Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Magkaugnay ang panaginip at bangungot.
Anumang nagugunita mo, nagugunita ka rin
ANG PRINSIPE
Inay, nais ko pong magtungo sa mundo nila!
Nasa mundo ka na nila!
Tuwing nagsusulat o gumuguhit ka, tinta ang iyong kaluluwa.
Ganoon sila nabubuhay.
Nagiging totoo sila kagaya mo.
Nakikita po kaya nila ako?
Inay!
Tulong!
Inay!
Tulong! Lola, tulong!
Inay!
Tulong!
Francisca, hayaan mo na iyan. Tulungan mo ako.
MINAMAHAL NA INA AT ASAWA
Ikinalulungkot ko, Francisca.
-Francisca! Bumalik ka! -Naku!
Tulungan ninyo akong hanapin ang apo ko!
Francisca!
Nasaan ka na bang bata ka?
Francisca, nasaan ka?
"Ang prinsipe,
"gagawin niya ang lahat para iligtas ang mga magulang niya
"at ang mga mahal niya sa buhay."
Ginang, narito ang bata.
Hay, Francisca!
Ang lakas ng loob mong gawin sa amin ito.
Francisca?
Pasikat na ang araw.
Ligtas sa silangang bahagi.
Sige.
MUNDO NG KABABALAGHAN
Fabulist, nagulat naman ako!
Halika, sumama ka.
Ligtas po ang lahat.
"May hindi maipaliwanag na pagnanais ang prinsipe
"na mas maunawaan ang lahat.
"Nagpasiya siyang makinig sa kanyang kutob.
"Sinunod niya ang nararamdaman niya at ang tinig na tumatawag sa kanya.
"Hindi siya mapakali ngunit hindi siya natatakot.
"May kakaiba siyang pakiramdam.
"Tila makakaharap niya ang kanyang tadhana.
"Umakyat siya nang umakyat,
"naghahanap ng daan palabas sa mundo niyang puno ng mga halimaw,
"habang mas nagiging totoo ang boses na tumatawag sa kanya.
"Nagulat siya nang mapadpad siya sa isang kakaibang lugar
"na hindi pa niya nararating noon.
"Labis siyang naguluhan.
"Sumakit ang kanyang tiyan.
"Nasa isang lugar siya na puno ng mga estranghero.
"Isang bagong mundo."
Isang bagong mundo!
May kaunti yata siyang diperensiya sa ulo. Hindi ba, kaibigan?
Ano? Kaunti lang? Nakakatakot kaya siya, kaibigan.
Gusto lang niyang magpapansin.
Oo nga. Kawawa naman.
Hindi!
Nagustuhan ko.
Kilalang tagapaglathala ng libro ang aking ama.
Baka magustuhan niya ang mga kuwento mo.
-Ako nga pala si— -Nakakatawa ka.
Bakit ba napakasama ninyong lahat sa akin?
Francisca!
Pasaway kang bata ka.
Lola, may halimaw!
Ikaw na bata ka. Bakit nariyan ka?
Sabi ni Padre Cosme, hindi ka na bumalik pagkatapos ng oras ng pahinga.
Tinatakot mo lang daw ang iba.
Lola, may nakita ako sa agave!
Paumanhin!
Wala naman, a.
Bakit ka ba ganyan? Bakit hindi ka gumaya sa mga kaklase mo?
Para naman magkaroon ka ng kaibigan.
Isa kang bruha!
Ano ang sabi mo sa akin?
Maldita ka.
Patawad po. Hindi kayo maniniwala sa nangyari.
Mahimbing po akong natutulog, tapos—
-Ayos ka lang ba, anak? -Opo, Ina. Ayos lang ako.
Veritena.
-Mahal. -Tama na po, Ina.
Kapag niyakap mo siya nang ganyan,
aakalain niyang tama ang ginawa niya.
Niyayakap ko siya
bago ko siya pagbawalang lumabas habambuhay.
Ano?
-Ficturo! -Ama!
Ayos ka lang ba?
Ikapapahamak natin ang haring iyon at ang inutil niyang pamilya.
Dapat isaalang-alang mo ang kapalit ng mga ginagawa mo.
Hindi ka namin palaging mapoprotektahan.
Ayos lang naman po ako, saka may natuklasan akong nakamamangha.
Maaari yata tayong pumunta sa ibang lugar gamit ang Gagambang Arpa.
Ikukuwento ko sa inyo—
Hindi, mahal kong Herneval!
Dapat mong maunawaan na lubhang mapanganib ang ginawa mo.
Kailangan mong mas mag-ingat.
May balanse sa pagitan ng dalawang mundo. Tungkulin nating protektahan iyon.
Matagal nang walang nakatatawid doon. Mas mabuti ang ganoon.
Ipangako mong wala kang sasabihan ng natuklasan mo.
Opo, patawad.
Bukod doon, napinsala mo rin
ang pinakamahalagang instrumento ng ating lahi,
ang Gagambang Arpa.
Kailangan mo iyang pakaingatan sapagkat tutugtugin mo iyan balang araw.
Sa ganoong paraan, huhubugin mo ang nakatagong kamalayan ng mga tao.
Kakayahan natin iyon
na tanging maharlikang pamilya lang ang nakagagawa.
Ficturo.
Panahon na para sabihin sa kanya.
Ano? Nababaliw ka na ba, Veritena?
-Masyado pa siyang bata para makaunawa. -Ano?
Hindi na ako bata!
Gusto kong malaman kung ano ang nasa kabilang dako.
May batang babae na napalilibutan ng liwanag.
Hindi ko maunawaan. May tinig na kumakausap sa akin.
O tungkol ba sa akin ang sinasabi niya? Bakit kilala niya ako?
Sabi niya, ako ang prinsipe. Paano niya nalaman?
Hindi ko maunawaan.
Bakit kilalang-kilala niya ako?
Pamilyar ang kanyang tinig pero hindi ko siya kilala.
Alam ba ninyo ang ibig sabihin niyon?
Kumalma ka
Ang kuwento nati'y kuwento ng sangkatauhan
Naglalahad sila ng mga kuwento
Kathang-isip na nagiging realidad
Natatakot sila kapag nananaginip
Katotohanan ka
Kathang-isap ka
Isang konstelasyon
Likas na kabalintunaan
Sa pagsusulat
Marami pang kathang-isip ang nahahabi
-Gamit ang mga sinulid ng katotohanan -Kathang-isip
At mga panaginip ng mga nagdaang taon
Na nagsisiwalat ng katotohanan Nang walang kasinungalingan
Katotohanan ka
Kathang-isip ka
Isang konstelasyon
Likas na kabalintunaan
Tahanan itong kaharian ng mga kinatatakutan ng mga tao.
Tayo ang mga ideyang kinatatakutan nila.
Mga ideya tayo?
Ibig sabihin, hindi tayo totoo?
Pakiramdam mo ba, hindi ka totoo?
-Isa kang panaginip -Katotohanan ka
-Salita ka -Kathang-isip ka
-Katotohanan ka -Isa kang panaginip
-Kathang-isip ka -Salita ka
Walang matatawag na katotohanang pangkalahatan
Totoo ka
Ficturo!
-Narito ako. -Ano ang nangyari?
-Kumalma ka. -Sa bulwagan ng trono!
Mga Kamahalan, kailangan ba ninyo ng tulong?
Salamat, Kapitan Mythelitas.
Sa kasamaang palad, hindi na natin matutulungan ang hari.
Paumanhin po sa abala, ngunit…
nais ng Maharlikang Tagalikha ng Bangungot na makapulong kayo ngayon din.
Ama!
Papapasukin ko po ba?
Tama na ang mga pormalidad na iyan.
Iyan ay…
pawang kalabisan!
Tama na!
Tumigil ka.
Kamahalan!
May mapaminsala at eskandalosong pagyanig sa pagitan ng dalawang mundo!
Kapitan.
Mahabaging anino!
Mukhang hindi maganda ang lagay ninyo.
Marahil oras na para pag-aralan ang mungkahi ko—
Procustes.
Hindi ito ang tamang oras.
-Pakihatid si Herneval sa kanyang silid. -Ano?
Prinsipe, sumama po kayo sa akin.
Heto po, Ama.
-Ama— -Sige na, anak.
Sandali, Procustes.
Bakit po, Kamahalan?
Ano ang nangyayari sa mga magulang ko?
Buweno, alam po kasi ninyo,
may mabigat na pasanin ang hari at reyna.
Nawawalan ang ating lahi ng lakas, enerhiya, at impluwensiya
dahil sa mga salot na tao.
Mga magulang ninyo ang unang nakakaramdam ng epekto niyon.
Hindi ako papayag!
Tutulungan ko sila!
Kung maaari lang sana, ngunit wala kayong magagawa.
Kapag wala na sila, magtutulungan tayong dalawa.
Ibabahagi ko sa inyo ang aking mga obra
para maipadala ninyo sa mga tao bilang mga bangungot.
Sa kasamaang palad,
hawak ng mabababang nilalang na iyon ang ating kapalaran.
Hindi! Ayaw kong umasa sa mga tao!
Kung makatatawid lang sana tayo sa Mundo ng mga Buhay,
hindi sana ganito.
Sandali… Mayroon bang nakatatawid doon?
Noong una, matagal na panahon na ang nakalilipas,
nagkaroon ng anyo ang takot sa mismong takot,
at isinilang ang isang malaking gagamba na may pakpak,
ang maringal na si Enkara.
Natuklasan ni Enkara na nakatali ang kanyang buhay
sa takot na nararamdaman ng mga tao sa kanya.
Ginamit niya ang Gagambang Arpa para makatawid at pasunurin ang mga tao.
Ipinagtanggol ng pakialamerong si Ceimut ang mga tao
at hinamon niya sa labanan si Enkara.
Ngunit nahuli ni Enkara si Ceimut at sinakmal niya ito.
Gamit ang mga pangil at tinik niya,
winarak ni Ceimut ang lalamunan ni Enkara at tumakas siya.
Namatay si Enkara.
Mula sa kanyang mga labi, isinilang ang dalawang bagong nilalang.
Mula sa kanyang pakpak—
Mga Tecotiyanong gaya ko!
Tama!
At mula sa sapot ni Enkara, isinilang ang mga Araditiyanong gaya ko.
Pero wala na tayong sapat na kapangyarihan
upang magkaroon ng anyo sa Mundo ng mga Buhay.
Pero nagawa kong…
Nagawa mong ano?
Bigla kong naalala na inaantok na pala ako.
Sige, Kamahalan!
Hindi na dapat kita inaabala tungkol sa mga problema ng matatanda.
Mula sa kaibuturan ng aking puso, humihingi ako ng paumanhin.
Nawa'y maging maganda ang iyong mga bangungot.
Salamat.
Pananahi ng sirang medyas ang pinakaayaw ko.
Nakakadiri!
Tama na ang reklamo, Francisca Imelda.
Tungkulin natin ito bilang mga babae.
Ang gusto ko'y maging manunulat!
Isusulat ko ang nilalang na nakita ko kagabi.
Hayan ka na naman sa kababalaghan mo.
Hayun!
Kababalaghan ang nakita ko!
Tama na ang kalokohan!
Malawak ang imahinasyon mo
pero lilipas din iyan.
Nabanggit din nila ang pagtawid sa Mundo ng mga Buhay.
Dapat manatiling magkahiwalay ang dalawang mundo.
Bakit ba hindi nila maunawaan na kung walang balanse,
wala rin tayo?
Nauunawaan ko, ngunit nakikinig sila kay Procustes.
Alam kong matagal na siyang nasa tabi mo,
pero hindi mo ba naiisip na palayasin siya?
Hindi.
Lalala lamang ang sitwasyon kung kakalabanin ko siya.
Bilang Tagalikha ng Bangungot,
mapanganib na ang kakayanan niyang maglakbay gamit ang kamalayan niya.
Mas mabuting mabantayan ko siya.
Hay, kaibigan kong Ceimut.
Alam kong mapanganib para sa iyo na ihatid ang mensaheng ito.
Tunay kang kaibigan. Pag-iisipan ko ang dapat gawin.
Huwag mong tatagalan, Ficturo. Ubos na ang pasensiya ng mga pinuno.
Hindi sila magwawalang-kibo
habang naglalaho ang kanilang mga angkan.
Salamat sa payo mo, kaibigan.
Nanganganib ang Topus Terrentus.
MAKALIPAS ANG 10 TAON
Salamat sa pagsama sa akin, Mythelitas.
-Kailangan kong magpahangin. -Handa po akong maglingkod.
Nag-aalala ako sa ating mundo. Wala na akong magagawa pa.
Hindi sa panghihimasok, Prinsipe,
pero nabasa na po ba ninyo ang mga bagong kuwento
ng Maharlikang Tagalikha ng Bangungot?
Prinsipe Herneval! Bakit kami inabandona ng maharlikang pamilya?
Bakit hindi ninyo pigilan ang aming pagkawasak?
Mabuhay si Procustes!
Ang tanging maharlikang kababalaghan na may malasakit sa amin!
Hindi! Pakiusap, huwag!
Lahat tayo'y unti-unting mabubura.
Ano ang gagawin ko?
Hindi!
Kailangan ng pagbabago.
Huwag! Ang mga kuwento ko!
Sinabi ko naman sa iyo, hindi maaaring maging manunulat ang babae.
Ngayon na ang araw, mga kababalaghan.
Makikilala na kayo ng mundo.
MGA KUWENTO NG KABABALAGHAN
Pakiusap, Kamahalan.
Nagsusumamo ako sa inyo.
Huwag, Ficturo!
Kung pahihintulutan ninyo ako,
maaari akong magpahanap sa pinakamarurunong na kababalaghan
ng paraan upang makatawid.
Responsibilidad ninyo bilang hari na iligtas kami sa—
Tama na, Procustes.
Iwan mo na kami.
Mga kawal, samahan si Procustes palabas.
Masusunod po.
Wala na siya, Ama.
Salamat, anak.
Ina.
Kumusta ang mahal kong anak?
Ang payat-payat mo na.
Kumakain ka ba nang maayos?
Ina, ayos lang ako.
Kayo po ba?
-Masama ba ang pakiramdam ninyo? -Hindi.
Dalhin mo rito.
Kailangan ko lang ng bangungot, anak. Wala lang ito.
MGA KLASIKONG BANGUNGOT TOMO XIII NI PROCUSTES
Sige nga.
Ilang taon nang nangangako si Procustes ng isang obra maestra.
Tingnan natin…
Hindi na katulad ng dati ang mga bangungot ngayon.
Ina!
Hindi, huwag kang mag-alala.
Ang mahalaga'y maayos ang kalagayan mo.
Paano naman ako hindi mag-aalala?
Nagawa na namin ng iyong ina ang lahat ng makakaya namin.
Kung mayroon pa sana kaming oras at lakas…
Dumating na ang oras
para ikaw naman ang magdesisyon para sa Topus Terrentus.
Isa itong basura!
Huwag mong mamaliitin si Procustes.
Bawat desisyon mo, maraming pwedeng kahinatnan.
Procustes!
Kamahalan!
Nasa kalagitnaan ako ng pang-araw-araw kong pagsusulat.
Mukhang hindi.
Marahil hindi ninyo nauunawaan,
ngunit mahalaga sa manunulat ang libreng oras,
oras upang makapagpahinga at gumawa ng ibang bagay.
Iyan ang nais kong pag-usapan. Malubha ang aking mga magulang.
Sapagkat mahirap sa panahon ngayon na manatiling malusog—
Sa palagay ko, dahil sa mga kuwento mo.
Hindi na natatakot ang mga tao sa mga isinusulat mong bangungot.
Kung gayon, nagkakamali sila!
Palaging mga tao ang may kasalanan!
Nais kong magpasok ng manunulat na tao.
Kalapastanganan iyan!
Malaking kalokohan!
Hindi maaaring dalawa ang Maharlikang Tagalikha ng Bangungot!
Paano makatatawid ang isang tao?
Pinag-isipin ko iyan at mukhang alam ko na kung paano.
Panahon na para sa pagbabago.
Tinatapos ko na ang bago kong obra maestra!
Kaunting pasensiya pa, Batang Prinsipe.
Makikita mo ang kalidad ng aking mga bangungot.
Matagal na akong nagpapasensiya.
Francisca.
Kumusta?
Augusto! Papunta ako ngayon sa opisina ng tatay mo.
Oo, alam ko. Gusto ko lang palakasin ang loob mo.
Siyempre, hindi mo naman kailangan iyon.
Bihasa kasi ang tatay ko sa pagpapahina ng loob.
Pero kaya mo iyan.
Buweno, titingnan ko na lamang siguro.
Oo, sige.
Sige, paalam.
Paalam.
Saka anuman ang mangyari, ang mga kuwento mo…
Nakamamangha. Kahit noon pa man.
Binibining Francisca Imelda,
ang binibining kagaya mo,
hindi dapat nagsusulat ng kahindik-hindik na mga kuwentong kagaya nito.
Huwag mong sirain ang pangalan mo.
Pero binasa man lang po ba ninyo?
Ayaw kong sayangin ang oras ko sa pagbabasa ng basura.
Dapat sumasalamin sa realidad ang sining at panitikan,
hindi gumagawa ng bago.
Sandali.
Tama ka, Lola.
Suko na ako!
NI FRANCISCA IMELDA
NI FRANKELDA
Kung hindi kaya ni Francisca Imelda,
si Frankelda ang gagawa.
Magiging pinakamahusay akong manunulat ng pantasya at katatakutan!
Paumanhin, Francisca. Nagulat ka ba?
Nagkita na tayo noon.
Oo, noong mga bata pa tayo.
Ikaw nga iyon!
Oo, nabasa ko ang lahat ng kuwento mo.
Mga obra maestra.
Ako si Herneval, Prinsipe ng Kababalaghan,
gaya ng tawag mo sa aming lahi.
-Pero… -Patago kaming namumuhay.
Pero kahanga-hanga kung paano mo nailahad ang aming diwa.
Kaya narito ako. Kailangan ko ng tulong mo.
Tulong ko?
Pero hindi ka totoo.
Hindi ako totoo?
Ano ang totoo at ano ang hindi?
Nakatira kami sa ibang dimensiyon na nasisilip mo tuwing nagsusulat ka.
Ngayon, may lohikal na kayong paliwanag
sa bawat bangungot na ipinadadala namin sa inyo.
Likha ninyo ang aming mga bangungot?
Oo, ng Maharlikang Tagalikha ng Bangungot.
Umaasa kaming lahat sa kanyang talento, ngunit napaglipasan na siya.
Gasgas na ang mga isinusulat niya.
Kung may mas magaganda kaming kuwento…
Bakit naman ako?
Huwag kang matakot. Tagahanga mo ako.
Hindi kita sasaktan.
Kailangan lang naming mas maunawaan ang mga tao.
Ano na ang kinatatakutan ninyo?
Ang mga sarili namin.
Interesante. Pakiusap, tulungan mo kami.
Hindi.
Sige! Paano tayo tutungo roon?
Kamalayan mo lamang ang maaaring sumama.
Ano? Pero paano ako—
Tutulungan kita.
Sandali…
Kumalma ka lamang.
Basahin mo kaya sa akin ang huling tulang isinulat mo?
Akala mo'y tayo lamang ang narito
Na sa atin ang gabi
Ngunit sa ating mga bangungot
Hindi nasisiwalat ang lahat
Nakatingin sa atin ang aking tinta
Sumusulat ang aking mga mata
Sa mga anino sila namamalagi
Sa mga pahina sila nagkukubli
At hindi naman ganoon kasama
Kapag nagbasa ka Pinapasok mo ang mundo ng misteryo
Itong tintang hindi nakikita ng mga mata
Na nabubuhay nang walang buhay
Isang manunulat na…
Kababalaghan.
Sumama ka sa akin, Francisca.
Hindi Francisca.
Ako si Frankelda!
Isang tao?
Hindi pa ako kailanman nainsulto nang ganito,
ako o ang Pitong Angkan.
Hindi na rin siguro masamang ideya iyan, mahal kong prinsipe.
Hindi na magtatagal, aking diyosa.
Nagdadatingan na ang Pitong Angkan.
Narito na ang Angkan ng Mahika.
Aluxastli!
Narito na sina Dubium at Timet ng Angkan ng Kaisipan.
Si Ceimut ng Angkang Primitibo.
Ginang Sirena ng Angkan ng Kailaliman, salamat sa inyong pagpunta.
Bampira ng Angkan ng Kadiliman, at ang inyong kambing.
Aba, pinaunlakan tayo ni Dama Coyote ng Angkan ng Kamatayan.
Nakatutuwa naman!
Kapahamakan ang dulot ng pagbabago ng daloy ng buhay!
Ipinatawag ako sa mahalagang pagpupulong
upang pag-usapan ang kapalaran ng Mundo ng Kababalaghan!
Iyon ang nakasaad sa isang napakahalagang mensahe.
Narito na si Don Coco.
Hindi ko lubos maisip kung ano ang napakahalagang bagay na iyon
para kailanganin kong ipagpaliban ang aking mga plano.
Magpaliwanag ka ngayon din, Maharlikang Tagalikha ng Bangungot!
Sige po, Don Coco ng Angkan ng Pagnanakaw.
Isang malaking karangalan para sa akin
na humarap sa mga kapita-pitagan at mababagsik na Pinuno ng Pitong Angkan.
Kailangang magpasiya tayo sa kapalaran ng mahal nating Topus Terrentus.
Kahibangan.
Una, ang hari at reyna.
Pagkatapos, susunod na tayo!
Unti-unting darating ang ating katapusan.
Dapat magtiwala tayo sa ating mga kamahalan.
Wala ang kahariang ito kung wala sila.
Magkaroon naman tayo ng dangal at kausapin natin sila nang harapan.
May naiisip akong solusyon.
Ipinatawag ko kayo, malulupit kong kasamahan,
sapagkat may natuklasan akong hindi pa kailanman nangyari noon.
May nasaksihan akong pambihirang bagay.
Nakita ng mga mata ko si Prinsipe Herneval
na tumawid sa lagusan patungo sa Mundo ng mga Buhay.
-Naku! Paano? -Hindi maaari!
-Ano ang sabi mo? -Totoo ba?
Para mangyari iyon, dapat lagi siyang naiisip ng isang tao.
Pinapatunayan niyan ang aking sapantaha
na buong galit na isinawalang-bahala ng hari at reyna
at maraming beses nilang kinutya.
Pero hindi na ako mananahimik!
Lalo na kung maililigtas ko kayo at ang inyong mga angkan.
Kung may paraan sana tayo upang malusob ang Mundo ng mga Buhay…
Wala nang ibang paraan!
Kaya't naglalakas-loob akong hingin ang inyong suporta
upang ako ang mamuno sa mundong ito
nang tuluyan nang masimulan ang isang bagong kaayusan!
Oo nga!
Kunwari'y sinisilaw mo kami ng iyong karunungan…
para lang mabulag mo kami sa harap-harapang katotohanan.
Tama!
Paano kung ang problema ng kahariang ito
ay ang mga kuwento ng Maharlikang Tagalikha ng Bangungot?
Paano natin naiisip na makatatawid tayo
kung nawawalan na tayo ng kabuluhan sa mga tao?
Buti may nagsabi niyon.
Ano na ba ang mga huli mong naisulat, Procustes?
Ipakita mo sa amin ang iyong mga bangungot!
Ang lakas ng loob ninyong kuwestiyunin ako.
Walang sinumang makapapantay sa pagsusulat ko!
Nangingibabaw ang aking talento sa drama!
Maringal ang aking prosa, gayundin ang aking tugma!
Lahat ng aking kuwento'y—
Gasgas na!
Bakit hindi mo patunayan ang husay mo? Ipakita mo ang mga huli mong naisulat.
Sige!
Ipakikita ko sa inyo ang mga huli kong obra mestra,
at makikita ninyong hindi ako ang dapat sisihin
sa kahiya-hiyang sitwasyon natin.
Sisirain ng kathang-isip ang totoong mundo.
Mukhang magkakasundo kayo.
Halika!
Nasaan tayo?
Tahanan ko ito.
Totoo ba ito o imahinasyon? Ilan ba ang klase ng kababalaghan?
Pareho ba ang halimaw at kababalaghan?
Gaano katagal ang buhay ng kababalaghan? Gaano katagal na?
Iba ang takbo ng oras dito.
Paanong iba? Gaano kahaba ang isang oras kumpara sa—
Hindi mo mauunawaan ang Mundo ng Kababalaghan
gamit ang katwiran sa Mundo ng mga Buhay.
Ang lugar na ito…
Ano ang mayroon dito?
May misteryo, drama, at katatakutan
Likha ng isang manunulat
Na pinalago ang kanyang isipan
Ito ang kaibuturan ng iyong sarili!
Nakarating na ako rito noon
Talas ng isip at pakiramdam
Naglilingkod sa paglikha
Ipakita ang realidad na ito
Ang lugar ng iyong inspirasyon
Nakarating na ako rito noon
Panaginip na marahil naisulat ng tinta
Nakarating na ako rito noon
Mga alaalang tila malabo
Isang bagong mundo
Upang lumikha at tumuklas
Tumawid na ako sa hangganan
Patungo rito sa kakaibang mundo
Na mas totoo pa kaysa sa totoo
Nakarating na ako rito noon
Naiisip mo bago mo makita
O marahil kabaligtaran
Sa pagsulat mo ng iyong nakikinita
Muli mo kaming dinadalaw
-Ito ang aking kaharian -Nakarating na ako rito noon
-Panaginip na marahil naisulat ng tinta -Ito ang tahanan mo ngayon
-Nakarating na ako rito noon -Ito ang aking kaharian
-Maaari kang mangarap dito -Mga alaalang tila malabo
Isang bagong mundo
Upang lumikha at tumuklas
-Ito ang kaibuturan ng iyong sarili! -Tumawid na ako sa hangganan
-Ang lugar ng iyong inspirasyon -Patungo rito sa kakaibang mundo
-Muli mo kaming dinadalaw -Na mas totoo pa kaysa sa totoo
-Nakarating na ako rito noon -Ito ang tahanan mo ngayon
Maligayang pagdating sa Topus Terrentus, ang Mundo ng Kababalaghan.
Salamat!
Halina kayo.
Halikayo!
Halina.
Ang ganda!
Frankelda, sila ang mga magulang ko.
Ikinararangal ko pong makilala kayo.
Malugod ka naming tinatanggap dito.
Salamat po.
Magaling! Dumating na sa wakas ang taong manunulat na ubod ng husay!
"Ubod ng husay"?
Oo!
Lagi kang ikinukuwento ng prinsipe.
Frankelda, siya si Procustes.
Ang nag-iisang Maharlikang Tagalikha ng Bangungot
na handang maglingkod sa iyo.
Ikinagagalak ko.
Labis akong nasasabik na mabasa ang iyong mga kuwento.
Oo naman! Heto po. Sana magustuhan ninyo.
Oo, maaari kong dalhin iyan at—
Procustes! Dito mo na basahin para makita ni Frankelda ang reaksiyon mo.
Kamahalan.
Sabi ni El Coco nang may ganap na kasiguraduhan…
…hilig sa musika?
Multo ng lahat ng kanyang kahusayan…
Wakas.
Sabihin mo nga sa akin.
Ano po?
Ano ang motibasyon mo sa pagsusulat?
Bale, upang matakasan ko ang realidad.
Mas mahusay akong magsulat kapag nailalabas ko ang saloobin ko.
Ganoon ba?
Pero ano po sa tingin ninyo?
Buweno, hindi na masama. Maayos naman.
Hindi ganoon kaespesyal.
May ilang mga kuwentong walang dating, nakababagot, pangkaraniwan.
Naku, huwag! Huwag mong damdamin.
Hindi naman masama para sa isang…
baguhan.
Pero huwag mong hayaang lamunin ka ng pag-aakalang espesyal ka
bilang nagsisimula ka pa lamang.
Kung nais mo, maaari kitang bigyan ng mga payo
na natutunan ko sa mahaba kong karera.
Opo, maraming salamat.
Para sa akin, kulang ka sa estruktura.
Hindi malinaw ang motibasyon ng mga karakter.
Ganito na lang.
Bibigyan kita ng kopya
ng aking Gabay sa Nakapangingilabot na Pagsulat.
Ako mismo ang nagsulat ng librong iyon
kung saan isa-isa kong itinuturo kung paano magsulat nang tama.
Sige po.
Salamat.
Buweno, magpahinga muna kaya tayo?
Mag-uusap pa tayo, Procustes.
Sige po, Kamahalan. Hindi na po ako makapaghintay.
Sandali!
Ang libro ko po.
Tuloy ka.
Madalas ako rito noong bata ako.
Mga libro ito ng Panitikan at Kasaysayan ng Kababalaghan.
Nakamamangha.
Ang ganda!
Maaari kang manatili rito.
Kailangan kong makabalik agad. Salamat.
Naiinggit si Procustes.
Paano kita mapaniniwalaan?
Kapag binabasa ko ang mga kuwento mo, hindi ako si Herneval.
Isa ako sa daan-daan mong karakter.
At kapag hindi ko binabasa ang mga iyon, ang tanging naiisip ko'y…
ang mga kuwento mo.
Nais kitang pagkatiwalaan, ngunit…
-Dapat ba? -Oo.
Saka pakiusap, huwag mong pagdududahan ang talento mo.
NOONG UNANG…
"Buweno, hindi maaari. Hindi kita hahayaang makaalis dito."
Napakahusay niyan.
Makinig ka. May kailangan akong sabihin sa iyo.
Nakabibighani ang mundong ito!
-Pakiusap, Frankelda. -Ang dami kong ideya.
-Kailangan ko ng tulong mo. -Hindi ko alam kung makakatulong ako.
Makakatulong ka, higit pa sa inaakala mo.
Paano ko ba sasabihin ito?
Marahil medyo biglaan ito, ngunit…
wala na kasing oras.
Mawawala kaming lahat kung wala kaming gagawin.
Ibig kong sabihin… Ano kasi…
Gusto ko sanang itanong kung nais mong maging…
Maharlikang Tagalikha ng Bangungot.
Mananatili ako rito?
Alam kong masyadong mabigat iyon, pero sa palagay ko'y makakabuti iyon…
siyempre sa amin, ngunit…
pati na rin sa iyo.
Hindi ko yata kaya.
Alam kong kaya mo, at patutunayan ko sa iyo.
Pahiram ng libro
para makagawa ang mga magulang ko ng mga bagong bangungot.
Natitiyak kong sisigla ang Topus Terrentus sa mga kuwento mo.
Nabasa na ba ng mga magulang mo ang mga kuwento ko?
Pakiusap, kailangan namin ang mga iyan. Magtiwala ka sa akin.
-May tiwala ako sa iyo. -Magandang araw para gumawa ng kasaysayan!
Gugunitain ang araw na ito
bilang araw na isinantabi ng mga manunulat ang kanilang kahambugan
upang iligtas ang Topus Terrentus.
Ano ang nangyayari?
Ano?
Hindi pa ba nasasabi ng Kamahalan ang ipinangako niya?
Hindi po.
Hihingin niya ang libro mo
upang mapaganda ko ang iyong mga kuwento.
-Henyo si Herneval! -Hindi iyon… Franke…
Malalaman ng mga kalahi mo ang ating mga kuwento.
-Ikaw ang magiging alalay… -Tama na iyang—
…ng pinakamahusay na manunulat sa kasaysayan! Ako!
-Paano mo nagawa ito? -Frankelda, hindi iyon ang…
Ngunit Kamahalan, pinag-usapan natin ito kahapon.
Mananagot ka sa akin!
Isa lang po itong hindi pagkakaintindihan!
Bitiwan mo ako!
Frankelda! Mali ang iniisip mo!
Si Procustes ay…
Si Procustes lang ang nagsasabi ng totoo!
Lagi niyang ipinamumukha na wala akong kuwenta!
Umalis ka na! Iwan mo ako!
-Bukas tayo mag-usap. -Hindi!
Hindi! Bukas, wala na ako.
Ayaw ko nang magkaroon ng kaugnayan sa kababalaghan o sa iyo.
Kamahalan.
Paano mo nalamang narito ako? Umalis ka rito!
Kapag nagtulungan ang lahat,
tiyak na makakahanap tayo ng solusyon sa problema.
Sana manatili muna siya rito kahit isang araw pa.
Huli na ang lahat.
Hindi pa.
Kapag pinadalhan natin ang kaibigan ninyo ng kaunting bangungot…
Ano?
…para ipaalala sa kanya ang miserable niyang buhay
sa Mundo ng mga Buhay,
marahil maiisip niyang manatili pa rito.
Masasaktan siya.
Hindi.
Hindi naman gaano.
Sapat lang para manatili siya rito
at hindi mamatay ang mga magulang ninyo at ang kaharian.
Sige, pero ako mismo ang mangangasiwa sa bangungot.
Siyempre naman po.
Kailangan ko lamang magsulat
tungkol sa anumang partikular na bagay sa buhay niya.
May mungkahi ba kayo?
Tungkol sa kanyang lola.
Patawad, Frankelda.
Makinig ka, bata!
Ikukulong kita sa bahay na ito
hanggang sa matapos mong matahi ang bawat sirang medyas na ito!
Walang libro!
Baka sakaling ititigil mo na ang pagtawag sa akin ng "bruha".
Tingnan natin kung paano maglabas ng saloobin ang manunulat.
"Laging bumabangon si Francisca bago magbukang-liwayway
"upang ipaghanda ng almusal ang sampu niyang mas nakatatandang kapatid
"na pawang mga lalaki at nagtatrabaho sa mga minahan ng pilak
"kasama ng tatay nila na may-ari niyon.
"Bilang hindi sapat ang gabi, sinusunggaban niya ang mga pagkakataong…"
Ano?
Bruhang manok? Totolina ang tawag? Ang…
Ang ganda!
Kahanga-hanga!
Magiging malaking tagumpay ang kuwentong ito
sa kasaysayan ng Topus Terrentus, at…
sa akin ito!
Kumusta, iha?
Frankelda, samahan mo kami!
Magandang umaga, mga Kamahalan.
Alam po ba ninyo kung paano makababalik sa mundo ko?
Kailangan mo munang basahin ang mga kuwento ni Procustes.
Mga karakter na may mga pagnanais, takot, at pagdududa sa sarili.
Kabalintunaan, pagdurusa, pagkatuto, at pag-unlad.
Sa sobrang husay, hindi ako makapaniwalang isinulat ni Procustes ang mga iyon.
Hindi.
Ano?
Mga bangungot ko ito kagabi.
Isusulat ko dapat ito ngayon.
Kagagawan ninyo kaya napanaginipan ko ang—
Hindi, Frankelda. Wala kaming alam sa sinasabi mo.
Ikaw!
Ikaw. Ikaw!
Traydor ka!
Tama ka nga.
Kailangan natin ng mga bagong kuwento.
Pero ang hinala ko,
hindi iyon isinulat ng nagsasabing siya ang sumulat.
Tama ba ako?
Hindi ko maunawaan.
Sandali. Ano?
Hindi!
Ninakaw niya ang mga ito habang nananaginip si Frankelda!
Puntahan mo siya.
Kailangan nating ayusin ito!
Frankelda!
Patawad. Minaliit ko si Procustes, pero aayusin ko ito.
Patawad. Isa akong hangal.
Ito na ang oras para sumuko, hindi ba?
Hindi!
Ninakaw mo ang lahat!
Ninakaw mo… ninakaw mo ang aking mga panaginip!
Hindi ba ang prinsipe ang desperadong makuha ang iyong mga kuwento,
sa anumang paraan?
Oo!
Pareho kayong magnanakaw!
Nauunawaan ko ang nararamdaman mo.
Hay, nakalulungkot na pag-iibigan.
Niloko ka ng mahal mo dahil wala kang halaga sa kanya.
Ginamit ka lang niya.
Ikulong siya.
Masusunod po, Maestro.
At patuloy kang magsusulat ng mga kuwento para sa akin.
Hindi!
Gagawa ako ng paraan para mangyari iyon.
Ikaw naman,
ipatawag mo ang Hukom ng Kababalaghan.
-Opo, panginoon ko. -Masusunod po.
Ngayon din po.
Isisilang na ang bagong Topus Terrentus!
Lumabas tayo mula sa kadiliman!
Wala na siya.
Ayaw ko nang makarinig ng tungkol sa mga kababalaghan o sa iyo.
Bukas, wala na ako!
Nagustuhan mo sana ang bago mong tahanan.
Mas magiging madali kung hindi mo susubukang tumakas.
Imposible iyon!
Mapapagod ka lamang.
-Pakawalan ninyo ako! -Bakit ba nagrereklamo ka, Francisca?
Frankelda pala.
Hindi ba ito naman ang gusto mo?
Kung hindi, bakit mo kami isinusulat,
iha?
At ganoon natuklasan ni Procustes ang kataksilan ni Prinsipe Herneval.
Gusto niyang angkinin ng tao niya ang lahat ng kuwento
ng ating tanyag na Maharlikang Tagalikha ng mga Bangungot.
Kataksilan!
At tumungo si Herneval sa Mundo ng mga Buhay.
Balak niyang sakupin ang mga tao sa pamamagitan ng kanyang karisma
at gamitin sila upang buwagin ang Pitong Angkan.
Sa ganoong paraan, maghahari siya sa parehong mundo!
Kataksilan!
Maaaring maglaho ang Topus Terrentus
dahil naiinggit ang Prinsipe sa Maharlikang Tagalikha ng Bangungot.
Kataksilan!
Hindi!
Kinasusuklaman ko itong bagong henerasyon
na umiibig sa tao at animo'y tao kung umasta.
Pigilan natin ang kabaliwang ito!
Kunin natin ang nararapat sa atin!
Patayin ang hari at ang reyna,
ang prinsipe,
at ang mga tao!
Tama!
Mukhang krisis ito.
Mukhang huli na ang lahat.
-Ano ang ating gagawin? Nais kong malaman -Maglalaho ang Topus Terrentus
Panahon na upang kumilos At pumili ng kapalaran
Nang walang gabay ng Maharlikang Pamilya
Nagpasiya akong makipagsabwatan Dahil nasa panganib ang kaharian
Sapagkat karapatan ito na minana natin Sa ating mga ninuno
Na iligtas ang Topus Terrentus
Magkasundo para sa ating lahi
Pinagtaksilan na niya tayo
At wawasakin niya tayong lahat
-Sino? -Sino?
Ang Prinsipe ng Kababalaghan!
Mahal niya ang mga tao At nais niya tayong palitan
Lahat ng ating nakamit Maglalaho nang dahil sa kanya
Pinagtaksilan na niya tayo
At ang ating kaharian, pababagsakin niya
Pinagtaksilan na niya tayo
At wawasakin niya tayong lahat
Sino?
Ang Prinsipe ng Kababalaghan!
Lalaki't babae, mga buhay na nilalang
Na hindi batid ang lugar nila
Akala nila'y napakahalaga nila Sa kanilang ordinaryong mundo
Pinagtaksilan na niya tayo
Sa panaginip niya'y ibibilanggo niya tayo
Pinagtaksilan na niya tayo
At susubukan niya tayong ikulong
Sino?
Ang Prinsipe ng Kababalaghan!
Naipatapon kami dahil sa hari
Nagkaisa ang mga angkan Nang walang trono o batas
Pinagtaksilan na niya tayo
Ang ating mga tradisyon, sisirain niya
Pinagtaksilan na niya tayo
At nanaisin niyang patahimikin tayo
Sino?
Ang Prinsipe ng Kababalaghan!
Panahon na para kumilos Dakipin ang hari at reyna
At hayaang ang mamuno ngayon
Ay iba naman
Ano ang masasabi ninyo? Sasama ba kayo sa akin?
Oo!
Itigil ang rebelyong ito
Maging makatwiran tayo, nagsusumamo ako
Pagtataksil sa kaharian ang sinasabi ninyo
-Maging marangal naman kayo ngayon -Sa wakas!
Naghahanap siya ng paraan
Upang mailigtas ang ating realidad
Naghahanap siya ng paraan
Upang tulungan tayong umunlad
-Sino? -Sino?
Ang Prinsipe ng Kababalaghan!
Tantanan ninyo siya, mga traydor!
Pinagtaksilan na niya tayo
At wawasakin niya tayong lahat
Sino?
Ang Prinsipe ng Kababalaghan!
-Pabagsakin natin ang hari at reyna! -Tama!
Nakarating na ako rito noon
Nakakulong sa selda
Nakarating na ako rito noon
Nabulag sa pag-asa
Pinagtaksilan na niya ako
Hindi ko inakalang hindi siya tapat
Pinagtaksilan na niya ako!
Sabi niya'y magtiwala ako sa kanya!
Sino?
Ang Prinsipe ng Kababalaghan!
Huminahon kayo Babangon muli ang ating kaharian
Pagbabago lamang ito ng direksiyon
Mga kuwentong magkakatotoo
Isusulat ng dalagang babae
May iba pang magagawa ang prinsipe
Upang iligtas ang ating realidad
May iba pang magagawa ang prinsipe
Upang tulungan tayong umunlad
Sino?
Ang Prinsipe ng Kababalaghan!
Mayroong krisis sa aking kaharian
May sakit ang aking mga magulang
At kinamumuhian ako ni Frankelda
Iyon ang aking kasalanan
Ako ang traydor
Binigo ko sila!
Ako ang traydor
Ako ang dapat sisihin!
Sino ka?
Ang Prinsipe ng Kababalaghan!
Iligtas natin ang Topus Terrentus
Para magkasundo ang ating lahi
Pinagtaksilan na niya tayo
At ang ating kaharian, sisirain niya
PInagtaksilan na niya tayo
At wawasakin niya tayong lahat
Sino?
Ang Prinsipe ng Kababalaghan!
Para sa katotohanan at para sa kathang-isip!
-Mabuhay ang hari at reyna! -Mabuhay ang hari at reyna!
Sugod!
Mag-ingat!
Hindi! Yalabus!
Dakipin ang mga kasabwat!
Laban!
Hindi!
Huwag tumingin sa mga mata niya!
Dalhin siya sa akin.
Mga Tecotiyano!
Sumumpa kayong ipagtatanggol ang hari at reyna!
Susunod ka sa mga utos ni Procustes.
Opo, Ginang Sirena.
Tagumpay!
Sumunod kayo, mga nakakatakot kong pinuno.
Panahon na upang tuluyan nang magbago ang lahat.
-Mythelitas, nagmamakaawa ako sa iyo! -Tumahimik ka.
Tama na! Pakiusap, itigil ninyo ito!
Ako ang kunin ninyo, huwag ang reyna! Huwag!
Napilitan ako dahil sa inyo.
Tugtugin ninyo ang kuwentong ito.
Ang aking obra maestra!
Isang kuwento tungkol sa napakahusay na si Totolina,
na nagbibigay sa kanya ng natatanging pinagmulan
sa mundo ng mga tao.
Buhay na buhay ako!
Aking giliw…
Hindi ko nauunawaan kung paano siya pumipili.
Pinagpalang himala!
Ito ang matagal na nating hinihintay!
Ngunit hindi natin maaaring hayaan na maunang tumawid ang bruhang iyan!
Hindi karapat-dapat na mauna kaysa sa akin ang kagaya mong maruming nilalang!
Isinusumpa kita, Aluxastli!
Sa wakas, may nagawa ka ring tama. Ngayon naman, isulat mo ako!
Ikaw? Mas nakakatakot ako!
Isulat mo ako, Kamahalang Procustes!
Nagpalista ba dapat tayo?
Hindi ko alam, pero maaari naman nating kainin ang iba.
Dapat tungkol sa akin ang unang kuwento.
Handa na ako, Ficturo.
Ngayon na!
Tumatakas sila!
Halikayo rito.
Huwag.
Huminahon kayo, mga kaibigan!
Magsusulat ako ng bangungot para sa inyong lahat,
at sabay-sabay tayong tatawid!
Sa wakas, matitikman na ng mga tao ang nararapat sa kanila!
Kailangan ko lang ng kaunti pang oras.
Buwisit ka, Procustes.
-Ano? -Lagi na lang ganito.
Hindi maaari!
Bakit mo ba sinasayang ang oras ko?
Francisca!
Francisca! Nandito ka ba?
Francisca!
Francisca! Pakiusap!
-Buhay ka! -Hindi pa siya bumabalik.
Ililigtas kita.
Hindi ako titigil hangga't hindi kita naibabalik.
Frankelda!
Iligtas ninyo ako rito!
Pakiusap! Tulong!
Herneval?
Akala ko'y makabubuti sa iyo ang ginawa ko,
ngunit sarili ko lamang ang inisip ko.
Nagkamali ako.
Alam kong hindi ito sapat ngunit patawad.
Basta ang mahalaga, ligtas ka.
Halika, Frankelda. Bumalik na tayo sa mundo mo.
Pero ang kaharian mo, ang mga magulang mo!
Hindi dapat ikaw ang nagdurusa.
Kailangang isa-isa ko itong ayusin.
Hindi, dapat iligtas natin ang mga magulang mo.
Pero Frankelda—
Hindi, Herneval.
Nais kong tumulong.
Nais kitang tulungan.
Alam kong kaya ko.
May naiisip na akong paraan.
Salamat, Frankelda, pero hindi ko na alam ang iisipin ko.
Nabigo lahat ng plano ko.
Natatakot ako.
Hindi!
Puwes, ako hindi!
Isa pa, kailangang mahuli ko si Procustes.
Minsan ayaw ko sa realidad ko. Pero kung wala iyon, walang kathang-isip.
Kapag nabura ang harang sa pagitan ng dalawang mundo,
magiging literal ang lahat, magiging ordinaryo.
Mawawalan ng imahinasyon, ng pagkamangha, at hiwaga.
Saan mo naman siya balak ikulong?
Walang mas matibay na lugar kundi ang aking imahinasyon.
Ano?
Ingat, Frankelda!
Huwag mong maliitin si Procustes gaya ng ginawa ko.
Naroon lahat ng takot ko.
May puwang pa para sa isa.
Hindi! Masyadong mapanganib!
Hindi iyan magtatagumpay!
Pipilitin ka ni Procustes na padalhan ako muli ng bangungot niya
upang nakawin ang aking mga kuwento.
Kapag nangyari iyon,
ang kailangan mong gawin, padalhan ako ng kuwentong ako ang sumulat.
Magtiwala ka sa akin.
Sige.
"May batang lalaki na nagngangalang Pepito." Hayun, tama.
"Na nabitag sa hipnotismo ng… ng Sirena
"at pumasok sa paaralan nang walang salawal."
Gagana kaya ito? Oo naman.
Sinabi ko na sa inyong hindi ganito kapag nagsusulat.
Walang puwang ang mga traydor sa Topus Terrentus!
Nasaktan ang hari at reyna. Kailangan kong…
Ceimut!
-Prinsipe. -Hindi!
Iligtas mo ang iyong mga magulang. Iligtas mo ang Topus Terrentus.
Patawad.
Mythelitas!
Mythelitas, ano ba?
Kapag nagtangka muli ang kahit sino sa inyo,
katapusan na ng hari at reyna!
Hindi ako nagbibiro!
Tama na, Procustes! Gagawin ko ang anumang sasabihin mo.
Makikipagtulungan ba ang kasintahan mo?
Ano ang pakiramdam
na kailangan mo pang magnakaw ng kuwento sa tao?
Katawa-tawa ka!
Ipadala mo sa kanya ang bangungot na ito kung saan siya maninirahan
hanggang sa maisulat niya ang lahat ng kuwentong kailangan ko.
Tiyak kong magigising ang imahinasyon niya dahil sa mga naging kaganapan.
Pagkatapos, maaaring palayain kita.
Siyempre, depende iyon sa asal mo.
"Marahil mistulang kuwento ito ng isang batang babae na walang muwang
"na gagawin ang lahat upang matakasan ang realidad niya, ngunit hindi ganoon."
Ano ito?
"Ito ang kuwento
"ng isang manunulat na hinarap ang kanyang mga takot
"at nagpasiyang isulat ang sarili niyang kuwento!
"Inakala ng Tagalikha ng Bangungot na nabitag na niya ang kawawang bata
"sa pinakamasama niyang bangungot,
"pero ang bata ang bumitag sa kanya."
Hindi ito ang isinulat ko!
"Sobrang lipas na siya at wala nang silbi
"kaya nagbago siya ng anyo at naging lumang bahay niya.
"At bago siya tuluyang mahimlay habambuhay,
"natuklasan niyang natupad na ang pinakamasama niyang bangungot.
"Napalitan na siya.
"Walang saysay ang buhay niya.
"Nakilala siya sa kasaysayan
"bilang pinakapangkaraniwang kababalaghan sa lahat.
"Alaala lamang siya ng dating kadakilaan."
Gumana!
Hindi ito ang kuwentong isinulat ko!
Tulong!
Binabago ni Procustes ang panaginip.
Hindi!
Frankelda!
Lumayo ka sa kanya!
Iyon ang utos ni Procustes!
Pakiusap, kailangan niya ng tulong.
Frankelda, bumalik ka!
Sabi nang lumayo ka!
Ano ang nangyari sa akin?
Frankelda.
Frankelda, kuwento mo ito.
Hindi ito kanya.
Akala mo'y mag-isa ka lamang dito
Na sa iyo ang mga gabi
Ngunit sa loob ng isang bangungot
Huwag mo nang hulaan ang lahat
Nakatingin sa atin ang aking tinta
Isinusulat ka ng aking mga mata
Sa mga anino ka namamalagi
Sa mga pahina kita natatagpuan
At hindi naman ganoon kasama
Kapag nagbasa ka Pinapasok mo ang mundo ng misteryo
Itong tintang hindi nakikita ng mga mata
Na nabubuhay nang walang buhay
Isang manunulat na…
Kababalaghan!
Hindi mo na ako masasaktan gamit ang iyong dila.
Napakatalas ng iyong mga salita.
Frankelda!
Matulog ka na!
Nagwagi ka sa pagkakataong ito,
ngunit hindi ako mag-isang makukulong dito.
Kailangan nating makalabas!
Patawad, Frankelda.
Bigo na naman ako.
Herneval? Herneval, ano ang nangyari?
Panaginip lamang ito. Imposibleng masaktan ka rito.
Hindi dito.
Nasugatan ako sa palasyo bago kita sinundan dito.
Ano? Hindi!
Hindi!
Kasalanan ko ito.
Hindi mo kasalanan. Iniligtas mo ang mga magulang ko.
Ikaw lang ang mahalaga sa akin.
Kailangan mong makaalis dito.
Makakaligtas ka.
Kuwento natin ang una kong isinulat.
Dahil sa iyo, nakilala ko ang lugar na matagal kong pinangarap na mapuntahan.
Dahil sa iyo, nakilala ko ang aking sarili.
Hindi mamamatay ang ating kuwento sapagkat imortal ang mga kuwento.
Nananatili ka rito.
Hindi ito panaginip. Gumising ka.
Hindi!
Akala ko'y bangungot ito.
Pakiusap.
Pakiusap, gumising ka.
Gumising ka, Herneval. Pakiusap.
Hindi ka pa pumapanaw. Bumalik ka.
Hindi ka pa nawawalan ng buhay.
Dama Coyote!
Sabi na nga ba't hindi mo kami pagtataksilan.
Hindi!
Anak ko!
Pakiusap, Binibining Coyote.
May magagawa ka ba para sa kanila?
Mag-isa nang lilipad ngayon ang prinsipe.
Wala na tayong magagawa.
Mga Kamahalan,
Hindi ko kayang mabuhay sa kahihiyang ito.
Hinihiling ko na bilang parusa,
buhay ko ang maging kabayaran.
Hindi, Mythelitas.
Mabigat man ang iyong pasanin, hindi mo iyon kasalanan.
Para ka na naming anak.
Hindi natin alam ang pinagdalhan ni Ceimut sa mga traydor,
pero kailangan nating tiyakin na hindi na sila makapamiminsala muli.
Hanapin mo sila at dalhin mo sila sa amin.
Mag-iingat ka, Mythelitas.
Magkakaroon ng malaking digmaan ang Pitong Angkan.
Isinusumpa ko kay Prinsipe Herneval
na hindi ako titigil hangga't hindi nauubos ang mga traydor!
Mga Tecotiyano!
Para sa Prinsipe ng Kababalaghan!
Salamat, Frankelda.
Alam kong hindi ito ang nais mo.
Ngunit malalaman ng lahat ng tao ang iyong mga kuwento.
Pakiusap, bumalik ka na.
Ako'y…
buhay pa!
Nasaan ka?
Frankelda, nasaan ka?
Kumusta?
Sino ka?
Sino pa nga ba?
Hindi ako makapaniwala! Ikaw ang…
Ako…
Ikaw ang katotohanan!
-At kathang-isip. -Buhay tayo!
Hangga't ibinabahagi mo ang ating kuwento, hindi tayo mawawala!
Herneval, mahal kita! Mahal kita!
Mahal din kita, Frankelda.
Kahit ganito ang aking anyo,
ang mahalaga'y makasama kita habambuhay.
Sandali, paano?
Habambuhay na kagaya nito?
Nakasalalay sa iyo iyon.
Nakasalalay sa akin?
Pagkatapos ng lahat ng pinagdaanan natin?
Ikaw ang manunulat.
Manunulat ng isang malungkot na kuwento.
Iyan ba talaga ang tingin mo?
Oo!
Pero may iba't ibang antas ng kalungkutan.
Kapag isinulat ng isandaang manunulat ang isang pangyayari,
makagagawa sila ng isandaang kuwento na magkakaiba.
Dito na ba matatapos ang iyong kuwento, Frankelda?
Hindi ko hahayaang matapos nang ganito ang ating kuwento!
Kahit gaano pa kasaklap ang aking sitwasyon
o gaano man katagal nakulong ang aking kaluluwa,
sapagkat hawak ko ang aking tadhana!
Ako ang manunulat ng sarili kong buhay!
Isulat mo ako!
Mabuhay tayong muli!
Oo!
"Ito ang kuwento ng dalawang mundo na sa sobrang magkaiba,
"halos magkatulad na rin ang mga ito.
"Dalawang mundo na hindi nararanasan ng mga manhid ang budhi.
"Dalawang mundo na nakikita lamang ng mga sumusuong sa pagkamalikhain,
"na ginagabayan ng intuwisyon."
AKO SI FRANKELDA
Parehong totoo ang mga mundong iyon
at pinag-uugnay sila ng aking pluma.
Tinta ang aking kaluluwa.
At hangga't sumusulat ako,
hindi ako titigil sa buhay.
Pinag-uugnay mo ang mga salita
Mga kuwentong nakahabi sa sapot ng gagamba
Iyon ang mga buhay Na pinagdugtong-dugtong mo
Mga halik at iyak
Nabubuhay muli sa iyong mga kuwento
Nagtitiwala kami sa iyong tinta
Ano ang inaasam mo?
Mababaw na kasikatan?
Ang katuwaan ng iba
At maging espesyal?
Tinta ang iyong kaluluwa
Mag-ingat ka Magsulat lamang para sa iyong sarili
A, tinta ang iyong kaluluwa
Mag-ingat ka't baka ika'y mabitag
Sa papel, wala kang kamatayan
Nagiging pag-asa ka
Tagapagtanggol ng mga ligaw na kaluluwa
Ano ang inaasam mo?
Mababaw na kasikatan?
Ang katuwaan ng iba
At maging espesyal?
Tinta ang iyong kaluluwa
Mag-ingat ka Sumulat lamang para sa sarili
A, tinta ang iyong kaluluwa
Mag-ingat ka't baka mabitag ka
Nagsalin ng Subtitle: Moonnette Maranan