Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
(ดิ โอลด์ การ์ด 2)
(สปลิท ประเทศโครเอเชีย)
หยุดก่อน
มียามเฝ้าอยู่อย่างต่ํา 16 คน เตรียมรถไว้สี่คัน
คอนราดมันลักลอบขนปืน เยอะเลยด้วย
หมอนี่จัดเต็มจริงๆ
มีเครื่องสแกน และเทคโนโลยีรบกวนสัญญาณนานาชนิดเป็นกรุ
ดังนั้นพอเราเข้าไปแล้วจะสื่อสารกันไม่ได้
ขอถาม พวกเรามีวันหยุดบ้างไหมเนี่ย
เป็นเด็กเจนวายขี้เกียจไปได้ ไนล์
อ้าว ก็สมควรถามไหมล่ะ
ไนล์ เราไม่เคยได้หยุดสักวัน
สมัยที่เราเป็นเด็กใหม่
เอาละ โจกับนิคกี้ พวกนายรับสวนเขาวงกตไปนะ
อะไรนะ
ถามจริง
ไม่ต้องกลัว
ไม่ซ้ํารอยปี 1853 หรอกน่า
คุยเรื่องอะไรกันเนี่ย
ตอนนั้นเจอปืนใหญ่
แต่เราไม่ทันเห็น
หวยออกที่บุ๊คเกอร์
หัวเขาโดนปืนใหญ่ยิงหลุด หาทั่วเขาวงกตแต่ก็ไม่เจอ
หมอนั่นก็ช่วยหาไม่ได้อีก เพราะว่าก็นะ
คิดว่าเขาสบายดีไหม
เริ่มงานกันดีกว่า
ถ้าใครเห็นคอนราดแจ้งด้วย
ยามสองคนออกมาที่ริมน้ํา ยังไม่มีวี่แววบอสใหญ่
ไง
- เขามีอาวุธชิ้นเดียว - แน่ใจนะ
ต้องให้ฉันเตือนความจําเหรอ ว่าคุณไม่ได้เป็นอมตะ
ก็จริง
เอาละทั้งสองคน รู้หน้าที่กันนะ
ล่อให้ยามไล่ตามไปให้ได้มากที่สุด
- จองคันนี้! - ไม่ให้
ได้ผล พวกมันกําลังตามไป
แค่ให้ไล่ตามนะ ไม่ใช่ให้จับได้
เอาละ เราจะเข้าไปนะ
อะไร ไม่มีเซ็กซ์สวิงหน่อยเหรอ
ยุคก่อนๆ คุณคงเคยเห็น งานศิลปะห่วยๆ มาเยอะนะ
ห่วยขนาดเนี้ยนะ ไม่เห็นมาอย่างน้อยร้อยปี
ขนอาวุธขึ้นรถกันแล้ว
พวกมันกําลังหนี คงตกใจเพราะเรื่องวุ่นวายแหละ
แล้วต้องให้ผมเตือนไหมว่าคุณก็ไม่ได้เป็นอมตะ
- คิวผมนะ - ไม่ต้อง ฉันลุยก่อนเสมอ
นิคกี้
ช้าๆ หน่อยโจ ผ่อนบ้าง
มาเรียกเหงื่อพวกมันกันเถอะ
เวร
ฉิบ
คอนราดอยู่ชั้นบน
ขึ้นมา!
นิโคโล่
- หายแล้วนะ - อือ
ไปเร็ว
อยู่หลังฉันไว้นะ
ไหนว่ามียาม 16 คน
อย่าว่าเขา ซีไอเอไม่เคยสอนเขานับเลข
ทํางานไปเงียบๆ ได้ไหม
เหมาะกับเธอนะ
เรียบร้อย
อีกเจ็ดนาทีสายซีไอเอผมจะมาถึงที่นี่
เขาจะเก็บอาวุธไปให้หมด
โอเค งั้นเดินเลย
จะฟันธงยัง
- กําลังคิด - หัวหน้าเขามีพิรุธนะ
กว่าฉันจะดูออกก็หลายร้อยปี แต่มีวิธี
ไม่มีใครอ่านแอนดี้ได้หรอก
ผมว่าผมทําได้นะ
- จริง - เหรอ
- จริงๆ
เธอพูดความจริง
- สองตาก่อน - สองตาที่ผ่านมา ตาซ้ายจะกระตุก
ตาซ้าย
อะไร
- ตอแหล - แน่ใจเหรอ
ตอแหล
ขอบพระคุณ
รู้ไหมว่าพอไม่เป็นอมตะแล้วมันแย่ที่สุดตรงไหน
แม่งเมาค้าง
โหดร้ายเกิน
- คุณทนได้ยังไง คอปลีย์ - ขอตัวแป๊บนึงนะ
ตอนดื่มก็สนุกอยู่หรอก
- แชทกับใคร - แฟนใหม่
ไป ไปนอน
ได้ อยากกินอีกแก้วใช่ไหม
ได้กรนทั้งคืนเหมือนหมูป่าแน่
- โห มาเป็นชุด - นายนอนละเมอทั้งคืน
วันนี้เธอทําได้ดีมากนะ
ถึงจะขับเรือเกยตื้นตลิ่งวิลล่าไปครึ่งทางน่ะนะ
นี่ บางทีเร็วไว้ก็ดีกว่าประณีต
บทเรียนวันนี้เหรอ
ถูกต้อง
ถึงคุณจะชอบล้อเล่น
แต่เป็นยังไงบ้าง
ถามฉันเหรอ
ฉันมีความสุขมาก
สงบนิ่ง
ตอนเหวี่ยงคนนั้นออกทางหน้าต่าง ดูไม่ค่อยสงบนิ่งเลยนะ
ก็ถูกแล้วนี่
ส่งเลย
ฉันแค่ไม่เป็นอมตะ ไม่ได้เกษียณซะหน่อย
สายผมยืนยันแล้วว่าคอนราดไม่ใช่ผู้ซื้อ
เป็นแค่หน้าม้าทางผ่าน เหมือนคนอื่นๆ เดือนที่แล้ว
งั้นใครซื้อ แล้วมันอยากได้ อาวุธมากมายไปทําอะไร
ผู้ซื้อตัวจริงหาตัวจับยาก แทบไม่ทิ้งร่องรอย
เขาหามาให้ได้แค่ภาพนี้จากกล้องวงจรปิด
เดี๋ยวนะ
อะไร
- รู้จักผู้หญิงคนนั้นเหรอ - รู้จัก
คือก็ไม่รู้จักหรอก
แต่คุ้นๆ หน้า
เคยฝันเห็น
ไม่นึกว่าจะมีความหมายอะไร ภาพมันไม่ชัด
โอเค งั้น... บอกมาให้หมดว่าเห็นอะไร
ผู้หญิงคนนี้
เธอ...
เธออยู่ในห้อง
ห้องโบราณ รายล้อมด้วยหนังสือ
เธออยู่นี่ใช่ไหม
แล้วก็มีอีกคนนึง เป็น...
ผู้ชาย แต่ว่า...
มองไม่เห็นหน้า
แต่หนังสือน่าจะเป็นของเขา
นายมีทางเลือก
เธอทําร้ายเขา
แล้วก็...
แล้วยังไงต่อ
แล้วฉันก็ตื่น
คิดว่ามันมีความหมายอะไรไหม
ไม่รู้สินะ
เรายังมีข้อมูลไม่พอที่จะตรวจจับใบหน้า
แต่ทันทีที่มี ผมจะรีบแจ้ง
เยี่ยม ขอบคุณนะคอปลีย์
นี่ ไม่ต้องเก็บไปเครียดนะ
เดี๋ยวเราก็รู้
(ปารีส ประเทศฝรั่งเศส)
บุ๊คเกอร์
ดีใจที่ได้เจอกันสักที
ฉันรอมานานมาก
ควินห์
แล้ว...
ฉันต้องไปหาแอนโดรมาคีที่ไหน
แล้วนี่นายพอมีไอเดียไหมว่าอยากไปไหนกัน
ฉันว่าอยากจะปลีกตัวสักพัก
มีเวลาให้ตัวเองบ้าง
ได้
ขอบใจ
คุณต้องไปกับฉัน
งั้นเหรอ
มีเรื่องให้ช่วย
ขาดฉันไปก็ไม่ต้องหงอยนะ
ลาก่อน หัวหน้า
ไนล์
ไม่ต้องเครียดนะ
ไปสนุกให้เต็มที่
โจเป็นอะไรไป หลังรถคว่ําเกิดอะไรขึ้นรึเปล่า
เขาบอกว่าอยากปลีกตัวสักพัก
แล้วนายไม่พอใจเหรอ
ฉันรู้จักเขามาพันปีแล้ว
ดูออกเวลาโกหก
สถานีรถไฟครับ
- ขอบใจ - เราจะตามเขาไป
อะไรนะ
ไปเถอะน่า
ถามอีกที รู้ไหมว่าแอนโดรมาคีอยู่ที่ไหน
รู้ไปก็ทําอะไรไม่ได้
ฉันถูกเนรเทศ
- แต่ไปตามหาได้ - ไม่ได้ฟังที่พูดเลยเหรอ
ฉันถูกเนรเทศ
หาฉันเจอได้ยังไง
ก็ทําตัวหาง่ายเองนี่
เมาเละเทะไปทั่วปารีสเป็นเดือนๆ
ไม่ถูกเปิดโปงก็ปาฏิหาริย์แค่ไหนแล้ว
งั้นที่เธอพาฉันมาที่นี่ก็...
เพื่อช่วยฉันงั้นสินะ
เออ โทษนะ แต่ฉันพูดความจริง
ฉันโดนอัปเปหิ
ถ้าอยากรู้ว่าแอนดี้อยู่ไหน ไปหาวิธีอื่นเถอะ
เขาต้องใส่เสื้อผ้าสะอาด
เธอพูดถึงฉันบ้างไหม
ไม่เคยหยุด
ที่ผ่านมา
ทุกครั้งที่สูดลมหายใจสุดท้าย
ฉันนึกว่าเธอคงถูกขังอยู่ที่ไหนสักแห่ง
ตกนรกเดียวกันกับฉัน
ฉันต้องการแค่
หาทางหนีออกไปช่วยเธอให้ได้
แต่กลับต้องมารู้ว่า
เธอเป็นอิสระมา 500 ปีแล้ว
แต่ก็ตกนรกทั้งเป็นไม่ต่างกันหรอก
ฉันไม่เชื่อหรอก
(ปารีส)
คงเรียกว่าเนรเทศไม่ได้
ถ้านายแวะส่งกับข้าวให้เขา
บุ๊คเกอร์ตัวคนเดียว
นิคกี้ ยอดรัก จะ...
- เขาตัวคนเดียว - เหรอ
ก็นายนั่นแหละที่แหกปากจะตัดหัวเขา
พวกเราทอดทิ้งเขา
ก็เขาเลือกเอง โจ
ด้วยการยิงแอนดี้แล้วหักหลังพวกเราทุกคน
พวกเรา ไม่รู้เกิดอะไรขึ้น เขาไม่อยู่ห้อง
มีเลือดเปื้อนผนังกับพื้นด้วย
คุยกับเขาครั้งสุดท้ายเมื่อไร
- โจ - แกล้งโง่ตอนนี้ไม่ทันแล้วโจ
ไม่รู้สิ อาทิตย์นึงแล้วมั้ง
เขาสบายดี เขา... ฉันไม่...
เราต้องบอกแอนดี้ แต่เข้าระบบฝากข้อความตลอดเลย
มา ไปเจอพวกเขาที่เอคโค่กัน
- นิคกี้ - มาสิ
(โซล ประเทศเกาหลีใต้)
มาตั้งไกลขนาดนี้แล้ว คุณก็ไม่ยอมบอกผมซะทีว่าเรามาหาใคร
ครั้งสุดท้ายที่เจอกัน ฉันรับปากไว้ว่าจะปกป้องความลับเขา
อยู่ตรงหัวมุมนี้แล้ว
อันที่จริง ฉันว่าฉันไปคุยกับเขาเองก่อนดีกว่า
- ได้ - ถามก่อนว่าพาไปหาได้ไหม
ได้ ผมจะรอ
โอเค
แอนโดรมาคี
รู้เหรอว่าฉันจะมา
เอาเป็นว่าไม่แปลกใจก็แล้วกัน
ขอบคุณ
ยังสวมสร้อยของควินห์อยู่นี่
ยังฝันถึงทุกคนอยู่ไหม
ก็คอยติดตามดูบ้าง
- รู้เรื่องไนล์รึเปล่า - ไนล์ ฟรีแมน
รู้สิ
เธอฝันถึงผู้หญิงคนนึง
ผู้หญิงที่มาที่นี่ มาเจอคุณ
ก็เลยคิดว่าคุณอาจรู้อะไร
ไปที่ห้องสมุดกันดีกว่า
ผมว่าเราควรคุยกัน
คิดเหมือนกัน
รู้ไหมตูวะห์ ฉันเกือบจะละทิ้ง ความเชื่อในเป้าหมายของเรา
แต่แล้วเพื่อนฉันค้นพบผลกระทบระลอกคลื่น
เพื่อนอยู่ไหนล่ะ
แล้วคุณอายุเท่าไรเหรอ
ตีเป็นเลขกลมๆ ก็ราว 2,300
คุณล่ะ
ผม 43
น่าประทับใจ
ทั้งหมดนี่...
เกี่ยวกับผู้เป็นอมตะเหรอ
ใช่ ที่ทางของเราในประวัติศาสตร์
ทั้งเรื่องจริงและเรื่องแต่งที่เข้าไปอยู่
ในงานเขียนของหลากวัฒนธรรม
และเหล่าอารยธรรมทั่วโลก
หลักฐานของสิ่งที่คุณได้ค้นพบ
ภายในเวลาแค่ 43 ปีที่เกิดมา
เหตุและผล
หนึ่งชีวิตที่ถูกช่วยไว้ในกานา...
นําไปสู่รางวัลโนเบลสาขาการแพทย์ สามชั่วอายุคนต่อมา
เกิดอะไรขึ้นตรงนั้นล่ะ
พวกเราคนนึงได้ขโมยชุดหนังสือเหล่านั้นไป
ผู้หญิงที่ไนล์ฝันถึงน่ะเหรอ
ผมเขียนหนังสือเกี่ยวกับผู้เป็นอมตะทุกคน
คุณ เพื่อนๆ คุณ งานที่พวกเขา...
เธอเป็นใคร ตูวะห์
ผ่านมาหลายปีก็เปลี่ยนมาหลายชื่อ ตอนนี้ใช้ชื่อว่าดิสคอร์ด
ชื่อเป็นลางร้ายเชียว
ซึ่งก็สมควร
เธอเป็นพวกเราคนแรกที่ผมเจอ
เมื่อนานมาแล้ว
นานแค่ไหน
เธอแก่กว่าพวกเราทุกคน
เธอเป็นผู้อมตะคนแรก
ไม่สิ แอนโดรมาคีเป็นคนแรก
จะบอกอะไรกันแน่
ผมไม่เคยพบร่องรอยใครที่มาก่อนนั้นนะ
- ตามที่ตั้งใจ - หมายความว่าไง "ตามที่ตั้งใจ"
มีอยู่ยุคนึงที่เราอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข
แต่เมื่อกาลผ่านไปหลายร้อยปี
เราเล็งเห็นว่าความกลัวคนที่แตกต่าง
สามารถทําให้คนดีโหดร้ายทารุณ
เราต้องทําอะไรสักอย่าง
พวกเขาเหมือนเรานะ
ขอร้องล่ะ ไม่!
เรื่องชั่วร้ายเช่นนี้ไม่มีวันถูกลืม
ไม่!
ควินห์!
วันนั้นเองที่คุณไปช่วยฉัน
เธอก็อยู่ด้วยเหรอ
ใช่
หลังจากนั้น ผมก็หนีโลกมาอยู่กับหนังสือ
และงานวิจัย
ดิสคอร์ดก็หนีโลกเช่นกัน
และตลอดห้าศตวรรษนับจากนั้นมา เธอได้สะสมความมั่งคั่งและอํานาจไม่มีประมาณ
จะได้ไม่ต้องหวาดกลัวศัตรูผู้มาโจมตี
ไปค้าอาวุธกับคนอย่างคอนราดสินะ
เธอต้องการอะไรจากเรา ตูวะห์
ผมไม่รู้
เธอไม่ใช่คนเดิมที่ผมเคยรู้จักแล้ว
และตอนนี้เธอรู้ประวัติ และความสัมพันธ์ของคุณแล้ว
ผมเชื่อว่าพวกคุณทุกคนอาจตกอยู่ในอันตราย
ผมไม่ได้กลัวอะไรมานับพันปีแล้ว
แต่ผมกลัวว่าเธออาจทําอะไรได้บ้าง
พวกคุณก็ควรกลัว
ตูวะห์
คิดว่ามันพอจะมีโอกาสไหม
ที่เธออาจรู้ว่าฉันไม่ได้เป็นอมตะแล้ว
ตั้งแต่เมื่อไร
ประมาณหกเดือนก่อน
แอนโดรมาคี
ฉันว่าคุณเก็บกระเป๋าเถอะ
เก็บรอไว้แล้ว
(รีมีนี ประเทศอิตาลี)
ก็ฉันรู้ว่านายจะพูดอะไร
ไม่ นายแค่คิดว่ารู้ว่าฉันจะพูดอะไร
นายโกหกพวกเรา
กลับมากันแล้ว
- ไง - ไง
นี่ใคร
คนนี้ตูวะห์ เพื่อนเก่าเพื่อนแก่ฉันเอง
"เพื่อนเก่าเพื่อนแก่"
รู้ว่ามีอีกคนแต่ไม่เคยบอกเราเหรอ
หัวหน้าโกหกเราเหรอ
ฉันไม่ได้โกหก ฉัน...
จงใจบอกไม่ครบก็ถือว่าโกหก
ขอแก้ตัวแทนแอนโดรมาคี ผมเป็นคนขอไม่ให้เธอบอกใครเอง
เกิดบางอย่างขึ้นกับบุ๊คเกอร์
ว่าไงนะ
- ไปหาเขามาเหรอ - มันไม่ใช่อย่างนั้น
ยูซุฟแวะไปหาเขา พวกเขาคุยกันมาโดยตลอด
- เราไปที่ห้องเขาที่ปารีส - มีเลือดเต็มไปหมด
ดิสคอร์ด
อาจเป็นได้
เรารู้อะไรเกี่ยวกับเธออีกบ้าง
อาศัยอยู่ที่ไหน มีนิสัยยังไง ทํางานยังไง
บุ๊คเกอร์โทรมา
ไม่ต้องห่วงนะหัวหน้า เราจัดการเอง
ต้องทํา
ขอบใจนะที่มา
- โจ - ไง
เกิดอะไรขึ้น
ฉันอยากเจอแอนดี้
แอนดี้
เธอออกมาแล้ว
ว่าไงนะ
ควินห์
เธอหาคุณไม่เจอ ก็เลยมาหาผม
แอนโดรมาคี
ฉันได้กลับมาสู่โลก
ที่มืดมิดยิ่งกว่าสุสานซึ่งฉันรอดพ้นออกมาได้ในที่สุด
เพียงเพื่อมารับรู้ว่า เธอใช้ชีวิตต่อไปในโลกนี้อย่างอิสระเสรี
ตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านมา
ฉันต้องการฟังคําพูด ที่จะปลดปล่อยฉันออกจากคุกที่แท้จริง
คําสัญญาที่ถูกลืม
เราสองคน
จนถึงวาระสุดท้าย
จงมาหาฉันในที่ที่เราพบกันได้เสมอ
ฉันต้องไปเจอ
- แอนดี้ อย่านะ - นั่นควินห์
อย่าไปยุ่งเลย ไนล์
แอนดี้ เธอติดต่อคุณได้เป็นล้านวิธี
แต่กลับลักพาตัวบุ๊คเกอร์ แค่เพื่อเจอหน้าคุณเนี่ยนะ
ฟังดูเข้าท่าเหรอ
ฉันกับควินห์มีแค่กันและกันนาน 1,500 ปี เธอรู้อะไรเกี่ยวกับเขาเหรอ ไนล์
ฉันรู้ว่าคุณตายได้ ส่วนฉันไม่
และฉันก็รู้ว่าคุณไม่มีเหตุผลเมื่อเป็นเรื่องของเธอ
งั้นถามหน่อย ถ้าเราแลกที่กัน คุณจะยอมให้ฉันไปคนเดียวไหม
งั้นนี่คงเป็น
ตูวะห์ใช่ไหม
ดีใจที่ได้เจอกันสักที เซบาสเตียน
- ขอเรียกว่าบุ๊คเกอร์ได้ไหม - แล้วแต่ถนัดปากเลย
พวกนายจะเล่นงี้กันอีกนานแค่ไหน
ที่ทําเป็นเมินกันเนี่ย
เราจะรู้ได้ไงว่านายไม่ได้ขายเราอีก บุ๊ค
โธ่
ก็...
คงไม่รู้หรอก
แอนโดรมาคี
เจ้าไม่ใช่คนแบบนี้
ตื่นมาในรถคนเดียว
นึกว่าคุณแอบไปเองซะแล้ว
ก็อยากอยู่หรอก
ฉันพอช่วยได้บ้างไหม
เอาเวลาห้าศตวรรษของฉันคืนมาได้ไหมล่ะ
ทําได้ก็ดีสิ
ถ้าเขาจําฉันไม่ได้ล่ะ
ไม่ได้หมายถึงหน้าตานะ
แต่ตัวตนที่ฉันเป็น
ถ้าฉันเองก็จําเขาไม่ได้ล่ะ
แอนดี้ ฉันไม่เคยเห็นคุณเป็นแบบนี้เลย
ฉันเป็นแบบนี้มาหลายร้อยปีแล้ว
(โรม ประเทศอิตาลี)
ฉันจะตามไปติดๆ
โอเค
ขอโทษนะครับ ขอใช้โทรศัพท์นี่แป๊บนึงนะ
ฉันไม่รู้จะ...
ฉันไม่รู้จะแก้ตัวยังไงที่ทําเธอผิดหวังแบบนั้น
นึกสภาพออกไหม
ถูกกักขัง... ในความมืด
กล้ามทุกมัดกรีดร้องเรียกหาอากาศ
ฉันฟื้นคืนชีพนานแค่เพียง...
ที่จะจดจํา...
และหวัง
ขอโทษนะ
ขอโทษจริงๆ
กลับมานานแค่ไหนแล้ว
หลายเดือน
แล้วทําไมไม่รีบมาหาฉัน
ทีแค่บริเวณเล็กๆ ในมหาสมุทร เธอยังหาฉันไม่เจอเลย
ฉันค้นหาแล้ว
จริงๆ นะ ฉันหาอยู่หลายศตวรรษ
แต่เธอล้มเลิก
ควินห์
มองหน้าฉันสิ
เธอเคยบอกฉันไว้ว่า...
สิ่งเดียวที่เธอหวาดกลัวคือความโดดเดี่ยว
เหมือนเมื่อตอนก่อนเราจะมาพบกัน แอนโดรมาคี
- ฉันโดดเดี่ยว - ไม่จริงนะ
เธอมีฉัน
เธอมีโจ กับนิคกี้
ควินห์
กลับบ้านเถอะ
มาอยู่กับพวกเรา
นี่ชวนฉันไปเข้าร่วม
สงครามไม่รู้จบของเธอเนี่ยนะ
ต่อสู้เคียงข้างเธอ
สู้ให้พวกมนุษย์ที่จับฉันใส่โลงศพ ไปถ่วงก้นทะเลให้จมน้ําตายน่ะเหรอ
เธอไม่รู้เลย
ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง
ฉัน...
ฉันทิ้งพวกเขาไม่ได้
ฉันไม่ใช่...
อะไรล่ะ
ดูเหมือนว่าเธอตัดสินใจไปแล้วนะ
อย่าสิ
ควินห์ เดี๋ยวสิ
อย่าเข้ามา
ควินห์
เดี๋ยว ฉันไม่อยากสู้กัน
ฉันจําผู้หญิงคนที่ฉัน เคยให้สร้อยเส้นนั้นไว้เมื่อนานมาแล้วได้
เธอไม่ใช่คนคนนั้น
แอนดี้ นี่!
หยุดเดี๋ยวนี้
ดิสคอร์ดอยู่ที่นี่
ไนล์ อย่า
นั่นน่ะเหรอไนล์
รู้อะไรเกี่ยวกับไนล์
ดิสคอร์ด
เพราะงี้สินะถึงออกมาได้
ไปเข้าพวกกับดิสคอร์ดสินะ
หยุด!
หยุด
ฉันขอสาปแช่งเธอไปทุกชั่วชีวิต!
ฉลาดคิดนะ มาซ่อนตัวในโบสถ์เนี่ย
แต่จะหลบในนี้ตลอดไปไม่ได้
ไม่นึกเลยว่าเราจะได้เจอกันเร็วขนาดนี้
ฉันก็อยู่ในเหตุการณ์นะ
ยังจําได้อยู่เลย
กลิ่นความเกลียดชังเหม็นคลุ้งในอากาศ
ถามหน่อยสิ ไนล์ ฟรีแมน
สาวคริสเตียนแสนดีอย่างเธอ ทนรับสิ่งที่แอนโดรมาคีทําอยู่ได้ยังไง
สวมบทพระเจ้าเล่นกับชีวิตมนุษย์
เราไม่ได้สวมบทพระเจ้าซะหน่อย
เราช่วยต่างหาก เราทําสิ่งที่ถูกต้อง
มันรู้สึกถูกต้องไหมล่ะที่ทอดทิ้งครอบครัว
ปล่อยให้พวกเขาคิดว่าเธอตายแล้ว
เขาบังคับให้เธอทําแบบนั้นไม่ใช่เหรอ
ฉันตัดสินใจเอง ฉันเลือกเอง
พวกเธอไม่มีใครเลือกได้หรอก
ถ้าอยู่กับเขา
ความหมกมุ่นของแอนโดรมาคี ที่จะแทรกแซงเรื่องของมนุษย์นั่นละ
ที่ทําให้พวกเราถูกไล่ล่า
ถ้าเธอไม่ไปห้ามเพื่อนๆ
ฉันจะห้ามเอง
เธอคือผู้เป็นอมตะคนสุดท้าย
หลังจากนี้จะไม่มีคนใหม่แล้ว
และเธอมีพลังที่ตัวเธอเองยังนึกไม่ถึงด้วยซ้ํา
สักวันเธอจะเข้าใจ
ฉันกับเธอจะร่วมมือกัน ยับยั้งการแทรกแซงจากพวกเป็นอมตะ
ฉันไม่ร่วมมืออะไรกับคุณหรอก
เราเชื่อมถึงกัน
เธอมีปานที่แขนซ้ายไหมล่ะ
ผู้เป็นอมตะคนแรก และคนสุดท้าย
ไว้เจอกันนะไนล์
เห็นได้ชัดว่าดิสคอร์ดสามารถตามหาเราได้
แต่ตอนนี้เราคุมกล้องวงจรปิด ในโรมได้ทั้งหมดแล้ว
ครั้งหน้าที่ดิสคอร์ดหรือควินห์ เดินผ่านหน้ากล้อง
เราจะรู้ว่าอยู่ที่ไหน
- ก็ดีมั้ง - หมายความว่ายังไง
"ฉันเป็นคนสุดท้าย"
ดิสคอร์ดรู้บางอย่างเกี่ยวกับคุณที่เราไม่รู้
และเราต้องรู้ให้ได้
แล้วเอาไงดีกับควินห์
ฉันไม่รู้
บุ๊คเกอร์
เขียนหนังสืออยู่เหรอ
เสมอ
ขอถามอะไรหน่อย
เคยมีตอนไหน
ที่ไนล์ทําให้แอนดี้บาดเจ็บไหม
มีสิ ครั้งแรกที่เจอกันเขาสู้กัน
ไนล์แทงแอนดี้
ถามทําไม
ก็...
ผมมีทฤษฎีว่านั่นคือเหตุผล ที่แอนดี้สูญเสียความเป็นอมตะ
พูดเรื่องอะไร
พวกเราอาจตื่นมาไม่เป็นอมตะวันไหนก็ได้ใช่ไหม
ไม่มีใครอยู่ค้ําฟ้าหรอก
มีตํานาน
ที่ผมกับดิสคอร์ดเคยฟังเมื่อหลายศตวรรษที่แล้ว
มันเล่าว่า
บาดแผลที่เกิดจากผู้เป็นอมตะคนสุดท้าย
มีพลังที่จะพรากความเป็นอมตะของผู้อื่นได้
งั้นแอนดี้ตายได้แล้วก็เพราะไนล์เหรอ
ผมเชื่อว่าดิสคอร์ดจะใช้ไนล์
เพื่อพยายามฆ่าเราทุกคน
แต่ยังไม่หมด
ตํานานยังเล่าขานด้วยว่าผู้เป็นอมตะที่บาดเจ็บนั้น
สามารถมอบความเป็นอมตะของตน ให้กับอีกคนก่อนที่จะสูญเสียมันไป
ถ่ายพลัง
ถูกต้อง
แต่ว่าต้องเต็มใจมอบให้
งั้นแอนดี้จะเป็นอมตะอีกครั้งก็ได้เหรอ
ถ้าพวกเราคนนึงเสียความเป็นอมตะ ใช่
แต่ก็นั่นแหละ มันก็แค่ทฤษฎี
แอนดี้
ขอคุยด้วยเดี๋ยวนึงสิ
ได้
แค่อยากจะบอกว่าพอจบเรื่องนี้แล้ว
ผมน่าจะไปดีกว่า
พูดโง่ๆ บุ๊ค เราต้องการนาย
เราไม่น่าทอดทิ้งนายแต่แรก
ก็มันจําเป็นต้องทํา ผมสมควรโดนแล้ว
นั่งสิ
จําตอนที่หัวหน้าทิ้งผมได้ไหม หัวหน้าบอกให้ผมเชื่อมั่น
ใช่ไหม
เรื่องของเรื่องคือ ผมไม่เชื่อ
แล้วมันทําผมใจสลาย
พอเห็นหัวหน้าเดินจากไป แล้วคิดว่าจะไม่ได้เจอกันอีก...
มัน...
แต่ชีวิตคนเราตลกดีนะ เพราะนี่ก็ได้มานั่งคุยกันอีก
ผมซาบซึ้งใจมากนะ
เรารู้จักกันมานานเกินไป
มีหลายเรื่องที่ผมควรพูดแต่ก็ไม่ได้พูด
พอเราได้โอกาสซ้ําๆ อยู่ตลอด
ชั่วนิรันดร์ ไม่มีวันหมดอายุ
มันก็ทําให้เราลืมบอกสิ่งที่ควรจะบอกกัน
ผมอยากมีวันหมดอายุนะ
รู้ไหมทําไม
เพราะมันทําให้มีความหมาย
ที่ผมจะสื่อคือ ตอนนี้อาจเหมาะแล้ว ที่ควินห์จะกลับมา
เราโหยหาบางอย่าง
มานานแสนนาน...
แต่มันไม่ง่ายขนาดนั้น
เธอหักหลังคุณเพราะเจ็บช้ํา
มันยังไม่จบซะหน่อย
เราฟันฝ่าอุปสรรคไปได้เสมอ
เชื่อมั่นหน่อยสิ แอนดี้
แล้วก็นอนบ้าง
โดนทําให้ผิดหวังอีกแล้วสินะ
เสียใจด้วย
ฉันดึงเธอขึ้นมาจากท้องสมุทร เพราะฉันต้องการเธออยู่เคียงข้าง
เธออาจเสียแอนโดรมาคีไป แต่เธอไม่ต้องโดดเดี่ยวก็ได้นะ
ให้ฉันช่วยยังไงดี ควินห์
ฉันอยากให้พวกมันทรมาน
แอนโดรมาคีกับพวกนั้นจะทรมานแน่
ไม่ใช่
พวกมันทุกคน
เรื่องนั้นฉันช่วยได้
(จาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย)
(โรงงานนิวเคลียร์เซอปง)
ทิ้งอาวุธซะ
ไหนขอดูฝีมือหน่อยสิ
ถามจริง
สักตั้ง
ฉันอาจอายุแค่สองสามร้อยปี แต่ก็พอมีความรู้จะถ่ายทอดนะ
อ้าว แวะมาสอนหรอกเหรอ ได้
โอเค บุ๊ค
ไง ตูวะห์
มาทันเวลาดูฉันถอนหงอกตาแก่นี่พอดี
- ออมมือหน่อยล่ะ ฉันขาดซ้อมมานาน - อืม
คุณอาจยังไม่พร้อมนะบุ๊คเกอร์
เอาละ
คิดว่าไง ตูวะห์
เป็นธรรมชาติ
ผมก็อยากลองเหมือนกัน
ไม่เอาสิ ฉันขอเล่นก่อน
ผมยืนยัน
ได้
เวร
โทษทีนะบุ๊ค
ไม่เป็นไร
สนุกดีนะ
ขอไปทําแผลก่อน
ได้
เดี๋ยวมา
ไม่น่าทําแบบนั้นเลยนะ
บอกแล้วไงว่ามันเป็นทฤษฎี
แค่ทฤษฎี
แค่นี้ก็รู้แล้วว่าแผลมันไม่ยอมสมาน
งั้นเราเหลือเวลาไม่มาก
อย่าลืมนะ ผู้ให้ต้องเต็มใจ
ตูวะห์ เข้าใจใช่ไหม
ว่าห้ามแอนดี้รู้เรื่องนี้
ห้ามบอก
สัญญาสิ
(โรงงานนิวเคลียร์เซอปง จาการ์ตา อินโดนีเซีย)
(มีภาพเข้ามา...)
พวกนั้นอยู่นอกเมืองจาการ์ตา
เราต้องเรียกทุกคนไปรวมตัวกันที่ห้องสมุด
เดี๋ยวรีบตามไป
ทําอะไรโง่ๆ อีกแล้วเหรอ
ก็นะ นิสัยผมน่ะ
เหมือนเคย
คอปลีย์เรียกเราไปเจอกันข้างล่าง
ได้
เป็นไรป่ะเรา
เปล่า
แค่เว้นช่วงไปนาน ไม่ชอบเลย
เจอกันข้างล่างนะ
โรงงานนิวเคลียร์แห่งนี้เป็นพื้นที่ลับ
โรงงานเอกชนของจีนบนแผ่นดินอินโดนีเซีย
ไม่ควรจะมีอยู่
ความสับสนอาจช่วยได้
ใช่
นี่คือภาพจากกล้องวงจรปิดที่สายของผมเก็บมาได้
ก่อนที่มันจะถูกตัดขาดจากภายนอก
เราต้องคิดไว้ว่าทีมปฏิบัติการลับของเธอ ควบคุมระบบได้ทั้งหมด
ตั้งแต่ห้องควบคุมไปจนถึงห้องหล่อเย็น
ทีนี้มาดูโครงสร้างใหญ่ตรงนี้ นี่คือแกน
ปรากฏว่าข้างในนี้
พวกเขาได้เอาอุปกรณ์เข้าไปใส่ไว้
เราควรสันนิษฐานว่ามันคือระเบิดที่สามารถ...
ทําลายสถานที่นั้นได้
และปล่อยกัมมันตรังสีสู่พื้นที่โดยรอบทั้งหมด
สิบล้านคน
พวกเขาได้วางระเบิดเจาะเกราะ
ที่สามารถยับยั้งพวกคุณคนใดก็ได้
ให้อ่อนแอเป็นเวลานาน
กับดักชัดๆ
ดิสคอร์ดใช้ระเบิดเป็นเหยื่อล่อ
นางรู้ว่าเราจะไปหยุดนาง ถ้าเราบุกเข้าไปก็เข้าทางเลยน่ะสิ
นางบอกฉันไว้แบบนั้นเป๊ะ
นางต้องการเรา
ทุกคน
จะเจตนาอะไรก็เถอะ ยังไงระเบิดก็คือระเบิด
และทั้งคู่ก็พร้อมจุดชนวนเพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ
เราไม่มีทางเลือก
เราต้องไป
เตรียมพร้อม
ขอบคุณ
จําเกมที่เราเคยเล่นกัน ที่ไอร์แลนด์ริมหน้าผาโมเฮอร์ได้ไหม
จําได้
วิ่งเข้าหาขอบผา
ดูว่าใครป๊อดก่อนกัน
นายไม่เคยยอมแพ้เลย
ถูก
มีอะไร
ฉันสลัดความกลัวนี่ไม่ได้เลย นิคกี้
แล้วนายกลัวอะไร
กลัวเราจะถึงจุดจบ
รู้นี่ว่าแอนโดรมาคีอยู่ตัวคนเดียวมา 3,000 ปี
ก่อนจะไปเจอควินห์
แต่เรามีกันและกันมาตั้งแต่แรก
พอมองเราแล้ว ฉันไม่เชื่อหรอกว่ามันไร้กฎเกณฑ์
ทุกอย่างย่อมมีวันจบสิ้น
ความรู้สึกของฉันยามมองดูนาย
ยามมองเห็นหัวใจของนาย...
ความรู้สึกนั้นเป็นอมตะโดยแท้
ไม่แนะนําเป็นอย่างยิ่ง ที่ใครจะยิงปืนในบริเวณใกล้แกน
เจมส์ ไม่เห็นศัตรูเลย
แบบนั้นแปลว่าพวกมันอยู่ลึกเข้าไปอีก
จําไว้นะ เราต้องสันนิษฐานเอาไว้ว่า พวกมันรู้ตําแหน่งของเราตลอด
โอเค ประตูอยู่ทางทิศใต้
เดินเข้าไป ขึ้นบันได
ชิดกําแพงไว้ แล้วจะไปถึงเครื่องปฏิกรณ์ชั้นบน
เจอความเคลื่อนไหวไหม
ยังไม่เจอเลย
โจ ฝั่งของคุณล่ะ
ฝั่งนี้ก็ไม่เห็นใครเลย
ระเบิดเจาะเกราะ
คาดว่าจะมีระเบิดขนาดเล็กลูกอื่นทั่วทั้งบริเวณ
หรือว่าพวกนั้นไม่โง่พอ ที่จะอยู่ในโรงงานนิวเคลียร์
ที่มันวางระเบิดเอาไว้กันนะ
โอเค อยากสู้หมัดต่อหมัดมั้ง
จําไว้นะ มันต้องมีสักคนที่โง่
ไป เร็ว!
นิคกี้ ลุกสิ!
ไปที่ห้องควบคุม เปิดประตูบานนั้น
คอปลีย์ เราต้องไปทางไหน
เอาละ โอเค ลัดโถงไป ผ่านทางเดิน
มันจะวนไปที่ห้องควบคุม
เจอไอ้โง่แล้ว
แอนดี้!
ไนล์!
ไนล์
ถ้าผมเจาะเข้าระบบได้ ผมจะพาคุณไปถึงระเบิดได้
เรามีเวลาไม่มาก
ระบบมีไฟร์วอลล์
หาปุ่มยกเลิกคําสั่งสิ
มันไม่มีปุ่มยกเลิกคําสั่ง คอปลีย์
นี่เป็นแผนการมันมาโดยตลอด
ดิสคอร์ดอยากให้เราแยกกัน
คอปลีย์
(คําเตือน ไนโตรเจนเหลว)
ตูวะห์ นิคกี้ โจ
ไนล์
เราถูกบล็อกทางออก
ทางนี้
โจ นิคกี้ ไนล์
พวกเขาไปแล้ว บุ๊ค
ดิสคอร์ดจับตาดูพวกเราอยู่
ไปกันเถอะ
เธอควบคุมประตู เธอพยายามจับพวกเราแยกกัน
บุ๊ค พอประตูเปิด นายต้องไปก่อนนะ
ไม่ หัวหน้าไปก่อน
ถ้าออกไป พวกนั้นฆ่าฉันแน่
หัวหน้าลุยก่อนเสมอ
ฉันไม่ได้ล้อเล่นนะ
ผมก็ไม่ได้ล้อเล่น แอนดี้
อะไร
- ผมให้คุณแล้ว - ได้ไง
หลบหลังฉันไว้นะ
ผมได้มีวันหมดอายุกับเขาแล้ว
คุณมีเป้าหมาย
นี่ของผม
บุ๊ค!
ไม่ บุ๊ค!
ไม่!
บุ๊ค!
บุ๊ค ฉัน...
เซบาสเตียน
มาคนเดียวนี่
เอาระเบิดมาให้ฉัน ควินห์
ยอมไปกับดิสคอร์ดเถอะ
ยอมให้สิ่งที่เขาต้องการ
มันอยากฆ่าพวกเรานะ
คุณอยู่เคียงข้างแอนดี้มาหลายศตวรรษ
หลายศตวรรษ
หักหลังแอนดี้แบบนี้ได้ยังไง
เธอไม่รู้อะไรเลยเรื่องฉันกับแอนดี้
อะไรกัน
ฉัน...
ฉันรักษาตัวเองไม่ได้
ควินห์
เธอทําอะไรฉัน
เปล่านะ
ขอโทษ
ชู่ว์
ไม่เป็นไร
ไนล์ โจ!
นิคกี้!
ตูวะห์!
ถึงตอนที่เธอจะบอกฉันแล้วใช่ไหม ว่าฉันไม่ใช่คนแบบนี้
ฉันเคยคิดว่าฉันมีหน้าที่ช่วยเธอ
แต่สุดท้ายแล้ว
พวกเราแต่ละคน ต้องเลือกเองว่าเนื้อแท้เราเป็นใคร
มันจะพาพวกเขาไปไหน ควินห์
ที่ไหน
ฉันไม่รู้
เอาถุงขึ้นแล้ว ไปเลย
ไปบินวน!
แผลที่มือไม่ยอมฟื้นฟู
แกตายได้
นี่มันไม่เกี่ยวอะไร กับการแทรกแซงของพวกอมตะเลยสินะ
อย่ามามองฉันแบบนั้น
รู้ไหมว่ามันรู้สึกยังไงที่อยู่มานานแสนนาน
แต่แล้วจู่ๆ ก็ตายได้ขึ้นมา
ทุกๆ นาทีคือย่างก้าวสู่ความตาย
เวลาเคยไร้ความหมาย
แต่วันนี้มันคือทุกสิ่ง
เวลามันจะไร้ความหมาย ก็ต่อเมื่อเราไม่สร้างความหมายให้กับมัน
เพื่อนๆ แกมีเวลาไม่มากแล้ว แอนโดรมาคี
นั่นเหรอแผนแก
จะฆ่าพวกเขางั้นเหรอ
ไม่
ให้ไนล์ฆ่า
เด็กนั่นเป็นจอมทําลายล้าง
สามารถริบเอาความเป็นอมตะพวกมัน
แล้วเอามาให้ฉัน
ไนล์ไม่มีวันทําร้ายพวกเขา
คิดว่าฉันจะให้มันได้เลือกเหรอ
คิดว่าชีวิตตัวเองมีค่ามากกว่าพวกเขาเหรอ
สําหรับฉัน ก็ใช่ไง
ฉันเดาว่าสองสามคนแรกคงไม่เต็มใจ
แต่ก็นะ ทรมานสักหน่อยคงยอมแพ้
ฉันจะตามไปช่วยพวกเขา!
เมื่อถึงวันนั้น เราจะได้สู้กันแบบแฟร์ๆ
ฉันเกลียดศตวรรษนี้หลายเรื่องนะ
แต่อันนี้... โดนใจ
ฉันไม่เคยรู้มาก่อนว่าดิสคอร์ดไม่ได้เป็นอมตะ
ฉันจะตามหาพวกเขาให้เจอ
คําถามเดียวก็คือ...
เธอจะทําเรื่องถนัด แล้วมาต่อสู้เคียงข้างฉันไหมล่ะ
ไม่
เธอต่างหากที่จะต่อสู้เคียงข้างฉัน
คิดจะไปไหนมิทราบ
ฉันลุยก่อนเสมอ
ไม่ใช่แล้วจ้ะ ตามให้ทันนะ
- งั้นเหรอ - ใช่
(สร้างจากชุดนิยายภาพ ประพันธ์โดยเกร็ก รุคก้า)
คําบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล