Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
En dan nu: de comedy van Stiller en Meara.
Dank u wel.
Dames en heren, we leven in onzekere tijden.
Er kan van alles gebeuren.
Jerry en ik willen u laten zien wat er zou kunnen gebeuren…
als de twee laatste mensen op aarde elkaar voor het eerst ontmoeten.
Hoi. -Hallo.
Goh, ik ben blij dat ik je zie. -Ik ben blij dat ik jou zie.
Nou, dat was me wat.
Ja, ik heb overal gezocht, maar er is niemand.
Ik dacht dat ik de enige was. -Ik ook.
We hebben veel geluk. -Zeg dat wel.
Dat had ik nooit verwacht. -Ik ook niet.
In mijn horoscoop stond: "Maak maar geen plannen."
Heb je Sixth Avenue nog gezien?
Ja, en die was net opnieuw geasfalteerd.
Dus nu moeten wij het doen.
Ik zei: "Dus nu moeten wij het doen."
Hoe bedoel je?
Wij staan nu dus best wel onder druk.
Om de boel weer op gang te krijgen.
Je hebt gelijk. We hebben het nog druk.
We moeten alles weer opbouwen, schoonmaken, groenten kweken…
Ja, dat ook.
Maar nu jij de laatste vrouw bent…
en ik de laatste man…
hebben we wel iets belangrijkers te doen dan…
dat.
We moeten dingen maken.
Van die kleine dingen.
Bedoel je kunst en ambachten? -Nee, ik zat te denken aan…
Aan mensen. We moeten kleine mensen maken.
Hoe was het als kind in een showbizz-familie?
Hoe waren je ouders thuis?
Iedereen hier in de zaal vindt je ouders fantastisch.
De befaamde Stiller en Meara. -Stiller en Meara.
De ouders van deze jongeman.
Anne en Jerry. Stiller en Meara. Jij bent hun zoon.
Jouw vader is de grappigste van Seinfeld.
Zeker weten. -Nou ja… Dat vind ik ook.
Geeft hem een klap boven op zijn hoofd. Echt een giller.
Ga je je ouders erbij betrekken?
Waarbij? Bijvoorbeeld bij… -Bij wat dan ook.
Wat heb je van je ouders geleerd als entertainer?
Hallo. -Hoi.
Hoi. -Zijn jullie aan het…
Ik wist dat dit zou gebeuren. -Vandaar de microfoon.
Is dit een real-life programma? -Ja.
Amy en Benjy.
Ik heb bijna… -Hoi.
Ach toch.
Jij hebt de krullen van je papa.
Ja, en zij heeft ze van nature.
Maken papa en mama je aan het lachen?
Vind je ze grappig?
Dit zijn Anne en Jerry. Ik vind het een prachtige foto.
Oefenen ze thuis?
Heel veel mooie foto's.
Testen ze hun grappen thuis?
Hoe durf je in mijn privéleven te graven via mijn kinderen?
Ik vroeg me af of je thuis soms…
Zou je zelf ook dit soort werk willen doen?
Zijn jullie muzikaal?
Of doen jullie grappige dingen, net als papa en mama?
Amy?
Het begin is dat we door het appartement lopen, en…
Ja. -Maar er is geen echte context.
Ik vraag me af wat het begin van de film moet worden…
We gaan het appartement verkopen, dus alles nalopen kan best.
Of…
Meer het idee van een vraag. Je ziet het begin…
met ons tweeën hier samen. En dan…
komt er een vraag als: "Waarom maak je deze film?"
Ja, dus wat is…
Dat ik dat vraag? -Ja.
Oké.
Ja. -Ja.
De camera staat aan, dus zal ik het nu doen?
Ja, hoor.
Bla-bla-bla…
Zeg, Ben…
Stilte graag.
Vijf, vier, drie, twee…
Als het over ons gaat…
Stiller en Meara.
Hoe twee mensen, die samen…
Niet alleen dát ze samenwerken…
maar we willen laten zien dat wánneer ze samenwerken…
dat ze dan ook ruzie maken.
Ga gewoon weg. Ga weg. -Ga weg?
Ga weg? -Ja.
Ik had het kunnen weten. Je wilt dat ik wegga…
Op dat moment kan het alle kanten opgaan. Want ofwel…
We houden het bij Anne en Jerry, Jerry en Anne.
Ze zijn geen supersterren.
Het zijn gewoon acteurs die via de buis bekend zijn geworden.
Ze zijn getrouwd, ze hebben kinderen…
en ze doen zowel zakelijk als privé erg hun best.
Toen mijn vader in 2020 stierf…
was mijn moeder al vijf jaar dood.
Mijn carrière verliep al een hele tijd voorspoedig…
maar in mijn privéleven ging het minder goed.
Ik was uit balans, voelde me ongelukkig en min of meer vervreemd…
van mijn familie…
en van mijn kinderen. Ik voelde me gewoon een beetje verloren.
Dat ziet er heel mooi uit.
Niet mij gaan filmen.
Ik ging nadenken over mijn ouders, en…
over alle stress en spanning die ik als kind heb meegekregen.
En ook die druk als mijn ouders samen aan het werk waren.
Ze zijn door dik en dun altijd samen gebleven.
We blijven zeker samen.
Dat weet ik nu.
Er was een tijd dat ik het niet wist, maar nu weet ik het zeker.
Ik wou er graag achter komen hoe ze dat voor elkaar hebben gekregen.
Wauw.
Allemaal cassettebandjes. -Ja.
Jerry nam altijd alles op. -Wauw.
Dit is de hele waarheid over ons leven.
Dat is ongelooflijk.
Als je vóór ons trouwen had geweten…
dat ik me zo zou gaan gedragen als nu…
zou je dan weer met me trouwen? -In de loop der jaren?
Ik zou waarschijnlijk niet getrouwd zijn.
Deze is echt gestoord. "Amy en Benjy praten."
"Benjy en Amy praten."
Benjy, wat vind je het leukste om samen met Amy te doen?
Niet te geloven, zo veel opnamen.
"Happy Face" spelen.
Wat is "Happy Face"? -Een spelletje.
Hij wilde alles opnemen, of het nu privé was…
Ik werd er toen in elk geval stapelgek van.
En Anne ook, denk ik.
"Jerry, niemand gaat die cassettes ooit beluisteren.
Als je doodgaat, belanden ze op een stapel," zei ze dan.
Ze had wel gelijk.
Waar wonen jullie precies in New York?
We wonen op Riverside Drive, Mike.
En… -Ja.
We hebben een stukje homevideo.
Weet jij hoe dit werkt?
Ik zal hem op Low zetten. Mag het licht uit?
Of laten we het… -Het licht is niet belangrijk.
Ik wist dat we ons appartement moesten verkopen…
en toen kreeg ik het idee om dat te filmen.
Misschien is dat wel een beetje vreemd.
Maar mijn vader deed dat ook altijd.
Ik bestudeer nu films. Dat wil zeggen, ik leer hoe films worden gemaakt.
Dus over beeld bewerken, shots opnemen…
beelden combineren, een film samenstellen. Kortom…
Er zit een duif op tafel.
Echte homevideo's.
We laten alleen dingen zien die bij u thuis ook kunnen gebeuren.
O, hij is weer gebroken.
Ik heb jouw familie altijd al apart gevonden…
want ze leggen alles vast.
Ik wil niet gefilmd worden.
Oké, niet filmen.
Hij wilde eigenlijk nooit iets loslaten.
Jerry wil ervoor zorgen…
dat zijn naam blijft voortbestaan. En om een of andere reden denkt hij…
dat als wij er niet meer zijn…
het Smithsonian-instituut interesse zal hebben in z'n gedenkwaardigheden.
Zodra we weten wat jullie zelf willen houden…
qua films, kleding…
Dan weten we wat er weg mag…
naar de collectie van het National Comedy Center.
Hij heeft idioot veel bewaard.
Het inschrijfformulier voor de 63rd Street YMCA-familiedag.
Een duikbril.
Dit vind ik…
Ach, man toch.
Hij heeft zelfs dit artikel bewaard over een film die een flop werd.
"Recensenten vonden deze film onthutsend flauw."
Dat doet zeer.
Dit is interessant.
Van het Windermere Hotel in New York…
aan Mejuffrouw Anne Meara…
Cornelia Street 11.
"Dinsdag. Liefste Annetje…
Hoe zal ik deze brief eens beginnen?
Ik zit op de trap van een portiek met uitzicht op Charles Island…
het is heiig en ik mis je zo erg, mijn liefste.
Zo, ik heb iets geschreven."
In 1953 hebben we elkaar ontmoet en in datzelfde jaar zijn we getrouwd.
Ik zei: "Je mag niet meer komen logeren tenzij je met me trouwt."
En dat heeft hij toen gedaan, want hij hield blijkbaar erg van logeren.
"Aan meisje Meara, mijn schatje. Ik mis je, mis je, mis je.
Ik hou zo veel van je."
"Vergeef me dat ik niet heb gebeld.
Je hebt waarschijnlijk urenlang gewacht.
Wat zou ik je graag weer aanraken en voelen, mijn liefste."
"Anne, ik heb deze brief nog even nagelezen.
Als je hem gewoon doorleest, zul je niet begrijpen wat ik bedoel.
Dus liefste, het begin van deze brief moet je als volgt lezen:
Na telefoongesprek van vanochtend, dinsdag. Schertsend."
"Aan meisje Meara. Met emotie. Ik mis je. Bezitterig.
Mijn schatje. Ik mis je, mis je. Nadruk op s-klank.
Ik mis je." En zo gaat het maar door.
Het is echt gek.
En verrassend. Ik wist niet dat deze…
Inderdaad. En dat "liefste" is ook zo mooi.
We probeerden allebei naam te maken in het theater.
Daardoor vielen we als het ware elkaars leven in…
want verder geloofde er niemand in ons.
"Jerry, mijn lieve gekkie.
Je had het begin van je brief niet hoeven uit te leggen.
Ik snapte het meteen al.
Maar liefje, toch bedankt voor de uitleg…
want de regieaanwijzingen waren geweldig."
"Jerry, je schreef dat je me wilde aanraken.
En me wilde voelen.
Mijn lieve man, ik wil graag worden gevoeld en aangeraakt.
Ik wil weer… 'onbeschreven' worden door jou."
Dat is best mooi.
Laat eens zien. Wacht, ik wil even kijken.
Ons huwelijk leed eronder dat we elkaar niet zagen.
We hadden alleen contact via de telefoon.
"Ik hou van je, mijn liefste. Jerry."
"Ik mis je heel erg. Anne."
Wauw.
We moesten onszelf ertoe zetten om dingen samen te doen.
Dat is geweldig.
Jerry wilde altijd sketches doen.
Ik voelde mezelf daar te goed voor.
Ik keek neer op komische sketches.
Ik nam mezelf in mijn studententijd erg serieus als toekomstig actrice.
Ik droeg The Life of Eleonora Duse onder mijn ene arm…
en An Actor Prepares onder de andere.
Maar ook op latere leeftijd…
wou ze altijd dat ik in serieuze stukken speelde…
maar ik speelde toen in Night at the Museum en Dodgeball.
Ik heb nog nooit zo'n CV gezien als dit.
Oké dan.
Dat bedoel ik niet als compliment.
Dan zei ze: "Maar ik vind Permanent Midnight mooi. Of Greenberg."
Greenberg vond ze heel mooi. -Omdat die succesvol was?
Ja, zo voelde het voor mij wel.
De ironie hiervan is dat je moeder zo goed was in comedy.
En in improvisatie.
Ze had gewoon een natuurtalent voor live optredens.
Ja.
Hij moest er veel harder voor werken.
We wilden comedy gaan doen.
Ik hield meer van acteren, maar hij vond me altijd grappig.
Ik heb zelf altijd het idee gehad dat Anne…
de drijvende kracht was van de act.
Zij was slim. Zij had humor.
Ze wist hoe je iets grappig kan maken. Ik deed moeite om grappig te zijn.
Mijn vader keek als kind vaak naar blijspelen.
Eddie Cantor of Jack Benny.
Hij wilde dolgraag de grapjas zijn…
maar Anne had die gave van nature.
Hij had veel bewondering voor haar als artieste.
Hij had haar echt nodig.
Hij heeft haar de comedy ingeloodst. -Ja.
Op dat moment ontstond het idee…
om samen te gaan werken en zo naam te maken en geld te verdienen.
Dus werden we een duo en we werkten heel hard.
We improviseerden met behulp van een cassetterecorder.
Even proberen. Zien wat er gebeurt.
Wat wil je?
Vandaag praten we met de winnares van de Miss Tiener-verkiezing.
Wil je met Rosemary praten? -Ja.
Deze vent wil met je praten.
Opschieten Rosemary, anders sla ik je op je mooie gezichtje.
Oké, Miss. -Miss Tiener.
Ben je jaloers op je kind?
Jaloers op mijn kind? Hoezo?
Waarom zou ik jaloers zijn? Ze is nu wel Miss Tiener…
heel populair en prachtig om te zien…
en jong, en… Dus waarom zou ik jaloers moeten zijn?
Niet huilen, mama.
Is dit een grapje, mama? -Ja.
Kijk Amy, dit ding noemen we een cassetterecorder.
Dus als je een liedje wilt zingen, dan kunnen we dat op de cassette opnemen.
Wil je een liedje zingen? -Ja.
Moet je horen. "Ik ging om 15 uur naar ziekenhuis…
en beviel van een meisje om 19:48 uur.
Amy Belle Sawyer Stiller is vandaag geboren."
Wauw.
Dus ze schreef dit op de dag van je geboorte?
Zing maar "Too-Ra-Loo-Ra."
Too-ra-loo-ra-loo-ral
"Ze is prachtig. Jerry kwam met de trein.
Was hier om tien uur. Hij is dolgelukkig.
Moest om 13 uur weer weg vanwege een show om 17:30 uur."
Nadat we een baby hadden gekregen…
werd de noodzaak om succesvol te worden heel belangrijk in ons leven.
Ik was bang dat ik niet genoeg zou verdienen om ons gezin te onderhouden.
Volgens mij had hij succes nodig…
om zijn gezin financieel te onderhouden, maar ook om zich creatief te kunnen uiten.
Het was een liefdevolle man.
En zelf wilde hij ook geliefd worden.
Ik denk dat hij als kind nooit echt affectie kreeg.
Toen ik zei dat ik acteur wou worden…
wou mijn vader dat ik toneelknecht werd.
Hij zei: "Denk jij Eddie Cantor te worden…
of Jack Benny, of George Burns? Zet dat maar mooi uit je hoofd."
Ik zag hoe mijn ouders de crisisjaren probeerden te overleven.
Mijn vader was eerst taxichauffeur. Later werd hij buschauffeur.
Hoe heette dat bedrijf?
Weet je de naam nog?
New York City Omnibus. -Dat klopt.
Ik werkte bij de gemeente. -Ja.
Ik ben gestopt met school. Daarom heb ik nooit carrière kunnen maken.
Ik had acteur willen worden.
En toen? Ging je het podium op…
om het te proberen?
Eén keer heb ik het geprobeerd. Of twee. Ik weet het niet meer.
Ja, ik had talent. Ik heb talent.
Waarom ben je gestopt?
Ik weet het niet. Ik dacht dat ik het niet kon.
Maar ik heb het wel gered. -Je kon ervan leven, toch?
Inderdaad. Wat het ook was, ik pakte alles aan.
Dus ik heb niks te klagen.
Mijn ouders hadden soms vreselijke ruzie.
Altijd over geld.
ZUS VAN JERRY
Altijd over geld.
Dan verstopte ik me vaak onder mijn bed.
Zo bang was ik dan. En dan kwam Jerry me redden.
Jerry was heel lief voor mij.
Hij was als een vader voor ons.
In die tijd beschermde Jerry mij en Arnold.
Erg beschermend.
Ja, altijd.
Maar Jerry wilde weg. -Juist.
En dat kon alleen door in militaire dienst te gaan.
Mijn vaders legerjas.
Welke?
En na zijn diensttijd ging hij naar Syracuse University.
Daar begon zijn passie voor toneelspelen.
De komieken die hij als kind zo leuk vond…
zag hij als een uitvlucht voor zichzelf, zijn broer en zijn zus.
En in het theater vond hij een thuis.
Voordat z'n moeder stierf, toonde hij haar het theaterluifel van The Golden Apple.
Hij speelde zelf in dit stuk op Broadway.
Ze zei helemaal niks.
Ze zei wel: "Je was slecht"…
toen hij meedeed in een toneelstuk op school of zoiets.
Echt erg.
"Ik zei tegen Anne:
'Als ze vragen of mijn ouders me ooit hebben aangemoedigd…
dan zeg ik: 'Er viel niks aan te moedigen.
Mijn vader heeft nooit iets gezegd om me aan te moedigen.
Ik heb alles zelf gedaan.'" -Dat klopt.
"Ze zei: 'Misschien waren ze bang dat je gekwetst zou worden.'
Dat voelde als waarheid. Anne had gelijk.
Ze wilden niet dat ik gekwetst zou worden."
Mama, vond je het leuk vanavond? Ik bedoel…
Vond je het leuk? Ik bedoel, vond je…
Nou en of ik het leuk vond, Joël. Ik ben totaal overdonderd.
Het is ook al zo lang geleden, weet je. Toen je me gisteren belde…
Zei ik: "Welke Joël?" Snap je?
De eerste optredens waren in onze wijk, in cafeetjes en zo.
Dus ik was verbaasd…
toen je me ineens mee uit vroeg naar een show.
Ik dacht: wat gebeurt er?
Ze bedachten een sketch in hun woonkamer…
twintig straten voorbij Broadway…
die zouden ze dan van hieruit opvoeren…
…en over de rest van de wereld uitzenden.
Een stadsbestuurder had ons zien optreden.
Hij vond ons leuk en we mochten een sketch komen doen…
in de Ed Sullivan Show.
En dan dat enorme spandoek boven de ingang van het theater…
met de tekst: "Ed Sullivan Theater, Stiller en Meara, Rolling Stones."
En hier is hij dan, live vanuit New York, Ed Sullivan.
Daar krijg ik een brok van in mijn keel.
In de tijd van Ed Sullivan…
waren er generaties van ouders, grootouders en kinderen…
die naar zijn show keken.
The Ed Sullivan Show…
trok elke week wel 20 tot 30 miljoen kijkers.
Voelt dit natuurlijk en relaxed?
Is dit goed? Is dit volgens plan?
Hé, wat leuk om je te zien. -Alles goed?
Het was live vanuit New York.
Vlak voor Saturday Night Live.
Ze vroegen: "Wil je een vaste act in dit theater?"
Toen vroeg ik of het Ed Sullivan Theater intimiderend was.
En dan nu: The Supremes.
U hoort het goed: Elvis Presley.
The Beatles.
Dit was de absolute top van de showbusiness.
Ja.
Mijn moeder vertelde hoe nerveus ze was…
als ze uit haar kleedkamer kwam.
Dat ze naar de lift liep…
en dan kotsmisselijk werd.
Iedereen stond beneden over te geven.
We hadden beter drugs kunnen nemen.
Er staat een enorme druk op je.
Denk je daar wel eens over na? Want…
Ik denk altijd: je krijgt maar één kans en die mag je niet verprutsen.
Oké. -Ik bedoel…
Ik geef mezelf twee keer een harde klap in mijn gezicht.
Echt waar?
Ik zal het voordoen. Klaar?
O, is dat alles? -Dat is alles.
Ja.
Dit was hun kans.
Als ze het goed deden, mochten ze de week erna terugkomen.
Dank u wel.
Het duo dat u nu gaat zien, is pas net begonnen.
Hun versie van comedy is uniek.
Hij regisseert en produceert nu Severance.
Welkom terug bij The Late Show…
De jongeman heet Jerry Stiller…
en de jongedame heet Anne Meara. Geef ze een hartelijk applaus.
Jerry Stiller en…
We zijn getuige van…
een belangrijke gebeurtenis in de geschiedenis van de mensheid.
Deze man was 24 uur levend begraven…
in de buikholte van een gigantische walvis.
Hoe heet u?
Jonas.
Het is heel bijzonder dat de man die hier zit…
dezelfde naam heeft als de persoon die lang geleden hetzelfde lot onderging.
Vertel maar verder, meneer Jonas.
Is dit iemand anders ook al overkomen?
Lang geleden, meneer.
Bijzondere plek, dat Californië.
Dat was een flinke poos geleden.
De geschiedenis herhaalt zich altijd.
Ik denk dat u het niet begrijpt. -Ze moesten hem muilkorven.
Dat zou wel moeten. -Dat beest is levensgevaarlijk.
In 1963 begonnen ze bij The Ed Sullivan Show.
Daarna nodigde hij ze weer uit, en ze kwamen steeds weer terug.
Ik was net geboren en ze waren pas verhuisd naar een nieuw appartement.
Dat kostte ongeveer 11.000 dollar.
The Sullivan Show was ook een soort last.
We moesten elke keer een grappige sketch van zes minuten bedenken.
Schreven jullie alles zelf? -Ja.
Ze hadden een vast inkomen.
Maar ze moesten wel elke keer aan de bak.
Als er weer een afspraak met Sullivan was gemaakt…
moesten we in twee weken met nieuw materiaal komen.
De wereld is gek geworden. Gek. -Mrs. Claus…
Mesjogge.
Goed dat u dat zegt, Mrs. Claus…
Dat woord heb ik van de eskimo's geleerd.
Dat is geweldig.
Wat een giller, zeg.
Onze fantasie raakte op.
We hadden een man en een lange meid, en de baas en zijn vrouw.
We hadden Anne die Mrs. Santa Claus speelde…
Dat elfje had een brutale mond. -Ik snap het.
Dat was een mesjoggene. -Wat zegt u, Mrs. Claus?
Dat is een eskimo-woord uit de buurt.
Juist, ja.
Dit werden hun beroemde "signature sketches".
Zoals Computer Dating. -Wauw.
Het idee om onszelf te spelen met onze eigen etnische achtergrond…
was nog nooit bij ons opgekomen.
Ze hadden een sketch over computerdating.
Dat was toen net nieuw. En in die sketch…
wordt een Joodse jongen aan een Iers meisje gekoppeld.
Dat idee kwam van Jerry.
Toen verzonnen we de personages Hershey Horowitz en Mary Elizabeth Doyle.
Nu volgt een duo…
Ze hebben een… Ze gaan nu iets voordragen…
dat waarschijnlijk een echte klassieker gaat worden.
Het duo Stiller en Meara neemt u mee in hun gedachtenwereld.
Hoe maakt u het? -Hoe maakt u het?
Ik ben Hershey Horowitz.
Ik ben Mary Elizabeth Doyle.
"Doyle?"
"Horowitz?"
Horowitz.
H-O-R-O-W-I-T-Z.
Hershey.
Mensen die ons hadden zien repeteren, zeiden:
"Dit wordt geen succes, want dit spreekt niet iedereen aan."
En niemand had ooit zoiets gedaan.
Heb je broers en zussen?
Drie broers.
Bach, Buzi en Saul.
Bach? -Bach.
Ba-ch. -Nee. Bach.
Bach. O, pardon.
De sketch werd goed ontvangen.
En zeker bij Ed Sullivan, want hij was Iers…
en zijn vrouw, Sylvia, was Joods.
Na afloop van die sketch stond hij daar…
met tranen in zijn prachtige blauwe ogen. Hij huilde.
Hij kon er niet over uit…
Dit werd uiteindelijk hun meest iconische sketch.
We kwamen op een…
Hoogtepunt?
Ja, dat is het.
Dankzij The Ed Sullivan Show…
konden we op veel meer plekken optreden…
en een fatsoenlijk salaris bedingen.
Met hun geheel eigen comedy-stijl: Jerry Stiller en Anne Meara.
Hier zijn ze.
We kregen boekingen uit Cleveland, Detroit…
Milwaukee, Chicago.
Het optreden van Anne Meara en Jerry Stiller.
Dit is de beste comedy
sinds een hele lange tijd.
In het normale leven zijn ze getrouwd. Hij is Joods en zij Iers.
Ook in het echt.
Hartelijk dank, dames en heren.
Ik wil graag twee beroemde sterren aankondigen…
die al heel geliefd zijn bij het publiek…
Stiller en Meara.
Wat aardig dat u bent komen opdagen.
Ik wil zeggen dat de Anne die u daar ziet staan…
niet alleen mijn partner in comedy is…
maar ook de mama van twee kinderen.
En dit is de vader van één van hen.
Ze gingen heel veel werken.
Mensen kenden hen, ze waren beroemd.
En Jerry vond het geweldig.
Hij werd graag herkend…
deelde handtekeningen uit…
en genoot van de roem.
Jerry, wat vind je erger?
Dat iemand een sketch bekritiseert die je zelf goed vond…
of dat iemand een sketch ophemelt…
die je zelf slecht vond? -Als iemand mij bekritiseert…
Dat is correct. Allemaal een punt.
Succes was ontzettend belangrijk voor hem.
Voor mijn moeder was het werk niet allesbepalend.
Wanneer wil je stoppen met werken?
Ik ben gewoon nieuwsgierig. -Ik denk echt…
Ik heb daar geen plan voor.
Hij ging er graag op uit.
Mijn moeder werd daar soms niet goed van.
Hij wilde graag contact met de fans.
Dan stonden ze te praten en riep iemand:
"Jerry, I love you."
Dat vond mijn moeder heel vervelend.
Maar mijn vader zei: "Hoe is het met je kinderen?"
Ja, dat snap ik wel.
Ik herinner me nog dat we op straat liepen…
en dat ik tegen hem zei…
dat ik vond dat hij ons niet genoeg aandacht gaf.
Tijdens dat gesprek kwam er iemand aan…
die zei: "Jerry, je bent geweldig."
Toen ging hij met die kerel praten.
Dat is wel grappig, want een paar weken geleden…
zaten we in een restaurant en ik was aan het klagen over school…
en toen wilden die mensen daar met jou op de foto.
Dat vond ik erg frustrerend…
alsof de hele wereld moet stilstaan voor die foto.
Snap je wat ik bedoel? -Ik lijk meer op mijn vader…
dan op mijn moeder. -Ja, precies.
Mag ik om een gunst vragen? -Ja.
Mag ik Amy en Benjy welterusten wensen? -Jazeker.
Welterusten, Amy en Benjy.
Toen pa en ma in Los Angeles waren…
voor een of andere talkshow of quiz…
misten we ze natuurlijk wel.
Maar soms was het ook wel leuk.
Want dan mochten we lang opblijven… -Ja.
…en we hadden een geheime 'muurklop-taal'.
Zoiets als dit.
Ga maar door.
Bonne nuit.
Bonne nuit, finalement.
Buh-buh-buh. -B-b-b-b…
En dan deed ik "knal".
We hadden ons eigen wereldje. -Ja.
Ons gebouw had een eigen ecosysteem, zo groot was het.
We liepen vaak heen en weer…
naar verschillende appartementen.
We gingen op en neer met de lift en de trappen op en af.
Dit was in de jaren '70…
dus de gebouwen waren oud en minder veilig als nu.
Er was toen nog echt gemeenschapszin.
Dus al m'n vrienden woonden daar.
Zoals Adam Max, de zoon van Peter Max, de artiest.
Als we daar kwamen, had Peter…
vaak hele interessante mensen op bezoek.
Zoals swami Satchidananda…
en allemaal andere hippe mensen uit de jaren '70.
Er hing veel creatieve energie in dat gebouw…
dus ging ik filmen, net als mijn vader altijd deed.
Ik ging mijn eigen films maken.
Goedenavond. Dit is "The Benjamin Stiller Hour."
Pauze.
Mijn vader kocht een Super 8-camera voor me.
En montage-benodigdheden.
Dat werd voor mij een soort veilige haven.
Als ze weg waren of ruzie hadden…
…of niet naar ons omkeken omdat ze het druk hadden…
dan kon ik daar op terugvallen.
Ik vind het lastig dat het appartement er straks niet meer is.
Wanneer je besluit om de spullen eruit te halen…
zal de makelaar zeggen:
"We halen het leeg en richten het opnieuw in."
Zover is het nog niet… Ik denk daar nog niet over na.
Eerlijk gezegd.
Maar dan voelt alles wel opeens heel definitief.
Dat wel. -Dat deze plek er dan niet meer is.
Papa gaat mijn stem opnemen…
We doen een sketch. -Luister maar.
Ga jij maar even kleuren.
Het is zeldzaam dat twee mensen samen datgene vinden…
waarvan ze als kind hebben gedroomd.
We hebben veel geluk gehad…
dat we het werk mogen doen waar we zo van houden.
Dat dat allemaal gelukt is, geeft ons veel energie.
We hadden thuis een witte schuifdeur.
Ik moest alles voor je zijn.
Echtgenote, minnares, vriendin, kok. En dan zeg jij: "Ik kook wel."
Als die deur dicht was, waren ze aan het werk.
Ik was een goede actrice voordat ik jou tegenkwam.
En dan mochten we ze niet storen.
Dan zeg je:
"Ja, voor 50 dollar per week."
Voor die prijs wil iedereen wel.
Soms hoorden we gelach, en soms ook geschreeuw.
Ik zal wel koken. -Oké.
Maar wie moet er opruimen? Ik. Jij maakt troep.
Ik wist nooit of het echt was, of dat ze aan het repeteren waren.
Dit is de grappigste vrouw ter wereld.
Als ze iets grappigs doet, dan ben ik…
een uitbuiter, een opportunist.
Dan pak ik een potlood om het op te schrijven.
Dan zegt hij: "Dit is leuk voor de show." Dat haat ik.
Want waar stopt de sketch en begint het huwelijk?
Ik haat je.
Haat je mij? Ik haat jou.
Jij kent niet eens de soort haat die ik voor je voel.
Mijn haat voor jou is zo'n verschrikkelijke haat…
…zo'n vurige haat.
Ik haat je met hele grote, vurige brokken haat.
"Hate" is een sketch.
Jouw vurigste haat…
Ik zeg tegen Anne: "Ik haat je." En zij zegt: "Haat je mij? Ik haat jou."
Op een dag kwam de zesjarige Amy de kamer in…
en ze hoorde ons dat zeggen. We keken even naar haar…
en toen zeiden we:
"Amy, mama-papa repetitie. Mama-papa repetitie."
Amy keek ons aan en begon te lachen.
Twee weken later hadden we echt ruzie.
Amy kwam binnen, en vroeg…
"Mama-papa repetitie?" "Nee, mama-papa ruzie."
"Wegwezen." -Het is soms een beetje ingewikkeld.
Ik haatte je al voordat ik je kende. -En ik al voor je geboorte.
Over dat soort dingen denk ik wel eens na.
Hoe dat ging van…
"Ja, dat is leuk. Dat is een goede grap."
Maar hoeveel waarheid zit er in die grap?
Dat weten we niet.
Daarom zijn we zo in de war.
Maken we daarom deze film?
De waarheid ligt besloten in al deze spullen.
Anne en Jerry wonen in een groot appartement…
met hun dochter Amy en hun zoon Benjy.
Veel van hun comedy-materiaal begint bij hen thuis.
Hun huwelijk kent blijkbaar geen communicatieproblemen.
Hij raapt z'n ondergoed niet eens op.
Dat laat hij gewoon liggen.
En dat vertel je nu…
aan al deze mensen hier?
Ben je zo opgevoed?
Een artiest bekommert zich niet om ondergoed.
Je bekommert je niet om zaken als… -Maar ik ben ook een artiest.
Het is heel goed dat Anne en Jerry…
hun gezinsleven op de eerste plaats zetten.
Het is nu 1976 en ik film Benjy die van de heuvel af komt…
met een snelheid van vijf km/u in deze idioterie van het leven.
Heb jij ook ambities om het theater in te gaan, of…
Wat is dit nou weer voor raar ding?
Ik ben Ben Stiller, ik praat deze hele show aan elkaar.
Hoe is het afgelopen met die lieve Alice…
die we kennen uit Wonderland?
Het is nog heel vroeg, half zeven in de ochtend.
Ik ga weer slapen, tot ziens.
We groeiden op tussen allerlei unieke theaterartiesten.
Ja.
We waren altijd bezig met rare improvisaties en zo.
Dit is ABC Sports. Hier volgt een interview met een Italiaanse duiker.
Ik ga winnen, want ik heb m'n gelukshemd aan.
Maak eens een duik. -Moet dat?
Reclame. Snel. -Cut, cut.
Hij speelde rare personages voor ons.
Dat doe jij zelf ook.
Daar geniet ik van. -Ik ook. Want zo zijn we.
Ik moet nu echt weg.
U bent zo lief, Mr. Apple.
O, en nog even één ding. Mijn naam is Mr. Anaragreenapopo.
Papa, zeg dat nog eens, maar dan harder.
Anaragreenapopo.
Benjy, je mama zegt…
dat je later misschien maar filmproducent moet worden.
Dan kun je papa en mama altijd de hoofdrollen geven.
Zou jij die twee inhuren?
Nee. -Nee?
Wat zeg je nou? -Hoezo niet?
Dit was niet afgesproken.
Ik zou iemand anders inhuren.
Waarom? -Waarom?
Jullie zijn te lastig om mee te werken.
Benjy, zou jij je ouders casten voor je films?
Eigenlijk niet.
Waarom niet? -Ik denk niet dat ik ze zou casten.
Want ik denk dat ze te lastig zijn om mee te werken.
Ik denk dat ik iemand anders zou casten.
Zo zei ik het niet.
Ze zouden ook niet passen bij de film die ik wil maken.
Want ja…
Wil je soms bij het ministerie werken?
Hoezo? Waar gaat de film over?
Over een avontuur of een moord, maar zeker geen comedy.
Ik hou niet van comedy.
Au.
Ik ben Ben, Ik ben Ben Dit is m'n show, yo
"Nieuw van Fox, The Ben Stiller Show…
is morgen voor het eerst te zien op Channel 5.
Het is… een slappe verzameling van filmsketches…
met een acteur die prime time-onwaardig is."
"Iedereen kan waarschijnlijk wel een eigen tv-show krijgen…
als je uit een showbizz-gezin komt.
Zijn ouders zijn wel leuk, Anne Meara en Jerry Stiller."
"Nakomeling comedy-familielijn."
Het was lastig om een eigen carrière op te bouwen…
want ik werd altijd vergeleken met mijn ouders.
Ik stond altijd in hun schaduw.
Als entertainer, acteur en komiek. En zelfs als mens.
Ik heb lang het gevoel gehad dat ik de verwachtingen niet waar kon maken.
Voor een deel wilde ik me…
juist van hen distantiëren.
O, Mr. Munster.
Ik moet lachen als je dat zegt…
want je spreekt jezelf nogal tegen.
In alles wat je hebt gedaan, zag je altijd wel een van je ouders terug.
Ja, omdat ze echt grappig waren.
Zelfs in mijn auditiefilm voor Saturday Night Live…
Ma, ik heb je hulp nodig.
Mijn schrijver is overspannen.
Ik heb veel materiaal nodig.
Je praatte zo snel. -Opnieuw.
Wat is dit? -Dat is oud spul.
Dat is van lang… -Stiller en Meara-spul?
Ja, van The Sullivan Show. -Dat is goed.
Niet waar. -Wacht even.
Dat is al 30 jaar oud.
Ik heb ze totaal uitgebuit.
U krijgt nu een dag uit mijn leven te zien.
In één van de sketches…
gingen we samen in familietherapie.
Ik kom uit een showbizz-gezin.
We hebben echt therapie gehad.
Dit is mijn leven.
Nu wil ik het hebben…
over hoe de rest van ons gezin opkijkt tegen mijn succes.
Jerry, niet doen.
Het lijkt me duidelijk.
Ik heb meer succes dan jullie. Dat doet zeer.
Waar heeft hij het over?
Ik ben het beu dat Ben bepaalt waarover we praten.
Dat gaat elke keer zo. -Oké.
Dit is mijn zus Amy. -Ik meen het. Jij komt hier…
en je gedraagt je als een kind.
Je gebruikt ons leven als voer voor je showtje. Walgelijk.
Showtje? -Ja, showtje, Benjy.
Vertel maar eens van die keer…
dat je in bed plaste bij je vriendin.
Hou je bek, Amy. -Maar het is wel waar.
Kappen nou. -Hou je bek. Ik haat je.
In die tijd was ik nog helemaal niet bekend.
Je bent een klootzak, en dat stomme hondje ook.
Kijk uit. Ze heeft een ei.
Maar de grens was vaag in ons gezin.
Wij groeiden op terwijl zij samenwerkten…
en improviseerden om sketches te creëren.
Wij gingen dat nadoen, want voor onze ouders werkte dat goed.
Ik sla je zo meteen een bloedlip.
Deze vrouw lijkt… -Mama heeft het tegen jou, schat.
Het werkte zo goed dat het hun echte identiteit werd…
en hun bron van inkomsten.
Ik was bij toeval altijd al grappig, maar de comedy was Jerry's idee.
Je kunt beter bij toeval grappig zijn…
dan dat je elke avond grappig moet doen in een café.
Hij ontlokte haar altijd grappen…
omdat hij haar zo bewonderde.
Maar dat leidde ook tot spanning in hun… En zij stond onder druk.
Jij denkt dat elke mop grappig is.
Als jij hem vertelt, is dat niet zo.
En als ik hem vertel, is het wel grappig. -Ja.
Na zoveel optredens te hebben gedaan onder een enorme druk…
wilde mijn moeder stoom afblazen.
Dan ging ze bij Patsy's een wodka drinken.
Het was een zwaar leven.
Laatst ging het even wat minder.
Benjy kwam naar me toe. Ik vroeg: "Wat is er?"
Toen liep Amy naar Benjy toe en zei: "Laat mama met rust.
Je ziet toch hoe gespannen ze is?"
Dan gilde ze tegen hen…
en dan keken ze mij heel raar aan, zo van…
"Wat bedoelt ze nou?"
Dan zei ik: "Ze heeft morgen een show.
Ze is een beetje van streek. Laat haar maar even."
Waarom fluister je? Is dit Watergate?
Praat gewoon in de microfoon.
Zeg eens hallo, Ben. -Hoi.
Waar ben je mee bezig? Je doet heel vreemd.
Dit kind…
…is ingehuurd voor deze gelegenheid.
Hallo. -Hoe heet jij?
Benjy, dat zei ik al. -En hoe heet jij?
Dit meisje is ook ingehuurd. -Amy.
O, mijn god.
Amy wacht op haar ouders.
We hadden wel…
Een kleurrijke jeugd, toch?
Ja. Alleen is mama… Ik denk dat ze hier wel…
Ik denk dat… Onze jeugd was zeker kleurrijk.
Maar ik zie ook dat mama hier dronken is.
Denk jij dat? Ik denk van niet.
Meen je dat?
Vandaar dat ik zo reageer.
Want ik zie…
"Je doet heel vreemd."
Ik weet niet of ze dronken was.
Of dat ze gewoon een grap maakte. Papa deed ook niet echt normaal.
Hij lijkt me gelukkig. Nee, ze waren in elk geval…
Wat zit jou dwars? -Van hem weet ik het niet.
We hebben dit meisje ingehuurd. -Amy.
Je liep weg. Ik weet niet hoeveel je hebt gedronken.
Ik weet het niet meer.
Ik weet niet wat ik moet zeggen of doen.
Het is gebeurd.
Je bent te ver gegaan.
Ja, ik heb te veel gedronken. Ik drink.
Dat is geen ramp.
Als je bij Jerry een tweede drankje neemt, zegt hij: "Stop daarmee.
Dit kun je niet maken."
Gaat ze gek doen na… een paar?
Hij zegt: "Niet doen. Alles wat jij doet, heeft gevolgen voor mij."
Anne valt dan meestal in slaap op de jassen.
Ik vind vaak wel een kamer waar de jassen liggen.
En dan kwijl ik op iemands bontjas.
Nee hoor. Het is niet zo erg. -Ik heb zelf geen bontjas.
Ik niet. -Vandaag…
Als ze dronk, wist mijn vader niet goed hoe hij daarmee moest omgaan.
Denk je dat hij er niet over durfde te praten?
Ik denk dat hij veel van haar hield…
en hij was haar zo toegewijd. -Oké.
De optredens en wat ze samen deden…
was zó belangrijk dat hij… -Ja.
…dat hij niet goed wist hoe hij ermee om moest gaan.
Maar ik nam het hem kwalijk dat hij het niet aan ons heeft toegegeven.
Hij hield heel veel van ons maar hij probeerde…
te bedenken wat hij moest doen. -Oké.
Ik werd boos op hem omdat hij er niet was voor ons.
Maar dat besefte ik toen nog niet.
In die tijd.
Niet jij…
maar ikzelf ben schuldig. Ik neem de verantwoordelijkheid…
voor mijn eigen daden en reacties.
Dus het spijt me. -Oké.
Ik heb koffie voor je gezet. -Bedankt, dat lust ik wel. Dank je.
Achter me staat Amy Stiller.
Ze is voor het eerst in Ierland.
Zeg maar even iets.
We zijn in Ierland. Dit is onze eerste vakantie.
Als we op vakantie zijn, is het nooit echt vakantie.
Omdat je dan altijd moet werken.
Wat bedoel je?
Dat we dan werken?
Het is een nepvakantie…
want altijd als we ergens heengaan…
doen papa en mama dat…
om te gaan werken in nachtclubs en zo.
Dit geeft me wel een schuldgevoel.
Ik ben de slechtste moeder ter wereld.
Ik zeg dit nu…
in de hoop dat ik me daardoor beter ga voelen. Snap je?
Tegen iedereen?
Tegen de kinderen?
Ja, onder andere. Omdat ik niet vaak genoeg thuis ben.
Ik wou dat ik het van me af kon zetten, maar ik voel me er rottig door.
Je moeder was zich altijd wel bewust van haar tekortkomingen.
Ja, daar was ze heel open over.
Heel erg open.
Ze praatte graag over alle dingen die ze niet deed.
Als ouder en moeder zijnde.
Dat ze het verprutst had, en dingen had gemist door het werk.
Ze kwam op bezoek toen ik pas moeder was geworden.
En tijdens momenten…
van paniek en hectiek, zei je moeder altijd…
dat ik het geweldig goed deed.
Ze gaf me het gevoel dat ik goed bezig was.
En daarmee gaf ze ook toe dat ze zelf soms gefaald had.
"En zodra z'n hartje rustiger ging kloppen…"
Ik denk dat ze het moeilijk had…
omdat ze zich overdonderd voelde door het moederschap.
Ze voelde zich eigenlijk… nog niet klaar om moeder te zijn.
Dat kan.
Het was voor haar heel dramatisch dat ze als jong meisje haar moeder verloor.
Toen Amy en ik werden geboren, voelde ze zich overdonderd…
en dan moest ze ook nog optreden bij Ed Sullivan…
en heel veel shows doen. Dat was zwaar.
Hoe was het in jouw gezin? Was jij het jongste kind?
Ik denk dat ik hetzelfde ben als jij. Ben jij een enig kind?
Nee, maar ik gedraag me wel zo.
Dat betekent dat ik waarschijnlijk wel wat verwend ben.
Ik ben de braafste en de stoutste. Ik was een enig kind.
En had je een beter contact met je moeder of met je vader?
Nou, ik denk… Mijn moeder stierf toen ik nog jong was.
Ik was een vaderskindje.
Ik was een Ierse prinses uit Long Island.
Mijn moeder was dol op films.
En door haar was ik ook dol op films.
Ik wou ook zo worden. Ik wou schitteren op een bioscoopscherm.
VOOR MAMA
Dit schreef ze aan haar moeder.
"Voor mama. In gedichten schrijven ben ik een flop.
Maar ik wil je wel zeggen: jij bent de top.
Liefs, Anne." -Dat lijkt mijn handschrift wel.
Wauw.
"Een klein cadeautje voor moederdag. Liefs, Anne."
O, mijn god.
Mijn vader en ik stonden er alleen voor.
Ik kon alles gedaan krijgen van mijn vader…
want hij was nerveus en verward sinds de dood van mijn moeder.
Ik haatte die dagen.
"Het is 15 oktober 1940…
en ik zit op een melkbus naast de bungalow die we hebben gehuurd…
ver van ons oude huis aan Baker Hill Road.
Mijn moeder was nog steeds ongelukkig.
Er liepen veel buren in de voortuin…
en er kwam een ziekenwagen.
Mijn vader was binnen met de verplegers. Ze probeerden mijn moeder te reanimeren.
Want die had het gas aangezet en de eeuwigheid ingeademd."
Ze vertelde me over de zelfmoord van haar moeder.
Dat vond ik schokkend.
Haar moeder leed duidelijk aan depressie…
maar ze noemden het "somberheid".
Ze noemden het geen depressie. -Alleen somber.
Ze was somber. -Ja.
DRAMATURG
Ik denk dat het komische talent van Anne…
is ontstaan omdat ze May wilde opvrolijken.
Ik denk dat haar moeder, May, altijd achter het publiek aanwezig is.
En zij staat daar om haar moeder in leven te houden.
Zowel Anne als Jerry hebben een ongelukkige jeugd gehad.
Ze waren altijd op zoek naar licht in hun leven.
Ik werk graag met Anne.
Ze straalt een bepaalde energie uit die ik bij niemand anders voel.
Ik kan niet verklaren waarom dat zo is.
Misschien is het een hele erge behoefte…
om bij die ander te zijn. Dat voel ik heel sterk.
Ik heb ze in mijn jeugd vaak zien samenwerken.
En het was het toneel dat hen bijeenhield.
Maar er was ook spanning in het huwelijk…
doordat ze allebei iets anders wilden.
Maar ze waren aan elkaar verbonden door het toneel.
Wat doen we als we ruzie hebben? -Dan huilen we en we slaan elkaar.
Dat doen mensen nou eenmaal.
Anne en ik hebben een manier gevonden om echtelijke ruzies op te lossen.
Het ergste wat kan gebeuren…
is onverschilligheid, de afwezigheid…
Ik doe nooit onverschillig tegen je. Ik geef heel veel om je.
Ik ben nooit onverschillig geweest.
Hoe voelde jij je? -Je bent nooit…
Als je iets te zeggen had, voelde ik altijd…
Vertel over je diepste gevoelens.
Nou, het is zo dat als je met iemand getrouwd bent…
Ze willen jouw gevoelens horen.
De dynamiek van hun hele act was…
"Stil, Jerry. Dat is niet interessant."
Ik weet niet wat dat betekent.
Nu mag ik "hou je mond" zeggen.
Je hebt nog nooit zo lang achtereen gepraat…
zonder dat ik je onderbrak.
Waarom heb ik dat toegelaten?
We leveren alle twee een bijdrage.
Ik wil niet dat mensen denken dat ik jouw ideeën tegenhoud.
Vertel jouw verhaal maar, Jerry.
Die dynamiek hadden ze ook in het echte leven.
En die had ook succes bij optredens.
Elke vrouw in het publiek zal dit begrijpen.
Als je 24 uur per dag samen bent, dan word je knettergek, Lily.
Ten eerste maakt hij een troep… -Ik zie hem maar zelden.
Af en toe in het weekend. -En daarover…
-Wou ik je spreken.
Soms vraag ik me af…
wat voor weerslag dat had op hun privérelatie.
Derek, gaat het wel goed? Ik probeer je al een week te bereiken.
Een week?
Ik denk dat je dat aanvoelde van mij in onze relatie.
Toen we gingen samenwonen en samenwerken.
In het begin…
had ik een natuurlijke afkeer…
Ja. -Voelde je dat aan?
Ik weet dat er een geschiedenis aan voorafgaat.
En vooral ook dat je hebt ervaren…
wat dat uiteindelijk betekent voor een relatie.
Dat er spanning kan ontstaan…
als je altijd samen eet, slaapt en ademhaalt.
De wereld draait niet alleen om jou…
Goed.
Ik voelde ook dat jij bang was voor mij…
en voor wat de buitenwereld ervan zou denken.
Het was nogal beladen. -Ja.
Ik dacht: ik wil niet zo worden als mijn ouders.
Dit was papa's kamer.
Mama's kamer is hiernaast.
Ik weet niet op welk moment…
ze apart gingen slapen, maar dat is wel gebeurd.
Aangrenzend. Een mooie suite. Maar ja, zo wilden ze het hebben.
Ze zijn 62 jaar getrouwd geweest.
Wat voor relatie hadden ze?
Wat hadden ze met elkaar afgesproken waardoor…
ze het zo lang hebben volgehouden?
Ik twijfel niet aan hun verbondenheid…
want ze waren erg close met elkaar.
Maar ze waren ook heel erg verschillend.
Mijn Margaret Mary is 15.
Ze is geen Einstein.
Een treinrails is voor haar hetzelfde als een gordijnrails.
Juist, ja. Mrs. Mulcahy…
Dus dat wordt nog lastig als ze naar Jersey wil reizen.
Mrs. Mulcahy…
Vindt u dat…
Als ze een sketch opvoeren, zie ik papa heel hard werken.
Hij heeft het duizend keer geoefend en wil het niet verprutsen.
Mama laat het gewoon gebeuren.
Mama zei een keer…
"Papa is tot vijf uur opgebleven om zijn tekst in te studeren."
Dat perfectionisme hebben jij en ik van hem geërfd.
Deels is dat goed…
Maar anderzijds…
Deels is het goed. -Maar anderzijds…
kun je soms minder genieten van dingen.
Zo is het precies.
Jerry was heel serieus. Hij repeteerde elke ochtend, middag en avond.
Goed genoeg. Ik snap het.
Oké, Jerry.
Hij worstelde met elk woord en elke zin.
Zeker.
Ik doe het op mijn manier. Ik wil mezelf goed voorbereiden.
En jij wil dat niet.
Hoe durf je dat te zeggen?
O, schatje, zeg dat nou niet.
Hoe durf je dat te zeggen? Ik bereid mezelf wèl voor.
Het woord "voorbereiden" betekent voor ons allebei iets anders.
Dat klopt.
Jerry, ik wil je iets vertellen. -Wat dan, Anne?
We staan erg onder druk. -Dat weet ik.
Besef je wel hoeveel druk je op me legt?
Het is nog een wonder dat ik het half goed kan doen bij jou.
Hij was enorm toegewijd aan zijn werk, en daardoor…
Daardoor is hij zo ver gekomen.
Maar het was onmogelijk voor hem om dat los te laten.
Ik kan die druk die jij jezelf oplegt, niet aan.
Dan houd ik die bij mezelf.
Ja, maar het sijpelt door…
en doordrenkt de hele atmosfeer. De spanning is om te snijden.
Ik kan niet… Ik kan niet verklaren of ontkennen…
of goedpraten wat ik doormaak…
Dus steeds als de avond voorbij is…
dan denk ik: godzijdank dat het afgelopen is.
Ja. -Ik heb het weer waargemaakt voor hem.
En heb je het voor jezelf ook waargemaakt?
Dat kan me niet schelen.
Je doet wel veel vreemde dingen, schat.
Dat doe ik.
Dat doe je zeker.
Maar jij soms ook. -We gaan nu niet persoonlijk worden.
Want waarom zou je een kraag strijken als er "niet strijken" op staat?
Om je onderkin te verstoppen.
Je hebt een onderkin. -O, heb ik een onderkin?
Ja, en je moeder ook.
Maar wat zou mama geweest zijn zonder papa?
Het is eerder andersom.
Ik betwijfel of papa zonder mama een comedy-carrière zou hebben gehad.
Hij was zo toegewijd aan haar dat hij vond…
dat hun relatie moest slagen. Hij hield veel van haar.
Hij wou niet riskeren om haar te verliezen.
Hij wilde haar partner blijven, zowel privé als in hun werk.
Was het een goede show?
Heb je enig idee waarom je… -Omdat jij erbij was.
Ik ken het werk, ik weet hoe mensen op jou reageren…
en hoe fantastisch je optredens zijn onder die omstandigheden…
wat er ook gebeurt. Je bent er altijd.
Dat weet ik allemaal. Dat besef ik maar al te goed.
En aan het einde, als de show half goed is gegaan…
vind ik je opluchting beschamend.
Dan doe je zo van: O god, wat was het toch geweldig, wat was het toch…
Hoe is het overgekomen? Als ze me maar aardig vinden.
Ja, ik wil dat ze me aardig vinden.
Dat is een obsessie voor jou. Nee, dat is niet waar, Anne.
Je weet best dat de mensen ons sympathiek vinden.
Niemand wil ons… -Nog één ding.
Wat dan?
Voordat een van ons deze planeet verlaat…
hoop ik dat je een authentiek beeld van jezelf kunt krijgen.
Dat de mening van anderen er niet meer toe doet.
Het is vreugde-loos.
Totaal vreugdeloos.
Ik denk vaak terug aan mijn moeder…
en aan de band die ze had met Christine.
Soms hoorde ik mijn moeders stem in mijn hoofd…
als ik te veel met mijn werk bezig was.
Mijn moeder zei…
"Je moet er altijd zijn voor je gezin."
Drie kilo en zeven ons.
Er is een tijd geweest…
dat ons werk de grootste prioriteit had.
En nu we erover praten, zie ik daarin een overeenkomst met je vader.
Dat je, zelfs als je heel goed werk levert…
alleen maar kunt denken aan dat ene detail dat niet zo goed ging.
Ja. -Dat gevoel van verslagenheid.
En hoe we daar achter de schermen mee zijn omgegaan…
zo zijn we als gezin geworden. We zeggen nu: "Oké, dus wat als?"
Zo van: als het niet goed gaat, dan dit-en-dat.
Als het wel goed gaat… Snap je? -Ja.
En ik denk… Ik bedoel eigenlijk…
Het woord daarvoor is… -Klote.
Inderdaad. En ook…
zoiets van: doe maar niet of het je niks kan schelen…
maar praat er gewoon over. -Ja.
In goede en slechte tijden.
Anne nam me eens apart en zei:
"Jij moet voor jou zorgen."
Ze kwam voor me op. -Ja.
Maar jij was haar zoon.
Waarom ben je zo verdrietig?
Ben deed nogal kortaf aan de telefoon.
Deed hij vervelend? -Nee, alleen…
Moest hij weer verder met iets? -Ja.
Dat is alles. -Hij heeft het te druk.
Dat denk ik.
Wil hij langskomen?
Ik denk het niet.
Iedereen zegt altijd: "Je bent het kind van je ouders."
En als je zelf vader wordt…
wil je niet dezelfde fouten maken als je ouders.
Maar dan… -Gebeurt dat toch altijd.
Dan maak je andere fouten of een paar dezelfde fouten.
Ella zei laatst tegen me:
"Ik kan me niet herinneren dat je ooit thuis was toen ik opgroeide."
Ja.
Wat heb je zoal gedaan deze week?
Ik heb veel gewerkt. Mijn familie was in Los Angeles…
dus ik heb eigenlijk al die tijd gewerkt.
Ik had maar één dag vrij deze week.
Dus ja… -Ahw. Nou…
Ik heb als vader wel een paar foutjes gemaakt.
Daar zal je wel van schrikken.
En ik was ook… Ik was… Cut.
Ik heb je uit Secret Life of Walter Mitty geknipt.
Dat was de domste beslissing van mijn leven.
Wat? -Je ziet er schattig uit in die kleren.
Dat is voor… Ik werk.
Het draait niet altijd om jou, Walter. -Wat?
Ach, wat lief. -Ik was echt bang.
Ik was heel erg bang. Het paste niet bij de film.
Het heeft te maken met mijn eigen problemen vanwege mijn werkobsessie…
oftewel "perfectionisme". -Ja.
Is dat herkenbaar voor jou?
Misschien wel. Ik denk van wel.
Je hebt wel eens, na een zware dag…
of als er iets fout is gegaan…
dat je dan erg in je hoofd gaat zitten. Begrijp je wat ik bedoel?
En als je eenmaal in je hoofd zit…
kom je er bijna niet uit.
Dus dat is dan wel een soort domper op de feestvreugde…
tijdens een vakantie. Begrijp je dat?
Je moet al die ballen hoog houden.
Als regisseur, acteur, producer en schrijver.
Maar ook gewoon als vader. Toch?
En soms leek het of al die andere dingen voorrang kregen.
Er was een moment…
dat ik in de keuken zat met Quin toen hij nog klein was.
Ik zei dat ik Night at the Museum 3 ging maken…
en een paar maanden naar Canada moest.
Ik zag zijn gezicht betrekken, en hij zei:
"Ik wou dat je thuis kon blijven."
Ik wou het nog goedpraten door te zeggen:
"Maar jij vindt Night at the Museum toch leuk?" Maar dat hielp niet.
Ik dacht dat ik het heel veel beter deed dan mijn ouders.
Ik dacht dat het mij gelukt was. Elk weekend vloog ik naar huis…
en ik had speciale speelhoekjes gemaakt voor als de kinderen naar de set kwamen.
Maar in werkelijkheid, als ik ze er nu over hoor praten…
was het voor hen toch precies hetzelfde als voor mij in mijn jeugd.
En dat had ik in die tijd helemaal niet gemerkt.
Toen wij gingen scheiden…
voelde ik me een mislukkeling. Ik dacht: kijk eens naar je ouders…
die hebben meer dan 50 jaar een ongelooflijk huwelijk gehad.
Ja. -En mij is dat niet gelukt.
Het is niet makkelijk om met jou getrouwd te zijn.
Hou je van me? -Wat?
Hou je van me?
Hou je van mij?
Wat zeg je nou?
Hou je van mij?
Hou ik van jou?
Nu onze kinderen ouder worden En je moeder weer dichtbij woont
Je bent van streek, je wilt weggaan Ga naar binnen, even liggen…
Ik werd mesjogge van die nachtclubs.
Elke keer daarheen moeten…
en de hele tijd grappig moeten zijn, twee shows per avond.
Voor een stelletje zatlappen die me niet eens kenden.
Snap je?
Ik zei: "Jerry, ik weet niet meer waar de act eindigt en het huwelijk begint."
Ik stel je een vraag…
De rol van Stiller en Meara begon hen tegen te staan.
Ze voelden zich erin gevangen.
Mijn vrouw Anne is niet alleen comédienne…
maar ook drama-actrice.
Niemand wist dat toen we comedy speelden.
Ze heeft altijd drama-actrice willen zijn.
Maar als comedy-acteur kun je geen andere rol erbij nemen.
Op 'n dag zei ze: "Ik wil drama spelen.
En dat ga ik doen." En ik zei: "Dat mag je doen van mij."
Na een groot aantal jaren
Is het goed om te weten
Ik hou van je.
We moesten stoppen met de act.
Dat was best een risico, want het publiek kende ons alleen in die rol.
Ik ben klaar met de waanzin…
de leegheid en de schandalen. Ik heb er genoeg van.
Ik heb jaren verkwist met dat goedkope vermaak.
Ik had The House of Blue Leaves geschreven.
Daarin speelde het personage Bunny, de vriendin van de held.
Iedereen had al auditie gedaan voor die rol.
Op een dag belde de producer me op, en zei:
"Ik zit te lunchen in The Russian Tea Room, en ik heb Bunny gevonden.
Ze zit aan de tafel naast me.
Het is Anne Meara."
Ik vroeg: "Maar zij doet toch enkel Stiller en Meara?
Of werkt ze ook alleen?" Hij zei: "Ik zal het aan haar vragen."
Toen ik Anne ontmoette, ontdekte ik tot mijn genoegen…
dat ze had meegespeeld in Ulysses in Nighttown…
en dus een serieuze actrice was.
Haar manager wilde niet dat ze in een ander theater zou spelen.
Alles buiten Broadway had minder prestige.
Dat waren alternatieve theaters.
Haar manager was bang dat deze rol haar carrière zou schaden.
Daar trok ze zich niks van aan en ze accepteerde de rol.
En hopelijk kun je het moment terugvinden…
waarop Anne haar zoontje meebracht.
Ben.
We stonden voor het theater…
en jij was mijn script aan het doornemen en wijzigen…
en pagina's eruit aan het scheuren.
En ik boog voor je en zei: "Hartelijk bedankt, Mr. Stiller."
Ja.
Ik vond het heel bijzonder dat ze, na zoveel jaren comedy…
de overstap wist te maken naar serieuze rollen.
Toneelstukken van Eugene O'Neill…
Richard Greenberg en andere befaamde toneelschrijvers.
Het feit dat Anne dit doet…
geeft me het gevoel dat ik heb meegeholpen om haar droom waar te maken.
Hoe hou je je huwelijk in stand als concurrenten van elkaar?
Jullie zijn allebei acteur.
Geeft dat dan geen concurrentiestrijd…
tussen man en vrouw?
Nou, in ons geval doet Anne op dit moment al het werk…
voor wat betreft optredens.
Ze speelt nu in The House of Blue Leaves.
En dat houdt haar wel constant…
Het idee van alleen werken…
vond hij wel goed…
maar het was ook een uitdaging om na al het succes…
te geloven dat hij het ook in z'n eentje kon waarmaken.
De meeste mensen weten niet dat mijn vader erg spiritueel was.
Hij straalde een bepaalde energie uit.
Als je bijvoorbeeld je elleboog had bezeerd…
dan stuurde hij daar wat energie naartoe. Zulk soort dingen.
Hij was een diepzinnig persoon.
Hij geloofde heel erg in zichzelf.
Toen we een keer samen op vakantie waren in Spanje…
vroegen ze mensen mee te doen aan een bloedloos stierengevecht.
En hij ging de arena in.
Zo was hij.
Iets in hem…
maakte dat hij die arena in sprong en er helemaal voor ging.
Ik probeer zijn persoonlijkheid vaak te evenaren.
Jouw vader was een soort heilige.
Een deel van hem was negen jaar oud.
Ja. -Snap je?
En dat bleef hij altijd houden. -Ja.
Dit is een briefje van je vader. -O, wauw.
"Beste Chris, Jouw spiegelbriefje zit op mijn spiegel.
Blijf scheten laten…
in je chique zijden onderbroek."
Ja.
Wat een hoop spullen. Ongelooflijk.
Juist. Hurlyburly.
Dit stuk kan ik me nog goed herinneren.
Want jullie speelden erin en Mike Nichols deed de regie.
Zijn jij en Jerry in die tijd bevriend geraakt?
Nee, ik kende Jerry al veel langer.
Zestig jaar geleden… -Oké.
opende Joe Papp het Delacorte Theater.
"Shakespeare in the Park". -Inderdaad. En Jerry deed shows voor hem.
Ja. -En Anne misschien ook wel.
In het begin wel, ja. -En daar heb ik ze ontmoet.
Ik was een beetje bang voor je moeder.
Ja.
Dan keek je moeder zo naar mij…
en ik wist dat ze mijn telefoonnummer had.
Of niet? -Ja.
Ze keek naar mij en ik zag haar denken: jij deugt niet.
Ja.
Ik heb ook met Jerry samengewerkt.
En samen toneelspelen heeft iets heel intiems.
Oké.
Het lijkt wel een beetje op een trapeze-act in het circus.
Je weet wel, als je de trapeze loslaat…
moet je zeker weten dat iemand zijn handen heeft uitgestoken.
Dat je wordt opgevangen.
Zo was Jerry ook, hij was heel betrouwbaar.
Wat is er loos, Z?
Dit ga je niet geloven. -Je kent me toch? Ik geloof alles.
Er is een trein gekaapt.
Dat geloof ik niet.
Ik zat in een film.
Ik was gevraagd voor de film Taking of Pelham One Two Three.
Echt een goede film.
Pelham hier. Wat is er met Garber gebeurd?
Belangrijke mannen moeten ook wel eens plassen.
Die film vinden we allemaal leuk.
En volgens mij vind jij hem ook heel leuk.
Want jij mocht… -Ja, ik mocht…
…een scène doen achterin de auto.
Douane.
Toch betalen.
Tijdens deze opnames…
zit ik de hele tijd op de achterbank van de auto.
Ik was voor het eerst op een filmset.
Kunt u verantwoorden waar u vandaag bent geweest?
Weet je nog dat je toen dacht: dit is echt cool?
Mijn vader in een film met Walter Matthau.
Na die film wist ik: dit is wat ik wil gaan doen.
Weet u dat zeker? -Zeker? Vraag maar rond.
Deze film heeft een klassiek einde.
Excuses voor het storen, Mr. Longman. Kom mee, Rico.
Hij niest. De deur komt in beeld. De deur gaat open.
En Walter Matthau steekt zijn hoofd om de hoek.
Dan komt er muziek. Ta-da-ta…
Mocht het nodig zijn…
dan zou ik morgen weer in een club optreden. Als het nodig is.
Maar ik vind het veel leuker, en ik denk jij ook…
Of moet ik mijn mond houden?
Mond houden. Ik vertel het wel. -Oké.
Ik vind 't leuk als hij zo bazig doet.
Hier in het Paramount Theater speelt The Ritz…
met Rita Moreno en Jerry Stiller.
Dit is The Ritz.
Als u in New York bent…
ga dan naar m'n man kijken, want hij is fantastisch.
Jack Weston en Rita Moreno spelen ook mee in de show…
genaamd The Ritz.
Waar gaat het over?
Het speelt zich af in een stoombad voor homo's…
En het is grappig.
Op dat moment waren ze op het hoogtepunt van hun populariteit.
Voor wat betreft de rollen die ze kregen en hoe ze zich ontwikkelden.
Dat is het script van Airport '75.
Californië, ik kom eraan
Ik heb Airport '76 gemaakt, dat was een remake van Airport '75.
Daarin speelden Amy en Libra Max, de zus van Adam, en Halle Michaels.
Daar gaan we. Op goed geluk, mensen.
We beginnen eraan te wennen om niet bij elkaar te zijn.
Er is een goede kant…
aan van elkaar gescheiden zijn, en ook aan samen zijn.
Hebben jullie elkaar de laatste tijd vaak gezien?
Nee, dat niet, maar ik werk graag en ik zie hem ook graag werken.
Samenkomen is heerlijk.
We zijn eindelijk op het vliegveld.
Er waren fans die foto's gingen nemen van mijn ouders.
We verhuisden naar Californië…
naar een appartement in de Westview Tower.
Ten zuiden van Sunset Boulevard.
We gingen naar Disneyland…
naar Knott's Berry Farm en naar de Universal Studios.
We zagen de set waar mijn moeders show werd gefilmd.
Onze speciale gast is Annie Meara.
Ze speelt de hoofdrol in een wereldpremière van CBS…
de serie Kate McShane.
Dank je wel. -Anne heeft in de serie een serieuze rol.
Kate McShane is een serieus persoon.
Dat klopt, ze is advocaat. -Geen dolle boel, dus.
Hoe zie ik eruit? -Je ziet er nerveus uit.
Mooie vriend ben jij.
Je mag dat kind niet zomaar slaan uit pure boosheid.
Sorry, kind. Het spijt me.
Mijn eerste optreden was in mijn moeders tv-show.
Ik speelde de zoon van een van haar cliënten.
Dat was in de Paramount Studios. Ik stond te wachten…
en er was daar een rood lampje. Dat heet een "cue-lampje".
Zodra dat lampje aanging, moest ik opkomen.
Ik was ontzettend zenuwachtig.
Dat weet ik heus wel.
Jij was dapperder dan ik.
Jij deed Lovers and Other Strangers toen je acht was.
Ja, maar je ziet dat ik het doodeng vond.
En ik zong vals, en toen ging Cloris Leachman meezingen om me te helpen.
I love you truly
Truly dear
Ze zong vals, en… -Ze zong niet vals.
Dat kind zong prachtig.
Nog nooit zoiets moois gehoord. Amy Stiller.
En Benjy is ook een geweldig kind. Voor het geval hij nu kijkt.
Zingt hij ook?
Nee, hij doet aan lepeldrummen.
Op dit punt in de documentaire…
gaan we verder met de beelden van ons in The Mike Douglas Show van 1974.
Doe maar rustig aan. Er kijken maar 30 miljoen mensen naar je.
Ik weet nog hoe fel die lampen waren.
We deden erg ons best, maar we beseften niet hoe vals het klonk.
Denk ik. -Nee.
Bravo. Bravo.
Jerry Stiller en z'n vrouw Anne Meara.
Ik hoorde dat Anne deze herfst met een nieuwe serie komt.
En Jerry ook.
Joe and Sons. -Dat is geweldig.
Jullie hebben allebei een serie dit jaar. -Dat is…
CBS redt ons huwelijk.
Als beide shows succesvol waren geworden…
had ons leven er anders uitgezien.
Dan hadden ze waarschijnlijk naar Los Angeles moeten verhuizen.
Wat ben jij? Een boom? -Ik ben de machtige eik.
Anne Meara. -Ja?
Wat voor gevoelens heb je over het jaar 1975?
Dat was een goed jaar voor Jerry en mij.
Jullie series zijn niet uitgezonden.
Noem je dat goed? -Het was leuk om te doen.
Ik bedoel, we hebben twee series gedaan die geflopt zijn…
Maar wat dan nog? Ik wil niet te optimistisch overkomen…
maar we hebben het toch geprobeerd.
We hebben dit jaar leuke kerstcadeautjes gekocht.
Volgend jaar zien we wel weer verder.
Moet je papa zien. -Die is echt boos op Gene.
Hij zou hem graag een klap verkopen. -Ja.
Mijn moeder wou gewoon gelukkig zijn, met of zonder optredens.
Voor mijn vader was optreden heel erg belangrijk.
Zijn geluk hing er vanaf. -Ja.
Daardoor ontstond er een spanningsveld.
Maar daar praatten ze met mij niet over.
Ze wilden ons niet lastigvallen met hun werkproblemen.
Maar je voelde dat wel aan.
Ja, wij voelden het wel aan. -Die spanning. Ja.
De showbizz was aan het veranderen…
en daar hadden ze het best moeilijk mee.
Ze kregen gastrollen in diverse shows.
Op sommige momenten hadden ze succes…
zonder elkaar.
Ze deden her en der wat filmrollen.
Dat is de tragikomedie van de mensheid, Tommy.
Zelfs een steen zou daar om huilen.
Mijn moeder deed Archie Bunker's Place.
Daar kreeg ze twee nominaties voor.
Denken jullie dan altijd alleen maar aan jezelf?
Ze probeerden elk afzonderlijk hun weg te vinden.
Deze periode was lastiger voor mijn vader omdat hij altijd erkenning wilde.
Hij was echt geobsedeerd door zijn werk.
Naarmate ik ouder werd en ook fouten maakte als vader, realiseerde ik me…
dat het gewoon moeilijk is.
Het is echt moeilijk om…
de balans te vinden. Ik heb veel fouten gemaakt.
Ik denk nog wel meer dan mijn vader.
Hier kan ik iets mee.
Je hebt best een mooi pak aan.
Van mijn ouweheer. -Dat is dan vast een belangrijke vent.
Nu ik erover nadenk…
was hij er altijd voor ons op moeilijke momenten.
Toen ik heimwee kreeg op kamp, kwam hij op bezoek.
En toen ik 16 was en LSD had gebruikt…
was hij degene die met me kwam praten.
Mijn moeder kon daar niet mee omgaan. Die klapte dan dicht.
En als hij er was, kon hij heel gevoelig en vaderlijk zijn.
Hij wou ons echt beschermen tegen de pijn die hij voelde.
Heb je Ben de showbizz aangeraden?
Nee, ik vind die wereld te hard.
Ik haat dat gevoel als je wordt afgewezen.
Dat wil ik Ben of Amy niet aandoen.
Hij was iemand die zich gedwongen voelde om te helpen.
En dat zei hij niet tegen mij. Daar werd ik gek van.
Als er een slechte recensie verscheen over mijn werk…
schreef hij de recensent een brief…
…dat 'ie het helemaal fout had.
Papa was overbeschermend. Dat vond ik soms verstikkend.
Hij deed dingen omdat hij bang was dat we het…
Zelf niet konden.
Je moet fouten kunnen maken. Je moet soms falen.
Maar dat wilde hij niet. En daardoor…
voelde ik me soms een soort van verlamd.
Jij had iets waar je je tanden in kon zetten.
Dat heb ik nooit gehad.
Ik voelde me geïntimideerd, want als oudste werd er veel van me verwacht.
Televisie-stilte. -Nee, dat bedoel ik niet.
Ik ben het gewoon beu. Ik ben papa beu. Ik ben…
alles beu. Laat…
Die films zijn meestal negatief.
Het was een moeilijke tijd voor vrouwen.
Ja, en we waren al bekend.
Dus we konden niet anoniem fouten maken.
Nee, en ik kreeg veel kansen…
maar ik wist niet wat ik er mee aanmoest.
Ik wist niet wie ik was.
Als ik erop terugkijk, was het heel pijnlijk.
En ik wist niet… -Wist je…
Wat wilde je doen?
Nou… Ik wilde gewoon…
Ik speelde de min in Romeo en Julia…
maar ik wou mensen aan het lachen maken.
Er was een tijd dat ik serveerster was en jij beroemd werd.
Daar heb ik het heel moeilijk mee gehad.
Ik ben er wel sterker door geworden, maar het was niet leuk.
Het is logisch dat kinderen van acteurs soms problemen tegenkomen…
in het leven.
In dit geval ben jij de acteur-ouder…
maar je bent ook acteur-kind geweest, dus je begrijpt mij ook.
Ja, dat klopt. -Bij mama ligt dat anders.
Ja, want zij had… -Zij is ook acteur-ouder…
Maar haar ouders waren gewoontjes. -"Gewoontjes".
Wat erg.
Ze hebben twee kinderen.
En ze zijn al meer dan 21 jaar gelukkig getrouwd.
We hebben afgesproken dat ze pas mogen scheiden…
na deze show. En nadat de herhaling is uitgezonden.
Daarna mag je doen wat je wilt.
Dan mogen we apart de horizon tegemoet. -Ja.
Toen we begonnen…
dachten we dat het succes van de act zou leiden tot een goed huwelijk.
Toen gebeurde er iets anders.
Je moet ook succes hebben in het leven. -Al die druk.
En als het succes…
een belemmering vormt voor het huwelijk…
dat je samen hebt…
dan moet je bereid zijn om iets op te geven.
Als je aan iets begint, weet je niet wat er gaat gebeuren.
Van een huwelijk weet je ook niet hoelang dat zal duren.
Onze motieven deugden niet.
Juist. En dan word je opeens volwassen.
Dan ga je anders tegen het huwelijk aankijken…
in de loop der tijd.
Aan hun huwelijk…
hebben ze hard gewerkt.
Ze zijn in individuele therapie gegaan.
En in relatietherapie.
Ze gingen daar wel twee of drie keer per week naartoe.
En daarna gingen ze ergens koffiedrinken om bij te praten.
Dankzij de therapie hebben we geleerd…
dat ons privéleven belangrijker is dan ons theaterleven.
Ik ging anders aankijken tegen het leven.
Ik denk dat ze toen veel wrok hebben losgelaten.
Ze kwamen nader tot elkaar en gingen beter voor elkaar zorgen.
Onze tv-series zijn afgelast, maar ons huwelijk houdt stand.
Inderdaad.
En dat valt niet mee in deze business.
Ik wist echt niet of Anne en ik na onze verhuizing naar Californië…
weer samen zouden komen…
nadat we eigen dingen en gezamenlijke dingen hadden gedaan.
Nu ben ik blij dat we verhuisd zijn. Het is heel goed verlopen.
Dit ziet er cool uit. Mag ik het lezen? -Ja.
Ze hadden eens een pilot, weet je nog?
En… -Ja.
Dus hier staat: "CBS maakt cast bekend…"
Is dit papa? -Ja.
Hier hebben we nu geen tijd voor.
Waarvoor? Ik wou je feliciteren met onze trouwdag.
O, ja. Gefeliciteerd met onze trouwdag.
"Ik kan er maar beter niet over nadenken…
of de pilot een succes zal worden.
Ik wil ons samenzijn niet verzieken door over de pilot te beginnen.
Want daardoor is er afstand tussen ons ontstaan.
Omdat ik altijd wanhopig probeer om ons leven op het toneel…
te verbinden met ons echte leven.
Mijn drang naar succes, dat wanhopige verlangen…
bracht me in contact met een innerlijk gevoel dat zegt dat ik goed genoeg ben."
Waar is die tijd gebleven? -Dat weet ik niet.
Ik… ik wil meer leven.
Nu zie ik pas alle mogelijkheden.
Ik had wel… Ik had wel een…
Niet alleen een deelnemer… Ik had wel een…
Je moet me ook altijd storen.
Oké, maar je moet naar me luisteren.
Naar wat ik te zeggen heb. -Ik ben bezig, Jerry.
Ik ben aan het lezen. Je moet wachten tot ik klaar ben.
Maar… -Hou op.
Dus ik praat nu tegen mezelf. -Ja, ga dat maar in je eentje doen.
Niemand geeft Frank Costanza bevelen.
Wie denken ze wel dat ze zijn? Hoe durven ze?
Au. Papa.
Ik was 65 jaar oud en ik kreeg geen werk meer.
Ik moest het maar uitzoeken.
Toen werd ik gebeld door Larry David.
Hij zei: "We willen jou als vader in Seinfeld."
Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om deze uit te geven.
Ik heb namelijk een soort…
fobie.
Belachelijk? Dit is pas belachelijk. Geef hier.
Hij had al die gevoelens opgekropt, en toen…
kwam alles eruit… -In Seinfeld.
Als mijn bloeddruk te hoog wordt, moet ik van die man op de tape…
roepen: "Kalm nu."
Ik kwam in contact met mijn innerlijke woede.
Tenminste, dat zei…
Dat zei mijn vrouw altijd.
We gingen… Wil jij praten, Jerry? Ik wil je niet onderbreken.
Als je iets te zeggen hebt, flap het er dan maar uit.
Want wij zijn te gast bij Mike's show…
Dat klopt. -En wij als co-hosts…
kunnen vast wel iets bijdragen.
Dat hij al die stoom afblies…
die hij in zijn leven had binnengehouden…
vormt gedeeltelijk de basis van dat personage.
Allemaal meezingen.
Neem me mee naar het bal…
Hoeveel je ook van het theater houdt…
en hoeveel je ook terugkrijgt van het publiek…
als je op televisie komt, ziet de hele wereld je.
Dat vind ik fijn, want ik wilde altijd al dat iedereen van me hield.
Alles goed? -Ik kijk altijd naar je show.
Hé, Jerry Stiller. Hoe is het met Meara? -Anne Meara is in topvorm.
Toen m'n vader in Seinfeld zat…
kon m'n moeder weer een beetje relaxen…
want hij had haar niet nodig voor zijn succes.
Dat was een opluchting voor haar.
Ik ben nu op een leeftijd gekomen…
dat je over dingen gaat nadenken. Als je dat niet doet…
ben je niet normaal. En het is nooit te laat om te veranderen.
Ze was eindelijk gestopt met roken en met drinken.
En ze zag in… waarom ze die middelen was gaan gebruiken.
Veel mensen vinden het te pijnlijk…
om bepaalde gebieden te verkennen.
Maar mij heeft het erg geholpen om verdriet uit het verleden te verwerken…
waar je toendertijd niet aan toe bent gekomen.
En dingen die niet verwerkt zijn…
komen later vaak tot uiting in de vorm van schadelijke gewoonten.
Dat was prachtig. Ik bedoel, je zag haar echt…
groeien.
Mijn vader heeft het nooit geaccepteerd.
Zelfs niet toen ze elke dag naar een AA-bijeenkomst ging…
en zei: "Jerry, ik ben een alcoholist."
Dan zei hij: "Wees niet zo hard voor jezelf.
Je staat zwaar onder druk, en…"
Hij wou haar absoluut niet bekritiseren.
Hij hield onvoorwaardelijk van haar.
Is dat de After-Play map? -Dit lag bij haar spullen.
Wauw. Dat is echt cool.
Anne is de schrijver en hoofdrolspeler van After-Play…
een show die in New York werd opgevoerd bij Theater Four.
Het was verwarrend. Mikey.
Het is verdomme een episch verhaal.
Die scène met die wanten. -Welke wanten?
Ze heeft het over twee meisjes, die jou en mij symboliseren.
"Suzie en Polly? Wat is daar mis mee? Die zijn heel knap."
"Ze zijn heel boos. Ik was er nooit voor ze.
Zelfs als ik er was, was ik er niet."
"Kwel jezelf niet zo. Je was een fantastische moeder."
"We hadden allebei een carrière."
"We waren bezig om rijk en beroemd te worden."
Het lijkt wel of ik daar tegen mezelf praat.
Misschien omdat ik… De zinnen in Annes tekst…
hebben we op bepaalde momenten in ons leven ook echt uitgesproken.
"Wat geweldig om jullie te zien. Ik neem misschien nog een drankje.
Raziel geeft haar de oorbel.
Deze heeft u laten vallen."
"Ik dacht dat ik hem verloren had."
"Er is nog niets verloren, mevrouw."
Misschien door mijn eigen huwelijk…
kan ik mezelf beter inleven in hun situatie.
Door de dingen die ik in mijn leven heb meegemaakt…
snap ik hoe moeilijk hun leven moet zijn geweest.
Hier kwam hij altijd graag…
opa Jerry. -Zeker.
Christine en ik zijn een paar jaar uit elkaar geweest.
Toen het coronavirus uitbrak…
besloten we om terug naar huis te gaan, samen met de kinderen.
En die boom… -En die andere.
Dat was zijn lievelingsboom. Die pijnboom.
Toen woonden we opeens weer samen…
en in die tijd begon ik ook met het maken van deze film.
Dus dat viel samen.
Dat ze het woord "vreugdeloos" gebruikte. -Ja.
We hadden het vaak over onze eigen problemen…
en daardoor zagen we wat mijn ouders hadden meegemaakt…
in een heel ander perspectief.
Als je me had verteld dat ik op mijn leeftijd…
gelukkiger zou zijn dan in mijn jonge jaren…
dan zou ik dat niet geloofd hebben.
Dat is toch geweldig? Als je ontdekt dat dat mogelijk is.
Dank u wel. Heel aardig van u.
Ik wil u graag in het kort iets over mijn leven vertellen. Ik hoop dat het…
Ik geef tegenwoordig lezingen…
waarbij ik vertel over mijn leven.
Dat geeft me echt een kick.
Het deel van mijn leven… Eigenlijk wilde ik dit altijd al doen.
Ik heb altijd al alleen willen werken.
Ik weet het, ik weet het. Het is gewoon…
Nou, bedankt hoor.
O, daar zit ze. Dat is…
Dat is mijn vrouw. De lieftallige… Anne Meara.
Ja, daar zit ze.
Vreemd genoeg ging Anne dan in het publiek zitten…
en dan ging ze me onderbreken.
Je doet zo serieus.
Het is maar een sombere boel.
Het lijkt wel of je de haftara aan het oplezen bent.
Dus plotseling…
waren we weer Stiller en Meara.
Hoe maakt u het? -Hoe maakt u het?
Ik ben Hershey Horowitz.
Ik ben Mary Elizabeth Doyle.
Ben jij het? -Ben jij het?
Ik ben het. -Ik ook.
Mary Elizabeth Doyle. -Hershey Horowitz.
Goed om je te zien… -Je bent niks veranderd.
Ach, hou op.
Waar ben je het meest trots op in je werk?
Ik ben er in mijn leven het meest trots op…
dat ik mijn man echt heb leren kennen.
En hem, en wat we samen deden heb leren respecteren.
Wil je echt maar de helft hiervan?
Ik haat tofu.
Ze schreef toneelstukken en daarna schreef ze over haar leven.
Dit zijn allemaal dromen.
"Jerry ligt op bed met mij en Ben in Nantucket.
Jerry en ik houden elkaars hand vast.
Ik voel zijn handen en zijn huid.
De zon schijnt op mijn rug, ik lig in het bed naast het raam.
Jerry zei: 'Dat verdomde vliegtuig vertrok niet, dus ging ik maar naar huis.'"
We hadden een huis in Nantucket. Dat was een van haar lievelingsplekken.
Dat is ook de plaats waar ze nu samen begraven liggen.
Toen mijn moeder een beroerte had gehad…
kon ze niet meer communiceren.
Maar als je in haar ogen keek, zag je dat ze er nog wel was.
Ze was in principe volledig verlamd.
Maar ze kon wel…
Als we iets grappigs zeiden, begon ze te lachen.
Dus probeerden we haar zo vaak mogelijk aan het lachen te maken.
Dan speelde Amy typetjes, en ik ook.
Als ze moest lachen om iets wat ik zei, voelde dat erg goed.
Want ze was een lastig publiek.
Dat duurde een aantal jaar.
Twee jaar of drie jaar. Zoiets.
En toen…
wilde ik acteur worden. Ik ging…
naar scholen in New York of zo, en…
toen ontmoette ik Anne Meara.
Dat was fantastisch.
Anne Meara was de geweldigste persoon ter wereld.
Ik had nog nooit zo iemand ontmoet.
Ik…
We werden verliefd of zoiets.
Heb je nog ergens spijt van?
Nee, echt niet. Niet meer. -Oké.
Ik hou heel veel van je. -Dat weet ik. Ik hou net zoveel van jou.
Hou van je. -Ik hou ook van jou.
Vertel eens, papa.
Gaat er niks boven gewoon in leven zijn?
Ja. Zo is het leven.
Ja? Als we gaan, gaan we samen, jij en ik.
Goed. Dan houden we elkaars hand vast.
Ja, dat doen we. Hand in hand.
We maken er hoe dan ook iets leuks van.
Ja, ja.
Gaan we dan weer shows kijken?
Vroeger gingen we… Als we gaan, mag je overal mee naartoe.
Wil je nog iets tegen Ben zeggen? -Hoi Ben.
Wou je nog hallo zeggen tegen Amy?
Die zit ook in de showbizz, wist je dat? Ze heeft veel talent.
Het lijkt wel een wonder. Het gaat van de ene…
de ene persoon naar de andere…
Dat mag je best een wonder noemen.
Ja, dat vind ik wel. Soms zit het talent…
ergens binnenin je en dan gaat het weer verder.
Ja, ja.
Wat is dat? -Een cassetterecorder.
Een cassetterecorder? -Ja.
Alles wat je zegt, komt op dat bandje.
Dan kunnen ze eeuwig naar je luisteren.
Dan ga je nooit verloren.
MET DANK AAN MIJN VRIEND MARK ROMANEK VOOR ALLE HULP BIJ DEZE FILM.
Vertaald door N.F.G. van Ooyen-Beesems