Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Carlita, ne haber?
Açmadılar mı? Orada saat kaç?
Ben ararım.
Tamam.
Hadi.
KALP BİLİR
Hayır, bu yolculuğa onun yüzünden çıktığımızı söyle. Evet.
O şerefsizi toparlamak için.
Herif çok gıcık ya.
Cidden, anlayamazsın…
Dört saat boyunca durmadan Nina'yı anlatıp ağladı.
"Ama Tony, onu seviyorum. Nina olmadan ne yaparım ben?
Sabahları yataktan nasıl kalkarım?
Evet, yılanın teki ama onu seviyorum."
Dokuzda hazır olmazsa canına okurum onun.
-Tamam mı? -Tamam.
Yavaş.
-Basamak. -Sürpriz yolun karşısında.
-Ne aldınız ki? Araba mı? -Tabii ya. Üstü açık hem de.
Ama nerede?
-Az kaldı. -Nerede?
-Yedi blok ötede mi? -Burada.
Tamam.
-Geldik mi? -Şimdi geldik.
VALE, SENİ SEVİYORUZ PEDRO VE TIAGO. HER DAİM.
-Çok güzel! Siz mi yaptınız? -Evet, babamla dün gece boyadık.
Tatlım! Çok güzel!
-Tamam anne, dur. -Sağ ol canım!
-Ben de sizi seviyorum. -Vale! Doğum günün kutlu olsun!
-Teşekkürler Pollo! -Yarın da Nilda teyzemin doğum günü!
-Doğum gününü kutla. -Kutladığımı söyle!
Olur!
Ramón, şerefsiz pislik, ne yapıyorsun?
Göt herif! Ablama söyleyeceğim!
Pollo, kaldırıma çık, araba çarpacak!
-Tamam… Şerefsiz Ramón. -Beni dinle. Sonra görüşürüz.
-Hadi genç. Hadi. -Doğru.
-Al. -Bu da ne?
Çok güzel!
Muhteşem! Çok teşekkürler.
Sağ ol canım.
-Seni seviyoruz. -Ben de sizi.
-Selam bebeğim. Gittin sanıyordum. -Birlikte kahvaltı ederiz dedik ya?
Doğru. Dinle.
Bu gece Tony ve Rami'yle Rio'ya gidiyorum.
Rio'da hafta sonu demek. Ne güzel.
Hadi, girsene.
Hadi.
Gel buraya.
-Madem ısrar ediyorsun… -Hadi.
Sadaka almak isteyenler el kaldırsın.
-Teklifleri düşük. Sadaka istemiyorum. -Sana az gelmiş olabilir ama bizce iyi.
Kusura bakma Horacio ama o paraya yeni ev alamam.
Burayı yıkıp eğlence merkezi yapacaklar. Paraları olmaması mümkün mü?
Şerefsiz pislikler!
-Ağzını topla! -Tamam.
Pedro, fazla inat edersek tek kuruş vermeden atarlar bizi.
Nora, kusura bakma ama bir düşün. Bu insanlar böyle korkutarak iş yapıyor.
Direnmenin faydası yok millet.
Tek seçenek gitmek.
Dinle.
İnşaat makinesi sesi. Duydun mu? Buldozerler geliyor. Dinle.
Gayet net.
Şerefsiz pislik!
Kes şunu!
-Pardon. -Pisliğin teki.
"Yapamam" da ne demek? Ha?
Evet, tabii. Teşekkürler.
-Günaydın. -Sizi görmedim. Kahvaltınızı hazırlayayım.
-Burada kimse beni fark etmiyor. -Kesinlikle.
-Selam. -Tatlım.
Ne yapıyorsunuz?
Tuki bana yarı fiyatına hava filtresi buldu.
Sokaktaki dolandırıcılar servet istemişti resmen.
Kavanozdan para aldım ama Adriana ödeme yapacak.
Şimdi mi gideceksin?
Evet, çağırdı. İş teklif edecekmiş.
-Bakalım ne diyecek. -Tamam.
Hemen dönerim ama bu arada siz de giyinin
ve parfüm sıkın çünkü buralardaki en hoş kızın yaş gününü kutlayacağız.
-Sahi mi? -Dışarıda yemek yer miyiz?
-Evet! -Annenin yaş gününe!
-Evet! -Evet!
Harley alınca sorun kalmayacak.
-Bakımı dışında. -Evet, değil mi?
Tony!
Neredesin? Uçağa binmek üzereyiz.
"Binmek" derken? Daha yoldayım.
Uçağın sahibi sen olsan da havaalanı kurallarına uyman gerek.
Sakin ol, az kaldı. Beş dakika.
Lütfen Juan Manuel, yapma. Bizi çağırıyorlar.
Hasta sokakta bulundu.
-Tamam. -Senkopal kriz nedeniyle bayılma.
Kalp rahatsızlığı varmış.
Kalbi durmuş. Motosiklet kazası sebepli çoklu travma.
-Kaskı var mıymış? -Evet.
Bilinci kapalıydı.
Guerrico'nun yakını mısınız?
-Evet. -Arturo Aslanian.
-Merhaba. -Juan'ın kardiyoloğuyum.
Kardiyoloğu mu varmış? Bilmiyordum.
-Ya sen? -Hayır.
Altı yıldır tedavi ediyorum.
Doğuştan bir kalp rahatsızlığı var
ve son iki yılda da ciddi oranda kötüleşti.
Acilen kalp nakli gerekiyor.
-Anlamadım, o kadar ciddi mi? -Epeydir ciddiydi.
Zaten nakil listesindeydi
ama onu acil nakil listesine geçirdik.
-Pedro Vázquez'in eşi misiniz? -Evet. O nasıl? Ne oldu?
Başından ağır bir darbe almış ve beynindeki hasar…
Onarılamaz.
-Onarılamaz mı? Yaşıyor mu? -Evet… Ama beyin ölümü gerçekleşti.
Çok üzgünüm.
Tamam.
Yapabilecekleri bir şey yok mu?
Bir şeyler olmalı…
Hayır.
Hayır!
Kusura bakmayın, zor bir soru ama sormak zorundayım.
Beyni dışındaki tüm organları gayet iyi durumda.
Bağışlayabilir.
Zor olduğunu biliyorum ama…
Bir cevaba ihtiyacım var.
Düşünüp bana haber verin lütfen.
Tamam.
ÜÇ AY SONRA
Anne, babamın motosikleti nerede?
Karakolda. Bir gün gidip alırız.
River Plate stadının orada gördüğümüz motosiklet bu.
Çok güzelmiş. Şahane.
-Touring motosikleti. -Anladım. Ödevini bitir de yemek yiyelim.
-Yemek birazdan hazır. -Tamam.
Hoş geldin!
Hissedarlar endişeli.
Moretti iptal edecek ve her şey boşa gidecek diye.
Moretti'nin sağ kolu Gundin'le konuştum.
Sakinler yakında imzalamazsa, tahliye emri gönderecekler.
Bunu yapabilirler mi?
Hayır ama yaparlar.
Kolay. Bir şey yapmanıza gerek yok. Alarm çalınca hazır olacak.
Neden benimle yemiyorsun?
Neden yiyeyim?
Neden olmasın?
Çünkü biz hiç beraber yemeyiz patron.
Aynen, yiyelim işte.
Hayır, geç oldu patron.
Tamam.
-Biraz şarap. -Doktor günde bir kadeh dedi.
Aynen, bir.
-Ama bu ikinci. -Bugün kaçamak yapıyorum.
-Yapabileceğinizi kim söyledi? -Doktor.
Haftada bir, iki kadeh içebileceğimi söyledi.
Kadeh kaldıralım, olur mu?
Ama önce bir şey sormak istiyorum.
-Beni nasıl tanımlarsın? -Yalancı.
-Tamam, haklısın. Başka? -Tuhaf.
Yani, hep tuhaftınız ama son zamanlarda arttı.
-İtiraf edin. -Ameliyattan sonra değiştim.
Evet, olabilir.
Bambaşka bir patron.
Eskisi mi iyiydi, yenisi mi?
Bu iyi.
Yani, bilemedim. Siz her zaman çok…
Huysuz ve aksiydiniz.
Ama artık daha sakin,
daha duyarlısınız ve beni görüp dinliyorsunuz.
Biraz sağırsınız, malum.
-Ne? -Yapmayın.
Beni çok iyi tanıyorsun Nancy.
Yani… Yıllar oldu.
İnsan çok şey görüyor.
Çok şey duyuyor.
-Çok da konuşuyor. -Bazen.
Diğer şey kasıtlı değildi. Hadi ama.
Evet, tabii.
Şerefe.
Şerefe patron.
Resmî olarak bildirmediler
ama imzalamazsak tahliye ediliriz.
Bakın. Ne demiştim ben?
Siz anca direnin.
Vale'nin işe yarar bir fikri olduğu için toplandık.
Onu dinleyelim.
Geldiğiniz için sağ olun.
Pedro öldüğünden beri bu durumla, bütün bu yaşadıklarımızla
nasıl başa çıkardı diye düşünüyorum.
Sonra aklıma birden biraz çılgınca bir fikir geldi.
Becerebilir miyiz, bilmiyorum ama… Kaybedecek bir şeyimiz yok.
Size sağlık merkezinin ve yaşlı bakım evinin inşaatını
bitirmeyi teklif ediyorum
çünkü iki merkezi de açarsak buraya zorla girmek konusunda
biraz daha temkinli olurlar.
-Çok iyi fikir! -Evet.
Belediye meclisinin tek derdi para, bu onları durdurmaz ki.
Merkez ya da yaşlılar umurlarında değil!
Bu doğru değil.
O sağlık merkezinde 30 yıl çalıştım
ve hastaneye hem zaman hem de para kazandırdık.
Doktor konuştu.
Hemşireyim ve gurur duyuyorum.
Hastayım sana.
-Bırak ya. -Seninle görüşeceğiz!
Dur.
Ama kamuoyu ve basın umursar Horacio.
Çünkü belediye başkanının oya ihtiyacı var.
Bizi atarlarken basının burada olmasını istemez.
Evet, haklı.
Basın gelecek, ha?
Çok umurlarındaydık sanki.
Boş boş konuşmayı bırak. Hadi.
Fikir ayrılıkları olduğunu biliyorum. Oylayalım, olur mu?
Bakalım. Vale'nin teklifine karşı olanlar elini kaldırsın.
Kabul edenler?
-Tamam, çoğunluk bizde. -Evet!
İyi, yanlış seçimler yapmaya devam edin. Dinleyin, geliyorlar.
Evet. Görüşürüz Horacio.
Xanax'la Budizm'in tek bünyede toplandığı kızlardan biri.
Beni Asya'ya gitmeye ikna etmeye çalışıyor.
-Asya mı? -Bir aylığına.
Ben de dedim ki, "Anlaşabiliriz. Bence Roma'ya,
Londra'ya gidip medeniyet ve normal insanlar görelim."
Onunla baş edemezsin.
-Vay canına! -Selam.
Muhteşem görünüyorsun! Partiye falan mı gitmiştin?
Evet, muhteşem görünüyorum.
Evet, partiye gitmiştim.
Annemler, büyükannem, bunak büyük teyzem ve kardeşlerimle.
Büyükannemin 92. yaş günüydü. Davetliydin, unuttun mu?
Bugündü tabii.
Bugündü ama sanırım telefonuna bakmadın, değil mi?
Kaç kere arayıp mesaj attım. Görmedin mi?
Üzgünüm Gi, gerçekten. Çok mahcup oldum.
Telefon kapalıydı.
Evet, son zamanlarda seni hiç açamadım zaten.
Tony, canım,
mutfakta bir bira içmenin ya da bahçeye falan çıkmanın tam zamanı.
İstersen eve gidebilirim Gi. Sizi yalnız bırakayım.
Hayır, gerek yok. Fazla sürmez.
İzninizle.
Buraya kadar Juan Manuel. Ben…
Artık devam etmek istemiyorum. Hayır.
Anlayışlı olmaktan bıktım.
Bitti.
Ya gerçekten değişelim ya da ayrılalım.
Tamam Gi.
Öncelikle özür dilerim
ama ilişkimizde gerek gördüğün o değişimi geçiremem şu anda.
Bu süreçte bana olan yardımların
ve desteğin için hep minnettar olacağım.
Hiç unutmayacağım.
GÖRÜNTÜLEME BÖLÜMÜ TOMOGRAFİ - ULTRASON - MAMOGRAFİ - RÖNTGEN
Tony, adamım.
Bağışçıyı buldum.
Yok artık. Nasıl buldun? Kuzeninden mi?
Hayır, o ülkeden kaçmak zorunda kaldı. Söylemedim mi?
Gizli bilgileri satarken yakalanınca iş sarpa sardı.
Artık Kopenhag'da yaşıyor.
Onun arkadaşı buldu. Şahane bir esmer.
-Belki cumartesi görüşeceğiz. -Kimmiş?
Adı Clarisa. Çok güzel bir kadın.
Bağışçıyı diyorum salak.
Pedro Emanuel Vázquez.
Evet. Kırk beş yaşında, inşaat işçisi, evli.
Bombaya gel. Nerede yaşıyor sence?
El Progreso'da.
Sağ ol dostum.
MÜLKİYET HAKKI
TAHLİYEYE HAYIR
-Elimizdekinin iki katı malzeme lazım. -Peki.
İstasyonun hemen önündeki sokakta,
büyük bir inşaat var
ve beş aydır beklemede.
Evet, para akladıkları söyleniyor.
Köşede dükkânı olan bir arkadaşım dedi.
-Ramón, yardım etsene. -Evet.
Uzun zamandır kimse gelmiyormuş.
-Öyle mi? -Evet.
Çalalım mı yani?
Çalmak mı? Mary, yapma.
Zenginlerin projesi bu.
Çölden bir kova kum almak gibi bir şey.
-Zenginlermiş, oldu. -Öyle!
Ayrıca hiç düşünmeden, farkında olmadan veya istemeden
ihtiyaçlı insanlara iyilik etmiş olacaklar.
-İyilik mi? -Evet.
-Herkese yarar. -Olur.
-Güzel. -Hugo'yla ben yokuz.
-Hadi Mary! -Hugo!
-İşi bırak, gidiyoruz. -Niye?
Kalırsan hapse girersin. Gidelim.
-Amma abarttın Mary! -Mary mi? Al sana Mary.
-Hayır. Ne? Tatlım! -Terbiyesiz.
Peki, boş inşaattan
gelecek "bağışı" nasıl ayarlayacağız?
Horacio bilir ama diğer tarafta.
Galiba birini tanıyorum.
Seni böyle bilmezdim.
-Nasıl? -Bağlantıların var filan.
Evet. Küçüklüğümden beri çevrem çok geniştir Marty.
Üstüme döktün.
-Patron! -Merhaba Nancy!
-Çay içer misiniz? -Hayır, teşekkürler.
-Bir şey sorabilir miyim? -Tabii.
Benim gibi biri, seninki gibi bir sokakta
nasıl fark edilmeden dolaşır?
Sizin gibi bir adamın mahalleme girdiğini görsem
"O zengin göt niye burada?" derdim.
-Kusura bakmayın ama. -Tabii.
Merak ettiğiniz oysa, mahallem tehlikeli değil.
Hayır tabii. Onu demek istemedim.
Ama sonuçta bir arkadaş, bir aracı, bir doktor, rahip, ya da papaz tanıdık…
Onlar ortama girmek için
iyi birer anahtardır.
Çay?
Hayır, teşekkürler.
MORETTI GİTSİN! EL PROGRESO BİZİM
Kayıp mı oldun yakışıklı?
Selam. Rahibi arıyorum da.
Mezarlıkta.
Biri mi öldü?
Evet, kendisi. İki yıl önce.
Çok fenaymış.
Neden öldü?
Kalp krizi. Ayinin ortasında yere yığıldı.
Akraban mıydı?
Evet.
Uzaktan kuzeniz.
Ramón Acuña'yla konuşmalısın.
Rahiple iyi arkadaştı. Sağlık merkezinde.
-Merkez mi? -Evet.
Köşeyi dönüp iki sokak ilerle,
sağa dön,
yeşil bir kapı ve Aziz Expeditus resimleri göreceksin.
İçeridedir. Ramón Acuña.
-Sağ ol. -Ne demek?
Güle güle.
Turist misin?
Evet, sayılır.
"Evet, sayılır."
Rahiple konuşmaya geldim ama öldüğünü söylediler.
-Ramón'a bakmıştım. -Vázquez'leri tanır mısın?
Evet, tanıyorum.
Çünkü Tita sana yakın davrandı.
Değil mi?
İşler iyi mi?
Evet. İstediğin zaman uğra.
-Pislik herif vermek istemedi. -Buzdolabına koy.
Hey! Sen buralı değilsin.
-Değilim. -Kimsin peki?
-Belediye meclisinden misin? -Hayır, rahat ol. Rahiple konuşacaktım.
Rahip artık burada değil.
O… Gitti.
Yani, mahalleden gitmedi.
-Temelli gitti. -Öldü.
Evet, nalları dikti.
Ramón, Peder Ramiro'yla yakın arkadaştı.
Aslında onunla konuşacaktım.
Şurada, sağlık merkezinde. Onarıyorlar.
Tadilat bitince ablam orada çalışacak.
Sağlık merkezi şu tarafta, yeşil kapılı yer.
Şuradaki…
-Bu taraftan ve… -Sağ ol.
Yeşil olan!
Makaraya dikkat et, kopacak! Dikkatli ol. Hey! Dikkat et!
Ramón, iyi misin?
Evet, iyiyim.
Sen kimsin?
-Juan. Adım Juan. -Belediye meclisinden mi geldin?
-Rahip kuzenimi görmeye geldim. -Öldü.
Evet, duydum. Uzun zamandır görüşmemiştik.
Arkadaşımdı. Ben Ramón.
-Çok üzüldüm. Juan. -Cacho.
Ricky.
Valeria.
Memnun oldum.
Burası epeydir beklemedeydi, değil mi? Birkaç yıldır.
Hayır, üç yıldır bekliyor.
Nereden biliyorsun? Sektörde misin?
Bir süre inşaatta çalıştım.
İnşaatta mı çalıştın?
O ellerle mi?
Evet, bu ellerle. Neden?
Son yıllarda ofis işi verdiler.
Anladım.
-İnşaata devam, ha? -Mücbir sebeplerden.
Belediye çıkmamızı istiyor.
Evlerimizi satın alıp eğlence merkezi inşa edecekler.
Burası bir kooperatif, hepimizin onay vermesi gerek.
-Bazıları gitmek istemiyor. Zor. -Evet, afişleri gördüm.
Martin ve Pollo gelmedi mi?
Kimse gelmedi.
-Tamam. -Baksanıza…
Yardım etmemi ister misiniz? Yapacak bir şeyim yok.
Para istiyorsan paramız yok.
Hayır, para değil. Karşılıksız yardım edebilirim.
Bir iş bulana kadar.
-Ne dersin Ricky? -Tabii, neden olmasın?
Davamıza hoş geldin.
Geldiklerinde haber ver Ramón.
Hoşça kalın!
-Tamam, ver şunu. Tekrar deneyeceğim. -Peki, nasıl yardımcı olabilirim?
Hadi. İşte bu. Hadi.
-Merhaba. -Selam.
-Nasıl gidiyor?
Bu Juan, yardım ediyor.
-Rahibin kuzeni. -Merhaba. Ben Lore.
Bakalım.
-Lore, dur! -Şuradakini al.
Bunu beğendim.
Çörek ister misiniz? Juan?
Karbonhidrat yemiyorum.
Şakaydı.
Hangisinden?
VALE, SENİ SEVİYORUZ, PEDRO VE TIAGO.
Tiago, Lore'ye söyle, sana şunu versin. Sonra ödeyeceğim.
-Tamam. -Bitti mi?
-Güzel oldu. -Beğendin mi?
Ben gideyim.
-Selam. -Selam.
Juan inşaata yardım ediyor. Oğlum Tiago.
-Selam dostum. -Selam.
-Buradan nasıl çıkarım? -Şuradan.
-Eşlik et. -Tamam.
O zaman yarın görüşürüz.
-Tabii. -Harika.
Yardım için sağ ol.
Aynı babamınki gibi.
-Çok iyi. -Değil mi?
-Baban ne iş yapıyor? -Bir kazada öldü.
-Çok üzüldüm. -Sorun değil.
Çok mu oldu?
Annemin doğum günündeydi.
-Annenin doğum günü ne zamandı? -4 Nisan.
O adam kötü biri. Gitmemizi istiyor.
Adı Horacio.
Ben gidiyorum. Çıkış şu tarafta, tamam mı?
Teşekkürler.
-Görüşürüz. -Görüşürüz.
Olamaz.
Ergenler gibi yalan söylüyorsun. Yalancı. Orada ne işin vardı? Ne alaka ya?
Carla, yardımına ihtiyacım var.
Arabamı El Progreso'da bıraktım. Otoyol çıkışında.
Çekici gönderip alır mısın? Sağ ol. Sonra anlatırım.
-Pardon ama boka mı bastın? -Evet.
Patron, bir ihtiyacınız yoksa ben gidiyorum.
-Sağ ol Nancy. -Yarın görüşürüz.
Patron, bir şey sorayım mı?
Ne işler çeviriyorsunuz?
-Ne? -Yani…
Pardon. Yarın görüşürüz.
Nancy, gel buraya.
Bu kalp El Progreso'da yaşayan birine aitti.
Adı Pedro Vázquez'miş.
O yüzden mi mahallemi sordunuz?
Evet ama tavsiyen pek işe yaramadı.
-Rahip iki yıl önce ölmüş. -Gittiniz mi?
-Evet. -Ama…
Ne buldunuz?
İnşaat işçisiymiş.
Herkes onu severmiş.
Karısıyla, oğlu Tiago'yla tanıştım. Çok iyi çocuk.
Babasını özlüyor.
Bir kazada ölmüş.
Tamam, yeter.
Oraya gidip tanışmışsınız.
Tanrı'ya ve Pedro denen adama şükredip
önünüze bakın, olur mu?
Halk sağlığı merkezini yeniden inşa ediyorlar.
Tahliye edilmemek için strateji olarak.
Onlara yardım ettim.
Tamam, çok güzel. Yardım etmek güzeldir.
-Ama yeter. -Evet.
Patron, çok meşgul birisiniz siz. Hadi ama.
-Yarın yine gideceğim. Evet. -Ne? Hayır!
Başınız belaya girebilir.
G WHATSAPP ARAMA
-Gidiyorum. Yarın görüşürüz. -Yarın görüşürüz.
Bunlar kocam Pepe'nin kıyafetleri.
Bence spor ayakkabılar olur, o da 42 numara giyiyordu.
Teşekkürler.
Hayır, kolları çok kısa.
Kıvırın.
Evet.
Niye öyle bakıyorsun Nancy? Ne?
Doğru.
Söylesenize, o mahalleye neyle gittiniz?
Neyle olacak? Arabamla.
-Araba mı? -Evet.
Oraya Audi'yle gitmiş olamazsınız.
Gerçi evet, ufak bir lastik sorunu yaşadım.
Evet…
Artık otobüse bineceksiniz.
Derdiniz onlara benzemek mi?
O zaman artık normal insanlar gibi seyahat edeceksiniz.
276 numaralı otobüse binin. Üzerinde numara yazan bir tabela var.
Uzaylı muamelesi yapma.
Toplu taşımayı biliyorum herhâlde.
Evet, tamam. Sokağa çıkacağım… Ne? Niye öyle yapıyorsun?
O surat da ne? Sokağa çıkacağım, 256'ya bineceğim…
-O kadar. -Hayır, değil.
276. Campichuelo'da inip 121'e bineceksiniz.
İki otobüs mü?
Of be patron.
On iki yıldır her sabah buraya
iki otobüs ve bir trene binip geliyorum.
Tamam.
Toplantıya gelemeyeceğim Tony.
Ne? Neden? Herkes geldi. Neredesin?
Bir işim çıktı.
Ne işi?
Moretti yolda.
"İyi değil" de. Ameliyat olduğumu biliyor.
-Kız meselesi mi? -İşim var dedim Tony.
Moretti geldi.
Ona yalan söyleyemem.
Hadi dostum. Avukatsın sen, saçmalama.
Merhaba efendim.
-Hoş geldiniz. -Adamımız nasıl?
Onunla konuşuyordum. Başkan'a eşlik eder misin?
-Bu taraftan. -Hemen geliyorum.
-İniyor musun, inmiyor musun? -Nerede?
-Bir saniye. Ben… -Geçeceğim, çekilir misin?
Hey!
Kapıyı açar mısınız lütfen? Soyuldum.
Şoför bey!
Ben…
Geçen gün o şerefsiz Horacio yanında diğer iki şerefsizle,
yani Babi ve Sangría'yla buradan geçti.
Bu tarafa bakınca bağırarak
"Hey? Ne bakıyorsun şerefsiz?" dedim.
Altlarına sıçtılar, salağa yatıp gittiler.
O pisliklere ters davranma Pollo. Bir gün dayak yiyeceksin.
Pislik değil onlar, şerefsiz.
-Diğer kovayı verir misin? -Olur.
-Juan, mate içer misin? -Hayır, sağ ol.
-Selam. Çok ilerleme kaydetmişsiniz. -Selam.
-Değil mi? -Yeni tuğla getirdiler.
Lore'nin dediği yerden.
-Bir gün hapse girecek. -Beni özler misin Cachito?
-Evet. -Halkın iyiliği için kötülük, ha?
Bu senin saatin mi? Amma havalı saatmiş.
İstasyondaki işportacıdan.
Saat kaç?
Çalışmıyor ki. Saati olan var mı?
Az önce 10.45'ti. Şimdi 10.50 olmalı.
Benim işe gitmem lazım.
Cali'ye ablamla yemeğe geleceğimi söyle,
bana indirim yapsın adi herif.
Geçen gün indirim yapmadı.
Tabii, söylerim. Görüşürüz. Seni ararım Lore.
-Görüşürüz. -Seni ararım Lore.
-Vale nerede çalışıyor? -La Argentina'da.
Ana caddedeki et lokantası. Yemekleri süperdir.
Evet, yemekleri süperdir.
Gitmelisin.
Mate alayım ben.
Ofisten göndermişler. Cep telefonu.
-Evet, teşekkürler. -Duş alıp yatın.
Gerçek iş nedir, gördünüz.
Dikkatli ol.
Nancy,
Pepe'nin kamyoneti duruyor mu?
-Rastrojero, evet. -Bana kiralar mı?
Ne için?
-Birkaç haftalığına. Verir mi? -Bilmem ki. İş için kullanıyor.
Doğru.
Ona şirketin kamyonlarından veririm.
Bir sorsana.
Teşekkürler.
Zavallı paçoz, ahlaksız!
Dur bakalım! Neden bahsediyorsun?
Tam da bu asil ruha yakışan arkadaşlar.
Zavallı şey!
-Batı'nın ahlaksızlığıyla yozlaşmışlar. -Aynen!
-Âmin! -Âmin ve gelsin dolarlar!
Harika bir konuşma! Harika bir gece!
-Sonunu hatırlıyor musun? -Evet.
Havuz pompasının yanında, yerde çırılçıplak uyanmıştım.
-Bahçıvan bulmuştu hani. -Nasıl unutabilirim?
Of! Her tarafımda karıncalar, böcek ısırıkları. Ne geceydi!
Var ya? Ben…
-Ben bu değilim. -Busun.
-Değilim. -Busun sen.
Ben bu değilim!
-Böyle şeyler deyince korkuyorum. -Görmüyor musun? Ciddiyim.
Farklı durmuyor muyum?
-Salakça davranıyorsun! -Salak olan oydu.
-Hayır! -44 yılımı salaklar gibi geçirmişim.
Artık değiştim.
Anlaması zor, biliyorum
ama bu videoyu görünce
"Bu insanları ne partime ne de evime davet etmem artık" diyorum.
O konuşma rezaletmiş.
Artık bazı şeyler önemini yitirdi
ve eskiden önemsiz olanlar önemli hâle geldi.
O mahalleye gitmek gibi.
Evet, o mahalleye gitmek gibi. Bana iyi geliyor.
Demek yine gittin.
Evet, gittim.
Gittim ve çok önemli bir şey fark ettim.
Hayatımda karşılıksız bir şey yapmamışım.
Sence o insanları oradan atmaya hakkımız var mı sahiden?
-Bir düşün. -Düşüneyim mi?
-Evet. -Düşüneyim, ha?
Peki, ne düşündüğümü söyleyeyim mi?
Tamam, bak. "Değişim" olayını anlıyorum.
-Hem de çok iyi. -Hayır.
44 yaşında organ nakli olunca varoluşsal kriz yaşıyorsun.
Anlıyorum ama artık yeter!
Yeter! Dinle. Dur, bana bak.
O karışık kafanı biraz toplayalım artık.
-Kimsin sen? -Evet.
Sen Concretar'ın başkanı Juan Manuel Guerrico'sun.
Moretti'yi bu projeye ikna eden sendin.
Yardım etmeye bayıldığın o insanları tahliye etmek
en çok sana yarayacak.
-Anlaması zor, biliyorum… -Zor değil.
Zor değil, çok zor! Benim için imkânsız hatta.
Beynimi yaktın ya.
İş açısından çıkarlarıma uymuyor
ama insani ilkelerime uyuyor.
Beni dinle Ernesto "Che" Guevara.
Kafayı yiyeceğim.
Sinir krizi geçireceğim. Götüm uç buçuk atıyor!
Üç buçuk atıyor!
"İnsani ilkeler" mi? Nereden çıktı onlar?
LA ARGENTINA IZGARA
Kamyonetin çok güzelmiş ya.
Gıcır gıcır.
Arkaya binmek istiyorum.
Sonra gezdiririm. Bak Cacho, kuzenim ödünç verdi.
-Ne diyorsun? -Güzel.
Çok işimize yarayacak. Bak Marty, artık her şeyi taşıyabiliriz.
-Daha hızlı olur. -Harika.
Şunu yaz. Otuz…
-Pollo! Tiago'yu gördün mü? -Hayır.
-Tiago'yu gördünüz mü? -Hayır.
-Hayır mı? -Hayır.
Hiçbir yerde bulamıyorum.
-Ne durum? -Hayır…
-Gidelim. -Teşekkürler.
-Tiago'yu gördünüz mü? -Hayır, görmedik.
-Öyle mi? -Evet.
Dur.
-Tiago'yu gördün mü? -Hayır.
Tiago'yu gören?
-Sen gördün mü? -Hayır.
-Selam… -Tiago'yu gördün mü?
Hayır, neden?
Selam Tiago.
Annen çok korktu.
Haber vermeden gidemezsin böyle.
Motor sever misin?
Ne?
-Motosiklet sever misin? -Evet.
Çok. İki motorum vardı.
Biz de babamla alacaktık.
Yatağımın altında kumbaram var.
Annem bilmiyor.
-Ona söyleme. -Merak etme.
Biraz yanına oturayım mı?
Olur, tabii.
-Bakabilir miyim? -Evet.
Babamın sevdiklerinden.
Vay, çok iyi bir motosiklet.
-Evet, güzel. -Evet.
Şerefsiz pislik! Baksana Vale!
Tiago, ne yapıyorsun? Böyle ortadan kaybolamazsın!
Neredeydin?
Babamı görmeye gittim.
Tatlım.
-Seni pislik. -Sakin ol Pollo. Sorun yok. Yaşıyor.
-Duyarsızlık etme. -Hiç mi aklına gelmedi?
-Sadece bir adam mı? -Evet.
-Saat kaçta? -03.17.
Tamam, durdur lütfen.
Yakınlaştır.
Kardeşime çok benziyor, değil mi?
Sağ ol Mauro. Gidebilirsin.
Deborah, kardeşin deponun yerini bile bilmez ki.
O olamaz.
Bak, kardeşim söz konusuysa son zamanlarda
hiçbir şey imkânsız değil.
-Tamam. -Hayır.
-Selam. -Selam.
-Bugün antrenman var. Unutma. -Tamam.
-Bu da ne? -İnce sıvayı bitirmek için.
Nereden buldun?
Almirante Brown'da durmuş bir inşaattan.
Kuzenim Tony söyledi, dün gece aldım.
Tamam. Harika.
Öyle bakma. Siz de yapmışsınız.
Tamam, sağ ol.
Seni WhatsApp grubumuza ekleyeyim de konuşalım.
Biraz bekler misin?
-Gitmem gerek, geç kalıyorum. -Tamam, geldim.
-Vay be! Bak! Babamın sevdiği. Sağ ol! -Evet!
Tamam, sonra uğrarız.
-Ben burada olmayacağım. -Tamam.
-İşe gelmediğinde ne yapıyorsun? -Günaydın abla. Nasılsın?
İşe gelmediğinde ne yapıyorsun?
Bilmem.
Tenis oynayıp arkadaşlarla takılıyorum.
Neden?
Sana el kremlerimden getireyim.
Heykel dersi alıyorum.
Çimentoyla mı çalışıyorsun?
Kille.
Ne tuhaf.
Kil bu kadar yıpratıyor demek.
Bu kil yıpratıyor.
Depodan bazı malzemeler kaybolmuş.
-Çimento demişken… -Çok fenaymış.
Tony'yle güvenlik kameralarına baktık ve…
Hırsız sana çok benziyor.
Beni mi suçluyorsun?
Sen mi yaptın?
Hayır.
Bu aralar çok tuhafsın.
Yapmadığın şeyler yapıyorsun.
Dinle. Bu konuşmayı burada keselim.
Sonu kötü olacak, seni tanıyorum.
İhale belgeleri.
İmzala lütfen.
Vaktim olunca imzalarım.
Hayır, şimdi imzala.
-Okumak istiyorum. -Yirmi kere okudun.
Sorun ne?
Pislikler dün gelip her şeyi mahvetmişler!
Demek ki belediyeyle anlaşmışlar.
Tabii ki! Dedim ya, benzin istasyonunda konuşurlarken gördüm.
-Üç kez anlattın Lore. -Tamam ama haklıymış.
Şu yaptıklarınıza bir bakın.
Vazgeçemeyiz. Bu işi bitirmeliyiz.
-Evet! Düzeltiriz ya. -Birden Bay Olumlu'ya dönüştü. İnanılmaz.
-Ama nöbet tutmalıyız çünkü yine yaparlar. -Epey kalabalığız. Sırayla tutarız.
Evet, aynen.
-Ben bu gece boşum. -Evet, ben de.
-Gruplara bölelim. -Tamam.
Ben kiminleyim?
Hiçbir şey yapmıyoruz. Sağır mısın?
Seni gruba ekledim.
-İşte. -Harika.
-Sessize al yoksa… -Selam.
-Yine mi? -…delirirsin.
Hayır, merak etme. Evet, geliyorum.
Ne oldu?
Yok bir şey. Sofía'nın ateşi çıkmıştı.
Sonra düştü ama yine 39 olmuş. Acile gitmesi gerek.
Kusura bakmayın.
-Git sen. -Sağ ol.
Lazım olursa Tiago'nun ilaçlarından var.
-Bende de var galiba biraz. Haber veririm. -Tamam.
-Güle güle. -Hoşça kal.
-Sofia'nın ateşi çıkmış. -Gidiyor musun?
Tamam.
Alın, ısınırsınız.
Teşekkürler.
Gece ikide Cacho ve Pollo'yla nöbeti devaralacağız.
Tamamdır.
Kızı Sofia kaç yaşında?
-Beş. -Beş.
Kıyamam.
Çocuğun var mı?
Yok.
Yok mu?
İstemedin mi, olmadı mı?
Hiç evlenmedim, biriyle de yaşamadım.
Nerede oturuyorsun?
Temperley'de.
-Ta oradan mı geliyorsun? -Kötü mü yapıyorum?
Yani, tuhaf.
-Yardım etmek istemek tuhaf mı? -Evet, olmamalı ama tuhaf.
Epeydir kendimi kaybetmiştim
ve hayat buraya getirdi.
İyiyim.
Burada iyiyim.
Hapiste miydin?
Neden öyle dedin? Hayır.
Hayır.
Çünkü tanıştığımızda uzun süredir buradan ve ailenden
uzakta olduğunu söylemiştin.
Hapse girince de öyle olur.
Evet, seyahat edince de öyle olur ama.
Çok uzun süre Şili'de kaldım. Ailem orada.
Ben de bir şey sorabilir miyim?
Tabii.
Hayatın boyunca mı
güven sorunu yaşadın, Pedro ölünce mi başladı?
Rahatsız ettiysem pardon.
Hayır, sorun değil.
Pedro'yu çok seviyordum.
Çok.
Pedro…
…harika bir adamdı.
Dünyanın daha fazla Pedro'ya ihtiyacı var.
Bazen Tanrı'yı anlayamıyorum.
Pekâlâ.
Teşekkürler.
İyi uykular.
Sana da.
-Dur! -İn aşağı.
Merak etme, sorun yok.
Gidelim!
Ne oldu?
Horacio'nun yanında takılan adamla tanımadığım biri.
Hayır, olamaz.
Baksana, donmamış.
Buzdolabı bozuk. Üzgünüm.
Hayır, merak etme. Boş ver. Sorun değil.
Hayır, kal.
Kal.
İyi misin? Bir şey lazım mı?
-Fazladan yastık? -Sağ ol.
Rica ederim.
Peki…
Her şey yolunda.
-Her şey yolunda. -Evet.
-İyi uykular. -Sana da.
Tamam.
Manuel?
Ne…? İyi misin? Ne oldu?
-Bırak, iyiyim. -Sen ne…
Niye bunu kullanıyorsun?
Bu saatte burada ne işin var?
Bugün perşembe, iş kahvaltısı günü.
Hey!
Düşündüğümden de betersin.
Hanımlar! Ne hoş bir sürpriz. Sizi gördüğüme çok sevindim.
İmzalayacak mısınız yoksa?
Ahlaksızsın Horacio. Suçlusun sen.
Mahalleden gitmek istiyorsan git, umurumda değil.
Eşyalarını al ve git ama iki gecedir o haydutlarınla
yaptığınız şeyler seni hapse attırmaya yeter de artar.
-Umarım farkındasındır. -Bugün çok agresifsin.
Sakıncası yoksa neden bahsettiğini sorabilir miyim?
Aptala yatma Horacio çünkü senden korkmuyoruz.
Niye korkacaksınız ki? Anlamadım.
Çünkü Juan'ı dövdün ve sağlık merkezini mahvettin.
Ama istersen yine yap, biz her seferinde düzeltiriz.
Savaşmadan pes etmeyeceğiz.
Doğru anlamış mıyım, bakalım.
Buraya beni tehdit etmeye mi geldin seni küçük şen dul?
Hayır.
Hayır…
-Pisliğin tekisin. -Gidelim.
Tam olarak busun. Şerefsiz pisliğin tekisin!
Dök içini. Hadisene şen dul.
-Defolun. -Gidelim. Gidiyoruz Valeria.
Kocanın cesedi soğumadı be!
Devam et hadi. Bu taraftan.
Gerçeği söyleyemem çünkü geri dönmem gerek, tamam mı?
Neden dönmen gerekiyor?
Duygulardan filan bahsetme sakın.
Anlayabileceğim bir şey söyle.
Neden? O öldü de sen yaşıyorsun diye vicdan mı yaptın?
-Onun adı var. Pedro. -Vardı!
-Adı Pedro'ydu ama gitti. -Dur!
Şu anda yaşadığım
ve hissettiğim şeyleri anlatmak zor.
Tamam, merak etme. Sorun yok.
Duş almak istiyorum. İzin verir misin?
Olmaz. Bekleyeceğim. Ofise beraber gideriz.
-Yoksa hayır işine mi gideceksin? -Evet, oraya döneceğim.
Şahane.
Elimizdekileri mahvetmek mi istiyorsun? Keyfin bilir!
Juan!
-Juan! -Hey!
Selam!
Dün buzdolabının bozuk olduğunu gördüm, böyle teşekkür etmek istedim.
Süpersin!
-Yardım için birini bul. -Peki!
-Hayır, içeri gir. -Anne!
Hadi Tiago!
Parayı nereden buldun?
Bu kadar çok şey alacak parayı nasıl buluyorsun?
Hırsız mıyım yani?
Hayır, ciddiyim.
Birikimim var, bir ömür çalıştım ve hediye vermek istedim.
Benim hatam.
Hayır! Bekle.
İhtiyacım olan şeylerin gelivermesine alışkın değilim.
Ben… Alışkın değilim.
Özür dilerim.
-İndireyim mi? -Evet.
-Tiago! -Tiago!
-Komşulardan birini çağır. Hadi! -Tamam.
Hiç kız yok, sadece üçümüz varız.
Evet.
-Sahi mi? -O Tayvanlı hatuna kafayı taktı.
Çocuklarla işimiz bitsin, geleceğim.
-Âşık mı oldun? -Ha?
-Dul kadına âşık mı oldun? -Kes şunu ya.
Âşıksın.
O kalbin nereden geldiğini, göğsünde atan o organın
kime ait olduğunu bilmek istemeni gayet iyi anlıyorum.
Hatta yardım da ettim.
Ama dul karısına âşık olman çok büyük olay Juan Manuel. Çok!
Evet. Yaptığım doğru olmayabilir.
Ama belki de anlamak için bütün bu yaşadıklarımı
yaşamam gerekiyordu.
Sanki…
Uyandım sanki.
Ne yapacaksın?
Planın ne?
Hedefin her şeyi geride bırakıp gerçek sorunları olan
gerçek insanların olduğu bir dünyada
mütevazı bir hayat mı?
İlla dalga geçmen gerekmiyor göt herif.
Bilmiyorum.
Ama bildiğim şey şu ki…
…böyle yaşamak…
Artık hoşuma gitmiyor.
Devam edemeyebilirim.
Hadi! Gel buraya!
-Hayır! Hiç dans edemem. Olmaz! -Hadi.
Çok yeteneklisin.
Ramón, bizi çeksene.
Hazır mısın? Bu gece bir kutlamayı hal ettik.
Sağlık merkezi ve yaşlı bakım evi yarın, yani 25 Haziran'da açılıyor.
Hepsi de El Progreso'yu bırakmak istemeyen komşular sayesinde.
Hiçbir yere gitmiyoruz.
-Evet. -Gitmiyoruz.
Diren El Progreso!
Hey! Şerefsiz pislik!
Kapa çeneni! Çekiyorlar, görmüyor musun?
Hayır, bakın!
Ne? Evlerimizi savunmayacak mıydık?
Peki.
Bir şey söyle.
-Fikrini değiştirdi. Değiştirdik yani. -Evet.
Harika!
Hadi dans edelim!
Marty, bu gece benimle hiç dans etmedin.
-Benden kaçıyor musun? -Olur mu?
-Gel buraya! -Benden kaçıyorsun!
Güle güle Juan! Yarın geliyor musun?
-Süper! -Görüşürüz Vale.
-Ne oldu? Çalışmıyor mu? -Hayır.
-Neden, bilmiyorum. -Boğuldu mu?
Bilmiyorum.
-Kaputu aç. -Çok soğuk!
-Akü yok. -Ne?
Orospu çocukları almış!
Dur! Bırak Cacho.
Yarın yenisini taktırırım.
Bela istemiyorum. Bırak.
Şunlara bak.
Güzel bir şarap…
…ve ev yapımı cin.
Hadi.
Bir adım at.
Her şey yolunda.
Gidelim Cacho.
Eve gidelim.
-Görüşürüz. -Evet.
Bu saatte otobüs durağına yalnız yürüme. Burada kal.
-Hem hava soğuk. -Evet.
Ama yarın işlerim var.
Bana iyi geliyorsun.
Ama ağırdan almalıyız, olur mu?
Ağırdan alırım.
Tatlım!
Evini tertemiz bıraktım.
Teşekkürler Nora.
Rica ederim.
-Yarın görüşürüz. -İyi geceler.
Yarın görüşürüz.
-Kaybetmişiz! -Daha bitirmedim.
-Bir hafta içinde imzalamazsak atılıyoruz. -Bitireyim! Öyle olamaz.
Öyle ve inşaat şirketi de belli olmuş. Concretar LTD.
Pollo haklıymış.
Şerefsiz pislikler!
-Dükkâna uğrasana. -Tamam.
JUAN ARIYOR…
CONCRETAR KENTSEL DÖNÜŞÜM İÇİN YENİ BİR VİZYON
Tebrikler.
14'ünde, yani pazartesi günü temel atabiliriz.
Ben bu işte yokum.
Pardon?
Başkanlıktan çekileceğim.
Ne?
Yapma Juan Manuel!
Ben kararımı verdim.
El Progreso'dan bir kadın sizi görmek istiyor.
Çok kızgın.
Hanımefendi, lütfen gidin.
Hayır, çağırın onu.
-Şununla arayın. Kim olduğumu biliyor mu? -Evet.
Ben hallederim.
Burası senin mi?
Bizi kullandın mı?
Hayır, kullanmadım.
Sadece bir tesadüf.
Sence ben aptal mıyım? Söylenen her şeye inanan
zavallı bir aptal mıyım?
Ha? Juan? Manuel? Gerçek adın ne?
Juan Manuel.
-Juan Manuel. -Kim olduğumu söyleyemedim.
-Neden? -Üzgünüm, ben…
Ne? Bizi imzalamaya ikna etmek için gelip…
Belediye başkanı, Horacio'yla konuşamayıp yerine seni mi yolladı?
Kimseyi ikna etmeye çalıştım mı ben?
Hep yanınızdaydım.
Sizinle mücadele ettim.
-Sahi mi? -Evet.
-O zaman neden geldin? Anlamıyorum. -Seninle tanışmak için.
Ve Tiago'yla.
Anlamıyorum.
Kimin kalbi diye merak ettim.
Yemek yedin mi?
LA ARGENTINA IZGARA
"Evlerimizden zorla çıkarılmayı kesinlikle kabul etmiyoruz.
Bizi zorla çıkarmaya gelseniz bile direneceğiz."
Mükemmel.
Şunların hepsi.
Amaç iki giriş yapabilmek ve şuraya yayalar için bir rampa koymak.
HALK SAĞLIĞI MERKEZİ
Şerefsiz pislikler geldi!
Selam.
Taş getirdiniz mi?
Sangría? Ha?
Belediye başkanının arabası.
Tamam. Başkan gelmiş.
Şuraya dizilip barikat oluşturalım.
El ele tutuşup sakince duracağız.
Basın konuşmak isteyecektir ama susun.
Dosyayı ver.
-Ne var ya? -Küfret!
-Ama küfretmememi söylemiştin! -Şimdi edebilirsin!
-Şerefsiz pislik! -Aferin.
Bu kamyonlar ve insanlar sizi çıkarmaya gelmediler.
Mahallenizi geliştirmeye geldiler.
İnşaatı Concretar şirketi devralıyor.
Belediye kararı burada.
Ne diyor? Duyamıyorum.
Ama nedir bu?
İki karar.
Biri evlerinizin iskânını almanız için.
Diğeri de mahalleyi yenilemek için yetki.
Yenilemek mi?
Kulübünüz, parkınız, sağlık merkeziniz,
kanalizasyonunuz, güneş panelleriniz,
kablosuz internetiniz olacak.
Gereken evlere tadilat yapılacak
ve bir etkinlik salonunuz olacak.
Bravo Moretti!
Şerefsiz pislik!
Şimdi olmaz!
-İyi anlamda söyledim ama. -Ha, tamam.
Niye geldin? Burada istenmiyorsun.
Guerrico, geleceğini bilmiyordum.
Planlar biraz değişti.
Juan Manuel Guerrico inşaat işinin tasarımını bizzat yaptı
ve tadilattan da o sorumlu olacak.
Ben bir mühendisim ve bir inşaat şirketim var.
Bir şey daha var.
Özür dilerim.
-İzninizle, gidip basınla konuşacağım. -Başkan!
Önceliğim, şehrimdeki insanların hak ettiklerini alması.
El Progreso'nun çok daha önce geliştirilmesi gerekiyordu.
Biz de yardım etmek için buradayız.
Alt yazı çevirmeni: Elif Günay