1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.BZ

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.BZ

3
00:01:32,416 --> 00:01:35,583
ฝันดีกับฝันร้ายมาคู่กันเสมอ

4
00:01:36,500 --> 00:01:40,291
สิ่งที่เราจินตนาการถึง ก็จินตนาการถึงเรา

5
00:01:41,666 --> 00:01:48,375
(เรอัล เดล มอนเต เม็กซิโก
ปี 1866)

6
00:02:26,500 --> 00:02:28,250
(เจ้าชาย)

7
00:02:32,666 --> 00:02:35,375
แม่จ๋า หนูอยากไปอยู่ในโลกนั้น

8
00:02:35,458 --> 00:02:37,000
ลูกอยู่ที่นั่นอยู่แล้วจ้ะ

9
00:02:37,500 --> 00:02:42,541
ทุกครั้งที่ขีดเขียนหรือวาดภาพ
จิตวิญญาณของลูกคือน้ำหมึก

10
00:02:42,625 --> 00:02:44,375
มันเสกให้พวกเขามีชีวิตขึ้นมา

11
00:02:45,208 --> 00:02:47,958
มีตัวตนจริงไม่ต่างจากลูก

12
00:02:48,041 --> 00:02:50,083
แม่ว่าพวกนั้นเห็นหนูไหม

13
00:02:53,541 --> 00:02:54,791
แม่จ๋า

14
00:02:59,458 --> 00:03:00,666
ช่วยด้วยค่ะ

15
00:03:01,875 --> 00:03:03,625
แม่จ๋า

16
00:03:04,166 --> 00:03:07,625
ช่วยด้วย คุณยายคะ ช่วยหนูที

17
00:03:15,166 --> 00:03:18,541
แม่จ๋า! ใครช่วยที!

18
00:03:51,291 --> 00:03:54,916
ฟรังซิสกา ทิ้งภาพนั้นไว้ มาช่วยยายก่อน

19
00:04:01,333 --> 00:04:04,666
(มาเรีย กอนชิตา ปาเรเดส ดิโอสดาโด
คุณแม่และภรรยาที่รัก)

20
00:04:13,458 --> 00:04:15,291
เสียใจด้วยนะ ฟรังซิสกา

21
00:04:28,000 --> 00:04:31,041
- ฟรังซิสกา กลับมานี่
- ไม่นะ

22
00:04:35,291 --> 00:04:38,250
ช่วยหน่อย ช่วยหาหลานฉันที!

23
00:04:38,333 --> 00:04:40,083
ฟรังซิสกา!

24
00:04:40,166 --> 00:04:42,333
ยัยเด็กดื้อ อยู่ไหน

25
00:04:42,416 --> 00:04:47,083
- ฟรังซิสกา อยู่ไหนนะ
- "เจ้าชาย…

26
00:04:48,875 --> 00:04:52,791
จะทำทุกวิถีทางเพื่อช่วยพ่อแม่

27
00:04:54,583 --> 00:04:56,791
และทุกคนที่เขารัก"

28
00:05:06,666 --> 00:05:08,375
เด็กอยู่ตรงนี้ครับ ซินญอรา

29
00:05:08,458 --> 00:05:10,250
โอ๊ย ฟรังซิสกา

30
00:05:10,333 --> 00:05:13,333
กล้าดีนักนะ ทำแบบนี้กับเราได้ยังไง

31
00:06:14,875 --> 00:06:17,541
ฟรังซิสกา ตะวันจะขึ้นอยู่แล้ว

32
00:06:28,666 --> 00:06:30,208
(โตปุส เตร์เรนตุส
แดนภูตสะพรึง)

33
00:06:30,291 --> 00:06:31,750
ปีกตะวันออกเรียบร้อย

34
00:06:31,833 --> 00:06:32,833
เข้าใจแล้ว

35
00:06:48,916 --> 00:06:51,166
ฟาบูลาโดรา ตกใจหมดเลย

36
00:06:51,791 --> 00:06:52,916
มาเร็ว มากับฉัน

37
00:06:53,666 --> 00:06:54,916
เรียบร้อยทุกส่วนครับ

38
00:07:08,708 --> 00:07:12,833
"เจ้าชายมีความปรารถนาอย่างแรงกล้า
อยากจะเข้าใจยิ่งกว่านั้น

39
00:07:12,916 --> 00:07:15,875
"เขาจึงตัดสินใจรับฟังสัญชาตญาณ

40
00:07:15,958 --> 00:07:20,041
ทำตามลางสังหรณ์
และเสียงปริศนาที่เพรียกหาเขา"

41
00:07:20,125 --> 00:07:23,166
"แม้จะหวั่นใจ แต่เขาหาได้เกรงกลัว"

42
00:07:23,250 --> 00:07:25,541
"เขารู้สึกถึงอารมณ์พิลึกพิลั่น"

43
00:07:25,625 --> 00:07:28,333
"สัมผัสได้ว่ากำลังพบกับชะตาของตน"

44
00:07:28,416 --> 00:07:30,000
"เขาปีนป่ายขึ้นไปเรื่อยๆ

45
00:07:30,083 --> 00:07:33,375
หาทางออกจากโลกอสูร

46
00:07:33,458 --> 00:07:38,166
ยิ่งปีนสูงขึ้นเท่าใด
เสียงนั้นก็ยิ่งเป็นจริงมากเท่านั้น"

47
00:07:38,250 --> 00:07:42,958
"เขาประหลาดใจเมื่อพบตนเองในแดนประหลาด

48
00:07:43,041 --> 00:07:45,000
ดินแดนที่ไม่เคยไปมาก่อน"

49
00:07:45,083 --> 00:07:47,125
"เขารู้สึกสับสนงงงัน"

50
00:07:47,208 --> 00:07:49,000
"ปั่นป่วนมวนท้อง"

51
00:07:49,083 --> 00:07:53,333
"เขาอยู่ในที่ซึ่งเต็มไปด้วยคนแปลกหน้า"

52
00:07:53,416 --> 00:07:55,458
"โลกใหม่ไม่คุ้นตา"

53
00:07:58,666 --> 00:08:00,208
โลกใหม่ไม่คุ้นตาเลย

54
00:08:00,708 --> 00:08:03,916
ยัยนี่แอบเพี้ยนนิดๆ เนอะ ว่าไหมเพื่อน

55
00:08:04,000 --> 00:08:07,500
ไงนะ ยังเรียกว่าแอบอีกเหรอ น่ากลัวจะแย่

56
00:08:10,208 --> 00:08:12,541
แค่เรียกร้องความสนใจแหละ

57
00:08:12,625 --> 00:08:14,875
เข้าใจนะ น่าสงสาร

58
00:08:40,041 --> 00:08:41,041
ไม่นะ

59
00:08:53,041 --> 00:08:54,250
ฉันชอบเรื่องนั้นมากเลย

60
00:08:54,333 --> 00:08:57,083
พ่อฉันเป็นบรรณาธิการผู้มีอิทธิพล

61
00:08:57,166 --> 00:08:59,625
เขาอาจชอบเรื่องของเธอ ฉันชื่อ…

62
00:08:59,708 --> 00:09:01,291
ตลกตายละ

63
00:09:01,375 --> 00:09:03,791
ทำไมทุกคนต้องใจร้ายกับฉันด้วย

64
00:09:51,666 --> 00:09:54,875
ฟรังซิสกา ยัยหลานดื้อนี่

65
00:09:56,083 --> 00:09:58,125
คุณยายคะ มีอสูร

66
00:09:58,208 --> 00:10:00,333
ยัยหนู ออกมาทำอะไรตรงนี้

67
00:10:00,416 --> 00:10:04,500
คุณพ่อคอสเมบอกยายว่า
หลานไม่ยอมกลับเข้าห้องเรียนหลังคาบพัก

68
00:10:04,583 --> 00:10:07,416
แถมยังทำนักเรียนคนอื่นๆ กลัวกันไปหมด

69
00:10:07,500 --> 00:10:09,500
คุณยาย มีตัวอะไรไม่รู้อยู่ในดงอากาเว

70
00:10:18,166 --> 00:10:19,083
ขอที

71
00:10:23,750 --> 00:10:25,041
ไม่เห็นมีอะไรเสียหน่อย

72
00:10:25,125 --> 00:10:28,333
ทำไมทำตัวอย่างนี้นะ
ไม่อยากเป็นเหมือนเด็กอื่นๆ เขาบ้างเหรอ

73
00:10:28,416 --> 00:10:30,916
อย่างน้อยจะได้มีเพื่อนบ้าง

74
00:10:31,416 --> 00:10:33,708
ยายเป็นแม่มดชัดๆ

75
00:10:34,208 --> 00:10:36,208
หาว่ายายเป็นอะไรนะ

76
00:10:36,291 --> 00:10:37,625
ยัยหลานดื้อ

77
00:10:58,375 --> 00:11:00,791
ขออภัย
แต่ท่านแม่ไม่เชื่อแน่ๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น

78
00:11:00,875 --> 00:11:02,833
เมื่อกี้ข้าหลับสนิท แล้วจู่ๆ…

79
00:11:02,916 --> 00:11:05,458
- เป็นอะไรไหม ลูกรัก
- ไม่ครับ ท่านแม่ ข้าไม่เป็นไร

80
00:11:05,541 --> 00:11:06,666
เบรีเตนา

81
00:11:07,833 --> 00:11:09,833
- ที่รัก
- อย่าน่ะแม่

82
00:11:09,916 --> 00:11:14,458
ถ้ากอดโอ๋แบบนั้น
เดี๋ยวลูกก็คิดว่าที่ทำไปน่ะถูกแล้ว

83
00:11:14,541 --> 00:11:18,583
ข้ากอดลูกก่อนจะกักบริเวณไปชั่วชีวิตต่างหาก

84
00:11:18,666 --> 00:11:19,541
อะไรกัน

85
00:11:20,041 --> 00:11:21,375
- ฟิกตูโร
- ท่านพ่อ

86
00:11:21,458 --> 00:11:22,666
ท่านเป็นอะไรรึ

87
00:11:48,041 --> 00:11:52,958
พระราชากับราชวงศ์ไร้ประโยชน์นั่น
จะทำพวกเราซวยกันหมด

88
00:11:59,166 --> 00:12:02,333
ลูกต้องหัดคิดถึงผลที่ตามมาจากการกระทำของลูก

89
00:12:02,416 --> 00:12:04,541
พ่อแม่จะไม่คอยอยู่ปกป้องลูกตลอดไป

90
00:12:04,625 --> 00:12:06,541
ข้าไม่ได้เป็นอะไรเลย

91
00:12:06,625 --> 00:12:08,625
แล้วข้าก็เพิ่งค้นพบเรื่องน่าทึ่งสุดๆ

92
00:12:08,708 --> 00:12:11,750
ข้าว่าเราสามารถใช้พิณแมงมุมไปที่อื่นได้

93
00:12:11,833 --> 00:12:13,166
รอให้ข้าบอก…

94
00:12:13,250 --> 00:12:16,083
ไม่ได้สิ เออร์เนวัลลิโต

95
00:12:16,166 --> 00:12:20,583
ลูกต้องเข้าใจก่อนว่าสิ่งที่ทำไปมันอันตรายมาก

96
00:12:20,666 --> 00:12:22,666
ลูกต้องระวังกว่านี้

97
00:12:22,750 --> 00:12:25,041
เราต้องรักษาสมดุลระหว่างทั้งสองภพ

98
00:12:25,125 --> 00:12:27,625
การปกป้องสมดุลนั้นคือหน้าที่เรา

99
00:12:27,708 --> 00:12:32,750
ไม่มีใครข้ามภพได้มานานแล้ว
และเป็นเช่นนั้นย่อมดีกว่า

100
00:12:32,833 --> 00:12:35,916
สัญญาก่อนว่าจะไม่เล่าเรื่องที่เจ้าค้นพบให้ใครฟัง

101
00:12:36,000 --> 00:12:37,041
ขอรับ ข้าขอโทษ

102
00:12:37,125 --> 00:12:42,375
แถมเจ้ายังทำให้เครื่องดนตรีล้ำค่า
ของเผ่าพันธุ์เราเสียหาย

103
00:12:42,875 --> 00:12:44,416
พิณแมงมุม

104
00:12:47,458 --> 00:12:50,833
เจ้าต้องดูแลพิณนี้ให้ดี
เพราะวันหนึ่งเจ้าต้องเป็นผู้บรรเลง

105
00:12:50,916 --> 00:12:54,375
และเมื่อบรรเลงแล้ว
เจ้าจะเป็นผู้ปลุกปั้นจิตใต้สำนึกของมนุษย์

106
00:12:54,458 --> 00:12:56,541
นั่นคือทักษะของพวกเรา

107
00:12:56,625 --> 00:12:59,541
ซึ่งมีเพียงเชื้อพระวงศ์เท่านั้นที่ทำได้

108
00:12:59,625 --> 00:13:03,541
ฟิกตูโร ข้าว่าได้เวลาบอกลูกแล้ว

109
00:13:03,625 --> 00:13:06,208
อะไรกัน เสียสติไปแล้วรึ เบรีเตนา

110
00:13:06,291 --> 00:13:08,958
- ลูกยังเด็กเกินจะเข้าใจ
- อะไร

111
00:13:09,041 --> 00:13:10,625
ข้าไม่ใช่เด็กเล็กๆ แล้วนะ

112
00:13:10,708 --> 00:13:13,291
ข้าอยากรู้ว่าอีกฝั่งหนึ่งมีอะไร

113
00:13:13,375 --> 00:13:16,541
มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่แสงเรืองรองล้อมตัวด้วย

114
00:13:16,625 --> 00:13:19,541
ข้าไม่เข้าใจ มีเสียงพูดในหัวข้า

115
00:13:19,625 --> 00:13:22,375
หรือนางพูดถึงข้ากันแน่ แล้วนางรู้จักข้าได้ยังไง

116
00:13:22,458 --> 00:13:25,333
นางบอกว่าข้าเป็นเจ้าชาย นางรู้ได้ยังไงล่ะ

117
00:13:25,833 --> 00:13:26,958
ข้าไม่เข้าใจเลย

118
00:13:28,041 --> 00:13:30,041
ทำไมนางถึงรู้เรื่องข้ามากมายขนาดนั้น

119
00:13:30,125 --> 00:13:33,333
เสียงของนางก็คุ้นหู แต่ข้าไม่รู้ว่านางเป็นใคร

120
00:13:33,416 --> 00:13:35,458
ท่านพ่อท่านแม่รู้ไหมว่านั่นแปลว่าอะไร

121
00:13:45,791 --> 00:13:47,791
ใจเย็นเถิด

122
00:13:47,875 --> 00:13:52,916
เรื่องของเราคือกำเนิดมนุษยชาติ

123
00:13:53,500 --> 00:13:56,666
ผู้คนเล่าขานสืบกันเรื่อยมา

124
00:13:56,750 --> 00:14:03,708
ปากต่อปากจนกระทั่งกลายเป็นจริง

125
00:14:04,750 --> 00:14:09,833
แม้หลับฝันแล้วหวั่นกลัว

126
00:14:19,666 --> 00:14:24,666
เจ้าคือความจริง

127
00:14:25,291 --> 00:14:30,000
เจ้าคือเรื่องเล่า

128
00:14:30,083 --> 00:14:33,000
คือดาวประดับฟ้า

129
00:14:33,083 --> 00:14:39,833
คือความลักลั่นนานา

130
00:14:44,625 --> 00:14:47,458
งานประพันธ์ใดๆ

131
00:14:47,541 --> 00:14:52,958
ถักทอเรื่องราวไว้มากมาย

132
00:14:53,041 --> 00:14:57,750
- เรียงร้อยเส้นสายแห่งความจริง
- เรื่องเล่า

133
00:14:58,750 --> 00:15:03,541
และฝันจากวันวานผ่านผัน

134
00:15:03,625 --> 00:15:08,750
เผยความจริงไม่ต้องผ่านคำลวง

135
00:15:18,875 --> 00:15:24,125
เจ้าคือความจริง

136
00:15:24,625 --> 00:15:29,458
เจ้าคือเรื่องเล่า

137
00:15:29,541 --> 00:15:32,250
คือดาวประดับฟ้า

138
00:15:32,333 --> 00:15:39,333
คือความลักลั่นนานา

139
00:15:42,416 --> 00:15:45,708
ภพของเรานี้คือที่ซึ่งความกลัวของมนุษย์อาศัยอยู่

140
00:15:45,791 --> 00:15:48,375
เราต่างเป็นแนวคิดที่ทำให้พวกเขาหวั่นใจ

141
00:15:48,458 --> 00:15:49,958
เราคือแนวคิดเหรอ

142
00:15:50,041 --> 00:15:52,875
แปลว่าเราไม่มีตัวตนเหรอ

143
00:15:54,958 --> 00:15:57,833
เจ้ารู้สึกว่าไม่มีตัวตนรึเปล่าล่ะลูก

144
00:16:05,458 --> 00:16:11,125
- เจ้าคือความฝัน
- เจ้าคือความจริง

145
00:16:11,208 --> 00:16:16,750
- เจ้าคือถ้อยคำ
- เจ้าคือตำนาน

146
00:16:16,833 --> 00:16:22,375
- เจ้าคือความจริง
- เจ้าคือความฝัน

147
00:16:22,458 --> 00:16:27,291
- เจ้าคือตำนาน
- เจ้าคือถ้อยคำ

148
00:16:27,375 --> 00:16:32,208
ความจริงแท้ในโลกนี้หามีไม่

149
00:16:32,291 --> 00:16:39,250
เจ้าเป็นจริง

150
00:16:48,666 --> 00:16:49,916
ฟิกตูโร

151
00:16:51,125 --> 00:16:52,708
- ข้าอยู่นี่
- เป็นอะไรไป

152
00:16:52,791 --> 00:16:54,875
- ใจเย็นๆ
- ไปท้องพระโรง

153
00:16:56,000 --> 00:16:58,000
ฝ่าพระบาท ให้ช่วยอะไรหรือเปล่าพ่ะย่ะค่ะ

154
00:16:58,083 --> 00:17:03,625
ขอบคุณมาก นายกองมิเตลิตัส
เสียดายที่เราไม่อาจช่วยพระราชาได้ทันแล้ว

155
00:17:04,458 --> 00:17:08,875
ขออภัยที่ต้องรบกวน แต่จอมฝันร้ายหลวง

156
00:17:08,958 --> 00:17:12,958
ยืนยันจะขอเข้าเฝ้าด่วนที่สุด

157
00:17:13,041 --> 00:17:14,250
ท่านพ่อ

158
00:17:15,083 --> 00:17:16,375
ให้เขาเข้ามาไหม

159
00:17:17,750 --> 00:17:20,250
ไม่มีเวลามาพิธีรีตองอะไรแล้ว

160
00:17:20,333 --> 00:17:21,208
พวกนี้มัน

161
00:17:21,708 --> 00:17:23,458
ไร้สาระนัก

162
00:17:24,083 --> 00:17:25,166
พอได้แล้ว

163
00:17:31,958 --> 00:17:33,166
หยุดนะ

164
00:17:37,208 --> 00:17:38,833
ฝ่าพระบาท

165
00:17:38,916 --> 00:17:43,291
ตอนนี้เกิดความปั่นป่วนอื้อฉาว
เลวร้ายพร้อมทำลายล้าง

166
00:17:43,375 --> 00:17:44,333
ระหว่างสองภพ

167
00:17:45,166 --> 00:17:46,166
นายกอง

168
00:17:50,041 --> 00:17:52,083
ตายจริง

169
00:17:52,166 --> 00:17:54,791
ทนดูไม่ได้

170
00:17:54,875 --> 00:17:57,666
นี่อาจถึงเวลากลับมาดูข้อเสนอของข้า…

171
00:17:57,750 --> 00:18:01,583
โปรคุสเตส จังหวะนี้ไม่ดีเลย

172
00:18:02,791 --> 00:18:05,791
- พาเออร์เนวัลกลับห้องไปที
- อะไรนะ

173
00:18:07,500 --> 00:18:11,083
เจ้าชาย ไปกับข้าไหม

174
00:18:15,833 --> 00:18:17,083
นี่ฮะ ท่านพ่อ

175
00:18:20,375 --> 00:18:22,125
- คือ…
- ทำตามที่แม่บอกนะลูก

176
00:18:54,750 --> 00:18:56,791
เดี๋ยวก่อน โปรคุสเตส

177
00:18:57,458 --> 00:18:59,541
ขอรับ องค์ชาย

178
00:18:59,625 --> 00:19:01,375
ท่านพ่อท่านแม่ข้าเป็นอะไร

179
00:19:01,458 --> 00:19:04,375
ก็คือว่า

180
00:19:04,458 --> 00:19:08,833
ทั้งพระราชาและพระราชินีทรงแบกภาระหนักอึ้ง

181
00:19:08,916 --> 00:19:12,583
เผ่าพันธุ์ของเราอ่อนกำลัง
อ่อนล้าและอ่อนอิทธิพล

182
00:19:12,666 --> 00:19:16,166
เพราะเจ้าพวกมนุษย์ชั่ว

183
00:19:16,250 --> 00:19:19,500
พ่อแม่ท่านเป็นกลุ่มแรกที่ได้รับผลกระทบนั้น

184
00:19:19,583 --> 00:19:22,166
ข้าไม่ยอมหรอก ข้าจะช่วย

185
00:19:22,250 --> 00:19:26,500
ถ้าช่วยได้ก็ดีน่ะสิ
แต่เกรงว่าจะเกินความสามารถของท่าน

186
00:19:26,583 --> 00:19:30,875
ไว้พ่อแม่ท่านจากไปแล้ว
เราสองคนค่อยร่วมมือกัน

187
00:19:30,958 --> 00:19:32,958
ข้าจะแบ่งผลงานชิ้นเอกให้ใช้

188
00:19:33,041 --> 00:19:37,916
ท่านจะได้ส่งมันไปยังโลกมนุษย์เพื่อเป็นฝันร้าย

189
00:19:38,000 --> 00:19:43,625
เสียดายที่ชีวิตของเรา
ขึ้นกับสิ่งมีชีวิตป่าเถื่อนพวกนั้น

190
00:19:43,708 --> 00:19:46,458
ไม่! ข้าไม่อยากมีชะตาขึ้นกับมนุษย์

191
00:19:47,041 --> 00:19:51,375
ถ้าเพียงแต่เราข้ามไปยังดินแดนคนเป็นได้

192
00:19:51,458 --> 00:19:53,625
เรื่องนี้คงจะกลับตาลปัตรเลยทีเดียว

193
00:19:53,708 --> 00:19:57,208
อ้าว… แล้วมีใครที่ข้ามได้รึเปล่า

194
00:19:57,291 --> 00:20:00,666
ในตอนแรก เมื่อนานมาแล้ว

195
00:20:00,750 --> 00:20:03,708
ความกลัวของความกลัวก่อเกิดเป็นรูปร่าง

196
00:20:03,791 --> 00:20:07,541
กลายเป็นแมงมุมขนตัวใหญ่มโหฬาร

197
00:20:07,625 --> 00:20:10,666
เอ็นการาผู้เกรียงไกร

198
00:20:11,541 --> 00:20:14,750
เอ็นการาค้นพบว่าชีวิตของนางนั้น

199
00:20:14,833 --> 00:20:18,583
ผูกยึดอยู่กับความรู้สึกกลัวที่มนุษย์มีต่อนาง

200
00:20:18,666 --> 00:20:23,583
นางใช้พิณแมงมุมข้ามภพไป
แล้วจึงได้ปกครองมนุษย์

201
00:20:23,666 --> 00:20:27,583
แต่เจ้าเซมุตจอมจุ้นกลับเข้ามาปกป้องมนุษย์

202
00:20:27,666 --> 00:20:31,208
ท้าประลองต่อกรกับเอ็นการา

203
00:20:31,291 --> 00:20:34,666
แต่เอ็นการาจับเซมุตมาเขมือบกินเสียก่อน

204
00:20:34,750 --> 00:20:36,916
แต่แล้ว ด้วยเขี้ยวและหนาม

205
00:20:37,000 --> 00:20:41,583
เซมุตก็ฉีกกระชากคอของเอ็นการา
แล้วหนีออกมาได้

206
00:20:41,666 --> 00:20:43,250
เอ็นการาดับสูญ

207
00:20:43,333 --> 00:20:47,333
จากซากของนาง
ก่อกำเนิดเป็นเผ่าพันธุ์ใหม่ทั้งสอง

208
00:20:47,416 --> 00:20:49,083
จากขนของนาง…

209
00:20:49,166 --> 00:20:50,500
คือชาวเตโคเธียอย่างข้า

210
00:20:50,583 --> 00:20:51,791
ใช่แล้ว

211
00:20:51,875 --> 00:20:57,166
และจากใยของเอ็นการา
เกิดเป็นชาวดาราดีเธียอย่างข้า

212
00:20:57,250 --> 00:21:04,250
แต่บัดนี้เราทั้งคู่ไม่มีพลังพอ
ที่จะปรากฏร่างในดินแดนคนเป็น

213
00:21:04,333 --> 00:21:05,791
อ้าว แต่ข้าเพิ่ง…

214
00:21:06,291 --> 00:21:08,500
ท่านเพิ่งอะไร…

215
00:21:09,041 --> 00:21:12,500
เพิ่งนึกได้ว่าข้าง่วงแล้ว

216
00:21:13,916 --> 00:21:16,708
แน่สินะ องค์ชาย

217
00:21:17,208 --> 00:21:21,500
ข้านี่ช่างไร้สาระที่เอาปัญหาของผู้ใหญ่มากวนท่าน

218
00:21:21,583 --> 00:21:26,583
ขออภัยอย่างสุดซึ้งจากใจจริง

219
00:21:26,666 --> 00:21:30,458
ขอให้องค์ชายมีฝันร้ายแสนหวาน

220
00:21:32,125 --> 00:21:33,541
ขอบคุณ

221
00:21:38,083 --> 00:21:42,625
ปะชุนถุงเท้ามันแย่ที่สุดในโลกเลย

222
00:21:42,708 --> 00:21:45,541
เลิกบ่นได้แล้ว ฟรังซิสกา อีเมลดา

223
00:21:45,625 --> 00:21:48,166
นี่เป็นหน้าที่ของผู้หญิงเรา

224
00:21:48,250 --> 00:21:50,583
แต่จริงๆ แล้วหนูอยากเป็นนักเขียนนะคะ

225
00:21:50,666 --> 00:21:52,875
หนูจะเขียนถึงสิ่งที่เห็นเมื่อคืนนี้

226
00:21:52,958 --> 00:21:54,791
หลานกับเรื่องขนพองสยองเกล้านี่นะ

227
00:21:56,541 --> 00:21:59,583
จริงด้วย หนูเห็นตัวขนพองสยองเกล้า

228
00:21:59,666 --> 00:22:01,083
เลิกพูดไร้สาระได้แล้ว

229
00:22:01,166 --> 00:22:04,583
ต่อให้จินตนาการเตลิดไปไกลแค่ไหน
แต่เมื่อโตแล้วก็ต้องเลิกให้ได้

230
00:22:17,833 --> 00:22:24,041
ถึงกับคุยเรื่องจะข้ามไปยังดินแดนคนเป็น

231
00:22:24,125 --> 00:22:27,166
ภพทั้งสองต้องแยกจากกันเด็ดขาด

232
00:22:27,250 --> 00:22:30,041
ทำไมพวกนั้นไม่เข้าใจเสียที หากไร้ซึ่งสมดุล

233
00:22:30,125 --> 00:22:32,666
พวกเราทั้งหมดจะไร้ตัวตน

234
00:22:32,750 --> 00:22:37,833
ข้าเข้าใจ แต่พวกนั้นฟังคำของโปรคุสเตส

235
00:22:37,916 --> 00:22:40,625
ข้ารู้ว่าเขาอยู่ข้างท่านมาตลอดรัชสมัย

236
00:22:40,708 --> 00:22:45,458
แต่ท่านเคยคิดจะกำจัดเขาบ้างไหม

237
00:22:45,541 --> 00:22:46,875
ไม่ ไม่ได้

238
00:22:46,958 --> 00:22:50,125
ประกาศสงครามกับเขาจะยิ่งทำให้แย่ไปใหญ่

239
00:22:50,208 --> 00:22:51,833
ความเก่งกาจในฐานะจอมฝันร้าย

240
00:22:51,916 --> 00:22:55,500
ผู้สามารถท่องภพด้วยสัมปชัญญะ
ทำให้เขาอันตรายยิ่ง

241
00:22:56,125 --> 00:22:58,500
ข้าอยากจับตาดูเขาใกล้ๆ มากกว่า

242
00:23:00,833 --> 00:23:03,000
โอย เซมุตเพื่อนรัก

243
00:23:03,500 --> 00:23:07,000
ข้ารู้ว่าเจ้าเสี่ยงภัยอย่างใหญ่หลวง
ในการนำสาส์นนี้มาบอกข้า

244
00:23:08,125 --> 00:23:11,708
เจ้าเป็นเพื่อนแท้ของข้า
ข้าจะลองคิดดูว่าควรทำยังไงดี

245
00:23:11,791 --> 00:23:13,541
อย่าคิดนานนักล่ะ ฟิกตูโร

246
00:23:13,625 --> 00:23:15,791
เหล่าหัวหน้าเผ่าเริ่มร้อนใจแล้ว

247
00:23:15,875 --> 00:23:20,875
พวกนั้นจะไม่ยอมนิ่งดูดาย
ปล่อยให้คนในเผ่าทยอยหายไป

248
00:23:20,958 --> 00:23:24,125
ขอบคุณมากที่แนะนำ เพื่อนเอ๋ย

249
00:23:26,375 --> 00:23:31,000
ข้ามาก็เพราะโตปุส เตร์เรนตุสตกอยู่ในอันตราย

250
00:23:57,375 --> 00:24:02,208
(สิบปีต่อมา)

251
00:24:14,875 --> 00:24:17,166
ขอบคุณที่ยอมมาพบ มิเตลิตัส

252
00:24:17,250 --> 00:24:20,000
- ข้าอยากออกมาตั้งสติหน่อย
- ข้าพร้อมรับใช้

253
00:24:20,083 --> 00:24:23,875
ข้าเป็นห่วงภพของเรา
แต่ลำพังตัวข้าเองทำอะไรไม่ได้

254
00:24:23,958 --> 00:24:25,791
ไม่ใช่ธุระกงการอะไรของข้านะ องค์ชาย

255
00:24:25,875 --> 00:24:30,708
แต่ท่านได้อ่านเรื่องล่าสุด
ของจอมฝันร้ายหลวงหรือยัง

256
00:24:34,375 --> 00:24:38,625
เจ้าชายเออร์เนวัล
ทำไมราชวงศ์จึงทอดทิ้งพวกเรา

257
00:24:38,708 --> 00:24:41,333
ทำไมท่านจึงไม่ขัดขวางหายนะของเรา

258
00:24:41,416 --> 00:24:44,000
โปรคุสเตสจงเจริญ!

259
00:24:44,083 --> 00:24:48,750
ภูตสะพรึงชั้นสูงเพียงคนเดียวที่ใส่ใจเรา

260
00:24:51,625 --> 00:24:53,791
ไม่นะ อย่าเพิ่งสิ ขอ

261
00:24:53,875 --> 00:24:56,375
เราจะค่อยๆ มลายหายไป

262
00:24:57,958 --> 00:24:59,041
ทำยังไงดี

263
00:25:04,041 --> 00:25:08,083
ไม่นะ

264
00:25:20,833 --> 00:25:22,416
เราต้องเปลี่ยนแปลง

265
00:25:36,666 --> 00:25:39,458
ไม่นะ นิทานของหนู

266
00:25:40,416 --> 00:25:44,166
ยายบอกแล้วว่าเด็กผู้หญิงเป็นนักเขียนไม่ได้

267
00:26:01,375 --> 00:26:03,583
วันนี้แหละ ภูตสะพรึงของฉัน

268
00:26:03,666 --> 00:26:06,666
โลกจะได้พบกับพวกเจ้าเสียที

269
00:26:25,916 --> 00:26:28,958
(เรื่องแสนสะพรึง)

270
00:26:33,333 --> 00:26:37,750
ได้โปรด ฝ่าพระบาท
กระหม่อมต้องขออีกสักครั้ง

271
00:26:40,625 --> 00:26:42,000
ฟิกตูโร อย่า

272
00:26:58,833 --> 00:27:00,833
หากท่านยอมให้ข้าช่วย

273
00:27:00,916 --> 00:27:06,958
ข้าจะจัดแจงให้ภูตสะพรึงที่ฉลาดล้ำ
หาทางข้ามภพไปให้ได้

274
00:27:07,458 --> 00:27:10,625
ในฐานะพระราชา ท่านต้องช่วยเราจาก…

275
00:27:10,708 --> 00:27:13,916
พอแล้ว โปรคุสเตส ออกไปก่อน

276
00:27:14,791 --> 00:27:17,375
องครักษ์ พาโปรคุสเตสออกไป

277
00:27:17,458 --> 00:27:18,500
พ่ะย่ะค่ะ

278
00:27:19,458 --> 00:27:20,583
เขาไปแล้วครับ ท่านพ่อ

279
00:27:23,083 --> 00:27:25,083
ขอบใจนะลูก

280
00:27:27,208 --> 00:27:28,250
ท่านแม่

281
00:27:29,875 --> 00:27:32,625
สวัสดีจ้ะ ลูกชายสุดหล่อของแม่

282
00:27:34,791 --> 00:27:39,791
ผอมไปนะลูก กินอะไรบ้างรึเปล่าเนี่ย

283
00:27:39,875 --> 00:27:43,208
แม่ ข้าสบายดี ท่านล่ะ

284
00:27:49,625 --> 00:27:51,333
- แม่ไม่สบายเหรอ
- เปล่า

285
00:27:53,333 --> 00:27:54,416
เอามาหน่อย

286
00:27:56,833 --> 00:28:00,000
แม่แค่ต้องใช้ฝันร้ายนิดหน่อยจ้ะ ไม่มีอะไร

287
00:28:01,125 --> 00:28:03,083
(ฝันร้ายตามสูตรฉบับที่สิบสาม
โดยโปรคุสเตส)

288
00:28:03,166 --> 00:28:04,458
เรียบร้อยแล้ว

289
00:28:06,166 --> 00:28:09,750
โปรคุสเตสสัญญาว่าจะเขียน
"ผลงานชิ้นเอก" มาหลายปีแล้ว แต่ก็ไม่มีวี่แวว

290
00:28:26,708 --> 00:28:27,958
ไหนดูหน่อย…

291
00:28:30,166 --> 00:28:35,416
ฝันร้ายทุกวันนี้มันไม่เหมือนเมื่อก่อน

292
00:28:40,166 --> 00:28:41,208
ท่านแม่

293
00:28:42,500 --> 00:28:44,416
ไม่ๆ ไม่ต้องห่วง

294
00:28:44,916 --> 00:28:47,791
ขอแค่ลูกไม่เป็นอะไรก็พอแล้ว

295
00:28:47,875 --> 00:28:50,291
จะมาสั่งให้ข้าไม่ห่วงได้ยังไง

296
00:28:50,375 --> 00:28:54,791
แม่ของเจ้ากับพ่อทำทุกอย่างสุดความสามารถแล้ว

297
00:28:54,875 --> 00:28:59,291
ถ้าเพียงแต่เรามีเวลา
และมีพละกำลังมากกว่านี้…

298
00:29:00,541 --> 00:29:02,500
ถึงเวลาแล้ว

299
00:29:02,583 --> 00:29:07,333
เจ้าจะต้องตัดสินอนาคตของโตปุส เตร์เรนตุส

300
00:29:07,416 --> 00:29:08,958
ไร้สาระแท้ๆ

301
00:29:10,291 --> 00:29:12,125
อย่าได้ประมาทโปรคุสเตส

302
00:29:12,708 --> 00:29:19,041
การตัดสินใจของลูกทุกครั้ง
จะก่อผลตามมาสารพัดอย่างไม่จบสิ้น

303
00:29:23,166 --> 00:29:24,333
โปรคุสเตส!

304
00:29:26,000 --> 00:29:27,541
ฝ่าพระบาท

305
00:29:27,625 --> 00:29:32,583
ข้ากำลังเขียนฝันประจำวันอยู่เลย

306
00:29:32,666 --> 00:29:34,166
ดูเหมือนไม่ได้เขียนนะ

307
00:29:34,250 --> 00:29:37,125
ท่านไม่เข้าใจหรอก

308
00:29:37,208 --> 00:29:40,666
แต่คนเป็นนักเขียนต้องมีเวลาว่าง

309
00:29:40,750 --> 00:29:44,041
ต้องผ่อนคลายไปทำอะไรอย่างอื่นบ้าง

310
00:29:44,125 --> 00:29:47,208
นั่นคือสิ่งที่ข้ามาคุยในวันนี้
ท่านพ่อท่านแม่ของข้าป่วยหนัก

311
00:29:47,291 --> 00:29:51,875
เป็นเพราะทุกวันนี้ยากที่จะรักษาสุขภาพ…

312
00:29:51,958 --> 00:29:54,291
ข้าว่าเป็นเพราะเรื่องที่เจ้าแต่ง

313
00:29:54,375 --> 00:29:57,333
ฝันร้ายที่เจ้าเขียน
ไม่น่ากลัวสำหรับมนุษย์แล้ว

314
00:29:57,416 --> 00:29:59,541
งั้นก็เป็นความผิดพวกเขา

315
00:29:59,625 --> 00:30:02,541
ไปโทษผู้อ่านผู้ชมโน่น

316
00:30:03,416 --> 00:30:05,791
ข้าอยากเรียกนักเขียนมาที่นี่ นักเขียนมนุษย์

317
00:30:05,875 --> 00:30:09,041
พูดอะไรบัดสีบัดเถลิง บ้าไปแล้ว

318
00:30:09,125 --> 00:30:11,875
เราจะมีจอมฝันร้ายหลวงสองคนไม่ได้

319
00:30:11,958 --> 00:30:13,791
แล้วมนุษย์จะข้ามภพมาได้ยังไง

320
00:30:13,875 --> 00:30:16,625
ข้าก็คิดมาตลอด แล้วก็คิดออกแล้ว

321
00:30:17,125 --> 00:30:18,375
ถึงเวลาเปลี่ยนแปลง

322
00:30:18,458 --> 00:30:22,000
ข้าแต่งผลงานชิ้นเอกกำลังจะเสร็จ

323
00:30:22,083 --> 00:30:27,666
อดทนไว้ องค์ชายหนุ่ม
แล้วท่านจะได้เห็นฝันร้ายคุณภาพจากข้า

324
00:30:29,583 --> 00:30:32,416
ข้าทนมามากพอแล้ว

325
00:30:45,291 --> 00:30:46,291
ฟรังซิสกา

326
00:30:48,041 --> 00:30:49,041
สวัสดี

327
00:30:49,791 --> 00:30:54,250
ออกุสโต ฉันกำลังจะไปหาพ่อนาย
ที่สำนักงานบรรณาธิการ

328
00:30:54,333 --> 00:30:56,541
ใช่ ฉันรู้ อยากมาอวยพรให้เธอโชคดี

329
00:30:56,625 --> 00:30:58,458
แต่จริงๆ ไม่ต้องใช้โชคหรอกนะ

330
00:30:58,541 --> 00:31:03,333
ก็แค่พ่อฉันตัดกำลังใจคนเก่งชะมัด
แต่เธอทำได้ดีแน่ๆ

331
00:31:03,416 --> 00:31:05,916
งั้นฉันจะลองดูสักตั้งแล้วกัน

332
00:31:06,000 --> 00:31:08,250
ได้เลย ไปเถอะ

333
00:31:11,541 --> 00:31:13,333
เอาละ งั้นไปก่อนนะ

334
00:31:13,416 --> 00:31:14,375
สวัสดี

335
00:31:15,750 --> 00:31:18,875
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เรื่องของเธอ

336
00:31:19,375 --> 00:31:21,708
น่าสนใจมากๆ มาตลอดเลยนะ

337
00:31:28,125 --> 00:31:30,958
คุณฟรังซิสกา อีเมลดา

338
00:31:31,041 --> 00:31:36,833
สุภาพสตรีอย่างคุณ
มาเขียนเรื่องเลวร้ายแบบนี้ทำไม

339
00:31:36,916 --> 00:31:38,750
อย่าทำให้ชื่อเสียงดีๆ ต้องแปดเปื้อนเลย

340
00:31:38,833 --> 00:31:41,458
แต่คุณได้อ่านสักตัวไหมคะ

341
00:31:41,541 --> 00:31:45,250
ผมไม่อยากเสียเวลาอ่านงานขยะ

342
00:31:46,125 --> 00:31:50,208
วรรณกรรมและศิลปะควรสะท้อนความจริง

343
00:31:50,291 --> 00:31:52,666
ไม่ใช่สร้างความจริงขึ้นมาใหม่

344
00:31:54,708 --> 00:31:55,750
เดี๋ยวสิ

345
00:32:08,625 --> 00:32:11,458
คุณยายพูดไว้ไม่ผิดเลยค่ะ

346
00:32:12,625 --> 00:32:13,541
หนูยอมเลิกแล้ว

347
00:32:30,708 --> 00:32:32,875
(โดยฟรังซิสกา อีเมลดา)

348
00:32:38,625 --> 00:32:40,500
(โดยแฟรงเกลดา)

349
00:32:44,708 --> 00:32:46,708
ถ้าฟรังซิสกา อีเมลดาเขียนไม่ได้

350
00:32:47,208 --> 00:32:49,333
แฟรงเกลดาจะเขียนให้

351
00:32:49,416 --> 00:32:53,791
ฉันจะเป็นนักเขียนนิยาย
แฟนตาซีสยองขวัญที่ดีสุดเท่าที่เคยมีมา

352
00:32:59,375 --> 00:33:02,000
ขออภัย ฟรังซิสกา ทำให้ตกใจหรือเปล่า

353
00:33:02,750 --> 00:33:04,625
เราเคยเจอกันแล้วนี่

354
00:33:05,125 --> 00:33:07,083
ใช่ ตอนเรายังเด็ก

355
00:33:07,166 --> 00:33:08,083
ใช่นายจริงๆ ด้วย

356
00:33:08,166 --> 00:33:10,250
ใช่ ข้าได้อ่านเรื่องทั้งหมดของเจ้า

357
00:33:10,333 --> 00:33:12,125
งานชิ้นเอกทั้งนั้น

358
00:33:12,916 --> 00:33:16,000
ข้าชื่อเออร์เนวัล เจ้าชายภูตสะพรึง

359
00:33:16,083 --> 00:33:18,041
ตามที่เจ้าตั้งชื่อให้กับเผ่าพันธุ์เรา

360
00:33:18,125 --> 00:33:19,791
- แต่ว่า…
- แม้เราต้องอยู่หลบๆ ซ่อนๆ

361
00:33:19,875 --> 00:33:23,750
แต่เจ้ากลับจับถึงความเป็นพวกเราได้เลิศมาก

362
00:33:23,833 --> 00:33:26,666
ข้าถึงได้มาหา เพราะต้องการความช่วยเหลือ

363
00:33:26,750 --> 00:33:28,208
ให้ฉันช่วยเหรอ

364
00:33:28,708 --> 00:33:30,958
แต่นายไม่ได้มีอยู่จริงนี่

365
00:33:31,041 --> 00:33:32,666
ตัวข้าไม่มีจริงรึ

366
00:33:33,541 --> 00:33:35,041
อะไรจริงหรือไม่จริงกันแน่

367
00:33:35,125 --> 00:33:39,500
เราอยู่กันคนละมิติ
แต่เจ้าก็แอบมองเข้ามาทุกครั้งที่แต่งเรื่อง

368
00:33:50,250 --> 00:33:52,458
ทุกวันนี้พวกมนุษย์พยายามหาเหตุผล

369
00:33:52,541 --> 00:33:55,291
ให้กับฝันร้ายทุกเรื่องที่เราส่งไป

370
00:33:55,375 --> 00:33:57,458
พวกนายสร้างฝันร้ายของเราเหรอ

371
00:33:57,541 --> 00:33:59,750
ใช่ จอมฝันร้ายหลวงเป็นคนสร้าง

372
00:33:59,833 --> 00:34:03,833
เราทุกคนต้องพึ่ง "ความสามารถ" ของเขา
แต่เขาก็แก่ล้าสมัยไปแล้ว

373
00:34:04,500 --> 00:34:06,291
เขียนแต่ฝันซ้ำซากจำเจ

374
00:34:06,375 --> 00:34:08,750
ถ้าเรามีเรื่องเด็ดกว่านี้…

375
00:34:09,916 --> 00:34:11,000
แล้วฉันจะได้อะไร

376
00:34:11,083 --> 00:34:14,750
อย่ากลัวเลย ข้าชื่นชมเจ้า
ไม่มีทางทำร้ายเจ้าเด็ดขาด

377
00:34:14,833 --> 00:34:17,875
เราแค่ต้องทำความเข้าใจมนุษย์ให้มากขึ้น

378
00:34:17,958 --> 00:34:19,875
ทุกวันนี้พวกเจ้ากลัวอะไรกัน

379
00:34:22,333 --> 00:34:23,833
กลัวตัวตนลึกๆ ในใจเราเอง

380
00:34:24,416 --> 00:34:26,875
น่าสนใจมาก ได้โปรด มาช่วยเราหน่อย

381
00:34:30,000 --> 00:34:31,000
ไม่สิ

382
00:34:31,083 --> 00:34:33,208
ตกลง แล้วจะต้องไปยังไง

383
00:34:33,291 --> 00:34:35,416
ไปได้เพียงแต่สติสัมปชัญญะเท่านั้น

384
00:34:35,500 --> 00:34:36,916
เอ๊ะ แล้วฉันจะ…

385
00:34:37,000 --> 00:34:38,416
ให้ข้าช่วยนะ

386
00:34:39,625 --> 00:34:40,791
เดี๋ยวก่อน

387
00:34:40,875 --> 00:34:42,416
ทำใจสบายๆ ไว้

388
00:34:42,500 --> 00:34:45,375
เจ้าอ่านกลอนบทล่าสุดที่เขียนให้ข้าฟังได้ไหม

389
00:34:52,166 --> 00:34:57,250
คิดว่าเราอยู่ลำพัง

390
00:34:57,333 --> 00:35:02,125
สองเราในค่ำคืนนี้

391
00:35:02,208 --> 00:35:07,375
แต่ในฝันร้ายที่มี

392
00:35:07,458 --> 00:35:12,666
ไม่อาจเผยทุกสิ่งไป

393
00:35:12,750 --> 00:35:17,750
หยดหมึกมองจ้องตอบมา

394
00:35:17,833 --> 00:35:22,916
ดวงตาจารจดไว้

395
00:35:23,000 --> 00:35:28,083
ในเงามืดเฝ้าอาศัย

396
00:35:28,166 --> 00:35:33,416
ซ่อนกายในกระดาษนั้น

397
00:35:33,500 --> 00:35:37,458
ไม่น่ากลัวอย่างที่หวั่น

398
00:35:37,541 --> 00:35:43,375
สัมผัสสิ่งลี้ลับเมื่ออ่าน

399
00:35:43,458 --> 00:35:48,208
หมึกล่องหนนี้

400
00:35:48,291 --> 00:35:53,041
มีชีวิตขึ้นมา

401
00:35:53,125 --> 00:35:56,875
นักเขียนผู้ซึ่งเป็น…

402
00:35:58,000 --> 00:35:58,958
ภูตสะพรึง

403
00:36:04,375 --> 00:36:06,375
มากับข้าสิ ฟรังซิสกา

404
00:36:06,458 --> 00:36:07,791
ไม่ใช่ฟรังซิสกา

405
00:36:10,708 --> 00:36:13,208
ฉันคือแฟรงเกลดา

406
00:37:15,375 --> 00:37:17,125
มนุษย์เหรอ

407
00:37:17,208 --> 00:37:21,000
ไม่เคยโดนหยามหนักขนาดนี้มาก่อน

408
00:37:21,083 --> 00:37:24,791
หยามทั้งข้าและเผ่าทั้งเจ็ด

409
00:37:26,833 --> 00:37:32,333
แนวคิดของเจ้าอาจไม่ได้แย่นัก เจ้าชายน้อย

410
00:38:18,791 --> 00:38:20,875
อีกไม่นานหรอก เทพีข้า

411
00:38:20,958 --> 00:38:24,041
ชาวเผ่าทั้งเจ็ดมาถึงกันแล้ว

412
00:38:28,750 --> 00:38:30,291
ตระกูลมนตรามาแล้ว

413
00:38:30,375 --> 00:38:32,166
อาลูซาสต์ลี

414
00:38:33,416 --> 00:38:37,291
ดูเบียมกับตีเมตจากตระกูลจิตใจก็มา

415
00:38:40,958 --> 00:38:44,000
เซมุตจากปฐมตระกูล

416
00:38:45,625 --> 00:38:50,291
ท่านหญิงไซเรนจากตระกูลห้วงลึก
ขอบคุณที่มา

417
00:38:53,166 --> 00:38:58,000
จอมดูดเลือดจากตระกูลความมืดและเจ้า… แพะ

418
00:39:01,541 --> 00:39:04,041
อ้อ ท่านหญิงโคโยเต้จากตระกูลมรณา

419
00:39:04,125 --> 00:39:06,791
กรุณาให้เกียรติเราด้วย วิเศษจริงๆ

420
00:39:06,875 --> 00:39:09,208
เปลี่ยนกระแสชีวิตจะนำพาหายนะ

421
00:39:09,291 --> 00:39:12,583
ข้าถูกเรียกมาประชุมด่วน

422
00:39:12,666 --> 00:39:17,250
เพื่อตัดสินชะตาของแดนภูตสะพรึง

423
00:39:17,750 --> 00:39:22,583
ข้อความสำคัญที่ว่าเขียนไว้แบบนั้น

424
00:39:22,666 --> 00:39:24,166
ท่านโกโก้มาแล้ว

425
00:39:24,250 --> 00:39:27,791
อะไรมันจะสำคัญขนาดนั้น

426
00:39:27,875 --> 00:39:33,000
ข้าถึงกับต้องยกเลิกแผนทั้งหมด

427
00:39:33,083 --> 00:39:36,458
อธิบายมาเดี๋ยวนี้ จอมฝันร้ายหลวง

428
00:39:36,541 --> 00:39:39,708
ได้ขอรับ ท่านโกโก้จากตระกูลผู้ช่วงชิง

429
00:39:39,791 --> 00:39:43,000
นี่เป็นจังหวะสำคัญในชีวิตข้า

430
00:39:43,083 --> 00:39:49,041
ที่ได้มายืนต่อหน้าท่านผู้นำเหล่าเจ็ดตระกูล
ผู้ทรงเกียรติและน่าเกรงขาม

431
00:39:49,125 --> 00:39:54,583
เราต้องตัดสินชะตาของโตปุส เตร์เรนตุสที่รัก

432
00:39:54,666 --> 00:39:55,708
บ้าไปแล้ว

433
00:39:55,791 --> 00:39:57,750
ตอนแรกพระราชาพระราชินีโดนก่อน

434
00:39:57,833 --> 00:40:00,958
แต่จากนั้นก็จะเป็นพวกเรา

435
00:40:01,041 --> 00:40:04,791
เราจะทยอยพบจุดจบกันในไม่ช้า

436
00:40:04,875 --> 00:40:07,500
เราต้องไว้ใจพระราชาและพระราชินี

437
00:40:07,583 --> 00:40:11,291
ไม่มีสองพระองค์นั้น
อาณาจักรนี้ก็ไม่อาจดำรงอยู่ได้

438
00:40:11,375 --> 00:40:15,750
ทำตัวมีเกียรติแล้วไปคุยกันต่อหน้าเถอะ

439
00:40:15,833 --> 00:40:18,250
ข้าอาจมีทางออกให้ทุกท่าน

440
00:40:18,333 --> 00:40:21,125
ข้าเรียกทุกท่านมาที่นี่ มิตรสหายผู้โหดเหี้ยม

441
00:40:21,208 --> 00:40:25,500
เพราะข้าค้นพบสิ่งที่ไม่เคยมีใครล่วงรู้มาก่อน

442
00:40:25,583 --> 00:40:28,875
ข้าได้เห็นเรื่องน่าอัศจรรย์ใจ

443
00:40:28,958 --> 00:40:32,375
ด้วยดวงตาของข้านี้ ข้าเห็นเจ้าชายเออร์เนวัล

444
00:40:32,458 --> 00:40:34,916
ข้ามผ่านประตูมิติไปยังดินแดนคนเป็น

445
00:40:35,000 --> 00:40:37,208
- ไม่นะ ไปได้ยังไง
- ไม่มีทาง

446
00:40:37,291 --> 00:40:38,541
- อะไรนะ
- จริงเหรอ

447
00:40:38,625 --> 00:40:41,958
ต้องมีคนที่นั่นคิดถึงเขาอยู่ตลอดเวลา

448
00:40:42,041 --> 00:40:45,000
แล้วนั่นก็ยืนยันสมมติฐานของข้า

449
00:40:45,083 --> 00:40:48,875
ซึ่งพระราชาและพระราชินี
ทรงบอกปัดอย่างโกรธเกรี้ยว

450
00:40:48,958 --> 00:40:52,541
และถึงขั้นล้อเลียนข้านับครั้งไม่ถ้วน

451
00:40:52,625 --> 00:40:55,166
แต่ข้าจะไม่ยอมทนเงียบอีกต่อไป

452
00:40:55,250 --> 00:40:59,291
หากข้าสามารถช่วยพวกท่าน
และตระกูลทั้งหลายไว้ได้

453
00:40:59,375 --> 00:41:04,166
หากเราหาทางบุกดินแดนคนเป็นได้…

454
00:41:04,250 --> 00:41:05,750
ไม่มีทางอื่นแล้ว

455
00:41:05,833 --> 00:41:10,708
ดังนั้น ข้าจึงบังอาจขอแรงสนับสนุน

456
00:41:10,791 --> 00:41:13,416
เพื่อจะยึดครองอาณาจักรนี้

457
00:41:13,500 --> 00:41:17,875
และเปิดศักราชใหม่กันเสียที

458
00:41:18,958 --> 00:41:19,875
ดี

459
00:41:20,833 --> 00:41:23,833
เจ้าแสร้งหลอกเราด้วยปัญญาจอมปลอม

460
00:41:26,166 --> 00:41:30,125
เพราะอยากปกปิดสิ่งที่เห็นกันอยู่โต้งๆ งั้นรึ

461
00:41:31,458 --> 00:41:33,541
ใช่

462
00:41:33,625 --> 00:41:36,833
ถ้าปัญหาของภพนี้

463
00:41:36,916 --> 00:41:41,458
มาจากเรื่องของจอมฝันร้ายหลวงล่ะ

464
00:41:41,541 --> 00:41:44,500
เราจะข้ามภพไปได้ยังไง

465
00:41:44,583 --> 00:41:48,708
ถ้าพวกเรายิ่งไร้ความหมาย
ในสายตาของมนุษย์มากขึ้นทุกที

466
00:41:48,791 --> 00:41:50,458
ในที่สุดก็มีคนพูด

467
00:41:50,541 --> 00:41:56,583
ช่วงนี้เขียนอะไรบ้างไหม โปรคุสเตส

468
00:41:56,666 --> 00:41:59,916
เอาฝันร้ายมาให้ดูหน่อย

469
00:42:00,000 --> 00:42:02,125
กล้าดียังไงถึงตั้งคำถามกับข้า

470
00:42:02,208 --> 00:42:05,125
ไม่มีใครเขียนได้แบบข้าอีกแล้ว

471
00:42:05,208 --> 00:42:09,041
ความสามารถปั้นแต่งเรื่องของข้า
โดดเด่นหาตัวจับยาก

472
00:42:09,125 --> 00:42:13,458
ใช้คำก็หรูหรา สัมผัสนอกในอลังการ

473
00:42:13,541 --> 00:42:15,208
เรื่องที่ข้าแต่งมัน…

474
00:42:15,291 --> 00:42:16,750
ซ้ำซาก

475
00:42:17,750 --> 00:42:21,875
พิสูจน์คุณค่าตัวเองมาสิ
เอางานเขียนล่าสุดมาอ่านหน่อย

476
00:42:21,958 --> 00:42:23,333
ได้แน่

477
00:42:23,416 --> 00:42:26,916
ข้าจะเอาผลงานชิ้นเอกล่าสุดให้ดู

478
00:42:27,000 --> 00:42:30,791
ทุกคนจะเห็นว่าโทษข้าไม่ได้

479
00:42:30,875 --> 00:42:35,083
กับสถานการณ์น่าอายเช่นนี้

480
00:42:44,666 --> 00:42:47,500
เรื่องแต่งจะทำลายการคงอยู่

481
00:43:29,875 --> 00:43:31,791
เจ้าสองคนน่าจะเข้ากันได้นะ

482
00:43:38,791 --> 00:43:39,833
มาเลย

483
00:43:44,458 --> 00:43:46,291
นี่เราอยู่ที่ไหนกัน

484
00:43:46,375 --> 00:43:47,291
ที่นี่คือบ้านของข้า

485
00:43:47,375 --> 00:43:50,750
แต่นี่เป็นของจริงหรือแค่จินตนาการล่ะ
ในนี้มีภูตสะพรึงกี่ตนกัน

486
00:43:50,833 --> 00:43:52,666
อสูรกับภูตสะพรึงเหมือนกันไหม

487
00:43:52,750 --> 00:43:55,500
ปกติแล้วภูตสะพรึงมีอายุยืนยาวเท่าใด
อยู่กันมานานแค่ไหนแล้ว

488
00:43:55,583 --> 00:43:58,541
เวลาที่นี่ต่างจากโลกมนุษย์

489
00:43:59,833 --> 00:44:03,000
ต่างยังไง หนึ่งชั่วโมงเทียบได้กับ…

490
00:44:03,083 --> 00:44:05,833
เจ้าไม่มีทางเข้าใจแดนภูตสะพรึง

491
00:44:05,916 --> 00:44:08,833
ถ้ายังใช้ตรรกะของดินแดนคนเป็น

492
00:44:18,541 --> 00:44:19,750
ที่นี่…

493
00:44:21,416 --> 00:44:22,875
ที่นี่คืออะไรกันแน่

494
00:44:24,041 --> 00:44:28,791
มีปริศนา เร้าอารมณ์ สยองขวัญ

495
00:44:28,875 --> 00:44:32,625
เป็นผลงานสร้างสรรค์ของนักเขียน

496
00:44:32,708 --> 00:44:37,208
เก็บเกี่ยวจากความรู้สึกนึกคิด

497
00:44:37,291 --> 00:44:41,625
เชิญเข้าสู่ในจิตใจของตน

498
00:44:42,333 --> 00:44:49,291
ฉันเคยมาที่นี่

499
00:44:51,166 --> 00:44:55,625
ด้วยความฉลาดล้ำและสัญชาตญาณ

500
00:44:55,708 --> 00:44:59,458
เมื่อเอามาใช้ในงานสร้างสรรค์

501
00:44:59,541 --> 00:45:04,083
ทำให้เห็นความเป็นจริงนี้

502
00:45:04,166 --> 00:45:09,041
แดนแห่งแรงบันดาลใจ

503
00:45:09,125 --> 00:45:13,375
ฉันเคยมาที่นี่

504
00:45:13,458 --> 00:45:18,125
ในฝัน หรือในหมึกที่ใช้เขียน

505
00:45:18,208 --> 00:45:22,208
ฉันเคยมาที่นี่

506
00:45:22,291 --> 00:45:27,083
แม้ความทรงจำนั้นลางเลือน

507
00:45:27,166 --> 00:45:31,000
โลกใหม่ทั้งใบ

508
00:45:31,083 --> 00:45:37,750
เพื่อสรรสร้างค้นพบสิ่งใหม่

509
00:45:47,375 --> 00:45:51,583
ข้ามเส้นแบ่งนั้นมาได้

510
00:45:51,666 --> 00:45:55,875
สู่ดินแดนมหัศจรรย์

511
00:45:55,958 --> 00:46:00,041
แต่จริงเสียยิ่งกว่าจริง

512
00:46:00,125 --> 00:46:04,541
ฉันเคยมาที่นี่

513
00:46:05,291 --> 00:46:09,166
เพียงคิดให้ดีก็จะเห็น

514
00:46:09,250 --> 00:46:13,625
หรืออาจเป็นตรงกันข้าม

515
00:46:13,708 --> 00:46:18,083
ด้วยการเขียนจากจินตนาการ

516
00:46:18,166 --> 00:46:23,041
แล้วจึงมาเยือนเราอีกครั้ง

517
00:46:23,125 --> 00:46:27,208
- นี่อาณาจักรของเรา
- ฉันเคยมาที่นี่

518
00:46:27,291 --> 00:46:31,916
- ในฝัน หรือในน้ำหมึกที่จดจาร
- นี่อาณาจักรของเรา

519
00:46:32,000 --> 00:46:36,166
- ฉันเคยมาที่นี่
- นี่อาณาจักรของเรา

520
00:46:36,250 --> 00:46:41,083
- ฝันใหญ่ได้ตรงนี้
- แม้ความทรงจำนั้นลางเลือน

521
00:46:41,166 --> 00:46:44,750
โลกใหม่ทั้งใบ

522
00:46:44,833 --> 00:46:51,500
เพื่อสรรสร้างค้นพบสิ่งใหม่

523
00:46:52,291 --> 00:46:56,583
- เชิญเข้ามาในจิตใจ
- ข้ามเส้นแบ่งนั้นมาได้

524
00:46:56,666 --> 00:47:00,875
- แดนแห่งแรงบันดาลใจ
- สู่ดินแดนแสนอัศจรรย์ใจ

525
00:47:00,958 --> 00:47:05,416
- จึงมาเยือนเราอีกครา
- แต่จริงเสียยิ่งกว่าจริง

526
00:47:05,500 --> 00:47:09,250
- ฉันเคยมาที่นี่
- ตอนนี้คือบ้านของเจ้า

527
00:47:18,708 --> 00:47:23,500
ขอต้อนรับสู่โตปุส เตร์เรนตุส แดนภูตสะพรึง

528
00:47:24,833 --> 00:47:26,166
ขอบคุณมาก

529
00:47:59,583 --> 00:48:02,250
ไปเร็ว

530
00:48:04,708 --> 00:48:06,208
ไปเลย

531
00:48:09,125 --> 00:48:10,250
ให้ไว

532
00:48:46,375 --> 00:48:48,458
ว้าว

533
00:48:59,833 --> 00:49:02,750
แฟรงเกลดา นี่คือท่านพ่อท่านแม่

534
00:49:04,375 --> 00:49:06,541
เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้พบค่ะ

535
00:49:06,625 --> 00:49:08,375
ยินดีต้อนรับจ้ะ แม่หนู

536
00:49:08,458 --> 00:49:10,166
ขอบคุณค่ะ

537
00:49:10,833 --> 00:49:16,750
ไชโย นักเขียนมนุษย์
ผู้เปี่ยมพรสวรรค์มาถึงเสียที

538
00:49:18,500 --> 00:49:19,625
"ผู้เปี่ยมพรสวรรค์" เหรอ

539
00:49:19,708 --> 00:49:20,791
ใช่สิ

540
00:49:20,875 --> 00:49:23,833
องค์ชายพูดถึงเจ้าอยู่ตลอดเวลา

541
00:49:25,916 --> 00:49:28,291
แฟรงเกลดา นี่โปรคุสเตส

542
00:49:28,375 --> 00:49:32,791
จอมฝันร้ายหลวง
หนึ่งเดียวคนนี้ยินดีรับใช้

543
00:49:34,125 --> 00:49:35,208
ยินดีที่ได้พบค่ะ

544
00:49:35,291 --> 00:49:39,875
ตื่นเต้นอยากอ่านเรื่องของเจ้าแทบทนไม่ไหวละ

545
00:49:39,958 --> 00:49:43,791
ได้เลย นี่ค่ะ หวังว่าจะชอบนะ

546
00:49:43,875 --> 00:49:45,666
ได้ ข้าจะเอาไปแล้ว…

547
00:49:45,750 --> 00:49:51,083
โปรคุสเตส อ่านตรงนี้
ให้แฟรงเกลดาเห็นปฏิกิริยาท่านเลยสิ

548
00:49:51,166 --> 00:49:53,041
ฝ่าพระบาท

549
00:50:01,375 --> 00:50:04,958
(เอลโกโก้พูดอย่างมั่นอกมั่นใจ)

550
00:50:05,041 --> 00:50:06,458
(มีใจรักดนตรี)

551
00:50:16,708 --> 00:50:18,625
(ผีที่มีความสามารถสูงส่ง…)

552
00:50:18,708 --> 00:50:20,208
(จบบริบูรณ์)

553
00:50:32,291 --> 00:50:33,833
ขอถามหน่อย

554
00:50:34,458 --> 00:50:35,750
คะ

555
00:50:35,833 --> 00:50:38,250
อะไรดลใจให้เขียนออกมา

556
00:50:38,791 --> 00:50:43,166
ฉันอยากหนีจากความจริง

557
00:50:44,500 --> 00:50:47,500
เวลาอยากระบายอารมณ์จะยิ่งเขียนได้ดีขึ้น

558
00:50:48,791 --> 00:50:49,958
เข้าใจแล้ว

559
00:50:50,458 --> 00:50:54,208
แล้วคิดว่ายังไงคะ

560
00:50:54,291 --> 00:50:56,791
ก็ไม่เลว รวมๆ แล้วก็ใช้ได้อยู่

561
00:50:56,875 --> 00:50:58,708
แต่ไม่มีอะไรให้พูดถึงเท่าไหร่

562
00:50:58,791 --> 00:51:05,125
บางตอนก็จืดชืด น่าเบื่อ ธรรมดา

563
00:51:05,958 --> 00:51:09,250
อย่าๆ อย่าคิดอย่างนั้น

564
00:51:09,333 --> 00:51:12,500
ถือว่าไม่เลวเมื่อนับว่าเป็นฝีมือของ

565
00:51:13,041 --> 00:51:14,541
มือสมัครเล่น

566
00:51:14,625 --> 00:51:18,125
แต่อย่าหลงคิดว่าเก่งเลิศเสียเต็มประดา

567
00:51:18,208 --> 00:51:19,958
เพราะเจ้าแค่เพิ่งเริ่มเท่านั้น

568
00:51:20,041 --> 00:51:24,166
ถ้าไม่ว่าอะไร ข้าแนะนำให้ก็ได้นะ

569
00:51:24,250 --> 00:51:29,416
จากประสบการณ์ที่สั่งสมมาบานตะไท

570
00:51:30,708 --> 00:51:33,250
ค่ะ ขอบคุณมาก

571
00:51:33,333 --> 00:51:35,916
ข้าว่าเจ้ายังทำโครงเรื่องไม่แน่น

572
00:51:36,666 --> 00:51:39,125
แรงจูงใจตัวละครไม่ชัดเจน

573
00:51:39,208 --> 00:51:44,583
เอาอย่างนี้ ข้าจะมอบ
คู่มือการเขียนงานสยองให้เจ้า

574
00:51:44,666 --> 00:51:46,583
เป็นหนังสือที่ข้าแต่งเอง

575
00:51:46,666 --> 00:51:51,125
ช่วยสอนวิธีเขียนงานอย่างถูกต้องทีละขั้น

576
00:51:51,208 --> 00:51:52,083
ได้ค่ะ

577
00:51:52,875 --> 00:51:53,791
ขอบคุณค่ะ

578
00:51:53,875 --> 00:51:56,125
เอางี้ พักกันหน่อยดีกว่า

579
00:51:56,208 --> 00:51:57,958
เอาไว้คุยกันนะ โปรคุสเตส

580
00:51:58,041 --> 00:52:01,375
ขอรับ องค์ชาย แทบรอไม่ไหวแล้ว

581
00:52:01,458 --> 00:52:02,291
เดี๋ยวค่ะ

582
00:52:04,125 --> 00:52:06,166
ขอหนังสือคืนด้วย

583
00:52:11,875 --> 00:52:12,958
เข้ามาเลย

584
00:52:22,208 --> 00:52:25,041
สมัยข้ายังเด็ก ข้าจะอยู่ในห้องนี้เป็นชั่วโมงๆ

585
00:52:25,708 --> 00:52:29,166
หนังสือเหล่านี้คือวรรณกรรม
และประวัติศาสตร์ภูตสะพรึง

586
00:52:30,833 --> 00:52:32,541
วิเศษไปเลย

587
00:52:34,416 --> 00:52:35,375
ชอบจัง

588
00:52:35,875 --> 00:52:37,708
เจ้าอยู่ในนี้เลยก็ได้

589
00:52:40,166 --> 00:52:43,208
เดี๋ยวฉันก็ต้องกลับแล้ว ขอบคุณนะ

590
00:52:51,500 --> 00:52:53,791
โปรคุสเตสขี้อิจฉา

591
00:52:54,375 --> 00:52:56,166
ฉันจะรู้ได้ยังไงว่านายจริงใจ

592
00:52:56,250 --> 00:52:58,875
เวลาข้าอ่านเรื่องของเจ้า ข้าไม่ใช่เออร์เนวัล

593
00:52:58,958 --> 00:53:01,833
ข้ากลายเป็นหนึ่งในตัวละครนับร้อยของเจ้า

594
00:53:02,375 --> 00:53:06,708
และเวลาที่ไม่ได้อ่าน ข้าก็คิดได้แต่…

595
00:53:09,833 --> 00:53:11,125
เรื่องราวของเจ้า

596
00:53:13,791 --> 00:53:16,708
ฉันก็อยากไว้ใจนายนะ แต่…

597
00:53:17,833 --> 00:53:19,375
- ไว้ใจได้เหรอ
- ได้สิ

598
00:53:20,083 --> 00:53:23,291
แล้วก็อย่าได้กังขากับความสามารถตัวเองเลยนะ

599
00:54:24,458 --> 00:54:27,166
(กาลครั้งหนึ่ง…)

600
00:54:33,583 --> 00:54:36,916
"ไม่มีทาง ข้าไม่ยอมให้เจ้าออกไปจากที่นี่"

601
00:54:37,458 --> 00:54:38,791
สุดยอดเลย

602
00:55:27,458 --> 00:55:30,083
ฟังก่อน มีเรื่องที่ข้าต้องบอกเจ้า

603
00:55:30,583 --> 00:55:34,000
ดินแดนนี้มหัศจรรย์ที่สุดเลย

604
00:55:38,458 --> 00:55:40,416
- แฟรงเกลดา ฟังก่อน
- ได้ไอเดียเยอะมาก

605
00:55:40,500 --> 00:55:41,541
ข้าต้องให้เจ้าช่วย

606
00:55:41,625 --> 00:55:44,083
ฉันไม่รู้ว่าจะช่วยได้ยังไง

607
00:55:45,833 --> 00:55:47,708
ช่วยได้สิ ได้มากกว่าที่เจ้าคิดอีก

608
00:55:48,750 --> 00:55:50,666
ข้าไม่รู้จะพูดยังไงด้วยซ้ำ

609
00:55:51,166 --> 00:55:53,708
มันอาจเร็วไปหน่อย ข้าเข้าใจ

610
00:55:54,208 --> 00:55:55,458
แต่เราไม่เหลือเวลาแล้ว

611
00:55:56,000 --> 00:55:58,833
ถ้าไม่ทำอะไรสักอย่าง
พวกเราจะหายไปตลอดกาล

612
00:55:59,625 --> 00:56:01,958
ข้าหมายถึง… คือมันก็…

613
00:56:08,166 --> 00:56:10,458
ข้าอยากถามว่าเจ้าอยากเป็น…

614
00:56:11,625 --> 00:56:13,416
จอมฝันร้ายหลวงไหม

615
00:56:13,500 --> 00:56:14,416
อยู่ที่นี่เลยเหรอ

616
00:56:16,708 --> 00:56:20,625
ข้ารู้ว่าอาจจะขอมากไป แต่ข้าก็ว่าอาจจะดีต่อ…

617
00:56:20,708 --> 00:56:23,000
พวกเราทุกคนน่ะนะ แต่

618
00:56:23,833 --> 00:56:25,833
ก็ดีต่อเจ้าด้วย

619
00:56:25,916 --> 00:56:27,416
ฉันคงไม่เก่งพอหรอก

620
00:56:27,500 --> 00:56:30,250
ข้ารู้ว่าเจ้าเก่ง และข้าพิสูจน์ได้ด้วย

621
00:56:30,958 --> 00:56:34,500
ข้าขอยืมหนังสือของเจ้า
ไปให้พ่อแม่ข้าสร้างฝันร้ายใหม่ๆ นะ

622
00:56:35,083 --> 00:56:38,666
ข้ามั่นใจว่าเรื่องของเจ้า
จะปลุกโตปุส เตร์เรนตุสให้ฟื้นคืนมาได้

623
00:56:40,250 --> 00:56:43,708
จะให้พวกท่านอ่านเรื่องของฉันเหรอ

624
00:56:44,208 --> 00:56:47,625
ขอร้อง เราจำเป็นต้องใช้มันจริงๆ เชื่อข้าเถอะ

625
00:56:51,416 --> 00:56:56,291
- ฉันไว้ใจนาย
- ช่างเป็นวันที่เหมาะจะสร้างประวัติศาสตร์

626
00:56:57,750 --> 00:57:00,833
วันนี้จะเป็นที่จดจำว่านักเขียน

627
00:57:00,916 --> 00:57:05,333
ยอมทิ้งอัตตาเพื่อช่วยกอบกู้โตปุส เตร์เรนตุส

628
00:57:05,916 --> 00:57:07,083
เกิดอะไรขึ้น

629
00:57:08,708 --> 00:57:11,666
เจ้าชายไม่ได้บอกเหรอว่าสัญญาอะไรไว้

630
00:57:11,750 --> 00:57:12,583
ไม่ได้บอก

631
00:57:12,666 --> 00:57:15,125
เขาจะขอหนังสือของเจ้า

632
00:57:15,208 --> 00:57:18,958
เพื่อให้ข้านำเรื่องมาพัฒนาต่อ

633
00:57:19,041 --> 00:57:21,416
- เออร์นิวัลฉลาดล้ำมาก
- นั่นไม่ใช่…ฟรังเก…

634
00:57:21,500 --> 00:57:24,375
มนุษย์ทุกคนจะได้รู้เรื่องของเรา

635
00:57:24,458 --> 00:57:27,083
- เจ้าจะมาเป็นผู้ช่วย…
- หยุดพูด

636
00:57:27,166 --> 00:57:29,875
ของนักเขียนผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในสองภพ ข้านี่ไงล่ะ

637
00:57:29,958 --> 00:57:32,458
- ทำกันได้ยังไง
- แฟรงเกลดา นั่นไม่ใช่…

638
00:57:32,958 --> 00:57:36,666
แต่องค์ชาย เมื่อวานเราคุยกันไว้แล้ว

639
00:57:37,166 --> 00:57:39,333
ข้าจะมาจัดการเจ้าทีหลัง

640
00:57:40,041 --> 00:57:42,750
เรื่องนี้เข้าใจผิดกันอย่างแรง

641
00:57:42,833 --> 00:57:43,875
ปล่อยข้านะ

642
00:57:53,708 --> 00:57:55,833
แฟรงเกลดา เรื่องไม่ใช่อย่างที่เจ้าคิด

643
00:57:55,916 --> 00:57:57,333
โปรคุสเตส เขา…

644
00:57:58,750 --> 00:58:01,333
โปรคุสเตสเป็นคนเดียวที่พูดความจริงที่นี่

645
00:58:01,416 --> 00:58:04,291
เขาบอกมาตรงๆ แต่แรกว่างานฉันแย่แค่ไหน

646
00:58:04,375 --> 00:58:07,250
ไปได้แล้ว อย่ามายุ่งกับฉัน

647
00:58:09,041 --> 00:58:11,000
- พรุ่งนี้ค่อยคุยกันนะ
- ไม่

648
00:58:11,083 --> 00:58:14,208
ไม่ พรุ่งนี้ฉันก็ไม่อยู่แล้ว

649
00:58:14,291 --> 00:58:17,833
ฉันไม่อยากยุ่งกับภูตสะพรึงหรือนายอีก

650
00:58:47,666 --> 00:58:49,125
องค์ชาย

651
00:58:51,416 --> 00:58:54,416
รู้ได้ไงว่าข้าอยู่ที่นี่ ไปซะ

652
00:58:54,916 --> 00:59:01,250
เมื่อทุกคนร่วมมือกัน
ข้าแน่ใจว่าเราจะหาทางแก้ปัญหานี้ได้

653
00:59:01,333 --> 00:59:04,083
ถ้าเพียงแต่นางจะอยู่ต่ออีกวันหนึ่ง

654
00:59:04,666 --> 00:59:05,958
แต่ก็สายเกินไปแล้ว

655
00:59:06,041 --> 00:59:06,875
ไม่ ยังไม่สาย

656
00:59:06,958 --> 00:59:12,250
ถ้าเราส่งฝันร้ายเบาๆ ไปให้สหายของท่าน…

657
00:59:12,333 --> 00:59:13,166
อะไรนะ

658
00:59:13,250 --> 00:59:17,541
เตือนให้ระลึกว่าชีวิตของนาง
ในดินแดนคนเป็นช่างเลวร้ายแค่ไหน

659
00:59:17,625 --> 00:59:20,833
นางอาจเปลี่ยนใจยอมอยู่ต่ออีกหน่อย

660
00:59:20,916 --> 00:59:22,458
แต่แบบนั้นจะทำร้ายนาง

661
00:59:22,541 --> 00:59:25,333
ไม่เลย ไม่

662
00:59:26,500 --> 00:59:27,875
ก็ไม่ได้ทำเยอะ

663
00:59:28,375 --> 00:59:31,833
แค่พอให้นางอยู่ต่อ

664
00:59:31,916 --> 00:59:34,958
และปกป้องไม่ให้พ่อแม่ท่าน
และอาณาจักรนี้ร่วงโรยไป

665
00:59:35,041 --> 00:59:38,291
ก็ได้ แต่ข้าจะเป็นคนดูแลฝันร้ายนั้นเอง

666
00:59:38,875 --> 00:59:40,583
แน่นอน

667
00:59:40,666 --> 00:59:45,291
ข้าแค่ต้องแต่งเรื่องจากจุดสำคัญในชีวิตของนาง

668
00:59:45,375 --> 00:59:47,708
พอมีอะไรเสนอแนะไหม

669
00:59:49,250 --> 00:59:50,750
เขียนเรื่องคุณยายนางสิ

670
01:00:29,625 --> 01:00:31,333
ยกโทษให้ข้าด้วยนะ แฟรงเกลดา

671
01:00:57,416 --> 01:00:58,458
ฟังยาย ยัยหลานดื้อ

672
01:00:58,541 --> 01:01:00,708
แกจะถูกขังอยู่ในบ้านนี้

673
01:01:00,791 --> 01:01:05,458
จนกว่าจะชุนถุงเท้าเสร็จหมดทุกคู่

674
01:01:05,541 --> 01:01:07,083
ห้ามอ่านหนังสือ

675
01:01:07,166 --> 01:01:10,583
เผื่อจะเลิกเรียกยายว่าแม่มดเสียที

676
01:01:19,958 --> 01:01:23,666
มาดูกันว่าแม่นักเขียนนั่นระบายอารมณ์ยังไง

677
01:01:33,583 --> 01:01:37,583
"ฟรังซิสกาตื่นก่อนรุ่งสาง

678
01:01:37,666 --> 01:01:41,625
เพื่อเตรียมอาหารเช้าให้พี่ชายทั้งสิบคน

679
01:01:41,708 --> 01:01:45,500
พี่ชายทุกคนล้วนทำงานในเหมืองเงิน

680
01:01:45,583 --> 01:01:49,041
พร้อมกับพ่อที่เป็นเจ้าของเหมือง"

681
01:01:49,125 --> 01:01:54,458
"ในเมื่อตอนกลางคืนยังไม่พอ
เธอจึงฉวยโอกาส…"

682
01:02:09,000 --> 01:02:10,000
เอ๊ะ

683
01:02:10,083 --> 01:02:14,125
ไก่แม่มดชื่อโตโตลีนาเหรอ นั่นมัน…

684
01:02:17,833 --> 01:02:19,291
เยี่ยมยอด

685
01:02:20,208 --> 01:02:22,625
เลิศมาก

686
01:02:24,208 --> 01:02:27,041
เรื่องนี้อาจเป็นหมุดหมาย

687
01:02:27,125 --> 01:02:30,291
ในประวัติศาสตร์แห่งโตปุส เตร์เรนตุส

688
01:02:31,208 --> 01:02:33,125
และเป็นงานของข้า

689
01:02:57,416 --> 01:02:59,041
สวัสดีจ้ะ แม่หนู

690
01:02:59,541 --> 01:03:01,833
แฟรงเกลดา มากับเราสิ

691
01:03:02,458 --> 01:03:04,416
อรุณสวัสดิ์เพคะ ฝ่าพระบาท

692
01:03:04,500 --> 01:03:06,958
พวกท่านรู้ไหมว่าฉันจะกลับภพตัวเองได้ยังไง

693
01:03:07,958 --> 01:03:11,625
เจ้าต้องอ่านเรื่องใหม่ของโปรคุสเตสก่อน

694
01:03:11,708 --> 01:03:16,208
ตัวละครเต็มไปด้วยความปรารถนา
ความกลัว ความหวั่นไหว

695
01:03:16,291 --> 01:03:21,125
ลักลั่น ทรมาน เรียนรู้และเติบโต

696
01:03:21,208 --> 01:03:25,833
เขียนดีเสียจนไม่อยากเชื่อว่า
มาจากปลายปากกาของโปรคุสเตส

697
01:03:28,958 --> 01:03:29,875
ไม่นะ

698
01:03:31,500 --> 01:03:32,500
อะไรกัน

699
01:03:32,583 --> 01:03:34,791
นี่มันฝันร้ายเมื่อคืนของฉัน

700
01:03:35,291 --> 01:03:37,000
ฉันกำลังจะเอามาเขียนวันนี้

701
01:03:37,583 --> 01:03:39,750
พวกท่านทำให้ฉันฝันถึง…

702
01:03:39,833 --> 01:03:43,041
ไม่นะ แฟรงเกลดา พวกเราไม่รู้เรื่องเลย

703
01:03:43,125 --> 01:03:44,416
นาย

704
01:03:44,958 --> 01:03:46,541
นายคนเดียว

705
01:03:47,041 --> 01:03:48,958
คนทรยศ!

706
01:03:51,291 --> 01:03:55,208
ลูกพูดถูก เราต้องการเรื่องราวใหม่ๆ

707
01:03:55,291 --> 01:03:57,833
แต่แม่สงสัยว่าเรื่องนั้นไม่ได้แต่งโดย

708
01:03:57,916 --> 01:04:00,750
ผู้ที่อ้างตนเป็นเจ้าของเรื่องสินะ

709
01:04:01,333 --> 01:04:02,666
ข้าไม่เข้าใจ

710
01:04:04,333 --> 01:04:05,750
เอ๊ะ อะไรนี่

711
01:04:05,833 --> 01:04:07,416
ไม่นะ

712
01:04:07,500 --> 01:04:10,291
เขาขโมยมาจากฝันของแฟรงเกลดา

713
01:04:10,375 --> 01:04:11,250
ไปหานางเสีย

714
01:04:11,333 --> 01:04:14,000
เราต้องแก้ปัญหานี้ให้ได้

715
01:04:17,541 --> 01:04:18,875
แฟรงเกลดา

716
01:04:19,375 --> 01:04:22,750
ให้อภัยข้าด้วย ข้าประมาทโปรคุสเตสเกินไป
แต่ข้าจะแก้ไขเรื่องนี้ให้ได้

717
01:04:22,833 --> 01:04:24,833
ข้าขอโทษ ข้าโง่เอง

718
01:04:39,666 --> 01:04:42,791
มาถึงตรงนี้ ฉันต้องยอมแพ้แล้วใช่ไหม

719
01:04:45,125 --> 01:04:46,166
ไม่

720
01:04:49,166 --> 01:04:50,875
แกขโมยทุกอย่าง

721
01:04:50,958 --> 01:04:53,666
แกขโมย… ขโมยฝันของฉันไป

722
01:04:53,750 --> 01:04:58,083
เจ้าชายคือคนที่อยากได้เรื่องของเจ้านักหนา

723
01:04:58,166 --> 01:05:00,000
โดยไม่เลือกวิธีการไม่ใช่เหรอ

724
01:05:00,083 --> 01:05:01,083
ใช่

725
01:05:01,166 --> 01:05:04,041
เป็นโจรกันทั้งคู่

726
01:05:04,125 --> 01:05:06,583
ข้าเข้าใจว่าเจ้ารู้สึกยังไง

727
01:05:06,666 --> 01:05:10,083
โถ เรื่องรักสุดแสนเศร้า

728
01:05:10,166 --> 01:05:14,250
คนที่รักก็ทรยศ
เพราะเขาไม่เคยใส่ใจเจ้าเลย

729
01:05:14,333 --> 01:05:16,333
เขามีแต่หลอกใช้เจ้า

730
01:05:37,125 --> 01:05:38,208
เอานางไปขัง

731
01:05:39,333 --> 01:05:42,125
ได้เลย นายท่าน

732
01:05:42,208 --> 01:05:46,125
แล้วเจ้าก็จะต้องแต่งเรื่องให้ข้าต่อไป

733
01:05:47,416 --> 01:05:48,500
ไม่!

734
01:05:48,583 --> 01:05:51,333
ข้าจะหาทางบีบให้เจ้าทำจนได้

735
01:05:51,416 --> 01:05:52,583
ส่วนเจ้า

736
01:05:52,666 --> 01:05:54,916
ไปเรียกประชุมสภาภูตสะพรึง

737
01:05:55,875 --> 01:05:58,541
- ขอรับ นายท่าน
- ตามประสงค์

738
01:05:58,625 --> 01:06:00,041
บัดเดี๋ยวนี้

739
01:06:00,791 --> 01:06:05,833
โตปุส เตร์เรนตุสโฉมใหม่กำลังจะถือกำเนิดแล้ว

740
01:06:05,916 --> 01:06:09,041
ออกจากมุมมืดกันเถอะพวกเรา

741
01:06:13,416 --> 01:06:14,416
นางไปแล้ว

742
01:06:17,125 --> 01:06:21,000
ฉันไม่อยากยุ่งกับภูตสะพรึงหรือนายอีก

743
01:06:21,083 --> 01:06:23,500
พรุ่งนี้ฉันก็ไม่อยู่แล้ว

744
01:06:25,666 --> 01:06:29,125
หวังว่าจะชอบบ้านใหม่นะ

745
01:06:32,666 --> 01:06:36,916
อย่าพยายามหนีจะง่ายกว่า

746
01:06:37,000 --> 01:06:39,083
เพราะไม่มีทางหนีได้เลยล่ะ

747
01:06:39,166 --> 01:06:41,458
มีแต่จะเหนื่อยเปล่า

748
01:06:42,375 --> 01:06:43,208
ปล่อยฉันนะ

749
01:06:43,291 --> 01:06:45,541
บ่นทำไมล่ะ ฟรังซิสกา

750
01:06:45,625 --> 01:06:49,291
เอ๊ย แฟรงเกลดา

751
01:06:49,375 --> 01:06:52,166
นี่คือสิ่งที่เจ้าต้องการไม่ใช่เหรอ

752
01:06:52,250 --> 01:06:55,166
ไม่อย่างนั้น จะเขียนเรื่องของพวกเราทำไมล่ะ

753
01:06:55,750 --> 01:06:57,000
ยาหยี

754
01:07:05,291 --> 01:07:07,500
วิธีนี้แหละที่ทำให้โปรคุสเตส

755
01:07:07,583 --> 01:07:11,666
ค้นพบแผนชั่วขององค์ชายเออร์เนวัล

756
01:07:11,750 --> 01:07:15,083
เขาอยากให้มนุษย์คนนี้ขโมยผลงาน

757
01:07:15,166 --> 01:07:20,041
จากเรื่องที่แต่งโดยท่านจอมฝันร้ายหลวงสุดเลิศ

758
01:07:20,125 --> 01:07:21,125
คิดไม่ซื่อ!

759
01:07:21,208 --> 01:07:25,333
เออร์เนวัลหนีไปยังดินแดนคนเป็น

760
01:07:25,416 --> 01:07:28,833
เขาวางแผนจะยึดครองโลกมนุษย์
โดยใช้เสน่ห์ส่วนตัว

761
01:07:28,916 --> 01:07:32,333
และใช้พวกนั้นมาทำลายตระกูลทั้งเจ็ด

762
01:07:32,416 --> 01:07:35,416
จากนั้นเขาจะได้ปกครองทั้งสองภพ

763
01:07:35,500 --> 01:07:38,000
คิดไม่ซื่อ!

764
01:07:38,083 --> 01:07:40,916
โตปุส เตร์เรนตุสอาจมลายหายไป

765
01:07:41,000 --> 01:07:46,375
เพราะเจ้าชายภูตสะพรึง
อิจฉาริษยาจอมฝันร้ายหลวง

766
01:07:46,458 --> 01:07:48,041
คิดไม่ซื่อ!

767
01:07:48,625 --> 01:07:49,875
ไม่นะ

768
01:07:50,500 --> 01:07:53,375
ข้าน่ะเกลียดพวกคนรุ่นใหม่จริงๆ

769
01:07:53,458 --> 01:07:58,125
ชอบเที่ยวไปอ้างตัวเป็นมนุษย์

770
01:07:58,208 --> 01:08:01,208
หยุดเรื่องบ้าคลั่งนี้กันได้แล้ว

771
01:08:01,291 --> 01:08:04,333
ไปชิงสิ่งที่เป็นของพวกเรากันดีกว่า

772
01:08:04,416 --> 01:08:07,291
พระราชาและพระราชินีต้องตาย

773
01:08:07,375 --> 01:08:09,125
พร้อมกับองค์ชาย

774
01:08:09,208 --> 01:08:11,958
และมนุษย์ทั้งหลาย

775
01:08:12,041 --> 01:08:14,000
ใช่!

776
01:08:14,750 --> 01:08:17,916
ข้าว่านี่วิกฤตแล้วนะ

777
01:08:18,000 --> 01:08:20,166
ท่าทางจะสายไปแล้วล่ะ

778
01:08:20,250 --> 01:08:26,250
- จะทำยังไงดี อยากรู้เดี๋ยวนี้
- โตปุส เตร์เรนตุสจะสูญสลาย

779
01:08:27,916 --> 01:08:31,583
ถึงเวลาเราลุกขึ้นมาเลือกชะตา

780
01:08:31,666 --> 01:08:35,291
ไม่พึ่งพาราชวงศ์อีกต่อไป

781
01:08:35,375 --> 01:08:39,125
ข้าเสียสละวางแผน
เพราะดินแดนของเรามีภัย

782
01:08:39,208 --> 01:08:42,833
นี่คือสิทธิ์ที่บรรพบุรุษมอบไว้

783
01:08:42,916 --> 01:08:46,500
ต้องปกป้องโตปุส เตร์เรนตุส

784
01:08:46,583 --> 01:08:50,375
จับมือพันธมิตรในหมู่เรา

785
01:08:50,458 --> 01:08:53,375
เพราะเขาทรยศเราแล้วนั่น

786
01:08:53,458 --> 01:08:57,875
ไม่ช้าเขาจะทำลายเราทั้งผอง

787
01:08:57,958 --> 01:08:59,666
- ใครกัน
- ใคร

788
01:08:59,750 --> 01:09:01,500
เจ้าชายภูตสะพรึงไง

789
01:09:01,583 --> 01:09:05,875
มัวแต่รักมนุษย์อยากเอามาแทนที่เรา

790
01:09:05,958 --> 01:09:09,916
ทุกอย่างที่ทำมาจะมลายสิ้นเพราะเขา

791
01:09:10,000 --> 01:09:13,208
นี่ถือว่าเขาหักหลังเรา

792
01:09:13,291 --> 01:09:17,375
ดินแดนเก่าเขาจะทำลายสิ้น

793
01:09:17,458 --> 01:09:20,458
นี่ถือว่าเขาหักหลังเรา

794
01:09:20,541 --> 01:09:24,958
แล้วเขาจะทำลายล้างเราทั้งผอง

795
01:09:25,041 --> 01:09:26,458
ใคร

796
01:09:26,541 --> 01:09:28,500
เจ้าชายภูตสะพรึงไง

797
01:09:28,583 --> 01:09:34,458
มนุษย์เอ๋ย สิ่งมีชีวิตทั้งหลาย

798
01:09:34,541 --> 01:09:37,416
หาได้เข้าใจที่ทางในจักรวาล

799
01:09:37,500 --> 01:09:42,958
หลงตนว่ามีความสำคัญนักหนา
ในโลกอันแสนธรรมดา

800
01:09:43,458 --> 01:09:46,458
นี่ถือว่าเขาหักหลังเรา

801
01:09:46,541 --> 01:09:50,041
ในฝันนั้นเขาจะจับเราไปขัง

802
01:09:50,875 --> 01:09:54,083
นี่ถือว่าเขาหักหลังเรา

803
01:09:54,166 --> 01:09:58,375
เขาจะพันธนาการเราไว้

804
01:09:58,458 --> 01:09:59,916
ใคร

805
01:10:00,000 --> 01:10:01,958
เจ้าชายภูตสะพรึงไง

806
01:10:02,041 --> 01:10:06,166
พวกเราถูกอัปเปหิเพราะพระราชา

807
01:10:06,250 --> 01:10:11,000
ทุกตระกูลรวมใจ ไร้บัลลังก์หรือกฎใด

808
01:10:11,083 --> 01:10:13,875
นี่ถือว่าเขาหักหลังเรา

809
01:10:13,958 --> 01:10:18,250
เขาจะทำลายประเพณีที่มีมา

810
01:10:18,333 --> 01:10:21,458
นี่ถือว่าเขาหักหลังเรา

811
01:10:21,541 --> 01:10:25,875
เขาจะกลบเสียงเราไป

812
01:10:25,958 --> 01:10:27,416
ใคร

813
01:10:27,500 --> 01:10:29,583
เจ้าชายภูตสะพรึงไง

814
01:10:29,666 --> 01:10:32,958
ถึงเวลาลุกขึ้นมา จับพระราชาพระราชินี

815
01:10:33,041 --> 01:10:37,208
ปล่อยให้คนอื่น

816
01:10:37,291 --> 01:10:41,000
ปกครองแทนเดี๋ยวนี้

817
01:10:41,083 --> 01:10:43,250
ว่าอย่างไร ไปด้วยกันไหม

818
01:10:43,333 --> 01:10:45,625
ไป!

819
01:10:46,541 --> 01:10:50,250
หยุดความกระด้างกระเดื่องนี้

820
01:10:50,333 --> 01:10:54,000
คิดใหม่ให้ดี ข้าขอวอนทุกท่าน

821
01:10:54,083 --> 01:10:57,500
ที่กำลังพูดถึงคือการทรยศแผ่นดิน

822
01:10:57,583 --> 01:11:01,500
- อย่าลืมเกียรติยศในครั้งนี้
- เสียที

823
01:11:01,583 --> 01:11:04,666
เขาแค่มองหาทางเลือก

824
01:11:04,750 --> 01:11:09,041
เพื่อช่วยภพของเราไว้

825
01:11:09,125 --> 01:11:11,916
เขาแค่มองหาทางเลือก

826
01:11:12,000 --> 01:11:16,125
เพื่อช่วยเรารุ่งเรืองต่อไปได้

827
01:11:16,208 --> 01:11:18,125
- ใคร
- ใคร

828
01:11:18,208 --> 01:11:20,541
เจ้าชายภูตสะพรึงไง

829
01:11:31,708 --> 01:11:34,416
อย่ายุ่งกับเขา เจ้าพวกคนทรยศ

830
01:11:34,958 --> 01:11:38,291
นี่ถือว่าเขาหักหลังเรา

831
01:11:38,375 --> 01:11:42,583
เขาจะทำลายเราทั้งผอง

832
01:11:42,666 --> 01:11:44,416
ใคร

833
01:11:44,500 --> 01:11:46,750
เจ้าชายภูตสะพรึงไง

834
01:11:47,250 --> 01:11:49,666
- โค่นพระราชาพระราชินีกัน
- ได้!

835
01:11:50,333 --> 01:11:53,791
ฉันเคยมาที่นี่

836
01:11:53,875 --> 01:11:58,333
ถูกกักขังในห้องแคบ

837
01:11:58,416 --> 01:12:02,083
ฉันเคยมาที่นี่

838
01:12:02,166 --> 01:12:06,666
มืดบอดด้วยความหวัง

839
01:12:06,750 --> 01:12:10,041
นี่ถือว่าเขาหักหลังเรา

840
01:12:10,125 --> 01:12:13,750
ไร้สัจจะ ไม่คาดคิดมาก่อน

841
01:12:14,666 --> 01:12:18,208
นี่ถือว่าเขาหักหลังเรา

842
01:12:18,291 --> 01:12:22,875
เขาหลอกเราให้เชื่อใจ

843
01:12:22,958 --> 01:12:24,083
ใคร

844
01:12:24,166 --> 01:12:26,291
เจ้าชายภูตสะพรึงไง

845
01:12:26,375 --> 01:12:31,416
ใจเย็นก่อน ดินแดนนี้จะรุ่งเรืองเหมือนกาลก่อน

846
01:12:32,208 --> 01:12:34,958
นี่เพียงเปลี่ยนวิถีเล็กน้อย

847
01:12:35,041 --> 01:12:40,291
เรื่องเล่าจะกลายเป็นจริง

848
01:12:40,375 --> 01:12:42,958
นางจะเขียนมันออกมาได้

849
01:12:43,041 --> 01:12:46,125
เขามีอีกทางหนึ่ง

850
01:12:46,208 --> 01:12:50,916
ทางซึ่งจะกู้โลกเราไว้ได้

851
01:12:51,000 --> 01:12:54,333
เขามีอีกทางหนึ่ง

852
01:12:54,416 --> 01:12:59,166
จะช่วยให้เรารุ่งเรืองต่อไป

853
01:12:59,250 --> 01:13:00,625
ใคร

854
01:13:00,708 --> 01:13:02,833
เจ้าชายภูตสะพรึงไง

855
01:13:02,916 --> 01:13:08,666
อาณาจักรเรามีวิกฤตร้าย

856
01:13:08,750 --> 01:13:14,000
พ่อแม่เราป่วยไข้

857
01:13:14,083 --> 01:13:19,208
แฟรงเกลดาเกลียดข้าสุดหัวใจ

858
01:13:19,291 --> 01:13:25,291
รับผิดไว้แต่เพียงผู้เดียว

859
01:13:25,375 --> 01:13:29,083
ข้าคือคนทรยศ

860
01:13:29,166 --> 01:13:32,375
ช่างน่าผิดหวัง

861
01:13:32,958 --> 01:13:36,041
ข้าคือคนทรยศ

862
01:13:36,125 --> 01:13:40,291
โทษข้าได้แต่เพียงผู้เดียว

863
01:13:40,375 --> 01:13:42,166
เจ้าเป็นใคร

864
01:13:42,250 --> 01:13:43,875
เจ้าชายภูตสะพรึงไง

865
01:13:43,958 --> 01:13:47,875
มากอบกู้โตปุส เตร์เรนตุสกัน

866
01:13:47,958 --> 01:13:51,625
เผ่าพันธุ์เราต้องรวมใจกัน

867
01:13:51,708 --> 01:13:54,708
นี่ถือว่าเขาหักหลังเรา

868
01:13:54,791 --> 01:13:59,083
ดินแดนเก่าเขาจะทำลายสิ้น

869
01:13:59,166 --> 01:14:02,166
นี่ถือว่าเขาหักหลังเรา

870
01:14:02,250 --> 01:14:06,666
เขาจะทำลายล้างเราทั้งผอง

871
01:14:06,750 --> 01:14:08,333
ใคร

872
01:14:08,416 --> 01:14:10,541
เจ้าชายภูตสะพรึงไง

873
01:14:13,875 --> 01:14:16,541
เพื่อความจริงและเรื่องแต่ง

874
01:14:16,625 --> 01:14:20,500
- พระราชาพระราชินีทรงพระเจริญ
- พระราชาพระราชินีทรงพระเจริญ

875
01:14:20,583 --> 01:14:22,583
บุก!

876
01:14:33,625 --> 01:14:35,541
ระวัง!

877
01:15:03,708 --> 01:15:05,541
ไม่นะ ยาลาบุส

878
01:15:12,041 --> 01:15:14,500
จับผู้ก่อการให้หมด

879
01:15:14,583 --> 01:15:15,416
สู้เลย!

880
01:15:15,500 --> 01:15:16,750
ไม่!

881
01:15:16,833 --> 01:15:18,833
อย่ามองตานาง

882
01:15:24,833 --> 01:15:27,791
พามันมานี่

883
01:15:34,750 --> 01:15:36,000
ชาวเตโคเธีย

884
01:15:36,708 --> 01:15:38,916
พวกเจ้าสาบานจะปกป้องพระราชาพระราชินี

885
01:15:40,958 --> 01:15:44,125
เจ้าต้องยอมสยบต่อโปรคุสเตส

886
01:15:45,500 --> 01:15:48,500
ข้าพร้อม ท่านหญิงไซเรน

887
01:15:54,416 --> 01:15:56,833
ชนะแล้ว

888
01:16:03,333 --> 01:16:05,916
ตามมาเลย หัวหน้ากองสยองของข้า

889
01:16:06,000 --> 01:16:09,375
ได้เวลามาเปลี่ยนทุกอย่างตลอดกาล

890
01:16:17,916 --> 01:16:20,916
- มิเตลิตัส ได้โปรด ถือว่าขอก็ได้
- เงียบเสีย

891
01:16:21,000 --> 01:16:23,625
หยุดนะ หยุดเถอะ

892
01:16:23,708 --> 01:16:27,250
จับข้าไปแต่อย่ายุ่งกับนาง

893
01:16:27,833 --> 01:16:30,000
ท่านทำให้ข้าไม่มีทางเลือก

894
01:16:30,875 --> 01:16:33,083
เล่นเรื่องนี้สิ

895
01:16:38,083 --> 01:16:40,291
ผลงานชิ้นเอกของข้า

896
01:16:40,375 --> 01:16:44,166
เรื่องเกี่ยวกับโตโตลีนาคนเก่ง

897
01:16:44,250 --> 01:16:49,750
ซึ่งมีต้นกำเนิดแปลกใหม่จากดินแดนมนุษย์

898
01:17:37,750 --> 01:17:40,166
รู้สึกคึกคักขึ้นมาเลย

899
01:17:44,916 --> 01:17:46,291
ที่รัก

900
01:17:47,500 --> 01:17:50,791
ไม่เข้าใจว่าเลือกเข้าไปได้ยังไง

901
01:18:11,958 --> 01:18:14,000
ปาฏิหาริย์บังเกิดแล้ว

902
01:18:14,083 --> 01:18:17,666
นี่แหละที่เรารอมาเนิ่นนาน

903
01:18:17,750 --> 01:18:21,291
แต่จะให้นางแม่มดนั่นข้ามไปก่อนเราได้เหรอ

904
01:18:26,541 --> 01:18:30,125
ตัวโสมมอย่างเจ้าไม่คู่ควรจะข้ามไปก่อนข้า

905
01:18:33,083 --> 01:18:38,208
ขอแช่งเจ้า อาลูซาสต์ลี!

906
01:18:42,333 --> 01:18:45,291
ในที่สุดก็ทำเรื่องที่ถูกเสียที
คราวนี้เขียนเรื่องข้า

907
01:18:45,375 --> 01:18:48,416
เจ้าเหรอ ข้าน่ากลัวกว่าตั้งเยอะ

908
01:18:48,500 --> 01:18:51,125
แล้วข้าล่ะ ฝ่าพระบาทโปรคุสเตส

909
01:18:51,208 --> 01:18:53,833
ต้องลงชื่อด้วยหรือเปล่าเนี่ย

910
01:18:53,916 --> 01:18:58,875
ไม่รู้ แต่กินกันเองก่อนก็ได้นะ

911
01:18:58,958 --> 01:19:02,291
เรื่องแรกต้องเป็นเรื่องของข้า

912
01:19:07,583 --> 01:19:09,458
ข้าพร้อมเมื่อท่านพร้อม ฟิกตูโร

913
01:19:10,416 --> 01:19:11,333
เอาเลย

914
01:19:12,541 --> 01:19:14,625
พวกนั้นจะหนีได้แล้ว

915
01:19:15,458 --> 01:19:18,166
มานี่

916
01:19:20,000 --> 01:19:20,958
ไม่นะ

917
01:19:21,541 --> 01:19:23,375
ใจเย็นๆ สหายทุกท่าน

918
01:19:23,458 --> 01:19:26,291
ข้าจะเขียนฝันร้ายให้ทุกคน

919
01:19:26,375 --> 01:19:29,416
แล้วเราจะข้ามภพไปพร้อมๆ กัน

920
01:19:29,500 --> 01:19:33,708
ในที่สุดมนุษย์จะได้เจอดีอย่างที่ควรโดน

921
01:19:35,666 --> 01:19:39,291
แค่ต้องขอเวลานิดนึง

922
01:19:39,375 --> 01:19:40,500
บ้าจริง โปรคุสเตส

923
01:19:40,583 --> 01:19:42,125
- อะไร
- เป็นอย่างนี้ทุกที

924
01:19:42,208 --> 01:19:43,291
ไม่จริงใช่ไหม

925
01:19:43,375 --> 01:19:46,666
เห็นเวลาชีวิตข้าเป็นเรื่องตลกหรือไง

926
01:19:50,666 --> 01:19:52,041
ฟรังซิสกา

927
01:19:52,125 --> 01:19:54,875
ฟรังซิสกา อยู่แถวนี้ไหม

928
01:19:55,875 --> 01:19:56,916
ฟรังซิสกา!

929
01:20:06,041 --> 01:20:08,041
ฟรังซิสกา โธ่

930
01:20:11,125 --> 01:20:13,083
- เธอยังไม่ตาย
- นางไม่ได้กลับมา

931
01:20:21,625 --> 01:20:22,708
เธอจะต้องไม่เป็นไร

932
01:20:22,791 --> 01:20:25,375
ฉันจะไม่หยุดพักจนกว่าจะพาเธอกลับมาได้

933
01:21:10,083 --> 01:21:11,291
แฟรงเกลดา

934
01:21:13,250 --> 01:21:15,291
พาฉันออกไปที

935
01:21:18,000 --> 01:21:21,416
ขอร้อง ช่วยด้วย!

936
01:21:33,375 --> 01:21:34,416
เออร์เนวัลเหรอ

937
01:21:57,375 --> 01:21:59,541
ข้านึกว่าทำเรื่องที่ดีต่อเจ้าแล้ว

938
01:21:59,625 --> 01:22:01,958
แต่ตอนนั้นข้ามัวแต่คิดถึงตนเอง

939
01:22:02,041 --> 01:22:03,208
ข้าผิดไปแล้ว

940
01:22:03,291 --> 01:22:06,333
ข้ารู้ว่าอาจไม่มีความหมาย แต่ข้าขอโทษ

941
01:22:06,958 --> 01:22:09,375
ที่สำคัญคือเจ้าปลอดภัยแล้ว

942
01:22:09,458 --> 01:22:11,666
มาเถอะ แฟรงเกลดา กลับไปภพของเจ้ากัน

943
01:22:11,750 --> 01:22:13,875
แต่อาณาจักรของนาย พ่อแม่นายล่ะ

944
01:22:13,958 --> 01:22:17,875
เจ้าไม่ควรต้องมาทุกข์ไปด้วย
ข้าต้องแก้ไขไปทีละขั้น

945
01:22:18,375 --> 01:22:20,916
ไม่ เราต้องช่วยพ่อแม่นาย

946
01:22:21,000 --> 01:22:21,958
แต่แฟรงเกลดา…

947
01:22:22,041 --> 01:22:25,250
ไม่ได้ เออร์เนวัล ฉันอยากช่วยพวกเขา

948
01:22:26,000 --> 01:22:27,583
ฉันอยากช่วยนาย

949
01:22:28,083 --> 01:22:31,916
และฉันรู้ว่าฉันทำได้
พอจะคิดออกแล้วว่าต้องทำยังไง

950
01:22:32,791 --> 01:22:35,833
ขอบคุณมาก แฟรงเกลดา
แต่ข้าไม่รู้จะคิดอะไรอีกต่อไปแล้ว

951
01:22:36,333 --> 01:22:38,416
แผนทุกอย่างที่วางไว้มันผิดพลาดไปหมด

952
01:22:38,500 --> 01:22:39,791
ข้ากลัว

953
01:22:39,875 --> 01:22:40,750
ไม่

954
01:22:41,291 --> 01:22:42,541
ฉันไม่กลัว

955
01:22:42,625 --> 01:22:45,416
อีกอย่าง ฉันต้องจับโปรคุสเตสให้ได้

956
01:22:45,500 --> 01:22:50,125
บางทีฉันก็เกลียดโลกของตัวเองนะ
แต่ถ้าไม่มีชีวิตจริง เรื่องเพ้อฝันก็คงอยู่ไม่ได้

957
01:22:50,208 --> 01:22:52,500
ถ้าเส้นแบ่งระหว่างสองภพถูกลบเลือนไป

958
01:22:52,583 --> 01:22:55,708
ทุกอย่างก็จะตรงทื่อ จืดชืดธรรมดา

959
01:22:55,791 --> 01:22:59,291
จะไร้ซึ่งจินตนาการ
ไม่มีความมหัศจรรย์ เรื่องน่าพิศวง

960
01:22:59,375 --> 01:23:01,375
แล้วคิดจะเอาเขาไปขังที่ไหน

961
01:23:02,541 --> 01:23:05,791
ไม่มีที่ใดแกร่งกว่าจินตนาการของฉัน

962
01:23:05,875 --> 01:23:06,708
เอ๊ะ

963
01:23:06,791 --> 01:23:08,291
ระวังให้ดี แฟรงเกลดา

964
01:23:08,375 --> 01:23:11,125
อย่าประมาทโปรคุสเตสอย่างที่ข้าพลาดไป

965
01:23:11,208 --> 01:23:13,291
ความกลัวทั้งหมดของฉันอยู่ที่นั่น

966
01:23:13,375 --> 01:23:15,000
ก็ยังมีที่พอให้อยู่อีกสักตัว

967
01:23:15,083 --> 01:23:17,250
อย่า นั่นอันตรายเกินไป

968
01:23:17,333 --> 01:23:18,958
ไม่ได้ผลหรอก

969
01:23:22,208 --> 01:23:25,541
โปรคุสเตสจะบีบให้นาย
ส่งฝันร้ายของเขามาเยือนฉันอีก

970
01:23:25,625 --> 01:23:27,458
เพื่อจะขโมยเรื่องในหัวฉันต่อ

971
01:23:27,958 --> 01:23:29,250
เมื่อเป็นอย่างนั้น

972
01:23:29,333 --> 01:23:34,416
นายแค่ต้องส่งเรื่องที่ฉันเขียนเองมาแทน

973
01:23:34,500 --> 01:23:35,875
ไว้ใจฉันเถอะ

974
01:23:36,916 --> 01:23:38,208
ก็ได้

975
01:23:55,291 --> 01:23:58,958
"กาลครั้งหนึ่งมีเด็กชายชื่อ… เป๊ปปิโต"
ดีๆ นั่นแหละดี

976
01:23:59,041 --> 01:24:02,666
"ที่ต้องมนตร์สะกดของ… ไซเรน

977
01:24:02,750 --> 01:24:07,041
จนโผล่ไปโรงเรียนโดยไม่ใส่กางเกง"

978
01:24:07,541 --> 01:24:09,500
ใช้ได้ไหมเนี่ย ต้องได้สิ

979
01:24:09,583 --> 01:24:13,416
ข้าบอกแล้ว งานเขียนมันไม่ได้ทำกันแบบนั้น

980
01:24:13,500 --> 01:24:19,666
คนทรยศจะไม่เหลือที่ยืนในโตปุส เตร์เรนตุส

981
01:24:40,500 --> 01:24:44,458
พระราชาและพระราชินีบาดเจ็บ ข้าต้อง…

982
01:24:46,458 --> 01:24:47,541
เซมุต

983
01:24:48,041 --> 01:24:49,500
- องค์ชาย
- ไม่นะ

984
01:24:49,583 --> 01:24:53,625
ช่วยพ่อแม่ของท่านให้ได้
ช่วยโตปุส เตร์เรนตุสด้วย

985
01:24:54,875 --> 01:24:56,541
ข้าขออภัย

986
01:24:58,875 --> 01:25:01,583
มิเตลิตัส!

987
01:25:02,458 --> 01:25:04,583
มิเตลิตัส! ทำอะไรน่ะ

988
01:25:15,041 --> 01:25:17,833
ถ้าพวกเจ้าคนใดคิดจะสู้

989
01:25:17,916 --> 01:25:20,375
พระราชาและพระราชินีถึงฆาตแน่

990
01:25:20,458 --> 01:25:22,000
ไม่ได้พูดเล่นนะ

991
01:25:22,083 --> 01:25:24,875
พอเถอะ โปรคุสเตส ข้ายอมทุกอย่างแล้ว

992
01:25:28,041 --> 01:25:31,375
แฟนท่านจะให้ความร่วมมือได้หรือยัง

993
01:25:34,208 --> 01:25:37,750
รู้สึกยังไงที่ต้องขโมยเรื่องจากมนุษย์

994
01:25:38,250 --> 01:25:40,416
น่าสมเพชที่สุด

995
01:25:48,458 --> 01:25:50,083
ส่งฝันร้ายนี้ไปให้นาง

996
01:25:50,166 --> 01:25:56,416
นางจะต้องอยู่ในนั้น
จนกว่าจะแต่งเรื่องที่ข้าต้องการครบหมด

997
01:25:56,916 --> 01:26:01,416
ข้าว่าจินตนาการของนาง
คงมาจากเหตุการณ์เมื่อเร็วๆ นี้แหละ

998
01:26:01,500 --> 01:26:03,708
เมื่อนั้นข้าอาจยอมพิจารณาปล่อยพวกเจ้าไป

999
01:26:03,791 --> 01:26:06,625
แน่นอน ขึ้นกับว่าทำตัวดีแค่ไหน

1000
01:26:30,041 --> 01:26:34,000
"นี่อาจเหมือนเป็นเรื่องของเด็กสาวอ่อนต่อโลก

1001
01:26:34,083 --> 01:26:39,708
ซึ่งยอมทำทุกอย่างเพื่อหนีความจริง
แต่ไม่ใช่เลย"

1002
01:26:39,791 --> 01:26:40,916
นี่มันอะไรกัน

1003
01:26:41,000 --> 01:26:43,333
"นี่คือเรื่องราว

1004
01:26:43,416 --> 01:26:46,708
ของนักเขียนที่เผชิญหน้ากับความกลัว

1005
01:26:46,791 --> 01:26:51,458
และตัดสินใจกำหนดเรื่องด้วยตัวเอง"

1006
01:26:55,833 --> 01:26:59,458
"จอมฝันร้ายนึกว่ากักขังเด็กคนนั้นไว้ได้

1007
01:26:59,541 --> 01:27:01,083
ในฝันร้ายสุดร้ายของเธอ

1008
01:27:01,166 --> 01:27:03,125
แต่แท้จริงแล้วเธอต่างหากที่กักเขาไว้"

1009
01:27:03,208 --> 01:27:06,375
ข้าไม่ได้เขียนไว้แบบนั้นนี่

1010
01:27:06,458 --> 01:27:08,625
"เขาตกยุคและไร้ประโยชน์

1011
01:27:08,708 --> 01:27:12,000
จนกลายร่างเป็นบ้านเก่าของตัวเอง"

1012
01:27:12,083 --> 01:27:14,708
"และก่อนจะจำศีลไปตราบนิรันดร์

1013
01:27:14,791 --> 01:27:19,958
เขาก็พบว่าฝันร้ายสุดร้ายของเขา
กลับกลายเป็นจริงขึ้นมา"

1014
01:27:20,041 --> 01:27:22,458
"เขาถูกแทนที่"

1015
01:27:22,541 --> 01:27:25,333
"การมีอยู่ของเขาไร้ความหมาย"

1016
01:27:25,416 --> 01:27:30,208
"ประวัติศาสตร์จารึกว่า
เขาเป็นภูตสะพรึงที่ไม่ได้เรื่องที่สุด"

1017
01:27:30,291 --> 01:27:35,625
"เขากลายเป็นเพียงความทรงจำ
ของยุคเก่าอันเคยรุ่งเรือง"

1018
01:27:39,166 --> 01:27:40,916
สำเร็จ!

1019
01:27:43,500 --> 01:27:46,875
ข้าไม่ได้แต่งไว้แบบนี้

1020
01:27:48,625 --> 01:27:49,625
ช่วยด้วย!

1021
01:27:53,916 --> 01:27:55,708
โปรคุสเตสกำลังเปลี่ยนฝัน

1022
01:27:57,708 --> 01:27:58,708
ไม่นะ

1023
01:27:59,333 --> 01:28:00,375
แฟรงเกลดา

1024
01:28:01,166 --> 01:28:03,125
อย่ายุ่งกับนาง

1025
01:28:03,625 --> 01:28:07,416
นี่เป็นคำสั่งของโปรคุสเตส

1026
01:28:07,500 --> 01:28:09,416
ขอเถอะ ต้องพานางไปรักษา

1027
01:28:09,500 --> 01:28:10,750
แฟรงเกลดา กลับมา

1028
01:28:10,833 --> 01:28:14,583
บอกว่าอย่ายุ่ง

1029
01:28:48,541 --> 01:28:50,041
เกิดอะไรขึ้นกับข้า

1030
01:28:54,541 --> 01:28:56,041
ฟรังเกลดิต้า

1031
01:29:01,541 --> 01:29:05,791
แฟรงเกลดา
นี่คือเรื่องของเจ้า ไม่ใช่เรื่องของเขา

1032
01:29:17,291 --> 01:29:23,000
เธออาจคิดว่าอยู่ลำพัง

1033
01:29:23,583 --> 01:29:29,333
ค่ำคืนทั้งหลายช่างเดียวดาย

1034
01:29:29,833 --> 01:29:35,750
แต่ในฝันร้ายนั้น

1035
01:29:35,833 --> 01:29:42,291
อย่าได้คาดเดาทุกสิ่ง

1036
01:29:46,875 --> 01:29:52,708
หยดหมึกจ้องมองมา

1037
01:29:53,208 --> 01:29:59,458
ดวงตาจดจารเธอไว้

1038
01:29:59,541 --> 01:30:05,708
ในเงามืดเธอเฝ้าอาศัย

1039
01:30:05,791 --> 01:30:11,541
ในกระดาษเราพบพาน

1040
01:30:11,625 --> 01:30:17,166
ไม่น่ากลัวอย่างที่หวั่น

1041
01:30:17,250 --> 01:30:19,083
สัมผัสสิ่งลี้ลับ

1042
01:30:19,166 --> 01:30:24,208
เมื่อเธออ่าน

1043
01:30:24,291 --> 01:30:30,166
หมึกล่องหนนี้

1044
01:30:30,250 --> 01:30:36,000
มีชีวิตโลดแล่นขึ้นมา

1045
01:30:36,500 --> 01:30:40,833
นักเขียนซึ่งเป็น…

1046
01:30:40,916 --> 01:30:42,166
ภูตสะพรึง

1047
01:30:43,666 --> 01:30:47,375
ลิ้นของเจ้าทำอะไรข้าไม่ได้แล้ว

1048
01:30:47,458 --> 01:30:51,916
คำของเจ้าแหลมคมนัก

1049
01:30:56,916 --> 01:30:58,041
แฟรงเกลดา

1050
01:31:10,500 --> 01:31:12,041
หลับไปเดี๋ยวนี้

1051
01:31:16,833 --> 01:31:21,000
ยกนี้ให้ชนะไปก่อน

1052
01:31:21,083 --> 01:31:26,791
แต่ข้าไม่ติดอยู่ตรงนี้คนเดียวหรอก

1053
01:31:26,875 --> 01:31:29,000
เราต้องหาทางออกให้ได้

1054
01:31:31,625 --> 01:31:34,708
ขอโทษนะ แฟรงเกลดา ข้าพลาดอีกแล้ว

1055
01:31:35,250 --> 01:31:37,500
เออร์เนวัล เออร์เนวัล เป็นอะไรไป

1056
01:31:37,583 --> 01:31:40,416
นี่เป็นแค่ฝันนะ นายบาดเจ็บในนี้ไม่ได้

1057
01:31:40,500 --> 01:31:41,541
ไม่ใช่ในนี้

1058
01:31:42,041 --> 01:31:45,791
ข้าได้แผลนี้ในวังก่อนจะมาหาเจ้า

1059
01:31:45,875 --> 01:31:47,666
อะไรนะ ไม่จริง

1060
01:31:48,166 --> 01:31:49,625
ไม่นะ

1061
01:31:51,458 --> 01:31:53,166
ฉันผิดเอง

1062
01:31:54,750 --> 01:31:57,458
ไม่ใช่ความผิดเจ้า เจ้าช่วยพ่อแม่ข้าไว้

1063
01:31:58,250 --> 01:32:00,500
นายเป็นคนเดียวที่มีความหมายต่อฉัน

1064
01:32:00,583 --> 01:32:03,083
เจ้าต้องหาทางออกไปจากที่นี่

1065
01:32:03,583 --> 01:32:04,541
เจ้าอยู่ได้แน่

1066
01:32:10,791 --> 01:32:14,125
เรื่องของเราเป็นเรื่องแรกที่ฉันเขียน

1067
01:32:14,625 --> 01:32:18,625
เพราะนาย ฉันจึงได้รู้จักที่นี่
ฉันฝันถึงภพนี้มาตลอด

1068
01:32:18,708 --> 01:32:20,958
เพราะนาย ฉันจึงได้รู้จักตัวเอง

1069
01:32:21,041 --> 01:32:25,750
เรื่องของเราจะไม่มีวันตาย
เพราะเรื่องราวทั้งหลายเป็นอมตะ

1070
01:32:25,833 --> 01:32:27,125
นายอยู่ในนี้นะ

1071
01:33:32,916 --> 01:33:38,125
นี่ไม่ใช่ฝัน ตื่นสิ

1072
01:33:41,958 --> 01:33:44,375
ไม่!

1073
01:33:48,041 --> 01:33:50,166
ข้านึกว่านั่นเป็นฝันร้าย

1074
01:33:50,666 --> 01:33:51,791
ได้โปรด

1075
01:33:52,333 --> 01:33:56,041
ตื่นสิ เออร์เนวัล ฟื้นเถอะ

1076
01:34:01,541 --> 01:34:03,875
ยังไม่ตาย กลับมา

1077
01:34:03,958 --> 01:34:09,250
ยังมีพลังชีวิตอยู่ในตัวพวกเจ้า

1078
01:34:09,333 --> 01:34:10,708
ท่านหญิงโคโยเต้

1079
01:34:12,166 --> 01:34:15,000
ข้านึกแล้วว่าท่านคงไม่หักหลังเรา

1080
01:34:16,583 --> 01:34:18,541
ไม่จริง

1081
01:34:20,541 --> 01:34:22,500
ลูกแม่

1082
01:34:24,041 --> 01:34:26,041
ได้โปรด ท่านหญิงโคโยเต้

1083
01:34:26,125 --> 01:34:28,791
พอจะช่วยอะไรพวกเขาได้ไหม

1084
01:34:30,333 --> 01:34:33,125
ตอนนี้องค์ชายต้องบินไปตามลำพัง

1085
01:34:33,208 --> 01:34:36,250
ข้าทำอะไรไม่ได้แล้ว

1086
01:34:47,708 --> 01:34:49,250
ฝ่าพระบาททั้งสอง

1087
01:34:49,333 --> 01:34:52,125
ข้าไม่อาจทนอยู่อย่างไร้เกียรติเช่นนี้ได้

1088
01:34:52,791 --> 01:34:54,875
ขอได้โปรดลงโทษ

1089
01:34:55,666 --> 01:34:58,541
ให้ข้าได้ชดใช้ด้วยชีวิต

1090
01:34:58,625 --> 01:35:00,208
ไม่ มิเตลิตัส

1091
01:35:01,041 --> 01:35:04,333
แม้เจ้าจะแบกรับภาระใหญ่หลวง
แต่นี่ไม่ใช่ความผิดของเจ้า

1092
01:35:04,416 --> 01:35:06,291
เจ้าก็เหมือนลูกของเราคนหนึ่ง

1093
01:35:06,375 --> 01:35:09,541
เราไม่รู้ว่าเซมุตส่งพวกคนทรยศไปที่ใด

1094
01:35:09,625 --> 01:35:13,250
แต่เราจะต้องเฝ้าระวัง
ไม่ให้พวกนั้นสร้างความเสียหายมากกว่านี้

1095
01:35:13,333 --> 01:35:17,250
หาตัวพวกมันแล้วพากลับมา

1096
01:35:17,333 --> 01:35:19,083
ระวังด้วย มิเตลิตัส

1097
01:35:19,166 --> 01:35:23,916
นี่คือจุดเริ่มต้นของศึกใหญ่ระหว่างเผ่าทั้งเจ็ด

1098
01:35:24,000 --> 01:35:27,708
ข้าขอสาบานด้วยนามเจ้าชายเออร์เนวัล

1099
01:35:28,333 --> 01:35:34,208
ข้าจะไม่หยุดจนกว่าพวกคนทรยศจะพ่าย

1100
01:35:41,416 --> 01:35:43,208
ชาวเตโคเธีย

1101
01:35:43,291 --> 01:35:47,125
สู้เพื่อเจ้าชายภูตสะพรึง

1102
01:35:58,958 --> 01:36:01,000
ขอบคุณมากนะ ฟรังเกลดิต้า

1103
01:36:01,500 --> 01:36:05,125
ข้ารู้ว่านี่ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าต้องการ

1104
01:36:05,208 --> 01:36:09,041
แต่มนุษย์ทุกคนจะรู้จักเรื่องของเจ้า

1105
01:36:19,875 --> 01:36:22,041
กลับมาเถอะนะ

1106
01:36:37,166 --> 01:36:38,291
ข้ายัง

1107
01:36:38,916 --> 01:36:39,958
ไม่ตาย!

1108
01:36:41,708 --> 01:36:43,041
เจ้าอยู่ไหน

1109
01:36:43,708 --> 01:36:44,875
เจ้าอยู่ไหน

1110
01:36:45,708 --> 01:36:48,375
แฟรงเกลดา เจ้าอยู่ไหน

1111
01:36:54,000 --> 01:36:55,000
สวัสดี

1112
01:36:56,458 --> 01:36:58,250
ใครน่ะ

1113
01:36:58,333 --> 01:37:00,333
คิดว่าใครล่ะ

1114
01:37:06,958 --> 01:37:09,250
ไม่อยากเชื่อเลย นี่คือ…

1115
01:37:09,333 --> 01:37:10,208
ข้าคือ…

1116
01:37:10,291 --> 01:37:11,958
เจ้าคือความจริง

1117
01:37:12,458 --> 01:37:14,750
- และเรื่องแต่ง
- เรายังอยู่

1118
01:37:15,333 --> 01:37:19,583
ตราบใดที่เจ้าเขียนเรื่องของเรา
เราจะยังมีตัวตน

1119
01:37:19,666 --> 01:37:22,666
เออร์เนวัล ข้ารักเจ้า ข้ารักเจ้า

1120
01:37:22,750 --> 01:37:25,000
ข้าก็รักเจ้า แฟรงเกลดา

1121
01:37:25,083 --> 01:37:27,291
อยู่ในร่างนี้ก็ไม่ถือนะ

1122
01:37:27,375 --> 01:37:29,750
ตราบใดที่ได้อยู่กับเจ้าชั่วนิรันดร์

1123
01:37:29,833 --> 01:37:30,958
เดี๋ยว อยู่ยังไง

1124
01:37:31,458 --> 01:37:34,166
นิรันดร์แบบนี้น่ะเหรอ

1125
01:37:34,250 --> 01:37:35,750
นั่นก็แล้วแต่เจ้า

1126
01:37:35,833 --> 01:37:36,875
แล้วแต่ฉันเหรอ

1127
01:37:36,958 --> 01:37:39,875
ผ่านมาขนาดนี้แล้วยังจะขึ้นกับฉันอีกเหรอ

1128
01:37:39,958 --> 01:37:41,500
เจ้าคือผู้เขียน

1129
01:37:41,583 --> 01:37:45,208
ผู้เขียนเรื่องขมน่ะสิ

1130
01:37:45,291 --> 01:37:47,041
คิดอย่างนั้นจริงรึ

1131
01:37:47,125 --> 01:37:48,208
ใช่สิ

1132
01:37:48,791 --> 01:37:53,666
แต่ความเศร้าก็ยังมีหลากหลายสีสัน

1133
01:37:53,750 --> 01:37:56,666
ผู้เขียนร้อยคนอาจเขียนถึงเรื่องเดียวกัน

1134
01:37:56,750 --> 01:37:59,666
กลายมาเป็นเรื่องที่ต่างกันร้อยเรื่อง

1135
01:38:00,166 --> 01:38:02,500
เรื่องของเจ้าจบอย่างนี้หรือเปล่า แฟรงเกลดา

1136
01:38:02,583 --> 01:38:06,333
ฉันไม่ยอมให้เรื่องของเราจบแบบนี้

1137
01:38:07,250 --> 01:38:10,166
ฉันไม่สนว่าสถานการณ์จะขมขื่นแค่ไหน

1138
01:38:10,250 --> 01:38:13,125
หรือดวงวิญญาณถูกกังขังมานานเพียงใด

1139
01:38:13,208 --> 01:38:16,500
เพราะฉันคือเจ้าชะตาตนเอง

1140
01:38:16,583 --> 01:38:20,958
ฉันคือผู้ลิขิตชีวิตตัวเอง

1141
01:38:23,916 --> 01:38:25,458
เขียนข้าขึ้นมา

1142
01:38:25,958 --> 01:38:28,041
ใช้ชีวิตกันอีกครั้งเถอะ

1143
01:38:28,125 --> 01:38:29,166
ได้

1144
01:38:32,708 --> 01:38:36,000
"นี่คือเรื่องราวของสองภพที่แตกต่างกันที่สุด

1145
01:38:36,083 --> 01:38:38,125
จนดูอย่างไรก็ไม่คล้ายกันเลยแม้แต่น้อย"

1146
01:38:38,208 --> 01:38:42,416
"สองภพที่ไม่มีอยู่จริงด้วยซ้ำ
หากเป็นคนที่สมองด้านชา"

1147
01:38:42,500 --> 01:38:46,791
"สองภพที่จะมองเห็นได้
หากเป็นคนที่มีความคิดสร้างสรรค์

1148
01:38:46,875 --> 01:38:48,750
และใช้สัญชาตญาณนำทาง"

1149
01:38:48,833 --> 01:38:54,041
(ฉันคือแฟรงเกลดา)

1150
01:38:54,125 --> 01:38:55,916
ทั้งสองภพนั้นมีอยู่จริง

1151
01:38:56,416 --> 01:38:58,875
และเชื่อมกันผ่านปลายปากกาของฉัน

1152
01:39:00,583 --> 01:39:02,500
จิตวิญญาณฉันคือหยดหมึก

1153
01:39:02,583 --> 01:39:04,166
และตราบใดที่ยังเขียน

1154
01:39:04,666 --> 01:39:07,083
ฉันก็จะมีชีวิตไปตลอดกาล

1155
01:39:21,708 --> 01:39:27,541
เชื่อมถ้อยคำ

1156
01:39:27,625 --> 01:39:33,333
เรียงร้อยดั่งใยแมงมุม

1157
01:39:33,416 --> 01:39:40,416
นั่นคือชีวิตที่ถักร้อยไว้

1158
01:39:53,208 --> 01:39:59,291
รอยจูบและน้ำตา

1159
01:39:59,375 --> 01:40:05,125
คืนชีพมาในนิทานของเรา

1160
01:40:05,208 --> 01:40:11,916
เราเชื่อมั่นในหยดหมึก

1161
01:40:12,000 --> 01:40:15,166
ต้องการอะไรกันเล่า

1162
01:40:15,250 --> 01:40:18,166
ชื่อเสียงชั่วคราว

1163
01:40:18,250 --> 01:40:21,208
หรืออยากเอาใจ

1164
01:40:21,291 --> 01:40:27,083
อยากเป็นคนพิเศษ

1165
01:40:27,166 --> 01:40:30,708
จิตวิญญาณคือหยดหมึก

1166
01:40:30,791 --> 01:40:37,458
อย่าลืม เขียนเพื่อตัวเองเท่านั้น

1167
01:40:37,541 --> 01:40:43,375
จิตวิญญาณคือหยดหมึก

1168
01:40:43,458 --> 01:40:50,416
ระวังอย่าหลงติดกับดัก

1169
01:41:02,541 --> 01:41:08,666
ในหน้ากระดาษไม่มีวันตาย

1170
01:41:08,750 --> 01:41:14,791
แต่กลายเป็นความหวัง

1171
01:41:14,875 --> 01:41:21,541
ผู้พิทักษ์ดวงวิญญาณที่หลงทาง

1172
01:41:21,625 --> 01:41:24,666
ต้องการอะไรกันเล่า

1173
01:41:24,750 --> 01:41:27,833
ชื่อเสียงชั่วคราว

1174
01:41:27,916 --> 01:41:30,583
หรืออยากเอาใจ

1175
01:41:30,666 --> 01:41:36,208
อยากเป็นคนพิเศษ

1176
01:41:36,291 --> 01:41:40,166
จิตวิญญาณคือหยดหมึก

1177
01:41:40,250 --> 01:41:46,833
อย่าลืม เขียนเพื่อตัวเองเท่านั้น

1178
01:41:46,916 --> 01:41:52,333
โอ จิตวิญญาณคือหยดหมึก

1179
01:41:52,958 --> 01:41:59,916
ระวังอย่าหลงติดกับดัก

1180
01:44:04,625 --> 01:44:09,625
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม