Downloaded from YTS.LT
Official YIFY movies site: YTS.LT
ทุกที่ต่างมีการฉลองเทศกาลคริสต์มาส ที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง
แต่ไม่มีที่ไหนเหมือนกับนิวยอร์ก
คุณจะหลุดไปอีกโลกหนึ่งเลย คุณจะอยู่ในโลกของต้นไม้
ตอนพลิกตัวลุกจากเตียง ผมก็เจอเข็มสนอยู่บนที่นอน
จํานวนคนบนหนึ่งช่วงถนนของนิวยอร์ก ยังมากกว่าคนในรัฐเวอร์มอนต์เสียอีก
มันคือการแลกเปลี่ยนพลังงาน
เรามีต้นคริสต์มาสกลางจัตุรัสร็อกกี้เฟลเลอร์ มีคณะเต้นร็อกเก็ตส์
ไม่มีอะไรมาสู้กระจกหน้าร้านค้า บนถนนสายที่ห้าได้
เสียงเพลงดังก้องไปทั่ว
ฉันรักสีสันภายในเมือง ฉันรักเสียงอื้ออึง รักความวุ่นวาย
ผมชอบเวลาที่คริสต์มาสในนิวยอร์ก ได้อยู่บนภาพยนตร์
กลับเจอร์ซีย์ไปซะ ไอ้งี่เง่า
คริสต์มาสจะยังไม่เริ่มต้นขึ้น จนกว่าคนขายต้นคริสต์มาสจะไปถึง
นิวยอร์กน่าจะเป็นที่ที่ขายต้นคริสต์มาส ที่ยากที่สุดเลยก็ว่าได้
คนไม่ค่อยรู้กันหรอกว่า แผงลอยที่ตั้งอยู่เยอะแยะเนี่ย
เป็นของคนกลุ่มเล็กๆ เหล่านี้
ผมชื่อเกรกอรี่ วอลช์
- เฮเธอร์ เนวิลล์ - จอร์จ สมิธ
ฉันซิรี แนช
ฉันเจน วอเตอร์แมน
และผมจอร์จ แนช
เราคือครอบครัวทั้งห้า แห่งเทศกาลคริสต์มาส
มันเป็นธุรกิจที่น่ากลัวมาก
เราต้องทําเงินให้ได้ เกินครึ่งล้านดอลลาร์ถึงจะคุ้มทุน
คุณต้องยัดงานของทั้งปี มาไว้ในหนึ่งเดือน
เป็นการเดิมพันที่โคตรสูงเลย
ผมไม่กังวลหรอกครับ
ผมลงแข่งเพื่อให้ชนะเท่านั้น
เราเป็นเพื่อนคู่แค้นค่ะ
ผมว่าเราควรมาร่วมมือกัน
- ไม่รู้สิ - ต้นนี้สวยมาก
ทุกคนที่ทําธุรกิจต้นไม้ ในระดับหนึ่งนะ
ต้องคิดถึงตัวเองก่อนทั้งนั้น
มันเป็นความสัมพันธ์ตามฤดูต้นไม้
ยากหน่อยนะ ถ้าใครจะมาแข่งกับผม
ฉันคิดว่าเรามีตัวเลือกที่หลากหลายที่สุด
ผมไม่เป็นรองใครทั้งสิ้น
ผมเอ่ยคําอธิษฐานที่ข้างหูพระองค์ ช่วยดลให้ปีนี้เป็นปีที่ดี
หวังว่าปีนี้เสื้อของฉันจะอยู่รอดไปจนจบได้นะ
โฮ่ โฮ่ โฮ่ สุขสันต์วันคริสต์มาส
ผมยุ่งไหมครับ ช่างแต่งหน้าอยู่ไหน
เอาละ
ฉันจะขยับเก้าอี้สักนิดนะ
- อย่านะ - ไม่เหรอ ไม่ทําก็ได้
ใจเย็นนะทุกคน
ปกติแล้วผมต้องกินนมกับคุกกี้ แต่วันนี้ขอเป็นน้ําแล้วกัน
นักค้าความสุขสันต์
ต้นคริสต์มาสทุกต้นที่ขายในอเมริกา ถูกปลูกขึ้นมาในไร่
พวกมันเติบโตขึ้นจากต้นอ่อน
เจ้าจิ๋วพวกนี้จะโตขึ้น
จากนั้นจะถูกย้ายไปอยู่ในกระถางเล็กอีกใบ
แล้วก็ย้ายไปอยู่อีกใบ
เมื่อถึงเวลาที่ต้องนําพวกมันลงดิน ก็จะสูงกันประมาณนี้ได้
และจะมีอายุประมาณสามปีแล้ว
จากนั้นพวกมันก็จะสูงขึ้นปีละหนึ่งฟุต
พวกเขาจะแต่งกิ่งกันปีละครั้ง
ต้องเอาไม้ไปดามไว้ให้พวกมันตั้งตรงขึ้น
พวกเขาจะตัดมัน เอามามัดรวมกัน
แล้วก็จะส่งพวกมันมาให้ผม
ผมชื่อเกรกอรี่ วอลช์ และผมเป็นผู้บริหารเกร็กส์ทรีส์
เราเปิดทําการมา 38 ปีแล้ว
ถ้าคุณจะดําเนินชีวิตด้วยสิ่งนี้ ทําการค้ากับต้นไม้เนี่ย
เป็นไปได้มากที่ คุณควรจะทําอย่างอื่นควบไปด้วย
เพราะคุณเลี้ยงชีพด้วยต้นไม้อย่างเดียวไม่ได้
เรามีดอกลิลี่ด้วย
ดูดอกลิลี่พวกนี้สิ
คุณก็คงอยากได้รับลิลี่พวกนี้ ในวันวาเลนไทน์ใช่ไหม
ขอต้อนรับสู่เกร็กส์โรสเซส
มันก็คือเกร็กส์ทรีส์ แต่ตอนนี้เป็นเกร็กส์โรสเซส โฮ่!
ไม่ "โฮ่" สิ
เข้ามาเลยจ้ะที่รัก
ลิตเติลเกร็กอยากออกโทรทัศน์...
ไปไหนแล้วล่ะ
เมื่อกี้ยังอยู่ตรงนี้เลย หายตัวไปเหรอ
นั่นคือลิตเติลเกร็กครับ
ผมเป็นชายหนุ่มที่มุ่งมั่นจะหาเงินมาตลอดครับ
ผมทํางานในร้านขายลูกอมตอนอายุเจ็ดขวบ
จากนั้นก็ไปทํางานร้านพิซซ่า ตอนอายุแค่ 12 ปี
และเริ่มทําธุรกิจขายต้นไม้นี้ ตอนผมอายุ 21 ปี
ผมมีแผงขายฟักทองอยู่หกที่
มีใครเคยเห็นแผงขายฟักทอง ที่สวยไปกว่านี้ไหม
จากนั้นเราก็จะขายของวันแม่
ขนาดล่วงเข้าวันแม่มานานขนาดนี้ ช่อดอกไม้ยังงามอยู่เลย
เกร็ก ได้โทรหาแม่หรือยัง
- ยังครับ - โทรตอนนี้เลย โทรออกกล้องเลยนะ
โทรหาแม่เดี๋ยวนี้เลย
พ่อกับลูกชาย โฮ่ โฮ่ โฮ่
ผมยังไม่เคยได้รับ รอยยิ้มแบบนี้มาก่อนในชีวิตเลยนะ
บางครั้งผมต้องจ้างเขา 50 ดอลลาร์ เพื่อให้ยิ้มหน้าหอไอเฟล
"นี่หอไอเฟลเลยนะเกร็ก เดี๋ยวพ่อให้ 50 ดอลลาร์ ยิ้มให้พ่อหน่อย"
พ่อแค่ไม่ยอมรับยิ้มแบบอื่นของผม
ผมมีลูกชายหนึ่งคน
เขาชื่อเกร็กเหมือนกัน
เขาคือลิตเติลเกร็ก แม้จะตัวสูง 195 เซนติเมตรก็ตาม
ผมคือบิ๊กเกร็กที่ตัวหดลงเรื่อยๆ เขาอยากเรียกผมว่าตาแก่เกร็ก
แต่ผมไม่ให้ทําอย่างนั้นหรอก
ทําไมกัน
ผมอายุ 20 ช่วยที่บ้านมาประมาณ 20 ปีได้แล้ว
ผมอยู่ที่แผงมาตั้งแต่เด็ก
ถ้าไม่ได้ไปพร้อมกับพ่อ ก็ไปช่วยในวันสุดสัปดาห์
ผมไม่รู้ว่าจะมีใครมาทําธุรกิจต้นไม้
โดยไม่มีครอบครัวหรือใครมาช่วยเลย
เขามาเป็นเงาของผม ในตําแหน่งหัวหน้าน้อย
นั่นเป็นชื่อของเขาอยู่หลายปีเลย
และเขาก็จะรับช่วงกิจการไปในที่สุด
คุณคิดว่าลิตเติลเกร็ก พร้อมจะดูแลธุรกิจหรือยัง
ผมไม่พร้อมจนอายุประมาณ 45 ได้
ฉะนั้นผมจึงอยากจะบอกว่า ผมไม่คิดว่าเขารู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ต้นคริสต์มาสจิ๋วนี่
ผมเติบโตในนิวยอร์ก เมื่อก่อนเราเป็นนักหาเงิน
ตอนนี้เราก็คือพ่อค้าเร่ตามเทศกาลน่ะ
ยี่สิบๆ
- ยี่สิบห้า - ยี่สิบห้า
ผมพบคนขายต้นไม้ครั้งแรก ตอนอายุสิบหรือ 12 ปีนี่แหละ
เด็กคนนี้เดินผ่านผมทุกวัน ทั้งที่ยังอยู่ในระหว่างชั่วโมงเรียน
วันหนึ่งผมเลยถามว่า "นายทําอะไรอยู่"
เขาตอบผมว่าเขาคือนักหาเงินเหมือนกัน
ขอเวลาแป๊บนะครับ ผมเพิ่งขายเครื่องประดับได้
นักธุรกิจไม่เคยหยุดพัก
- ฉันเจอนายบนถนน - อะไรนะ
ฉันเจอนายบนถนน ฉันเก็บนายมาดูแล
- ฉันเก็บนายมาและช่วยให้นายได้เริ่มธุรกิจ - ไม่จริงเลย
เขาทํางานให้ผมอยู่ไม่กี่ปี เราเกือบฆ่ากันตาย
888 ชนะอีกแล้วครับ
ผมบอกเกร็กว่า "นายรู้อยู่แก่ใจว่าฉันเจ๋งกว่า"
ผมบอกว่า "ขนาดแค่ชื่อของฉัน จอร์จ
ยังมีตัวอักษรทุกตัวในชื่อของนาย แถมยังมากกว่านั้นอีกด้วย"
ทําไมคนต้องยอมรับสิ่งที่ด้อยกว่า ถ้าเขาสามารถได้ของที่ดีที่สุด
เขาไม่ได้มีเงินอย่างที่คุณคิดหรอกนะ
นายรู้ได้ไง
ฉันรู้จักคนที่รู้จักคนที่รู้ปัญหานี้อยู่
ผมมีธุรกิจอยู่หลายอย่าง
ที่โลกฟักทองของจอร์จ เราดีกว่าของเกร็กแน่นอน
แต่ผมก็ยังขายสินค้าวันวาเลนไทน์ วันแม่ อีสเตอร์ และงานเฉลิมฉลองต่างๆ
คริสต์มาสเป็นเทศกาลที่ผมชอบที่สุด
ผมต้องการตําแหน่งที่ดีที่สุด ของต้นคริสต์มาสในแมนฮัตตัน
ซึ่งก็คือเอ็นวายซีทรีช็อป
คนชอบมาดู ผมไม่รู้ว่าทําไม
ไม่ว่าผมจะทําอะไร เขาก็มาดู
คู่แข่งต่างก็จ้องมองผม
เพราะผมจะติดตามกระแสดูว่ามีอะไรใหม่ๆ อะไรกําลังฮิต และต้องทํามันยังไง
ผมเกิดและโตที่บรุกลิน
ต้องพึ่งพาสวัสดิการเพราะยากจน
ในชีวิตไม่มีใครให้อะไรคุณทั้งนั้น
ถ้าคุณต้องการอะไรในชีวิต ก็ต้องลงมือไปคว้ามันมาให้ได้
และคุณก็ต้องพยายามอย่างหนัก เพื่ออะไรก็ตามที่ต้องการ
ว่าไง ทํางานอยู่หรือเปล่า ไมค์
ผมมีลูกค้าน่ะ เรียกพวกนั้นมาได้แล้ว เร็วเข้า
มีมี่อยู่ไหนเหรอ
ไปได้แล้ว ไปทํางานกันเถอะ
ผมเคยแต่งงาน เคยหย่า
จากนั้นก็ไปคบคนใหม่
เราคบกันอยู่สามหรือสี่ปีนี่แหละ
ตอนนั้นผมตั้งใจจะแต่งงานกับเธอ
เธอโกหกฉันอีกแล้วหรือเปล่า
ผมจับได้ว่าเธอนอกใจ แล้วจะให้ผมทํายังไง
ผมมีลูกที่แสนวิเศษสี่คน
อายุห้า แปด 13 และ 18 ปี
ผมเป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยว
โอ้โฮ
ตอนนี้ผมเลยหาเวลาว่างไม่ค่อยได้
บางทีผมอาจจะประกาศไว้ใต้ต้นไม้ว่า "โสด"
"คุณสามารถเดตกับคนขายต้นไม้ได้"
ว่าไงเด็กๆ ฉันรู้นะว่าพวกแกอยากได้อะไร
รู้นะว่าอยากได้อะไร
พวกมันแค่ชอบเงินของฉัน
- ฉันเจน วอเตอร์แมน - และผมจอร์จ จอร์จ แนช
พวกเราคืออัปทาวน์คริสต์มาสทรี
เราขายต้นไม้กันมากว่า 49 ปีแล้ว
คติพจน์ของบริษัทเราคือ...
ให้ฉันพูดเถอะ เพราะฉันเป็นคนคิดขึ้นมา
เธอเป็นคนคิดมันเอง
"ขายต้นไม้ห่านี่ไปซะ"
มาเร็วเด็กๆ
เจ้าพวกนี้เดินไปมาแบบนี้ทั้งวันแหละ
หลานๆ ทั้งเก้าคนของเราต่างก็มาช่วยกิจการเรา
ลูกๆ ของเราทุกคนก็เคยมาช่วยงาน สักครั้งหนึ่งเหมือนกัน
เหวี่ยงมันออกมาสิ ซิรี
หนูแค่ต้อง... มันทับกันอยู่น่ะ
เรียบร้อย
ฉันซิรี แนช ฉันดูแลอัปทาวน์คริสต์มาสทรีกับพ่อแม่
พวกเราถือว่าเป็นบ้านแรกๆ ในฮาร์เล็ม ที่อยู่ติดกับเซ็นทรัลพาร์ก
กลายเป็นว่าเขาไม่ค่อยสะอาดเท่าไหร่
- ดูซะก่อน ฉันสะอาดเอี่ยมอ่องนะ - สะอาดหมดจด
ถ้ามองดีๆ จะเห็นคราบสีเหลือง อยู่บนเสื้อพ่อเป็นแถบเลยนะ
ต้นไม้เป็นส่วนที่สําคัญของชีวิตฉันเลยค่ะ
มันหล่อหลอมทั้งครอบครัวของเรา
และในปีนี้ ฉันจะรับช่วงกิจการต่อค่ะ
อันนี้เป็นของลูกเป็ดที่ชอบมาอาศัยอยู่ที่นี่
แต่ตอนนี้ก็ไม่รู้สิ
พวกมันบินไปไหนสักที่ เป็นเรื่องธรรมดาเมื่อพวกมันโต
ทุกคนต่างเติบโตและย้ายออกไปในที่สุด
แม้กระทั่งคนขายต้นคริสต์มาสของเรา
เราอายุปาเข้าไป 70 กว่ากันแล้ว เราทํามันไปตลอดไม่ได้หรอก
ตรงนั้นยังมีเหลือให้แกอยู่นะ เวอร์จิเนีย
ซิรีเป็นคนที่มีทักษะในการทํามัน
และมีความมุ่งมั่นด้วย
เราจัดแผนดําเนินงานเป็นระยะเวลาห้าปีให้เธอ
เพื่อให้เธอได้เรียนรู้ทีละน้อย
จนกว่าเธอจะจัดการทุกอย่างได้เอง ถึงตรงนั้นเราค่อยถอยออกมา
มันเกิดขึ้นในตอนที่...
แม่จําไม่ได้แล้ว
มันเป็นช่วงที่ฉันเลิกยาค่ะ
ถ้าคุณค้นหาชื่อของฉัน จะมีสองสิ่งปรากฏขึ้นมา
ว่าฉันเป็นเจ้าของธุรกิจราคาหลายล้านดอลลาร์
กับเรื่องที่ฉันโดนจับข้อหาเฮโรอีน
- ลูกได้รับจ่ายยานี่ - ใช่แล้ว
ฉันเป็นหนึ่งในคนที่ได้รับจ่ายยา
ฉันเข้ารับการผ่าตัดมดลูกออก และก็เกิดปัญหาตามมามากมาย
ฉันตกเป็นหนึ่งในผู้เคราะห์ร้าย ของการสั่งจ่ายยาเกินขนาด
ฉันเป็นผู้เสพติดอยู่ประมาณสิบปีได้ และไม่มีใครรู้เรื่องนี้เลย
เธอยังมีฝาแฝด และลูกอ่อนที่ต้องเลี้ยงในขณะนั้นด้วย
- มันเป็นการผสมผสานที่แย่มาก - ใช่ เป็นการผสมผสานที่แย่
ฉันไม่รู้ว่าต้องทําตัวยังไงที่จะแสดงออกว่า
"ฉันต้องการความช่วยเหลือ ฉันรวบรวมสติตัวเองไม่ได้เลย"
คนที่เลิกเสพมันได้เนี่ย พวกเขาแข็งแกร่งมาก
หลังจากที่ฉันเลิกยาได้
ในตอนที่กําลังตัดสินใจว่าชีวิตนี้จะทําอะไรต่อดี
พ่อกับแม่ก็พูดขึ้นมาว่า "ทําไมลูกไม่ดูแลกิจการต่อซะเลย"
การไว้ใจส่งมอบสิ่งนี้ให้กับฉันเป็นเรื่องใหญ่มาก การที่พวกเขาแสดงออกว่า
"เราเชื่อใจลูก เราเชื่อใจ ที่จะส่งต่อสิ่งนี้ให้กับลูก มรดกชิ้นนี้"
"สิ่งที่พวกเราใช้เวลาสร้างมาร่วม 40 ปี"
บางครั้งพ่อแม่ก็ทําให้ฉันรู้สึกประสาทเสีย
- ไม่ได้นะ - ปล่อยมัน... อย่า!
- ปล่อยมันไว้พ่อ - วางมัน จอร์จ
วางไว้ก่อน ให้หนูทําเอง
แต่ถ้าไม่มีพวกเขา ฉันก็ไม่รู้เลยว่าจะทําอะไรได้
ไม่มีสักอย่าง ฉันไม่แม้แต่จะพูดถึงมันได้เลย เพราะฉันไม่รู้ว่าจะทําอะไรจริงๆ
ฉันเลยต้องดื่มด่ํากับช่วงเวลาเหล่านี้ไว้ และพยายามไม่รําคาญ และก็แค่...
ฉันรักพวกเขา
ให้ตายสิ
สวัสดี เจ้าไก่งวง
ฉันชื่อเฮเธอร์ เนวิลล์
ฉันเป็นเจ้าของเอ็นวายซีทรีเลดี้ ที่ขายต้นไม้อยู่ในเมืองนิวยอร์ก
ไม่ค่อยมีผู้หญิงในธุรกิจนี้กันน่ะ
มันเหมือนกับ...
ฉันถึงอยากที่จะอวดเรื่องนี้มากเลย
คุณอยากทําอะไรล่ะ
ใช่ เดี๋ยว แป๊บนะ
ขนาดต้นไม้... คุณกําลังหา ขนาดเจ็ดถึงแปดฟุตใช่ไหม
ฉันเคยเป็นนักตัดแต่งขนสุนัข
จากนั้นก็ทํางานให้นักบําบัดทางเพศอยู่ช่วงหนึ่ง
ตอนที่เริ่มมาขายต้นคริสต์มาส ฉันเป็นลูกจ้างของคนอื่นเมื่อ 20 ปีที่แล้ว
เขาค่อนข้างเหยียดเพศ และจ่ายเงินเท่าขี้มด
ฉันจึงไปทํางานให้กับจอร์จ สมิธ
เขาจ่ายค่าจ้างฉันดีมากๆ ฉันทํางานให้เขาอยู่ประมาณสองปี
จากนั้นฉันก็แต่งงาน สามีของฉันเตือนสติว่า "เธอทําอะไรอยู่"
ฉันมีแผนการอยู่ในหัวมากมาย และมีสิ่งต่างๆ ที่อยากทํา
ฉันจะไปทําสิ่งพวกนั้นให้คนอื่นไม่ได้
ฉันจึงลงมือทําด้วยตัวเอง จนมาถึงตรงนี้ได้
ช่วงที่ไม่ได้ขายต้นไม้ ฉันมีร้านขายซอสเผ็ดและเนื้อสัตว์แปลกๆ
และนี่คือกูดี้ส์กอนไวลด์
นี่ก็คือ... เราจะเริ่มที่นี่ก่อน
พวกนี้คือเนื้อสัตว์หายาก จิงโจ้ จระเข้ นี่คือหัวหมูของเรา
อูฐ งูหลาม กระต่าย
ฉันขายทุกอย่างที่ฉันหามาได้
จูบหมูสิ โจนาห์! จูบหมูเลย!
ฉันไม่กินค่ะ
แต่คนอื่นๆ กินกัน
ฉันฝันว่าจะได้ขายฮอตดอกเนื้อบีเวอร์
ฉันถึงอยากให้โลโก้ร้านเป็นรูปบีเวอร์แซ่บๆ
มันคือภาพสะท้อนตัวตนของฉัน ฉันคือบีเวอร์แซ่บๆ
ลองเข้าเน็ตไปดูนะเด็กๆ
คุณเพิ่งถ่ายไปแค่เฮเธอร์ จอร์จ แนช เกร็ก และก็ผมตอนนี้ใช่ไหม
ใช่ แค่พวกคุณ ไม่มีคนอื่นแล้ว
- นั่นคือรายชื่อทั้งหมดแล้วใช่ไหม - ใช่
- มีแค่ห้าครอบครัวเองเหรอ - ใช่
ทําไม ตกลงกับเควิน แฮมเมอร์ไม่ได้เหรอ
ในฤดูหนาวของปี 1974 ผมตั้งบริษัทก่อสร้างเล็กๆ ขึ้นมา
ผมมีรถบรรทุกพื้นเรียบหนักหนึ่งตันอยู่หนึ่งคัน
มีคนจ้างให้ผมบรรทุกต้นคริสต์มาสจํานวนมาก
ให้ไปส่งที่สปริงฟิลด์สําหรับพิธีรําลึกพระเยซู
ขณะที่ผมกําลังขับไปตามทางหลวงหมายเลข 89
บริเวณใกล้ๆ กับเมืองเบธเอล ผมเห็นไฟสาดมาจากข้างหลัง
ชายกลุ่มหนึ่งนํารถตู้โทรมๆ มาจอดเทียบ พวกเขามีสําเนียงบรุกลินจ๋า
พวกเขาเกือบจะเรียกได้ว่าซักไซ้ผมได้เลย ว่าผมได้ต้นไม้พวกนั้นมาจากไหน
"พวกเราอยากซื้อต้นคริสต์มาส"
พวกเขาอยากซื้อต้นคริสต์มาส
"คุณขายให้พวกเราได้ไหม"
พวกเขาขับรถมาถึงเวอร์มอนต์เพราะคิดว่า
จะสามารถหาต้นคริสต์มาสได้ที่นั่น
ผมบอกเขาว่า "คุณโทรหาคนปลูกได้นะ"
เราจึงขับไปจุดพักรถ อัดกันเข้าไปในตู้โทรศัพท์
เขายื่นเหรียญมาให้ผม และผมก็โทรหาคนปลูกที่ผมไปรับต้นไม้มา
เขาบอกว่า "ได้สิ ผมยังมีเหลือ อีกประมาณหลายร้อยต้นได้"
และพวกเขาก็ตอบว่า "เราจะซื้อ!"
จากนั้นเขาก็ถามผมว่า "คุณช่วยบรรทุกไปส่งให้ผมได้ไหม"
"ได้สิ ทําไมจะไม่ได้"
ชายคนนั้นชื่อเควิน แฮมเมอร์
ตอนนั้นเขาอายุ 19 ปี
ผู้ที่ได้รับการช่วยเหลือ จากคริสตจักรไซเอนโทโลจี
ผมไม่รู้มาก่อนจนหลายปีให้หลัง
ต้องขอชมเควินเลย ว่าเขามีเชาว์ปัญญาที่หลักแหลม
ซึ่งจนถึงจุดนั้น ยังไม่เคยมีใครทํามาก่อน
เรื่องที่ว่าคุณสามารถขายต้นคริสต์มาสต้นงาม
บนทางเท้าของนิวยอร์ก ในราคาเดียวกับที่ร้านขายดอกไม้
และร้านอาหารปรุงสําเร็จขนาดย่อม มักจะตั้งเป็นราคาของต้นคริสต์มาสคุณภาพต่ํา
ในปีถัดมา กิจการเขาได้ขยายใหญ่ขึ้น
จนถึงจุดที่ผมไม่สามารถ จัดสรรต้นไม้ให้เขาได้เพียงลําพังอีกต่อไป
เขาเป็นผู้ค้ารายใหญ่ที่สุดในเมือง
เขามีที่ขายอยู่ 100 แห่ง
เขาฉลาดกว่าพวกเราเกือบทุกคน
ในปีแรกที่เราได้พบ เพื่อนของเรา เควิน แฮมเมอร์
เราตั้งป้ายในแมนฮัตตันว่า "พบกันวันที่ 3 ธันวาคม"
แน่นอนว่าเขาเลยตั้งแผงขายตรงนั้น
เราถามว่า "ไม่เห็นป้ายเหรอ"
เขาตอบว่า "ผมเห็นไง เลยตั้งแผงตรงนี้ ผมไม่อยากให้คุณมาขายที่นี่"
เขาเริ่มมีความคิดว่า ต้นไม้ทุกต้นที่กระจายไปมาในเมือง
จะต้องอยู่ในการควบคุมหรือการดูแลของเขา
มันมีข่าวลืออยู่ในแวดวงด้วย
ว่าเขาเป็นคนน่ากลัว ประเภทเดียวกับตัวละครไคเซอร์ โซเซ่
เขาได้ให้สัมภาษณ์ไหม ไม่เหรอ เวร!
คุณได้โทรหาเขาไหม โทรสิ เดี๋ยวฉันให้เบอร์ไป
ฉันจะโทรเองก็ได้ เขาเกลียดฉันโคตรๆ เลย
ไม่รู้ทําไมเหมือนกัน
ก็พอรู้อยู่แหละ แต่ก็นะ ช่างหัวไอ้บ้านั่น
ผมสร้างเควิน แฮมเมอร์ขึ้นมา ผมต้องรับผิดชอบ
บางครั้งผมก็นอนไม่หลับด้วยความรู้สึกผิด
สายของคุณกําลังถูกโอนไปยัง ระบบฝากข้อความอัตโนมัติ
กรุณาบันทึกเสียงของคุณเมื่อได้ยินสัญญาณ
เมื่อต้องการจะหยุดบันทึกเสียง โปรดวางสายหรือกดเลขหนึ่ง...
ในช่วงสามปีหลังจากนั้น ก็เกิดสงครามอาณาเขตอันป่าเถื่อน
มีประวัติศาสตร์อันยาวนานว่า ผู้ค้าปลีกถูกปลุกปั่นให้ขัดแย้งกันเอง
นิวยอร์กเมื่อสามสิบปีก่อนอยู่ยากกว่าปัจจุบัน
เราเคยจ่ายสินบน เคยจ่ายค่าคุ้มครองให้กับมาเฟีย
ผมไม่เคยจ่ายเงินให้มาเฟีย ดังนั้นผมไม่รู้เรื่องนี้เลย
กิจการเราใหญ่มากในตอนนั้น ในธุรกิจการขายส่ง
และก็รุ่งเรืองมากด้วย
แต่ผมไม่ได้ตระหนักเลยว่ากําลังไปเหยียบหาง
ของกลุ่มมาเฟียขายส่งเข้าซะแล้ว
เราได้รับสารอย่างแจ่มแจ้งเลย
เราถูกรีดไถเงิน ถูกขู่เข็ญ ถูกปล้น
แถมยังมีคู่แข่งถูกฆาตกรรมอีก
มันต่างกับทุกวันนี้มาก
แต่ก็ยังไม่ใช่ที่ที่จะไปเหยียบหางใครได้อยู่ดี
ถ้าคุณไม่รู้ตัวว่ากําลังทําอะไรอยู่
การหาพื้นที่เปิดร้านในนิวยอร์ก น่าจะเป็นเรื่องที่หินสุดแล้ว
เพราะผู้ที่เป็นคนจัดการพื้นที่คือ กรมอุทยานและนันทนาการนครนิวยอร์ก
เทศบาลมักจะรอให้ถึงเดือนสิงหาคม กว่าจะเปิดการประมูล
และในการประมูล เราต้องเขียนราคาประมูลใส่ซองปิดผนึก
เราเข้าไปในห้อง พวกเขาเปิดราคาประมูล นั่นคือวิธีที่จะได้พื้นที่ขายมา
ผมค่อนข้างมั่นใจว่าผมรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
แต่มันจะน่าสนใจแน่นอน
อรุณสวัสดิ์ค่ะ เราจะเริ่มกันในไม่กี่นาทีนี้แล้วนะคะ
เขาเห็นพ่อไหม เกร็ก
กรุณาตรวจสอบว่า คุณปิดเสียงอยู่ระหว่างการเปิดซอง
หากมีคําถามใดๆ โปรดเก็บไว้จนกว่าจะจบกระบวนการ
ที่ของผมคือทางด่วนระหว่างควีนส์กับนิวยอร์ก ตั้งแต่ลองไอแลนด์ บรุกลิน
ครอบครัวแนชได้บริเวณฮาร์เล็มไป
ของจอร์จ สมิธอยู่เข้าไปในตัวเมืองหน่อย
อย่างที่ชาวยิวสมัยก่อนว่าไว้ สามสิ่งที่จําเป็นสําหรับธุรกิจคือ
ที่ตั้ง ที่ตั้ง ที่ตั้ง
ปีนี้ฉันกะว่าจะเปิดสักเจ็ดแผง
เฮเธอร์เป็นหญิงงามทางใต้ ส่วนฉันเป็นราชินีทางเหนือค่ะ
และแน่นอนว่า แผงของเควิน แฮมเมอร์กระจายไปทั่ว
เราลงราคาประมูลไว้สี่แผงด้วยกัน เหมือนที่ทําอยู่ตั้งแต่ก่อน
หวังว่าคนอื่นๆ จะทําเหมือนกันนะ
เราต้องประมูลแข่งกัน
แต่ก็มีกฎที่ไม่ได้เป็นลายลักษณ์อักษร ว่าถ้านี่คือที่ของฉัน
คุณจะไม่ประมูลตรงนั้น
นี่คือสวน เฮเธอร์ จอร์จอยู่ตรงนี้
"เอเวอร์กรีน"
ใครคือเอเวอร์กรีน
เรามาเริ่มกันเลยดีกว่า เราจะเริ่มกันที่
สนามเด็กเล่นเอบีซี ระหว่างถนนเอสเซกซ์กับนอร์ฟอล์ก
เกร็กส์ฮอลิเดย์เซ็นเตอร์ เสนอ 7000
มาต่อกันที่แมนฮัตตัน ที่สวนสาธารณะแคเธอรีน บนถนนสายที่หนึ่ง
เฮเธอร์ เนวิลล์เสนอ 11,187
ในที่เดียวกันนี้
ราคาประมูลจากจอร์จ สมิธ
24,000
ไอ้เวรนั่นขโมยที่ฉัน
จอร์จประมูลด้วยราคาที่หลุดโลกไปแล้ว
ใช่ ไม่ได้ทําเลดีขนาดนั้นด้วย
เก็บเพื่อนไว้ใกล้ตัว แต่ต้องเก็บศัตรูไว้ให้ใกล้ยิ่งกว่า
พื้นที่ใหม่
ราคาเสนอจากจอร์จ เบอร์ สมิธ ไลฟ์ไทม์เบิร์นเซ็นเตอร์
ในพื้นที่เดียวกัน เสนอราคาผ่านทางอิเล็กทรอนิกส์ โดยเอเวอร์กรีนอีสต์
- แฮมเมอร์ - แฮมเมอร์เข้ามาร่วมวงแล้ว
พื้นที่ใหม่
สนามเด็กเล่นแซมมวล ซีเบอรี เฮเธอร์ เนวิลล์ เสนอที่ 10,287
ฉันได้ถนนเลขที่ 96 กับเล็กซิงตัน
พอเฮเธอร์ได้ที่ตรงถนนเลขที่ 96 ไป เธอก็มาประจันกับฉันตรงๆ
ตอนแรกเธอบอกว่าเธอจะไม่ประมูล เราจะได้เสนอราคาตรงนี้ไป
แต่สุดท้ายเธอก็ประมูลแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย
ทําไปทําไม คุณไม่ได้อาศัยในแถบนี้ด้วยซ้ํา
ฉันอาจทําให้ใครไม่พอใจ แต่มันก็ช่วยไม่ได้นะ
ฉันไม่ได้ทําอะไรผิด
พื้นที่ใหม่
เลขใบอนุญาต บี111ทีอาร์ สนามเด็กเล่น เจเจ เบิร์นในสวนสาธารณะวอชิงตัน
จากเกรกอรี่ วอลช์ เกร็กส์ฮอลิเดย์เซ็นเตอร์ เสนอ 5,000
ในที่เดียวกันนี้ จากเอเวอร์กรีนอีสต์
เควิน แฮมเมอร์ เสนอ 6,000
อันนี้ประมูลทางอิเล็กทรอนิกส์เหรอ
เป็นการประมูลทางอิเล็กทรอนิกส์
เราเพิ่งเสียทําเลทองไปนะ เกร็ก
แม่ง!
- เควิน แฮมเมอร์ - ควีนส์หรือแมนฮัตตันนะ
เรายังอยู่ที่บรุกลิน
ฉันนี่โง่จริงๆ
และนี่คือการเปิดประมูลทั้งหมดในวันนี้
มีใครมีคําถามอะไรไหมคะ
มี ทําไมถึงมาคุมงานนี้ ไอ้งี่เง่า
มีใครมีคําถาม หรือต้องการให้ฉันทวนอะไรไหม
ให้ทวนตั้งแต่ต้นไปเลย เอาให้หอบแดก
พันธกิจของเกร็กส์ทรีส์คือการปฏิวัติต้นคริสต์มาส
จากการเป็นแค่ต้นไม้ที่อยู่บนขาตั้ง ในใจกลางของแมนฮัตตัน
เราอยากเปลี่ยนมันให้เป็นแดนหนาวมหัศจรรย์
เป็นที่ที่เมื่อคุณไปถึงแล้วต้องอุทาน "ว้าว"
ป้ายภาพซานต้า เสียงเพลง
และเจเจก็เป็นจุดหมายสูงสุด
แต่ตอนนี้มันจะเป็นแค่พื้นที่ของเควิน แฮมเมอร์
ผมเป็นคนเจอจุดนั้น
ผมเป็นคนวิ่งเอกสารทั้งหมด ของพื้นที่นั้นเมื่อเจ็ดปีที่แล้ว
ผมได้ที่ตรงนั้นเมื่อปีที่แล้ว และตอนนี้เควิน แฮมเมอร์ก็จะได้ที่ของผมไป
เขาจะให้เราเซ็นรับรอง ว่าเราตกลงกับข้อกําหนดนี้
เราไม่ได้ตกลงอะไรเลย แบบว่า ต้องตกลง ไม่งั้นก็จะไม่ได้ทํา
คุณพอจะเข้าใจไหม
กรมอุทยานแนะนําให้ผมลองไปตกลงกับเขาดู
อาจจะแลกเปลี่ยนกับบริเวณอื่นที่ผมได้ไป ซึ่งถ้าจําเป็น ผมก็จะทํานะ
- ฮัลโหล - สวัสดี นี่เควินหรือเปล่า
ใช่
ฉันกําลังทําสารคดี เกี่ยวกับเทศกาลคริสต์มาส
ครับ
ฉันแค่อยากสอบถามว่าคุณพอจะสนใจ
ที่จะมาเป็นส่วนหนึ่งของสารคดีไหม
ไม่ล่ะ
คือแบบ ผมน่ะ...
มันดูจะไม่มีประโยชน์อะไรสําหรับผมเลย จากการทําสิ่งนี้
ฉันคาดหวังกับปีนี้นะ
เพราะฉันว่าฉันเริ่มรู้มากขึ้นแล้ว ว่าควรจะหวังกับอะไร
มันไม่รู้สึกว่าฉันเข้าไปทํามั่วๆ อย่างปีที่แล้ว
โดยที่ไม่รู้เลยว่าปีก่อนมันจะเลวร้ายขนาดไหน
รายได้ค้าปลีกของเราลดลงไปกว่า 20 เปอร์เซ็นต์
เราขายไป...
จากต้นไม้ทั้งหมด 20,000 ต้น ฉันต้องทิ้งไป 3,000 ต้น นั่นเยอะมากนะ
ปกติแล้วจะขายได้... ทิ้งไปไม่ถึง 100 ต้น
ธุรกิจนี้ก็แบบนี้แหละ บันไดการเรียนรู้มันชันมาก
ฉันมีเวลาห้าสัปดาห์
มันไม่ใช่ว่า ฉันมีเวลาขายต้นไม้พวกนี้อย่างเหลือเฟือ
ถ้ามีต้นไม้เยอะเกินไป ฉันก็ต้องโยนพวกมันทิ้ง
- มันสูงเท่าไหร่แล้ว - ไม่รู้สิ ผมไม่เห็นตัวเลข
เราตัดส่วนล่างออกสักสองหรือสามฟุตก็ได้นะ
- ก็ดีนะ - และเราก็ตัดแต่งกิ่งสักหน่อย
ห่างจากต้นไม้หกฟุตใช่ไหม
- เราชิลกันมากเลยใช่ไหม - ใช่แล้ว
นี่เป็นการคัดเลือกที่เร็วที่สุดเลยนะ
เห็นด้วย ปกติต้องใช้เวลาเป็นวันเลยนะ
คุณตามหาต้นไม้ยังไง ต้องไปที่ไหน
- ผมไปที่ไหนเหรอ - ค่ะ
ฉันคิดว่าเราไม่ควรพูดเรื่องนั้นจะดีกว่า
ฉันไม่จําเป็นต้องบอกคุณ
ไม่มีใครบอกแหล่งซื้อต้นไม้หรอก
ไม่อย่างนั้นคนก็จะแห่ไปซื้อตามพวกเรา
การเก็บความลับเป็นเรื่องสําคัญนะ เพราะฉันชอบหาเงิน
และฉันไม่ต้องการให้ใครทําอะไร ที่ส่งผลให้ชีวิตฉันต้องเปลี่ยนไป
เราออกมาทํางานในเดือนสิงหาคม
เหงื่อโชกบนเนินเขาเพื่อให้ได้ต้นไม้ที่ดีที่สุด
ฉันไม่อยากให้มันเป็น
สารคดีเรื่อง "วิธีขายต้นคริสต์มาสในนิวยอร์ก"
เพราะไม่งั้น "ฉันจะตามไปเผาต้นไม้พวกเขา"
ไม่มีใครต้องการแบบนั้น ฉันไม่อยากติดคุกนะ
เดี๋ยวต้องยกกองไปสัมภาษณ์กันหลังตารางอีก
ผมซื้อต้นไม้ทั้งหมดจากห้ารัฐด้วยกัน
มีที่ออริกอน วอชิงตัน มิชิแกน นอร์ทแคโรไลนา เทนเนสซี
ต้นไม้ที่คุณซื้อจากฟาร์มราคาเท่าไหร่คะ
ไม่ใช่เรื่องของคุณ โทษทีนะ
ราคาเอาเรื่องแหละ
พูดตรงๆ เลยนะ ฉันต้องไปหยิบยืมเงินจากธุรกิจอื่นของฉันมา
ถ้าฉันตายพรุ่งนี้ขึ้นมา ลูกๆ ฉันซวยกันแน่
ผมทํางานอย่างหนักเพื่อหาคนปลูกเหล่านี้
เราซื้อต้นคริสต์มาส ราคารวมกันร่วม 400,000 ดอลลาร์ได้
การเงินมันสะพัดไปทั่วเลยนะ ในการขับรถไปทั่ว พบปะกับคนเหล่านี้
ตรวจสอบต้นไม้ของพวกเขา ซื้อพวกมันมาลองขายดู
คุณจะไม่มีวันบอกให้ใครรู้ ว่าไปฟาร์มไหนมา
อันนี้หายากมากนะ
พ่อเพิ่งจะตะโกนให้โลกรู้ ผ่านการออกอากาศนะ
งี่เง่าจริง
เกร็กเรียกผมว่างี่เง่า ที่เผยไต๋ออกโทรทัศน์
ในช่วงนี้ของปี เราต้องออกไปตรวจสอบพื้นที่ของเรา
เพื่อให้แน่ใจว่ามันยังอยู่
คิดถึงจัง ปีที่แล้วไม่เจอกันเลย
บางครั้งคุณอาจเจอกับเจ้าของที่ พวกเขาต่างพูดว่า
"ค่าเช่าปีนี้จะแพงขึ้นแน่"
ไง สวัสดี
สวัสดี
ของฝากเล็กๆ น้อยๆ น่ะ
หลักๆ ก็เพื่อให้แน่ใจว่า จะไม่มีเรื่องให้ตกใจในภายหลัง
เมื่อเรากลับมาในเดือนธันวาคม
และเพื่อมาประกาศว่า "เดี๋ยวเราจะมาอีกนะ"
เรากําลังโดนใบสั่งแล้ว
- อะไรนะ - คุณเขียนใบสั่งอยู่เหรอคะ
- ใช่ครับ - เพราะอะไร
- คุณไม่ได้จ่ายเงินที่เครื่องครับ - เราจ่ายแล้วนะ อยู่ตรงนี้ไง
- อยู่ตรงนั้นไงครับ - มันคว่ําหน้าอยู่นะครับ
นี่ค่ะ
ดูสิ
ให้ตายสิ
ยังจะออกใบสั่งอีกเหรอ
ขอบใจนะเพื่อน
ขอบคุณมาก ช่างมีน้ําใจจริงๆ
- ไอ้เวรตะไล - ไอ้เวร
ลูกชายฉันเอารถไปขับเมื่อวันก่อน แล้วเขาดันไปกดปุ่มฉุกเฉิน
ทีนี้ ทุกครั้งที่ฉันสตาร์ทรถ...
เขาอยากรู้ว่ามันทําอะไรได้
มันโทรหาตํารวจค่ะ
ทุกครั้งที่ฉันสตาร์ทรถ ระบบมันก็จะทํางาน
ฉันคิดว่ามันจะเป็นช่วงเทศกาลที่ดีค่ะ
ปีที่แล้ว ฉันลองประเมินดูว่ามันจะเป็นยังไง
จากการดูร้านค้าริมถนน
ฉันจะประมาณการได้ว่า เศรษฐกิจเป็นยังไงจากการทําแบบนี้
ฉันจึงหวังว่าเราจะมีช่วงเทศกาลที่ดี
เข้าใจใช่ไหม
เพราะคุณเก็บมันไว้ขายในเทศกาลต่อไปไม่ได้
ต้องเป็นช่วงนี้เท่านั้น คุณจึงต้อง...
ต้องซื้ออย่างรอบคอบ และภาวนาว่าจะขายออก
มันพูดยากนะ เพราะฉันไม่ได้อาศัยในเมืองนี้
ไม่รู้ว่าจิตวิญญาณของคนที่นี่เป็นยังไง
ฉันคิดว่าตั้งแต่หลังโควิด มีหลายครอบครัวที่ย้ายออกไป
เพราะพวกเขาทํางานทางไกลได้
และเพราะว่าค่าเช่าขึ้นสูงมาก
ทุกอย่างเปลี่ยนไปมากในเวลาไม่กี่ปี
ฉันว่าไม่ใช่ในทางที่ดีขึ้นนะ
แต่มันก็ยังเป็นเมืองที่เยี่ยมอยู่
นิวยอร์กเป็นเมืองที่วิเศษ
เราก็ได้แต่รอเวลาแหละ
- ฤดูแห่งต้นไม้! - ฤดูแห่งต้นไม้!
- ฤดูแห่งต้นไม้... - เริ่มขึ้น...
- ณ บัดนี้! - ฤดูแห่งต้นไม้เริ่มไปแล้วนี่
สันหลังผมไม่ยาวนะ
การตั้งร้านเป็นอะไรที่ยุ่งเหยิงแบบมีระเบียบ
เราต้องขนย้ายอุปกรณ์ทั้งหมด
พวกมันจะถูกบรรทุกในเวอร์มอนต์
ขอทวนหน่อยนะ พวกเรา รถของบิสซี ใช้แก๊ส
รถเอฟ-150 ล่ะ
- ดีเซล - ถูกต้อง
รถยูฮอลล่ะ
- ใช้แก๊ส - ใช่แล้ว
แม็กกี้จะเป็นคนนําขบวน
ฉันจะอยู่ท้ายสุดเอง
ส่วนที่เหลือก็ขับตรงกลางกันนะ
- ไม่ครับ - เอาล่ะ
- โชคดีนะทุกคน - ไปกันเถอะ
วันเสาร์ก่อนถึงวันขอบคุณพระเจ้า เป็นวันที่เราจะเริ่มการก่อสร้างอย่างจริงจัง
เวลากระชั้นมาก
เราไม่เคยถามกันว่า "ขายได้เท่าไหร่แล้ว ซื้อกันมาเท่าไหร่"
เราไม่เคยได้คํานวณกันเป็นตัวเลขหรอก
คนเดียวที่รู้ก็คือหน่วยจัดเก็บภาษีอากร
คนขับรถบรรทุกของผมต้องอยู่บนถนน 24 ชั่วโมงต่อวัน เจ็ดวันต่อสัปดาห์
เป็นอย่างนี้ไปอีกสิบวัน เดินทางไปกลับจากนอร์ทแคโรไลนา
ไปกลับจากออริกอน
ไม่มีหยุด
ภาวนาให้ต้นไม้มาถึงในสภาพดี และมาถึงตรงเวลา
ใครก็ได้ช่วยบอกทางเขาหน่อย นําเขาไปหน่อยได้ไหม
มันเป็นเรื่องที่บ้ามาก
ระหว่างที่ตั้งร้าน ทุกช่วงเวลามีค่าจริงๆ
คุณมีใบขับขี่ไหม
มากันแล้ว
นี่จะเป็นทั้งบ้านและออฟฟิศไปอีกหนึ่งเดือน
- ขาตั้งจะไปอยู่ตรงนี้ - ได้เลย
เมื่อถึงวันที่ 20 ทุกแผงลอยจะเสร็จสิ้นการติดตั้ง
ทําอะไรอยู่น่ะ
- เตรียมตัวขายต้นคริสต์มาสอยู่ - เหรอ
- ของพวกนั้นมีไว้เพื่อการนี้เหรอ - ใช่
ไฟฟ้าไม่ทํางานนะ
ภายในวันที่ 23 ทุกแผงลอย ก็จะเป็นไปตามในแบบที่เราวางแผนไว้
และภายในวันที่ 28 พวกมันก็จะสมบูรณ์แบบ
เตรียมรถบรรทุกให้พร้อม บรรจุทุกอย่างเข้าไปเพื่อขนส่ง
ตั้งร้าน จัดการสถานที่ ประสานงานกับคนขับรถบรรทุก
ติดต่อผู้จัดจําหน่าย
ผมลงพื้นที่ทุกวัน
ผมเป็นหัวหน้าที่ลงมือทํา
หากคุณยังโสดและอยากหาคนโปรด...
โสดกับโปรดน่ะ
คุณต้องให้โอกาสคน คุณต้องลองเปิดใจและคุยกับเขาดู
การเดตด่วนเป็นเรื่องแปลกมาก
มันเป็นบทที่แตกต่างไปจากชีวิตผมเลย
ผู้หญิงเรื่องมากเกินไป
ผมว่าคุณต้องลองออกเดตสักครั้งสองครั้งก่อน ถึงเอามาพิจารณาและเลือกต่อไป
ดูว่ารู้สึกเชื่อมโยงกับคนนั้นไหม
ผมเลือกทุกคนแหละ ผมอยากทําตัวดีๆ
โอเค
เฮเธอร์พบสามีของเธอในช่วงคริสต์มาส ระหว่างที่เธอทํางานให้ผม
ประสบการณ์ที่เกิดขึ้นในธุรกิจต้นไม้นั้น หาไม่ได้จากที่อื่น
คุณไม่มีทางรู้ได้ว่าพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้น
- เย่! - เย่!
สวัสดี
คิดถึงนะ
เป็นยังไงบ้าง
ทุกคนอยู่พร้อมหน้ากันสักที
ค่อยโล่งใจหน่อย
ฉันเป็นแม่ที่ดี
ความสําเร็จสูงสุดของฉันก็คือลูกๆ
- สบายดีไหม คิดถึงลูกจัง - สบายดีครับ
สองคนนี้เป็นฝาแฝด ฝาแฝดของฉัน
ขอบอกเลยว่าลูกของฉัน
พวกเขาได้รับบทเรียน ที่ไม่สามารถหาได้จากในห้องเรียน
- แจ๋ว! - หนูก็ได้มีดเหมือนแม่เลย
จริงเหรอ แล้วของลูก...
เด็กๆ ในเวอร์มอนต์ได้เดินทางลงมายัง
เมืองนิวยอร์กที่มีความหลากหลาย และได้อาศัยที่นี่เป็นเวลาเดือนครึ่งในทุกปี
คุณจะมีปฏิสัมพันธ์กับคนที่ต่างออกไปเลย เมื่อได้เจอกับคนแบบต่างๆ
จําต้นไม้ต้นแรกที่คุณขายได้ไหม
ได้สิ ตอนนั้นฉันอายุสิบขวบ ฉันอยู่บนถนนหมายเลข 110
มีคนถามฉันว่า "ต้นไม้นี่ราคาเท่าไหร่"
และฉันก็ขายมันด้วยราคาสูงลิ่ว
พ่อของฉันภูมิใจมาก เขาภูมิใจสุดๆ
เอาละ เหลืออีกแค่รถบรรทุกเดียวแล้ว
พ่อแม่ฉันไม่ได้สร้างแต่สิ่งของนอกกายเท่านั้น
อีกแค่คันเดียวที่ต้องจัดการ
มันไม่ได้เป็นแค่บริษัท แต่มันเป็นชีวิตของพวกเราด้วย
ออกไปจากรายชื่อเด็กดื้อเลยนะ
ตลอดทั้งวัน
ขับรถเหนื่อยไหม
เกร็กได้เข้าเรียนที่เพนน์สเตต เขาเรียนดีมาก
เขาได้เกรดเฉลี่ยของสามเทอมที่สามจุดหกเจ็ด
แต่เขาก็พักการเรียนไป โดยไม่บอกแม่ของเขาและผมเลย
เพราะเราคงห้ามเขาแน่ๆ
เขาเกิดเบื่อขึ้นมา และอยากกลับบ้านมาช่วยผม
ปีนี้เขาจึงมีส่วนร่วมเต็มที่ 24 ชั่วโมงต่อวัน
ผมไม่ได้เรียกร้องเขาด้วยนะ ไม่ได้ขอให้เขาช่วยเลย
แต่ผมก็ต้องการเขา
เกร็ก เอาพวงมาลัยพาดรั้วหรือยัง
- พาดแล้ว - เกร็ก แล้วต้นไม้ล่ะ
- พาดหมดทุกอันแล้ว - ต้นไม้!
พวงมาลัย!
มาพนันกันเลยไหมว่ายังมีต้นไม้อีกไหม
เขากําลังขนต้นไม้กันอยู่ตรงนั้น ก็ถามอยู่เนี่ย
มาทะเลาะกันทําไมเนี่ย
- เอาต้นไม้พาดรั้วหรือยัง - ผมก็บอกอยู่...
- พวกสูงห้าฟุตหกนิ้วจะอยู่ตรงนี้ - ที่รั้วเหรอ
- เราพูดถึงพวงมาลัยกันอยู่ - ไม่เอามันพาดรั้วเหรอ
- พ่อตะคอกใส่ใครน่ะ - ก็ลูกไง
พวกห้าฟุตหกนิ้วจะอยู่ตรงนี้ใช่ไหม
ผมไม่แน่ใจว่าอยากทําอะไร เลยกะจะพักสักหนึ่งปี
แต่เหมือนตอนนี้มันจะกลายเป็น การพักที่ค่อนข้างถาวรแล้ว
ห้าฟุตหก ห้าฟุตหก สี่ฟุตห้า
ผมอยากใช้เวลากับพ่อมากกว่านี้ด้วย
ถึงเวลาเริ่มเทศกาลใหม่แล้ว
เราต้องลองเอามาดูสักสองสามต้น ตรวจสภาพของมัน
ยอดเยี่ยม สวยมาก ดีมาก
เขาไม่เคยคุมแผงมาก่อน
ที่ผ่านมางานของเขาคือการใช้เวลาอยู่กับผม
สี่ฟุตห้า สี่ฟุตห้า
ปีนี้ความกังวลเดียวของผมคือ การเตรียมให้เกร็กพร้อมทํางานด้วยตัวเองได้
ใครเป็นคนสั่งเนี่ย
เกร็ก ลูกสั่งเรื่องของตรงกําแพงใช่ไหม
ผมอยากสอนให้เขารู้วิธีการ แต่เด็กอายุ 20 น่ะ
พวกเขาไม่ค่อยฟังเลย
แต่ผมก็คงจะโอนธุรกิจ ให้เป็นชื่อของเขาในปีนี้แหละ
ทีมของผมเป็นแนวหน้าของวงการ ดูพวกเขาสิ
พวกเขาเหมือนเอลฟ์เลย
เป็นยังไงกันบ้าง พวกเรา
จอดซ้อนไปก่อนเลย
ที่จริงคนขับรถไม่ต้องขนถ่ายสินค้าออก นี่เป็นกรณีพิเศษเลยนะ
ผมไม่เกี่ยงงานอยู่แล้ว
ก็เหมือนทุกอย่างในชีวิต ไม่มีอะไรมารับประกันได้
ทุกอย่างเป็นการคลําทางไปเรื่อย เป็นการเสี่ยงโชค
ต้นคริสต์มาสก็ไม่ต่างกัน
ดูสิ ตรงนี้ยังว่างอยู่เลย
ทําไมตรงนี้ถึงโล่งล่ะทุกคน
ยังมีที่เหลือตั้งเยอะ
เห็นที่วิ่งเล่นนี้หรือเปล่า
ฉันไม่ค่อยอยากให้คุณทําเลย เพราะนิ้วของคุณน่ะ
เดี๋ยวนิ้วจะซ้นเอานะ หลบไปเลย
กุญแจห้องเก็บของอยู่ไหน
ใครถือกุญแจห้องเก็บของอยู่
- อยู่ที่ฉันเอง - ผมใส่กุญแจรวมกันไว้
- คุณอาจต้อง... - เช้าแล้วจ้า ที่รัก
ตื่นเร็ว!
ได้เวลาลุกแล้ว
- ลุกขึ้นเร็ว - ไม่!
ออกไป! ไป!
เร็วเข้า นายต้องออกไป พวก นี่ไม่ใช่ที่พักฟรี
นี่ห้องเก็บของของฉัน นายต้องไปนะ
ถึงเวลาตื่นแล้ว รูปหล่อ เร็วเข้า เตรียมตัวให้เรียบร้อย นายสบายดีนะ
ไม่เป็นไรใช่ไหม นายต้องออกไปได้แล้วนะเพื่อน
ให้เขาลุก เขยิบหน่อย
ให้เขาเตรียมตัวก่อน ไม่เป็นไร
นายชื่ออะไร
- เควิน - เควินเหรอ มีสติอยู่ไหม
หรือได้เสพอะไรไหม
- นายดื่มหรือเปล่า - ใช่
นายต้องหยุดซะนะเควิน รู้ตัวใช่ไหม
นายสมควรที่จะได้อยู่ในบ้าน ที่ให้ความอบอุ่นกับนายนะ
ไม่ใช่แอบมานอนในห้องเก็บของ เข้าใจไหม เคฟ
- ครับ - นายต้องหยุดดื่มนะ เพื่อน
ฉันเลิกมาแล้วเก้าปี
เป็นเก้าปีที่ดีที่สุดในชีวิตเลย
หลายคนที่เคยหลงเข้าไป เดินบนถนนอันมืดมิดของชีวิต
พบเจอความลําบากมากนะ กว่าจะดึงตัวเองกลับมาได้
พวกเขาจะรู้สึกหมดหนทาง
เควิน มีกลุ่มบําบัดอยู่เยอะแยะนะ นายแค่ต้องก้าวเข้าประดูไป
เป็นสิ่งเดียวที่ต้องทําเลย แค่เดินเข้าไปเท่านั้น
- เข้าใจไหม - ขอบคุณครับ
- ขอบคุณครับ รักษาตัวด้วย - รักนายนะ
พระเจ้าคุ้มครองนะเคฟ
ทําไมคนเราถึงรู้สึกไร้ค่า
เพราะมีคนพูดบางอย่าง ที่ทําให้พวกเขารู้สึกแบบนั้น
บางทีคําชมเพียงหนึ่งคํา อาจเปลี่ยนมุมมองที่เขามีต่อตนเองได้
คุณไม่รู้หรอกว่า ตัวเองสร้างผลกระทบได้ขนาดไหน
ว่าคุณมีอิทธิพลขนาดไหน
ฉันว่าเราไม่ค่อยตระหนักกันว่า เรามีอิทธิพลต่อกันและกันแค่ไหน
เมื่อสิบปีที่แล้ว ผมเมาแบบหมดสภาพ
ผมทํางานที่ร้านอาหารหลายแห่ง
แล้วผมก็เมาเป๋ไปถึงแผงลอยของเฮเธอร์ น่าจะแถวถนนหมายเลข 24
ผมเซเข้าไปถาม "มีงานให้ผมทําไหม"
เธอตอบมาว่า "กลับมาที่นี่ตอนเก้าโมง"
ผมตอบว่า "ตกลง มาลุยกันเลย ไอ้ห่าเอ๊ย!"
มันเป็นงานที่สกปรก แต่ก็ต้องมีใครสักคนทํา
ผมเริ่มทําความสะอาดไปทั่ว ผมเปิดเพลงเสียงดังลั่น
ผมโยกไปด้วย ทําความสะอาดไปด้วย
ไอ้พวกนี้ผมเป็นคนเก็บหมดแหละ
ความสะอาดเป็นรองแค่ความศักดิ์สิทธิ์ กับพระผู้เป็นเจ้า ว่าไหม
ถ้าเราเริ่มงานทันช่วงต้นของพฤศจิกายน
ก็จะมีเวลาเกือบสัปดาห์ ให้ผู้คนได้ทําความคุ้นเคย
ก่อนจะถึงสุดสัปดาห์แรกของเทศกาล
ทุกอย่างจะต้องเข้าที่เข้าทางแล้ว
เอาบันไดมาวางไว้ตรงที่ว่างนี้ดีกว่าไหม
อีกอย่างที่สําคัญก็คือ เราต้องรวมรวบทีมที่เข้าขากันดี
ถ้าอยากรู้ว่า จะจ้างคนที่เหมาะกับงานได้ยังไง
มีแค่สองคําถาม
คําถามแรกคือ "ตอนนี้คุณทําอะไรอยู่"
คุณควรจะสามารถตอบสิ่งที่กําลังทําตอนนี้ได้
ภายในหนึ่งหรือสองประโยค
ถ้าตอบคําถามนี้ได้ คุณจะผ่านไปยังข้อถัดไป
"คุณออกไปข้างนอกบ้างไหม"
"คุณมีกิจกรรมออกแรงอะไรบ้าง"
"คุณจะยืนที่หัวมุมถนน
นาน 12 ชั่วโมงต่อวัน เป็นเวลา 35 วัน โดยไม่หยุดพักเลยได้ไหม"
สบายดีกันไหม
ผมประจําที่หัวมุมนี้มาหกปี
แต่ผมลงมาทํางานนี้ได้ 15 ปีแล้ว
พ่อแม่ของผมขายต้นคริสต์มาส ตั้งแต่ก่อนผมเกิด
น้องชายของผมก็ขายต้นคริสต์มาส
ดังนั้นมันจึงเหมือนเป็น ธุรกิจของครอบครัวมาหลายปีแล้ว
ทุกคนที่ทํางานให้ผม ต่างมาทําด้วยพลังงานที่ล้นเหลือ
พวกเขาเป็นนักปีนเขา ครูสอนสกี และอีกมากมาย
คุณจะอยู่ท่ามกลางคนเหล่านั้น
นี่คือบ้านหลังน้อยของฉัน
เรื่องการอาบน้ําก็คือ...
หนึ่ง ฉันเป็นคนประเภทที่ ไม่ต้องอาบน้ําบ่อยขนาดนั้น
ขนาดสองสัปดาห์ยังได้
ฉันเจอผู้หญิงคนหนึ่ง ที่กําลังพาสุนัขอายุเยอะมาเดินเล่น
เธอบอกว่า "บ้านฉันอยู่เลยหัวมุมนี้ไปเอง นี่เบอร์โทรศัพท์ฉันนะ
คราวหน้าถ้าอยากอาบน้ําก็โทรมาได้"
คุณจะหลงรักมัน เราเรียกมันว่ากระแสต้นไม้
ผมจะหมุนต้นไม้โชว์ เหมือนนางแบบบนรันเวย์น่ะ
ผมทําที่ปิดหูขายมาตลอดชีวิต จากนั้นก็มาขายต้นคริสต์มาส
ตั้งแต่นั้นผมก็ทํามาเรื่อยๆ นานเท่าที่จะทําได้ ผมรักมันจริงๆ
ใต้โต๊ะตัวนี้คือที่นอนของผม
ชายแก่คนหนึ่งเจอฮีตเตอร์บนถนน แล้วก็เอามาให้เรา
เรามีทั้งไมโครเวฟและฮีตเตอร์...
หาของฟรีได้ง่ายมากเลย
ใช่ และนั่นก็โต๊ะนอนของชาร์ลีครับ ให้เขาเล่าเรื่องห้องนอนให้ฟังสิ
เขาเคยนอนห้องเดียวกับไคล์
ใช่ ไคล์เคยอยู่ที่นี่ เราคิดถึงเขามาก
ก็อยู่กันง่ายๆ แบบนี้แหละครับ
- ดูพวกที่อยู่ด้านล่างนี่สิ - เดี๋ยวก็มีคนซื้อไป
ต้นไม้ทุกต้นมีเจ้าของหมดแหละ
เพิ่งผ่านมาไม่นานเอง
เราเปิดขายกันยังไม่ครบสัปดาห์เลย
แต่เท่าที่เห็น ทุกคนเหมือนจะ...
- กําลังขายต้นไม้ - กําลังขายต้นไม้
เราถึงเป้าหมายที่เราตั้งไว้เมื่อปีที่แล้วแล้ว
พวกนี้คือเบอร์เจ็ดถึงเก้า ซึ่งก็คือ...
- พวกมันใหญ่อยู่นะ - ก็ใหญ่อยู่ แปลว่า...
แต่ดูเหมือนจะต้องตัดด้านล่างออกหน่อย
ผิดหวังสุดๆ ไปเลย
แต่ก็ตื่นเต้นเหมือนกันนะ
เพราะรอบนี้ต้นไม้ของเราสภาพสวยมาก
ฉันเลยคิดว่า "เราได้ของคุณภาพดีมา" ตอนนี้เลยเซ็งไปหน่อย
พวกมันควรเป็นต้นไม้คุณภาพเยี่ยม
ดูดีมากเลยนะ สําหรับเบอร์หนึ่งหรือสองเนี่ย
แต่ตรงนั้นไม่ค่อยนะ
เราเอามาให้ผู้จัดการทุกคนดู เพื่อถามว่า "ทุกคนคิดยังไง"
"พวกมันดูเหมือนอะไร" และได้ความเห็น ว่าน่าจะเป็นสนบอลซัม
ซึ่งก็ยังดี แต่สิ่งที่เราอยาก...
ฉันพยายามจะให้ทุกคนเห็นว่า หาสนเฟรเซอร์ในเมืองไม่ได้เลย
เป็นเพราะมีความต้องการสูง
ทําให้ห้างใหญ่ๆ กว้านซื้อกันได้ ก่อนที่พวกตัวเล็กๆ อย่างเราจะหาทัน
และทุกคนจะรู้ตัวในที่สุด
ว่าคุณจะหาซื้อสนเฟรเซอร์ไม่ได้ไปอีกสองปี
โฮมดีโปกับโลว์ทําให้ พฤติกรรมการซื้อต้นไม้ของคนเปลี่ยนไป
และมันก็กระทบพวกเรามาก
เมื่อคนจะพิจารณาว่าต้นไม้ควรจะราคาเท่าไหร่
เขาก็จะเอาราคาของร้านพวกนี้มาตั้งต้น
มันยากนะที่จะแข่งขัน กับธุรกิจห้างร้านขนาดใหญ่
ผมกลัวการทํามาหากินในปัจจุบันมาก
พวกเขาไม่สนต้นไม้ของคุณหรอก แค่ตั้งราคาเพื่อล่อคนเข้าร้าน
พวกเขาไม่ได้กําไรจากต้นคริสต์มาสหรอกนะ
พวกเขาแค่ขายเพราะมีเงินทุน แค่อยากให้คุณซื้อดุ้นพลาสติกของเขา
มันมาถึงขั้นนี้กันแล้ว ไร้สาระมากเลย
พวกเขาจ้องจะเอาเงินทุกบาททุกสตางค์
อยากขายของให้หมดก่อนจะพ้นช่วงเทศกาล
อยากให้ของเข้ามาและหมดไปให้เร็ว
ถ้ามีคนบอกว่า "ไม่เป็นไร เรามีต้นปลอมแล้ว" ล่ะ
ยิ่งแย่ไปใหญ่เลย
คนที่ใช้ต้นไม้ปลอม
เขาว่ามันดีต่อสิ่งแวดล้อมมากกว่า ซึ่งไม่เป็นความจริง
เราไม่ได้เข้าป่าเพื่อตัดต้นไม้เท่านั้น
ต้นไม้พวกนี้คือเกษตรกรรม
ทุกต้นที่เราตัดไป จะมีการปลูกใหม่ทดแทนอีกห้าถึงสิบต้น
ไม่เหมือนกับต้นไม้ปลอม ที่เป็นพลาสติกผลิตจากจีน
แล้วยังต้องเปลืองพลังงานฟอสซิล เพื่อส่งมาที่นี่อีก
พอใช้แล้วก็โยนมันทิ้ง
คนใช้ต้นไม้ปลอมไม่รู้หรอกว่า ในอีก 50,000 ปี มันก็ไม่ย่อยสลาย
มันไม่ไปไหนทั้งนั้น
ถึงจะฝังลงดิน มันก็ยังอยู่
แม่ของฉันซื้อต้นไม้ปลอมมา
ฉันแทบบ้า "แม่ทําอะไรน่ะ ถามจริง
แม่เป็นส่วนหนึ่งของปัญหานะ แม่จะทําให้หนูล้มละลาย!"
เราไม่ชอบพวกพืชปลอม เราไม่ชอบของเลียนแบบเลย
คุณจะเอาคนพลาสติกมานอนด้วยไหมล่ะ
ในชีวิตนี้ใครอยากได้ต้นไม้ปลอมกัน
คุณต้องการของจริง อยากได้กลิ่น ได้จับ ได้สัมผัสมัน
ซิรี คุณได้ข่าวจากเควิน แฮมเมอร์บ้างไหม
ไม่ค่ะ ฉันคุยกับเขาตั้งแต่ต้นเทศกาล ก่อนที่เราจะซื้อต้นไม้มา
ไม่รู้สิ
แต่ก็มีความเคลื่อนไหวนิดหน่อย ตั้งแต่นั้นมานะ
ปีนี้เรามีปัญหาน่าปวดหัวกับเควิน แฮมเมอร์
แต่เขาแวะมาที่แผงของผม
เรามีเวลาที่ยอดเยี่ยมร่วมกัน เราไปร้านปีเตอร์ ลูเกอร์สด้วยกัน
เขาเลี้ยงสเต๊กเป็นข้าวกลางวันให้ผม
ผมว่าเราบรรลุข้อตกลงร่วมกันได้ในที่สุด
และเราก็สลับแผงกัน ซึ่งเป็นอะไรที่...
จะว่าไปก็วิเศษไปเลยครับ
ผมไปที่กรมอุทยาน
แล้วถามเจ้าหน้าที่ว่า เขาพอจะทราบเรื่องนี้หรือยัง
เขาว่า "เรียบร้อย เกร็ก"
"เควินส่งอีเมลมาให้เราแล้ว
ถ้าแจ้งทางอีเมลแล้ว ก็ถือว่าพวกคุณแลกกันเรียบร้อย"
ไม่รู้สิ ผมไม่อยากออกความเห็นเรื่องนี้
เขาเป็นคนซับซ้อน
คนส่วนมากมักจะพลาดประเมินเขาต่ําไป
เขาชอบกับการเป็นราชาแห่งต้นคริสต์มาส
เขาไม่อยากหยุดทําสิ่งนี้
ในวงการนี้ จะดีกว่าถ้าคบเพื่อนเอาไว้
คุณไม่มีทางรู้หรอก "พวงมาลัยของฉันหมดซะแล้ว
อันนี้อันนั้นของฉันหมด ฉันมีไอ้นี่กับไอ้นั่นมากเกิน"
คุณจะทํายังไงล่ะ ไปหาซื้อที่แคนาดาเหรอ
เพื่อนสักคนอาจมา "ฉันมีสามชิ้นนะ" "ขอแบ่งสักชิ้นสิ เดี๋ยวคราวหน้าคืน"
ผมไม่สนเรื่องแบบนั้นหรอก
ผมก็แค่...
ผมไม่ชอบแบบนั้น
ไม่ว่าจะเกิดอะไร ผมก็ต้องเดินหน้าต่อไป
นี่เป็นจุดที่เราเพิ่งเปิดใหม่ เป็นที่ที่ดีมาตลอดเลย
ผู้คนก็นิสัยดี กิจการก็คล่องตัว ทุกที่ของเราคล่องตัวหมด
คุณมีข้อมูลของแผงตรงนั้นไหมคะ
ผมไม่ค่อยรู้หรอก รู้แค่ว่า
ตรงนั้นมีการแข่งขันสูงมาก
เราก็พยายามทํางานของเราไป ส่งต่อความสุขช่วงคริสต์มาสให้ทุกคน
และนั่นก็คือเป้าหมายที่สําคัญกว่า เป็นสิ่งที่เราตั้งเป้าไว้ครับ
- ช่วยเขาหน่อย - ได้
- จัดที่ให้เขาหน่อย - คงใช้เวลาสิบถึง 15 นาทีนะ
บนโลกในอุดมคติ เราควรมีความเคารพซึ่งกันและกัน
คุณจะไม่มาตั้งขายอีกฝากถนนของคนอื่น นอกจากจะสันดานเลวจริงๆ
ผมไม่รู้ว่าตรงนั้นพยายามทําอะไรกัน แต่ก็อย่างนั้นแหละ
ไอ้ห่านี่มันไปทุกที่เลย
ขอทํามาหากินบ้างได้ไหม เคฟ
เอาน่า ช่วยๆ กันหน่อยสิ
เธอเป็นผู้หญิง แต่เธอมีกึ๋นจริงๆ ผมไม่ได้ล้อเล่นนะ
หากคู่แข่งของเราทําอะไรที่ต่างออกไป
เธอไม่ตอบโต้เลย
เธอแค่ปล่อยมันไป ผ่านไปเลย
เธอยุ่งเกินกว่า ที่จะมารับมือกับเรื่องของเด็กอมมือ
ไม่หรอก มันควรจะมีความเข้าใจร่วมกันว่า
ถ้าฉันอยู่ตรงนี้ คุณไม่ควรจะมา
รู้ไหมพ่อผมเคยบอกว่าอะไร
พ่อของผมบอกว่า
"อย่าไปใส่ใจว่าคนอื่นจะมองลูกยังไง
เพราะพวกเขาก็คงจะคิดถึงแต่ตัวเอง"
ผมไม่สนใจว่าคนอื่น... มันไม่สําคัญสําหรับผม
กําไรก่อให้เกิดการแข่งขัน
คุณคุยกับเขาเหรอ
เขาพูดเรื่องดีๆ ถึงฉันบ้างไหม เขาพูดตลอดเลยนะ
ฉันรอแทบไม่ไหว
ฉันรอมาตลอดทั้งปีแล้ว
ไม่ได้รอของประดับหรือแสงไฟ
หรือเพลงเก่าๆ เดิมๆ พวกนั้น
และก็ไม่ใช่ชายอารมณ์ดีคนนั้น ที่แล่นไปทั่วท้องฟ้า
สิ่งที่ฉันรอคอยนั้น
คือหนุ่มต้นไม้แสนเท่
คุณรู้แหละว่าใคร คุณก็เล็งคนแถวบ้านอยู่สินะ
ของฉันน่ะทําหน้าที่ติดตั้งผืนป่า ฉันเลยไปเดินเล่นในเส้นทางนั้น
ระหว่างร้านซีวีเอสกับตึกวายเอ็มซีเอ
นั่นแหละแดนหนาวมหัศจรรย์ของฉัน ฉันย่างเท้าผ่านเป็นจังหวะกริ๊งๆ
เราค่อนข้างยุ่งกับการจัดส่งครับ
บางครั้งหญิงวัยกลางคนมาพยายามจีบ ก็สนุกดีเหมือนกัน
- ต้นคริสต์มาสครับ - สวัสดีค่ะ
มีคนหนึ่งคะยั้นคะยอให้เราอยู่ต่อ
เธอเอาเครื่องดื่มและของว่างมาให้
พยายามถามแนวเพลงที่เราชอบ และก็เปิดเพลงออกลําโพง
ฉันรอแทบไม่ไหว
ฉันรอมาตลอดทั้งปีแล้ว
ไม่ได้รอของประดับหรือ...
เอ้า คุณฟังท่อนนี้ไปแล้วนี่นา
ใช่แล้ว เมื่อหนุ่มใหญ่คนนั้น แล่นอยู่บนท้องฟ้า
สิ่งที่ฉันอยากเจอในถุงเท้า คือหนุ่มต้นไม้แสนเท่
สิ่งที่ฉันอยากได้ในวันคริสต์มาส
คือหนุ่มต้นไม้แสนเท่ของฉันเท่านั้น
ระวังตัวไว้นะสาวๆ พูดจริงนะ ระวังให้ดี
ลิตเติลเกร็กมีเจ้าของแล้ว อย่าหาว่าไม่เตือน
ลองจินตนาการว่ากําลังเดตลิตเติลเกร็กดู
เขาเป็นคนเงียบๆ
แต่ถ้าเริ่มรู้จักกันแล้ว เขาไม่เงียบเลยค่ะ
ไงแอ็กกี้ ลองทายซิว่าฉันขายอะไรให้เธอไป
- ของของฉันเหรอ - สองชิ้นเลย
ฉันว่าคนไม่ค่อยรู้ว่าเขาชอบแสดงความรัก
เขาคอยสังเกตเรื่องเล็กน้อย โดยเฉพาะที่เกี่ยวกับฉัน
ขายเก่งจริงๆ
เขาเป็นประเภทขี้อายมากกว่า ไม่ค่อยช่างพูดเหมือนบิ๊กเกร็ก
แต่ฉันว่าเป็นเพราะแม่ของเขา
แม่สอนเขาให้ระวังคําพูดให้มาก
พวกเขาเหมือนเป็นคนเดียวกัน ต่างกันแค่รูปร่างเองค่ะ
ตอนนี้ผมมีผู้หญิงที่ยอดเยี่ยมเข้ามาในชีวิต
เราเจอกันระหว่างการเดตด่วน
ที่จริงแล้ว ผมไปเข้าร่วมเดตด่วนมาหลายงาน
แคเรนไม่เหมือนใคร
ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ ผมรู้เลยว่าเธอคือคนที่ใช่
มันเหมือนกับมีพลุปะทุขึ้นมาในใจ
คริสต์มาสจะสนุกกว่าเดิม
ถ้าคุณมีคนให้รักและแบ่งปันไปด้วยกัน
ผมอาจจะเจอสิ่งที่ไม่ชอบในตัวเธอก็ได้
แต่ตอนนี้ยังไม่เจอเลยก็เลยไม่รู้
ไม่รู้เหมือนกัน
ราคาทั้งหมดรวมภาษีคือ 150 ดอลลาร์
- ต้องการเงินทอนไหมครับ - ไม่เป็นไรค่ะ
- ขอบคุณมากครับ - ขอบคุณค่ะ
สุดสัปดาห์แรกของธันวาคม กลายเป็นสัปดาห์ที่ยุ่งที่สุดของปีไปแล้ว
ที่บ้านเรามีทุกอย่างพร้อมแล้ว
เราขายต้นไม้ไปประมาณ 30 เปอร์เซ็นต์ ในช่วงสุดสัปดาห์นั้น
มาขายต้นไม้พวกนั้นให้ได้เป็นกองๆ เลยนะ
อยากได้กอดวันคริสต์มาสไหมคะ
มานี่สิ
- สบายดีไหม - ดี แล้วคุณล่ะ
ผมสบายดี ขอบคุณครับ
เด็กดี เด็กดี เด็กดื้อ
ดื้อมาก!
เราขายต้นไม้กลางสายฝน
ผมเดินผ่านสามแผง ไม่มีใครเปิดขายเลย
แต่เราอยู่ที่นี่ พร้อมอุปกรณ์กันฝน
เราอยู่ในเต็นท์ และก็ขายต้นไม้กัน
กลับไปทํางานกันเถอะ เกร็ก
วิญญาณคริสต์มาสในอดีตก็คือสีอ่อนๆ พวกนี้
ถ้าวันนี้เราทําได้เท่านี้ ก็คงจะรักษาจังหวะการขายนี้ได้ทั้งสัปดาห์
และเมื่อถึงวันอาทิตย์ ก็จะพอรู้ว่าเทศกาลนี้จะเป็นยังไง
ถ้าคุณทําสิ่งนี้มานาน กระแสมันไม่ค่อยเปลี่ยนหรอก
วันที่ 3 ธันวาคม ผมจะบอกให้ว่าจะขายต้นไม้ได้กี่ต้น
จะบอกให้ตรงเป๊ะเลย
ให้ตายสิ
ปกติมันจะง่ายกว่านี้ แต่นี่มันพลิกแพลงไปมา
ทุกๆ วันที่เราเปิดขาย ผมสูญเงินกว่า 10,000 ดอลลาร์
แปดแผงลอย พนักงาน 30 คน
พวกเขาทํางาน 24 ชั่วโมงต่อวัน เจ็ดวันต่อสัปดาห์
เจ้าของที่ ค่าเช่า
ยี่สิบสาม
มันจึงเป็นเกมที่มีราคาน่าดู
ยี่สิบสามนิ้ว
คุณพยายามไขปริศนาแห่งต้นคริสต์มาส
มันไม่ใช่ปริศนาด้วยซ้ํา แต่เป็นเรื่องบ้าอะไรไม่รู้
ฉันไปทางนี้นะ
ไปตามถนนสายที่ห้า
เราคุยกันว่าจะเกิดอะไรขึ้นในปีนี้
ซิรีเป็นคนซื้อต้นไม้ทั้งหมด
เราตั้งเป้ารายได้ที่ต้องการไว้
เราต้องทําเงินให้ได้เป็นสี่เท่าของที่จ่ายไป
เพื่อใช้จ่ายค่าดําเนินการและให้ได้กําไรด้วย
คุณต้องพยายามคาดการณ์ว่าจะเป็นยังไง
บางครั้งก็อาจจะเดาผิดไปไกลเลย
สูงเจ็ดฟุต
ใครจะเดาได้ว่าคนจะไปเที่ยวกันเท่าไหร่
สัปดาห์ไหนที่เขาจะออกนอกเมือง
ใครบ้างที่จะไม่ออกนอกเมือง
ผมทําสิ่งนี้มานานเกินกว่าจะมานั่งเดาแล้ว
พวกนี้คงไม่ได้ราคาตามที่มันควรจะเป็น
หนูจัดการเอง
- ตกลง - ได้เลย
คุณอาจเอาต้นไม้มาดูแล้วก็ "มันควรเป็นต้นระดับดีเยี่ยมไม่ใช่เหรอ"
แต่ที่ลําต้นอาจมีรู
หรือเกิดอะไรขึ้นกับมัน ดังนั้นก็ต้องพยายามขายเท่าที่ได้
ขายแม่งไปเถอะ
เงียบจนน่ากลัวเลย
มันทําฉันหวั่นใจมากค่ะ เพราะฉันควรจะยุ่งสุดๆ
แต่ตอนนี้ 11 โมงแล้ว ยังไม่ค่อยมีอะไรให้ทําเลย
การตั้งแผงที่จุดใหม่มันยากนะ เพราะคนมักจะซื้อต้นไม้
จากร้านที่เขาซื้อเมื่อปีก่อน
การจะไปเปลี่ยนแบบแผนนั้นค่อนข้างลําบาก
ฉันไม่หวังอะไรมาก
ฉันเสียที่ประจําไป
เลยต้องพยายามชดเชย ฉันก็หวังแหละ
ว่าจะหาวิธีชดเชยรายได้จากจุดที่เสียไปได้
แต่มันไม่เป็นไปตามนั้น จะให้ทําอะไรได้
ก็นะ
กวางเรนเดียร์หยุดนิ่งอยู่บนหลังคาบ้าน
ซานต้าคนเดิมกระโดดออกมา
ลงไปยังปล่องไฟ พร้อมของเล่นมากมาย
ทั้งหมดเพื่อความสุขในวันคริสต์มาส ของพวกเจ้าตัวเล็ก
ว้าว พวกเธอเลือกได้ต้นที่งามมาก
เรามีเงิน 60 ดอลลาร์ค่ะ
โห ยอดไปเลย เด็กๆ
ต้นนี้มันเกิน 60 ดอลลาร์ไปหน่อยนะ ต้นนี้เท่าไหร่นะ
อันนี้มัน... สูงกี่ฟุตน่ะ มาดูกันดีกว่า
อันนี้สี่ฟุต
ต้นนี้ราคา 110 ดอลลาร์
- พวกเธอมีเท่าไหร่นะ - หกสิบดอลลาร์ค่ะ
ดูท่าจะต้องเพิ่มเงินหน่อยนะ ให้คุณพ่อมาช่วยออกด้วยดีไหม
ลูกได้อธิบายหรือยัง ว่าทําไมเขาอาจขายราคานี้ไม่ได้
เพราะมันมีรอยด้วงกัดค่ะ
คุณพ่อช่วยออกเงินได้เท่าไหร่เหรอ
ยี่สิบดอลลาร์ค่ะ
ซานตาคลอสโทรมาหาฉัน
เขาบอกว่าเด็กหญิงสองคน จะมาที่แผงขายต้นไม้ของฉันวันนี้
เพื่อมาซื้อต้นไม้สวยๆ
เขายังบอกฉันอีกว่า พวกเธอจะได้ของขวัญชิ้นพิเศษด้วย
อย่างนี้จะไม่ให้พ่อช่วยจ่าย อีก 20 ดอลลาร์ได้ยังไงล่ะครับ
- นี่จ้ะ - ขอบคุณค่ะ
อย่าลืมนะว่าต้องทํายังไงกับของประดับนั่น
วันอาทิตย์เป็นวันที่ดีที่สุดในสัปดาห์ เพราะมันเหมือนเป็นวันครอบครัว
นี่เป็นสุดสัปดาห์ ที่เราเอามาเป็นทําแผนงานที่เหลือของเดือน
ยิ่งตอนนี้ฝนตกจนทําให้งานชะงัก
ถ้าเรามีรายการสั่งค้างอยู่ เราจะพยายามยกเลิกบางอย่าง
หรือเปลี่ยนเส้นทาง และเปลี่ยนสิ่งต่างๆ ไปเรื่อยๆ
- ขอบคุณค่ะ - ไปได้
ขอบคุณครับ
สุขสันต์วันคริสต์มาส
- เจอกันปีหน้าครับ - เจอกัน
เราควรจะมีลูกค้าแน่นร้านแล้ว
แต่ก็ไม่ใช่
ทุกอย่างขึ้นอยู่กับอนาคตแล้ว
ต้นที่สูงเท่านี้ราคาเท่าไหร่คะ
หรือขนาดนั้นล่ะ
สําหรับสนเฟรเซอร์ ที่สูงเจ็ดฟุตราคา 299 ดอลลาร์ครับ
ฉันไม่แน่ใจว่าเราจะจ่ายไหวไหม
ที่โฮมดีโปขายแค่ 75 ดอลลาร์เอง
งั้นลองดูพวกที่ราคาต่ํากว่า 200 ดอลลาร์ดีกว่า
พวกนี้ราคา 175 ดอลลาร์
ความสูงอยู่ระหว่างหกและเจ็ดฟุต
พวกมันดูเหมือน ท่อนบนของต้นไม้ที่ถูกตัดเลย
คุณจะเอาต้นไม้มาแขวนขาย โดยไม่มีอะไรน่าสนใจ
กับคนที่เมินเฉย
เพราะสุดท้ายทุกคน ก็จะไปร้านโฮมดีโปหรือร้านค้าใหญ่กันหมด
มาลองจับมือกับมัน แล้วดูซิว่ามันอยากกลับบ้านกับเราไหม
มีหลายครั้งเลยที่คนไม่รู้ว่าเขาต้องการอะไร
คุณจึงต้องยื่นมือไปช่วย
มันควรเกิดความรู้สึกแสนพิเศษ เวลาที่คุณซื้อต้นไม้
แม่ชอบมันนะ ลูกๆ ชอบไหม เราควรพามันกลับบ้านไหม
เยี่ยมเลย
เรามีช่วงเวลาน่าอัศจรรย์มากมาย ที่เกิดขึ้นระหว่างที่ผู้คนซื้อต้นไม้
แค่เดินไปตามทาง แบกต้นไม้ไปด้วยกัน
เราโชคดีมากที่ได้มาทําสิ่งนี้
ลูกค้าแทบทุกคนต่างมีความสุข จากการมาซื้อต้นไม้
มันเป็นช่วงเวลาแสนสุข
ขบวนในเมืองไหม
ถูกแล้ว วิ่งในเมือง
ดูดีนะ
- โอเค - สวัสดี
เกร็กอยากให้ฉันไปส่งของให้เขา
เขาอยากส่งหลายจุด
หนูบอกไปว่า ค่าบริการขั้นต่ําครั้งละ 200 ดอลลาร์
เควินไม่พอใจที่ผมขายต้นไม้ ให้กับคนที่เขามองว่าเป็นคู่แข่ง
การสนทนาของเราจบไม่ดีนัก
ทุกคนได้ต้นไม้ใหญ่จากเรา จอร์จ เกร็ก เฮเธอร์
พวกเขารับต้นไม้ใหญ่จากเราทั้งนั้น
มีต้นไม้ใหญ่กําลังมา
ข้อความจากซิรีครับ
ครั้งต่อมาที่เขาโทรหาผม ผมไม่รับสายเลย
ผมไม่กดรับด้วยซ้ํา แค่ส่งโทรศัพท์ให้ซิรีแทน
ซิรีพูดว่า "ขอแนะนําตัวอย่างเป็นทางการนะ
ฉันกําลังรับช่วงธุรกิจต่อ และคุณต้องมาคุยกับฉัน ไม่ใช่จอร์จ
ฉันจะขายต้นไม้ให้ใครก็เรื่องของฉัน
ฉันว่าเรามาร่วมด้วยช่วยกันดีกว่า"
ฉันว่าเควินลดความแข็งกร้าวลงหน่อยแล้ว เขาว่ามาอย่างนั้นนะ
แต่เควินก็ยังเป็นเควิน
โอเค ซิรีส่งข้อความมาบอกเรื่องต้นไม้
มันเป็นความสัมพันธ์ตามฤดูต้นไม้
"ไง คุณมีไอ้นั่น ฉันมีไอ้นี่ มาตกลงแลกเปลี่ยนกันไหม"
เราทํางานด้วยกัน
แอนดรูว์ มาช่วยขายต้นไม้หน่อย
เฮเธอร์โทรหาฉันเมื่อวาน
"เธอมีต้นไม่ใหญ่ไหม" "ขอดูก่อนนะ มีอยู่ต้นหนึ่ง"
มันยังไม่มีคนจอง ไม่มีใครอยากได้
ฉันช่วยเธอในเรื่องนี้ได้
และมันก็ช่วยฉันด้วย มันจะช่วยเราทั้งคู่
มันก็ประมาณนั้นแหละ
เร่งมือหน่อย ยอมแพ้แล้วเหรอ ตาแก่ ถามจริง
ไม่ใช่ว่าเราแบ่งกันทุกอย่าง
ความลับทางการค้าก็คือความลับทางการค้า
แต่เราก็เป็นเพื่อนกัน และถ้ามีอะไรที่ช่วยได้
เราก็จะทําเท่าที่ได้
ต้นนี้มีลูกสนอยู่เต็มเลย
โอเค หรือไม่ก็เพราะนายอ่อนแอนั่นแหละ
ไม่เห็นเหงื่อเขาสักหยดเลย
ระวังมันไหลนะ
เป็นต้นไม้ที่สวยมาก
ให้น้ํามันหน่อยถ้าไม่อยากให้เฉา หรือถ้าอยากให้มันตายก็ปล่อยไว้
- โอเค - ขอบคุณมาก ทุกคน
แต่นแต๊น
หนึ่ง สอง สาม
ทุกคน ด้านล่าง จับด้านล่างแล้วดันมันขึ้นไป
คุณต้องใช้อะไรรู้ไหม ต้องใช้ชิ้นไม้ไง
ขนาดสอง...
ใช้ได้แล้ว ดีมาก
ใครจะไปฮาร์เล็ม
เป็นไงบ้าง คริส
อรุณสวัสดิ์ เกร็ก เป็นไงบ้าง
ตอนนี้ผมกําลังขับรถบรรทุกยาว 20 ฟุต ที่บรรจุต้นไม้ขนาด 20 ฟุตอยู่
และก็สายไปชั่วโมงหนึ่งแล้ว
เป็นการเดินทางที่ทรมานเหลือเกิน
เรามีโครงการดีๆ ที่ทําอยู่ทุกปี
กลุ่มคนในฮาร์เล็มนี้
จะประดับต้นไม้ มันเป็นต้นไม้ที่สําคัญมาก
ชายคนที่ขายให้พวกเขานั้นตั้งราคาสูงชะลูด
พวกเขาเลยกังวลว่าจะทําอย่างไรดี
เขาเลยมาถามว่า ผมจะขายให้ในราคาที่เขาเสนอได้ไหม
เราทํางานด้วยความใส่ใจ และช่วยพวกเขาตกแต่งด้วย
เราตกแต่งมันอยู่สามวันได้
มันสูง 20 ฟุต
มันเป็นงานประดับไฟต้นไม้ร่วมกับซานต้า
ซึ่งปีนี้ก็น่าจะเป็นผมแหละ
ซานต้าเป็นสิ่งที่น่าฉงนสําหรับเด็กๆ แต่ซานต้ามีอยู่จริง
แปะมือ!
หันไปหาคุณยายหน่อย
ซานต้าคือจิตวิญญาณ จิตวิญญาณของการให้
คอมพิวเตอร์ หนูอยากได้โทรศัพท์เหรอ
โฮ่ โฮ่ โฮ่
- งานศิลปะทํามือ - งานศิลปะทํามือนี่เอง
ถ้าคุณเขียนบนจดหมาย "ถึงซานต้า"
เอามันไปหย่อนตู้ไปรษณีย์ในนิวยอร์ก เพื่อเล่าถึงของขวัญที่อยากได้
จะได้รับการตอบกลับ
ทุกฉบับเลย
เห็นได้ชัดว่ามีซานต้าอยู่หลายคน
โฮ่ โฮ่ โฮ่
- เป็นไงบ้างฮะ - เยี่ยม เธอล่ะ
มาจากแอตแลนตาเหรอ
ฉันมาจากขั้วโลกเหนือ
โฮ่ โฮ่ โฮ่
พ่อผมกลายเป็นซานต้า
ในตอนที่ซานต้าคนเดิมมาไม่ได้ และมันดันเป็นวันที่ยุ่งที่สุดของปี
มันเป็นงานขนาดใหญ่ มีคนมาร่วมถึง 500 คน
มันถึงจุดที่ "ต้องมีใครสักคนเป็นซานต้า"
เขาตัวใหญ่ แถมมีหนวดสีขาว ทุกคนเลยหันไปหาเขาและบอกว่า
"ใส่ชุดซะ"
ผมจึงมาเป็นซานต้า
ขอบคุณนะ
สวัสดี เข้ามาสิ ยินดีต้อนรับ!
ยินดีต้อนรับสู่โลกของเล่น
ช่วงหลายปีมานี้ ผมหมั่นศึกษาถึงศาสตร์การเป็นซานต้าที่แท้จริง
- หนูอยากได้ของขวัญคริสต์มาสอะไร - รถบรรทุกขยะครับ
รถบรรทุกขยะเหรอ ได้เลย เพื่อนยาก
ไม่เคยเกิดปัญหาอะไรระหว่างที่ผมเป็นซานต้า
เราไปเยี่ยมโรงพยาบาลเด็กเซนต์แมรี่
สวัสดี
โฮ่ โฮ่ โฮ่
สวัสดีจ้ะ เป็นยังไงบ้าง
ผมคิดว่า มันจะเป็นประสบการณ์ที่มีคุณค่าทางจิตใจ
แต่มันทําผมอึ้งไปเลย
ความรักที่ครอบครัวมีต่อลูกๆ
ทุกๆ วันที่ต้องส่งของขวัญให้เด็กดี
สวัสดี หนูตื่นมาเจอซานต้าเหรอจ๊ะ
ยินดีที่ได้พบนะ เพื่อน
สุขสันต์วันคริสต์มาส
โฮ่ โฮ่ โฮ่
- อยากถ่ายรูปไหม มาเลย - ขอบคุณครับ
โฮ่ โฮ่ โฮ่
ดูรูปนี้สิ
- ดูสิ - โฮ่ โฮ่ โฮ่
ขอบคุณครับ ซานต้า
- งานที่คุณทํามันยอดมาก - ขอบคุณ
โฮ่ โฮ่ โฮ่
ไง ทุกคน
สวัสดี
นี่ทีมงานถ่ายทําครับ
ฮัลโหล
โอเค
เราทําได้ไหม เราทํามันในอีกสองวันได้ไหม
ไม่ได้ใช่ไหม
ถ้าเราวางแผนกันจนถึงวันเสาร์ ผมจะออกนอกเมืองไปสองสัปดาห์
พอกลับมาแล้วค่อยฉายแสง ฟังดูบ้าไปไหม
แต่ต้องปรึกษาหมอกรอสแมนก่อน
ตกลง
เราได้รับข่าวร้ายเมื่อเช้าครับ
ดูเหมือนว่ามะเร็งต่อมลูกหมาก จะลามไปถึงปอดของผมแล้ว
- ฉันเสียใจด้วย - ไม่เป็นไร
- ไม่มีปัญหา - ขอให้มีวันที่ดี
ศัลยแพทย์ เจ้าหน้าที่ฉายแสง และทุกคน
พวกเขาประชุมกันอยู่ และจะแจ้งให้ทราบภายในวันนี้
ว่าจะดําเนินการยังไงต่อ
ไม่ใช่สัญญาณที่ดีเท่าไหร่ เวลาพวกเขาทําอย่างนี้
ให้บอกมาทีเดียวในอีกสองสัปดาห์ยังจะดีกว่า
พวกเขาไม่คิดว่าการผ่าตัดจะได้ผล
เขาว่าการแพร่กระจายกว้างเกินไป
เลยตกลงกันที่การฉายแสงระยะสั้น
ซึ่งผมสะกิดใจว่ามันไม่น่าจะได้ผลแน่ๆ
ผมโทรหาพี่สาวดีกว่า
เธอจะโกรธถ้าไม่โทรหา
- ไง นอรีน - ว่าไง
สรุปว่าผ่าตัดไม่ได้ พวกเขาบอกว่ามัน...
เขาบอกว่ามันเยอะเกินไป
ส่วนของปอดที่ต้องตัดออกจะเยอะเกิน
แพงเกินไปเหรอ
ฉันก็พูดแบบนั้น เธอบอกว่า "เยอะเกิน"
เยอะเกิน ไม่ใช่แพงเกิน เยอะเกินไป
- กว้างไป - เยอะไป
เยอะไป ถูกไหม
ช่างมันเถอะ
- เขาก็ใช้คําว่ากว้างไปนะ - ฉันคิดว่ามันคือเยอะไปนะ
- เยอะไป - เยอะไป!
- ใช่ - โอเค
เข้าใจแล้ว
- แล้ว... - แล้วต้องทํายังไงต่อ
ฉายแสงระยะสั้น
โอเค
ชีวิตต้องดําเนินต่อไปใช่ไหม
นี่ไม่ใช่จุดจบ
อย่างที่แกนดาล์ฟพูดไว้ในอภินิหารแหวนครองพิภพ
นี่ไม่ใช่จุดจบ
กลุ่มผู้ติดสุรานิรนามสอนว่าค่อยๆ ใช้ชีวิตไปทีละวัน
เพราะฉะนั้นวันนี้เป็นวันที่ดี
และผมก็เชื่อมั่นในอนาคต
รู้ไหมว่า...
แผนที่ผมมีอยู่ตอนนี้คือจะเป็นคนไข้ที่แย่ที่สุด
ผมอยากให้เขาคุยกันว่า "ไอ้ผู้ชายห้อง 108 เนี่ยบัดซบจริง"
ผมไม่อยากจะจากโลกไปแบบ "เขาเป็นคนดีจริงๆ"
แต่ตอนนี้ ผมเป็นคนดีอยู่
แต่ถ้าผมล้มป่วยขนาดนั้นแล้ว ผมก็จะเป็น...
แผนก็คือจะเป็นไอ้เลวที่คอยกดกริ่ง
"มันอยากได้อะไรอีกเนี่ย"
ผมคงทําไม่ได้หรอกครับ
ฉันต้องกินข้าวเช้าให้เสร็จ
พรุ่งนี้คุณจะมาถึงประมาณกี่โมง เปิดหน้าต่างให้กว้างหน่อย
กี่นาทีกว่าจะถึงบ้านของมาร์คัส การ์วีย์
- ใช้เวลาไปบ้านนั้นประมาณเท่าไหร่ - ยี่สิบนาที
กี่นาทีกว่าจะถึงบ้านของมาร์คัส การ์วีย์
อยากรู้วิธีคลุมตาข่ายไหม
มาเลย
ที่จริงแล้วตาข่ายอันนี้มันผิดขนาดนะ แต่ช่างแม่งเถอะ
เธอเป็นภาพแทนของนักลงทุนในนิวยอร์กเลย
หนึ่ง สอง สาม เอามาตรงนี้
เธอไม่เคยหยุดนิ่ง คุณอาจคิดว่าเธอก้าวร้าว
คุณอาจคิดว่าเธอโกรธอยู่
พวกเขาควรมาวันนี้นะ สภาพมันดูไม่ได้เลย
แต่หลังจากที่เธอบอกคุณ
ด้วยท่าทางเข้มงวดว่าควรทํางานยังไง
เธอจะถามว่าคุณสบายดีไหม ต้องการอะไรหรือเปล่า
ขึ้นรถมาหน่อยได้ไหม
เอาละ ไปกันเลย
ถ้าจะว่าไปแล้ว เธอพยายามจ้างคนที่ไม่มีใครจ้าง
ทําไมนายต้องบอกทุกคนที่คุยด้วย
ว่านายมีประวัติอาชญากรล่ะ
ทําไมถึงรู้สึกต้องบอกทุกคน ว่าเพิ่งออกจากคุกมา
นายเป็นแบบนั้นเหรอ ยังอยู่ในคุกอยู่หรือเปล่า
- เปล่า - พอบอกคนอื่นแบบนั้น
ก็เหมือนนายกําลังขังตัวเอง อยู่ในคุกที่เรียกว่าอดีตอยู่นะ
ฉันมีประวัติอาชญากรรม และฉันไม่รู้สึกละอายกับมัน
คนเราเมื่อเห็นว่าถนนขรุขระ ก็คิดไปแล้วว่ามันเป็นอุปสรรค
มันไม่ใช่อุปสรรค ก็แค่เนินเล็กๆ เราแค่ต้องผ่านมันไปให้ได้
นายไม่เคยพูดเรื่องอดีตกับฉัน
ไม่เคยเลย นายคุยแต่เรื่องอนาคต
คุยเรื่องที่นายอยากได้ในชีวิตนี้ และก็พูดถึงเรื่องของวันนี้
แล้วทําไมเวลาที่คุยกับคนอื่น ถึงย้อนไปคุยเรื่องเก่าล่ะ
ใช้เวลาไตร่ตรองสักนิดนะ
นายต้องเลิกทําอย่างนั้นนะพวก
นายผ่านมันมาแล้ว นายไม่ใช่คนเดิมจากเมื่อวาน แอนดรูว์
นายคือแอนดรูว์ของวันนี้ ทําตัวให้เหมาะสมหน่อย
เราอยู่ที่ไหนแล้วเนี่ย
ใครๆ พากันพูดว่าฉันบ้าไปแล้ว ที่รับพวกเขาทํางาน
แต่จะให้ฉันไม่ทําได้ไงล่ะ
สบายดีไหม มีความสุขไหม
ครอบครัวไม่ใช่แค่สายเลือด
ครอบครัวคือคนรอบตัวคุณที่คุณรักอย่างสุดตัว
และรักโดยไม่มีเงื่อนไข
ฉันมีลูกห้าคน
สามีของฉันมีลูกสามคน ส่วนฉันก็มีลูกบุญธรรมสองคน
ฉันรู้ตัวมาตลอดว่าจะรับอุปถัมภ์เด็ก
ลูกชายคนโตเป็นลูกของลูกพี่ลูกน้องฉัน
เราอุปถัมภ์เขาคนแรก แล้วเขาก็ขอให้ฉันรับน้องชายมาด้วย
เราเลยไปหาน้องชายของเขา เรื่องเป็นอย่างนี้แหละ
เยี่ยมเลย คุณมีข้อเรียกร้องเหรอ
ประมาณเดือนหน้านะ เยี่ยมมาก
น่ารักที่สุด สุดยอด เยี่ยมเลย
ไม่มีช่วงเทศกาลไหนเลย ที่ผมจะเดาไม่ออกว่ามันจะเป็นยังไง
แต่ไม่ใช่กับปีนี้
วันนี้เป็นวันที่ดี มันจะคงเป็นวันที่ดีต่อไป
แต่พรุ่งนี้อาจมีคลื่นซัดสาดมาก็ได้
สุดสัปดาห์ที่หนึ่งและสองของธันวาคม เราต้องทํารายได้ให้ดีในช่วงนี้
ถ้าฝนตก จะรู้ได้เลยว่าจะเป็นวันที่แย่
มันมีองค์ประกอบหลายอย่างให้คํานวณ
เพื่อให้ประสบความสําเร็จ
และองค์ประกอบส่วนมากควบคุมไม่ได้
วันอาทิตย์ ชั่วโมงทําเงินคือ 11 โมงถึงห้าโมงเย็น
และฝนดันตกตั้งแต่ 11 โมงถึงห้าโมงเย็น
วันนี้แย่มาก เรายังตามหลังยอดของปีที่แล้วอยู่เลย
ไม่เป็นไร เราจะทําให้ได้ หวังว่านะ
วันเสาร์ค่อนข้างยุ่ง วันอาทิตย์ไม่ค่อยมีคนเพราะฝนตก
มันเงียบมากเลย
ผมว่าถึงเวลาที่เรา จะต้องเอาถ้วยมาขอเงินบริจาคแล้ว
เราคุยกันแบบนี้บ่อยมาก "เราต้องเอามาเท่านี้นะ"
"เราแค่ต้องทําให้ได้โดยเฉลี่ยเท่านี้ เราแค่ต้องขาย..."
มันเป็นบทสนทนา ที่เต็มไปด้วย "เราต้องทําอย่างนี้"
แต่คุณก็ทําได้เท่าที่กําลังจะเอื้อ
สิ่งที่เราทําประจําเมื่อปีที่แล้ว เราเรียกมันว่า "ฮอตชัฟเฟิล"
ฉันพยายามย้ายต้นไม้ไปเรื่อยๆ เท่าที่ทําได้
อย่างเช่น ทุกคืนของสัปดาห์ที่แล้ว มันสลับที่กันไปทั่ว
ฉันจะไม่เอาต้นแพงๆ มาอยู่ตรงนี้
ฉันจะตั้งมันไว้ ตรงที่ฉันพยายามจะขายส่งมากกว่า
มันเป็นเรื่องของการผสมผสานให้ถูกสูตร
แต่ว่าแต่ละจุดก็แตกต่างกันไป
เราขายทุกอย่างจนถึงที่สุด
มาดูกันว่าเราจะขายได้อีกเท่าไหร่
ช่วงกลางคืน ผมจะเฝ้าอยู่เงียบๆ
ผมบอกว่า "เฮเธอร์
ถ้ามีใครมาขโมยต้นไม้ ฉันจะเล่นให้เจียนตายแม่งเลย"
เธอตอบว่า "จอร์จ"
ผมเคยหวงพวกมันมากช่วงที่ทํางานใหม่ๆ
ตอนนี้ผมได้เรียนรู้จากเธอแล้ว เธอบอกว่า "จอร์จ มันก็แค่ต้นไม้"
ผมพูดว่า "ยังไงก็ผ่านฉันไปไม่ได้โว้ย"
เสียงกระดิ่งดังกรุ๊งกริ๊ง ดังไปทั่วทุกทิศ
ช่างสนุกอะไรเช่นนี้ ที่ได้นั่งรถม้าลากเลื่อนไปอย่างนี้
ปกติตรงนี้จะไม่ค่อยเหลือต้นไม้แล้ว
นี่เป็นตัวบ่งบอกว่าปีนี้มันแย่ขนาดไหน
ไม่เคยเหลือเยอะเท่านี้มาก่อนเลย
เรายังมีอยู่ในรถพ่วงที่จอดอยู่ด้านนอก วางอยู่ตามถนนก็ยังมี
ยังเหลือเต็มไปทุกที่เลย
เราได้แต่พยายามให้เต็มที่
ชีวิตเป็นเรื่องของครอบครัวและเพื่อน ความรักและความสุข
ผมตามหาความรัก และก็ได้เจอกับเนื้อคู่
ผู้หญิงในฝันของผมมีตัวตนจริงแล้ว
ใช่ครับ ผมมีความสุขดี ผมพบความรักแล้ว
ผมพบผู้หญิงที่น่าทึ่งที่สุดในโลก
ผมดีใจจนตัวแทบลอย
ผมเป็นผู้ชายที่มีความสุขที่สุดในโลก
ขอบคุณครับ สุขสันต์วันคริสต์มาส ขอบคุณ
- จูบให้กําลังใจเธอที่ทํางานหนักหน่อยสิ - หันหลังไปก่อนนะ บิ๊กเกร็ก
เดี๋ยวเป็นตากุ้งยิง
เรามาเต้นท่านั้นกันดีไหม ท่าที่มัน...
- มาเร็ว - เราลองท่าดิปมาแล้ว
- ฝึกกันมาเรียบร้อย - ลองดิปหน่อยสิ
- แค่ครั้งเดียว - ไม่เหรอ ขี้อายจังเลย
ขี้อายจริงๆ
ฉันว่าการกลับบ้านเป็นการกระทํา
ที่เด็กหนุ่มอายุ 20 ไม่กี่คนจะทํา
มันอาจเป็นเรื่องจําเป็น แต่เขาก็อยากทําด้วย
เขาพอจะรู้ว่าพ่อของเขาลําบากอยู่
เขารู้ว่ามันเป็นธุรกิจครอบครัว
แถมยังเป็นส่วนหนึ่งของพ่อด้วย
พ่อของฉันเสียไปแล้ว แต่มันเร็วมาก
เหมือนเจ็บแค่สามวันแล้วก็จากไปเลย
ฉันจินตนาการไม่ออกเลย
การที่คุณต้องมานั่งมอง...
โดยไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะเป็นวันสุดท้าย
ไปกันเลย ขึ้นบันไดเลื่อนไป
เขาบอกผมมาอย่างนั้น
ผมเข้ามาอยู่ในห้องเล็กเพื่อเตรียมตัวแล้ว
มะเร็งทําให้ผมนึกเสียดายว่า ควรชื่นชมความงามรอบตัวมากกว่านี้
หยุดกังวลกับเรื่องหยุมหยิม
ผมตื่นเต้นเหมือนกันนะ ผมชอบเวลาได้ดมยาสลบ
มันเป็นการนอนหลับที่เยี่ยมที่สุด
พวกเราทุกคนต้องตาย
แต่ผมได้พรให้รู้เรื่องนั้น เลิกเสียเวลาไปเปล่าๆ
เลิกคิดว่าเรามีเวลาเหลือเฟือ มันไม่จริง
ไม่มีใครมีหรอก
และนั่นคือพร
และเราควรจดจําไว้เสมอ
ผมผ่านอะไรมามาก พวกเขาผ่าลูกหมากผมออกไป
ถูกจับใส่ผ้าอ้อม และต้องฉายแสงเป็นเวลา 60 วัน
ไปห้องพักฟื้นครับ
จริงๆ แล้วมันไม่ได้แย่ขนาดนั้น
ขนาดการใส่ผ้าอ้อมยังไม่แย่เท่าไหร่เลย
ซานต้าสบายดี
ไม่มีเหตุผลที่จะห้ามไม่ให้ตัวเอง มีความสุขกับชีวิตตั้งแต่วินาทีนี้
ไม่ว่าคุณจะอยู่ในสภาวะแบบไหน
ดูอย่างผมสิ อาการผมน่าจะแย่ลงแล้ว
แต่ผมมีความสุขมากกว่าเมื่อก่อนอีก
และทุกคนควรได้มีความสุขอย่างที่ตั้งใจไว้
ใครเป็นคนพูดนะ
น่าจะไอน์สไตน์ หรือประมาณนั้นแหละ
คุณมีความสุขอย่างที่คุณเลือกได้
เกร็กอยู่ข้างหลังผม
ทักทายหน่อย เกร็ก
- สวัสดี - สวัสดี นิวยอร์ก
สวัสดี แม่
สวัสดีครับ แม่
พ่อป่วยหนักกว่าที่คิด เขาจะไปเที่ยวกัมพูชา
ผมเลยคิดว่า เราจะได้เที่ยวด้วยกันสักสองสามสัปดาห์
- พูดสวัสดีสิ เกร็ก - พ่อถ่ายวีดีโอเหรอ
ทักทายนิวยอร์กหน่อย
- ไง นิวยอร์ก - สวัสดี แม่
- มองพ่อหน่อย เกร็ก - ถ่ายวีดีโอเหรอ
- สวัสดี แม่ - สวัสดีครับแม่
โฮ่ โฮ่ โฮ่ สุขสันต์วันคริสต์มาส จากนครวัดอันห่างไกล
ซานต้ามาที่นี่เพื่อมอบของขวัญคริสต์มาส ให้กับช้างที่เชื่อฟัง โฮ่ โฮ่ โฮ่
ต้องพูดอะไรนะ โฮ่ โฮ่ โฮ่
โฮ่ โฮ่ โฮ่
ใช่ครับ เขาเป็นซานต้าของทั่วโลกเลย
ลิตเติลเกร็กไม่ใช่ลิตเติลเกร็กอีกต่อไป
เขาเป็นแค่เกร็กสําหรับผมแล้ว
เขาลงมือทําเท่ากับที่บิ๊กเกร็กทําในปีก่อนๆ
เขากลายเป็นเกร็กที่แวะไปทุกแผง
มีเหลืออยู่เท่านี้ใช่ไหม
- ผมเพิ่งส่งข้อความไป - นี่ต้องจัดการทั้งหมดใช่ไหมเกร็ก
- ใช่แล้ว - รับทราบ
เกร็กเป็นคนจัดการทั้งหมดจริงๆ ทั้งปีเลย
ร่างกายผมอาจใช้งานไม่ได้ในอีกปีสองปี
ผมอาจต้องอยู่โรงพยาบาล
ผมร้องไห้แค่ครั้งเดียว หลังได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็ง
คือตอนที่คิดว่าผมอาจจะไม่รู้ว่า เกร็กจะหน้าตาเป็นยังไงเมื่อแก่ขึ้น
ผมอาจพลาดสิ่งเหล่านั้นไป
เขาเป็นพ่อที่ดีที่สุด
ไม่มีใครมาเทียบได้แล้วครับ
เขารู้ไหมว่าคุณรู้สึกแบบนั้น
คิดว่านะ
ผมรักพ่อนะ
เราไม่ได้บอกรักกันเท่าไหร่ แต่เรารักกัน
และผมจะยังเปิดร้านต่อไป
- ไง ทุกคน - สวัสดี
- สบายดีไหม - กําลังมองหาอะไรอยู่ครับ
เรามาดูต้นไม้ครับ
- ในนาทีสุดท้ายเลย - ได้เลย
ผมไม่รู้เลยว่าจะยังทําธุรกิจนี้อยู่ไหม ในอีก 50 ปีให้หลัง
ผมจําได้ว่าเคยพูดเล่นกับเควิน แฮมเมอร์
ในสองปีแรกที่เราทํางานด้วยกัน
"คุณนึกภาพออกไหม คุณว่าเราจะยังยืนที่หัวมุมถนน
ตอนอายุ 50 เพื่อขายต้นไม้ไหม"
"ไม่มีทางซะหรอก"
ดมให้หนําใจไปเลยนะ
บางครั้งบางอย่างก็เกิดขึ้น มันคือโชคชะตาในชั่วขณะ
คุณไหลไปกับมัน โดยไม่รู้ว่าจะไปหยุดตรงไหน
แต่ 50 ปีให้หลัง คุณก็มาอยู่ที่ตรงนี้
และเราช่วยให้ชีวิตผู้คนสดใสขึ้น
มันโคตรจะวิเศษและยอดไปเลย ที่เราทําอย่างนั้นได้
นี่ต้นไม้ของคุณครับ
- รับไปเลยไหม - ค่ะ
- เรียบร้อย - เจอกันปีหน้าค่ะ
- ขอบคุณ - ครับ ปีหน้าคุณจะยังเจอเขาอยู่แหละ
คุณไม่ทําแล้วเหรอคะ
ได้เวลาเกษียณแล้วครับ
- ดีแล้ว เยี่ยมไปเลย! - ห้าสิบปีแล้ว
วิเศษเลยค่ะ
เรายังคุยกันอยู่เลยว่า นี่อาจเป็นต้นไม้ต้นสุดท้ายที่ผมขาย
- ยินดีด้วยค่ะ - นี่เลยครับ มันเป็นต้นพิเศษเลยนะ
ใช่เลยค่ะ มันพิเศษจริงๆ
- อาจเป็นต้นที่ล้านของผมแล้วก็ได้ - ต้องใช่แน่เลยค่ะ
ตื่นเต้นจังค่ะ ฉันเลิกแล้ว
ฉันเลิกแล้ว ฉันทําสิ่งนี้มานาน มันเยี่ยมมาก ยังคงยอดเยี่ยมอยู่
แต่ก็ถึงเวลาส่งไม้ต่อแล้ว
- ลาก่อน นิวยอร์ก - ลาก่อน นิวยอร์ก
- ขอให้มีคริสต์มาสที่ดี - สุขสันต์วันคริสต์มาส
ฉันน้ําตารื้นซะแล้ว
ไปกันเถอะ
เรารักพวกคุณนะคะ
ฉันร้องไห้เพราะเรากําลังจะไป
คุณร้องไห้เพราะกําลังจะไปเหรอ
ใช่ เหมือนสมองเพิ่งรับรู้น่ะ
- เพิ่งจะรับรู้เหรอ - ใช่
- โฮ่ โฮ่ โฮ่ - พระเจ้า นั่นซานต้า
- ฉันเป็นเด็กดีนะคะ - เธออยู่ในรายชื่อเด็กดีแล้ว
ฉันรู้
ได้สิ
โฮ่ โฮ่ โฮ่
- ขอบคุณค่ะ - ยินดีครับ
- สุขสันต์วันคริสต์มาส - โฮ่ โฮ่ โฮ่
เราจัดรายการพิเศษอยู่
จะให้ช่อมิสเซิลโทของจริงที่อยู่ในกล่องนั้น
ซึ่งมาจากยอดของต้นไม้ในออริกอน
ให้กับคนที่น่ารักที่สุดในโลก
ขอบคุณค่ะ
สุขสันต์วันคริสต์มาส
แจกไม้เท้าลูกกวาดด้วย เอาไหม
ฉันไม่เคยอยู่ในสถานการณ์
ที่ใครจะออกจากร้านไปโดยไม่ซื้อ เพียงเพราะแค่เงินไม่กี่ดอลลาร์
ตัวตนของฉันคือเจ้าของธุรกิจ มันคือเปลือกหุ้มของฉัน
แต่เนื้อในฉันยังเป็นมนุษย์
มันไม่มีผลต่อชีวิตฉันหรอก หากต้องให้ต้นไม้ใครไปบ้าง
แต่มันอาจมีผลต่อจิตวิญญาณของพวกเขา
ฉันไม่อยากเป็นส่วนหนึ่งในการทําร้ายจิตใจใคร
เข้ามาสิ มาเลย
มานี่สิ แจสเปอร์ มาอยู่อีกข้างหนึ่งนี่
คืนนี้โชคดีนะครับ ซานต้า อย่าหักโหมล่ะ
- ขอบคุณมากครับ - คืนนี้งานยุ่งแน่
มันเป็นคืนที่ยาวนานของซานต้า
เช้าวันคริสต์มาสแล้ว
ลูกรักของพ่อเป็นยังไงบ้าง
เกร็ก อวยพรวันคริสต์มาสพ่อหน่อยสิ
- สุขสันต์วันคริสต์มาสครับ - สุขสันต์วันคริสต์มาส
แสบตา!
สุขสันต์วันคริสต์มาส
- จากครอบครัวเรา สุขสันต์วันคริสต์มาส! - สุขสันต์วันคริสต์มาส!
สุขสันต์วันคริสต์มาส!
เจ้าสัตว์โสโครก
- สุขสันต์วันคริสต์มาส! - สุขสันต์วันคริสต์มาส!
ยินดีต้องรับสู่บ้านของเรา เข้ามาสิ!
มันคือเกมกระดานหรือเปล่า
"ให้แคเรน ด้วยรัก จากจอร์จ"
พระเจ้าช่วย แหวนแต่งงานนี่
ดูสิ
- ผมรักคุณ - รักคุณเหมือนกัน
เอาละ พอได้แล้ว
- รักคุณตลอดไปนะ - ฉันก็รักคุณ
เราก้าวต่อไปด้วยกัน
ผมดีใจมาก กับเส้นทางในการรับช่วงต่อของเรา
เพราะเรามีคนที่ทํางานดี ทายาทที่มีความสามารถ
ฉันจะกลายเป็นเถ้าแก่ใหญ่ปีหน้าค่ะ
แย่จัง
เอาละ ไอ้ลูกชาย
ในที่สุดก็ถึงเวลาแล้ว
ที่ลูกจะได้สวมหมวกซานต้าที่พิเศษมากใบนี้
- ผมชอบหมวกตัวเองกว่า - ยืดอกไว้นะ
คอยชี้แนะทุกคน จําไว้ว่าลูกเป็นผู้นํา
ใบใหญ่จัง
มันไม่ได้เป็นแค่ธุรกิจ
มันคือครอบครัว จริงๆ นะ มันคือครอบครัว
เราเป็นเหมือนครอบครัวต้นไม้เล็กๆ
แต่ละคนเป็นเหมือนคุณลุงคุณป้าที่อยู่ตรงนั้น
และเราก็เลี้ยงลูกอยู่ตรงนี้
เราเป็นหมู่คณะ เรามีอะไรที่เหมือนกันหลายอย่าง
เราไม่ค่อยได้ใช้เวลาด้วยกันมากพอ
ซึ่งก็น่าเสียดายมาก
ปีนี้ผมขอพรกับซานต้าในเรื่องสุขภาพร่างกาย
ผมเชื่อว่าถ้าคุณขอพรกับซานต้า จากก้นบึ้งของจิตใจ
ถ้าอยากได้อะไร ซานต้าจะบันดาลให้คุณ
เราควรมาเจอ และสังสรรค์กันอย่างนี้ปีละครั้งนะ
เรายังจะชวนเควิน แฮมเมอร์เลย
เราใช้เวลา 40 วัน เพื่อมอบความสุขพวกนี้ให้กับผู้คน
และเป็นส่วนหนึ่ง ในช่วงเวลาสุดพิเศษของทุกคน
โอ้โฮ
ในทุกๆ ปีที่เปิดร้าน มันไม่มีอะไรแน่นอนเลย
แต่มันก็ไม่เหมือนอะไรทั้งสิ้น
เราได้เห็นครอบครัวเติบโตขึ้น ได้ฟังเรื่องของเขาทุกปี
สิ่งเหล่านั้น เป็นช่วงเวลาหนึ่งของชีวิตที่มีค่ามาก
มันไม่ใช่เรื่องของเทศกาล
มันเป็นเรื่องของการเห็นเด็กๆ ที่ยืนกับคุณพ่อ ท่าทางสดใสขึ้นมาเมื่อได้ซื้อต้นไม้
ต้นคริสต์มาส เป็นเครื่องรางแห่งพลังตั้งแต่โบราณ
ที่ทําให้ผู้คนและครอบครัวมาอยู่ด้วยกัน
มาล้อมรอบมัน และฉลองความเป็นหนึ่งเดียว
มันทรงอานุภาพจริงๆ โดยเฉพาะในเมืองนิวยอร์กสีหม่นนี้
เรานําพลังงานสีเขียวนี้เข้ามา
เราจะไม่ไปขายต้นไม้ที่ไหน นอกจากนิวยอร์ก
จากก้นบึ้งของหัวใจเลยนะ ผมไม่ชอบนิวยอร์ก
แต่ผมรักนิวยอร์ก
มันคือนิวยอร์กนะ มันคือบ้าน
พวกเขาคือเทวทูต
ถ้ามีอยู่จริงนะ
ต้นคริสต์มาส มันไม่ได้เกี่ยวกับคุณเลย
เพราะคุณไม่ได้แค่ขายสินค้า
คุณกําลังขายช่วงเวลาเสี้ยวหนึ่ง
คริสต์มาสคือการเชื่อในสิ่งที่มองไม่เห็น
นั่นคือจิตวิญญาณ
ซานต้าคือกรอบความคิด
คุณทํามันได้ทุกวันเลย
ผมไม่มีข้อกังขา
พอจบวันคริสต์มาส ก็ถึงเวลาเริ่มใหม่แล้ว
คําบรรยายโดย นัทธมน นันทนาสฤษดิ์
ผู้ตรวจสอบงานแปล วิภาพร หมู่ศิริเลิศ