Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Teka.
May 16 mahigit na bantay at apat na nakahandang sasakyan.
Nagkakarga ng mga baril si Konrad. Marami.
Ibang klase talaga siya.
Meron siyang sandamakmak na scanner at jammer
kaya mawawalan tayo ng comms pagpasok.
Tanong. Wala ba tayong day off?
Millennial ka talaga, Nile.
Tanong lang naman.
Nile, wala kaming day off
no’ng kami ang bago.
Sige, Joe, Nicky, sa hedge maze kayo.
Ano?
Seryoso?
Wag kayong mag-alala.
Hindi ’to matutulad sa nangyari no’ng 1853.
Ano’ng pinag-uusapan n’yo?
May kanyon no’n.
Hindi namin nakita.
Si Booker ’yon.
Napasabog ng kanyon ’yong ulo niya. Hindi namin ’yon mahanap sa maze.
Siyempre, di siya makatulong no’n.
Ayos lang kaya siya?
Gawin na natin ’to.
Sabihin n’yo kapag nakita n’yo si Konrad.
May dalawang bantay na sa aplaya. Wala pa ang pinaka-boss.
Uy.
- Isa lang ang armas niya. - Sigurado ka?
Ipapaalala ko pa bang di ka imortal?
Tama naman.
Sige, alam n’yo na ang gagawin.
Magpahabol lang kayo sa mga bantay.
- Akin ’to! - Hindi puwede!
Umubra. Papunta na sila sa inyo.
Susundan lang dapat nila tayo, di aabutan.
Sige, papasok na kami.
Ano? Walang sex swing?
Marami ka nang nakitang pangit na art, ’no?
Ganito kapangit? Mahigit isang siglo na siguro.
Kinakarga na ang mga armas.
Kumikilos na sila. Natakot siguro sa gulo.
Paalala lang na di ka rin imortal.
- Ako na ba? - Wag. Lagi akong nauuna.
Nicky.
Dahan-dahan, Joe! Bagalan mo!
Paghabulin natin sila.
Lintik!
Tangina.
Nasa itaas si Konrad.
Lipat na!
Nicolò.
- Ayos ka lang? - Oo.
Tara na.
Sa likod lang kita.
Sixteen na bantay, ha?
Pagbigyan mo na. Di siya tinuruan ng CIA na magbilang.
Puwede bang gawin na lang natin ’to?
Bagay sa ’yo.
Ayos na. Seven minutes na lang, nandito na ang contact ko sa CIA.
Sisiguraduhin niyang makukuha ang mga armas.
Sige, maglakad na tayo.
Masasabi mo ba?
- Nag-iisip ako. - May mga palatandaan siya.
Ilang siglo bago ko natukoy. May mga palatandaan siya.
- Walang nakakabasa kay Andy. - Parang kaya ko.
- Totoo. - Talaga?
- Oo nga.
Nagsasabi siya ng totoo.
- Huling dalawang round. - Kumibot ang kaliwang mata niya.
Kaliwang mata raw.
Ano?
- Kalokohan. - Sigurado ka?
Kalokohan.
Salamat.
Alam n’yo ang pinakapangit sa pagiging mortal?
Mga lintik na hangover.
Masyadong brutal, ’tol.
- Di ko alam kung paano mo kinakaya. - Saglit lang.
Masayang uminom.
- Sino’ng ka-text mo? - Bago kong boyfriend.
Tara. Matulog na tayo.
Sige, umisang shot ka pa.
Hihilik ka na naman na parang baboy-ramo.
- Wow. Grabe. - Buong gabi kang nagsasalita habang tulog.
Ang galing mo kanina.
Kahit may nasadsad akong bangka sa villa?
Mas mabuti minsan ang mabilis kesa sa tahimik.
Lesson ngayong araw?
Oo.
Palabiro ka pero...
kumusta ka naman?
Ako?
Masaya talaga ako.
Payapa ako.
Parang di naman no’ng hinagis mo ’yong lalaki.
Iba naman ’yon.
Ipadala mo na.
Mortal ako. Hindi ako retired.
Kinumpirma ng contact ko na di si Konrad ang buyer.
Daanan lang siya, gaya no’ng iba last month.
E, sino? Saka ano’ng ginagawa nila sa mga armas?
Madulas ’yong totoong buyer. Halos walang bakas.
’Tong kuha sa CCTV lang ang naibigay sa ’kin.
Sandali.
Bakit?
- Kilala mo siya? - Oo.
Bale, hindi, ano...
Parang pamilyar siya.
Napanaginipan ko na siya.
Akala ko walang ibig sabihin. Hindi kasi malinaw.
Sige, sabihin mo kung ano mismo ang nakita mo.
’Tong babae.
Ano...
Nasa kuwarto siya...
Matandang kuwarto ’yon na napapaligiran ng mga libro.
Nandito siya, hindi ba?
May isa pang tao do’n. Ano...
Lalaki ’yon pero...
di ko makita ang mukha niya.
Pero ’yong mga libro, parang sa kanya ’yon.
Wala sa inyo ang may pagpipilian.
Sinasaktan siya no’ng babae.
Tapos...
Tapos ano?
Tapos nagising na ’ko.
May ibig sabihin kaya ’yon?
Ewan ko.
Kulang pa ang data para sa facial recognition.
Kapag meron na, sasabihan ko kayo.
Ayos. Salamat, Copley.
Uy, wag mong alalahanin ’yon, ha?
Malilinawan din tayo.
Booker.
Nagkakilala rin tayo.
Sobrang tagal ko nang naghihintay.
Quynh?
Sige...
Paano ko mahahanap si Andromache?
May ideya ka ba kung saan tayo puwedeng pumunta?
Iniisip kong mapag-isa muna.
Oras sana para sa sarili ko.
Sige.
Salamat.
Sasama ka sa ’kin.
Talaga?
Kailangan ko ang tulong mo.
Enjoy kayo kahit wala ako.
Bye, boss.
Nile.
Wag kang mag-alala, ha?
Enjoy ka lang.
Ano’ng meron kay Joe? May nangyari ba pagkatapos ng gulo?
Gusto niya raw mapag-isa.
Hindi ’yon ayos sa ’yo?
Sanlibong taon ko na siyang kilala.
Alam kong nagsisinungaling siya.
Sa istasyon ng tren.
- Salamat. - Susundan natin siya.
Ano?
Tara na.
Uulitin ko. Alam mo ba kung nasaan si Andromache?
Kahit pa alam ko.
Nadestiyero ako.
- Pero mahahanap mo siya. - Nakikinig ka ba?
Nadestiyero na ’ko.
Paano mo ’ko nahanap?
Dahil lang din sa ’yo.
Ilang buwan kang pasuray-suray nang lasing sa Paris.
Himala ngang hindi ka nabuking.
Ano, ’yong pagdala mo sa ’kin dito...
ginagawan mo ’ko ng pabor?
Tama nga. Pasensya na. Nagsasabi ako ng totoo.
Tapos na ’ko.
Hinahanap mo si Andy? Hindi dapat ganito.
Kailangan niya ng malinis na damit.
Nabanggit niya ba ’ko?
Hindi siya tumigil.
Sa buong panahong ’yon,
sa bawat huling hininga ko,
iniisip ko na nakakulong siya sa kung saan
sa impiyernong kinasasadlakan ko.
Ang gusto ko lang no’n,
makalaya at mapalaya siya do’n.
Tapos malalaman ko lang
na 500 taon na siyang malaya.
May sarili siyang impiyernong pinagdurusahan no’n.
Mahirap paniwalaan ’yan.
Parang di siya nadestiyero
kung dinadalhan mo siya ng groceries.
Mag-isa na si Booker.
Nicky, caro, ano...
- Mag-isa na siya. - Oo.
Ikaw nga ’yong galit na galit sa kanya.
Inabandona natin siya.
Desisyon niya ’yon, Joe,
no’ng binaril niya si Andy at pinagtaksilan niya tayo.
Guys, may nangyari. Wala siya rito.
May dugo sa pader at sahig.
Kailan mo siya huling nakausap?
- Joe. - Wag ka nang magpanggap, Joe.
Ewan. No’ng isang linggo.
Ayos naman siya no’n. Ano...
Kailangang sabihan si Andy pero deretso voicemail, e.
Tara na. Kikitain natin sila sa Echo.
- Nicky. - Tara na.
Nandito na tayo, di mo pa rin sinasabi kung sino’ng kikitain natin.
Nangako ako no’ng huli ko siyang makita na aalagaan ko ang sekreto niya.
Dito lang sa may kantong ’to.
Baka nga dapat sabihan ko muna siya.
- Oo. - Titingnan ko kung ayos lang.
Oo naman. Tawagan mo lang ako.
Sige.
Andromache.
Inaabangan mo ’ko?
Sabihin na lang nating di ako nagulat.
Salamat.
Suot mo pa rin ang kuwintas ni Quynh.
Napapanaginipan mo pa rin ba ang lahat?
Nagbabantay ako.
Alam mo ’yong kay Nile?
Nile Freeman.
Oo.
May napapanaginipan siyang babae.
Isang babae na kasama mo rito.
Naisip ko na baka may alam ka.
Ba’t di tayo do’n sa aklatan?
Mukhang dapat tayong mag-usap.
Mukha nga.
Alam mo, Tuah, halos tumigil na ’ko sa paniniwala sa papel natin
hanggang may matuklasang ripple effect ang kaibigan ko.
Nasaan siya?
Bale, ilang taon ka na?
Sabihin na lang nating nasa 2,300.
Ikaw?
Forty-three.
Nakakabilib.
Ano...
Tungkol sa mga imortal ang lahat ng ’to?
Oo, ang lugar namin sa kasaysayan.
Mga katotohanan at haka-hakang nasama sa mga sinulat
ng iba’t ibang kultura at sibilisasyon
sa buong mundo.
Katibayan ng nalaman mo
sa loob ng 43 maikling taon.
Sanhi at bunga.
Buhay na nailigtas sa Ghana...
Nagbunga ng Nobel Prize sa medisina makalipas ang tatlong henerasyon.
Ano’ng nangyari do’n?
Ninakaw ng isa sa ’tin ang mga libro do’n.
No’ng napapanaginipan ni Nile?
Sumulat ako ng mga libro tungkol sa bawat imortal.
- Sa ’yo, sa mga kaibigan mo, sa trabaho— - Sino siya, Tuah?
Marami na siyang ginamit na pangalan. Siya si Discord ngayon.
Parang nakakatakot.
Dapat lang.
Siya ang unang kauri natin na nakilala ko.
Matagal na matagal na.
Gaano katagal?
Mas matanda siya sa kahit sino sa ’tin.
Siya ang pinakaunang imortal.
Hindi, si Andromache ang pinakauna.
Ano’ng sinasabi mo?
Wala akong nahanap na bakas ng mas nauna pa.
- Sadya ’yon. - Paanong sadya?
May panahon na payapa pa ang samahan ng lahat.
Pero sa paglipas ng mga siglo,
nakita nating bunga ng takot sa naiiba,
nagiging malupit kahit ang mabubuting tao.
Kailangang may gawin tayo.
Tulad natin sila.
Maawa kayo! Wag!
Hindi kalilimutan ang ganitong kasamaan.
Wag!
Quynh!
’Yon ’yong araw na iniligtas mo ’ko.
Nando’n din siya?
Oo.
Pagkatapos, bumalik ako sa piling ng mga libro ko,
sa pagsasaliksik ko.
Nagtago rin si Discord.
Sa sumunod na limang siglo, nangalap siya ng di matutumbasang yaman at kapangyarihan
para wala nang katakutang kaaway o pang-aatake.
Bumibili ng mga armas sa mga gaya ni Konrad.
Ano’ng kailangan niya sa ’min, Tuah?
Hindi ko alam.
Hindi na siya ’yong taong nakilala ko.
Ngayong alam na niya ang mga kuwento n’yo, mga relasyon n’yo,
naniniwala akong posibleng nanganganib kayong lahat.
Ilang milenyo na ’kong di natatakot.
Pero natatakot ako sa kaya niyang gawin,
at kayo rin dapat.
Tuah.
Posible kaya
na alam na niyang hindi na ’ko imortal?
Gaano katagal na?
Mga anim na buwan.
Andromache.
Mukhang dapat mag-empake ka na.
Nagawa ko na.
- Kasi alam ko na ang sasabihin mo. - Hindi.
Akala mo alam mo ang sasabihin ko. Nagsinungaling ka sa ’min.
Nakabalik na sila.
- Uy. - Uy.
Sino siya?
Siya si Tuah, matagal ko nang kaibigan.
“Matagal nang kaibigan”?
Alam mong may isa pa, at di mo sinabi sa ’min?
Boss, nagsinungaling ka?
Hindi. Ano lang...
Nagsinungaling ka pa rin sa di mo pagsasabi.
Hiniling ko kasi kay Andromache na wag akong banggitin kahit kanino.
May nangyari kay Booker.
Ano?
- Pinuntahan mo ba siya? - Hindi gano’n.
Pinuntahan niya rin siya. Nag-uusap pa rin pala sila.
- Pumunta kami sa bahay niya sa Paris. - Nagkalat ang dugo.
Si Discord.
Posible.
Ano pa ang alam natin sa kanya?
Tipong kung saan siya nakatira,
mga gawi niya, MO niya.
Si Booker.
Wag kang mag-alala, boss. Kami na ang bahala.
Kailangan, e.
Salamat sa pagpunta.
- Joe. - Uy.
Ano’ng nangyari?
Kailangan kong makausap si Andy.
Andy.
Nakalaya na siya.
Ano?
Si Quynh.
Hindi ka niya mahanap kaya ako ang hinanap niya.
Andromache.
Bumalik ako sa mundo
na mas madilim pa sa libingang natakasan ko.
Para lang malaman na malaya kang namumuhay rito
sa mga nakalipas na siglo.
Kailangan kong marinig ang mga salitang
magpapalaya sa akin sa tunay na gumagapos sa akin.
Isang pangakong napako.
Ikaw at ako.
Hanggang sa huli.
Alam mo kung saan ako hahanapin.
Kailangan ko siyang kitain.
- Andy, wag. - Si Quynh ’yon.
Hayaan mo muna siya, Nile.
Andy, sobrang daming paraan para makontak ka niya.
Pero dinukot niya si Booker para lang makipagkita?
Makatwiran ba ’yon?
Kaming dalawa lang sa loob ng 1,500 taon. Ano’ng alam mo sa kanya, Nile?
Alam kong puwede kang mamatay, at ako, hindi.
Alam ko ring di ka makatwiran pagdating sa kanya.
Kaya kung magkapalit tayo, hahayaan mo na lang ba ’ko?
Ikaw siguro
si Tuah, tama?
Masaya akong makilala ka, Sébastien.
- Puwede ba kitang tawaging Booker? - Ikaw ang bahala.
Gaano katagal n’yo pang gagawin ’to?
’Tong hindi pakikipag-usap?
Paano namin malalamang di mo uli kami nilaglag, Book?
Ano ba.
Bale, ano...
Mahirap nga ’yon.
Andromache.
Hindi ka ganyan.
Nagising akong mag-isa sa kotse.
Akala ko iniwan mo na ’ko.
Naisip ko ’yon.
May magagawa ba ’ko?
Kaya mo bang ibalik ang limang siglo?
Sana kaya ko.
Paano kung di niya ’ko makilala?
Hindi sa pisikal pero...
kung sino na ’ko ngayon.
Paano kung di ko siya makilala?
Andy, ngayon lang kita nakitang ganito.
Ilang daang taon na ’kong ganito.
Nasa likod mo lang ako.
Sige.
Pasensya na, tatawag sana ako.
Hindi ko alam kung paano...
Hindi sapat ang mga salita para sabihing nabigo kita.
Kaya mo bang isipin?
Nakakulong...
sa dilim.
Bawat kalamnan,
naghahanap ng hangin.
Tuwing mabubuhay uli ako, sapat lang ’yon...
para umalala,
para umasa.
Patawad.
Gaano katagal ka nang nakabalik?
Ilang buwan na.
Bakit di mo ’ko hinanap agad?
Ni hindi mo ’ko mahanap sa isang maliit na parte ng karagatan.
Naghanap ako.
Naghanap ako. Ilang siglo akong naghanap.
Pero tumigil ka.
Quynh.
Tumingin ka sa ’kin.
Sinabi mo sa ’kin minsan...
na ang tanging kinatatakutan mo,
’yong maiwang mag-isa.
Gaya no’ng di pa natin natatagpuan ang isa’t isa, Andromache.
Mag-isa ako.
Hindi.
Nandito ako.
Nandito rin sina Joe at Nicky.
Quynh.
Umuwi ka na.
Puwede kang sumama sa ’min.
Gusto mong sumama ako sa inyo
at sa digmaan n’yong di matapos-tapos?
Lumaban sa tabi mo?
Para sa mga mortal
na lumunod sa ’kin sa kabaong sa ilalim ng dagat?
Wala kang ideya
sa nangyari.
Hindi ko...
Hindi ko sila puwedeng pabayaan.
Hindi ako...
Ano?
Mukhang nakapagdesisyon ka na.
Wag.
Quynh, sandali.
D’yan ka lang.
Quynh.
Sandali. Ayokong makipag-away.
Naaalala ko ang babaeng binigyan ko n’yang kuwintas
matagal na panahon na’ng nakalipas.
Hindi ikaw ’yon.
Andy. Hoy!
Tama na.
Nandito si Discord.
Nile! Wag.
Si Nile ’yon?
Ano’ng alam mo kay Nile?
Si Discord.
Siya ang tumulong sa ’yo?
Kasama mo si Discord.
Tama na!
Tama na.
Isinusumpa kita sa lahat ng buhay mo.
Mautak. Nagtatago sa simbahan.
Pero di ka puwede rito habambuhay.
Hindi ko akalaing magkikita tayo agad.
Nando’n ako no’n.
Naaalala ko pa nga.
’Yong nakakasulasok na amoy ng poot sa hangin.
Sabihin mo nga, Nile Freeman.
Paano nasisikmura ng Kristiyanong tulad mo ang ginagawa ni Andromache?
Nagpapaka-Diyos sa sangkatauhan.
Hindi kami nagpapaka-Diyos.
Tumutulong kami. Ginagawa namin ang tama.
Pakiramdam mo ba tamang iniwan mo ang pamilya mo?
Hayaang isipin nila na patay ka na?
’Yon ang pinagawa niya sa ’yo, di ba?
Desisyon ko ’yon, pinili ko ’yon.
Hindi naman kayo nakakapili.
Kung siya ang usapan.
Ang pagkahumaling ni Andromache sa pakikialam sa mga tao
ang dahilan kung bakit tayo tinutugis.
Kung di mo patitigilin ang mga kaibigan mo,
ako ang gagawa no’n.
Ikaw ang huling imortal.
Wala nang isisilang pagkatapos mo.
At may kapangyarihan ka na hindi mo pa maisip.
Maiintindihan mo rin balang-araw.
Wawakasan nating dalawa ang pakikialam ng mga imortal.
- Walang tayong dalawa. - Konektado tayo.
May balat ka ba sa kaliwang braso?
Ang unang imortal
at ang huli.
Magkikita tayo uli, Nile.
Malinaw na kaya ni Discord na matunton tayo.
Pero may surveillance footage na tayo mula sa Rome.
Sa susunod na madaan sa camera sina Discord o Quynh,
makikita natin sila.
Puwede na rin.
Ano’ng ibig sabihin no’n?
“Ako ang huli.”
May alam si Discord tungkol sa ’yo na di natin alam,
at kailangan nating alamin ’yon.
Ano’ng gagawin natin kay Quynh?
Hindi ko alam.
Booker.
May ginagawa ka ba?
Palagi.
Sabihin mo nga.
May nangyari na ba
na nasugatan ni Nile si Andy?
Oo. Unang kita nila, naglaban sila.
Sinaksak ni Nile si Andy.
Bakit?
Bale...
May teorya akong ’yon ang dahilan kaya nawalan ng imortalidad si Andy.
Ano’ng sinasabi mo?
Puwede tayong magising na lang nang mortal na tayo, di ba?
Walang nabubuhay na mabubuhay habambuhay.
May alamat na narinig namin ni Discord ilang siglo na’ng nakalipas.
Sinasabi nito
na kapag nasugatan ng huling imortal,
puwedeng mawalan ng imortalidad ang kahit sinong imortal.
Si Nile ang dahilan kaya mortal na si Andy?
Naniniwala ako na gagamitin ni Discord si Nile
para subukang patayin tayong lahat.
Pero meron pa.
Sinasabi rin sa alamat na kapag may nasugatang imortal,
maipagkakaloob niya ang imortalidad niya bago ’yon tuluyang mawala.
Pagpasa.
Mismo.
Pero bukal dapat sa loob.
Puwedeng maging imortal uli si Andy?
Oo, kung meron sa ’ting maging mortal.
Pero gaya ng sinabi ko, teorya lang ’to.
Andy?
Puwede ba kitang makausap saglit?
Sige.
Sasabihin ko lang na pagkatapos ng lahat ng ’to,
malamang aalis na ’ko.
Wag kang gago, Book. Kailangan ka namin.
Hindi ka namin dapat iniwan.
Ginawa n’yo ang dapat gawin.
Dapat lang sa ’kin ’yon.
Upo ka.
Naaalala mo no’ng iniwan mo ’ko?
Sabi mo, manalig ako.
Di ba?
Bale, hindi ako nanalig,
at winasak ako no’n.
’Yong makita kang umalis at maisip na di na kita makikita uli...
ano ’yon...
Pero nakakatawa ang buhay dahil eto ako, kausap ka.
Ipinagpapasalamat ko ’to.
Masyado na tayong matagal magkakilala.
Lagi akong maraming hindi sinasabi.
Kapag kaya n’yong magpaulit-ulit habambuhay, nang walang expiration date,
nagkakalimutan na kayong magsabihan ng saloobin.
Gusto ko ng expiration date.
Alam mo kung bakit?
Nakakapagbigay ’yon ng kabuluhan.
Ang sinasabi ko,
baka oras na para bumalik si Quynh.
May hinihiling ka
nang napakatagal na...
pero di ’yon gano’n kasimple.
Pinagtataksilan ka niya dahil nasaktan siya.
Hindi pa tapos ang lahat.
Lagi tayong nakakaalpas.
Manalig ka lang, Andy.
At matulog ka na.
Binigo ka niya uli.
Pasensya na.
Pinalaya kita sa pagkakakulong mo sa dagat dahil kailangan kita sa tabi ko.
Nawala sa ’yo si Andromache pero di kailangang mag-isa ka.
Paano kita matutulungan, Quynh?
Gusto kong magdusa sila.
Oo, magdurusa sina Andromache.
Hindi.
Lahat.
Matutulungan kita d’yan.
Baba ang mga armas.
Pakitaan mo nga ’ko.
Talaga?
Bakit hindi?
Kahit ilang daang taon na ’ko, may maituturo pa ’ko sa ’yo.
May ituturo ka sa ’kin? Sige.
Ayos na rin, Book.
Uy, Tuah.
Sakto’t mapapanood mong lampasuhin ko ang gurang na ’to.
Hinay-hinay lang. Medyo kinakalawang ako.
Baka di ka pa handa para dito, Booker.
Sige.
Kumusta ako, Tuah?
Natural ka.
Gusto ko ring subukan.
Maglalaro muna ’ko.
Sige na.
Sige.
Lintik.
Pasensya na, Book.
Hindi, ayos lang.
Ang saya no’n.
Aasikasuhin ko lang ’to.
Sige.
Babalik ako.
Hindi mo dapat ginawa ’yon.
Sabi ko sa ’yo, teorya lang ’yon.
Teorya lang.
Nararamdaman ko na. Hindi ’to gumagaling.
Kailangan na nating magmadali.
Tandaan mo, bukal dapat ’yon sa loob mo.
Tuah, naiintindihan mo
na di puwedeng malaman ’to ni Andy.
Hindi puwede.
Mangako ka.
Nasa labas lang sila ng Jakarta.
Magtipon tayo sa library.
Susunod ako.
Gumawa ka na naman ng kalokohan?
Oo, kilala mo naman ako.
Gaya lang ng dati.
Pinapababa tayo ni Copley.
Sige.
Ayos ka lang?
Oo.
Medyo matagal na rin, e. Hindi ’to para sa ’kin.
Magkita tayo sa baba.
Black site ’yong nuclear facility.
Pribadong pagmamay-ari ng mga Chinese sa teritoryo ng Indonesia.
Itinatago na may gano’n.
Baka makatulong ’yong pagkagulat do’n.
Oo.
Ito ang security footage na nakuha ng mga contact ko
bago naputol ang lahat ng komunikasyon sa labas.
Kailangang ipagpalagay na kontrolado ng black ops team niya ang buong system,
mula control room hanggang coolant chamber.
Tingnan n’yo ’tong malaking structure.
Ito ang core.
Mukhang sa loob nito, may...
inilagay silang device.
Dapat ipagpalagay na makakapagdulot ’yon ng malaking pagsabog na...
wawasak sa facility.
At magpapakalat ng radiation sa buong lugar.
Sampung milyong tao.
Naglagay sila ng mga hollow charge
na makakapagpatumba sa kahit sino sa inyo
nang matagal habang nasa peligro kayo.
Patibong ’to.
Pampain sa ’tin ni Discord ’yong bomba.
Alam niyang pipigilan natin siya, at ginagawa lang natin ang gusto niya.
’Yon mismo ang sinabi niya sa ’kin.
Tayo ang puntirya niya.
Lahat tayo.
Anuman ang motibo nila, bomba pa rin ’yon.
Handa sila pareho na pasabugin ’yon para makuha ang gusto nila.
Hindi tayo makakapili.
Kailangang pumunta.
Maghanda kayo.
Salamat.
Naaalala mo ’yong laro natin sa Ireland sa Cliffs of Moher?
Oo.
Pagtakbo pabangin?
Para malaman kung sino’ng unang aatras?
Hindi ka sumuko.
Hindi.
Kausapin mo ’ko.
Hindi ko maalis ’tong takot, Nicky.
Ano’ng ikinakatakot mo?
Puwede tayong mawala.
Si Andromache, mag-isa siya nang 3,000 taon
bago niya nakilala si Quynh.
Pero tayong dalawa, magkasama na tayo mula umpisa.
Hindi ako naniniwalang nagkataon lang tayong dalawa.
May wakas ang lahat.
’Yong nararamdaman ko kapag nakikita kita,
kapag nakikita ko ang puso mo...
’yon ang tunay na imortal.
Hindi makakabuting magpaputok ng kahit anong armas malapit sa core.
James, walang kalaban dito.
Ibig sabihin, sa loob pa kayo may makakaharap.
Tandaan n’yo, kailangang ipagpalagay na alam nila lagi ang posisyon natin.
Sige, may mga pinto sa south.
Papasok, aakyat ng hagdan.
Dikit lang sa pader, at nasa itaas na parte na kayo ng reactor.
May gumagalaw ba?
Wala pa rin.
Joe, d’yan ba sa ’yo?
Wala rin dito.
Hollow charge.
Asahan n’yong may maliliit pang pampasabog sa compound.
Baka hindi sila gano’n katanga para magtagal sa isang nuclear facility
ngayong tinaniman na nila ng bomba ’to para pasabugin.
Sige, gusto nila ng pisikalan.
Tandaan n’yo, laging may gago.
Sige na! Dali!
Nicky, bangon!
Sa control room kayo. Buksan n’yo ’yong pinto.
Copley, saan ang daan?
Sige. Deretso lang, tapos pasok kayo sa corridor.
Papunta ’yan sa control room.
Nahanap ko rin ’yong gago.
Andy!
Nile!
Nile?
Kung makapasok ako sa system, maituturo ko ’yong bomba.
Wala nang oras.
May firewall ang system.
Maghanap ka ng manual override.
Walang manual override, Copley.
Ito ang plano niya. Gusto tayong magkahiwa-hiwalay ni Discord.
Copley?
Tuah? Nicky? Joe?
Nile.
Nakulong na tayo.
Dito.
Joe, Nicky, Nile!
Wala na sila, Book.
Pinapanood tayo ni Discord.
Tara na.
Kinokontrol niya ang mga pinto. Pinaghihiwalay niya tayo.
Book, pagbukas ng pinto, kailangan mong mauna.
Hindi, ikaw muna.
Papatayin nila ’ko kapag lumabas ako.
- Lagi kang nauuna. - Hindi ako nagbibiro.
Ako rin, Andy.
Ano?
- Ibinigay ko na sa ’yo. - Paano?
Sa likod lang kita.
May expiration date na ’ko.
May papel ka.
Ito ang akin.
Book!
Wag!
Book!
Book, ano...
Sébastien.
Mag-isa ka lang.
Akin na ang bomba, Quynh.
Sumama ka na kay Discord.
Ibigay mo ang gusto niya.
Gusto niya tayong mamatay.
Ilang siglo kayong magkatuwang ni Andy.
Ilang siglo.
Paano mo siya nagawang pagtaksilan?
Wala kang alam sa ’min ni Andy.
Ano?
Hindi ako...
- Hindi ako gumagaling. - Quynh.
Ano’ng ginawa mo sa ’kin?
Hindi ko...
Sorry.
Ayos lang ’yan.
Nile! Joe!
Nicky!
Tuah!
Dito mo na ba sasabihing hindi ako ganito?
Akala ko trabaho kong iligtas ka.
Pero sa huli,
tayo pa rin ang magdedesisyon kung anong klaseng tao tayo.
Saan niya sila dadalhin, Quynh?
Saan?
Hindi ko alam.
Naisakay na ang mga bag. Tara na!
Umikot ka!
Hindi gumagaling ang kamay mo.
Mortal ka.
Walang kinalaman ’to sa pangingialam ng mga imortal, ’no?
Wag mo ’kong tingnan nang ganyan.
Alam mo ba ang pakiramdam
ng magising matapos ang mahabang panahon at biglang mortal ka na?
Sa bawat minutong lumilipas, palapit ka nang palapit sa kamatayan.
Walang halaga ang oras
hanggang ’yon na ang pinakamahalaga.
Walang halaga ang oras kung hindi mo ’yon bibigyan ng saysay.
Paubos na ang oras ng mga kaibigan mo, Andromache.
’Yon ang plano mo?
Papatayin mo sila?
Hindi.
Si Nile ang papatay.
Tagapuksa siya.
Kaya niya silang alisan ng imortalidad...
at ipasa ’yon sa ’kin.
Hindi niya sila sasaktan.
Tingin mo papipiliin ko siya?
Tingin mo mas mahalaga ang buhay mo kesa sa isa sa kanila?
Para sa ’kin, oo.
Malamang na pumalag ’yong mga mauuna.
Kaso nga lang,
maraming kayang gawin ang pagpapahirap.
Ililigtas ko sila!
At pagdating mo, patas na ang laban.
Marami akong kinaaayawan sa siglong ’to,
pero ito...
gusto ko.
Hindi ko alam na mortal na si Discord.
Hahanapin ko sila.
Ang tanong lang...
susundin mo ba ang galing mo at lalaban ka sa tabi ko?
Hindi.
Lalaban ka sa tabi ko.
Saan ka pupunta?
Lagi akong nauuna.
Hindi, hindi na. Sumabay ka kung kaya mo.
- Talaga? - Oo.
BASE SA GRAPHIC NOVEL SERIES NA SINULAT NI GREG RUCKA
Nagsalin ng Subtitle: Rexie Quizon