Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
(ภาพยนตร์เรื่องนี้จัดทำขึ้น ด้วยความร่วมมือของกลุ่มผู้ต้องขัง)
(โดยใช้คลิปที่พวกเขาและผู้อื่น ถ่ายไว้ตลอดระยะเวลาสิบกว่าปี)
(เพื่อบันทึกสภาพความเป็นอยู่)
(เนื้อหาบางส่วน อาจทำให้ผู้ชมรู้สึกไม่สบายใจ)
(แอละแบมา ปี 2019)
(ทัณฑสถานอีสเตอร์ลิง)
"ทดสอบ หนึ่ง สอง สาม
หนึ่ง สอง สาม ทดสอบ หนึ่ง สอง สาม"
(กรมราชทัณฑ์รัฐแอละแบมา)
วันนี้พวกเขามาจัด งานฟื้นฟูศรัทธากันที่นี่
และทุกคนก็มีความสุข
เราจะได้สนุกและมีอาหารกินกัน
วันนี้จะเป็นวันดีๆ ที่เรือนจำอีสเตอร์ลิง
(ทุกปีอาสาสมัครจะเลี้ยงบาร์บีคิว ที่เรือนจำทั้ง 14 แห่งของแอละแบมา)
มันเป็นวันที่เราแทบไม่มีโอกาส ได้เจอในเรือนจำ
เพราะภายในเรือนจำนั้น ไม่มีความหวังมากนัก
ความหวังต้องถูกนำเข้ามา
"ผมอยากอธิษฐานให้กับแอละแบมา
อยากอธิษฐานให้กับระบบราชทัณฑ์"
- เอเมน - เอเมน
- ครับ - เอเมน
"และเราเดินผ่านย่านพวกนั้น และเราสร้างความเปลี่ยนแปลงมาแล้ว"
- "ฉันเป็นผู้ดูแลพี่น้องของฉัน" - ฉันเป็นผู้ดูแลพี่น้องของฉัน
ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ที่วันนี้พวกคุณเข้ามาในนี้
ทำไมพูดแบบนั้นล่ะครับ
เพราะพวกเขาไม่เอาเนื้อ ที่ปกติเรากินให้ดูหรอก
ไม่ใช่อะไรแบบนี้เลย
พวกเขาน่าจะให้พวกคุณเข้าห้องขังรวม คุณคิดว่าตรงนี้ร้อนแล้วใช่ไหม
ทีนี้ลองนึกภาพ การนอนในอาคารหลังคาสังกะสี
กับคนอีกประมาณ 120 กว่าคนสิ
นี่ไม่เหมาะกับสังคมมนุษย์
เฮ้ย กล้องนั่นมันอะไรน่ะ
เห็นเขาไหม
ความร้อนมีแต่ทำให้เกิดความบาดหมาง
นึกภาพดูสิว่า อยู่ในนั้นเราต้องเจออะไรบ้าง
เข้ามาในห้องขังรวมสิพวก
เอาห้องขังรวมให้ดู
เราโดนกักบริเวณตลอด 24 ชั่วโมง
เราถูกกักตัวอยู่ในอากาศร้อนๆ ปล่อยพวกเราไปเถอะ
ร้อนๆ... เราออกไปข้างนอกไม่ได้ พวก
(ในขณะกำลังถ่ายทำ มีผู้ต้องขังเริ่ม เดินเข้ามาพูดคุยแบบไม่ให้บันทึกภาพ)
"หลายสิ่งหลายอย่างที่เกิดขึ้นในนี้
ที่คนในสังคมไม่ค่อยรู้"
"พวกเขาทำร้ายผมรุนแรง
จนผม
อึรดตัวเอง"
"วันศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ และวันจันทร์ที่ผ่านมา
มีเหตุแทงกันทุกวัน ซึ่งไม่มีการรายงาน"
"เป็นปัญหาที่ซุกไว้ใต้พรม"
"มีเรื่องบางอย่างที่ถูกปกปิดไว้"
"ใครปกปิดมันไว้"
"กรมราชทัณฑ์"
ผมไม่กลัวที่จะบอกกับใคร
แต่พอพวกคุณถือกล้องเข้ามาในนี้
และให้คนพวกนั้นขึ้นไปพูด
พวกเขาอยากให้เราเหมือนเป็นเด็กดี
แต่ผมไม่สนหรอก
เพราะงั้นทุกคน ถึงได้ไปกินตรงนั้นและกลับเข้ามา
แต่ไหงไม่ให้เราออกไป
เสร็จแล้ว เสร็จได้แล้ว เสร็จแล้ว
เราทำอะไรเสร็จ
ถ่ายทำไง ถ่ายทำน่ะ
ทำไมล่ะ
"เราจะปิดพื้นที่ เราจะกักบริเวณพวกนั้น"
ไม่มีเจ้าหน้าที่อยู่กับพวกคุณ
นี่เป็นเรือนจำนะ แล้วพวกคุณก็เดินมา
คุยกับผู้ต้องขังตรงนั้นกันเอง
เสร็จแล้ว เสร็จได้แล้ว
การถ่ายทำของเรามันจบแล้ว
(ทางออกของแอละแบมา)
(เรือนจำรัฐแอละแบมาถูกใช้งานเกือบ 200 เปอร์เซ็นต์ของความจุที่ออกแบบมา)
(โดยมีเจ้าหน้าที่เพียงหนึ่งในสาม ของจำนวนที่ควรมี)
(ในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ การใช้ โทรศัพท์มือถือผิดกฎหมายจึงแพร่ระบาด)
(หลังจากที่เราเข้าไป มีผู้ต้องขังหลายคนติดต่อเข้ามา)
"ราอูล"
- "ไงคะ" - ไงครับ สบายดีไหม
(ราอูล พูล)
- "สบายดีค่ะ คุณสบายดีไหม" - ผมสบายดี
"คุณจะถือสาไหม ถ้าฉันอัดบทสนทนาของเรา"
ไม่เลยครับ ไม่ถือเลยที่จะอัดไว้ ผมไม่ถือ
พวกเขาจะเตือนผม ก่อนที่เจ้าหน้าที่จะเข้ามาใกล้
ผมรู้ว่าพวกเขาเดินตรวจตราอยู่
ผมจะคอยระวัง
พวกนั้นจะคอยพูดกรอกหูตลอด
ว่าผมอยู่ในคุก
และมันเป็นเพราะ ผมทำเรื่องที่ไม่ถูกต้อง
และผมก็เห็นด้วย
ผมไม่น่าทำสิ่งที่ผมทำลงไปเลย
แต่ผลสุดท้ายคือ
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น มันไม่ได้ผล
มันต้องหยุดได้แล้ว
นี่คือสถานที่ที่เราอยู่กัน
ผมจะเอาให้ดูว่ามันเป็นยังไง
น้ำ
น้ำเจิ่งนอง
มันน่าเวทนานะ สภาพที่เราอยู่กันน่ะ
ต้องเดินระยะทางประมาณสองสนามฟุตบอล กว่าจะถึงห้องขังของโรเบิร์ต เอิร์ล
ตอนนี้เขาโดนขังเดี่ยว
พวกเขาพยายามตัดขาดเขา จากคนอื่นๆ
และย้ายเขาจากห้องขังหนึ่ง ไปอีกห้องหนึ่ง
แต่เดาซิว่าอะไร
นั่นอาจเป็นเหตุผล ที่ดีที่สุดที่จะคุยกับเขาก็ได้
เพราะพวกเขาไม่อยากให้ พวกคุณทำแบบนั้นไง
ไง โรเบิร์ต เอิร์ล
ไง
ข้างล่างนี่ต้องการความช่วยเหลือ
ทุกคนตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิต
(โรเบิร์ต เอิร์ล เคาน์ซิล นักกิจกรรม ที่รู้จักกันในชื่อ "คิเนติกจัสติส")
(ถูกกักขังเดี่ยวมาเป็นเวลาห้าปีแล้ว)
เป็นไงบ้าง
"สบายดีค่ะ"
(โรเบิร์ต เอิร์ล "คิเนติกจัสติส")
"ขอบคุณที่คุยกับเรานะคะ"
ครับ ได้อยู่แล้ว ผมยินดี
คือหลายปีก่อนผมสาบานกับตัวเองไว้ว่า
ผมจะไม่มีวันทำร้ายใครอีก
และจะไม่ยอมให้ใคร ทำร้ายคนที่อยู่รอบตัวผม
ดังนั้น
ผมว่ามันไม่เข้าท่า ที่จะปิดปากเงียบและนิ่งเฉย
และยอมรับสิ่งต่างๆ ราวกับว่ามันไม่มีปัญหา
เพราะว่าจริงๆ แล้วมันมีปัญหา
ทัณฑสถานบิบบ์เคาน์ตี
ดูผู้ชายคนนี้ที่อยู่ใต้โต๊ะสิ
มีผู้ชายอีกคนนอนอยู่กับพื้น
กรมราชทัณฑ์รัฐแอละแบมา หรือเอดีโอซี
ไม่อยากให้สาธารณชนเห็น
สภาพความเป็นอยู่ในนี้
พวกเขาไม่อยากให้คุณเห็น
แรงงานทาสที่เกิดขึ้นข้างใน
คุณอยู่ที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว
- คุณอยู่มานานแค่ไหน - สามสิบ
สามสิบปีแล้ว
ผมทำงานทุกวัน
- พวกเขาจ่ายเงินให้คุณเท่าไร - ไม่จ่าย
สามสิบปีที่ทำงานฟรีทุกวัน
พวกเขาปกปิด
เรื่องการติดยาเสพติดทุกอย่าง
พวก ที่นี่ต้องการความช่วยเหลือจริงๆ
เรื่องติดยานี่ของจริงเลย
ไหนจะเรื่องความโหดร้าย กับการทุจริตอีก
ดูนี่สิ
หน่วยปราบจลาจล
พวกเขาเพิ่งทำร้ายคน
เห็นนั่นไหม
ให้ตาย ผู้ชายคนนั้นเลือดอาบเลย
ให้ตายสิ
เวลาได้ยินคำว่ากรมราชทัณฑ์
เราจะนึกถึงสถาบันที่คนได้ไปเรียน
ได้รับการรักษา
ได้ทำสิ่งต่างๆ เพื่อปรับปรุงตัว
แต่นั่นไม่ได้ใกล้เคียง กับสิ่งที่เกิดขึ้น
หลังกำแพงกรมราชทัณฑ์รัฐแอละแบมาเลย
เราไม่รู้ว่าเขาตายหรือเปล่า
มีจำนวนคนที่ถูกห่อศพออกไปจากที่นี่
สูงเป็นประวัติการณ์
เจ้าหน้าที่ชันสูตรมารับศพเขาแล้ว
สถานการณ์ด้านมนุษยธรรมเข้าขั้นวิกฤติ
(บรรดาเรือนจำรัฐแอละแบมา ซึ่งมีผู้ต้องขังสองหมื่นคน)
(มีอัตราการใช้ยาเกินขนาด สูงที่สุดในประเทศ)
(มีอัตราการฆาตกรรม สูงที่สุดในประเทศ)
(มีอัตราการฆ่าตัวตาย สูงที่สุดในประเทศ)
มีคนตายคาเตียงนั้น
เขาไม่มีชีวิตแล้ว
ตราบใดที่เอดีโอซี ยังควบคุมข้อมูลข่าวสาร
สังคมก็จะไม่มีวันเข้าใจหรือเชื่อ
สิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆ ข้างในนั้น
ส่วนผมกับเมลวินก็อยู่ในสภาพนี้ ตลอด 20 ปีที่ผ่านมา
- โอเค - "เมลวิน"
- ได้ยินไหมครับ - "ค่ะ"
(เมลวิน เรย์)
- แป๊บนึงนะครับ ตำรวจเข้ามา - "โอเคค่ะ"
ไม่เป็นไรแล้ว พวกเขาไปแล้ว
"โทรศัพท์ธรรมดาจะดีกว่าไหมคะ"
ไม่ครับ เพราะที่นี่ไม่อนุญาต ให้เราเป็นตัวของตัวเอง
คุณรู้ไหม เวลาเล่าเรื่อง
เราก็อยากนำเสนอตัวตนทั้งหมด ไม่ใช่แค่เสียงของตัวเอง
เราอยู่ในสังคมลับที่มีกำแพงปิดล้อม
พวกนี้คือหน่วยงานประจำรัฐ
แต่มันเป็น หนึ่งในหน่วยงานประจำรัฐไม่กี่แห่ง
ที่สาธารณชนหรือสื่อมวลชนเข้าไปไม่ได้
(พื้นที่หวงห้าม ห้ามเข้า)
สื่อมวลชนเข้าไปในพื้นที่สงครามได้
แต่เข้าไปในเรือนจำของ สหรัฐอเมริกาไม่ได้ได้ยังไง
(ศาลสูงสุดของสหรัฐฯ ตัดสินว่า)
(พัศดีมีอำนาจในการปฏิเสธไม่ให้ สื่อมวลชนเข้าถึงเรือนจำได้เต็มที่)
(โดยอ้างเหตุผล เรื่อง "ความปลอดภัยและความมั่นคง")
แบบ ผมอาจได้เห็นเหตุฆาตกรรม
เราอาจนั่งอยู่ตรงนี้ และเห็นเหตุฆาตกรรมกันหมด
แต่สื่อก็ยังเข้ามา ในพื้นที่ของรัฐไม่ได้
หัวหน้าพัศดีกำลังออกไป
หลังจากที่เกิดเหตุ แทงกันอย่างรุนแรงครั้งนี้
ก็มีรหัสแจ้งเหตุฉุกเฉินเพิ่ม
เพราะสื่อเข้ามาในเรือนจำไม่ได้
คนจึงถ่ายคลิปกันมากขึ้นเรื่อยๆ
และถ้าเราไม่มีโทรศัพท์มือถือพวกนี้
เราก็ไม่มีทางบันทึก เหตุการณ์เหล่านี้ได้เลย
ประชาชนทั่วไปถูกปลูกฝังความคิดมาว่า ไม่ควรเชื่อ
คนที่ถูกจองจำ
ผมอยู่ในคุก ผมก็ควรจะโกหก
ผมควรหาเรื่องมาแก้ตัว และพูดเกินจริง
นั่นแหละคือเหตุผลที่ฝ่ายบริหาร ไม่ชอบที่พวกเขาบันทึกเหตุการณ์ไว้
พวกเขาเห็นผู้ชายคนนึงมีมือถือ
ร้อยโทเลยส่งรหัสฉุกเฉิน
ถึงแม้เจ้าหน้าที่พวกนี้ จะนำมือถือเข้ามา
ขายในตลาดมืดของเรือนจำ
แต่มือถือก็ยังผิดกฎหมาย
(ข้อกังวลเรื่องของต้องห้าม)
สิ่งของต้องห้ามยังคงเป็นปัญหาร้ายแรง
ที่ส่งผลกระทบต่อ บรรดาเรือนจำในแอละแบมา
เรากำลังพูดถึงโทรศัพท์มือถือครับ
พวกเขาใส่ใจโทรศัพท์มือถือมากกว่า
การใส่ใจเหตุการณ์ ที่โทรศัพท์เครื่องนั้นอัดไว้
(เจฟเฟอร์สัน ดันน์ อธิบดี กรมราชทัณฑ์รัฐแอละแบมา)
เราสู้รบตบมือทุกวัน และเราก็ยังสู้กับมันอยู่
แต่ยังมีงานที่ต้องทำอีกมาก
เพื่อกำจัดโทรศัพท์มือถือ ภายในระบบเรือนจำ
พวกเขาพยายามมาตลอดหลายปี
ในการบล็อกสัญญาณโทรศัพท์
เราจึงรู้ว่า
การใช้โทรศัพท์ได้ อาจจบสิ้นลงได้ทุกเมื่อ
และเราก็
เสี่ยงเป็นเสี่ยงตาย
เพื่อเผยแพร่ข้อมูลนี้ออกไป
ในขณะที่ยังทำได้อยู่
ที่แอละแบมา
พวกเขาปฏิเสธความจริง
ทั้งศพพวกนี้ ทั้งคนที่ถูกฆ่าตาย
คือพวกเขาแค่ปฏิเสธความจริงเลย
ความจริงก็คือ แอละแบมาไม่มีปัญหาเรื่องการคุมขัง
แต่เรามีปัญหาอาชญากร กับอาชญากรรม
(สตีฟ มาร์แชล อัยการสูงสุด)
นี่เป็นวงจรความรุนแรง ที่ไม่มีที่สิ้นสุดและขาดการรับผิดชอบ
และพอเราไม่สามารถบอกสังคม
ว่าเกิดอะไรขึ้น ก็ไม่มีการรายงานเหตุการณ์เหล่านี้
(จากเมลวิน ผมมีข้อมูลมาบอก)
(โอเค)
(มีข่าวว่าวันนี้ผู้ต้องขังคนนึง ถูกซ้อมซะเยินที่เรือนจำโดนัลด์สัน)
(ถูกส่งเข้าห้องไอซียู)
(แย่มากเลย)
(คุณรู้ชื่อเขาไหม)
(สตีเวน เดวิส)
(โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแอละแบมา เบอร์มิงแฮม แอละแบมา)
เรามาหาสตีเวน เดวิสครับ
เราคิดว่าเขาอยู่ในห้องไอซียู
ขึ้นไปที่ชั้นเก้านะคะ
(เดวิส กรุณาเข้าทางห้องรับรอง)
นั่นถุงห่อศพ
- อะไรนะ - ถุงห่อศพ
คนคนนั้นไม่...
ไม่มีลมหายใจแล้ว
ออกไปรอที่ห้องพักรอก็ได้นะคะ หรือจะให้ฉันไปตามก็ได้
แต่ฉันไม่อยากให้คุณยืนขวาง
- โอเคค่ะ ได้เลย ได้ค่ะ - ขอบคุณค่ะ
เราควรตามหาครอบครัวเขานะ
(ยูเนียนทาวน์ รัฐแอละแบมา)
ฉันนั่งจับมือเขาตลอดทั้งคืน
ถึงเราจะมองไม่ออกว่าเป็นเขาก็ตาม
(แซนดี้ แม่ของสตีเวน)
ฉันรู้สึกเหมือนฝันอยู่ รู้ไหม
ฉันรู้ค่ะ
เราอยู่ข้างๆ คุณนะ
อย่าร้อง
เขาไม่สมควรต้องมาเจออะไรแบบนี้
คุณต้องดูแลตัวเองนะคะ
ไม่งั้นคุณได้ล้มหมอนนอนเสื่อแน่
เขาจะบอกฉันว่า "แม่ ผมจะออกไปจากที่นี่ให้ได้"
"ผมจะออกไปนะ ผมจะออกไป"
ไงจ๊ะ สตีวี
แล้วใครจะโทรมากวนฉันล่ะ
ฉันพูดเสมอว่าเขาอยู่ในคุกก็จริง แต่เขาโทรหาฉันบ่อยกว่าลูกคนอื่นๆ อีก
ก็ตอนที่ผมได้รับสาย
(แบรนดอน พี่ชายสตีเวน)
ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นจริงๆ
และสิ่งแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวผม
ก็คือสตีเวนคงโดนแทง หรือไม่ก็โดนซ้อม
น่าจะแค่สองอย่างนี้เท่านั้น
คือนั่นคุกนะ มันเป็นเรือนจำ
คุณเดินกลับเข้าไปในห้องไอซียู แล้วพวกเขาก็เอาเขาไปไว้
ในส่วนที่ลึกที่สุดของไอซียู ในโซนที่แยกออกไป
ซึ่งมีห้องไว้ให้ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย
สามารถสอดส่องว่าใครเดินเข้าออก
รปภ.คนนั้นถามฉันว่า "รู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น"
ฉันตอบว่า "ไม่รู้ คุณรู้อะไรไหม" "ผมไม่รู้"
เขารู้อะไรบางอย่าง ฉันมองออกว่าเขาโกหก
เขารู้อะไรบางอย่าง
คนเข้าไปได้ แต่เข้าไปได้ครั้งละไม่เกินสองคน
และเราไม่ได้รับอนุญาต ให้นำโทรศัพท์หรือของแบบนั้นเข้าไป
นั่นเป็นหลักฐานชัดเจนว่า พวกเขากำลังปิดบังบางอย่าง
อ๋อ ใช่เลย ตอนที่เราเห็นเขา เราก็รู้เลยว่าพวกเขาปิดบังอยู่
เขา
พวกเขาไม่อยากให้รูปของเขา หลุดออกมาข้างนอก
ทำไมคุณถึงถ่ายรูปไว้คะ
เพราะผมไม่รู้ว่า เราจะได้ศพมาหรือเปล่า
คุณกำลังพูดถึงเรื่องที่ผม ถ่ายรูปในห้องไอซียู
ทั้งๆ ที่ไม่ควรเอาโทรศัพท์เข้าไป
แต่ผมก็เอาเข้าไป ตอนที่ตำรวจกลับไปนอนต่อข้างนอกเหรอ
เพราะผมไม่รู้น่ะสิว่า เราจะได้รับศพกลับมาไหม
ผมไม่รู้ว่ามันมีกฎอะไรนะ
เพราะสตีเวนเป็นความรับผิดชอบของรัฐ
เขาติดคุก ผมไม่รู้ว่าเราจะได้ร่างของเขามา
และได้จัดงานศพดีๆ หรือเปล่า
ผมเลยอยากถ่ายรูปไว้เป็นหลักฐาน
จวบจนลมหายใจสุดท้าย ฉันจะไม่มีวันลบภาพนั้นออกจากหัว
ถึงแม้ฉันจะมี
ภาพที่เขามีความสุข
หัวเราะและอื่นๆ
แต่ภาพของสิ่งที่พวกเขาทำกับเขา
กลบฝังทุกสิ่งที่ดีๆ ไปจนหมดสิ้น
ผมอยากรู้ว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง
ผมอยากรู้ว่าทำไม
- ฮัลโหล - "ไง"
(พ่อของสตีเวนอยู่ในสาย)
ฉันไม่ได้ข่าว จากเบอร์มิงแฮมเลย ว่าไงบ้าง
"พวกเขาบอกว่าสตีเวนตัวน้อยน่ะ"
"พอพวกเขาเปิดห้องขังเขา เขาก็วิ่งออกมาโจมตีเจ้าหน้าที่"
จริงเหรอ พวกเขาต้องจับเขา มาซ้อมจนตายเลยหรือไง
ใครก็ได้หาข่าวมาหน่อย
ผู้ต้องขังเสียชีวิตหลังพยายาม ใช้อาวุธมีคมทำร้ายจนท.ราชทัณฑ์
สตีเวน เดวิสตาย หลังจากทำร้ายเจ้าหน้าที่ราชทัณฑ์
ที่ทัณฑสถานวิลเลียมโดนัลด์สัน
เจ้าหน้าที่สืบสวนกล่าวว่า พวกเขาพยายาม
ทำให้เขาวางอาวุธลงหลายครั้ง ก่อนที่จะใช้กำลังจนถึงแก่ชีวิต
ทำไมคุณรู้เรื่องนี้จากในข่าว
หลังคนอื่นๆ อีกล่ะ
เพราะฉันโทรหาพัศดีแล้ว และเธอไม่ติดต่อกลับมา
พวกเขาคิดว่าให้สำนักข่าวรู้ ดีกว่าให้คุณรู้เหรอ
ฉันคิดว่าพวกเขากำลังปัดความรับผิดชอบ ด้วยการบอกว่า...
พวกเขาปัดความรับผิดชอบ ไม่ได้ง่ายๆ หรอก
พวกเขาทำอะไรก็ได้ที่อยากทำ พวกคุณไม่เข้าใจ
พวกเขาทำอะไรก็ได้จริงๆ
ฉันเสียใจด้วยจริงๆ
(เย็นวันนั้น เจ้าหน้าที่คนนึงที่ไม่เปิดเผยตัว)
(จากเรือนจำโดนัลด์สันโทรหาแซนดี้)
"ฮัลโหล ขอโทษด้วย ฉันใส่ออกซิเจนอยู่"
"เลยต้องหยุดพักแป๊บนึง"
"โอเค ผมเข้าใจ"
"นี่ใครพูดเหรอคะ"
"คือ อย่า... ก็นะ ผมแค่... ผมรู้ว่าคุณเสียใจและเศร้าอยู่"
"แต่ผมแค่อยากบอกว่า ลูกชายคุณ"
"โดนเจ้าหน้าที่ซ้อมจนตาย"
"มันเป็นการฆาตกรรม"
"คุณก็รู้ พวกเขาชอบปกปิด"
"เรื่องแบบนี้ตลอดอยู่แล้ว"
เมื่อบ่ายนี้ฉันโทรไปหาพัศดี
หนึ่งชั่วโมงต่อมา ก็มีแถลงการณ์ออกข่าว
ว่าเขาพุ่งตัวออกมาจากห้องขัง
พร้อมอาวุธที่ทำเองสองชิ้น และโจมตีเจ้าหน้าที่
"มีดพลาสติก"
"พวกเขาหาเหตุผลมาแก้ตัว"
"ให้กับความโหดร้าย และการใช้กำลังเกินขอบเขตตลอด"
- ใช่ - "จะซ้อมคนจนถึงตายไม่ได้สิ"
"พวกเขามีสเปรย์พริกไทยนะ"
"และถ้ามีคนพุ่งตัวเข้าหา ก็ใช้สเปรย์ฉีดใส่คนคนนั้นก็ได้นี่"
ใช่ พวกเขาทำกระดูก ใบหน้าเขาแตกหมดเลย
"ผมไม่ได้จะบอกว่าทุกคนในนั้น"
"เป็นคนดีเหมือนเด็กประจำโบสถ์นะ"
"แต่ประเด็นสำคัญคือ ไม่มีใครควรถูกซ้อมจนตาย"
"คุณต้องหาทนายมาตรวจสอบเรื่องนี้นะ"
ขอบคุณมากๆ เลย ขอบคุณนะ
"ฮัลโหล"
ได้ยินไหมครับ
"ได้ยินฉันไหมคะ"
แป๊บนึงนะ
(เมลวิน)
ถ้าได้ยินผมพูดว่า "ได้ยินเสียงกุญแจ" คุณต้องปิดเสียงโทรศัพท์นะ
"โอเค ได้เลยค่ะ"
โอเค
สรุปแล้วสื่อก็รายงาน
สิ่งที่ระบบเรือนจำบอก
เจ้าหน้าที่บอกว่าเขาออกมาจากห้องขัง
มีมีดสองเล่ม
และเจ้าหน้าที่ก็รู้สึกว่า กำลังมีภัยคุกคาม พวกเขาเลยใช้
กำลังเท่าที่เห็นสมควร เพื่อปลดอาวุธเขา
แต่พวกสื่อได้ถามไหมว่า
"มีคนในพื้นที่คุมขังตรงนั้น เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกี่คน"
คือผมอยากรู้ว่า ผู้ต้องขังพูดว่าไงบ้างน่ะ
วันนั้นผมไปนมัสการที่โบสถ์
(ราอูล)
แล้วก็มีคนพูดว่า เจ้าหน้าที่ซ้อมใครบางคน
หลังจากนั้นก็อย่างที่รู้ ทุกคนได้ข่าวว่าคนคนนี้ตายแล้ว
แต่พวกเขาหลายๆ คน ก็กลัวที่จะพูดอะไรออกมาจริงๆ นะ
หมายถึง คุณก็รู้ พูดว่าเห็นพวกเขาฆ่าคนตายน่ะ
(ราอูลแนะนำให้เรารู้จักพยานคนหนึ่ง)
(ที่เต็มใจจะบอกเล่าสิ่งที่เขาเห็น หลังจากสตีเวนเสียชีวิต)
หลังเหตุการณ์นั้นประมาณสามชั่วโมง
หน่วยสอบสวนก็ไปที่นั่น
และเริ่มติด
หมายเลขสีเหลือง
เหมือนกับที่เกิดเหตุ
ข้างๆ จุดที่มีเลือดบนพื้น
และถ่ายรูปไป
แต่ในตอนนั้นที่เกิดเหตุ ก็ไม่อยู่ในสภาพเดิมแล้ว
พวกเจ้าหน้าที่ให้ผู้ต้องขัง เข้ามาทำความสะอาดพื้น
ก่อนที่หน่วยสอบสวนจะไปถึง
แล้วพวกเขาก็เรียกคนทั้งห้องขังรวม ออกมาทีละคน
แล้วถามว่า "มีใครเห็นอะไรบ้าง"
พวกเขาพยายามยื่นข้อเสนอ อย่างย้ายห้อง
ถ้าเราไม่เห็นอะไร
"แล้วพวกเขาได้พูดคำพวกนั้นออกมา จริงๆ เลยไหมคะ"
พวกเขาพูดว่า "ก็นะ ถ้านายไม่เห็นอะไร
การได้ย้ายห้องก็คงจะดีสำหรับนาย"
อะไรประมาณนั้น
"ถ้านายทำแบบนี้
เราก็ทำแบบนี้ได้นะ"
แป๊บนึงนะ
สำหรับผม มันบ้าบอมากเลย
เราจะไว้ใจพวกเขาได้ยังไง
ถ้ารู้ๆ กันอยู่ว่าจะฆ่าพวกเรา
แล้วก็ปิดเรื่องนั้นไว้
ยังไงก็ผิดอยู่ดีที่แม่ของชายคนนั้น
ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับลูกของเธอ
แล้วพวกเขาโกหกเนี่ยนะ
มันไม่ถูกต้อง
มัน... คุณก็รู้...
ขอโทษที่ใส่อารมณ์ครับ
พออยู่ในนี้ เราจะแสดงออกไม่ได้
ขอโทษครับ
เอเมน
เห็นได้ชัดว่ากรมราชทัณฑ์รัฐแอละแบมา
ก่ออาชญากรรมมากมาย และปกปิดมันไว้
พอต้องเจอกับ ความไม่เท่าเทียมทุกอย่างนี้
เราจะถูกความแค้นครอบงำ
และลืมไปว่า จริงๆ แล้วเราเป็นใครได้ง่ายๆ
แป๊บนึงนะครับ
บางครั้งก็เป็นอย่างนี้แหละ
พออยู่ในนี้ ผมพยายามประคอง จิตใจให้เข้มแข็ง
คุณเห็นนั่นไหม หนังสือที่ผมอ่าน
"บทวิจารณ์แนวคิดยุโรป"
เล่มนั้นผมอ่านอยู่ในตอนนี้
"ภาษาเทพ" นั่นเป็นเรื่อง เกี่ยวกับจิตวิญญาณ
"มูเมีย" นักกฎหมายในคุก
แล้วก็ "การลงทุนเบื้องต้น"
เป็นหนังสือที่ทำให้ผมไม่คิดฟุ้งซ่าน
คือผมอยู่ในนี้มา 30 ปีแล้ว
ผมเข้าคุกตั้งแต่ยังหนุ่ม
ผมเคยทำงานหาเงินอยู่ตามถนน เป็นคนขายแคร็กโคเคน
แล้วก็มีคนที่เมาแคร็กโคเคน
ขับรถประมาท
เขาเกือบขับชนคนสองคน
แล้วผมก็ดันอยู่ตรงทาง
ที่เขากำลังขับพุ่งมา
ผมเลยต้องใช้ทางเลือกสุดท้าย
คือยิงปืนที่ผมมี
มันเป็นการป้องกันตัว
แต่โชคร้ายที่เขาเสียชีวิต
ผมถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต โดยขอทัณฑ์บนไม่ได้
ผมอายุครบ 21 ตอนติดคุก
ตอนนั้นผมกลัวมาก
ผมแค่พยายาม
เข้ากับคนอื่น
พยายามไม่ให้ตัวเองถูกฆ่า
พยายามหาเงินมาให้ครอบครัวแค่นั้นเอง
แล้วพอผู้ต้องขังคนอื่นรู้เรื่องนั้น
"นายหายาเสพติดได้ไหม"
ผมก็ตอบไปว่า "เออ ฉันหาได้เยอะเลย จะเอาแค่ไหนล่ะ"
ผลเลยพัวพันกับเรื่องนั้นในคุก
ผมสามารถส่งเงินไปให้แม่ของลูกสาว
เพื่อช่วยเธอได้
ผมสามารถออกค่า งานปาร์ตี้วันเกิดลูกสาวผม
ที่ร้านชัคอีชีส
แต่...
ตอนนั้นผมกลับหลงทาง
ผมโชคดีตรงที่ว่าผมได้รับโอกาส
เรียนรู้เรื่องชีวิต
ในแบบที่มีโครงสร้าง มีระบบ
แฮลิแฟกซ์เคาน์ตี
(หลักสูตรแฮลิแฟกซ์เคาน์ตี กม.สิทธิพื้นฐาน กม.รัฐธรรมนูญ)
(กฎวิธีพิจารณาความอาญา กฎการอุทธรณ์-ฎีกา)
(กฎว่าด้วยพยานหลักฐาน)
แฮลิแฟกซ์เคาน์ตี เป็นโปรแกรมช่วยเหลือตนเอง
ที่ผู้ต้องขังสร้างขึ้นมา เพื่อผู้ต้องขังด้วยกันเอง
คนพวกนี้เป็นคนที่ถูกจำคุก
และเคยเป็นนักเรียนกฎหมาย
พวกเขาเป็นมรดกทางปัญญา ของนักกฎหมายในเรือนจำ
ในกลุ่มเรามีพี่น้องหลายคน ที่ผ่านชีวิต
ช่วงยุค 60 และ 70 มา และติดคุก
เพราะการเคลื่อนไหวทางสังคม ของพวกเขาในยุคนั้น
และเราไม่รู้หรอกว่าเรานอน
ข้างคนที่เคยไปร่วมเดินขบวนที่เซลมา ในวันอาทิตย์นองเลือด
ได้ฝึกฝนภายใต้การแนะนำของพวกเขา ซึ่งบางคนเรียกว่า "ชั้นเรียนกฎหมาย"
มันเป็นมากกว่าชั้นเรียนกฎหมาย
มันเหมือนพิธีกรรมเปลี่ยนผ่าน
จากการเป็นเด็กผู้ชาย สู่การเป็นชายหนุ่มเต็มตัว
นึกออกไหมว่าพูดถึงอะไร เราหลายคนไม่รู้
วิธีจัดการบัญชีส่วนตัว ไม่รู้ว่าจะซื้อของเข้าบ้านยังไง
บางคนไม่มีแม้แต่ทักษะในการเข้าสังคม หรือมารยาทขั้นพื้นฐาน
เราโชคดีมากที่ได้อยู่ ท่ามกลางพี่ๆ รุ่นใหญ่
ที่อยากให้เตรียมพร้อมให้เราเป็น ชายผิวดำที่ปกป้องตัวเองได้
ด้วยการใช้สติปัญญา ไม่ใช่ใช้แค่กำลัง
เราจะมีเวลาเจ็ดวันในการเรียนรู้ บทแก้ไขรัฐธรรมนูญ
และท่องจำมัน
นั่นเป็นขั้นตอนแรก ของการเข้าร่วมแฮลิแฟกซ์เคาน์ตี
เราต้องเรียน กฎวิธีพิจารณาความอาญาของแอละแบมา
กฎการอุทธรณ์-ฎีกาของแอละแบมา
กฎว่าด้วยพยานหลักฐานของแอละแบมา
(กรมราชทัณฑ์รัฐแอละแบมา)
นี่แหละคือวิธี ที่ผมได้เจอโรเบิร์ต เอิร์ล
นี่แหละคือวิธีที่เราได้เป็นเพื่อน และได้เป็นพี่น้องกัน
แฮลิแฟกซ์เคาน์ตีได้จุดประกายความหวัง และจุดประกายชีวิต
พวกเราก็มีแค่นี้แหละ แต่แค่นี้ก็พอแล้ว
(ปี 2013)
ผมอยู่ในห้องสมุดกฎหมาย
ด้วยความรู้ด้านกฎหมายที่เรามี
เราจึงสามารถมองเห็น
เรื่องต่างๆ ที่เกิดขึ้นรอบตัวเรา ซึ่งไม่ถูกต้องได้ชัดเจนขึ้น
เรื่องที่สตีเวนตาย มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
ไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่ที่พวกเขา ใช้ความรุนแรงเกินกว่าเหตุ
หรือใช้กำลังเกินกว่าเหตุกับเรา
พอพวกเขาเห็นเรายื่นคำร้องเรียน
และยื่นฟ้อง เมื่อเกิดการละเมิดสิทธิของเรา
ก็กลายเป็นว่า "วันนี้ห้องสมุดปิด"
"วันนี้พวกนายห้ามเข้าไป"
คือกรมราชทัณฑ์รัฐแอละแบมาต่อต้าน
แฮลิแฟกซ์เคาน์ตีทุกวิถีทางที่ทำได้
จนถึงจุดหนึ่งเราก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป และเราต้องทำอะไรมากกว่านี้
เราต้องนำคดีของเราออกไปสู่ ศาลมติมหาชน
(ขบวนการปลดปล่อยแอละแบมา)
ขบวนการปลดปล่อยแอละแบมา กรมราชทัณฑ์รัฐแอละแบมาใต้
นี่เป็นขบวนการเคลื่อนไหวของจริง และเริ่มต้นอย่างเป็นทางการแล้ว
เรากำลังแก้ปัญหาเรื่องการคุมขังหมู่
ถ้าไม่มีคิเนติก ผมไม่มีทางสร้าง ขบวนการปลดปล่อยแอละแบมาขึ้นมาได้
(อหิงสาคือคำตอบเดียว)
ต้องมีพวกเราทั้งสองคน
การรวมตัวกันของเราสองคน ก็เหมือนอัลกอริทึมที่สมบูรณ์แบบ
เรื่องที่คุณพูดได้ในสองประโยค
เมลวินสามารถเขียนออกมาเป็นรายงาน ยาวห้าหน้าได้เลย
เขาละเอียดมาก วิเคราะห์เก่งสุดๆ
คิเนติกคือคนที่คุณต้องการ
เพื่อรับมือกับสภาพแวดล้อมในเรือนจำ
นั่นแหละ
ผมมีพื้นเพติดต่อกับ พวกอันธพาลข้างถนน
ผมเลยเริ่มจัดระเบียบ
ผมบอกพี่น้องว่า "นี่
พวกเขาชอบเห็นเราแตกแยก และทะเลาะกันเอง
และสิ่งที่พวกเขากลัวที่สุดคือ เห็นเรารวมพลังกันเป็นหนึ่ง"
เราต้องรวมใจกันและแสดงจุดยืนว่า ชีวิตของเรามีคุณค่า
แรงงานของเรานี่แหละ ที่ขับเคลื่อนระบบนี้
เราต้องทวงพลังของเรากลับคืนมา
(เอฟเอเอ็ม ขบวนการปลดปล่อยแอละแบมา)
และไม่ได้มีแค่ผมกับคิเนติก
คนในเรือนจำโพสต์ข้อความ...
(เป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน กับกบฏเรือนจำ)
แล้วเราก็เริ่มจัดแจง ให้คนที่บ้านเราเคลื่อนไหวด้วย
บางคนไปชุมนุมกันที่สภาประจำรัฐ
ไม่ก็ไปที่บ้านผู้ว่าการรัฐ
พวกเขากันเราออกจากหน้าสื่อได้อีก
ขบวนการเคลื่อนไหวกำลังเติบโตขึ้น ภายในกำแพงเรือนจำรัฐแอละแบมา
เราพยายามทำให้กระทรวงยุติธรรม...
(กระทรวงยุติธรรมจัดการที)
รับรู้ถึงสถานการณ์ ที่กำลังเกิดขึ้นกับเรา
(ขอให้รัฐบาลกลางเข้าแทรกแซง)
เรากลายเป็นพลังต้านฝ่ายบริหาร
(ขบวนการปลดปล่อยแอละแบมา เอฟ.เอ.เอ็ม.)
แล้วพวกเขาทำยังไงน่ะเหรอ
พวกเขาก็ทำร้ายเราไง
พวกคุณจะเห็นบาดแผล ที่หัวผมทั้งสองข้าง
นั่นเป็นจุดที่พวกเขา รุมกระหน่ำตีหัวผม
เพราะเราส่งเสริมให้คนอื่น ทวงสิทธิมนุษยชนของตัวเอง
พวกเขากลับตั้งข้อหาผมกับเมลวินว่า
ขัดขวางการดำเนินงาน ที่เป็นระเบียบเรียบร้อย
ซึ่งถือเป็นภัยความมั่นคง
(รายงานสถานการณ์)
(ประเภทเหตุการณ์ - หลัก ร่วมใช้เครือข่ายสังคม)
(เป็นภัยคุกคามต่อความมั่นคง)
แล้วพวกเขาก็ใส่ชื่อเมลวิน ลงในแฟ้มผมว่าเป็นคู่อริของผม
(คู่อริ โรเบิร์ต เคาน์ซิล และเมลวิน เรย์)
เราไม่สามารถอยู่ใกล้กัน ในเรือนจำเดียวกันได้
(โฮลแมน)
พวกเราคนนึงต้องถูกย้าย
(เซนต์แคลร์)
เราถูกขังเดี่ยวกันคนละประมาณห้าปี
เพราะเราคิดอยากเป็นอิสระ พวกเขาเลยลงโทษเรา
กรมราชทัณฑ์รัฐแอละแบมา พยายามตัดเราออกจากโลกภายนอก
แต่มันก็สายเกินไปแล้ว
เราสามารถส่งสารไปถึง รัฐบาลกลางได้สำเร็จ
(อาคารกระทรวงยุติธรรม)
(ตุลาคม ปี 2016)
ตอนนี้กระทรวงยุติธรรมสหรัฐฯ
กำลังดำเนินการสืบสวน เกี่ยวกับสภาพความเป็นอยู่
ภายในระบบเรือนจำแอละแบมา
ในปี 2016 ตอนที่กระทรวงยุติธรรมตัดสินใจ
ทำการสืบสวนอย่างเป็นทางการจริงๆ
มันเหมือนเป็นการกะเทาะเปลือกไข่
ตอนที่พวกเขาเข้ามาในระบบเรือนจำ
พวกเราไม่ได้มองว่าพวกเขา เป็นอัศวินชุดเกราะแวววาวที่มาช่วย
เรามองพวกเขาแบบว่า "โอเค พวกคุณจะทำอะไรกัน"
ตอนนี้
ทุกคนมีข้อมูลมากมายมหาศาล
เพราะสิ่งที่พวกเราเผยแพร่ออกไปได้
เรารู้ว่ากระทรวงยุติธรรมมีอำนาจ
เข้ามาแทรกแซงและคุมเรือนจำ
ผมหวังให้รัฐบาล... รัฐบาลสหรัฐฯ
มาที่นี่และให้แอละแบมารับผิดชอบ
"กรุณาฝากข้อความหลังเสียงสัญญาณ เมื่อคุณ..."
มันคับข้องใจไปหมด
เหมือนเจอแต่กำแพง
ฉันโทรหากรมราชทัณฑ์ พวกเขาไม่รับสาย ฉันเลยโทรซ้ำเรื่อยๆ
ฉันโทรหาหน่วยสอบสวน
น่าจะถูกตัดสาย ไม่ก็ถูกวางสายใส่
พวกเขาเป็นฝ่ายที่ควรจะสืบสวนว่า
เกิดอะไรขึ้นกับสตีวี
แต่ต่อมาฉันก็ตระหนักแล้วว่า มันถูกจัดฉากยังไง
หน่วยสอบสวนกับกรมราชทัณฑ์
พวกเขาอยู่ใน... พวกเขาอยู่ในอาคารเดียวกัน
หมายถึงพวกเขาอยู่ที่เดียวกันหมด
เราต้องมีฝ่ายอิสระจริงๆ มาสืบสวน
นี่มันฉ้อฉลชัดๆ
พูดได้แค่นั้นเลย
(แฮงค์ เชอร์ร็อด ทนายความพิจารณาคดีด้านสิทธิพลเมือง)
แซนดี้มาหาผม หลังจากที่สตีเวนลูกของเธอถูกฆ่า
สิ่งที่เธอต้องการมากที่สุดก็คือ...
(แฮงค์ เชอร์ร็อด ทนายสิทธิพลเมือง)
ให้คนที่ฆ่าลูกชายเธอรับผิดทางอาญา
ซึ่งเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นเวลาฆ่าคนตาย
(กรมราชทัณฑ์รัฐแอละแบมา)
กรมราชทัณฑ์ไม่ได้เปิดเผย ข้อมูลใดๆ กับแซนดี้
มันไม่โปร่งใส
ผมเลยจัดการให้มีการโทรศัพท์ จากทนายถึงผู้ต้องขัง...
(ทัณฑสถานวิลเลียมโดนัลด์สัน)
เพื่อให้พวกเขาได้พูดถึง เรื่องที่เกิดขึ้นอย่างอิสระ
(กรมราชทัณฑ์รัฐแอละแบมา)
"ฮัลโหล"
ฮัลโหล ผมชื่อแฮงค์ เชอร์ร็อดนะครับ
ผมเป็นทนายให้สตีเวน เดวิส
"ผมขอไม่พูดถึงเรื่องนั้นนะครับ"
"ผมไม่เห็นอะไรทั้งนั้น เพราะห้องขังที่ผมอยู่
เลยมองไม่เห็นตอนนั้นครับ"
ครับ แต่คุณแค่...
"ถึงได้บอกไงว่าผมขอไม่..."
เหรอครับ นี่...
คุณอยู่คนเดียวหรือเปล่า
"เปล่าครับ มีเจ้าหน้าที่ยืนอยู่ตรงนี้คนนึง"
นี่ควรเป็นสายที่คุยกับทนาย...
"ผมวางสายนี้ตอนไหนก็ได้ใช่ไหม"
ไม่ควรมีเจ้าหน้าที่อยู่ตรงนั้นสิ
"ผมวางสายนี้ตอนไหนก็ได้ใช่ไหม"
ไม่มีใครบังคับคุณให้คุยกับผมได้
"โอเค"
งั้นขอถามคุณแบบนี้นะ...
"ผมไม่อยากคุยเรื่องนั้นจริงๆ"
"ผมไม่อยากคุยเรื่อง
สิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่จริงๆ"
"ถ้าไอ้สารเลวนี่ซ้อมคนจนตาย
คุณจะรู้สึกยังไง ถ้าต้องมาให้การฟ้องเขา
ไม่รู้สึกว่าชีวิตคุณ จะตกอยู่ในอันตรายบ้างเหรอ"
"ขอโทษนะ มีเจ้าหน้าที่แอบมองเข้ามา
เขากำลังเปิดประตูเข้ามา"
"ฟังนะ ผมเข้าคุกเมื่อปี 1985
และผมรู้ดีว่าพวกนี้จะทำอะไรบ้าง"
ผมเข้าใจดีเลยล่ะว่า ทำไมคนถึงไม่อยากยุ่งเกี่ยวด้วย
คือ มันไม่เป็นผลดีกับตัวคนคนนั้น
แต่หวังว่าจะมีคนยอมเล่านะ
"เหตุผลเดียว ที่ผมกล้าพูดเรื่องนี้ก็เพราะ
ผมรู้สึกว่า อาจเกิดขึ้นกับผมได้เหมือนกัน
พวกเขาไม่จำเป็นต้องซ้อมเขา พวกเขาไม่จำเป็นต้องฆ่าเขา"
"สิ่งที่เกิดขึ้นคือ
ผู้ต้องขังคนนี้บอกคนอื่น
ว่าสตีเวนเป็นเกย์ และ...
สตีเวนมีสิทธิ ที่จะปกป้องตัวเองใช่ไหมล่ะ
ตอนนี้ผู้ต้องขังทุกคนในที่นี้
แทบจะต้องมีอาวุธติดตัวกันหมด
ตอนที่เจ้าหน้าที่ บอกให้เขานอนลงกับพื้น
เขาก็นอนลง
เขาวางอาวุธห่างจากตัว ประมาณ 15 ฟุต
เขาทำทุกอย่างตามที่ควรจะทำเป๊ะ"
คุณสะดวกใจที่จะบอกว่าใครฆ่าเขาไหม
"มีเจ้าหน้าที่สามคน ที่เกี่ยวข้องกับการตายครั้งนี้ แต่
เจ้าหน้าที่แกดสันเป็นคนฆ่าเขา
เอาแท่งเหล็กฟาดเขาเข้าที่หัว
จับเขายกขึ้นมาทุ่ม
แล้วก็กระทืบเขา ด้วยรองเท้าบู๊ตเบอร์ 15
กระทืบหัวเขากับพื้น
จนหัวของเขาเด้งเหมือนลูกบาส
ทุกคนมามุงดูกันหมด
ตอนที่พวกเจ้าหน้าที่ ซ้อมเขาจนตายอย่างไร้ความปรานี"
มันบ้ามากเลย
"ผมหวังว่าคนของเขา จะได้รับความเป็นธรรม"
ขอบคุณมาก
"โอเค ขอบคุณมาก"
ดูแลตัวเองด้วย
"ครับ"
บ๊ายบาย
สำหรับผม เขาฟังดูน่าเชื่อถือนะ
เหมือนเขาห่วงใยจริงๆ
ผมไม่ได้ยินอะไร ที่ทำให้รู้สึกว่าน่าสงสัย
เกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น
ทีนี้ถ้ามีคนเจ็ดแปดคน ที่พูดอะไรคล้ายๆ กัน
ผมว่ากรมราชทัณฑ์ก็จะต้องตอบคำถาม
ของแซนดี้ เรย์
ในสิ่งที่เกิดขึ้น กับสตีเวน เดวิสแล้วล่ะ
"พวกเจ้าหน้าที่ บอกให้ผู้ชายคนนั้นวางมีดลง
เขาทิ้งมีดลงกับพื้นแล้วนอนลง
แล้วก็มีผู้ต้องขังคนอื่นๆ ตะโกนว่า
'พวกคุณจะทำอะไรน่ะ จะฆ่าเขางั้นเหรอ'
แล้วบิ๊กจีก็ตอบว่า 'ช่างมัน ฉันจะฆ่ามัน'"
"บิ๊กจีเดินเข้าไป จับเขายกขึ้นแล้วก็ทุ่มลงไป
พร้อมกับบอกว่า 'นอนลงไป อย่าต่อต้าน'
แต่เขาไม่ได้ต่อต้านเลยนะ"
"เรื่องนี้สะเทือนจิตใจผมรุนแรงเลย
ถ้าเรื่องนี้เกิดขึ้นกับเขา มันก็เกิดขึ้นกับเราคนไหนก็ได้"
ในเรือนจำ เรื่องแย่ๆ มักเกิดขึ้นกับคนที่ด้อยกว่า
เจ้าหน้าที่กดขี่เรา เราก็เลยหันไปกดขี่
คนที่เรารู้สึกว่าอ่อนแอกว่าเราอีกที
ดังนั้นเรื่องสตีเวนน่ะ
ถ้ามีคนมาบอกว่าคุณเป็นเกย์
แล้วคุณไม่ได้เป็น
ถ้าไม่จัดการให้เรียบร้อยล่ะก็
เขาอาจโดนซ้อม โดนข่มขืนหรือโดนมัด
เขาเลยอาจตัดสินใจ
ที่จะพยายามปกป้องตัวเอง
และเจ้าหน้าที่ก็มองว่า นี่เป็นใบอนุญาตให้ซ้อมและฆ่าเขาได้
ผมคุยกับพยานหลายๆ คน
ใจความหลักที่ทุกคนพูดตรงกัน คือสตีเวนอยาก
แสดงท่าทีแข็งกร้าว
แต่พอเจ้าหน้าที่ราชทัณฑ์ สั่งให้เขาหยุด เขาก็ลงไปนอนกับพื้น
แล้วการซ้อมก็เริ่มต้นขึ้น
นั่นเป็นใจความหลักที่ทุกคนพูดตรงกัน
ยกเว้นคุณเซลส์
(เจมส์ เซลส์ เพื่อนร่วมห้องขังของสตีเวน)
"เจ้าหน้าที่สั่งให้สตีเวน เดวิส ปล่อยอาวุธ
แต่เขากลับทำท่าทาง ที่ดูเป็นภัยคุกคามใส่เจ้าหน้าที่"
ท่าทางของเขาเหรอ
"ใช่
เพราะอาวุธพวกนั้น ถูกมัดติดกับมือของเขา
เขาเลยปล่อยอาวุธไม่ได้ ไม่ว่าจะอยากปล่อยหรือไม่ก็ตาม"
อาวุธถูกมัดติดกับมือของเขาเหรอ
"ใช่ครับ"
มัดด้วยอะไร
"เหมือนเชือก... เหมือนเชือกจากผ้าปูที่นอน"
ระหว่างเกิดเหตุการณ์นั้น แกดสันทำอะไรอยู่
"เขาพยายามช่วยเหลือ และสนับสนุนเพื่อนร่วมงาน
เพื่อควบคุมตัวสตีเวน เดวิส"
ช่วยเหลือและสนับสนุนเหรอ
"ใช่"
มันหมายความว่ายังไงเหรอ
"ผมคิดว่ามันจะมีความหมายยังไงก็ช่าง
แต่ตามขั้นตอนของเจ้าหน้าที่
พวกเขาจัดการเรื่องนี้ ตามที่ควรจะทำแล้ว
คุณรู้ไหมว่ามีขั้นตอนยังไง เวลาที่ผู้ต้องขังมีมีด"
ผมไม่รู้
"เวลาที่ผู้ต้องขังมีมีด และมีเจ้าหน้าที่เข้าไปเกี่ยวข้อง
ณ ขณะนั้น เจ้าหน้าที่สามารถ
ใช้กำลังรุนแรงถึงขั้นเสียชีวิต ด้วยกระบองได้ทันทีเลย
และการใช้กำลังรุนแรงถึงขั้นเสียชีวิต ก็คือการตีเข้าที่หัว"
คุณไปรู้เรื่องนั้นมาจากไหน
"ข้อ 208
ข้อ 208 คือหมายเลข ข้อบังคับการบริหาร
ข้อ 208 ข้อกำหนดมาตรฐาน และวินัยของเจ้าหน้าที่"
คือ ขอผมถามหน่อย...
"ฟังนะ เราจะคุยเรื่องนี้
วนไปก็ได้
ผมจะได้กลับบ้านเดือนกุมภาพันธ์"
อืม ก็อีกไม่นานเท่าไรแล้ว
"ผมไม่อยากเจอปัญหา ที่เกิดจากเรื่องนี้
คุณเข้าใจไหม"
คุณมีอะไรให้ต้องเสี่ยงเยอะเลยใช่ไหม
"การที่ผมมาคุยกับคุณวันนี้ อาจทำให้ผมถูกทำร้ายได้เลย
หน่วยสอบสวนดึงตัวผมไปสอบสวน เกี่ยวกับเรื่องนี้หกรอบแล้ว
ผมเอาตัวเองไปเสี่ยงทุกครั้ง"
คุณโดนหน่วยสอบสวนดึงตัวไปหกครั้งเหรอ
"ใช่
ผมบอกผู้หญิงในหน่วยสอบสวนว่า ผมโดนผู้กองสั่งมา
ไม่ว่าผมจะทำอะไรกับเจ้าหน้าที่ของเขา เขาก็จะทำแบบเดียวกันกับผม
แปลว่าถ้าผมทำพวกเขาสักคนล่มจม พวกเขาก็จะทำผมล่มจมด้วย
ผมเห็นใจแม่เขานะ
แต่ถ้าเธอคาดหวัง ให้ผมเสี่ยงชีวิตตัวเอง
เพื่อแก้ต่างให้ลูกชายเธอล่ะก็
เธอก็เข้าใจผิดอย่างแรงเลย เพราะผมจะไม่ทำแน่"
ผมนึกไม่ออกเลยว่าถ้าจะได้รับอิสรภาพ แล้วมีใครมาขอให้เอาชีวิตไปเสี่ยง
มันเป็นยังไง
และไม่มีใครควรตกอยู่ในสถานการณ์ ที่ต้องเลือกระหว่าง...
"ฟังนะ ถ้าแม่เขาอยากคุยกับผม ไว้ผมจะบอกเธอตอนที่..."
งั้นทันทีที่คุณออกจากคุก
คุณอยากคุยกับแม่ของสตีเวนใช่ไหม
"ผมจะไม่โกหกผู้หญิงคนนั้น ต่อหน้าเธอเด็ดขาด
แต่อยู่ในคุกผมก็ช่วยอะไรเธอไม่ได้
นี่เป็นโลกของพวกนั้นน่ะ พวก"
ผมได้ยินสิ่งที่คุณพูดในวันนี้แล้ว
และผมจะบอกแม่ของเขาว่า
คุณยินดีที่จะคุยกับเธอ
- "ได้เลย" - ดูแลตัวเองและขอให้ปลอดภัย
"อืม"
โอ้โฮ
เห็นได้ชัดว่าเขากำลังถูกกรอกหู...
ด้วยเรื่องเล่าจากฝั่งเจ้าหน้าที่
พวกเขาต้องการให้ผู้ต้องขังสักคน มาสนับสนุนเรื่องของตัวเอง
เพื่อไม่ให้เรื่องนี้ไปถึงศาล
พวกเราอยู่กับความหวาดกลัวมาตลอด
โดยไม่รู้ว่าเจ้าหน้าที่ จะมาค้นตัว ทำร้ายเรา
หรือฆ่าเราตอนไหน
เจ้าหน้าที่แกดสัน
เขาเป็นสมาชิกของกลุ่ม ที่เรียกตัวเองว่า "ทีมทำลายล้าง"
พวกเขาเหมือนแก๊งอันธพาล พวกเขาโหดจัด
พวกเขาถึงกับหักแขน และทุบผู้ต้องขังบางคนจนฟันร่วง
พวกเขาได้รับอนุญาต ให้รุมทำร้ายผู้ต้องขัง
และพวกเขาก็ติดใจ ความรุนแรงทางร่างกาย
ผมทำงาน ที่กรมราชทัณฑ์รัฐแอละแบมามาแปดปี
และผมรู้สึกว่า ไม่ควรมีเรือนจำไหนเจอสถานการณ์นี้
ที่กำลังเกิดขึ้น ในขณะที่เรากำลังคุยกันอยู่
(ควอนเต ค็อกเรล อดีตจนท.ราชทัณฑ์)
(สเตซีย์ จอร์จ อดีตจนท.ราชทัณฑ์)
เจ้าหน้าที่ราชทัณฑ์ ควรเป็นคนที่น่าเชื่อถือและไว้ใจได้
เราต้องการคนที่จะทำในสิ่งที่ถูกต้อง แม้ไม่มีใครมองเห็น
แต่ที่แอละแบมา เราไม่มีอะไรแบบนั้น
ทุกวันผมจะคิดว่า ผมไม่ควรมีส่วนร่วมกับสิ่งนี้เลย
ในนั้นเกิดเรื่องมากมาย
ดังนั้นตอนนี้เจ้าหน้าที่ จำนวนมากก็เริ่มลาออก
บางครั้งเราก็มีเจ้าหน้าที่หนึ่งคน ต่อผู้ต้องขังสองถึงสามร้อยคน
พอบุคลากรมีน้อย แถมมีการทำงานล่วงเวลาภาคบังคับ
ก็ทำให้เจ้าหน้าที่เหมือนผีดิบ
ดูผู้ชายคนนี้ ในจุดพักรวมสิ เขาหลับอยู่
นั่นคือจุดพักรวม
ในจุดพักรวมไม่มีตำรวจอยู่ ไม่มีเลย
ไม่มีตำรวจในห้องขังรวม
ทั้งห้องขังรวมไม่มีเลย
แล้วเราจะขอความช่วยเหลือยังไง
เพราะตอนนี้ขาดเจ้าหน้าที่รุนแรง
พวกเขาก็เลยรับใครก็ได้ ที่ยอมทำงานนี้
จึงมีคนสมัครเข้ามาทำงานพวกนี้เยอะมาก
พวกเขาอยากควบคุม และอยากใช้อำนาจ
พวกเขาเคยเป็นเด็ก ที่โดนแกล้งสมัยเรียน
พอได้ติดตราเจ้าหน้าที่บนอกเสื้อ
ตอนนี้
พวกเขาก็กลายเป็นอันธพาล
กลายเป็นอันธพาลขึ้นมา
เจ้าหน้าที่ทุกคนพูดกับผมตรงๆ ว่า
"นักโทษทำอะไรก็จัดการได้เลย"
"พวกนั้นมาเตะประตูก็อัดให้ยับ"
"พวกนั้นพูดจาไม่เข้าหูก็อัดให้ยับ"
"พวกนั้นทำอะไรนอกลู่นอกทาง ก็อัดให้ยับ"
และพวกเขาก็อัดให้ยับจริงๆ
ที่นี่ควรเป็นสถานที่ปรับนิสัยสิ ปรับนิสัยอะไรได้ล่ะ
เราไม่มีทางปรับนิสัยคนคนนึง ด้วยการอัดคนคนนั้นให้ยับหรอก
นี่ไม่ใช่แค่เจ้าหน้าที่เลวไม่กี่คน
แต่นี่คือปกติวิสัย ที่เกิดขึ้นในเรือนจำทุกแห่ง
มีประวัติของคดีความ ที่พวกเรายื่นฟ้องเอง
เราฟ้องเจ้าหน้าที่หน้าเดิมๆ มานานหลายสิบปี
"ยื่นฟ้องเอง" หมายถึง เรายื่นฟ้องด้วยตนเอง
โดยไม่มีทนายช่วย
(มีการยื่นฟ้อง)
ไม่มีใครช่วยเราฟ้อง เราเลยทำกันเอง
(โดนละเมิดสิทธิ)
แฮลิแฟกซ์เคาน์ตีสอนเรามาแบบนี้
มีเอกสารมากพอ ที่จะทำให้ทุกคนเข้าใจได้ว่า...
(จับผมทุ่ม ต่อย)
นี่เป็นเรื่องใหญ่ขนาดไหน
(ขาขวา หลังและกระดูกสันหลังหัก)
(กระทุ้งที่อวัยวะเพศ ถุงและลูกอัณฑะของผม)
เราแค่ต้องไปที่ศาลรัฐบาลกลาง
และค้นหาคดียื่นฟ้องร้องด้วยตนเอง
(ค้นหา กรมราชทัณฑ์รัฐแอละแบมา)
แต่เพราะชีวิตเราไม่มีค่า ในสายตาพวกเขา
พวกเขาจึงไม่ต้องรับผล จากสิ่งที่ตนเองทำ
(หลังจากการเสียชีวิตของสตีเวน เดวิส เจ้าหน้าที่ร็อดเดอริก แกดสันถูกสั่ง)
(ให้มานั่งให้การในคดีแยกอีกคดี ซึ่งเกี่ยวข้องกับการใช้กำลัง)
มีคดีที่ฟ้องคุณ 20 คดี เป็นคดีที่ผู้ต้องขังยื่นฟ้องเอง
มันเป็นรูปแบบซ้ำๆ เลย
- คุณเห็นนั่นไหม - ผมเห็นสิ่งที่พวกเขากล่าวหา
- คุณจำเอกสารฉบับนั้นได้ไหม - ไม่ครับ ผมจำไม่ได้
คุณช่วยอ่านหน่อยได้ไหม
"เจ้าหน้าที่พวกนี้ ใช้มือทั้งตบและต่อย ใช้เท้า
ใช้กระบองและโล่ทำร้ายผม"
"กระทืบ เตะ ต่อย
ตบและตีผมด้วยกระบองและโล่"
"ผมยืนยันหลายครั้งแล้วว่า ผมไม่ได้ขัดขืน"
"แต่คำวิงวอนของผม ก็ถูกเพิกเฉยอีกครั้ง"
อ่านแล้วไม่ช่วยให้นึกอะไรออก ไม่ช่วยให้คุณจำอะไรได้เลยเหรอ
ไม่ครับ ไม่เลย
ผมจะไม่มาบอกคุณหรอกว่า ผมไม่เคยใช้กำลัง
เพราะคงจะเป็นการโกหกคุณ แต่ผมไม่เคยใช้กำลังเกินกว่าเหตุ
- ไม่เคยใช้กำลังเกินกว่าเหตุเหรอ - ไม่เคยครับ
ชายอีกคนถูกหมอวางยาสลบ ให้โคม่าเพื่อประคองอาการ
จากการที่คุณ กับคนของคุณรุมซ้อมเขา
จะบอกว่านั่นใช้กำลังตามจำเป็นเหรอ
เขาอาจถูกหมอทำให้มีภาวะโคม่า
เพราะหมอกำลังผ่าตัดก็ได้
ผมแค่พูดนะ แค่พูดเฉยๆ
"เจ้าหน้าที่แกดสันจับตัวผมยกขึ้น
แล้วทุ่มผมลงกับพื้นคอนกรีต ทั้งที่ผมใส่กุญแจมืออยู่"
เรื่องนี้ไม่มีความหมายอะไร กับคุณเลยเหรอ
คือ อะไร...
นั่นเป็น... ทุกอย่าง... กล่าวหากันทั้งนั้น
งั้นคุณก็เป็นเหยื่อ ของการฟ้องร้องไร้สาระงั้นเหรอ
ถ้าคุณจะเรียกแบบนั้นนะครับ
เวลามีเจ้าหน้าที่โดนฟ้อง
พวกเขาหลายคนก็จะมองว่า
"โอ๊ย ฉันโดนเป็นครั้งแรกแล้ว" เข้าใจที่จะสื่อใช่ไหม
ถ้าเราเขียนคำให้การ และให้การกับหน่วยสอบสวน
พวกเขาจะจัดการ ให้รอดจากข้อกล่าวหานั้น
พอเราไปถึงศาล คดีก็ถูกปิดทันที
(ยกฟ้อง)
(ยกฟ้องโดยไม่ห้ามฟ้องใหม่)
(ยกฟ้องคดีนี้)
ทุกคดีที่ผมเคยเกี่ยวข้องมา ผู้ต้องขังไม่เคยชนะเลย
แต่คุณเคยยอมความในบางคดีใช่ไหม
ใครนะ ผมน่ะเหรอ
ทนายของคุณยอมความในนามของคุณ
ไม่รู้นะว่าพวกเขายอมความคดีไหนบ้าง
คุณเคยต้องจ่ายเงินค่าชดเชย
- ในคดีไหนบ้าง - ไม่เลย
รัฐเป็นผู้จ่ายค่าทนายให้เจ้าหน้าที่
ถ้าแพ้คดี รัฐก็เป็นผู้จ่ายเงินชดเชย
(ห้าปีที่ผ่านมา รัฐแอละแบมาใช้เงิน 51 ล้านดอลลาร์ปกป้องระบบเรือนจำ)
(และปกป้องเจ้าหน้าที่ ที่ถูกกล่าวหาว่าประพฤติมิชอบ)
เรากำลังต่อสู้ทางกฎหมาย กับกลไกรัฐทั้งรัฐ
ไม่ใช่แค่เจ้าหน้าที่ราชทัณฑ์ หรือจ่าสิบ หรือร้อยโท
แต่มีทั้งผู้กอง พัศดีเรือนจำ สำนักงานอธิบดีเรือนจำ
และสำนักงานอัยการสูงสุด
ที่รับรู้ว่ารัฐ กำลังยอมความคดีแล้วคดีเล่า
แล้วก็มีการซ้อมคนแล้ว ซ้อมคนอีก
และคนพวกนี้ก็ไม่ถูกไล่ออก พวกเขาไม่ถูกพักงาน
พวกเขาอาจมีสิทธิมากกว่าผมอีก
- หมายความว่ายังไง - คุณก็รู้
คุณถึงได้ปกป้องพวกเขาอยู่นี่ไง
- มีคนปกป้องคุณอยู่เหมือนกันใช่ไหม - ใช่
(ธันวาคม ปี 2020)
"ขอต้อนรับกลับสู่รายการ เจฟฟ์ พอร์ช โชว์ทางเอฟเอ็มทอล์ก 1065
ผมอยากเริ่มรายการด้วยประเด็น เรื่องปัญหาในเรือนจำ
ตอนนี้กระทรวงยุติธรรม กำลังจับตาดูระบบเรือนจำอยู่
ดูอย่างใกล้ชิดซะด้วย
มันเป็นอย่างนี้ครับทุกท่าน
รัฐบาลกลางอาจบอกว่า 'พวกคุณจัดการปัญหานี้ไม่ได้
งั้นเราจะจัดการให้เอง' แล้วถ้ามันเกิดขึ้นจะเป็นยังไง"
ค่ำคืนนี้กระทรวงยุติธรรมได้ยื่นฟ้อง
เรื่องสภาพความเป็นอยู่ ในเรือนจำของรัฐ
"จากการสืบสวนของกระทรวงยุติธรรม พบว่าสภาพความเป็นอยู่
ในระบบเรือนจำของแอละแบมา ละเมิดรัฐธรรมนูญโดยสิ้นเชิง"
รายงานล่าสุดจากกระทรวงยุติธรรม
ระบุถึงสภาพความเป็นอยู่ที่น่าตกใจ
และเหตุฆาตกรรมและข่มขืน ที่เกิดขึ้นเป็นประจำ
กระทรวงยุติธรรมระบุว่าความรุนแรง การล่วงละเมิดทางเพศ
และการเสียชีวิตของผู้ต้องขัง เกินระดับปกติและเกิดขึ้นเป็นประจำ
เอดีโอซีเหมือนจะไร้ความสามารถ ในการป้องกันยาเสพติดภายในเรือนจำ
รวมถึงมีการใช้กำลังผิดกฎหมาย อย่างเป็นเรื่องปกติ
ในระหว่างที่ซ้อมผู้ต้องขัง พยาบาลได้ยินเจ้าหน้าที่คนนึงตะโกนว่า
"ฉันคือยมทูตแห่งความตาย พูดชื่อฉันออกมาเดี๋ยวนี้"
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นมานานกว่าสี่ปี หลังจากกระทรวงยุติธรรมเปิดการสืบสวน
ระบบเรือนจำของรัฐ
เจ้าหน้าที่ของรัฐออกมาตอบโต้
"อัยการสูงสุดของรัฐแอละแบมา สตีฟ มาร์แชล"
ไม่มีข้อสงสัยเลยว่า สิ่งที่กระทรวงยุติธรรม
อยากจะทำคือ การเข้าควบคุมกรมราชทัณฑ์รัฐแอละแบมา
แต่นั่นไม่ใช่แนวทางการแก้ไข ที่เราคิดว่าเหมาะสม
เราจะปกป้องผลประโยชน์ ของรัฐแอละแบมา
"ฮัลโหล"
เป็นยังไงบ้างครับ
เรากำลังฉลอง ที่กระทรวงยุติธรรมฟ้องแอละแบมา
(การสืบสวนเรือนจำชายของรัฐแอละแบมา)
นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆ ไม่ใช่แค่เรื่องที่พวกเราพูดเอง
นี่เป็นการสืบสวน จากหน่วยงานอิสระภายนอก
สิ่งเดียวที่ผมกังวลคือ
คุณก็เห็นแล้วว่า
อัยการสูงสุดมาร์แชลพูดไว้ว่ายังไง
"รัฐบาลกลางไม่มีสิทธิ์มาสั่งพวกเรา
พวกเขาจะไม่มีวันมาคุมแอละแบมา"
มันกลายเป็นการต่อสู้ไปแล้ว
หลักฐานในคดีนี้มากมายมหาศาล
คุณจะแก้ต่างยังไงไหว
สมมุติคุณไม่รู้มาก่อนนะ สตีฟ
แล้วพอได้รู้ คุณก็บอกว่า
"ผมคือคนที่เป็นตัวแทน ของรัฐที่กำลังมีเรื่องพวกนี้
และผมมีจุดยืนว่า
ผมจะใช้ทรัพยากรทุกอย่างที่มีอยู่
เพื่อแก้ต่างให้เรื่องนี้"
นั่นบอกอะไรเราหลายอย่างมากเกี่ยวกับ
รัฐแอละแบมา
อย่าลืมสิว่า
นี่คือใจกลางของฝ่ายใต้
นี่เป็นที่ตั้งของเมืองหลวงเดิม ของฝ่ายสมาพันธรัฐ
ทุกอย่างที่แอละแบมาเคยทำ
เกี่ยวกับความยุติธรรม และความเท่าเทียม
พวกเขาเคยถูกรัฐบาลกลางบังคับให้ทำ
ตั้งแต่สงครามกลางเมือง การเลิกทาสดั้งเดิม
ไปจนถึงการยุติการแบ่งแยกเชื้อชาติ
(หยุดการผสมข้ามเชื้อชาติ)
พวกเขาไม่เชื่อว่า ควรปล่อยให้คนนอกเข้ามากำหนด
วิธีจัดการกับคนของตนเอง
เข้าใจที่ผมพูดใช่ไหม พวกเขาจะหาทางแก้ไขแบบแอละแบมา
มันต้องเป็นทางแก้ไขแบบแอละแบมา เรายอมรับทางเลือกอื่น
อย่างการให้กระทรวงยุติธรรม เข้ามาควบคุมและปล่อยนักโทษไม่ได้
(ผู้ว่าการรัฐเคย์ ไอวีย์)
นี่เป็นปัญหาของเรา เราต้องรับผิดชอบและแก้ไขเอง
ไงครับ
แป๊บนึงนะครับ
(ราอูล)
ตอนนี้ผมมีความรู้สึก ต่อแอละแบมาที่ไม่ดีเลย
เพราะกระทรวงยุติธรรมสืบสวนแล้ว
แต่ไม่เห็นทำอะไรเลย
และตอนนี้
ก็ไม่มีใครได้ทัณฑ์บน
(การอภัยโทษและทัณฑ์บน)
"จากสถิติแสดงให้เห็นว่า จำนวนผู้ที่ได้ทัณฑ์บนในแอละแบมา
ร่วงต่ำสุดเป็นประวัติการณ์"
"ในเวลาแค่สามปี อัตราการได้ทัณฑ์บนลดลง
ถึง 72 เปอร์เซ็นต์"
"อัตราการได้ทัณฑ์บน ของแอละแบมาต่ำมาก
จนไม่สร้างความหวังใดๆ ให้กับผู้ต้องขังเลย"
ผมเข้าคุกมาตั้งแต่อายุ 16
และผมอยู่ที่นี่มา 33 ปีแล้ว
ผมยื่นขอทัณฑ์บนไปแล้วสามครั้ง
แล้วจะให้ผมมีสภาพจิตใจยังไงล่ะ
ผมควรนั่งอยู่นี่แล้วบอกตัวเองว่า "เอาน่า
พอครบ 50 ปี ฉันอาจถูกปล่อยตัวก็ได้" เหรอ
แต่ผมก็จะไม่ทำเป็นไม่เข้าใจ
อีกด้านของอาชญากรรมหรอกนะ
เหยื่อบางคนตกนรกทั้งเป็นจริงๆ
และผมก็ไม่ได้จะพูดให้ดูดีขึ้นด้วย
แต่คุณจะบอกผมว่า
ไม่มีใครในนี้ สมควรได้รับโอกาสแก้ตัวสักคนงั้นเหรอ
มันเจ็บนะ เวลาที่คิดถึงเรื่องนี้
ที่ผ่านมาผมติดยา
ผมผ่านวงจรนั้นมาหมดแล้ว
มันเป็นการรับมือความเจ็บปวดชั่วคราว มันไม่ได้ช่วยอะไร
เราพยายามปิดกั้นสิ่งที่ทำให้เราเจ็บ
ความเจ็บปวด ที่ไม่มีวันได้ออกไปจากที่นี่
และผมจะไม่โกหกนะ
ผมไม่ได้เป็นนักโทษตัวอย่าง
ผมเคยขายยา ที่มันไม่ได้ดีเลย คุณก็รู้
แต่เจ้าหน้าที่ ก็มีส่วนสำคัญในเรื่องนี้
ปริมาณยาที่หลุดเข้ามา ก็มาจากเจ้าหน้าที่นั่นแหละ
ถ้าคุณเป็นเจ้าหน้าที่ ที่ยอมเอายาเข้าไป
คุณก็รู้ มันไม่ได้เหมือนตลาดเสรีหรอก
แต่เหมือนการผูกขาดมากกว่า
- งั้นคุณก็เอายาเข้าไปได้เหรอ - ง่ายๆ เลย ของกล้วยๆ
ไม่มีจุดตรวจที่ทางเข้า ไม่มีสุนัขตรวจค้นอีกแล้ว
และพวกเขาก็ไม่ได้สนใจด้วย
ผมก็สงสัยนะว่า พวกเขากลัวว่าจะจับคนได้
แล้วต้องไล่ออกหรือเปล่า เพราะตอนนี้เจ้าหน้าที่ขาดแคลนมาก
แล้วอะไรแย่กว่ากัน ระหว่างปล่อยให้คนลอบเอายาเข้าไป
กับการไม่มีเจ้าหน้าที่เหลือเลย
ห้องขังรวมที่ผมอยู่ตอนนี้ ควรเป็นศูนย์บำบัดฟื้นฟู
และคนที่เข้ามาที่นี่ ส่วนใหญ่ก็ต้องการให้ช่วย
นี่เป็นโครงการที่ได้รับเงินสนับสนุน จากรัฐบาลกลางตั้งแต่ปี 1999
แต่เงินนั่นไม่ได้มาถึงพวกเราแน่นอน
ไม่มีโปรแกรมช่วยเลิกยา
ไม่มีการป้องกันการกลับไปเสพซ้ำ
ไม่มีใครในนี้ช่วยอะไรเราสักคน
สิ่งที่เกิดขึ้นคือที่ปรึกษาของเรา
ที่ทำงานที่นี่มาเก้าปี
สุดท้ายก็ยื่นใบลาออก
ก่อนไป เขาบอกผม เกือบทุกอย่างเลยว่าควรทำยังไงบ้าง
และตอนนี้ผมก็เป็นคนดูแลการบำบัด
ผมเป็นคนจัดคลาส
จัดลำดับรายชื่อ คนที่อยู่ในขั้นตอนก่อนเข้าบำบัด
การบำบัด และการดูแลหลังบำบัด
ช่วยพี่น้องเข้าโครงการนี้ มาเริ่มกันเลย
ผมบอกได้แค่ว่าผมทำยังไง ถึงบำบัดตัวเองได้
แต่ผมมั่นใจว่า มันมีวิธีมากกว่าที่ผมรู้
ที่มีไว้ให้คนที่อยากพยายาม
เลิกพฤติกรรมนี้
โดยเฉพาะอาการติดยา ที่คร่าชีวิตคนมากเป็นประวัติการณ์
คือมันเกิดขึ้นตลอดเวลาเลย
เช้านี้มีคนเสพยาเกินขนาด เราเจอเขาในห้องน้ำ
เขาเสพยาเกินขนาด ไม่มีตำรวจอยู่ในนี้
- ไง - ไง
พยายามพยุงเขาขึ้นมาที พยุงเขาขึ้นมา
ผมไม่อยากเห็นใครตาย
ต้องรีบเอายาออกมาจากตัวเขา
เราเอาเขาขึ้นเปลผ้า แล้วรีบพาตัวไปที่ห้องพยาบาล
เราเป็นเหมือนรถพยาบาลให้กัน
บางคนรอด บางคนก็ไม่รอด
ได้เห็นคนตาย เห็นคนเสพยาเกินขนาดไม่หยุดหย่อน
ผมก็รู้แค่นี้แหละ เข้าใจที่ผมพูดใช่ไหม
ทำใจยากอยู่นะ เพราะเรารู้จักพวกเขา
รู้ว่าพวกเขาเป็นคนธรรมดาๆ ที่แค่มีปัญหา
เราพอจะพูดอะไร
เกี่ยวกับธรรมชาติ ของพฤติกรรมอาชญากรได้บ้างครับ
(สตีฟ มาร์แชล อัยการสูงสุดของรัฐแอละแบมา)
ผมคิดว่าในโลกนี้มีคนเลว
และผมคิดว่ามีคนที่ไม่เห็นความสำคัญ
ของชีวิตมนุษย์เลย
ระบบเรือนจำใกล้จะใช้ได้ผลหรือยัง หรือว่าต้องมีการปฏิรูปครั้งใหญ่
ผมคิดว่าเรามีแผนยุทธศาสตร์อยู่แล้ว
มีข้อโต้แย้งว่ามีปัญหาด้านระบบ
ในทุกเรือนจำของเรา และผมไม่เห็นด้วยอย่างสุดใจ
(แอละแบมา เรากล้าปกป้องสิทธิของเรา)
เรากล้าปกป้องสิทธิของเรา
นี่คือคำขวัญประจำรัฐ ที่ผมคิดว่ามีความหมาย
เรามีโอกาสที่จะต่อต้าน
สิ่งที่เราคิดว่าเป็นการทำเกินขอบเขต ของกระทรวงยุติธรรม
เราไม่จำเป็น ต้องยอมรับว่าวอชิงตัน ดี.ซี.
มีคำตอบไปซะทุกอย่าง
เราอยากทำเรื่องนี้ด้วยตนเองในแบบ
ที่เราคิดว่ามันสมเหตุสมผล สำหรับแอละแบมา
และอันที่จริงแผนของท่านผู้ว่าฯ ก็แสดงให้เห็นภาพนั้น
ท่านเคย์ เอลเลน ไอวีย์
"มีเรื่องต้องแก้ไขมากมาย
ฝ่ายนิติบัญญัติได้รับคำสั่ง จากรัฐบาลกลาง
ให้แก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นต่อเนื่อง ในระบบเรือนจำของรัฐ
และตอนนี้ท่านผู้ว่าการ กำลังถ่ายทอดสดตรงจากมอนต์โกเมอรี"
ขอบคุณค่ะ ทุกท่าน เชิญนั่งค่ะ
ทุกท่านเคยได้ยินฉันพูด เรื่องนี้แล้ว และฉันขอพูดอีกครั้ง
นี่เป็นปัญหาของแอละแบมา ที่ต้องการทางแก้ไขแบบแอละแบมา
ฉันตั้งแต่รอ ที่จะร่วมแก้ไขมันกับทุกท่าน
ฉันได้ขอให้อธิบดีดันน์
สร้างเรือนจำใหม่สามแห่ง ที่จะเปลี่ยนแปลงเรือนจำ
จากที่กักผู้ต้องขังเป็นที่ช่วย ให้คนกลับสู่สังคมได้ดีขึ้น
(เจฟเฟอร์สัน ดันน์ อธิบดีกรมราชทัณฑ์รัฐแอละแบมา)
"แผนของผู้ว่าการเรียกร้อง ให้แทนที่เรือนจำหลัก 11 แห่ง
ด้วยเรือนจำขนาดใหญ่ ในระดับภูมิภาคสามแห่ง"
นั่นคือสิ่งที่ดีที่สุดที่ทำได้ ในรัฐนี้เหรอ
หลายคนกำลังตาย
มีคนถูกฆ่า และสิ่งที่ดีที่สุดที่พูดได้คือ
"เราจะผุดเรือนจำใหม่"
"นี่จะไม่แก้ไขปัญหาความแออัดในรัฐ"
ปัญหาจะเป็นเหมือนเดิม เพราะจำนวนเตียง
ในกรมราชทัณฑ์จะเท่าเดิม
ถูกต้องไหมครับ
ประมาณนั้นครับ
"ผู้ว่าการประเมิน ค่าก่อสร้างเรือนจำใหม่ไว้ที่
ราวๆ เก้าร้อยล้านดอลลาร์"
- "เก้าร้อยล้านดอลลาร์" - "เก้าร้อยล้านดอลลาร์"
การสร้างเรือนจำใหม่ไม่เกี่ยวอะไร กับคำสั่งจากกระทรวงยุติธรรม
(แค่มีเรือนจำใหม่จะไม่แก้ไข)
(การสืบสวน ความรุนแรง ยาเสพติดที่ไม่มีจริง)
มันแค่เกี่ยวกับการออกสัญญา ให้กับพวกผู้รับเหมา
ให้มาสร้างเรือนจำใหม่เฉยๆ
(เคย์ ไอวีย์ ผู้ว่าการรัฐ)
มีคนมีเอี่ยวกับงานนี้เป็นจำนวนมาก
ดังนั้นการสร้างเรือนจำ ขนาดใหญ่สามแห่งก็เป็นแผน
การหาเงินที่ใหญ่มหึมา
เราจะสร้างเรือนจำพวกนั้น เพราะเราต้องการมัน
คนแถวนี้ไม่มีใครเข้าใจ
เขาโดนผู้คุมซ้อมจนตายในเรือนจำ
ผู้คุมซ้อมเหรอ
เขาทำอะไรถึงได้เข้าคุกล่ะ แซนดี้
เขาอยู่กับคนคู่หนึ่ง และฝ่ายชาย ที่อยู่กับเขาก็ยิงคนคนหนึ่ง
แล้วสตีเวนก็อยู่กับคนคนนั้น เขาเลยโดนข้อหาฆาตกรรมไปด้วย
- ใช่ - ลูกชายคุณเคยเสพยาหรือกินเหล้าไหม
บางครั้งพวกเขาก็ทำแบบนั้นนะ
หลายคนเย็นชามาก พวกเขาบอกว่าสมควรโดนแล้ว
พวกเขาอยู่ในคุกนะ จะคาดหวังอะไรล่ะ
พวกเขาไม่สนว่า คนอื่นจะถูกปฏิบัติยังไง
แต่รู้ไหม ฉันไม่นึกมาก่อนว่า ตัวเองจะตกอยู่ในสถานการณ์นี้
สถานการณ์ที่ฉันจะมาใส่ใจว่า คนคนนึงได้รับการปฏิบัติในคุกยังไง
ฉันแค่กำลังรอให้ เพื่อนร่วมห้องขังของสตีวี
อย่างเจมส์ เซลส์ออกมาจากคุก เราจะได้คุยกัน
เพราะตอนนี้เขากลัวมาก
ซึ่งฉันก็เข้าใจนะ
สตีวีไม่ได้เป็นคนคนเดียวที่โดนซ้อม
เขาไม่ได้เป็นคนคนเดียวที่จะโดนซ้อม
พวกเขาสมควรได้รับการปกป้องให้ปลอดภัย
บรรยากาศตึงเครียด และกดดันกว่าปกตินิดหน่อย
ฝ่ายบริหารเชื่อว่า ผมเป็นคนทำให้กระทรวงยุติธรรมมาที่นี่
พวกเขารู้สึกว่า ผมพยายามทำให้พวกเขาถูกไล่ออก
พวกเขารู้สึกว่าสิ่งที่ดีที่สุด สำหรับพวกเขาคือการกำจัด
ขบวนการปลดปล่อยแอละแบมา
เหมือนฝังเราไว้ในคุกอะไรแบบนั้น
ผมพยายามอยู่กับคนสองสามคนตลอดเวลา
และพยายามไม่ให้ถูกจับได้ในที่ลับตา
เวรเอ๊ย สเปรย์พริกไทยกับอะไรไม่รู้ ดูนี่สิ
พวกนั้นเพิ่งรุมโรเบิร์ต เอิร์ล ตำรวจทำเรื่องบ้าบอนี่
ดูนี่สิ เปิดไฟ
ดูเลือดพวกนี้สิ พวก
พวกนั้นลากเขาออกไป
ขอพระเจ้าทรงเมตตา
พวกเขาพูดไม่หยุดว่า "โรเบิร์ต เอิร์ลไม่ขยับ"
ตอนที่อีกฝ่ายเตะเขาเข้าที่หน้า
เขาก็ล้มลงไปอยู่กับพื้นแล้ว อีกฝ่ายเตะซ้ำทั้งที่เขาลงไปนอนแล้ว
ผมยืนอยู่ที่ประตู
ผมเห็นอีกฝ่ายลากเท้าเขาออกไป
หน้าเขาอยู่ที่พื้น ทิ้งรอยเลือดเป็นทางยาว
ไปจนถึงประตู
(นิกกี้ เพื่อนของโรเบิร์ต เอิร์ล)
"เพื่อนร่วมห้องขังของเขาโทรหาฉัน
พวกผู้คุม
นึกว่าฆ่าเขาตาย
พวกเขาจับเท้าเขาลากกับพื้น
แบบคว่ำหน้าลงไปที่ห้องเวร
ตอนที่พวกนั้นพยายาม ทำความสะอาดคราบเลือด
ก็มีสารเคมีหกออกมา
นั่นแหละที่ทำให้เขาได้สติขึ้นมา
และทำให้พวกนั้นรู้ว่าเขายังไม่ตาย"
(บ้านของครอบครัวโรเบิร์ต เอิร์ล)
"พวกนั้นเก็บเรื่องนี้เงียบมาก"
(คาทริซ หลานสาวโรเบิร์ต เอิร์ล)
"ทุกคนแกล้งทำเป็นว่า 'เรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น'"
(เอิร์ลเนสตีน แม่ของโรเบิร์ต เอิร์ล)
"ขอโทษค่ะ ไม่มีเจ้าหน้าที่ให้บริการในขณะนี้
กรุณาฝากข้อความหลังเสียงสัญญาณ"
พวกนั้นไม่ยอมบอกหรอกว่า ลูกคุณเป็นยังไงบ้าง
(โรเบิร์ต เอิร์ล ซีเนียร์ ผู้เป็นพ่อ)
คุณต้องขึ้นไปนั่งคิดบนเตียงเองว่า เขาเป็นยังไงบ้าง
พวกนั้นจะไม่บอกอะไรใครทั้งนั้น
ฉันอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ฉันอยากรู้ว่าเราจะรวมตัวช่วยเหลือ
และมอบความยุติธรรม ที่เขาสมควรได้รับได้ยังไง
และถ้าใครเป็นห่วงโรเบิร์ต เอิร์ล
นี่ก็ถึงเวลา ที่พวกเขาต้องลุกขึ้นมาต่อสู้
นี่ถึงเวลาที่พวกเขาจะประท้วง เพื่อเรียกร้องความยุติธรรม
ประท้วงระบบที่ไม่เป็นธรรม
เรื่องนี้มันไม่มีอะไรถูกต้องเลย
(จากท้ายรถบัสถึงหน้าคุก)
- สส.แอละแบมา - พอกันที
- กรมราชทัณฑ์ - พอกันที
(ฉันดูแลพี่น้องของฉันไหม)
- กรมราชทัณฑ์ - พอกันที
พ่อของฉันถูกจองจำตั้งแต่ฉันยังเด็ก
แต่เขาเป็นคน ที่มีอิทธิพลกับชีวิตฉันมากที่สุด
(เซียรา เคาน์ซิล ลูกสาวของเอิร์ล)
(ไร้ความยุติธรรม ไร้ความสงบ)
นักโทษก็เป็นคนเหมือนกัน
พ่อของฉันเป็นมนุษย์
เขาเป็นคนดี
และเขาสมควรได้รับ การปฏิบัติที่ดีกว่านี้
นักโทษทุกคนสมควรได้รับ การปฏิบัติที่ดีกว่านี้
- พอกันที - สู้เพื่อวันพรุ่งนี้
- พอกันที - พอกันที
"ผู้ประท้วงเรียกร้อง สิ่งที่ตนเรียกว่า
เป็นการปฏิบัติต่อผู้ต้องขัง อย่างไร้มนุษยธรรมในระบบเรือนจำ"
"ขณะที่กำลังเรียกร้อง ให้มีการดำเนินการนอกสภาประจำรัฐ
ในสภาก็มีการประชุม เพื่อหารือเรื่องที่เกี่ยวข้อง"
"ผู้ว่าการรัฐเคย์ ไอวีย์ ได้จัดตั้งคณะทำงาน
เพื่อตรวจสอบประเด็นเหล่านี้ ซึ่งได้มีการประชุมกันในวันนี้"
(ผู้พิพากษาแชมป์ ไลออนส์ ประธานคณะทำงาน)
ในเมื่อเราได้กำหนดกติกา การประชุมแล้ว ก็มาเริ่มกันเลย
แน่นอนว่าวิธีที่จะปกป้อง สาธารณชนให้ปลอดภัยอย่างเต็มที่
จากผู้กระทำความผิด หลังจากถูกตัดสินโทษแล้ว
ก็คือประหารชีวิต ผู้ที่ถูกตัดสินว่ามีความผิดทั้งหมด
อย่างไรก็ตาม มโนธรรม และรัฐธรรมนูญของสหรัฐฯ
ไม่อาจยอมรับผลลัพธ์ จากการทำผิดที่สุดโต่งเช่นนั้นได้
เพราะฉะนั้นเราจึงต้องอยู่กับความจริง
ที่ว่าวันหนึ่งผู้กระทำผิด ที่ถูกตัดสินโทษส่วนใหญ่นั้น
จะได้กลับมาอยู่ ตามท้องถนนอีกครั้ง
เช่นนั้นก็ได้เวลาเริ่มเข้าสู่เนื้อหา ของการประชุมแล้ว
อธิบดีกรมราชทัณฑ์ เจฟเฟอร์สัน ดันน์อยู่ที่นี่แล้ว
นั่นลูกชายฉัน สตีเวน เดวิส
ฉันยังไม่ได้รับคำตอบใดๆ จากระบบเรือนจำเลยว่า
เกิดอะไรขึ้นกับลูกชายฉัน
สิ่งเดียวที่ฉันได้รับรู้คือ สิ่งที่พวกเขาแถลงผ่านสื่อ
ว่าเขาถูกเจ้าหน้าที่ทำร้าย
แม้แต่สุนัข ก็ยังไม่ถูกปฏิบัติแบบนี้เลย
ฉันหวังว่าคุณจะมอบความยุติธรรม
และให้คำตอบกับฉัน ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
เชิญนั่งครับ
เรามีเวลาจำกัด ในการจัดการเรื่องนี้
ผมไม่สามารถพูดถึงรายละเอียดได้ เพราะยังอยู่ในระหว่างการสืบสวน
- และผมสัญญาว่า... - ยังสืบสวนอยู่อีกเหรอ
ใช่ครับ ยังดำเนินการอยู่ และเราจะเดินหน้า...
(เจฟเฟอร์สัน ดันน์ อธิบดี)
ตามข้อเท็จจริงอย่างเต็มที่ เท่าที่กฎหมายอนุญาต
- คุณบอกว่าโทรไปสนง.อัยการได้ใช่ไหม - ใช่ครับ
- เพื่อสอบถามข้อมูลใช่ไหม - ใช่ครับ ถูกต้อง
พวกเขาบอกว่าไม่มีชื่อของสตีวี
(เจฟเฟอรี วิลเลียมส์ รองอธิบดี)
คือผมตอบ แทนสิ่งที่พวกเขาบอกคุณไม่ได้ครับ
แต่นั่นคือสิ่งที่เราได้ทำไป
ดีใจที่ได้เจอคุณนะ
- ดีใจที่ได้เจอค่ะ - โอเค
ไม่มีอะไรทั้งนั้น ไม่มีเลย
พวกเขาไม่อยากให้ภาพนั้นถูกเปิดเผย
ฉันรู้ดี
แต่ฉันอยากแสดงให้โลกเห็น สิ่งที่พวกเขาทำ
และสาเหตุที่ฉัน ออกมาร้องแรกแหกกระเชอตรงนี้
และคุณก็รู้ นักโทษต่างหวาดกลัว
พวกเขาเห็นเรื่องพวกนี้ แล้วก็ไม่มีอะไร ไม่มีความยุติธรรม
คุณไม่รู้หรือไงว่าพวกเขาก็กลัวว่า ตัวเองจะถูกฆ่าตายเหมือนกัน
ฉันก็คงกลัวเหมือนกัน ถ้าฉันอยู่ห้องขังข้างๆ
แล้วพวกเขาซ้อมเพื่อนฉันจนตาย
(สายข่าวโทรมาแจ้งข่าว เรื่องเหตุการณ์ที่เรือนจำโดนัลด์สัน)
"พวกเขาพบผู้ต้องขังชื่อเจมส์ เซลส์
เสียชีวิตในห้องขัง
พยาบาลบอกฉันว่าเขามีเลือดออก
จากทวารหนัก ปาก และจมูก
เขาเป็นเพื่อนร่วมห้องขัง ของสตีเวน เดวิส
ตอนที่สตีเวน ถูกเจ้าหน้าที่ซ้อมจนเสียชีวิต
ตั้งแต่นั้นเขาก็เชื่อว่า
กรมราชทัณฑ์พยายามฆ่าเขา
และเขาขอย้ายเรือนจำ
เขามีกำหนดจะได้รับการปล่อยตัว ในอีกไม่ถึงเดือน"
(เพื่อนผู้ต้องขังของเจมส์ เซลส์)
คนทำงานกะเช้าไปพบเขาเข้า
เซลส์ตัวแข็งทื่อ หน้าขาวซีดเป็นไก่ต้ม
เป็นเรื่องปกติที่ผู้คุม จะให้บุหรี่หรือลูกอมกับนักโทษ
เพื่อให้พวกเขาไม่เคาะลูกกรง หรือเพื่อให้ใจเย็น อะไรทำนองนั้น
เด็กส่งของที่อยู่ตรงนั้น บอกเราชัดเจนว่า
"เจ้าหน้าที่บอกให้ฉันเอานี่ให้เซลส์
ฉันขายนี่ให้พวกนายไม่ได้ อันนี้ของเซลส์"
ผมไม่รู้ว่าในบุหรี่มวนนั้นมีอะไรบ้าง
ใครจะไปรู้ว่าพวกเขาใส่อะไรลงไป
คนในเรือนจำเรียกสิ่งนั้นว่า "ฮอตช็อต"
นี่เป็นรายงานการชันสูตรศพ ของเจมส์ เซลส์
ชายหนุ่มอายุยังน้อย ไม่มีสารเสพติด ไม่มีบาดแผล
ไม่สามารถระบุสาเหตุการเสียชีวิต
คนที่อีกไม่กี่สัปดาห์จะถูกปล่อยตัว ยังหนุ่มยังแน่น
แถมไม่มีปัญหาสุขภาพ จู่ๆ ก็มาตายไปเฉยๆ
ผมว่ามันไม่สมเหตุสมผลนะ
เขาเหมือนเป็นตัวแทน ที่ทำให้เห็นว่าระบบนี้
มันพังเละตุ้มเป๊ะแค่ไหน
คุณเซลส์กระทำความผิดเล็กๆ น้อยๆ
นั่นคือการบุกรุก เข้าไปในอาคารที่ไม่มีคนอยู่
ไม่ได้ทำร้ายใคร
ดูเหมือนว่า เขาอาจไม่ได้หยิบอะไรไปด้วยซ้ำ
แล้วเขาก็โดนโทษจำคุก 15 ปี
และถูกส่งไปที่เรือนจำ ความปลอดภัยสูงที่สุด
ในรัฐแอละแบมา
(ทัณฑสถานวิลเลียม อี. โดนัลด์สัน)
เขาควรได้รับการปรับปรุงนิสัย
ไม่ใช่ถูกส่งไปนรกขุมที่ลึกที่สุด
ในระบบกรมราชทัณฑ์
(ห้ามเข้า)
แล้วเขายังต้องมาเห็น
สตีเวน เดวิสถูกฆ่าตายต่อหน้าต่อตา
ครั้งหนึ่งเขาเคยบอกผมว่า เขาไม่รังเกียจที่จะคุยกับแม่สตีเวน
แต่เขาไม่รู้ว่าเจ้าหน้าที่
ที่ทำงานในหน่วยนั้น จะกลับมาจัดการเขาสักกี่คน
ผมบอกเขาว่า "เก็บสิ่งที่รู้ไว้ จนกว่าจะได้ออกมานะ"
เรื่องบังเอิญที่ผมเจอส่วนใหญ่ มักไม่ใช่เรื่องบังเอิญหรอก
(การสืบสวนของหน่วยสอบสวนสรุปว่า เจมส์ เซลส์ตายด้วยสาเหตุตามธรรมชาติ)
(คำขอที่จะดู)
(เอกสารสอบสวน ของกรมราชทัณฑ์ถูกปฏิเสธ)
(เข้าโบสถ์ซะ ไม่งั้นปีศาจจะมาจัดการ)
(11 เดือนหลังโรเบิร์ต เอิร์ลถูกซ้อม)
ผมอยู่ที่นี่มา 11 เดือนแล้ว ในห้องขังเดี่ยว
อย่างไม่เป็นธรรม
ผมเชื่อว่ากรมราชทัณฑ์รัฐแอละแบมา
พยายามลอบฆ่าผม
ผมไม่มีอาวุธ ไม่ปรากฏว่าเป็นภัยคุกคาม
ในตอนที่เจ้าหน้าที่สามคน ที่ถือกระบอง
เข้ามาทำร้ายและพยายามฆ่าผม แล้วทิ้งให้ผมนอนคว่ำหน้าจมกองเลือด
นานหลายนาทีอยู่ในห้องขัง
ผลคือตอนนี้ตาซ้ายของผม สูญเสียการมองเห็นไปแล้ว
ตอนนี้พวกเขาพยายามขังผม ให้ห้องขังเดี่ยวแบบไม่มีกำหนด
ผมเก็บอาหารไว้ในถุงใส่ผ้า ที่แขวนไว้กับกรงขัง
แล้วพวกเขาก็เขียนรายงานลงโทษผม ฐานเอาของไปแขวนไว้ที่กรงขัง
แต่ถ้าผมวางอาหารไว้ที่พื้น พวกมันก็จะมากินไปหมด
พวกหนูน่ะ
คืนนึงจับหนูได้ 11 ตัว
ถ้ามองลงไปในโถส้วม คุณจะเห็นมันว่ายน้ำอยู่
นี่เป็นการทรมานทางจิตใจ
นอกเหนือจากการถูกทำร้ายร่างกาย ที่ผมกำลังเจออยู่
มันถึงจุดที่ผมเริ่มเหนื่อย กับการฟ้องร้องแล้ว
ไม่ว่าผมจะทำอะไร
พวกเขาก็ยังใช้อำนาจในทางที่ผิด โดยไม่มีบทลงโทษใดๆ
ดังนั้นในสถานการณ์ที่ผม
ถูกพ่นแก๊สน้ำตา ถูกจู่โจม ถูกขัง
ความคิดแรกที่ผุดขึ้นมาคือ ใช้ความรุนแรง
คุณรู้ไหมว่าเรามักจะกลับไป ทำพฤติกรรมเดิมที่ถูกปลูกฝังมา
ตอนผมหนุ่มๆ เราสื่อสารกันด้วยความรุนแรง
ไม่ค่อยมีใครมาหาเรื่องเราถ้ารู้ว่า
จะเจอการตอบโต้ที่รุนแรงรวดเร็ว
บางทีผมอาจจะคิดผิดไปหมด
บางทีอาจจะต้องให้เลือดตกยางออกมากๆ
คนอื่นถึงจะพูดว่า "เดี๋ยวนะ เรื่องนี้ต้องหยุดได้แล้ว"
และเข้ามาแทรกแซงอย่างจริงจัง
สตีวีตายมาเกือบสามปีแล้ว
ในที่สุดเราก็จะได้ประชุม
กับสำนักงานอัยการสูงสุด ของสตีฟ มาร์แชล
ที่จะบอกให้เรารู้ว่า พวกเขาจะตั้งข้อหา
คนที่ฆ่าสตีวีหรือเปล่า
ฉันอยากได้ยินว่าพวกเขาจะอธิบาย ว่าการที่กระทืบเขาจนตาย
ไม่ใช่การฆาตกรรมยังไง
และเขาสมควรเจอเรื่องแบบนั้นได้ยังไง
รู้ไหม
บอกฉันมาทีว่า เขาสมควรโดนกระทืบจนตายยังไง
นี่แหละ ความโหดร้ายของเรื่องทั้งหมด
พวกเขามาเจอฉันแล้ว
พวกเขาบอกว่าจะไม่ตั้งข้อหา
ตรงไปตรงมามาก มันจบแล้ว เขาบอกว่าจะไม่ตั้งข้อหา
เขาอธิบายให้ฉันฟังว่า...
เดี๋ยวนะ พวกเขา...
พวกเขา...
ฉันอยากได้แอร์หน่อย
พวกเขา...
พวกเขาสืบสวนเรื่องนี้ยังไง
พวกเขาเล่าเรื่องจากมุมมองของตัวเอง
พร้อมกับพนักงานสืบสวน
พวกเขาบอกฉันว่าทำไมเขาถึงตาย
สตีวีพยายามจู่โจมเพื่อฆ่าพวกเขา พวกเขาเลยต้องฆ่าเขา
มีกฎหมายที่ว่าถ้ามีใครพยายามฆ่าเรา
แล้วคุณฆ่าอีกฝ่ายกลับได้
มันคือกฎหมายยืนหยัดเพื่อปกป้องตัวเอง
เขาบอกว่าแอละแบมา มีกฎหมายยืนหยัดเพื่อปกป้องตัวเอง
ซึ่งรับมาจากฟลอริดา
พวกเขาเล่า เรื่องน่าสยดสยองทั้งหมดให้ฉันฟัง
เล่าสิ่งที่พวกเขาบอกว่าเกิดขึ้น
(หนึ่งปีหลังจากถูกซ้อม โรเบิร์ต เอิร์ลถูกย้ายจากคุกเดี่ยว)
(ไปอยู่กับผู้ต้องขังทั่วไป ที่เรือนจำไลม์สโตน)
ตอนนี้ผมยังเข้ารับการผ่าตัด และรักษาดวงตาของตัวเองอยู่
มันดูดีในแง่ของความสวยงามนะ
แต่มันยังมองเห็นมัวๆ ตรงที่ฉีกขาด และมีเนื้อเยื่อสมานแผลเยอะเลย
ต้องทำใจเลย
ผมอ่านและเขียนหนังสือมาเกือบ 30 ปี นั่นคือสิ่งที่ผมทำมาตลอด
แต่ตอนนี้ผมต้องหัดที่จะทำทุกอย่าง ด้วยดวงตาข้างเดียว
มันเป็นสิ่งที่ทำได้ยากที่สุด อย่างหนึ่งในชีวิต
ในการประคองสติและรักษาความสงบในใจ รวมถึงมุมมองชีวิต
โดยไม่เบี่ยงเบนไปเส้นทางอื่น
ด้วยความโกรธและหงุดหงิดใจ
แต่ผมจัดการความคิดตัวเองได้แล้ว
ผมโทรคุยกับพี่น้องในเรือนจำทุกที่
เพราะยังมีผู้เสียชีวิต จากกรมราชทัณฑ์รัฐแอละแบมา
มากกว่าคนที่ได้ทัณฑ์บน
พี่น้องหลายคนเริ่มพูดว่า "แล้วเราจะทำยังไง"
"ในการประชุมนี้ มีผู้เข้าร่วมทั้งหมด 11 คน"
"มีคิเนติก มีโรเบิร์ต เอิร์ล"
"โรเบิร์ต เอิร์ล อรุณสวัสดิ์ โรเบิร์ต เอิร์ล"
"ผมขอพูดอะไรหน่อยได้ไหม ถ้าคุณย้อนดูประวัติ
ไม่มีคนกลุ่มไหนได้เสรีภาพที่แท้จริง
โดยไม่เลือดตกยางออก"
"เมื่อพวกเขาใช้ความรุนแรง เราก็มีสิทธิปกป้องชีวิตตัวเอง"
"ใช่ ผมรู้ว่านั่นเป็นท่าที ที่คนส่วนใหญ่ควรยึดถือ
คือเราควรลุกขึ้นยืนหยัด และปกป้องตนเองด้วยทุกวิถีทาง
แต่ผมไม่คิดว่านั่นจะช่วยให้ เป้าหมายของเราสำเร็จ"
"อืม"
"ผมคิดว่าเราควรทำทุกอย่าง อย่างมีเหตุผล
ไม่ใช่ทำตามอารมณ์"
"โอเค"
"พวกคุณคิดจริงๆ เหรอว่าการประท้วง อย่างสันติจะเปลี่ยนกฎหมายทั้งหมดได้
หากไม่มีความรุนแรงเกิดขึ้นเลย"
"ถ้าพิจารณาทางเลือกทั้งหมด ทั้งรุนแรง
ไม่รุนแรง หยุดงานประท้วง คว่ำบาตร
วิธีที่ดีที่สุดในการโจมตีระบบ
ให้เจ็บปวดมากที่สุดคือวิธีไหน
ก็คือโจมตีที่กระเป๋าเงิน
แบบนั้นมันเจ็บยิ่งกว่า ต่อยปากพวกเขาซะอีก"
"ใช่"
"ทางเดียวที่จะได้ผลสำหรับเรา
คือหยุดเครื่องจักรไม่ให้ทำงาน หยุดผลิตสินค้า
หยุดให้บริการ"
เรามีสำเนารายชื่อ อย่างเป็นทางการของทุกคน
ที่ทำงานในเรือนจำ
ทุกกะทั้งสามกะ เพื่อให้พวกเขาร่วมมือด้วย
เราเข้าใจกันมาตลอดว่า แรงงานของเรานี่แหละคือประเด็นหลัก
(ทุกปีผู้ต้องขังผลิตสินค้าและบริการ มูลค่ากว่า 450 ล้านดอลลาร์)
(ให้กับรัฐแอละแบมา)
พวกเขาให้คุณทำงาน
ไม่สำคัญว่างานจะอันตรายแค่ไหน
ไม่สำคัญว่าคุณจะป่วยหรือไม่
คุณสามารถถูกเขียนรายงานลงโทษได้ ถ้าปฏิเสธที่จะทำงาน...
(ปฏิเสธจะทำงาน ไม่ลงชื่อเพื่อไปทำงาน)
และถูกจับขังเดี่ยว
และไม่ได้มีแค่งานในเรือนจำเท่านั้น
ผู้ต้องขังหลายคนถูกส่งไปให้ บริษัทต่างๆ จ้างทำงาน
หรือไม่ก็ทำงานของรัฐ
ผมทำงานที่กรมสุขาภิบาลตามชุมชนทุกวัน
และผมได้ค่าจ้างแค่วันละสองดอลลาร์
ในตัวเมืองมอนต์โกเมอรี พวกเขาให้ผู้ต้องขังทำงานที่นั่นด้วย
แม้แต่ที่ทำเนียบผู้ว่าการ ที่เคย์ ไอวีย์อยู่ก็ด้วย
(ใบแจ้งหนี้ กรมราชทัณฑ์รัฐแอละแบมา)
(ใบแจ้งหนี้ค่าแรงผู้ต้องขังต.ค. 2018 ทำเนียบผู้ว่าการรัฐ 840 ดอลลาร์ถ้วน)
เคย์ ไอวีย์กลัวเหลือเกินว่า เรือนจำจะอันตรายมาก
และมีแต่ฆาตกรกับพวกโจรข่มขืน ซึ่งคุณไม่อยากให้เขาอยู่ในชุมชนคุณ
แต่คนกลุ่มนี้กำลังเดินวนเวียน
อยู่รอบๆ ทำเนียบของคุณทุกวันเลยนะ
ผมมีประวัติขาวสะอาด
และทุกครั้งที่ผมขอทัณฑ์บนไป พวกเขาจะปฏิเสธมา
พวกเขาไว้ใจให้ผมทำงานในชุมชน
แต่กลับไม่ไว้ใจผมมากพอ ที่จะให้ทัณฑ์บน
เพื่อให้ผมออกจากคุก และกลับบ้านไปหาครอบครัว
ในความคิดคุณ คนเราสามารถเปลี่ยนนิสัยได้จริงๆ ไหม
ผมไม่รู้นะว่า ผมจะพูดเรื่องนั้นแบบเฉพาะเจาะจงได้
คือ ฟังนะ ผมว่า ใครๆ ก็สามารถเปลี่ยนใจได้
เรื่องนั้นผมขอยืนยันเลย
ผมเชื่อว่าพระเจ้าเปลี่ยนแปลงคนได้ ผมเชื่อในแนวคิดเรื่องพระคุณ
แต่พระคุณไม่ได้หมายถึง ถูกปล่อยตัวจากเรือนจำ
พระคุณหมายถึงการที่คุณได้รับ การปลดปล่อยจากบาปที่คุณแบกไว้
คนในนี้เริ่มเห็นแล้วว่า
เราถูกโยนเข้ามาในค่ายทาส
ที่ซึ่งมีคนบอกเราว่า "นายจะต้องทำงานให้เราฟรีๆ
จนกว่าจะตาย"
ถ้าพวกเขายืนกราน จะบริหารเรือนจำที่ผิดรัฐธรรมนูญ
ก็ให้พวกเขาบริหารกันเองไปเลย
ผมเขียนบางอย่างไว้เพื่อเตรียมคน
ให้รู้ว่าการหยุดงานประท้วงครั้งนี้ มีจุดประสงค์อะไร
และต้องปฏิบัติตัวยังไง
เราคุยโทรศัพท์กัน ทั้งวันทั้งคืน รู้ไหม
คุยกับพี่น้อง ที่เรือนจำฟาวเทน ที่เวนเทรส
ที่อีสเตอร์ลิง ที่สเตตัน โดนัลด์สัน ที่เรือนจำคุมขังนักโทษประหาร
- "นี่แหละประเด็น" - ใช่
"เราเอาชนะพวกคุณได้ โดยไม่ทำงานให้ เราเอาชนะแบบนั้นได้"
เราไม่สามารถใช้ความรุนแรง หรือตัดสินใจโง่ๆ ได้
เราเลยพยายามแสดงให้เห็น สิ่งที่เกิดขึ้นโดยนัดหยุดงานประท้วง
เรามีโอกาสที่สวยงามอยู่ตรงนี้แล้ว
ที่จะรวมตัวผู้ต้องขังกว่าสองหมื่นคน
มาหยุดงานประท้วงทั่วทั้งรัฐ
(เวนเทรส แฮมิลตันเอาด้วย)
(ฟาวเทนมาลงชื่อ โฮลแมนมาแล้ว)
(เอลมอร์)
นี่เป็นการบังคับให้แอละแบมา แก้ไขวิกฤติด้านมนุษยธรรมนี้
ในตอนนี้เลย
ไม่ใช่รอให้ศาลตัดสินคดีความ
เดี๋ยวนี้เลย ตอนนี้เรากำลังจะตายแล้ว
(26 กันยายน ปี 2022)
(เทรย์)
"ห้ามผู้ต้องขังทุกคนทำงานใดๆ
ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป"
ผู้ต้องขังในแอละแบมา กำลังนัดหยุดงานประท้วง
ซึ่งส่งผลกระทบต่อ ทุกเรือนจำหลักในรัฐนี้
(นักโทษประท้วงทั่วรัฐ)
"การหยุดงานทั้งระบบ ครั้งประวัติศาสตร์
กำลังส่งสัญญาณไปยังฝ่ายนิติบัญญัติ"
บางคนบอกว่า รอการประท้วงครั้งนี้มานานแล้ว
หลังจากที่กระทรวงยุติธรรมสหรัฐฯ ฟ้องแอละแบมา
เรื่องสภาพความเป็นอยู่ในเรือนจำ
ผู้ต้องขังปฏิเสธที่จะทำงานในครัว
และทำงานซักรีด หรืองานอื่นๆ
(ไม่มีใครไปทำงานเลย ตื่นเต้นชะมัด)
(รวมกันเราอยู่ แยกหมู่เราตาย)
ตอนนี้เราหยุดงานอย่างเป็นทางการ
เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ อย่างที่คนอื่นว่ากัน
สวัสดี พี่น้อง
ขอผมแสดงพลังของแถวนี้ให้ดูนะ
ความสามัคคี สามัคคีของแท้
ผิวดำ ผิวขาว เม็กซิกัน ทุกคนเลย
เรามารวมตัวกันอยู่ในนี้
"เป็นความสงบที่บรรยายไม่ได้เลย
คนสามัคคีกัน เพื่อจุดมุ่งหมายเดียวกัน"
"ใครได้ยินผมอธิษฐานอยู่บ้าง
ผมมีพระเยซูอยู่ในใจ
เมื่อคุณได้ยินผมอธิษฐาน
ผมมีพระเยซูอยู่ในใจ"
ตอนนี้บรรยากาศมันสุดยอดไปเลย บรรยากาศสุดยอดจริงๆ
เรือนจำ 14 แห่งหยุดทำงาน ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
ผู้ต้องขังในแอละแบมากำลังเรียกร้อง ให้กระทรวงยุติธรรมสหรัฐฯ
เข้ามาแทรกแซงและหยุด
"การปฏิเสธที่เป็นระบบในสิทธิมนุษยชน และศักดิ์ศรีความเป็นคนของแอละแบมา"
"สำนักงานผู้ว่าการรัฐกล่าวว่า การเรียกร้องเหล่านี้
'ไม่สมเหตุสมผล'"
เรื่องข้อเรียกร้องนั้น ถือว่าสมเหตุสมผลแล้ว
นี่ไม่ใช่ "ปล่อยฉันไป ไม่งั้นฉันจะฆ่าคน" หรือ...
แต่เป็น "มีเรื่องบางอย่าง
ที่เราอยากให้คุณตรวจสอบ และเรากำลังประท้วงเพราะเรื่องนั้น"
(ทัณฑสถานไลม์สโตน)
ผู้ว่าการรัฐแอละแบมาไม่ตอบสนอง
ต่อเหตุการณ์ที่มีคนถูกฆ่า
ฆ่าตัวตาย เสพยาเกินขนาด ที่มีเกินร้อยคนในปีที่ผ่านมาปีเดียว
แต่ผู้ว่าการกลับต้องตอบสนองเรา ตั้งแต่วันแรกที่ประท้วง
นี่แหละที่ทำให้คนตระหนักถึง พลังของตนเอง
(นัดหยุดงานวันที่สอง)
เรารู้เรื่องความอยุติธรรม และการคอร์รัปชั่น
ที่เกิดขึ้นในกรมราชทัณฑ์
- ใช่ - "วันนี้ที่มอนต์โกเมอรี
"ญาติของผู้ต้องขัง ได้ออกมาชุมนุมแทนผู้ต้องขัง
โดยกล่าวว่าพวกเขาจะไม่ทำงาน จนกว่ากรมราชทัณฑ์รัฐแอละแบมา
จะเปลี่ยนแปลงและปรับปรุง"
(ต้องมีการเปลี่ยนแปลง คณะกรรมการทัณฑ์บน)
พวกเขาซ้อมโรเบิร์ต เอิร์ล เคาน์ซิล และขังตัวเมลวิน เรย์
ขบวนการปลดปล่อยแอละแบมา คือแรงผลักดันของเรื่องนี้
(ผู้ต้องขังในแอละแบมาประท้วงหยุดงาน)
("เราคือมนุษย์" ประท้วงเพื่อต่อต้าน สภาพความเป็นอยู่ที่ทารุณ)
(นักโทษแอละแบมาประท้วง สภาพความเป็นอยู่ 'เลวร้าย')
(โรเบิร์ต เอิร์ล)
"ฟังนะ พวก ทุกคนฟังฉันนะ
ตอนนี้แรงส่งอยู่ข้างเรา
สื่อก็อยู่ข้างเรา
ทุกคนกำลังจับตาดูทุกอย่าง
ไม่มีความรุนแรง ไม่มีการข่มขู่ ไม่มีการทำร้ายใคร
เราแค่ต้องยืนหยัด เดินหน้าต่อไปอย่างมั่นคง"
(เรายืนหยัดสามัคคี เพื่อประท้วงและหยุดการทำงาน)
(เราคือคู่ต่อสู้ที่คู่ควร สามัคคี)
(ขบวนการเคลื่อนไหวแข็งแกร่ง)
"เจ้าหน้าที่กรมราชทัณฑ์แอละแบมา กำลังเร่งหา
วิธีจัดการการดำเนินงาน หากผู้ต้องขังปฏิเสธที่จะทำงาน
(นัดหยุดงานวันที่สาม)
"การประชุมของคุณจะเริ่มขึ้นในไม่ช้า"
โรเบิร์ต เอิร์ล
รู้ไหมว่าพวกนั้นให้นักโทษ กินอะไรเป็นมื้อเย็น
คุกกี้ไส้ครีมช็อกโกแลตหนึ่งซอง
(แซม จี)
"ที่ฟาวเทนไม่มีมื้อเที่ยงให้กิน ขอย้ำ ที่ฟาวเทนไม่มีมื้อเที่ยง"
พวกเขาให้แค่นั้นเหรอ
พวกเขาให้เราแค่นั้นจริงๆ เหรอ
ให้แค่นี้แหละ พวก
พวกเขาเริ่มให้อาหารเราน้อย เพื่อพยายามทำให้เราหิวจนยอมจำนน
กรมราชทัณฑ์รัฐแอละแบมาบอกว่า เปลี่ยนแปลงด้านการจัดการและดำเนินงาน
แต่มีเจ้าหน้าที่ราชทัณฑ์มาคุยกับเรา หลังกล้องเพราะกลัวโดนแก้เผ็ด
เขาเชื่อว่าฝ่ายบริหารจงใจ
ถ่วงเวลาการแจกอาหาร
จนบางครั้งผู้ต้องขังต้องรอถึง 14 ชม. กว่าจะได้กินอาหารแต่ละมื้อ
เพื่อใช้เป็นเครื่องมือ บั่นทอนการประท้วง
เรากำลังเก็บสะสมอาหาร เพื่อแบ่งให้คนที่อาจขาดแคลน
เพื่อให้รู้ว่าพวกเขา ไม่ได้สู้อยู่ตามลำพัง
พวกเราล่มหัวจมท้ายไปด้วยกัน
คนเหล่านี้เป็นผู้สูงวัยทั้งหมด
เป็นคนที่อยู่ในคุกมา 20 ปี
- 37 - 37 ปี
เขาติดคุก 26 ปี
คนแก่... เราทำดีที่สุดเท่าที่จะทำได้
เราจะเลี้ยงคนทั้งชุมชนในนี้
ชายผิวดำผู้ภาคภูมิ รวมถึงชายผิวขาว ต่างมีอาหารกิน
ดูพี่น้อง เสิร์ฟอาหารกันที่ข้างล่างนั่นสิ
ทุกคนต่อแถวเพื่อกินอาหาร
เราต้องสามัคคีและเป็นน้ำหนึ่งใจเดียว ต้องดูแลกันและกัน
นี่เป็นทางเดียวที่เราจะชนะ
- วันที่สามที่ไม่มีอาหาร - วันที่สี่ต่างหาก
วันที่สี่ ใช่ วันที่สี่แล้ว
(นัดหยุดงานวันที่สี่)
"พวกเขายกเลิกการเยี่ยมผู้ต้องขัง ช่วงสุดสัปดาห์ในเรือนจำทั่วแอละแบมา
ฝ่ายบริหารกำลังพยายามกดดัน
ผู้ต้องขังบางคนให้กลับไปทำงาน"
(โรเบิร์ต เอิร์ล)
"พวกเขามาหาผมที่ห้องขัง
ผมยอมให้ค้นตัว
ผมถามว่า 'ด้วยจนท.ที่มีอยู่ พวกคุณบริหารเรือนจำนี้กันไหวไหม'
เขาตอบว่า 'พวก นายก็รู้ว่าเราทำไม่ไหว'
ผมถามว่า 'ทำไมไม่พูดความจริงล่ะ
ทำไมต้องแกล้งทำไปอย่างนั้น เพราะพวกเขาจ่ายเงินเดือนให้ด้วย'"
(หยุดไม่ได้ ไม่ยอมหยุด ไม่มีผ่อนปรน)
(นัดหยุดงานวันที่ห้า)
"วันที่ห้าของการประท้วงกรมราชทัณฑ์ รัฐแอละแบมายังดำเนินต่อไป"
"ที่จริงทีมตอบโต้พิเศษ กำลังอยู่ในเรือนจำไลม์สโตน
และบุกตรวจค้นครั้งใหญ่ในตอนนี้
ทีมตอบโต้พิเศษ กำลังเดินทางไปยังเรือนจำแต่ละแห่ง"
พวกเขากำลังทำสิ่ง ที่หน่วยงานต่อต้านข่าวกรองทั่วไปทำ
ให้ตาย ตอนที่เรากำลังคุยกันอยู่ พวกเขากำลังจับนักโทษไปทั่วเลย
"ขอผมอธิบายอะไรหน่อยนะ
คนแอละแบมาเป็นคนที่หยิ่งที่สุดในโลก
และพวกเขาจะลงโทษเรา
เพราะพวกเขาไม่ยอมให้ผู้ต้องขัง มาบังคับพวกเขา
แต่ผมสัญญาว่า เงินที่พวกเขากำลังเสียอยู่
ทุกวันนั้น มากกว่าที่เคย์ ไอวีย์บอกไว้เยอะมาก"
พวกเขาเพิ่งจับโรเบิร์ต เอิร์ลไปขัง
พวกเขาบอกว่า หน่วยปราบจลาจลบีบคอเขาจนหมดสติ
บอกให้ทุกคนรู้นะว่าเกิดอะไรขึ้น
(คริส - มีข่าวว่าโรเบิร์ต เอิร์ล)
(ถูกทำร้ายและถูกขังเดี่ยว)
(ที่ทัณฑสถานไลม์สโตน)
(ไมค์ - งั้นตอนนี้พวกเขาก็ตอบโต้ เพราะเรายืนหยัดสู้)
(จอร์จ - งานนี้ยากแน่ แต่เราต้องไม่ใช้ความรุนแรง)
(ดาร์เรน - จะทำยังไง ไม่ให้ใช้ความรุนแรงล่ะ)
(อองเดร)
"เรากำลังเริ่มสูญเสีย ความเชื่อมั่นไปนิดหน่อย
เพราะเรารู้สึกว่า คนที่เป็นตัวแทน
ให้พวกเราส่วนใหญ่ที่อยู่ข้างใน ถูกจับแยกกับพวกเรา
นั่นเป็นกลยุทธ์เก่าแก่ที่สุด ที่มนุษย์รู้ ก็คือแบ่งแยกและเอาชนะ
แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เราจะมายอมแพ้
ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาพูดว่า 'ฉันไม่ทำแล้ว'"
"ถ่ายทอดสดในพื้นที่
รายการ 'ทอล์ค 99.5'
นักโทษแอละแบมากำลังปฏิเสธที่จะทำงาน
ในที่สุดพวกเขาก็จะเบื่ออาหาร ที่พนักงานเพียงหยิบมือ
ทำให้ และคงกลับไปทำงานอีก ผมคิดอย่างนั้นนะ"
"ใช่ พวกคุณไม่อยู่ในสถานะ ที่จะมาเรียกร้องอะไรทั้งนั้น
พวกคุณอยู่ในคุก
เสิร์ฟอาหารต่อไป ทำงานซักผ้าต่อไป"
"มองดูขาพวกคุณสิ มีโซ่ตรวนอยู่ไหม
พวกคุณไม่ได้อยู่ในสถานะ ที่จะทำอะไรได้"
- "ใช่" - "เสียใจด้วยนะ"
(นัดหยุดงานวันที่แปด)
"เข้าสู่สัปดาห์ที่สอง
ของการนัดหยุดงาน ของผู้ต้องขังรัฐแอละแบมาแล้ว"
ทุกอย่างยังดำเนินการได้ปกติ
(ผู้ว่าการรัฐเคย์ ไอวีย์)
งานบริการกลางไม่มีการหยุดชะงัก
"พวกเขาพยายามไม่ให้อาหารเรา"
"เราหิวจะตายแล้ว และหิวจริงจังด้วย
คนหิวคือคนอันตราย
และมันทำให้คุณเป็นตัวอันตราย
เพราะมันทำให้เราเข้าตาจน"
"พวกเขารู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่
พวกเขากำลังทำให้เราหันมาทะเลาะกันเอง
ทุกคนพร้อมจะระเบิดอารมณ์ได้ตลอดเวลา
เราอยู่ในสภาพที่ย่ำแย่
พวกนักโทษพยายามซักผ้า เหมือนอยู่ในประเทศโลกที่สาม"
"ไหนจะมีผู้ป่วยจิตเวช
ในกลุ่มผู้ต้องขังปกติอีก
และพวกเขาไม่เข้าใจอะไรเลย
พวกเขาไม่อยากได้ยินอะไร เรื่องการหยุดงาน
ดังนั้นเราต้องระวังพวกเขา
เพื่อไม่ให้พวกเขาได้รับบาดเจ็บ หรือไปทำร้ายใครเข้า"
ผมได้รับแจ้งจากเจ้าหน้าที่ในตอนนี้ ว่ายังไม่มีการใช้ความรุนแรง
ภายในกำแพงเรือนจำมากนัก
แต่พวกเขาก็บอกว่า จะให้เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้
ในระบบเรือนจำตึงเครียดมากเกินไป
ถ้าไม่มีผู้ต้องขังมาช่วยทำงานพวกนั้น
(นัดหยุดงานวันที่เก้า นัดหยุดงานวันที่สิบ)
แป๊บนึงนะครับ
ดูนี่สิ
รู้ไหม ตั้งแต่โรเบิร์ต เอิร์ลไม่ติดต่อมา
เราก็ไม่ได้รวมตัวกัน เป็นกลุ่มก้อนจริงจังเลย
เขารู้วิธีสร้างแรงบันดาลใจ ให้พวกเราร่วมแรงร่วมใจกันทำงาน
ไหนจะโทรหาทุกเรือนจำ
และเชื่อมโยงผู้คนหลากหลาย ที่สามารถทำให้มันเกิดขึ้นได้
ผมไม่รู้เลยว่าเขาไปไหน
"ผมเพิ่งโทรหาทางฟาวเทน พวกนั้นบอกว่า 'เบื่อเรื่องนี้แล้ว'"
(โอมาร์)
"ที่ว่าเบื่อนี่หมายความว่าไง ควรจะเบื่อที่ถูกปฏิบัติไม่ดีต่างหาก"
(แอนโธนี)
"หิวเหรอ แล้วไงล่ะวะ
วัตถุประสงค์ของขบวนการเคลื่อนไหวนี้ คือการเสียสละ"
(นัดหยุดงานวันที่ 16)
"มีคนประมาณ 20 ถึง 30 คน ที่ไม่ร่วมประท้วงด้วยแล้ว"
"สาบานกับพระเจ้าได้เลยว่า มันน่าอายมาก
ที่ผู้ต้องขังพวกนั้นยอมแพ้แบบนั้น
ผมขอโทษนะ แต่ผมจะไม่มีวันยอมแพ้"
"การหยุดงานเริ่มซาลงในหมู่ผู้ต้องขัง
และเหลือเพียง ไม่กี่เรือนจำที่ยังประท้วงอยู่"
"ถ้าเราไม่สู้ให้สำเร็จ อีกห้าหรือสิบปีข้างหน้า...
(มาร์ติน)
เราจะยังถูกกดขี่เหมือนเดิม"
(ราอูล)
"ฉันไม่อยากให้เรายอมแพ้
ฉันอยากให้เราทำทุกอย่าง ที่จำเป็นต้องทำ"
(แดนนี่ - ฉันพูดจนเหนื่อย ก็ยังทำให้พวกเขาเข้าใจไม่ได้)
(และฉันรู้สึก เหมือนทำให้พี่น้องผิดหวัง)
(ฉันทำไม่สำเร็จ ขอโทษนะ)
(วิล ที - อีสเตอร์ลิงยอมแพ้แล้ว พูดแล้วก็เจ็บใจ)
(ขอส่งคำอธิษฐานให้ทหารกล้า อย่างพวกนาย)
(นัดหยุดงานวันที่ 17)
"การหยุดงานของผู้ต้องขัง ที่เรือนจำในแอละแบมากำลังแผ่วลง
ตอนนี้เหลือเพียงห้าเรือนจำ ที่ได้รับผลกระทบ"
"ให้ตาย พวกนี้ยอมแพ้แล้ว"
(ไมล์ส)
"พวกเขากลับไปทำงาน ไปซักผ้า ไปเป็นคนครัว..."
(นัดหยุดงานวันที่ 18 วันที่ 19)
"เจ้าหน้าที่เรือนจำรัฐกล่าวว่า เหลือเพียงเรือนจำสองแห่ง
ที่หยุดงานในตอนนี้"
(ขณะที่ถูกขังเดี่ยว โรเบิร์ต เอิร์ลได้โทรมาทางมือถือ)
ฉันอยากพูดให้คนเข้าใจ ฉันมีเรื่องจะพูด
และพวกนายก็มีเรื่องจะพูดกันหมด
เลิกเล่นๆ กับความอยาก และความปรารถนาเล็กๆ น้อยๆ พวกนี้ซะ
พวกนายอดอาหารหนึ่งวันไม่ไหว
แต่ทนอยู่โดยไม่มีครอบครัว ได้ถึง 20 ปีงั้นเหรอ
พวกเขาแหกกฎทุกข้อ
จะขังใครก็ขัง เพ่งเล็งคนนั้นคนนี้
อะไรก็ช่าง "จับพวกนั้นกลับไปอยู่ที่ไร่" ก็พอ
ทั้งรัฐเพิกเฉยกับความเป็นอยู่
สุขภาพ และความปลอดภัย ของคนหลายพันคน
ไม่มีใครรับผิดชอบ
แต่ทุกคนแถวนี้ก็ยังรอถามว่า "พวกนายจะกลับมาทำงานเมื่อไร"
"การทำงานในเรือนจำกลับมาเป็นปกติ หลังผู้ต้องขังประท้วงนานสามสัปดาห์
ผู้ต้องขังมีความหวังว่าการประท้วงนี้ จะกระตุ้นให้
ฝ่ายนิติบัญญัติและผู้นำเอดีโอซี ดำเนินการ แต่นั่นก็ไม่ได้เกิดขึ้น"
"ตอนนี้คุณเป็นนักโทษ คุณทำผิด"
"คุณอยู่ในคุก นั่นคือคุก
มันต้องเลวร้ายแบบนั้นแหละ"
- "เรียบร้อย ลุยเลย เร็วเข้า" - "คุณได้ทำให้เขาเห็นแล้ว
ทำได้ดีมาก"
"เราเห็นในข่าวแล้ว เราเห็นรายงานข่าวระดับประเทศแล้ว
คนแอละแบมาทำอะไรกันอยู่
พวกเขาไม่โกรธ เพราะเรื่องนี้กันเลยเหรอ"
(พระเยซูทรงช่วยให้รอด)
(มกราคม ปี 2023)
"วันนี้เป็นวันสาบานตน เข้ารับตำแหน่งในแอละแบมา
สตีฟ มาร์แชลและครอบครัว อยู่ตรงนั้นด้วย
ขณะที่ผู้ว่าการรัฐเคย์ ไอวีย์ จะเข้ารับตำแหน่งอย่างเป็นทางการ"
"ชัยชนะถล่มทลายในการเลือกตั้ง ทำให้เคย์ ไอวีย์ได้ดำรงตำแหน่ง
ผู้ว่าการรัฐแอละแบมาสองสมัย"
ภารกิจหลักของรัฐบาลในทุกระดับ
คือการรักษาความปลอดภัยให้กับประชาชน
เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา ฉันได้ลงนามคำสั่งบริหาร
เพื่อให้อาชญากรที่ใช้ความรุนแรง ไม่ออกมาเพ่นพ่านตามท้องถนน
ในช่วงที่มีการประท้วงหยุดงาน ฉันมองโลกในแง่ดีมากๆ
จนอาจจะคิดอย่างไร้เดียงสาว่า การประท้วงนี้จะทำให้กระทรวงยุติธรรม
เข้าควบคุมระบบเรือนจำ
และเริ่มกระบวนการ แก้ไขสิ่งต่างๆ ที่เคยเป็นเรื่องผิด
หากมีเงินมาเกี่ยวข้อง การอ้างเหตุผล ในการทำเรื่องไม่ดีก็เป็นเรื่องง่ายๆ
รัฐแอละแบมายังคงเจริญรุ่งเรือง
บนความทุกข์ทรมานของคนผิวดำ ผิวน้ำตาล และผิวขาวที่ยากจน
สถาบันทาสมีอยู่จริง
แม้จะเปลี่ยนชื่อ
แต่โครงสร้างเบื้องหลัง ก็ยังคงเหมือนเดิม
นั่นคือการเอารัดเอาเปรียบ
พวกเขารวยเอาๆ ได้อย่างสบายๆ
ส่วนเราที่พูดเรื่องความจริง และความยุติธรรมกลับถูกหัวเราะเยาะ
(โทษจำคุกไม่ควรเป็นโทษประหารชีวิต)
(งานรำลึกถึงเหยื่อในเรือนจำแอละแบมา)
"ทุกคนที่มาร่วมงานวันนี้ ยืนเคียงข้างครอบครัว
ของผู้ที่เสียชีวิตไป ในเรือนจำของแอละแบมา"
เรื่องไร้มนุษยธรรมเหล่านี้ ไม่ได้เกิดขึ้นแค่ในแอละแบมา
ตั้งแต่นัดหยุดงาน เราได้รับเสียงตอบรับจากพี่น้อง
จากหลายรัฐทั่วประเทศ
นี่คือหน่วยฟื้นฟูผู้ต้องขัง ทัณฑสถานอีสต์มิสซิสซิปปี
(มิสซิสซิปปี)
เรือนจำรัฐลุยเซียนาในแองโกลา
(เซาท์แคโรไลนา)
ฟังนะเพื่อน ฉันต้องให้พวกนายช่วย
ขอผมพูดให้ชัดๆ นะว่าสิ่งที่คุณเห็น
ซึ่งกำลังเกิดขึ้นในแอละแบมา และที่แย่กว่านั้นคือ
กำลังเกิดขึ้นในรัฐของคุณ และในนามของคุณ
(ฟลอริดา)
(โอคลาโฮมา)
(จอร์เจีย)
มันไม่ได้เป็นประโยชน์กับใครเลย ไม่เป็นประโยชน์กับผู้คุม
ไม่เป็นประโยชน์กับผู้ที่ถูกทำร้าย
ไม่เป็นประโยชน์กับสังคม
ไม่มีใครได้ประโยชน์จากสิ่งที่พวกเขา เรียกว่าความยุติธรรมรูปแบบนี้
(แคลิฟอร์เนีย)
เราทุกคนขอร้องให้พวกคุณช่วยกัน ผลักดันให้เกิดการปฏิรูปเรือนจำ
พวกเขาอาจจะจับผมโยนเข้า "ห้องมืด" แต่ช่วยแชร์เรื่องนี้
ส่งต่อเรื่องนี้ออกไป
ไม่ว่าคุณจะคิดยังไงกับหนังเรื่องนี้
มันจะไม่มีทางเกิดขึ้นได้เลย
ถ้าเราไม่ยอมละเมิดกฎ
เพื่อให้เรื่องจริงถูกเปิดเผย
และเพราะสิ่งนั้น คุณถึงได้เห็นความจริง
เกี่ยวกับความเป็นจริง ที่พวกเขาจะบอกว่ามันไม่มีอยู่จริง
"ตลอดการต่อสู้ครั้งนี้ ผมมีประสบการณ์มากพอ
ที่จะรู้ว่าต้องพิจารณาจิตวิญญาณ ของตัวเองมากเลยทีเดียว
กว่าจะเปลี่ยนความคิด ของคนสามร้อยล้านกว่าคนได้
คนที่ทำอะไรเดิมๆ ซ้ำๆ แล้วคาดหวังผลลัพธ์ที่ต่างออกไป
นั่นเรียกว่าบ้า
แต่ผมเชื่อในสิ่งที่เรากำลังทำกันอยู่
บางทีผมก็คงบ้าเหมือนกัน"
มาดูกันว่าข้างนอกเป็นยังไง
แสงที่ส่องผ่านมา เหมือนแสงแห่งความจริง
มานี่สิ เจ้าเหมียว
(แซนดี้ เรย์ยื่นฟ้องรัฐแอละแบมา)
(จากกรณีการเสียชีวิต ของสตีเวน เดวิส)
(ทางรัฐจ้างสำนักงานกฎหมายแปดแห่ง)
(เพื่อต่อสู้กับคดีของเธอ)
คุณรู้ไหมว่านี่ใคร
ไม่รู้
ไม่ครับ ผมไม่รู้
ผมไม่รู้จัก ไม่ครับ
(ทางรัฐยืนยันว่า เจ้าหน้าที่ร็อดเดอริก แกดสัน)
(ใช้กำลังรุนแรงถึงตายได้อย่างเหมาะสม เพราะสตีเวนปฏิเสธที่จะวางมีดลง)
(ตั้งแต่ที่สตีเวนถูกฆ่า จนท.แกดสันได้เลื่อนตำแหน่งสองครั้ง)
(จนได้ตำแหน่งร้อยโท)
- ไง - "เป็นยังไงบ้าง"
ไง ผมยังไม่ตาย นั่นก็นับว่าโอเคแล้วมั้ง
(หลังจากติดคุก 33 ปี)
(ราอูล พูลเพิ่งถูกปฏิเสธ การได้รับทัณฑ์บนเป็นครั้งที่สี่)
(นโยบายแอละแบมาห้ามเขาปรากฏตัว หรือพูดในการพิจารณาทัณฑ์บน)
นี่ ปาป้าสมูฟ นั่นปาป้าสมูฟล่ะ
ปาป้าสมูฟไม่อยากออกกล้องเหรอ
ไม่ นั่นปาป้าสมูฟ เขาอารมณ์เสียจริงๆ
(การนัดหยุดงานประท้วงในเรือนจำ จุดชนวนให้เกิดการฟ้องร้องแบบกลุ่ม)
(โดยกล่าวหาว่ารัฐและบริษัทใหญ่ มีส่วนร่วมในระบบทาสยุคใหม่)
(สหภาพแรงงานระดับชาติได้มาเป็นโจทก์ ร่วมกับผู้ต้องขังในคดีนี้)
- เดี๋ยวนะ - "โอเค"
แป๊บนึงนะครับ ห้ามพูดนะ ห้ามพูด
(กระทรวงยุติธรรมสหรัฐฯ ตกลงที่จะเลื่อนคดีความปี 2020)
(ที่ดำเนินคดีกับรัฐแอละแบมา ออกไปหลายครั้ง)
(คาดว่าจะต้องใช้เวลาฟ้องร้อง อีกเป็นทศวรรษ)
"ค่าใช้จ่ายในการสร้างเรือนจำแอละแบมา แห่งใหม่สูงถึงหนึ่งพันล้านดอลลาร์"
"ถ้าราคายังคงเป็นเช่นนี้ ราคาของเรือนจำใหม่
ทั้งสามแห่งอาจสูงขึ้น เป็นสามเท่าของราคาประเมินเดิม"
"ผู้ว่าการรัฐเคย์ ไอวีย์ เสนอให้ฝ่ายนิติบัญญัติของรัฐ
ใช้งบประมาณการศึกษา"
(ละเมิดทรัพย์สินเรือนจำรัฐ จะถูกดำเนินคดี)
"นี่เป็นการปล้นเงินลูกหลานเรา มาจ่ายค่าเรือนจำใหม่พวกนี้"
คุณยังสนับสนุน ให้นำเงินหนึ่งร้อยล้านดอลลาร์
จากงบการศึกษา
- ไปใช้กับเรือนจำอยู่ไหม - แน่นอนค่ะ
(ตั้งแต่กระทรวงยุติธรรม ยื่นฟ้องคดี)
(มีผู้เสียชีวิตมากกว่าหนึ่งพันคน ในระบบเรือนจำแอละแบมา)