Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
และตอนนี้ ถ่ายทอดสดจาก โรงละครเอ็ด ซัลลิแวนในนิวยอร์กซิตี้
ผู้ชนะรายการอเมริกันไอดอลคือ…
คุณได้รถไปเลยหนึ่งคัน!
และตอนนี้ พบกับชายที่เป็น ตัวแทนของโทรทัศน์สำหรับใครหลายคน
หากเอ็ด ซัลลิแวนไม่มีอยู่จริง อเมริกาคงต้องสร้างเขาขึ้นมา
(มีคนหนึ่งที่กล้าฉีกกฎเหล่านั้น)
ขอบคุณทุกท่านครับ หวังว่าคุณจะสนุกกับโชว์คืนนี้นะ
ช่วยต้อนรับเขาทีได้ไหม
คุณเอ็ด ซัลลิแวน
(ดิเอ็ดซัลลิแวนโชว์)
เอ็ด ซัลลิแวน!
ทุกคน นี่คือเอ็ด ซัลลิแวน
ถ้าต้องเลือกสักคนมาเป็นตัวแทนของเรา คนคนนั้นจะเป็นเอ็ด ซัลลิแวน
นักชี้นิ้วผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์โทรทัศน์
ชายผู้ชี้นิ้วไปยังเหล่าดาราที่ดังที่สุดในวงการ
เรานึกถึงเอ็ด ซัลลิแวน หนึ่งในรายการที่โด่งดังที่สุด
ตอนนี้ ขอเชิญทุกท่านพบกับเอลวิส เพรสลีย์!
คุณอายุเท่าไหร่ ตอนที่คุณเห็นที่แห่งนี้ โรงละครเอ็ด ซัลลิแวน
เจ็ดขวบ มันมีผลต่อผมมาก
ขอเชิญทุกท่านพบกับ… เดอะบีเทิลส์!
เดอะบีเทิลส์ไปออกรายการเอ็ด ซัลลิแวน ทุกคนจำได้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน
เกิดอะไรขึ้น
พวกเขานั่งอยู่ตรงไหน กำลังทำอะไรอยู่
คุณคิดอะไรอยู่ในตอนนั้น
ซัลลิแวน ทุกวันนี้ยังมีใครเหมือนเขาไหม
ผมเติบโตมากับเอ็ด ซัลลิแวน
เอ็ด ซัลลิแวนอยู่ในใจฉันเสมอมา
การดู "ดิเอ็ดซัลลิแวนโชว์" เป็นการปฏิวัติทางวัฒนธรรม
เยี่ยม!
(ซันเดย์เบสต์)
ในยุคแรกเริ่ม ทีวีเข้ามาหลังรายการวิทยุ
และรับเอาบางสิ่งที่แย่ที่สุดของมันมาด้วย
(เสียงของเอ็ด ซัลลิแวนถูกสร้างขึ้นใหม่ ในบางส่วนของภาพยนตร์เรื่องนี้)
(คำพูดของเขานำมาจากคอลัมน์ บทความ และจดหมายหลายพันชิ้น)
(ที่เขาเขียนตลอดชีวิต)
สมัยนั้น ตอนที่เอ็ด ซัลลิแวนเข้ามาครั้งแรก
โทรทัศน์เป็นสิ่งที่… แตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง
อย่างแรกเลย หน้าจอมีขนาดแค่นี้เอง นึกออกไหม
เชิญผู้เข้าแข่งขันคนถัดไปของเรา เข้ามาได้เลย
และมันไม่ใช่เรื่องปกติ ที่จะเห็นนักแสดงผิวดำในทีวี
มีแรงกดดันให้โทรทัศน์ต้องแสดงแต่คนผิวขาว
เรามักจะเห็นตัวละคร อย่างเอมัสกับแอนดี้เป็นส่วนใหญ่
(เบอร์รี่ กอร์ดี้ ผู้ก่อตั้งโมทาวน์เรคอดส์)
พวกเขาคือตัวละครตลกๆ ที่แต่งหน้าเป็นคนดำ
นั่นนายทำบ้าอะไรอยู่ เอมัส
ก็เขาบอกให้ถือสายไว้
แต่กับเอ็ด ทุกอย่างเปลี่ยนไป
ตอนนี้เราจะเริ่มโชว์ของเรา มาฟังแจ็กกี้ วิลสันกันเลยครับ
คุณคิดว่าตัวเองเป็นคนที่มีอิทธิพลไหม
ในแง่ของการมีอำนาจ
ที่จะโน้มน้าวทัศนคติของคนอเมริกัน
ผมรู้สึกว่าตัวเองมีประโยชน์
เหมือนบทบรรณาธิการในหนังสือพิมพ์
ที่มีผลต่อผู้คนอย่างชัดเจน
แน่นอนว่าเราทำอะไรบางอย่างทางโทรทัศน์ได้
ดังนั้นผมขอพูดเกี่ยวกับประเด็นนิโกรว่า
เราเป็นรายการแรก ที่ให้นักแสดงนิโกรออกอากาศ
ทุกท่านครับ โชว์จะเริ่มต้นด้วยเพื่อนๆ ของเรา
ศิลปินและบุคคลที่หลากหลาย ที่เอ็ด ซัลลิแวนนำมาแสดง
ค่อนข้างจะ…
ท้าทายและแตกต่างจากประสบการณ์ที่เรามี
ตอนนี้ เชิญพบกับหลุยส์ "แซทช์โม" อาร์มสตรอง
และตำแหน่งของเขาในการกำหนด
ว่าแขกจะเป็นใคร เป็นการกระทำที่กล้าหาญ
เดอะวิลมาสตินทรีโอ นำโดยแซมมี่ เดวิส จูเนียร์
ผมเคยดูดิเอ็ดซัลลิแวนโชว์เป็นประจำ
ทุกคนดูเอ็ด ซัลลิแวนกันหมด เหมือนเป็นงานสำคัญ
"ใกล้ถึงคืนวันอาทิตย์แล้ว เราจะทำอะไรกันดี"
"ทั้งบ้านมาล้อมวงรอบทีวีกันเพื่อดูเอ็ด ซัลลิแวน"
เพราะมันเหมือนงานฉลองในชุมชนเลย
ลองนึกภาพตอนคุณอายุสิบขวบ พึ่งสวัสดิการรัฐ แล้วได้ดูดิเอ็ดซัลลิแวนโชว์
ในวัฒนธรรมที่มีไม่มีคนดำออกทีวีสิ
และเมื่อคุณเห็นคน ที่หน้าตาเหมือนคุณบนจอเป็นครั้งแรก
มันสื่อถึงความเป็นไปได้และความหวัง
- ช่วยถือถุงมือให้ฉันหน่อยได้ไหม - ยินดีครับ
รู้ไหม มีความเชื่อมาตลอดว่า คนทางใต้จะปิดทีวีกันหมด
ถ้าคุณเอาดารานิโกรมาออกอากาศ
สอง สี่ หก แปด เราไม่ต้องการการรวมเชื้อชาติ
เพราะคนทางใต้ เป็นศัตรูกับพวกนิโกรอย่างดุเดือด
พวกเขาอาจถูกสถานการณ์บีบบังคับ ให้ต้องแสดงออกบางอย่าง
แต่เมื่ออยู่ที่ส่วนตัวในบ้านของตัวเอง
ก็จะทำสิ่งที่พวกเขาเชื่อ
อย่างที่รู้ ในตอนนั้น ประเทศถูกแบ่งแยก
(คนขาวเท่านั้น)
(มอนต์โกเมอรี)
ฉันขึ้นรถบัสเพื่อกลับบ้าน และหลังจากที่ฉันนั่งลงบนรถแล้ว
คนขับรถก็สั่งให้ฉันสละที่นั่งให้ชายผิวขาว
ฉันรู้สึกว่าฉันไม่ได้รับการปฏิบัติ ในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง
ฉันเลยปฏิเสธ
สถานการณ์เรื่องเชื้อชาตินั้น โจ่งแจ้งและเปิดเผยมาก
ทุกคนรู้ว่าแต่ละคนมีจุดยืนอย่างไร
และเมื่อเอ็ด ซัลลิแวนปรากฏตัวขึ้น เขาดูไม่กลัวอะไรเลย
และดูเหมือนเขาจะไม่สนใจสิ่งที่คนอื่นคิด
(วันอาทิตย์ที่ 22 พฤศจิกายน 1955)
เอาล่ะ ท่านทั้งหลาย อย่างที่ทุกคนทราบกันดี
เมื่อไหร่ก็ตามที่กระแสดนตรีแนวใหม่ เริ่มปรากฏในโลกดนตรีกระแสหลัก
พื้นที่แรกที่รู้เรื่องนี้ก่อนใครก็คือฮาร์เลม
สองสามสัปดาห์ก่อน ผมขึ้นไปที่นั่น ผมเห็นผู้คนเบียดเสียดเต็มถนน
รอบๆ โรงละครอะพอลโลของแฟรงก์ ชิฟฟ์แมน
ทุกคนพยายามจะเข้าไปดู โชว์ริธึมแอนด์บลูส์ของดร.ไจฟ์
และนี่คือดร.ไจฟ์ ผมอยากให้คุณได้รู้จัก ดีเจหนุ่มจากสถานีดับเบิลยูดับเบิลยูอาร์แอลคนนี้
ขอบคุณ
ขอบคุณทุกท่านครับ เรามีดาวเด่นสุดวิเศษมากมายอยู่กับเรา
เพื่อเริ่มการแสดง ผมขอนำเสนอนักร้องโฟล์ก-บลูส์ที่ยอดเยี่ยม
นี่คือโบ ดิดด์ลีย์
ผมจำได้ตอนเป็นเด็ก มีริฟฟ์ดนตรีหนึ่ง…
นั่นของโบ ดิดด์ลีย์ เขาคือคนที่คิดมันขึ้นมา
มันผสมผสานกับบทสวดของชาวแอฟริกัน
(โบ ดิดด์ลีย์)
ผมไปตามเพื่อนๆ ที่เหลือมา เจอโรมกับพวกที่เล่นมารากัส
หลังเวที มีคนพูดว่า "ห้ามเต้นนะ"
ผมตอบว่า "เพื่อน ฉันรู้อะไรเยอะนะ นายหยุดฉันไม่ได้หรอก"
"นายอาจทำให้ฉันช้าลง แต่หยุดฉันไม่ได้แน่นอน"
เครือข่ายทีวีจะบอกว่า
"เราทำแบบนั้นแบบนี้ไม่ได้ เพราะผู้ชมทางใต้ไม่ยอมรับ"
แต่เอ็ดผลักขอบเขตนั้นไปจนสุดขีดที่มันจะไปได้
ตั้งแต่ที่เราขึ้นแสดงครั้งล่าสุด มีจดหมายจากแฟนๆ มากมายส่งเข้ามาถามว่า
มันเกิดขึ้นที่ไหน ประตูเริ่มเปิดให้เราเมื่อไหร่
ก็เวทีนี้แหละ และเราจะเล่าให้คุณฟังว่ามันเริ่มยังไง
เราย้อนกลับไปยังจุดเริ่มต้นชีวิต ของเอ็ด ซัลลิแวนกันได้ไหม
สำหรับเด็กจากเมืองเล็กๆ ชีวิตผมมันช่างเหลือเชื่อ
ผมไม่ได้พิเศษอะไรเลย แค่โชคดีมากเป็นพิเศษเท่านั้น
โทนี่ สำหรับคนที่ไม่รู้จักเธอมาก่อน เธออายุเท่าไหร่
ฉันอายุ 11 ปีค่ะ
- แล้วเธอมาจากแคลิฟอร์เนียเหรอ - ค่ะ
และเธอก็ฝันถึงร้านขนมหวาน และในที่สุดก็ได้ขนมหวานพอแล้วใช่ไหม
แน่นอน
ถ้างั้นก็คงมีความสุขพอจะร้องอีกเพลงแล้วสินะ
- อืม - เธออยากร้องเพลงอะไร
- "สวิงโลว์ สวีตแชริออต" ค่ะ - อยากฟัง "สวิงโลว์ สวีตแชริออต" กันไหม
ไปใช้ไมโครโฟนตรงนั้นได้เลย
(ฮาร์เลม นิวยอร์กซิตี้ วันที่ 28 กันยายน 1901)
ผมเกิดที่ฮาร์เลม ซึ่งในตอนนั้น เป็นย่านของชาวไอริชและชาวยิว
ผมเคยมีฝาแฝด
แต่พี่ชายของผมชื่อแดน เสียชีวิตตั้งแต่อายุสองขวบ
ครอบครัวเรายากจน
แต่เราเปี่ยมด้วยศักดิ์ศรี และไม่เคยงอมืองอเท้า
ตั้งแต่จำความได้ครั้งแรก
ผมก็อยากเขียนมาตลอด
สิ่งที่น่าสนใจเกี่ยวกับเอ็ด
คือเขาเริ่มต้นจากการเป็นคอลัมนิสต์
พูดให้ตรงกว่านั้นคือเขาเริ่มจากการเป็นนักข่าว
ซึ่งต่อมาทำให้เขา ได้เขียนคอลัมน์ที่ทรงอิทธิพลมาก
และผมได้ทำงานเป็นบรรณาธิการข่าวกีฬา
นักข่าวกีฬาต้องเป็นคนที่วิจารณ์เก่ง และสายตาแหลมคม
พวกเขารู้ว่าอะไรคือจุดเด่น ที่ทำให้นักเบสบอลคนนึงเปล่งประกาย
และคุณก็อยู่กับกีฬามาทั้งชีวิต มันคือรักแรกของคุณ
ตอนเราเล่นเบสบอล ที่โรงเรียนมัธยมพอร์ตเชสเตอร์
ในลีกก็มีผู้เล่นนิโกรอยู่ด้วย
และมีบางคนพูดว่า พวกเขาจะไม่ลงแข่งกับนักกีฬานิโกร
ผมไม่ชอบใจพวกเขาเอามากๆ เพราะชาวไอริชเองก็เคยเจอเรื่องพวกนี้มา
ตอนที่อพยพมาใหม่ๆ
คนคิดว่าพวกเขาขี้เกียจ ขี้เมาไม่รู้เรื่อง
และพ่อแม่ผมก็รู้ว่าเรื่องพวกนี้มันผิด
พวกเขาเป็นคนที่…
ไม่ใช่ว่าใจกว้างอะไรหรอกนะ พวกเขาแค่มีเหตุผล
การที่ผมไม่ยอมประนีประนอมกับคนที่ผมรังเกียจ
แน่นอนว่าได้มาจากพ่อของผมโดยตรง
เขาสอนให้ผมเคารพสิทธิของผู้ที่ด้อยกว่า
เขาเป็นคนที่กล้าหาญที่สุดที่ผมเคยรู้จัก
เวลาที่เอ็ดเขียนถึงคนผิวสี เขาแสดงมุมมองที่โอบรับพวกเขามากกว่า
และผมคิดว่าเขาช่วยลดทอนอารมณ์
อารมณ์ทางการเมืองของประเทศลงได้
แต่สิ่งที่ผมตระหนักมากที่สุดคือ
เขาต้องโดนวิพากษ์วิจารณ์เยอะมากแน่ๆ
เพราะในตอนนั้น ทั้งอเมริกาและโลกกำลังปั่นป่วน
จากประเด็นเรื่องเชื้อชาติ
ทุกท่านครับ เชิญพบกับ นักร้องหนุ่มดาวรุ่งของออกัสตา จอร์เจีย
เจมส์ บราวน์ เชิญเขาออกมาเลย!
(บร็องซ์ นิวยอร์ก 17 ตุลาคม 1929)
และเขากำลังวิ่ง พาบอลไป 96 หลาเพื่อทำแต้ม
ตอนนั้นผมเป็นบรรณาธิการกีฬา ที่หนังสือพิมพ์นิวยอร์กอีฟนิงกราฟิก
และเอ็นวายยูนัดแข่งกับมหาวิทยาลัยจอร์เจีย
ที่จะจัดขึ้นที่นิวยอร์ก
และผมรู้สึกคลื่นไส้เมื่ออ่านข้อตกลงของเอ็นวายยู
ที่ให้ผู้เล่นนิโกรต้องนั่งเป็นตัวสำรองตลอดทั้งเกม
(ฮาล์ฟแบ็กลงแข่งไม่ได้)
ผมรู้สึกว่าประเด็นนี้สำคัญมากพอ ที่จะถูกพูดถึงในที่สาธารณะ
นี่ช่างเป็นเรื่องน่าอายจริงๆ
ไมเยอร์สเสี่ยงชีวิตเพื่อมหาวิทยาลัยนี้ แต่มหาวิทยาลัยกลับจับเขานั่งเป็นตัวสำรอง
เพียงเพราะมหาวิทยาลัยจอร์เจีย ขอให้แบ่งแยกสีผิว
ถ้ามหาวิทยาลัยนิวยอร์ก ยอมให้เส้นแบ่งเมสัน-ดิกซัน
ถูกสร้างขึ้นกลางสนามของตัวเอง
งั้นมหาวิทยาลัยก็ควรยกเลิก ฤดูกาลแข่งอเมริกันฟุตบอลไปตลอดกาล
ผมรู้ว่าชีวิตผมได้โชคช่วยอยู่หลายครั้ง
อย่างเช่นจังหวะโชคดีที่แทบไม่น่าเชื่อครั้งนึง
ที่ทำให้นักข่าวหนังสือพิมพ์อย่างผม เข้าสู่วงการบันเทิง
หนังสือพิมพ์เปลี่ยนให้ผม มาเขียนคอลัมน์เกี่ยวกับบรอดเวย์
ทั้งๆ ที่ผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับบรอดเวย์เลย
ฮัลโหล คุยกับพวกเขาเหรอ
ผมไม่อยากรับงานนี้ แต่ทางเลือกมีแค่รับไว้ หรือไม่ก็โดนไล่ออก
สวัสดีครับ ผมขอแนะนำตัวเองได้ไหม ผมเอ็ด ซัลลิแวน คอลัมนิสต์บรอดเวย์
และผมเป็นนักเขียนคอลัมน์ แต่ไม่ใช่นักแสดง
คุณจะเห็นได้เอง
ขออนุญาตแนะนำ เพื่อนรักของผมคนหนึ่งให้ทุกท่านรู้จัก
คอลัมนิสต์ที่เดลินิวส์ ผู้ที่ทำให้บรอดเวย์มีชีวิตชีวา
ทั่วทั้งประเทศ ด้วยความเลิศเลอ ของปลายปากกาของเขา
มิสเตอร์บรอดเวย์ตัวจริง เอ็ด ซัลลิแวนจากเดลินิวส์
ท่านทั้งหลาย เดลินิวส์ขอนำเสนอ งานฮาร์เวสต์มูนบอลประจำปีครั้งที่สอง
เริ่มวงเลย ดิ๊ก ฮิมเบอร์
เอาอีกไหม
โชว์ของเราเปิดฉากด้วยความตื่นเต้น จากไอค์และทีน่า เทอร์เนอร์ รีวิว
และพวกเขาสุดยอด ขอเสียงต้อนรับหน่อย
ฮาร์เวสต์มูนบอลเป็นหนึ่งในงานใหญ่
ของวงการวอดวิลล์นิวยอร์ก
ผมเป็นคนเลือกการแสดงและทำหน้าที่พิธีกร
ในงานการกุศลใหญ่ที่เมดิสันสแควร์การ์เดน
ผมเริ่มที่จะพัฒนาบุคลิกภาพบนเวที และความมั่นใจในการตัดสินความสามารถคนอื่น
คู่หมายเลขเก้า คว้าแชมป์ประเภทรวมไปครอง
และได้รับการยกย่องจากพิธีกร เอ็ด ซัลลิแวน
และทั้งหมดนี้นำไปสู่วันที่สำคัญที่สุดในชีวิตของผม
วันที่ 3 กันยายน ปี 1947
เมื่อผมทำหน้าที่พิธีกรเป็นปีที่ 12 ติดต่อกัน
ทีวียังเป็นสิ่งใหม่ และผมไม่รู้เลย
ว่าซีบีเอสตัดสินใจ ถ่ายทอดสดงานนี้ในวินาทีสุดท้าย
ค่ำคืนแห่งงานฮาร์เวสต์มูนบอลที่บรอดเวย์
และผมก็ไม่รู้ด้วยว่าผู้บริหารซีบีเอส กำลังมองหาพิธีกรที่ดูผ่อนคลายและสบายๆ
เป็นพิธีกรรายการวาไรตี้คืนวันอาทิตย์
แต่จากการถ่ายทอดสดคืนนั้น ซีบีเอสก็ตัดสินใจว่าผมคือคนที่เหมาะกับงานนี้
(วันอาทิตย์ที่ 20 มิถุนายน 1948)
ยินดีต้อนรับทุกท่าน!
เอเมอร์สันเรดิโอแอนด์เทเลวิชันภูมิใจนำเสนอ
โทสต์ออฟเดอะทาวน์ และพิธีกรของคุณ เอ็ด ซัลลิแวน
สวัสดีครับทุกท่าน อย่างที่ทุกท่านทราบกันดี
ในรายการโทสต์ออฟเดอะทาวน์ ตอนพิเศษสำหรับเอเมอร์สันนี้
ตอนที่ผมออกทีวีครั้งแรกกับรายการ โทสต์ออฟเดอะทาวน์ของเรา
ผู้เชี่ยวชาญบอกให้เรามองตรงเข้าไปในกล้อง
นักแสดงไม่เป็นอะไรกับเรื่องนี้
แต่เมื่อผมมองเข้าไปในกล้องเหล็กพวกนั้น
ผมตัวแข็งทื่อเหมือนคนตายเลย
ทุกท่านครับ แล้วพบกันใหม่วันอาทิตย์หน้า
เวลาเดิมทางซีบีเอสทีวี
ซึ่งเอเมอร์สันจะนำเสนอรายการ ที่เต็มไปด้วยดาวเด่นอีกครั้ง
นักวิจารณ์ทีวีเรียกร้องให้ซีบีเอสไล่ผมออก
"ทำไมนะ ทำไมเอ็ด ซัลลิแวนถึงยังอยู่บนทีวี"
"เวลาขึ้นกล้อง เอ็ดเหมือน หุ่นอินเดียนแดงหน้าร้านขายบุหรี่
เป็นอนุสาวรีย์หน้าหิน ที่เพิ่งลงเรือมาจากเกาะอีสเตอร์"
"รอยยิ้มของเขาเหมือนคนที่กำลังอมมะนาวอยู่"
นี่คือเสื้อแจ็กเก็ตที่เอ็ด ซัลลิแวนสวม ตอนเปิดตัวทางโทรทัศน์ครั้งแรก
และนี่คือเสาเหล็กที่ค้ำเอ็ดเอาไว้
พวกเขาด่าผมจนปวดหัว…
อย่ามายุ่งกับผมได้ไหม
แล้วพอผมดูรายการ ผมก็เข้าใจว่าทำไมเขาถึงด่า
ผมถูกตั้งฉายาว่า "ใบหน้าหินแห่งปี 1949"
คำวิจารณ์มันแย่มาก
จนเบตตี้ ลูกสาวผม ถึงกับหยุดอ่านหนังสือพิมพ์ไปเลย
มีข่าวลือว่าในหัวของผมฝังแผ่นเหล็กอยู่
แล้วผมก็ได้รับจดหมายหลายร้อยฉบับ แสดงความยินดีที่ผมยังมีความกล้า
ทำงานต่อแม้จะมีข้อจำกัดแบบนั้น
ต้องทำยังไงถึงจะอยู่รอด
นอกจากการจินตนาการ ผมคิดว่าอย่างแรกเลย… ความอึดเหรอ
ผมว่านั่นแหละ และผมคิดว่าผู้ชมทางบ้าน
ครอบครัวทั้งหลายที่ดูมาหลายปี ยอมรับผมอย่างที่ผมเป็น
พวกเขารู้ว่าผมไม่ใช่นักแสดง แต่พวกเขาก็รู้ว่าเรา
พยายามเต็มที่จริงๆ ที่จะคัดสรรโชว์ที่ดีที่สุด
ขอต้อนรับเข้าสู่รายการของเรา คืนนี้เราจะ…
ผมไม่เคยคิดว่าตัวเองคือจุดดึงดูด
ผมแค่พยายามหาโชว์ที่ดีที่สุดมาออกรายการ
ก่อนสงครามไม่นาน นักแสดงในฮาร์เลมแทบไม่มีงาน
พวกเขาได้รับผลกระทบหนัก จากการที่วอดวิลล์เสื่อมความนิยม
วันแล้ววันเล่า คืนแล้วคืนเล่า
เราไปตามโรงละครและไนต์คลับเพื่อดูโชว์
และไม่มีเท้าคู่ใดที่สร้างความประทับใจ
ได้เท่ากับเท้าของ บิล "โบแจงเกิลส์" โรบินสัน
ผมชื่อวิลเลียม โรบินสัน ดังนั้นพอเขาใช้ชื่อว่าบิล โรบินสัน
ผมก็รู้จักเขาตั้งแต่ผมอายุสามขวบ
เขาเล่นหนังกับเชอร์ลีย์ เทมเพิล เขาคือดาราคนนั้น
โบแจงเกิลส์ มีคนแต่งเพลงเกี่ยวกับเขาด้วย
แซมมี เดวิสดังเป็นพลุแตกจากเพลงนั้น ใช่
เหมือนกับว่าผมอยู่ที่ฮอลลีวูดแล้ว แต่คุณยังอยู่ที่ฮาร์เลม
เขาเป็นนักแสดงผิวดำในหนัง แต่เขาไม่ได้เดินลากขา เต้นโชว์
หรือพูดจาแบบคนดำ เขาไม่ทำอะไรแบบนั้นเลย
เขาแค่เต้น
ตลอดระยะเวลา 20 ปี เราเป็นเพื่อนที่สนิทกันมาก
เขาเป็นนักแสดงคนแรก ที่ยอมมาเปิดรายการให้ผม
และนั่นก็เปิดโอกาส ให้ดาวเด่นวอดวิลล์อีกมากมาย
เชิญองค์ชายแห่งไฮเดอโฮ แคบ คาลโลเวย์ออกมาสู่เวทีนี้
ท่านทั้งหลาย นี่คือแคบ คาลโลเวย์
ผมคิดว่าวอดวิลล์คือส่วนสำคัญ ของรายการของเอ็ด ซัลลิแวน
เพราะนั่นคือคนที่เขาผูกพันด้วย
เพิร์ล เบลีย์
นักแสดงวอดวิลล์ได้รับความสนใจที่สุด ในบรรดานักแสดงบนเวทีเลย
ในสมัยนั้นจะมีโชว์ที่หลากหลาย มีทั้งตลก
วงดนตรี หรือวงร้องเพลง
มีชายคนหนึ่งชื่อเพก เลก เบตส์ เขาเป็นนักเต้นแท็ป
เอ็ด ซัลลิแวนจึงเป็นผู้บุกเบิก
ของวาไรตี้โชว์ทางทีวีที่มีการแสดงสดทั้งหมด
เขาเป็นรุ่นใหญ่ตัวจริงคนแรก
โทรทัศน์จะไม่เพียงแค่ ทำให้นักแสดงวอดวิลล์กลับมามีงานเท่านั้น
แต่สื่อใหม่นี้ยังเหมาะกับพวกเขาอย่างลงตัว
และมันได้รับการพิสูจน์แล้วในรายการของผม โดยแคบ คาลโลเวย์, เอลลา ฟิตซ์เจอรัลด์,
หลุยส์ อาร์มสตรอง, เฮเซล สก็อตต์, ดิอิงค์สปอตส์ และลีนา ฮอร์น
การแสดงเหล่านี้ที่ยอดเยี่ยมอยู่แล้ว ยิ่งยอดเยี่ยมขึ้นไปอีกเมื่ออยู่บนจอโทรทัศน์
เพราะไม่เหมือนในโรงละครใหญ่ๆ
ทุกคนมีที่นั่งแถวหน้า
ขออีก!
พวกเขาไม่ได้รับค่าตัวมากนัก
แต่เมื่อผมต้องการความช่วยเหลือ บรรดานักแสดงนิโกรก็ยังยินดีช่วยและเอื้อเฟื้อ
ผมเองรู้ดีว่าถ้าไม่มีพวกเขา
วงการโทรทัศน์ยุคแรกๆ คงกลายเป็นฝันร้ายไปแล้ว
เอ็ด ซัลลิแวนเป็นคนที่ มีความสงสัยใคร่รู้เกี่ยวกับผู้คนอย่างไม่รู้จบ
คนทุกประเภท
ครอบครัวซัลลิแวนพักอยู่ที่โรงแรมเดลมอนิโก
ในนิวยอร์กมาสิบกว่าปีแล้ว
อันที่จริงแล้ว
ตั้งแต่พวกเขาแต่งงานกันเมื่อ 24 ปีก่อน บ้านของพวกเขาก็เป็นโรงแรมมาตลอด
เวลาอยู่ในโรงแรม
คุณจะไม่มีพื้นที่มากนักสำหรับเก็บของ
ของที่คุณเลือกเก็บไว้จึงมีค่ากับคุณมากเป็นพิเศษ
เรามีรูปของเบ็ตตี ลูกสาวคนเดียวของเราเยอะมาก
เอ็ด ผมว่าคุณเก็บรองเท้าคู่นึงไว้ที่ไหนสักที่นะ
ใช่ ผมมี มันอยู่ตรงนี้เอง ขอบคุณที่เตือนผมนะ
เพราะมันคือรองเท้าของนักแสดงที่เก่งมาก
และชาวอเมริกันผู้ยิ่งใหญ่
นี่คือรองเท้าของบิล "โบแจงเกิลส์" โรบินสัน
รองเท้าคู่สุดท้ายที่เขาใส่
และคุณจะสังเกตเห็นพื้นรองเท้าที่เบา ซึ่งบิล อธิบายเสมอว่า
มันช่วยให้เขาเต้นได้ดีขึ้นเยอะ
ผมรู้สึก และค่อนข้างมั่นใจเลย
ว่าถ้าบิล โรบินสันไม่ทุ่มเท ให้กับงานการกุศลมากมายขนาดนั้น
เขาคงยังมีชีวิตอยู่ แทนที่จะจากไปเพราะหัวใจวาย
แต่บิลก็ทำต่อไปจนถึงที่สุด
ตอนที่เราจัดงานศพเขา เราทุกคนรู้สึกเหมือนกัน
ว่าแม้บิลจะจากไปโดยแทบไม่เหลือเงิน เช่นเดียวกับนักแสดงใจกว้างอีกมากมาย
เขาก็ควรได้รับงานศพที่สมเกียรติ ในฐานะคนอเมริกันที่ยิ่งใหญ่
(ฮาร์เลม นิวยอร์ก วันที่ 28 พฤศจิกายน 1949)
โรงเรียนในฮาร์เลมอนุญาตให้นักเรียนทั้งหมด
หยุดเรียนตอนบ่าย
ดังนั้นเมื่อขบวนศพเริ่มออกจากโบสถ์ในฮาร์เลม
จึงมีเด็กนิโกร
เป็นหมื่นๆ คน ยืนเรียงรายเต็มทางเท้า
และนั่นก็ดำเนินต่อไป ตลอดเส้นทางออกจากฮาร์เลม
เขาใส่ใจจริงๆ
และเขาอยากให้ผู้ชมของเขาเข้าใจว่า
ยังมีคนเก่งอีกมากที่ต้องการโอกาส ในการแสดงความสามารถ
(ดิออน วอร์วิค)
คุณดิออน วอร์วิค
และเขาก็เต็มใจจะให้โอกาสนั้น
เพื่อทำในสิ่งที่คนดูส่วนใหญ่ต้องการให้เราทำ
และนั้นคือการให้ความบันเทิง
และมอบบางสิ่งที่พวกเขาหาไม่ได้จากที่อื่น
และตอนนี้… ขอเชิญ แกลดีส์ไนต์แอนด์เดอะพิปส์ที่ยอดเยี่ยม
(แอตแลนตา จอร์เจีย วันที่ 8 มกราคม 1952)
แขกรับเชิญพิเศษของเราในค่ำคืนนี้
คือผู้ว่าการรัฐจอร์เจียผู้ทรงเกียรติ คุณเฮอร์แมน ทัลแมดจ์
ผู้ว่าฯ ครับ ผมทราบดีว่า ประเพณีและขนบของท้องถิ่น
ต่อต้านการปะปนทางเชื้อชาติ แต่คุณคิดว่าปัญหานี้
จะได้รับการแก้ไขยังไงในอนาคต
เราตั้งใจจะรักษาการแบ่งแยกเชื้อชาติไว้ ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม
มีคนแนะนำผมว่า การใช้นักแสดงนิโกรนั้นไม่ฉลาดเอาเสียเลย
พวกเขาบอกว่าถ้าใช้นักแสดงนิโกร คนดูทางใต้จะไม่พอใจ
และจะเลิกดูรายการ และผมตอบไปว่าผมไม่เชื่อแบบนั้น
เอซา คาร์เตอร์จากแอละแบมา เป็นคนจัดการการคว่ำบาตรครั้งนั้น
เราถือว่านี่เป็นแผนร้าย
ที่จะบ่อนทำลายมาตรฐาน ทางศีลธรรมของเผ่าพันธุ์แองโกล-แซกซัน
และทำให้เขาลดตัวมาอยู่ ในระดับเดียวกับพวกนิโกร
เราได้รับจดหมายหลายฉบับจากผู้ชมทางใต้
พวกเขาเขียนมาขอให้เรา นำการแสดงเหล่านั้นกลับมาออกอีก
พวกเขาบอกว่าชอบคนนั้น ชอบคนนี้
และความชอบของพวกเขานั้นมาจากการแสดง
คนขาวในภาคใต้อยากให้ ทุกอย่างคงเดิม ไม่ต้องเปลี่ยนแปลง
หลายคนที่ไม่คุ้นเคยกับมัน
ไม่เข้าใจเลยว่าความรู้สึกเหล่านี้ มันฝังลึก และแพร่หลายแค่ไหน
เราได้ตั้งคณะกรรมการ 20 คนขึ้นมา
เพื่อกวาดล้างสิ่งที่หยาบคาย แบบดนตรีร็อกแอนด์โรลของพวกนิโกรนี้
คุณจินตนาการถึงความน่าสยดสยองได้ไหม ถ้าลูกสาวผิวขาวบริสุทธิ์ของคุณ
ถูกนิโกรหัวหยิก ปากหนา เหม็นแพะ หน้าเหมือนลิงแตะต้อง…
- คุณยอมรับเรื่องนั้นได้ไหม - ไม่!
- แล้วคุณจะทำอะไรกับเรื่องนี้ไหม - ทำสิ!
ผมว่ามันเป็นจังหวะที่เหมาะ จะแสดงอารมณ์โกรธแบบคนไอริช
ไม่ อารมณ์โกรธไม่ได้ช่วยอะไร
คำพูดของผู้ว่าฯ ทัลแมดจ์ที่ว่า นักแสดงนิโกรควรถูกแบน
จากรายการทีวีที่มีนักแสดงผิวขาวอยู่ด้วย มันทั้งโง่และโหดร้าย
ผมจะไม่ให้การสนับสนุนทางการเงิน ด้วยการซื้อสินค้าของใครก็ตาม
ที่มีส่วนช่วยในการรวมเชื้อชาติ
การทำให้คนขาวเสื่อมเกียรติและกลายพันธุ์
เพิ่งขับมาจากชนบท
การออกอากาศในประเทศนี้คือธุรกิจโฆษณา
เพราะฉะนั้นมันต้องให้สิ่งที่ผู้ซื้อต้องการ
("สปอนเซอร์ของเขา อาจแค่อยากขายรถให้พวกนิโกร")
คุณจะตกใจว่ามีอะไรบ้างที่ผมทำไม่ได้
ถ้าผมเชิญนักแสดงผิวดำมา กองเซ็นเซอร์ ของซีบีเอสจะเตือนผมไม่ให้เข้าใกล้เกินไป
พวกเขาบอกผมว่า มีเพื่อนรักของเราทุกคนอยู่ในผู้ชมวันนี้
โจ หลุยส์ แชมป์เฮฟวี่เวทของโลก
เร็วเข้า ขึ้นมา
ผมถูกสั่งไม่ให้จับมือกันกับโจ หลุยส์
คุณจะไม่ได้เงินจากผมอีกแล้ว แชมเปี้ยน
โจ ดีใจจังที่ได้เจอคุณ
ผมถูกวิพากษ์วิจารณ์ ตอนที่ผมโอบไหล่อีเธล วอเตอร์ส
- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณครับ
แต่ไม่ว่าจะยุคไหน โดยเฉพาะยุคนี้…
ดีใจจังที่คุณมาออกรายการของเราอีกครั้ง
พลังของคำธรรมดาๆ นั้น สำคัญอย่างยิ่ง
ในการต่อสู้ทางอุดมการณ์
ผมกำลังพูดกับคุณในฐานะ ชาวอเมริกันที่เป็นอเมริกันจริงๆ
ผมเห็นพวกนิโกรเข้ามาทำงาน ที่ควรเป็นของผมกับคุณ
เราปล่อยให้เรื่องนี้เกิดขึ้น แล้วคนอเมริกันแท้ๆ อย่างเราจะเป็นยังไง
พวกคอมมิวนิสต์ที่แฝงตัวเป็นผู้นำสิทธิพลเมือง
หวังจะรวบรวมมวลชน มาสนับสนุนแผนการของพวกเขา
หลายคนถูกหลอกให้ช่วยสร้างภาพว่า มีการสนับสนุนจากประชาชน
ให้กับแผนสมคบคิดที่ซ่อนเป้าหมายที่แท้จริงไว้
สำหรับสาธารณรัฐโซเวียตของชาวนิโกร
เบื้องหลังธงแห่งมนุษยธรรมที่ว่า เป็นการเรียกร้องสิทธิพลเมืองและสันติภาพ
ฉันแทบจะมั่นใจเลยว่าจุดเริ่มต้นของเรื่องนี้
มาจากพวกแนวหน้าคอมมิวนิสต์
ฉันว่าเป็นแนวหน้าคอมมิวนิสต์ที่เริ่มต้นทุกอย่าง
การเหยียดเชื้อชาติที่แทรกซึม อยู่ในสังคมอเมริกัน ได้ฝังลึกลงไปถึงแก่น
(แฮร์รี่ เบลาฟอนเต)
ของหัวใจและความคิดของชายหญิงจำนวนมาก
และมันก็มีอิทธิพลอย่างมากต่อชีวิตของผมเอง
ผมมีลูก ผมตั้งความหวังไว้กับพวกเขาไว้สูง
ลูกชายผมอายุสิบขวบ
และผมจะเตรียมเขา ให้พร้อมที่สุดเท่าที่ผมจะทำได้
เพื่อที่เขาจะได้ไม่ต้องติดอยู่กับ แนวคิดล้าหลัง ยุคกลาง
เกี่ยวกับชาตินิยมปลอมๆ เรื่องเขตแดน หรือความหมายของธงชาติ
คุณรู้ไหม มนุษยชาตินั้นยิ่งใหญ่ เกินกว่าสัญลักษณ์ดึกดำบรรพ์เหล่านี้มาก
มีบางคนที่อยู่ในผู้ชม เป็นหน่วยบลูแองเจิลส์ อันเลื่องชื่อของกองทัพเรือสหรัฐฯ
ทุกคนช่วยยืนขึ้นหน่อยได้ไหม
ตัวแทนของผมโทรมาบอกว่า เอ็ด ซัลลิแวนส่งคำเชิญ
ให้ผมไปออกรายการของเขา
ทุกท่านครับ แฮร์รี่ เบลาฟอนเต จะปรากฏตัวในรายการของเราสัปดาห์หน้า
สำหรับการออกทีวีครั้งแรกของเขา
และผมดีใจมาก เพราะนี่คือ โอกาสเปิดตัวในวงการจริงๆ
ในระหว่างที่ผมกำลังเตรียมตัว
ผมก็ได้รับโทรศัพท์ว่า "ซีบีเอสแจ้งมาว่าคุณจะไม่ได้ออกอากาศแล้ว"
"คุณถูกขึ้นบัญชีดำ"
คุณมีบทบาทมาก ในการเรียกร้องสิทธิพลเมืองใช่ไหม
ใช่ครับ
ช่วยเล่าบทบาทของคุณให้ฟังได้ไหม...
ในบรรยากาศที่เหมือนยุคแม็กคาร์ธีเช่นนี้ ธรรมเนียมปฏิบัติคือการไม่นำเสนอ
พวกเราที่เป็นตัวแทนเสียงของการเมืองฝ่ายซ้าย
พอซัลลิแวนได้ยินเรื่องนี้ เขาก็หงุดหงิดมาก
เมื่อชื่อของแฮร์รี เบลาฟอนเต ถูกเอ่ยขึ้นมา ผมก็หาข้อมูล
ผมพบว่าแฮร์รี่เป็นคาทอลิก
และผมโทรหาบาทหลวงของเขา
ในฐานะชาวอเมริกัน ผมรังเกียจคอมมิวนิสต์
ผมรังเกียจลัทธิใดๆ ก็ตาม ที่ขัดแย้งกับอเมริกันนิยมแบบดั้งเดิม
เขาอยากคุยกับผมเป็นการส่วนตัว ก็เลยเชิญผมมาที่โรงแรมของเขา
เขาพูดว่า "มีคนบอกว่า ผมให้คุณออกรายการไม่ได้
เพราะคุณชื่นชมอุดมการณ์คอมมิวนิสต์
และคุณก็ออกไปก่อความวุ่นวาย
ที่ไม่ใช่เพื่อประโยชน์สูงสุด ของประเทศของเรา"
และผมตอบว่า "คุณซัลลิแวน
ทุกสิ่งที่คุณบอกว่าผมทำผิดนั้น
เป็นความจริง"
"แต่บอกอะไรผมหน่อย"
"ตอนที่ชาวไอริชสู้กับชาวอังกฤษ
ความเป็นกบฏของพวกเขาถือเป็นเรื่องกล้าหาญ
โดยชาวไอริชทุกคนในโลก"
"อธิบายให้ฟังหน่อยว่ามันต่างกันยังไง เมื่อคนผิวสีอย่างเรา
ก็ลุกขึ้นสู้กับการกดขี่แบบเดียวกัน"
"กบฏไอริชที่ทำแบบนั้นคือวีรบุรุษ"
"กบฏผิวดำที่ทำแบบนั้น ถูกมองว่า 'ไม่รักชาติ'"
เราคิดว่านี่ไม่ใช่เรื่องของ ความจงรักภักดีต่อประเทศชาติ
แต่มันคือความจงรักภักดี ต่อภาวะของความเป็นมนุษย์
และความเป็นมนุษย์ของเรา กำลังถูกกระทำอย่างโหดร้าย
ผมออกจากการพูดคุยครั้งนั้น โดยที่ไม่มีอะไรคลี่คลาย
และผมยังกลับถึงสำนักงานได้ไม่ถึงชั่วโมงดีเลย
แล้วผมก็ได้รับโทรศัพท์ จากตัวแทนของผม เขาบอกว่า
"ผมไม่รู้ว่าคุณคุยอะไรกับเอ็ด ซัลลิแวน แต่คุณได้ออกรายการแล้ว"
(ดิเอ็ดซัลลิแวนโชว์)
ท่านทั้งหลาย นี่คือช่วงเวลาที่เราทุกคนรอคอย
เชิญพบกับหนึ่งในศิลปินผู้ยิ่งใหญ่ของประเทศเรา
และเป็นหนึ่งในศิลปินที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลก
เขาคือแฮร์รี่ เบลาฟอนเต งั้นเราเชิญเขาขึ้นมาเลย
ตอนที่นักเขียนท่านนี้ เชิญเบลาฟอนเตมาออกทีวีครั้งแรก
มันพิสูจน์แล้วว่าคนภาคใต้ จะยินดีต้อนรับเขาเข้าสู่บ้านในคืนวันอาทิตย์
แฮร์รี่ เบลาฟอนเต สามารถทำงานที่สำคัญอย่างยิ่งยวด
ให้กับอำนาจของสีแดง ขาว น้ำเงินได้
แต่แล้วจู่ๆ พวกเราที่เคยถูกมองเป็นตัวร้าย
ถูกขึ้นบัญชีดำ และทุกอย่างเหล่านั้น…
การที่ผู้ชมได้เห็นพวกเรา ผ่านเลนส์ของกล้องโทรทัศน์
ในรายการที่ถือว่า "อเมริกันที่สุด"
เพราะซัลลิแวนเป็นตัวแทนคนอเมริกันอย่างที่สุด
ผู้คนก็เริ่มเห็นด้านความเป็นมนุษย์ ในสมการนี้มากขึ้น
แม้มันจะต้องปะทะกับ ความจริงทางการเมืองของยุคนั้นก็ตาม
คุณรู้ไหม พอคุณออกรายการ เราก็ได้รับคำขอมากมาย
พวกเขาขอว่า "คืนไหนสักคืน ช่วยให้แนท คิง โคล ได้นั่งเล่นเปียโน
แล้วเล่นเพลงเปียโนให้เราฟังสักเพลงได้ไหม"
ผมยินดีครับ
- ได้ใช่ไหม - โอเค
(วอชิงตัน ดี.ซี.)
นี่คือศาลฎีกาของสหรัฐฯ
วันที่ 17 พฤษภาคม ศาลมีมติเป็นเอกฉันท์
ว่าการแบ่งแยกเชื้อชาติ ในโรงเรียนรัฐบาลนั้นผิดกฎหมาย
ในภาคใต้ตอนนี้มีชาวนิโกรรุ่นใหม่
ที่มีศักดิ์ศรีและชะตาชีวิตแบบใหม่ในใจ
ผู้ว่าการเดวิสและฝ่ายนิติบัญญัติ พยายามใช้ช่องทางกฎหมายสารพัด
เพื่อขัดขวางหรือหยุดยั้งการรวมเชื้อชาติ
พวกสนับสนุนการแบ่งแยกรุมประณาม
สถานการณ์เรื่องเชื้อชาตินั้นรุนแรงมาก โดยเฉพาะในภาคใต้
แต่เมื่อคุณได้ทำงานที่รักหมดใจ
คุณกำลังใช้ชีวิตในฝันอันสุดโต่งของคุณ
คุณเป็นคนหนุ่มสาว
คุณยังไม่แก่พอที่จะรู้จักความกลัวด้วยซ้ำ เข้าใจที่ผมพูดไหม
คุณไม่ได้คิดถึงมันแบบนั้นหรอก บางครั้งมันก็ตบหน้าคุณเข้าให้โดยไม่ทันตั้งตัว
(ดรูว์ มิซซิสซิปปี วันที่ 28 สิงหาคม 1955)
นี่คือแม่น้ำทัลลาฮัตชี ที่เต็มไปด้วยโคลนและป่ารกทึบ
ที่ซึ่งพบศพหนึ่งที่ถูกถ่วงน้ำลอยอยู่
ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นเด็กหนุ่มที่ชื่อเอ็มเม็ตต์ ทิลล์
ผมจะไม่มีวันลืม
ผมอายุ 15 ปี ตอนที่พวกเรารู้ว่า พวกเขาทำอะไรกับเอ็มเม็ตต์ ทิลล์
(โอทิส วิลเลียมส์ นักร้องนำวงเดอะเทมป์เทชันส์)
และผมไม่… เพราะผมอ่อนไหวกับเรื่องนั้น
เราเคยเล่นคอนเสิร์ตตรงที่เอ็มเม็ตต์ ทิลล์ถูกยิง
พวกเขาเปลี่ยนชื่อสถานที่ที่เกิดเหตุไปแล้ว
แต่ผมบอกเลยว่าแค่เปลี่ยนชื่อ ไม่ได้ทำให้เราลืมว่าเกิดอะไรขึ้น หรือเกิดที่ไหน
มีเรื่องมากมายที่เกิดขึ้นกับเรา
เราถูกยิงใส่… บนรถทัวร์ของพวกเรา
โดนเรียกคำเหยียดแค่เพราะเรายากกินข้าว
คุณรู้เลยว่าตัวเองเข้มแข็งและอดทนได้แค่ไหน
คุณต้องผ่านมันไปให้ได้ คุณหยุดไม่ได้
คุณจะไม่ยอมให้พวกเขาหยุดคุณ
แล้วคุณจะทำยังไง ก็ต้องสู้ต่อไปไง
(เบอร์มิงแฮม อลาบามา วันที่ 10 เมษายน 1956)
("คิง" โคล ถูกทำร้ายในคอนเสิร์ต)
(แนท คิง โคล ถูกฝูงชนผิวขาว รุมทำร้าย ล้มคว่ำกับพื้น)
แนท วันนี้จะไปไหนเหรอ
ผมจะไปราลี
ราลี คุณจะยังเดินสายภาคใต้อยู่เหรอ
ก็ไม่ใช่ทัวร์ภาคใต้เต็มรูปแบบหรอก
ตอนนี้เหลือแค่ประมาณสี่วันสุดท้ายแล้ว
ว่ากันว่าเหตุผลที่คนพวกนั้นทำร้ายคุณ
เพราะความรู้สึกต่อต้านเพลงร็อกแอนด์โรล
และสิ่งที่เรียกกันว่า "ดนตรีนิโกร"
คุณรู้สึกยังไงกับเรื่องนั้น
มันไม่ใช่เพราะเพลงที่ผมร้องเลย
ต่อให้เป็นเพลงสรรเสริญพระเจ้าอย่าง "เนียเรอร์มายก็อดทูธี" ก็โดนอยู่ดี
แบบนั้นแหละครับ
งั้นคุณก็ไม่คิดว่าจะเกิดเหตุการณ์ แบบที่เบอร์มิงแฮมอีกใช่ไหม
ก็ไม่นะ คือเราไม่คิดอยู่แล้วแหละ เราไม่ได้คาดคิดแบบนั้น
นี่คืออาวุธที่พบในรถ หลังจากที่คิง โคลถูกทำร้ายใช่ไหม
- ใช่ครับ - มันบรรจุกระสุนไหม
- เต็มครับ - เต็มเลย
ชายสองคนถูกตั้งข้อหาพยายามฆ่าใช่ไหม
ใช่ครับ
ตอนผมเป็นเด็กอยู่ในวงการบันเทิง ผมไม่เข้าใจเลยว่า
ทำไมเราถึงนอนตามสถานีขนส่ง และทำไมเราต้องไปถามตำรวจ
ว่าพอจะมีบ้านคนดำที่ไหนที่เราจะไปพักได้บ้าง
คุณคิดว่าการทัวร์ของคุณ ช่วยส่งเสริมการรวมเชื้อชาติในภาคใต้ไหม
ใช่ครับ มีหลายคนถามผมว่า
ทำไมถึงยังเล่นให้กับผู้ชมที่แยกเชื้อชาติ
แต่การเป็นนักแสดงนิโกร ที่มีผู้ชมทั้งคนขาวและคนดำ
ก็ช่วยนำพาผู้คนมารวมกันได้อย่างมาก
ผมไม่มีอำนาจเหนือกฎหมาย
แน่นอนว่าผมไม่สนับสนุน การแยกผู้ชมตามเชื้อชาติ ไม่เลย
แต่ผมไม่สามารถเดินขึ้นเวทีที่รัฐไหนก็ได้
แล้วพูดด้วยน้ำเสียงตัวเองว่า "ผมต้องการการรวมเชื้อชาติ"
แนท คิง โคลได้รับเสียงปรบมือนาน 15 นาที จากผู้ชมที่เห็นเหตุการณ์ถูกทำร้าย
บางทีเขาอาจจะเป็นหนึ่งใน พลังเยียวยาในช่วงเวลาตึงเครียดเช่นนี้
มีบางอย่างที่เราทำได้ แต่ต้องเป็นการต่อสู้ของทุกคน
สองนักแสดงแนวหน้าที่ต่างยิ่งใหญ่ในแบบตัวเอง
(6 พ.ค. 1956)
โทนี มาร์ติน และแนท คิง โคล!
- มาร์ติน - โคล
- ยินดี - ดีใจ
- ยิ่งใหญ่ - วิเศษ
โอเค
- คุณใส่หมวกเวลาทำงานตลอดเลยเหรอ - ก็บางครั้ง
- เวลาไหน - เวลาที่แดดออก
- แล้วเวลาเจอฝน คุณทำยังไง - ผมก็กลับไปอยู่ฝั่งที่แดดออกสิ
งั้นเราควรรีบไปทางนั้น
อย่างที่บอก คุณหยุดไม่ได้
เราไม่เคยหยุด
คุณก็รู้
คุณโคล ยินดีเสมอที่ได้ร่วมงานกับคุณ
เช่นกันครับ คุณมาร์ติน
ผมว่าเราน่าจะออกไปจากตรงนี้นะ
ใช่ ผมก็คิดว่างั้น ก่อนที่สูทเราจะสีซีดหมด
เราอยู่ในฉากกับชายผู้อยู่เบื้องหลังโชว์ที่ยิ่งใหญ่
แพทริก วัตสันคุยกับเอ็ด ซัลลิแวน เรื่องศิลปะการจัดโชว์ และคุณอยู่ที่นั่น
นี่คือสิ่งที่ใช่ว่าทุกคนจะมีสิทธิ์ได้เห็น
คุณกำลังจะได้เห็นเอ็ด ซัลลิแวนยิ้มจริงๆ
จริงๆ แล้ว เขาขึ้นชื่อเรื่องทำทุกอย่าง
เพื่อให้ได้สิ่งที่ใช่มาอยู่หน้ากล้องของพวกเขา
ผมเชื่อมาตลอดว่าความสำเร็จเป็นเรื่องลึกลับ
มันคือการผสมกันระหว่าง สิ่งที่คุณลงมือทำกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับคุณ
รายการของผมมีผู้ชมทั่วประเทศ ต่อสัปดาห์ตั้งแต่ 35 ถึง 50 ล้านคน
ถ้าผมมีสิ่งใดที่มอบให้กับรายการได้
มันคือสัญชาตญาณในการรู้ว่าผู้ชมชอบอะไร
ผมเชื่อว่านั่นคือเคล็ดลับความสำเร็จของผม
ตอนนี้ ทุกท่านครับ
(28 ตุลาคม 1956)
ขอต้อนรับ เอลวิส เพรสลีย์!
(เอลวิสส่ายสะโพก (และคนดูด้วย) ในรายการซัลลิแวน)
(เพรสลีย์ทำให้เรตติ้งซัลลิแวนพุ่งกระฉูด)
(เครือข่ายสถานีโทรทัศน์ชั้นนำ จัดแมตช์แชมเปียนลงจอ)
(ทีวีเรดิโอมิเรอร์)
(ไทม์ - ทีวีของเอ็ด ซัลลิแวน)
คุณให้ความสำคัญกับการที่คนชอบคุณไหม คุณกังวลไหมถ้ามีคนไม่ชอบ
- ใช่ มันกวนใจผม - จริงเหรอ
ผมอยากให้คนชอบผม
และเวลาผมอ่านอะไรที่ฟังดูโหดร้าย
มันบั่นทอนใจผมมาก ผมเองก็อาจจะอ่อนไหวเกินไป
นี่คือรายการของเรา และอย่าลืมนะ
เพื่อผมและครอบครัวผม อย่าลืมแวะไปที่
โชว์รูมของลินคอล์น-เมอร์คิวรี และบอกว่าคุณชอบรายการเรายังไง
ราตรีสวัสดิ์ คุณคือผู้ชมที่ยอดเยี่ยมจริงๆ
ช่วงไหนที่แย่ที่สุดในอาชีพคุณ
มีคนบอกว่าเป็นตอนที่คุณได้ยินว่ามีบางคน
พยายามขายรายการของคุณ ให้กับสปอนเซอร์โดยอาจไม่มีคุณเป็นพิธีกร
เครือข่ายทีวีเสนอไป
เป็นการขอสปอนเซอร์ โดยอาจไม่มีเอ็ด ซัลลิแวนในรายการ
นั่นคือจุดตกต่ำที่สุดเท่าที่เคยมีมา
คืนนั้น พอผมเข้านอน ก็มีโน้ตอยู่บนหมอนจากเบตตี้
เขียนว่า "จะชนะ แพ้ หรือเสมอ หนูก็รักพ่อ"
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ไม่มีประโยคไหนที่สื่อถึง
ความผูกพันของเราสามคนได้สมบูรณ์เท่านี้
และผมรู้ว่าเธอหมายถึงอะไรทันที
คุณนายซัลลิแวน เขาอยู่ด้วยยากไหม หลังจากเหนื่อยมาทั้งวันที่ออฟฟิศหรือสตูดิโอ
ไม่เลยค่ะ ฉันไม่คิดว่าเขาอยู่ด้วยยากเลย
และฉันรู้ว่าในวันที่เขาออกรอบกับเบน โฮแกน
เขาจะน่ารักมากเป็นพิเศษเลยค่ะ
ผมเกลียดคำวิจารณ์แง่ลบ
ผมอารมณ์ขึ้นง่าย
และขอเสียงปรบมือให้กับนีน่า ซิโมน
(วันอาทิตย์ที่ 11กันยายน 1960)
ซิลเวียจะเข้ามาแล้วบอกว่า "พิมพ์มัน เอาใส่ซอง
แล้วพอเสร็จแล้วก็ฉีกมันทิ้ง”
ผมจะทำทุกอย่างยกเว้นฉีกมันทิ้ง
ผมเคยเขียนจดหมายที่เริ่มต้นด้วย
"ถึงคุณแวนฮอร์น คุณมันไอ้ตัวแสบ ขอแสดงความนับถือ เอ็ด ซัลลิแวน"
ในทีวี ผมเป็นตัวของตัวเอง
และนั่นเป็นสิ่งเดียวที่ช่วยผมไว้ได้
ถ้าผมฝืนสร้างรอยยิ้มปลอมๆ ล่ะก็
สาธารณชนคงไล่ผมออกไปแล้ว
เคยมีคนในลินคอล์น-เมอร์คิวรี กลัวที่จะส่งผมไปภาคใต้
เพราะในรายการเรา มีศิลปินนิโกรหลายคนมาออก
และพวกเขากังวล
เกี่ยวกับปฏิกิริยาของ ดีลเลอร์ลินคอล์น-เมอร์คิวรีในท้องถิ่น
คืนนี้เราได้รับข่าวดีมากๆ
ดีลเลอร์ลินคอล์นทั่วประเทศรายงาน ว่ายอดขายลินคอล์นรุ่นปี 1957
พุ่งแซงหน้าปีที่แล้วไปแล้ว
และอย่าลืมว่าปีที่แล้ว เป็นปีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ลินคอล์น
วันนี้ช่างน่าขำ
เราพิสูจน์แล้วว่าความคิดแบบนั้นไร้สาระ
ผมเบื่อเต็มทีแล้ว กับการจับมือกับดีลเลอร์ของลินคอล์น-เมอร์คิวรี
แจกลายเซ็น
แล้วขึ้นมาพูดสโลแกนที่ชวนอ้วก
ผมไม่สนว่าพวกเขาจะรู้สึกยังไง
นักแสดงพวกนั้นจะได้ออกรายการ และถ้าคุณอยากออกไป… เชิญเลย
ผมคิดว่ามันสำคัญมาก ที่รายการของเรา ยังคงมีแนวทางที่ชัดเจน
คือแนวทางของผม
(บาดหมาง)
(ซัลลิแวนอาละวาด)
(ศึกทีวี)
(ต้นทุนทีวีสูง: ลินคอล์นจะเลิกสปอนเซอร์ รายการเอ็ด ซัลลิแวน)
ความสามารถของคุณซัลลิแวนในการรอดพ้น จากผลตอบรับสิ่งที่เขาทำนั้น
เป็นบทพิสูจน์ถึงอำนาจของเขา
เขาไม่อาจถูกล้มได้ เขามีอำนาจมากเกิน
- และตั้งใจทำสุดความสามารถของคุณ - และตั้งใจอย่างสุดความสามารถของผม
รักษา ปกป้อง และคุ้มครอง รัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐอเมริกา
รักษา ปกป้อง…
ครั้งแรกในชีวิตของพวกเรา
ผมกับคุณนายซัลลิแวนได้เข้าร่วมพิธีสาบานตน
และมันเป็นสิทธิพิเศษของชาวอเมริกัน ที่น่าตื่นเต้นอย่างยิ่งจริงๆ
และพวกเราทุกคนในวงการบันเทิง เชื่อว่าประธานาธิบดีเคนเนดี
จะยังคงใช้บุคลากรในวงการบันเทิงต่อไป
เพื่อเป็นแหล่งของความคิดสร้างสรรค์
รวมถึงเป็นทูตสันถวไมตรีต่อประเทศและทั่วโลก
คุณเคยใช้รายการนี้
เป็นเครื่องมือในการ แสดงความรักชาติอยู่บ่อยครั้งเลยนะ
เพื่อสะท้อนสิ่งที่คุณรู้สึกภาคภูมิใจ
เราต้องทำแบบนั้น เพื่อประเทศของเรา
ผมดีใจมากที่แจ็ค เคนเนดีชนะเลือกตั้ง
ถึงเวลาที่คนรุ่นใหม่ของประเทศจะก้าวเข้ามา
และตัดสินใจแทนคนรุ่นเก่า ที่ทำเรื่องพลาดซ้ำแล้วซ้ำเล่า
สวัสดีพี่น้องประชาชน
ในหลายพื้นที่ของประเทศ มีการกระทำที่ไม่ถูกต้องต่อพลเมืองนิโกร
และไม่มีการเยียวยาตามกฎหมาย
ปัญหาเรื่องการแบ่งแยกเชื้อชาติ และการเลือกปฏิบัติยังมีอยู่
ในทุกเมือง ในทุกมลรัฐของสหรัฐฯ
ซึ่งก่อให้เกิดกระแสความไม่พอใจ ที่เพิ่มขึ้นทั่วประเทศ
การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่กำลังจะเกิดขึ้น และหน้าที่ของเรา พันธะของเรา
คือการทำให้การปฏิวัติ การเปลี่ยนแปลง เป็นไปอย่างสันติและสร้างสรรค์สำหรับทุกคน
ดังนั้นผมจึงขอให้สภาคองเกรสออกกฎหมาย
ที่ให้สิทธิชาวอเมริกันทุกคน ได้รับการบริการในสถานที่
ที่เปิดให้บริการแก่สาธารณะ
รวมถึงเพิ่มการคุ้มครองสิทธิ ในการออกเสียงเลือกตั้ง
แต่กฎหมายเพียงอย่างเดียวไม่อาจแก้ปัญหานี้ได้
มันต้องถูกแก้ไขในบ้านของชาวอเมริกันทุกคน
ในทุกชุมชนทั่วประเทศของเรา
โทรทัศน์ หากจะมีคุณค่า
จะต้องมีอะไรที่มากกว่า การร้องเพลง เต้นรำ และตลกโปกฮา
ผมหวังว่าคนในวงการบันเทิง
จะทำหน้าที่พลเมืองของพวกเขาได้อย่างเต็มที่
ความสัมพันธ์ของผมกับเอ็ด ซัลลิแวน กลายเป็นหนึ่งในสิ่งที่รื่นรมย์ที่สุด
- แฮร์รี่ - สวัสดี เอ็ด
หวัดดี เพื่อน ผมตกใจมากเลย ผมนึกว่าจะเจอคุณในสถานที่ถ่ายทำ
- ก็นี่แหละที่ถ่ายทำ - หมายความว่าไง
- ที่นี่เลย ทั้งเมือง - นายกเทศมนตรีเคลลี่ให้คุณทั้งเมืองเลยเหรอ
ทั้งเมืองเลย
เขาให้โอกาสผมได้คุยกับเขา
เกี่ยวกับการแสดงที่ถูกมองว่าเป็นกบฏ
สุดยอดเลย
เขามีด้านที่เป็นมนุษย์นิยมอยู่ในตัว
ในความสัมพันธ์ของเรา ผมสัมผัสตรงนั้นได้
ต่อไปคุณจะได้ชมแฮร์รี่ เบลาฟอนเต
กับมิเรียม มาเคบา และสมาชิกคนอื่นจากคณะเบลาฟอนเต
มีบางคนไม่พอใจที่เขาให้เวทีกับพวกเรา
เพราะแนวทางการเมืองของผม
ตอนนั้นผมทำอะไรกับมิเรียม มาเคบาน่ะเหรอ
เธอคนนี้ร้องเพลงภาษาพื้นเมือง
ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่คนอเมริกันชื่นชอบ
แต่เอ็ดกลับมีท่าทีว่า "มาลองดูกันว่ามันจะเป็นยังไง"
เขาเป็นผู้ให้โอกาส โดยเฉพาะกับศิลปินผิวดำ
ชายคนนี้เปิดโอกาสให้ศิลปินได้มาออกรายการ
ได้แสดงตัวตนและเป็นที่รู้จัก
ขอเสียงปรบมือต้อนรับดังๆ ให้กับมาฮาเลีย แจ็กสันหน่อยครับ
สวัสดีครับ ผมเอ็ด ซัลลิแวน
วันนี้ เราได้รับการเรียกร้อง ให้สำรวจจิตใจและวิญญาณของเรา
และชำระล้างความเกลียดชัง และความกลัวที่ไม่เป็นธรรมต่อเพื่อนบ้านของเรา
การต่อสู้เพื่อเสรีภาพในวันนี้ คือการต่อสู้เพื่ออุดมคติแห่งความเป็นพี่น้อง
ความเกลียดชังและไม่ยอมรับ การแบ่งแยกเชื้อชาติ ศาสนา และอคติ
คือการทรยศต่อจิตวิญญาณ
เมื่อไม่มีการเยียวยาตามกฎหมาย
ผู้คนก็ออกมาเรียกร้องตามถนนและประท้วง
ผมอาจจน แต่ผมก็เป็นคนนะ!
เราขอเรียกร้องให้ทุกคนร่วมกัน ในภารกิจอันยิ่งใหญ่นี้เพื่อความเป็นพี่น้อง
ความเป็นพี่น้องหมายถึงอเมริกาที่เป็นหนึ่งเดียว
และอเมริกาที่เป็นหนึ่งเดียว อาจเป็นความหวังสุดท้าย
ของโลกที่แตกสลายนี้
- ฉันคือ - ฉันคือ
- คนดำ - คนดำ
- ที่งดงาม - ที่งดงาม
- ที่ภาคภูมิ - ที่ภาคภูมิ
- ฉันคือ - ฉันคือ
- ผู้มีคุณค่า - ผู้มีคุณค่า
(วอชิงตัน ดี.ซี. วันที่ 28 สิงหาคม 1963)
"เราถือว่าความจริงเหล่านี้เป็นที่ประจักษ์ ว่ามนุษย์ทุกคนถูกสร้างมาให้เท่าเทียมกัน"
คุณเบลาฟอนเต เราทุกคนได้ยินดร.คิงกล่าวว่านี่อาจ
เป็นวันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับเสรีภาพ ในประวัติศาสตร์สมัยใหม่ของอเมริกา
การได้มาที่กรุงวอชิงตันในวันนี้
สำหรับผมแล้ว เป็นผลรวมของการต่อสู้
ของคนดำอเมริกันหลายชั่วอายุคน ที่พยายามเรียกร้องมโนธรรม
จากพวกเชิดชูคนขาว
และเหตุผลที่ผมยึดมั่น กับสิ่งนี้หนักหนา ก็เพราะผมเชื่อ
ในศักยภาพของประเทศนี้จริงๆ
สวัสดีครับท่านผู้ชม ต้องขออภัยที่ผมหอบ
แต่ประมาณสิบหรือ 15 นาทีก่อน ทุกแหล่งข่าวที่เรามีตอนนี้แจ้งว่า
มีเรื่องน่าเศร้าเกิดขึ้นในดัลลัส
ผมขอยกคำกล่าวนี้ให้คุณฟัง
นี่คือวอลเตอร์ ครอนไคต์ ที่ห้องข่าวของเรา และ…
มีความพยายามลอบสังหารเกิดขึ้น คุณอาจทราบแล้วตอนนี้
ต่อชีวิตของประธานาธิบดีเคนเนดี
อย่างที่คุณพอจะจินตนาการได้ ตอนนี้มีข่าวเข้ามามากมาย
เกี่ยวกับอาการที่แท้จริงของประธานาธิบดี
อย่างหนึ่งคือเขาเสียชีวิตแล้ว นี่ยังไม่สามารถยืนยันได้
เรากำลังรอประกาศอย่างเป็นทางการ
นั่นเป็นหนึ่งในเรื่องที่น่าตกใจที่สุดในชีวิตผม
ผมไม่เคยกล้าคิดเลยว่าในศตวรรษที่ 20
จะมีใครกล้าลอบสังหาร ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา
แบบว่ามันเป็นไปไม่ได้เลยในหัวผม
ใช่ มันกระทบจิตใจผมโดยตรงเลย
เราถามได้ และเราสงสัยได้ ว่าเราจะเดินหน้าจากจุดนี้ได้ยังไง
สำหรับพวกคุณที่รู้สึกหดหู่
จากการลอบสังหารเจเอฟเค
นี่เป็นธรรมชาติของมนุษย์ที่จะกังวลกับวิกฤติ
แต่ความสิ้นหวังจะเกิดขึ้น ก็ต่อเมื่อต้องเผชิญกับฝันร้ายที่ว่างเปล่า
ว่าไม่มีอนาคตแล้ว
นี่คือฤดูกาลที่เต็มไปด้วยความหวัง
ถ้าเราศรัทธาจริงๆ เราจะไม่มีวันสิ้นหวัง
ปี 1964 มาพร้อมกับ เสียงถอนหายใจอย่างโล่งอก
โล่งอกที่ปีซึ่งประธานาธิบดีเคนเนดี ถูกลอบสังหารได้จบไป
และจะมีการเริ่มต้นใหม่
สำหรับพวกเราส่วนใหญ่ เสียงในปี 1964
ก็แค่ผ่านเข้าหูซ้ายทะลุหูขวา
แต่มีเสียงหนึ่งที่ติดอยู่กับเราตลอดเวลา
มันลอยอยู่บนถนนเมืองในยามกลางวัน
และแทรกผ่านหน้าต่างในยามค่ำคืน
จนดูเหมือนว่าแม้แต่อากาศเอง ก็อบอวลด้วยสิ่งนี้
ชาวอเมริกันส่วนใหญ่ เริ่มรู้จักทำนองนี้ ซึ่งยังคงก้องอยู่…
ในเดือนกุมภาพันธ์
เมื่อท่วงทำนองนี้เดินทางข้ามพรมแดน มาถึงสนามบินนานาชาติเคนเนดี
(วันอาทิตย์ที่ 9 กุมภาพันธ์ 1964)
เมื่อวานและวันนี้ โรงละครของเราแน่นขนัด
ด้วยนักข่าวและช่างภาพจากทั่วสารทิศ
และทุกคนเห็นตรงกันว่าเมืองนี้ไม่เคยได้เห็น
ความตื่นเต้นที่หนุ่มๆ จากลิเวอร์พูลกลุ่มนี้สร้างขึ้นมาก่อนเลย
ท่านทั้งหลาย นี่คือเดอะบีเทิลส์
(75% ของผู้ชมทีวีในนิวยอร์ก ชมการแสดงของเดอะบีเทิลส์)
(เดอะบีเทิลส์ดันเรตติ้ง รายการซัลลิแวนขึ้นอันดับหนึ่ง)
ใช้เวลานานมากกว่าประเทศจะกลับสู่ภาวะปกติ
ใช้เวลานานจริงๆ
ไม่มีคำสดุดีหรือคำไว้อาลัยไหน
จะเป็นเกียรติแก่ความทรงจำ ของประธานาธิบดีเคนเนดีได้ดีไปกว่า
(2 กรกฎาคม 1964)
การผ่านร่างพระราชบัญญัติ สิทธิพลเมืองให้เร็วที่สุด
ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาต่อสู้มานาน
รู้ไหม ผมนั่งมองเรื่องราวที่เกิดขึ้นด้านเชื้อชาติ
และสังคม มีการผ่านกฎหมายมากมาย
ที่ว่าด้วยความเท่าเทียม และการเคลื่อนไหวเพื่อยกเลิกการแบ่งแยก
การสู้คดีในศาล และการเคลื่อนไหวที่ใช้กำลังมากมาย
เพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่เราดำรงอยู่ในทุกวันนี้
แล้วคุณมองดูสิ่งที่เกิดขึ้นจากคนที่ทำแบบเดียวกัน
ในทั่วโลก แต่แค่ทำผ่านดนตรี
ดนตรีคือหนึ่งใน เครื่องมือเยียวยาชีวิตที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
ดนตรีคือสิ่งที่ปลอบประโลมใจ
คือภาษาสากล
คือสิ่งที่ทำลายกำแพง
และพลังทางดนตรีที่เรากำลังจะได้ คุณรู้ไหม
มันคือความฝันในวัยเด็ก ที่ผมไม่เคยคิดว่าจะเป็นจริง
(ดีทรอยต์ มิชิแกน ปี 1964)
นี่คือประธานบริษัทโมทาวน์เรคคอร์ด
คุณเบอร์รี่ กอร์ดี้ สวัสดีครับ เบอร์รี่
เหตุผลที่เราตั้งโมทาวน์ขึ้นมา เพราะเบอร์รี่จะทำเพลงให้เรา
ส่งไปขายให้ค่ายอื่น แล้วพวกเขาก็ไม่จ่ายเรา
เราอ่อนหัดในช่วงแรก มันยากมาก
คือมันยากเสมอ
แม้ตอนที่เราเป็นโมทาวน์แล้วก็ตาม
สมัยที่เราเริ่มต้นกันในดีทรอยต์
มีพื้นที่อย่างโกรสส์พอยต์ บลูมฟีลด์ฮิลส์ เดียร์บอร์น
และสถานที่แบบนั้น ถ้าคุณเป็นคนดำ
คุณไม่ควรจะไปอยู่ในบริเวณนั้นเด็ดขาด
เพราะคุณคือคนดำ
ถ้าตำรวจจับคุณ คุณต้องมีงานทำ
และคุณต้องมีหลักฐานติดตัว ที่ระบุว่าคุณทำงานให้ใคร
ดังนั้นอัลบั้มยุคแรกของผมบางปก
ผมไม่ได้ใช้รูปหน้าคนดำเลย
เพราะผมไม่อยากให้คนตัดสินแค่จากหน้าปก
แล้วเราก็เริ่มได้รับจดหมาย จากเด็กผิวขาวในพื้นที่นั้น
"นี่ เรามีอัลบั้มเพลงของคุณนะ"
"เราชอบเพลงของคุณมาก"
"แต่พ่อแม่เราไม่รู้ว่าเรามี"
"เพราะถ้าพวกเขารู้ เราอาจถูกบังคับให้ทิ้งมันไป"
สำหรับโมทาวน์ ดิเอ็ดซัลลิแวนโชว์คือที่สุดแล้ว
คุณแสดงได้ดีเลย
ถ้าการแสดงเป็นที่นิยม เอ็ด ซัลลิแวนจะต้องเชิญแน่นอน
มันเป็นวัฒนธรรมอเมริกัน
และการที่โมทาวน์ได้มีส่วนร่วมด้วย
มันคงเป็นความฝันที่เป็นจริงสำหรับผม
(วันอาทิตย์ที่ 3 พฤษภาคม 1964)
ที่อยู่บนเวทีนี้คือ
นักร้องดาวรุ่งวัย 13 ปีที่น่าทึ่งจากดีทรอยต์
สตีวี วันเดอร์
สตีวี วันเดอร์ตัวน้อย…
อายุ 13 ปี แสดงเพลง "ฟิงเกอร์ทิปส์"
นั่นสุดยอดมากสำหรับผม
เพราะเด็กตาบอดผิวดำ ตัวเล็กๆ คนนี้ได้ออกทีวีระดับประเทศ
การได้ออกโทรทัศน์ครั้งสำคัญครั้งแรกของเรา
เชิญต้อนรับเขาอย่างอบอุ่นหน่อยครับ
ขอบคุณครับ คุณซัลลิแวน!
ตอนนี้ผมอยากให้คุณปรบมือ
กระทืบเท้า กระโดดขึ้นลง หรือทำอะไรก็ได้ที่อยากทำ
เขายืนอยู่บนนั้น เล่นฮาร์โมนิก้า และร้องสดให้คนทั้งอเมริกาได้ฟัง
พร้อมกับผู้ชมผิวขาวในสตูดิโอ ที่ปรบมือไปกับเขา ว้าวเลย
วันเดอร์น้อยของผม วิเศษมาก
- เอาล่ะ ทุกคนร้องว่า "เย่!" - เย่!
- ร้อง "เย่!" - เย่!
- เย่!
โอ้ เย่
ผู้คนต่างพุ่งเป้าไปที่ความเป็นไปได้ รู้ไหม รายการเอ็ด ซัลลิแวนมีความเป็นไปได้
และนั่นทำให้มันพิเศษจริงๆ เวลาเขาชอบเรา
สำหรับผมแล้ว ดูเหมือนว่า ในเมื่อคุณกำลังใช้คลื่นสาธารณะ
สิ่งที่คุณหรือโทรทัศน์จะทำได้อย่างน้อยที่สุด เพื่อแลกกับอภิสิทธิ์อันสูงส่งนี้
คือการพยายามทำบางสิ่ง เพื่อให้คนใกล้ชิดกันมากขึ้น
ซีบีเอสภูมิใจเสนอรายการนี้ในระบบสี
และตอนนี้ เอ็ด ซัลลิแวน
ศิลปินโมทาวน์ได้รับการปฏิบัติ ด้วยความเคารพอย่างสูงสุดจากเอ็ด
แต่มีบางอย่างที่พิเศษระหว่างเขากับเดอะซูพรีมส์
ก่อนยุคของเดอะซูพรีมส์และซาวด์ของโมทาวน์
ดนตรีคนดำถูกเรียกว่าเพลงของพวกผิวสี และไม่มีใครเปิดในวิทยุเลย
ผมรู้ว่าคนทั่วอเมริกาและแคนาดา กำลังฟังอยู่ มันยอดเยี่ยมมาก
และเราก็ทำให้มันเป็นที่ยอมรับได้
โมทาวน์ทำให้การฟังเพลงของพวกเรา เป็นเรื่องที่ยอมรับได้
เชิญต้อนรับเดอะซูพรีมส์อย่างอบอุ่นหน่อยครับ
สำหรับผม การได้เห็นเธอบนหน้าจอครั้งแรก
ทั้งสวยสง่าและงดงาม นั่นเปลี่ยนชีวิตผมเลย
เอ็ดรักโมทาวน์ เขารักเดอะซูพรีมส์ เขารักเดอะเทมป์เทชันส์
พวกเขาอยู่นี่แล้ว
ตอนนั้นเราคลั่งไคล้ศิลปินเหล่านั้นมาก
ไม่ใช่แค่ครอบครัวของเรานะ
แต่ทั้งละแวกบ้านจะหยุดทุกอย่าง แล้วไปดูการแสดงนั้นกัน
พวกเราจะลงไปทางใต้ และตอนที่ไปถึงครั้งแรก
เวทีอยู่ตรงกลาง คนผิวขาวอยู่ทางนี้ คนผิวดำอยู่ทางนั้น
และพวกเขาไม่มองหน้ากันเลย
แค่ปีเดียวถัดมา เราลงไปที่นั่น เห็นหนุ่มผิวขาวควงแฟนสาวผิวดำ
หนุ่มผิวดำควงแฟนสาวผิวขาว ทุกคนเต้นและร้องเพลงด้วยกัน
มีช่วงเวลาดีๆ ด้วยกัน ด้วยเสียงดนตรีนั้น
ศิลปินของผมได้ขึ้นหน้าจอ ในบ้านคนอเมริกันนับล้าน
พร้อมๆ กับศิลปินเพลงป๊อปผิวขาว ที่ยิ่งใหญ่ในยุคนั้น
ฉันรู้สึกว่ามันคือทศวรรษที่น่าตื่นเต้น
ในประวัติศาสตร์ดนตรีอเมริกัน
โซลคืออะไร
โซลมันยากที่จะอธิบายนะ
ฉันคิดว่ามันคือการที่ทุกคนทำในสิ่งที่ตัวเองเป็น
ฉันว่าคุณก็ทำในสิ่งที่ตัวเองเป็น มาตลอด 22 ปีบนรายการนี้
รายการที่ยิ่งใหญ่นี้ เอ็ด ดังนั้น…
และฉันคิดว่าคุณมีความเป็นโซลมากเลย
- ขอบคุณนะ - ค่ะ
- คนทั้งโลกต่างก็ดูเอ็ด ซัลลิแวน - ใช่
และการได้ออกรายการนั้นสำหรับพวกเรา เรารู้ดีว่านี่คือโชว์ที่ต้องไปให้ได้
เราเพิ่งออกผลงานบันทึกเสียงชิ้นแรก
และคุณต้องมีโชว์ใหญ่หนึ่งครั้ง ที่จะพาให้คุณดังเปรี้ยง
ดังนั้นพวกเราจึงซ้อมหนักมาก
(เดอะแจ็กสันไฟฟ์ในรายการเอ็ด ซัลลิแวน)
ผมเป็นพวกคลั่งความสมบูรณ์แบบ ผมต้องทำให้มันเป๊ะ
และผมอยากให้เพลง ฟังเหมือนกับเปิดจากแผ่นเสียง
ตอนนี้ขอเชิญพบกับห้าพี่น้องจากแกรี อินเดียนา
ที่มีอายุตั้งแต่สิบถึง 18 ปี
ผมตื่นเต้นมาก เพราะผมพูดว่า
"นี่คือโอกาสของเรา เราต้องทำให้ดีที่สุด"
- คุณจะท้องไส้ปั่นป่วน - ใช่เลย เหมือนผีเสื้อบินว่อน
แล้วมันก็ขึ้นอยู่กับพวกเรา ว่าจะใช้โอกาสนี้ยังไง
พวกเขาคือวงที่สุดยอดจริงๆ ขอต้อนรับ เดอะแจ็กสันไฟฟ์
คืนนั้นมันเหมือนเปิดตัวเราเลย
คืนนั้นเด็กๆ ทั่วอเมริกา ตกหลุมรักเดอะแจ็กสันไฟฟ์
เช้าวันจันทร์ โทรศัพท์ก็ดังสนั่นไปทั่ว
สโมสรทั่วประเทศต่างแย่งกันจองตัวพวกเขา
ไมเคิล แจ็กสันตัวน้อยและพี่ๆ ของเขา กลายเป็นปรากฏการณ์ของจริง
มานี่หน่อยได้ไหม
ยินดีด้วยนะ
ในวันที่ 7 กรกฎาคม พี่น้องห้าคนนี้จะเริ่มทัวร์ฤดูร้อน
ด้วยการแสดงหนึ่งคืนที่เมดิสันสแควร์การ์เดน
และพวกเขาจะทำลายทุกสถิติทั่วประเทศแน่นอน
- ดีใจมากที่พวกเธอมา ขอบใจ - ขอบคุณครับ
รายการทำในสิ่งที่ผมอยากให้ดนตรีของเราเป็น
คือเป็นของทุกคน
มันทำลายกำแพงทั้งหลาย
และเชื่อมผู้คนเข้าด้วยกัน
- คุณจะทำรายการต่อไปอีกนานแค่ไหน - ผมไม่รู้เลย
เราคุยกันเรื่องนี้เมื่อวันก่อน มันเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเรา
และเป็นส่วนสำคัญมากๆ ของชีวิตผมเลย
และผมก็สนุกกับมันมาก ผมชอบคนในวงการบันเทิงนะ
ผมชอบอยู่กับพวกเขา พวกเขาสนุกดี
คุณรู้ไหมว่าตอนที่คุณร้องเพลงนั้น ได้อย่างไพเราะจับใจ ผมคิดว่า
และทุกคนที่ฟังอยู่น่าจะคิดแบบเดียวกัน
สิ่งที่โลกต้องการตอนนี้ คือความเป็นมิตรแบบที่วงการบันเทิงมี
- ฉันเห็นด้วย - เข้าใจไหม
ความเป็นมิตรแบบที่วงการเรารู้จักกันมานาน
- วงการบันเทิงมีสิ่งนั้น - มีแน่นอน
ถ้าทั้งโลกมีมันด้วยล่ะก็ นั่นคงเยี่ยมไปเลย
- มาสนุกกับ… - ขอบคุณ
มันเป็นเรื่องหนึ่งที่จะมอง การเปลี่ยนแปลงของสหรัฐฯ
ผ่านมุมมองของสิ่งที่ดร.คิงนำมาเสนอ
ทั้งการก่อกบฏครั้งใหญ่ของคนดำ และขบวนการสิทธิพลเมือง
แต่ขบวนการนั้นคงไม่มีทางอยู่ได้นาน
และเข้มข้นขนาดนั้น หากไม่มีพลังอันแยบยลอยู่เบื้องหลัง
และพลังที่ละเอียดอ่อนนั้น ก็คือช่วงเวลาแบบเอ็ด ซัลลิแวน
นั่นหมายความว่าเอ็ด ซัลลิแวนจะทำรายการต่อ
นานที่สุดเท่าที่ทำได้เลยใช่ไหม
นั่นแหละที่ผมต้องการ
แต่สปอนเซอร์กับเครือข่ายทีวี จะเห็นด้วยไหม ผมไม่รู้นะ
ผมไม่รู้เลยว่าผมจะทำอะไร ถ้าไม่มีรายการนี้ให้คอยเฝ้ารอ
ไม่มีสิ่งอื่นในชีวิตคุณ ที่จะเติมเต็มตรงนี้ได้เลยเหรอ
ไม่มี
ผมไม่รู้เลยว่าจะทำยังไงถ้าไม่มีมัน
- คุณคงจะ… - ผมคงจะหลงทาง
ตอนที่เรตติ้งของเราตกครั้งแรก
ผมบอกตัวเองว่า "คงเป็นเพราะอากาศ"
แต่พอเราตกลงไปอยู่ที่ 37
ผมรู้เลยว่าไม่ใช่เพราะอากาศแน่
ผู้ชุมนุมเพื่อสันติภาพนับพัน เดินขบวนไปที่เพนตากอน
แต่ผมสัญญาว่าจะลงมือทำ
ผจญภัยอวกาศสำหรับผู้ใหญ่ครั้งแรก เริ่มฉายวันพฤหัสนี้
ปลิวไปตามลม
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วและเร่งรีบ
จนคุณแทบจะไม่มีโอกาสได้พักหายใจเลย
ก่อนที่คุณจะจากไป คุณก็รู้ เอ็ดดี้
- "จูบผม" - จูบราตรีสวัสดิ์ผม
- ลาก่อน - ลาก่อน เอ็ดดี้
(การอำลาครั้งใหญ่แด่เอ็ด ซัลลิแวน)
ปรากฏการณ์ของรายการเรา คือข้อพิสูจน์ว่าปาฏิหาริย์ยังเกิดขึ้นได้
ขอเสียงปรบมือดังๆ ให้พวกเขาทั้งคู่ครับ
ผมก็แค่ผู้ชายธรรมดา
ที่ดันได้รู้จักคนที่มีชื่อเสียง
และจัดปาร์ตี้ให้เพื่อนๆ ของเขา แล้วพูดว่า "ดูสิ ใครมางานผม"
เป็นเวลานานแล้ว ที่ทุกคนมาร่วมงานเลี้ยงเหล่านั้น
- เราอยู่นี่แล้ว - เพิร์ล ขึ้นมาบนนี้
(โรงละครเอ็ด ซัลลิแวน)
ผมมีเวลาที่ดีมากจริงๆ
ผมต่อสู้เพื่อสิ่งที่ผมเชื่อมั่นอย่างเต็มที่
และผมไม่มีข้อกังขาใดๆ เลยแม้แต่น้อย
ขอบคุณทุกท่านมากๆ
ราตรีสวัสดิ์
(ตลอด 23 ปี เอ็ด ซัลลิแวน เลือกศิลปินทุกคนที่มาแสดงด้วยตัวเอง)
(ในคืนวันอาทิตย์ของเขา)
(นักแสดงกว่า 10,000 ชีวิต ตลอดรายการ 1,100 ตอน)
(ในปี 1971 ดิเอ็ดซัลลิแวนโชว์ก็ได้ลาจอ)
(สามปีหลังจากนั้น เอ็ดเสียชีวิต)
(ร่วมแสดงโดย)
(เรย์ ชาร์ลส์ และบิลลี่ เพรสตัน)
(แจ็กกี วิลสัน)
(โบ ดิดด์ลีย์)
(โทนี่ ฮาร์เปอร์)
(เจมส์ บราวน์)
(ไอค์และทีน่า เทอร์เนอร์)
(แกลดีส์ไนต์แอนด์เดอะพิปส์)
(แฮร์รี่ เบลาฟอนเต)
(แนท คิง โคล)
(โทนี่ มาร์ติน และแนท)
(เอลวิส เพรสลีย์)
(นิน่า ซิโมน)
(มาฮาเลีย แจ็กสัน)
(เดอะบีเทิลส์)
(สตีวี วันเดอร์)
(เดอะแจ็กสันไฟฟ์)
(เดอะซูพรีมส์)
(ซันเดย์เบสต์)
(ด้วยความระลึกถึง ซาชา เจนกินส์ 1971–2025)
(คำบรรยายโดย เบญจพร กวินทร์)