Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
เชิญพบกับการแสดงตลก โดยสติลเลอร์และเมียร่า
ขอบคุณค่ะ
คุณผู้ชมทุกท่านคะ เราใช้ชีวิตในยุคสมัยที่คาดเดาไม่ได้
อะไรก็เกิดขึ้นได้
ฉันกับเจอร์รีเลยอยากแสดง ให้เห็นว่าจะเป็นยังไง
หากมนุษย์สองคนสุดท้ายบนโลก ได้เจอกันเป็นครั้งแรก
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
- ดีใจจังเลยที่ได้เจอคุณ - ฉันก็ดีใจที่ได้เจอคุณ
อัศจรรย์นะว่ามั้ย
ใช่ ฉันมองไปทั่วแต่ไม่เจอใครเลย
- คิดว่าเหลือผมอยู่แค่คนเดียว - ฉันก็คิดอย่างนั้น
- โชคดีจัง - จริง
- ไม่คิดไม่ฝันเลย - ใช่
ดวงฉันบอกว่า "อย่าวางแผนอะไร"
ได้เห็นถนนซิกซ์อเวนิวมั้ย
เห็นค่ะ เขาเพิ่งทำพื้นถนนเสร็จ
คงขึ้นอยู่กับเราสองคนแล้วสินะ
อะไรคะ
ผมบอกว่า มันคงขึ้นอยู่กับเราสองคนแล้วสินะ
หมายความว่ายังไง
ภาระหนักคงตกอยู่ที่เราแล้ว
แบบว่าต้องเริ่มต้นอะไร ๆ ใหม่
อ๋อ ใช่เลย เรามีงานต้องทำเยอะเลย
ทั้งซ่อมแซม ทำความสะอาด ปลูกผัก
นั่นก็ส่วนหนึ่ง
ผมหมายถึงคุณในฐานะผู้หญิงคนสุดท้าย
ส่วนผมก็ผู้ชายคนสุดท้าย
เรามีอะไรสำคัญที่ต้องทำกัน…
มากกว่านั้น
เราต้องสร้างอะไร ๆ
แบบว่าจิ๋ว ๆ
- งานประดิษฐ์อะไรพวกนี้เหรอ - ไม่ ๆ ๆ ผมหมายถึง…
มนุษย์ตัวจิ๋ว เราต้องสร้างมนุษย์ตัวจิ๋วกัน
การโตมาในครอบครัว อุตสาหกรรมบันเทิงมันเป็นยังไง
พ่อกับแม่ของคุณเป็นคนแบบไหน
เราทุกคนในรายการรักพ่อแม่ของคุณมาก
- สุดยอดคู่รัก - สติลเลอร์และเมียร่า
พ่อและแม่ของหนุ่มน้อยคนนี้
แอนน์และเจอร์รี สติลเลอร์และเมียร่า คุณคือลูกชายของพวกเขานี่เอง
พ่อของคุณ คือคนที่ตลกที่สุดในรายการไซน์เฟลด์
- อย่างไม่ต้องสงสัย - เห็นด้วยครับ
ตีหัวเขาทีนึงก็ได้เสียงร้องแล้ว
จะพาคุณพ่อคุณแม่มาปรากฏตัวด้วยมั้ย
- ปรากฏตัวในไหน… - ในไหนก็ตาม
พ่อแม่คุณส่งต่ออะไรให้คุณ ในฐานะนักแสดง
- สวัสดีจ้ะ เป็นไง - สวัสดีค่ะ
- สวัสดี - นี่คุณ… คุณกำลัง…
- ว่าแล้วเชียว - ก็ถึงได้ติดไมค์ให้ไง
- นี่สารคดีตามติดชีวิตเหรอ - ใช่แล้ว
เอมี่และเบนจี้
- ผมเกือบจะได้… - สวัสดีจ้ะ
น่ารักน่าเอ็นดู
ได้ผมหยิกแบบพ่อมาเลย
ใช่ ผมเธอหยิกธรรมชาติ
- เคยขำพ่อกับแม่มั้ย - เคย
คิดว่าพวกเขาตลกมั้ย
ภาพนี้ให้ความรู้สึกแอนน์และเจอร์รี ฉันชอบภาพนี้
พวกเขาซ้อมที่บ้านมั้ย
มีภาพดี ๆ เยอะเลย
ลองเล่นให้ลูก ๆ ดูมั้ย
กล้าดียังไงมาหลอกถามลูกฉัน คุณแค่อยากรู้เรื่องส่วนตัวฉัน
ไม่ ผมแค่อยากรู้ว่าคุณเคยซ้อม…
อยากเข้าวงการบ้างมั้ย
มีใครเป็นนักดนตรีมั้ย
หรือชอบเล่นตลกแบบพ่อกับแม่
เอมี่
ตอนเปิดก็แค่เดินเข้าอพาร์ตเมนต์…
- อืม - แต่มันไม่มีเรื่องราว
ฉันแค่พยายามคิด หนังจะเปิดด้วยอะไรได้บ้าง…
เรากำลังจะขายอพาร์ตเมนต์นี้พอดี อาจจะทำเป็นไล่ดูข้าวของต่าง ๆ
หรือว่า…
อาจจะเน้นที่คำถามนี้ อาจจะเปิดมา
แล้วเป็นพวกเราสองคนแล้วก็…
เข้าคำถามว่า "ทำหนังเรื่องนี้ทำไม"
- อืม - แบบว่าอะไร…
- ให้ฉันถามเธอเหรอ - ใช่
โอเค
- อืม - อืม
ไหน ๆ กล้องก็ถ่ายเราอยู่ มาลองเลยมั้ย
เอาสิ
บลา บลา บลา…
เบน…
เก็บเสียงครับ
ห้า สี่ สาม สอง…
ถ้าเป็นเรื่องของเราสองคน
สติลเลอร์และเมียร่า
คนสองคนที่…
ไม่ใช่แค่ทำงานด้วยกัน
แต่เราอยากแสดงให้เห็นว่า เกิดอะไรขึ้นบ้างระหว่างนั้น
พวกเขาทะเลาะกัน
- ออกไปเลย ออกไป - ออกไปเหรอ
- ใช่
นั่นสินะ ทำไมแค่นี้คิดเองไม่ได้ คุณอยากให้ผมออกไป…
จุดนั้นมันเป็นไปได้หมด ไม่ว่าจะเป็น…
ฉันว่าเราต้องใช้ชื่อเดิม แอนน์และเจอร์รี เจอร์รีและแอนน์
พวกเขาไม่ใช่ซูเปอร์สตาร์
เป็นแค่นักแสดง ที่เป็นที่รู้จักทางทีวี
เป็นคู่แต่งงานที่มีลูก ๆ ด้วยกัน
แล้วก็แค่พยายาม ทำหน้าที่ทั้งสองด้านให้ดีที่สุด
ตอนพ่อผมเสียในปี 2020
แม่ผมหายไปเลยประมาณห้าปี
หน้าที่การงานของผม ยังดำเนินต่อไปได้ดี
แต่ชีวิตส่วนตัวของผมไม่ดีเลย
ผมรู้สึกขาดสมดุล ไม่มีความสุข รู้สึกถูกตัดขาด…
จากครอบครัว
จากลูก ๆ ผมรู้สึกหลงทาง
ว้าว ดูดีนะ
อย่าถ่ายผมสิ
ผมเลยเริ่มคิดถึงพ่อกับแม่และ…
ความตึงเครียด ที่ผมเคยสังเกตเห็นได้ตอนเด็ก ๆ
และความกดดัน ตอนที่พวกเขาทำงานด้วยกัน
และการที่พวกเขาผ่านมันมาได้ด้วยกัน
เราจะอยู่ด้วยกัน
- ผมว่าคุณ… - ตอนนี้ฉันมั่นใจแล้ว
เคยมีช่วงเวลาที่ฉันไม่แน่ใจ แต่ว่าตอนนี้ฉันมั่นใจแล้ว
ผมอยากเข้าใจว่าพวกเขาทำได้ยังไง
ว้าว
- มีแต่เทป - ใช่
- อย่างที่รู้กัน เจอร์รีอัดไว้หมด - ว้าว
นี่คือความเป็นจริงของชีวิตเรา
สุดยอดไปเลย
ถ้าคุณรู้ก่อนที่เราจะแต่งงานกัน
ว่าผมจะมีพฤติกรรม อย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้
- คุณยังจะแต่งงานกับผมมั้ย - อย่างที่ผ่านมาน่ะเหรอ
ฉันคงไม่แต่งงานกับคุณหรอก
บ้าไปแล้ว "เอมี่และเบนจี้พูด" "เบนจี้และเอมี่พูด"
พ่อถามอะไรหน่อยเบนจี้ ชอบทำอะไรกับเอมี่มากที่สุด
ไม่อยากเชื่อว่าเขาอัดเสียงไว้หมดเลย
เล่นแฮปปี้เฟซ
- แฮปปี้เฟซคืออะไร - เป็นเกม
เขาอัดเสียงตลอดเวลา ไม่ว่าจะเรื่องส่วนตัว…
ทำเอาผมแทบบ้า
แอนน์ก็จะบ้าเอาเหมือนกัน
"เจอร์รี คุณอัดเสียงพวกนี้ไป ทั้ง ๆ ที่ไม่มีใครฟัง
สุดท้ายก็กลายเป็นกองเทป ตอนคุณตายไป" เธอว่างั้น
ก็พูดถูกอยู่นะ
คุณอยู่แถวไหนในนิวยอร์ก
เราอยู่แถวริเวอร์ไซด์ไดรฟ์
- แล้วก็… - ใช่
เรามีวิดีโอครอบครัว ที่ถ่ายเองยาวสามนาที
คุณทำเป็นใช่มั้ยที่รัก
เดี๋ยวผมตั้งค่าตรงนี้ ช่วยหรี่ไฟลงได้มั้ยครับ
- หรือจะฉาย… - ไม่ต้องกังวลเรื่องไฟ
ผมรู้ว่าเราจะต้องขายบ้าน ที่พวกเราโตมาด้วยกัน
อย่างแรกที่คิดได้เลย คือต้องถ่ายวิดีโอเก็บไว้
ไม่รู้ว่าแปลกมั้ย
แต่พ่อชอบทำแบบนี้
ผมเรียนรู้ เรื่องภาพยนตร์อยู่ว่าต้องทำยังไง
รวมไปถึงการตัดต่อ การถ่ายทำ
การประกอบเข้าด้วยกัน…
นั่นนกพิราบบนโต๊ะ
วิดีโอครอบครัวของแท้
เราอยากให้เห็นทุกสิ่ง ที่คุณเห็นได้ที่บ้านของคุณเอง
พังแล้ว พังอีกแล้ว แป๊ปนึง
ฉันมักรู้สึกมาตลอดว่า ครอบครัวเขาไม่เหมือนครอบครัวอื่น
เพราะทุกอย่างถูกบันทึกเก็บไว้หมด
บอกว่าไม่ถ่าย ห้ามถ่าย
ไม่ถ่าย
เขาเป็นคนประเภทที่ ไม่ยอมปล่อยอะไรง่าย ๆ
ฉันว่าเจอร์รีต้องการ
ให้ตัวเองเป็นที่จดจำ ไม่รู้ว่าอะไรดลใจแต่เขาคิดว่า
พอเราทั้งคู่ตายไป
สถาบันสมิธโซเนียน จะอยากเก็บรักษาเรื่องราวเหล่านี้ไว้
พอพวกคุณเลือกได้แล้วว่า อยากเก็บอะไรไว้บ้าง
- รูปภาพ เสื้อผ้า… - ครับ
…เราจะได้รู้ว่าเอาอะไรให้
ศูนย์ตลกแห่งชาติจัดแสดงได้บ้าง
ทุกอย่างที่เขาเก็บไว้มันบ้ามาก
ใบสมัครสมาชิกครอบครัว ของสมาคมวายเอ็มซีเอสาขาถนนสาย 63
แว่นตาดำน้ำ
ไม่อยากจะเชื่อ…
ให้ตายเถอะ
เขาเก็บบทความว่าทำไม หนังฤดูร้อนที่น่าจะฮิตแน่ ๆ ถึงเจ๊ง
"นักวิจารณ์มองว่า หนังไม่ตลกจนเจื่อน"
แรง
(ทายาทสายตลก)
อันนี้น่าสนใจ…
จากโรงแรมวินเดอร์เมียร์ ในบิงแฮมตัน นิวยอร์ก
ถึงคุณแอนน์ เมียร่า
เลขที่ 11 ถนนคอร์นีเลีย
"วันอังคาร แอนน์ซี่ที่รัก
ไม่รู้จะเริ่มจดหมายนี้ยังไงดี
ผมนั่งอยู่ระเบียงหน้าบ้าน มองไปยังเกาะชาร์ลส์
หมอกคลุมและผมคิดถึงคุณมากที่รัก
นั่นไง ได้พูดแล้ว"
เรารู้จักกันในปี 1953 และแต่งงานกันเดือนกันยายน 1953
ฉันบอกว่า "ห้ามมาค้างบ้านฉันแล้ว ไม่งั้นต้องแต่งงานกัน"
เขาก็เลยแต่งเลย สงสัยคงอยากมาค้างจัด
"ถึงเมียร่าที่รัก ผมคิดถึงคุณ คิดถึง ๆ ๆ
ผมรักคุณจัง"
"ที่รัก ผมขอโทษที่ไม่ได้โทรหา
คุณคงรอเป็นชั่วโมง
ผมอยากสัมผัสคุณใจจะขาดแล้วที่รัก"
"แอนน์ ผมอ่านที่ผมเขียนมาจนถึงตรงนี้
ดูเหมือนว่าต่อให้คุณอ่านทั้งหมดก็คง ไม่เข้าใจที่ผมต้องการจะสื่ออยู่ดี
งั้นผมจะบอกให้คุณฟังชัด ๆ ที่รัก ว่าต้องอ่านจดหมายนี้ยังไงตั้งแต่ต้น
หลังจากโทรศัพท์ตอนเช้า วันอังคาร ล้อเล่น"
"ถึงเมียร่าที่รัก ผมคิดถึงจนแทบจะกลืนกินคุณ
ที่รัก ผมคิดถึงคุณ คิดถึงคุณ ขีดเส้นใต้เน้น ๆ
คิดถึงคุณ" เต็มไปหมดเลย
บ้าไปแล้ว
อัศจรรย์ดีนะ ฉันไม่เคยรู้มาก่อน…
ใช่ ฉันชอบที่บอก "หวานใจ หวานใจ"
เราก็แค่คนสองคน ที่อยากประสบความสำเร็จในการแสดง
แล้วจู่ ๆ ก็โคจรเข้ามา อยู่ในชีวิตของกันและกัน
เพราะไม่มีใครเชื่อในตัวของพวกเรา
"เจอร์รี ตาบ้า
คุณไม่ต้องอธิบาย ตอนต้นของจดหมายให้ฉันฟัง
เชื่อสิว่าฉันเข้าใจ
แต่ที่รัก ฉันดีใจที่คุณอุตส่าห์อธิบาย
เป็นบทกำกับเวทีที่เยี่ยม"
"เจอร์รี คุณบอกว่าอยากสัมผัสฉันใจจะขาด
อยากรู้สึกถึงฉัน
ที่รัก ฉันก็อยากถูกสัมผัสเหมือนกัน
อยากถูก… จุด จุด จุด โดยคุณ"
อันนี้ดี
ขอดูหน่อย ๆ
โอ้
ชีวิตแต่งงานเราขาด ๆ หาย ๆ เพราะไม่ค่อยได้เจอกัน
เราไม่รู้ตัวตนของเราเอง เราใช้เงินไปกับการคุยโทรศัพท์
"ผมรักคุณมากที่รัก เจอร์รี"
"ฉันคิดถึงคุณมาก แอนน์"
ว้าว
เลยเป็นการบังคับ ให้เราสองคนหาอะไรทำร่วมกัน
เยี่ยมเลย
เจอร์รีอยากแสดงตลกมาโดยตลอด
แต่ฉันหยิ่งเกินกว่าจะทำมัน
ฉันดูแคลนการแสดงตลก
สมัยนั้นฉันเป็น นักเรียนการแสดงสุดเคร่ง
มือหนึ่งถือหนังสือ ชีวประวัตินักแสดงผู้ยิ่งใหญ่
อีกมือถือหนังสือทฤษฎีการแสดง
กระทั่งหลายปีให้หลังพอแม่แก่ตัวลง
แม่ก็ยังอยากให้ผม เลือกเล่นบทที่จริงจังกว่านี้
ผมเล่น "พิพิธภัณฑ์มันส์ทะลุโลก" หรือ "ดอจบอล" อะไรพวกนี้
ฉันไม่เคยเห็น ประวัติการทำงานอย่างของคุณเลย
ใช่เลยครับ
นั่นไม่ใช่คำชมนะ
แต่แม่บอก "ชอบ 'เพอร์มาเนนท์ มิดไนท์' กับ 'กรีนเบิร์ก' มากกว่า"
- แม่ชอบ "กรีนเบิร์ก" มาก - เพราะไม่ขายวิญญาณเหรอ
- น่าจะ ผมคิดว่างั้น - อืม
ที่ตลกคือแม่คุณเล่นตลกได้ดีมาก
ใช่ เล่นนอกบทเก่งด้วย
เธอแสดงสดได้ดีอย่างเป็นธรรมชาติ
จริง
ในขณะที่พ่อต้องพยายามอย่างมาก
เราอยากแสดงตลก
ฉันชอบการแสดงจริงจัง แต่เขามองว่าฉันเป็นคนตลก
ผมมักคิดว่าแอนน์คือคนที่…
เอาเป็นว่า เธอคือจุดแข็งของการแสดงแล้วกัน
เธอฉลาด เธอเรียกเสียงหัวเราะได้
เธอรู้ว่าต้องทำยังไงถึงจะตลก ในขณะที่ผมต้องพยายามสุดฤทธิ์
พ่อโตมาพร้อมกับรายการวาไรตี้
เอ็ดดี้ แคนเตอร์ หรือแจ็ก เบนนี
ถึงเขาจะอยากเป็นดาวตลกสักแค่ไหน
แต่เขาก็เห็นพรสวรรค์ของแอนน์
และชื่นชมเธอในฐานะนักแสดงอย่างมาก
เขาต้องการเธอ
- เขาเลยดึงเธอเข้าสู่การแสดงตลก - ใช่
ตอนนั้นเราเลยได้ไอเดีย
ว่าเราสามารถสร้างอะไรขึ้นมา เพื่อสร้างชื่อเสียงและรายได้
เราเลยคิดการแสดงขึ้นมา พยายามอย่างหนัก
เราด้นสดใส่เครื่องอัดเสียง
มาลองกันว่าเป็นไง
คุณต้องการอะไร
เราอยากพูดคุย กับผู้ชนะการประกวดมิสทีนเนจ
- อยากคุยกับโรสแมรี่เหรอ - ใช่แล้ว
มีผู้ชายอยากคุยกับเธอ
โรสแมรี่ แม่จะฟาดหน้าสวย ๆ ให้
- เอ่อ คุณครับ - มิสทีนเนจเจอร์
คุณอิจฉาลูกสาวเหรอครับ
อิจฉาลูกฉันเนี่ยนะ นี่ล้อเล่นใช่มั้ย
ทำไมฉันจะต้องอิจฉาเธอ เธอเป็นมิสทีนเนจเจอร์
เธอโด่งดังที่สุด เธอสวยที่สุด
เธออ่อนเยาว์และ… ทำไมฉันจะต้องอิจฉาเธอ
แม่อย่าร้องไห้
- แม่ล้อเล่นเหรอ - ล้อเล่นจ้ะ
เอมี่ นี่คือเครื่องอัดเสียง
ถ้าลูกอยากร้องเพลง เราก็สามารถอัดมันลงเทปได้
- อยากร้องเพลงมั้ย - อยาก
ดูนี่สิ "ฉันไปโรงพยาบาลตอนบ่ายสาม
และคลอดลูกสาวตอนทุ่ม 48 นาที
เอมี่ เบลล์ ซอว์เยอร์ สติลเลอร์ ถือกำเนิดขึ้นในวันนี้"
ว้าว
บ้าไปแล้ว แม่เขียนในวันที่คลอดเธอเหรอ
ร้อง "ทู รา ลู รา ลู รัล"
ทู รา ลู รา ลู รัล
"เธองดงามมาก เจอร์รีนั่งรถไฟมาเจอ
เขามาถึงตอนสิบโมงเช้า เขามีความสุขมาก
เขาต้องรีบกลับไปตอนบ่ายโมง เพื่อให้ทันแสดงรอบห้าโมงครึ่ง"
พอเรามีลูก
เรายิ่งต้องการ ประสบความสำเร็จในชีวิต
ผมกลัวมากว่า จะหาเงินได้ไม่พอเลี้ยงครอบครัว
ผมว่าความสำเร็จที่พ่อต้องการ
มันทั้งในแง่ความสร้างสรรค์ และความมั่นคงสำหรับครอบครัว
พ่อชอบมอบความรัก
และเขา… ก็ต้องการความรักเช่นกัน
ผมมองว่าพ่อไม่ได้รับ การเลี้ยงดูมาแบบนั้นในวัยเด็ก
ตอนผมบอกพ่อว่า อยากเป็นนักแสดง พ่อบอกว่า
"ลองเป็นคนจัดเวทีไม่ดีกว่าเหรอ
ได้อะไรจากการพยายามเป็น เอ็ดดี้ แคนเตอร์
หรือแจ็ก เบนนี หรือจอร์จ เบิร์นส์ เอาอะไรมาคิดว่าจะทำได้"
ผมเห็นพ่อแม่กระเสือกกระสนหาทางรอด ในภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่
พ่อผมเริ่มจากขับแท็กซี่ แล้วก็เปลี่ยนไปขับรถประจำทาง
บริษัทชื่ออะไรนะ
- จำชื่อบริษัทได้มั้ย - เอ่อ…
- นิวยอร์ก ซิตี้ ออมนิบัส - ใช่แล้ว
- พ่อทำงานให้เมือง - ใช่
พ่อเรียนไม่จบไม่งั้น คงได้เป็นนักแสดงเป็นอะไรต่อมิอะไร
พ่ออยากเป็นนักแสดง
แล้วพ่อทำไง เคยขึ้นเวทีมั้ย
ได้ลองมั้ย
เคยครั้งนึง ไม่ก็สองครั้ง จำไม่ได้
พ่อก็มีของนะ ตอนนี้ก็ยังมี
แล้วเกิดอะไรขึ้น ทำไมเลิก
ไม่รู้เหมือนกัน รู้สึกว่าตัวเองคงทำไม่ได้
- แต่ก็อยู่มาได้เหมือนกัน - พ่อหาเลี้ยงตัวเองได้
ใช่ มีอะไรเข้ามาก็ทำหมด ก็แค่นั้นแหละ
ไม่รู้จะต้องมานั่งบ่นทำไม
พ่อกับแม่ทะเลาะกันรุนแรง
ทุกครั้งคือเพราะเรื่องเงิน
(ดอรีน สติลเลอร์ น้องสาวของเจอร์รี)
เรื่องเงินทุกครั้ง
หลายครั้งฉันไปแอบอยู่ใต้เตียง
เพราะฉันกลัว และเจอร์รีก็จะคอยมาช่วยพาฉันออกไป
เจอร์รีดีกับฉันมาก
เขาเป็นเหมือนพ่อของพวกเราทั้งสามคน
เจอร์รีคอยปกป้องฉันกับอาร์โนล์ด
พ่อชอบปกป้อง
- ใช่ ตลอดเวลา - ครับ
- เจอร์รีอยากออกไปจากตรงนี้ - ครับ
หนทางเดียวในตอนนั้น คือเข้ารับราชการทหาร
เสื้อแจ็กเกตของพ่อตอนเป็นทหาร
ตัวไหนนะ
พอกลับมา เขาเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยซีราคิวส์
เขาเริ่มสนใจการแสดงตั้งแต่ตอนนั้น
ผมมองว่านักแสดงตลก ที่เขาชื่นชอบในตอนเด็ก
เป็นหนทางหลบหนีสำหรับเขาและน้อง ๆ
เขาเลยได้พบบ้านของเขาในโรงละคร
ก่อนย่าเสียพ่อพาย่าไปดูป้ายละครเวที เรื่อง "เดอะ โกลเด้น แอปเปิล"
เป็นละครบรอดเวย์ที่พ่อเล่น
เธอไม่พูดอะไร
แต่เธอเคยบอกพ่อว่า "ไม่ได้เรื่อง"
น่าจะตอนที่เธอเห็นพ่อ เล่นละครที่โรงเรียน
แย่มาก ๆ เลย
"ผมบอกแอนน์
'ถ้ามีคนถามผมว่า พ่อแม่เคยสนับสนุนผมมั้ย'
ผมจะบอก 'ไม่มีอะไรให้ต้องสนับสนุน
เพราะความจริงคือ พ่อไม่เคยพูดสนับสนุนผมเลย
ผมทำทุกอย่างด้วยตัวของผมเอง'"
ถูกต้อง
"เธอบอกว่า 'บางทีพวกเขาอาจจะแค่กลัว
พวกเขาไม่อยากเห็นคุณเจ็บ'
ทันใดนั้นผมรู้สึกได้ถึงความจริง แอนน์พูดถูก
พวกเขาไม่อยากเห็นผมต้องเจ็บ ต้องอับอาย"
คุณพระ… คุณสนุกมั้ยคืนนี้ ผมหมายถึง…
คุณสนุกมั้ย แบบว่า…
โจเอล ฉันสนุกมั้ยเหรอ ฉันสนุกจนไม่รู้จะสนุกยังไง
เราไม่เจอกันนานมาก เมื่อวานตอนคุณโทรมา
ฉันยังบอก "โจเอลไหน" นึกออกมั้ย
เราเริ่มแสดง ในย่านบาร์และร้านกาแฟในนิวยอร์ก
อะไรทำนองนี้
คงพอนึกออกนะว่าฉันรู้สึกยังไง
ที่จู่ ๆ คุณก็พาฉัน ไปทานมื้อเย็นแล้วก็ไปดูโชว์
- ครับ - ฉันเลยคิด "นี่มันยังไงนะ"…
พวกเขาคิดมุกกันในห้องนั่งเล่น
ห่างจากถนนบรอดเวย์ไป 20 บล็อก ทางทิศเหนือ
ที่พวกเขาจะต้องมาแสดง
แล้วถูกฉายไปทั่วโลก
เจ้าหน้าที่ประสานงาน ของเมืองมาดูการแสดงของเรา
แล้วชอบก็เลยจ้างเรา
ไปออกรายการเอ็ด ซัลลิแวน
ดูเต็นท์ทางเข้านั่น แล้วลองจินตนาการดูสิ
ข้อความ "โรงละครเอ็ด ซัลลิแวน สติลเลอร์และเมียร่า โรลลิงสโตนส์"
มาแล้วครับทุกท่าน สดจากนิวยอร์ก เอ็ด ซัลลิแวน
แค่คิดก็กลืนน้ำลายไม่ลงแล้ว
เวลาที่รายการเอ็ด ซัลลิแวนออกอากาศ
จะมีคนตั้งแต่รุ่นปู่ย่าตายาย ไปจนถึงรุ่นลูกรุ่นหลาน
นั่งดูรายการเดียวกัน
รายการเอ็ด ซัลลิแวนมีคนดู
น่าจะราว 20 - 30 ล้านต่อสัปดาห์
ให้ความรู้สึก เป็นธรรมชาติและผ่อนคลายมั้ย
ดีใช่มั้ย ใช่ตามที่เราวางแผนไว้มั้ย
- สวัสดี ดีใจที่ได้เจอ - เป็นไงบ้าง
เป็นรายการสดจากนิวยอร์ก
ก่อนรายการแซเทอร์เดย์ไนต์
พวกเขาบอกว่า "อยากย้าย เข้ามาโรงละครเอ็ด ซัลลิแวนมั้ย"
ผมบอกว่า "ถ้าเข้ามาแล้ว จะรู้สึกกลัวมั้ย"
เชิญท่านสุภาพบุรุษ และสุภาพสตรีพบกับ เดอะซูพรีมส์
ใช่แล้ว เอลวิส เพรสลีย์
เดอะบีเทิลส์
มันคือจุดสูงสุดของวงการ
ครับ
แม่เคยเล่าว่าตื่นเต้นแค่ไหน
ตอนเดินออกจากห้องแต่งตัวชั้นบน
ไปยังลิฟต์
ที่พาลงไปยังเวที เธอบอกว่ารู้สึกคลื่นไส้จะอาเจียน
ทุกคนมัวแต่อาเจียน
ถ้าเราฉลาดพอ เราควรจะเล่นยาเสีย ขอบอกเลย
กดดันมาก ๆ
ผมสงสัยว่าคุณ… เคยคิดถึงมันบ้างมั้ย เพราะ…
ผมคิดเสมอว่า "มีโอกาสเล่นมุก พวกนี้แค่ครั้งเดียว ห้ามทำพัง"
- โอเค - ผมหมายถึง
ผมตบหน้าตัวเองแรง ๆ สองที
ถามจริง
- แบบนี้ พร้อมยัง - โอเค
- แค่นั้นเองเหรอ - แค่นี้แหละ
โอเค
ถึงเวลาแล้วสำหรับพวกเขา
ถ้าทำได้ดี ก็จะได้รับเชิญให้กลับมาสัปดาห์หน้า
ขอบคุณค่ะ
กลุ่มนักแสดงที่เรากำลังจะได้ชม ถือว่าหน้าใหม่สุด ๆ
พวกเขามีวิธีการเล่นตลกที่แปลกใหม่
เขากำกับและอำนวย การสร้างซีรีส์ "เซเวแรนซ์" ซีซั่น 2
เขากลับมาพบเราอีกครั้ง ในรายการเดอะ เลท โชว์
หนุ่มน้อยเจอร์รี สติลเลอร์
และแม่สาวแอนน์ เมียร่า ขอเสียงปรบมือต้อนรับพวกเขาด้วยครับ
เจอร์รี สติลเลอร์…
เรากำลังเป็นพยาน
เรื่องราวอันน่าสนใจของมนุษย์ เรื่องหนึ่งในประวัติศาสตร์
ชายคนนี้ถูกฝังทั้งเป็นมา 24 ชั่วโมง
ในช่องท้องของวาฬยักษ์
คุณชื่ออะไรคะ
โจนาห์
แปลกแต่จริง ชายที่นั่งอยู่ตรงหน้าเราตอนนี้
มีชื่อเดียวกับชายคนหนึ่งที่เผชิญ ชะตากรรมเดียวกันเมื่อนานมาแล้ว
เชิญค่ะคุณโจนาห์
มีคนเคยโดนแบบนี้มาก่อนหน้าผมเหรอ
นานมากแล้วค่ะ
แคลิฟอร์เนียนี่ไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ
มันผ่านมานานมากแล้วค่ะคุณโจนาห์
ถ้ามันเคยเกิดขึ้นแล้ว มันก็จะเกิดขึ้นอีก
- ดูท่าคุณจะไม่เข้าใจ - เขาควรจะตีเส้นกั้นไว้สิ
- ฉันก็คิดอย่างนั้นค่ะ - คุณไม่ควรเปิดที่แบบนี้ทิ้งไว้
พวกเขาเริ่มแสดงใน รายการเอ็ด ซัลลิแวนในปี 1963
แล้วพวกเขาก็ถูกเชิญกลับมาเรื่อย ๆ
ผมเพิ่งเกิด พวกเขาเพิ่งย้ายเข้า อพาร์ตเมนต์ใหม่ที่ริเวอร์ไซด์ไดรฟ์
ราคาน่าจะ 11,000 ดอลลาร์
รายการของซัลลิแวน ทำเอาเราผ่อนคลายไม่ลง
เราต้องคิดการแสดงยาวหกนาที และมันต้องตลก
- คุณเขียนเองหมดเลยเหรอ - แน่นอน
จู่ ๆ เราก็มีอะไรที่มั่นคง
แต่ขณะเดียวกัน ก็ต้องคอยคิดโชว์ใหม่ทุกครั้ง
เพราะพอเรารู้ว่าต้องไปแสดง ในรายการเอ็ด ซัลลิแวนเมื่อไหร่
เราก็มีเวลาเตรียมตัวและ คิดการแสดงแค่สองอาทิตย์
- โลกบ้าไปแล้ว บ้าไปแล้ว - คุณนายคลอส ๆ…
พรือโฉ้
คุณนายคลอส ผมดีใจที่คุณพูดคำนั้น
- เพราะนั่นยืนยันอะไรได้อย่างนึง - เป็นภาษาเหนือที่เรียนตอนมาที่นี่
เยี่ยมไปเลย
อันนี้ดี
เราไม่รู้จะเล่นอะไรแล้ว
มีทั้งชายเตี้ยกับสาวโย่ง มีเจ้านายกับภรรยา
มีแอนน์ที่รับบทเป็นภรรยาซานต้าคลอส
- เอล์ฟตัวนั้นปากสกปรก - โอเค
- พรือโฉ้ - ว่าไงนะครับคุณนายคลอส
เป็นภาษาเหนือน่ะค่ะ ฉันเรียนมาจากเพื่อนบ้าน
อ๋อครับ
พวกนี้เป็นการแสดงสร้างชื่อของพวกเขา
- เช่น การเดทผ่านคอมพิวเตอร์ - ว้าว
ไอเดียการเล่นเป็นตัวเอง โดยเอาชาติพันธุ์ตัวเองมาเล่น
ยังไม่เคยมีคนทำกัน
พวกเขาแสดงเรื่อง การเดทผ่านคอมพิวเตอร์
ที่เพิ่งเริ่มมีในยุคนั้น การแสดงที่ว่าคือ
หนุ่มชาวยิวและสาวไอริชคาทอลิก ถูกจับคู่กัน
มุกนี้เจอร์รีเป็นคนคิด
เราสร้างตัวละครเฮอร์ชีย์ โฮโรวิทซ์ และแมรี่ อลิซาเบธ ดอยล์
นี่เป็นคู่หูที่สุดยอด
พวกเขามีอะไรบางอย่างมาแสดงให้เราชม
ผมมั่นใจว่า มันจะขึ้นหิ้งแน่นอนนับจากนี้
พวกเขาคือสติลเลอร์และเมียร่า ที่จะมาแสดงให้เราชมกันครับ
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
ผมเฮอร์ชีย์ โฮโรวิทซ์ครับ
ฉันแมรี่ อลิซาเบธ ดอยล์ค่ะ
"ดอยล์" เหรอครับ
"โฮโรวิทซ์" งั้นเหรอ
โฮโรวิทซ์
เอช โอ อาร์ โอ ดับเบิลยู ไอ ที แซด
- อ๋อ - เฮอร์ชีย์
คนที่เราเล่ามุกนี้ให้ฟัง หรือเห็นเราซ้อมมักบอกว่า
"มุกนี้ไม่น่าจะไปได้ไกล เพราะคนอื่นในประเทศเข้าไม่ถึง"
และไม่มีใครเคยเล่นอะไรแบบนี้
คุณมีพี่น้องมั้ยคะ
- มีน้องชายสามคน - โอ้
บัค บุชี และซัล
- บั๊ก - บัค
- บั๊กเขอะ - ไม่ครับ บัค
บัค โทษทีค่ะ
ฉันว่าอันนี้แหละเข้าถึงคนดู
อย่างน้อย ๆ ก็เอ็ด ซัลลิแวนเอง เพราะเขาเป็นไอริช
และภรรยาเขาซิลเวียเป็นชาวยิว
พอเราเล่นเสร็จ เขายืนอยู่ตรงนั้น
ตาสีฟ้าของเขามีน้ำตาไหล
เขาน้ำหูน้ำตาไหล
การแสดงนี้เลยกลายเป็น การแสดงยอดฮิตของทั้งคู่
เราไปถึง…
จุดสุดยอด
ดีค่ะ
พอได้ออกรายการเอ็ด ซัลลิแวน
ทำให้เราหางานตามคลับ
และเรียกเงินได้มากขึ้น
การแสดงตลกในแบบของพวกเขา เจอร์รี สติลเลอร์ และแอนน์ เมียร่า
ไปพบกับพวกเขากันครับ
มีคนจ้างเราไปเล่น ที่คลีฟแลนด์ ดีทรอยต์
มิลวอกี ชิคาโก
การแสดงตลกโดย แอนน์ เมียร่า และเจอร์รี สติลเลอร์
นั่นเป็นการแสดงตลกที่ดีที่สุด
ที่ผมเคยได้ดูมาเลย
พวกเขาเป็นคู่แต่งงานในชีวิตจริง เขาเป็นยิว ส่วนเธอเป็นไอริช
อันนี้เรื่องจริง
ขอบคุณค่ะท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน
ยินดีต้อนรับดาวดังทั้งสอง
ที่เป็นที่รักของพวกคุณทุกคน
สติลเลอร์และเมียร่า
ขอบคุณค่ะ โล่งอกไปทีที่มีคนมาดูเต็มเลย
พอผมมองแอนนี่ที่อยู่บนเวที
ผมไม่ได้มองเห็นแค่คู่หูการแสดง
แต่เธอคือแม่ของลูก ๆ ทั้งสองคนด้วย
ส่วนเขาคือพ่อของหนึ่งในนั้นค่ะ
พวกเขาเริ่มมีงานเยอะขึ้น
คนเริ่มรู้จัก พวกเขามีชื่อเสียง
เจอร์รีชอบมาก
เขาชอบเวลามีคนจำเขาได้
ชอบแจกลายเซ็น
ชอบเป็นที่ชื่นชม
อะไรน่าหงุดหงิดกว่ากัน
เวลามีคนวิพากษ์วิจารณ์การแสดง ที่คุณคิดว่ามันดีแล้ว
หรือเวลามีคนชื่นชมการแสดงของคุณ
- ที่คุณมองว่ามันห่วยแตก - เวลามีคนวิจารณ์ผม…
เรียบร้อย ใช่เลย ทุกคนตอบถูก
ความสำเร็จนี้สำคัญต่อเขามาก
แม่ผมให้ความสำคัญกับงาน แต่นั่นไม่ใช่ทุกอย่างสำหรับเธอ
แล้วตอนที่ไม่ได้อยู่บนเวทีล่ะ
เอ่อ…
- ผมแค่สงสัย - ไม่นะ ฉันคิดว่า…
ฉันไม่ได้ต้องการ
เขาเสนอตัวตลอด
บางครั้งมันทำให้แม่อารมณ์เสีย
เขาชอบเข้าหาแฟน ๆ เนอะ
สมมติทั้งสองคนกำลังคุยกันอยู่ แล้วมีคนเข้ามาหา
"เจอร์รี ฉันรักคุณ"
แม่จะบอกว่า "เรากำลังคุยกันอยู่"
แต่พ่อจะบอกว่า "เล่าเรื่องลูก ๆ ของคุณให้ฟังหน่อย"
ใช่เลย
พ่อจำได้ว่าครั้งหนึ่ง เราเดินอยู่บนถนน
พ่อกำลังคุยกับปู่
ว่าปู่ไม่สนใจพวกเราเท่าที่ควร
ขณะที่พูดอยู่ก็มีคนเดินมา
แล้วเข้ามาบอกว่า "เจอร์รี ผมรักงานของคุณ"
แล้วปู่ก็หันไปคุยกับคนนั้นเฉยเลย
อันนี้ฮานะ เพราะว่าไม่กี่สัปดาห์ก่อนหน้านี้
เราออกไปกินข้าวในร้านอาหาร ผมกำลังเครียดเรื่องมหาวิทยาลัย
แล้วมีคนในร้าน อยากเข้ามาถ่ายรูปกับพ่อ
ผมจำได้ว่าหงุดหงิดมาก
แบบว่าโลกต้องหยุดหมุน เพื่อให้เขาถ่ายรูป
- นึกออกมั้ย - พ่อคงได้จากปู่มาเยอะ
- มากกว่าย่า - ใช่ มากกว่าย่า ถูกเผง
- ขออะไรอย่างได้มั้ยคะ - ครับ
- ขอบอกราตรีสวัสดิ์เอมี่กับเบนจี้ - ได้เลย
ราตรีสวัสดิ์เอมี่และเบนจี้
ตอนที่พ่อกับแม่ไปแอลเอ
เพื่อแสดงโชว์หรืออะไรสักอย่าง
แน่นอนว่าเราคิดถึงพวกเขา
แต่จำได้ว่ามันสนุกสุด ๆ ไปเลย
- เพราะเราได้เข้านอนดึก… - ใช่
…เรามีรหัสลับไว้เคาะกำแพงกัน
ใช่
เอาเลย
ราตรีสวัสดิ์
ราตรีสวัสดิ์ในที่สุด
- บือ บือ บือ - บะ บะ บะ บะ…
แล้วฉันก็บอกว่า "แบม"
- เหมือนเรามีโลกเล็ก ๆ ของพวกเรา - ใช่
ตึกของเรามันครบวงจร เป็นอาคารขนาดใหญ่
เป็นการไปมาหาสู่
ระหว่างอพาร์ตเมนต์แต่ละห้อง
ขึ้น ๆ ลง ๆ ด้วยลิฟต์และบันได
ในสมัยยุค 70
ยังเสื่อมโทรม ไม่ปลอดภัยนัก
แต่รู้สึกได้ถึงความเป็นชุมชน
เพื่อน ๆ เราอยู่ในตึกเดียวกัน
อดัม แม็กซ์ที่พ่อของเขา ปีเตอร์ แม็กซ์เป็นศิลปิน
เวลาขึ้นไปห้องเขาก็จะเจอ
แขกที่น่าสนใจของปีเตอร์
อย่างเช่นสวามี สัจจิดานันทา
แล้วก็พวกคนเจ๋ง ๆ เท่ ๆ ในยุค 70
ทั้งตึกมันให้ความรู้สึกถึง ศิลปะและการสร้างสรรค์
ผมเลยเริ่มหยิบกล้องขึ้นมา ตามรอยพ่อของผม
ถ่ายหนังของผมเอง
สวัสดียามเย็นกับรายการ "เดอะ เบนจามิน สติลเลอร์ อาวร์"
พักค่ะ
พ่อซื้อกล้องซูเปอร์ 8 ให้ผม
หาอุปกรณ์ตัดต่อให้ผม
สำหรับผมมันเป็นเหมือนหลุมหลบภัย
เวลาพ่อกับแม่ไม่อยู่ หรือว่าทะเลาะกัน…
…หรือละเลยพวกเราเพราะมัวแต่ทำงาน
นี่เป็นสิ่งที่ผมใช้เวลาไปกับมัน
ยากที่จะจินตนาการว่า อพาร์ตเมนต์แห่งนี้จะไม่อยู่แล้ว
เมื่อไหร่ที่เราตัดสินใจว่า "โอเค เราเอาของที่ต้องการออกมาแล้ว"
นายหน้าก็จะบอกว่า
"โอเค เอาของออกแล้วจัดห้อง"
ฉันยังรู้สึกว่ามันไม่จริงอยู่เลย
- ใช่ และสำหรับฉัน… - ถ้าให้พูดตามตรง
…สิ่งที่จะทำให้เรา รู้สึกจริงขึ้นมาได้
- ถูกต้อง - คือเมื่อบ้านนี้ถูกขายไปแล้ว
พ่อจะอัดเสียงหนู…
- เราจะซ้อมการแสดง โอเคนะ - ฟังนะ
ระบายสีไปก่อนระหว่างที่เราซ้อม
มีไม่กี่คนที่จะโชคดีในการค้นหา
ความฝันวัยเด็กร่วมกัน
พูดตรง ๆ ผมว่าเราโชคดีมากเลย
ที่ได้พบทั้งความรักและความสุข จากงานที่พวกเราทำ
แถมยังได้เงินดีอีกด้วย
จำได้ว่ามีประตูพับสีขาวบานหนึ่ง
ฉันต้องเป็นให้ได้ทุกอย่าง
ภรรยา แฟน คนรัก เพื่อน แม่ครัว คุณค่อยบอกว่า "งั้นผมทำอาหารเอง"
ถ้าประตูบานนั้นปิดอยู่ แปลว่าพวกเขากำลังทำงาน
ฉันเคยแสดง ฉันเป็นนักแสดงที่ดีก่อนมาเจอคุณ
และห้ามรบกวน
คุณก็ค่อยพูดว่า
"คงงั้นแหละ หาเงินได้อาทิตย์ละ 50 ดอลลาร์"
อาทิตย์ละ 50 ดอลลาร์ ใครก็ทำได้
บางครั้งก็ได้ยินเสียงหัวเราะ บางครั้งก็ได้ยินเสียงตะโกน
- ผมทำอาหารเอง โอเคมั้ย - โอเค คุณทำอาหาร
แล้วใครต้องเก็บล้าง ก็ฉันอีกแหละ คุณชอบทำเลอะเทอะ
โดยไม่รู้ว่า เป็นเรื่องจริงหรือเป็นการซ้อม
เธอคือคนที่ตลกที่สุด ทั้งบนเวทีและนอกเวที
ทีนี้เวลาเธอทำอะไรตลก ๆ ผมก็…
ผมเป็นนักฉวยโอกาส
ก็เลยหยิบเอาดินสอขึ้นมาจดเก็บไว้ ณ วินาทีที่ผมทำแบบนั้น…
เขาบอกว่า "เดี๋ยวเอาไว้ใช้ตอนแสดง" แต่ฉันโมโหแล้ว
ฉันจะบอกว่า เมื่อไหร่จะเลิกคุยเรื่องการแสดง
ผมเกลียดคุณ
เกลียดฉันเหรอ ฉันก็เกลียดคุณ
คุณไม่รู้หรอกว่าผมเกลียดคุณแบบไหน
ฉันเกลียดคุณแบบเกลียด…
…เกลียดเข้าไส้
ฉันเกลียดคุณแบบเข้าไส้เข้ากระดูกดำ
เรามีการแสดง ที่เราเรียกว่า "ความเกลียด"
ความเกลียดชังของคุณนั้น…
ผมบอกแอนน์ "ผมเกลียดคุณ" เธอตอบกลับ "ฉันก็เกลียดคุณ"
มีวันนึงเอมี่ที่อายุแค่หกขวบ เดินเข้ามาในห้อง
แล้วได้ยินที่เราพูดใส่กัน เราเลยมองหน้าเธอ
แล้วพูดอะไรไม่ถูกเลยบอกไปว่า
"เอมี่ พ่อกับแม่ซ้อมกัน พ่อกับแม่ซ้อมกัน"
เอมี่มองมาที่เราแล้วก็ยิ้มออกมา
สองสัปดาห์ให้หลัง เรากำลังทะเลาะกันจริง ๆ
เอมี่เดินเข้ามาแล้วบอกว่า…
"พ่อกับแม่ซ้อมกันเหรอ" "ไม่ใช่ พ่อกับแม่ทะเลาะกัน"
- "ออกไปก่อน" - เลยเริ่มจะยุ่งยากละ
- ฉันเกลียดตั้งแต่ยังไม่เคยเจอหน้า - ผมเกลียดตั้งแต่คุณยังไม่เกิด
นั่นเป็นสิ่งที่ฉันคิดถึง
ว่ามันกลายมาเป็น
"มีเสียงหัวเราะ โอเคถือว่าเป็นมุก"
แต่เมื่อไหร่มันถึงเป็นเรื่องจริงล่ะ
เราไม่รู้ไงเบน
เราถึงพังกันแบบนี้ไง…
เราถึงมานั่งถ่ายสารคดีกันใช่มั้ย
เราจะมาหาคำตอบกัน โดยการไล่ดูข้าวของพวกนี้
แอนน์และเจอร์รีอาศัยใน อพาร์ตเมนต์ขนาดใหญ่ทางฝั่งตะวันตก
กับลูกสาวชื่อเอมี่ และลูกชายชื่อเบน
มุกตลกของพวกเขาส่วนใหญ่มาจากในบ้าน
ชัดเลยว่าเป็นชีวิตแต่งงาน ที่ไร้ซึ่งปัญหาในการสื่อสาร
- ผม… - เขาไม่ยอมเก็บกางเกงใน
ขึ้นจากพื้นด้วยซ้ำ
คุณจะพูดอย่างนี้
ต่อหน้าคนพวกนี้ในนิวยอร์กเหรอ
ฉันไม่รู้คุณโตขึ้นมายังไง…
คนที่เป็นศิลปิน เขาไม่มีเวลามาสนใจกางเกงในหรอก
- คุณไม่มีเวลาสนใจอะไรพวกนี้… - แล้วฉันเป็นอะไร ตอไม้เหรอ
แต่สิ่งที่สำคัญคือแอนน์และเจอร์รี
ให้ความสำคัญกับครอบครัวอันดับหนึ่ง รองลงมาคือเรื่องงาน
ปีนี้เป็นปี 1976 ผมกำลังถ่ายเบนจี้ไถลลงมาจากเนิน
แรงทะลุโลกด้วยความเร็ว เกือบห้ากิโลเมตรต่อชั่วโมง
คุณเคยมีความคิดอยากแสดงละครหรือ…
ไอ้สิ่งนี้คืออะไร
ผมเบน สติลเลอร์ รับบทบรรยายตลอดทั้งรายการ
เกิดอะไรขึ้นกับอลิซผู้แสนอ่อนหวาน
ในดินแดนมหัศจรรย์ที่เราเคยรู้จัก
เช้ามาก ๆ เลย ตอนนี้หกโมงครึ่ง
ผมจะกลับไปนอนแล้ว สวัสดีครับ
คุณโตมากับเหล่านักแสดงสุดพิเศษ
ใช่
อยู่ ๆ ก็ด้นสดอะไรแปลก ๆ กันขึ้นมา
เอบีซีสปอร์ตส์ เราอยู่กับนักดำน้ำชาวอิตาเลียน
ผมจะชนะแน่ ๆ เพราะใส่เสื้อตัวเก่งมา
- งั้นมาลองดูกัน - ล้อกันเล่นเหรอ
- ตัดเข้าโฆษณาเดี๋ยวนี้เลย - คัท คัท
ตอนเราเด็ก ๆ เขาชอบเล่นคาแรกเตอร์แปลก ๆ
ตัวเองก็ทำ
- หนูชอบนะ - พ่อก็ชอบ นี่ล่ะความเป็นตัวเรา
ผมขอตัว
โอ้ เรารักคุณ คุณแอปเปิล
เดี๋ยวนะ ชื่อผมคือคุณอนารากรีนาโปโป
พ่อเล่นอีกทีได้มั้ย ขอดังกว่านี้
อนารากรีนาโปโป
เบนจี้ แม่ของหนูบอกว่า
เขาอยากให้หนู โตไปเป็นโปรดิวเซอร์ชื่อดัง
จะได้จ้างพ่อกับแม่เล่นบทนำ
หนูจะจ้างพวกเขามั้ย
- ไม่ครับ - ไม่เหรอ เบนจี้
- ทำไมล่ะ - นั่นสิ ทำไม
ยังไม่ทันโตเลยลืมหมดแล้ว
ผมจะจ้างคนอื่น
- ทำไม - ทำไม
ทำงานกับพ่อแม่คงจะไม่ง่าย
เบนจี้ หนูจะจ้างพ่อกับแม่ ให้เล่นหนังของหนูมั้ย
ไม่เอา
- ทำไมล่ะ - ผมไม่อยากจ้างพวกเขา
ผมว่าทำงานกับพ่อแม่คงจะไม่ง่าย
ผมจะจ้างคนอื่น
เสียงพ่อไม่ใช่แบบนั้นนะ
พ่อกับแม่ ไม่เหมาะกับหนังที่ผมอยากจะทำ
มันไม่…
ไปทำงานในกระทรวงต่างประเทศแทนดีมั้ย
ทำไมล่ะ อยากทำหนังแบบไหน
ผมอยากทำหนังผจญภัย หนังฆาตกรรม อะไรแบบนั้น แต่ไม่เอาหนังตลก
ผมไม่ชอบหนังตลก ไม่เอา
โอ๊ย
ผมชื่อเบน ผมชื่อเบน นี่คือโชว์ของผม โย่
"รายการใหม่วันอาทิตย์ ของฟ็อกซ์ 'เดอะ เบน สติลเลอร์ โชว์'
คืนพรุ่งนี้เสนอเป็นตอนแรก เวลาทุ่มครึ่งที่ช่องห้า
เป็น… การแสดงตลกปัญญาอ่อน
โดยนักแสดงตลก ที่เห็นได้ชัดว่ายังอ่อนประสบการณ์"
"คุณก็สามารถมี รายการตลกอย่างเบน สติลเลอร์ได้
ถ้ามาจากครอบครัวที่อยู่ในวงการ
พ่อแม่ของเขาคือนักแสดงตลกชื่อดัง แอนน์ เมียร่า และเจอร์รี สติลเลอร์"
"ทายาทสายตลก"
การก้าวออกมาพยายาม เริ่มต้นอาชีพของตัวเองสำหรับผม
บ่อยครั้งที่ถูกโยงไปยังพ่อแม่
พวกเขาสร้างชื่อเสียงไว้ใหญ่โต
ทั้งในฐานะนักแสดง ตลก หรือในฐานะคนคนหนึ่ง
เป็นเวลานานมากที่พ่อรู้สึกว่า มันยิ่งใหญ่เกินกว่าจะเดินตามรอยได้
จนใจหนึ่งพ่อก็อยากจะ
- พยายามไม่ยุ่งเกี่ยวกับพวกเขา - อืม
โอ้ คุณมันสเตอร์
ฉันหัวเราะที่ได้ยินคุณพูดแบบนั้น
เพราะคุณย้อนแย้งในตัวเอง
เพราะหนึ่งในพวกเขา มักจะอยู่ในงานของคุณตลอด
ผมไม่ได้โง่นะ ก็พวกเขาเล่นตลกเก่งนี่นา
แม้กระทั่งเทปออดิชั่นที่ผมส่งไป แซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์…
แม่ครับ ผมมีเรื่องขอร้อง
นักเขียนผมหมดมุกแล้ว
ผมต้องการมุกจำนวนมาก
- แม่พูดเร็วไป - ไหนพูดใหม่
- นี่อะไร - นั่นมันของเก่า
- พ่อกับแม่เล่นมันเมื่อนานแล้ว - สติลเลอร์และเมียร่าเหรอ
- ใช่ ในรายการซัลลิแวน - เยี่ยมเลย
- ไม่ได้นะ - เดี๋ยวก่อน
นั่นมัน 30 ปีมาแล้ว คนไม่อินแล้ว
ผมใช้พวกเขาจริง ๆ แหละ
ใครที่เพิ่งเปิดมาดู วันนี้ผมพามาดูชีวิตของผมในหนึ่งวัน
หนึ่งในมุกที่เราเล่น
คือพวกเราทั้งบ้านไปหาจิตแพทย์กัน
ผมมาจากครอบครัวอุตสาหกรรมบันเทิง…
พวกเราไปกันจริง ๆ
นี่คือชีวิตของผม
โอเค ผมอยากพูดเรื่องที่ว่า
ทุกคนในครอบครัวรู้สึกหวาดหวั่น ต่อความสำเร็จของผม
เจอร์รีคะ
ผมว่ามันชัดเจนออก
ทุกคนรับไม่ได้ ที่ผมประสบความสำเร็จมากกว่า
เขาพูดบ้าอะไรของเขา
ฉันเบื่อที่เบนชอบแย่งคนอื่นพูด
- เป็นอย่างนี้ทุกครั้ง - โอเค
- นี่คือเอมี่ พี่สาวของผม - ฉันพูดจริง ๆ เธอเข้ามา
แล้วทำตัวเป็นเด็กโข่งขี้บ่น
เธอเอาพวกเรามาเป็นวัตถุดิบ ในรายการต๊อกต๋อยของเธอ น่ารังเกียจ
- รายการต๊อกต๋อยเหรอ - ใช่ ต๊อกต๋อย
ทำไมไม่เล่าให้ทุกคนฟัง
ถึงตอนที่เธอฉี่ราดบนเตียง ตอนอยู่กับแฟนล่ะ
- หุบปากซะ เอมี่ - ก็เรื่องจริงนี่
- พอได้แล้ว - หุบปาก ฉันเกลียดเธอ
ซึ่งตลกมาก เพราะตอนนั้นไม่มีใครรู้จักผมด้วยซ้ำ
ขอให้ฉิบหายทั้งมึงและหมา
ระวัง เธอมีไข่ โอ๊ย
แต่ครอบครัวเรา ไม่มีเส้นแบ่งที่ชัดเจน
เราโตมาพร้อม ๆ กับการที่พวกเขาทำงานด้วยกัน
คอยด้นสดคิดมุกกันตลอด
พวกเราตอนเด็ก ๆ ก็เลยทำแบบนั้นบ้าง เพราะพ่อกับแม่ทำแล้วได้ผล
แม่จะแหกปากลูกให้
- หญิงคนนี้ดูเหมือนจะเป็น… - นี่แม่กำลังคุยกับลูกอยู่จ้ะ
มันได้ผลดีจนกลายเป็นตัวตนของพวกเขา
เป็นชีวิตของพวกเขา
ฉันมักจะตลกโดยไม่ได้ตั้งใจ เจอร์รีเลยดึงฉันมาเล่นตลก
แต่เวลาตลกโดยไม่ได้ตั้งใจ มันง่ายกว่าเวลาตั้งใจให้ตลก…
- และผมเป็น… - …ถึงสองรอบต่อคืนในคลับ
เขามักจะทั้งชงทั้งตบให้เธอ
เพราะเขาชื่นชมเธอมาก ๆ
แต่มันสร้างทั้งความเครียด… และความกดดันให้เธอ
คุณคิดว่ามุกพวกนี้ต้องฮาแน่ ๆ
แต่พอเล่นไปแล้วดันไม่ขำ
- แต่พอฉันเล่น คนดันขำ - ใช่ ใช่
หลังจากต้องเล่นภายใต้ความกดดัน
เธอก็อยากปลดปล่อย…
เธอมักจะไปร้านอาหารอิตาเลียน ไปนั่งดื่มวอดก้า
มันไม่ง่ายเลย
ช่วงหน้าร้อนฉันกระสับกระส่ายมาก
เราอยู่ในรถที่พักแล้วเบนจี้เข้ามา ฉันถามว่า "มีอะไร"
เอมี่ก็เข้ามาหาเบนจี้แล้วบอกว่า "ปล่อยให้แม่พัก
ไม่เห็นเหรอว่าแม่เครียด"
คืออย่างนี้ เธอจะขึ้นเสียงใส่พวกเขา
แล้วพวกเขาก็จะหันมามองผมแบบแปลก ๆ
"แม่หมายความว่าอะไร"
ผมก็จะบอก "คืนพรุ่งนี้แม่ต้องขึ้นแสดง
แม่เครียดกับสิ่งที่ต้องแสดง อย่าถือสาเลย"
กระซิบทำไม กำลังเล่าเรื่องฉาวเหรอ
อะไรเนี่ย พูดให้เครื่องอัดได้ยินสิ
- ทักทายหน่อยเบน - สวัสดีครับ
ผมไม่รู้ว่าทำอะไรกันอยู่ แม่บ้าไปแล้ว
เด็กคนนี้…
เราเช่ามาเพื่อการนี้โดยเฉพาะ
- สวัสดี - ชื่ออะไร
- บอกแล้วว่าชื่อเบนจี้ - ชื่ออะไร
- เด็กสาวคนนี้เราก็เช่ามา - เอมี่
ให้ตายสิ
เอมี่กำลังรอผู้ปกครอง…
เรามี…
ไม่คิดเหรอว่า เรามีวัยเด็กที่สนุกสนานนะ
ใช่ แต่ฉันเห็นแม่แบบนั้น…
ฉันว่า… โอเคมันสนุกสนานแหละ
แต่ฉันว่าแม่เมาแน่ ๆ
เธอว่าแม่เมาเหรอ ฉันว่าไม่นะ
ถามจริง
ฉันว่านั่นคือสาเหตุ ที่ฉันแสดงออกไปแบบนั้น
- ดูออกเลย… - อืม
"แม่บ้าไปแล้ว"
ฉันไม่รู้ว่าแม่เมาจริง
หรือว่าแค่เล่นกันเฉย ๆ พ่อก็ดูไม่ค่อยปกตินะเอาจริง
พ่อดูมีความสุข ฉันว่าแน่ ๆ…
- เป็นอะไร - ไม่แน่ใจว่าพ่อเมามั้ยแต่…
- เด็กสาวคนนี้เราก็เช่ามา - เอมี่ เอมี่
เอ่อ… คุณเดินออกมา ผมไม่รู้ว่าคุณดื่มไปเท่าไหร่
ผมหลุดเลย ผมหลุด
ไม่รู้จะพูดอะไร ไม่รู้จะทำอะไร ซึ่ง…
จบแล้ว เกิดขึ้นแล้ว
คุณเล่นเยอะเกิน
ใช่ ฉันดื่มเยอะ ฉันดื่มมา
แล้วไงไม่ใช่ว่าโลกจะแตกเสียหน่อย
ถ้าคุณดื่มแก้วที่สอง เจอร์รีจะบอกว่า "พอได้แล้ว
คุณไม่มีสติแล้ว"
เธอเมาหลังจากดื่มไม่กี่แก้วเหรอ
เขาบอกว่า "อย่าทำแบบนั้น ทุกอย่างที่คุณทำมันสะท้อนถึงผมด้วย"
แอนน์หลับไปบนกองเสื้อคลุม เวลาที่ดื่ม
จริงค่ะ ฉันมักจะหาห้องที่มีเสื้อคลุม
แล้วก็นอนน้ำลายไหล ใส่เสื้อขนสัตว์ของใครไม่รู้
- ไม่ได้เป็นอันตรายอะไร - ฉันไม่มีเสื้อคลุมขนสัตว์จ้ะ
- ไม่ใช่ของฉัน - วันนี้…
ตอนที่แม่ดื่ม เขาไม่รู้ว่าจะต้องรับมือยังไง
เขากลัว ที่ต้องคุยกับเธอเรื่องนี้หรือเปล่า
พ่อว่าเขารักเธอมาก
- แต่ก็พึ่งเธอมากเช่นกัน - อืม
แล้วการแสดงที่พวกเขาต้องเล่นด้วยกัน
- มันจำเป็นต้องเข้าขากัน… - อืม ใช่
…เขาเลยต้องหาวิธี จัดการมันให้ได้ด้วยตัวของเขาเอง
แต่พ่อก็แอบเสียใจ ที่เขาไม่เคยอธิบายให้เราฟัง
เขารักพวกเรามากแต่พ่อว่าเขาคงพยายาม
- หาทางจัดการกับมัน - อืม
พ่อโกรธที่เขา ไม่อยู่เคียงข้างเราในตอนนั้น
แต่คิดว่าตัวพ่อเองก็คงไม่เข้าใจ
- อืม - อยู่พักใหญ่
ผมไม่ได้โทษคุณ
ผมต้องโทษ… เป็นความรับผิดชอบของผมเอง
ในสิ่งที่ผมตอบและแสดงออกไป
- ฉันเสียใจ - โอเค
- ฉันชงกาแฟมาให้คุณ - ขอบคุณ เดี๋ยวผมดื่ม
เอมี่ สติลเลอร์ยืนอยู่ข้างหลังผม
นี่เป็นการมาไอร์แลนด์ครั้งแรกของเธอ
อยากพูดอะไรพูดได้เลยนะ
เราอยู่ที่ไอร์แลนด์ การเที่ยวพักผ่อนครั้งแรกของพวกเรา
ทุกครั้งที่เราไปเที่ยวกัน ไม่เคยเป็นการไปพักผ่อนที่แท้จริงเลย
เพราะพ่อกับแม่ทำงานตลอดเวลา
ลูกพูดอะไรน่ะ
ปกติเวลาที่แม่กับพ่อทำงาน…
เป็นการไปเที่ยวที่ไม่ยุติธรรมเลย
เพราะทุกครั้งที่เราไปไหนกันสักแห่ง
พ่อกับแม่ไปที่นั่น
เพราะว่าต้องไปแสดงในคลับ
ฉันจะประสาทตายเพราะความรู้สึกผิด
ฉันเป็นภรรยาและแม่ที่แย่ที่สุดในโลก
ฉันต่อว่าตัวเอง
เพราะหวังว่า จะทำให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้น
สำหรับทุกคนเลยเหรอ
ลูก ๆ จะบอกว่า "ไม่จริงหรอกแม่จ๋า"
ทุก ๆ อย่างเลย เพราะฉันไม่ได้อยู่บ้านมากพอ
ต่อให้เอาตัวรอดไปได้ แต่ก็รู้สึกแย่อยู่ดี
ฉันว่าแม่ของคุณ มักจะยอมรับในข้อบกพร่องของเธอ
จริง แม่พูดเรื่องนี้อย่างเปิดเผย
เปิดเผยมาก ๆ
และชอบเล่าถึงสิ่งที่เธอบกพร่อง
ในฐานะผู้ปกครองและแม่
และสาเหตุของความบกพร่อง "เราทำงาน เราพลาดสิ่งนี้ไป"
เธอมองฉันในฐานะคุณแม่มือใหม่
และในช่วงเวลาเหล่านั้น
ที่บ้าคลั่งและวุ่นวาย แม่ของคุณจะคอยบอกฉัน
ว่าฉันทำได้ดีแล้ว
เป็นวิธีทำให้ฉัน รู้สึกดีต่อสิ่งที่กำลังทำอยู่
และยอมรับสิ่งที่เธอพลาดไป
"ณ ตอนนั้นที่หัวใจของเขา ไม่อึดอัดอีกต่อไป…"
ผมว่าหลาย ๆ สิ่ง
เป็นเพราะหน้าที่ความเป็นแม่ ที่จู่ ๆ ก็โหมเข้ามา
เพราะเธอรู้สึกไม่พร้อมที่จะเป็นแม่
ใช่
มันบอบช้ำแค่ไหน
ที่ต้องสูญเสียแม่ไปตั้งแต่ยังเด็ก
แล้วจู่ ๆ ก็มีเอมี่และผม
แถมยังมีความกดดัน จากการแสดงในรายการเอ็ด ซัลลิแวนอีก
แล้วต้องคอยไปออกรายการ มันไม่ง่ายเลย
แล้วครอบครัวคุณล่ะครับ คุณเป็นน้องเล็กคนสุดท้องหรือเปล่า
ฉัน… ฉันว่าเราเหมือนกัน คุณเป็นลูกคนเดียวใช่มั้ย
ไม่ใช่ แต่ผมทำตัวแบบนั้น
รู้ใช่มั้ยว่าหมายความว่าไง ผมว่าผมแอบเอาแต่ใจ
ฉันเป็นที่สุดของที่สุด ฉันเป็นลูกคนเดียว
เป็นลูกคนเดียวเหรอครับ สนิทกับพ่อหรือแม่มากกว่า
ฉัน… แม่ฉันเสียตั้งแต่ฉันยังเด็ก
ฉันสนิทกับพ่อ
ฉันเป็นเจ้าหญิงไอริชจากลองไอส์แลนด์
แม่ฉันชอบภาพยนตร์
ฉันก็เลยชอบตามแม่
ฉันอยากเป็นแบบนั้นบ้าง อยากอยู่บนจอภาพยนตร์
(ถึงแม่ของฉัน)
เธอเขียนถึงแม่ของเธอ
"ถึงแม่ ถ้าเป็นเรื่องแต่งกลอน หนูไม่เอาไหน
แต่หนูบอกได้เลยว่า 'แม่สุดยอดกว่าใคร'
- ด้วยรักจากแอนน์" - ลายมือเหมือนฉันเลย
ว้าว
"ของขวัญชิ้นเล็ก ๆ ให้แม่มีความสุข ในวันแม่ ด้วยรักจากแอนน์"
คุณพระ
มีแค่ฉันกับพ่อ…
ฉันควบคุมจัดการพ่อ
เพราะพ่อไม่มีสติ และวิตกกังวลตั้งแต่แม่เสียไป
ฉันไม่ชอบช่วงเวลานั้นเลย
"วันที่ 15 ตุลาคม 1940
ฉันนั่งอยู่บนลังนม ใกล้ ๆ บ้านที่เราเช่า
ไกลจากบ้านเก่าของเรา บนถนนเบเกอร์ฮิลล์
แม่ไม่มีความสุข
เพื่อนบ้านหลายคน เดินไปมาในสวนหน้าบ้าน
รถพยาบาลเพิ่งจอดเทียบเข้ามา
พ่ออยู่ในบ้านกับหน่วยแพทย์ฉุกเฉิน ที่พยายามปั๊มหัวใจให้แม่
เพราะแม่สูดเอาแก๊สเข้าไป อย่างเป็นนิรันดร์"
เธอเล่าเรื่องที่ แม่เธอฆ่าตัวตายให้ฟัง
ผมอึ้งไปเลย
เห็นได้ชัดว่า แม่ของเธอเป็นโรคซึมเศร้า
แต่พวกเขาบอกว่าเธอก็แค่เศร้า
- ไม่เคยบอกว่าเธอเป็นโรคซึมเศร้า - บอกว่าแค่เศร้า
- บอกว่าเธอเศร้า - ใช่
(จอห์น แกวร์ นักเขียนบทละคร)
ผมว่านั่นคือที่มาของ จังหวะตลกสุดอัจฉริยะของแอนน์
เพราะเธอพยายามให้กำลังใจเมย์
ผมว่าเมย์แม่ของเธอ อยู่ด้านหลังคนดูตลอด
เธอเลยยังยืนอยู่ตรงนั้น เพราะจะได้เห็นแม่ของเธอ
ทั้งแอนน์และเจอร์รี มาจากอดีตที่มืดมน
ชีวิตของพวกเขา พยายามขวนขวายหาแสงสว่าง
ผมชอบทำงานกับแอนน์
มีความรู้สึกบางอย่างที่ผมมี เฉพาะเมื่อร่วมงานกับแอนน์
เกิดขึ้นจากอะไรผมก็อธิบายไม่ได้
อาจจะเป็นแค่ความจำเป็น
ที่คนหนึ่งมีต่ออีกคนหนึ่ง ซึ่งผมรู้สึกมันอย่างแรงกล้า
ผมโตมากับการเห็นพวกเขาทำงานร่วมกัน
การแสดงคือสิ่งที่ผลักดัน ให้พวกเขาเดินหน้าต่อไป
แต่ก็มีความตึงเครียด ในชีวิตการแต่งงาน
ที่มาจากความต้องการ ของทั้งคู่ที่แตกต่างกัน
แต่ว่าต้องอยู่ทำงานคู่กัน
- เราทำยังไงเมื่อทะเลาะกัน - เราร้องห่มร้องไห้ ตบตีกัน
คนอื่นทำยังไงล่ะ
แอนน์และผมมีวิธีจัดการ ข้อโต้แย้งของสามีภรรยา
สิ่งที่แย่ที่สุด ที่จะเกิดขึ้นกับทุกคนได้คือ
การเมินเฉย มันคือการขาดหาย…
ฉันไม่เคยเมินคุณเลย เจอร์รี ฉันมองเห็นคุณและให้ความสำคัญ
ฉันไม่เคยเมินคุณ…
- บอกมาว่าคุณรู้สึกยังไง - คุณไม่เคย…
ผมมักรู้สึกว่า เวลาคุณมีบางอย่างที่อยากจะพูด…
บอกความรู้สึกข้างในที่คุณมีจริง ๆ
ความจริงที่แท้คือ เมื่อคุณแต่งงานกับใครสักคน…
เพราะทุกคนอยากรู้ความรู้สึกของคุณ
บทบาทของพวกเขาเวลาแสดงคือ
"เจอร์รีหุบปาก มันไม่น่าสนใจ"
ฉันไม่รู้ว่า มันหมายความว่าอะไร เจอร์รี
ถึงเวลาที่ฉันขอให้คุณ "หุบปาก"
คุณไม่เคยได้พูดยาว ๆ
โดยที่ไม่ถูกฉันขัดเลย
ทำไมฉันถึงยอมนะ
พอคุณพูดถึงการมีส่วนร่วม ซึ่งหมายรวมถึงเราทั้งสอง
ฉันไม่อยากให้คนคิดว่า
ฉันไปห้ามความคิดใดใด ที่ผุดขึ้นมาในสมองคุณ
พูดได้เลยครับเจอร์รี ถ้าต้องการ
ในชีวิตจริงก็เป็นเช่นนั้น
พวกเขารู้ว่ามันได้ผลในการแสดง
ฉันว่าคนดูผู้หญิงทุกคนน่าจะเข้าใจ
ถ้าต้องอยู่ด้วยกันตลอด 24 ชั่วโมง บอกเลยนะว่าคุณประสาทกินแน่
- จริง ๆ นะ เพราะเขาไร้ระเบียบ… - ฉันไม่ค่อยได้เจอเขา
- แค่ครั้งสองครั้งตอนสุดสัปดาห์ - นั่นแหละ…
ฉันอยากคุยกับคุณเรื่องนี้
บางทีก็สงสัยเหมือนกัน
ว่ามันกระทบต่อความสัมพันธ์ ในชีวิตจริงของพวกเขามั้ย
เดเร็ก ทุกอย่างโอเคมั้ย ฉันพยายามติดต่อคุณทั้งอาทิตย์เลย
ทั้งอาทิตย์เลยเหรอ
ผมว่าในความสัมพันธ์ของเรา คุณน่าจะรู้สึกแบบนั้นกับผม
ตอนที่เราคบกันและเริ่มทำงานด้วยกัน
ในช่วงแรก ๆ
ผมมีความเกลียดชังโดยธรรมชาติ…
- ใช่ - รู้สึกมั้ย
ฉันรู้สึกว่าคุณมีอดีตบางอย่าง
ที่น่าจะมาจากประสบการณ์
ว่าสุดท้ายแล้วมันส่งผลอะไร ต่อความสัมพันธ์
ซึ่งสร้างความตึงเครียด
เวลาที่คุณกิน นอน หายใจร่วมกับอีกคน
เข้าใจด้วยว่า โลกนี้ไม่ได้หมุนรอบตัวคุณ…
ดี
ฉันรู้สึกว่ามันมี ความกลัวของทั้งฉันและคุณ
ว่าคนนอกจะมองยังไง
- หนักเอาเรื่องนะ - ใช่
ผมรู้สึกว่า "เดี๋ยวนะ ผมไม่อยากเป็นอย่างพ่อกับแม่"
นี่คือห้องของพ่อผม
ห้องของแม่อยู่ข้าง ๆ
ผมไม่รู้ว่าพวกเขาเดินทางมาถึงจุดที่
แยกห้องนอนกันตอนไหน แต่มันก็เกิดขึ้น
ห้องเชื่อมต่อกัน พวกเขาต้องการแบบนั้น
พวกเขาแต่งงานกันมา 62 ปี
ความสัมพันธ์ของพวกเขาเป็นยังไง
พวกเขามีข้อตกลงอะไรกันถึงสามารถ
อยู่กันมาได้นานขนาดนี้
ผมไม่ได้มองในแง่ความใกล้ชิดสนิทสนม
เพราะผมว่าพวกเขาสนิทกัน
แต่ว่าก็แตกต่างกันมากจริง ๆ
มาร์กาเร็ต แมรี่อายุ 15 ปี
- เธอไม่ใช่ไอน์สไตน์ - ครับ
เธอแยกอุโมงค์รถใต้ดินกับท่อรังไข่ ยังไม่ออกเลย
เข้าใจแล้ว คุณมัลคาฮี…
ถ้าต้องนั่งรถลอดอุโมงค์ ก็ไม่รู้จะไปรอดมั้ย
คุณมัลคาฮี…
คุณรู้สึกว่า…
เวลาดูพวกเขาแสดง เห็นเลยว่าพ่อพยายามอย่างมาก
เขาซ้อมแล้วซ้อมอีก ไม่อยากพลาด
แต่แม่ปล่อยไหล
จำได้ว่าฉันเคยได้ยินแม่บอก
"พ่อนอนตอนตีห้าเพราะมัวแต่ท่องบท"
เป็นความบ้าความสมบูรณ์แบบ ที่เราทั้งสองคนได้รับมาเหมือนกัน
บางอย่างก็ดี…
แต่บางอย่างก็…
- บางอย่างก็ดี - แต่บางอย่างก็…
พรากความรู้สึกสนุกที่ได้ทำไป
จริงที่สุด
เจอร์รีจริงจังมาก เขาซ้อมทั้งเช้า กลางวัน เย็น
ได้แล้ว โอเค
โอเค เจอร์รี
เขาพยายามกับทุกคำ ทุกประโยค
จริง
ถ้าให้ทำอย่างที่ผมต้องการ ผมต้องเตรียมพร้อม ผมต้องซ้อม
แต่คุณไม่อยากซ้อม
กล้าพูดอย่างนี้ได้ยังไง
ที่รัก อย่ามาบอกว่าผมกล้า คุณไม่…
กล้าบอกว่าฉันไม่ซ้อมได้ไง ฉันก็ซ้อมนะ
คำว่าซ้อมของคุณกับฉัน มันไม่เหมือนกัน
ผมเห็นด้วย
- เจอร์รี ฉันขอบอกอะไรคุณอย่าง - อะไร แอนน์
- พวกเรากดดันกันมาก - ผมรู้
คุณรู้มั้ยว่า คุณกดดันฉันแค่ไหน
แค่ฉันมีปัญญาทำได้ดีสักครึ่งหนึ่ง ก็มหัศจรรย์มากแล้ว
เขามีจรรยาบรรณในการทำงาน ที่ผมว่ามันทำให้เขา…
มันทำให้เขามาถึงจุดนี้ได้
แต่เขาปล่อยวางไม่ได้เลย
ฉันไม่สามารถอยู่ภายใต้ ความกดดันแบบคุณได้
โอเค นั่นความกดดันของผมเอง
แต่มัน… มันแผ่กระจายออกมาไง
แล้วควบแน่นจนบรรยากาศ มันหนักอึ้งแบบต้องเอามีดมาหั่น
ผมไม่สามารถอธิบายหรือปฏิเสธ
หรือพิสูจน์ให้เห็น ถึงสิ่งที่ผมต้องเผชิญ…
พอเสร็จงานตอนค่ำ
ฉันรู้สึก "ขอบคุณพระเจ้า เสร็จสิ้นเสียที"
- ใช่ - "ฉันทนผ่านมันมาเพื่อเขา"
คุณได้ทนผ่านมันมาเพื่อตัวเองมั้ย
ฉันไม่สน
คุณทำอะไรแปลก ๆ หลายอย่างเลยที่รัก
จริง
จริงที่สุดเลยแหละ
- คุณก็ทำอะไรแปลก ๆ เหมือนกัน - ไม่เห็นต้องเอาคืน
ทำไมต้องลงแป้งบนคอเสื้อ ที่บอกว่า "ไม่ต้องลงแป้ง"
จะได้พยุงคางคุณให้เชิดไง
- คุณมันคางสั้น - คางผมสั้นเหรอ
เหมือนแม่คุณ
ถ้าไม่มีพ่อ แม่จะเป็นยังไง
ฉันมองว่า "ถ้าไม่มีแม่ พ่อจะเป็นยังไง" มากกว่า
ฉันไม่รู้ว่าพ่อจะประสบความสำเร็จ ด้านการแสดงตลกมั้ยถ้าไม่มีแม่
พ่อมุ่งมั่นในตัวเธอมาก พ่อจำเป็น…
ที่จะต้องทำงานกับแม่ ฉันว่าพ่อรักแม่มาก ๆ
พ่อไม่ต้องการเสี่ยงที่จะเสียแม่ไป
หรือเสี่ยงไม่มีเธอในการแสดง
การแสดงออกมาดีมั้ย
- รู้มั้ยว่าทำไมถึง… - เพราะคุณอยู่ด้วยไง
ผมรู้งานของเรา รู้ว่าคนดูตอบสนองต่อคุณยังไง
รู้ว่าคุณแสดงได้ดีแค่ไหน ภายใต้เงื่อนไขที่มี
จะด้วยอะไรก็ตาม คุณอยู่ตรงนั้นเสมอ
ผมรู้ดี
ผมตระหนักดี
ท้ายที่สุด พอทุกอย่างออกมาดีแค่ครึ่งเดียว
มันน่าอายที่คุณรู้สึกโล่งใจ
ราวกับว่าคุณคิดว่า "พระเจ้าช่วย ออกมาดีมากเลย…"
มันออกมาเป็นยังไงนะ คนมองว่าคุณเป็นคนดีมั้ย
ผมอยากให้คนมองว่าผมเป็นคนดี ใช่
- มันเกะกะขวางทางความคิดของคุณ - มันไม่ขวางทางความคิดผม
แอนน์ คนมองและชื่นชมพวกเรา
- ไม่มีใครมอง… - ขออย่างนึง
อะไร
ก่อนที่เราสักคนจะตายจากโลกนี้ไป
ต้องมีวิธีที่คุณรู้สึกถึง ตัวตนที่แท้จริงของคุณ
โดยไม่ต้องกลัวว่าคนอื่นจะมองยังไง
เพราะมันไร้ความสุขสิ้นดี
ไร้ซึ่งความสุข
ผมมักคิดถึงแม่ผม
และการที่เธอเข้ากับคริสทีนได้ดี
แทบจะได้ยินเสียงแม่ในหัวเลย
เวลาที่ผมหมกมุ่นกับงานมากเกินไป
จำได้ว่าแม่บอกผมว่า
"ลูกต้องให้เวลากับครอบครัว"
สามกิโลหกขีดค่ะ เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว
ฉันรู้สึกว่ามีช่วงที่
งานเป็นความสำคัญอันดับหนึ่ง
พอได้มาคุยกันแบบนี้ฉันเลยได้เห็นว่า มันเหมือนกับที่พ่อของคุณเป็น
ต่อให้คุณทำงานที่ดีออกมา
คุณก็ยังจะมองเห็น ข้อบกพร่องแค่ข้อเดียวในนั้นอยู่ดี
- จริง - รู้สึกพ่ายแพ้โดยราบคาบ
พวกเราที่อยู่ข้างหลัง พยายามจะหาทางหนีทีไล่รอบ ๆ ตัวคุณ
ทั้งครอบครัวกลายเป็นช่วยกันคิด "สมมติว่า" อะไรแบบนี้
เช่น "สมมติว่ามันออกมาไม่ดี…
- แล้วสมมติว่ามันออกมาดี…" แบบนี้ - อืม
ฉันคิดว่า…
- ฉันว่ามัน… - แย่เนอะ
ใช่ แล้วมันก็
แบบว่า "ไม่ต้องพยายามทำทีว่า มันไม่ส่งผลกระทบต่อคุณ
- พูดมันออกมาเลย" - อืม
จะดีหรือไม่ก็ตาม
ฉันจำได้ว่า แอนน์มักจะดึงฉันออกมาแล้วบอกว่า
"คิดถึงแค่ตัวเองก็พอ"
- เธอเข้าข้างฉัน - ใช่
ทั้ง ๆ ที่คุณคือลูกชายเธอ
ทำไมเธอดูเศร้า
แค่รู้สึกว่า… เบนพูดจาห้วนมากเลยตอนโทรคุยกัน
- ลูกพูดไม่ดีเหรอ - ไม่ ก็แค่…
- รีบไปทำอย่างอื่นต่อเหรอ - ใช่
- แค่นั้นแหละ - ลูกแค่งานเยอะ
ผมคิดว่าอย่างนั้น
ลูกอยากมาเจอกันมั้ย
ฉันคิดว่าไม่
ประโยคนี้ผุดขึ้นมาในหัวตลอด "นายเป็นลูกชายของพ่อแม่นาย"
แล้วพอกลายเป็นพ่อคนเสียเอง
ก็คิดว่าจะไม่ทำพลาด แบบที่พ่อแม่เคยทำกับตัวเอง
- แต่สุดท้ายแล้ว… - พ่อก็กลายเป็นอย่างพวกเขา
…ก็ทำผิดพลาดในเรื่องอื่น หรือบางทีก็เรื่องเดียวกัน
เอลล่าบอกเมื่อไม่นานมานี้
"หนูจำแทบไม่ได้จริง ๆ ว่าพ่ออยู่ด้วยมั้ยตอนเด็ก ๆ"
จริงนะ
มาคุยกันว่าพ่อไปทำอะไรมา ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา
พ่อก็แค่ทำงานเยอะ ครอบครัวเราอยู่ที่แอลเอ
พ่อก็เลยทำงานเต็มเวลาเลย
อาทิตย์นี้มีวันหยุดแค่วันเดียวเอง…
- นั่นแหละ… - โถ่…
แต่ความผิดพลาดทั้งหมด ที่พ่อทำในฐานะพ่อ… ก็มีบ้างแหละเนอะ
อึ้งเลยล่ะสิ
ก็… ใช่แหละ แล้วก็ตอนตัดหนูทิ้ง
พ่อตัดตอนที่ลูกแสดงออกจาก "ชีวิตพิศวงของ วอลเตอร์ มิตตี้"
เป็นการตัดสินใจ ที่แย่ที่สุดในชีวิตเลย
- อะไร - คุณใส่ชุดนี้แล้วดูน่ารักดี
นี่มันชุด… ผมก็ทำงานนะ
- ทุกอย่างไม่ได้หมุนรอบตัวคุณ - อะไรนะ
- ลูกน่ารักมากเลย - หนูกลัวมาก ๆ
จำได้ว่ากลัวสุด ๆ มันไม่ค่อยเข้ากับหนังเท่าไหร่
ไม่ ไม่… มันเกี่ยวกับพ่อเอง ปัญหาความหมกมุ่นในงาน
- หรือบ้าความสมบูรณ์แบบ - อืม
ลูกรู้สึกมั้ย
- น่าจะ ผมคิดว่ารู้สึกนะ - กับพ่อน่ะเหรอ
ผมว่ามีบางที หลังวันที่ทำงานมาเยอะ ๆ
หรือเวลามีอะไรผิดพลาด
พ่อจะจมดิ่งอยู่ในความคิดของตัวเอง นึกออกมั้ย
พอพ่อเข้าไปอยู่ตรงนั้นแล้ว…
ก็ยากที่จะดึงพ่อกลับออกมา
ทำให้อะไร ๆ เจื่อนไปเลย
เช่นเวลาไปเที่ยวกันอะไรอย่างนี้
พ่อมีหลายบทบาท ที่พยายามรักษาสมดุลไว้
ทั้งผู้กำกับ นักแสดง โปรดิวเซอร์ นักเขียน
แล้วยังเป็นพ่ออีก
บางทีผมรู้สึกว่าบทบาทพ่อ อยู่ลำดับท้ายสุด
ครั้งหนึ่ง
ผมนั่งอยู่ในครัวกับควิน ตอนเขายังเด็ก ๆ
แล้วบอกเขาว่าจะทำ "พิพิธภัณฑ์มันส์ทะลุโลก ภาคสาม"
และต้องไปแคนาดาหลายเดือน
หน้าเขาเศร้าลงทันทีแล้วพูดว่า
"อยากให้พ่ออยู่บ้านจัง"
จำได้ว่าผมพยายามพูด อย่างหน้าไม่อายว่า
"แต่ลูกชอบ 'พิพิธภัณฑ์มันส์ทะลุโลก' นี่นา" ไม่ได้ผลใดใด
ที่ตลกคือผมคิดว่า ผมทำได้ดีกว่าพ่อแม่ของผมมาก
ผมคิดว่าผมทำได้ ผมบินกลับบ้านตอนสุดสัปดาห์
จัดที่ไว้ให้ลูก ๆ เล่น ตอนพวกเขามาเยี่ยมกองถ่าย
แต่ในความเป็นจริงพอได้ยินที่พวกพูด
พวกเขารู้สึก เหมือนที่ผมเคยรู้สึกตอนเด็ก ๆ
แต่ผมไม่เคยรู้เลย
- ตอนที่เราแยกกันอยู่… - ใช่
ผมรู้สึกว่า "นี่ผมล้มเหลวเหรอ" แบบว่า "ดูพ่อกับแม่ผมสิ"
พวกเขาแต่งงานกันมากว่า 50 ปี
- ใช่ - แต่ผมเจริญรอยตามพวกเขาไม่ได้
การแต่งงานมาอยู่กับคุณ มันไม่ได้ง่ายนะ เข้าใจมั้ย
- คุณรักผมมั้ย - อะไรนะ
คุณรักผมมั้ย
ฉันทำไมนะ
คุณรักผมมั้ย
ฉันรักคุณมั้ย
เมื่อลูกเราโตขึ้น แล้วแม่คุณย้ายกลับเข้ามาในเมือง
คุณอารมณ์เสีย คุณอยากเลิก เข้าบ้านไปนอน…
การแสดงในคลับทำฉันประสาทเสีย
การที่ต้องออกไปแสดง
ทำตัวตลกตลอดเวลาถึงคืนละสองครั้ง
ต่อหน้าคนเยอะแยะ ที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันเป็นใคร
นึกออกมั้ย
ฉันบอกเจอร์รี "ฉันไม่รู้ว่าตรงไหน คือการแสดง ตรงไหนคือชีวิตจริง"
ผมกำลังถามคุณ…
ความเป็นสติลเลอร์และเมียร่า กดขี่พวกเขา
ผมว่าพวกเขารู้สึกไปไหนไม่ได้
ภรรยาของผม แอนนี่ นอกจากจะเล่นตลกแล้ว
เธอยังเป็นนักแสดงฝีมือดีอีกด้วย
แต่ไม่มีใครรู้ตอนที่เราแสดงตลก
นี่เป็นสิ่งที่เธออยากทำมานาน
ในฐานะนักแสดงตลกคุณไม่สามารถ มีสองภาพลักษณ์พร้อม ๆ กันได้
อยู่มาวันหนึ่งเธอบอกว่า "ฉันอยากทำอะไรแบบนี้
อยากให้มันเป็นแบบนี้" ผมเลยบอก "ผมให้คุณทำตามใจเลย"
หลังผ่านมาหลายปี
ดีใจที่ได้รู้
ฉันรักคุณ
เราหยุดการแสดงนั้น
ซึ่งค่อนข้างเสี่ยงนะ เพราะมันเพิ่งจะเริ่มติดลมบน
ฉันเหนื่อยกับเรื่องงี่เง่า
ความทะนงตัวและเรื่องฉาวโฉ่ ทั้งหมดเลย
ให้ตายสิ หลายปีที่เสียไปกับสิ่งไร้ค่า
(โรงละครทรัค + แวร์เฮาส์)
ผมเขียนบทละครเรื่อง "เดอะ เฮาส์ ออก บลู ลีฟส์"
มีตัวละครหนึ่งชื่อบันนี่ เป็นแฟนสาวของตัวเอก
เราดูนักแสดงมาหลายคน เพื่อมารับบทนั้น
วันหนึ่งโปรดิวเซอร์โทรหาผม แล้วบอกว่า
"ผมมากินข้าวที่ร้านรัสเซียนทีรูม และเจอกับบันนี่
เธอนั่งโต๊ะถัดไปและผมนั่งฟังเธออยู่
เธอคือแอนน์ เมียร่า"
ผมบอกว่า "เธอไม่ได้ต้องแสดง สติลเลอร์และเมียร่าเหรอ
เธอรับงานเดี่ยวด้วยเหรอ" เขาบอก "มีทางเดียวที่จะรู้"
ตอนที่ผมเจอแอนน์ ผมดีใจมากที่รู้ว่าให้ตายสิ
เธอเคยเล่นเรื่อง "ยูลิสซีส อิน ไนต์ทาวน์" เวอร์ชั่นต้นฉบับ
และเธอเป็นนักแสดงจริงจัง
ตัวแทนของเธอไม่อยากให้เธอ ลงมาเล่นละครโรงเล็ก
ยุคนั้นละครโรงเล็ก ไม่ได้รับการยอมรับมากนัก
เป็นเหมือนละครทางเลือกมากกว่า
ตัวแทนของเธอมองว่า มันจะส่งผลเสียต่ออาชีพการงานของเธอ
แต่เธอไม่สนใจ เธอตกลงร่วมงาน
มีภาพหนึ่งที่ผมหวังว่าคุณจะหาได้
คือตอนแอนน์พาลูกชายตัวน้อย
เบน
เรายืนกันอยู่ หน้าโรงละครทรัคและแวร์เฮาส์
นายยืนถือสคริปต์ที่ฉันเขียน แล้วเปิดอ่าน
เขียนแก้นู่นนี่ ฉีดหน้านั้นออก…
ผมโค้งแล้วโค้งอีก ยืนตัวเล็กตัวน้อย "ขอบคุณครับคุณสติลเลอร์ ขอบคุณ"
นั่นแหละ
สิ่งที่ผมมองว่าน่าอัศจรรย์ คือหลังจากเล่นตลกมาหลายปี
แม่สามารถ ก้าวเข้าสู่บทบาทที่จริงจังขึ้น
เล่นละครของยูจีน โอนีลล์
และริชาร์ด กรีนเบิร์ก และนักเขียนบทละครชื่อดังอีกมากมาย
การที่แอนนี่กำลังทำสิ่งที่ทำอยู่
ทำให้ผมรู้สึกเป็นส่วนสำคัญและเป็น ส่วนหนึ่งของฝันที่เป็นจริงของเธอ
คุณรักษาชีวิตแต่งงาน ผ่านการแข่งขันกันในครอบครัวยังไง
พวกคุณเป็นนักแสดง
ผมว่าต้องมีการแข่งขัน เกิดขึ้นโดยธรรมชาติอยู่แล้ว
ระหว่างสามีและภรรยา
ในกรณีของเรา แอนนี่คือคนที่ทำงานส่วนมาก
ในแง่ของการปรากฏตัวออกสื่อ
เธอกำลังเล่นละครเรื่อง "เดอะ เฮาส์ ออฟ บลู ลีฟส์"
ซึ่งทำให้เธอยุ่งอยู่ตลอด…
ผมว่าการออกมาทำงานเดี่ยว
เป็นสิ่งที่พ่อก็ต้องการ
แต่ก็เป็นสิ่งที่ท้าทาย หลังจากประสบความสำเร็จมาแล้ว
เพราะทำให้คิดว่า เขาจะสามารถทำงานคนเดียวได้มั้ย
คนไม่ค่อยรู้ว่า พ่อผมเป็นสายจิตวิญญาณ
เขามีพลังงานบางอย่าง
สมมติคุณเจ็บข้อศอกมา
เขาจะใช้พลังงานของเขา ช่วยรักษาอะไรแบบนี้
เขาเป็นคนที่ลุ่มลึกมาก
เขามีความเชื่อในตัวเอง
ครั้งหนึ่งเราไปเที่ยวสเปนกัน…
มีคนชวนเราไปดู การสู้วัวกระทิงแบบไม่ฆ่าวัว
พ่อลงไปในสนาม เพื่อเผชิญหน้าวัวกระทิง
เฉยเลย
เขามีอะไรบางอย่างในตัว
ที่ทำให้เขากล้าโดดลงสนามและเข้าร่วม
ผมรู้สึกว่าตัวเองพยายามใช้ชีวิต โดยเจริญรอยตามพ่อ
พ่อนายเป็นเหมือนนักบุญ
อะไรบางอย่างในตัวเขา ให้ความรู้สึกเหมือนเด็กอายุเก้าขวบ
(คริสโตเฟอร์ วอลเคน)
- ครับ - ประมาณนี้
- อยู่ในตัวเขา - ครับ
- นี่เป็นโน้ตจากพ่อของนาย - ว้าว
"ถึงคริส โน้ตหน้ากระจกของนาย อยู่บนหน้ากระจกฉัน
ตดต่อไปเรื่อย ๆ
ผ่านกางเกงผ้าไหมขาสั้นตัวหรูของนาย"
นั่นแหละ
ทุกอย่างวิเศษสุด ๆ ไปเลย
"เฮอร์ลีเบอร์ลี"
ผมจำเรื่องนี้ได้ดี
พวกคุณแสดง ไมค์ นิโคลส์กำกับ
นั่นคือตอนที่คุณ เริ่มสนิทกันหรือเปล่านะ
ไม่ ฉันรู้จักเขา มานานก่อนหน้านี้แล้ว
- 60 ปีมาแล้ว - อ๋อ
โจ แพ็ป เริ่มสร้างโรงละครเดลาคอร์ต
- เชกสเปียร์ในสวน - เจอร์รีแสดงโชว์ให้เขา
- ใช่ - อาจจะมีแอนน์ด้วย
- ช่วงแรก ๆ ใช่ - นั่นคือตอนที่ผมได้เจอเขา
แม่นายทำฉันแอบกลัว
ครับ
แม่นายมักจะมองฉัน
ฉันรู้เลย คือเธอมีเบอร์โทรฉัน
- ถูกมั้ย - ใช่
เธอมองฉันแล้วฉันรู้เลยว่า "เธอรู้ว่าฉันจะทำอะไรไม่ดีแน่ ๆ"
ครับ
คือฉันทำงานกับเจอร์รีไง
คนเราเวลาทำงานด้วยกัน ก็ต้องใกล้ชิดสนิทสนม
ใช่
ฉันมองว่ามันเหมือนเวลาเล่นกายกรรม
เวลานายหมุนตีลังกา
ต้องแน่ใจว่า มือของอีกฝ่ายยื่นออกมารับ
ให้นายได้เอื้อมจับ
เจอร์รีเป็นอย่างนั้นเลย เขามั่นคง
ว่าไงซี
- นายต้องไม่เชื่อแน่ - นายก็รู้ฉันเชื่อทุกอย่าง
มีรถไฟถูกจี้
ไม่เชื่อ
ผมเล่นหนัง
ผมได้ไปเล่นหนัง "ปล้นนรก รถด่วนขบวน 123"
หนังสุดยอด
นี่คือเพลแฮม การ์เบอร์หายไปไหน
ต่อให้เป็นยอดมนุษย์ก็ต้องฉี่
ผมชอบเพราะดูแล้วใจเต้นดี
ดูก็รู้ว่าพ่อก็ตื่นเต้น
- เพราะพ่อได้… - ใช่ พ่อได้…
…โผล่ในหนัง โดยนั่งอยู่บนเบาะหลังในฉากหนึ่ง
เจ้าหน้าที่ขนส่ง
ก็ต้องจ่าย
ตอนที่เขาถ่ายฉากนี้
ผมนั่งอยู่เบาะหลังตลอดเวลา
เป็นกองถ่ายหนังกองแรกที่ผมได้ไป
คุณพอจำได้มั้ยว่าวันนี้ไปไหนมาบ้าง คุณลาติมาร์
จำตอนถ่ายได้มั้ย คิดว่า "นี่มันเจ๋งสุด ๆ
พ่อฉันเล่นเป็น วอลเตอร์ แมทธอว์" แบบนี้มั้ย
รู้สึกอะไรบางอย่างในตัวบอกว่า นี่คือสิ่งที่อยากทำ
- แน่ใจนะ - แน่สิ ถามใครก็ได้
เป็นตอนจบแบบคลาสสิก
ขอโทษที่รบกวนคุณลองแมน ไปกันเถอะริโก้
เขาจาม แล้วกล้องตัดไปที่ประตูที่เปิดออก
แล้ววอลเตอร์ แมทธอว์ ยื่นหัวเข้ามาแบบนี้
แล้วเพลงก็ขึ้น…
ถ้าจำเป็นจริง ๆ
เรากลับไปแสดงในคลับกัน พรุ่งนี้เลยก็ได้ถ้าจำเป็น
แต่ฉันสนุกกับตอนนี้มากกว่า ฉันว่าคุณก็ด้วย…
บอกให้ฉันหุบปากก็ได้นะ
- หุบปากเลยแอนน์ เดี๋ยวผมเล่าเอง - โอเค
- คุณเห็นด้วยมั้ย - ชอบจังเวลาเขาวางท่า
"เดอะ ริตซ์"
เล่นที่โรงละครพาราเมาต์
นำแสดงโดยริต้า โมเรโน และเจอร์รี สติลเลอร์
ชื่อเรื่องอะไรนะ "เดอะ ริตซ์" เหรอ
ใช่ ทุกคนคะ ถ้าได้แวะไปนิวยอร์ก
ไปดูสามีฉันด้วยล่ะ เขาสุดยอดมาก
แจ็ก เวสตัน และริต้า โมเรโน ก็แสดงด้วย
ชื่อเรื่องว่า "เดอะ ริตซ์"
เรื่องเกี่ยวกับอะไร
เรื่องเกิดขึ้นในโรงอาบน้ำเกย์
แล้วก็ตลกด้วย
นั่นเป็นตอนที่ พวกเขามีชื่อเสียงขั้นสุด
ในแง่บทที่ได้รับ และงานที่รับเล่น
นั่นบทเรื่อง "แอร์พอร์ต 75"
แคลิฟอร์เนียฉันมาแล้ว
ผมทำหนัง "แอร์พอร์ต 76" เป็นรีเมคของ "แอร์พอร์ต 75"
นำแสดงโดยเอมี่ ลีบรา แม็กซ์ และฮัลลี ไมเคิลส์ที่อยู่ชั้นล่าง
เอาล่ะ เริ่มสวดมนต์ได้เลยจ้า
เราเริ่มคิดเรื่องการแยกกัน
มีองค์ประกอบที่ดีบางอย่าง
ของการอยู่ห่างกันและการอยู่ด้วยกัน
ช่วงนี้ได้เจอกันบ้างมั้ยครับ
ไม่ค่อยได้เจอค่ะแต่ฉันสนุกกับงาน และมีความสุขที่ได้เห็นเขาทำงาน
รู้สึกดีที่ได้กลับมาเจอกัน
เรามาถึงสนามบินแล้ว
แน่นอนว่าพอแฟน ๆ เห็นพ่อกับแม่ ก็มาถ่ายรูปกัน
เราย้ายมาแคลิฟอร์เนีย
เราอาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์ที่ชื่อว่า เดอะ เวสต์วิว ทาวเวอร์
ทางใต้ของซันเซ็ตบูเลอร์วาร์ด
เราไปเที่ยวดิสนีย์แลนด์
ไปเที่ยวน็อตส์เบอร์รีฟาร์ม และยูนิเวอร์แซลสตูดิโอ
ไปกองถ่าย ดูแม่ทำงาน
เราอยู่กับแอนนี่ เมียร่า
แอนน์แสดงในซีรีส์ของซีบีเอสเวิร์ล
เรื่อง "เคท แม็คเชน"
- ขอบคุณมากค่ะ - และแอนน์จะรับบทที่ตึงเครียด
- ค่ะ - เคท แม็คเชนเป็นคนเคร่งเครียด
- ใช่แล้ว เธอเป็นทนายความ - ไม่มีการล้อเล่น
- แม่ดูเป็นไง - ดูตื่นเต้น
ทะเล้นนักนะเรา
อย่าตีลูกสิ ไว้โกรธจริงค่อยตี
โทษทีจ้ะ
บทแรกที่พ่อเล่น คือในซีรีส์ที่ย่าเล่น
พวกเขาให้พ่อเล่นเป็นลูกชาย ของลูกความของเธอ
ถ่ายที่พาราเมาต์สตูดิโอ และพ่อก็รอคิวถ่าย
มีไฟสีแดงที่เป็นไฟบอกคิว
พวกเขาบอกว่า "พอไฟขึ้นก็เข้ามาได้เลย"
พ่อตื่นเต้นมาก
ผมรู้น่า
เธอกล้ากว่าฉันอีก
เธอเล่น "เลิฟเวอร์ส แอนด์ ออเธอร์ สแตรนเจอร์ส" ตั้งแต่ตอนแปดขวบ
ใช่ แต่ดูก็รู้ว่าฉันกลัวหัวหด
และตลกสุด ๆ ฉันร้องเพลงเพี้ยน จนคลอริส ลีชแมนต้องช่วยร้อง
ฉันรักเธอมาก
รักสุด ๆ
- เธอร้องเพี้ยนและ… - เธอร้องไม่เพี้ยน
เธอน่ารักสุด ๆ
ไม่เคยเห็นเด็กที่น่ารักเท่านี้… เอมี่ สติลเลอร์
เบนจี้ก็เป็นเด็กที่ยอดเยี่ยมมาก ๆ เผื่อเขาดูอยู่
เขาร้องเพลงมั้ย
ไม่ แต่เขาเคาะช้อนเป็นเพลงได้
นี่คือตอนที่เราต้องตัดต่อ
ตัดไปที่เดอะ ไมค์ ดักลาส โชว์ ในปี 1974
ไม่ต้องเกร็งนะ อย่าลืมว่าคน 30 ล้านคนดูอยู่
จำได้ว่าไฟสว่างมาก
ไม่อยากทำพัง แต่ก็ไม่รู้ว่าพวกเราเล่นแย่แค่ไหน
- คิดว่าไม่รู้ - ใช่
บราโว่ บราโว่
คุณเจอร์รี สติลเลอร์ และภรรยาของเขา แอนน์ เมียร่า
งานเป็นไงบ้างครับ ผมรู้ว่าแอนน์กำลังถ่ายซีรีส์ใหม่
แต่เจอร์รีก็มีเรื่องใหม่เหมือนกัน
- โจ แอนด์ ซันส์ - เยี่ยมไปเลยนะครับ
- คุณทั้งคู่มีผลงานออกมาในปีนี้ - ครับ…
ซีบีเอสรักษาชีวิตแต่งงานของเราไว้
ถ้าทั้งสองเรื่องประสบความสำเร็จ
ชีวิตเราคงเปลี่ยนไปเยอะเลย
พวกเขาคงต้องย้ายไปแอลเอ หรือใช้เวลาที่นั่นมากขึ้น
- เธอเป็นอะไรเนี่ย ต้นไม้เหรอ - ฉันคือต้นโอ๊คยักษ์
- แอนน์ เมียร่า - คะ
ช่วยสรุปความรู้สึกต่อปี 1975 หน่อย
เป็นปีที่ดีของฉันกับเจอร์รี
- ในแง่ความรู้สึกใช่มั้ย - ทั้งที่ซีรีส์ของพวกคุณไม่ได้ไปต่อ
- ถือว่าดีเหรอ - มีอะไรก็ต้องทำ
ใช่ค่ะ ซีรีส์ของพวกเราไม่ได้ไปต่อ
เอาจริงฉันไม่ชอบเล่นเป็นโพลีแอนนา
"ได้ทำก็ยังดีกว่าไม่ได้ทำ"
ปีนี้เราซื้อของขวัญคริสต์มาสดี ๆ
แต่ปีหน้าเราไม่สัญญาอะไรทั้งนั้น
- ดูหน้าพ่อสิ ดูสิ - หน้าพ่อแบบว่า "จีน"
- พ่ออยากต่อยหน้าเขาแน่ ๆ - แน่นอน
ย่าอยากมีความสุข และเป็นอิสระในการแสดง
ส่วนปู่ก็ให้ความสำคัญ ต่อการแสดงเช่นกัน
- มันคือความสุขอย่างหนึ่งของเขา - ใช่
เลยเกิดความตึงเครียดระหว่างพวกเขา
แต่พวกเขาไม่บอกพ่อ
แต่ทำไมถึงต้องระบาย ปัญหาเรื่องงานให้พวกเราฟังล่ะ
แต่พ่อก็อยู่ตรงนั้น
- และรู้สึกถึงมันด้วย - กับความตึงเครียด
วงการเปลี่ยนแปลงไป
เป็นช่วงเวลาที่ยากลำบากสำหรับพวกเขา
(เจอร์รี สติลเลอร์)
(แขกรับเชิญพิเศษ แอนน์ เมียร่า)
พวกเขาเล่นบทรับเชิญในรายการต่าง ๆ
(และแอนน์ เมียร่า)
พวกเขามีช่วงเวลาที่ประสบความสำเร็จ
โดยลำพัง
พวกเขาเริ่มเล่นหนังในบทต่าง ๆ
มันคือสุขเศร้าเคล้าน้ำตาทอมมี่
ทำให้ก้อนหินร้องไห้ก็พอแล้ว
แม่ถ่ายซิทคอม "อาร์ชี บังเคอร์ส เพลซ"
เธอได้รับเสนอชื่อ ชิงรางวัลสองครั้งจากเรื่องนี้
เด็กอย่างพวกแก ไม่เคยคิดถึงใครนอกจากตัวเองเลยเหรอ
พวกเขาแค่พยายามหาทางของตัวเอง
ผมว่าช่วงเวลานี้ยากสำหรับพ่อมากกว่า เพราะเขาต้องการเป็นที่ยอมรับ
และหมกมุ่นกับงานมาก
พออายุมากขึ้นแล้วทำผิดพลาดกับลูก ๆ ในแบบเดียวกันผมเลยรู้สึกตัว
ว่า… มันยากจริง ๆ
มันยากจริง ๆ ที่ต้อง…
สร้างสมดุล ผมทำพลาดมามากจริง ๆ
ผมว่าผมทำพลาด มากกว่าที่พ่อเคยทำเสียอีก
ค่อยได้เรื่องหน่อย
สูทสวยนะนั่น
- ของพ่อครับ - พ่อคงเจ๋งน่าดู
พอผมลองมาคิดดู
พ่ออยู่กับเราเสมอในช่วงเวลาวิกฤต
ตอนที่ผมคิดถึงบ้านเวลาไปเข้าค่าย พ่อก็ขึ้นมาเจอผม
หรือเวลาผมเล่นยา ตอนอายุ 16 ปีแล้วสติแตก
เขาคือคนที่มา สงบสติอารมณ์ไปกับผมและ…
คือแม่ผมจัดการไม่ได้แม่นิ่งไปเลย
แต่พ่ออยู่ด้วยตลอด พ่ออ่อนโยนและเป็นพ่อจริง ๆ
ผมว่าเขาอยากปกป้องเรา จากความเจ็บปวดที่เขาเคยรู้สึก
คุณสนับสนุนให้เบนเข้าวงการเหรอ
ไม่ ผมมองว่าวงการนี้ยาก
ผมเกลียดการถูกปฏิเสธ
ผมไม่อยากให้เบนกับเอมี่ต้องเจอ
เขาคือคนที่ ไม่รู้จะช่วยอะไรแต่ก็จะช่วย
แล้วไม่ยอมบอกด้วย ซึ่งทำเอาเราประสาทกิน
สมมติว่ามีบทวิจารณ์แรง ๆ ตอนที่เพิ่งเริ่มเข้าวงการ
เขาก็จะเขียนจดหมายไปหานักวิจารณ์
แล้วบอกว่าที่วิจารณ์ มันผิดยังไงบ้าง
พ่อชอบปกป้องมากเกินไป จนบางครั้งทำให้ฉันรู้สึกอึดอัด
เขาจะทำบางอย่าง เพราะไม่เชื่อว่าพวกเราสามารถ…
ทำด้วยตัวเองได้
คุณต้องทำผิดพลาด ต้องล้มบ้าง
แต่เขาไม่ต้องการแบบนั้น
ฉันรู้สึกขยับตัวอะไรไม่ได้เลย
ประเด็นคือเธอมีอะไรสักอย่างที่ชอบทำ
แต่ฉันจำไม่ได้ว่าฉันมี
ฉันรู้สึกกลัวเพราะว่าฉันเป็นพี่คนโต แบกความคาดหวัง
- เดดแอร์ เดดแอร์ - ไม่ใช่เดดแอร์นะ
หนูแค่เบื่อแล้ว หนูเบื่อพ่อ หนูเบื่อ…
ทุกอย่างเลย ออกไป…
ที่ถ่ายไว้พวกนี้ดูจะเป็นแง่ลบหมดเลย
การเป็นผู้หญิงในยุคนั้นไม่ง่ายเลย
เราพอเป็นที่รู้จักด้วย
ดังนั้นจะแอบล้มเหลวเงียบ ๆ ก็ไม่ได้
ไม่ได้เลย ฉันได้รับโอกาสมากมาย
แต่ไม่รู้จะทำอะไรกับมันดี
ฉันไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร
พอมองย้อนกลับไปแล้วรู้สึกเจ็บปวดมาก
- ฉันไม่ได้… - เธอได้…
ตอนนั้นเธออยากทำอะไร
คืองี้… ฉันแค่อยาก…
ฉันจำตอนเล่นเรื่อง "โรมิโอและจูเลียต" ได้
"ฉันแค่อยากสร้างเสียงหัวเราะให้คนดู แค่อยากทำสิ่งนี้"
ตลอดปีที่ฉันทำงานร้านอาหาร ส่วนเธอกำลังมีชื่อเสียง
รู้มั้ยว่ามันยากแค่ไหนสำหรับฉัน
โอเค มันคือการสร้าง ตัวตนของฉันด้วย แต่ก็นะ…
ลูก ๆ ดารามีปัญหา…
- ถูก - …ในชีวิตเสมอ
ถึงในกรณีนี้ พ่อจะเป็นดาราและผู้ปกครอง
แต่พ่อก็ยังเป็นคนที่เข้าใจหนู ในฐานะที่มีพ่อแม่เป็นดารา
- ใช่ - แต่หนูไม่รู้สึกแบบนั้นกับแม่
- ใช่ เพราะเธอ… - เธอเป็นดาราที่เป็นแม่
- เธอมีพ่อแม่ที่ปกติ - เธอ… ปกติ
แย่มาก
พวกเขามีลูกสองคน
และมีชีวิตแต่งงาน ที่ประสบความสำเร็จมากว่า 21 ปีแล้ว
เราบอกพวกเขาว่าอย่าเพิ่งเลิกกัน
จนกว่ารายการจะออกอากาศ และฉายรีรันเรียบร้อยแล้ว
หลังจากรีรันแล้วจะทำอะไรก็ได้ค่ะ
- แล้วเราค่อยเลิกกัน - แล้วคุณค่อยเลิกกัน
ตอนแรก
เราคิดว่าถ้าการแสดงประสบความสำเร็จ ชีวิตแต่งงานก็จะดีไปด้วย
แต่ก็เกิดอะไรบางอย่างขึ้น
- คุณต้องประสบความสำเร็จในชีวิต - ความกดดัน
และถ้าความสำเร็จนั้น…
เข้ามาเป็นอุปสรรคของชีวิตแต่งงาน
ที่คุณต้องการมีร่วมกัน
คุณก็ต้องยอมเสียอย่างใดอย่างหนึ่งไป
ตอนที่เริ่มต้น คุณไม่รู้หรอกว่าจะเกิดอะไรขึ้น
สมมติคุณแต่งงาน จะรู้ได้ยังไงว่ามันจะยืนยาว
แรงจูงใจเราผิดไง
แล้วจู่ ๆ พอคุณโตขึ้น
แล้วทุกอย่างในหัวคุณก็ช่วย เจรจาต่อรองการแต่งงาน
ให้ไปต่อได้
ชีวิตการแต่งงานของพวกเขา…
พวกเขาพยายามรักษามัน
พวกเขาเข้ารับคำปรึกษาแบบเดี่ยว
แล้วก็แบบคู่
อาทิตย์ละ 2 - 3 ครั้งถ้าจำไม่ผิด
เสร็จแล้วก็ไปกินกาแฟกันต่อ พูดคุยกัน
สิ่งที่เราได้เรียนรู้ จากการเข้ารับคำปรึกษา
คือชีวิตส่วนตัวของเรา สำคัญกว่าชีวิตการแสดง
ผมเลยลองใช้ชีวิตของเราแตกต่างออกไป
ผมว่าพวกเขาละทิ้ง ความขุ่นเคืองที่มีไป
ผมเห็นพวกเขาใกล้ชิดกันมากขึ้น ดูแลกันและกันมากขึ้น
รายการของเราโดนยกเลิก แต่ชีวิตแต่งงานของเราได้ไปต่อ
ถูกต้อง
ซึ่งยากที่จะทำในธุรกิจแบบนี้
ผมไม่รู้เลยจริง ๆ ว่า ถ้าพวกเราไปแคลิฟอร์เนีย
แอนน์กับผมจะยังอยู่ด้วยกันมั้ย
แยกย้ายกันทำงานแล้ว กลับมาทำงานด้วยกัน สุดท้ายได้อะไร
ผมดีใจที่เราเลือกทางนี้ และมันไปต่อได้
- อันนี้เจ๋งดี ขออ่านได้มั้ย - เอาสิ
พวกเขาออกอากาศตอนทดลองไปแล้ว
- และ… - ใช่
ตรงนี้บอกว่า "ซีบีเอส ประกาศรายชื่อนักแสดง…"
- ใครนะ นั่นพ่อเหรอ - ใช่
เจอร์รี เราไม่มีเวลา
ไม่มีเวลาทำอะไร แค่จะสุขสันต์วันครบรอบแต่งงาน
อ๋อ โอเค สุขสันต์วันครบรอบแต่งงาน
"ฉันควรต้องเลิก คิดตริตรองได้แล้ว
ว่าตอนทดลองจะได้ไปต่อมั้ย
แอนน์บอกว่า 'อย่าทำลายช่วงเวลา ที่เราอยู่ด้วยกันโดยการพูดถึงมัน'
ฉันเลยคิดได้ว่า นี่คือสาเหตุของช่องว่างระหว่างเรา
ความต้องการอันแรงกล้า ที่จะยึดโยงการแสดงของพวกเรา
เข้ากับการใช้ชีวิตของพวกเรา
การไขว่คว้าหาความสำเร็จ และอยากได้มันจนใจจะขาด
ฉันตระหนักรู้มากขึ้นถึงบางอย่าง ในตัวที่บอกฉันว่าฉันโอเคแล้ว"
- เราใช้เวลาไปกับอะไร - ฉันไม่รู้
ผม… ผมอยากมีเวลามากกว่านี้
ตอนนี้ผมเห็นโอกาสมากมาย
ผมน่าจะเป็น… ผมน่าจะเป็น…
มากกว่าแค่คู่แข่ง… ผมน่าจะเป็น…
คุณกวนฉันตลอดเลย
โอเค ผมแค่อยากให้คุณฟัง
- ที่ผมจะพูด - เจอร์รี ฉันทำอย่างอื่นอยู่
ฉันอ่านหนังสืออยู่ คุณรอให้ฉันอ่านจบก่อน
- แต่ผม… - พอได้แล้ว
- ผมพูดกับตัวเอง - งั้นไปพูดกับตัวเองคนเดียว
ใครก็สั่งให้ แฟรงค์ คอสตานซาทำอะไรไม่ได้
ใช่ พวกบ้านี่มันเป็นใคร กล้าดียังไง
โอ๊ย พ่อ
ผมอายุ 65 แล้ว งานก็ไม่มี
เคว้งคว้างอยู่อย่างนั้น
แล้วแลร์รี เดวิดก็โทรมา
เขาบอกว่า "เราอยากได้คุณ มาเล่นบทพ่อแทนในเรื่อง 'ไซน์เฟลด์'"
พ่อทำใจใช้มันไม่ลง
พ่อรู้สึก…
กลัว
ตลกเหรอ ถ้าอยากตลกนัก เดี๋ยวฉันทำให้ดู เอามานี่
ฉันว่าพ่อมีอะไรบางอย่างในตัวเขา…
- มันระเบิดออกมา… - มันระเบิดออกมาใน "ไซน์เฟลด์"
เวลาความดันขึ้น เสียงในเทปจะบอกฉันว่า
"สงบเดี๋ยวนี้"
ผมได้สัมผัสกับสิ่งที่ผมเรียกว่า "ความโกรธที่อัดแน่น"
เป็นอะไรที่…
ภรรยาของผม แอนน์ เมียร่าเคยพูดถึง
พวกเราไป… เจอร์รีคุณอยากเล่ามั้ย ฉันไม่อยากขัดคอคุณ
ถ้าอยากพูดอะไรก็พูดออกมาเลย
เพราะเราเป็นแขก รายการของไมค์ในสัปดาห์นี้
- ใช่แล้ว - ฉันว่าในฐานะพิธีกรร่วม
เราควรจะช่วยทำอะไรสักอย่าง
การที่เขาได้ปลดปล่อยสิ่งที่อัดอั้น
ที่ถูกกดเอาไว้มาตลอดชีวิต
น่าจะเป็นส่วนหนึ่ง ที่สร้างให้เกิดบทบาทนั้น
ทุกคนมาร้องไปด้วยกัน
พาฉันไปดูเบสบอล…
ไม่ว่าคุณจะรักการแสดงบนเวทีแค่ไหน
ไม่ว่าจะได้พลังจากคนดูมากแค่ไหน
แต่เวลาได้ออกทีวี โลกทั้งโลกได้เห็นคุณ
ซึ่งผมชอบมาก ๆ เพราะผมอยากให้ทุกคนรักผม
- สวัสดีครับ - ผมดูรายการของคุณ ผมชอบครับ
- เจอร์รีใช่มั้ย เมียร่าล่ะครับ - แอนน์ เมียร่าสบายดี
พอพ่อได้เล่น "ไซน์เฟลด์"
แม่ก็ดูผ่อนคลายขึ้น
เพราะเธอไม่ต้องคอยอยู่ เพื่อเป็นความสำเร็จให้เขาอีกแล้ว
แม่น่าจะโล่งใจ
ฉันน่าจะถึงวัยที่
ถ้ายังคิดไม่ได้…
ก็คงแย่มากแล้ว บอกเลยว่าไม่มีอะไรสายเกินแก้ไข
แม่เลิกสูบบุหรี่และเลิกดื่มเหล้า
เธอยอมรับที่มาของปัญหาทั้งหมดด้วย
หลายคนรู้สึกว่ามันเจ็บปวดเกินไป
ที่จะคิดย้อนกลับไปถึงเรื่องบางอย่าง
แต่ฉันมองว่ามันมีประโยชน์ ที่จะคิดถึงบาดแผลในอดีต
ที่ไม่ได้รับการรักษา
เพราะอะไรก็ตาม ที่ไม่ได้รับการรักษาอย่างทันท่วงที
มันจะส่งผลเสียในภายหลังบ่อยครั้ง
เป็นอะไรที่งดงาม แม่…
…เติบโตขึ้น
แต่พ่อไม่ยอมรับนะ
เวลาแม่ไปเข้ากลุ่มบำบัดผู้ติดสุรา ไปประชุมทุกวัน
เธอบอกว่า "เจอร์รี ฉันคือคนติดเหล้า"
พ่อจะบอกว่า "อย่าใจร้ายกับตัวเองเกินไป
อย่ากดดันตัวเอง…"
พ่อไม่ต้องการวิพากษ์วิจารณ์แม่ ในเรื่องนี้ด้วยซ้ำ
พ่อรักแม่โดยปราศจากข้อแม้ใดใด
- ต้นฉบับ "อาฟเตอร์เพลย์" เหรอ - เจอในกรุของแม่
สุดยอดไปเลย
แอนน์เป็นนักแสดง และนักเขียนเรื่อง "อาฟเตอร์เพลย์"
ละครโรงเล็กที่แสดง ที่โรงละครโฟร์ในนิวยอร์ก
งงไปหมดแล้ว ไมค์กี้
มันสุดยอดจะตาย
- ฉากถุงมือนั่น - ถุงมืออะไร
เธอพูดถึงเด็กสาวสองคน ที่น่าจะเป็นตัวแทนของเราสองคน
"ซูซี่และพอลลี่เหรอ ทำไมล่ะ พวกเขาน่ารักจะตาย"
"พวกเขาโกรธมาก ฉันไม่เคยอยู่เคียงข้างเขา
หรือต่อให้อยู่ก็เหมือนไม่อยู่"
"เลิกต่อว่าตัวเองได้แล้ว เธอเป็นแม่ที่ดี"
"เรามีงานการที่ดี ให้ตายสิ"
"เราสาละวนอยู่กับการ หาเงินและสร้างชื่อเสียง"
ผมรู้สึกเหมือนพูดกับตัวเองอยู่
อาจจะเพราะบทที่แอนน์เขียนขึ้นมา
คือสิ่งที่เราเคยพูดกัน ไม่ตอนใดก็ตอนหนึ่งในชีวิต
"ดีจังที่ได้เจอพวกเธอ ฉันดื่มอีกแก้วแล้วกัน
ราเซียลยื่นต่างหูให้เธอ
เหมือนคุณจะทำตกไว้"
"ต่างหูของฉัน คิดว่าหายไปแล้วเสียอีก"
"ไม่มีอะไรหายหรอกครับ"
(แอนน์ - เอมี่ เบนจี้ - เจอร์รี)
อาจจะเพราะมีประสบการณ์ การแต่งงานของตัวเองแล้ว
ตอนนี้เลยรู้สึกเข้าใจพวกเขามากขึ้น
เพราะได้ผ่านอะไรมามากมายในชีวิต
และเข้าใจว่า สิ่งที่พวกเขาผ่านมามันยากแค่ไหน
เขาชอบออกมาที่นี่
- ปู่เจอร์รี - เหรอ
คริสทีนกับผมแยกกันอยู่หลายปี
จนเกิดโควิด
เราเลยตัดสินใจ กลับมาอยู่บ้านกับลูก ๆ
- ต้นไม้ต้นนั้น… - แล้วก็ต้นนั้น
เป็นต้นที่ปู่ชอบ ต้นสนยักษ์
จู่ ๆ เราก็กลับมาอยู่บ้านด้วยกัน
ผมเริ่มถ่ายหนังไปด้วย
อะไร ๆ ก็เลยเข้าร่องเข้ารอย
- ตอนเธอใช้คำว่า "ไร้ความสุข" - อืม
เราคุยถึงปัญหาที่เราเผชิญ
และมองย้อนไปยัง สิ่งที่พ่อแม่เราเผชิญ
ในมุมมองที่ต่างออกไป
ถ้ามีคนมาบอกว่าฉันในวัยนี้…
จะมีความสุขกว่าสมัยสาว ๆ
ฉันคงบอกว่า "จะเป็นไปได้ไง"
ไม่ดีเหรอที่ได้รู้ว่ามันเป็นไปได้
ขอบคุณครับ
ผม… อยากพูดอะไรสักนิด เกี่ยวกับชีวิตของผม
ผมออกไปแสดงตอนเย็น
แสดงเป็นตัวของตัวเอง
ผมสนุกมากเลย
เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต… ผมอยากทำมานานแล้ว
ผมอยากแสดงเดี่ยว
ผมรู้ ๆ ก็แค่…
ขอบคุณค่ะ…
อ๋อ อยู่นั่นเอง…
นั่นภรรยาผม แอนน์ เมียร่าคนสวย
นั่นเธอ
ตลกดีที่แอนน์จะนั่งอยู่ในหมู่คนดู
แล้วก็เริ่มขัดผม
คุณจริงจังไปแล้ว
น่าเศร้าไปหมด
อย่างกับคุณกำลัง อ่านคัมภีร์ในงานบาร์มิทซ์วาห์
ทันใดนั้นเอง
สติลเลอร์และเมียร่ากลับมาอีกครั้ง
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
ผมเฮอร์ชีย์ โฮโรวิทซ์
ฉันแมรี่ อลิซาเบธ ดอยล์
- ใช่คุณจริง ๆ เหรอ - ใช่คุณจริง ๆ เหรอ
- ผมเอง - ฉันเองค่ะ
- แมรี่ อลิซาเบธ ดอยล์ - เฮอร์ชีย์ โฮโรวิทซ์
- ดีใจที่ได้เจอ… - คุณดูเหมือนเดิมเลย
คุณก็พูดไป
อะไรคือความสำเร็จ ในอาชีพที่คุณภูมิใจที่สุด
ความสำเร็จ ในอาชีพที่ฉันภูมิใจที่สุด…
คือการได้รู้จัก ตัวตนที่แท้จริงของสามีฉัน
ได้เคารพเขา และเคารพสิ่งที่เราทำมาด้วยกัน
เอาครึ่งหนึ่งมั้ย
ฉันไม่ชอบเต้าหู้
เธอเขียนบทละคร แล้วก็เขียนเกี่ยวกับชีวิตของเธอ
นี่เหมือนฝันเลย
"เจอร์รีนอนอยู่บนเตียง กับฉันและเบนที่เกาะแนนทัคเก็ต
เจอร์รีและฉันจับมือกัน
ฉันรู้สึกถึงมือและผิวของเขา
แสงอาทิตย์ด้านหลัง สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างข้างเตียง
เจอร์รีพูดขึ้นว่า 'เครื่องบินเลื่อน ผมเลยกลับมาบ้าน'"
เราเคยมีบ้านบนเกาะแนนทัคเก็ต
เป็นที่ที่เราชอบไป
นั่นเป็นที่เราฝังร่างของทั้งคู่
หลังแม่เป็น โรคหลอดเลือดสมองเฉียบพลัน
แม่ก็สื่อสารไม่ได้
แต่ถ้ามองในตา จะเห็นว่าเธอยังอยู่ในนั้น
เธอเป็นอัมพาตโดยสิ้นเชิง
แต่เธอยัง…
เวลาเราพูดอะไรตลก ๆ เธอยังหัวเราะได้
เราเลยใช้เวลากับเธอ คอยทำให้เธอหัวเราะ
เอมี่เล่นเป็นตัวละคร ผมก็เล่นเป็นตัวละคร
ถ้าผมพูดอะไรให้แม่ขำได้ ผมจะรู้สึกว่าทำได้ดี
เพราะเธอเส้นลึก
หลายปีแล้ว
อาจจะ 2 - 3 ปีหรือเท่าไหร่ก็ตาม
ตอนนั้นฉัน…
อยากเป็นนักแสดงและ…
เข้าเรียนที่ นิวยอร์กหรืออะไรนี่แหละ…
แล้วได้เจอแอนน์ เมียร่า
เป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
เธอคือคนที่น่าเหลือเชื่อ ที่สุดบนโลกใบนี้แอนน์ เมียร่า
ไม่เคยเจอใครแบบเธอมาก่อน
ฉัน…
เราตกหลุมรักกัน
รู้สึกเสียใจมั้ย
- ไม่ ไม่เลย - โอเค
- ฉันรักคุณมาก - ผมรู้ ผมก็รักคุณมากเหมือนกัน
- รักลูกนะ - หนูก็รักพ่อ
- บอกอะไรผมสักอย่างสิพ่อ - อะไร
แค่มีชีวิตอยู่ ก็ดีกว่าสิ่งใดใดแล้วเนอะ
ใช่ ชีวิตก็เท่านี้แหละ
เนอะ งั้นพอจะตายเราไปด้วยกันนะ
โอเค จับมือกันไปเลย
ใช่แล้ว จับมือกันไป
เราสนุกไปด้วยกันไม่ว่าจะไปที่ไหน
ใช่ ๆ
พาผมไปดูการแสดงได้มั้ย พอขึ้นไปบนนั้นแล้ว
พ่อเคยพาไปแล้วนะ… ก็ได้ ถ้าตายไปแล้วเดี๋ยวพาไปทุกที่
- อยากบอกอะไรเบนมั้ย - ว่าไงเบน เป็นไงบ้าง
พ่ออยากทักทายเอมี่ใช่มั้ย
เธอก็อยู่ในวงการนะ เป็นสาวน้อยมากความสามารถ
ราวกับปาฏิหาริย์ จากคนหนึ่ง…
ไปอีกคนหนึ่ง…
จะว่าปาฏิหาริย์ก็ได้ ถ้าอยากเรียกแบบนั้น
- เรียกงั้นแหละ - บางทีพรสวรรค์ก็…
อยู่ในตัวพ่อแล้วถูกส่งต่อ
ใช่ ใช่
- นี่อะไร - เครื่องอัดเสียง
- เครื่องอัดเสียงเหรอ - ใช่
ทุกอย่างที่พูดถูกอัดเก็บไว้หมด
- เก็บไว้ฟังได้ตลอดไป - ใช่
พ่อไม่มีวันหายไป
(ขอขอบคุณมาร์ค โรมาเนคเพื่อนของผม ที่ช่วยสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้)
คำบรรยายไทยโดย แพงสุดา ปัญญาธรรม