Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Hiçbir şey sonsuza dek sürmez
Özür dilerim
Mükemmel olamam
Artık çok geç
Ve geri dönemeyiz
Özür dilerim
Mükemmel olamam
Burada ne işin var?
- Senin ne işin var? - Prova yapıyorum.
- Niye prova gerekiyor? - Çünkü berbatız.
Simple Plan, 1999'da Montreal'de kuruldu.
25 yıl sonra, en büyük dünya turnelerine çıkıyorlar.
Simple Plan!
VE HAYAT BİR KÂBUS
Adımız Simple Plan!
Biraz ses çıkarın!
Bir gün daha geçiyor
Sürekli seni düşünüyorum
Ama sen oradasın, ben de bekliyorum
Hadi!
Buraya yanlışlıkla ulaşmışım gibi geliyor.
Eskiden öfkeliydim, uyum sağlayamazdım.
Hayatım anlamsızdı ve müzik kaçışımdı.
Hiç zombi filmi izledin mi?
Kardeşliğin tanımılar.
Kardeşini seversin ama bazen onu boğmak istersin.
O Pierre, arkadaşım. Evet.
- Ben Chuck. - Arkadaşız.
Seni kollarımda tutmak için
Her şeyi yaparım
Reddedilme mektuplarını topluyordum,
"İyisiniz ama bize göre değil." gibi.
Hiçbir şey olmuyordu ve okula döndüm.
Sonra, güm!
Hiçbir şey kolay olmadı ve çalıştılar.
Bildiğini sanıyorsun ama öyle değil.
Neler oluyor?
İyi çocuklar, kötü grup.
"Punk için fazla pop'sunuz."
Yeniler. Gerekeni yapmalılar.
Bunu anlamanı sağlamak için Bu son şans olabilir
Normalde gruplar o kadar çok çalışmak istemez ama onlar çalıştı.
Bazen onları sallayıp "Gidip eğlenin." demek istiyorum.
Yine turneye çıkıyoruz.
Çocuktuk ve çocuk gibi davranıyorduk.
Başarılı olmaya başladığımızda aklımı kaybettim.
Bu bir özel jet.
SP sayesinde milyonerim...
Değilim ama bir milyon albüm sattım.
Saf ve genç olmanın karışımı...
Bunları pek iyi sindiremiyordum.
Bu büyük bir olay!
Şimdi ellerinizi kaldırın!
Onlara pek yakın hissetmedim. Kendi olaylarım vardı.
Şok gibiydi.
Müzik sektöründe dünyanın ikinci en zor şeyi
hit şarkının olması.
En zoru ise orada kalmak.
Bu grupta çok fazla nefret vardı.
20 küsür yıldan sonra hâlâ bunu yaptığımıza inanamıyorum.
40 yıl sonra bu adamlar hâlâ harika olacak.
Annem küçükken "Hayatta ne yapmak istiyorsun?" diye sordu.
"Rock yıldızı olmak." dedim.
O da, "Git rock yıldızı ol." dedi.
Bu şarkıyı hatırladınız mı?
Evet, bu şarkının adı...
Ben sadece bir çocuğum
Ailenin evinde, odanda bu şarkıyı dinleyen
o çocuklardan mıydın?
Tekrar tekrar dinler miydin?
Ailen de, "Lanet olsun, kes şunu!" derdi.
BUGÜN HAYALİMİ GERÇEKLEŞTİRDİM
Sonra şöyle derdin,
"Anlamıyorsunuz.
"Bu şarkıyı seviyorum. Bu grubu seviyorum.
HAYATIMI KURTARDINIZ
"Bu grup, kişiliğimin bir parçası."
Sonra annen ve baban derdi ki,,
SİZİ SEVİYORUM
"Bu, sadece geçici bir evre."
Sen de, "Anne, baba, bu hiçbir zaman geçmeyecek!" derdin.
Uyandım, saat yediydi
11.00'e kadar bekledim
Kimsenin aramayacağını anladım
Sanırım bir sürü arkadaşım var ama...
Onlardan haber almıyorum
Yalnız bir gece daha ne ki?
Her günü tek başına geçirdiğinde
Ve işte başlıyor
Daha çocuğum ve hayat bir kâbus
Daha çocuğum, Bunun adil olmadığını biliyorum
Kimse umursamıyor çünkü yalnızım
Ve dünya Bu gece benden daha çok eğleniyor
SIMPLE PLAN İÇİMİZDEKİ ÇOCUKLAR
Simple Plan filmi böyle başlamalı.
Ne düşünüyorsun?
- Kayıtta mıyız? - Evet.
- Mark. - Tamam.
Güney Kaliforniya pop punk'ı veya punk rock'ıyla...
PIERRE BOUVIER SOLİST
...tanışmam kesinlikle kaykay ve snowboard filmleriyle oldu.
Orada The Offspring ve Bad Religion gibi gruplar vardı.
İlk dinlediğim zamanı hatırlıyorum,
"Vay canına, bu harika." dedim.
Ayrıca çok hızlıydı...
Çok heyecanlanmıştım.
Çok farklı olduğunu düşündüm
ve "Vay canına, dinlemek istediğim şey bu." dedim.
Bu konuda her şey bana büyülü geldi.
Gençliğimizde, 94, 95, 96 yıllarında,
Montreal, punk rock'ın merkeziydi.
CHUCK COMEAU DAVULCU
Çok tuhaf. Niye bilmiyorum.
Fat Wreck Chords ve Epitaph'teki gruplar orada rock yıldızlarıydı.
Montreal'de büyümek ve o müziği sevmek
mükemmel zamanda mükemmel yerde olmak gibiydi.
Bazen o kadar çok konser olurdu ki ailem gitmeme izin vermezdi.
Çarşamba günü Bad Religion, cuma akşamı Good Riddance
ve cumartesi akşamı Strung Out olurdu. Çok çılgındı.
Seni müziğe gerçekten çeken şey neydi?
Sanırım NOFX'i izlemeye gitmiştik.
Muhtemelen ilk gerçek punk rock konserimizdi.
Benim için harika olan şey,
grup üyelerinin çocuktan farksız olmasıydı.
Sanki sahnede ben olabilirmişim gibiydi.
Anlarsın ya?
Diğer tüm kimliklerimi kaybettim.
Chuck'ın babasıyım.
CHUCK'IN BABASI
Charles doğum gününde gelip "Davul seti buldum." dedi.
CHUCK'IN BABASI
Françoise'ya, "Merak etme, geçici bir evre." dedim.
"Birkaç hafta içinde unutur."
Ama çok yanılmışım. Çünkü...
Ben buyum ve sevdiğim şey bu
Davul setinin geldiği gün, arkadaşları da beraberinde geldi,
sonra gitarlar geldi
ve birkaç gün sonra müzik yapıyorlardı.
Farklı bir yolda olacağını ne zaman anladık?
PIERRE'İN ANNESİ
Müzik, hayatının önemli bir parçasıydı
ve çok genç yaşta söz yazmaya başladı.
Ben biraz gitar çalmayı biliyordum, kardeşim ve babam gitar çalıyordu
ama aslında Chuck'ların bodrumuna çalmaya gidince olay başladı.
Pierre'le ilk tanıştığımda saçları turuncuydu.
Biraz endişeliydim,
"Bu yeni arkadaş kim?" dedim.
Okuldaki öğretmenimiz, "Grup kurup öğle arasında
"yetenek şovunda çalmalısınız." dedi.
"Evet, bir grubumuz olmalı." dedik.
Öfke!
Aklımı kaybedeceğim
Hadi ama, o ne?
Bu, aklımızda yer etti,
"Çok eğlenceliydi. İzleyen insanlar vardı." dedik.
Hadi millet, herkes söylesin!
Bir gün bana şöyle dedi,
"Aşk şarkıları yazamam. 16 yaşındayım."
Gümbürtü için hazırlanalım!
TILT İÇİN AÇILIŞ MONTRÉAL, KANADA - 1995
Reset, işi öğrenmek gibiydi.
İlk konserime ailem de geldi.
Belki 50 kişi vardı ve berbattık.
Sahnede çok küfrettim,
çığlık attım, sırtım seyirciye dönüktü.
Ben sadece...
Sahneden indim ve annem "Çok kötüydü." dedi.
"Neden bu kadar bağırıyorsun?"
"Umurumda değil. Ben buyum." dedim.
Anlayamıyorlardı
Belirtmeliyim ki şarkılar o kadar da iyi değildi.
Çok vahşi ve agresiflerdi.
Punk rock budur.
Sana bu öz güveni veriyor,
öz güvenli olacağın pek bir şeyin olmasa bile.
"Bu benim. Özür dilemeye gerek yok." diyorsun.
"İşine gelirse. Umurumda değil."
Sanırım karşı kültürcü bir çocuktum.
Montreal'de biraz kötü şöhretli bir grupta olmak
tatmin ediciydi ve beni havalı hissettirdi.
- Hazırız. - Harika.
Evet.
Simple Plan'dekilerle ilk tanıştığımızda
eski grupları Reset'telerdi.
Blink turnedeydi ve hâlâ yeni bir gruptuk.
Güney Kaliforniya'da popüler olmaya başlamıştık.
Turneye çıkmıştık ve Quebec'teki Fransız Kanadası'nda durduk.
Sno Jam adlı bir mini turneye davet edildik.
Blink-182 adlı grup da oradaydı.
Onlarla konuştuk çünkü biz de o turnedeydik
ve sahneye çıktıklarında tüm kızlar akıllarını kaybetti.
Sanki...
O enerji değişimi hissediliyordu.
Gerçekten enerji yayıyorlardı.
Reset bizden çok daha gençti. Küçük kardeş gibilerdi.
Chuck hep dikkat etmem gerektiğini düşündüğüm kardeşim gibiydi.
Ben de ona öyle davrandım.
O, grubundan bahsederken, "Evet, süper dostum." dedim.
"Aynen böyle devam."
O tüm konserlere gelen bir çocuktu.
Büyük bir destekçiydi ve hep kendi grubunu övüyordu.
Reset günlerinde
- onu kovdunuz mu? - Evet.
Kovduk.
Kısa bir süre önce başladık
Bu grubu 14 yaşındayken kurduk.
18 yaşına geldiğimizde, MxPx'le sıkış tıkış yerlerde
Kanada'da turneye çıkmıştık.
Bazen insanların evinde
bazen karavanında uyurdun.
Birkaç sopa aldım Ve onları ellerine koydum
Birbirlerini takdir etmeyi ve birbirlerine
alan tanımayı bilmeyen bir grup çocuk için bu çok fazlaydı.
Kişiliklerimiz çatışmaya başladı.
Arkadaşın olmak istediğimi sanmıyorum
Gitaristim Phil'le konuştuğumuzu hatırlıyorum.
Sanırım bir otel odasındaydık ve Chuck'tan bahsediyorduk.
Chuck da hemen dışarıdaydı.
Kapı kapalıydı ama onları duyabiliyordum.
"Chuck'ı siktir et, artık ona gerek yok. Onsuz daha iyi oluruz."
Beni gruptan atma planı
yaparlarken 40 dakika orada oturdum.
Onlara göre
baş belasıymışım, hep kavga ediyormuşuz.
"Zaten o kadar da iyi değil." falan.
Ve...
Sonunda girip, "Kovmanıza gerek yok, gidiyorum." dedim.
Anlarsın ya?
O benim bebeğimdi. Çok değer veriyordum.
Bunun benden koparılması çok acı vericiydi.
Bu benim için hayati önem taşıyan bir olay.
O konuşma konusunda çok kötü hissediyorum
ama sanırım Chuck'ın ve benim kişiliklerimizin
biraz olgunlaşıp gruptaki hayatı...
...ve çoğunluğun iyiliği için taviz vermenin ve fedakârlık yapmanın
ne anlama geldiğini anlamamız için o ayrılığa ihtiyacı vardı.
Liseden arkadaşız.
Sébastien'ın kardeşiyle başka gruplarda çalıyordum.
Çok küçüktük. Onlar 13, ben 14 yaşındaydım.
JEFF STINCO SOLO GİTARİST
Müzik yapmayı da birlikte öğrendik.
Annem altıncı sınıfta bana gitar aldı.
TV'de Hendrix'i görünce çok havalı buldum.
Gitar yakıyordu, çalmıyordu bile
ama etkileyici bir görüntüydü.
"Ben de bunu yapmak istiyorum." dedim.
O zamanlar kızgındım.
Uyum sağlayamazdım. Dünyayı pek iyi anlayamazdım.
Sevgili yapamadım.
Hayatım anlamsızdı
ve müzik benim kaçışımdı.
Chuck'ın Reset'ten atıldığını duyduğumda
biraz sakinleşmeye bıraktım çünkü hazmetmesi zor bir şeydi
ama onu arayıp yeni bir grup kurmaya hazır olup olmadığını sordum.
"Kesinlikle hayır." dedi.
Müziği bırakıp
hukuk okumaya gitmişti. Yazık olduğunu düşündüm.
Chuck davulcu olarak yeteneklerini küçümser.
Performansı harikadır. Güçlü bir davulcudur.
Buna değer veriyordum ve benimle çalmayı
kabul edene kadar onu uzun süre darladım.
Sadece ikimiz jam yapmaya başladık.
Sonra Chuck'ı tekrar bir grupta olmaya motive ettim.
Jeff biraz yorucu biri.
Yıllar içinde çok sakinleşti
ama ilk tanıştığımızda
çok tartışırdık, çok tutkuluydu
ve çoğu zaman "Sikerler, gidiyorum.
"Bırakıyorum." derdi.
Gidip onu sakinleştirmen gerekirdi.
"Hadi Jeff, geri dön." derdim.
Müzisyenliğe gelince,
hepimizden oldukça ileri seviyedeydi.
Montreal'deki konservatuvarda klasik gitarı yeni bitirmişti.
Gerçek bir müzik diploması vardı. Bizim kesinlikle yoktu.
Sadece ben ve Jeff vardık ve gitarist arıyorduk.
Sonra Jeff'in arkadaşı "Kardeşimi denemelisiniz." dedi.
Ama benden iki yaş, Jeff'ten de üç yaş küçüktü.
Biraz da...
O zamanlar pek havalı biri de sayılmazdı.
İsteksizce, "Ona bir şans verelim." dedik.
13 yaşında... 12 veya 13 yaşında gitar çalmayı öğrendim.
SÉBASTIEN LEFEBVRE GİTARİST
Ailem müzikle ilgileniyordu.
Kardeşim birkaç akor gösterdi. "Peki, gitar çalabiliyorum." dedim.
Gitarı nasıl öğrendin?
Televizyonda bir Green Day konserini kaydettim ve izleyip durdum.
Parmaklarımla onun yaptıklarını yaptım ve...
Green Day videosu izleyerek mi gitar çalmayı öğrendin?
- Evet. - Harikasın dostum.
Teşekkürler Bob Rock.
İlk anım muhtemelen Chuck'ın ailesinin bodrumuna inerken
merdivenlerden inmek.
Reset'in önceden burada prova yaptığını biliyordum
ve "Bu korkutucu ama bunu başarabilirim." dedim.
Kumaş kılıfında gitarı, paten yaparak
gözünde Oakley güneş gözlüğüyle geldi
ve ben de, "Bu iş olmaz." dedim.
"Bu adam grubumuzda olamaz."
Sonra çalmaya başladık
ve harikaydı.
Çok sağlamdı.
Merhaba kamera, adım Séb ve Kanada'dan geliyorum.
Pekâlâ, artık gitaristimiz var.
Yapmamız gereken ilk şey solist bulmaktı.
Çok sayıda solist denedik
ve aklımda,
Pierre'le bir grupta olduğumdan, standart oydu.
Yaklaşık iki, üç yıl boyunca anlaşamadığımız birçok müzisyenle çaldık.
Geriye dönüp baktığımda, nedenini çok iyi biliyorum.
Chuck, hiç Pierre'siz bir grupta olmadı.
Hep şöyle düşündüm...
"Pierre olmalı."
"Aradığımız kişi o."
"Grupta olmalı."
Egomu bastırmak zorunda kaldım çünkü iki yıl konuşmamıştık.
Çok iyi arkadaştık, sonra birbirimizden nefret ettik.
Ne oluyor?
Birkaç yıl sonra Sugar Ray konserinde Chuck'a rastladım.
Onu görünce, "İki yıl oldu." dedim.
"Bu biraz aptalca, barışmalıyız." dedim.
Geriye dönüp baktığımda, muhtemelen planı en başından beri
beni grubuna almaktı.
Sırf "Tekrar arkadaş olalım." değildi.
"Grupta olmalısın." gibiydi.
"Gelip bizimle çalmalısın."
Gruba getirdiğim ilk riff'i
Pierre çaldı.
Babam için bir kamyon sürerdim, günde 14 saat falan.
Kaseti takar, dinleyip dururdum.
"I'd Do Anything" nakaratını buldum.
Evet, şöyle...
Her şeyi yapardım...
Seni kollarıma almak için
Seni güldürmeye çalışmak için
Çünkü bir şekilde...
Bana ilham veren şey olumlu şeyler hakkında şarkılar yazmaktı,
birine âşık olmak gibi
çünkü Reset'te kızlar hakkında tek bir şarkı yoktu.
Politikayla ilgiliydi.
Benim için bir aşk şarkısı yazmak
"Vay canına, bu çok iyi geldi." demek gibiydi.
Nasıl buldum bilmiyorum ama buldum.
Şarkıyı söyledi ve sanki...
"İşte bu, başardık."
Bu, ilk şarkımızdı.
Sonraki ay çaldığımız tek şarkı diyebiliriz.
Böylece bir grup olduk.
Sen de asla aynı hissetmeyeceksin
İlk konserimize geldiğiniz için teşekkürler.
- Burada olmanız harika! - İlk konserimiz.
LÉVIS, KANADA 2024
Adımız Simple Plan.
Ses çıkarın millet!
İlk albümünüz çıktığında yedi yaşındaydım.
Müzik, hayatım değildi. "I'd Do Anything" ile başladı.
Yemin ederim! Arka koltuktayken yaşadığım hissi hatırlıyorum.
Öncesinde müziği sevmezdim.
Babam artık sizi dinlemeye katlanamıyordu.
Bu harika!
Pekâlâ, çok teşekkürler.
14 yaşımdayken babamın yazdırdığı CD'yi hâlâ saklıyorum.
Hâlâ arabamda çalıyorum.
En iyisi de, "Simple Plan sevmem
ama Reset'i çok severdim." diyen insanlarla tanışmak.
Paylaştığın için sağ ol.
O küçük mü? O zaman orta.
Poutine ister misin?
Klasik mi?
İki orta klasik poutine lütfen.
Konser sonrası poutine'i gibisi yok.
Memleketin Quebec'te olduğunu işte o an anlarsın.
Çak bir beşlik.
Hayatım boyunca şarkılarınızı dinleyince...
Sizi Amerikalı sanırdım.
Aksanım yok çünkü ikisini de aynı anda öğrendim.
Quebec'li misin?
Evet. Annem Anglofon, babam Frankofon.
Quebec'li olmandan etkilendim.
- İyi geceler. - Güzel sözlerin için sağ ol.
Gitmeyin. Harika bir konser olacak.
Simple Plan burada.
Bu, Patrick'in yeni görünümü.
- Nasılsın? - Nasılsın?
Adım Patrick Langlois.
ARKADAŞ/VİDEOGRAF
30 yıldır Simple Plan'le arkadaşız.
Sanırım ilk hayranlarıydım.
Kesinlikle ilk çalışanlarıydım.
Patrick, CD istiyorlar.
Séb, seni bekliyordum.
Pat diye biriyle tanışmıştık.
En iyi arkadaşım oldu.
Punk rock ve Blink aşkımızla aramızda bir bağ kurduk.
Pat sürekli komik olan bir adamdı.
Kendinden çok emindi.
Çok sinir bozucu.
Hayranlar onu grubun altıncı üyesi belledi.
Simple Plan değil, Pat ve grup.
Varlığı bazen yoruyordu. Ne zaman durması gerektiğini bilmiyordu.
Ama bu, denge sağladı. Pat önemliydi.
Durup anın tadını çıkarmakta pek iyi değildik.
Pat kesinlikle iyiydi.
Video kameram vardı.
Arşivde de görüldüğü gibi tek başıma öğrendim.
İnanması zor ama Jeff'in kardeşiyim.
Hayatımın en güzel anlarını bu adamlarla yaşadım.
Tek bir nota bile öğrenmeden
bir grupta olma deneyimi yaşadım.
Pierre, Simple Plan'de ilk başlarda bas çalıyordu.
Bence Pierre'in sahnede
biraz daha özgür olmasını istediklerini biliyorlardı.
Ve tüm güzel zamanlarımız...
Vokal armonisi de istediler.
Yeni bir solist gerekiyordu ve Matane'den David'i buldular.
DAVID'İN İLK KONSERİ
Müthiş bir müzisyen. Davul, bas ve gitar çalıyordu.
Gitarda benden çok daha iyiydi. O zamanlar üzülürdüm.
David şarkı söyleyip bas çalabiliyordu.
David gelince, olay mükemmel bir fırtınaya döndü.
Bunlar, hayatımızdan sahneler.
Paralarımızı birleştirdik.
Montreal'de harika bir stüdyoya gittik ve bir demo yaptık.
Karşılayabildiğimiz kadarını bastırıp
telefon rehberinin rock bölümündekilere kargoladık.
Her büyük şirketin olduğu bir rehberdi.
Tüm menajerlik şirketleri ve menajerler vardı.
Adres ve telefon numaraları vardı.
"O rehberdeki herkesi rahatsız edeceğim." diyordum.
Simple Plan diye bir grubum var. Harikalar. Dinlemelisiniz.
Reddedilme mektuplarını topluyordum,
"İyisiniz ama şu anda bu bize göre değil."
Büyük bir koleksiyon yaptım.
Muhtemelen bir veya bir buçuk yıl sürdü.
Altı ay sonra, grupla hiçbir şey olmuyordu
ve birkaç ders için okula geri döndüm,
koltukta oturmaktan başka bir şey yapıyorum diyebilmek için.
Okulu yeni bırakmıştım ve ailem,
"Öğlene kadar uyuyup bütün gün pineklemek yok.
"Bu grup için proaktif olacaksın." dedi.
Her gün uyanır ve öyle yapardım.
Bu gruba %100 bağlıyım.
Bu grubu zirveye çıkarmak için
her şeyi yaparım.
Popun en iyisi lanet olasıcalar.
MÜZİK SALONU
Melbourne, Avustralya!
AVUSTRALYA 2024
Yürümeye başlıyorum.
Kapıları kim kilitledi?
Bugün uyanmak istemiyorum
Çünkü her gün aynı
Ve bir şeylerin değişmesi için
O kadar çok bekledim Ki
Bu kasabadan bıktım, işimden bıktım
Arkadaşlarımdan bıktım çünkü herkes bezgin
Buradan bıktım, kurtulmak istiyorum
Çok sinirliyim
- Sadece zıplamak istiyorum - Zıpla!
Yarını düşünmek istemiyorum
Zıpla!
Bu gece umurumda değil
- Sadece zıplamak istiyorum - Zıpla!
Kederimi düşünmek istemiyorum
Hadi başlayalım
Sorunlarını unut
Sadece zıplamak istiyorum
Evet!
- Eric, bugün iyi görünüyorsun. - Sağ ol.
En iyi pozunu göstersene.
Bu kadar mı?
ERIC LAWRENCE MENAJER
Biri, "Simple Plan'in menajeriyim." diye aradı.
"Adım Charles.
"Bu grubun özel olduğunu düşünüyorum
"ama Quebec dışından yardım lazım.
"Müziğimizi dinler misin?"
Pop punk'tı.
Ben pop punk'ı sevmem.
"Bu adamları Toronto'ya davet et." dedim.
"Muhtemelen berbatlar,
"sonra da eve gidin derim, bizi rahat bırakırlar.
"İşimize bakarız."
Beni düşünmediğinde
Kurulum yaptılar.
Yüzüm muhtemelen şöyleydi...
Sonra çalmaya başladılar ve etrafıma bakıp
"Siktir, iyiler." dedim.
Sana bağımlı olduğumu
Unutmaya çalışıyorum
Ama bunu istiyorum
Şimdi sahnede gördüğünüz her şey oluyordu.
İki dakikada fikrim değişti.
Onlara "Şu menajer nerede?" dedim. "Sadece grup elemanları görüyorum."
Chuck elini kaldırdı ve şöyle dedi, "Ofisi aradığımda
"davulcu yerine menajerim dersem saygı görürüm dedim."
Chuck'ı anında sevdim.
Grubu kuralı bir, bir buçuk yıl oldu.
Bize uzun bir zaman gibi geliyor.
Bunun için çok çalışıyoruz ve bir sonraki adımın gerçekleşmesi için
biraz çaresiziz.
Henüz plak şirketi bulamamıştık.
Eric Lawrence'ın Sony Kanada ile çok iyi bir ilişkisi vardı.
Onlara çalıp şarkılarımızı gösterdik
ve acayip ilgi gösterdiler.
Sonunda, "İşte bu. İmza atacağız." dediler.
Sözleşme falan hazırladılar.
Sonra birden
Sony Kanada'nın başkanı kovuldu
ve yeni biri gelip,
"O grup bana göre değil. Sevmedim." dedi.
"İmza atmıyoruz."
Bu hem grup hem de benim için büyük bir darbeydi
çünkü aileme, "İşte oluyor. Bakın, size demiştim." diyordum.
"Okulu bırakmak iyi fikirdi. Bu iş olacak."
Ve sonra birden
suratına koca bir tokat ve sözleşme iptal.
Birdenbire
Patrick, Chorus Record'da stajyer olarak bir iş buldu.
Beni arayıp, "Olanlara inanamayacaksın." dedi.
Atlantic Records'tan Andy Karp, çalıştığım şirketle
anlaşan başka bir grubu izlemeye geliyordu.
Andy'nin onları izlemesi için gizli bir konser düzenledik.
Patrick şimdiye kadar bir işe yaramadı.
Bizim için sorun dört gün sonra olmasıydı.
Montreal'deki her barı arayıp bir yer bulmamız gerekiyordu.
Çalacak bir yerimiz yoktu.
Seyircimiz yoktu.
Biz de tüm dostlarımızı arayıp, "2 dolara bira. Hadi." dedik.
CLUB ZONE - MONTRÉAL 8 ŞUBAT 2001
Şarkının adı "Anything". Eski bir şarkı. Harika bir şarkı.
Dans etmek isterseniz gelip benimle dans edin.
Hazır mısınız? Chuck?
Hazırım dostum!
Ama o zamanlar çaresizdik.
Bu işe yaramazsa belki de buraya kadardı.
Bizim için bu iş olmayacak. Kısmet.
Aynı şarkıları tekrar tekrar çalıyor, duruyor,
onlarla içiyor ve kaynaşıyorduk
ama kapıya Andy Karp'ın gelmesini bekleyen birini dikmiştik.
Andy Karp'la yemekte
kılık değiştirdim çünkü başka bir plak şirketindeydim.
Chuck'a mesaj attım, "Hâlâ yemekteyim. Konseri az ertelemelisin."
Mekân sahibi, "Saat 22.30. Hadi sahneye. Ne yapıyorsunuz?" diyordu.
Her şeyi yaparım
Ve adam sonunda kapıdan içeri girdi.
Belki de seni unutmalıyım
Elimizden geleni yaptık.
Herkes zilzurna sarhoştu.
Şarkı sözlerini herkese dağıtmıştık,
yani herkes şarkı sözlerini biliyordu.
Hayal edebileceğiniz en çılgın konsere benziyordu.
Hepsi arkadaşımızdı.
Tüm yüreğimizle çaldık.
Sanki bu son şansımızmış gibiydi.
...aynı şekilde hisset
Konserden sonra oturduk ve bize bir sürü soru sordu.
"Vizyonunuz ne? Ne tür bir albüm yapmak istiyorsunuz?
"Harika. Zamanınız için sağ olun." dedi.
Ertesi gün havaalanından Rob'u aradı ve "Albüm yapalım." dedi.
"İmza atıyoruz." Pardon.
Bunu düşünürken duygulanıyorum ama... Evet.
- Buyurun. Teşekkürler. - Sağ olun.
- Selam.
Québec'te belediye avukatıyım.
Sözleşmeyi imzalıyoruz.
Sözleşmesini okudum. Pek bir şey anlamadım.
Ama bir şey dikkatimi çekti,
"Bölge: dünya."
İşe yaradı.
Bence işe yaradı çünkü kalplerimizden geliyordu.
Gerçekti ve o, bunu hissedebiliyordu.
"Gruplarla sözleşmeyi ancak
"birinin en sevdiği grup olabileceğini hissedersem yapıyorum." dedi.
SIMPLE PLAN MÜTHİŞ
Bu grubun posteri birinin odasında olabilir mi?
21 yaşındayken sözleşmelerini imzaladılar.
Atlantic Records.
En iyisini istiyor ve hak ediyorsunuz.
Onlar bu gece müsait değildi. Karşınızda Simple Plan!
ESKİ CEO - ATLANTIC RECORDS
En önemli kısım.
Evet. İşte böyle.
Birden albüme başladık.
Simple Plan'in ilk albüm kaydı için Toronto'dayım.
Nasılsın dostum?
Büyük ekran TV var. Chuck bilgisayarda.
- Tanrım, mutfak var. - Chuck yatmaya gidiyor.
Normalde gruplar bu kadar çalışmak istemez ama onlar çalıştı.
YAPIMCI - İLK ALBÜM
- Neyin var senin? - Neye bakıyorsun?
Siktir. Tekrar.
Bir kez daha. Tekrar yapalım.
Birazdan olacak.
Hayatımın en zorlu müzikal deneyimi.
Pekâlâ Simple Plan, birkaç dakikaya dönerim.
- Görüşürüz. - Tamam.
İlk albümü yaparken
yapımcı Arnold Lanni'yle mücadele içindeydik.
Her zaman
sesler veya kayıtla ilgili fikrimiz vardı.
O da hep, "Hayır, şöyle yapalım." derdi.
Genç bir grubun hep
ona karşıymışız gibi hissetmesi çok zordu.
Bu kadar yeter. Hadi.
Warped Tour grubu olmak istiyorduk.
Arnold da bizi garip bir power pop grubuna dönüştürmek istedi.
Doğru bir tavırla geldiler
ama onları ne kadar zorlayacağımı
hafife aldılar.
25 yıl sonra, yaklaşım biraz farklı olabilirmiş gibi geliyor.
Biraz deliriyoruz.
Bütün gün çalışırdık, gelip "Beğenmedim. Tekrar." derdi.
Ve en kötü günü yaşıyormuşum gibi
Tekrar tekrar
Tekrar yap. Tekrar.
"Lanet Arnold, niye bunu yapmamızı istiyor?" derdik.
Altı aydır buradayız.
- Dün kaç kez kaydettiniz? - 8.000.
Baktık da hepsi berbat.
Stüdyodaydık.
- Stüdyoda yaptığımız bu. - Hayır, değil.
Öğrenci evi gibi.
Sadece bir grup yalnız adamız.
Sabah üçüne kadar parti, uyku, uyan ve yeniden başla.
Nasıl gidiyor?
İyi. Biraz... Hâlâ uyuyorum.
Her gün.
Artık buna katlanmayacağım
Dostum, o albümü gerçekten 20 kez kaydetmişizdir, belki daha fazla.
Geriye dönüp bakınca, sanırım
ilk albümün sihrinin bir kısmını yaratan buydu.
Armoniyi önemseme şeklimiz,
melodiyi önemsememiz Arnold'la çalışmaktan kaynaklanıyor.
"I'd Do Anything"i ilk duyduğum zamanı hatırlamıyorum
ama Reset'te yaptıklarının çok ötesiydi.
"O şarkının özel bir yanı var." dedim.
"Buna devam edin."
Ailemin bodrumunda oturuyordum ve bir e-posta aldım,
"Hey Chuck, tüm gün demonuzu dinledim
"ve şu an en sevdiğim şarkı 'I'd Do Anything'.
"Bana yazın, size yardım etmek için ne gerekirse yaparım."
Herkesle konferans görüşmesi yapıp onlara e-postayı okudum.
Dostlarıma yardım ediyordum.
Punk rock'ta insanlar böyle yapar.
Punk rock topluluğunun en sevdiğim yanı, bir grup parladığında
arkadaşlarını yanlarında getirmeleri.
Simple Plan, yardım edebileceğimi düşündüğüm ilk gruplardandı.
- Ne yapıyoruz? - Studio West denen yere gidiyoruz.
Blink-182 adlı küçük bir gruptan Mark Hoppus albümde şarkı söylüyor.
Muhteşem olacak.
Chuck, "Bir şarkı kaydediyoruz ve senin de olmanı isteriz." demişti.
Ben de, "Harika, tamam. Buraya gelebilirseniz olur." dedim.
İşleri biraz zorlaştırdım.
Sonra gerçekten de uçağa atlayıp
San Diego'ya geldi.
Chuck, Bay Hoppus'u aramak üzere.
Beni çekme.
San Diego'dayız. Evet, öyle.
Parçası olmak istediğimiz
bir dünyaya adım atmak gibiydi.
Çok stresliyim.
- Sen mi? - Evet.
...bir şekilde seni geçmişe sokamam
Sence nasıldı?
- Bok gibi. - Tamam, tekrar yapalım.
Söyleyiş tarzı konusunda yönlendirdiler.
Ben de söyledim.
Ritmi takip et...
Seni geçmişe koymak
Seni geçmişe koyamam
Vay canına.
Kaydı iyi olacak. Başarmalıyız.
Şimdi düşününce,
bunu yapması için bir sebep yoktu.
Bizim için her şeyi değiştirdi.
Bir gün daha geçiyor
Sonra klip çekme vakti geldiğinde bir iyilik daha istedik.
"Şarkıyı söyledin, şimdi klipte oynar mısın?"
Mark'ı her aradığımda "Yardım eder misin?" diyorum.
Berbat hissediyorum ama...
Chuck, "'I'd Do Anything' için klip çekiyoruz,
"sen de oynasan?" dedi.
"Meşgulüm, turnedeyim." dedim.
"Ama Cleveland'de konserimiz var.
"Buraya gelip çekebilirseniz olur." dedim.
O da koca bir ekiple Cleveland'a geldi.
N'aber?
Bugün klip çekeceğiz.
Burada çekeceğiz.
"Tamam, çekim yarın öğleden sonra ikide." dediler.
"Ne demek istiyorsun? Ben Cleveland'dayım." dedim.
"Ekibi getirdik. Her şey hazır. Yerimiz var." dediler.
"Lanet olsun! Tamam." dedim.
Gerçekten harika oldu
ama yine de kontrol Chuck'taydı.
Gözlerimi kapatıyorum
Ve tek gördüğüm sensin
Bu, en büyük grubun,
pop punk'ın en güvenilir grubunun
onay mührüydü.
- Chuck, kameraya bak! - Kameraya bakın millet.
Ne oluyor?
Ben Séb Lefebvre, simpleplan.com'dan bildiriyorum.
- İntikam! - Neredeyse ölüyorduk.
Şu an film çekiyoruz.
İlk albümü kaydetmemiz bir yıldan uzun sürdü
ve konsere çıkmak istiyorduk.
Hazırdık.
Albümle işimiz biter bitmez
ve miksler tamamlanıp mastering bitince
Sugar Ray'le turnedeydik.
Sugar Ray'le Şikago'ya gidiyoruz.
Montreal'i punk haritasına koymanız için
bir sürü insan size güveniyor.
Kuzey Amerika'nın her yerinde ünlü olacaklar!
Hey, n'aber millet? Ben Sugar Ray'den Mark McGrath.
Listelerde değil ama her zaman kalbimizde.
Simple Plan'i ilk kez o zamanlar
bir plak şirketinden duydum.
Üniversite turnesindeydik ve bunun için harika olur dedim.
Genç izleyiciler falan. İyi bir eşleşme olur dedim.
Başlamak için harika bir yol. Daha yeni imza atmıştık.
Albüm birkaç hafta sonra çıkacaktı.
Sugar Ray'le turneye çıkmak için iyi bir zamandı.
Bu turnenin iki ayağı vardı. Üç hafta ve üç hafta şeklinde.
İlk seferinde Pierre'in babası bir Winnebago'da şoförlüğümüzü yaptı.
Babamın arabasını aldım
Öğreneceğini hiç düşünmemiştim
Şunu kapatayım.
Biri beni kurtaracak mı?
PIERRE'İN BABASI
Neler olduğunu biri söyleyebilir mi?
Neler olduğunu söyle.
Pardon.
Zil sesin bu mu?
Evet!
İlk turumuzda aileme
karavan kiralayacağımızı
ve gece boyunca çok sürüş yapacağımızı söyledim.
Babam bir gün yemek masasında, "Ben sürerim." dedi.
Annem de, "Réal, bu çocuklar için sen şoförlük yapmayacaksın." dedi.
"Asla yapamazsın."
Babam, "Tabii ki yapabilirim." dedi.
- Rock and roll! - Hazır mısınız?
- Evet efendim. - Bırak onu!
Bilgin olsun, o babam değil.
Selam Pierre!
Pierre'in babası haritaya bakıyor.
Nereye gidiyoruz? Peoria.
Tur başlangıcı için sınırı geçip ABD'ye gittik.
Ön koltukta babam var, o sürüyor.
Sabah 2.00'de sınır geçişine vardık.
Pencereyi açtı.
"Nereye?"
Peoria, Illinois'a gidiyorum.
"Gidiş sebebi?"
Babam da orada olacağı için çok heyecanlıydı.
"Rock grubundayız." dedi.
Gümrük memuru büyük karavanındaki babama baktı ve...
"Devam edin." dedi.
Buradayız, ilk Sugar Ray günü. Peoria, Illinois.
Bu bizim aracımız
ve bu, değil.
Yeni aldık. Adı otomatik saç dikenleyici.
Pekâlâ. Konsere hazırız!
Karavandan fırlamış yavru köpekler gibiydiler,
hayallerini gerçekleştirmeye hazırlardı.
Turnenin ilk gecesi. Simple Plan ya başaracak ya batacak.
- Bol şans. - Sağ ol.
N'aber Peoria?
Sugar Ray'le turneye çıktık, kim olduğumuz bilinmiyordu.
Montreal, Kanada'dan geliyorlar. Albümleri yarın çıkıyor.
Daha havalı bir grup da olamaz.
Simple Plan'e alkış.
- Albümümüzü alacağız. - Hepsini.
- Bugün çıktı. - Bugün bir albüm istiyorum. Bir!
Bizde olmayabilir.
- Albümün adı neydi? - No Pads, No Helmets...Just Balls.
Simple Plan. Grubun adı bu.
Pek iyi görünmüyor, değil mi?
Bana bir saniye ver.
Yoksa başınız belada demek.
Albüm çıktı. Çok iç karartıcı bir andı.
Çok umut kırıcı.
Albüm yoktu.
Hiç iyi gitmiyordu.
"I'm Just a Kid" çıktı ve hareket olmadı.
O kadar fenaydı ki hiçbir radyo istasyonu çalmadı.
Bu konuda gerçekçiydik.
Albümün çıkacağını ve hemen hit olmayacağını biliyorduk.
Hit yapmalıydık.
Albüm anlaşması yapıp albüm çıkarmak
sadece başlangıç.
Planınız ne? Nerede olmak istiyorsunuz?
Daha çok turne.
- Yine turneye çıkıyoruz. - Aynen.
Bunu sürmek zorundayım. Öleceğiz.
Yavaşça zorlamaya ve çalışmaya devam etmek zorundalardı.
Hiçbir şey kolay olmadı.
Çalıştılar. Çok çalıştılar.
Sadece fırsat kovalıyorduk.
Haritanın her yeri. Çok fazla seyahat ediyorduk.
Tanıtım turları, canlı şovlar yapıyorduk.
Kaotikti, pek organize değildi.
Benzinimiz bitiyor.
Ne yapıyorsun?
Plan yoktu. Bize doğru gelen her şeyi kaptık.
Hiç tanınmıyorduk.
Yepyeni bir gruptuk.
Birkaç radyo istasyonunda çalmaya başladık.
Blink ve Green Day'le
Pop Disaster Turu'ndaydık.
Galiba otoparklarda çalıyorlardı.
Otoparkta işler nasıl gidiyor? Evet!
POP DISASTER TURU 2002
Mekâna girmeden önce
otoparkta küçük bir sahne inşa etmişlerdi
ve biz de orada çalan gruptuk.
Diskçalar ve kulaklıklarla dolaşıyorduk
ve dinleyen herkese müzik çalıp
konsere davet ediyorduk.
Gün boyunca tüm o koşuşturmalardan
bu güzel kalabalıkları topluyorduk.
Bu da dikkat çekti.
20'li yaşlarda genç çocuklardık.
Çocuğumuz yoktu, eşimiz yoktu, kız arkadaşlar gelip gitti.
Eve gider ve tekrar turneye çıkmaya can atardık.
Her ne oluyorsa onu kovalıyorduk.
Biri Almanya'da konser vermemizi istese
oraya gidip konser verirdik.
Hannover'dayız. Simple Plan sahneye çıktı.
İçerinin nasıl olduğuna bakacağım.
Sabah 6.00. Saat çalıyor
Harcamam lazım...
Resmî kişi sayısı 12 kişi.
Bizi çekmedin, değil mi?
- Evet. - Siktir.
İlişkiler harikaydı.
Arkadaştık ve çok hızlı bir şekilde kardeş olduk.
Bu, Pat'in en sevdiği reçel.
Bence dört kişiyle bir grupta olmak
arkadaşlığınızın en büyük sınavı.
Günde 24 saat birlikteyiz.
Bildiğin birlikte uyuyoruz.
Birlikte yıkanıyoruz, takılıyoruz, yemek yiyoruz,
dişlerimizi fırçalıyoruz.
Harika vakit geçiriyoruz. Çok iyi arkadaşız.
Tek arkadaşlarım onlar. Başka arkadaşım yok.
Asla ölmeyecek bir bağ.
Ama bu tekerli silindirle seyahat ediyoruz.
Siktir.
Bir yıldır turnedeyiz.
Her gün durmaksızın konsere çıkıyoruz
ve burası bizim evimiz.
Konsere çıktığımız her yerde
albüm satışlarında biraz artış görebiliyorduk.
O şehirde birkaç yüz albüm satıyorduk.
Bugün burada çalıyoruz.
Plak şirketimiz, "Aynen devam." dedi.
Biz de devam ettik.
Çok teşekkürler. Harikasınız.
Japonya'daki ilk konserimize çıktık, biletler tükenmişti.
İnsanlar çok iyi, çok cana yakın.
Harikaydı. Çok farklıydı.
İlk kez gerçekten rock yıldızı gibi hissettik.
Japonya dünyanın en büyük grubuymuşsun gibi hissettiriyor
ve bu harika bir his.
En sevdiğin üye kim?
- Jeff! - Evet!
Teşekkürler!
Sevdiğimiz müziği yapmak istiyorduk
ama sevdiğimiz o müziğin
bizi büyük sahnelere götürmesini
ve ticari başarı elde etmeyi umuyorduk.
Ama bunun bir tepkiyle
geleceğini de biliyorduk.
Simple Plan hiç havalı değildi.
ESKİ EDİTÖR - AP MAGAZINE
Onlara ne diyorduk?
İÇKG.
"İyi çocuklar, kötü grup."
İyi çocuklar, kötü grup.
- Belki. - İyi çocuk, kötü grup.
"Harika çocuklar ama kötü grup." diyenleri duydunuz mu?
Duyduk.
Bizi sevmiyor gibisin.
- Evet, seviyorum. - Harika.
- Neden sevmeyeyim? - Sordum. Emin olamadım.
Simple Plan beğenilmeyi seviyor gibiydi.
Formülsel görünüyordu
ve uydurulmuş gibi görünmüş olabilir.
Yeterli veya yeterince iyi olmadığımızı hissettiren
bir sürü grup vardı.
Ya da farklı ve pop sesimiz olduğunu.
Sanki bana şöyle bakıyorlardı...
"Bu grup berbat."
No Pads, No Helmets...Just Balls
duyduğum en kötü albüm adı.
Bunu kim buldu? Pazarlama departmanı mı?
Punk rock olmanın ne demek olduğu hep tartışılır.
Sevdiğimiz şey bu.
Punk pop, punk veya emo olmasının
pek bir önemi yok.
Bence punk olmak, yapmak istediğin şeyi yapmak
ve sana yapmanı söylediklerini dinlememek.
Biz hiç "Pop punk grubuyuz." demedik.
Medyanın işiydi. "Sanırım biz pop punk'ız."
Kalıba sokan hep basın ve medya olurdu.
Popüler olan neredeyse her gruba "pop punk" diyorlardı.
Popüler punk yani.
Ama kastettikleri bu değildi. Kastettikleri şey,
kolay dinlenebilmesi.
Bizim için punk, rock, hatta berbat bile dendi.
Pop punk.
Courtney Love, "Harika bir pop grubusunuz." dedi.
Olay da bu, insanı hep ürpertirdi
çünkü "pop" kelimesi punk'ın antitezidir, değil mi?
Pop kültürüne kaynamaya başladı.
Yeraltından gelen gruplar
ve yeraltı plak şirketleri gerçekten radyoda çalınıyordu.
Punk rock camiasından gelen tepkiler şöyleydi,
"Topluluğumuzu bu büyük şirketlere satmayın."
Kesinlikle bir sınırlama olayı vardı
ve Warped Tour'un çok popüler olduğu zamanlardı.
Warped Tour aslında Rancid, Bad Religion, NOFX gibi
klasik punk gruplarıyla başladı.
Warped Tour, punk rock topluluğunun büyük bir parçasıydı
ve punk rock topluluğu da ana akıma dönüştü.
KURUCU - VANS WARPED TOUR
Farklıydı. Topluluktu. Tüm gruplar bir aradaydı.
Hiyerarşi yoktu.
Buraya pislik atmaya geldiysen
geri gel ki kıçını tekmeleyip sana gerçek punk rock'ı gösterelim.
Buraya grupları görmeye geldin. Saçmalık bu.
Biraz pop olan herkes zorbalığa uğradı.
ESKİ VJ - MUSIQUEPLUS
Warped Tour bir sınavdır.
Bir süredir Warped Tour'da olan
gruplar vardı.
Başta mesafeliler çünkü yeni grupsun.
Punk'a değer veren insanlar,
ait olmadığını hissederse bok gibi davranırlar.
Bu gece kimsenin umurunda değil
Çünkü bu gece sadece bir çocuğum
İnanılmazdı. Çok eğlendik.
Kendinize iyi bakın. Neredeyse geliyordu.
Görüşürüz.
Setin sonunda insanlar sahneye şişe atmaya başladılar.
Tüm şişeleri temizlemek için süpürge getirmeleri gerekti
ve her yer bu kadar yüksekti.
İnsanlar içlerine taş koyuyor ve işiyordu, bu...
Çok acımasızcaydı.
- Hazır mısınız? - Hayır!
Hadi başlayalım!
Kesinlikle ön sırada eğlenen insanlara
odaklanmaya çalıştım.
Aptalca gelmişti.
Büyük festivallerde çalıyorsun, belki 30 grup var
ve sevmediğin grubu mu izlemeye karar verdin?
Bu geri zekâlılık.
O zamanki mesaj panosunu falan hatırlıyorum.
"Bu adamlar berbat." diyorlardı.
"Umarım kırık cam yerler."
Onu okuduğumda, "Vay canına, bu kadarı da fazla." demiştim.
Çok inciticiydi.
"Punk için fazla popsunuz."
Her zaman yeterli olmayan bir şey vardı.
Onlara inanmaya başladım.
Bir seçimle karşı karşıyaydık.
Selam.
Avril Lavigne'in ilk turnesinde açılış sahnesini alma olasılığımız var.
TRY TO SHUT ME UP TURU
Arenada, biletler tükendi ve destek grubu olabiliriz.
Avril Lavigne'in açılış sahnesini alırsak
birçok rock radyosunun, "Sizi çalmayı düşündük
"ama çalmayacağız
"çünkü artık pop grubusunuz ve bunu yapmıyoruz."
Karar vermeliydik.
Rock radyosunun bize yer vermesi hayalini kovalamaya devam edecek miyiz?
Yoksa her gece 25.000 kişinin önünde
Avril Lavigne'in açılışını yaparak
yeni hayranlar kazanıp işin nereye gittiğine mi bakalım?
Ait olmadığımızı
hissettiğimiz bir kulübe girmek için mi savaşalım
yoksa kendi yolumuzu mu çizelim?
Sıradaki konuklarım 15 Nisan'dan itibaren Avril Lavigne'le turnede.
Bu gece No Pad, No Helmets...Just Balls'tan bir şarkı çalıyorlar.
Karşınızda Simple Plan.
Zıpla! Zıpla!
Selam!
Selam.
Merhaba!
Nasıl gidiyor?
Albümlerimiz...
Bu biraz... "Sont" ne?
Albümlerimiz 2002'de aynı anda çıktı
ve birbirimizi destekliyor gibiydik.
Başka bir grubu yollara çıkarıp
hayran kitleme göstermek harikaydı, onlar için de öyle.
Tur otobüslerinde yaşıyorduk,
çocuk gibiydik, birbirimizin kulislerinde takılıyorduk,
bira içip başımızı belaya sokuyorduk.
O turnede çalarken
pop radyo sürekli bizi çalmaya başladı.
Bence bir bakıma bu bizi punk pop punk grubu yerine
pop pop punk grubu yaptı.
Simple Plan imza veremeyecek
çünkü çok fazla insan var.
Kapıdan uzaklaşın.
Orada değiller.
- Deniyorum - Sana bağımlı olduğumu unutmayı
Ama istiyorum ve ihtiyacım var
Sana bağımlıyım
Artık bitti
Dediklerini unutamıyorum
Ve bunu bir daha
Asla yapmak istemiyorum
Kalp kıran
Pierre'in dediği gibi, "Geri döndük. 20 yıl sonra."
Bazen hiçbir şey değişmemiş gibi geliyor.
Warped Tour 2003, "Tamam, artık büyük bir grubuz."
dediğimiz yıldı.
Simple Plan'in patlama yaptığı yıldı.
Avril turnesinden Warped Tour'a geçmemiz,
olduğumuz ve olmak istediğimiz gruba iyi bir örnek.
İki tarafta da olmamak gerekiyordu ve bunu yapmaya çalışıyorduk.
Bize göre mantıklıydı.
Dün gece sadece eğlenmek istedim
Warped Tour'a çıkmak ve sevdikleri o gruplarla
uyum sağlamak için bilinçli bir çaba harcadık.
Uyum sağlamaya devam ettiler.
Yavaş şarkılar yok, hepsi hızlı.
Konserde olacağım
Gidecek daha iyi bir yer asla bulamam
Bence bu, grubun kilit noktasıydı
çünkü sürekli geri dönüp durdular
ve insanlar bok atmayı bıraktı.
Pek doğrusal bir yol değildi.
Yavaş yavaş, küçük adımlar gibiydi.
Devrilme noktası mı?
Hiç olmadı.
Uzun bir süreçti.
Teşekkürler.
TRL'e hoş geldiniz. Times Meydanı'ndan canlı yayındayız.
- Ben La La. - Ben Damien.
TRL, albümünüzü gerçek anlamda bir numaraya çıkarabilir.
ESKİ MTV SUNUCUSU
Sosyal medyamız yoktu,
o yüzden okuldan eve koşar,
bu canlı TV programında en sevdiğin ünlüleri izlerdin.
MTV o zamanlar
ana akım müzik başarısının zirve noktasıydı.
TRL'e çıkmak büyük bir olaydı.
Tüm büyük gruplar çıktı.
MTV operasyonu.
TRL, bebeğim.
Gidip sete bakalım. Gerginim.
N'aber? Biz Montreal, Kanada'dan Simple Plan.
Çıldırma zamanı!
İşte o zaman olay tamamen değişmeye başladı.
O andan itibaren kasırga gibiydi.
Çılgın bir maceraya atıldık.
...geçiyor Sürekli seni düşünüyorum
Sürekli MTV'deyiz.
Sürekli Much Music'teyiz.
- Sürekli radyodayız. - Montreal, TRL.
Muhtemelen Walmart'ta maket posterimiz vardı.
Simple Plan bize katılıyor.
Kanadalı Simple Plan başarısı.
Çok hızlıydı. Kasırgaydı.
TRL'de büyük şeyler yaptığımız
yıllara bakınca biraz gerçeküstü geliyor.
Sıradaki konuklarımız Billboard listelerinin demirbaşı.
Japonya'dan döndüler.
Karşınızda Simple Plan.
- Simple Plan. - Simple Plan!
Hâlâ meteliksizdim
ama haftada 90.000 albüm satıyorduk.
Doğru. Video Müzik Ödülleri.
Görünüşe göre aday olmuşum. İnanamıyorum.
Hep rüyada gibiydim.
P!NK'in beni tanıdığının farkında mısın?
MTV Ödülleri'ndeki kırmızı halı çok çılgındı.
Bu grubu dört yıl önce kurduk,
bizi nereye götüreceğini bilmiyorduk bile.
Tüm o ünlüler ve aday olmak...
İnanılmazdı.
Teşekkürler!
Sonra radyoda "Perfect" çalmaya başladı
ve bu, hayatımızı değiştirdi.
Çünkü her şeyi kaybettik
Hiçbir şey sonsuza dek sürmez
Üzgünüm, mükemmel olamam
İnsanların tepkisini görmeye başladık, konserde ağlıyorlardı.
O şarkı çıktığında hayranların tepkisini görünce,
"Bu sadece iyi bir şarkıdan çok daha fazlası." dedim.
"Bir şeyler oluyor."
Daha önce konser sırasında kimseyi ağlatmamıştık.
Yaptığımız müzik bu değildi.
Birdenbire Simple Plan yeni bir boyut kazandı.
- Bu işi seviyor musun? - Bayılıyorum.
İlk albüm turnesini bitirdiğimizi anlar anlamaz
ikincisine başladık
ve beğendiğimiz yeterli sayıda şarkımız olunca
stüdyo kiralayıp işe koyulduk.
Grubun daha büyük, daha rock olmasını
istiyoruz.
Basit bir planımız var
Bu yüzden albümü, harika albümler yapan
Bob Rock'la kaydetmeye karar verdik.
Metallica için The Black Album'ü yapmıştı.
Sakın bir daha o şeyi bana doğrultma.
Yapma!
Bu daha iyi.
Maui'de bir stüdyosu var.
Çok güzel, sahilde, cennet gibi.
No Pads, No Helmets...Just Balls'la yaklaşık üç yıl turneden sonra,
"Hayır dostum,
"Montreal'deki Studio Piccolo'da albüm yapmak
"istiyoruz." dedik.
Neler olduğunu biri bana anlatabilir mi?
Montreal şehir merkezinde bir daire kiraladık.
Bütün gün kayıt yapıp gece grup olarak
dışarı çıkardık.
Gelmiş geçmiş en iyi yazdı.
Kapa çeneni, kapa çeneni Beni asla getirmeyeceksin...
Bu, kariyerimizin en önemli kaydı.
İyi değil. Daha çok şarkı lazım. Daha iyi olmalı.
Pierre'i çok zorluyordum.
Daha devamı var.
Dylan şarkısı gibi.
Simple Plan için çoğu şarkı sözler için bir fikirle başlar.
Chuck'ın bir söz kitabı var. Her şeyi konsept olarak başlatacak
bir sürü söz ya da kelime veya cümle yazar.
Üzerine birlikte eleme yapıp gerisini yazarız.
Bana göre sadece kâğıt üzerindeki kelimelerdi,
sonra o bunları şarkıya çevirirdi.
"Welcome to My Life" şimdiye kadar yazdığımız en sevdiğim şarkı.
Hiç bozuluyor gibi hissediyor musun?
Kendini hiç aykırı hissediyor musun?
Düşündüm ki,
"Hayatıma hoş geldin." harika bir cümle.
Pierre bu sözleri söylemenin inanılmaz bir yolunu buldu.
Bulduğunda tüylerim diken diken oldu.
Tamamlandığında
"Vay be, bu çok iyi bir şarkı." dediğimizi hatırlıyorum.
Çığlıkları kimsenin duymadığını
Hayır, hiçbir şey hissetmemek
Nasıldır bilmezsin...
Zaman sınavını geçti.
Bugün dinlediğimde bile hâlâ aynı hissedebilirim.
Benim gibi olmak
İncinmek, kaybolmuş hissetmek
Karanlıkta bırakılmak
Kötü durumdayken tekmelenmek
Hırpalanmış gibi hissetmek
Bozulmanın eşiğinde olmak
Ve seni kurtaracak kimsenin olmaması
Hayır, nasıldır bilmezsin
Nasıl olduğunu
Hayatıma hoş geldin
Evet!
Birbirimize bakıp, "İşte bu."
dediğimizi hatırlıyorum.
Yeni albüme.
Bu özel bir jet.
Dünyanın en havalı insanlarıyız çünkü jetteyiz.
Genelde bunu yapmayız ama acil durum vardı.
New York'a gitmeliyiz.
- Albümümüz çıkıyor. - Önemli bir olay.
Merhaba.
Times Meydanı'ndayız. Gidip albümümüzü alacağız.
En son albümümüzü almaya çalışıp alamamıştık ya?
Umarım bu defa ellerinde vardır.
Birinci ve ikinci albüm arasında
sağlam bir sıçrama oldu.
Üç milyon albüm satıldı
ve üç milyon albüm satılması büyük bir olay.
- Hadi! - Selam Pierre!
KUALA LUMPUR, MALEZYA
Aman Tanrım!
Simple Plan!
HAYRAN KULÜBÜ MEKSİKA
Pierre!
Nasıl olduğunu bilmiyorum
Hayatıma hoş geldin
Orada Beatles gibi hissettim! Vay canına!
Dünyanın en popüler Quebec'li grubu,
Simple Plan.
Deviz demiştim!
Montreal'in en büyük grubu.
ESKİ MUCH MUSIC SUNUCUSU
Simple Plan, büyük başarı için dünyayı gezmek üzere
Montreal'den
ayrıldı.
Dostum, çok iyi gidiyorduk
ve "Welcome to My Life" harikaydı.
Sürekli televizyonda ve radyodaydık
ve harika kalabalıklara çalıyorduk.
Biraz ses çıkarın!
Güney Afrika'ya gittik, ilk kez Brezilya'ya gittik.
Bir pasaport damgası daha.
Güneydoğu Asya'ya döndük. Durmaksızın turdaydık.
İşte böyle
Her zaman çok haklısın
Her şey büyük bir şov
Bu tamamen seninle ilgili
Herkesin ihtiyacını bildiğini sanıyorsun
Hep beni eleştirmeye vakit ayırıyorsun
Görünüşe göre her gün
Hatalar yapıyorum
Doğru yapamıyorum
Sanki nefret etmeyi sevdiğin
Benmişim gibi
Ama bugün değil
- Yani... - Kapa çeneni
Duymak istemiyorum
Defol git
Yolumdan çekil
Harekete geç
Beni asla durduramazsın
Söylediğin hiçbir şey beni üzemez
- Beni üzemez - Kapa çeneni
Simple Plan!
Muhteşem!
Açıkçası başarılı olmaya başladığımızda aklımı kaybettim.
Demek istediğim,
SOLO GİTARİST
rock dünyası hep biraz...
...değerli olmuştur. Çılgın sahne arkası hikâyeleri.
Plak şirketlerinin sanatçıları için
destek sistemi olmaması oldukça sorumsuzca.
Hiçbir şey hatırlamayacağım.
Böyle olacak.
Biraz toy, saf ve genç olmanın karışımıyla
ne yaptığımızı fark etmemiştim.
Bana söylenen yere gidiyordum,
bu eğlenceliydi, insanlar harika,
dışarıda hayranlar var.
Bunları pek hızlı sindiremiyordum.
Pop yıldızının büyüklüğü, yaşadıkları hayatın fantezisi hakkında
gerçekten sihirli bir şey var
ve buna girdiğinizde,
Simple Plan'in pop başarısı böyle oldu.
Tabii ki bundan yara izleriyle çıkacaklar,
bunu anlamlandırmaları gerekecek.
Bu da ömür boyu sürebilir çünkü pop olayı insanı mahvedebilir.
İnsanı yalnız bırakabilir.
Saat kaç?
Saat 6.50.
Bıktım artık. Ara vermeye ihtiyacım var.
Elvis kadar büyük olmak istiyor muyum?
Onun gibi öleceksem hayır.
Bizim için bir nevi ayrılış, aynı zamanda hâlâ Simple Plan
ama kesinlikle yeni bir başlangıç.
Bence üçüncü albüm tam bir felaketti.
Müziği seviyorum, bence harika
ama o an, benim için pek iyi bir zaman değildi.
Ayrılmanın eşiğindeydim.
O albümü kaydederken
çocuklara yakın hissetmiyordum. Kendi olayımı yaşıyordum.
Grup için zor bir dönemdi, çok fazla şey oluyordu.
Birine âşıktım ve olmadı
ve cidden kalbim kırıldı.
Çok başarılı iki albüm çıkarmıştık
ve ne yöne gideceğimizi, ne yapacağımızı bilemiyorduk.
Birçok açıdan daha karanlık bir albüm.
O zamanlar kardeşim kanser olmuştu ve bu çok zordu.
Bizim tarzda müzik de artık radyoda çalmıyordu.
MÜZİK YAPIMCISI
Gitar değil, Justin Timberlake ve R&B sanatçıları seviliyordu.
Müzikal olarak seçtiğimiz bir yön mü bu?
Birden farklı şeyler deneyip bunları birleştiren bir grup muyuz?
Yoksa iyi olduğumuz konuya sadık kalıp gitara mı yoğunlaşacağız?
Plak şirketi albüme çok para harcadı. Milyonlara mal olmuş olmalı.
- Götlük yapma. - Siktir git. Götlük yaptığım yok.
- Sadece bu kısım iyi. - Bir akor.
- Chuck bir şey söyleyecek. - Artık konuşmuyorum.
- Harika. - Güncellemen bu.
- İyi haber. - İyi.
Büyük bir albüm olur sandık.
Öyle olmadı.
Konser katılımının kesinlikle azaldığını görebiliyorduk.
Hâlâ bir grubuz. İnsanlar hâlâ biraz önemsiyor. İyi.
Single çöpe gidiyor. Radyo durumu berbat.
Ayak uydurmak zor. Depresyondayım ve...
İlk büyük düşüşünü yaşarken
çok travmatik oluyor.
5.000, 6.000, 7.000 kişiye çalmaya başladığında
bu hemen normalin oluyor.
Sanırım sana kalmış
Bir gece öyle olmayınca "Neler oluyor?" diyorsun.
Hepimiz çok yorgunduk
ve ara vermeye karar verdik.
Bunu atlatabilir miydik, bilmiyordum.
Emin değildim.
Solist olarak, performansın çok iyi olmalı.
Her şey sana düşüyor, bir bakıma
sen söyleyemezsen kimse gelmez.
Konser için iyi olamamak beni çok endişelendiriyor.
Sabahları uyanıp, "Aman Tanrım" derdim.
"Aman Tanrım, sesim."
Zordu çünkü şarkı söylemek doğuştan gelmiyor.
Doğuştan şarkıcı değilim. American Idol'ı kazanamam.
Öyle şeyler asla yapamam. Ama yaptığım işte iyiyim.
Ama şarkı söylemek beni yoruyor.
Rahat değil.
Anksiyetem var
ve yaklaşık 12 yıl önce ilk gerçek panik atağımı yaşadım.
Ne oluyor, bilmiyordum.
Bazen turnedeyken otel odamda volta atarım
ve 20 dakika sonra kendime hatırlatmam gerekir,
"Müzik aç, biraz nefes al
"ve sürekli düşündüğüm şeyleri düşünme."
Ayrıca, "İnsanlar benden
"bu şarkıları dinlemeye geliyor." baskısı.
"Sesim nasıl? Bu nasıl?" Kendime yardım etmiyorum.
Sadece rahatlamam lazım.
Bu gece tüm astronotları çağırıyorum
Dünyanın unuttuğu Yalnız insanlar
Sesimi duyarsanız gelip beni alın
Orada mısın?
Her şeyim sensin
Bu gece kendimi astronot gibi hissediyorum
Bu küçük kutudan SOS gönderiyorum
Kalkışta tüm sinyal kesildi
Burada mahsur kaldım Ve dünya unuttu
Lütfen aşağı gelebilir miyim?
Zorluklarla boğuşurken
yaşadıklarını kimse anlamıyormuş
ve kimsenin anlamayacağı kadar eşsiz bir şey yaşıyormuş gibi olduğunda
bu gerçekten çok zor.
Artık biliyorum, kaygıyla başa çıkabiliyorum
ve sağlığıma ve dinlenmeme öncelik verirsem, uzun vadede
bizim için daha iyi olur.
Bu, dengeleyici ve yıllar içinde öğrendiğim bir şey.
Ne zaman ayak direteceğim. Çünkü bu belgesel için
muhtemelen Chuck'ın yapmamız gereken
birçok şeyin arkasındaki itici güç olduğunu fark etmişsinizdir
Chuck benim üzerimdeki baskıya sahip değil.
"Kendim için bu zamana ihtiyacım var." demek mantıksız geliyor.
Ne? Resim mi?
Hep daha fazla içerik.
Sana bir şey söylemeye çalışıyorum Ama asla anlamıyorsun
Daireler çizip duruyoruz Gibi geliyor
Bana sokaktaki bir yabancı Olmuşum gibi bakıyorsun
Burada neler oluyor?
Will Smith'ten bir "I'm Just a Kid" videosu daha mı?
Bu beşincisi
ve bu sefer Williams kardeşlerle mi?
Rüya mı görüyorum? Gerçek mi bu?
"I'm Just a Kid" meydan okuması
sosyal medyadan alabileceğimiz en büyük hediye.
25 yıl grupta olduktan sonra bir numaralı
hit single'ının olması gibi.
Pekâlâ, sanırım artık TikTok yapıyoruz.
Aman Tanrım!
Tamam.
Bugün sanatçı olmak için sanatçı, şarkıcı, oyuncu, sporcu
ve manken olmak gerekiyor.
Babanla ilgili bir şarkı söyle.
Sosyal medyanın başarısını gördüğü için
onu "Haklıyım." demeye zorluyor.
"Daha fazlasını yapalım."
Bunları yapmaktan memnunum. Chuck'a bir şeyler eklediğinde
başka şeyleri çıkarman gerektiğini anlatmak gerekiyor.
Yürü ve dur.
Tamam. Üç, iki, bir.
Brezilya'dayız. Biscoito yiyoruz.
Bolacha dostum.
Onlarda hâlâ...
Yapabilirsin. Bana ne.
...gençlik yıllarından gelen
dinamiklerden esintiler var.
Bana uyar. Ne dememi istiyorsun?
Provaya gerek yok, o kadar iyiyiz.
Kavga etsek yeter.
Bir gruptaydılar. Pierre, Chuck'ı gruptan attı.
Orada biraz incinmiş.
Bunca yıldan sonra bile çözüldüğünden emin değilim.
Hep öyleydi.
Ya ben yol gösterirsem?
Ciddiyim dostum.
Ya hata yaparsam?
Belki yanılıyorumdur. Peki. Boş veremiyorsun.
Ya dünyayı değiştirirsem?
Hep birlikteler.
Ya ben...
Bu, o ikisi arasında kardeşçe bir ilişki gibi.
Peki sen...
Chuck sinirlendiğinde daha iyi çalar.
Pierre en iyi arkadaşım
ve hayatım boyunca birlikte müzik çaldığım tek adam.
Bu ilişkiye çok değer veriyorum.
Liseden tanıdığın insanlarla bir grupta olmak zor
çünkü gençlik yıllarının dinamiği bir bakıma kalıyor.
Chuck'la ilişkim benim için çok zor oldu
ama aynı zamanda hayatımda bu kadar çok şey başarmamın da sebebi.
Arada bir kavga ediyoruz ama sonuçta biz bir aileyiz.
Bu şey umurumda değil.
Sonsuza dek birbirlerini sevecekler.
İyi misin?
Ama nefret de edebilirler.
Başarılarının anahtarı olabilir.
Evet, kazandık!
Hayatımdaki en harika şeyleri Pierre'le yaptım.
Simple Plan'i yaratan şey, o çekişmeydi.
Seni gruptan atmak istemiyorum.
Bu sonsuza dek, biliyoruz.
Chuck, dostum olduğun için sağ ol.
İş ortağım olduğun için sağ ol.
Kardeşim olduğun için sağ ol.
Seni seviyorum.
Seni çok seviyorum.
Biliyor musun bilmiyorum ama...
Onunla birlikte okul başkanlığına aday olduk.
Ve kazandık.
Ben yardımcıydım. O da başkandı.
Çünkü biliyordum ki...
O doğru kişiydi.
Belki bende olmasını istediğim özellikleri vardır.
Anlıyor musun?
Ama bunu gördüm.
Bunu 14 yaşındayken gördüm.
Sen olduğunu biliyordum...
- Görevde misin? - Seni pataklama görevindeyim.
- Hepsi. Hadi. - Hepsi mi?
İçeri gel.
Bu, son değil.
Üçüncü albümden sonra bir grup toplantısı yaptık
ve "Eğlenceye dönelim." dedik.
"Son turnemiz gibi olmasın."
"Yolda eğlenmeye, grup olarak eğlenmeye dönmeliyiz."
Kendimi astronot gibi hissediyorum
- Merhaba. - Vay, bu Pierre Bouvier!
Seni gördüğüme sevindim.
Harika bir konser olacak.
- Görecekler mi? - Muhtemelen.
Aman Tanrım, evet.
"Summer Paradise"ın kıymeti bilinmiyor.
Seninle yaz cennetine
Nasıl döneceğimi söyle
Ve anında orada olayım
Plak şirketi dedi ki, "Belki bu adamları bırakırız,
"hit şarkıları kalmadı."
Ve aniden, güm.
Kariyerimizde 10-11 yıl geçirdik
ve yine harika bir şarkımız vardı.
Bu şarkıya sahip olmak kariyerimizi kurtardı.
Yani Sean Paul kurtardı.
Sean Paul hayatımı kurtardı.
Simple Plan, Sean Paul.
- Sahilde gün batımı... - Sean Paul, Simple Plan!
- N'aber Pierre? Çılgın ortam. - Sağ ol.
Bugün hangi şarkı var?
Bugün çok özel bir şarkı var. Adı "This Song Saved My Life".
Hayranlarımıza ulaşıp "Bizimle grup ve şarkılar
"hakkındaki hislerinizi paylaşın." dedik.
Ve sanki...
Bir sürü harika fikir ve şarkı sözü konsepti ortaya çıktı.
Hayranlarımızın yardımıyla yazılmış bir şarkıydı.
Söylediğin her kelimede kendimi görüyorum
Bazen kimse beni anlamıyor gibi geliyor
Herkesin benden nefret ettiği bir dünyada Kapana kısıldım
Başımda o kadar çok dert var ki
Sen olmasan burada olmazdım
Kırıldım, boğuldum, kayboldum
Bu şarkı hayatımı kurtardı
Kanadım, inanmayı bıraktım
Ölebilirdim
Bu şarkı hayatımı kurtardı
Moralim bozuktu, boğuluyordum
Ama tam zamanında çıktı
Bu şarkı hayatımı kurtardı
Hayatımı, hayatımı
Bu şarkı hayatımı kurtardı
Hayatımı, hayatımı
Bu şarkı kurtardı
HAYATIMI KURTARDI
Hayatımı, hayatımı
Bu şarkı hayatımı kurtardı
Sanki bir "Beni anlıyorsunuz." kutlaması gibi.
"Tanrım, bu işte yalnız değilim." gibi hissettiren
bir grup ya da sanatçı bulmak
çok sihirlidir.
ÜZGÜNÜM AMA MÜKEMMELSİNİZ!
SİDNEY, AVUSTRALYA
Yargılama dolu bir dünyada,
birine müzik yoluyla parçası olduğunu hissedeceği
bir yer vermekten daha iyi ne olabilir ki?
Bu gerçekten harika.
Simple Plan!
- Ne zamandı? 2005'ti. - 2005.
Simple Plan'dekilerle ilk tanıştığımda
festival sezonunda Almanya'daydım.
- Simple Plan'le ilgili fikrin? - Şöyle ki
Ditka-Simple Plan kıyasında
kesinlikle Simple Plan alır.
Söyleyeceğim bu.
Simple Plan'den çıkan bir özgünlük var.
- İyi misin? - Evet.
Müzikleriyle yaptıkları ve kapsayıcı olmaları çok güzel.
Değil mi? Bu özel bir şey.
Seni görmek güzel.
Çektin mi? Harika.
Simple Plan'in hayran postası için bir posta kutumuz vardı.
Postane arayıp, "Bay Comeau, çok posta var." derdi.
Çuvallar dolusu mektup olurdu.
İşte o zaman dünya çapında
gençler üzerindeki büyük etkisini anladım.
"Müziğiniz beni ihtiyaç anlarımda rahatlatıyor..."
Sanki Simple Plan'i dinlemek
beni bir insan olarak şekillendirdi.
Duygularımı kendime saklarım.
Hislerimi anlatan şarkıları dinleyerek
duyulmuş hissettim.
"This Song Saved My Life" bu grupla ve benim için anlamları
ve benim için yaptıklarıyla ilgili
hissettiğim her şeyi bir araya getirdi.
Onlar olmasa bunu atlatamazdım.
Hayat zorlaşıyor, anlıyor musun?
Sanki... Ben... Şarkılarından biri...
Kimse dünyada yalnız olmak istemez
Anlarsın ya? Sanki o yalnızlık hissi
ve kendini birden parçası hissettiğin bu şarkıya koymak.
Anlatabiliyor muyum?
Birçok insan sayelerinde olgunlaştı.
EMO NITE LA KURUCUSU
Simple Plan, anlaşılmadığını hisseden bir nesli
harekete geçirdi.
Hiç hissetmediğim hislerle bağlantı kurdum ve bir çocuktum.
Sadece onlara sarılıp "Beni şekillendirdiniz." demek istedim.
"Atlatmama yardım ettiniz."
Birçok akıl sağlığı sorunuyla uğraştım,
yani çok şey ifade ediyor.
Hep yanında biri olduğunu biliyorsun.
O şarkıları dinlemek,
hayatın yaşanmaya değer olduğunu
hatırlatan bir şey veya biri var.
Kendime zarar verdiğim dönemde hep yanımdaydılar.
Evet, onları ilk bulduğumdaki hissi asla unutmayacağım.
Onları göreceğimi hiç düşünmezdim.
Postalarını okurken bir sürü mektup gördüm,
üzücü mektuplar.
Simple Plan Vakfı'nın arkasındaki fikri doğuran bu.
Simple Plan'in keşfetmemi sağladığı bir diğer şey,
hayırseverlik.
Karşınızda 2012 Allan Waters Yardımseverlik Ödülü sahipleri.
JUNO ÖDÜLLERİ 2012
Karşınızda Simple Plan.
Edeceğimiz teşekkür çok
ama öncelikle Chuck'ın ailesine teşekkür etmek istiyorum.
Bunu sizsiz başaramazdık.
Dâhil olmak ve geri vermek ne kadar ödüllendirici olur,
hiç fikrimiz yoktu.
Vakfımız, bir grup ve insanlar olarak kim olduğumuzun
ayrılmaz bir parçası oldu
ve bu şekilde tutmaya kararlıyız.
Üzerimde boya var.
Bu kadar şanslı olmamız inanılmaz.
Kalabalığın içindeki çocuklardık ve bir şekilde sahneye çıktık.
Nasılsınız?
Evet Chuck.
- Ben yapayım mı? - Evet, titriyorum.
Aramızdaki bağı hiç kaybetmedik
ve bir grubun hayranı olmanın nasıl bir şey olduğunu asla unutmadık.
Paylaştığın için sağ ol.
- Teşekkürler. - Güçlü ol.
- Teşekkürler. - Harikasın.
Nasılsın? Memnun oldum.
- Nasılsın? İyi misin? - Evet.
- Neler oluyor? - Ağlıyor.
Ağlama. Ben de ağlamaya başlarım.
Rock yıldızı olup konserini izlemeye
gelenlerle konuşamamak da neyin nesi?
Bence bu çok yapay ve buna kanmıyoruz.
Her konserde çıkıp bir iki saat geçirmek, imza atmak,
konuşmak ve grubumuzu sevenleri tanımak
konsere çıkmanın en sevdiğim kısmı.
Bu yüzden birçok farklı insana bu kadar dokunabiliyorlar,
onlara kendilerini hatırlatıyorlar.
Gerçekten bu insanların onlar olduğuna inanıyorum,
yaptıkları işi ve hayranlarını seviyorlar.
Sağ olun. Çok teşekkürler.
- Birini mi seçeceğim? - Evet.
- Harika. - Sağ ol.
- Geldiğin için sağ ol. İyi eğlenceler. - Efsanesin.
Acele etme.
- Tanrım, çok komik. - Aldık.
- Ağlayacağım. - İyi misin?
- İşte. - İyi misin?
Los Angeles'tayız.
Los Angeles'tayız
Sıra 5'inci albümde.
Sıra 5'inci albümde
- Harika gidiyor. - Oldukça iyi gidiyor.
Biraz ilk albümün izlerini taşıyor.
Chuck'ın evinde yaşıyor, her gün stüdyoya gidiyoruz.
"Boom!" adlı şarkıyı yazmıştım. En sevdiğim şarkılardan.
En sevdiğim şarkı sensin, Sana eşlik ediyorum
Hâlâ çılgın küçük kalbimi patlatıyorsun
Güm!
G-G-G-Güm!
O şarkı, karımla olan ilişkimle
ve bunca zaman sonra nasıl hissettiğimle ilgili.
Hâlâ çok seviyorum.
Herkes yanıyor
Seninle ben bildiğimiz gibi yaptık
Bildiğimiz gibi
Ve bu aşk bitmiyor
Çocuklarım da şarkıyı seviyor. Güm!
Güm!
Başardık. Los Angeles'tayız.
Geçen haftaki gibi.
- Baba. - Koro benim.
Stüdyoya gelecek misin?
Evet!
Tuhaf ki gruptan önce bulaşıkçıydım.
Göründüğünden daha zor!
Ne zaman canlı hissetsem...
Yorgunduk. Simple Plan gibi duyulmaktan utanmaktan
veya bunun bir sorun olduğunu düşünmekten bıkmıştık.
"Siktir et, kabulleneceğiz." dedik.
"En mükemmel Simple Plan albümünü yapacağız."
Bu albümde,
sanırım güven noktasında o role girmemin
zamanı gelmişti.
Geçmişte bunu hep yaptım
ama benim bile bunu savuşturduğumu hissettim.
Artık, "Hayır, bu albümün yapımcısı benim."
diyebileceğim bir yerdeyim.
Bunu kendi başımıza yapalım.
En sevdiğim albümümüz oldu.
Ne olacağı hakkında hiçbir fikrimiz yoktu.
Temmuz 2020'de bir gün Chuck beni aradı.
"Seninle konuşmamız gerek. Bir şeye dikkat etmeliyiz." dedi.
"Bir şeyler oluyor
"ve konu, David."
SIMPLE PLAN'İN BASÇISI SUÇLAMALARIN ARDINDAN GRUPTAN AYRILDI
Yani,
aklımdan o kadar çok farklı duygu geçti ki.
Yıkılmıştım.
Kabul etmesi çok zordu.
Karşılaştığımız en büyük krizdi.
O sırada gruptan ayrılması için bir karar vermeliydik.
Ne olması gerektiğini mantıklı bir şekilde anladım
ve bu beni çok ama çok üzdü.
David'le yetişkin hayatımın uzun bir kısmı boyunca turneye çıkmıştım.
20 yıldan uzun süren turneyi
acı çekmeden bırakamazsın.
- Sence güvenli mi? - Hadi.
- Dikkat et, düşmek istemiyorum. - Hadi.
Herkes için travma gibiydi ve bence bu bir şoktu.
Kendimizin en iyi versiyonları olmamızı ve hem konserlerimizin
hem de bu grubu çevreleyen her şeyin
güvenli bir alan olduğundan emin olmamızı sağladı.
Çok güzel.
Grubun ne olduğu ve ne yapması gerektiği konusunda
her zaman çok ciddiydik
ama kişisel olarak veya insanlar olarak değil.
Seni çok özleyeceğim.
Çok güzel, değil mi?
Çok büyülü bir şey yaratmak için
ortaya kaynak koymak çok eğlenceli.
Grubu kurduğumuzda, birbirimizle ve kariyerimizle
evli gibiydik aslında.
Hepimiz dışarıda hayat geliştirirken,
çocuklar gibi büyük sorumluluklar olunca... Çocuklar her şey.
Artık o kadar çok uzun süreli turneye çıkmak istemiyorum.
Kendimi hep turneye çıkan biri olarak gördüm.
Grupla turnedeydim. Bazen eve giderdim.
Artık bir eş ve babayım.
Evde olmayı seviyorum. Bazen turneye çıkıyorum.
Turneye çıkmayı seviyor musun? Tempo iyi mi?
- Evet, sevdin! - Bayılıyorum.
Burada olduğun için çok mutluyum.
Birlikte olmak bunu çok daha iyi kılıyor.
Görüntülü arama yerine buradasın.
Bu her şeyi değiştiriyor.
Baba olmak, Simple Plan'in
daha iyi bir üyesi olmam için ilham verdi.
Daha çalışkan bir adam olma
ve daha iyi bir insan olma konusunda.
Teşekkürler.
Bodrumdaki küçük gruptan
insanların bizi tanımasına geldik.
Önceden çok ama çok utangaç biriydim.
Artık sadece çok utangacım.
Hep, "Grup meşhur." şeklinde yaklaştım.
Çok gizliyimdir.
Bugün hâlâ Pierre'le bir kafeye gittiğimde
insanlar onu tanıyor
ve fotoğrafı çeken ben oluyorum.
Onlar görmüyor. Sorun da değil. Beni güldürüyor.
TÜM DÜNYADA 8.000.000 KOPYA SATILDI
Chuck istatistik verdi.
Son iki yılda 234 konser verdiğimizi söyledi.
Bu delilik. Bildiğin çılgınlık.
Kişisel hayatını nasıl yönetebilirsin?
Yönetemedik. İmkânsızdı. Çok zordu.
Ama aile hayatı, özel hayat, bir grupta olmak
çok tuhaf bir hayat.
Çok çılgın konserlerde çalıyoruz
ve eve dönüp ev babası oluyoruz.
- Merhaba! - Selam London, nasıl gidiyor?
- Güzel. - Bak.
Tatlı, değil mi?
Hepsi senin fotoğrafların.
Bence onun için önemli. "Hey, seni düşünüyorum." gibi.
"Orada olmasam bile hep aklımdasın."
Her gece babamı ve annemi arıyorum.
Az önce otele geldim, iyi geceler demek istedim.
Simple Plan kurulduğunda
Chuck arkasında kesinlikle
benden daha önemli bir şey bırakıyordu
çünkü hukuk okuyordu.
Bence Chuck şu gerçeğe dikkat çekiyordu,
"Ailem beni anlamıyor, ne yapmak istediğimi anlamıyorlar."
Hayal o kadar büyüktü ki
hayatındaki diğer her şeyi gölgede bıraktı.
"Okulu bırakmak, rock yapmak istiyorum."
Anlıyorum. Onun dünyasında bu mümkün değildi.
Sanırım hayatımı mahvetmemi istemedi.
Charles ödevini yapmak için yukarı gelir
ve "Okulu bırakıyorum." derdi.
"Hayır Charles, bırakmıyorsun."
Müziğin o anda popüler olduğunu açıkladı.
Sébastien, Polytechnique'e kaydolmak istiyordu.
Jeff, Klasik Müzik Konservatuarı'ndaydı.
Evde onları teşvik eden bendim.
Diğer ebeveynlere karşı biraz suçlu hissettim.
Şarkıları güzel.
Şarkı sözleri de kalbe işliyordu...
RÉAL BOUVIER PIERRE'İN BABASI
Sadece benim değil diğer birçok insan için de.
Bu kadar.
Babam gelmiş geçmiş en büyük Simple Plan hayranı.
Annem sonunda her bir makaleyi veya bulduğu şeyi
çerçeveletmesini engellemeye başladı.
Koridordan ve merdivenlerden çıkan gerçek bir mabedim vardı.
"Perfect" sıraları babamı düşününce
keşke tüm bunların ortaya çıkışını görseydi diyorum.
İçimden bir ses, orada bir yerlerde diyor.
Çocuklarımızın hayallerini beslemeliyiz ki
nereye gideceklerini görelim.
Kesinlikle ailemi zora soktum.
Bu, en önemli şarkılardan birini yazmamızı sağladı.
Baba, bana bak
Düşün ve benimle konuş
Plana göre büyüdüm mü?
- Sence - Yapmak istediğim şeylerle
Vaktimi boşa mı harcıyorum?
Ama baştan beri onaylamaman canımı yakıyor
Ve şimdi başarmak için çok uğraşıyorum
Seni gururlandırmak istiyorum
Asla senin için yeterince iyi olmayacağım
İyiymişim gibi davranamam
Ve beni değiştiremezsin
Çünkü her şeyi kaybettik
Hiçbir şey sonsuza dek sürmez
Üzgünüm, mükemmel olamam
Artık çok geç
Ve geri dönemeyiz
Üzgünüm, mükemmel olamam
Herkes ses çıkarsın!
Çünkü her şeyi kaybettik
Hiçbir şey sonsuza dek sürmez
Üzgünüm, mükemmel olamam
Artık çok geç
Ve geri dönemeyiz
Üzgünüm, mükemmel olamam
Çünkü her şeyi kaybettik
Hiçbir şey sonsuza dek sürmez
Üzgünüm, mükemmel olamam
Artık çok geç
Ve geri dönemeyiz
Üzgünüm, mükemmel
Olamam
"Perfect" adlı şarkı için ilk provamız.
Gördüğünüz gibi henüz mükemmel değil.
Burası benim bodrumum.
On yıldır prova yapıyoruz, bu grupta üç yıldır.
Ailem nefret ediyor.
Devam etmeliyiz, o yüzden çık.
Bu, son için iyi.
Ama tura devam edelim.
BİZ GENÇKEN
Simple Plan!
Burada olduğumuz için minnettarız...
Tamam.
...çünkü bir zamanlar uyum sağlamayı bilmiyorduk.
Bu müzik ve müzik ortamında bir yuva bulduk.
Nereli olduğunuzu, buraya gelmek için
ne kadar süre yolculuk ettiğinizi bilmiyorum.
Ama şu anda size bir şey söyleyebilirim.
Hepiniz, hepimiz,
ait olduğumuz yer burası!
Dikiz aynasına bakıyorum
Her şey aynı görünüyor
Kırık sokak lambaları dışında bir şey yok
Ve kaçmaya çalışıyorum
Çünkü burası evim gibi geliyor
Bir sebep buldum
Ve birden o kadar yalnız değilim
Sonunda nefes alıyorum
Kendi başıma asla alamayacağım gibi
Geri sayımı başlat, hadi başlayalım
En sevdiğimiz şarkıyı bağırarak söyleyelim
Çünkü ait olduğum yer burası
Ait olduğum yer burası
SIMPLE PLAN İÇİMİZDEKİ ÇOCUKLAR
Alt yazı çevirmeni: Pelin Ruzgar
Proje Kontrol Sorumlusu Nazlıcan Düşgün