันธ์ต่อกัน
ดูการสนทนาของพวกมัน
ทำความรู้จักกับภาษาของมัน
ฉันกังวลอยู่บ้าง แต่ตื่นเต้นมากกว่า
มันเป็นความรู้สึกว่า "โอเค ฉันพร้อมแล้ว"
การเรียนรู้ การสังเกต การสนใจ ตอนที่ฉันอยู่ในกรงนี้
แล้วก็มีอีกตัวตรงนี้ ด้านข้าง ฉันไม่เห็นตัวนั้น
แล้วฉันรู้เต็มร้อยว่าจะเกิดอะไรขึ้น ตอนที่ฉันอยู่นอกกรงนี้ไหม
ไม่รู้
แล้วฉันก็เห็นฉลามแสนสวยตัวนี้
ตัวเมียที่มีอำนาจที่สุดในแถบนี้
ความอยากรู้อยากเห็นที่มันมีต่อฉัน มันลึกซึ้งมาก
มันมองฉัน
พูดแบบนั้นก็ไม่ถูกซะทีเดียว แต่มันรู้สึกเหมือนเป็นการเชิญ
ไม่มีใครเคยมีปฏิสัมพันธ์กับฉลามขาว ในลักษณะนั้นมาก่อน
นี่คือช่วงเวลาต่อต้านจอว์ส
เอาไปให้โกโปร แล้วพวกเขาก็ปล่อยคลิปออกมา เพื่อเป็นการอนุรักษ์
(โกโปร - โอเชียน แรมซี่ และฉลามขาว)
(โกโปร สมาชิก 11.2 ล้านคน รับชม 853,455 ครั้ง)
นั่นคือตอนที่ทุกอย่างเปลี่ยนไป
- โอเชียน แรมซีย์ - โอเชียน แรมซีย์
- เธอชื่อโอเชียนเหรอ - โอเชียน
สาวระห่ำผู้อาจหาญไปว่ายน้ำกับฉลามขาว
ผู้หญิงคนนี้ว่ายน้ำกับฉลามขาวจริงๆ
ไม่จริง
นั่นฉลามยักษ์
ฉันไม่แน่ใจว่าฉลามชอบมันแค่ไหน
ฉลามขาวน่ะโดนเข้าใจผิดครับ
ก็เหมือนคนมีเหตุผลทั่วไปน่ะเนอะ เธอไปว่ายน้ำกับพวกมัน
ถ้านี่เป็นรายการ สาบานว่าพูดจริง
ผมเอาคนสองคนมาไว้ข้างคุณ รับรองจะไม่มีใครเลือกว่า
คุณคือคนที่ไปว่ายน้ำกับฉลาม
ชุมชนเริ่มเติบโตขึ้น
(โพสต์ ผู้ติดตาม กำลังติดตาม)
แล้วก็มีโอกาสทางธุรกิจ
เพื่อปลุกจิตสำนึก
ซึ่งดีต่อฉลามมาก
ตอนนี้มีคนมากขึ้นเรื่อยๆ
ที่อยากสำรวจ และเรียนรู้พฤติกรรมฉลามมากขึ้น
และเราอยู่ที่นั่นเพื่อแนะนำคนให้รู้จักฉลาม
พวกคุณเข้ามาได้ อยู่ใกล้ๆ เรือก็พอ
และช่วยให้ผู้คนปลอดภัย
ไม่มีอะไรดีไปกว่าการเสริมพลังให้ใครสักคน ด้วยมุมมองส่วนตัวจากประสบการณ์ตรง
เพื่อให้พวกเขาพูดได้ว่า
"ฉันอยู่ในน้ำกับฉลาม และมันเป็นประสบการณ์ที่งดงาม"
และเพื่อเห็นคุณค่าของฉลามจริงๆ
นั่นจะเป็นแรงบันดาลใจให้พวกเขา อยากช่วยปกป้องฉลาม
ส่วนที่ยุ่งยาก คือความสมดุลของทั้งหมดนี้ใช่ไหม
เราต้องปกป้องฉลามพวกนี้
แต่เราเห็นว่าเจ้าสัตว์นั่น ทำอะไรได้บ้างกับมนุษย์คนหนึ่ง
(นอร์ทชอร์ โออาฮู ฮาวาย 2015)
(เช้านี้ผู้คนเฝ้าระวังสูงสุด ที่จุดเล่นเซิร์ฟยอดนิยมบนเกาะโออาฮู)
คราวนี้นักโต้คลื่นวัย 25 ปี อยู่ในภาวะวิกฤต
หลังจากเขาถูกฉลามทำร้าย
คอลิน คุกกำลังโต้คลื่น นอกชายฝั่งทางเหนือของโออาฮู
เมื่อจู่ๆ ฉลามก็โผล่มา
มันเป็นวันที่อากาศดีมาก
น้ำก็ใส ชวนเล่นเซิร์ฟจริงๆ
ผมอยู่ข้างนอกมาสองสามชั่วโมงแล้ว
จำได้ว่าตอนนั้น ผมคิดว่าผมน่าจะรอคลื่นเข้าฝั่ง
แล้วจู่ๆ ผมก็จำได้ว่า
โดนบางอย่างกระแทก และถูกดึงลงไป
ผมลืมตาใต้น้ำ ถึงได้รู้ว่า
มีฉลามตัวใหญ่กัดขาผมอยู่
และผมก็หลุดออกมาได้ ว่ายขึ้นมาบนผิวน้ำ
นิ้วนี้… ปลายนิ้วผมหายไป
สามนิ้วนี้ห้อยอยู่ข้างๆ
ผมคิดว่า "แค่นั้น ผมไม่เป็นไรมากหรอก"
แล้วผมก็หันกลับไปมองขาตัวเอง ขาผมหายไปแล้ว
ตอนนั้นเองผมถึงได้รู้ตัวว่า ผมไม่รอดแล้ว ผมตายแน่
ผมแค่รู้สึกว่าผมควรจะออกไปช่วย
ผมไม่รู้ว่าเราจะเข้าถึงเขาได้มากแค่ไหน
แต่ฉลามกัดขาเขาตรงนี้
และสายอยู่ที่ข้อเท้า
เพราะตำแหน่งที่โดนกัด
ตั้งแต่โคลินปีนกลับขึ้นมาบนกระดาน
ฉลามกำลังกระชากร่างเขาด้วยสาย ตอนผมไปถึงตัวเขา
ตอนนั้นผมมองไปและได้ยินว่า "สู้ไว้เพื่อน ฉันมาช่วยแล้ว"
เคโอนีบังเอิญพายผ่านผมไป บนแพดเดิ้ลบอร์ดแบบยืนพาย
โอเชียนกับฮวนบอกผมว่า
"ฟังนะ ฉลามเสือมี พลังมหาศาลในการว่ายไปข้างหน้า"
"แต่ถ้าคุณทำให้มันพลาดได้
คุณก็มีเวลาสิบหรือ 12 วินาที กว่ามันจะย้อนกลับมา"
และผมตีมันแรงที่สุดเท่าที่จะทำได้
ผมพยายามดันมันลงไปในน้ำ
ทันทีที่ผมตีมันลงไป และรู้ว่าปากมันกำลังผ่านเราไป
ผมโยนไม้พายทิ้ง เอาเขาไว้บนหลัง
แล้วเราก็เริ่มพาย
ผมใกล้ตายแล้วตอนนั้น
มันหายใจไม่ค่อยออกและ…
ผมจำได้ว่าสั่งเสียครั้งสุดท้ายกับเคโอนี่
เขาบอกว่า "เพื่อนเอ๊ย บอกแม่ฉันหน่อยว่าฉันรักแม่นะ"
เราสนิทกันมาตั้งแต่เหตุการณ์นี้เกิดขึ้น
มันเป็นสายสัมพันธ์พิเศษที่เรามี
เขาแทบจะเป็นฮีโร่สำหรับผมเลย
คุกมาถึงฝั่ง ด้วยความช่วยเหลือจากเพื่อน
ขาซ้ายของเขาต้องโดนตัดออก และเขาเสียนิ้วบางส่วนไปสองนิ้ว
แต่เขายังไม่ตาย
เคโอนี โบว์ธอร์ปได้รับรางวัลเหรียญคาร์เนกี
มอบให้กับผู้เสี่ยงชีวิตในระดับที่ไม่ธรรมดา
เพื่อช่วยคนอื่น
เป็นเรื่องราวของฮีโร่ที่วิเศษมาก
หัวใจฉันมันรู้สึก… แหลกสลาย
มันเป็นโศกนาฏกรรม
และสิ่งเดียวที่ฉันทำได้คือ มองหาข้อดีในทุกสถานการณ์
นั่นคือความจริงที่ว่ามันหายากมาก
ทั้งวัน ทุกวันเลยนะคะ ฉลามว่ายน้ำผ่าน นักโต้คลื่น นักว่ายน้ำและนักดำน้ำ
และถ้าพวกมันเห็นเรา เป็นเหยื่อตามธรรมชาติ
เหตุการณ์แบบนี้ มันจะเกิดขึ้นตลอดเวลา
แต่มันก็หายากมาก
ฉันรู้สึกว่างานของฉัน ไม่ใช่แค่ปกป้องมนุษย์จากฉลาม
แต่ปกป้องฉลามจากมนุษย์ด้วย
ฉันผ่านช่วงเวลาที่เราได้รู้จักฉลามพวกนี้
แล้วเราก็จะไม่เห็นพวกมันอีกสองสามปี
"พวกมันติดเบ็ดแล้วขากรรไกรหัก หรือไปติดตาข่าย"
"พวกมันติดสายเบ็ดเหรอ"
"พวกมันตายแล้วเหรอ"
เราไม่ได้เจอร็อกซี่มานานแล้ว
มันมีเชือกติดตะขออยู่ในท้อง
ฉันตัดไม่ได้
เพราะถ้าเราดึงแรง จะเห็นเลยว่ามันเจ็บ
พระเจ้า ฉันใจสลายที่เห็นแบบนั้น
บอกได้เลยว่ามันอ่อนแอสุดๆ
ในหัวฉันคิดแต่ว่า "โอเค มันคงไม่รอด"
อย่างน้อยฉันก็ต้องบอกลา
ฉันกลัวแทนฉลาม
จนถึงจุดที่ฉันหลงรักพวกมันแต่ละตัวเลย
มาทำอะไรเพื่อช่วยพวกมันกันเถอะ
เราเลยพยายามทำให้ออกกฎหมาย
เพื่อเปลี่ยนนโยบาย
เพื่อให้พวกมันได้รับการปกป้องเต็มที่ จากการฆ่าแบบเปล่าประโยชน์ในฮาวาย
ร่างกฎหมายต่อไปคือเอชบี 1734
เกี่ยวกับการคุ้มครองสัตว์น้ำ
มันยาวน่ะ
(ศาลาว่าการรัฐฮาวาย โฮโนลูลู 2016)
- คุณพูดใส่ไมโครโฟนได้ไหม -ขอโทษค่ะ ได้ยินไหมคะ
แล้วมันคือการทิ้งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในชีวิตเรา
ใช้กลยุทธ์โซเชียลมีเดีย เราจะทำเรื่องนั้นต่อไป
ผมไม่ต้องนอนด้วยซ้ำ มาทำให้เสร็จกันเถอะ
และพยายามออกสื่อให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
อโลฮา ฉันโอเชียน แรมซีย์ เป็นนักอนุรักษ์ฉลามและทะเลและนักวิทยาศาสตร์
ฉลามมีความสำคัญต่อความสมบูรณ์ และความสมดุลของระบบนิเวศทางทะเล
และต้องการและสมควรได้รับการปกป้อง
ผมว่าเธอคิดเหมือนฉลาม นั่นเป็นคำชมนะ
ยืนหยัดต่อต้านการตกฉลาม และเลือกผู้นำท้องถิ่น
ที่จะกำหนดกฎหมายเพื่อช่วยปกป้องฉลาม
สวัสดีจ้ะ
และรวมตัวกันในชุมชน เพื่อพยายามให้ผู้คนโจมตีนักการเมือง
ความจริงที่น่าเศร้าคือ
มีฉลามมากกว่า 100 ล้านตัวถูกฆ่าทุกปี
ทำไมต้องปกป้องพวกมันด้วย ทำไมเราต้องมีฉลามด้วยล่ะ
ถ้าเราเอาพวกมันออกจากมหาสมุทร ทุกอย่างพังทลาย
กว่า 70 เปอร์เซ็นต์ของอากาศ ที่คุณหายใจมาจากมหาสมุทร
และฉลามเป็นส่วนประกอบสำคัญ ของระบบนิเวศทางทะเลที่แข็งแรง
การจะสร้างความเปลี่ยนแปลง
ในเวลาที่เราต้องการ
ผมว่าเราต้องร่วมมือกันจริงๆ
เราต้องทำงานเป็นทีม
ในเขตของผมในเมาวีใต้ มีการจู่โจมหลายครั้ง
ข้อเท็จจริงที่ว่าอาจมีเหตุการณ์เกิดขึ้น สองสามกรณีนั้น
อาจเกิดจากจำนวนคน ที่ใช้เวลาอยู่ในน้ำเพิ่มมากขึ้น
ผมชื่อฮวน โอลิแฟนต์ นักอนุรักษ์ฉลาม
ไม่ใช่แค่ฉันกับฮวน
มีคนมากมายในชุมชน
อาคารศาลาว่าการรัฐฮาวาย ห้อง 312 หวังว่ามากันได้นะ
ฉลามอาจสูญพันธุ์ หากไม่ได้รับการคุ้มครองจากเรา
เราเคยมีเหตุการณ์ที่ฉลามถูกจับได้ และเอาไปแขวนตามถนน
เหมือนถูกแขวนคอ
ยื่นคำให้การออนไลน์
(สนับสนุนเอชบี 1734 ฉลามและกระเบน)
จากองค์กรต่างๆ ที่เราทำงานด้วย
(เราสร้างความแตกต่างได้ คุ้มครองพวกมันด้วย)
เธอมีความมุ่งมั่นอย่างมาก บนแพลตฟอร์มต่างๆ มากมาย
มันยากที่จะตามเธอทัน
ไม่ใช่ทุกคนจะเห็นด้วยกับคุณ
มีการถกเถียงใหญ่โต ระหว่างฝ่ายฉลามกับฝ่ายชาวประมง
ชาวประมงบางคนต่อต้านมัน
ผมไม่เชื่อว่าการจับและฆ่าฉลาม เป็นปัญหาใหญ่ในฮาวาย
ไม่จริงค่ะ
มันทำให้เกิดความวุ่นวายมากมาย
มีการฆ่าอย่างโหดเหี้ยม เป็นการฆ่าโดยเจตนา
- นั่นไม่ใช่การป้องกันตัวเหรอ - ขอเห็นต่าง
ไม่ๆ เราจะเรียนรู้จากธรรมชาติ
คุณเคยตีพิมพ์ผลงานวิชาการอะไรบ้าง
ตอนฉันดูเว็บไซต์คุณ มันออกไปทางเชิงพาณิชย์มากๆ
พวกเขาประเมินโอเชียนต่ำเกินไป เรื่องความแกร่ง
ที่เธอเป็นและที่เธอมี
(รัฐฮาวาย ปี 1959)
เราคัดค้านร่างกฎหมายนี้
ฉันสนับสนุนเต็มที่
ผมคัดค้านร่างกฎหมายนี้
ผมมาเพื่อขอปกป้องฉลามอย่างเต็มที่
เราทุ่มเทกันมาก
แต่มันล้มเหลว
ปีแล้วปีเล่า
นั่นคือตอนที่ผมเห็นเธอ ในช่วงมืดมนที่สุดของเธอ
และเธอเปลี่ยนไปเป็นคนละคน
ทัศนคติของเธอกลายเป็นคิดลบขึ้นเยอะ
เธอหยุดไม่เป็น
เธอต้องทุ่มเททำจนตาย
ผมแค่รู้ว่าเธอกำลังต่อสู้ กับอะไรบางอย่างที่ยากลำบาก
เธอไม่เปิดใจให้ผมเลย แม้แต่เรื่องนั้น เพราะ…
ผมไม่รู้ว่าทำไม
ฉันรู้สึกว่าโรคซึมเศร้าซึ่งฉัน…
ตลกดี ฉันรู้สึกแย่จริงๆ ที่หดหู่
เพราะเรามีโอกาสมากมาย มีสิ่งต่างๆ มากมายเกิดขึ้นเพื่อเรา
ทุกคนก็ต้องเผชิญเรื่องน่าหนักใจ
ผมอยากรู้สึกว่าอยู่ตรงนั้น ในช่วงเวลาเหล่านั้นกับเธอ
ฉันทำไม่ได้ถ้าไม่มีเขา
เขาเป็นคนเดียวที่เข้าใจฉัน
ทุกอย่างที่เราเผชิญมาด้วยกัน ทำให้เราแข็งแกร่งขึ้น
ในปี 2019 เราพยายามผลักดัน ให้กฎหมายนี้ผ่านมาตั้งสี่ปีแล้ว
เส้นตายถัดไป เพื่อให้ร่างกฎหมายได้รับการพิจารณาใหม่
กำลังจะมาถึงปลายสัปดาห์
เรารู้ว่าเราไม่ได้รับการสนับสนุน จากนักการเมืองอีกครั้ง
แล้วมันก็เกิดขึ้น
(ไวกีกิ โออาฮู ฮาวาย วันที่ 18 มกราคม 2019)
เราได้ยินมาว่ามีวาฬตัวหนึ่ง กำลังเข้ามาที่แนวปะการังในไวกีกิ
มันเป็นวาฬที่ตายแล้ว
ฉันคิดทันทีว่า "อุ๊ย"
เพราะซากวาฬที่ตายแล้วจะดึงดูดฉลาม
เราอยู่ในน้ำ มีฉลามเสือ และเรากำลังสังเกตพวกมัน
พอถึงจุดหนึ่ง ฉลามเสือหายไป
แล้วทุกอย่างก็เงียบ
แต่ฉันได้ยินเสียงโลมา
และฉันเห็นแสงวาบบางอย่างจากทะเลลึก
แล้วมันก็ขึ้นมาจากท้องทะเลลึก…
ฉลามขาวยักษ์ว่ายมา
พระเจ้าช่วย
มันตัวใหญ่มากเกินหกเมตร
ฮวนเข้าไปได้ใกล้มากๆ
คุณจะเห็นว่ามันกำลังพยายาม จะกินเนื้อวาฬให้มากขึ้น
และเศษเนื้อวาฬทั้งหมด
พ่นออกมาที่ด้านข้างของเหงือก
มันดูเหนือจริงมาก
อธิบายไม่ถูกเลยว่าประสบการณ์ตอนนั้นเป็นยังไง
แล้วมันก็ตรงไปที่เรือ
เสียงเหมือนโลหะชนโลหะ
แล้วเราก็เพิ่งรู้ว่าผิวพวกมันหนาแค่ไหน
มันดูสวยกว่าที่ฉันจินตนาการไว้มาก
กับมัน มันเป็นความรู้สึกที่ต่างออกไป
ฉันไม่รู้สึกว่าจำเป็นต้องหายใจ
อารมณ์ และความเชื่อมโยงที่ฉันรู้สึก
มันท่วมท้น
นี่คือสิ่งที่ฉันควรทำ
ฉันมีชีวิตอยู่เพื่อสิ่งนี่
นี่ไม่ใช่หนัง นี่คือชีวิตจริง
นี่คือฉลามขาวขนาดหกเมตร
ฉลามขาวตัวใหญ่ที่สุดที่เคยมีการบันทึกไว้ในโลก
และแก่ที่สุดด้วยอายุ 50 ปี
ฉลามยักษ์โผล่มาแบบเซอร์ไพรส์
นอกชายฝั่งโออาฮูสัปดาห์นี้
นักดำน้ำโอเชียน แรมซีย์ ว่ายเคียงข้างมัน
แรมซีย์เดินทางไปทั่วโลกเพื่อศึกษาฉลาม
การที่ฮาวายมีฉลามขาวยักษ์ทำให้คนสนใจฮาวาย
มากมาย
เธอทำแบบนี้เพื่อแสดงให้เห็นว่า
ไม่ใช่ฉลามทุกตัวจะเป็นอันตรายถึงชีวิตต่อมนุษย์
และเป็นการกระตุ้นให้มีการปกป้อง ฉลามพวกนี้แทนที่จะโจมตีพวกมัน
- คุณคิดว่าเธอมีประเด็นไหม - ไม่
มีการถกเถียงกันเกี่ยวกับเรื่องนี้ว่า “คุณไม่ควรแตะฉลาม”
ไม่ต้องไปรังควานสัตว์ป่า เพื่อแสดงให้เห็นว่าพวกมันไม่อันตรายหรอก
ดูแต่ตา มืออย่าต้อง
การโต้เถียงเป็นเรื่องดี เพราะมันทำให้เป็นข่าวนานขึ้น
และมันทำให้ฉลามเป็นข่าวในทางที่ดี
เพราะมีคนพูดว่า "อย่าแตะต้องพวกมัน"
ผู้คนใส่ใจ
ในใจฉันก็แบบ "ให้ตายสิ ผู้คนสนใจฉลามจริงๆ"
มีการถกเถียงกันมากมายว่า เราควรเข้าใกล้ฉลามขาวได้แค่ไหน
โดยทั่วไป ผมว่าพวกฉลามไม่สนหรอก
ผมไม่คิดว่าเป็นการไปรังควานมัน
ผมไม่เห็นด้วย
แต่ระดับของสิ่งดีๆ ที่พวกเขาทำได้
เพื่อประชากรฉลามโดยรวมในการอนุรักษ์ฉลาม
อาจมีประโยชน์มากเช่นกัน
มีคนฆ่าฉลาม 70 - 100 ล้านตัวทุกปี
ตัวเลขของเธอน่าตกใจมาก ที่มีคนฆ่าฉลามมากมายขนาดนั้น
น่ากลัวจริงๆ
จังหวะที่ฉลามมาเยือน มาถึงขณะที่แรมซีย์ผลักดัน
เพื่อให้มีกฎหมายที่เข้มงวดขึ้นเพื่อ ปกป้องสิ่งมีชีวิตมหึมาแห่งท้องทะเล
ตอนนั้นเอง ในสัปดาห์นั้น
เป็นตอนที่เราต้องจัดตาราง ร่างกฎหมายนี้เพื่อปกป้องฉลาม
แล้วฉันแบบ "โอเค ฉันอยู่ในระดับนั้นแล้ว" แบบว่า "เอาเลย ลุยกันเลย"
(อาคารรัฐสภา โฮโนลูลู 2019)
นี่ร็อกซี่
ตอนนี้มันกำลังว่ายน้ำอยู่ โดยมีลวดในคอของมัน
มีคนมากมายออกไปเจอมัน ได้เห็นมัน แล้วก็ตกหลุมรักมัน
ถามฉันตลอดเวลาในโซเชียลว่า "มันยังมีชีวิตอยู่ไหม"
บอกตามตรงว่าฉันตอบไม่ได้
สัตว์พวกนี้กำลังโดนขับไล่ออกไปจากโลก
และไม่มีทางกลับคืนมาอีก
ตอนนี้มันกำลังเสี่ยง
เรามีโอกาสดีที่สุดที่เราจะมีได้ในตอนนี้
หยุดฆ่าฉลามได้แล้ว เพื่อเริ่มรักษามหาสมุทร
ขอบคุณทุกคนที่ออกมานะครับ
อย่างที่เห็นว่าฝ่ายค้านน้อยมาก ดังนั้น…
นั่นไม่ใช่เรื่องบังเอิญ นั่นเป็นเพราะพวกคุณได้จัดการ
และผลักดันปัญหานี้มานานแล้ว ดังนั้น…
ถ้าเราเปิดใจมากพอ
เพื่อมองสิ่งต่างๆ จากหลายมุมมอง
เรามีโอกาสมากกว่าในการหาจุดสมดุล
และความผูกพันกับเพื่อนร่วมโลกของเรา
เมื่อกลัวอะไร มนุษย์มักจะกำจัดสิ่งนั้นออกไปเสมอ
คุณเข้าไปในถิ่นพวกมัน
นี่คือถิ่นของเราด้วย
แต่เราจะอยู่ร่วมกันได้อย่างไร นั่นคือบทเรียนที่แท้จริง
ข่าวดี
ร่างกฎหมาย 553
ร่างกฎหมายเพื่อปกป้องฉลาม
นี้เป็นการกำหนดความผิดโดยเจตนาและโดยรู้
การจับ การทำให้ติดอวน หรือฆ่าฉลาม
ในน่านน้ำของรัฐ
และร่างกฎหมาย 553 ตอนนี้เป็นกฎหมายในฮาวายในชื่อพรบ.51
ตอนนี้การฆ่าฉลามในฮาวายผิดกฎหมาย
แต่ที่ยิ่งใหญ่กว่าคือกฎหมายนี้ถูกบังคับใช้แล้ว
และสามารถนำไปใช้กับรัฐอื่นได้
แค่มีคนไม่กี่คนออกมาพูด แล้วทุกอย่างก็เปลี่ยนแปลงได้
นั่นร็อกซี่
พระเจ้า จริงด้วย
ตอนมันกลับมา
เราทั้งตื่นเต้นทั้งดีใจแบบว่า
"มันยังไม่ตาย มันมาแล้ว มันยังมีชีวิตอยู่"
เหลือเชื่อเลย ใช่ ที่รัก ว่าไง
ชอบฉลามตัวนี้จัง
ร็อกซี่
เราตื่นเต้นมากที่ได้เจอมัน ดูสุขภาพดีมากเลย
มีบางอย่างเกิดขึ้น มีคนช่วยมัน
มันดูมีชีวิตชีวา มันสุดยอดมาก
การเห็นมันไปได้ดี ค่อยโล่งอกไปที
และรู้ว่าร็อกซี่ นิกกี้และคาลิฮี
และฉลามที่เราโตมาด้วยกัน ที่เป็นเหมือนครอบครัวเรา
ได้รับการคุ้มครองอย่างเป็นทางการแล้ว
มันทำให้ฉันมีความสุขมาก
แม่ผมช่วยให้ผมเข้าสู่วงการอนุรักษ์ด้วยเช่นกัน
เธอชอบอะไร
เรามีเวลาจำกัดบนโลก
พยายามทำให้โลกเราดีขึ้นกว่าตอนที่เราเกิดมา
นั่นคือสิ่งที่เธอทำมาตลอด และมันก็ฝังใจผมเสมอมา
ผมเลยคิดว่า "ใช่ เราต้องหาสิ่งที่เราทำได้
เพื่อให้โลกเราดีขึ้นสักนิด มากกว่าตอนที่เราเกิดมา"
ผมรู้สึกเหมือนมหาสมุทรกับฉลาม คือสิ่งสำคัญของผม
แน่นอน เต็มร้อยครับ ใช่เลย
ใช่ นี่พูดแล้วผมน้ำตาซึมนิดๆ เลย
ให้ตายสิ วันนี้ผมอ่อนไหวจริงๆ
มันร้อนครับ พอดีในนี้มันร้อนสุดๆ อะ
ถ้าจะพูดว่าสิ่งที่พวกเขาทำอยู่นั้นสำคัญมาก ก็คงไม่เรียกว่าเกินจริง
มีฮีโร่แบบนี้ให้ลูกๆ ชื่นชม
ก็ถือว่าโชคดีแล้วนะ
ฉันว่าบางทีคนแค่ต้องการลายเซ็นฉัน
เพราะพวกเขาคิดว่าถ้าฉันตาย หนังสือก็จะมีราคามากขึ้น
ทุกสิ่งที่ฉันทำสำเร็จ ไม่มีใครรู้เรื่องนี้เลย
ถ้าไม่มีความสามารถและทักษะอันน่าทึ่ง และสายตาอันเฉียบคมของเขา
โคลิน คุกรอดจากการโจมตีของฉลาม
เป็นสุดสัปดาห์ที่ยิ่งใหญ่ของคุก เพราะเขากลับลงไปในน้ำ
วันนี้เป็นวันดีที่ได้มาที่นี่ เป็นแรงบันดาลใจที่ได้เห็นทุกคน
ฉันอยากเจอฉลามอีก และสำรวจโลกอันงดงามใบนี้
ในขณะที่ฉันต้องการสานต่อสิ่งนั้น
เราไม่มีทางรู้หรอกว่าเราจะจากไปเมื่อไหร่
แต่ถ้าต้องจากไปเพราะฉลาม ฉันก็ขอบอกเลยว่า
ฉันพาตัวเองเข้าไปอยู่ ในสถานการณ์ที่อันตรายเอง
อย่าไปโทษฉลามเลย
(ฮาวายเป็นรัฐแรกในสหรัฐฯ ที่ออกกฎหมายห้ามฆ่าฉลาม)
(ฉลาม 100 ล้านตัวทั่วโลกยังคงถูกฆ่าทุกปี)
(อุทิศให้พ่อแม่ของฮวน มาร์ลู และ ริชาร์ด โอลิแฟนต์)
(ที่เสียชีวิตทั้งคู่ ระหว่างการถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนี้)
คำบรรยายโดย ศมน จิตติบุญเรือน