Downloaded from YTS.MX
ANG PELIKULANG ITO AY BINUBUO NG POLICE BODY CAMERA FOOTAGE
Official YIFY movies site: YTS.MX
NA NA-RECORD SA LOOB NG DALAWANG TAON
29-68. Code 2.
Northeast unit. Advise, repeat.
-9-1-1. Ano'ng address ng emergency? -May nabaril!
Uy! Halikayo. Mga bata, halikayo!
Uy, mga bata, halikayo!
Halikayo. Dito lang kayo.
-Sigurado kang nabaril siya? -Opo!
Diyos ko! Bakit niya ginawa 'to?
Uy, gising. Uy…
Okay, papunta na sila. Saan—
Dito! Nandito kami!
Medical aid nga dito.
Nasa lapag siya!
Zone one. Marion primary.
Marion-Ashland two.
Sandali lang.
Diyos ko po!
-Nasa harap ako. -Sige.
Sheriff's Office 'to! Lumabas ka nang nakataas ang mga kamay!
Marion County Sheriff's Office 'to! Lumabas ka nang nakataas ang mga kamay!
Lunes, ika-5 ng Hunyo, 2023, 9:38 a.m. Nasa lugar kami ng insidente.
Magsisiyasat kami.
-Magsisimula na akong umikot. -Okay.
Sheriff's Office.
-Magandang umaga. -Kumusta?
Ayos lang. Taga-Sheriff's Office ako. Detective ako.
Iniimbestigahan namin 'yong insidente no'ng Biyernes ng gabi.
-Puwede bang maupo. Sira 'yong upuan, e. -Kukuha ako ng upuan.
-Gaano katagal ka nang nakatira dito? -Mga tatlong taon na.
Dito na ba siya nakatira no'n?
Hindi, nauna kami. Dalawang taon na siguro siya dito.
-Hula ko lang. Di ko sure— -Ayos lang.
So, mga dalawang taon na.
Pero sa pagkakaintindi ko,
lahat, lahat ng mga bata,
may problema sa babaeng 'yon.
-Anong grade ka na? -Fifth at—
So, kakatapos lang ng fifth grade.
-Magsi-sixth grade ka? -Opo.
Pag-uusapan natin ang totoo versus hindi totoo, okay?
Magbibigay ako ng examples, ha?
Kung sasabihin ko na may batang babae
na pumasok dito tapos kinulayan niya 'yong pader ng red crayon,
lumabas siya, sabi niya di niya ginawa 'yon.
-Totoo ba 'yon o hindi? -Hindi.
Sige, kung kinulayan niya ng red, ta's lumabas siya at sinabing,
"Ginawa ko 'yon, Detective Pinder." Totoo ba 'yon?
-Opo, sir. -Okay.
Pag nag-usap tayo, puwede bang puro totoo lang?
Opo.
Nakita mo na ba 'yong babaeng 'yon dati?
-Maraming beses na po. -Maraming beses na.
Opo. Ayaw niya na may naglalaro
sa paligid ng bahay niya, sa damuhan doon.
Okay.
Kasi…
iniisip niya na sa kanya po 'yon.
Okay. May… Natatandaan mo ba kung may nasabi siyang iba?
-Isusumbong daw niya kami sa pulis. -Okay.
-Na naglalaro kami ro'n. -Okay.
Okay.
Nandito na kami. In progress na.
Ba't kayo napatawag?
Tumawag ako kasi 'yong babae sa tapat na may hawak na phone,
hinampas ako ng sign.
Nilakad ng mga anak niya 'yong aso nila sa property ko.
Nakalagay na ngang, "No Trespassing".
Lagi pa rin nilang dinadala 'yong aso. Ta's tumatae 'yong aso.
Tumatae sa bangketa. 'Yong gano'n ba.
Sabi ko, "Dalhin n'yo 'yong aso ro'n."
Kukuhanan ko sana 'yong aso.
Sabi niya, "Kinukuhanan mo 'yong mga anak ko."
Sabi ko, "Hindi." Ta's sinunggaban niya 'ko.
Kinuha niya 'yong sign, ta's binato niya sa 'kin,
tinamaan ako sa binti.
-Ikaw si… -Susan Lorincz.
-Susan, paki-spell nga ng apelyido. -L-O-R-I-N-C-Z.
-Ano 'yong sign na nabanggit mo? -Gusto mong kunin ko?
Kita mo naman. Binato niya talaga 'to sa 'kin.
Di dapat niya tinanggal 'yong sign. Sa landlord 'yon.
Bibilhin ko dapat 'tong apartment. Dahil dito, aalis na lang ako.
Di ko na bibilhin 'yong quad.
Ba't ka nakangiti? Alam mo na ba?
Na tumawag siya ng pulis?
-May kausap ka sa phone ta's nakangiti ka. -Oo, ano kasi…
Nakakatawa lang kasi ako 'yong hindi lumalabas
at walang sinasabi sa kanya.
Pero kanina, pakiramdam ko lang…
Una sa lahat, bago siya lumipat do'n, 'tong malaking space dito,
mahilig maglaro 'yong mga bata ng kickball, football, sa space na 'yon.
Paglipat niya, "Wag kayong maglaro dito. Private property 'to."
Sabi ko, "Di sa 'yo 'to."
"Wag mong sabihin sa kanila 'yon. Technically, wala sila sa space mo,
"na hindi nila puwedeng ilakad 'yong aso o makapaghagis ng football dito."
"Kayong mga Black, lagi na lang…" Okay, sige, basta.
Di ako nainsulto.
Halos isubsob niya na sa mukha ko 'yong sign.
Ta's no'ng pupulutin niya ulit, kinuha ko 'yong sign, ta's hinagis ko.
Pinulot ko 'yong sign, ta's habang palayo na 'ko, hinagis ko.
Sabi ko, "Puwede rin akong bumili ng sign. Walang ibig sabihin 'yon."
Pero sabi niya, binato mo raw sa kanya.
Hinagis ko 'yong sign. Inaamin ko.
-Tinamaan siya. -Di ko hinagis sa kanya 'yon.
Di mo lang sinasadya.
Nasa 'yo 'yong information mo, o gusto mong…
Ma'am, puwede ko kayong makausap?
-Ako? -Oo, ma'am.
May nakita ba kayo?
-Wala, sir. Kalalabas ko lang, e. -Okay.
Nasabi ba ng anak n'yo kung may nakita siya?
Sabi niya nagtatalo raw sila.
Tapos pinulot yata niya 'yong sign.
Tapos no'ng pinulot niya 'yong sign,
lumayo na siya ta's hinagis niya sa likod niya 'yong sign.
Pero hindi naman tinamaan 'yong babae. Pero ayun na 'yon.
Pero masasabi kong… Wala akong nakita.
Pero mainit lagi 'yong dugo no'ng babae sa mga bata.
-Laging— -'Yong babaeng 'yon?
Lagi niyang nire-record 'yong mga bata. Tapos kung anu-ano'ng sinasabi.
Pero wala akong nakita, kaya di ko masabi.
-O, sige. -Gano'n.
Pa'no i-spell… i-pronounce 'yong pangalan mo?
Ajike.
Ako si Deputy…
-Kumusta? -Kumusta?
Sabihin mo, panibagong araw na naman.
Sige, tawagan mo lang ako.
-Ma'am? -O?
-May nakita ba kayo? -Oo, di niya sinaktan 'yong babae.
May pinulot lang siya sa lapag, ayun lang.
-Ano'ng pinulot niya. -'Yong "no trespassing".
Binato niya sa binti niya.
Hindi niya binato sa binti. Hindi niya binato 'yon.
'Yan ang sabi ni London.
-Di niya binato 'yon— -Hinagis niya.
Di ikaw 'yong kinakausap niya.
Nilapag lang niya. Nagkataon lang na nado'n 'yong babae.
Di niya binato 'yong babae. Di niya sinaktan o kung anuman.
Sinabihan lang niya 'yong babaeng wag sigawan ang mga bata.
Lahat ng bata dito, sinisigawan niya.
Okay. Bale, ganito na lang…
Wag na kayong pumunta ro'n.
Ayaw niya siguro kasi Black female ako, kaya…
Nangha-harass na siya. Di mo pag-aari 'to.
Wag mong sabihing—
Kasi, habang sinasabi niya 'yon, di na pumupunta ro'n ang mga bata.
Okay, ano'ng ibig sabihin no'n?
Di pwedeng pumunta ro'n.
Ayos lang. Kung sa kanya, sa kanya. Ang akin lang…
Di mahalaga kung di sa kanya 'yon. Umuupa siya ro'n, gaya ng pag-upa mo dito.
Kung may nag-trespass dito, ta's tumawag ka sa 'min,
at nakita namin sila sa property, trespassing sila.
At sa susunod na punta namin, makukulong sila.
-Okay? -Okay.
-Gano'n talaga, e. -Sige, ano kasi—
Pareho lang kayo ng karapatan, kaya…
Ayaw niyang nando'n sila? Wag mo silang papuntahin do'n.
May dahilan kaya naglagay ng sign do'n 'yong landlord.
-Wala tayong magagawa. Okay? -Okay. Ikaw 'yong pulis, e.
Oo naman.
Okay.
-Okay lang. -Walang problema.
Naiintindihan kita. Maniwala ka. Kaya nga bumili ako ng bahay, e.
-Last year na namin dito. -Oo—
-Sana lang. Ito na 'to. -Yes!
Case closed na!
Ire-report namin 'to na battery.
-Pero wala munang maaaresto sa ngayon. -Okay.
-Sige.
Hindi ko naman pinahagis sa kanya 'yong sign, e.
Walang nagsabi sa 'min na nakita nila 'yon.
Walang credible na testigo kaya…
Ang convenient, ha?
-O, sige na. -Salamat, a.
Sige, ma'am.
May kailangan pa kayo?
Wala, maglalakad lang kami sandali.
Sorry. Baby damulag kasi 'yan, e.
-Gusto kong hawakan! -'Yan… Mahilig ako sa fur babies.
-Ano'ng pangalan ni baby? -Cash.
-Cash Money.
Kumakausap kami ng mga tao, kung may narinig, nakita o nalalaman kayo
tungkol sa mga taong sangkot?
Sa totoo lang, sir, ang alam ko lang, 'yong babaeng…
-'Yong Black na babae. -Mm-hmm.
-Lagi niyang kasama 'yong mga anak niya. -Okay.
Walang masama sa kanya o kung anuman.
-Wala talaga. Kahit ano. -Mm-hmm.
May baby siya, mga dalawa o tatlong taon na.
Lagi niyang kasama 'yon sa bahay.
'Yong dalawa, 'yong dalawang lalaki at isang babae,
sila 'yong palaging naglalaro sa labas.
Wala akong narinig na kahit anong masama tungkol do'n sa babae.
Nanay na nanay talaga si Ajike.
Manager siya sa McDonald's.
Nagpapalit ng schedule si Ajike.
"Di ako puwede sa araw na 'to." O, "Di puwede 'to. Di puwede 'yan."
Para lang makasama niya 'yong mga anak niya.
Siya 'yong taong nagsakripisyo para mapasok
sa private school ang mga anak niya.
Football lessons. Gymnastics. Sayaw. Lahat.
Kinuwento niya sa 'kin na may white woman na nakatira sa tapat nila
na laging pinapagalitan 'yong mga bata, iniinsulto sila.
Bakit sila nasa private property na hindi sa kanila?
Hindi sila umuupa dito.
Kung di nagrereklamo 'yong mga nakatira, di ko sila puwedeng paalisin sa property.
Magse-send na lang ako ng cease and desist letter sa kanila.
-Ipapagawa ko sa abogado ko. -Okay.
May batas sa real estate, alam mo dapat 'to, na…
Civil law 'yon.
…may karapatan ka sa payapa, tahimik na kasiyahan sa pag-aari mo.
-Opo. -Nasa batas 'yon.
Civil 'yon. Hindi namin sakop 'yon.
Naiintindihan ko. Pero bawal dito 'yong mga bata.
Okay.
Di dapat sila nagsisigawan at nagtatakbuhan dito.
Di sila binabantayan ng mga magulang nila. Halata naman, puro sila—
Naiintindihan ko na nakakaistorbo, pero mas okay na nagsisigawan ang mga bata
kasi naglalaro sila at nagkakatuwaan
kesa magnakaw sila ng kotse o ng pera, so…
Sige, tingnan na lang natin.
Sige. Magandang gabi po.
-Oo. -Buwisit na…
Ako ang may-ari ng katabing building. Apartment three.
Okay.
Naglagay ako ng sign na, "Keep off the grass," sa property line ko.
-Ikaw ang naglagay no'n? Okay. -Oo.
Sabi ko sa kanya, di ako makakapaglagay sa labas ng property line ko.
At maliit na portion lang 'yon.
Pagmamay-ari ng ibang quad 'yong majority ng area.
-Okay. -Doon sila madalas naglalaro.
May problema ako sa mga anak ng kapitbahay.
Pinupuntahan nila 'ko, nagsisigawan na parang mga timang.
Naubusan na 'ko ng pasensiya kanina.
Di na 'ko nakapagtimpi. Tinawag ko silang bobo.
Sinigawan ako no'ng nanay, "Wag mong tawaging bobo ang mga anak ko."
"Ipapasok kita sa nursing home."
Ano'ng puwede kong gawin sa kanila?
Sumusobra na kasi sila. Alam mo 'yon…
Di ako nanggugulo ng tao. Single ako. Work from home ako.
Mapayapa at tahimik ako. Ako 'yong perfect neighbor.
Di ako naglalalabas.
-Zone one, Marion primary. -Number three.
Nasa kabila yata 'yong one at two.
-Hello. Kumusta? -Hello. Sheriff's Office.
-Hi. -Ano'ng meron ngayong gabi?
Nagsisigawan at nagtatakbuhan 'yong mga loko-lokong bata.
Pinarada ko dito 'yong truck ko para di ko marinig 'yong sigawan.
No'ng inalis ko 'yong truck, nagdatingan 'yong mga bata.
Sabi ko, "Tumigil na kayo."
Alam nilang bawal sila dito, ilang beses ko nang sinabi 'yon.
Sabi no'ng maliit na bata, "Manahimik ka."
Sabi ko, "Wag mo 'kong bastusin." Tapos nakipagsagutan pa siya sa 'kin.
Sabi ko, "Ako si Dr. Lorincz. Wag mong sabihing manahimik ako."
Tapos ininsulto niya 'ko, sabi ko, "Hindi, di natin gagawin 'yan."
-Kakausapin ko 'yong mga bata. -Okay.
-Hi. -Hello, Sheriff's Office.
Ako si Deputy Heckman.
Meron ba sa inyong nanggulo sa babae sa tapat?
-Wala po! -Naglalaro lang kaming football.
Pwede bang… Teka lang.
May sasabihin lang ako, please.
Okay.
Okay. Open spot ito, hindi sa kanya lahat ito.
'Yong lalaking nakatira ro'n, pumayag siya na maglaro 'yong mga bata.
Mahilig kasi silang mag-football do'n.
-Nakatira sila sa building na 'yon. -Wala…
Malayo sila sa kanya. Panoorin n'yo 'yong camera niya.
Nandoon sila. Lalabas siya, sisigawan sila.
Sinigawan ko na siya dati, kasi mga bata 'to, e.
-Nakatira ako ro'n. -Tama.
Lahat ng tagarito, nasigawan na siya dahil sa pananalita niya sa mga bata.
Tapos pag may matandang kumausap sa kanya, tatawag siya ng pulis.
-Bata lang sila. Naiintindihan ko 'yon. -Mismo.
-Naiintindihan ko. -Di ba?
Ano'ng meron?
Siya 'yong nanay na kumausap sa babae.
-Okay. -Awatin mo na.
Bakasyon n'yo na ba?
-Opo. -Talaga? Kailan pa?
No'ng Biyernes lang po.
-Ano? -Opo.
Alam ko 'yong iba bukas pa, e.
-Uy, may nakatapak sa inyo. -Oo nga.
-May tae ng aso. -Hala, natapakan natin.
Teka lang.
Sorry. Gusto kong lumapit, di kasi kita marinig.
Tinanong ko 'yong anak ko, 'yong nakasagutan niya.
Pinauwi ko 'yong dalawang bata.
"Tama na laro. Magsipasok na kayo."
Ta's pumunta kami ro'n, at kinatok ko siya.
Sumigaw agad siya, "Lumayas kayo sa pamamahay ko!"
"Trespassing kayo. Lumayas kayo sa pamamahay ko."
Sabi ko, "Kasama ko 'yong anak ko, gusto ko lang itanong
"kung ano'ng nangyari, wala kasi ako."
May mga pagkakataon na makukulit ang mga bata,
may sasabihin siya, tapos sasagot sila.
"Okay, Karen," parang gano'n.
-Okay. Oo naman. -Lagi kong sinasabi sa mga bata
na nakakatanda pa rin siya.
Wag silang makikipag-away. Lumapit sila sa 'kin. Ako ang kakausap.
Sino 'yong anak mo sa kanila?
Hindi… Lahat sila. Hindi, joke lang.
Wala 'yong mga anak ko.
Pero lagi silang nakikipaglaro sa kanila.
Sige. Kakausapin ko lang kayo sandali, ha?
Ano'ng pang-insulto niya sa inyo?
-Tinatawag niya kaming bobo. -Bobo.
-Bobo. 'Yong B-word. -'Yong B-word.
-'Yong P-word. -Okay.
-Hihinto siya. Gamit niya 'yong truck. -Okay.
Paparada siya ro'n, tapos patutunugin niya 'yong alarm niya.
Sabi nga niya pinaparada raw niya 'yong truck dito.
Tapos lalabas siya. "Lumalapit kayo sa truck, hinahawakan n'yo 'yong truck."
No'ng huling ginawa niya 'yon, sabi ko sa mga bata…
Nandito 'ko kasama ng aso ko, nakita ko siyang huminto,
sabi nila, "Ma, pinatunog niya 'yong alarm."
"Wala naman kaming ginagawa."
Kaya kanina, sabi ko, "Halikayo rito. Tingnan natin."
At totoo nga, randomly, kada anim na minuto,
tutunog 'yong alarm kahit walang tao ro'n.
-Okay. -Kaya sabi ko, "Maglaro na kayo."
Tapos lumabas siya. "Ang lapit n'yo sa truck ko."
"Private property 'to, miss."
Wala sila diyan tapos pinatunog mo 'yong alarm.
-Nagsusungit lang siya. -Ba't di mo hayaan 'yong mga bata?
Di naman sila nanggugulo.
Di naman sila nagdo-doorbell tapos tatakbo. Nagfu-football sila.
Di sila nang-aasar.
Nagtatagu-taguan lang sila. Ano ba?
Oo nga. Sige, ma'am. Ipapaalam ko lang sa partner ko.
-Alam n'yo 'yong devil's advocate? -Hindi.
-Naglalaro ako sa magkabilang panig. -Okay.
Kaya pag-iisipan ko 'yong parehong aspeto ng bawat sitwasyon. Naging bata rin ako.
Lahat dumaan sa pagkabata. Maingay ang mga bata.
Mahilig tayong sumigaw at mag-away at…
Kaya naiintindihan ko.
Pero pag malapit sa bahay ng iba, nakakainis minsan.
Di ko ikakaila 'yon.
Pero kung pinayagan kayo na maglaro ro'n,
di ko kayo mapagsasabihan.
Pero kung may pupunta sa property niya, do'n sa porch, di okay 'yon.
Di ko kayo pinagbibintangan. Sinabi niya 'yon.
Hindi ko nakita, kaya wala akong papanigan, okay?
-May mga camera siya. -Ni-record niya kami.
Okay, sige.
Magtakbuhan at maghiyawan kayo hangga't kaya n'yo,
dahil mas gugustuhin kong maglaro kayo sa labas kesa mag-Tiktok, okay?
Oo nga.
-Tama? -Tama.
Kung sisigawan niya kayo, magsumbong kayo sa matanda.
Wag n'yo siyang sasagutin, okay?
Kasi pag sinagot n'yo siya,
kayo ang pagmumukhain niyang masama.
Naglalaro lang naman kayo, tama?
-Opo. -Okay.
Naiintindihan n'yo ba 'yong sinasabi ko?
Gusto ko na kayo ang magmukhang mabuti, okay?
O, sige.
-Salamat. -Walang anuman.
Sabi no'ng nanay, naglalaro raw sila ng football sa labas.
'Yong matandang lalaki na nakatira dito.
-Nakikipaglaro raw siya sa kanila. -Wala siyang problema sa mga bata.
-Siya lang ang problema. -Oo nga.
Sabi nila, naglalaro lang sila sa labas.
Sabi ko, "Gets ko. Nagtatawanan kayo." Sabi nila, "Opo, minsan."
-Mga bata, e. -Oo nga.
"Minsan kahit nakaupo lang kami, sinisigawan niya kami."
Sabi no'ng nanay, kahit walang tao ro'n,
kung nakatambay sa labas ang mga bata,
patutunugin niya 'yong alarm ng kotse.
Nang-aano lang siya…
Bibili 'ko ng Pop-its sa New Year at ibibigay ko sa kanila.
Sige.
-Magandang gabi sa inyo. -Salamat.
Sige.
Psycho.
-Bukas 'yong daan para makapaglaro sila. -Hindi.
Dalawang lupain 'yon. Isa sa lalaki, isa sa kapitbahay.
-Hindi bukas 'yon. -Okay, so, hindi naman pala sa 'yo.
-Naiintindihan ko. -Okay.
So, sinabihan namin 'yong mga bata na wag kang abalahin.
O kung lalabas ka at pagsasalitaan sila,
tatawagin nila ang mga magulang nila—
Pa'no 'yong banta no'ng nanay na kakaladkarin at bubugbugin niya 'ko?
Hindi raw 'yon ang sinabi niya.
-Hindi. Sinabi niya 'yon, mamatay man. -Okay.
Sa huli, magkaiba kayo ng sinabi.
At bukod sa sinabi ng mga bata, na lumabas ka, at sinugod mo sila.
-Akala nila sasaktan mo sila. -E, di, sige.
Ako…
Paniniwalaan kita. Pero paniniwalaan ko rin sila.
Gaya ng sabi ko, ire-report namin 'to.
Kung gusto mo ng kopya,
tumawag ka sa Sheriff's Office at hingin mo 'yong documentation.
-Sige. Hindi ko magagawa 'yon. -Sige, ma'am. Bale…
Pambihira.
Kung magkakaproblema ulit, tawagan mo lang kami.
Sinabihan din namin sila.
-Okay. Sige. -Okay?
May problema ba sa kanya? Parang…
Kung sisilipin mo 'yong history sa dispatch galing sa number niya,
walang tigil.
Tapos may air horn siya.
Bubuksan niya 'yong pinto tapos tatayo ro'n.
-Natakot nga ako, e. -Oo nga.
Ida-drive niya 'yong truck niya tapos haharurot siya sa daan.
Sinasagad niya talaga 'yong makina niya.
Akala ko nga may batang nasagasaan, e.
Promise.
Patuloy lang siya sa pagharurot sa neighborhood.
Mm-hmm.
Huminto siya, tapos may babae sa loob na bumabangga sa gate,
paulit-ulit gamit 'yong truck niya. Ewan ko…
Nakulong siguro siya sa loob,
pero di ko alam kung bakit siya nandiyan, sa totoo lang.
-Laging nakakandado 'tong gate na 'to, e. -Okay.
No'ng minsang may lalaking nakulong dito,
tinawagan niya 'ko, ta's pinalabas ko siya.
Okay.
Gano'ng kasimple. Di bukas 'to sa publiko.
-Okay. -Kailangan mong mag-register…
Sige. Sandali lang.
2000. Nissan truck. Gray. 10-54
-Tagarito siya sa street na 'to. -Juliet, Foxtrot, Echo…
Sobrang tulin ng takbo nila. Ayaw tumigil.
Sandali!
Hala.
Sheriff's Office.
Ano'ng kailangan mo?
-Ikaw si Miss Susan? -Oo.
Puwede ka bang lumabas saglit?
-Nakahiga na 'ko. -Okay.
-Hello. Okay. -Nakapantulog na 'ko.
May mga tanong lang ako.
Ako si Deputy Paddock ng Marion County Sheriff's Office.
-Okay. -Nasaan ka kanina?
Nandito.
-Nandito ka? -Oo.
-Sa 'yo 'yong truck sa labas? -Oo.
May babasahin lang ako sa 'yo bago 'ko magtanong ulit, okay?
Okay.
May nanghiram ba ng truck mo kanina?
-Wala. -Wala?
Sa pagkakaalam mo, buong araw nandito 'yong truck mo?
Lumabas ako kanina kasi na-flat 'yong gulong ko.
Okay.
Puwede ka bang lumabas dito saglit?
Babasahin ko sa 'yo 'to kasi may mga direktang tanong ako.
-Okay. -Okay? May karapatan kang manahimik.
Anumang sabihin mo, magagamit laban sa 'yo.
May karapatan ka sa abogado at iharap siya habang kinukuwestiyon ka.
Kung di mo kaya—
-Magbibihis lang ako. Nilalamig ako. -Hindi. Lumabas ka. Hindi.
Tuloy mo 'yong sinasabi mo. May kukunin lang ako.
Naiintindihan mo ba ang mga karapatang sinabi ko?
Oo.
Kakausapin mo ba ako ngayon?
-Hindi. -Ano?
-Hindi. -Hindi?
Okay.
Dahil ayaw mo 'kong kausapin, ang kailangan kong gawin
ay hanapin 'yong truck driver na nakakita sa 'yo at gumawa ng photo lineup
at kapag nakilala ka niya,
magsasampa siya ng kaso,
kaya babalik ako dito at kailangan—
Tinanong na kita. Sabi mo ayaw mong makipag-usap.
Hindi ko na magagamit 'yong mga sasabihin mo.
-Kaya di ko na itutuloy 'to. -Okay.
Kung ayaw mong makipag-usap, ayos lang. Deisyon mo 'yon.
Hindi ko naintindihan. Sorry.
-Nagdesisyon— -Puwes—
Naintindihan mo kasi nasabi mo na kanina tapos ngayon sabi mo ayaw mo.
Hindi ko gagawin 'to.
Okay. Uminom ako ng gamot. Kaya ayaw kong makipag-usap.
Sorry, nataranta ako,
kinulong ako no'ng lalaki. Akala ko…
Sorry. Na-rape at nabugbog na kasi ako.
Kaya nataranta ako.
Nataranta talaga ako.
Akala ko mapapahamak ako.
Akala ko may mananakit sa akin.
Okay. Ito 'yong magiging problema, okay?
Gusto niyang may magbayad sa gate niya kasi nasira mo 'yong gate niya.
Nasira rin 'yong truck ko… Sige, natakot lang kasi ako.
Okay. Pupunta ko ro'n at kakausapin ko siya, okay?
-Sinubukan ko lang lumabas. -Naiintindihan kita.
Si Susan, lalabas 'yon at magsisisigaw 'yon,
at 'yong pananalita niya sa mga bata—
-'Yong mga sinasabi ni Susan? -Oo.
Ilarawan mo 'yong mga sinabi niya.
'Yong F-word.
'Yong B-word.
B-word at F-word.
Tinawag niya silang mga alipin.
Sinabi niya na hindi Underground Railroad 'yong lupang tinatapakan nila.
Tinawag niyang "niggers" ang mga bata, na ganito sila, na ganyan sila.
May hinahabol kayong aso?
-Hinahabol na aso? Ano'ng kulay po? -Di ko alam.
Shenaya, halika na. Dumidilim na.
Ano'ng kulay?
May hinahabol ba kayong aso o sinusubukan siyang isakay sa kotse?
Wala. Tumawag 'yong Karen.
-Oo. -Tumawag 'yong Karen.
Sabi niya… Ewan ko kung bakit lagi siyang nagsasayang ng oras.
Ano lang siya…
Naglalaro lang kaming mga bata dito.
Tapos lumabas siya at ininsulto niya kami.
Nang-bad finger siya.
Ginawa niya 'yon kasi public space 'to.
Tumawag 'yong Karen.
Nahawakan ko na 'to dati. Kakausapin ko muna siya.
-Kalalabas ko lang. -Kumusta, sir?
-Malamang tumawag na naman 'yong babae. -Alam ko. Alam namin.
Laging naglalaro 'yong mga bata sa dog run.
Lagi silang naglalaro ro'n.
Pinayagan sila no'ng lalaki na maglaro sa damuhan.
Di ko alam kung schizophrenic siya, bipolar…
-Paupahan ba 'to o binili n'yo? -Paupahan.
-Paupahan? -Oo.
-Puwedeng bilhin 'yong iba. -Okay.
Sa kanya yata 'yong kanya.
Walang kasamang property 'yon, di ba? Bahay lang.
-Oo yata. -Duplex kasi, e. Kaya wala.
-Lagi niyang ginagawa 'to. Laging… -Alam ko. Nanggaling na 'ko dito.
Naglalaro sila ng mataya-taya tapos "trespassing" daw.
-Lagi niyang ginagawa 'yon. -Kakausapin ko siya.
Okay lang.
-Kakausapin ko siya. -Sisigawan mo ba kami?
-May… Tinanong niya— -Oo.
Tuwing napapadaan ako,
iniisip niya na nanakawin namin 'yong truck niya o kaya bibilhin namin.
-Di nga— -Ilang taon ka na?
-Eleven na kami. -Okay, sige.
-Marunong ka bang magmaneho? -Hindi po.
Marunong akong mag-go-kart.
-Hello. Kumusta? -Ayos naman. Susan?
-Oo. -Okay. Ano'ng nangyari?
'Yong mga bata sa tapat, at 'yong maliliit. Pumunta sila dito.
Tinapakan nila 'yong signs. Nagdala 'yong isa ng tuta.
Tapos gusto niyang ilagay 'yong tuta sa truck ko.
-Ayaw ko ng gano'n. Oo. -Sa ibabaw ng truck mo?
Itong batang nag-pose pa sa 'kin, akala niya kasi ang cute ng ginagawa niya.
Itong batang 'to.
-Siya 'yong naglagay ng aso? -Sinubukan niya.
-Anong klaseng aso? -Maliit na aso lang.
Okay.
Araw-araw ginagawa ng mga bata 'to.
-Araw-araw siyang tumatawag ng pulis. -Para kayong mga bata.
-Oo. Kasi mga bata kami. -Alam ko.
Duh.
Kaya hindi kami nag-aalala.
Kahit anong araw akong nando'n…
Inatake ako ng nanay niya, pinulot niya 'yong sign at binato sa 'kin.
Wala naman akong ginagawa.
Tahimik ako. Umaasa akong marunong rumespeto 'yong mga kapitbahay ko.
-Okay. Salamat. -Pasensiya na na nangyari 'to.
-Sige. -Sige.
-Di siya lumabas? -Lumabas siya.
-Nakapag-usap na kami. -Talaga? Okay.
Pinaliwanag mo ba na di niya kailangang tumawag
sa tuwing naglalaro 'yong mga bata sa daan o sa bakuran?
Tinapakan daw nila 'yon.
-Mukhang tinapakan din 'yong isa. -Okay.
Tinapakan daw nila 'yong sign niya, nagtatakbuhan daw sa mga bintana niya,
nagsisigawan daw at nagdi-ding-dong at kumakatok sila sa pinto niya.
Minsan kailangan nating tanggapin na may mga kapitbahay tayong bata.
Siya lang din 'yong…
tumatawag.
Oo nga.
Hindi!
Sinusubukan naming harapin itong maliit… Pero itong bossy, ikulong mo siya.
Hindi ko siya ikukulong.
Aalis na kami, pero puwedeng humingi ng pabor?
Bantayan mo na lang 'yong mga anak mo, wag mo silang papupuntahin do'n.
Kasi mas gugustuhin namin na di makatanggap ng tawag maya't maya
para magpabalik-balik dito dahil sa wala.
-Alam namin 'yong sitwasyon. -Oo nga.
Panlima, anim, pitong beses na 'to, dalawang beses yata sa isang linggo, e.
Alam mo?
No'ng bata ako, ginagawa ko rin 'tong ginagawa ng mga bata.
Nabubuwisit din, yata, ewan ko, nabubuwisit din sa 'kin
'yong matandang kapitbahay namin na ayaw sa mga bata.
Alam mo 'yon? Di ko sinasabing tama 'yon, a?
Dati, kung gagawin mo 'yon, puwede silang lumabas at manakot, e.
Oo, siguro… Oo nga.
May hawak pang sinturon. Di ba?
Ano'ng gagawin mo? Takbo ka lang.
Oo nga.
Ang astig ng mga magulang no'ng panahon ko, e.
Papaluin ka nila sa puwet. Tapos pag-uwi, papaluin ka ulit.
-Di ba? -Tama.
Naiintindihan ko naman, pero gaya ng sabi n'yo, mga bata sila, e.
Oo. Kaya nga hindi na namin pinapalala, e.
-Wala namang problema sa mga magulang… -Oo nga.
Binabantayan ko rin sila gaya ng pagbabantay ko sa mga anak ko.
Alam mo kung ano'ng pangalan no'ng batang nakapula?
Nakapula? Sino diyan?
-'Yong nakatayo ro'n. -'Yong maliit?
-Oo. -Oo, ayun.
Hindi. Ano'ng…
Afrika. Afrika. Ano'ng pangalan ng kapatid mo?
-'Yong kuya ko? -Oo.
-Isaac. -'Yong naka-red
Red shirt? Izzy.
-May tuta ba siya? -Wala.
Opo.
Nilalagay raw niya 'yong aso sa likod ng truck.
Oo nga.
-Sa likod ng truck? -Kaya niya bang buhatin 'yong aso?
Mas malaki pa sa kanya 'yon, e.
-Mas malaki sa kanya 'yong poodle. -Okay.
Totoo, ganito kalaki 'yong aso. Tapos mga ganito kalapad.
-Gano'n lang siya kalaki. -Di niya kayang buhatin 'yong aso.
-Puwede niyang subukan. -Imposible.
-Okay. -Okay.
May kailangan pa ba kayo sa 'min, o okay na kayo? Okay.
-Ingat kayo, ha. -Sige. Okay.
-Sige. -Sige. Salamat. Okay, see you, guys.
Sige. Mag-enjoy kayo, ha.
Napag-uusapan namin ng mga kapitbahay, ba't di siya lumipat?
Sabi ko, "No'ng lumipat ako dito, sabi niya lilipat na siya."
Lagi niyang sinasabi na lilipat na siya ng March, ng February.
Nagtataka na 'ko kung bakit nandito pa rin siya.
Lagi na lang… Trespassing sila.
Tumawag ako ng pulis kagabi, walang dumating.
Nanghimasok yata 'yong nanay no'ng mga bata.
Naghintay siya sa labas.
Nasa 'kin 'yong sunog na sign na tinapon nila.
Ako naman, sige, may gusto kang iparating.
Maraming salamat.
Gusto mo ba silang makulong o gumawa ng ibang aksiyon?
-Oo naman. -Okay.
Gusto kong maging tapat sa lahat
para alam nila kung ano'ng isusulat at gagawin para sa kanila.
Bale, official police document lang 'to
dahil wala kang video proof…
Alam ko.
…ng arson at criminal mischief.
Kaya magiging police document lang 'to.
May isang araw
na sinabi sa 'kin ng kaibigan ko na 'yong babae ro'n,
ipinakita sa mga bata na may baril siya.
Mm-hmm.
Naglalaro kami, ipinakita niya 'yong baril niya,
tapos nagsigawan sina Isaac, "Takbo!"
Ta's nagtago kami sa likod ng kotseng 'to.
Tuwing napupunta ro'n 'yong basketball, inaayos ko 'yong sarili ko,
kasi ayaw kong mabaril dahil lang pumunta 'ko sa driveway niya.
Siguro dalawang araw bago 'yon?
Mga dalawang araw bago siya nagpakita ng baril?
Opo.
Ano'ng ginawa mo no'ng Biyernes ng umaga?
Naglalaro po kami ng Papa ko at ng mga kaibigan ko.
Pinicturan niya kami habang naglalaro.
-Ba't nire-record niya tayo? -Wala lang.
Wala namang kailangang i-record, e.
Okay, sige! Pumila kayo!
Pila na, dali! Ready na kayo?
Tinawag ako no'ng kapatid ko, sabi niya 'yong matanda…
no offense, pero parang baliw raw 'yong white na matandang babae.
Sabi ko, "Ano ba 'yan? Sige, aalamin ko kung bakit."
Naglalaro ako ng basketball sa labas,
ta's may nakita akong roller skates na lumilipad papunta kay Izzy.
Kaya pumunta kami ni Izzy dito. Sabi niya nasa babae 'yong tablet niya.
Kinuha yata no'ng babae.
Tapos lumapit siya, binato raw siya no'ng babae ng roller skates.
Kaya pumunta kami ni Isaac do'n, tapos lumabas siya
na may hawak na payong at inambaan niya kami,
tapos tinawag niya kaming jack-a-s-s.
Ang sumunod na sinabi niya, "Izzy, tawagin mo si Mama."
9-1-1, ano'ng address ng emergency?
May mga batang nag-trespassing, nag-iiwan sila ng mga laruan.
BOSES NI SUSAN LORINCZ
Ang iingay, nagsisigawan. Nambubuwisit talaga sila.
Hinagis ko 'yong roller skates sa kabila.
Sabi no'ng bata, "Bubugbugin kita."
Nasa labas ba siya ngayon?
Oo, may mga bata sa labas ngayon.
Natatakot ako para sa buhay ko.
Ninenerbiyos ako.
May weapons ba?
Wala. Sinabi no'ng bata na kinuha ko 'yong iPad niya
at kung anu-ano pa'ng binibintang niya.
Pinagbabantaan ako ng mga bata na bugbugin nila ako,
na ipapapatay nila ako.
Di na nakakatawa 'to.
Lagi na lang nila 'kong binubuwisit.
Napapagod na 'ko sa mga batang 'yon.
Ngayong nakauwi na sila galing school,
puro kalokohan, e.
Iwasan mo muna 'yong taong 'yon
at ikandado mo ang mga pinto at bintana mo.
Magpapadala kami kaagad ng pulis diyan.
Gusto mo bang tawagan ka ng pulis?
Oo. Pakiusap lang.
Sige.
Dahil lalabas 'yong nanay niya,
hihintayin 'yong pulis, ta's sasabihin, "Diyos ko," tinatakot ko 'yong bata.
Kahit di naman totoo.
Sige, ibababa ko na, pero tumawag ka ulit
kung may pagbabago o kung may bago kang impormasyon
o kung umalis na sila, okay?
Okay, salamat.
Lumabas po 'yong mama ni Izzy,
tapos galit siya.
Naglakad siya papunta sa bahay no'ng babae.
Tapos kinalampag niya 'yong sliding door niya.
Tapos 'yong regular door.
Hindi naman niya pinuwersa na buksan 'yong pinto,
kinalampag lang niya.
Gaya ng sabi ko, papasukin mo ako.
Nakarinig ako ng malakas na katok.
Hindi siya pinagbuksan.
Tapos nakarinig ulit ako ng katok, mas lalong lumakas.
Bang, bang, bang.
Habang kumakalampag,
may babaeng sumigaw nang malakas.
Sumigaw siya, "Bakit mo kinuha 'yong tablet ng anak ko?"
Sabi niya, "Lumabas kang bruha ka," parang gano'n.
"Alam kong naririnig mo 'ko, bruha," parang gano'n.
Nasa'n 'yong babaeng blonde, saan siya nagpunta?
Nasa loob ng bahay niya.
May narinig ka ba na sinabi no'ng blonde na babae?
Wala po.
'Yong one-two-three,
mahaba ba ito o maikli lang?
Dalawang katok lang. Nakadalawang katok lang siya.
Tapos… bang.
Tumawag kayong 9-1-1!
Uy, tumawag kayong 9-1-1!
Please.
Binaril niya 'yong mama ko!
-Sino'ng bumaril sa mama mo? -'Yong Karen!
Binaril niya!
9-1-1, ano'ng address ng emergency?
May nabaril yata.
Nakarinig ako ng putok tapos nagsigawan sila ng,
"Tumawag kayong pulis!"
May nabaril yata. Uy! Bata, dito ka lang.
-Tumawag kayong 9-1-1. Bilis! -Sige.
Sinisigawan ng kapitbahay ko 'yong mga bata sa labas,
tapos bigla akong nakarinig ng putok ng baril.
'Yong matandang babae na laging tumatawag ng pulis dito.
Sige, mukhang marami kaming natatanggap na tawag
tungkol din dito.
9-1-1, ano'ng address—
May nabaril. Nabaril 'yong nanay niya. Uy, nasa damuhan ba 'yong mama mo?
Opo!
9-1-1, ano'ng address ng emergency?
1-6-6-2 Southwest 107th Lane.
BOSES NI SUSAN LORINCZ
Diyos ko, may babaeng nagpumilit na pumasok sa pinto.
Binaril ko 'yong pinto.
Diyos ko po.
Okay, ano'ng pangalan mo?
Susan Lorincz.
Okay, ano'ng nangyayari… Huminga ka nang malalim. Kumalma ka.
Nataranta ako.
Kumuha akong baril, binaril ko 'yong pinto.
Akala ko papatayin niya ako.
Kilala mo ba siya?
Oo.
Ilang beses na niya 'kong sinugod dahil sa mga anak niya.
Trespassing lagi dito 'yong mga bata.
Ginugulo nila ako.
Ayaw nilang tumigil.
Nakikita mo ba 'yong lalaki, o 'yong babae lang ang nakikita mo?
Nandito 'yong mga anak niya kanina.
Lagi silang nagkakalat sa paligid ng bahay ko.
Sinabi ko na kunin nila 'yong kalat nila
at magsilayas sila dito.
Papunta na sila diyan.
Doon.
Uy, gumising ka. Gumising ka.
Gumising ka. Sige na. Gumising ka.
-Gumising ka. Uy, gising. -Please.
-Ano'ng nangyayari? -Bilisan n'yo na, please.
Dito! Nandito kami!
Okay. Doon. Kumanan ka, doon.
Nasa lapag siya.
Zone one, Marion primary. Marion-Ashland two.
Sandali lang.
Diyos ko po!
-Walang exit? -Oo.
-May pulso raw siya. -Mahina lang.
Walang exit wound.
Matagal nang gustong gawin no'ng babae 'to!
Nakaguwantes na 'ko.
-Walang exit. -ER, bilis.
-Gumising ka! -Merong may hawak na baril.
Nasa loob siya.
Okay. Kailangan kong…
97. May isang nabaril.
May isang matandang babae na nakabarikada sa bahay na may signal zero.
Gising, gising!
-Nasa harap ako. -Sige.
Sheriff's Office 'to! Lumabas ka nang nakataas ang mga kamay!
Marion County Sheriff's Office 'to! Lumabas ka nang nakataas ang mga kamay!
Patingin ng mga kamay mo.
Tumalikod ka. Nasaan 'yong baril mo?
Nasa kuwarto ko.
Di ko alam kung ano'ng nangyari. Ide-detain ka muna.
-May kasama ka sa bahay? -Wala.
-Puwedeng kumuha ng tubig? -Hindi. Wag muna.
Sige.
Hindi ka inaaresto. Ide-detain ka.
Halika.
Isasara ko 'yong pinto, may dalawang pusa ako.
64, the Marion. Detained na 'yong babae. Kailangan ng medics.
Detained na ang suspect.
Kailangan ng medics.
Uy, med bag. Kunin mo 'yong med bag ko. Bigyan mo na siya ng first aid.
Grabe, nandito 'yong mga bata, malayo naman sa kanya.
-Kailangan ng medical aid ng babae ro'n. -Okay.
Nasa itim na lalagyan.
Diyos ko po!
Hinihingi ko 'yong iPad ko—
'Yong nakakita ng pangyayari, tumayo dito, para alam ko kung sino'ng nandito.
Binato niya 'yong skates sa 'kin.
Sige. Sandali lang, ha. Do'n ka muna sa tabi ng kotse ko.
-Sa'n siya binaril? -Dito sa braso.
Dito. Sa dibdib.
Sa kanang dibdib.
Nasabihan ba tayo kung may ibang tao sa bahay?
May kritikal dito…
May tama siya sa may kanang balikat.
Kailangan mong tulong?
Handa ka na?
Marion County Sheriff's Office, kung nasa loob ka, sabihin mo na!
Bilis, dito.
May tatlong bukas na pinto. Uunahin ko muna 'yong banyo.
Nasa 'kin ang mga anak niya.
Kapit lang, boo.
Wag kang bibitiw, boo.
Bakit mo siya binaril?
Miss!
Hello.
-Bakit mo siya binaril? -Pinagbantaan niya 'ko, e.
Walang tao dito.
Safety sweep, oo.
Bumalik kayo sa kalsada.
Wag kayo sa property, do'n kayo sa kalsada.
Pare, ang lala nito.
Sige na. Sige na, boo!
Uy, may maliit na bata sa tabi ng kotse ko. Primary witness siya.
Okay.
Dapat siyang makulong.
Sumakay ka na sa kotse. Tara na.
-Nakita mo ba siya? -Hindi.
May batang Black na lalaki. Nanay niya 'yong nabaril.
Kasama niya yata si Welfenberg do'n. Puwedeng pa-double check?
Isa ba siya sa mga batang nakakita?
-Oo. -Di ko nakita, pero…
Oo.
-Izzy. Halika rito, baby. -Nasa'n si Israel?
Hi, Izzy. Halika rito. Ayos ka lang ba?
Ayos lang ba siya?
-Ginagawa nila ang lahat. -Buhay siya.
Gumagalaw ba siya?
Wag kang mag-alala, baby.
Gumagalaw ba siya?
Oo, gumagalaw siya. Matatapos din 'to.
Gusto ko siyang makita.
Pupunta muna siya sa ospital.
Para mas magamot siya kesa sa magagawa ko dito.
May magagarang machines at equipment sa ospital
na wala dito sa field.
Di mo siya makikita ngayon,
pero pag puwede na, gagawan natin ng paraan, okay?
Okay. Ang tapang mo. Proud ako sa 'yo.
Puwede mo bang ikuwento 'yong nangyari?
Kukunin ko dapat 'yong tablet ko ro'n,
kasi naglalaro kami. Kinuha niya 'yong tablet ko.
Sabi ko, "Bitawan mo 'yan."
'Yong babae sa apartment three?
Opo, binitawan niya tapos binato niya 'ko ng skates.
Tinawag ko 'yong kapatid ko. Sabi niya, "Ibato mo sa 'kin."
Tapos tinawag niya kaming jack-a-word.
Kaya tinawag ko 'yong mama ko. Kinalampag niya 'yong pinto.
Binaril siya no'ng babae.
Okay. Nasaktan ka ba?
-Hindi. Durog 'yong puso ko. -Okay.
-Alam ko. Alam ko, sweetheart. -Ayos lang 'yan, baby.
Matatapos din 'to.
Gagaling siya.
Si Deputy Stringer 'to, Marion County Sheriff's Office.
Puwede mo bang puntahan 'yong mga anak mo sa bahay ng ex mo?
Kailangan nila ng kasama.
Izzy, ayos ka lang?
Hi, anak. Okay lang, honey.
Okay ka lang?
Uy.
Hey, okay.
Salamat.
Okay. Okay lang 'yan. Ayos lang 'yan.
Okay, nandito lang si Papa. Okay, halikayo.
-Okay lang 'yan. Ayos lang 'yan. -Kasama niya 'yong papa niya.
Anak ng biktima.
Kapatid ko siya.
Nasa'n si Titus?
Di ko pa nakukuha 'yon.
-Kinukuha ko 'yong impormasyon ni Afrika. -Pakitawag naman siya.
Okay. Uy, sir.
Kukunin ko lang 'yong impormasyon mo, ha?
Pupunta na 'ko dito.
Huminahon ka.
Naaresto na ba 'yong babae?
Naaresto na. Oo, sir.
Diyos ko.
Oo.
Sabihin mo na sa kanila.
-Sasabihin ko sa kanila. -Grabe.
Diyos ko po.
Pa'no mo sasabihin sa nanay niya?
Hindi ko alam.
Isa-isa lang muna. Kayo muna, tapos…
-Ito si Israel. -Sige na!
Ito si Izzy.
Pa, isasama mo ba ako?
Sumama kayo sa 'kin, may sasabihin muna 'ko, okay?
-Sige. Halika, Isaac. -Pasensiya na.
-Teka, nandito na 'yong baby? -Oo.
Nasa inyo 'yong baby?
-Oo, nandito 'yong baby. -Sige.
Sa 'yo muna siya, ha?
Okay. Sige.
-Mahal ko kayo. -Oo.
Salamat, ha.
Bumalik ka. Tabihan n'yo 'ko.
May sasabihin ako.
Napakasama ng araw na 'to.
May masamang nangyari.
Nakita at naiintindihan n'yo 'yong nangyari.
Naranasan n'yo 'yon, di ba?
Okay.
Mahal n'yo ba 'ko?
Okay. Mahal natin ang mama n'yo.
Okay.
-May masamang balita. -Ano po?
Hindi na babalik ang mama n'yo.
Halikayo rito.
Hindi. Lumapit kayo sa 'kin.
Halikayo. Makinig kayo. Hindi. Alam ko. Okay.
-Hindi! -Tahan na. Alam ko.
Tahan na. Alam ko. Pasensiya na.
Pasensiya na.
Pasensiya na kayo.
-Pasensiya na kayo. -Di siya puwedeng mawala.
Wala na siya.
Tahan na. Malalampasan natin 'to.
Tahan na.
Matatapos din 'to.
Maupo muna tayo sandali.
-Sasama pa rin ba kayo sa 'kin? -Israel, mahal kita, baby.
Sorry talaga, baby.
Israel.
Mahal kita.
Okay.
Pasensiya ka na.
Sorry talaga.
Halika, Izzy.
Mahal kita, buddy. Sorry, ha.
Pasensiya na, buddy.
Hindi.
Diyos ko.
-Diyos ko. -Nanay niya 'to.
Diyos ko po.
Huminahon kayo, ma'am.
Sa ngayon, wala tayong magagawa.
Maaayos din ang lahat.
Pasensiya na.
-Gusto mong kumatok ulit ako? -Oo.
Nalulungkot ako.
Di siya nakaligtas.
Seryoso ka ba? Patay na siya?
Oo.
-Teka lang. -Di siya nakaligtas.
Kingston, halika.
Di siya nakaligtas.
Tahan na, baby.
Grabe naman.
Sorry, Isaac.
Sino'ng kayang gumawa no'n?
Itulak mo pababa.
-Football. -Kaya nga.
Ayun ang nilalaro nila ro'n.
Football.
-Hi. -Pasensiya na.
-Dito ako naupo kasi nilalamig ako. -Ang lamig dito, 'no?
-Susan? -Oo.
Ako si Detective Stith. Siya si Detective Peterson.
Okay.
Lilinawin ko lang lahat ng nangyari ngayong gabi at susubukan kong…
Kasi ang meron lang ako,
'yong statements ng mga taong nando'n,
at gusto kong makuha 'yong panig mo at susubukan kong unawain
kung ano'ng nangyari kanina.
Kagabi na pala ngayon.
Susmaryosep.
Bale, nagsisigawan sa labas ng bahay 'yong mga kapitbahay ko.
Takbo nang takbo 'yong mga bata. Masakit 'yong ulo ko.
Pumasok na 'ko, nahiga. Tapos tumahimik na sila.
Lumabas ako, tapos nando'n 'yong tatlong bata.
Sabi ko, "Trespassing kayo. Umalis kayo dito."
Sabi nila, "Isusumbong kita sa mama ko."
Sabi ko, "Magsumbong ka. Wala akong pakialam." Alam mo 'yon?
-Nagkaproblema na kayo dati? -Diyos ko, oo naman.
Umuwi sila sa kanila, tapos dumating 'yong nanay,
tapos kinalampag niya 'yong pinto ko.
Sabi ko, "Umalis ka na. Wala akong ganang makipagtalo ngayon."
Tapos nilakasan niya 'yong kalampag, nagsiugaan 'yong mga gamit ko.
Sabi ko, "Umalis ka na."
Sabi niya, "Papatayin kita!"
Tapos kinalampag niya 'yong pinto.
Ta's ako parang, "Grabe na 'to."
Sinaktan niya na 'ko dati. Lalo lang lumalala.
Di ko na alam ang gagawin ko sa kanya.
Ang lakas ng kalampag niya, parang lilipad 'yong pinto ko.
Tapos 'yon… Na… Nataranta na 'ko.
Naisip ko, "Diyos ko, papatayin niya na talaga 'ko."
Di ko maalala kung kailan ko kinuha 'yong baril.
Binaril ko na lang.
Ga'no katagal niyang kinalampag 'yong pinto?
Di ko alam. Di ko masabi. Puwedeng segundo lang.
Alam mo 'yong parang takot na takot ka na.
Kinalampag niya 'yong pinto.
Nasa banyo ako, lumabas ako, tapos tuloy-tuloy pa rin siya.
Ewan, siguro isa o dalawang minuto.
Okay.
Di ka tumawag sa 9-1-1 no'ng oras na 'yon?
Wala 'yong phone ko. Ewan ko kung sa'n ko nalapag.
Di mo maalala kung nasa'n?
Sabi ko, "Lintik, di ko makita 'yong phone ko."
-Okay. Pero tinawagan mo na 'yong 9-1-1? -Oo.
Sinabi ba nila na may darating na pulis?
Oo. May darating daw.
Ikandado ko raw 'yong pinto at wag akong lalabas.
Okay, lagi naman, e.
Okay. Ano 'yong tungkol sa roller skates?
Marami akong nakausap na nasa labas,
may mga nakita sila.
Lagi silang nag-iiwan ng laruan, e.
No'ng isang araw, muntik na 'kong mamatay.
May maagang appointment ako sa doktor.
Di ko nakita 'yong roller skate, muntik na 'kong mamatay.
Sabi ko, "Tumigil na kayo. Di basurahan 'to."
Iniwan no'ng bata 'yong roller skates niya.
Sabi ko, "Seryoso? Kunin mo nga 'to." Tapos binato ko.
Sabi ko, "Saluhin mo." Alam mo 'yon, mahina lang, kasi—
-Binato mo sa kanila? Okay. -Hindi, binato ko lang.
Ano 'yong tungkol sa payong? May payong ka?
Akala ko kasi umuulan no'n. Lumabas ako, pero di pala.
Sabi ko, "Okay." Kaya…
Okay. Inambaan mo ba sila o 'yong isa sa kanila?
Ang layo ko sa kanila. Nasa loob pa 'ko no'n. Kaya…
Pa'no mo maipapaliwanag kung bakit sinasabi ng mga tao,
maraming tao na di nag-uusap-usap,
kung bakit sinasabi nila na ayun ang nakita nila?
Ewan ko. Siguro lumabas ako tapos nasabi ko, "Umalis na kayo."
Pero di ko sila kinanti.
-Okay. -Alam mo 'yon?
Inambaan mo sila ng payong, pero…
-Gano'n na nga. -Okay.
Kung nagawa ko man 'yon, kasi naman, di ba?
Sabi mo, "kung nagawa mo", pero 'yon ba ang nangyari?
Kailangan nating maging specific kasi malaking bagay 'to, e.
-Naiintindihan ko— -May namatay.
Diyos ko.
Kaya mahalaga na maging specific at totoo ka sa lahat.
Sa training namin, kailangan naming dumaan
sa desisyon kung saan maaaring kailanganin naming mamaril,
dapat alam namin na deadly threat 'yong babarilin namin
o kaya nakakita kami ng deadly threat.
Ang tanong ko, pa'no mo malalaman na 'yong babarilin mo,
kung babaril ka sa nakasarang pinto,
hindi mo alam kung may bata ba na nakatayo sa labas, o…
Ang tanong ko lang, sino'ng pinuntirya mo,
at ano'ng pakay mo no'ng pinutok mo 'yong baril?
Natakot lang ako para sa buhay ko, para bang, "Umalis ka na."
Ayun lang 'yong naisip ko para makaalis sa sitwasyon. Umalis na siya.
May iba ka pa bang naiisip
na hindi ko natanong o maaaring makatulong para malutas natin 'to?
Ewan ko. Ngayon lang nangyari sa 'kin 'to.
Bago sa 'kin 'to, sobrang hirap nito para sa 'kin.
Okay.
Okay. Sige, Susan, sandali lang, ha.
-Babalikan kita. Okay? -Okay.
Susan.
Sige, naka…
Nakausap ko 'yong State Attorney,
'yong prosecutor para sa State Attorney's office.
Pareho kami ng iniisip.
Itutuloy namin ang imbestigasyon.
Sa tingin ko, di ligtas para sa 'yo na bumalik sa bahay mo.
Tingin ko rin.
Pero puwede ka naming ihatid do'n.
Kukuha ka ng mga gamit at pupunta sa hotel.
-Tama? -Oo.
Salamat.
Ilang araw matapos mabaril ang isang ina sa harap ng kanyang mga anak,
hinihiling ng pamilya niya na maaresto at makasuhan ang namaril.
Ayon sa sheriff,
inilaan niya ang pinakamagagaling na detectives niya sa kaso,
iginiit din niya na magagalit din siya kung may nambato
sa mga anak niya.
Kung may nambato sa mga anak ko, magagalit din ako.
Sinabi ng Sheriff ng Marion County na si Billy Woods
na nasa simula pa lang ng imbestigasyon ang mga detective niya.
Alam mo bang may nabaril?
-Oo. At… -Okay.
Di ko inasahan 'yon,
pero di rin ako nagulat kasi mapanganib siya.
-Sino? -Si Susan.
-'Yong babaeng nabaril, Black ba siya? -Oo.
HUSTISYA AJIKE OWENS
Nakatira siya sa tapat ko.
Mabait siya sa 'kin. Ayos lang ba siya?
O patay na siya?
-Di ko masabi, e. -Nakikita ko sa mga mata mo.
Maliliit pa 'yong mga anak niya.
Tuwing naiisip ko na wala na 'yong kaibigan ko,
na hindi na siya mahahalikan ng mga anak niya sa gabi, nasasaktan ako.
Nagi-guilty 'yong dalawang nakatatandang anak.
Sabi no'ng isa, kung di niya naiwan ang tablet niya,
nandito pa sana ang mama niya.
Nagi-guilty 'yong panganay kasi di niya na-CPR ang mama niya.
Hindi dapat maramdaman ng isang bata na may hindi sila nailigtas,
lalo na kung nanay nila.
Nasasaktan ako at medyo nakokonsensiya ako.
Sinabi ko sa kanya na hayaan na lang niya
kapag lumalala lang 'yong away nila no'ng babaeng 'yon,
o nagkakaro'n lang siya ng pagkakataon na gawin 'yong ginagawa niya.
Ayon sa pamilya ni Owens, dapat arestuhin para sa murder ang kapitbahay na nambaril.
Bilang ina, tagapagtanggol ng mga anak niya…
PAMELA DIAS INA NG BABAENG PINATAY
…gusto niyang malaman kung bakit nangyari 'to.
Okay, Susan, nilagay ko 'yong mga gamit sa purse, ha?
-Nado'n sa likod ng kotse. -Okay.
Uulitin ko, sinisuguro lang namin na ligtas ka.
Naiintindihan ko, sir.
Pero tumawag ka lang.
Bibigyan kita ng susi ng bahay ko. Spare key 'yon.
Puwede mo bang ikandado 'yong bahay? 'Yong taas at baba. Sige.
-Walang hustisya… -Walang kapayapaan!
HUSTISYA PARA KAY AJIKE
May inang nawalan ng buhay dahil sa pagiging ina.
Nasa'n ang hustisya?
-Walang hustisya… -Walang kapayapaan!
Hustisya para kay Ajike!
Natuon ang atensiyon ng bansa sa Marion County ngayong gabi
matapos mabaril ang isang Black na babae ng kanyang white na kapitbahay.
Maraming nagprotesta kanina
sa kawalan ng pag-aresto sa pamamaril kay Ajike Owens.
HUSTISYA PARA KAY AJIKE OWENS
Mag-ingat kayo sa mga bubog.
-Nandito kami kagabi. -Delikado sa bahay ni Tita Susie.
Tama.
Di naman nila kailangang sirain 'yong mga gamit niya.
Pero di ko mapapatunayan kung sino'ng gumawa nito.
Ayun ang problema.
Sorry. Isang pusa na lang, tapos na.
Papa, delikado ang baril.
Oo. Nakakalungkot na nanggulo sila.
Kita ko nga.
Tapos…
Oo, sinubukan ko 'tong putulin.
Sorry. Kukunin ko lang siya, tapos makakaalis na tayo.
-Sige. -Sorry.
-Maraming salamat para dito. -10-4.
Oo naman.
Sumakay ka na, sweetie.
-Ingat kayo sa pagmamaneho. -Sige.
HUSTISYA PARA KAY AJIKE OWENS
Hustisya para kay AJ!
Hustisya para sa mga anak niya! Hustisya para sa community niya!
Ayon kay Sheriff Billy Woods ng Marion County, di puwedeng mang-aresto
habang iniimbestigahan pa ng Sheriff's Department kung pasok ito
sa pamantayan ng Stand Your Ground law ng Florida.
May Stand Your Ground ang Florida na nagpapahintulog ng deadly force
kung may presumption of fear.
Kailan pa naging okay sa Amerika na mambaril sa likod ng saradong pinto?
-Kailangan namin ng kasagutan. -Oo.
-Kailangan siyang maaresto. -Tama.
Nangangalap pa ng ebidensiya.
Sinusuri pa 'yong pangyayari, ginagawa pa 'yong warrants.
Nakakulong dapat siya.
Mahalaga na hintayin nating makabalik 'yong ebidensiya.
Naiintindihan namin ang proseso, pero bakit di siya nakakulong?
Kung kami 'yon, ikukulong n'yo kami habang ginagawa n'yo 'yong proseso.
Nakuha nila 'yong mga pinggan ko. Ayos.
Nagsisigawan sila ro'n, o.
-Kinakausap niya sila. -Oo. Naririnig ko.
Tratuhin mo 'yan gaya ng pagtrato mo sa anak namin.
Kakausapin ko sila. Diyan ka muna.
Wag mo silang kakausapin.
-Alam kong galit ka. -Galit kaming lahat.
Makukulong din naman siya, kaya balewala na. Galit kaming lahat.
Tatapatin na kita.
Di dapat siya nandito. Pinatay niya 'yong babae.
Makinig ka. Tatapatin na kita. Nandito ako dahil tinawagan niya 'ko.
Ako… Siya—
Alam niyang di siya makakapunta dito nang mag-isa.
Kaya nagsama siya ng ibang tao! Alam niya kasi!
-Makinig ka. -Nakita mo 'yong nangyari sa bahay niya?
Padaliin na lang natin 'yong buhay ko, okay?
Padaliin 'yong buhay mo? Nagpapatawa ka ba?
Ayokong makipagtalo sa 'yo, o sa kanya. Okay?
Di n'yo kailangang mag-away sa kalsada.
Di siya makakalabas sa kalsada! Alam niya 'yon!
Nasa loob siya ng bahay,
di niya man lang binuksan 'yong pinto, basta na lang siyang namaril!
Nakakadiri ka!
-Nagsisilabasan sila. Ha? -Nakabukas 'yong sa 'yo?
Oo.
Nakapatay 'yong sa 'kin. Bubuksan ko nga.
Oo.
Nandito sila kanina.
Masyado kang mapansamantala…
Tumabi ka.
File complete.
Ang lala! Grabe!
Nagagawa pa niyang…
May warrant ka ba?
Ayos. Malamig pa rin dito.
-Promise. Sige. -Kaya nga.
-Sandali lang, ha? -Okay.
Detective Ryan Stith, ang petsa ay Martes, Hunyo 6, 2023, 8:31 p.m.
Susubukan kong magsagawa ng interview sa Marion County Sheriff's Office.
Central Operations Complex kasama si Susan Lorincz.
-Susan? Sige. -Hi.
Sorry, nilalamig ako.
Susan, salamat sa pagbalik at pakikipag-usap.
At sa pakikipagkita sa 'min.
Gaya ng sabi ko, lilinawin lang namin 'yong ibang bagay.
Ayos lang.
Nangyari na ba sa 'yo
na may nagpumilit na pumasok sa bahay mo at sinaktan ka?
Hindi gaya nito.
Hindi pa nangyari dati 'yon?
Gusto ko lang malaman kung naranasan mo na 'to.
Napag-usapan natin 'yong unreported sexual abuse,
domestic violence.
Napag-usapan natin no'ng ninakawan ka dati ng ilang lalaki.
Pero pag-uusapan naman natin 'yong nangyari ro'n.
'Yong babae na namatay,
sabi mo mga tatlo o apat na beses na kayong nagsigawan
sa loob ng isa't kalahati o dalawang taon.
-Tama ba? -Oo.
May dahilan ba para may mag-video sa 'yo
o kung anuman na sinabi mo 'yong N-word?
May dahilan ba para may gumawa no'n?
Hindi ko alam. Kung nasabi ko man 'yon, pasensiya na.
Baka nadulas lang ako.
Ano…
Sabihin mo 'yong totoo. Ano'ng context kaya ka nadulas?
Ano'ng nangyari para masabi mo 'yon?
Kung masyado silang naging bastos o kaya kung…
Ang turo sa 'kin, pag sinabi mo 'yong N-word, lumalabag ka,
alam mo 'yon, bastos, o sadyang…
Ewan, basta hindi siya maganda.
No'ng nasa pinto si Ajike, ilang beses niyang…
-Isang beses lang ba o marami— -Hindi, ano lang, bang, bang…
Okay. Sige.
Tapos sabi mo…
-Tinanong mo kung sino siya. -Oo.
Okay. Ano'ng sabi niya?
Sabi niya, "Bakit mo pinagsalitaan ng gano'n 'yong mga anak ko?"
Sabi ko, "Ayaw kong makipag-usap sa 'yo. Umalis ka na."
Kung may problema siya, dapat tinawagan niya kayo.
-Okay. -Sa totoo lang.
Kung naisip niya na may mali,
di ko maintindihan kung bakit sumugod siya at kinalampag 'yong pinto ko
tapos nagsisisigaw. Kaya…
Ano'ng nangyari no'ng pinaalis mo siya?
Umalis ka, tapos tumahimik saglit,
tapos kinalampag niya ulit nang malakas 'yong pinto.
Ayaw niyang tumigil.
Gaano katagal 'yong saglit?
-Lima, sampung segundo? -Di ko alam kasi…
-Dalawang minuto, o… -Hindi. Medyo matagal.
-Mga 20 o 30 segundo. -Okay.
Sige, at no'ng tumahimik
no'ng unang beses na kinalampag niya ulit 'yong pinto,
saan ka nagpunta no'n?
Umalis ka ba?
-Naghugas yata ako ng kamay. -Okay.
Di ko alam kung sino'ng nasa pinto, gusto kong malaman.
Tapos ako, parang…
-Okay. -Kaya naghugas ako ng kamay.
-Okay. -Kaya…
So, ayun 'yong oras na tumahimik,
at akala mo na baka umalis na siya. Okay.
Naghugas ka ng kamay sa banyo,
tapos kumalampag at sumigaw na naman siya.
Tapos pumunta ka sa kusina. Ano'ng ginawa mo ro'n?
-Hinanap ko 'yong phone ko. -Okay.
Nilapag ko 'yong phone ko, tapos nataranta ako,
tapos hinanap ko 'yong phone.
Tapos tuloy lang siya sa pagkalampag.
"Papatayin kita." Alam mo 'yon, "Lumabas ka dito!"
Wala akong mapuntahan. Nasa kusina ako no'n.
May sliding door, laging naka-lock 'yong sliding door.
Tapos 'yong pintong 'yon, wala akong takas. Di ako makaalis.
Sabi ko, "Diyos ko."
Ang lakas ng kalampag niya, umuuga na 'yong salamin sa dingding.
Okay, no'ng kinalampag niya ulit 'yong pinto
at kung anu-ano'ng sinabi niya na umabot sa puntong nagpaputok ka ng baril,
ga'no sa tingin mo katagal 'yon?
-Dalawa hanggang limang minuto. Ewan. -Dalawa hanggang lima. Wow.
Medyo… Matagal din, e.
Matagal din, naisip ko na darating kayo.
Kasi tumawag na 'ko sa inyo, tapos walang dumating.
Sabi ko, "Shit." Di ko mahanap 'yong phone.
Tapos tuloy-tuloy siya sa pagkalampag at pagsigaw sa 'kin,
"Papatayin kita." Naisip ko, papatayin na niya talaga ako.
Ayun lang 'yong naisip ko.
Papasok siya sa bahay at papatayin niya ako.
May itatanong ako. Baka mas makatulong 'to para malaman 'yong time frame.
No'ng tumawag ka sa 9-1-1, "Nasa property ko na naman ang mga bata."
Tapos nagsisigawan sila, 'yong nangyari no'ng unang 9-1-1 call.
No'ng binaba mo 'yong tawag sa 9-1-1, ga'no katagal bago siya dumating
at kinalampag 'yong pinto?
-Sampung minuto. -Sampung minuto?
-Oo. -Okay.
Mga sampung minuto pagkababa mo ng tawag,
at sabi nila, "Pagpapadala kami ng pulis."
Sampung minuto pagkatapos no'n, kinalampag na niya 'yong pinto.
Kung titingnan namin 'yong phone mo o computer mo,
meron bang research sa Internet history mo
na magpapakitang nag-research ka sa self-defense.
-Alam mo ba 'yong "stand your ground"? -Oo.
Nag-research ka ba tungkol do'n?
Oo, no'ng nabanggit siya sa… May lalaking nambaril…
sa convenience store, tapos Stand Your Ground law raw 'yon.
Sa Florida ba nangyari 'yon? Iba-iba kasi ang batas ng bawat State, e.
Florida yata.
-Okay. Kailan 'yon? -Diyos ko, matagal na.
-Matagal na? -Oo, ilang taon na.
So, walang recent sa Internet browser history mo?
Tiningnan ko kanina.
-Tiningnan mo kanina? -No'ng nagfe-Facebook ako.
Nakita ko lang siya sa Facebook.
Susan, tingin ko alam mo kung bakit ko tinatanong 'to.
Matalino ka, okay? At ang dahilan—
Hindi. Hindi talaga. Alam ko 'yong iniisip mo.
Sinearch ko ba 'yong batas para may magawa ako?
Hindi.
Hindi 'to 'yong sitwasyon kung saan may plinano ka
kasi pagod ka na sa taong 'to?
Pagod ka na sa sitwasyong binibigay nila sa 'yo?
Pinanood namin 'yong unang interview mo, sa unang interview,
sinabi mo sa mga bata, "Tawagin n'yo 'yong nanay n'yo."
Di ko sinabi 'yan.
May sinabi ka no'ng sinabi nilang,
"Tatawagin ko 'yong mama ko," sabi mo, "Tawagin mo."
Ayos lang naman. Gugustuhin ko rin na makipag-usap sa matanda.
-Ayokong makipag-usap sa bata— -Di ko maalalang sinabi ko 'yan.
Pag may tumawag sa 9-1-1,
sa oras na pumasok sa communications center ang tawag,
mala-log 'yon.
-Magkakaro'n ng time stamp. -Mm-hmm.
Oras, minuto, segundo mula sa unang beses na natanggap ang tawag
hanggang sa matapos 'yon, okay?
Gano'n lagi kapag may tumatawag.
No'ng unang beses na tumawag ka sa 9-1-1, tungkol sa mga bata sa labas
na nag-trespassing,
-nagsimula 'yong tawag ng 8:54 p.m. -Mm-hmm.
-Tama ba 'yon? -Siguro.
Di ko natingnan 'yong oras, e. Basta tumawag ako.
Ayun ang oras na nakalagay sa call center.
Limang minuto ang itinagal ng tawag, natapos siya ng 8:59.
-Papunta na 'yong mga pulis. Okay. -Okay.
Ngayon, tinataya mo na mga sampung minuto
pagkababa ng telepono, saka kinalampag ni AJ 'yong pinto.
-Tama ba? Okay. -Oo.
Sa pangalawang tawag mo sa 9-1-1,
"May babaeng kumalampag sa pinto ko. Binaril ko 'yong pinto."
Pumasok sa call center 'yong tawag na 'yon, 9:01 siya natanggap,
dalawang minuto pagkatapos
no'ng unang tawag mo sa communications center.
Dalawang minuto lang nangyari ang lahat ng sinabi mo
na nangyari sa labas ng pinto.
Mula sa pagkalampag. "Papatayin kita." Lahat 'yon.
Sa loob ng dalawang minuto, dumating siya sa pinto
at ginawa lahat 'yon, hanggang sa pinutok mo 'yong baril,
umalis ka at hinanap mo 'yong phone mo, tapos tumawag sa 9-1-1.
Kaya sinusubukan kong…
Para sa 'kin, gano'n siya katagal, e.
Akala ko gano'ng katagal.
So, malinaw nang hindi totoo 'yon,
na hindi siya gano'n, pero ayun 'yong pakiramdam mo.
-Ayun ang pakiramdam ko. -Sinabi mo rin sa akin na…
na narinig mong sinabi niya na papatayin ka niya.
Posible kaya na di niya sinabi 'yon, na narinig mo lang o pinaniwalaan mo,
gaya ng paniwala mo na sampung minuto 'yong pagitan ng mga tawag?
Akala ko sinabi niyang, "Papatayin kita."
Ikaw ba 'yong Susan na ni-research ang Stand Your Ground
at plinanong mangyari ito?
May spectrum dito. Ikaw ba 'yong Susan na ito?
O puwede ring itong Susan na ito,
"May baril ako. Natatakot ako. May kumakatok sa pinto.
"Gusto ko silang umalis. Kukunin ko lang…
"Kinuha ko 'yong baril, bigla siyang pumutok."
May Susan doon.
Nakahanap ka ng lugar sa gitna kung saan sinubukan mong ipaliwanag,
pero walang saysay, e.
Kaya pagkakataon mo na 'to na magpaliwanag nang may katuturan.
Di ko gagamitin 'yon laban sa 'yo. Di ako magagalit.
Pero no'ng dumating si AJ no'ng gabing 'yon, ano'ng nangyari?
Ano'ng nangyari?
Ikuwento mo 'yong sandali na hawak mo 'yong baril.
Ano'ng naisip mo?
Gusto ko lang siyang umalis.
Pakiramdam ko, papasok siya at papatayin ako.
Sorry. Ayun ang naramdaman ko, e.
Akala ko papasok siya at papatayin ako.
Okay.
Grabe… Grabe 'yong takot ko.
-Nalungkot ka ba sa nangyari? -Oo naman.
Tatanungin kita. Sabi mo nag-Facebook ka kanina.
May mga nakita ka sigurong mga balita
-tungkol sa kaso at sa kuwentong 'to. -Oo.
Okay. Ano'ng mga nakita mo?
Binato ko ng tablet 'yong bata.
May sinabi akong mga bagay na hindi ko sinabi.
Alam ko kung ano'ng nakita ko? Apat na batang nawalan ng nanay.
At…
hindi ko babalewalain kung pa'no ka trinato.
Pero mga bata pa rin sila, tama?
Ngayon, wala na silang uuwiang nanay.
At sa tingin ko alam mo na mali ang ginawa mo.
Sa tingin ko alam mo
na may mga papunta nang mga pulis.
May mga pagkakataong tumawag ako, pero walang dumating.
Naiintindihan ko. Dalawang minuto pa lang. Kaya—
Para sa 'kin, di lang dalawang minuto, mas matagal.
Sa isip ko, pakiramdam ko—
Pero isa lang ang realidad kung sa'n umiiral ang oras.
At naiintindihan ko na maaaring iba-iba ang pakiramdam ng tao sa oras.
Pero ang totoo, kabababa lang ng tawag.
Sa loob ng dalawang minuto, may bumaril sa pinto.
Hindi ko maipapaliwanag 'yon. Tingin ko kahit si Detective Pinder, e.
Nalalabuan ako.
Di rin maipaliwanag ng mga tao na nakausap namin tungkol dito,
sa State Attorney, sa legal counsel namin, 'yong gano'n.
-Mm-hmm. -Kaya…
Sa ngayon, nakausap na namin ang state,
at nagkasundo kami na kasuhan ka ng manslaughter.
-Okay? -Okay.
Di ko alam kung ano'ng sasabihin ko. Natakot lang ako para sa buhay ko.
Sinusumpa ko sa Diyos, natakot ako na baka makapasok siya.
Sorry. Ayun 'yong naramdaman ko.
Di ko mababago 'yong naramdaman ko.
Grabe 'yong takot ko no'n. Sa totoo lang, nanginginig ako no'n.
Gusto ko lang itanong,
no'ng oras na sinabi ko sa 'yo
'yong nangyari kay AJ pagkatapos ng pamamaril,
na namatay siya, na may apat siyang anak…
at inobserbahan ko 'yong mga interview sa kanila,
at 'yong mga emosyong pinagdaanan nila,
at may mga pagkakataon na pareho kayo ng naging emosyon
sa mga pag-uusap namin.
At gusto ko lang, siyempre, di ko papayagan na makausap mo sila
o magbigay ka ng message sa kanila nang harapan.
Pero gusto ko…
Ikaw ang bahala kung gusto mo na sulatan sila o kung anuman para…
kung anuman ang nasa isip mo o sa puso mo.
Di naman kailangan. Mag-iiwan kami ng papel at panulat.
May mga papeles kaming aasikasuhin, kaya lalabas muna kami,
at kakausapin namin ang boss namin.
Tapos…
Inalok ko 'to sa lahat ng di nila puwedeng makausap,
-ginagawa talaga namin 'to. -Naiintindihan ko.
Kung gusto mong gawin 'yon—
Aasikasuhin na namin 'yong mga papeles.
Pero hanggang do'n pa lang.
Nando'n pa lang tayo, at kakausapin kita ulit mamaya.
Pero kung gusto mo silang sulatan, ayan ang papel, okay?
Okay, Susan.
Okay, sasama ka sa deputy na 'to.
-Hindi. -Ano 'yon?
-Hindi. -Ano'ng hindi?
Hindi ko kaya.
-Ano'ng problema? Ano'ng nangyari? -Di ko kaya.
Sorry. Di ko kaya 'to.
Pasensiya na, pero nasa point na tayo na 'yon ang kailangang mangyari.
Obviously, hindi pa 'to 'yong hatol sa 'yo.
Kakasuhan ka pa lang,
at magkakaro'n ka ng araw sa korte
para ipakita 'yong panig mo.
Okay, kaya sumama ka na sa deputy na 'to.
-Hindi. -Ibu-book ka na.
-Hindi. -Kukunin ang fingerprint mo.
Hindi.
Kukuhanan ka ng picture,
at magkakaro'n ka ng arraignment bukas nang umaga.
Di ako sasama. Sorry.
May telepono ro'n. Makakatawag ka kahit kanino.
-Doon sa booking. -Di ako sasama.
Pero…
Susan… Aalis na tayo.
Hindi na mababago 'yon. Inaaresto ka na.
Sa totoo lang, puwede na natin siyang posasan.
-Poposasan ka na. -Tumayo ka na.
-Hindi. -Tayo na.
Wag mo 'kong hawakan.
-Tumayo ka, Susan. -Sorry. Di ko kaya.
Isa sa dalawa ang mangyayari. Madaling paraan o mahirap na paraan.
-Sorry. Di ko kaya. -Wag na nating pahirapin 'to.
Susan, unawain mo kami. Wala tayong magagawa.
-Pupunta ka ro'n— -Pasensiya na. Di ko kaya.
Naiintindihan mo ba na mula sa kuwento na binigay mo sa 'min,
na sa pagtanggi at paglaban mo, mapapasama ka?
-Naiintindihan ko na nag-aalinlangan ka. -Masama ang pakiramdam ko.
May mga medical staff doon.
May nurse sa harap.
Ibigay mo sa kanila lahat ng prescription medications mo.
Sisiguruhin nila na makukuha mo ang pangangailangan mo.
-Di ko kaya. -Pupunta tayo ro'n, okay?
-Pupunta ka— -Di ko talaga kaya.
-Okay, puwes— -Sige na, Susan. Tumayo ka na.
-Wala kaming oras makipagtalo. -Di ko talaga kaya.
Okay, pero naiintindihan mo ba na inaaresto ka,
at makukulong ka pa rin kahit ano'ng mangyari?
-Wala akong pakialam. -Susan.
Hindi ko lang talaga kaya. Sorry.
Hindi makatwiran 'yang sinasabi at ginagawa mo ngayon.
Alam kong di makatwiran, pero di ko talaga kaya.
No'ng sinabi mong alam mo na di makatwiran, naguguluhan ako.
Naiintindihan ko. Di ko lang kaya.
-Sorry. -Okay.
Nandito tayo sa posisyong 'to, Susan, kasi di makatwiran ang naging desisyon mo.
Kagaya ng nangyayari ngayon.
Sorry. Di ko talaga kaya.
May mga tao nang naupo diyan na nakagawa rin ng mga bagay, tumayo sila.
Kusa silang umalis. Nakagawa sila ng masasamang bagay.
Hindi ka nag-iisa, pero kailangan—
-Masama ang pakiramdam ko. Di ko kaya. -Okay.
Ikukulong ka namin. Hindi na mababago 'yon.
-Di mo mapipigilan 'yon. -Wala akong pakialam. Patayin n'yo na ko.
Wala kaming papatayin.
Dadalhin ka namin sa kulungan.
Mas gusto namin na magkusa ka, lumakad ka na.
Mas makakabuti para sa lahat kung kusa kang lalakad.
-Puwede bang tumayo ka na? -Hindi.
Ano'ng plano mo, maupo dito buong gabi?
Hindi ko alam kung ano'ng gagawin ko. Malamang atakihin ako sa puso.
Gaya ng sabi ko, may medical staff sila. Dadalhin ka namin do'n.
Sumama ka na sa 'min para matingnan ka na ng medical do'n.
-Di ko talaga kaya. -Ito ang mangyayari.
Poposasan ka namin,
pupuwersahin ka namin kung kinakailangan,
dahil obligasyon namin na dalhin ka sa kulungan, okay?
-Salamat sa pagtayo. -Sorry—
-Naiintindihan ko. -Pakilagay na lang ng mga kamay sa likod.
Salamat, Susan.
Hindi ko 'to sinadya. Hindi 'to planado.
Hindi ko 'to pinaghandaan. Wala akong ginawang gano'n.
Kalokohan 'to.
Dito tayo lalabas.
"Nakikiramay ako sa inyo. Di ko sinasadyang patayin ang mama n'yo.
"Natakot akong baka mapatay ako ng mama n'yo.
"Nabaril ko siya
"dahil sa takot."
Si Sheriff Woods 'to.
Kahit di ko pa kayo personal na nakakausap,
nangako ako sa inyo, at tumawag ako para sabihin
na inaresto na namin 'yong babae, 'yong bumaril.
Nasa kustodya na siya.
Nanay ako ni Ajike.
Marahil ay iniisip n'yo na kapos siya sa buhay.
Nasa kanya ang lahat.
Mapagmahal siya.
Maaawain siya.
Meron siyang apat na mababait na anak.
-Wag kang tumanda nang may pagsisisi. -Tama!
Wag mong sabihing, "Namatay si Mama nang dahil sa 'kin."
Hindi, pinili ng Mama mo na ipagtanggol ka.
Kasi alam ng Mama mo na kung hahayaan niya na maliitin ka ng ibang tao,
at hindi ka niya ipinagtanggol,
lalaki ka na iniisip na puwede kang tapak-tapakan.
Pinili ka niya kesa sa sarili niya.
Ganyan ang mga nanay.
Gusto ko na piliin mo ang buhay na gusto niya para sa 'yo.
No'ng gabi
na nangyari 'yon,
nakatulog ako sa kotse ng tita ko.
At no'ng nananaginip ako, nagpakita siya bilang angel.
KONEKTADO ANG STAND YOUR GROUND LAWS SA 8% HANGGANG 11% NA PAGTAAS
SA KASO NG HOMICIDE, O HALOS 700 KARAGDAGANG PAGKAMATAY KADA TAON
LUMABAS SA RESEARCH ANG MALAKING RACIAL DISPARITIES
MAS MALAKI ANG TSANSA NG WHITE AMERICANS NA MAGTAGUMPAY SA SELF-DEFENSE CLAIMS
LALO NA KAPAG BLACK NA TAO ANG PINATAY NILA
Mga miyembro ng jury,
napili at sumumpa kayo bilang jury na litisin ang kaso
ng State of Florida laban kay Susan Louise Lorincz.
Kinasuhan si Susan Lorincz ng manslaughter sa paggamit ng baril.
Nakita mo ba ang nanay nina Isaac at Izzy na hinawakan ang door handle?
Hindi.
Narinig mo ba ang nanay nina Isaac at Izzy na sinabing,
"Papatayin kita"?
Hindi.
May pagkakataon ba na narinig mo ang nanay nina Isaac at Izzy na sinabing,
"Papatayin kita"?
Wala, sir.
May nangyari nang barilan sa lugar na 'yon dati, tama?
-Objection. Relevance? -Oo.
Sustained.
Parang plastic na sign na hindi karton
na mabibili sa store, na may bakal na stake.
Okay.
Sinabi ni Miss Owens sa 'yo na sinabi niya kay Susan Lorincz no'ng gabing 'yon,
"Sa susunod na lumapit ka sa mga anak ko, ako ang makakaharap mo."
-Tama? -Tama.
Sinabihan mo ba 'yong mga bata na bawal nilang gawin 'yon?
Hindi.
Bakit di mo puwedeng gawin 'yon?
-Di ko pag-aari 'yon. -Okay.
Photograph 12 ng stage 1.
-Ito 'yong close-up ng dalawang skates? -Oo.
Di ko alam kung nasa'n siya. Nasa bahay pa ako.
Hindi ko siya pinagbuksan.
Pagdating ko sa scene, nagkakagulo na.
Nakita ko ang biktima na nakahandusay at may mga taong nagsabi na nabaril siya.
Tiningnan mo ba kung may nasira sa labas
ng pinto mismo bukod sa butas ng bala?
Wala akong nakitang mahalaga.
May nakita ka bang mahalaga sa basurahan sa ilalim ng marker number three?
-May dalawang baril. -Okay.
Ito 'yong baril.
Kung iba ang ipinapakita ng ebidensiya sa sinasabi mo,
hindi siya magandang tingnan.
Pinilit o pinagbantaan mo ba siya para kausapin ka niya
-sa ikalawang pagkakataon no'ng June 6th? -Hindi, sir.
Dalawang minuto pagkatapos
no'ng unang tawag mo sa communications center.
Dalawang minuto lang nangyari ang lahat ng sinabi mo
na nangyari sa labas ng pinto.
Bilang jury, obligado kayo na sagutin ang isang tanong sa kasong 'to.
Makatwiran ba na barilin
ang nakasarado, nakakandado, naka-deadbot na pinto
sa taong kumakalampag at sumisigaw sa labas?
Ayun ang malaking tanong sa kasong 'to.
Kung nandito ka sa chart na 'to, maliban sa pulang bahagi sa ibaba,
hindi dapat guilty si Susan Lorincz para sa 'yo.
Ipapabasa ko na sa clerk ang hatol.
Hatol sa count one.
Kaming jury ay hahatol bilang count one ng kaso.
Ang nasasakdal ay nagkasala ng manslaughter.
Napatunayan ba ng state nang walang duda,
habang nangyayari ito, personal na gumamit ng baril ang nasasakdal?
Oo, ipinapahayag naming lahat, ika-16 ng Agosto 2024.
Miss Lorincz, hinatulan kang guilty ng jury ng manslaughter gamit ang baril.
Makukulong ka sa Marion County Jail nang walang piyansa, okay?
-Salamat at good luck sa 'yo. -Salamat, Judge. Puwede na bang umalis?
-Sige, ma'am. -Salamat.
Salamat sa Diyos, Panginoong Hesus!
NOONG NOBYEMBRE 25, 2024, SI SUSAN LORINCZ AY NAHATULAN NG 25 TAONG PAGKAKAKULONG
PARA SA PAGPATAY KAY AJIKE OWENS.
ISINAAD NG PRESIDING JUDGE NA NAPAG-ALAMAN NA ANG PAMAMARIL AY BASE
SA GALIT AT HINDI SA TAKOT
PARA SA LEGACY NI AJIKE OWENS - ISAAC, ISRAEL, AFRIKA AT TITUS
Nagsalin ng subtitle: Faith Dela Cruz