Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ORGANIZACJA TERRORYSTYCZNA ETA POWSTAŁA W 1958 R. WOBEC REŻIMU FRANCO.
DO ŚMIERCI DYKTATORA W 1975 ROKU ETA ZABIŁA W HISZPANII 44 OSOBY.
WŚRÓD OFIAR BYŁ ADMIRAŁ CARRERO BLANCO,
PREMIER KRAJU I PRAWA RĘKA DYKTATORA.
WRAZ Z NADEJŚCIEM DEMOKRACJI
JEDNA Z FRAKCJI ORGANIZACJI ETA ZŁOŻYŁA BROŃ.
Odegraliśmy kluczową rolę w historii naszego narodu,
osiągając znaczny poziom autonomii,
o którą będziemy teraz walczyć bez przemocy.
Walka zbrojna i ETA spełniły swój cel.
NATOMIAST DRUGA FRAKCJA POSTANOWIŁA DALEJ ZABIJAĆ.
Wczorajszy atak w Saragossie mogło przeprowadzić komando ETA
wysłane z południa Francji w ramach ataku z zaskoczenia.
W LATACH 80. ETA SZERZYŁA TERROR NA ULICACH,
ZABIJAJĄC PONAD 400 OSÓB.
Moreno Arguilea zginął na miejscu od dwóch strzałów w głowę.
Galeria była otwarta. Doszło do dramatycznych scen paniki.
Zginęło kilkoro dzieci, sześć kobiet i czterech mężczyzn.
W LATACH 90. HISZPAŃSKA GWARDIA CYWILNA
ZORGANIZOWAŁA OPERACJĘ NEUTRALIZACJI UGRUPOWANIA ETA.
OPERACJA TRWAŁA 12 LAT
Z UDZIAŁEM SETEK AGENTÓW I AGENTEK Z HISZPANII I FRANCJI.
TO MOGŁA BYĆ HISTORIA JEDNEJ Z NICH.
Jestem artystą z paryskiej dzielnicy
Bardzo pięknie gram!
Tak jak my!
Na bębenku gram
MAGISTRAT
SAN SEBASTIÁN 23 STYCZNIA 1995 R.
KOEGZYSTENCJA SOLIDARNOŚĆ
Zlecone przez ETA morderstwo Gregoria Ordóñeza,
lidera Partii Ludowej w Gipuzkoi,
najpewniej przyszłego burmistrza San Sebastián,
wywołało głębokie poruszenie nie tylko w Kraju Basków.
Tego wieczoru w Bilbao
demonstracja zgromadziła tysiące mieszkańców
w proteście wobec brutalności ETA
i ku pamięci dzielnego polityka,
który zdobył demokratyczne poparcie...
O ósmej przyszedł po kluczyki.
Białe renault 6.
Tablice z San Sebastián – 5401 AJ.
Szefie.
To ja dałam mu kluczyki.
Nie obwiniaj się.
Nikt nie mógł przypuszczać, że chce go zabić.
Przed nami trudne czasy.
Pełna ostrożność.
PÓŁTORA ROKU WCZEŚNIEJ...
Tak?
Jutro o dziesiątej pod barem.
Funkcjonariuszka Amaya Mateos Ginés.
Służy w komendzie w Sewilli.
Straciła rodziców w wieku 16 lat.
Studiowała filologię angielską i francuską.
Język baskijski – komunikatywny.
Jest osobą samotniczą, metodyczną i poukładaną.
Cechuje ją niezależny osąd i pragnienie przygody.
Dwukrotnie prosiła o służbę w Kraju Basków.
Zapytana o motywacje do wstąpienia w szeregi Gwardii Cywilnej
odpowiedziała wierszem irlandzkiego poety:
„Żadne prawo nie pcha w bój.
Żaden wódz, ni głośny tłum.
Cudny ten nieludzki znój. Nieba lazur, emocji szum.
Kładę więc wszystko na szalę.
Przyszłość ma westchnień niewarta.
Jak dawna marność i żale.
Żywota i śmierci nierówna to karta”.
Tylko cztery osoby poznają pani tożsamość.
Premier, minister spraw wewnętrznych,
szef Gwardii Cywilnej i ja.
Nie będzie już Amai Mateos Ginés.
Stworzymy Amaię López Elósegui, nauczycielkę w szkole baskijskiej
i sympatyczkę Ruchu Wyzwolenia Narodowego Basków.
Przypominam, że to bardzo niebezpieczna misja.
Zdemaskowanie oznacza śmierć.
Będzie pani zdana na siebie.
Dam kilka dni na podjęcie decyzji.
Nie ma potrzeby.
Dobrze.
Dokąd idziemy?
Poznać pani matkę.
Proszę się nią opiekować.
To pani legenda.
Nowa tożsamość.
Proszę ją przyjąć.
Od tego zależy pani życie.
WYBRANE WIERSZE YEATSA
Aramaio.
Szkoła zgodziła się zatrudnić panią jako nauczycielkę.
Oto Begoña Landaburu, dyrektorka szkoły.
Pięć lat temu zatrzymaliśmy jej męża. Należał do komanda Donosti.
Mają dwoje dzieci.
Begoña nadzoruje tajne komanda w Gipuzkoi.
- Amaia? - Tak.
Proszę nie ulec jej serdeczności.
Jest bystra. Działa rozmyślnie. Nigdy nie zdołaliśmy jej oskarżyć.
Komunikacja szyfrem poprzez włoskie piosenki.
Proszę je odtwarzać w razie potrzeby.
Ukończyła szkołę religijną w Brukseli.
Potem studiowała filologię angielską i francuską.
Oto dokumenty przyjęcia. Nie ukończyła studiów.
Utrzymuje się samodzielnie. Udziela korepetycji i tłumaczy.
Przełożyła poezję irlandzkiego autora – Yeatsa.
Chyba całkiem nieźle. Opublikowali to.
Z czego opłaca matce dom opieki?
Z renty wdowiej staruszki
i z pieniędzy ze sprzedaży mieszkania rodziców.
Ostatnio uczestniczyła w spotkaniach Herri Batasuny.
CHE GUEVARA — PRZEMÓWIENIA
- Ane, jesteś sama? - Tak.
Nie martw się. Jestem tutaj.
Mama zaraz przyjdzie.
- Ane! - Jest mamusia.
- Skarbie! - Mama!
Coraz lepiej mówisz po baskijsku.
Bzdura.
Niedługo się rozkręcisz.
Nadal wstydzę się rozmawiać.
Skąd znasz baskijski?
Mama mnie nauczyła.
Czy ona jeszcze żyje?
Tak.
Żyje, jeśli można to tak nazwać.
Nie mówi i nikogo nie rozpoznaje.
Nawet mnie.
Przykro mi.
Masz jakieś plany na dziś?
Wracam do domu. Potem muszę odwiedzić mamę.
Wychodzę ze znajomymi na drinka. Dołącz do nas.
Powiadomię podpułkownika.
Coś się stało?
Nawiązała kontakt.
Wzięła mnie pod swoje skrzydła, ale nic jeszcze nie zaproponowała.
Choć subtelnie dopytywała o moją przeszłość.
Dopóki nie będzie pewna, nie podejmie dalszych działań.
Trzeba uniknąć dekonspiracji.
Zorganizowaliśmy pani spotkanie z narzeczonym w hotelu.
Proszę odpocząć w weekend.
Dziękuję.
Uważaj na siebie.
Nicolas...
GRANICA HISZPAŃSKO-FRANCUSKA
Jedno stało się jasne w ostatnich latach konfliktu.
Hiszpania toleruje śmierć 40 gwardzistów rocznie.
Musimy zmienić podejście i uderzyć w najbardziej czuły punkt.
Wrogowie to nie tylko anonimowa Gwardia Cywilna.
To też ci, którzy stosują przemoc
dzięki swojej pozycji bez ponoszenia żadnego ryzyka.
Powinniśmy skrupulatnie wybierać cele
i atakować serce państwa.
Polityków, sędziów,
dziennikarzy...
Od teraz będziemy rozdzielać cierpienie.
Arrieta przekroczy granicę.
PRASA
Na nowo aktywujemy komando Donosti.
- Do widzenia. - Do zobaczenia.
TRWAMY NA OBU FRONTACH
NIEZALEŻNOŚĆ SOCJALIZM
ETA, lud jest z tobą!
BASKIJSCY WIĘŹNIOWIE
To Joseba.
Euskal Herria jest pod okupacją wojska i policji,
co zmusza nas do przyjęcia postawy ofensywnej,
gdzie przemoc na ulicach jest wyrazem nastrojów społecznych.
Tutaj, w naszym kraju, doświadczamy tego od lat.
Dobrze znamy nazwiska.
Już czas, żeby inni również zaczęli cierpieć.
Wrogowie Euskal Herrii
znani pod imionami i nazwiskami.
Ludzie, których znamy:
sędziowie, dziennikarze, radni i politycy.
Chodźmy.
Wolność dla Euskadi!
ETA, lud jest z tobą!
- Śledzą nas. - Wiem.
Kobieta w zielonym i dwóch facetów.
Chodźmy do mnie.
- Co to za miejsce? - Aramaio.
Aramaio, no tak.
Babcia i mama tam mieszkały.
Czemu wróciłaś z Belgii?
Po części dla mamy. Nie cierpiała tamtego miejsca.
A po części dla siebie.
Zakończyłam długi związek. Nic mnie tam nie trzymało.
Ale przede wszystkim przyjechałam pomóc.
Głupio mi o tym mówić,
bo walczycie od lat, a twój mąż jest w więzieniu.
Nie jestem jak ty, Begoña.
Zawsze byłam tchórzem.
W tej wojnie każdy robi swoje. Nawet najmniejsza pomoc się liczy.
No nie wiem.
Należę do ETA.
Wstąpiłam do organizacji dekadę temu.
Mam dla ciebie propozycję.
Jestem Amaia.
Jak mam cię nazywać?
Nie mówię po baskijsku.
Mój pokój?
Tam.
Musisz mi kupić kilka rzeczy.
Zapamiętaj.
- Kiedy podjedzie śmieciarka? - Lada chwila.
Gdy się zjawi, wyrzuć śmieci.
- Jasne? - Tak.
Nie gotujesz najlepiej.
Nie.
Dzięki.
POTRZEBUJĘ POMOCY ZE ŚMIECIAMI
WINDA NIECZYNNA
Wkrótce po nie przyjdą. Białe renault przed wejściem.
POŁUDNIOWA FRANCJA STYCZEŃ 1996 R.
ETA stoi za środowym porwaniem strażnika z więzienia w Burgos.
Anonimowe źródło doniosło o tym gazecie Egin,
żeby potwierdzić odpowiedzialność terrorystów.
We wczorajszym krótkim oświadczeniu
dla baskijskiej gazety Egin organizacja terrorystyczna ETA
przyznała się do porwania strażnika z Burgos
i zapowiedziała kolejne wieści za kilka dni.
Pracownicy więzienia w Logroño zbierają się w milczącej manifestacji...
Coś nie tak?
...przy bramie więzienia.
Niezliczona rzesza przedstawicieli grup i instytucji
przyszła okazać swoje wsparcie...
Wiem, że nie lubisz o tym rozmawiać,
ale kiedy do mnie wrócisz?
Miało być kilka miesięcy, a siedzisz w tym dwa lata.
Wiem.
Ale...
nie mówmy teraz o tym.
Lepiej ty opowiedz.
Co słychać w gabinecie?
Aż nazbyt dobrze.
Nie wyrabiam się z pracą,
więc mam współpracownika.
Współpracowniczkę.
Współpracowniczkę?
Kobietę, tak?
Co się stało?
Nic.
W czym problem?
Nie wiem.
Przepraszam.
Cokolwiek robisz, jesteś w tym miejscu zbyt długo.
SAN SEBASTIÁN 6 LUTEGO 1996 R.
Przy ulicy San Martín 13 dwóch młodych mężczyzn
groziło ofierze i jego synowi bronią,
a potem postrzeliło znanego lidera socjalistów w głowę.
WYDZIAŁ PRAWA, MADRYT 14 LUTEGO 1996 R.
Wydział prawa Uniwersytetu Autonomicznego właśnie zamknął swoje bramy.
W ten sposób oddano hołd zamordowanemu profesorowi historii prawa,
Franciscowi Tomásowi y Valientemu.
Mamy dość!
Wejdź.
W kuchni.
Telefon, o który prosiłeś.
- To dla ciebie? - Nie, dla Isuntzy.
Zajmuje się Ortegą Larą.
Chcę bardziej zaangażować Amaię.
Upewniłaś się?
Tak.
Zbadam temat.
Obserwuj ją przez kilka tygodni.
A to czemu?
Jest zbyt idealna.
Podobno mieszkałaś w Brukseli.
Tak.
Też tam chwilę mieszkałem.
Nie podobało mi się.
A mnie tak.
- Jaka dzielnica? - Molenbeek.
- Przy Evariste Pierron. - Znam to miejsce.
Mieszkałem niedaleko.
Było tam bistro „Le Mariton”, prawda?
Nie.
„Le Mariton” to restauracja.
W centrum, bardzo droga.
Do później.
Karta odpowiada temu numerowi.
- Sprawdziłeś to? - Tak.
Zorganizuj stałą ekipę podsłuchową.
I pogadaj z sędzią Le Vertem.
Niech zezwoli na podsłuch we Francji.
Tak jest.
AZOTAN SODU
Woda dla owiec jest w drodze.
To Isuntza. Dostarczą materiały wybuchowe.
Każ drogówce być w gotowości.
Niech sprawdzają podejrzane furgonetki.
I skontaktuj się z francuską policją.
Aresztujemy Isuntzę.
Czekają na nas.
„Bol 5k”.
Pięć milionów peset to kupa kasy. ETA zwykle operuje frankami.
To operacja w Hiszpanii. Być może porwanie Ortegi Lary.
Zbadać dokładnie, czym jest „Bol”.
Imiona, nazwiska, ksywki, firmy... Wszystko.
Halo?
Begoña Landaburu?
Tak.
Joseba nie żyje.
Co?
Pani mąż powiesił się w więzieniu. Przykro mi.
Dzień dobry.
Witam.
Przyniosłam parę rzeczy dla Begoñi.
Jest u siebie.
- Cześć. - Cześć.
Jak się trzymasz?
W porządku.
Dzieci narysowały to dla ciebie.
Zajaramy?
Pomóż mi spakować jego ubrania.
Chcę je wysłać do więzień.
Pewnie.
To ten psiarz aresztował i torturował Josebę.
Podpułkownik Julio Castro Sánchez.
Prawdziwy skurwiel.
Wiem, że w każdej chwili mogą mnie aresztować.
Będą mnie torturować.
Tak było z Josebą.
Nie dam się łatwo złamać.
Ale więzienie?
Dwadzieścia lat w samotności, z dala od dzieci... To przerażające.
- Nie myśl teraz o tym. - O niczym innym nie potrafię.
Możesz poprosić o czas dla siebie, żeby się oderwać.
Skupisz się na dzieciach.
Nie zamierzam odpuścić.
Toczę tę walkę od 15. roku życia.
Nie mam wyboru.
Patrioci urodzeni w Euskal Herrii
od pierwszego dnia są na zwolnieniu warunkowym.
Prędzej czy później kończą w więzieniu.
Albo na cmentarzu.
Ma w pokoju pańskie zdjęcie.
Generał Galindo i inni oficerowie w Intxaurrondo.
- Nie mówił pan, że go aresztował. - To nie było istotne.
Przesłuchiwałem go.
Jasne.
Mam dołączyć do tajnego komanda, żeby zbierać informacje o celach.
Wojsko, policja i Gwardia Cywilna.
Ataki w kolejnych miesiącach.
Przekażemy ci informacje o celach.
Póki pamiętam.
Dzięki twoim informacjom o telefonie Arriety
przejęliśmy ładunki wybuchowe w drodze do Madrytu.
Aresztowaliśmy Isuntzę i skonfiskowaliśmy ważne dokumenty.
Szefie, już wiemy, kim jest „Bol”.
Nazywa się Josu Uribetxeberria Bolinaga.
Należy do komanda wsparcia.
Wynajmuje obiekt przemysłowy w Mondragón.
Gwardia Cywilna uwolniła w Mondragón Joségo Antonia Ortegę Larę.
Funkcjonariusz więzienny wyszedł z kryjówki,
gdzie był przetrzymywany przez 532 dni.
Aresztowano czterech podejrzanych separatystów,
a Gwardia Cywilna położyła kres najdłuższemu porwaniu w historii ETA.
To miejsce, gdzie José Antonio Ortega Lara
został odnaleziony o świcie przez funkcjonariuszy Gwardii Cywilnej.
Jest to hala warsztatowa Jalgi
o powierzchni około 700 metrów kwadratowych
w dzielnicy San Andrés w Mondragón.
Wewnątrz stworzono kryjówkę z hydraulicznym mechanizmem wejściowym.
Policja nie mogła dotrzeć do celi Ortegi Lary do godziny 6.30.
Obiecaj, że to przemyślisz.
Obiecuję.
Chodź już.
Leć. Pociąg ci ucieknie.
WYCENA CATERINGU WESELNEGO
To sierżant, który ochotniczo zgłosił się do misji.
Należy do sił specjalnych.
Jest przygotowany.
To jego plan dnia, przejazdy i zdjęcia, które rzekomo zrobiłaś.
Jeśli dobrze pójdzie, możesz awansować.
Szefie.
Co mnie dalej czeka?
Wyjazd do Francji.
Na pewnym etapie sprawimy, że będziesz tam szukała schronienia.
Jakie miałabym zadanie?
Zbliżyć się do przywódców i ustalić lokalizację kryjówek ETA.
Trzymają w nich broń i materiały wybuchowe.
Szukamy ich od dawna.
To kolejne dwa, trzy lata.
Przynajmniej.
- Begoña, co tu robisz? - Musimy pogadać.
Słucham.
Nie tutaj.
Co my tu robimy?
Byłaś z facetem w hotelu.
To był Antonio.
- Mówiłam ci o nim. - Nieprawda.
- Owszem. - Kto to jest?
Mój chłopak z Brukseli.
Chce, żebyśmy się pobrali.
- Czemu nie u ciebie? - Nie wiem.
Chciał, żeby było romantycznie.
Nie rozumiem tego przesłuchania. To moje prywatne życie...
Nie masz już prywatnego życia. Należysz do ETA.
Mam, o co prosiłaś.
Pokaż.
To sierżant Gwardii Cywilnej.
Działa jak w zegarku.
Codziennie o 7.50 wyrusza autem do koszar.
Jego ulica krzyżuje się z główną drogą.
Sierżant to nasz kolejny cel. Andoni odpowiada za to komando.
Poprowadzisz auto.
Strzelałaś z broni?
Nie.
To łatwiejsze, niż się wydaje.
Wszystko było nie tak.
Psiarz widział moją twarz.
To teraz nieistotne.
Strzeliłaś tak, że walczy o życie.
Weź go.
Co?
Nie chcę go już używać.
Uratował ci życie.
Wiem.
Ale nie chcę tego robić.
Dzięki.
Sierżant ma się dobrze.
Żeby cię chronić, podaliśmy, że jest w stanie krytycznym.
- Przepraszam. Myślałam, że on wie... - Wiedział.
Poniosło go i nie wykonał rozkazów.
Chciał być za bardzo przekonujący.
Rozumiem.
Po raz pierwszy do kogoś strzeliłam.
I to nie był przestępca.
To kolega po fachu.
Zapomnij o tym i spójrz na pozytywy.
Zyskałaś wiarygodność.
Chcę wrócić do domu.
To ostatnia szansa, żeby odzyskać normalne życie.
Przykro mi, ale dłużej nie dam rady.
Nie musisz się tłumaczyć.
Świetna robota.
Mogę w czymś pomóc?
Nowy przydział?
Nie.
Chyba odejdę ze służb.
Myślałaś o tym, co powiesz Begoñi?
Tak.
Coś bliskiego prawdzie.
Sama nie wiem. Może się do tego nie nadawała.
Być może.
Na pewno się nie nadaje na żonę i matkę.
CARMONA, SEWILLA
Dobry wieczór. Doszło do porwania przez ETA
radnego Partii Ludowej w Ermua w prowincji Biskaja,
Miguela Ángela Blanco Garrido.
Gazeta Egin odebrała telefon z groźbą zabójstwa radnego
po 48 godzinach, co przypada pojutrze, w sobotę o 16,
jeśli MSW Hiszpanii nie zgodzi się na grupowanie więźniów
z organizacji ETA w więzieniach Kraju Basków.
Zabiją go.
Minister Mayor Oreja poinformował premiera...
Zdejmujemy to.
Setki sąsiadów Miguela Ángela Blanco Garrido
wzięły udział w spontanicznym milczącym proteście,
który przeszedł ulicami Ermui
już kilka godzin po ogłoszeniu tej wiadomości.
Politycy nie byli dziś w centrum uwagi.
Kluczową rolę odegrały miliony osób w Hiszpanii
stawiające czoła zatrważającej rzeczywistości,
której wszyscy mamy już dość.
Trwamy w oczekiwaniu na ostateczny termin
ustalony przez terrorystów na godzinę 16.
Łączymy się z rodziną porwanego w nadziei,
że Miguel Ángel prędko wróci do domu.
Mamy dość!
SAN SEBASTIÁN, 12 LIPCA
W LASARTE ZNALEZIONO MĘŻCZYZNĘ Z RANAMI POSTRZAŁOWYMI GŁOWY
Co wiemy o kryjówkach?
Niewiele.
Jest ich zapewne pięć w miasteczkach na południu Francji.
Szukamy ich od lat, ale błądzimy we mgle.
To pilnie strzeżona tajemnica.
Skontaktuj się z Begoñą. Wtedy aresztujemy Andoniego.
To przyspieszy twoją ucieczkę do Francji.
Polegamy na tobie.
Będziesz naszymi oczami.
Ale najpierw musisz odzyskać zaufanie Begoñi.
To dobry moment na powrót.
Stają się zdani na siebie.
Mów.
Gdy usłyszałam, co się dzieje i jak nas nękają,
cały mój świat się zawalił.
Nie mogłam z Antoniem za rękę przechadzać się po Brukseli.
Słusznie postąpiliśmy z tym radnym?
Nie.
Niesłusznie.
Zapłacimy za to politycznie.
Ale stało się.
Rano aresztowano Andoniego.
- Zacznie mówić? - Tak.
Wyjedź do Francji, zanim cię namierzą.
Pojadę z tobą.
DWA LATA PÓŹNIEJ POŁUDNIOWA FRANCJA
Samochód pułapka zawierający 20 kg dynamitu
eksplodował przed Fernandem Buesą, sekretarzem socjalistów w Álavie
i rzecznikiem w parlamencie baskijskim.
Towarzyszył mu Jorge Díez Elorza, ochroniarz i funkcjonariusz policyjny...
José Luis López de Lacalle został zamordowany dziś o 9.45
przed swoim domem w Andoain w prowincji Gipuzkoa.
Otrzymał dwa strzały w głowę i kolejne dwa w klatkę piersiową.
López de Lacalle, założyciel Foro de Ermua, miał 63 lata,
pozostawił żonę i dwójkę dzieci.
Zamordowano byłego socjalistycznego ministra Ernesta Llucha.
Zginął on w swoim garażu od dwóch strzałów w głowę.
Atak miał miejsce tuż przed godziną 22,
lecz jego ciało skrywało się między autami...
KRYJÓWKA „TXORI” (PTASZYNA) DZIUPLA I ARCHIWUM ORGANIZACJI ETA
Mówią na niego Dagoki. Od tygodnia jestem jego szoferką.
Nazywa się Juan Cruz Maiza Artola.
Cztery lata temu trafiliśmy na odcisk jego palca.
Sądzimy, że zarządza kryjówkami.
Jesteśmy na dobrej drodze.
Dobra.
Czekałam tutaj.
Dagoki wysiadł z czerwonego nissana o numerach 5522 SO 33.
- Nie przyjechali z daleka. - Skąd wiesz?
Kilka minut wcześniej przeszła ulewa.
Ich samochód był suchy. Musiał stać pod dachem.
Odebrałam go i odjechaliśmy.
Dwa najbliższe miasta to Mouguerre i Ayherre.
Jedna z kryjówek może być w tym rejonie.
Jeszcze coś.
Odkryłam inną możliwą lokalizację.
Pojechaliśmy tam wczoraj.
Wsiadł do szarego forda o numerach 2776 LA 33.
Ruszył za nimi niebieski mercedes.
Numer rejestracyjny 4563 MA 33.
Pojechali na południe,
w kierunku Urrugne.
Kryjówka musi być tutaj.
KRYJÓWKA „URRUGNE”
MATERIAŁY WYBUCHOWE, GRANATY, GRANATNIKI
Dobra robota.
Dziękuję.
Moja córka ma dziś urodziny.
Obcięłaś włosy?
Ładnie.
Masz kogoś?
Nie.
Jutro odbierz auto z tego adresu.
Czerwony citroën.
Kluczyk będzie w stacyjce.
Zawieź je do Dax na 16.
Na parking przed mostem.
Będzie tam czekała kobieta.
Przekaż jej auto i wróć na własną rękę.
- To ona. - Fabianne Tapia.
Partnerka najważniejszej osoby w ETA, Iñakiego de Rentería.
Mają razem córkę.
Ta kobieta zniknęła nam z radarów.
Poobserwujemy jej dom. Rentería w końcu się pojawi.
Wtedy od razu go aresztujemy.
Twoja matka zmarła.
Mam zostać?
Nie.
Co wiemy?
Musieli znać każdy jego ruch.
Namierzyli dom jakiś czas temu.
Musieli działać szybko. Iñaki nie zdążył prawie niczego zniszczyć.
Wynosili pełne kartony dokumentów.
Kiepsko to wygląda.
To była świetna kryjówka.
Muszę porozmawiać z Begoñą.
Ty ją przywieź, nie ta szoferka.
Dzięki dokumentom przejętym od Renteríi
wiemy o istnieniu kryjówki pod nazwą...
„Txernobil”.
To najważniejsze miejsce.
Monitorujemy też wskazany przez ciebie rejon
między Saint-Pierre-d’Irube a Mouguerre.
Zakładamy, że to tam znajduje się kryjówka „Txori”.
Sprawdziłam ostatnie aresztowania.
Uprzedzaliśmy działania Gwardii Cywilnej. Teraz to oni są kilka kroków przed nami.
Nie chodzi o naruszanie zasad poufności
czy też współpracę francuskiej policji z naszą psiarnią.
Jest inna przyczyna.
Mamy kreta.
Nie ufajcie nawet najbliższym, dopóki nie odkryjemy, kto to jest.
Chyba wiem, kto szkodzi.
- Nie smakuje ci? - Nie jestem głodna.
Co się dzieje?
Padamy jak muchy, a Gwardia Cywilna depcze nam po piętach.
Momentami za bardzo.
Czemu chciałaś dołączyć do ETA?
Dlaczego teraz o to pytasz?
Dziwne, że porzuciłaś wszystko i przybyłaś tutaj.
Miałam inne powody niż ty.
Ale nie mniej ważne.
Zawsze będziesz miała dzieci. Ja wszystko zostawiłam.
Nieważne, z czego rezygnujemy.
Powiedz, czemu to zrobiłaś.
Już od dziecka wszystko robiłam sama.
Chciałam choć raz przynależeć.
Nie czuć się samotna, robiąc coś dla mnie ważnego.
A to...
jest dla mnie ważne.
Dziś jedziesz z nim.
Jedź.
W lewo.
Zatrzymaj się.
- Co robisz? - Ten psiarz jest kretem.
Ręce za fotel.
- Dobra. - Już, kurwa!
Spokojnie.
Trzymaj.
Pilnuj go.
Daj mi to.
Jestem kapitanem sił powietrznych.
Granica jest kilka kilometrów stąd.
Zabierz mnie do Hiszpanii, a przysięgam, że nikomu nic...
Odpal silnik.
Ojcze nasz, któryś jest w niebie...
Nazywam się Miguel Luque. Przekaż mojej rodzinie, że...
Do kurwy nędzy!
Jeszcze raz wywiń taki numer, to cię zabiję.
Rozumiesz? Zabiję.
Zapewniam, że nie wiedzieliśmy o nim.
Jak go znaleźli?
Świętej pamięci kapitan i tajne służby nie zachowali ostrożności.
Dobrze wiemy, że walka z ETA nie wybacza błędów.
Jutro aresztujemy Begoñę i członków sieci logistycznej.
Uznałem, że wolisz wiedzieć.
W weekend chciała odwiedzić dzieci.
Spotkają się w więzieniu.
Nie widziałam dzieci od ponad roku. Zobaczymy, jak będzie.
Tutaj o 21.
Mam złe przeczucia.
Kurwa. Wszędzie widzę psiarnię.
Wiem, że marzysz o spotkaniu z dziećmi.
Ale jeśli mogłyśmy mieć ogon, może lepiej odpuścić?
Nie.
Będzie dobrze.
Pa.
Trochę na odludziu.
Po aresztowaniu Begoñi to najbezpieczniejsze miejsce.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Na piętrze, drugie drzwi po lewej.
Ten zlikwidowany informator nie odpowiadał za wszystkie aresztowania.
Był we Francji niecały rok.
Musimy mieć kreta od wielu lat.
Potrzebujemy Txikiego.
Kopę lat, Txiki.
Ponad dziesięć.
Szmat czasu.
Oto nazwiska więźniów,
którzy mają opisać swoje aresztowanie
i podać, z kim się kontaktowali.
Ktoś nas rozgrywa.
I robi to od dawna.
KRYJÓWKA „TXERNOBIL” 500 KG MATERIAŁÓW WYBUCHOWYCH
4000 DETONATORÓW 50 PISTOLETÓW MASZYNOWYCH
33 GRANATNIKI 300 KARABINÓW
2 POCISKI ZIEMIA-POWIETRZE
Kryjówka jest tutaj. Widziałam światło dwa kilometry dalej.
To gospodarstwo na odludziu.
Łącznie namierzyliśmy pięć kryjówek.
Ma pan dzieci?
Dwoje. Syna i córkę.
Syn właśnie ukończył akademię.
Córka jest pielęgniarką. Nie dogadujemy się.
- Czemu? - Nie akceptuje mnie w Gwardii Cywilnej.
Myśli, że wciąż wielbimy Franco.
Ja też wściekałam się na ojca.
Ostatnio wyliczyłam, że dłużej żyję bez rodziców niż z nimi.
Nie pamiętam ich głosów.
Czasami nie pamiętam nawet twarzy.
Kto wybrał piosenki do komunikacji?
Moja żona.
Proszę jej podziękować.
Zmarła trzy lata temu.
Przykro mi.
Witaj, Txiki.
- To wszystko? - Wszystkie więzienia.
- Na razie. - Pa.
FRAN. WIESZ, O KOGO CHODZI.
„Przyszłość ma westchnień niewarta.
Jak dawna marność i żale.
Żywota i śmierci nierówna to karta”.
Co myślisz?
Nie wiem, Marisol.
Dawno nie czytałem poezji tłumaczonej na hiszpański.
Ale są tutaj słowa i wersy,
które wydają się przestarzałe, na przykład „wódz”.
Albo: „Cudny ten nieludzki znój. Nieba lazur, emocji szum”.
Musiał go przetłumaczyć jakiś uczony albo starszy poeta.
Musimy sprawdzić tę trójkę. To jedna z tych osób.
Od której zacząć?
Od tej.
Jedźmy. Wskażę ci drogę.
Zatrzymaj się.
Mogę zapalić?
Lepiej nie.
Podobno jesteś tłumaczką wierszy angielskich poetów.
Głównie irlandzkiego poety.
Yeatsa.
- Słyszałaś o nim? - Nie.
Ale czytałam wiersz w twoim tłumaczeniu.
Nie pamiętam teraz tytułu.
„Irlandzki lotnik przeczuwa swoją śmierć”.
Tak.
Właśnie ten.
Jestem pewny, że w tej dolinie nie było narodzin ani zgonu
kobiety zwanej Edurne Elósegui.
Pamiętam wszystkich, którzy się tu urodzili i zmarli.
Mój synu.
Dom pogrzebowy w San Sebastián wprowadził cię w błąd.
Tak?
Dziękuję.
Oskarżono mnie o trzy przypadki torturowania w Intxaurrondo.
KOSZARY W INTXAURRONDO
9 WYROKÓW ZA TORTURY, 5 ZA PORWANIA I 5 ZA MORDERSTWA
Nasz zakład pogrzebowy odebrał ciało Edurne Elósegui 22 marca.
Powinniśmy je przewieźć na cmentarz w Aramaio.
Ale nie ma zapisów o pogrzebie.
Przyjrzałem się tej sprawie
i żaden z naszych kierowców nie przewoził ciała
z domu opieki w Aldakonea do Aramaio czy innego miejsca w Kraju Basków.
Natomiast zawieziono je na południe.
Do Cazalla de la Sierra.
W prowincji Sewilla.
Są bardzo rozdrażnieni. Wiedzą, że mają kreta.
Nie jesteś bezpieczna. Dowództwo postanowiło zakończyć misję.
Jak to?
Ryzyko jest duże, a znamy już wszystkie pięć kryjówek.
Przyspieszymy operację ich likwidacji. Zaczynamy 3 października.
Musisz wyjechać tego dnia, żeby nie wzbudzić podejrzeń.
Słuchaj porannych informacji w Radiu Nacional o 9.
Gdy uznamy, że coś ci grozi, po serwisie zagrają Parole, parole.
Gdy będzie po wszystkim,
co będziesz dalej robić?
Chciałabym poznawać nowych ludzi.
Ludzi, którzy nie są jak my.
Mamy kreta. To szoferka.
OPERACJA „SANKTUARIUM”
Majorze. Już czas.
Na tym kończymy serwis informacyjny. Minęła godzina 9.05.
To bardzo zła niedziela dla kierowców.
Policja i Agencja Ruchu Drogowego wprowadziły specjalne środki
w celu poprawy płynności ruchu.
Więcej o tym za chwilę.
Najpierw sprawdźmy, co słychać w pogodzie.
Mamy gościa z Instytutu Meteorologii.
Jest z nami Reyes Eguillor.
- Witamy. - Dzień dobry.
Niebo będzie dziś bezchmurne,
a słupki termometrów pozostaną na bardzo wysokim poziomie...
Musicie to usłyszeć.
Mamy kreta. To szoferka.
Dzwoń do radia. Niech natychmiast włączą piosenkę.
Halo?
To szoferka.
Przyjąłem.
Spóźniliśmy się.
Mogła nie usłyszeć piosenki.
Niech żandarmeria połączy nas z lokalną rozgłośnią.
...osoby te powinny wybrać drogę ekspresową M-607
albo też kierować się na objazd przez...
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Zostało coś kawy?
Nie. Właśnie ją wykończyłam.
Macie piosenkę Miny: Parole, parole?
Jest wersja francuska.
Tak, francuska.
Proszę ją odszukać.
Dagoki ma dla ciebie robotę.
Dopalę szluga.
Daleko jedziemy?
Powiedzmy.
Pójdę do łazienki.
OPERACJA „SANKTUARIUM” BYŁA NAJWIĘKSZYM CIOSEM DLA ETA.
KRYJÓWKI ZNISZCZONO, A PRZYWÓDCÓW ZNEUTRALIZOWANO.
UPADEK UGRUPOWANIA BYŁ TYLKO KWESTIĄ CZASU.
SIEDEM LAT PÓŹNIEJ, W PAŹDZIERNIKU 2011 ROKU,
ETA OGŁOSIŁA DEFINITYWNE ZAWIESZENIE BRONI.
SPOWITA W MROK
Napisy: Maciej Dworzyński