Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Χέδερ;
ΟΚΤΩ ΜΗΝΕΣ ΠΡΙΝ
- Έιμι! - Ναι;
- Φεύγουμε, μωρό μου. - Εντάξει.
Ναι, μια χαρά.
Χέδερ, όλα καλά.
Όχι αν χάσουμε αυτό το τρένο.
Γιατί τρέχουμε;
- Πρέπει να φύγουμε! - Αργήσαμε.
- Τόσο πολύ; - Ναι!
- Έχεις το διαβατήριό μου; - Έλεος, Έιμι!
Θα προλάβουμε. Όλα καλά.
- Έιμι, το 'χεις; - Το 'χω.
- Εντάξει. - Εντάξει!
- Γρήγορα! - Έρχομαι!
Κάνω τσεκ ιν! Σίγουρα έχετε τα διαβατήρια;
Γαμώτο!
- Την πόρτα. - Εντάξει.
Θεέ μου... Εντάξει!
- Θεέ μου! - Εντάξει. Ελάτε.
Έρχομαι.
- Δες, έχει κιθάρα. - Είμαι κομμάτια.
Έψαχνα ένα συναίσθημα
Ώσπου έπεσες στην αγκαλιά μου εσύ
Άραγε να 'χει εστιατόριο;
Θα σε βρω...
ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ
ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΚΑΝΑΛΙΑ ΑΝΕΜΟΜΥΛΟΙ
Έιμι, πάμε!
Κάνε πιο κει, Χέδερ.
ΛΟΥΒΡΟ - ΗΛΥΣΙΑ ΠΕΔΙΑ - ΑΪΦΕΛ
ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΑΣΗ!
Το ξέρεις θα σε βρω
Θα το πιεις αυτό;
Ελεύθερα.
Όλο δικό σου.
ΚΟΝΙ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΚΡΑΣΙΟΥ
Δεν τ' ανακατεύω.
Εγώ το κάνω.
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΕΪΜΙ ΚΑΙ ΧΕΔΕΡ!
Λοιπόν, φτάνουμε στις 5:00 π.μ.
Πλάκα κάνεις.
Πόσα ξενύχτια έκανες στο κολέγιο;
Ήμουν νέα. Μωρό.
- Κορίτσια. - Πριν έναν μήνα. Τον παλιό καιρό.
Εκείνος ο τύπος με τσεκάρει.
Ποιος;
Εκείνος ο τύπος.
- Να κοιτάξω; - Ο τόσο διακριτικός;
Κατέβασε τα χέρια σου. Μη γυρνάς. Θα σε δει.
Σχεδόν τελείωσα...
με το δρομολόγιο.
- Όχι δρομολόγιο. - Είπες ότι δεν θα το έκανες.
Σου 'πα ότι είμαστε μέσα για οτιδήποτε.
- Άσε το σχέδιο. - Ας μην ξέρουμε.
Αυτός είναι;
Δεν θέλουμε σχέδιο.
- Χρειαζόμαστε μια ιδέα... - Όλα καλά.
Πού πας;
Να προσέχεις.
Στην υγειά σου.
Γεια.
Μη μου πεις...
Ήρθα για φαΐ, ήρθες για αξιοθέατα.
Κι αυτή για να ξεπεράσει τον άπιστο πρώην της.
- Ακριβώς. - Μπράβο της.
- Μπράβο. - Στην υγειά της.
Στην υγειά της Έιμι.
Πριν κοιμηθείς, πόσο χρόνο θες να περάσουμε στην αγορά;
Μια ώρα, έτσι; Μιάμιση;
Έλεος.
Θα κοιμηθώ. Είμαι κομμάτια.
Γεια. Συγγνώμη. Το κρατάς λίγο;
- Φυσικά. - Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ.
ΚΟΣΜΟΓΥΡΙΣΜΕΝΗ, ΧΑΙΡΕΣΑΙ ΠΟΥ ΓΥΡΝΑΣ;
ΓΕΙΑ, ΜΠΑΜΠΑ! ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΠΟΥ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ.
ΜΑ ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΔΟΥΛΕΙΑ.
ΕΡΝ. ΧΕΜΙΝΓΟΥΕΪ Ο ΗΛΙΟΣ ΑΝΑΤΕΛΛΕΙ ΞΑΝΑ
Δεν μπορώ να κοιμηθώ. Κακή ιδέα.
Δεν πέτυχε η πατέντα για κρεβάτι;
Λίγο σκληρό για τα γούστα μου.
Εσύ;
Δεν μπορώ να ησυχάσω το μυαλό μου.
Λογικό.
Ο Ήλιος Ανατέλλει Ξανά; Κάπως προφανές
να το διαβάζεις στην Ισπανία.
Κακό είναι;
Όχι! Νόμιζα πως δεν άρεσε πια στις γυναίκες ο Χέμινγουεϊ.
Μας αρέσει όποιος θέλουμε.
Με παρασύρει, παρότι προβληματικός
και προφανώς γι' αυτό έκανε τρεις γάμους.
ΔΕΙΠΝΟ ΑΥΡΙΟ, 13:30 Μ.Μ.
Ωραίο που το ημερολόγιο διακόπτει την ανάγνωση.
Είμαι σίγουρη ότι με διέκοψες πρώτα εσύ.
Σε ενοχλεί κι αν κάνει κάποιος πολλά ταυτόχρονα;
Σε ξέρω από κάπου;
Πλάκα έχει αυτό.
Να ενοχλείς άγνωστη;
Είμαι ο Τζακ. Εσύ ποια είσαι;
Η Χέδερ.
Χαίρω πολύ, Χέδερ.
Δεν είμαστε άγνωστοι.
Δεν είμαστε άγνωστοι πια.
Λοιπόν, Χέδερ, τι σε φέρνει στο βραδινό τρένο για Βαρκελώνη;
Όλως παραδόξως, πάω στη Βαρκελώνη.
Πας σ' όλα τα μέρη του Lonely Planet;
Όχι.
Λες ψέματα.
Ναι.
- Πώς το ήξερες; - Φαίνεται.
Εσύ τι κάνεις στο τρένο για Βαρκελώνη;
Είχα μείνει λίγο πίσω στο διάβασμά μου.
Τι διαβάζουμε;
Θα ξετρελαθείς.
Πλάκα κάνεις.
Ανυπομονούσα να σ' το δείξω όταν είδα τι διάβαζες.
Εντάξει, λοιπόν...
- Τα λέμε αργότερα. - Έγινε.
- Γεια. - Καληνύχτα.
Σε αποσπά αυτό;
Ναι!
Θα κάνω αυτό.
Τα πήρες όλα; Το διαβατήριο;
Έτσι νομίζω.
Πού είναι η Έιμι;
Φυσικά. Θεέ μου.
Έιμι, γρήγορα! Η Χέδερ σε κρίνει!
- Δώσε πόνο! - Δεν θέλω ν' αργήσουμε.
Γεια.
Τζακ.
- Κόνι. - Ενοχλούσα τη φίλη σου το βράδυ.
Ναι. Σε είδα που κοιμόσουν στο ράφι αποσκευών.
Πανέξυπνο.
Είμαι έξυπνο αγόρι.
Θα μας προλάβουν. Πάμε.
Τι ύψος έχεις, αλήθεια;
Είμαι 1,67. Γιατί;
Το τέλειο ύψος.
Οι ακροβάτες είναι 1,67 και κάτω.
Κι εκείνοι που εκτοξεύονται από κανόνια.
- Σοβαρά τώρα; - Ισχύει.
Αυτό ρωτάνε αν πας σε πανηγύρι.
- Έχεις δουλέψει σε πανηγύρι; - Ναι.
- Γεια! - Δεν παίζει!
Το 'σκασα απ' το σπίτι με το τσίρκο.
Τώρα ξέρω ότι λες ψέματα.
- Πολύ σέξι ο Βίκτορ, πολύ Άγγλος. - Εντάξει.
Μας κάλεσε σε κλαμπ απόψε.
Απίστευτο μέρος, το Ινσέντιο, μια αποθήκη.
Εντάξει. Αλλά έχουμε κάνει κράτηση
στο Ελ 4Γκατς, με μεγάλη δυσκολία.
Εντάξει, μαμά. Να πάμε μετά το φαγητό;
Ναι, φυσικά. Μια χαρά.
- Αρκεί να προλάβουμε την κράτηση. - Ναι.
- Καλά. - Γεια.
- Έιμι. - Γεια. Τζακ.
Ωραίο ρολόι.
Βρίσκεις;
Ναι.
Έλα.
Χάρηκα.
Τα λέμε στο τσίρκο!
Έγινε.
- Νομίζω είναι από δω. - Έλα!
Η Σαγράδα Φαμίλια είναι υπό κατασκευή έναν αιώνα.
Τι θα γινόταν...
Ο Γκαουντί ήξερε ότι δεν θα ολοκληρωνόταν όσο ζει.
- Είναι θαμμένος εκεί. - Καλό.
Τον χτύπησε και τον σκότωσε τραμ. Είναι θαμμένος εκεί.
Ο κεντρικός πύργος έφτανε τα 168 μέτρα,
σχεδόν όσο ο λόφος Μοντζουίκ...
- Ωραία χριστουγεννιάτικη κάρτα. - ...τόσο μακριά.
- Πιστεύετε ότι... - Πρώτα πες μου για το αγόρι
που μας ακολουθούσε απ' τον σταθμό.
Γιατί μου φάνηκε πως υπήρχε έλξη.
- Καμία έλξη. Κόνι! - Κόνι.
- Πες της. - Υπήρχε έλξη.
Θεέ μου. Δείτε τις φούσκες!
Έχει φούσκες.
Μισό. Να βγάλουμε μια φωτογραφία!
Καλά, βγάζω εγώ φωτογραφία.
Δες εδώ! Έιμι, το βλέπεις;
Γεια σου. Να δοκιμάσω κι εγώ;
Έλα, κάνε εσύ.
Εντάξει.
- Αμάν! Άργησες! - Έλα κι εσύ!
Να πάρουμε απ' αυτά στον γυρισμό.
Εντάξει. Σας ευγνωμονώ!
- Στην υγειά μας! - Εις υγείαν!
Θεέ μου!
Έιμι, είναι ωραία εδώ.
Σας το 'πα!
Θα έρθει ο Βίκτορ! Θα βρεθούμε εδώ.
Θα έρθει εδώ.
- Γεια. - Γεια σου.
Γεια.
- Από δω ο Ρέιφ. - Ραλφ;
- Ρέιφ. - Ραλφ;
- Ρέιφ. - Ρέι.
Καλά, λέγε με έτσι.
- Κόνι. - Είμαι η Έιμι!
- Γεια. - Χέδερ.
Χέδερ. Γεια.
Γεια.
- Ποιος θέλει μπίρα; - Ναι.
- Ναι, ναι. - Ναι.
- Έγινε. Πάω να φέρω. - Θα σε βοηθήσω.
- Ναι. - Έρχομαι.
Ναι;
Ήρθε ο Βίκτορ. Πάω να τον δω.
Περίμενε. Πες του να έρθει εδώ.
Πάω να τον φέρω.
Θα ξαναγυρίσεις;
Όχι. Αλλά είσαι σέξι και σ' αγαπώ. Καλά να περάσεις!
- Εντάξει... - Γεια!
- Θες να φύγουμε απ' τα ηχεία; - Τι;
Θες να φύγουμε απ' τα ηχεία; Είναι πολύ δυνατά.
Δυνατά.
Θα ξανάρθουν εδώ.
Έχεις κινητό;
Θα τις βρούμε. Έλα.
- Από Νέα Ζηλανδία είσαι; - Ναι.
Ώστε, απ' όλα τα κλαμπ και τις αποθήκες της Βαρκελώνης
- διάλεξες αυτήν; - Ήρθα για να σε δω.
- Αλήθεια; - Ναι.
Άκουσα την Έιμι να λέει πού θα πηγαίνατε απόψε.
Σκέφτηκα ότι θα είστε εδώ.
Καλή φάση.
Ώστε απλώς ταξιδεύεις;
Ναι. Ο καλύτερος τρόπος. Για να δεις τι θα γίνει.
Πας με τη ροή;
Ναι. Είναι τέλειο.
- Αλήθεια; - Ναι.
- Εμένα με ψιλοστρεσάρει. - Αλήθεια;
Γιατί;
Δεν ξέρω. Θέλω να ξέρω τη συνέχεια.
- Ναι. - Έχεις...
Έχεις δουλειά; Δουλεύεις; Πώς...
Προσπαθώ να μη δουλεύω.
Κάνω καμιά δουλειά του ποδαριού.
Σαν τι;
Έχω τρίψει μπίχλα από σκάφη στη Μασσαλία.
Έχω δουλέψει σε σούπερ μάρκετ, έχω καθαρίσει αμάξια. Έχω...
δουλέψει για μέντιουμ.
- Πάρα πολλά. - Για μέντιουμ;
Ναι.
- Δηλαδή... - Ωραία άτομα.
Εσύ; Τι κάνεις... Δουλεύεις;
Βασικά, είμαι απ' το Τέξας.
- Εντάξει. - Γέννημα θρέμμα.
Και σπούδασα στη Βοστώνη,
όπου γνώρισα τα κορίτσια.
Και μετακομίζω στη Νέα Υόρκη τον Αύγουστο για να πιάσω δουλειά.
Και τι δουλειά είναι αυτή;
Τραπεζικά.
- Καλή φάση. - Βασικά...
Αν σε παρηγορεί το χάος...
και να σε χώνουν σε αγγαρείες είναι τέλειο.
Ναι.
Άκουσα μια φορά κάποιον να λέει
ότι η συμβατότητα σε έναν σύντροφο
είναι τέλεια όταν οι άνθρωποι διαφέρουν μεταξύ τους.
Είναι αντίθετοι, δεν έχουν κοινά ενδιαφέροντα.
Δεν εννοώ ότι εμείς...
Πρέπει να παντρευτούμε.
Τελείως τρελή συζήτηση έξω από κλαμπ.
Ναι.
Σας βρήκαμε επιτέλους!
Γεια!
- Γεια. - Τι λέει;
- Μιλάς σε φυσιολογική ένταση εδώ. - Ναι.
- Ωραία είναι. - Τέλεια!
Είδε κανείς την Έιμι;
Δεν το πιστεύω ότι η Έιμι πήγε σε πάρτι σε σπίτι.
Τι δεν πιστεύεις; Ό,τι πιο χαρακτηριστικό.
Δίκιο έχεις. Σωστό.
Λοιπόν, υπήρχε έλξη;
Με τον Ρέι;
Ναι. Είμαι σίγουρη ότι τον λένε Ρέιφ.
Φρικτό όνομα το Ρέιφ. Δεν νομίζω.
Είμαι σίγουρη ότι ο Τζακ είπε... Έχει και φι.
- Ρέι; - Ναι.
Τίποτα. Είδες; Πάντα έχω δίκιο.
Τέλος πάντων, λέω να πάω στο ξενοδοχείο του.
- Αλήθεια; - Ναι.
Θα 'σαι εντάξει εσύ όμως;
- Ναι. - Θα σε συνοδεύσει;
Θα είμαι εντάξει.
- Θα 'σαι εντάξει! - Ο ξενώνας δεν είναι...
- Είναι πολύ κοντά. Εντάξει θα 'μαι. - Έγινε, εντάξει.
- Σ' αγαπώ. - Σ' αγαπώ.
Στείλε μήνυμα.
- Λοιπόν. Πέρασα φοβερά. - Καληνύχτα!
- Γεια. - Τα λέμε.
Απ' ό,τι φαίνεται, μια χαρά σού πάει η ζωή του απόδημου.
Θυμήθηκα γιατί ήθελα να σε δω απόψε. Χέμινγουεϊ.
Τι με τον Χέμινγουεϊ;
Έκανες λάθος. Είπες τρεις συζύγους.
Βασικά, είχε τέσσερις. Το έψαξα.
Κάτσε. Ήθελες να με δεις για να μου πεις ότι έκανα λάθος;
Όχι τόσο για να σου πω γι' αυτό,
όσο για τη Μαίρη Γουέλς.
Η τέταρτη γυναίκα του, να υποθέσω;
Ναι. Ο Χέμινγουεϊ έπινε,
κεράτωνε, άντεξε κακήν κακώς τους τρεις γάμους του.
Κατέληξε με τη Γουέλς τα τελευταία 15 χρόνια της ζωής του.
Στα χειρότερα. Πήρε το Πούλιτζερ προς το τέλος,
αλλά έπαθε αεροπορικά, τροχαία, η υγεία του χειροτέρευε.
Είχε κατάθλιψη. Ώσπου μια μέρα, αυτοπυροβολήθηκε.
Στο χολ τους.
Τρελό. Ήταν δίπλα του στον θάνατο.
Της αξίζει να μην ξεχαστεί.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ πια τη Μαίρη Γουέλς Χέμινγουεϊ.
Το βλέπεις αυτό;
Ποιο; Τον πύργο;
- Ναι. - Τι έχει;
- Έλα. - Εντάξει.
Ο προπάππους μου ήταν εδώ το '40.
- Σ' αυτό; - Ναι. Κι έπαιρνε το τελεφερίκ.
Έπαιρνε αυτό;
Πάμε.
- Είναι κλειστό, έτσι; - Ναι.
Καλύτερα. Δεν θα πληρώσουμε.
Γαμώτο!
Θεέ μου, δεν το πιστεύω αυτό που κάνουμε!
- Έλα. - Τι κάνω; Δεν κάνω διαρρήξεις εγώ.
Ωραία.
Σίγουρα δεν πάμε για σύλληψη;
- Σύλληψη; - Ναι.
Δεν θα μας συλλάβουν.
Θα μπλέξουμε;
Δεν ξέρω.
Θα 'χει κλειδαριά. Θα...
Πλάκα έχει. Περίμενε.
Φαίνεται κι η Σαγράδα Φαμίλια.
- Πού; - Εκεί. Τη βλέπεις φωτισμένη;
Το ξέρεις ότι την ξεκίνησαν το 1882;
Τη σκίτσαρε στο ημερολόγιό του ο προπάππος μου.
Πολέμησε στον Β' Παγκόσμιο.
Έμεινε στην Ευρώπη μετά.
Κρατούσε ημερολόγιο κι έγραφε για όλα τα μέρη όπου ταξίδευε.
Το έχω μαζί μου.
Προσπαθώ να πάω σ' όλα τα μέρη που έγραψε.
Τιμάς τη μνήμη του όμορφα.
Ναι.
Πώς τον έλεγαν;
- Ράσελ. - Ράσελ;
Ναι.
Ωραία είναι απόψε.
Δεν το περίμενα.
Τα κορίτσια δεν θα με πιστεύουν.
Δεν το νομίζω.
Τζακ.
Γαμώτο.
Ωχ, όχι.
Κόσμο βλέπω εκεί;
Τι κάνουμε;
Αυτοσχεδιάζουμε.
- Όχι! - Δεν καταλαβαίνεις.
Κλειδωθήκαμε εδώ μέσα όλη νύχτα.
Όλο το βράδυ. Πού ήσασταν τόσες ώρες;
- Καλούμε κι εμείς αστυνομία. - Έπρεπε...
- Έλα. - Γαμώτο.
Χέδερ!
Της είπα έξι φορές να 'ναι εδώ στις 9:15. Κόνι!
Δεν απάντησε.
Πάρτε πιο μετά το τρένο.
Θα αναγκαστούμε αν δεν είναι εδώ.
Μου τα πήρε όλα!
- Τι; - Διαβατήριο, λεφτά!
Το ωραίο δερμάτινο απ' το θριφτάδικο!
- Τα πήρε όλα. - Ο Βίκτορ;
Ναι. Μου είπε ότι το μόλι
θα ήταν τέλειο και θα περνούσαμε την καλύτερη βραδιά.
Με πεθαίνουν τα παπούτσια!
Θεέ μου, είσαι καλά;
Καλά είμαι. Απλώς τρίπαρα τρελά,
μετά βρέθηκα στο πάρκο Γκουέλ, δεν έβλεπα τίποτα.
Μου τραγουδούσαν τα πλακάκια, κοίταξα γύρω
κι είχε εξαφανιστεί μ' όλα τα πράγματά μου.
Είσαι καλά; Να πάμε στην αστυνομία.
Καλά είμαι. Απλώς...
Δεν έγινε τίποτα κακό κακό.
- Η ληστεία είναι κακό κακό! - Τίποτα πάρα πολύ κακό!
Δεν θέλω να το κάνω θέμα. Νιώθω τελείως ηλίθια.
Χέδερ, χίλια συγγνώμη! Δεν το ήθελα.
Σημασία έχει ότι είσαι καλά εσύ.
Θα πάμε στην πρεσβεία για διαβατήριο έκτακτης ανάγκης.
Ή...
Έιμι, πού ήταν το σπίτι με το πάρτι;
Όχι, σίγουρα θυμάμαι το άγαλμα εκεί,
άρα αυτό ήταν πίσω μου,
οπότε θα...
Θα ήρθα από κει και...
- Περιμένετε. Αυτό είναι! - Εκεί;
Βίκτορ!
- Ρε απατεώνα! - Είναι κανείς μέσα;
Ακούτε;
- Ρε συ! - Γεια!
Θεέ μου!
Κάνατε πάρτι εδώ χθες βράδυ;
Σε ξέρω εσένα.
Εσύ που τραγουδούσες.
- Αλήθεια; - Ναι.
Πουτσίνι. Θεέ μου.
Στεκόσουν εδώ και σ' άκουγε όλη η πλατεία. Ήταν υπέροχο.
Πανέμορφο. Αγγελική φωνή.
Δεν θυμάμαι να το κάνω, αλλά ευχαριστώ.
Παρακαλώ.
Τραγουδάει όπερα;
Ναι.
Θα μας βοηθήσεις να βρούμε... Είναι ένας τύπος, ο Βίκτορ.
Ένα λεπτό.
Καλά, έρχομαι.
Γαμώτο.
Μου δίνεις τα πράγματά μου;
Ορίστε;
Έχεις τα πράγματά μου. Δώσ' τα μου!
Δεν τα έχω εγώ.
Μου πήρες διαβατήριο, μπουφάν, πορτοφόλι, τσάντα, κινητό!
Δεν έχω τα πράγματά σου, ρε μωρό.
- Παίρνεις την αστυνομία; - Ναι.
Θες τον αριθμό; Να βοηθήσω;
Ώστε παίρνεις τους μπάτσους;
Καλά, εντάξει. Ίσως,
ίσως να έχω τα πράγματά σου κατά λάθος.
- "Ίσως"; - Ίσως. Πάω να τσεκάρω.
Περιμένετε. Παίρνεις το πόδι σου απ' την πόρτα;
- Πάρε το πόδι σου. - Τελείωνε.
Γαμώτο!
Θεέ μου! Είσαι καλά;
- Πιάστε τον! - Θεέ μου!
Γαμώτο! Που να πάρει!
- Είσαι καλά; - Ναι.
Είσαι καλά; Πού πήγε;
Πιάστε τον!
Άκρη!
Βρήκες τίποτα;
Το τζάκετ! Βλέπει κανείς το διαβατήριό μου;
Περιμένετε... Δες... Τι...
- Πού είναι το διαβατήριο; - Πολλά λεφτά.
- Θεέ μου. - Συνεχίζουμε.
Εδώ μέσα είναι;
- Το... - Ναι!
- Ναι!
Θέλετε να παρατείνετε το ταξίδι και να ζήσετε μια περιπέτεια;
Μα αυτά... Θα 'ναι κάποιου... Πολύ κλεμμένα.
Μα εκείνος τα 'κλεψε.
- Δεν το κάνει πιο σωστό. - Δυο λάθη ίσον ένα σωστό.
Έτσι.
Ελάτε.
Ωραίο εύρημα! Να το κάνουμε!
Είσαι σίγουρη;
Δεν γαμιέται.
Έχω περίπου τέσσερα με πέντε χιλιάρικα.
- Τόσο πολλά; - Ναι.
- Τι κάνουμε; - Είναι νόμιμο;
- Πάμε. - Μπορούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε!
Έλα!
Εντάξει!
- Πού πάμε; - Το ήξερα ότι θα ρωτούσες.
Απλώς θέλω να μάθω πώς ξέρεις πού πας.
Γιατί... πώς;
- Μ' αρέσει που σε σκοτώνει να μην ξέρεις. - Όχι.
- Λιγάκι. - Απλώς...
Όχι. Είναι... Απλώς είμαι περίεργη.
Ξέρει ποτέ κανείς πού πάει;
Είσαι καλά;
Σε λήστεψαν, και μετά έγινε αυτό χάρη σ' εσένα.
Καλά που μου το θύμισες.
Σ' ευχαριστώ!
Αλήθεια, δες τι κατάφερες για σήμερα.
Δες πού είμαστε.
Έιμι, όλα πάνε καλά.
Μετέτρεψες τη χειρότερη δυνατή μέρα στην καλύτερη.
- Οδηγούμε κάμπριο. - Έλα ντε!
Το μόνο που είχαν. Χάρη σ' εσένα.
Κόκκινο.
Ναι. Κερασί.
Κερασί.
Ευχαριστώ πολύ.
Θεέ μου, δείτε εδώ...
Τρελό!
Είναι τρελό.
Θεέ μου. Δείτε τον μόλο.
Είναι πανέμορφα.
- Ό,τι πρέπει για φωτογραφία. - Φωτογραφία.
- Εντάξει. - Ωραία.
Συμπτυχθείτε.
- Εδώ. - Πιο κοντά.
- Βγάλε τα γυαλιά. - Ναι.
- Χωρίς γυαλιά. - Τζακ, μπες.
Δεν πειράζει.
Όντως είσαι ασχημούλης.
- Τράβα. Δεν μπαίνω με τίποτα. - Καλό!
- Καλά, εντάξει. - Τράβα.
- Ωραία; - Είναι...
Πάμε στο...
Σταμάτα!
Παιδιά!
- Είναι τέλεια! - Έλα, πάμε.
- Μάλλον είσαι έξω. - Φυσικά.
Θα την έβαζα στο Hinge.
- Βάλ' τη. - Το κινητό μου.
- Μου το δίνεις; Έιμι. - Με τραβάς στη θάλασσα;
Ναι.
Είναι πανέμορφα! Δες εδώ!
- Τρελό. - Πάμε προς τα δω.
Κυριολεκτικά, μη μου το ξαναπείς ποτέ αυτό.
Θα 'ναι κάτι που κάνεις κάθε μέρα.
- Όχι κάθε μέρα. Τα παραλές... - Όχι κάθε μέρα;
Έχετε κάποια βάρκα εδώ;
Ωραία. Ευχαριστώ.
Από δω οι φίλοι μου.
Γεια. Ρέιφ. Πώς είστε;
Τι κάνετε;
Θεέ μου. Νόμιζα ότι θα πέθαινες.
Θεέ μου! Δεν μ' αρέσει!
Είσαι καλά;
Ναι.
Ναι, αλλά όλα καλά; Η ζωή πάει καλά;
Νιώθεις καλά ακόμη;
Μια χαρά, μπρο. Δεν θ' άλλαζα τίποτα.
- Κόνι, έλα δω. - Ναι;
- Σταμάτα. - Μόλις μου είπε ότι φιλήθηκαν.
- Και μας το λέει τώρα. - Έιμι, σταμάτα.
- Τι; - Φιλήθηκαν!
Κάτσε, πότε;
Ήταν μόνο ένα φιλί, κι ήταν γλυκό, και μετά αποκοιμηθήκαμε.
Σημαίνει κάτι;
Τι να σημαίνει; Φεύγουμε.
Το δικό σας σημαίνει κάτι;
- Τι εννοείς; - Κόνι!
Πρέπει να πάω εκεί.
- Να κολυμπήσω. - Όχι.
Δεν τσιρίζουμε αρκετά εμείς.
Υπόσχεση νέου έτους.
Σύμφωνοι.
Εδώ έζησε ο Σαλβαντόρ Νταλί.
- Το διάσημο ημερολόγιο; - Ναι.
Περίμενε!
- Έλα! - Όχι!
Μοναδική ευκαιρία ζωής.
Περίμενε...
- Ούτε καν! - Θα ξαναπροσπαθήσω.
Άλλο ένα;
Θυμάστε τους ταξιδιώτες που γνώρισα στο τάπας μπαρ;
- Ναι, τον Κροάτη. - Ναι, εκείνο τον πανύψηλο, τον Γκόραν.
Έλεγε ότι άλλαξε τη ζωή του.
Αποτοξινώθηκε απ' την κοινωνία κι επανασυνδεόταν με τον εαυτό του.
Μ' έκανε να σκεφτώ ότι νομίζω πως μπορώ να το κάνω.
Να κάνεις τι;
Να διανύσω το Καμίνο.
Εσύ;
Δηλαδή, θα ήταν αδύνατο να κάνω προσκύνημα εγώ;
Όχι, καθόλου.
Μάλλον το σκέφτομαι υπερβολικά
όλο αυτό με τον Βίκτορ.
Κι απλώς...
Δεν ξέρω, είχε καλή κατάληξη, μα θα μπορούσε να μην είχε, και...
Δεν ξέρω, πολύ τρομακτικό.
Όχι, όλα καλά. Απλώς σκεφτόμουν ότι τα γλέντια στην Ευρώπη
μετά από σημαντικό χωρισμό ίσως δεν είναι η σωστή προσέγγιση,
οπότε...
εγώ...
δεν θα γυρίσω αύριο.
Νομίζω πως είναι το τέλειο επόμενο σκέλος του ταξιδιού σου.
- Ναι; - Ναι.
Εγώ...
Συμφωνώ. Και το εννοώ.
Περιμένετε.
- Ρέι, μας βγάζεις μια φωτό; - Φυσικά.
Ξέρετε ότι τον λένε Ρέιφ, έτσι; Ρέιφ.
- Τι; - Πλάκα κάνεις.
- Ρέιφ. - Ρέι.
- Είπες... - Με φι στο τέλος.
- "Ρέιφ" με το τρία. Τρία, δύο, ένα. - Ένα...
Ρέιφ!
Απαίσια φωτογραφία!
Όχι! Διαγραφή!
- Αλήθεια; - Μην τη διαγράφεις!
Ωραίες είμαστε!
- Κυριολεκτικά θα φτιάξεις το κρασί; - Ναι.
Φοβερό ακούγεται!
Θες να έρθω...
- Εσύ θες να έρθεις; - Θέλω!
Καλύτερα δεν γίνεται. Δείτε πού είμαστε.
Μα να τριγυρνάω στην Ευρώπη μ' έναν άγνωστο;
Δεν τριγυρνάς αν κάνεις εκπαιδευτικό ταξίδι.
Απλώς είσαι σπασικλάκι.
Το βρίσκω τέλειο που θα έρθει μαζί σου.
Ελπίζω να μη μου βγει σίριαλ κίλερ!
- Τέλειο! - Θεέ μου!
Γεια σας!
- Σ' αγαπάμε! - Σας αγαπώ τρελά!
Σας αγαπώ. Τα καταφέραμε!
Τα καταφέραμε!
- Έιμι, να προσέχεις. Πάντα, κι οι δυο. - Ναι.
- Έιμι, ξεχνάς κάτι; - Όχι. Όλα είναι στο ταξί.
Είσαι σίγουρη;
- Γιατί ξέχασες αυτό στο κρεβάτι. - Όχι.
- Το διαβατήριό μου! Θα χρειαστεί. - Έιμι.
- Σας αγαπώ πολύ! - Διπλοτσέκαρέ τα όλα.
- Γεια σου, μαμά! - Στέλνε μηνύματα.
- Φτιάξε μου κρασί. - Έγινε. Όλο για σένα θα 'ναι.
- Γεια. - Γεια!
- Τα λέμε!
Έχεις λίγο χρόνο, έτσι;
Ναι.
Τελευταία περιπέτεια;
- Εντάξει. - Έλα.
Ο Γκαουντί εμπνεόταν τρομερά απ' τη φύση και τα μοτίβα της.
Διαβάσαμε τον οδηγό;
Σ' αυτήν την περίπτωση, είχα μαμά αρχιτέκτονα.
Αλήθεια;
- Δεν είναι πια αρχιτέκτονας; - Δεν ξέρω.
Τι εννοείς;
Δεν ξέρω αν ασχολείται ακόμη.
Την έκανε όταν ήμουν δέκα.
Βρήκε δουλειά σε άλλη πόλη, και μετά...
είχαμε περιοδικές επισκέψεις, κάποια τηλεφωνήματα και γράμματα.
Και μετά από λίγο, σταμάτησαν.
Κι όλα καλά, γιατί ήταν ευκολότερο
να μη μ' απογοητεύει αν δεν τη χρειαζόμουν.
Ναι.
- Θεέ μου. - Τι;
Μ' εκνευρίζει τρομερά. Κριντζάρω που τη βλέπω.
Μια φωτογραφία βγάζει.
Τη νοιάζει μόνο να τραβήξει την προσοχή στα σόσιαλ.
Ίσως θέλει να μοιραστεί την εμπειρία με φίλους
ή την οικογένειά της.
Εγώ λέω ότι θέλει προσοχή.
Ο Γκαουντί δεν έχτισε αυτό το κτίριο για επίδειξη
σε φίλους και Instagram.
Σ' το είπε ο ίδιος;
Πρέπει να είσαι παρών. Η υπέρτατη μορφή σεβασμού.
Σύνδεση, παρουσία.
Δεν καταλαβαίνω γιατί σ' ενοχλεί τόσο. Εσύ είσαι παρών.
Ας κάνει ό,τι της αρέσει.
Πρόκειται για μια πνευματική εμπειρία
που απολαμβάνεις με ηρεμία, μα οι άνθρωποι είναι κενοί
και τους νοιάζει να την απαθανατίσουν
για λάικ κι ακολούθους.
Όταν λες "κενοί",
όταν βγάζαμε φωτογραφίες η Κόνι, η Έιμι κι εγώ,
μας θεωρούσες κι εμάς κενές;
Να προσέχεις τι λες,
γιατί δεν αντιλαμβάνεσαι πόσο υποκριτής ακούγεσαι.
Από πού κι ως πού;
Είσαι στην Ευρώπη, ακολουθώντας το ημερολόγιο του προπάππου σου.
- Άλλο αυτό. - Όχι! Βασισμένο σε εμπειρίες
που κατέγραψε κι απαθανάτισε εκείνος.
Το ίδιο δεν κάνουν κι αυτοί;
Επειδή είναι απ' τη δεκαετία του '40, είσαι υπεράνω;
Χέδερ!
- Χέδερ. Σταμάτα. - Τι;
- Θα σταματήσεις μισό λεπτό;
- Δεν το θέλω αυτό τελευταία μέρα! - Είμαι κόπανος!
Είμαι κόπανος, εντάξει;
Ήταν χαζομάρα. Συγγνώμη.
Δεν έχω συνηθίσει να με βάζουν στη θέση μου.
Τζακ, πρέπει να πάω στο τρένο, να πάρω...
Να επανορθώσω. Θα σε πάω στο Μπιλμπάο.
Ας μη χωριστούμε άσχημα.
Να οδηγήσω;
Χαράμισα πολύ χρόνο ανησυχώντας για τη γνώμη των άλλων.
Ήθελα να νομίζουν όλοι ότι είχα τέλεια ζωή.
Πήρα πτυχία Οικονομικών και Στατιστικής.
Τι;
Βρήκα μια δουλειά σαν τη δική σου.
Αλήθεια; Εσύ;
Ναι.
Και μετά...
είχα μια περιπέτεια υγείας.
Ήξερα ότι έπρεπε να κάνω μια αλλαγή και γρήγορα.
Έτσι, ξεφορτώθηκα όλα όσα με βάραιναν θανάσιμα.
Ξέρω ότι θεωρείς χαζομάρα το "προσπαθώ να ζήσω τη στιγμή".
Μα για μένα δεν είναι, γιατί χαράμισα πολύ μεγάλο κομμάτι της ζωής μου.
Σε τέσσερις ώρες πετάς;
Ναι. Ευτυχώς, γιατί προλαβαίνω να περάσω τον έλεγχο,
να τακτοποιηθώ, να πιω ένα ποτήρι κρασί ή τρία.
Κι αν δεν έμπαινες μέσα;
Έχεις καμιά εκτός πεπατημένης περιπέτεια κοντά στο αεροδρόμιο;
Όχι, απλώς ρωτάω τι θα γινόταν αν δεν ταξίδευες σήμερα;
Τα εισιτήριά μου είναι πληρωμένα. Δεν μπορώ να μην πάω.
Δεν γίνεται να μην εμφανιστώ.
Πιάνω δουλειά σε δυο βδομάδες κι έχω και μετακόμιση.
- Χέδερ, θεωρητικά... - Τι;
Το επόμενο τετράωρο, αν φύγει το αεροπλάνο
και δεν είσαι μέσα;
Θα ήταν πολύ κακό.
Θα χάσεις τη μετακόμιση.
Μα τι θα συμβεί στη ζωή σου; Σοβαρά.
Έχουν μείνει λεφτά του Βίκτορ.
Αγοράζουν άλλο λίγο χρόνο.
Κάνεις σχέδια; Περίεργο.
- Πάρα πολύ παράξενο. - Ισχύει.
Καλά.
Περίμενε.
Τα κορίτσια είναι.
ΕΪΜΙ ΘΕΕ ΜΟΥ!
ΚΟΝΙ Ο ΡΕΪ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΠΟΙΟΝ ΝΑ ΠΡΩΤΟΚΑΜΑΡΩΣΕΙ!
Εγκρίνουν την απόφασή σου;
Δες τι έστειλε η Έιμι.
ΟΚ ΠΙΤΣΟΥΝΑΚΙΑ!
Ναι, με το παραπάνω.
Δες πού είμαι!
Βλέπεις; Όμορφα δεν είναι;
Δεν μου αρκεί ένα μήνυμα ότι παρατείνεις το ταξίδι σου.
Το ξέρω, συγγνώμη. Δεν ήθελα να ανησυχήσεις ή να αγχωθείς.
Απλώς περνάμε τόσο καλά, κι είναι τόσο όμορφα,
και πότε θα ξαναέχω την ευκαιρία;
Μα η νέα σου δουλειά;
Είπες ότι ήθελες να τακτοποιηθείς.
Αυτό σχεδιάζαμε.
Μα γι' αυτό άφησα ένα μικρό...
μαξιλαράκι μεταξύ διακοπών κι όταν πιάσω δουλειά.
Γιατί... Θέλω να πω... Ήταν...
Ήθελα λίγο χρόνο να τακτοποιηθώ, αλλά θα τα καταφέρω.
Θα γυρίσω εγκαίρως, απλώς πιο μαυρισμένη.
Και τα κορίτσια;
Αποφάσισαν να μείνουν κι αυτές.
Θέλω μόνο να είσαι ασφαλής.
Είμαι. Το υπόσχομαι.
- Εντάξει. Σ' αγαπώ. - Κι εγώ. Μην ανησυχείς.
- Εντάξει, γεια. - Εντάξει, γεια.
Πώς ήταν;
Χάλια τα ψέματα.
Ξέρει ότι ταξιδεύεις μ' έναν άγνωστο;
- Όχι; - Όχι.
- Απλώς ανησυχεί. - Το ξέρω. Τον αγαπώ.
Ποτέ δεν έχω χάσει πτήση.
Ιδίως ηθελημένα.
Δεν με σοκάρει αυτό.
Δες εδώ.
Εδώ.
Ναι. Σαν Σεμπαστιάν, 1946.
"Στην Ντονόστια,
όπου η θάλασσα ψιθυρίζει μυστικά στην ακτή...
Σε μια γέφυρα, συλλογίστηκα το τέλος του πολέμου.
Πέρυσι βρισκόμουν τραυματισμένος σε ένα πεδίο μάχης
να κοιτάζω τον θάνατο κατάματα.
Δεν ξέρω πώς ή γιατί, αλλά επέζησα,
και κάτι άλλαξε μέσα μου.
Συνειδητοποίησα πως η ζωή μου, μεγάλη ή μικρή,
ήταν ολόδική μου.
Δεν θα χαραμίσω ούτε δευτερόλεπτο.
Δεν θα σταθώ στην ακτή ν' αναρωτιέμαι τι θα γινόταν".
- Έλα. Όλα καλά. - Πού με πας;
Όλα καλά. Έλα.
- Έχω ξανάρθει. - Πού είμαστε...
Μένει κάποιος εδώ;
Ναι. Απλώς δεν ξέρω αν είναι κανείς εδώ.
Τι εννοείς;
Τζακ, νιώθω άβολα. Δεν μπορούμε να μπαίνουμε...
Όλα καλά. Άκου με.
Θεέ μου!
Τζακ!
Πώς είσαι; Χαίρομαι.
- Χαίρομαι. - Από δω η Χέδερ.
- Χαίρω πολύ. - Γεια.
- Είμαι η Άννα. - Άννα. Χαίρω πολύ.
- Χάρηκα. - Χέδερ.
- Χαίρω πολύ! - Χάρηκα.
Πάει καιρός!
Χτυπάει την πόρτα.
Μας λέει "Με λένε Τζακ.
Ο πατέρας σας ήξερε τον προπάππου μου".
- Έτσι; - Χωρίς συστάσεις.
- Απλώς χαμογέλασε. - Καμία επαφή;
- Έτσι απλά. - Αξιοπρεπές χαμόγελο.
Πέρασαν ώρες μαζί.
Ενίοτε μεταφράζαμε.
Άλλες φορές, ο Τζακ άκουγε τον γέροντα να μιλάει σε μια άγνωστη γλώσσα.
Μερικές φορές, δεν ένιωθα καν ότι χρειαζόμουν μετάφραση.
Αδιάφορο. Ήθελα ν' ακούω μόνο.
Χέδερ;
Ο Τζακ λέει ότι παίζεις κιθάρα.
- Το 'πες. - Ναι;
Συγγνώμη!
- Το είπε. - Λάθος κάνει.
Όχι. Τον πιστεύω.
- Όχι! - Φίλος μου είναι.
- Τον πιστεύω. - Το ξέρω, αλλά κάνει λάθος.
- Παίξε μας κάτι. - Εγώ δεν... Όχι, δεν...
Ναι. Παίξε κάτι να τραγουδήσουμε.
- Θέλετε να τραγουδήσετε; - Ναι.
- Εντάξει. - Σε παρακαλώ;
Ωραία.
Θα προσπαθήσω.
Ναι.
Αλλά του είπα ότι έχω να παίξω απ' το λύκειο.
Για δοκίμασε.
Είκοσι πέντε χρόνια κι η ζωή μου στα ίδια
Ν' ανέβω προσπαθώ Τον μεγάλο λόφο της ελπίδας
Για κάποιον προορισμό
Πάμε.
Και ξυπνάω το πρωί
Κι έξω βγαίνω
Μια βαθιά ανάσα παίρνω Και με φτιάχνει
Και μ' όλη μου τη δύναμη ουρλιάζω
"Τι γίνεται;"
Και λέω έι, ναι, ναι
Έι, ναι, ναι
Είπα "Έι"
"Τι γίνεται;"
Και λέω έι, ναι, ναι
Έι, ναι, ναι
Είπα "Έι"
"Τι γίνεται;"
Αυτά.
Μάλιστα.
- Μπράβο. - Όχι!
Ειλικρινά, πιστεύω πως οι σκέψεις σου διαμορφώνουν...
το μέλλον σου.
Σοβαρολογώ.
Εντάξει.
Το σύμπαν ή ο Θεός
ή όπως θες να το πεις, θέλει για εμάς
αυτό που θέλουμε εμείς,
οπότε αρκεί μόνο να το σκεφτόμαστε πολύ συχνά κι έντονα.
Δεν ξέρω αν το πιστεύω.
Τι πιστεύεις;
Δεν πιστεύω ότι το σύμπαν λειτουργεί έτσι.
Ωραία θα ήταν αν το έκανε μια στο τόσο.
Από πού ήρθες;
Απ' το Τέξας.
- Καλημέρα. - Πώς είσαι;
Νυσταγμένη.
Έχει πρωινό εκεί αν πεινάς.
Πολύ ωραίο δείχνει.
Πόσο τρελό είναι να έχει μπανιέρα στο δωμάτιο;
Ευχαριστώ, Βίκτορ.
- Ευχαριστώ, Ράσελ. - Ευχαριστώ, Ράσελ.
Είναι απίστευτη όλη αυτή η εμπειρία.
Δεν θέλω να σταματήσω. Θέλω να το κάνω αιώνια.
Δεν θέλω να τελειώσει.
Πολύ ξεχωριστή.
Εσύ είσαι ξεχωριστή.
- Να σε ρωτήσω κάτι; - Ναι.
Αν μπορούσες να κάνεις...
στον Θεό ή στο σύμπαν, πάλι τα ίδια,
ή στο κατεστημένο, μία ερώτηση
και να πάρεις...
μια ειλικρινή απάντηση...
ποια θα ήταν αυτή;
"Ποιος είναι ο σκοπός μου;"
Ναι.
Και δεν το έχω ξανασκεφτεί ποτέ αυτό.
- Πρέπει να ντυθούμε ειδικά; - Ναι.
Πρέπει να φορέσουμε ολόλευκα και κόκκινα φουλάρια.
Το φορούσε αυτό ο Χέμινγουεϊ; Παραείναι κουλ γι' αυτά.
Όχι, πρέπει.
Ήξερες ότι οι ταυρομάχοι
έπιναν ουίσκι μέχρι ν' αδειάσει το μπουκάλι,
μετά ουρούσαν μέσα και τα έπιναν όλοι μαζί;
- Τι; - Ναι.
Να το κάνουν ακόμη;
Νομίζω πως ναι.
Μάλλον γι' αυτό ο Ισπανός αναβάτης στο Ο Ήλιος Ανατέλλει Ξανά
πίνει συνέχεια ουίσκι.
- Σίγουρα πίνει τα κάτουρά του. - Πιθανώς.
Να τοι!
Εκεί.
- Θα το κάνω, Χέδερ. - Όχι.
- Πες καλή τύχη. - Όχι!
Τζακ!
Μεγάλη χαζομάρα.
Σταμάτα.
Τελείως χαζομάρα, α λα Χέμινγουεϊ, στιλάκι μάτσο. Χαριτωμένο.
- Σταμάτα. Σοβαρά. - Συγγνώμη.
- Μη με κάνεις να γελάω. - Σοβαρά.
Γεια σας.
Μάλλον έβγαλα τον ώμο μου.
Για να δούμε τι γίνεται.
Θες βοήθεια; Να σε βοηθήσω;
Το 'χω.
Μάλλον το σύμπαν σού λέει κάτι
επειδή ξοδεύεις κλεμμένα λεφτά.
Τα επιστρέφουμε στον κόσμο.
Επίσης,
- τα λεφτά του Βίκτορ τελείωσαν. - Τι;
- Δικά σου είναι αυτά; - Ναι.
- Τζακ, είναι ακριβά. - Θα τα βρούμε.
Να βοηθήσω;
Φυσικά. Πλήρωσε ό,τι θες.
Σώμα και πνεύμα
Γεια!
Όσο μακριά κι αν είσαι
Ξέρω ότι θα 'σαι το άστρο μου που λάμπει
"Πόρτο. Η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Πορτογαλίας,
από όπου ονομάστηκαν η χώρα και το κρασί".
Δες εδώ. "Πόρτο, 25-8-1946.
Τι όμορφο πρωί που άλλαξαν οι άνεμοι
και κύματα ζωής σκάνε σε ηλιόλουστα βράχια".
- Όμορφο. - Καλύτερο το δικό μου.
Μην το κάνεις αυτό στα Ταξίδια της Τρέισι.
Γεια! Με βλέπετε;
- Ναι. - Σε βλέπω.
Μαυρίζω περπατώντας στον ήλιο όλη μέρα.
Να φοράς αντηλιακό.
Ναι, μανούλα.
Παρακαλώ.
Κρασί μεσημεριάτικα;
Τι κάνει ο Ρέιφ;
Ο Ρέιφ;
- Ναι. - Πού είναι; Γιατί δεν μιλάει;
- Κάπου έχει πάει και μαζεύει σταφύλια. - Ρέιφ!
Σοβάρεψε πάρα πολύ.
- Πολύ γρήγορα. - Αλήθεια;
Ναι. Είναι πολύ όμορφα.
Το δικό μου αγόρι το λένε Καμίνο.
Είμαι στα μισά περίπου.
Εσείς πού είστε;
Σ' ένα χαριτωμένο πανδοχείο.
- Πες τα μας όλα. - Ναι.
Απλώς περιπλανιόμαστε.
Ζούμε με βάση το ημερολόγιο του προπάππου του.
Δεν κάνουμε σχέδια καν. Απλώς πάμε.
Είσαι καλά;
- Ναι! Είσαι; - Βραχυκύκλωσες;
- Δεν γυρνάς σύντομα; - Σε πέντε μέρες.
Θα έρθει μαζί σου; Πώς θα πάει η φάση;
Δεν ξέρω ακόμη.
- Το έχετε συζητήσει; - Όχι.
Δεν έχει σχέδιο.
Αλλά ο τρόπος που μιλάμε...
με κάνει να νιώθω ότι θα έρθει.
Εσύ θες να γυρίσει μαζί σου;
Πάρα πολύ.
Θα ήθελα πολύ να έρθει στη Ν. Υόρκη.
Δεν είναι κάτι επιπόλαιο.
- Ναι. - Έτσι;
Είμαι ερωτευμένη.
Κάτσε, είπε τη λέξη από έψιλον.
Θα ξεράσω!
Θεούλη μου. Πρέπει να βρείτε λύση, τότε.
Μου λείπει ήδη αυτό. Κι αυτός.
Δεν θέλω να μην ξαναϊδωθούμε ποτέ.
Πρέπει να το... Θα το αναφέρω.
Αγγλικά, παρακαλώ.
Κλινική Παμπλόνα, για τον τραυματισμό στον ώμο σας.
Παρατηρήσαμε κάτι στην ακτινογραφία σας
και πρέπει να κλείσουμε έλεγχο το συντομότερο δυνατό.
Εντάξει.
Το έχεις δει αυτό;
- Τι; - Μπορώ να...
- Σε πειράζει; - Όχι.
Κοίτα.
Δεν παίζει.
- Είναι τρελό. - Τρελό!
Σου θυμίζουν κάτι;
Όχι, δεν τα έχω δει.
"Σάντα Πάου, ένα χωριουδάκι στα Πυρηναία,
όπου συναντιούνται τρεις χώρες.
Αν πάρεις λάθος μονοπάτι, θα το χάσεις
και θα μετανιώνεις μια ζωή.
Ήρθα τον Απρίλη, για τις γιορτές τους.
Καλωσορίζουν τη Σάντα ντε λα Πριμαβέρα,
την Αγία της Άνοιξης".
"Είμαι εδώ έξι ημέρες και δεν έχουν πάψει να χορεύουν.
Το κάνουν αιώνες αυτό. Έχουν διατηρήσει την πίστη
ότι η άνοιξη θα 'ρθει, ότι η ζωή θα συνεχιστεί.
Χορεύουν μπροστά στον θάνατο.
Δεν ξέρω πότε θα σταματήσουν. Ίσως δεν σταματήσω ούτε εγώ".
Να γίνεται ακόμη η γιορτή;
Δεν ξέρω. Πού είναι;
Το Σάντα Πάου.
Δεν ξέρω.
Ας τα φυλάξουμε αυτά.
Πάρ' τα εσύ.
Κράτα τα.
Ο Ράσελ θα ήθελε να τα πάρεις.
Σ' αγαπώ.
Κι εγώ. Δεν το έλεγα πρώτη.
Γεια!
Κοίτα!
Αν βλέπεις πέρα απ' τον πύργο, αυτό είναι το Κολοσσαίο.
Χρειάζεσαι κάτι από μένα; Έκλεισες πτήση;
Προλαβαίνω να τακτοποιηθώ στο νέο σπίτι και...
να πιάσω δουλειά την επόμενη Δευτέρα.
Ξέρεις ότι έχεις λιγότερο από μία βδομάδα;
Ήθελα να σε πάρω, επίσης...
και να σου πω
ότι γνώρισα κάποιον.
Γνώρισες κάποιον;
Πώς τον λένε; Από πού είναι;
Τον λένε Τζακ.
Απ' τη Νέα Ζηλανδία.
Τι δουλειά κάνει;
Για κάποιο διάστημα...
ακολουθεί το ημερολόγιο του προπάππου του στην Ευρώπη.
Ακολουθεί ένα ημερολόγιο; Γιατί;
Βασικά...
ο προπάππους του πολέμησε στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Και για να τιμήσει τη μνήμη του,
ο Τζακ ακολουθεί τα χνάρια του.
Είναι πολύ όμορφη ιστορία
και, δεν ξέρω, μπορεί να γράψει βιβλίο ή...
- Χέδερ. - Σ' αφήνω.
- Σ' αγαπώ. Γεια. - Γεια.
Μεγάλος περίπατος.
- Χάθηκα. - Ναι;
Ώστε θα γράψω βιβλίο;
Θα...
Θα σου το ανέφερα.
- Ναι; - Ναι. Σκέφτηκα ότι...
Θα έδινε κάποιο νόημα σ' αυτό που κάνω;
Όχι. Αυτό που κάνεις έχει νόημα.
Απλώς έλεγα ότι είναι μια τόσο όμορφη εμπειρία
αυτό που κάνεις...
Δεν είναι κάτι που χρειάζομαι.
Εντάξει.
Τι χρειάζεσαι;
Τίποτα.
Τα έχω όλα εδώ.
Ναι, αλλά το εδώ τελειώνει.
Εγώ θα πάω στη Νέα Υόρκη, και δεν έχουμε συζητήσει...
πώς νιώθεις ή τι σκέφτεσαι.
Σκέφτομαι να εκμεταλλευτούμε κάθε μέρα μέχρι να φύγεις.
Μέχρι να φύγω, και μετά;
Δεν ξέρω.
Δεν ξέρεις;
Ξέρω ότι δεν κάνεις σχέδια,
γίνεσαι απόμακρος κάθε φορά που δείχνω ενδιαφέρον για το μέλλον μου.
Αλλά κάνεις και πομπώδεις δηλώσεις
για το πώς το σύμπαν συνωμοτεί ώστε να μας δώσει αυτό που θέλουμε.
Γιατί κάθε φορά που αναφέρω το παραμικρό για το μέλλον γίνεσαι απόμακρος;
Δεν έχει νόημα να το συζητάμε.
Τι εννοείς, δεν έχει νόημα να το συζητάμε;
- Για την καριέρα σου πρόκειται ή... - Όχι. Για όλα.
Για το τι κάνουμε παρακάτω.
Συγγνώμη αν σε ενόχλησε αυτό με την ιστορία,
αλλά τι θες να πω στον μπαμπά μου;
Είναι ένας άνθρωπος που δουλεύει απ' τα 16 του,
και με ρωτάει για έναν νέο
που περιπλανιέται μ' ένα ημερολόγιο.
Επινόησα το βιβλίο,
γιατί ακούγεται καλύτερο απ' το "Δεν ξέρω, μπαμπά,
είναι ένας μυστήριος τύπος που γνώρισα στο τρένο,
φοράει ρολόι των 10.000 δολαρίων και θεωρεί ντεμοντέ τη δουλειά".
Το αγόρασα δέκα δολ. από πλανόδιο τη μέρα που παραιτήθηκα.
Μου θυμίζει τι είναι αληθινό και τι μπούρδες.
Μάλιστα. Τότε, σε ρωτάω αν αυτό είναι αληθινό ή μπούρδες.
Αληθινό, φυσικά. Μη λες ανοησίες.
Όλο αποφεύγεις την ερώτηση.
- Τι θες να πω, Χέδερ; - Ίσως... Δεν ξέρω.
"Με σκοτώνει που τελειώνει το ταξίδι μας.
Να κανονίσουμε να βρεθούμε το συντομότερο,
γιατί η σκέψη ότι δεν θα σε βλέπω
ή ότι θα είμαι σε άλλη ήπειρο είναι αβάσταχτη";
Ή μόνο εγώ το νιώθω;
Χέδερ, δεν ξέρω τι θα γίνει στο μέλλον και δεν με πειράζει.
Μα δεν είμαι παγίδα, ένα αδιέξοδο που πρέπει ν' αποφύγεις!
- Ποτέ δεν είπα ψέματα. - Δεν λέω αυτό!
- Μα σου είπα... - Δεν είπα αυτό!
Σου είπα εξαρχής ότι δεν ζω στο μέλλον
και προτιμώ να μην κάνω σχέδια.
Το ξέρω, αλλά εγώ κάνω.
Μ' αρέσουν τα σχέδια. Τα χρειάζομαι.
Και νιώθω ότι κάποιος που δεν έχει σχέδια ή κάπου να πάει
θα μπορούσε έστω να μπει στο αεροπλάνο μαζί μου.
Δεν έχω απάντηση τώρα.
- Έλα μαζί μου. - Δεν μπορώ... Δεν...
Δεν ξέρω τι να σου πω, Χέδερ.
Δεν μου λες τίποτα τώρα.
Δεν μπορώ να το συζητήσω τώρα.
Τζακ.
Τι δεν μπορείς να το συζητήσεις;
- Πού πας; - Μια βόλτα.
Πιστεύεις σε Παράδεισο και Κόλαση;
Δεν νομίζω ότι πιστεύω σε Παράδεισο ή Κόλαση.
Θέλω να πιστεύω
ότι αυτό εδώ έχουμε μόνο.
- Ναι. - Αυτήν τη σύντομη ζωή.
Κι αυτό είναι το όμορφο, ότι έχεις επιλογή.
Αποφασίζουμε ποιοι θα γίνουμε κάθε στιγμή.
Και δεν αποφασίζουμε εμείς ποια στιγμή είναι
τέλεια και ποια δεν είναι.
Τα πιο όμορφα πράγματα προκύπτουν από συνταρακτικές απώλειες.
Δεν σημαίνει ότι δεν είναι δύσκολο.
Πιστεύεις σε προηγούμενες ζωές;
Ναι.
100%, ναι.
Έχουμε ξανασυναντηθεί;
Ναι, 100%.
Αρχίζω να μην...
πιστεύω σε συμπτώσεις.
ΒΡΕΙΤΕ ΤΗΝ ΠΤΗΣΗ ΣΑΣ ΡΩΜΗ ΓΙΑ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
Θα έρθω μαζί σου.
Έβγαλα εισιτήριο.
"Έσκαβαν σε χώμα που είχε σκαφτεί και πριν,
που θα σκαφτεί και μετά.
Τα δέντρα θα μεγαλώσουν,
οι άνθρωποι θα πεθάνουν,
τα παιδιά τους θα μαζέψουν κι αυτά ελιές κάποτε.
Φυτέψαμε 19 δέντρα πριν δύσει ο ήλιος.
Ό,τι και να μου συμβεί, είμαι στο χώμα τους.
Στην ιστορία των εγγονιών τους".
Σ' αυτόν τον ελαιώνα βοήθησε ο Ράσελ;
Δεν ξέρω. Μπορεί.
Ίσως μπορέσουμε να ξανάρθουμε σ' αυτό το δέντρο σε μια άλλη ζωή.
Εντάξει. Τι να πω;
Γλύκα είναι.
Δώσ' μου να βγάλω μια φωτογραφία.
- Τι θα κάνεις; - Μην τρελαίνεσαι.
- Έχουμε οκτώ δεύτερα. - Τι κάνουμε;
Κάτσε, τι κάνουμε;
Χαζό είναι.
- Τι; - Με αγχώνουν τρομερά.
Εδώ δρ Ντονάτο από την Ογκολογική Κλινική Ρώμης.
Βγήκαν οι εξετάσεις σας. Πρέπει να μου τηλεφωνήσετε.
- Θα κάνουμε μπάρμπεκιου. - Το συντομότερο.
Να συζητήσουμε ημερομηνίες για την πτήση.
Τζακ!
Τι κάνεις;
- Θες έναν καφέ; - Χαζούλη. Ναι.
Σε λίγο,
αρχίζει η προεπιβίβαση της πτήσης 2463...
Ξεκινά η επιβίβαση ατόμων που χρειάζονται βοήθεια...
Πάω στην τουαλέτα.
- ...και επιβατών με παιδιά. - Καλά.
Είμαστε στο γκρουπ πέντε.
Έχεις λίγο χρόνο.
Ναι.
- Δεν αφήνεις τα πράγματα; - Έχω συνηθίσει το βάρος.
Εντάξει.
- Ήταν πολύ ωραίο ταξίδι. - Ναι.
Ισχύει.
Όλες οι στιγμές του, υπέροχες.
- Έτσι; - Οι καλύτερες.
Πολύ ωραίο.
Θέλω να δω πολλά ακόμη όμως.
Θα ξανάρθουμε.
Ναι.
Πάντα έτσι κάνεις όταν κατουριέσαι;
Πήγαινε γρήγορα. Μην αργήσεις.
- Εντάξει. - Εντάξει.
Αρχίζει η επιβίβαση της πρώτης ζώνης.
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ JFK
ΕΪΜΙ ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ, ΕΡΩΤΙΑΡΑ!
ΚΟΝΙ - ΝΑ ΔΩ ΑΝ ΘΑ ΚΟΙΜΗΘΕΙ ΣΤΑ ΝΤΟΥΛΑΠΙΑ ΤΟΥ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟΥ.
Συνεχίζουμε την επιβίβαση της πτήσης 2463 για JFK.
ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ;
Επιβίβαση της ζώνης δύο.
ΟΛΟΙ ΚΑΝΟΥΝ ΟΥΡΑ
Επιβίβαση της ζώνης τρία.
- Όλοι οι επιβάτες της πτήσης 2463... - Τζακ;
Γεια σας. Ψάχνω τον φίλο μου.
Μα εκείνος...
Γαμώτο. Χίλια συγγνώμη. Εντάξει.
ΜΠΑΜΠΑΣ ΕΠΙΒΙΒΑΣΤΗΚΕΣ; ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ, ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ
Συγγνώμη. Με συγχωρείτε.
Τελευταία αναγγελία για την πτήση 2463 για Νέα Υόρκη JFK.
Όλοι οι επιβάτες πρέπει να επιβιβαστούν καθώς σύντομα θα κλείσουν οι πόρτες.
- Γεια σας. - Γεια.
Γεια σας. Ταξιδεύω με κάποιον
και δεν τον βρίσκω.
Μπορείτε να μου πείτε αν επιβιβάστηκε;
Λυπάμαι, αναχωρούμε σε λίγο.
Πρέπει να επιβιβαστείτε για να δείτε.
Μήπως μπορείτε να μου πείτε αν επιβιβάστηκε
- ο διπλανός μου; - Διαβατήριο και εισιτήριο.
Ευχαριστώ.
Εντάξει.
- Είναι γεμάτη η πτήση; - Ναι.
Εντάξει.
ΛΥΠΑΜΑΙ ΠΟΛΥ
ΤΙ ΕΓΙΝΕ, ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ; ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΟΘΗΚΕ
Άλλη μια εορταστική ατραξιόν που ανοίγει σήμερα
είναι τρεις εβδομάδες εκδηλώσεων στο Φλατάιρον,
ξεκινώντας με μια άψογη εγκατάσταση...
Γεια!
Γεια σου, αγάπη μου!
Κάτσε. Δεν είχες καθόλου νέα του;
- Καθόλου. - Καθόλου;
- Τίποτα. - Τίποτα.
Όχι μετά το "Λυπάμαι πολύ".
Και μετά, σίγουρα με μπλόκαρε.
- Όχι. - Ναι, το τελευταίο...
Είναι κυριολεκτικά κουράδας.
- Λυπάμαι πολύ. Όχι! - Περίμενε.
Περίμενε, ακούστε με.
- Άσ' την. - Αφού είπε "Λυπάμαι πολύ",
δεν πήγε το μήνυμα. Με μπλόκαρε.
Δηλαδή, εξαφανίζεται
μετά από ένα θυελλώδες ταξίδι,
όπου σου λέει ότι σ' αγαπάει,
και ξαφνικά εξαφανίζεται για πάντα;
Συγγνώμη. Ο κος Τζακ να πάρει την ηλίθια προφορά του και την κατήφειά του
και να ξαναχωθεί στην τρύπα του.
Αξίζεις κάτι 1.000% καλύτερο.
Τελείως ξεφτίλα.
- Δεν είναι! Αγένεια είναι. - Όχι ξεφτίλα.
- Συμφωνώ ότι αξίζεις κάτι καλύτερο. - Πες τα!
Μέσα σ' όλα, αυτό που με μπερδεύει
είναι γιατί δεν είπε κάτι.
- Οτιδήποτε. - Άκου.
Ούτε ο Ρέιφ έχει νέα.
- Τι; - Τίποτα.
- Αλήθεια; - Κουλό;
- Τίποτα απ' τον Τζακ. Από πότε; - Λέει ότι είναι...
Καμία επαφή έναν ολόκληρο μήνα, πολύ ασυνήθιστο για τον Τζακ.
Περιμένετε.
Αν είναι στην προστασία μαρτύρων;
Έιμι.
Σοβαρολογώ.
Αν φτάνοντας στο αεροδρόμιο, είδε το παλιό αφεντικό του τον μαφιόζο
και σκέφτηκε "Θα με πιάσει";
Οπότε, άλλαξε ζωή και ταυτότητα στην προστασία μαρτύρων.
Αυτό θα εξηγούσε την εξαφάνιση.
- Σίγουρα... - Έλεος!
Πιο καλό απ' το "Εξαφανίστηκε αυτός που γνώρισα".
Πραγματικά το πιστεύω, γιατί δεν ήταν...
Ειλικρινά, δεν θα ήταν καλός στη μαφία.
Θα ήταν μόνο επειδή δεν έχει φωτογένεια.
- Για κάτσε. - Κάτσε.
- Τώρα βγάζει νόημα. - Βγάζει νόημα. Και μετά...
- Βασικά, συνεχίστε. - Το πας καλά.
Ήταν στη μαφία, δεν ήταν καλός, τα παράτησε
και μπήκε στην προστασία μαρτύρων.
Στήριξε τις αυταπάτες μου.
- Ευχαρίστως. - Αγαπώ το μυαλό σου.
Κι εγώ το αγαπώ.
Σας ευχαριστώ όλους γι' αυτό.
Έχουμε γιορτές την άλλη βδομάδα.
Ας φορτσάρουμε.
Νομίζω πως όλα είναι μια χαρά.
Έχουμε μία σημείωση στη σελίδα τρία,
Καλά Χριστούγεννα απ' το Τέξας. Μόλις γύρισα.
Η οικογένεια, καλά.
- Να τη! - Γεια!
Γεια σου, γιαγιά! Τι κάνεις;
Πετσί και κόκαλο έγινες!
Χαιρετίσματα απ' τον μπαμπά και τη γιαγιά.
Έλα μου δω!
- Μου έλειψες τρομερά! - Για να σε δω.
- Βοήθα με το χοιρομέρι. - Ναι.
- Δεν μπορώ χωρίς εσένα. - Όχι βέβαια.
- Έχεις μπίρα; - Εννοείται.
Και σας αγαπώ. Καλά Χριστούγεννα.
Για πες.
Τι σε τρώει;
Όταν έφυγε η μαμά,
πώς το...
Πώς το διαχειρίστηκες;
Ήξερα ότι δεν έφταιγα εγώ
ούτε κι εσύ.
Δες μας!
Είμαστε σκέτη γλύκα.
Ποτέ δεν κατάλαβα τη μαμά σου.
Άνετα θα τη μισούσα
που μας άφησε,
που άφησε εσένα.
Άνετα θα την αγαπούσα που μου χάρισε εσένα.
Που μου χάρισε αυτήν την άμεση σχέση με το καλύτερο κορίτσι στον κόσμο.
Μα, πίστεψέ με, μωρό μου, πέρασα πολλά χρόνια,
χαράμισα πολλά χρόνια, με το μίσος.
Παρομοίως.
Χέδερ, μωρό μου.
Έχεις μια υπέροχη ζωή.
Καλύτερη απ' ό,τι ονειρεύτηκα εγώ.
Έχεις σπουδαία μόρφωση, φοβερή δουλειά.
Λαμπρό μέλλον.
Μη σου τα στερήσει εκείνο το αγόρι.
- Ακούς; - Όχι.
Δεν θα τον αφήσω.
Πάω να βοηθήσω τη γιαγιά.
Τι γλυκούλι δωμάτιο!
- Δες την Κόνι που είναι σαν τρελή! - Δες την.
Θα γίνει έξαλλη που τις έχεις ακόμη.
- Είπε να τις κάψουμε. - Γι' αυτό τις κράτησα.
Συζητάμε πολύ σοβαρά πράγματα.
- Μελλοντικά; - Το μέλλον.
Σοβαρά πράγματα,
όπως πού θα θέλαμε να ζήσουμε.
Θεέ μου. Λες να σου κάνει πρόταση;
Θα δεχόσουν;
Ναι, θα έλεγα ναι!
Αλλά...
Μάλλον έχω μπερδευτεί.
Ναι; Για τι πράγμα;
Πάντα έβρισκα παρηγοριά
στο σχέδιο.
- Και... - Ποιο σχέδιο;
Το...
Το δικό μου σχέδιο, πώς πρέπει να πάνε τα πράγματα.
Πάντα υπάρχει ένας τύπος.
Σπουδάζεις, παίρνεις πτυχίο, βρίσκεις δουλειά,
γνωρίζεις κάποιον, άρα είσαι ολοκληρωμένος.
Κι είμαι ευγνώμων, αλλά...
Δεν...
Δεν ξέρω αν θέλω πια τη Νέα Υόρκη
ούτε κι αυτήν τη δουλειά.
- Γαμώτο, σοβαρή απόφαση. - Το ξέρω.
Γιατί το κάνεις αν δεν το θες;
Γιατί δεν...
Δεν θέλω να σ' απογοητεύσω.
Και...
Δεν μ' απογοητεύεις.
Θα μ' απογοήτευες μόνο αν έκανες κάτι που δεν ήθελες.
Ποτέ δεν κατάλαβα τι την ήθελες την τράπεζα.
Καταλαβαίνω τα λεφτά,
μα πρέπει να κάνεις κάτι που αγαπάς ή έστω σ' αρέσει.
Δεν νομίζω ότι το αγαπώ ή μ' αρέσει.
Άδικο έχεις;
Καταλαβαίνω. Είσαι νέα.
Μια ολόκληρη ζωή θα παίρνεις τέτοιες αποφάσεις.
Αυτό είναι το θέμα.
Είναι η πρώτη φορά που κάνω αυτήν την ερώτηση μέσα μου.
Και νομίζω πως όταν ήμουν μαζί του...
Δεν σκεφτόμουν τι περιμένω από εμένα.
Δεν σκεφτόμουν πού έπρεπε να πάω,
ποια έπρεπε να είμαι,
τι έπρεπε να κάνω.
Ήμουν απλώς εκεί μαζί του.
Ελευθερία λέγεται. Ένιωθες ελεύθερη.
Ναι, και μου λείπει.
Θα το ξαναβρείς, μωρό μου.
Σίγουρα, όμως, όχι σε μια τράπεζα.
Δεν προσπαθώ να πω ότι δεν έζησες μια υπέροχη εμπειρία μαζί του.
Βασικά, το αντίθετο λέω. Σου έδωσε κάτι.
Σου έδωσε κάτι ν' αγωνίζεσαι.
Ένα συναίσθημα.
Έτσι νομίζω κι εγώ.
Αυτό είναι πολύ μεγάλο δώρο.
- Σ' αγαπώ. - Κι εγώ. Χαίρομαι που γύρισα.
ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΛΥΣΩ ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗΣ ΣΟΥ,
ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΒΓΑΖΩ ΑΚΡΗ.
ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΣΕ ΑΦΗΣΩ ΠΙΣΩ.
ΟΠΟΥ ΚΙ ΑΝ ΕΙΣΑΙ. ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ.
ΕΪΜΙ ΤΟ ΗΞΕΡΑ! ΠΟΤΕ ΕΙΝΑΙ Ο ΓΑΜΟΣ
ΚΟΝΙ - ΛΕΜΕ ΑΝΟΙΞΗ. ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ, ΟΠΟΥ ΑΡΧΙΣΑΝ ΟΛΑ.
ΦΥΣΙΚΑ! ΜΕΣΑ! ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ, Σ' ΑΓΑΠΑΜΕ!
Θεέ μου.
- Χέδερ; - Γεια.
Είδες τα παπούτσια μου;
Ναι, εκεί.
Κάνε γρήγορα. Περιμένει. Άντε.
Καλά.
Σας ανακηρύσσω ανδρόγυνο.
- Θεέ μου! - Να ζήσετε.
Η γυναίκα μου.
Πήρες την καλύτερη.
- Ναι, το ξέρω. - Στον κόσμο.
Ώστε, τίποτα;
Ούτε λέξη;
Ξέρεις;
Έλα μαζί μου.
Εντάξει.
Δεν απάντησε στην πρόσκληση.
Μου έστειλε μόνο ένα δώρο...
κι αυτό.
Για σένα.
Δεν το έχω διαβάσει. Κι η Κόνι δεν ξέρει τίποτα.
Μα είπε να το δώσω μόνο σ' εσένα, αν ρωτούσες γι' αυτόν.
Οπότε...
Εντάξει.
- Θα είμαι έξω αν με θες. - Εντάξει.
Χέδερ...
Ξέρω ότι ήταν ασυγχώρητο που εξαφανίστηκα στο αεροδρόμιο.
Όταν σε είδα να επιβιβάζεσαι μόνη ήταν ό,τι δυσκολότερο.
Μα εκείνη τη στιγμή, ένιωσα ότι δεν είχα επιλογή.
Δεν σου είπα πόσο άρρωστος ήμουν,
πόσο φοβόμουν μη γυρίσει ο καρκίνος.
Και ξαφνικά, γύρισε.
Ξαφνικά, το μέλλον μου, αβέβαιο.
Μα ήμουν σίγουρος για ένα πράγμα.
Δεν θα ζητούσα να με δεις να πεθαίνω.
Έπρεπε να φύγω. Να ελπίζω ότι θα με μισούσες.
Ότι θα έβρισκες την ευτυχία που αξίζεις.
Μου λείπεις.
Σε σκέφτομαι όλο και περισσότερο με τον καιρό.
Οι δυο βδομάδες μας έγιναν η αγαπημένη μου ταινία.
Παίζει αδιάκοπα στο κεφάλι μου,
ελπίζοντας να μην ξεθωριάσει.
Όλα μου τα ταξίδια, οι φιλοσοφίες μου, οι σπουδαίες ιδέες...
Ξέρω πλέον ότι δεν ακολουθούσα το ημερολόγιο.
Απέφευγα την αλήθεια.
Το ημερολόγιο δεν ήταν βιβλίο αυτοβοήθειας ή οδηγός ολοκλήρωσης.
Ήταν ένας χάρτης που με οδήγησε σ' εσένα.
Το έχω ακόμη μαζί μου, μα το διαβάζω αλλιώτικα πια.
Αφού σε βρήκα, άξιζε κάθε στιγμή του ταξιδιού.
Μου έχει δώσει δύναμη να αντιμετωπίσω ό,τι έρχεται.
Η αγάπη μάς κάνει να χορεύουμε μπροστά στον θάνατο.
"Χορεύουν μπροστά στον θάνατο".
"Δεν ξέρω αν θα σταματήσουν.
Ίσως δεν σταματήσω ούτε εγώ".
ΣΑΝΤΑ ΠΑΟΥ
- Πρέπει να πάω. - Λες να είναι εκεί;
Δεν ξέρω.
Μα πρέπει να πάω.
Πρέπει να ελπίζω.
Δεν ξέρω!
- Σ' αγαπώ πολύ. - Σ' αγαπώ.
- Να ζήσετε. - Ευχαριστώ.
Πήγαινε.
Ναι, αγάπη μου, πρέπει να πας. Τώρα αμέσως. Πήγαινε.
Γεια.
Πώς με βρήκες;
Θυμήθηκα τη γιορτή.
"Χορεύουν μπροστά στον θάνατο";
Χέδερ, δεν μπορώ να σου προσφέρω ένα μέλλον.
Δεν το χρειάζομαι.
Θυμάσαι τι μου είπες;
"Αν το σκεφτείς,
είναι δικό σου".
Είμαι εδώ τώρα, και σ' αγαπώ.
Και θέλω να χορέψω.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
Ο ΧΑΡΤΗΣ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ Σ' ΕΣΕΝΑ
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου
Επιμέλεια Ντέση Βερβενιώτου