Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Τα όνειρα κι οι εφιάλτες πάνε χέρι χέρι.
Αυτό που φαντάζεσαι φαντάζεται εσένα.
ΡΕΑΛ ΝΤΕΛ ΜΟΝΤΕ, ΜΕΞΙΚΟ 1866
Ο ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ
Μαμά, θέλω να πάω στον κόσμο τους!
Είσαι ήδη εκεί.
Όταν γράφεις ή όταν ζωγραφίζεις,
η ψυχή σου είναι μελάνι.
Έτσι υπάρχουν.
Γίνονται τόσο αληθινοί όσο είσαι εσύ.
Λες να με βλέπουν;
Μαμά!
Βοήθεια!
Μαμά!
Βοήθεια! Γιαγιά, βοήθησέ με!
Μαμά! Βοήθεια!
Φρανσίσκα, άσ' το αυτό! Βοήθησέ με!
ΜΑΡΙΑ ΚΟΝΤΣΙΤΑ ΠΑΡΕΔΕΣ ΔΙΟΣΔΑΔΟ ΜΗΤΕΡΑ ΚΑΙ ΣΥΖΥΓΟΣ
Λυπάμαι πολύ, Φρανσίσκα.
-Φρανσίσκα! -Όχι!
Γύρνα πίσω!
Βοηθήστε με να βρω την εγγονή μου, σας παρακαλώ!
Φρανσίσκα!
Πού είσαι, βρε παλιόπαιδο;
Φρανσίσκα, πού είσαι;
"Ο πρίγκιπας
θα έκανε τα πάντα για να σώσει τους γονείς του…
και όλους όσους αγαπούσε".
Εδώ είναι το κορίτσι, κυρία.
Φρανσίσκα!
Πώς τολμάς και φέρεσαι έτσι;
Φρανσίσκα; Σε λίγο ξημερώνει.
-Όλα εντάξει στη δυτική πτέρυγα. -Ελήφθη.
ΤΟΠΟΥΣ ΤΕΡΕΝΤΟΥΣ ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΩΝ ΤΡΟΜΩΝ
Παραμυθού, με τρόμαξες!
Έλα μαζί μου.
Όλα εντάξει, κύριε.
"Ο πρίγκιπας ένιωσε μια ανεξήγητη επιθυμία να μάθει πιο πολλά.
Αποφάσισε να ακούσει το ένστικτό του,
ακολουθώντας τη διαίσθησή του και μια μυστηριώδη φωνή που τον καλούσε.
Ήταν αναστατωμένος, αλλά δεν φοβόταν.
Ένιωσε ένα παράξενο συναίσθημα.
Αισθάνθηκε ότι θα συναντούσε τη μοίρα του.
Σκαρφάλωνε και σκαρφάλωνε,
ψάχνοντας μια διέξοδο από τον τερατώδη κόσμο του,
καθώς η φωνή που τον καλούσε
γινόταν όλο και πιο αληθινή.
Έμεινε έκπληκτος όταν βρέθηκε σε ένα πολύ παράξενο μέρος
όπου δεν είχε ξαναπάει ποτέ.
Τον κυρίευσε μια αίσθηση σύγχυσης.
Τον πονούσε η κοιλίτσα του.
Βρέθηκε σ' ένα μέρος γεμάτο άγνωστα πρόσωπα.
Έναν καινούριο κόσμο".
Έναν καινούριο κόσμο!
Είναι λιγάκι παλαβούτσικη, συμφωνείς;
Τι; Λιγάκι; Είναι τελείως τρομακτική, φίλε.
Απλώς θέλει να τραβά την προσοχή.
Το ξέρω. Η καημενούλα.
Όχι!
Εμένα μ' άρεσε πολύ.
Ο πατέρας μου είναι μεγαλοεκδότης.
Ίσως του αρέσουν οι ιστορίες σου. Με λένε…
Ωραίο το αστειάκι σου!
Γιατί είστε όλοι τόσο κακοί μαζί μου;
Φρανσίσκα! Παλιόπαιδο!
Γιαγιά, είδα ένα τέρας!
Κορίτσι μου, τι κάνεις εκεί;
Ο πατήρ Κόσμε μού είπε ότι δεν γύρισες μετά το διάλειμμα
και ότι βάλθηκες να τους τρομάξεις όλους.
Γιαγιά, κάτι είναι στην αγαύη.
Συγγνώμη!
Δεν υπάρχει τίποτα.
Γιατί είσαι έτσι και όχι σαν τις συμμαθήτριές σου;
Θα είχες τουλάχιστον μια φίλη.
Είσαι μάγισσα!
Πώς με είπες;
Παλιόπαιδο!
Συγγνώμη, αλλά δεν θα πιστέψετε τι έγινε.
Κοιμόμουν και…
-Είσαι καλά, γλυκέ μου; -Καλά είμαι, μαμά.
Βερίτενα.
-Αγάπη μου. -Σταμάτα, μαμά.
Αν τον αγκαλιάζεις έτσι, θα νομίζει ότι αυτό που έκανε ήταν σωστό.
Τον αγκαλιάζω
πριν τον τιμωρήσω για όλη του τη ζωή.
Τι;
-Φικτούρο! -Μπαμπά!
Είσαι καλά;
Εκείνος ο βασιλιάς και η άχρηστη οικογένειά του
θα μας οδηγήσουν στην καταστροφή.
Πρέπει να σκέφτεσαι τις συνέπειες των πράξεών σου.
Δεν θα σε προστατεύουμε για πάντα.
Μα δεν έπαθα κάτι.
Απλώς ανακάλυψα κάτι καταπληκτικό.
Νομίζω ότι με την Αρπαράχνη μπορούμε να πάμε αλλού.
Περιμένετε να σας πω…
Όχι, αγαπημένε μου Ερνεβάλ!
Πρέπει να καταλάβεις ότι αυτό που έκανες ήταν πολύ επικίνδυνο.
Πρέπει να είσαι πιο προσεκτικός.
Υπάρχει ισορροπία στα δύο βασίλεια,
κι είναι καθήκον μας να την προστατεύουμε.
Κανείς δεν έχει περάσει στην άλλη πλευρά εδώ και πολύ καιρό.
Και καλύτερα έτσι.
Υποσχέσου μου ότι δεν θα πεις σε κανέναν τι ανακάλυψες.
Ναι, συγγνώμη.
Επίσης, χάλασες το πιο σημαντικό όργανο του είδους μας,
την Αρπαράχνη.
Πρέπει να τη φροντίζεις, γιατί κάποτε θα την παίζεις εσύ.
Και παίζοντας, θα διαμορφώσεις το ανθρώπινο υποσυνείδητο.
Αυτή είναι η ικανότητά μας.
Την έχουν μόνο τα μέλη της βασιλικής οικογένειας.
Φικτούρο, ήρθε η ώρα να του εξηγήσουμε.
Τι; Παλάβωσες, Βερίτενα;
-Είναι πολύ μικρός για να καταλάβει. -Τι;
Δεν είμαι πια παιδί!
Θέλω να μάθω τι υπάρχει στην άλλη πλευρά!
Υπήρχε ένα κορίτσι λουσμένο στο φως.
Δεν καταλαβαίνω. Μια φωνή μού μιλούσε.
Ή μιλούσε για μένα; Γιατί με ξέρει;
Είπε ότι είμαι ο πρίγκιπας. Πώς το ήξερε;
Δεν καταλαβαίνω!
Γιατί ξέρει τόσα για μένα;
Η φωνή της μου είναι γνώριμη, αλλά δεν ξέρω ποια είναι.
Ξέρετε τι σημαίνει αυτό;
Ηρέμησε
Με τους ανθρώπους έχουμε ιστορία κοινή
Λένε ιστορίες και μετά…
Φαντασία
Που παίρνει σάρκα και οστά
Όνειρα εφιαλτικά
Είσαι αληθινός
Είσαι φανταστικός
Ένας αστερισμός
Το παράδοξο που μέσα σου ζει
Στη συγγραφή
Μυθοπλασίες υφαίνονται πολλές
Με νήματα αλήθειας
Φαντασία
Κι όνειρα απ' το παρελθόν
Που αποκαλύπτουν την αλήθεια σ' εμάς
Είσαι αληθινός
Είσαι φανταστικός
Ένας αστερισμός
Το παράδοξο που μέσα σου ζει
Σ' αυτό το βασίλειο ζουν οι φόβοι των ανθρώπων.
Είμαστε οι ιδέες που τους τρομάζουν.
Είμαστε ιδέες;
Άρα, δεν υπάρχουμε;
Νιώθεις ότι δεν υπάρχεις;
-Είσαι ονειρικός -Είσαι αληθινός
-Είσαι μια λέξη -Είσαι φανταστικός
-Είσαι ονειρικός -Είσαι αληθινός
-Είσαι μια λέξη -Είσαι φανταστικός
Αλήθεια καθολική πουθενά δεν θα βρεις
Είσαι αληθινός
Φικτούρο!
-Εδώ είμαι. -Τι ήταν αυτό;
-Ηρέμησε. -Στην αίθουσα του θρόνου!
Μεγαλειότατοι, χρειάζεστε βοήθεια;
Ευχαριστώ, αρχηγέ Μιτελίτας.
Δυστυχώς, δεν μπορούμε να βοηθήσουμε τον βασιλιά.
Λυπάμαι που σας ενοχλώ, αλλά ο Βασιλικός Δημιουργός Εφιαλτών
απαιτεί να σας δει αμέσως.
Μπαμπά!
Να τον αφήσω να μπει;
Δεν έχουμε χρόνο για τυπικότητες.
Αυτό είναι εξωφρενικό!
Αρκετά!
Σταμάτα.
Μεγαλειότατε!
Συνέβη μια τρομερή, καταστροφική
και σκανδαλώδης διακύμανση μεταξύ των βασιλείων!
Αρχηγέ.
Μα τις χίλιες σκιές!
Φαίνεστε χάλια.
Ίσως ήρθε η ώρα να ξαναδούμε την πρόταση που…
Προκούστες, δεν είναι η κατάλληλη στιγμή.
-Πάρτε τον Ερνεβάλ στο δωμάτιό του. -Τι;
Πρίγκιπα, θα με συνοδεύσετε;
Ορίστε, μπαμπά.
-Άκου… -Κάνε ό,τι είπα, γιε μου.
Περίμενε, Προκούστες.
Ναι, Υψηλότατε;
Τι έχουν οι γονείς μου;
Λοιπόν, ακούστε,
ο βασιλιάς και η βασίλισσα έχουν ένα βαρύ φορτίο στους ώμους τους.
Το είδος μας χάνει δύναμη, ενέργεια και επιρροή
εξαιτίας των αποβρασμάτων, των ανθρώπων.
Οι γονείς σας είναι οι πρώτοι που νιώθουν τις συνέπειες.
Δεν θα το επιτρέψω! Θα τους βοηθήσω!
Μακάρι να μπορούσατε, αλλά δεν είναι στο χέρι σας.
Όταν φύγουν, εσείς κι εγώ θα δουλέψουμε μαζί.
Θα μοιραστώ τα αριστουργήματά μου
για να τα στείλετε στους ανθρώπους ως εφιάλτες.
Δυστυχώς, ζούμε στο έλεος αυτών των άξεστων πλασμάτων.
Όχι! Δεν θέλω να εξαρτώμαι από ανθρώπους!
Αν μπορούσαμε να περάσουμε στο Βασίλειο της Ύπαρξης,
όλα θα ήταν αλλιώς.
Άκου. Υπάρχει κανείς που μπορεί να περάσει στην άλλη πλευρά;
Στην αρχή, πριν από πολύ καιρό,
ο φόβος του ίδιου του φόβου πήρε μορφή
και γεννήθηκε μια τεράστια, φτερωτή αράχνη,
η Ενκάρα η Μεγαλοπρεπής.
Η Ενκάρα ανακάλυψε ότι η ζωή της εξαρτιόταν
από τον φόβο που ένιωθαν οι άνθρωποι για εκείνη.
Με την Αρπαράχνη πέρασε απέναντι
για να υποτάξει τους ανθρώπους.
Ο ανακατώστρας Σεϊμούτ υπερασπίστηκε τους ανθρώπους
και προκάλεσε την Ενκάρα σε μάχη.
Αλλά η Ενκάρα έπιασε τον Σεϊμούτ και τον καταβρόχθισε.
Με κυνόδοντες και αγκάθια,
ο Σεϊμούτ ξέσκισε τον λαιμό της Ενκάρα
και ξέφυγε.
Η Ενκάρα πέθανε.
Από ό,τι απέμεινε από εκείνη γεννήθηκαν δύο νέα είδη.
Από τα φτερά της…
Τεκόθιοι, όπως εγώ!
Σωστά!
Κι από τους ιστούς της Ενκάρα,
γεννήθηκαν Αραδίθιοι, σαν εμένα.
Αλλά τώρα δεν έχουμε αρκετή δύναμη
για να εμφανιστούμε στο Βασίλειο της Ύπαρξης.
Μα εγώ μόλις…
Εσύ μόλις…
Μόλις θυμήθηκα ότι νυστάζω.
Μα φυσικά, Υψηλότατε.
Τι ανόητος είμαι που σας απασχολώ με τα προβλήματα των μεγάλων!
Σας ζητώ ειλικρινά και ταπεινά συγγνώμη.
Σας εύχομαι εφιάλτες γλυκούς.
Ευχαριστώ.
Το να μπαλώνεις κάλτσες είναι το χειρότερο πράγμα στον κόσμο!
Άσε την γκρίνια, Φρανσίσκα Ιμέλντα.
Ως γυναίκες, αυτό το καθήκον έχουμε.
Εγώ θέλω να γίνω συγγραφέας.
Θα γράψω για το πλάσμα που είδα χθες.
Εσύ κι οι ιστορίες τρόμου σου.
Αυτό είναι! Είδα έναν τρόμο!
Σταμάτα τις ανοησίες.
Έχεις ζωηρή φαντασία, αλλά θα σου περάσει.
Ανέφεραν μέχρι και το ενδεχόμενο
να περάσουν στο Βασίλειο της Ύπαρξης.
Τα δύο βασίλεια πρέπει να μείνουν χωριστά.
Γιατί δεν καταλαβαίνουν;
Χωρίς αυτήν την ισορροπία, δεν θα υπήρχαμε.
Εγώ το καταλαβαίνω, αλλά ακούν τον Προκούστες.
Είναι στο πλευρό σου μια ολόκληρη εποχή,
αλλά έχεις σκεφτεί να τον ξεφορτωθείς;
Όχι.
Αν του κηρύξω πόλεμο, θα χειροτερέψουν τα πράγματα.
Η ικανότητά του να ταξιδεύει με τη συνείδησή του μέσω εφιαλτών
έχει γίνει επικίνδυνη.
Προτιμώ να τον έχω από κοντά.
Αγαπητέ μου Σεϊμούτ,
ξέρω ότι ρισκάρεις πολλά για να μου φέρεις αυτό το μήνυμα.
Είσαι αληθινός φίλος. Θα σκεφτώ τι πρέπει να κάνω.
Μα μην αργήσεις, Φικτούρο.
Οι αρχηγοί είναι ανυπόμονοι.
Δεν θα μείνουν με σταυρωμένα χέρια
ενώ οι φατρίες τους εξαφανίζονται.
Εκτιμώ τη συμβουλή σου, παλιέ μου φίλε.
Το Τόπους Τερέντους κινδυνεύει.
10 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ
Ευχαριστώ για την παρέα, Μιτελίτας.
-Ήθελα να αδειάσω το μυαλό μου. -Στη διάθεσή σας.
Ανησυχώ για το βασίλειό μας. Δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο.
Δεν με αφορά, πρίγκιπα,
αλλά διαβάσατε τις τελευταίες ιστορίες του Βασιλικού Δημιουργού Εφιαλτών;
Πρίγκιπα Ερνεβάλ!
Γιατί μας εγκατέλειψε η βασιλική οικογένεια;
Γιατί δεν σταματάτε τον αφανισμό μας;
Ζήτω ο Προκούστες!
Ο μόνος ευγενής τρόμος που νοιάζεται για μας!
Όχι! Σας παρακαλώ, όχι!
Όλοι θα εξαφανιστούμε σιγά σιγά.
Τι να κάνω;
Όχι!
Χρειαζόμαστε μια αλλαγή.
Όχι! Οι ιστορίες μου!
Σου είπα ότι τα κοριτσάκια δεν μπορούν να γίνουν συγγραφείς.
Σήμερα είναι η μέρα, τρόμοι μου,
που ο κόσμος θα σας γνωρίσει επιτέλους.
ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΡΟΜΟΥ
Σας παρακαλώ, Μεγαλειότατε, πρέπει να επιμείνω.
Φικτούρο, όχι!
Αν μου επιτρέπατε, θα μπορούσα να κανονίσω
να βρουν τρόπο οι σοφότεροι τρόμοι να περάσουν στην άλλη πλευρά.
Έχετε ευθύνη ως βασιλιάς να μας σώσετε από…
Αρκετά, Προκούστες, άφησέ μας μόνους.
Φρουροί, συνοδεύστε τον στην έξοδο.
Μάλιστα, κύριε.
Έφυγε, μπαμπά.
Ευχαριστώ, γιε μου.
Μαμά.
Γεια σου, όμορφε γιε μου.
Είσαι πολύ αδύνατος.
Τρως καλά;
Μαμά, καλά είμαι εγώ. Εσείς;
-Είσαι άρρωστη; -Όχι.
Φέρ' τους.
Χρειάζομαι μερικούς εφιάλτες, γιε μου. Δεν είναι κάτι.
ΚΛΑΣΙΚΟΙ ΕΦΙΑΛΤΕΣ ΤΟΜΟΣ ΙΓ'
Εντάξει.
ΠΡΟΚΟΥΣΤΕΣ
Ο Προκούστες μάς υποσχέθηκε ένα αριστούργημα, και τίποτα.
Για να δούμε…
Οι σημερινοί εφιάλτες δεν είναι όπως παλιά.
Μαμά!
Μην ανησυχείς.
Το σημαντικό είναι ότι εσύ είσαι καλά.
Πώς να μην ανησυχώ;
Η μητέρα σου κι εγώ κάναμε ό,τι μπορούσαμε.
Μακάρι να είχαμε περισσότερο χρόνο και δύναμη…
Έφτασε η ώρα
να παίρνεις εσύ τις αποφάσεις για το Τόπους Τερέντους.
Αυτά εδώ είναι σκουπίδια!
Μην υποτιμάς τον Προκούστες.
Κάθε απόφασή σου
θα έχει άπειρες συνέπειες.
Προκούστες!
Υψηλότατε!
Ήμουν απασχολημένος με την καθημερινή μου συγγραφή.
Δεν σου φαίνεται.
Ξέρω ότι δεν το καταλαβαίνετε,
μα είναι σημαντικό για έναν συγγραφέα να έχει ελεύθερο χρόνο,
χρόνο για να χαλαρώνει και να κάνει άλλα πράγματα.
Θέλω να μιλήσουμε. Οι γονείς μου είναι άρρωστοι.
Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι σήμερα είναι δύσκολο να παραμείνεις υγιής…
Νομίζω ότι οφείλεται στις ιστορίες σου.
Οι εφιάλτες σου δεν τρομάζουν πια τους ανθρώπους.
Τότε, αυτοί φταίνε!
Πάντα το κοινό φταίει!
Θέλω να φέρω μια κοπέλα συγγραφέα.
Τι βλασφημία! Τι τρέλα!
Δεν γίνεται να έχουμε δύο Δημιουργούς Εφιαλτών!
Πώς θα έρθει εδώ ένας άνθρωπος;
Το σκέφτηκα και νομίζω ότι βρήκα τη λύση.
Είναι ώρα για αλλαγή.
Τελειώνω το νέο μου αριστούργημα.
Κάντε υπομονή, νεαρέ πρίγκιπα.
Θα δείτε την ποιότητα των εφιαλτών μου.
Η υπομονή μου εξαντλήθηκε.
Φρανσίσκα.
Γεια.
Αουγκούστο!
Πάω να δω τον πατέρα σου στο γραφείο του.
Το ξέρω. Ήθελα να σου ευχηθώ καλή τύχη.
Όχι ότι τη χρειάζεσαι.
Ο πατέρας μου έχει ταλέντο στο να αποθαρρύνει τους άλλους.
-Όμως, εσύ θα τα πας περίφημα. -Οπότε, να πάω να το ανακαλύψω;
Ναι, φυσικά.
Εντάξει, αντίο.
Αντίο.
Ό,τι και να γίνει, οι ιστορίες σου είναι
συναρπαστικές. Πάντα ήταν.
Δεσποινίς Φρανσίσκα Ιμέλντα, μια κοπέλα σαν εσάς
δεν πρέπει να γράφει τέτοιες φρικτές ιστορίες.
Μην αμαυρώνετε το όνομά σας.
Μα… Τις διαβάσατε τουλάχιστον;
Δεν θέλω να χάνω τον χρόνο μου διαβάζοντας σκουπίδια.
Η τέχνη και η λογοτεχνία πρέπει να μιμούνται την πραγματικότητα,
όχι να δημιουργούν μια καινούρια.
Περίμενε.
Είχες δίκιο, γιαγιά.
Τα παρατάω!
ΤΗΣ ΦΡΑΝΣΙΣΚΑ ΙΜΕΛΝΤΑ
ΤΗΣ ΦΡΑΝΚΕΛΝΤΑ
Αφού δεν τα κατάφερε η Φρανσίσκα Ιμέλντα,
θα τα καταφέρει η Φρανκέλντα.
Θα γίνω η καλύτερη συγγραφέας φαντασίας και τρόμου!
Συγγνώμη, Φρανσίσκα. Σε τρόμαξα;
Έχουμε ξανασυναντηθεί.
Φυσικά, όταν ήμασταν παιδιά.
-Εσύ είσαι! -Ναι, έχω διαβάσει όλες τις ιστορίες σου.
Αριστουργήματα.
Είμαι ο Ερνεβάλ, Πρίγκιπας των Τρόμων,
όπως έχεις ονομάσει το είδος μας.
-Μα… -Ζούμε κρυμμένοι.
Ωστόσο, κατάφερες να αποτυπώσεις την ουσία μας με εξαίσιο τρόπο.
Γι' αυτό ήρθα, γιατί χρειάζομαι τη βοήθειά σου.
Τη βοήθειά μου;
Μα δεν υπάρχεις.
Δεν υπάρχω;
Τι είναι αλήθεια και τι όχι;
Ζούμε σε μια διαφορετική διάσταση, στην οποία κρυφοκοιτάς όταν γράφεις.
Στις μέρες μας, έχετε μια λογική εξήγηση
για κάθε εφιάλτη που σας στέλνουμε.
Εσείς δημιουργείτε τους εφιάλτες;
Ναι, ο Βασιλικός Δημιουργός Εφιαλτών.
Όλοι βασιζόμαστε στο "ταλέντο" του, αλλά είναι ξεπερασμένος.
Γράφει το ένα κλισέ μετά το άλλο. Ίσως αν είχαμε καλύτερες ιστορίες…
Τι με νοιάζει;
Μη φοβάσαι. Σε θαυμάζω. Δεν θα σε πείραζα ποτέ.
Απλώς πρέπει να καταλάβουμε καλύτερα τους ανθρώπους.
Τι φοβάστε στις μέρες μας;
Τον εαυτό μας.
Ενδιαφέρον. Βοήθησέ μας, σε παρακαλώ.
Όχι.
Εντάξει! Πώς θα πάμε εκεί;
Μόνο η συνείδησή σου μπορεί να έρθει.
Τι; Μα πώς θα…
Άσε με να σε βοηθήσω.
Περίμενε.
Πρέπει να χαλαρώσεις.
Γιατί δεν μου διαβάζεις το τελευταίο σου ποίημα;
Νομίζεις ότι είμαστε μόνοι
Ότι μας ανήκει αυτή η βραδιά
Μα στους εφιάλτες μας μέσα
Κάποια πράγματα μένουν κρυφά
Το μελάνι μου μας κοιτά
Τα μάτια μου γράφουν
Κατοικούν σε σκιές
Κρύβονται στις σελίδες
Και δεν σε τρομάζει
Διαβάζοντας πας σε κόσμο μυστικό
Το αόρατο μελάνι
Που ζει χωρίς να ζει
Ένας συγγραφέας που είναι…
Ένας τρόμος.
Έλα μαζί μου, Φρανσίσκα.
Όχι Φρανσίσκα.
Είμαι η Φρανκέλντα!
Ένας άνθρωπος;
Ποτέ δεν μ' έχουν προσβάλει έτσι,
ούτε εμένα ούτε τις Επτά Φατρίες.
Ίσως η ιδέα σας να μην είναι τόσο κακή, μικρέ μου πρίγκιπα.
Πολύ σύντομα, θεά μου.
Οι Επτά Φατρίες καταφθάνουν.
Φατρία της Μαγείας.
Αλουσάσλι!
Ο Ντούμπιουμ και ο Τίμετ από τη Φατρία της Ψυχής.
Ο Σεϊμούτ από τη Φατρία του Αρχέγονου.
Κυρία Σειρήνα από τη Φατρία των Βαθών, ευχαριστώ που ήρθατε.
Η Αιμοδιψής από τη Φατρία του Σκότους και η κατσίκα της.
Η Κυρία Κογιότ από τη Φατρία του Θανάτου
μας τιμά με την παρουσία της. Υπέροχα!
Η αλλαγή της ροής θα ήταν καταστροφική!
Με κάλεσαν σε μια επείγουσα συνάντηση
για να συζητήσουμε τη μοίρα του Βασιλείου των Τρόμων.
Έτσι έλεγε ένα πολύ σημαντικό μήνυμα.
Ήρθε ο Δον Κόκο.
Δεν μπορώ να φανταστώ τι είναι τόσο σημαντικό
που αναγκάστηκα να ακυρώσω όλα μου τα σχέδια.
Εξήγησέ μας, Βασιλικέ Δημιουργέ Εφιαλτών!
Βεβαίως, Δον Κόκο από τη Φατρία της Ληστείας.
Είναι τεράστια τιμή για μένα
να στέκομαι μπροστά στους τόσο διακεκριμένους και ζοφερούς
Αρχηγούς των Επτά Φατριών.
Πρέπει να αποφασίσουμε τη μοίρα του αγαπημένου μας Τόπους Τερέντους.
Είναι εξωφρενικό.
Πρώτα ο βασιλιάς και η βασίλισσα,
αλλά θα έρθει και η σειρά μας!
Σιγά σιγά οδεύουμε προς το τέλος μας.
Πρέπει να εμπιστευτούμε τους Μεγαλειότατους.
Αυτό το βασίλειο δεν θα υπήρχε χωρίς εκείνους.
Τιμήστε τους και μιλήστε τους πρόσωπο με πρόσωπο.
Νομίζω ότι έχω μια λύση.
Σας κάλεσα, σκληρόκαρδοι συνάδελφοί μου,
γιατί έκανα μια πρωτοφανή ανακάλυψη.
Παρακολούθησα κάτι το εξαιρετικό.
Με όλα αυτά τα μάτια, είδα τον πρίγκιπα Ερνεβάλ
να περνά την πύλη για το Βασίλειο της Ύπαρξης.
-Όχι! Πώς; -Αποκλείεται!
-Τι; -Αλήθεια;
Κάποιος θα 'πρεπε να έχει τον νου του συνεχώς.
Κι αυτό επιβεβαιώνει την υπόθεσή μου,
την οποία ο βασιλιάς και η βασίλισσα έχουν αγνοήσει με οργή
και ενίοτε με χλευασμό.
Αλλά δεν θα σωπάσω άλλο!
Όχι όσο μπορώ να σώσω εσάς και τις φατρίες σας.
Αν βρούμε έναν τρόπο να εισβάλουμε στο Βασίλειο της Ύπαρξης…
Δεν υπάρχει άλλος τρόπος!
Γι' αυτό τολμώ να ζητήσω τη στήριξή σας
για να πάρω τον έλεγχο του βασιλείου μας
και να ξεκινήσει επιτέλους μια νέα εποχή.
Ναι!
Παριστάνεις τον σοφό για να μας εντυπωσιάσεις…
και να μας τυφλώσεις ώστε να μη δούμε το προφανές;
Σωστά!
Κι αν το πραγματικό πρόβλημα του βασιλείου
είναι οι ιστορίες του Βασιλικού Δημιουργού Εφιαλτών;
Γιατί σκεφτόμαστε να περάσουμε στην άλλη πλευρά
αν γινόμαστε όλο και λιγότερο σχετικοί με τους ανθρώπους;
Κάποιος έπρεπε να το πει.
Τι έχεις γράψει τελευταία, Προκούστες;
Δείξε μας τους εφιάλτες σου!
Πώς τολμάτε να με αμφισβητείτε;
Κανείς δεν μπορεί να γράψει όπως εγώ!
Το δραματικό μου ταλέντο είναι εξαιρετικό!
Ο πεζός λόγος μου είναι μεγαλειώδης, όπως και οι ρίμες μου!
Όλες οι ιστορίες μου είναι…
Κλισέ!
Απόδειξε την αξία σου. Δείξε μας τα πιο πρόσφατα γραπτά σου.
Θα το κάνω.
Θα σας δείξω το τελευταίο μου αριστούργημα
και θα δείτε ότι δεν φταίω εγώ
για αυτήν την ντροπιαστική κατάσταση.
Η μυθοπλασία θα καταστρέψει την ύπαρξη.
Θα συμπαθήσετε ο ένας τον άλλο.
Έλα!
Πού είμαστε;
Στο σπίτι μου.
Είναι αληθινό ή φανταστικό; Πόσα είδη τρόμου υπάρχουν;
Το τέρας κι ο τρόμος είναι το ίδιο;
Πόσο ζει ο μέσος τρόμος; Πόση ώρα πέρασε;
Ο χρόνος κυλάει διαφορετικά εδώ.
Πώς ακριβώς; Πόσο διαρκεί μία ώρα εδώ;
Δεν μπορείς να καταλάβεις το Βασίλειο των Τρόμων
χρησιμοποιώντας τη λογική του Βασιλείου της Ύπαρξης.
Αυτό το μέρος…
Τι υπάρχει εδώ;
Υπάρχει μυστήριο, δράμα και τρόμος πολύς
Είναι το έργο μιας συγγραφέως καλής
Καλλιέργησε το δικό της μυαλό
Καλώς ήρθες στον εσωτερικό σου εαυτό
Είχα ξαναβρεθεί εδώ
Διαίσθηση και ευφυΐα
Υπηρετούν τη δημιουργία
Δείξε την πραγματικότητα
Της έμπνευσής σου την πηγή
Είχα ξαναβρεθεί εδώ
Όνειρο γραμμένο με μελάνι
Είχα ξαναβρεθεί εδώ
Αναμνήσεις μακρινές
Ένας νέος κόσμος
Περιμένει να ανακαλυφθεί
Απ' το κατώφλι μπήκα
Στο παράξενο βασίλειο ήρθα
Πιο αληθινό απ' το αληθινό
Είχα ξαναβρεθεί εδώ
Βλέπεις ό,τι έχεις στο μυαλό
Ή και το ανάποδο
Αν γράψεις ό,τι φανταστείς
Ξανά θα μας επισκεφθείς
-Είχα ξαναβρεθεί εδώ -Αυτό είναι το βασίλειό μου
-Όνειρο γραμμένο με μελάνι -Τώρα είναι το σπίτι σου
-Είχα ξαναβρεθεί εδώ -Αυτό είναι το βασίλειό μου
-Αναμνήσεις μακρινές -Εδώ μπορείς να ονειρευτείς
Ένας νέος κόσμος
Περιμένει να ανακαλυφθεί
-Καλώς ήρθες στον εαυτό σου -Απ' το κατώφλι μπήκα
-Της έμπνευσής σου την πηγή -Στο παράξενο βασίλειο ήρθα
-Μας επισκέπτεσαι ξανά -Πιο αληθινό απ' το αληθινό
-Τώρα είναι το σπίτι σου -Είχα ξαναβρεθεί εδώ
Καλώς ήρθες στο Τόπους Τερέντους, το Βασίλειο των Τρόμων.
Ευχαριστώ!
Πάμε!
Πάμε.
Φρανκέλντα, να σου συστήσω τους γονείς μου.
Τιμή μου που σας γνωρίζω.
Καλώς ήρθες, παιδί μου.
Ευχαριστώ πολύ.
Μπράβο!
Η εξαιρετικά ταλαντούχα συγγραφέας έφτασε επιτέλους.
-"Εξαιρετικά ταλαντούχα"; -Ναι.
Ο πρίγκιπας μιλούσε συνέχεια για σένα.
Φρανκέλντα, από δω ο Προκούστες.
Ο μοναδικός Βασιλικός Δημιουργός Εφιαλτών στη διάθεσή σου.
Χαίρω πολύ.
Δεν μπορώ να συγκρατήσω τη χαρά μου που θα διαβάσω τις ιστορίες σου.
Φυσικά! Ορίστε. Ελπίζω να σας αρέσουν.
Ναι, θα το πάρω μαζί μου και…
Προκούστες! Διάβασέ το εδώ, για να δει η Φρανκέλντα την αντίδρασή σου.
Υψηλότατε.
Ο Ελ Κόκο είπε με απόλυτη σιγουριά…
…πάθος για τη μουσική;
Ένα φάντασμα με μαεστρία…
Τέλος.
Πες μου.
Ναι;
Τι σου δίνει κίνητρο να γράφεις;
Μάλλον το να ξεφεύγω από την πραγματικότητά μου.
Γράφω καλύτερα όταν ξεσπάω.
Μάλιστα.
Λοιπόν, πώς σας φάνηκαν;
Μια χαρά, σε γενικές γραμμές.
Δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο.
Κάποιες ιστορίες είναι αδιάφορες, βαρετές, συνηθισμένες.
Όχι! Μην το παίρνεις στραβά.
Δεν τα πήγες κι άσχημα
για ερασιτέχνη.
Αλλά μην αφήσεις να σε κυριεύσουν αυταπάτες μεγαλείου,
μιας και μόλις ξεκίνησες.
Αν μου επιτρέπεις, μπορώ να σου δώσω μερικές συμβουλές
για όσα έμαθα κατά τη διάρκεια της μακράς καριέρας μου.
Ναι, ευχαριστώ πολύ.
Νομίζω ότι υστερείς στη δομή.
Τα κίνητρα των ηρώων είναι ασαφή.
Θα σου δώσω ένα αντίγραφο του Εγχειριδίου Μοχθηρής Συγγραφής,
ενός βιβλίου που έγραψα εγώ.
Εκεί δίνω οδηγίες για το πώς να γράφεις σωστά βήμα βήμα.
Φυσικά.
Ευχαριστώ.
Τι λες να κάνουμε ένα διάλειμμα;
Θα τα πούμε μετά, Προκούστες.
Βεβαίως, Υψηλότατε, ανυπομονώ.
Περιμένετε!
Το βιβλίο μου, παρακαλώ.
Πέρασε.
Περνούσα πολλές ώρες εδώ μέσα όταν ήμουν μικρός.
Αυτά τα βιβλία περιέχουν Λογοτεχνία και Ιστορία των Τρόμων.
Συναρπαστικό.
Μ' αρέσει!
Μπορείς να μείνεις εδώ.
Πρέπει να γυρίσω πίσω. Ευχαριστώ.
Ο Προκούστες ζηλεύει.
Πώς ξέρω ότι είσαι ειλικρινής;
Όταν διαβάζω όσα γράφεις, δεν είμαι πια εγώ.
Είμαι ένας από τους εκατοντάδες ήρωές σου.
Κι όταν δεν διαβάζω τις ιστορίες σου, το μόνο που σκέφτομαι είναι…
τις ιστορίες σου.
Θέλω να σε εμπιστευτώ, αλλά…
-Μπορώ; -Ναι.
Και σε παρακαλώ, μην αμφιβάλλεις ποτέ για το ταλέντο σου.
ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ…
"Αποκλείεται. Δεν θα σ' αφήσω να φύγεις από δω".
Είναι απίστευτο.
Άκου, πρέπει να σου πω κάτι.
Αυτό το βασίλειο είναι μαγευτικό!
-Φρανκέλντα. -Έχω πολλές ιδέες.
-Χρειάζομαι τη βοήθειά σου. -Δεν ξέρω αν μπορώ να βοηθήσω.
Μπορείς, όσο δεν φαντάζεσαι.
Δεν ξέρω καν πώς να το πω.
Ίσως είναι λιγάκι βιαστικό, το ξέρω,
αλλά δεν έχουμε χρόνο.
Θα αφανιστούμε όλοι αν δεν κάνουμε κάτι.
Αυτό που θέλω να πω… Απλώς…
Ήθελα να ρωτήσω αν θες να γίνεις
η Βασιλική Δημιουργός Εφιαλτών.
Να μείνω εδώ;
Ξέρω ότι ζητάω πολλά,
όμως νομίζω ότι θα είναι καλό προφανώς για όλους εμάς,
αλλά και για σένα.
Δεν είμαι αρκετά καλή.
Δεν έχω αμφιβολία, και μπορώ να σου το αποδείξω.
Δάνεισέ μου το βιβλίο για να φτιάξουν οι γονείς μου εφιάλτες.
Οι ιστορίες σου θα αναζωογονήσουν το Τόπους Τερέντους.
Να διαβάσουν οι γονείς σου τις ιστορίες μου;
Σε παρακαλώ, τις χρειαζόμαστε.
Εμπιστεύσου με.
Σε εμπιστεύομαι.
Τι μέρα για να αλλάξουμε τον ρου της ιστορίας!
Θα τη θυμόμαστε
ως τη μέρα που οι συγγραφείς άφησαν στην άκρη τον εγωισμό
για να σώσουν το Τόπους Τερέντους.
Τι συμβαίνει;
Τι;
Δεν σου είπε ο Υψηλότατος τι υποσχέθηκε να κάνει;
Όχι.
Θα ζητούσε το βιβλίο σου
για να βελτιώσω τις ιστορίες σου.
-Όχι, δεν… -Ο Ερνεβάλ είναι ιδιοφυΐα!
Όλοι οι άνθρωποι θα μάθουν τις ιστορίες μας.
-Θα γίνεις βοηθός… -Σταμάτα να λες…
…του μεγαλύτερου συγγραφέα! Εμένα εννοώ.
-Πώς μπόρεσες; -Φρανκέλντα, δεν είναι αυτό…
Μα, Υψηλότατε, το συζητήσαμε χθες.
Θα τα πούμε αργότερα εμείς οι δύο.
Πρόκειται για μια τρομερή παρεξήγηση!
Άσε με!
Φρανκέλντα! Δεν είναι αυτό που νομίζεις. Ο Προκούστες είναι…
Ο Προκούστες είναι ο μόνος ειλικρινής εδώ!
Ξεκαθάρισε από την αρχή το πόσο μέτρια είμαι!
Άσε με! Άσε με ήσυχη!
-Θα τα πούμε αύριο. -Όχι!
Όχι! Αύριο θα φύγω από δω.
Δεν θέλω να έχω σχέση ούτε με τρόμους
ούτε με εσένα.
Υψηλότατε.
Πώς ήξερες ότι είμαι εδώ; Φύγε!
Αν συνεργαστούμε όλοι,
είμαι σίγουρος ότι θα βρούμε μια λύση σ' αυτό το πρόβλημα.
Μακάρι να έμενε μαζί μας μία μέρα ακόμα.
Είναι πλέον αργά.
Δεν είναι.
Αν στείλουμε στη φιλενάδα σας έναν τόσο δα εφιάλτη…
Τι;
…για να της θυμίσουμε πόσο άθλια είναι η ζωή της στο Βασίλειο της Ύπαρξης,
ίσως το ξανασκεφτεί και μείνει λίγο ακόμα.
Θα την πλήγωνε κάτι τέτοιο.
Όχι.
Όχι πολύ.
Όσο χρειάζεται για να μείνει εδώ
και να μην πεθάνουν οι γονείς σας και το βασίλειο.
Εντάξει, αλλά θα επιβλέψω εγώ τον εφιάλτη.
Μα και βέβαια.
Απλώς πρέπει να γράψω για κάτι συγκεκριμένο στη ζωή της.
Έχετε κάποια πρόταση;
Γράψε για τη γιαγιά της.
Συγχώρεσέ με, Φρανκέλντα.
Άκουσέ με, μικρή!
Θα σε κλειδώσω σ' αυτό το σπίτι
μέχρι να μαντάρεις όλες τις τρύπιες κάλτσες!
Χωρίς βιβλία!
Ίσως τότε σταματήσεις να με λες μάγισσα.
Για να δούμε πώς ξεσπάει η συγγραφέας.
"Η Φρανσίσκα πάντοτε ξυπνούσε προτού ξημερώσει
για να ετοιμάσει πρωινό για τα δέκα μεγαλύτερα αδέρφια της,
όλα αγόρια, που δούλευαν στα ορυχεία αργύρου
μαζί με τον πατέρα τους, που ήταν ο ιδιοκτήτης.
Μιας και η νύχτα δεν της έφτανε, άρπαζε οποιαδήποτε ευκαιρία να…"
Τι;
Μια μάγισσα κότα; Που τη λένε Τοτολίνα; Αυτό είναι…
Είναι καλό!
Είναι καταπληκτικό!
Αυτή η ιστορία θα αποτελέσει ορόσημο
στην ιστορία του Τόπους Τερέντους,
και είναι δική μου.
ΠΡΟΚΟΥΣΤΕΣ
Γεια σου, αγαπητή μου.
Φρανκέλντα, έλα μαζί μας.
Καλημέρα, Μεγαλειότατοι.
Ξέρετε πώς μπορώ να γυρίσω στο βασίλειό μου;
Πρέπει πρώτα να διαβάσεις τις νέες ιστορίες του Προκούστες.
Ήρωες με επιθυμίες, φόβους και ανασφάλειες.
Ειρωνεία, πόνος, μαθήματα, εξέλιξη.
Τόσο καλές, που δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι τις έγραψε ο Προκούστες.
Όχι.
Τι;
Είναι οι χθεσινοί μου εφιάλτες.
Θα τους έγραφα σήμερα.
Με κάνατε να ονειρευτώ…
Όχι, Φρανκέλντα, δεν ξέρουμε για τι πράγμα μιλάς.
Εσύ!
Εσύ. Εσύ!
Προδότη!
Είχες δίκιο. Χρειαζόμασταν νέες ιστορίες.
Αλλά υποψιάζομαι ότι δεν γράφτηκαν
από αυτόν που ισχυρίζεται ότι τις έγραψε. Σωστά;
Δεν καταλαβαίνω.
Περίμενε. Τι;
Όχι!
Έκλεψε τις ιστορίες ενώ η Φρανκέλντα ονειρευόταν!
-Πήγαινε να τη βρεις. -Πρέπει να το διορθώσουμε!
Φρανκέλντα!
Συγγνώμη. Υποτίμησα τον Προκούστες, αλλά θα το διορθώσω.
Συγχώρεσέ με. Είμαι ανόητος.
Ήρθε η στιγμή να τα παρατήσουμε, σωστά;
Όχι!
Μου τα έκλεψες όλα!
Έκλεψες… Έκλεψες τα όνειρά μου!
Ο πρίγκιπας δεν είναι αυτός που θέλει απεγνωσμένα τις ιστορίες σου,
με οποιοδήποτε κόστος;
Ναι!
Είστε και οι δύο κλέφτες!
Καταλαβαίνω πώς νιώθεις.
Είναι μια τόσο τραγική ιστορία αγάπης!
Ο αγαπημένος σου σε πρόδωσε, γιατί ποτέ δεν νοιάστηκε για σένα.
Απλώς σε χρησιμοποίησε.
Φυλακίστε την.
Στις διαταγές σας, αφέντη.
Κι εσύ θα συνεχίσεις να γράφεις ιστορίες για μένα.
Όχι!
Θα βρω τρόπο να το κάνεις.
Κι εσείς,
καλέστε την Αυλή του Τρόμου.
-Φυσικά, αφέντη μου! -Όπως επιθυμείτε.
Αμέσως.
Θα γεννηθεί ένα νέο Τόπους Τερέντους!
Ας βγούμε από το σκοτάδι!
Δεν είναι εδώ.
Δεν θέλω να έχω σχέση ούτε με τρόμους ούτε μ' εσένα!
Αύριο θα φύγω από δω!
Ελπίζω να σ' αρέσει το καινούριο σου σπίτι.
Καλύτερα να μην προσπαθήσεις να το σκάσεις.
Είναι αδύνατον.
Απλώς θα εξαντληθείς.
Αφήστε με!
Γιατί παραπονιέσαι, Φρανσίσκα;
Με συγχωρείς.
Φρανκέλντα εννοούσα.
Αυτό δεν ήθελες;
Αλλιώς, γιατί έγραφες για μας,
γλυκιά μου;
Και έτσι ο Προκούστες
ανακάλυψε την προδοσία του πρίγκιπα Ερνεβάλ.
Ήθελε να πάρει τα εύσημα ένας άνθρωπος
για όλες τις ιστορίες του ένδοξου Βασιλικού Δημιουργού Εφιαλτών.
Προδοσία!
Και ο Ερνεβάλ το έσκασε και πήγε στο Βασίλειο της Ύπαρξης.
Σχεδιάζει να κατακτήσει τους ανθρώπους με το χάρισμά του
και να τους χρησιμοποιήσει για να διαλύσει τις Επτά Φατρίες.
Έτσι θα μπορέσει να κυβερνήσει και τα δύο βασίλεια.
Προδοσία!
Το Τόπους Τερέντους μπορεί να εξαφανιστεί
λόγω του φθόνου του Πρίγκιπα των Τρόμων
για τον Βασιλικό Δημιουργό Εφιαλτών.
Προδοσία!
Όχι!
Απεχθάνομαι αυτές τις νέες γενιές
που αγαπούν τους ανθρώπους και κυκλοφορούν παριστάνοντάς τους.
Ας σταματήσουμε αυτήν την τρέλα!
Ας πάρουμε αυτό που μας ανήκει!
Θάνατος στον βασιλιά και τη βασίλισσα,
τον πρίγκιπα
και τους ανθρώπους.
Ναι!
Πιστεύω ότι είναι μια κρίση.
Φοβάμαι ότι είναι πολύ αργά πια.
-Τι θα γίνει; Θέλω να ξέρω -Το Τόπους Τερέντους θα χαθεί
Ώρα για να δράσουμε Η ανάγκη αυτή θεριεύει
Χωρίς τους βασιλιάδες και τον Ερνεβάλ
Πρέπει να συνωμοτήσω Το βασίλειο κινδυνεύει
Και τα δικαιώματά μας τα προγονικά
Για να σωθεί το Τόπους Τερέντους
Μια συμφωνία θα μας σώσει ιδανικά
Μας πρόδωσε ήδη
Θα μας καταστρέψει τελικά
-Ποιος; -Ποιος;
Ο Πρίγκιπας των Τρόμων
Θέλει να μας αντικαταστήσει Τους ανθρώπους αγαπά
Ό,τι έχουμε εμείς πετύχει Θα χαθεί εξαιτίας του σύντομα
Μας πρόδωσε ήδη
Το βασίλειο θα γίνει ερημιά
Μας πρόδωσε ήδη
Θα μας καταστρέψει τελικά
Ποιος;
Ο Πρίγκιπας των Τρόμων
Άντρες και γυναίκες, της ύπαρξης τα όντα
Τη θέση τους δεν κατανοούν
Νομίζουν ότι είναι σημαντικοί Στον κόσμο τον κανονικό
Μας πρόδωσε ήδη
Τα όνειρά του είναι για εμάς δεσμά
Μας πρόδωσε ήδη
Θα μας κλείσει εκεί ερμητικά
Ποιος;
Ο Πρίγκιπας των Τρόμων
Εξοριστήκαμε όλοι εξαιτίας του βασιλιά
Οι φατρίες ενωθήκαν χωρίς θρόνο ή νόμο πια
Μας πρόδωσε ήδη
Οι παραδόσεις μας θα κάνουν φτερά
Μας πρόδωσε ήδη
Θέλει να μη βγάλουμε μιλιά
Ποιος;
Ο Πρίγκιπας των Τρόμων
Θα αιχμαλωτίσουμε βασίλισσα και βασιλιά
Ας αφήσουμε κάποιον άλλον
Να μας κυβερνήσει πια
Τι λέτε; Είστε μαζί μου;
Ναι!
Σταματήστε την εξέγερση αυτή
Σας παρακαλώ, φανείτε συνετοί
Όσα λέτε είναι προδοσία
-Φερθείτε με τιμή, όχι αυθαιρεσία -Επιτέλους!
Ψάχνει μια λύση για να βρει
Τον κόσμο μας να σώσει
Ψάχνει μια λύση για να βρει
Ευημερία να μας δώσει
-Ποιος; -Ποιος;
Ο Πρίγκιπας των Τρόμων
Αφήστε τον, προδότες!
Μας πρόδωσε ήδη
Θα μας καταστρέψει τελικά
Ποιος;
Ο Πρίγκιπας των Τρόμων
-Τέλος οι βασιλιάδες! -Ναι!
Είχα ξαναβρεθεί εδώ
Σε κελί ήμουν κλεισμένη
Είχα ξαναβρεθεί εδώ
Τυφλωμένη από την ελπίδα
Με πρόδωσε ήδη
Άπιστος! Πού να το υποψιαστώ;
Με πρόδωσε ήδη
Είπε να τον εμπιστευτώ!
Ποιος;
Ο Πρίγκιπας των Τρόμων
Σωπάστε, το βασίλειο θα αναγεννηθεί
Είναι μόνο μία αλλαγή
Ιστορίες που αληθινές θα βγουν
Από εκείνη θα γραφτούν
Τη λύση εκείνος έχει βρει
Τον κόσμο μας να σώσει
Τη λύση εκείνος έχει βρει
Ευημερία να μας δώσει
Ποιος;
Ο Πρίγκιπας των Τρόμων
Το βασίλειό μου είναι σε κρίση
Έχω άρρωστους γονείς
Και η Φρανκέλντα με μισεί
Γι' αυτό είμαι ένοχος
Ο προδότης είμαι εγώ
Μια απογοήτευση
Ο προδότης είμαι εγώ
Ο φταίχτης είμαι εγώ
Ποιος είσαι;
Ο Πρίγκιπας των Τρόμων
Για να σωθεί το Τόπους Τερέντους
Μια συμφωνία θα μας σώσει ιδανικά
Μας πρόδωσε ήδη
Το βασίλειο θα γίνει ερημιά
Μας πρόδωσε ήδη
Θα μας καταστρέψει τελικά
Ποιος;
Ο Πρίγκιπας των Τρόμων
Για την αλήθεια και τη φαντασία!
-Ζήτω ο βασιλιάς κι η βασίλισσα! -Ζήτω ο βασιλιάς κι η βασίλισσα!
Επίθεση!
Προσέξτε!
Όχι! Γιάλαμπους!
Πιάστε τους συνωμότες!
Ελάτε!
Όχι!
Μην την κοιτάτε κατάματα!
Φέρτε τον σε εμένα.
Τεκόθιοι!
Ορκιστήκατε να προστατεύετε τους βασιλιάδες.
Θα υπακούσεις τον Προκούστες.
Θα τον υπακούσω, κυρία Σειρήνα.
Νίκη!
Ακολουθήστε με, τρομακτικοί μου αρχηγοί.
Ήρθε η ώρα να αλλάξουν τα πράγματα μια για πάντα.
-Μιτελίτας, σε παρακαλώ! Σε ικετεύω. -Σιωπή.
Σταμάτα! Σε παρακαλώ, σταμάτα!
Πάρε εμένα και άφησέ την! Όχι!
Εσείς με αναγκάσατε.
Παίξτε αυτήν την ιστορία.
Το αριστούργημά μου!
Μια ιστορία για την ταλαντούχα Τοτολίνα,
με εξαίσια καταγωγή από το ανθρώπινο βασίλειο.
Νιώθω ζωντανή!
Αγαπητή μου…
Δεν καταλαβαίνω πώς επιλέγει.
Ευλογημένο θαύμα!
Αυτό περιμέναμε τόσο καιρό!
Δεν γίνεται να αφήσουμε αυτήν τη μάγισσα να περάσει πρώτη!
Ένα πλάσμα σαν εσένα δεν αξίζει να περάσει πριν από μένα!
Την κατάρα μου να 'χεις, Αλουσάσλι!
Επιτέλους, έκανες κάτι σωστό. Γράψε για μένα τώρα!
Για σένα; Εγώ είμαι πιο τρομακτική!
Γράψε για μένα, Μεγαλειότατε Προκούστες.
Έπρεπε να γραφτούμε σε κάποια λίστα;
Δεν ξέρω, αλλά μπορούμε να φάμε τους άλλους.
Η πρώτη ιστορία πρέπει να είναι για μένα.
Είμαι έτοιμη, Φικτούρο.
Τώρα!
Το σκάνε!
Ελάτε εδώ.
Όχι.
Ηρεμήστε, φίλοι μου.
Θα γράψω εφιάλτες για όλους σας,
και θα περάσουμε στην άλλη πλευρά όλοι μαζί ταυτόχρονα
Οι άνθρωποι θα πάθουν επιτέλους αυτό που τους αξίζει!
Απλώς χρειάζομαι λιγουλάκι χρόνο.
Ανάθεμά σε.
-Τι; -Πάλι τα ίδια.
Δεν γίνεται!
Γιατί παίζεις με τον χρόνο μου;
Φρανσίσκα!
Φρανσίσκα! Εδώ είσαι;
Φρανσίσκα!
Φρανσίσκα! Σε παρακαλώ.
-Ζεις! -Δεν γύρισε εδώ.
Θα γίνεις καλά.
Δεν θα ησυχάσω μέχρι να σε φέρω πίσω.
Φρανκέλντα!
Βγάλτε με από δω!
Σας παρακαλώ! Βοηθήστε με!
Ερνεβάλ;
Νόμιζα ότι έκανα το καλύτερο για σένα,
αλλά σκεφτόμουν μόνο τον εαυτό μου.
Τα έκανα θάλασσα.
Ξέρω ότι δεν είναι αρκετό, αλλά λυπάμαι.
Σημασία έχει ότι είσαι ασφαλής.
Έλα, Φρανκέλντα. Πάμε στο βασίλειό σου.
Μα το βασίλειό σου… Οι γονείς σου!
Δεν πρέπει να υποφέρεις γι' αυτό. Θα διορθώσω ένα ένα τα λάθη.
Όχι, πρέπει να σώσουμε τους γονείς σου.
Μα, Φρανκέλντα…
Όχι, Ερνεβάλ, θέλω να τους βοηθήσω.
Θέλω να σε βοηθήσω.
Και ξέρω ότι μπορώ. Έχω μια ιδέα που θα πετύχει.
Ευχαριστώ, αλλά δεν ξέρω πια τι να σκεφτώ.
Όλα τα σχέδιά μου απέτυχαν.
Φοβάμαι.
Όχι!
Εγώ δεν φοβάμαι!
Εξάλλου, πρέπει να πιάσω τον Προκούστες.
Ενίοτε μισώ την πραγματικότητά μου, αλλά χωρίς εκείνη δεν θα υπήρχε φαντασία.
Αν χαθεί το όριο μεταξύ των κόσμων,
όλα θα γίνουν κυριολεκτικά συνηθισμένα.
Δεν θα υπάρχει φαντασία, γοητεία ή κατάπληξη.
Πού σχεδιάζεις να τον φυλακίσεις;
Δεν υπάρχει πιο δυνατό μέρος από τη φαντασία μου.
Τι;
Πρόσεχε, Φρανκέλντα!
Μην υποτιμάς τον Προκούστες όπως έκανα εγώ.
Όλοι μου οι φόβοι ζουν εκεί.
Χωράει άλλος ένας.
Όχι! Είναι πολύ επικίνδυνο.
Δεν θα πετύχει.
Θα σε αναγκάσει να μου στείλεις κι άλλον εφιάλτη του
για να κλέψει τις ιστορίες μου.
Όταν αυτό συμβεί,
το μόνο που θα έχεις να κάνεις
είναι να μου στείλεις μια ιστορία που θα γράψω εγώ.
Εμπιστεύσου με.
Εντάξει.
"Ήταν ένα αγόρι που το έλεγαν… Πεπίτο". Ναι, αυτό είναι.
"Το υπνώτισε η Σειρήνα,
και πήγε στο σχολείο χωρίς το παντελόνι του".
Θα πετύχει; Ναι, φυσικά.
Σας είπα ότι δεν λειτουργεί έτσι η συγγραφή.
Οι προδότες δεν έχουν θέση στο Τόπους Τερέντους!
Ο βασιλιάς και η βασίλισσα έχουν τραυματιστεί. Πρέπει να…
Σεϊμούτ!
-Πρίγκιπα. -Όχι!
Σώστε τους γονείς σας.
Σώστε το Τόπους Τερέντους.
Λυπάμαι.
Μιτελίτας!
Μιτελίτας, μα τι κάνεις;
Αν ξανακουνηθεί κάποιος από τους δυο σας,
ο βασιλιάς κι η βασίλισσα θα πεθάνουν!
Δεν παίζω!
Σταμάτα, Προκούστες! Θα κάνω ό,τι μου ζητήσεις.
Θα συνεργαστεί η φιλεναδίτσα σας;
Πώς νιώθεις που κλέβεις ιστορίες από έναν άνθρωπο;
Είσαι αξιολύπητος!
Στείλτε της αυτόν τον εφιάλτη.
Εκεί θα ζει μέχρι να γράψει
όλες τις ιστορίες που χρειάζομαι.
Είμαι σίγουρος ότι τα πρόσφατα γεγονότα θα εξάψουν τη φαντασία της.
Μετά θα σκεφτώ να σας ελευθερώσω.
Θα εξαρτηθεί από τη συμπεριφορά σας, φυσικά.
"Μπορεί να φαίνεται σαν την ιστορία μιας αφελούς κοπέλας
που θα έκανε τα πάντα για να ξεφύγει απ' την πραγματικότητά της,
αλλά δεν είναι έτσι".
Τι είναι αυτό;
"Αυτή είναι η ιστορία
μιας συγγραφέως που αντιμετώπισε τους φόβους της
και αποφάσισε να γράψει τη δική της ιστορία!
Ο Δημιουργός Εφιαλτών νόμιζε ότι είχε παγιδεύσει το κορίτσι
στον χειρότερο εφιάλτη της,
μα εκείνη τον είχε παγιδεύσει".
Δεν είναι αυτό που έγραψα!
"Ήταν τόσο ξεπερασμένος κι άχρηστος,
που μεταμορφώθηκε στο παλιό του σπίτι.
Και πριν μπει στην αιώνια ανάπαυση,
ανακάλυψε ότι ο χειρότερος εφιάλτης του είχε γίνει πραγματικότητα.
Είχε αντικατασταθεί.
Η ύπαρξή του ήταν ασήμαντη.
Είχε περάσει στην ιστορία ως ο πιο μέτριος τρόμος όλων".
Ήταν πλέον μονάχα μια ανάμνηση μιας άλλης ένδοξης εποχής".
Πέτυχε!
Αυτή δεν είναι η ιστορία που έγραψα!
Βοήθεια!
Ο Προκούστες αλλάζει το όνειρο.
Όχι!
Φρανκέλντα!
Μείνε μακριά της.
Αυτές είναι οι διαταγές του Προκούστες.
Σε παρακαλώ, χρειάζεται βοήθεια! Φρανκέλντα, γύρνα πίσω!
Είπα, μείνε μακριά!
Τι μου συνέβη;
Φρανκέλντα μου.
Φρανκέλντα, αυτή είναι δική σου ιστορία, όχι δική του.
Νομίζεις ότι είσαι μόνη
Ότι σου ανήκουν οι βραδιές
Μα μέσα στον εφιάλτη
Δεν χωρούν μαντεψιές
Το μελάνι μου μας κοιτάζει
Τα μάτια μου σε γράφουν
Κατοικείς σε σκιές
Στις σελίδες σε βρίσκω
Και δεν σε τρομάζει
Διαβάζοντας πας σε κόσμο μυστικό
Το αόρατο μελάνι
Που ζει χωρίς να ζει
Ένας συγγραφέας που είναι…
Ένας τρόμος!
Η γλώσσα σου δεν μπορεί πια να με βλάψει!
Τα λόγια σου είναι τόσο αιχμηρά.
Φρανκέλντα!
Κοιμήσου τώρα!
Κερδίσατε σ' αυτόν τον γύρο,
αλλά δεν θα μείνω εδώ μέσα μόνος μου.
Πρέπει να βρούμε μια έξοδο!
Συγγνώμη, Φρανκέλντα, απέτυχα ξανά.
Ερνεβάλ; Ερνεβάλ, τι έπαθες;
Είναι μόνο ένα όνειρο. Δεν γίνεται να πάθεις κακό.
Εδώ δεν μπορώ.
Αλλά τραυματίστηκα στο παλάτι πριν έρθω να σε βρω.
Τι; Όχι!
Όχι!
Εγώ φταίω.
Δεν φταις εσύ. Έσωσες τους γονείς μου.
Μόνο εσύ με νοιάζεις.
Πρέπει να βρεις τρόπο να φύγεις από δω.
Όλα θα πάνε καλά.
Η ιστορία μας ήταν η πρώτη που έγραψα.
Χάρη σε εσένα, γνώρισα το μέρος που πάντα ονειρευόμουν να επισκεφθώ.
Χάρη σε εσένα, γνώρισα τον εαυτό μου.
Η ιστορία μας δεν μπορεί να πεθάνει, γιατί οι ιστορίες είναι αθάνατες.
Ζεις εδώ.
Δεν είναι όνειρο.
Ξύπνα.
Όχι!
Νόμιζα ότι ήταν ένας εφιάλτης.
Σε παρακαλώ.
Ξύπνα, σε παρακαλώ. Ξύπνα, Ερνεβάλ, σε παρακαλώ.
Δεν χαθήκατε. Γυρίστε πίσω.
Η ζωή δεν έφυγε από μέσα σας.
Κυρία Κογιότ!
Ήξερα ότι δεν θα μας προδίδατε.
Όχι!
Γιε μου!
Σας παρακαλώ, κυρία Κογιότ.
Μπορείτε να τους βοηθήσετε;
Ο πρίγκιπας πετάει μόνος τώρα.
Δεν μπορεί να γίνει τίποτα.
Μεγαλειότατοι,
δεν μπορώ να ζήσω μ' αυτήν την ατίμωση.
Ζητώ να τιμωρηθώ
πληρώνοντας με τη ζωή μου.
Όχι, Μιτελίτας.
Αν και κουβαλάς μεγάλο βάρος, δεν έφταιγες εσύ.
Είσαι σαν γιος μας.
Δεν ξέρουμε πού έστειλε ο Σεϊμούτ τους προδότες,
αλλά πρέπει να βεβαιωθούμε ότι δεν θα κάνουν άλλο κακό.
Βρες τους και φέρ' τους μας.
Πρόσεχε, Μιτελίτας.
Ένας μεγάλος πόλεμος μεταξύ των Επτά Φατριών θα ξεκινήσει.
Ορκίζομαι στον πρίγκιπα Ερνεβάλ
ότι δεν θα ησυχάσω μέχρι να πέσει ο τελευταίος προδότης!
Τεκόθιοι!
Για τον Πρίγκιπα των Τρόμων!
Ευχαριστούμε, Φρανκέλντα.
Ξέρω ότι δεν ήταν αυτό που ήθελες.
Αλλά όλοι οι άνθρωποι θα μάθουν τις ιστορίες σου.
Σε παρακαλώ, γύρνα πίσω.
Είμαι
ζωντανός!
Πού είσαι;
Φρανκέλντα, πού είσαι;
Γεια.
Ποιος είσαι;
Ποιος νομίζεις ότι είμαι;
Δεν το πιστεύω! Είσαι…
Είμαι…
Είσαι η αλήθεια!
-Και η φαντασία. -Υπάρχουμε!
Όσο λες την ιστορία μας, θα υπάρχουμε.
Ερνεβάλ, σ' αγαπάω! Σ' αγαπάω.
Κι εγώ σ' αγαπάω, Φρανκέλντα.
Δεν με νοιάζει αυτή η μορφή,
αρκεί να περάσω την αιωνιότητα μαζί σου.
Περίμενε, πώς;
Μια αιωνιότητα έτσι;
Από σένα εξαρτάται.
Από μένα;
Εξαρτάται από μένα μετά από όσα περάσαμε;
Εσύ είσαι η συγγραφέας.
Η συγγραφέας μιας λυπηρής ιστορίας.
Έτσι το βλέπεις;
Ναι!
Αλλά η λύπη μπορεί να έχει διαφορετικές αποχρώσεις.
Εκατό συγγραφείς μπορούν να γράψουν για το ίδιο
και να δημιουργήσουν εκατό διαφορετικές ιστορίες.
Έτσι τελειώνει η ιστορία, Φρανκέλντα;
Δεν θα αφήσω την ιστορία μας να τελειώσει έτσι!
Δεν με νοιάζει πόσο δύσκολη είναι η κατάστασή μου
ή πόσο καιρό η ψυχή μου άντεξε τους περιορισμούς,
γιατί εγώ ορίζω τη μοίρα μου!
Εγώ είμαι η συγγραφέας της ζωής μου!
Γράψε με!
Ας ζήσουμε άλλη μία φορά!
Ναι!
"Αυτή είναι η ιστορία δύο τόσο διαφορετικών βασιλείων,
που ενίοτε μοιάζουν μεταξύ τους.
Δύο βασίλεια που δεν υπάρχουν σε συνειδήσεις που έχουν πέσει σε λήθαργο.
Δύο βασίλεια ορατά μόνο σε όσους βουτούν στη δημιουργικότητα
με τη διαίσθηση για οδηγό".
ΕΙΜΑΙ Η ΦΡΑΝΚΕΛΝΤΑ
Και τα δύο βασίλεια είναι αληθινά
και συνδέονται από την πένα μου.
Η ψυχή μου είναι μελάνι.
Κι όσο γράφω,
δεν θα πάψω να ζω.
Λέξεις συνδέεις
Ιστορίες μέσα σε ιστούς αράχνης
Αυτές είναι οι ζωές που υφαίνεις
Φιλιά και δάκρυα
Στις ιστορίες σου ζωντανεύουν ξανά
Στο μελάνι σου πιστεύουμε όλοι
Τι αναζητάς;
Φήμη φτηνή;
Να ευχαριστείς
Και να 'σαι κάτι ξεχωριστό;
Η ψυχή σου είναι μελάνι
Μόνο για σένα να γράφεις με προσοχή
Η ψυχή σου είναι μελάνι
Πρόσεχε, αλλιώς θα παγιδευτείς
Στο χαρτί δεν πεθαίνεις ποτέ
Ελπίδα γίνεσαι εσύ
Προστάτης χαμένων πνευμάτων
Τι αναζητάς;
Φήμη φτηνή;
Να ευχαριστείς
Και να 'σαι κάτι ξεχωριστό;
Η ψυχή σου είναι μελάνι
Μόνο για σένα να γράφεις με προσοχή
Η ψυχή σου είναι μελάνι
Πρόσεχε, αλλιώς θα παγιδευτείς
Υποτιτλισμός: Γκέλη Τόγια