Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Се радуваш што ќе ја видиш Иси? - Да.
Има уште еден парк на аголот. - Да.
Можеме да дојдеме и во овој.
Ако сакаш, ќе те доведам. - Да.
Но можеме овде да дојдеме пеш.
Да, но паркот е таму. Далеку.
Сакаш пак да играш фудбал тука? - Да.
Здраво.
Што правиш овде?
Поминував со колата и видов дека куќата изгорела.
Да.
Пушиш?
Порано пушев.
Овде има многу спомени.
Но сите изгореле.
Тука се.
Во ѕидовите.
Во пепелта.
И таа пепел оди во земјата.
Пепелта е добра за земјата.
Затоа овде растенијата растат убаво.
Не ми веруваш?
Верувам.
Знаеш што?
Сите тие спомени...
Сега живеат...
Во растенијата.
Повеќе би сакал да ги заборавам.
Еден ден...
Пак ќе се сетиш на се...
На што?
СРЦЕТО Е МУСКУЛ
Во ред?
Да. - Ќе ми помогнеш со торбите.
Можам сам. - Да?
Одиме. Скокај.
Еден, два, три, ајде. Браво!
Овде има пајакова мрежа. - Да?
Ја скинав.
Дај да ти го облечам ова.
Така...
Што друго?
Баш се финта. Позирај ми.
Сакаш мраз? - Една коцка.
Убави панталони. Каде ги купи?
Во "Вотерфронт". Вчера.
Прекрасни се. - Во "Вотерфронт"?
Мислев дека имаш состанок? - Ми требаше пауза и отидов на масажа.
Заслужено ти е. - Фала.
И мене ми треба масажа. Малку сум вкочанет.
Глупаку.
И маицата е супер.
Стара е.
Ова треба да се лакира или слично.
Момчиња, почнувам.
Во ред.
Анис. Остави го телефонот.
Сега сме со фамилијата. - Извини.
Никогаш веќе нема да ви кажам ништо.
Па, како беше?
Кажи ни.
Не е исто.
А ти? Многу си тивка.
Немам што да кажам. -Не зборува надвор од спалната. Здодевна е.
Надвор е веројатно убаво.
Ве сакам и доаѓам. - Здраво.
Немој да се повторуваш. - Само си љубоморна.
Нема да имаш уште деца?
Не. Ти кажав дека се суши.
Сакаш да ставаш сол на раната. - Па, Џуд е голем.
Заврши го тоа.
А ти, ќе одиш уште на едно? - Не, никогаш повеќе.
Зошто не?
Сакаш да пиеш, ете зошто.
Не е тоа.
А што е? - Скапо е.
Да, нели? - А Захир е мрзелив.
Мрзелив в кревет или на работа?
И едното и другото. Ти велам.
Вие двајцата, забавете малку!
Само велам! - Но ги викаме карти.
А домино е.
Прекрасно, а? И брзо работи.
Мораш да ми испратиш број.
Ќе одам да го избањам детето, па ќе се одмориме.
Џуд, душо, време е за бањање.
Мило!
Ангелу!
Време е за бањање!
Каде е тоа дете?
Душо!
Добро си?
Да, го барам Џуд за бањање.
Џуд!
Ајде, душо!
Ангелу!
Шест и шест се шест.
Сега читај зашто не знаеш да играш... - Мораш да тропнеш посилно.
Лејла, се е во ред?
Бестрага...
Жалам, момчиња, не одам.
Џуд!
Рајан!
Не знам каде е детето. - Што зборуваш? Мора да е некаде.
Прегледав се.
Џуд!
Беше во спалната на мобилнот.
Иси, душо, го виде Џуд додека си игравте? -Не го видов.
Обиди се да се сетиш. Беше во салонот? Или надвор?
Каде си го видела? -Душо, дали Џуд беше со тебе на телефон?
Не знам, мамо.
Те молам, обиди се да се сетиш.
Каде беше Џуд?
Беше во градината? - Добро е, во ред. Не знае.
Смири се.
И? Ништо? - Ништо.
Бестрага!
Добро... Луѓе, дојдете!
Меган! - Анис!
Захир! Анис!
Добро, не може да е далеку.
Анис, оди до продавницата и провери со соседите.
Захир, оди до "Грејленд Роуд". Таму има парк.
Јас ќе проверам околу "Сиднеј Роуд".
Остани тука во случај да се врати. - Нема. Ќе дојдам со вас.
Фара, што носеше Џуд?
Добро, во ред.
Сино-бела маица и сини кратки панталони.
Ти реков да внимаваш на детето. - Сакаш ти да возиш?
Извини.
Извинете. Поздрав.
Дали можеби сте виделе момче со долга коса?
Не, жал ми е.
Се е во ред?
Исчезна. Мајка му го бара.
Застани тука. - Во ред.
Извини, брат. Извини.
Кажи, пријателе. - Си видел мало момче?
Посветол тен, околу пет години, со дредови. -Не.
Добро. Ако го видиш, знаеш каде живеам, нели?
Ќе ти јавам.
Остави ме дома.
Да?
Добро, знам каде е тоа.
Доаѓам.
Бестрага!
И?
Некој го видел момчето како поминува одовде.
Кажи му.
Со некој човек.
Каде го слушна тоа?
Јавија од квартовската стража.
Што сакаш да направиш?
Вака...
Заир, провери ги оние здради таму.
Анис, ти оди таму. Јас ќе ги проверам оние згради.
Ќе се најдеме во средината.
Да.
Бестрага!
Добро.
Во ред.
Те сакам.
Те сакам. Здраво.
Има ли нешто?
Мајка ми.
Не се јавуваат.
Тетко, сте виделе едно момче? Со посветол тен.
Не.
Ништо?
Одовде не поминал никој.
Во ред, фала.
Здраво. Сте виделе едно момченце? Има пет години, долга коса.
Маица на пруги. Не е одовде.
Џуд...
Извини.
Дали си видел момче овде? Пет години, светол тен, со дредови.
Гледаш дека има многу деца.
Ми рекоа дека го виделе овде.
Овде, кај зградите. Со постар човек.
Мислиш дека е овде?
Дете ми е, пријателе.
Ќе разговараме со овој тип.
Момчиња...
Зошто толкава врева?
Го бараме син ми.
Ми рекоа дека го виделе овде. Со постар човек.
Ти велам, пријателе...
Овде сите имаме фамилии.
Но ти би требало да го знаеш тоа.
Ти...
Си видел ли некого со дете? - Денеска?
Има еден тип. Андре.
Живее со Вероника.
Колку долго?
Можеби два-три дена.
Но од другата страна на Отери е. - Со кого е?
Не знам. Можеби со "Џеки Фајвс".
Каде е сега?
Веројатно во полето.
Фала, момчиња.
Поздрав. Кој е Андре?
Здраво. Кој прашува?
Си бил околу "Грејленд Роуд" со мало момче?
Да. Па?
Каде е момчето?
Кој си ти?
Ќе те прашам само еднаш. Каде е момчето? -Тој ми е син.
Па каде е?
Дома.
Ајде, покажи ми. Сакам да го видам.
Не изгледаш како ебен татко!
Не ме познаваш.
Ти! Сега ќе се забавуваме...
Не е ништо такво.
Каде е момчето?
- Твоите соседи ќе слушнат.
Добро, чекај.
Ќе ви покажам. Таму е.
Зошто не им одговараш, Андре?
Ти, оди!
Ќе ве чекам овде.
Побрзо.
Отвори.
Лесли!
Веројатно е некаде надвор. - Како не знаеш каде ти е детето?
Се колнам, сега беше овде. - Сереш! Дојди ваму!
Каде ми е синот? - Не знам.
Убаво те прашав. Каде е син ми? - Не го знам син ти. -Не лажи!
Ти си заебан злосторник! - Ти и јас сме исти!
Што рече? Исти сме?
Дали сме исти?
Кој е ист, мајката твоја?
Полека.
Смири се.
Во ред?
Добро е.
Добро сум.
Само полека.
Ти велам, си згрешил.
Ова овде... Тоа се мои згради.
Значи, тоа се мои луѓе.
Сега ти кажувам.
Ако останеш подолго овде,
нема да завршиш добро.
Подобро оди да го бараш син ти.
Во ред?
Еве ги.
Еве.
Измиј си ги рацете.
Има нешто?
Полицијата дојде?
Уште не.
Побарај ги пак. -Минатиот месец имаше четири грабнувања во "Граси Парк".
Зошто го кажуваш тоа? - Само велам.
Повреди некого, Рајан?
Има ли нешто? - Уште не.
Слушајте...
Одам во полицијата.
Ќе дојдам со тебе. - Каква дрскост!
Зошто секогаш мораш да го вовлекуваш во своите срања? -Рајан!
Каде беше, Џуд? Каде? - Си играв. Тато, пушти ме.
Пушти го! -Не смееш така! Мислев дека си мртов! Јасно?
Слушај!
Ајде, одиме.
Ќе биде добро.
Ти се допаѓа тоа, нели?
Среќна си поради сево ова... - Ти...
Ти си заебан психопат. Проклет си!
Ете што си.
Што рече? Што сакаш од мене?
Ако мојата фамилија пак плаќа за твоите срања, готов си!
И не се плашам од тебе! Пушти ме!
Ајде, одиме. - Не би му наштетил на син ми.
Ме слушаш ли?!
Чекај тука.
Веднаш ќе дојдам.
Еве ти.
Меган има право.
Ја изгубив главата.
Брату...
Правиме што мораме.
Секогаш...
Секогаш сме се чувае едни со други.
Едноставно е така.
Не прави го тоа, брату.
Најпрво мораш да внимаваш на себе и својата фамилија!
Слушај...
Таа е мајка на моето дете.
Се си кажуваме еден на друг.
Тоа е добро.
Лејла секако ги знае сите твои срања.
Ајде, пријателе. - Се шегувам.
Нештата меѓу мене и Меган не се добри.
Се што рече таму, тоа е мое срање.
Сфаќаш?
Тој ден...
Не смеев да дозволам да влезеш во полициската кола.
Само стоев таму и гледав како серко.
За што зборуваш?
Полуде на полицијата и на мене.
Ти сакаше да влезеш во полициската кола.
Тоа беше мое срање.
Мене требаше да ме затворат и те молам да ми простиш.
Сто отсто сум сигурен дека...
Да влезеше во тоа комбе...
Денес немаше да бидеш тука.
"Полсмур" ќе беше крај за твојата приказна.
Прв пат ве слушам да зборувате за тоа.
Захир, можеше да кажеш дека имате проблеми со Меган.
Да.
Не сакав да ве заморувам.
Пријателе, тука сме да помогнеме. - Можеше да кажеш. И јас сум овде.
Тој постојано ми бара пари.
Чекај малку, пријателе...
А ова? - Стави го тука.
Каде е Меган?
Си замина дома.
Можеш ли да ме одвезеш?
Се разбира.
Ќе одам по Иси.
Ќе ја довезам колата. Можам да однесам нешто.
Фала.
Да. Што е?
Мораме да разговараме.
Рајан?
Кој е тој? - Никој. Оди внатре.
Ти му го направи тоа?
Влези, ти реков.
Што сакаш?
Ти реков, мораме да разговараме. - За што?
Ми должиш.
Колку?
Во тесно сум.
Ми требаат некои работи.
Слушај, брат, мораш да си заминеш одовде.
Оди си.
Во ред, ќе одам.
Но потоа ќе разговараш со полицијата.
Како се викаш? - Лес.
Лес... - Се викам Лесли.
Колку години имаш, Лесли? - Пет.
И мојот син има пет години.
Не постапи правилно.
Не сум таков каков што ме сметаш.
Во ред.
Но еве си, стоиш пред мојата куќа.
Да, но не сакам да бидам овде.
Вака...
Изутрина ќе дојдам кај тебе, во ред?
Ова е...
Прв и последен пат. Јасно?
Да, во ред.
Вети ми.
Ветувам.
Дојди, сине.
Тато, ми студи.
Си одиме дома.
Здраво.
Добро си?
Дали е тоа доволно?
Да.
Долго не сум го видел тоа.
Ги имав кога бев мал.
Веќе не се гледаат вакви.
И мојот малечок сака "гокарт".
Да?
Чувај се.
Секако.
Пак?
Тоа е мојата крпа. - Твоја е, да.
Дај пак. Овој пат овде.
Измиј ја пчелата. - Не сакам пчели.
Не ги сакаш? - Не.
Знаеш... Моето зајче...
Моето зајче има 65.
И се вика Рекс.
Но Рекс бил многу голем.
Вистина? - Да, голем.
Постар од диносаурус.
Мамо, и од тебе е постар.
Не умрел.
Храбар е и силен.
Како неговата мајка.
Здраво.
Што правиш тука?
Слушај, јас...
Размислував... Можеби можам да направам повеќе.
Што?
Не знам.
Можеби можам да ве одведам тебе и Лесли на ручек?
Слушај, не сакам неволји.
Се искупи.
Нека остане на тоа.
Ни јас не сакам неволји, се колнам. Само мислам...
Само имам чувство...
Едноставно...
Лесли.
Да, тато?
Гладен си?
Да.
Почекај тука.
Па...
Од Кејп Таун си?
Сега сме пријатели?
Само прашувам.
Сине, седни на онаа маса.
Не се сеќаваш на мене, нели?
Од гледање.
Знаеше да бидеш близу до "Де Вет Роуд".
Со оние измамници, Лангерс и Фики. - Но на мене не се сеќаваш.
Од паркот?
Кај "Сидни Роуд", близу до "Бетс Роуд".
Бев таму.
Она што му го направивте на братучед ми Роско...
Нема да ви ги заборавам фаците.
Немаше да се случи ако не се обидевте да не пљачкате. Добро?
Бевме деца.
И ние бевме деца.
Бевте постари од нас.
Уште одевме на училиште. - Ние не одевме на училиште.
Немавме фамилии.
Бевме уште деца.
Па, што сакаш?
Сакаш да се одмаздиш?
Сакаш да ми вратиш?
Не замислував дека животот ќе ми биде ваков.
Но таков е.
Па што си замислувал?
Ништо.
Не размислував за иднината.
Зошто Роско никогаш не ми се одмазди?
Роско беше во болница.
Два месеци.
Не беше ист потоа.
Но јас? Сакав да те убијам.
Тогаш дознав кој ти е татко.
Мојот татко?
Мојот татко не беше таму.
Не мораше да биде таму.
Јас сум виновен за тоа?
Не, не си.
Но можеше да бидеш ти.
Или јас.
За тоа се работи.
Не можевме да ги избегнеме гревовите на нашите татковци.
Да ти помогнам да ги однесеш?
Во ред е.
Лесли.
Сигурно?
Да, во ред е. Одиме.
Моето око!
- Дојди.
Уште малку...
Подобро е?
"Носот почна да и тече.
Почувствува како лицето и се намурти.
Очите и искокнаа.
А образите...
Почнаа да светат.
Седна и плачеше од срце.
На омилената лулашка.
Не можеше, а да не се запраша...
Зошто Бјанка мораше да победи?
Душичко...
Знам дека си тажна.
Имаш чувство дека срцето ќе ти пукне.
Но нема ништо лошо во тагата.
Тоа е знак дека срцето ти е будно.
Што не е во ред со мене? Си помисли.
Не сум доволно добра?
Што има Бјанка, а...
А луѓето го сакаат.
Се лутеше и се пенавеше. Се вознемири.
Му се пожали на мачорот Тутс."
Сакаш да разговараш?
Не баш.
Извини.
Можеме да разговараме.
Како е тој?
Добро е.
Ќе биде добро.
Не те гледам повеќе.
Ми се врти во главата.
И...
Што се случило?
Кога? - Со тебе, Заир и...
Сето она што го кажа Меган.
Тоа беше одамна. Не е важно.
Мислиш дека не е важно да знам јас?
Има работи кои не сакаш да ги знаеш.
Рајан, не мораме да знаеме се еден за друг.
Дозволено е да имаме по некоја тајна. Јасно ми е.
Но немој да се чувствувам како да не сум дел од твојот живот.
Нема што да се каже.
Пријателот пет години ти бил во затвор.
Никогаш не зборуваш за тоа.
Во ред, добро.
Во ред.
Едни типови се обидоа да не опљачкаат.
Дојде до тепачка и некој настрада. - Зошто не сакаш да ми кажеш?
Па тоа се случи.
Што не сфаќаш?
Во текот на годините...
Слушав разни приказни од луѓето.
Какви работи си правел ти, татко ти...
Не знам веќе што е вистина, а што е срање.
Знам само како стојат нештата сега.
И далеку си од мене.
Што треба да кажам?
Вистината.
Доста ми е.
Имаме дете.
Твоја жена сум.
Мислев дека сме пријатели.
Што сакаш да знаеш, Лејла?
Сакаш да знаеш како сум повредил некого?
Не само со зборови.
Тоа сакаш да знаеш?
Сакаш да знаеш што ми правеше татко ми?
Ќе доведеше некој тип, на колена,
и ми ставаше пиштол во раката.
Знаеш ли што прави човек кога знае дека ќе умре?
Зборувам за возрасни луѓе, Лејла. Знаеш ли што прави?
Ја бара мајка си.
И ако не бев доволно опак и силен, ќе ме заебеше.
Те интересира како, кога бев постар...
За малку ќе убиев човек.
Затоа што повредил некој што ми бил важен.
А Заир? Заир затоа беше затворен.
Знаеше дека, ако одам во "Полсмур" и ако се дознае кој сум
и кој е мојот татко,
не би стоел сега овде. Би ме немало.
Многу сум зафркнат во главата!
И секој што ќе ми се доближи, страда!
Кога дознаевме дека си трудна
и дека ќе добиеме син,
се молев...
Се молев да го изгубиш бебето.
Многу се плашев.
Многу се плашев дека ќе му го пренесам тоа што го имам во себе.
Тоа сакаше да знаеш?
Зошто никогаш не си ми кажал? Можам да го поднесам тоа.
Тоа е мое срање, Лејла.
Мојата казна.
Не зборувај така.
Не. Жал ми е.
Овде сум.
Јас ќе одам.
"Инсистираа да научам да пливам 30 минути од куќата.
Беа најсреќни пејачи на караоке.
Сметаше дека Витни Хјустон заслужува подобро.
Да беше роден во друго време, во други услови,
можеше да биде што сака.
Ме научи на пријателство и на лојалност.
Но никому не му веруваше.
Освен нејзе, можеби.
Таа ја почитуваше неговата приватност.
Можеби и премногу."
Задржете го кусурот.
Здраво, пријателе.
Имаш цигара?
И запалка?
Дали го познаваш Андре?
Од каде?
Од зградата од онаа страна.
Андре?
Кој Андре?
Не му го знам презимето.
Твој пријател е?
Можеби.
Не го знаеш името на пријателот?
Во ред е, чувај се. Фала.
Фала за цигарата.
Поздрав.
Здраво, Лесли.
Можеш да ме викаш Лес. Така ме викаат пријателите. -Во ред, Лес.
Сам си овде?
Каде е татко ти?
Не знам.
Кога си го видел?
Вчера.
Не одиш на училиште?
Не.
Не би требало да си овде сам.
Да одиме да го најдеме татко ти? - Да.
Одиме.
Чичко, види.
Убаво е, нели?
Да.
Добро си?
Не смееш да бидеш сам.
Ти треба помош?
Да.
Ете така...
Удобно ти е? - Да.
Сакаш да одиш кај мајка ти?
Ќе ми помогнеш.
Може ли да те одведам некаде додека не дојде татко ти?
Сакаш да си одиш дома? - Зошто не би оделе на плажа?
Се сомневам дека е тоа паметно.
Зошто не?
Вака ќе направиме...
Ќе му кажам на татко ти да те одведе, добро?
Гладен си?
Да.
Земи риба. Вкусна е.
Сакаш да одиш на училиште?
Татко ми рече дека ќе ме води идната година.
Тоа е добро.
Радосен си?
Таму можам да си играм и да си најдам пријатели.
И можам да бидам паметен. Како тато.
Зошто е татко ти паметен?
Знае сешто за диносауруси, риби, коли...
И добар е кон луѓето.
Ти си многу паметен.
Здраво.
Се познаваат една минута и веќе се најдобри пријатели.
Прекрасно е овде, нели?
Со жена ми и со децата доаѓаме речиси секој викенд.
Јас и велам на жена ми, имаме два океани и планина меѓу нив.
Баш сме благословени.
Да, вистина е.
Клод.
Здраво. - Живееш во близина?
Да.
Твојот син... Не застанува.
Колку години има?
Шест. - Шест?
И мојот има шест. Другиот е малку постар. Тато те гледа!
Само ќе трепнеш...
И веќе се возрасни луѓе.
Затоа мораме да ги искористиме овие планини.
Да, навистина.
Мислам дека го оставив мобилниот во колата.
Да те побарам?
Не, не грижи се.
Лесли!
Одиме!
Брзо.
Здраво.
Почекај тука.
Бев овде претходно. Мислам дека ми останал мобилниот. Може да проверите?
Да, овде е.
Овој?
Да. - Во ред.
Фала. Помислив дека сум го изгубил.
Ти се допаѓа? - Да.
Изгледа како оние бои што ги видовме претходно, но тие беа големи.
Овие се бои бебиња.
Имаш право.
Ќе одиме сега?
Да, добра идеја.
Да одиме.
Тато!
Да?
Здраво, тетко.
Се прашував дали може Лесли да биде со вас додека да дојде татко му?
Да. Нека влезе.
Нема врска. Во ред е.
Ќе го земам. Фала.
Фала. Извинете.
Сакаш да го чекаш татко ти кај мене?
Можеш да си играш со син ми Џуд. Одиме.
Џуд, мило, дојди да јадеш!
Здраво.
Ова е Лесли.
Здраво. - Здраво.
Можеш да си играш со количињата.
Се сеќаваш на него?
Да, се сеќавам.
Го најдов близу до "Авенијата Олимпик".
Каде е татко му?
Не знам.
Не знаеш?
Никој не знае дека е овде?
Во ред.
Душо, дали си гладен?
Џуд! Дојди!
Поздрави се.
Здраво.
Добро, ти земи го ова.
Остави ја количката.
А ти земи го ова.
Одете да си играте во собата. Добро?
Играјте си убаво.
Бестрага!
Лошо изгледа, а?
Да го вратам?
Знаеш што?
Ќе викнеме полиција.
Ќе им објасниме се и нека преземат тие.
Така ќе направиме.
Здраво. Полициската станица Отери?
Да. Се викам Лејла и имаме мал проблем.
Најдовме момче во близина.
Пет-шест години.
Маж ми го нашол, да.
Промаши.
Те погодив!
Доаѓаат наваму.
Можеш ли да седнеш?
Ме правиш нервозна.
Не сакам да ме оставиш.
Да те оставам?
За што зборуваш?
Знам дека имаме проблеми.
Мислев дека можеби сакаш... - Рајан.
Не сакам да те оставам.
Она што го сакам е ти да не ме оставиш мене.
Секогаш си сам.
Закашкав, нели?
Но се ќе биде во ред. Не грижи се.
Можеш ли да ми простиш?
Можеш ли ти?
Тој е мој син.
И сакам само двајцата да бидете добро.
Знаеш, ние сме и сето она што било пред нас.
Се.
Нашите родители, нивните родители.
Тие ни ги пренеле своите срања.
Но ни пренеле и други работи.
Ти ја дале својата добрина.
Својата љубов.
И својата сила.
И тоа го доби нашиот син од тебе.
Добровечер. Ни се јави г-ѓа Лејла.
Мојата сопруга. Влезете.
Јас сум наредничка Питерсе.
Јас сум Лиса. Социјална работничка.
При вакви инциденти секогаш одиме со полицијата.
Ќе го доведам.
Вие сте го нашле, ако сфатив добро?
Така е.
Беше сам во полето.
Го побарав татко му, но...
Немаше никого дома. - Ги познавате родителите?
Отприлика.
Го познавам таткото. Се вика Андре.
Ова е Лесли.
Здраво. - Мојот син е тука?
Да, овде е. Влези.
Не, не, не.
Доведи ми го.
Тато! - Каде беше?
Реков да ме чекаш кај тетка Вероника. - Те чекав.
Бев загрижен.
Што се случува?
Кои се тие луѓе?
Те баравме.
Каде беше?
Работев.
Работам ноќни смени. Го чуваше пријателката кај која живееме...
Андре, те молам, не лажи.
Какви ноќни смени?
Пак си дилал. - Ти не ме познаваш.
Настрана од мене и од син ми. Јасно?
Од каде се познавате?
Не ви кажал?
Тој ми го направи ова.
Вистина е, господине? - Госпоѓо, тоа беше недоразбирање.
Му помагав минатата недела.
Си ми помагал?
Ако му се доближиш пак на син ми, ќе те убијам. -Смирете се.
Што сакаш од мене? - Ве молам, престанете. -Што сакаш?
Ништо.
Ништо не сакам, Андре. - Можеби немам многу,
но го имам син ми. Мое дете е.
И нема да ми го одземеш.
Не сакав да ти го земам синот.
Јас...
Навистина ми е жал поради се, Андре.
Јас... Жал ми е.
Мислам дека треба да дојдете со нас во станицата. -Зошто?
Таму ќе средиме се. - Зошто? -Таква е процедурата.
Процедура? Правилно постапивме. - Госпоѓо, смирете се.
Лејла, Лејла, во ред е.
Во ред е. Ќе одам.
Одведи го Џуд кај мама и потоа дојди во станицата.
Се ќе биде во ред.
Ќе дојдам со вас.
Дојдете со мене.
Не грижи се.
Дојди.
Џуд.
Ме сакаш ли?
Да, тато.
Брзо ќе се видиме.
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС