Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Każdy w Ohio chce zostać Buckeyem.
Ohio State kojarzy się ze zwycięstwem.
Jesteśmy zwycięzcami.
Nie można przecenić wpływu wydziału sportowego Ohio State.
To nasza duma.
- O-h! - I-o!
To wciąż jeden z najlepiej wyposażonych, najlepiej finansowanych
i najbardziej wystawnych wydziałów sportowych w kraju.
Wyznacza standardy sportów akademickich.
Sportowiec Buckeye na Ohio State jest jak superbohater.
Byłem dumny z bycia Buckeyem.
To była wielka rzecz.
Byliśmy sportowcami Ohio State.
O to w tym wszystkim chodziło. Mieliśmy to we krwi.
Buckeyes to religia.
Wierzyliśmy w Uniwersytet Stanowy Ohio.
Wierzyliśmy w szkarłatno-szare barwy.
Dopóki nie poznaliśmy prawdy.
SKANDAL W OHIO
UNIWERSYTET STANOWY OHIO COLUMBUS, OHIO
CISZA! NAGRANIE
Nadużycia seksualne
sięgające 40 lat wstecz na Uniwersytecie Stanowym Ohio.
Ohio State prowadzi śledztwo przeciwko byłemu trenerowi drużyny zapaśniczej,
doktorowi Richardowi Straussowi.
Dziś, tylko na Czwórce, ofiara, która podaje się za jedną z osób
stojących za rozpoczęciem śledztwa, opowie o tych oskarżeniach.
Gdy w 2018 r. zaczęłam zajmować się tą sprawą,
dotyczyła jednego człowieka, zapaśnika z Ohio State,
który rzekomo był molestowany przez drużynowego lekarza.
Z początku pomyślałam, że to nie może być prawda. Ciekawe, czy to prawda.
Mówił jednak prowokacyjne rzeczy,
że uczelniany lekarz
molestował nie tylko jego, ale też innych sportowców.
Miało to trwać dziesiątki lat.
Zaczęły pojawiać się następne ofiary.
Kolejny były student...
Dwóch kolejnych byłych zapaśników wyznało...
Coraz więcej osób oskarża...
To był kamień poruszający lawinę.
Dziś nowe informacje o molestowaniu seksualnym
przez lekarza drużyny zapaśniczej na Ohio State.
Kim był oskarżony lekarz?
Nie mogłam znaleźć żadnych informacji na jego temat.
Ciężko znaleźć choćby zdjęcie tego doktora Richarda Straussa.
Na samej uczelni znajduje się niewiele jego zdjęć.
Ten człowiek to zagadka.
To przedziwne.
Jakby ktoś to zrobił celowo.
Przez to sprawa niepokoiła jeszcze bardziej.
UNIWERSYTET STANOWY OHIO
W mojej rodzinie wszyscy kochają Buckeye.
Gdy odwiozłam
mojego najstarszego, 18-letniego syna
do akademika Ohio State, płakałam po wyjściu z budynku.
Ale pomyślałam, że trafił w dobre ręce.
Jest na Uniwersytecie Stanowym Ohio.
Tych mężczyzn też odwożono na tę uczelnię.
Chcę wiedzieć, dlaczego im to zrobiono.
Jakim cudem seksualny drapieżca mógł pracować na tej uczelni
przez 20 lat? Jak to się stało?
Gdy skandal na Ohio State wyszedł na jaw...
Pomyślałem,
że chyba nie chcę się w to zagłębiać.
To byłoby jak wejście do króliczej nory, na co nie byłem wtedy gotowy.
Dlatego dałem sobie spokój.
Uczę w szkole publicznej i pewnego dnia
siedziałem sobie w pokoju nauczycielskim
i ktoś zaczął o tym rozmawiać.
I...
jeden z nauczycieli, starszy facet,
powiedział: "Nie mogę w to uwierzyć.
Gdyby mnie to spotkało,
nakopałbym temu kolesiowi".
Pomyślałem sobie, że gość nie ma pojęcia, o czym mówi.
Potem uznałem,
że muszę o tym powiedzieć. Cholera. Zaczynamy.
Buckeye reprezentuje Dan Ritchie.
Zostań na nogach!
Nie przeleć przez plecy! Nogi!
Początkowo zacząłem uprawiać zapasy, bo tata uznał to
za świetny sport dla mnie.
Miałem nabrać krzepy
i formy.
Wtedy byłem chuderlakiem.
Coś mnie jednak przyciągało do zapasów.
Dałem się im ponieść.
Stały się częścią mnie.
Było niesamowicie.
Lubię być niezależny, polegać tylko na sobie.
Wiedziałem, że jeśli będę ciężko pracował,
będę miał szansę wygrywać.
Pracowałem ciężko...
i wygrywałem.
Na początku sezonu trener ze szkoły średniej
pokazał mi ranking
i oznajmił, że jestem na pierwszym miejscu w stanie.
Co takiego? Wiesz. Dla mnie to była niesamowita sprawa.
Wiele osób wątpiło w zdolności Ritchiego,
bo jest ze szkoły z południa stanu, lecz on dominuje od początku roku.
Przez cały sezon
byłem niepokonany i wygrałem turniej stanowy.
Mistrzem stanowym w roku 1988
zostaje Dan Ritchie.
Dan Ritchie!
W ten sposób dostałem
stypendium z Ohio State.
UNIWERSYTET STANOWY OHIO
Zacząłem studia w 1988 r.
W moim miasteczku mieszkało 32 tysiące osób.
Na samej Ohio State
studiowało 50 tysięcy. To było niesamowite.
Uznałem, że skoro jestem zapaśnikiem,
nie będzie problemu ze znalezieniem kumpli.
Od razu znalazłem wspólny język ze współlokatorem,
również zapaśnikiem, Mikiem Schyckiem.
Gdy poznałem Dana,
miał fryzurę
w stylu Vanilla Ice'a.
Pomyślałem: "To mój współlokator? No nie".
Ale szybko zostaliśmy najlepszymi przyjaciółmi.
Obaj kochaliśmy zapasy. Bardziej niż kochaliśmy.
Zapasy były
dla mnie wszystkim.
Tak było od dziecka.
Dawaj, Mike!
W dzieciństwie byłem waleczny.
Współpracując,
zajdziemy do turnieju stanowego.
W ósmej klasie pokonałem starszaka. Pojechałem na zawody stanowe.
Byłem pierwszym ósmoklasistą, który tego dokonał.
W pierwszej klasie walczyłem w finałach stanowych. Byłem drugi.
W drugiej klasie byłem trzeci.
Potem wygrałem dwa lata z rzędu.
Nasz mistrz w wadze 76 kg, Mike Schyck.
Wiele szkół
wysyłało do mnie listy i chcieli mnie ściągnąć do siebie.
Dostałem też list
od samego szefa zapaśników Ohio State, Russa Hellicksona.
Był dwukrotnym olimpijczykiem
i jednym z najlepszych trenerów w kraju.
Panowie,
siedzę w rogu jako trener.
Widzę za mało walki.
Zaczynał pracę jako nowy trener na Ohio State
i obiecywał zwycięstwa.
Chciałem wygrywać. Nie chciałem wymówek.
Na pewno do końca życia
będziecie w najlepszej formie.
Hellickson ściągnął swojego asystenta, Jima Jordana.
Jordan był legendą.
Oglądałem, jak wygrywał swój pierwszy tytuł NCAA.
A rok później obronił tytuł mistrzowski.
Gość był niesamowity.
Nie wybrałem Ohio State z uwagi na jego renomę,
ale przez Russa Hellicksona i Jima Jordana
oraz tworzony przez nich program.
Chcieli pójść na całość. Ja też tego chciałem.
Zespół Ohio State
miał dać mi szansę spełnić marzenie nie tylko o mistrzostwie krajowym,
ale też mój wielki sen
o zdobyciu mistrzostwa olimpijskiego.
Olimpijczyk Russ Hellickson
mógł pomóc mi w jego realizacji.
Każdy znał Jima Jordana.
Gość był bestią.
Bardzo religijny, uczciwy... Porządny facet.
A jednocześnie potrafił spuścić łomot.
To był idealny facet.
Po dość zaciętej walce
podszedł do mnie Jim i powiedział, że świetnie mi poszło.
Oznajmił, że wezmą mnie do drużyny.
Bardzo się z tego powodu ucieszyłem.
Bardzo.
Widziałem potencjał w Ohio State.
Z takimi ludźmi mistrzostwo kraju
jest do zrobienia.
Przed rozpoczęciem roku akademickiego musieliśmy przejść
badania lekarskie.
W szkole średniej robiło się
okrojone badania z lekarzem rodzinnym. Człowiek wszedł i wyszedł.
Tutaj było inaczej.
To były rozszerzone badania
z różnymi etapami.
Na jednym etapie dopasowywało się ochraniacz na zęby,
na innym
badali ciśnienie tętnicze, a na kolejnym odruchy.
Wreszcie stanęliśmy
w kolejce
do gabinetu.
Kolejka była długa...
SALA BADAŃ
...a niektórzy starsi studenci mówili: "Trochę wam to zajmie".
Mówili też: "Spodobasz się doktorkowi".
Szydzili, a ja nie miałem pojęcia,
o co im chodzi.
Przyszła moja kolej.
Wszedłem do gabinetu, a naprzeciwko mnie siedział lekarz.
Miał siwe włosy
i poczułem się swobodnie, bo był miłym gościem.
Przedstawiono nam
doktora Straussa jako szanowanego
lekarza sportowego na Ohio State.
Doktor Richard Strauss jest internistą
i specjalistą medycyny sportowej na Uniwersytecie Stanowym Ohio
oraz redaktorem czasopisma medycznego Physician and Sports Medicine.
Był doktorem Richardem Straussem z Uniwersytetu Stanowego Ohio,
o czym świadczyła plakietka na jego piersi.
Badał mnie od stóp do głów,
bo w zapasach
dolegliwości skóry mogą wykluczyć
z uprawiania tej dyscypliny.
Badał mnie pod pachami, sprawdzał parametry życiowe...
A potem kazał mi zgasić światło.
Następnie usiadł na taborecie
i...
klepnął mnie w nogę i powiedział: "Dobra, ściągaj je".
Było ciemno. Nic nie było widać.
Popatrzyłem na niego, a on trzymał pióro świetlne.
Stałem sobie
i patrzyłem na gościa, który trzyma w ustach latarkę
na wysokości mojego krocza
i oglądam czubek jego głowy.
To naprawdę dziwne.
Potem chwycił mnie za penisa
i zaczął nim poruszać.
Zamurowało mnie.
Człowiek tylko
stara się
nie dostać erekcji. Poważnie.
Myślisz sobie wtedy... Zaczynasz kwestionować
własną orientację. Myślisz: "Co jest grane?".
Robił to, nim zdążyło się coś powiedzieć.
Twierdził, że jest skrupulatny.
Po wyjściu wszyscy
sobie żartowali, bo nie wiedzieliśmy,
co się w ogóle stało.
Na pewno wychodząc,
miałem bardzo zdziwioną minę. Nic nie kumałem.
A potem wszyscy drą z ciebie łacha.
To nie było w porządku, ale pogodziłem się z tym.
To nie był też temat do swobodnych rozmów.
Macie biec z całych sił przez 1,5 kilometra.
Zapamiętajcie czasy.
Trenerzy nie reagowali.
Nic sobie z tego nie robili. Skupiali się na trenowaniu.
Gotowi? Start!
Pochodzę z konserwatywnej rodziny, w której wykonywało się polecenia.
Robisz to. Trener coś mówi i to robisz. Trener każe iść tam i tam idziesz.
Nie wiedziałem, o co tam chodziło, ale chciałem uprawiać zapasy.
- O-h! - I-o!
Z biegiem sezonu zapaśniczego
Russ i Jimmy
wyciskali z nas siódme poty.
Są trzy kroki do osiągnięcia sukcesu.
Dziś skupimy się na sile.
Z przeciętnego zapaśnika
stałem się bardzo dobrym.
Moja kariera toczyła się świetnie. Wszystko wygrywałem.
Schyck świetnie się wymyka.
Zachował pozycję
i będzie próbował przyszpilić. Tak jest! Wygrywa.
Większość drużyny była świetna.
Proszę bardzo. Mistrzem zostaje junior z Ohio State.
Czy doktor Strauss mnie wkurzył? Tak, ale chyba ten gniew
pomógł mi lepiej sobie radzić i osiągać więcej.
Chyba potrzebowałem takiego gniewu.
Tak jak inni, gdy wchodziłem na matę,
byłem tam. Byłem tam.
Kłopoty ze stopniami, dziewczynami, doktorem Straussem
lub czymkolwiek innym po prostu znikały.
Ritchie, 21 do 9 i dwa.
Niezły wynik jak na pierwszoroczniaka.
Umiałem to sobie poukładać, schować tam, gdzie nie będzie mi to przeszkadzać.
Przez jakiś czas to działało.
Jednak robiło się gorzej.
Doktor Strauss był lekarzem
naszej drużyny.
Gdy komuś coś się stało, musiał iść do niego.
Jeśli potrzebowałeś lekarstw,
szedłeś do niego.
Jeśli miałeś kontuzję, szedłeś do niego.
I za każdym razem
badał nas po całości,
kończąc na genitaliach. Sto na sto.
Nigdy nie nosił
rękawiczek.
Dotykał nas gołymi rękami.
Jedną dłonią chwytał za jądra.
Dotykał ich
jak piłeczek antystresowych.
W tym samym czasie pyta mnie, jak mi idzie na studiach,
czy mam dziewczynę,
czy jestem aktywny seksualnie.
Robił nie tylko to. Twarz miał w takim miejscu,
że czuło się jego oddech na kutasie.
Czułem, że coś jest nie tak, ale byłem naiwnym dzieciakiem z koledżu,
a akademickie zapasy to nic łatwego.
Uczy się nas radzić sobie z problemami.
Dlatego...
nigdy nie narzekałem.
Ale byłem tam bardzo często. Zanim skończyłem koledż,
moja teczka miała kilka centymetrów grubości.
Byłem u niego setki razy, bo stale łapałem kontuzję.
Zapasy to brutalny sport.
To w sumie walka uliczna z zasadami.
Można się nieźle potłuc.
Pamiętam, że miałem skręconą kostkę
i doktor Strauss
zrobił mi prześwietlenie i przyglądał się zdjęciom.
Potem kazał mi wstać i się rozebrać.
Chwycił taboret, podszedł do mnie i znowu wykonał badanie genitaliów,
by sprawdzić, czy rekonwalescencja przebiega poprawnie
i nie mam powiększonych węzłów chłonnych.
Porównywał mnie do konia czystej krwi, który musi biegać.
Dlatego potrzebne mi są te wszystkie badania.
Nigdy nie postrzegałem siebie jako ofiarę.
Mam mentalność sportowca i jeśli jest problem,
należy go rozwiązać.
I naszym rozwiązaniem, jako sportowców, było lekceważenie tej sprawy.
Tak po prostu lekceważyliśmy to.
Chłopaki ciągle żartowali,
że muszą iść do lekarza, a jak było nas więcej,
mówili, żebyśmy pilnowali jajek.
Miał przezwiska.
Nazywaliśmy Straussa doktorem "lepkie ręce" lub "lepkie palce".
Ktoś nazwał go "doktorem wesołkiem". Zaczęło się robić bardziej bezpośrednio.
"Stary, o co chodzi temu typowi?".
To był sprośny sekrecik, wokół którego chodziliśmy na palcach
i nie dotykaliśmy go,
bo byliśmy Buckeye.
Trudno znaleźć
większych macho niż sportowcy i zapaśnicy ze Środkowego Zachodu.
W tej historii jest ogromny pierwiastek męskości.
Napisałem artykuły o Ohio State dla Sports Illustrated.
Z ekipą Buckeye identyfikują się miliony osób,
a to głównie dzięki środkowozachodniej hardości.
Dla facetów oznacza to naśladowanie archetypu wojownika.
Chodzi o niezniszczalność i dominację.
A dla sportowców chodzi o coś jeszcze więcej.
Wszystko inne jest gniewnie odrzucane.
Widzę, jak ludzie jojczą i narzekają. Widzę ludzi patrzących jak zbity pies,
bo ktoś im coś zabrał.
Panowie, to jest twardy sport. To twardy sport!
Jeśli wam to nie pasuje, to wynocha stąd!
Spójrzcie z takiej perspektywy na sytuację ze Straussem.
Co się dzieje?
Ktoś cię fizycznie zdominował. Gdy tak się dzieje,
zapaśnik przegrywa.
A jeśli jest dwa razy mniejszy niż ty?
W sporcie to niedopasowanie.
W tym świecie stajesz się gorszym mężczyzną.
A co jeśli ktoś molestuje cię seksualnie?
Czy chętnie o tym porozmawiasz?
Przyznasz się do tego?
A jeśli tak, to czy inni będą chcieli
cię wysłuchać?
Pewnego razu mama spytała mnie, czy mówiłem Russowi lub Jimowi
o sprawach, które teraz wychodzą na jaw.
Odparłem, że powiedzenie im, sugerowałoby, że nic nie wiedzą.
Trenerzy wiedzieli.
Chłopaki skarżyli się Jimowi Jordanowi
na doktora Straussa.
Jeden zapaśnik spytał,
dlaczego ten gość ciągle musi badać nam jaja i fiuty.
Jim Jordan odpowiedział: "Gdyby zrobił mi coś takiego,
złamałbym mu kark jak suchą gałązkę".
Czyli wiedział.
Russ także.
To, co doktor Strauss
mógł robić ze sportowcami
podczas badań lekarskich
lub wizyt kontrolnych wydaje się nie do przyjęcia,
lecz nikt mi tego nie zgłaszał.
Wydawało mi się, że jest odrobinę zbyt inwazyjny.
Rozumiesz?
Podczas ważenia zawsze za bardzo obłapiał chłopaków.
Zawsze ich dotykał,
obracał.
Chwytał ich w talii
i okręcał.
A gdy badał skórę, zawsze jej dotykał.
Pewnego razu powiedziałem: "Za bardzo ich macasz".
Odparł, że jest skrupulatny.
Dodałem, że niektórym to przeszkadza i są bardzo wyczuleni na tym punkcie.
Tylko wzruszył ramionami.
Jedna pogawędka i nic się nie zmieniło.
W tamtych czasach
faceci nie gadali o orientacji ani o uczuciach.
Dla trenerów mogła to być niewygodna sytuacja
i po prostu przymknęli oko.
Russ Hellickson to przybrany ojciec w Columbus w stanie Ohio.
Jeśli uzna, że pozbycie się tego typa nie jest ważne,
przystajesz na to.
"ZAMKNIJ SIĘ I TRENUJ"
Niektórym udało się tak odnieść sukces.
Ja nie należałem do tej grupy.
Był to dla mnie problem wewnętrzny,
blokujący mnie przed wykonywaniem rzeczy,
które wiedziałem, że potrafię zrobić.
Bardzo się wstydziłem,
że nie jestem na tyle twardy, żeby to udźwignąć.
Gdy ludzie słuchają tych historii,
wielu facetów mówi nam,
że nakopaliby temu kolesiowi,
zrobili to i tamto.
"Jak to, dotykał cię? Czemu nie spuściłeś mu łomotu?"
Straussowi nigdy nie towarzyszyła
pielęgniarka lub trener.
Zawsze było się z nim sam na sam.
Zawsze.
To było jego słowo przeciwko twojemu.
Owszem, mogłem
trzasnąć go w łeb. I co wtedy?
Wyszedłbym z gabinetu, w którym leży znokautowany staruszek.
Gość pracował na tej uczelni
od 1979 r.
Co mam teraz zrobić?
Przecież wykopią mnie z uczelni.
On zachowałby pracę i wciąż robiłby swoje,
a ja straciłbym stypendium.
Stawka była zbyt wielka.
Nie byłem bogaty.
Nie spałem na forsie.
Stypendium było bardzo ważne.
Byliśmy bezsilni.
Ja chciałem być tylko mistrzem kraju.
Nie miałem zamiaru
zadzierać z wielkim Uniwersytetem Stanowym Ohio.
I szczerze? Nie myślałem wtedy,
że robi mi coś złego. Nie wiedziałem.
To był licencjonowany lekarz.
Ukończył Harvard.
Pracował w Chicago i na Uniwersytecie Pensylwanii.
Był w wojsku.
Publikował artykuły naukowe.
Będzie miał ripostę na każdy zarzut.
A my byliśmy naiwnymi nastolatkami.
Poza tym
miał władzę,
bo jeśli nie zatwierdził
badań lekarskich, nici z występów sportowych.
Miał władzę. Absolutną władzę.
A oni nic nie zrobili.
Doktor Strauss robił się coraz zuchwalszy.
Wychodziliśmy z sali
i większość z nas martwiła się utrzymaniem prawidłowej wagi.
Dlatego chodziliśmy na 20, 25 minut do sauny.
A doktor Strauss siedział w niej z nami.
Potem szedł z wszystkimi pod prysznic.
I Strauss stał tyłem do ściany.
Wiesz, kiedy idziesz pod prysznic
i masz słuchawkę od prysznica, stoisz w ten sposób.
A on ustawiał się... w ten sposób.
Stawał tak, żeby mógł nas widzieć.
Wchodził pierwszy, wychodził ostatni.
A po wszystkim,
kiedy zobaczył kolejną grupę idącą pod prysznic,
mówił, że się nie domył i musi wrócić. I szedł znowu pod prysznic.
Russ pozwolił mu nawet korzystać z naszej szatni.
Strauss był z nami cały czas, kiedy się rozbieraliśmy,
wycieraliśmy i ubieraliśmy.
Nic nie robił. Nie szedł biegać,
nie trenował,
a kilka razy dziennie brał prysznic
ze sportowcami.
Był aż tak bezczelny.
Podniecał się, patrząc na wszystkich.
To było... To coś, o czym naprawdę nie chcę...
pamiętać ani tego wyciągać... Wspominanie takich rzeczy nie jest...
Powiedziałem mu,
że chłopców stresuje jego obecność pod prysznicem.
Odparł, że ja biorę z nimi prysznic regularnie.
Powiedziałem: "Nie przez godzinę".
To było oczywiste, że doktor Strauss
lubił brać prysznic z grupą sportowców.
Często się kąpał.
Zaczynamy.
Dziś sędziuje Fred Feeney.
To jeden z czołowych sędziów w stanie,
z regionu Columbus. Jest bardzo doświadczony.
Co za walka!
Sędziowałem walkę. Po walce wpisujesz się do księgi i wychodzisz.
Nie sterczysz tam, nie przybijasz piątek.
Spadasz, nim zrobi się nieprzyjemnie. Ktoś może się o coś wkurzyć.
Po prostu spadasz.
Wchodzisz do szatni, rozbierasz się, bierzesz prysznic i wychodzisz.
To takie proste.
Gdy tam byłem, wszedł doktor Strauss.
Kojarzyłem go z Uniwersytetu Stanowego Ohio.
Znałem go od wielu lat. "Czołem, doktorze. Jak tam?"
A on na to: "W porządku, Fred". "Niezła walka". Gadka-szmatka
i zaczyna się rozbierać obok mnie.
W tej sali było pełno miejsca,
żeby mógł się rozebrać.
Patrzę na niego i pytam: "Doktorku, co ty robisz?".
A on: "Jestem dziś wieczorem umówiony, więc pójdę wziąć prysznic".
Spoko.
Skończyłem się rozbierać,
owinąłem ręcznikiem i poszedłem pod natryski.
A chwilę później
przyszedł za mną doktor Strauss.
Mógł stanąć gdziekolwiek, a stanął obok mnie.
Prysznic.
Ja tutaj, a on tutaj.
No dobra.
Spojrzałem przez ramię
i zauważyłem, że on się wcale nie myje.
Gość się masturbował. Stał obok mnie i się masturbował.
Myślę: "Co robisz, do cholery?". A on: "Fred, ja się tylko myję".
Co to za dziwaczny sposób mycia się?
Pamiętam, że nieco się odwróciłem
i nagle poczułem jego dłoń na moim tyłku.
No i...
Nie potrafię wyjaśnić, dlaczego wpłynęło to na mnie...
Byłem tak wstrząśnięty, że nawet nie zareagowałem,
a powinienem był mu wtedy nakopać.
Nie zrobiłem tego.
Wyszedłem, wróciłem do mojej szafki i zacząłem się ubierać.
Potem wyszedł Strauss, owinięty ręcznikiem.
Ewidentnie miał erekcję.
Spytałem: "Co ty wyprawiasz, do cholery?".
Odparł: "Nic się nie stało. Masz piękny tyłek
i wspaniałego penisa. Powinieneś być z tego dumny".
Znowu byłem zbyt wstrząśnięty tą sytuacją.
Ubrałem się i nie odezwałem ani słowem.
Gdy wyszedłem, na końcu korytarza zauważyłem Russa Hellicksona
i Jima Jordana.
Spojrzałem na nich.
Powiedziałem im, że Strauss masturbował się pod prysznicem.
Obaj na mnie spojrzeli,
a Jim Jordan popatrzył mi prosto w twarz i odparł:
"Przecież to Strauss. On tak ma".
Russ tylko przytaknął.
Gdy wyszedłem,
zacząłem wypychać to ze świadomości
coraz mocniej i mocniej.
Nie mogłem sobie z tym poradzić i odpuściłem sobie.
A okazuje się, że to samo działo się nie tylko z zapaśnikami.
Gimnastycy.
Ich obiekt znajdował się w Larkins Hall,
czyli tam, gdzie sala zapaśnicza. Miał szafkę w ich szatni.
Miał szafkę w szatni szermierzy, w szatni futbolistów.
Podobno miał też szafkę w szatni pływaków.
To było 15, 16 dyscyplin. Jakiś obłęd.
On był wszędzie.
Hokej był...
Każdy Kanadyjczyk
chce zostać hokeistą.
Taki jest cel i marzenie.
Wychodziłem na lodowisko wcześnie rano. Dlatego nazywali mnie rannym ptaszkiem.
Uwielbiałem ten sport.
Miałem szczęście, że w 1985 roku
wygrałem mistrzostwo kraju w juniorach.
Biło się o mnie wiele szkół.
Chciała mnie u siebie Dakota Północna, która była potęgą.
Jednak bardziej pasowało mi Ohio State. Dali mi okazję zacząć od razu.
Moim celem było
dostanie się do Ohio State, rozwijać się przez cztery lata
i zacząć karierę zawodową.
Ohio State zaproponowała mi pełne stypendium. Świetna sprawa.
Spełniało się wtedy
każde moje marzenie. Byłem podekscytowany.
Pierwszy raz spotkałem doktora Straussa
dziesięć dni po przybyciu na teren Ohio State.
Poszliśmy na badania.
Był uprzejmy
i miły. Pytał, skąd jestem, przywitał mnie na Ohio State...
I spytał, czy miałem już takie badania. Odparłem, że raczej nie miałem.
"Badali ci kiedyś przepuklinę?". Odparłem, że nie.
Powiedział wtedy: "Dobra, ściągaj majtki".
Nie wiedziałem, jak bada się przepuklinę.
Nie wiedziałem... Nie wiedziałem, nic nie wiedziałem.
Pamiętam,
że wydało mi się to bardzo dziwne.
Trochę się... odkleiłem.
A potem ktoś powiedział, że pewnie mam dużego penisa.
Innymi słowy...
W końcu trochę tam posiedziałem. Wiesz, gratulowano mi. Zuch chłopak.
Nie wiedziałem, o co im chodzi,
ale niech będzie.
Poszedłem stamtąd.
Mogłem spytać kogoś, czy to normalne.
Dlaczego to wszystko musiało się wydarzyć?
Ufałem jednak Straussowi, bo był lekarzem drużyny
i to była jego praca. Po to go zatrudnili.
I poza tym jarałem się,
że jestem na OSU i mogę uprawiać ukochany sport.
To jest to. Jesteś tam, gdzie chcesz być.
Tak że byłem u niego kilka razy i za każdym razem
badał mi przepuklinę.
Gdy pewnego razu miałem uraz stopy,
kazał mi najpierw zdjąć spodnie
i zbadał mi przepuklinę.
Myślałem sobie:
"Moja stopa. Boli mnie stopa".
Ale to on był lekarzem.
To musiało być normalne, bo nikt nic nie powiedział.
Jednak bardzo mnie to dotknęło.
Po Gwiazdce
poszedłem do trenera i próbowałem wyjaśnić,
że z lekarzem jest coś nie tak. Że jest trochę inny
i w ogóle...
A trener na to,
żebym nie martwił się lekarzem, tylko grą.
CHARLOTTE REMENYIK TRENERKA SZERMIERKI OHIO STATE 1978-1999
Moja mama była jedyną trenerką męskiej drużyny
na Uniwersytecie Stanowym Ohio.
Trenowała szermierki i szermierzy.
Krótko po tym,
gdy przejęła męską drużynę,
usłyszała, że z doktorem Straussem
jest coś zdecydowanie nie tak.
Że podglądał chłopaków pod prysznicem
i bywał przy nich częściej, niż było to konieczne.
Jeden z incydentów pamiętam bardzo wyraźnie.
Razem z moim ówczesnym chłopakiem skończyliśmy trening
i poszła mu krew z ucha.
Mama kazała mu iść do pokoju trenerów
i spytać, czy mogą mu jakoś pomóc.
Poszłam z nim i zastaliśmy tam Straussa.
Gdy tylko zobaczył mojego chłopaka, zaprosił go do środka
i zamknął za nim drzwi.
SALA BADAŃ
Gdy mój chłopak wyszedł, oznajmił mi, że pokazał doktorowi krwawiące ucho,
a ten kazał mu natychmiast zdjąć spodnie.
Powiedział o tym mojej matce,
a ona poszła porozmawiać ze swoim szefem.
BIURA WYDZIAŁU SPORTOWEGO OSU ARENA ŚW. JANA
Trenerka szermierzy powiedziała, że niepokoi ją to zachowanie.
Ewidentnie nie wiedziała wszystkiego.
Wiedziała jednak,
że lekarz drużyny nie powinien chodzić pod prysznic ze sportowcami.
Wiedziała,
że nie powinien chwytać sportowców za krocze.
I tak złożyła pierwszą skargę.
ADMINISTRACJA
Uznali,
że to pomówienia.
Kazali jej przedstawić dowody, bo inaczej nic nie zrobią.
Poszła do sportowców i powiedziała, że potrzebujemy dowodów.
Potrzebujemy kogoś, kto zechce o tym powiedzieć.
Obiecała, że będzie przy nich i że będzie ich wspierać.
Nikt się jednak nie odważył.
Mama w pojedynkę zgłosiła dyrektorom skargę na doktora Straussa.
Regularnie chodziła z nimi na spotkania,
bo byli jej przełożonymi.
Donosiła na niego co roku,
bo szermierze trenowali
po trzy, cztery lata i co roku przychodzili nowi.
To nie był jednorazowy incydent. To działo się regularnie.
I nie zrobiono nic.
Kiedy był pan dyrektorem wydziału medycyny sportowej?
- Od 1990 do 2004 r. - Dobrze.
Jednym z pana obowiązków było nadzorowanie pracowników?
Tak.
Czy pana podwładnym był też Richard Strauss?
Tak.
W 2019 roku, w związku z pozwem ofiar dr. Straussa przeciwko Ohio State,
adwokaci powodów zebrali zeznania od byłych pracowników uczelni.
Dr John Lombardo był przełożonym Straussa
na wydziale sportowym w latach 1993 - 1995.
Pana zadaniem było chronienie sportowców
przed napastującym seksualnie lekarzem?
Tak.
Trenerka szermierzy
miała dość zeznań i dowodów, by pójść do swoich przełożonych
i robiła to wielokrotnie podczas kadencji różnych zarządów.
Dobrze. Pokażę panu jednostronicowy list z 7 listopada 1994 roku.
Co zrobiła uczelnia? To samo, co John Lombardo w 1994 roku.
W pierwszym zdaniu czytamy:
"Zbadałem kwestię poruszoną przez trenerkę szermierzy
Charlotte Remenyik
w sprawie ich kontaktów z opieką medyczną.
Rozmawiałem z nią, lecz jej obawy nie są poparte niczym,
jak tylko rozsiewanymi przez lata plotkami bez pokrycia".
Skutecznie jej ripostowano lub mówiono, że bazuje na pomówieniach i plotkach.
Aż chciało się powiedzieć, że musimy na tym bazować
przez, delikatnie mówiąc, ich niekompetencję.
Czy rozmawiał pan z którymś z szermierzy uczelni
o domniemanym nieodpowiednim zachowaniu doktora Straussa?
Nie.
Ludzie nie mogli wtedy nagrywać wszystkiego na telefon.
Uczelnia nie wzięła żadnej odpowiedzialności
za rozpatrzenie natłoku zażaleń, które pojawiały się wcześniej.
Mama opowiadała ze szczegółami usłyszane historie,
a oni za każdym razem domagali się jakichś dowodów.
Czy ktoś z kadry uczelni
kontaktował się ze studentami w sprawie doktora Straussa?
Nic o tym nie wiem.
Plotki i insynuacje.
Cóż innego? Oczywiście, że to plotki i insynuacje,
skoro nie potrafili niczego udokumentować.
Czy pytał pan trenerów, czy Strauss zachowywał się niestosownie?
Nie pamiętam.
Czy pytał pan trenerów
o niestosowne zachowanie Straussa przy studentach?
Nie pamiętam.
Na uczelni jest nietykalny.
Jednak szum zrobił się na tyle duży, że Strauss zrezygnował
z leczenia szermierzy. Miał mnóstwo innych drużyn.
DR STRAUSS ZASUGEROWAŁ, ABY INNY LEKARZ
PRZEJĄŁ ROLĘ GŁÓWNEGO MEDYKA FLORECISTÓW
Nie wiem, czy było to za sprawą jej nieustającej walki,
ale na pewno wiadomo,
że potrzeba było na to ponad dekady.
Charlotte Remenyik była samotną wilczycą,
która postanowiła tupnąć nogą. Jednak nawet po tym,
gdy uniwersytecka trenerka odmówiła mu badania jej sportowców,
nikt nie zdecydował się go powstrzymać.
Pomyślmy. Trenerka szermierzy
jest zaniepokojona usłyszanymi historiami.
Nie przebywa w męskiej szatni,
ale wie wystarczająco wiele, aby przedstawić sprawę przełożonym.
Jakim cudem to nadal trwało?
I dlaczego nikt nic nie powiedział?
Może przez to, że drużyny OSU były na fali.
Co za walka.
Randleman wygrywa dla Ohio State.
Rex Holman.
I nikt nie chciał tego psuć skandalem.
Jednak podczas tych 20 lat nie wszystkie drużyny były dobre,
a wciąż wszyscy milczeli.
Aż połączono kropki.
Richard Strauss był nie tylko lekarzem tej drużyny,
ale też pionierem w kwestii sterydów.
UŻYWANIE STERYDÓW ANABOLICZNYCH
Publikował szereg artykułów
o sterydach anabolicznych.
EFEKTY UBOCZNE STERYDÓW
W latach 80. dopiero dowiadywaliśmy się o wpływie sterydów na wyniki sportowe,
środkach dopingujących i ich możliwościach.
Richard Strauss wiedział dużo więcej.
Jeden zawodowy futbolista stwierdził: "Rywalizacja z tymi na dopingu
jest jak dawanie im trzech metrów przewagi
w biegu na 100 metrów".
Gra w rosyjską ruletkę z bardzo potężnym i potencjalnie
niebezpiecznym narkotykiem jest bardzo kusząca.
Rozmawiamy z lekarzem sportowym, który prowadzi badania nad sterydami.
Kwestia sterydów anabolicznych jest ignorowana przez opinię publiczną,
bo większość osób o nich nie słyszała.
Wiele osób brało sterydy
od doktora Straussa,
wiedziano, że możne je u niego dostać.
Rozmawiałem z byłym trenerem.
Jednym z jego zadań
było rozprowadzanie sterydów.
Wtedy ludzie zaczęli kombinować,
jak ograć system.
Strauss uchodził za eksperta.
Miał mały gabinet,
w którym stała zamknięta na cztery spusty szafka na leki.
Tylko on miał do niej klucz.
Trzymał tam sterydy anaboliczne.
Strauss znał się na testach i całej reszcie.
Ściągali nas na zastrzyki z witaminą B12.
Dostawałem już takie zastrzyki,
ale te były inne.
To było tuż przed ważnymi turniejami.
Pamiętam, że dawki były dość spore. Mówili, że to witamina B12,
ale chyba kłamali.
To chyba był jakiś testosteron.
- Czułeś się po tym inaczej? - Czułem się dobrze.
Naprawdę dobrze.
Czułem przypływ energii i szybciej się regenerowałem.
Witamina B12 raczej tak nie działa.
Był tam taki pojemnik z napisem: "Tylko dla zwierząt".
Nazywaliśmy to zwierzęcym sokiem.
- Dostawaliście go od Straussa? - Tak.
I... Nie wiem.
Wydaje się, że na przełomie lat 80. i 90.
na Ohio State zrobiło się sporo olbrzymów.
Jakby piłka nie była wystarczająco po jego stronie,
Strauss otrzymał kolejne, potencjalnie kompromitujące informacje.
Mógłby powiedzieć:
"Koleś mnie oskarża, bo dawałem mu sterydy".
To wystarczy do cofnięcia stypendium.
Sami pomyślcie. Jesteście trenerem
i wiecie, że lekarz
daje waszym sportowcom sterydy, albo dyrektorem sportowym.
Czy zależałoby wam na wsypaniu tego lekarza
i obserwowaniu rozwoju wydarzeń? A może lekarz się zemści?
Człowiek się zastanawia, kto uznał, że lepiej będzie nabrać wody w usta,
bo jeśli postąpimy słusznie,
gość pójdzie do prasy i zrobi się bajzel.
Jednak ta historia jest dużo bardziej skomplikowana.
Sterydy to nie jedyny ani główny powód milczenia.
Ludzie nie mogli i w pewnym sensie chyba wciąż nie mogą
ogarnąć tego wszystkiego umysłem. Jakim cudem
ci młodzi i sprawni sportowcy mogli paść ofiarami
napaści seksualnej?
I tak wracamy do poczucia wstydu.
Nie przywykliśmy do tego, że mężczyznom
to się przytrafia.
Skrzywdziło ich to.
Nie tylko pod względem postrzegania ich przez ludzi,
ale przez samych siebie.
Richard Strauss wykorzystał to.
Strauss nie molestował każdego.
Potrafił skupiać swoją uwagę na młodzieńcach
pochodzących najczęściej z małych miasteczek,
którzy całą szkołę średnią
skupiali się na sporcie, byli niedoświadczeni seksualnie
i naiwni.
Wielu z nich było pierwszymi w rodzinie, którzy poszli na studia
i byli całkowicie zależni od stypendium sportowego.
Wiedział, jak skupić na nich uwagę
i brał coraz więcej.
Zawsze był uprzejmy, komplementował.
Całkowicie nami manipulował,
ale nikt nie wiedział, co się dzieje.
W wieku 18, 20 lat,
nigdy nie słyszeliśmy o drapieżcach seksualnych.
Nie słyszeliśmy o groomingu.
Zwłaszcza o tym. Nie wiedziałem, co to jest,
a dokładnie to z nami robił.
Budował z tobą więź.
Stawał się przyjacielem.
Robił chłopakom zdjęcia.
Dawał wizytówkę
i mówił, że pomoże ci zacząć karierę modela.
Często biegał wokół nas z aparatem.
Robił zdjęcia Jima Jordana do książki Russa Hellicksona.
Doktorek robi zdjęcia?
To dziwne, co powiem, ale był w tym dobry.
Robił świetne czarno-białe zdjęcia.
Podobno jeden zapaśnik miał sesję zdjęciową i...
udało mu się dostać kontrakt z agencją modelingową.
Zaczął odnosić sukcesy jako model. Zarabiał na tym kasę.
Pomyślałem sobie: "Wow".
Spoko.
Podczas wakacji
starałem się zająć modelingiem,
żeby trochę dorobić.
Strauss oznajmił:
"Mogę zrobić ci zdjęcia.
Jestem fotografem".
Byłem ubogim studentem.
Spytałem, ile za to chce.
Odparł: "Spokojnie, zrobię to dla przyjemności".
Poszedłem do jego domu.
On...
W jednym pokoju miał małe studio.
Powiedział:
"Zróbmy ci kilka zdjęć bez koszulki".
Zapozowałem do paru fotek z gołą klatą.
Potem zaczął mnie obłapiać
i ściągać mi spodnie.
Powiedziałem: "Nie. Nie zrobię tego".
Wtedy pokazał negatywy i spytał:
"Hej, a co ze zdjęciami?".
Wróciliśmy do fotografowania i...
Patrząc na to z perspektywy czasu, myślę, że sam się w to wpakowałem.
Po co?
Wiedziałem, jaki on jest, a sam się w to wpakowałem.
Sam jestem sobie winien. Czy...
Dlaczego sam sobie to zrobiłem?
Ale tak było.
Wielokrotnie mi mówiono:
"Jesteś ulubieńcem Straussa, prawda?".
"Faworyt doktora Straussa".
I tak oto doktor Strauss zawsze był obok.
No i tak...
Szlag.
Ciśnij, Dan! Ciśnij.
Zawsze był obok. Schodziliśmy z lodowiska, a on tam był.
Jeśli coś się stało, zawsze cię zbadał.
Nie było wyjścia.
Na tym etapie człowiek powinien to sobie uporządkować.
Olać to. Jeździć po lodowisku i robić swoje.
Ja nie potrafiłem.
Nie mogłem się pozbierać.
Cały czas myślałem, o co w tym wszystkim chodzi?
Mieliśmy ćwiczenia na treningach, a ja nie mogłem ich zapamiętać.
Byłem rozwalony.
Byłem skupiony. Byłem jak maszyna. A po przyjeździe tutaj rozsypałem się.
Kolejna bójka. Al Novakowski.
Nie masz z kim pogadać,
bo nie wiesz, że nie jesteś jedyną ofiarą.
To tylko nakręcało spiralę.
Stałem się inną osobą.
Był niedzielny poranek.
Zaspałem.
A nie można było opuścić treningu. Gdy dotarłem spóźniony, myślałem,
że mam przerąbane.
Poszedłem do gabinetu trenera
i powiedziałem, że jest mi bardzo przykro.
Odparł, że to koniec.
"Jak to?"
Odparł: "Jesteś rakiem tej drużyny".
Wtedy moje całe ciało...
Przez niego skończyło się moje marzenie.
Runął mój świat.
Nie wiedziałem, co mu powiedzieć. Wstałem,
opuściłem lodowisko i już nie wróciłem.
Podczas jednego treningu
miałem wybite ramię
i Russ kazał mi iść z tym do Straussa.
Boże, dobra. Znowu to samo.
Stałem przed nim nago.
Zaczął mnie badać jak zwykle.
Pocierał mnie za jądrami,
ciągnął za penisa.
Porusza nim.
A ja zastygłem,
wbiłem wzrok w sufit i tylko błagałem, żeby to się wreszcie skończyło.
Kontynuował
i spojrzałem na czubek jego głowy.
Był tak blisko mnie. Robiąc to, nachylał się,
a wtedy ja zaczynałem się odsuwać.
Odsunąłem biodra
i wtedy on się odsunął, mówiąc, żebym założył majtki.
Założyłem, nie powiedziałem ani słowa i wyszedłem.
Nie poszedłem na trening.
Zniknąłem na kilka tygodni.
W końcu poszedłem do gabinetu Russa
i oznajmiłem: "Kończę z tym". "Nie dam już rady".
On na to: "Cóż, jeśli zechcesz wrócić,
drzwi są zawsze otwarte. Ale spoko". Tyle mi powiedział.
Po trzech latach uprawiania zapasów, tylko na tyle było go stać.
To był mój ostatni kontakt z tą drużyną.
Zrezygnowałem z zapasów dla Ohio State
i rzuciłem naukę,
bo straciłem stypendium.
Mistrz stanu, Dan Ritchie.
Tata był wściekły.
Mówił: "Zostało ci półtora roku. Nie wytrzymasz tyle?".
Nie mogłem mu powiedzieć.
Nie umiałem.
Byłem zbyt słaby,
żeby mu wytłumaczyć,
co...
Do czego doszło.
I że sobie z tym nie radziłem.
I myślę,
że właśnie przez to
nastąpiło pogorszenie...
Od tamtej pory nasza relacja była zupełnie inna.
Powiedziałeś rodzicom?
Czy powiedziałem im o odebraniu stypendium?
Nie.
A o co potem by spytali?
"Dlaczego wywalili cię z drużyny?"
Powiedzenie tego rodzicom, którzy... Wiesz, oni są...
Nie, nie powiedziałem rodzicom, że wyleciałem z drużyny
i że straciłem stypendium.
Powiedziałem paru osobom, że już nie gram,
a gdy spytali dlaczego, mówiłem, że byłem za słaby.
Niektórzy mówili: "Co ty wygadujesz?".
Szczególnie ci, którzy mnie znali,
dawni trenerzy, ludzie znający mnie z juniorów.
"Co ty wygadujesz?" Unikałem wtedy odpowiedzi.
Tłamsiłem w sobie to kłamstwo.
Zacząłem pić i nabawiłem się depresji.
Tymczasem doktor Strauss rozwijał się i rozkwitał.
Wyobraźcie sobie gościa, na którego od dekady
piętrzą się skargi.
Co z nim robi Ohio State?
CENTRUM ZDROWIA STUDENTA
Daje mu awans.
Zostaje naczelnym lekarzem centrum zdrowia przy OSU.
Myślisz: "Chwila, co takiego?". Każdy o tym wiedział.
Lekarz drużyny notorycznie kąpie się ze sportowcami,
a wy dajecie mu awans?
Ale, o dziwo, dokładnie to zrobiono na Ohio State.
I tak doktor Strauss robi to samo,
co od ponad dekady,
czyli napastuje studentów
pod płaszczykiem badań lekarskich.
Miałem guzek na klatce piersiowej i chciałem go zbadać.
Poszperałem w katalogu
i znalazłem centrum medyczne. Poszedłem tam
i skierowano mnie do doktora Straussa.
Wszedł lekarz.
Był dość drobnym kolesiem.
Wydawał się grzeczny
i zaczął wypytywać, co się stało
i w jakiej sprawie przyszedłem.
Potem zaczęły się dziwne pytania,
czy jestem gejem i tym podobne.
Wydało mi się to bardzo osobliwe. Potem kazał mi się rozebrać.
Zupełnie do naga,
co również wydało mi się bardzo dziwne.
Ale w końcu to lekarz. Byłem dzieciakiem
i sądziłem, że powinienem się go słuchać.
Zaczął badać
moje genitalia.
Nie przypominam sobie, by założył rękawiczki.
Ale pamiętam jego oddech.
Pamiętam, że podczas badania czułem go na moich genitaliach.
A potem spytał,
czy kiedykolwiek chciałem przespać się z więcej niż jedną osobą.
Wtedy poczułem się bardzo nieswojo, bo zrozumiałem, że coś jest nie tak.
Potem złapał mnie za klatkę piersiową i zaczął ją masować.
Zaczął się też ocierać o mnie miednicą.
Poczułem, że dostał erekcji.
Byłem przerażony i nie wiedziałem, co zrobić.
Próbowałem jak najsprawniej wybrnąć z tej sytuacji
i wyszedłem.
Pamiętam, że byłem wściekły.
Nazajutrz zadzwoniłem do Teda Grace'a,
szefa kliniki studenckiej.
Powiedział, że mogę wpaść
i porozmawiamy o tym z doktorem Straussem.
To bardzo istotne,
że pojawił się pierwszy oskarżający, który nie był sportowcem.
Steve Snyder-Hill nie musiał martwić się o równowagę sił,
że straci stypendium
lub o poczucie wstydu w szatni.
Miał zatem przewagę.
Proszę unieść prawą dłoń.
Czy przysięga pan mówić prawdę
i tylko prawdę,
tak mi dopomóż Bóg?
- Przysięgam. - Dziękuję.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Nazywam się Ilann Maazel.
W 2019 r., w ramach pozwu złożonego przez ofiary dr. Straussa,
mecenas I. Maazel przesłuchał dr. Grace'a,
byłego przełożonego Straussa w klinice studenckiej.
Moja kancelaria słynie ze spraw przeciw najpotężniejszym grupom:
miastom, stanom, rządowi Stanów Zjednoczonych,
dużym spółkom, wielu ważnym i potężnym ludziom.
Zajmujemy się mówieniem władzy prawdy.
Doktor Strauss był pana podwładnym w klinice studenckiej?
Zgadza się.
Uważam, że doktor Grace
był jedyną osobą na OSU, która zrobiła cokolwiek z doktorem Straussem.
A najstraszniejsze jest to, że to prawda.
To jedyna osoba,
która przez 20 lat zrobiła coś w sprawie Straussa.
Zaczęło się to w 1995 roku.
Był pan na spotkaniu pana Snydera-Hilla z doktorem Straussem?
Tak jest.
Wszedłem i zobaczyłem dr. Straussa.
Był bardzo serdeczny. Jednak gdy powiedziałem,
że dostał erekcji, ocierając się o mnie, walnął mocno w stół i krzyknął,
że usiłuję zniszczyć jego reputację.
Zamarłem wtedy, bo byłem dzieciakiem.
Popatrzyłem po lekarzach na sali i nie wiedziałem, co mam powiedzieć.
Oni też nie. Każdy był w szoku.
Zaczynasz w siebie wątpić, bo myślisz,
że może miał wtedy w kieszeni portfel
i coś mogło ci się pomylić.
Potem wyszedłem.
Byłem zły i wróciłem do siebie. Ted Grace zadzwonił do mnie później
i spytał, jak mogą to naprawić. Odparłem:
"Uwierzę w to, że się mylę, jeśli powie mi pan,
że zgłaszam to pierwszy".
I wtedy powiedział: "Obiecuję, że to był pierwszy raz".
A ja na to: "Świetnie. Chcę to mieć na piśmie".
Nastała cisza. Wyczułem, że nie chce tego zrobić.
Jednak kilka dni później dostałem od niego list.
To list napisany przez pana
do Stephena Snydera-Hilla 26 stycznia 1995 r., prawda?
Prawda.
Napisał pan:
"Zapewniam, że nie otrzymaliśmy skarg na doktora Straussa,
lecz dostawał on szereg pochwał“.
To była nieprawda, zgadza się?
Tak.
Po 24 latach dowiaduję się,
że ktoś złożył skargę trzy dni przede mną.
Trzy dni przede mną.
Mówił pan Stephenowi Snyderowi-Hillowi o skardze tego studenta?
Chyba nie.
CHCĘ ZAPEWNIĆ, ŻE NIGDY NIE BYŁO SKARG...
Chciałbym dodać do akt, jeśli pan pozwoli...
Śmiało.
Dopiero niedawno zdałem sobie sprawę, że poświadczyłem nieprawdę.
Ale napisał pan ten list 23 dni po złożeniu skargi przez tego studenta?
Wiem. Ale to...
Chyba wtedy nie wiedziałem jeszcze o pierwszej skardze,
gdy to pisałem, bo nie było...
Wiem, że mnie pan nie zna,
ale nie okłamałbym umyślnie Stephena Hilla. Nie miałbym powodu.
Stephen Hill mówił panu, że gdyby były wcześniejsze skargi na...
Dokończę.
...na doktora Straussa, nie odpuściłby sprawy, prawda?
Tak panu powiedział.
Co oznacza odpuszczenie sprawy?
Proszę odpowiedzieć na pytanie.
Powiedział: "Chcę usłyszeć, że nie było na niego skarg,
inaczej nie odpuszczę". Tak jest w notatkach.
Rozmawiamy o oskarżeniach o molestowanie
i napaść wobec pańskiego lekarza, doktora Straussa, zgadza się?
To... Tak, zgadza się.
Chciałbym, aby odnotowano,
że mówiąc mu to, popełniłem błąd.
Okłamali mnie.
Powiedzieli mi, w co mam uwierzyć.
Uwierzyłem im na słowo
i żyłem w przekonaniu,
że źle oceniłem tego człowieka.
A sytuacja była poważniejsza.
I to znacznie.
Pewnego wieczoru
kiepsko się poczułem. Miałem kłopoty z przełykaniem.
Pomyślałem, że to przez zbyt dużo wódki.
Mój współlokator podwiózł mnie do kliniki studenckiej.
Poszedłem tam jako zwykły student.
Do bani, bo przywykłem do bycia sportowcem.
Ale wtedy byłem już tylko zwykłym studentem.
Stoję sobie w kolejce
i pilnuję własnego nosa,
a tu nagle widzę
doktora Straussa.
Wtedy zachował się inaczej niż zwykle.
To było bardzo szybkie badanie.
Powiedział, że to nagłośnia. Pokazał, że porusza się ona tak.
Była w spazmach.
Oznajmił, że aby pozbyć się tych spazmów,
musi dać mi środek uspokajający,
po którym spazmy znikną. Byłem mu wdzięczny za to,
że zachował się jak lekarz.
Podał mi zastrzyk uspokajający.
Zaproponował, że podwiezie mnie do domu.
Nie wiem, jak wsiadłem do auta. Pomógł mi wejść do pokoju.
Położyłem się. Nie mogłem się ruszać.
Jakbym był sparaliżowany. Masował mój bok czy plecy
i pomyślałem, że to dziwne.
Ale totalnie odpłynąłem.
Próbowałem to przetworzyć,
ale byłem naćpany.
Tak naprawdę...
I wtedy...
Wtedy mnie zgwałcił.
Obudziłem się rano i...
Próbowałem przetrawić,
co się w ogóle stało.
Starałem się przypomnieć sobie wydarzenia tamtej nocy.
Jak do tego doszło?
No i...
Kurwa, byłem w szoku.
Byłem...
Komu powiedzieć?
No komu?
Zanim porozmawiałam z Alem Novakowskim,
śledztwo wykazało, że było 47 ofiar gwałtu.
Wiemy już, że był 48.
Gdy okazało się, że wiedzieli... Gdy okazało się, że uczelnia wiedziała,
że obmacywał sportowców...
Coś we mnie pękło.
Do dziś sobie myślę, czy ci ludzie nie mają dzieci?
Czy oni nie mają serca? Duszy?
Dla takich ludzi jest specjalne miejsce i nie jest to niebo.
Dla tych, którzy wiedzieli... Oni o tym wiedzieli!
Ile jeszcze jest osób,
które być może nigdy o tym nie opowiedzą?
Przerwałem studia,
a doktor Strauss
kontynuował swoją karierę latami.
Przedstawiam dowód rzeczowy nr 19.
Kolejny niepokojący incydent. Prawda?
Tak.
To już trzecia bezpośrednia skarga na doktora Straussa.
Zgadza się.
Skargę studenta A złożono 3 stycznia 1995 r.?
Tak.
Skargę studenta B złożono 6 stycznia 1995 r.?
Prawda.
A pan napisał tę notatkę 10 stycznia 1996 r., prawda?
Tak.
- Czyli ponad rok później. - Zgadza się.
Student zgłosił,
że doktor Strauss pochwalił jego muskulaturę.
- Poprosił o ściągnięcie koszulki. - Tak.
Potem doktor Strauss
kazał rozebrać się studentowi C od pasa w dół
i wykonał badanie, które student C opisuje jako pieszczoty.
Zgadza się.
A potem u studenta doszło do ejakulacji?
- Tak. - Słyszał pan kiedyś o pacjencie,
- który ejakulowałby podczas badania? - Nie.
Zdarzyło się tak tylko u doktora Straussa, prawda?
Tak.
Podczas badania tej skargi, wysłał pan doktora Straussa na urlop?
Zgadza się.
...ZALECAJĄC URLOP NA CZAS TRWAJĄCEGO NA KAMPUSIE ŚLEDZTWA.
Niesamowite jest to,
że doktor Grace nie zgłosił doktora Straussa do rady medycznej.
Za to Strauss zgłosił do niej doktora Grace'a.
ZAŻALENIE NATURY ETYCZNEJ NA TEDA W. GRACE'A
Poskarżył się, że doktor Grace
naraził go na oskarżenia o rzekome molestowanie seksualne
i to on jest poszkodowany. To jego nękają.
Trzy miesiące po skardze studenta C,
doktor Strauss donosi na pana do rady medycznej.
- Tak. - Czyli wtedy
nie rozmawiał pan z radą?
Zgadza się.
I nie kontaktował się z nimi?
- Zgadza się. - Ani nie doniósł pan radzie
- na doktora Straussa? - Tak.
Ale w lipcu 1996 r. spotkał się pan z radą medyczną?
Tak.
W wyniku skargi doktora Straussa?
Tak jest.
Gdy dr Grace został przesłuchany przez radę,
wtedy ta samodzielnie
rozpoczęła śledztwo w sprawie doktora Straussa.
Czyli od lipca 1996 r. nikt z uczelni nie złożył skargi
na doktora Straussa, prawda?
Nie na piśmie.
Zdaniem rady medycznej, żadnej.
Po tym wszystkim władze OSU
zwołały tajne przesłuchanie dyscyplinarne doktora Straussa.
Jego wyniki nie zostały ujawnione
studentom ani nikomu innemu.
A potem po cichu usunięto go ze stanowiska lekarza sportowego
i z kliniki studenckiej.
W dniu 5 sierpnia 1996 roku
Williams powiadomił Straussa, że zapoznał się z wszystkimi danymi
i postanowił nie przedłużać z nim umowy ze skutkiem natychmiastowym. Zgadza się?
- Tak. - Inne umowy przedłużono?
Wciąż wykładał medycynę internistyczną? Wciąż wykładał profilaktykę zdrowotną?
Tak.
Wciąż wykładał w Szkole Zdrowia Publicznego?
Zgadza się.
Uniwersytet nie zwolnił Straussa?
Nic o tym nie wiem.
Richard Strauss dobrowolnie przeszedł na emeryturę w 1998 roku,
a nawet wtedy władze OSU
przyznały mu status honorowy.
- Taki status to zaszczyt. - Tak.
A OSU przyznało go doktorowi Straussowi.
-Tak. - Musieli tak postąpić?
Chyba nie.
To nie jest osoba okryta hańbą,
która opuszcza Columbus z ciemnymi chmurami nad głową.
To szanowany członek kadry Ohio State,
który postanawia wyprowadzić się na słoneczny zachód kraju.
To osoba, która zakłada praktykę w Kalifornii.
Może powiesić na ścianie zaświadczenie, że jest honorowym wykładowcą Ohio State.
To nie jest osoba, która poniosła konsekwencje
okropnych zbrodni.
Wykorzystywał seksualnie futbolistów,
zapaśników, tenisistów,
hokeistów, szermierzy.
W klinice wykorzystywał seksualnie studentów,
którzy nie byli sportowcami.
Robił to notorycznie.
Robił to pod nosem władz OSU
i cała sprawa
mogła nigdy nie wyjść na jaw.
Jednak 20 lat później wszystko się zmieniło.
Ten dzień
to kolejny krok w walce o sprawiedliwość
dla ofiar okropnego działania Larry'ego Nassara.
Męczarnie w stanie Michigan.
Śledziłem tę sprawę,
bo moja córka była gimnastyczką.
Co mu pani powie?
Wysoki Sądzie, dziękuję za możliwość
zabrania głosu.
Zadzwoniłem do Mike'a Disabato, żeby omówić sytuację.
Przeczytał mi zeznania.
Najtrudniejsze do przetrawienia było to, że jestem ofiarą Larry'ego Nassara.
Nie miałam pojęcia, co robi,
ani że jest to forma napaści seksualnej.
Uczono mnie ufać lekarzom, bo mają nam pomagać.
Powiedziałem, że to o nas.
Gasił światło.
Nie miał żadnego nadzoru.
Tak było za każdym razem.
Nawet gdy miałam kontuzję kolana lub kostki.
Byłam zdegustowana bardziej sobą niż Larrym.
Wysoki Sądzie, konieczne jest zbadanie przyczyn
i pociągnięcie zwierzchników Nassara do odpowiedzialności.
To, że napastnik ponosi odpowiedzialność,
zmienia bardzo wiele.
Dziękuję.
Oglądanie ich przemówień dodawało siły.
Coś się we mnie odblokowało.
Przez dwa miesiące gadałem z kolegami z drużyny,
aby potwierdzić to, co już wiedziałem.
Strauss był drugim Nassarem.
Pewnego dnia Mike Disabato niespodziewanie spytał mnie o Straussa.
Wszystko mu opowiedziałem.
Nigdy z nim o tym nie rozmawiałem,
a on spytał mnie o Straussa.
Człowiek myśli,
że nie pamięta już tamtych historii.
A po półtorej godziny mówi:
"Rany.
Stało się to... i tamto".
Potem stwierdził: "Powiem im".
Nie rozumiałem. Komu powie?
Oznajmił, że pojedzie na Ohio State
i poprosi o wszczęcie śledztwa.
Przez chwilę odjęło mi mowę.
- Potem błagałem, żeby tego nie robił. - Dlaczego?
Ze wstydu.
Nadużycia seksualne sięgające 40 lat wstecz
na Uniwersytecie Stanowym Ohio.
Mike oznajmił, że i tak to zrobi.
Pojawiają się szczegóły w śledztwie
w sprawie możliwego udziału lekarza sportowego Ohio State
w molestowaniu seksualnym.
Chociaż nie chciałem się w to mieszać, powiedziałem Mike'owi,
że nie zostawię go z tym samego.
Chciałem mu pomóc.
Kolejny były student Ohio State wyznał,
że padł ofiarą molestowania seksualnego ze strony Straussa.
Uznałem,
że musi ponieść konsekwencje.
Mówię w imieniu moich kolegów, których tu nie ma.
Chcę pomóc.
Dan Ritchie to jeden z mężczyzn,
którzy milczeli przez 25 lat.
Skarga wyszła od studenta korzystającego z kliniki.
Pojawiło się coraz więcej osób i uczelnia sama wszczęła śledztwo.
SPOTKANIE RADY POWIERNIKÓW OSU
Podobnie jak w Penn State i w Michigan,
robili to, czego spodziewano się
po każdym uniwersytecie.
Płacili za dogłębne i niezależne śledztwo.
Po zakończeniu śledztwa pojawi się sprawozdanie,
jednak nie podano kiedy.
Szybko stało się jasne, że to nie będzie powtórka ze sprawy
amerykańskich gimnastyczek.
Przede wszystkim nie było kogo ścigać.
Strauss wymknął się sprawiedliwości.
Zewnętrzny adwokat przedstawił dziś dowód,
że Richard Strauss zmarł w 2005 r.
Wiemy, że były lekarz OSU Richard Strauss odebrał sobie życie.
To brzmi makabrycznie,
ale zdobyłem raport z jego autopsji i chciałem poznać wszystkie szczegóły.
Chciałem wiedzieć, w co był ubrany.
Jak się zabił.
Chciałem poznać jego motywacje.
Chciałem dowiedzieć się,
że był nieszczęśliwy przez to, co nam zrobił.
A on po prostu cierpiał z bólu
i jego leki przestały mu pomagać.
Nie było tam żadnej skruchy.
Bo prostu nie mógł znieść fizycznego bólu.
Tego się dowiedziałem. Całkowicie do bani.
Jeśli podejrzany lekarz nie żyje,
po co w ogóle prowadzić śledztwo?
Uniwersytet twierdzi, że powody są dwa.
Pierwszy, to określenie i ocena
wszystkich zarzutów wobec Straussa,
a drugi to zbadanie,
czy ówcześni pracownicy uczelni o nich wiedzieli.
To, oczywiście, może skończyć się sprawą karną.
Jeśli uniwersytet celowo pozostaje obojętny
na molestowanie seksualne,
ponosi odpowiedzialność prawną.
"Celowo obojętny"...
Chodzi o to, czy wiedzieli, czy mieli to gdzieś.
Czy temu zapobiegano?
Czy podjęli odpowiednie działania?
Władze OSU nie tylko nic nie zrobiło,
ale uczyniło ze sprawcy autorytet.
Postanowiliśmy działać.
Ja byłem głównym oskarżycielem wobec uniwersytetu.
Byli zapaśnicy Ohio State
pozywają dziś uniwersytet za lata molestowania seksualnego,
twierdząc, że uczelnia ignorowała skargi wobec lekarza sportowego.
Uczestnictwo w tej sprawie przeraża.
Pozywam uniwersytet,
dla którego latami uprawiałem zapasy.
To jakiś obłęd.
Ale to było konieczne.
Uniwersytet powinien był bardziej nas chronić.
Wiedzieli, co się dzieje.
Zadzwoniłem do prawników i spytałem, co mam robić.
Tuziny mężczyzn oskarżyło
Uniwersytet Stanowy Ohio
w sprawie zarzutów o molestowanie seksualne wobec byłego lekarza uczelni.
To była główna różnica między tą sprawą,
a sprawą ofiar Nassara.
MOLESTOWAĆ ZAPAŚNIKA? AKURAT.
Ludzie nie mogli tego ogarnąć.
Jakim cudem ci twardziele...
Jakim cudem padli ofiarami
napaści seksualnej?
TO CAŁKOWICIE BEZ SENSU
BŁAGAM. TOTALNA BZDURA.
STEK BZDUR I KŁAMSTW
To byli zapaśnicy.
I to nie byle jacy. Mark Coleman.
Mark Coleman to największy kozak.
Wybitny zapaśnik Ohio State, który został mistrzem kraju.
A po zakończeniu olśniewającej kariery zapaśniczej,
przeszedł do MMA.
Był czołowym wojownikiem.
Wyrobił sobie markę w federacji UFC.
Co to oznaczało?
Powalał kolesi na deski i prał ich na kwaśne jabłko.
Coleman to fizyczna bestia,
więc jak mógł paść ofiarą takiego Straussa?
Bardzo stresowałem się całą tą sprawą.
Chciałem, żeby władze Ohio State wzięły odpowiedzialność
i żeby to się nigdy nie powtórzyło.
ZROBICIE WSZYSTKO DLA SŁAWY
Jednak każdy kazał nam spadać na drzewo.
Do kogo mogliśmy zwrócić się o pomoc?
Przed państwem Russ Hellickson.
Russ.
Cenię sobie naszą relację.
Jako trener zapaśniczy
mam trzy córki i ponad 500 synów.
Russ był jak rodzina.
Był dla mnie niczym drugi ojciec.
Wysłałem mu więc długą wiadomość,
że go potrzebujemy.
Odpisał mi w ciągu godziny.
UMÓW SPOTKANIE. PRZYJADĘ
Dwudziestu z nas spotkało się
w miejscowej szkole średniej, w której pracował
jeden z zapaśników.
Usiedliśmy na sali
i każdy z nas
opowiadał, co mu się przytrafiło.
Każdy powiedział swoje.
To było wzruszające.
Przyszła moja kolej i spytałem go:
"Pamiętasz, jak wpadłem do ciebie
i powiedziałem, że odchodzę?".
Odparł, że pamięta. A ja: "Nie podałem ci powodu.
To właśnie przez niego".
Zaczął się otwierać,
współczuć nam i rozumieć, co się stało.
Pod koniec spotkania powiedział, że napisze list do kogo trzeba,
aby nas wesprzeć.
Tego było nam trzeba. Wsparcia.
Wyszliśmy stamtąd jako rodzina.
Odezwaliśmy się też do Jimmy'ego, byłego asystenta trenera.
Trochę się u niego pozmieniało od czasów OSU.
Proszę państwa,
powitajmy kongresmena Jima Jordana.
Dziękuję. Bardzo mi miło.
Jim Jordan jest teraz ważną osobą
w partii republikańskiej w Izbie Reprezentantów
i ciągle widać go w wiadomościach.
Panie kongresmenie, miło pana gościć.
Nie zgadzam się z jego poglądami, ale jestem dumny, że mnie trenował.
Miał ideały
i miał honor.
Dyscyplina to robienie tego, czego nie chcesz
i kiedy nie chcesz.
Właściwe postępowanie, gdy wolisz działać wygodnie.
Pani eksperci znali prawdę. Pani rzecznik także.
Co gorsza, pani też znała prawdę.
Był pitbulem.
Pomyślałem, czemu taki gość
nie miałby nas wesprzeć?
- Pamięta pan doktora Straussa? - Tak. Znałem go.
Ale tego nie zrobił.
Jednak to nieprawda, że wiedziałem o molestowaniu.
Rozmawiałem z trenerami. Nikt nie wiedział o molestowaniu.
Po prostu... Nie było tak, że o czymś wiedzieliśmy
i tego nie zgłosiliśmy. To nieprawda.
Nie mógł nie wiedzieć.
Czy wiedział? Wszyscy wiedzieli.
Czy uważam, że wiedział? Wszyscy to wiedzieli.
Czy mnie wkurzył? Owszem.
Jak pan określi oskarżenia wobec Straussa?
Wiem tylko, że nic nie wiedziałem o żadnym molestowania przez Straussa.
Tyle.
Mówi, że nic nie wiedział, że nic się nie stało.
To wierutne kłamstwo.
W studiu jest kongresmen Jordan.
Po raz pierwszy znamy szczegóły sprawy.
Jaka jest pana reakcja?
Wiem, że chłopaki rzucający te oskarżenia znają prawdę.
Na pewno ją znają. Nie widziałem żadnego molestowania,
nie słyszałem o nim.
Faktem jest,
że wiele rozmów Jimmy'ego dotyczyło Straussa.
Rozmowy w szatni to co innego niż gdy ktoś mówi ci wprost,
- że doszło do molestowania. - Mówiono o tym w szatni?
Nie.
A o czymś, co w obecnych czasach
może uchodzić za molestowanie?
Nic z tych rzeczy. Nie.
Nie stałem przy Jimie w szatni, więc nie wiem, co wiedział.
Ale wiem, co mi powiedział.
I stąd wiem, że wiedział, bo mówił: "Strauss już tak ma".
Tak mi powiedział.
Nie powiedziałby tak, gdyby nie wiedział,
jaki jest Strauss.
O to chodzi.
Może Jimmy myślał, że sprawa ucichnie, ale tak się nie stało.
Jim Jordan zaprzecza wszelkim zaniedbaniom w sprawie zapaśników z OSU.
Jednak skandal nie rozpłynął się w powietrzu.
Znalazło się więcej ofiar
i wybuchła afera.
Reprezentanta Jima Jordana oskarżono o tuszowanie molestowania seksualnego.
W odpowiedzi stwierdził...
Jim Jordan, ówczesny trener zapaśników...
Rozmawiali o tym z Jordanem, a on nic nie zrobił.
Gdy sprawa nabrała rozpędu,
pojawiło się więcej osób,
które mówiły: "To się wydarzyło". "Zdecydowanie. Sam tego doświadczyłem".
Dziś z cienia wychodzą kolejni zapaśnicy Buckeye.
Kolejne ofiary rzucają oskarżenia.
Podobno to czubek góry lodowej.
Jordan zaczął wydzwaniać.
Zaczął dzwonić do zapaśników.
Zadzwonił nawet do Adama Disabato, brata Mike'a.
O ósmej rano
dzwoni telefon.
Odbieram, a tam: "Cześć, Adam. Tu Jim Jordan".
Myślę sobie...
Gadał ze mną przez pół godziny, czy będę go bronił
i powiem, że to nieprawda.
Dosłownie beczał mi do słuchawki.
Miał w dupie mnie i nas wszystkich.
Miałbym teraz stanąć przeciwko własnemu bratu?
To jakieś wariactwo.
Uznałem, że pewnie Jimmy gadał z Russem.
I oczywiście Russ zapadł się pod ziemię.
Nie napisał żadnego listu.
Wcale nam nie pomógł.
Całkowicie się od nas odwrócił.
Stawiałem go na piedestale niczym ojca,
a on... Do dupy.
Russ obiecywał, że nas wesprze.
Nie dotrzymał słowa.
Bardzo długo starałam się o wywiad w cztery oczy z kongresmenem Jordanem,
lecz jego biuro odmawiało.
Dowiedziałam się, że będzie w fabryce Hondy
i pojechałam tam.
Sportowcy jak Dan Ritchie twierdzą,
że Strauss miał szafkę niedaleko pana.
Jak mógł pan nie wiedzieć, że codziennie bierze tam prysznic
i zadowala się na oczach studentów, skoro oni o tym wiedzieli?
Wydawał się niezadowolony,
że go pytam o te sprawy.
To absurdalne. Postawiłem się FBI,
skarbówce.
Gdybym uważał, że coś jest nie tak
lub gdybym to wiedział, jemu też bym się postawił.
- Nic pan nie widział? - Dlatego... Nie widziałem.
Dlatego każdy trener i sportowiec...
"Nikt mi nic nie mówił. Nie miałem pojęcia.
To się nie wydarzyło".
A potem spadła
majowa bomba.
Dzień dobry.
Dziś przedstawię komentarz i przemyślenia
na temat piątkowego sprawozdania Uniwersytetu Stanowego Ohio
dotyczącego sytuacji nieżyjącego doktora Richarda Straussa.
Po roku pojawił się raport z niezależnego śledztwa
opłaconego przez OSU.
Dobrze, że się na nie zdecydowali,
lecz jego wyniki były zaskakujące i bardzo niepokojące.
Z dokumentu wynika, że w latach 1978 - 1998,
doszło do aktów molestowania seksualnego
na przynajmniej 177 studentach.
Bez wątpienia jest jeszcze mnóstwo ofiar,
które się nie ujawniły.
Kiedy zobaczyłam to wszystko czarno na białym,
te wszystkie liczby,
pękło mi serce.
Nie miałem pojęcia, jak daleko to zaszło.
Zero pojęcia.
Czytałem to i myślałem: "Cholera jasna".
Cholera jasna.
Znałem nasze doświadczenia, moje i Mike'a.
Znałem doświadczenia kilku innych.
Nie znałem jednak ich stopnia
ani zakresu.
Przeczytałem raport od deski do deski
i im dłużej go czytałem, tym bardziej byłem wkurzony.
WNIOSKI O WIEDZY UNIWERSYTETU
Wszyscy powinniśmy być zażenowani.
Skargi i doniesienia o przypadkach molestowania
nie zostały zgłoszone władzom
przez wydział sportowy
lub Studenckie Centrum Medyczne Uniwersytetu Ohio aż do 1996 r.
To ponad 15 lat od otrzymania pierwszych zgłoszeń.
Najbardziej przerażające było to,
ile osób mogło to powstrzymać,
a nie kiwnęło palcem.
Z niezależnego raportu wynika, że władze uniwersytetu
wiedziały o molestowaniu studentów przez lekarza
od końca lat 70.
Zachowanie Straussa było tajemnicą poliszynela
dla ponad 50 członków kadry wydziału sportowego na Ohio State.
Wiedzieli o tym i tuszowali sprawę.
Tuszowali ją.
To naprawdę niesamowite,
ile osób musiało odwracać wzrok, by tyle lat uchodziło mu to na sucho.
Zarzuty ze śledztwa OSU mogą wpłynąć na wybory.
Każdy zna prawdę.
Rozmawiałem z kolegami i każdy zna prawdę.
Wcale to pana nie martwi?
Kongresmen znowu zaprzeczył, że wiedział o molestowaniu. Zaprzeczył...
Jim Jordan to tchórz.
Jest tchórzem,
a nie przywódcą. Jest tchórzem.
Opuścił nas on i nasz główny trener.
To obrzydliwe.
Widziałem Russa na zawodach zapaśniczych. Wszedł na halę,
charyzmatyczny jak zawsze... I krzyknął: "Hej, Fred. Co tam?".
Uścisnąłem mu dłoń. "Russ,
kiedy wreszcie powiesz prawdę?".
Zatrzymał się. "Fred, nie będę o tym rozmawiał".
Życzył mi tylko miłego dnia i poszedł sobie.
Od tamtej pory z nim nie gadałem.
Gdy sprawa wyszła na jaw, miałem okazję rozmawiać z mediami,
ale z niej nie skorzystałem.
Wreszcie to zrobiłem, bo Russ nas olał.
Jim Jordan nas olał.
Olali nas ludzie, którzy powinni stać
po naszej stronie. Postanowiłem, że będę mówił.
Zabrałem głos na spotkaniu Rady Powierników.
Nie chciałem iść do gazet. Nie chciałem nic mówić,
bo zależy mi na Ohio State.
Jestem kimś...
Szkarłatno-szare barwy mam we krwi.
Będąc zapaśnikiem Buckeyes przeżyłem najlepsze lata.
Widziałem, o czym pisze się w mediach społecznościowych.
Niemal nie czuję się jak ofiara, lecz jak problem.
Nie jestem problemem. Nie byliśmy problemem.
Problemem był... pewien zły człowiek.
Chcemy, żebyście postąpili słusznie,
abyśmy mogli żyć dalej.
Dziękuję, że daliście nam możliwość wypowiedzenia się.
Mike Schyck oznajmił,
że porozmawia z Radą Powierników.
Powiedziałem, że dobrze, pójdę z nim. Zrobimy to razem.
Stanąłem przed nimi i opowiedziałem moją historię.
Między jesienią 1988 roku a jesienią 1992 roku
byłem ofiarą drapieżcy seksualnego,
który pracował wtedy jako lekarz zatrudniony na tym uniwersytecie.
Z waszego raportu wynika, że władze uczelni wiedziały o tym.
Wiedziały, zanim się tam pojawiłem. Wiedziały potem.
Ten uniwersytet już raz nas zawiódł.
I decyzja o tym, co mamy teraz robić,
należy do was.
Pozostawię was z tym pytaniem.
Zawiedziecie nas po raz kolejny, czy postąpicie słusznie?
Dziękuję.
Ta rada na pewno was nie zlekceważy.
Musimy postąpić słusznie.
Władze OSU wyraziły skruchę.
My, władze Uniwersytetu Stanowego Ohio, głęboko przepraszamy
za zachowanie Straussa na przestrzeni dekad.
Było ono karygodne
i nie ma usprawiedliwienia dla ówczesnego braku działań.
Przyznajemy się do uchybień
ze strony władz podczas obecności Straussa na Ohio State.
To była jednak kłamliwa manipulacja.
Za kulisami
zaciekle z nami walczyli.
OHIO STATE CHCE ODRZUCENIA POZWÓW
Władze Ohio State zaprzeczyły swemu oświadczeniu
i postanowiły odrzucić pozew na podstawie przepisów o przedawnieniu.
Zgodnie z prawem Ohio na wniesienie pozwu są dwa lata.
To stało się później, więc macie pecha.
Taka linia obrony
to ostatnia deska ratunku dla drani oskarżonych o molestowanie.
Przykładem jest Kościół Katolicki.
Przykładem są skauci.
Przykładem są różne organizacje,
próbujące uniknąć konsekwencji.
OSU też przyjęło tę linię obrony.
Tak świetnie ukrywali występki doktora Straussa,
że jest za późno na wszelkie pozwy.
Setki oskarżających są wstrząśnięte i wściekłe. Nie zgadzają się
z wnioskiem władz uniwersytetu,
aby umorzyć postępowanie ze względu na przedawnienie.
Sądzę, że spanikowali po tym,
gdy ich własne badania ujawniły,
ile osób padło ofiarami
i jak poważna była to sprawa.
To było druzgocące sprawozdanie. Obecnie wiemy, że 177 to zaledwie ułamek
faktycznej liczby ofiar.
Były ich tysiące.
To niebywałe.
Tuszowanie odbywało się
na najwyższych szczeblach hierarchii uniwersyteckiej.
Oprócz futbolu
nic tak dobrze nie wyszło OSU,
jak oszustwo.
Przyjęli strategię wykorzystania przepisów o przedawnieniu,
ale nie wiedzieli,
że sprawie przygląda się sędzina federalna.
Uznała, że ofiary mają rację.
Ohio State aktywnie próbowało to zatuszować.
Chronili tego drapieżcę.
Linia obrony OSU legła w gruzach.
Najwyraźniej zaniepokoiło to kilka wpływowych osób.
Władze Uniwersytetu Stanowego Ohio
powiadomiły dziś okręgowy sąd federalny o zamiarze powołania
indywidualnego programu ugodowego Straussa,
chcąc zamknąć w ten sposób około połowę pozwów przeciwko uczelni.
Władze OSU wystawiły worek pieniędzy dla ofiar.
Ta suma znacznie różniła się od kwot przekazywanych przez inne uczelnie
zmagające się ze skandalami seksualnymi.
OSU nie wziął na siebie odpowiedzialności w taki sposób,
jak Penn State lub Michigan State.
Krótko mówiąc, nie potraktowali ofiar napaści seksualnej
tak samo, jak inne uczelnie.
Bo jesteśmy mężczyznami.
To był powód.
Dlatego nie traktuje się nas tak samo.
Chłopaki zastanawiali się,
jak wpłynie to na innych mężczyzn będących ofiarami molestowania,
jeśli zgodzą się na tak niską kwotę.
Mogliśmy pójść na ugodę.
Mogłem podpisać umowę i machnąć na to wszystko ręką.
Jednak nie tylko proponowali niską kwotę,
ale także nie chcieli wziąć odpowiedzialności
za całe zajście. "Zrzekamy się odpowiedzialności".
Tak było tam napisane.
Serio?
To ma być według nich program ugodowy? Na to chcieli nas namówić?
Po prostu rewelacyjna okazja. Jednak o tym nie mówią publicznie.
Mówią, że nie chcieliśmy iść na ugodę.
Wbrew temu wszystkiemu
wciąż chcę przekazać im gałązkę oliwną. Mieć okazję,
aby to wszystko naprawić.
Ostatecznie wszyscy jesteśmy Buckeye.
Pewnie myślicie, że chcemy zniszczyć wasz uniwersytet.
Nie chcemy tego.
Kocham ten uniwersytet.
Możemy dokonać wielkich rzeczy, jeśli będziemy współpracować
i postąpicie słusznie.
Dziękuję za poświęcony czas. O-H.
Gdy mówię O-H,
ktoś powinien odpowiedzieć I-O.
Nikt tego nie zrobił.
A jeśli ktoś
nie odpowiada I-O, oznacza to, że nie jest Buckeyem.
Jest kimś innym.
Władze Ohio State wciąż nic nie zrozumiały
i nie przyznały się do udziału
w zniszczeniu życia
tysięcy mężczyzn.
Tysięcy.
Wysoki wskaźnik rozwodów,
problemy z używkami, czy to alkoholem, czy narkotykami.
Doszło do kilku prób samobójczych.
Żaden z nas nie chodzi regularnie do lekarza.
Żaden.
Jest bardzo źle.
Myślisz sobie o tym, co mogło być,
gdyby cię tam nie było.
Nie mogę często tak gdybać,
bo to mnie przybija.
Tak...
Ktoś spytał mnie kiedyś,
czy jestem ocalałym, czy ofiarą.
Chciał odróżnić te dwa pojęcia.
Musiałem to przemyśleć. I wiecie co?
Przetrwałem napaść seksualną, ale jestem ofiarą OSU.
Adwokaci powodów wierzą,
że władze OSU chcą po prostu opóźnić sprawę,
a nawet zablokować proces.
Jeśli chcą wydawać kasę na przepychanki w sądzie,
proszę bardzo.
Jeśli ma to potrwać jeszcze pięć lat, poczekam.
Albo i dziesięć.
Muszą wziąć odpowiedzialność.
Ludzie pytają, czy chcę mieć z tego pieniądze.
Wiesz co? Tak, chcę. Powiem ci dlaczego.
Karzesz kogoś grzywną pięciu dolarów, żeby więcej czegoś nie robił.
A on stwierdzi, że to niewiele, więc znowu zrobi coś złego.
Musi ich to zaboleć.
A zaboli ich wydawanie kasy,
bo nie chronili sportowców,
co było ich zadaniem. Ci sportowcy zdobywali dla nich laury.
Dlatego chcę, żeby zapłacili.
LICEUM LEMON BAY ENGLEWOOD, FLORYDA
Siódmy rok jestem trenerem
i głęboko wierzę, że ten sport to wyjątkowa szkoła.
Budujesz relacje z chłopakami podobne do relacji rodzica z dzieckiem.
Dochodzą do punktu, w którym zaczynają ci ufać.
To coś wyjątkowego.
Nie rozumiem,
jak mógłbym nie stać u ich boku.
Wow.
Na mojej sali zapaśniczej
jest napis na ścianie. "Uczciwość".
Tego uczę tych chłopaków.
Ona nas określa.
Na Uniwersytecie Stanowym Ohio
znajduje się jeden z największych wydziałów sportowych w kraju.
Od 2018 r., kiedy ofiary doktora Straussa złożyły pozew,
Wydział Sportowy Ohio State podał informacje o przychodach
ponad 1,2 miliarda dolarów.
Reprezentant Jim Jordan nie odpowiedział na prośbę o udzielenie wywiadu.
Russ Hellickson nie odpowiedział na prośbę o udzielenie wywiadu.
Władze Ohio State odmówiły twórcom tego filmu zgody na wywiad
z członkiem ich Rady Powierników.
W marcu 2023 r. władze Ohio State wystosowały petycję
do Sądu Najwyższego o rozpatrzenie sprawy,
powołując się na prawo o przedawnieniu.
W czerwcu 2023 r. Sąd Najwyższy odrzucił ten wniosek.
Sprawa została odesłana do Sądu Okręgowego
celem dalszego rozpatrzenia.
Napisy: Marcin Chojnowski dla TransPerfect Media