Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ήμασταν η τάξη του 2011 στο Λύκειο Τζόπλιν
και ετοιμαζόμασταν για την αποφοίτησή μας.
Έξαρση ανεμοστρόβιλων μαίνεται σε όλη τη χώρα.
Βίαιος ανεμοστρόβιλος κατέστρεψε Τασκαλούζα κι Αλαμπάμα.
Σε έναν κόσμο που δεν λείπουν οι φυσικές καταστροφές,
οι οιωνοί τώρα οδηγούν προς την Αποκάλυψη.
Συμμαθητές νόμιζαν ότι ήρθε το τέλος του κόσμου.
Δεύτερη πιο φονική έξαρση ανεμοστρόβιλων στην ιστορία των ΗΠΑ.
Πάνω από 300.
Γι' αυτό, αυτοαποκληθήκαμε η Τάξη της Αποκάλυψης.
Ο Κάμπινγκ λέει ότι μαθηματικές ενδείξεις στη Βίβλο υποδεικνύουν την 21η Μαΐου.
Οι περισσότεροι το θεώρησαν γελοίο.
"Ύστατη πράξη; Αγόρασε την εφημερίδα".
-Ύστατη πράξη. -Όλοι γι' αυτό μιλάνε.
Είπαμε να μαζευτούμε όλοι εκείνο το βράδυ.
-Τρία λεπτά για την απογείωση. -Πέντε, τέσσερα, τρία, δύο, ένα.
ΤΕΛΟΣ
Είμαστε ακόμα ζωντανοί!
Κάπως δυσοίωνο ότι όλοι γιορτάζαμε τη ζωή
μόλις 24 ώρες πριν το χειρότερο που μπορούσε να συμβεί.
Ανεμοστρόβιλος.
Πού πάμε; Είναι τριγύρω μας.
Θεέ μου!
Έλα! Μπες μέσα!
ΑΝΕΜΟΣΤΡΟΒΙΛΟΣ
ΣΤΟ ΜΑΤΙ ΤΟΥ ΚΥΚΛΩΝΑ
Οι προβλέψεις για το τέλος του κόσμου παρήλθαν.
Η Αποκάλυψη δεν συνέβη στις 21 Μαΐου.
22 ΜΑΪΟΥ
Ο Κάμπινγκ διευκρίνισε πως μια πνευματική ημέρα κρίσης…
Η μέρα είχε αρχίσει ζόρικα.
MAΚ & ΚΕΪΛΙ
Είχα από τα χειρότερα χανγκόβερ στη ζωή μου.
Κάναμε ένα τεράστιο πάρτι, το "Μένουμε Ζωντανοί".
Θα ερχόταν το τέλος του κόσμου. Θα έπαυε να υπάρχει.
Και είπαμε να τα πιούμε μέχρι την επόμενη μέρα.
Ο Μακ είχε χανγκόβερ.
Εγώ ήθελα λαδερή πίτσα, αλλά δεν το επέτρεπε.
Ήταν στον ίδιο τόνο;
-Τι; -Στον ίδιο τόνο;
-Όχι ακριβώς. -Εντάξει.
Τα είχα με τον Μακ.
Μας έφερε κοντά η μουσική.
Αλλά ο Μακ είχε τρέλα με τον καιρό, κάτι που μου φαινόταν πολύ χαριτωμένο.
Είπα "Εντάξει".
Η Τζάνις Χαφ στην ενημέρωση για καταιγίδες. Καλημέρα.
Προς το παρόν, λίγα πράγματα. Αλλά τα συστατικά υπάρχουν.
Δυστυχώς, είναι ιδανικά για ανεμοστρόβιλους αυτήν την εποχή.
Βγήκα έξω.
Κι όταν κοίταξα ψηλά, είδα γαλάζιος ουρανός σε κάθε κατεύθυνση.
Μόνο μία καταιγίδα ήταν, που ερχόταν από δυτικά.
Υπήρχε ένας πελώριος σωρειτομελανίας.
Αλλά η κορυφή του ήταν τόσο πάνω και ψηλά στην ατμόσφαιρα
που δεν μπορούσες να τη δεις.
Ήταν ξεκάθαρο σημάδι σφοδρής καταιγίδας.
Με λες και ερασιτέχνη κυνηγό καταιγίδων,
γιατί έχω κυνηγήσει πάρα πολλές.
Αλλά δεν είχα ξαναδεί κάτι τέτοιο.
Έμεινα με το στόμα ανοιχτό.
Ο Μακ τσέκαρε το ραντάρ.
Τον θυμάμαι να το δείχνει και να λέει
"Κάτι τέτοια κυτταρικά νέφη παράγουν ανεμοστρόβιλους".
Ρώτησα την Κέιλι και τον αδερφό της "Πάμε να το δούμε;"
Ήταν τετελεσμένο. Συμφωνήσαμε σιωπηρά.
"Ναι, πάμε".
Την 22η Μαΐου 2011 ήμασταν σε πτήση με τη μαμά μου
από Σαν Ντιέγκο, Καλιφόρνια, προς Τζόπλιν, Μιζούρι.
ΤΣΑΝΤ
Σίγουρα ήμουν αλλιώτικο παιδί.
Πολλά παιδιά έπαιζαν φούτμπολ, ποδόσφαιρο ή έβλεπαν κινούμενα σχέδια.
Εγώ ήθελα να βλέπω μόνο το The Weather Channel
ή να λέω τον καιρό.
Τσαντ Κρίλι, ζωντανά από Μπιγκ Μπέαρ, Καλιφόρνια,
μέσα σε πυκνή χιονόπτωση.
Η κακοκαιρία συνεχίζει να σφυροκοπά τη νότια Καλιφόρνια.
Νιώθεις σαν σουπερστάρ;
Στα εννιά μου, έγινα παιδικός ανταποκριτής καιρού. Και μετά, έφηβος ανταποκριτής.
Καλή σας μέρα. Για ρίξτε μια ματιά. Σήμερα ξεκινάμε…
Ήξερα περισσότερα για τον καιρό απ' ό,τι μου αναγνώριζαν.
Με ενδιέφεραν ειδικά οι ανεμοστρόβιλοι.
-Προσπέρασέ τον. -Ξέρω τι κάνω.
Όταν πρωτοείδα το Twister,
μου κίνησε το ενδιαφέρον
για το τι δημιουργεί έναν πελώριο, βίαιο ανεμοστρόβιλο.
Αλλά και πώς είναι να το βιώνεις από κοντά.
Η θερμοκρασία θα φτάσει τους 15 βαθμούς. Όπως είπα, καλοκαιρία.
Είχα βαρεθεί τον καιρό του Σαν Ντιέγκο.
Ονειρευόμουν να λέω τον καιρό κάπου που ήταν έντονος.
Ήθελα να πάω Μεσοδυτικά, στη γνωστή Κοιλάδα των Ανεμοστρόβιλων,
που είναι πιο ευάλωτη σε ανεμοστρόβιλους από οποιοδήποτε άλλο μέρος στον κόσμο
λόγω τοπικών συνθηκών.
Θερμός και ψυχρός αέρας συναντιούνται,
προκαλώντας απίστευτα σφοδρές αεροδίνες, που παράγουν ανεμοστρόβιλους.
Χωρίς να ενημερώσω τη μαμά,
έστειλα μέιλ σε τηλεοπτικούς μετεωρολόγους εκεί.
Πήρα μία απάντηση.
Λοιπόν, θα έχουμε μια μουντή νύχτα στην περιοχή
εξαιτίας των καταιγίδων σε όλο το κεντρικό Τέξας.
Κι αυτή ήταν από τον μετεωρολόγο του ΚΟΑΜ στο Τζόπλιν Νταγκ Χέντι.
Η κατάσταση θα χειροτερέψει μετά τα μεσάνυχτα.
Ο Τσαντ θα ερχόταν για παρατήρηση εργασίας στην Κοιλάδα των Ανεμοστρόβιλων.
Μου έστειλε και βίντεο.
Μετά από σχεδιασμό μηνών, το Κέντρο Πρόγνωσης Καιρού KPPRLA.
Είχε ένα στούντιο στο γκαράζ του.
Μαζί σας ο μετεωρολόγος Τσαντ Κρίλι…
Κατάλαβα ότι το έβλεπε σοβαρά. Αλλά επειδή ήταν μόλις 13,
έπρεπε να πω "Τσαντ, πρέπει να μιλήσω στη μαμά σου".
Σάστισα λίγο. Σκέφτηκα "Ποιος είναι πάλι αυτός;
Και πού είναι το Τζόπλιν;"
Ο Τσαντ ήθελε να πάει μόνος του.
Και του είπα "Ξέχνα το. Θα έρθω μαζί σου".
Μάιο συμβαίνουν οι μεγαλύτεροι ανεμοστρόβιλοι.
Τους είπα "Στις 22, 23 και 24 Μαΐου θα έχουμε σφοδρή κακοκαιρία".
Έτσι, έκλεισαν πτήση.
Ο Τσαντ καθόταν στη θέση δίπλα στο παράθυρο, όταν με κοίταξε
και είπε "Μαμά, ο καιρός είναι πολύ περίεργος".
Αρχίσαμε την προσγείωση στο Τζόπλιν. Οι αναταράξεις ήταν έντονες.
Αγαπητοί επιβάτες, περνάμε από θυελλώδη χώρο. Ο κυβερνήτης…
Ο Τσαντ είπε πως το ξενοδοχείο είχε καταφύγιο.
Και σκέφτηκα "Τι στο καλό μου λες τώρα;
Καταφύγιο; Πού πάμε;".
Εκείνη την Κυριακή είχε θαυμάσιο καιρό.
Βγήκα από την εκκλησία, έπλυνα το αμάξι και σκέφτηκα "Τι όμορφη μέρα".
ΣΕΣΙΛ
Το Τζόπλιν;
Πολύ ενδιαφέρον μέρος.
Είναι σαν την πόρπη της Ζώνης της Βίβλου, όχι απλώς η ζώνη.
Οι εκκλησίες σε κάθε γωνιά είναι όσες τα καταστήματα McDonald's.
Το 2011 πήγαινα δευτέρα λυκείου.
Έκανα παρέα με παιδιά Χριστιανών.
Έκρυβα ότι ήμουν γκέι. Δείτε με.
Να τι έπαθε το πρόσωπο της Χόλι.
Κούκλα δεν είναι;
Όχι. Αυτό το κραγιόν; Σοβαρά τώρα;
Είχα χτένισμα αλά Τζέι Σι Τσάσεζ από την περίοδο των NSYNC. Πολλή μούρη.
Αγαπώ τον Χριστό, τον Θεό, μα δεν ήξερα αν θα με αγαπούσαν και οι ακόλουθοί Του.
Δέχτηκα μπούλινγκ.
Τα κορίτσια μου πετούσαν χαρτάκια με γραμμένο το "κουίρ".
Τα παιδιά ήταν πολύ κακά.
Πάντα σκεφτόμουν "Πότε θα με πάρει ο Θεός από δω;"
Γιατί μισούσα το σχολείο.
Είναι οι ειδήσεις του KZRG με τους Τσαντ Έλιοτ και Τζος Μαρς.
Η αποφοίτηση Λυκείου Τζόπλιν θα γίνει στο Πανεπιστήμιο Νότιου Μιζούρι.
Σπουδαία μέρα για τους αποφοίτους.
Ήμουν ένας εκ των αποφοίτων.
ΚΙΓΚΑΝ
Όλοι ετοιμάζονταν να ανοίξουν φτερά και να πάνε στο επόμενο στάδιο της ζωής.
Οπότε, ανυπομονούσα.
Είχαμε πολλές κλίκες στο λύκειο.
Θα έβαζα τον εαυτό μου στην κλίκα των αθλητών.
Το Λύκειο Τζόπλιν είχε πάνω από 2.100 μαθητές.
Με τόσους πολλούς, δύσκολα περίμενες
να γίνει ο οποιοσδήποτε ο πιο δημοφιλής,
αλλά οι κοινωνικές διαφορές ήταν έκδηλες.
Να η ιστορία των πιο δημοφιλών μαθητών του Λυκείου Τζόπλιν.
Γεια, είμαι ο Γουίλ Νόρτον.
Ο Γουίλ, καλός μου φίλος, είχε κανάλι στο YouTube,
το ΓουίλΤοΘηρίο, με συνδρομητές, που δεν έβλεπα.
Δεν με τρέλαινε. Αλλά ήμασταν φίλοι.
Με είχε σε ένα βίντεο, όμως.
Ήταν και ο Κίγκαν, ο γυναικάς αθλητής.
Τι; Αυτό… Δεν ξέρω.
Ο Γουίλ με έκανε γυναικά αθλητή.
Και υποθέτω πως έτσι με έβλεπαν οι άλλοι τότε, που μάλλον ισχύει.
Λύκειο πάω. Είναι νωρίς για να νοικοκυρευτώ με μία κοπέλα.
Ρισίβερ στο 1,85μ.,
τελειόφοιτος, 90 κιλά,
το νο. 85, Κίγκαν Χένρι!
Ως αρχηγός της ομάδας, τραβούσα την προσοχή των κοριτσιών.
Λάτρευα να παίζω.
Παρασκευές βράδυ, με το έμβλημα της πόλης στο στήθος. Ωραίο συναίσθημα.
Δεν ήθελα να πάω στην αποφοίτηση. Το θεωρούσα υπερβολικό.
Η αδερφή μου με μάλωνε που είχα ασιδέρωτη μπλούζα.
Είπα "Δεν θέλει σιδέρωμα η βλακεία. Ας πηγαίνουμε".
Οι καταιγίδες έρχονται κυρίως από τα δυτικά.
Έτσι, πήγαμε στα μέρη με ανοιχτωσιά προς Κάνσας μεριά.
Πολλές καταιγίδες δεν δίνουν ανεμοστρόβιλους.
Δημιουργούνται υπό ιδανικές συνθήκες.
Όσο ισχυρότερη η καταιγίδα, τόσο περισσότερο περιστρέφεται.
Αυτό λέγεται μεσοκυκλώνας.
Μετά ενός σημείου, ρίχνει ανεμοστρόβιλο στο έδαφος.
Είναι μαγικό.
Συγκλονιστικό.
Οι ισχυρότεροι ανεμοστρόβιλοι συμβαίνουν σε πεδιάδες ανατολικά των Βραχωδών Ορέων.
Οι ανεμοστρόβιλοι στην Κοιλάδα των Ανεμοστρόβιλων ήταν κάτι σύνηθες.
Σήμαναν σειρήνες κάθε χρόνο,
αλλά κανείς δεν έδινε πολλή σημασία.
Συνήθως σήκωναν στον αέρα αγελάδες από κανένα χωράφι.
Η Κέιλι και ο Έρικ έρχονταν συχνά μαζί μου για να τσεκάρουμε καταιγίδες.
Ακούγαμε μουσική και οδηγούσαμε.
Ο Μακ είναι το ακριβώς αντίθετο από μένα.
Με γοήτευσε όταν τον ρώτησα "Τι σκέφτεσαι;"
και μου απάντησε εντελώς ειλικρινά "Τίποτα".
Είπα "Πώς γίνεται αυτό; Πώς γίνεται να μη σκέφτεσαι τίποτα;".
Είχα τουλάχιστον 12 σκέψεις ταυτόχρονα στο μυαλό μου,
αλλά έμαθα πώς να το απενεργοποιώ.
Με χέβι μέταλ.
Σε χτυπάει δυνατά
και νομίζω ότι αυτό βοηθά να μη σκέφτομαι.
Μόλις είχα πάρει το πτυχίο μου στα Μαθηματικά, Υπολογιστικά Μαθηματικά,
στην Πληροφορική και την Επιστήμη των Υπολογιστών.
Αλλά από μικρή δυσκολευόμουν να κάνω φιλίες.
Μάλλον υστερούσα στο κομμάτι της αυτοπεποίθησης.
Προσπάθησα να μένω γύρω από κόσμο που με έκανε να νιώθω άνετα και ασφαλής.
Ο αδερφός μου ο Έρικ είναι…
Βασικά, είναι κολλητός μου.
Και ο Μακ με χαλάρωνε.
Όταν πλησιάζαμε στο Κάνσας,
σταματήσαμε σε ένα βενζινάδικο
και βλέπαμε την καταιγίδα.
Ήμασταν λίγα χλμ. μακριά από το Τζόπλιν.
Και με τις κάμερες
καταγράφαμε οτιδήποτε μπορούσε να συμβεί.
Ήμουν εθισμένος στην αδρεναλίνη, υποθέτω. Πάντα κυνηγούσα την έξαψη.
Δεν ήμουν ειδικός για να είμαι εκεί έξω.
Ήταν λίγο ανεύθυνο εκ μέρους μου.
Αλλά νομίζω ότι ήταν συναρπαστικό.
Κάθε φορά και μια περιπέτεια.
Το Λύκειο Τζόπλιν, λόγω των πολλών αποφοίτων,
δεν μπορούσε να διοργανώσει την τελετή αποφοίτησης.
Έτσι, έγινε στο Πανεπιστήμιο Νότιου Μιζούρι, ΠΝΜ,
λίγο έξω από την πόλη.
Κυρίες και κύριοι, υποδεχτείτε
την τάξη του 2011 του Λυκείου Τζόπλιν.
Είναι σημαντικό να απενεργοποιήσετε τα κινητά
για να απολαύσουν όλοι την τελετή.
Τώρα, θα ήθελα να σας παρουσιάσω…
Έστειλα στον Γουίλ, κάνοντας πλάκα για τους ομιλητές.
Μόνο για την αποφοίτηση δεν μιλούσαμε.
Σας ευχαριστώ, τάξη του 2011.
Συντομεύετε. Πότε θα φύγουμε;
Γιατί έχουμε πλήξει.
Τελευταία, σκέφτομαι πολύ το μέλλον
και το τι μας μέλλει.
Μέχρι τώρα, μπορούσα να προβλέψω πού θα ήμουν σε δέκα χρόνια.
Εδώ, στο Τζόπλιν του Μιζούρι, περιμένοντας να συμβεί κάτι μεγάλο.
Αυτό το μεγάλο είναι σήμερα.
Ευχαριστώ.
FM 102,9, AM 1310. Ειδήσεις KZRG.
Προειδοποίηση ανεμοστρόβιλου ως τις 9:00 μ.μ.
Υπάρχει αυξημένος κίνδυνος για καταιγίδες κι ανεμοστρόβιλους.
Τότε πήγαινα για δουλειά σε μαγαζί με παγωμένο γιαούρτι,
το CherryBerry.
ΠΟΛΛΕΣ ΓΕΥΣΕΙΣ ΑΠΕΙΡΑ ΤΟΠΙΝΓΚ
Είχε πολύ κόσμο
και θυμάμαι που σκέφτηκα
"Παγωμένο γιαούρτι. Ό,τι καλύτερο πριν τον ανεμοστρόβιλο".
Ο κόσμος δεν νοιαζόταν για καταιγίδες, μόνο για προειδοποίηση ανεμοστρόβιλου.
Αλλά όταν είχε κακοκαιρία, σκεφτόμουν ότι ερχόταν το τέλος του κόσμου.
Ξέρω ότι ακούγεται τρελό, αλλά τότε το έβλεπες παντού.
Σε ταινίες, όπως το 2012.
Η Αναρπαγή. Οι ενάρετοι στον παράδεισο…
Και οι Simpsons σατίριζαν την Αναρπαγή Πιστών.
Από την εκκλησία, μάς δίδασκαν ότι πλησίαζε.
Πιο πολύ, με ανησυχούσε το να με εγκαταλείψουν.
Πολλές οι προειδοποιήσεις.
Κόκκινο για ανεμοστρόβιλο,
κίτρινο για πιθανές ισχυρές καταιγίδες.
Η ώρα πρέπει να ήταν 4:20 μ.μ.
Κι άκουγα ένα τρίξιμο.
Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν
"Αφού λένε για προειδοποίηση ανεμοστρόβιλου, θα είναι σοβαρό".
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΟΔΟΣ
ΦΡΕΣΚΑ ΝΤΟΝΑΤ
Αφού προσγειωθήκαμε, πήγαμε στο ξενοδοχείο
κι έστειλα μήνυμα στον Νταγκ ότι φτάσαμε καλά.
Προς έκπληξή μου, όμως, δεν απάντησε.
Μου φάνηκε λίγο περίεργο,
γιατί ο Νταγκ πάντα απαντούσε γρήγορα.
ΑΝΟΙΧΤΑ
Βρήκαμε ένα μέρος για φαγητό.
Και καθώς μπαίναμε, ο άνεμος ήταν τόσο ελαφρύς
που δεν άκουγες πουλιά να κελαηδούν.
Υπήρχε μια αίσθηση στην ατμόσφαιρα πως κάτι μεγάλο θα συνέβαινε.
Καθίσαμε στο φαγάδικο που είχε πολύ κόσμο,
έδειχναν αγώνα μπέιζμπολ.
Χτυπάει στο τρία και μηδέν και την οδηγεί στη δεξιά γωνία.
Κοίταξα τον Τσαντ και ήταν κολλημένος πάνω στο κινητό του.
Στην εφαρμογή ραντάρ.
Είδα να κινείται μια υπερκυτταρική καταιγίδα προς το νοτιοδυτικό Μιζούρι.
Ενθουσιάστηκα, γιατί θα βλέπαμε κακοκαιρία.
Και γι' αυτό ακριβώς πήγα στα Μεσοδυτικά.
Θεέ μου, δες πώς κινούνται τα σύννεφα.
…βλέπουν ένα περιστρεφόμενο, μακρύ σύννεφο στην Οδό Κάουντι.
Αναφέρονται…
Θα πέσει;
Φαίνεται σαν να πέφτει;
Ναι, φαίνεται ότι πάει να πέσει.
Θα δώσει πολύ, ρε.
Και περιστρέφεται.
Κατεβαίνει.
Παιδιά…
Πάει να πέσει.
Πάει, ναι.
Ήταν…
κάτι το πρωτοφανές.
Το είχαμε ξανακάνει μερικές φορές, και κάτι είχε αλλάξει.
…περιοχή Κολόμπους. Τρίτη αναφορά για μακρύ σύννεφο.
Μπορεί να περιστρέφεται εδώ…
Παιδιά.
Σίγουρα έχει διακυμάνσεις…
Πάγωσε το αίμα μου. Ανατρίχιασα σε όλο το σώμα.
Κάτι δεν πήγαινε καλά.
Ρώτησα τα αγόρια…
"Να φύγουμε;"
…έξω από το Ρίβερτον.
Να φύγουμε;
Η άκρη της καταιγίδας ήταν κατάμαυρη. Όλα το καταδείκνυαν:
"Αυτή είναι μια πολύ ισχυρή καταιγίδα".
Είμαστε βορειοανατολικά από εκεί που θα πέσει. Περίμενε…
Μετά ακούστηκε ο ασύρματος.
Ακούστε.
Υπάρχει προειδοποίηση ανεμοστρόβιλου.
Ένα ραντάρ δείχνει ότι πάει προς το βόρειο άκρο του Τζόπλιν…
Είμαστε βορειοανατολικά του. Πρέπει να φύγουμε.
Ανεμοστρόβιλος στο ραντάρ.
Πάμε.
-Εκεί είναι. -Θεέ μου, να τος.
Εκεί, στη γωνία.
Έβαλα ζώνη και ακούμπησα το κινητό στο ταμπλό, για να δείχνει ψηλά.
Πού να πάω;
Χαλάζι σε μέγεθος μπάλας του γκολφ.
Να πάρει.
Σκέφτηκα να πάμε νότια,
για να έχουμε καλή πλεονεκτική θέση.
Δεν θα ήμασταν εκεί που έριχνε χαλάζι.
Πρέπει να πάμε σε ασφαλές μέρος, παιδιά.
Πρέπει.
Μπαίνει μέσα. Γίνεται εισροή αέρα στην καταιγίδα.
Πιο αργά. Έχει ράμπα στις γραμμές του τρένου.
Ή θα πέσει εκεί, ενάμισι χλμ. μακριά, ή πάνω μας.
Αυτή η καταιγίδα μπορούσε να ρίξει ανεμοστρόβιλο.
Σταμάτα εδώ, σ' αυτήν την πλαγιά, ναι.
Κοιτάξτε όλη αυτήν τη μάζα.
Ναι.
Βγείτε έξω.
Θα μείνω στο αμάξι μήπως και φύγουμε βιαστικά.
Άρχισαν να σημάνουν δυνατές σειρήνες,
που δεν είχα ακούσει ποτέ στη ζωή μου.
Ήταν προειδοποίηση ανεμοστρόβιλου για εκεί που ήμασταν.
Μου είπε "Επιστρέφω. Πάω έξω να το δω".
Εγώ ρώτησα τους πελάτες δίπλα μου
"Μόλις ήρθαμε από Σαν Ντιέγκο. Πρέπει να μας ανησυχούν οι σειρήνες;".
Με καθησύχασαν πως σημάνουν συνέχεια, και να μην ανησυχώ.
Ακούγοντας αυτό από τους ντόπιους του Τζόπλιν,
σκέφτηκα "Εντάξει, θα συνεχίσω να τρώω. Όλα θα πάνε καλά".
Παρατήρησα αμέσως πόσο σκοτεινός ήταν ο ουρανός.
Είχε και μια πράσινη απόχρωση.
Καλησπέρα.
Οι σειρήνες δεν σταματούν.
Πιθανόν να τις ακούτε στο βάθος.
Ορίστε.
Αναζητήστε καταφύγιο αν είστε στην περιοχή Τζόπλιν.
Οπωσδήποτε.
Αυτό που είδα μετά με τρόμαξε.
Βρες τον πιο βίαιο ανεμοστρόβιλο που μπορείς
και βάλ' τον σε εικόνα ραντάρ.
Βλέποντας τον θηριώδη ανεμοστρόβιλο να έρχεται στην πόλη,
σκέφτηκα ότι θα πεθάνουμε.
Ο Τσαντ ήρθε τρέχοντας, με άρπαξε από το χέρι
και είπε "Μαμά, πρέπει να φύγουμε τώρα".
Είπα "Όχι, είμαστε καλά. Εδώ λένε ότι είναι σύνηθες. Μην ανησυχείς".
Ήμουν τόσο θυμωμένος που ήθελα να σηκωθώ και να ουρλιάξω δυνατά
"Θα πεθάνουμε αν δεν πάμε σε καταφύγιο".
Ήμουν ένας 13χρονος με τσιριχτή φωνή
που έλεγε στη μαμά του και σε ενήλικες τι να κάνουν.
Μπροστά οι Κάρντιναλς…
Διακόπτουμε το πρόγραμμα για προειδοποίηση καιρικών φαινομένων.
Καλησπέρα. Είμαι ο μετεωρολόγος Νταγκ Χέντι.
Τα κανάλια των τηλεοράσεων στο φαγάδικο γύρισαν στον τοπικό μετεωρολογικό σταθμό,
που έδειχνε τον Νταγκ Χέντι του ΚΟΑΜ.
Έχουμε επιβεβαιωμένο ανεμοστρόβιλο στο έδαφος.
Όταν ο Νταγκ είπε ότι ήταν στο έδαφος,
επαλήθευσε αυτό που έβλεπα,
αλλά συγχρόνως το έκανε και αληθινό.
Τότε κατάλαβα ότι ήταν σοβαρό.
Και σηκωθήκαμε και φύγαμε.
Αναζητήστε καταφύγιο. Είναι επικίνδυνη κατάσταση με έναν στο έδαφος.
Ήμουν στον αέρα όταν εξελίχθηκε γρήγορα.
Από το ραντάρ, κατάλαβα πως ήταν τεράστιος, καταστροφικός ανεμοστρόβιλος,
που κινούνταν ανατολικά, συνεπώς, κατευθείαν προς την πόλη.
Εικόνα από την κάμερα πύργου.
Πολύ ανησυχητικός ουρανός.
Αλλά από την κάμερα του πύργου δεν διακρινόταν ανεμοστρόβιλος.
Άλλαζα γωνίες, προσπαθώντας να βρω πού ήταν.
Έβλεπα μόνο έναν πολύ γκρίζο, μαυριδερό τοίχο.
Κοιτάμε προς τα δυτικά,
και βλέπετε ότι ίσως να είναι εκεί,
μέσα στη ζώνη της βροχής.
Άργησα λίγο να το καταλάβω "Είναι περίκλειστος σε βροχή ανεμοστρόβιλος".
Είναι περίκλειστος σε βροχή, οπότε δεν φαίνεται.
Οι πανίσχυροι ανεμοστρόβιλοι μπορούν να τυλίγουν πολλή υγρασία
και να περικλείονται σε βροχή.
Έτσι, ήξερα ότι οι περισσότεροι δεν θα καταλάβαιναν
πως υπήρχε ένας θηριώδης ανεμοστρόβιλος πίσω από αυτόν τον τοίχο.
Σταματήσαμε σε ένα πλακόστρωτο
και παρακολουθούσαμε το σημείο.
Αυτό σίγουρα θα δημιουργήσει ανεμοστρόβιλο.
Εδώ είναι το σημείο.
Κοίτα την περιστροφή.
Φίλε.
Θεέ μου! Κοίτα τα σύννεφα που κινούνται.
Σκοτεινιάζει.
Ο ουρανός σκοτείνιασε σαν να είχε σβήσει ο ήλιος.
Δεν είχα ξαναδεί κάτι τέτοιο. Σκοτάδι τη μέρα.
Ήταν σαν έκλειψη.
Μια τεράστια καταιγίδα κυριολεκτικά εμπόδιζε το φως του ήλιου.
Το είδες αυτό;
Ναι, πάμε.
Μακ, μπες μέσα!
Μη φρικάρεις.
Μη φρικάρεις. Είναι ό,τι χειρότερο.
Θα χάσουμε οπτική επαφή με το συμβάν.
Αναγκαστικά.
Από το να κυνηγάμε εμείς την καταιγίδα
κατέληξε αυτή να κυνηγάει εμάς.
Βλέπετε τι είναι εκεί; Έρχεται καταπάνω μας.
Συμβουλές για την προστασία της οικογένειάς σας.
Αν είστε σε αμάξι, παρατήστε το άμεσα. Μπείτε μέσα σε ένα γερό καταφύγιο.
ΣΤΙΒΕΝ
Ήμουν 16.
Βολτάραμε με το αμάξι εγώ κι οι φίλοι μου, Έβαν, Ντίλαν κι ο αδερφός τους, Νταγκ.
Ο Έβαν είχε βάλει Tech N9ne στο ραδιόφωνο.
Τρομακτική ατμόσφαιρα.
Ο μικρός μου αδερφός είπε "Πάμε να πάρουμε κάτι πράγματα".
Απλώς θα αράζαμε. Μια χαλαρή φάση.
ΝΤΑΓΚ
Πηγαίναμε από παράδρομους, γιατί ποτέ δεν πάμε από κεντρικούς.
Ξέρουμε τους παράδρομους σαν την παλάμη μας.
Στο λύκειο ήμουν ο ακοινώνητος.
Εντέλει, με έδιωξαν, γιατί έμπλεκα συνέχεια σε μπελάδες.
Είχα πιο σημαντικά πράγματα, όπως το ποδήλατο και κάπνισμα χόρτου.
Το BMX ήταν η ζωή μου.
Από αυτό έβγαλα λεφτά και έφτιαξα το ποδήλατο.
Δεν ξέρω αν έβγαζες λεφτά ως έφηβος. Είναι δύσκολο.
Ο μπαμπάς έστειλε μήνυμα: "Ένας ανεμοστρόβιλος. Πρόσεχε".
Και απάντησα
"Δεν βλέπω σημάδι ανεμοστρόβιλου πουθενά. Τα λέμε αργότερα".
Και δεν ξέρω αν είμαι χαζός ή όχι,
αλλά είδα το Ο Μάγος του Οζ και δεν έμοιαζε επικίνδυνος.
Δύο λεπτά μετά, σκοτείνιασε σε δευτερόλεπτα.
Μετά ο ουρανός μαύρισε τόσο…
που δεν έβλεπες μπροστά από το χέρι σου.
Μόνο σκοτεινός θάνατος.
Μιλάμε για πρωτοφανή φάση.
Ήταν
τρέλα.
Σειρήνες ανεμοστρόβιλων.
Σειρήνες ανεμοστρόβιλων ξανά στο Τζόπλιν.
Σήμαναν οι σειρήνες.
Πρέπει να ξεκουμπιστούμε από δω.
Να ξεκουμπιστούμε από δω. Θεέ μου.
Δείτε πίσω μας.
-Θεέ μου. -Θεέ μου!
Θεέ μου.
Είναι ακριβώς από πίσω μας.
Κοίταξα στον μικρό πλάγιο καθρέφτη.
Και είδα ένα σκοτεινό, τεράστιο τέρας.
Ακούστηκε ένα μουγκρητό, σαν να πεινούσε η Μητέρα Φύση.
Η καταιγίδα κινείται προς τα ανατολικά,
στο ΠΝΜ, βόρεια του Τζόπλιν.
Εκεί γίνεται τώρα η αποφοίτηση.
Αυτή είναι η πορεία της καταιγίδας.
Σεγιέν Νούνι.
Μετά την αποφοίτηση, θα γινόταν ένα μεγάλο πάρτι.
Ετοιμαστείτε.
Το αποχαιρετιστήριο. Όλοι θα ήταν μαζί για μια τελευταία φορά.
Άμπερ Κάντου.
Θα ήμουν DJ, οπότε ανυπομονούσα,
όπως κι ο Γουίλ απ' όσο θυμάμαι.
Γουίλιαμ Νόρτον.
Εγώ ήμουν στο τέλος του αλφαβήτου.
Άντριου Κίγκαν Τίνι.
Μέχρι να γυρίσω στη θέση μου, πλησίαζε το τέλος.
Έμεινα για να βγω φωτογραφίες με τον Γουίλ και άλλους συμμαθητές.
Οι δικοί μου πήγαν σπίτι.
Βγήκαμε από την αποφοίτηση, και υπάρχει ανεμοστρόβιλος.
Με ενημέρωσε ο μπαμπάς ότι σήμαναν σειρήνες κι έρχεται καταιγίδα.
"Τσακίσου κι έλα σπίτι".
Η φωνή του ήταν… Ήθελε να γυρίσω.
Ο μπαμπάς μου ήταν ο επικεφαλής των διασωστών.
Δίδασκε σε παιδιά πώς να είναι πάντα προετοιμασμένα για το οτιδήποτε.
Έτσι, στα τέλη λυκείου, εκπαιδεύτηκα στις Πρώτες Βοήθειες.
Αφού ανησυχούσε ο μπαμπάς για την καταιγίδα,
ήξερα ότι έπρεπε να γυρίσω άμεσα στο σπίτι οδηγώντας.
Υπήρχε πολλή κίνηση.
Σκέφτηκα "Χέσ' το. Δεν θα περιμένω".
Πάτησα γρασίδι και κράσπεδο και βγήκα γρήγορα στον δρόμο.
Επικίνδυνες καιρικές συνθήκες.
Μπείτε τώρα στα καταφύγια για ανεμοστρόβιλο ή στο υπόγειό σας.
Η βροχή δυνάμωσε.
Και χειροτέρευε προοδευτικά στον δρόμο για τον γυρισμό.
Επιβεβαιώθηκαν θεάσεις.
Στο καταφύγιό σας, να έχετε κουβέρτες για κάλυψη,
ραδιόφωνο με μπαταρία, φακούς,
εφόσον είστε εντός σπιτιού, όπως στο μπάνιο.
Θεέ μου.
Παρατηρητές καιρού είδαν ανεμοστρόβιλο πολλαπλών δινών στο δυτικό Τζόπλιν.
Το κύτταρο κινείται αργά ανατολικά με 30 χλμ.
Μαμά!
Αναφορές για ζημιές.
Μαμά!
Αναζητήστε καταφύγιο.
Γνωστή η θέση της καταιγίδας.
Δούλευα στο ταμείο, και ο υπεύθυνος μου είπε
"Πήγαινε έξω να μαζέψεις τραπέζια και καρέκλες πριν παρασυρθούν".
Άρχισα από τα έπιπλα, πολύ βιαστικά.
Ο ουρανός είχε περίεργα χρώματα.
Ένιωθα μια ηρεμία στον αέρα,
που ήταν τρελό συναίσθημα.
Και μετά κοίταξα πίσω, αριστερά από το μαγαζί γιαουρτιού,
και υπήρχε ένας τοίχος.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον θόρυβο. Ήταν τόσο δυνατός.
Σαν τρομακτικό γρύλισμα.
Μπήκα μέσα και άρχισα να φωνάζω σε ενήλικες ανθρώπους.
Έδινα εντολές, έδειχνα με το δάχτυλο πού να πάνε.
Ένιωθα σαν να κρατάω σπάγκους μαριονέτας.
Ούρλιαζα "Ακούστε με, αλλιώς θα πεθάνετε".
Ένα ζευγάρι προσπάθησε να φύγει. Είπα "Όχι, μείνετε".
Είπαν "Ο ανεμοστρόβιλος θα ρημάξει το μέρος.
Δεν θα πεθάνουμε σε μαγαζί γιαουρτιού".
Και μετά έσβησαν τα φώτα.
Έσβησαν οι φανοστάτες.
Πολλαπλές αναφορές για διακοπές ρεύματος.
Αυτό θα συνεχιστεί όσο ο ανεμοστρόβιλος περνάει από…
Χριστέ μου, προστάτεψέ με.
…βλέποντας κι αυτό.
-Γαμώτο μου. -Θεέ μου!
-Άσχημη η κατάσταση. -Χριστέ μου!
Μόνο οι προβολείς αυτοκινήτου φώτιζαν τον δρόμο.
Λύγιζαν δέντρα. Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν δεινόσαυροι.
Κάτι μεγάλο περπατούσε μέσα στα δέντρα.
Μεγάλα, ψηλά δέντρα πετούσαν στον αέρα από απέναντι.
Ένα έπεσε πάνω στο αμάξι κι ο Έβαν συνέχισε να οδηγεί.
Το παρμπρίζ είχε ξεκολλήσει και η βροχή έμπαινε μέσα.
Ο Έβαν είπε "Τι να κάνω;"
Και γκάζωσε, πιστεύοντας ότι μας πλησίαζε από πίσω.
Έτσι, πήγαμε ακόμα πιο μέσα στον ανεμοστρόβιλο.
Ο ανεμοστρόβιλος ήταν εκεί, έτοιμος να μας αγγίξει.
Η κάμερα του πύργου δέχτηκε ισχυρό πλήγμα.
Εντοπίστηκε η κάμερα στο κέντρο του Τζόπλιν.
Έβλεπα από τον τηλεοπτικό σταθμό, δεκαέξι χλμ. έξω από την πόλη.
Ξανά, ο ανεμοστρόβιλος ίσως είναι εντός της βροχής.
Δύσκολο να φανεί αυτήν την ώρα.
Ήλπιζα να καταλαγιάσει γρήγορα.
Αλλά συνέχισε να δυναμώνει όλο και περισσότερο.
Είχε ενάμισι χλμ. πλάτος στο έδαφος.
Η ισχύς του κορυφώθηκε στην καρδιά του Τζόπλιν.
Βλέπετε συντρίμμια, οπότε, πνέουν ισχυροί άνεμοι.
Θα σας δείξω στο ραντάρ.
Βλέποντας τη σφαίρα συντριμμιών, κατάλαβα ότι σήκωνε σπίτια.
Και δέντρα.
Κατάλαβα ότι την είχαμε πολύ άσχημα εκείνη τη στιγμή.
Ρούφαγε τα καλώδια ρεύματος.
Μας πρόφταινε.
Τρέχαμε να σωθούμε από τον ανεμοστρόβιλο.
-Πού πάμε; -Δεν ξέρω!
Πηγαίνει… Πήγαινε από δω.
Θα του ξεφύγουμε!
Θεέ μου.
Πάτησα τέρμα το γκάζι.
Ο άνεμος σφυροκοπούσε.
Σχεδόν έβγαζε το φορτηγάκι εκτός δρόμου.
Κατανάλωνε κάθε διεργασία, κάθε σκέψη μου…
για το χειρότερο σενάριο,
καθώς προσπαθούσα να αποτρέψω οποιαδήποτε άσχημη έκβαση.
Ο αφελής εαυτός μου πίστευε πως είχε έστω μια μικρή υποψία ελέγχου.
Κοίτα πώς φυσά ο άνεμος. Κοίτα τη βροχή που αιωρείται.
Η βροχή πάει προς τα εκεί.
Η βροχή σταμάτησε να πέφτει και άρχισε να κινείται πλάγια.
Ήμασταν μάρτυρες της περιστροφής της.
Τα σύννεφα αλλάζουν πορεία.
Θεέ μου. Πολύ μεγάλη περιστροφή.
Βλέποντας αυτό, σκέφτηκα "Εντάξει, θα πετάξουμε στον αέρα".
Θεέ μου. Δείτε εδώ.
Είμαστε σε αμάξι. Πολύ άσχημη κατάσταση.
Πού να πάμε; Βρέχει και φυσάει πολύ δυνατά.
Πού να πάμε; Είναι γύρω μας.
Πήγαινε στο γαμ…
Στο Alp's! Είναι πιο κοντά. Πρέπει να μπούμε μέσα.
Είδα το κινητό της Κέιλι στο ταμπλό.
Ήξερα ότι ήταν σημαντικό και το έβαλα στην τσέπη μου.
Ας μπούμε εδώ μέσα!
Μπείτε μέσα!
Παιδιά!
Ελάτε!
…ανεμοστρόβιλος πολλαπλών δινών
αναφέρθηκε πριν από δέκα λεπτά, οπότε η καταιγίδα…
…συνεχίζει να κινείται προς ανατολικά.
Μπήκαμε σε ένα ήσυχο, ήρεμο μαγαζί.
Παιδιά, η κατάσταση είναι άσχημη έξω. Πολύ άσχημη.
Ίσως χρειαστεί να καλυφθούμε. Σοβαρολογώ! Ίσως χρειαστεί να καλυφθούμε.
Από την αρχή, ο κόσμος δεν μας πήρε στα σοβαρά.
Έχετε κάποιο μέρος να καλυφθούμε;
-Εδώ μέσα; -Σας παρακαλώ!
Να απομακρυνθούμε από τα τζάμια!
Ξέραμε τι ερχόταν.
Ήταν η καταστροφή που κατευθυνόταν προς εμάς, κι ήταν θηριώδης.
Και κάποιοι έκοβαν βόλτες.
Έχετε πίσω δωμάτιο εδώ;
Αυτό είναι…
Στο ψυγείο.
-Πάμε μέσα. -Μπείτε στο ψυγείο.
-Σοβαρά, είναι άσχημη κατάσταση. -Στο ψυγείο.
Το ψυγείο ήταν το σημείο που έπρεπε να είμαστε.
Η πόρτα άνοιξε από τον αέρα.
Ο Έρικ έτρεξε να την κλείσει.
Έρικ, τσακίσου κι έλα δω.
Να μπούμε στο ψυγείο.
Έλα, εδώ πάνω. Εδώ.
Εδώ!
-Συγκεντρωθείτε όλοι. -Θεέ μου, αυτό δεν είναι καλό.
Καταλήξαμε στριμωγμένοι εκεί που γεμίζουν τις γρανίτες.
Ήξερα ότι ήμασταν σε άσχημη θέση.
Η Κέιλι στεκόταν όσο πιο χαμηλά γινόταν, σκυμμένη.
Κι εγώ την αγκάλιαζα από πίσω.
Ο Έρικ ήταν στα δεξιά μου κι ο Μακ από πίσω μου.
Εγώ είχα το χέρι γύρω από τον Έρικ.
Σχηματίσαμε κάτι σαν ανθρώπινο βάρος.
Άκουγες τα μπουκάλια να χτυπούν μεταξύ τους.
Το κτίριο δονούνταν.
Γινόταν κάπως τρομακτικό.
Πολύ τρομακτικό.
Πλησίαζε, και έκανε όλο και περισσότερο θόρυβο.
Θυμήθηκα κάθε άσκηση για ανεμοστρόβιλο που κάναμε στο σχολείο.
Το κεφάλι μέσα στα γόνατα. Τα χέρια πίσω στον λαιμό.
Και σκέφτηκα "Πρέπει να κρατήσω τον κόσμο ασφαλή".
Υπήρχε μια επταμελής οικογένεια.
Είπα "Η οικογένεια να πάει τώρα στην τουαλέτα".
Εκεί δεν είχε εξωτερικούς τοίχους.
Αλλά δεν χωρούσα κι εγώ.
Σκέφτηκα "Πού θα πάω;".
Θυμήθηκα ότι υπήρχε μια αποθήκη, αλλά είχε δύο εξωτερικούς τοίχους
που σε άφηναν περισσότερο εκτεθειμένο.
Ήταν άλλοι δύο έφηβοι στον χώρο μαζί μου.
Το τσιμέντο από κάτω άρχισε να καταρρέει.
Τα αυτιά μου.
Γαμώτο, φίλε.
Ένιωθες την αλλαγή πίεσης στα αυτιά.
Παιδιά.
Έφτασε!
Θεέ μου.
Και μετά, ο δυνατότερος κρότος.
Ακούστηκε σαν…
Και πριν το καταλάβουμε,
πετάχτηκαν όλα.
Ο τοίχος μπροστά μας άνοιξε.
Έβλεπα έναν τοίχο από πράγματα που πετούσε μπροστά στα μάτια μου.
Είδα ένα δέντρο να περνάει.
Είδα το πίσω μέρος ενός φορτηγού να πετάει.
Ένα αμάξι ωθήθηκε στο πλάι του κτιρίου και συγκράτησε τον τοίχο.
Είδα κάθε μέρος του κτιρίου να διαλύεται σε αργή κίνηση.
Πράγματα να πετούν, τοίχοι να γκρεμίζονται,
το ταβάνι να καταρρέει.
Κοίταξα και οι τοίχοι είχαν χαθεί. Φαινόταν το δρομάκι έξω.
Μόνο έναν τοίχο αέρα έβλεπα.
Πονάει πολύ!
Θεέ μου!
Ήταν πολύ βίαιο. Σαν κάποιος να έριχνε με αμμοβολιστή στην πλάτη μου.
Πετούσαν, κυριολεκτικά, πράγματα στον ουρανό.
Μετά, μια μεγάλη, λευκή λάμψη.
Ένας τσιμεντόλιθος από το κτίριο
με βρήκε στο κεφάλι.
Εκσφενδονίζονταν πάνω μας γυαλιά και πετραδάκια.
Ο ήχος των πραγμάτων…
Σαν τον ήχο που κάνει το βελάκι στον στόχο.
Πότε θα με καρφώσει ένα από αυτά τα βλήματα;
Θα μπήξει τον λαιμό μου; Θα χτυπήσει τον αδερφό μου ή τον Μακ;
Νόμιζα ότι θα πέθαινα από τον θόρυβο. Τόσο δυνατά ήταν.
Μια βουή.
Διασχίζαμε τον ανεμοστρόβιλο και πετάγονταν συντρίμμια μέσα στο αμάξι.
Μας χτυπούσαν πέτρες.
Θραύσματα γυαλιών που μας έκοβαν.
Ο αέρας τραβιόταν προς τα έξω.
Τους είπα "Βάλτε ζώνες".
Θα πάμε πάνω του. Υπάρχει πιθανότητα να μη βγούμε.
Φοβηθήκαμε ότι θα χάναμε τη ζωή μας.
Απλώς φωνάξαμε στον αέρα
"Θεέ μου, είσαι παντοδύναμος. Βάλε το φως Σου γύρω μας.
Και προστάτεψέ μας".
Γινόταν όλο και πιο ισχυρός.
Και ξαφνικά,
σταμάτησε.
Κοίταξα ψηλά
και είδα καταγάλανο ουρανό.
Ήμασταν στο μάτι.
Δεν μπορούσα να πιστέψω αυτό που έβλεπα.
"Θεέ μου, να ο ουρανός".
Είδα δίνες στη μέση.
Ήταν απίστευτο.
Οι ανεμοστρόβιλοι που έχουν μάτι είναι γιγάντιοι. Πραγματικά θηριώδεις.
Βρίσκεσαι μέσα σε αυτήν τη στιγμή ηρεμίας,
σε αυτό το τούνελ,
περικυκλωμένος από το χάος.
Ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου
που αναγκάστηκα να πιστέψω:
"Δεν έχω ποτέ τον έλεγχο".
Ακίνητοι! Μείνετε κάτω όλοι!
Μείνετε κάτω!
Όταν τα πράγματα ηρέμησαν στο μάτι, πολλοί νόμιζαν ότι τελείωσε.
Αλλά εμείς ξέραμε ότι ακολουθούσε δεύτερο ημίχρονο.
Συνεχίστε να προφυλάσσεστε.
Βλέπουμε τον ανεμοστρόβιλο στο έδαφος από την κάμερά μας.
Τον παρακολουθούμε συνεχώς.
Είναι μια πολύ επικίνδυνη κατάσταση.
Θα συνεχίσουμε να παρακολουθούμε την καταιγίδα.
Δεν βλέπω να χτυπά τον σταθμό.
Έπεσε δέντρο;
Πάμε μέσα.
Όλοι κάτω!
Έρχεται.
Θεέ μου!
Χριστέ μου, ουράνιε πατέρα!
Παιδιά, αν μας ακούτε, αν είμαστε ακόμα…
-Είμαστε εκτός αέρα. -Ναι.
Εκτός αέρα.
Είναι σίγουρα πολύ επικίνδυνη κατάσταση.
Έπεσε η κάμερα πύργου.
Ή χτυπήθηκε από συντρίμμια ή από κεραυνό.
Όταν έπεσε η κάμερα του πύργου, ήταν τρομακτικό
να μην μπορώ να πω στον κόσμο τι συνέβαινε.
Ήταν ασφαλείς; Βρήκαν καταφύγιο;
Βιαζόμουν, προσπαθώντας να καταλάβω τι συνέβαινε.
Ένιωσα το αμάξι να γλιστρά στον δρόμο, και σηκώθηκε.
Κυλούσε πλάγια
και μετά πετάχτηκε και αιωρήθηκε.
Κοίταξα τους πάντες με ένα ύφος σαν να τους αποχαιρετώ.
Σαν να ήξερα ότι θα πέθαινα.
Ο Ντίλαν με είχε αρπάξει
και με κρατούσε γερά.
Αλλά ο ανεμοστρόβιλος με τράβηξε
και με πέταξε έξω από το αμάξι.
Πετούσα μέσα στον ανεμοστρόβιλο,
σε εμβρυϊκή στάση, ουρλιάζοντας.
Δεν υπάρχει βαρύτητα εκεί μέσα. Είναι σαν το διάστημα.
Σκέφτηκα όλη μου τη ζωή.
Συνέβησαν πολλά στη ζωή μου.
Θυμήθηκα τα πάντα. Και σκέφτηκα "Θεέ μου".
Αποδέχτηκα τη μοίρα μου και…
Και μετά είδα το φως.
Ως έφηβος, σκέφτηκα "Αυτή είναι η Αναρπαγή.
Ο Θεός παίρνει τον λαό Του.
Αν είναι το τέλος του κόσμου,
δεν θέλω να μείνω εδώ να δω τι θα συμβεί".
Κάποια στιγμή αφέθηκα στο να παρθώ.
Ένιωθα το σώμα μου να ανυψώνεται από το έδαφος.
Ένιωσα τον αδερφό μου να ανυψώνεται.
Δεν θα γυρνούσα σπίτι χωρίς αυτόν.
Οπότε, άφησα τον διπλανό μου, έβαλα το χέρι γύρω από τον λαιμό του
και τον τράβηξα από κάτω μου.
Αλλά ένιωσα αέρα μεταξύ εμού και του Μακ.
Οπότε, κατάλαβα ότι και αυτός επρόκειτο να ρουφηχτεί.
Κρεμόταν πάνω μου με όλη του τη δύναμη ενώ βρισκόταν στον αέρα.
Μακ!
Δεν ξέρω για πόσο ακόμα θα άντεχα.
Ένιωθα ένα σφίξιμο, καθώς συνειδητοποιούσα
ότι ένας από εμάς δεν θα τα κατάφερνε.
Είχα απόλυτη γαλήνη εκείνη τη στιγμή.
Ήμουν, υποθέτω, έτοιμος.
Ανταλλάξαμε "Σ' αγαπώ" και περιμέναμε να πεθάνουμε.
Είμαι μέσα σε ανεμοστρόβιλο!
-Ακούει κανείς; -Μιλήστε.
Χτυπήθηκε αστυνομικός.
Ανεμοστρόβιλος στο έδαφος. Κινείται νοτιοανατολικά.
Το Τάγμα 1 θα επέμβει μετά από δέκα λεπτά
για έρευνες, αφού καταλαγιάσει.
Θεέ μου!
Είμαστε ζωντανοί!
Είμαστε ζωντανοί, ρε!
-Είμαστε ζωντανοί! -Είμαστε ζωντανοί!
Για ένα κλάσμα δευτερολέπτου, είπαμε "Ναι, είμαστε ζωντανοί!"
Κι αυτό έσβησε τόσο γρήγορα.
Τι θα κάνουμε;
Τι σκατά θα κάνουμε τώρα;
Περιμένουμε.
Ας φύγουμε! Βασικά, όχι!
Όχι, μείνετε κάτω!
Όταν κοιτάξαμε τριγύρω,
όλα είχαν χαθεί.
Σαν να ήρθε το τέλος του κόσμου.
Βγήκα έξω και είδα μια βομβαρδισμένη πόλη.
Δεν έμεινε τίποτα στα δυόμισι χλμ.
Σπίτια και δέντρα είχαν ρημαχτεί.
Και θυμάμαι να ουρλιάζω.
Νόμιζα ότι είχε επέλθει η Αναρπαγή.
Κι επειδή ήμουν γκέι, δεν με πήρε ο Θεός.
Ήξερα ότι έπρεπε να βρω τους γονείς μου.
Αλλά δεν ήξερα αν ήταν ακόμα ζωντανοί.
Και τότε, απλώς…
Απλώς έπρεπε να προετοιμαστώ.
Διασωστική ομάδα.
Τους χρειαζόμαστε όλους. Υπάρχουν νεκροί και παγιδευμένοι.
Κάλεσέ τους.
Ανάφερε, 2-70.
Το νότιο μέρος της κεντρικής οδού χάθηκε. Ολοσχερής καταστροφή.
Λείπουν ολόκληρα κτίρια, υπάρχουν πολυάριθμοι τραυματίες.
Ελήφθη. Θα φέρουμε βοήθεια το συντομότερο.
Κρυφτήκαμε μέσα στην κουζίνα, αναμένοντας να χτυπήσει ο ανεμοστρόβιλος.
Αλλά η επικείμενη καταστροφή δεν ήρθε ποτέ.
Δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί δεν χτυπήθηκε το φαγάδικο.
Αντέδρασα μελοδραματικά και υπερβολικά.
Με τη μαμά, γυρίσαμε στο ξενοδοχείο, απέναντι.
Τα κινητά δεν είχαν σήμα, οπότε δεν μιλήσαμε με τον Νταγκ.
Άνοιξα το ραδιόφωνο.
Ο χειρότερός σας εφιάλτης ήρθε στο Τζόπλιν.
Ακούγαμε τα όσα συνέβαιναν μισό χλμ. από το σημείο που ήμασταν.
Ο ανεμοστρόβιλος μπήκε στην καρδιά του Τζόπλιν.
Ξεκίνησε από τα πολιτειακά σύνορα
και διέσχισε ένα μεγάλο μέρος της πόλης.
Είδαμε ένα αμάξι να σταματά στο ξενοδοχείο.
Δεν έμοιαζε καν με αμάξι.
Ήταν σαν βγαλμένο από ταινία τρόμου ή από κάποιο πόλεμο.
Βγήκε ένας κύριος, που δεν φαινόταν καλά.
Αιμορραγούσε και…
Προφανώς ήταν σοκαρισμένος.
Είπε "Το Τζόπλιν χάθηκε".
Τα σπίτια χάθηκαν. Τα δέντρα χάθηκαν.
Τα αμάξια χάθηκαν. Τα κτίρια χάθηκαν.
Τότε κατάλαβα ότι η κατάσταση ήταν χειρότερη απ' ό,τι φανταζόμουν.
Το Τζόπλιν θα χρειαστεί πολλή βοήθεια.
Όταν έφτασα στο σπίτι, ο μπαμπάς άκουγε τον ασύρματο.
Κόσμος ουρλιάζει και ωρύεται. Χρειαζόμαστε βοήθεια το συντομότερο.
Υπάρχουν εκατοντάδες τραυματίες εκεί έξω.
Ο μπαμπάς είπε "Ντύσου".
Μπήκα μέσα τρέχοντας και πέταξα σκούφο και τήβεννο.
Μέσα σε λίγα λεπτά, όλοι ήμασταν έτοιμοι
και μπήκαμε στο αμάξι εργασίας του μπαμπά.
Πήγαμε εκεί ακριβώς όπου πέρασε η καταιγίδα.
Κέιλι! Κέιλι, πού είσαι;
Ακούτε;
Κέιλι, σε βρήκα.
Κέιλι. Θεέ μου.
Πολύ ζόρικη φάση.
Έπεφταν κεραυνοί στο έδαφος, παντού γύρω μας.
Τόσο κοντά που σου σηκωνόταν η τρίχα.
Πλήρης φρενίτιδα.
Είχαμε τεντωμένα νεύρα. Πού να πηγαίναμε;
Παιδιά, πού να πάμε; Πού είναι το σπίτι; Κάποιος!
Θεέ μου, οι οικογένειές μας.
Οι οικογένειές μας.
Ο ανεμοστρόβιλος διέσχισε
τα σπίτια της μαμάς και των γονιών των Κέιλι κι Έρικ.
Θεέ μου.
Θυμηθήκαμε που είχαμε αφήσει το φορτηγάκι στο πάρκινγκ του Alp's.
Οπότε, φύγαμε και πήγαμε να το ψάξουμε.
Παιδιά!
Έρικ!
Έρικ, Κέιλι, ελάτε δω!
Το φορτηγάκι ήταν ακόμα εκεί, αλλά διαλυμένο.
Είχα την τσάντα και πράγματα μαζί μου, όπως και τα κλειδιά μου.
Θα βρίσκαμε το σπίτι μας.
Με ξεφούσκωτα λάστιχα,
οδηγούσαμε μέσω τηλεφωνικών στύλων,
δέντρων,
καλωδίων ρεύματος,
μέσα από οτιδήποτε,
για να πάμε στις οικογένειές μας.
Δεν ξέρω πώς θα περάσουμε. Είναι εντελώς απροσπέλαστα.
Τουλάχιστον δύο ημιφορτηγά ανατράπηκαν στον Ι-44.
Άκυρο. Υπάρχουν πολυάριθμα οχήματα που έχουν ανατραπεί.
Ξύπνησα και ήμουν ακόμα μέσα στο αμάξι.
Είπα "Είναι όλοι εδώ; Είστε ζωντανοί;
Παιδιά, μιλήστε μου. Ας απαντήσει κάποιος".
Ξαφνικά, ο αδερφός μου είπε "Ναι, είμαι ζωντανός".
Και ο Έβαν είπε "Ναι, φίλε. Είμαι καλά".
Αλλά δεν άκουσα λέξη από τον Στίβεν.
Έπρεπε να βγω από το αμάξι και να τον βρω.
Φώναζα "Στίβεν, πρέπει να σε βρω. Πες το όνομά μου.
Στίβεν!
Δώσε ένα σημάδι. Πες ότι είσαι εδώ".
Τα μάτια μου ανοιγόκλειναν,
σαν να έχανα τις αισθήσεις μου.
Είδα τον Νταγκ, τον Έβαν και τον Ντίλαν να έρχονται τρέχοντας.
"Γιατί, γαμώτο, αυτοί περπατάνε ενώ εγώ όχι;"
Σκέφτηκα "Κακό σημάδι αυτό".
Μόλις πήγα να κινηθώ, ένιωσα τον πόνο.
Άρχισα να ουρλιάζω.
Πονούσα άσχημα, μιλάμε.
Ήταν τρελό.
Ήταν κομματιασμένος.
Το ορκίζομαι, μπορούσα να δω την καρδιά του να χτυπάει στο στήθος του.
Θα του δίναμε ελπίδες, για να μείνει ζωντανός.
Είδα κάτι φώτα από την κορυφή του λόφου.
Ήμουν μπροστά στο αμάξι που ερχόταν χωρίς να επιβραδύνει.
Και τίποτα, απλώς με προσπέρασε.
Έπειτα, από την κορυφή του λόφου, ήρθε μια Chevy,
που ήταν εντελώς διαλυμένη.
Βγήκαν αμέσως από το αμάξι.
Είπα "Θα κοιμηθώ". Κι ο Ντίλαν με χαστούκισε.
Είπα "Τα παρατάω. Εδώ θα πεθάνω".
Και μετά λιποθύμησα.
Επόπτης για διαλογή στη διασταύρωση 20ής και Ρέιντζ Λάιν.
Η διασταύρωση 20ής και Ρέιντζ Λάιν έμοιαζε με εμπόλεμη ζώνη.
Υπήρχαν πτώματα στον δρόμο,
γκρεμισμένα κτίρια,
αναποδογυρισμένα αυτοκίνητα.
Ο απόλυτος όλεθρος παντού.
Καλούνται οι εκτός υπηρεσίας αστυνομικοί κομητείας να παρουσιαστούν.
Θα διαλέξεις μια περιοχή και να κάνεις περίμετρο;
Έμαθα Πρώτες Βοήθειες για να βοηθώ κόσμο,
οπότε, κινητοποιηθήκαμε και βοηθήσαμε όπως μπορούσαμε.
Ήμουν 18 ετών, αλλά δεν φοβόμουν,
ούτε ανησυχούσα. Ήμουν εκεί με τον μπαμπά.
Είπε "Εσύ κάλυψε αυτήν την περιοχή, εγώ αυτήν εδώ
και θα αναφέρουμε".
Όπου κι αν κοιτούσα, έβλεπα περισσότερους τραυματίες.
Θυμάμαι ένα άτομο να με πλησιάζει φορώντας τήβεννο αποφοίτησης.
Ήταν κορίτσι, κι είπε "Κίγκαν, πού είναι η οικογένειά μου;"
Μέχρι σήμερα, δεν ξέρω ποια ήταν. Με ήξερε, αφού είπε το όνομά μου.
Και φορούσε τήβεννο αποφοίτησης.
Αλλά το πρόσωπό της είχε αίματα, δεν ξέρω ποια ήταν.
Περπατούσα για ώρες.
Ήμουν σε κατάσταση σοκ.
Ο ουρανός είχε τα πιο απίθανα χρώματα.
Έμοιαζε με έναν αιθέριο κόσμο.
Και τότε, είδα τη μαμά μου ζωντανή. Χάρηκα τόσο πολύ.
Δεν ήταν το τέλος του κόσμου. Δεν ανάρπαξαν τους δικούς μου.
Ήταν ζωντανοί.
Οι γονείς μου είπαν πως το σπίτι μας καταστράφηκε ολοσχερώς.
Θυμάμαι να με αγκαλιάζει, να βάζει το χέρι της γύρω μου
και να μου λέει
"Ήμουν στο Target όταν συνέβη και αγόραζα βαφή μαλλιών".
Ήταν τόσο χαζό και γελοίο, αλλά είπα "Ευτυχώς που βάφεις τα μαλλιά, μαμά.
Χαίρομαι τόσο που δεν ήσουν σπίτι και που είσαι ασφαλής".
Μόλις φύγαμε από την κεντρική οδό,
χαθήκαμε.
Ενώ ξέραμε τη γειτονιά σαν την παλάμη μας,
δεν είχαμε ιδέα πού ήμασταν. Δεν υπήρχε κάτι να μας προσανατολίσει.
Υπήρχε ένα χωράφι.
Θυμάμαι που η Κέιλι κόλλησε το αμάξι εκεί.
Πάτησε γκάζι και βουλιάξαμε λίγο.
Είπαμε με τον Έρικ "Θα βγούμε να σπρώξουμε".
Πηδήξαμε από το φορτηγάκι.
Κοιταχτήκαμε και είπαμε
"Φίλε, μα ποιο χωράφι βρίσκεται στη μέση του Τζόπλιν;
Ποιο; Πού είμαστε; Γιατί είμαστε σε χωράφι;"
Και μετά συνειδητοποιήσαμε ότι ήμασταν στο γήπεδο του λυκείου.
Το δικό μας λύκειο. Εκεί ήμασταν.
Αδυνατούσαμε να αναγνωρίσουμε
ότι ήμασταν εκεί που πηγαίναμε σχολείο κατά την παιδική μας ηλικία.
Ήταν πολύ στενάχωρο.
Το Λύκειο Τζόπλιν είχε πάνω από 2.100 μαθητές.
Τελευταία, σκέφτομαι πολύ το μέλλον,
περιμένοντας να συμβεί κάτι μεγάλο.
Αυτό το μεγάλο είναι σήμερα.
Ξέρετε τίποτα για το Λύκειο Τζόπλιν στην 20ή;
Απ' όσο γνωρίζουμε, έχει καταστραφεί.
Είναι τρελό, και σήμερα ήταν η αποφοίτησή μου.
Συχνά σημαίνουν σειρήνες ανεμοστρόβιλου, αλλά δεν συμβαίνει τίποτα.
Σκέφτηκα "Δεν θα γίνει κάτι".
Και τη μία μέρα που είπα πως δεν θα γίνει τίποτα…
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε.
Weather Channel, εδώ Μάικ Μπέτις. Αμάντα, με ακούς;
Το Τζόπλιν καταστράφηκε.
Μεγάλη κακοκαιρία στο μέσο της χώρας.
Επιβεβαιώνεται ανεμοστρόβιλος στο Τζόπλιν του Μιζούρι.
Βλέπετε ζωντανά, αμοντάριστα πλάνα.
Δεν έχω ξαναδεί τέτοιες σκηνές.
Τα έχω χαμένα. Θεέ μου.
Είναι ένα ολέθριο σκηνικό. Εγώ…
Μπορώ να πω ότι θυμίζει πολύ τα όσα είδαμε τον προηγούμενο μήνα στην…
Με συγχωρείτε.
Στην Τασκαλούζα.
Θεέ μου.
Μάικ, είσαι καλά;
Σίγουρα βλέπεις φρικτά πράγματα.
Ναι, είναι…
Το είχα δει και είπα "Γαμώτο".
Κάποιος του Weather Channel συγκινήθηκε και ταράχτηκε από την καταστροφή.
Η κατάσταση είναι αληθινή.
Περίεργο να το βλέπεις από τη σκοπιά μη ντόπιου.
Ισχυρός ανεμοστρόβιλος ισοπέδωσε μεγάλο μέρος της πόλης.
Σχεδόν τίποτα, υπάρχουν αναφορές, δεν έμεινε όρθιο.
Είναι πολύ σοβαρό και αυτά συμβαίνουν πολύ γρήγορα.
Είναι δύσκολο να στείλουμε κάμερες, αλλά το προσπαθούμε.
Το πρωί της 23ης με κάλεσαν από τον σταθμό Fox 5 στο Σαν Ντιέγκο.
Και ρώτησαν αν μπορούσα να κάνω ρεπορτάζ,
γιατί, τότε, κανένα εθνικό δίκτυο δεν είχε φτάσει ακόμα στο Τζόπλιν.
Και θυμάμαι που έκανα τη σκέψη
"Αν μπορούν οι άλλοι δημοσιογράφοι, μπορώ κι εγώ".
Καλησπέρα, είμαι ο μετεωρολόγος Τσαντ Κρίλι από το κέντρο του Τζόπλιν,
στην οικιστική περιοχή
απ' όπου πέρασε ένας μεγάλος ανεμοστρόβιλος.
Οι ζημιές εδώ είναι εκτεταμένες.
Τις επόμενες μέρες καθόταν στο στούντιο μαζί μου.
Και μάλιστα, ο Τσαντ πέρασε εκπαίδευση πεδίου
για τη δουλειά μας εδώ, στην Κοιλάδα των Ανεμοστρόβιλων.
Από τότε κατάλαβα πως κάποτε ο Τσαντ θα γινόταν σουπερστάρ.
Ευχαριστώ. Καλησπέρα. Ξεκινάμε από το Τζόπλιν.
Ο ανεμοστρόβιλος κατηγορίας F5 άνοιξε μια πληγή μήκους δέκα χλμ.
Μετά τον ανεμοστρόβιλο, όλοι ήταν στραμμένοι στο Τζόπλιν.
Το Τζόπλιν επλήγη από ανεμοστρόβιλο.
Πραγματικά μετα-αποκαλυπτικό θέαμα.
Και η κακοκαιρία αναμένεται να συνεχιστεί και αύριο. Όπα!
Έρχονταν ρεπόρτερ ειδήσεων από όλο τον κόσμο.
Κάποια σπίτια κονιορτοποιήθηκαν.
Κηρύχτηκε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
Έντονη η προσοχή των ΜΜΕ, είχαν κάμερες παντού.
Θυμάμαι να νιώθω πως είχα έναν στόχο στην πλάτη μου,
του στιλ "Βιντεοσκόπησε αυτόν".
Μπορείς να πεις το όνομά σου;
Είμαι ο Σέσιλ Κόρνις. Σ-Ε-Σ-Ι-Λ Κ-Ο-Ρ-Ν-Ι-Σ.
Πόσων ετών είστε;
Δεκαεπτά.
Λύκειο πας;
Ναι.
Όταν πέταξαν τους σκούφους ψηλά,
είπα "Τα κατάφερα".
Πού να φανταστώ ότι η δική μου μέρα αποφοίτησης
θα ήταν από τις πιο τραγικές του Τζόπλιν.
Ήταν πολύ δύσκολο.
Δεν ξέρω αν ο φίλος μου, Γουίλ Νόρτον…
Αγνοείται. Τα πράγματα είναι άσχημα. Ναι. Αλλά…
Ναι, οπότε…
Είχαμε κάκιστο σήμα στο κινητό.
Θυμάμαι να μου στέλνουν μηνύματα: "Είσαι καλά; Πού είσαι;"
Και τότε κατάλαβα ότι ο Γουίλ ήταν αγνοούμενος.
Παιδιά, μόλις γύρισα από ένα διήμερο διασκέδασης στο Λος Άντζελες.
Αυτός είναι ο Γουίλ Νόρτον, 18 ετών.
Ναι, τελειώνω το λύκειο. Κανείς δεν με πιστεύει, το ορκίζομαι.
Ορίστε το μαθητικό πάσο μου.
Ήδη σταρ του YouTube,
με βίντεο με ενάμισι εκατομμύριο προβολές κι άνω.
Δεν μπορώ να κοιμηθώ. Είμαι σε πολύ καλή διάθεση
και δεν ξέρω καν το γιατί.
Χάθηκε την Κυριακή, όταν ο ανεμοστρόβιλος χτύπησε το αμάξι του.
-Όνομα, παρακαλώ. -Ναι. Τρέισι Πρέσλορ.
Και μιλάμε για…
Τον ανιψιό μου, Γουίλ Νόρτον.
Επέστρεφε από την αποφοίτηση, έτσι;
Ναι, σήμαναν σειρήνες. Όλοι έφυγαν για να βρουν καταφύγιο.
Αυτός οδηγούσε, με τον αδερφό μου συνοδηγό.
Και ο ανεμοστρόβιλος τους σήκωσε κυριολεκτικά στον αέρα.
Ο αδερφός μου κρατιόταν από τον ανιψιό μου
και ο Γουίλ άρχισε να απαγγέλλει από τη Γραφή
διάφορα εδάφια
κι ο ανεμοστρόβιλος τον τράβηξε από την ηλιοροφή,
ενώ τον κρατούσε ο αδερφός μου.
Βλέποντας όλη αυτήν τη συλλογική προσπάθεια,
δεν έχανα την ελπίδα πως κάποια στιγμή θα βρεθεί ο Γουίλ.
Ο κόσμος τον έψαχνε κάθε μέρα, προσπαθώντας να βρει πού ήταν.
Πιστεύουμε ότι είναι ακόμα εκεί έξω,
αλλά ανησυχούμε πως η δίνη αυτού του ανεμοστρόβιλου
θα μπορούσε να τον έχει στείλει πολύ πιο ψηλά και μακριά.
Ζητώ από όλους σε Τζόπλιν,
Σπρίνγκφιλντ, Νεβάδα, οπουδήποτε,
να ελέγξουν τα χωράφια τους και πάνω στα δέντρα.
Όχι μόνο για τον ανιψιό μου, υπάρχουν πολλοί αγνοούμενοι.
Εξαιρετικά σπάνιος μύκητας που εισβάλλει στη σάρκα, η ζυγομύκωση,
μολύνει θύματα του ανεμοστρόβιλου στο Τζόπλιν, Μιζούρι.
Οι υγειονομικές αρχές λένε ότι ευθύνονται τα ιπτάμενα συντρίμμια για τη σοβαρή νόσο.
Οκτώ άτομα έχουν προσβληθεί από ένα σπάνιο είδος μύκητα
και τρεις εξ αυτών πέθαναν.
Ο Στίβεν ήταν σε κώμα.
Είχε μολυνθεί από έναν σαρκοβόρο μύκητα που σκότωνε κόσμο.
Του κατέτρωγε τα κόκαλα, το δέρμα, τους μυς.
Τον διέλυε.
Η μόλυνση προκλήθηκε από έκθεση σε μύκητα στο έδαφος και τη βλάστηση σε αποσύνθεση.
Καθώς βρισκόμαστε στα Όρη Όζαρκ, ο ανεμοστρόβιλος πέρασε από τόσα μέρη
που ήταν σχεδόν αδύνατο να μη συμβεί κάτι τέτοιο.
Οι μύκητες είναι πολύ επεμβατικοί.
Ο μαύρος, νεκρός ιστός πρέπει να αφαιρεθεί.
Ο Στίβεν είχε 5% πιθανότητες να επιβιώσει.
Φοβόμουν ότι θα χάσω τον φίλο μου, που πάλευε για τη ζωή του.
Όντας σε κώμα, είδα το πιο τρελό όνειρο.
Δεν ήξερα αν μου είχαν κόψει το κεφάλι
και ήταν κάπου ζωντανό ή κάτι τέτοιο.
Δεν ένιωθα το σώμα μου.
Ζοφερή υπενθύμιση των τρομερών δυνάμεων της Γης που περιμένουν να εξαπολυθούν.
Ένιωσα σαν να ήμουν σε ένα μέρος αναμονής για να πάω κάπου.
Αλλά για μένα, αυτό ήταν κόλαση.
Σκέφτηκα "Δεν είναι αλήθεια. Πρέπει να φύγω από δω".
Είναι πολύ σπάνιο. Έχω να δω τέτοιο περιστατικό πάνω από 30 χρόνια.
Οι γονείς μου μιλούσαν με τον γιατρό σαν να ήμουν απών.
Αλλά ένιωσα ωραία που άκουσα τις φωνές τους.
Οι δικοί μου χώρισαν στα εννιά μου.
Μετακομίσαμε, κι αυτό καταρράκωσε τον μπαμπά μου.
Γύρισε στην παλιά του ζωή, στα ναρκωτικά, και μετά έχασε δουλειά και σπίτι.
Έφυγα από το σπίτι όταν ήμουν 12
κι έμενα σε σπίτια φίλων, στον καναπέ τους.
Ήθελα μια ζωή όπως των άλλων φυσιολογικών οικογενειών.
Σταθερό σπίτι, δείπνα και τέτοια φυσιολογικά πράγματα.
Στο όνειρό μου, ο γιατρός είπε "Αδύνατο να βοηθήσουμε άλλο τον γιο σας.
Πρέπει να τον αφήσουμε".
Μετά φρίκαρα, γιατί δεν μπορούσα να μιλήσω.
Ήθελα να πω "Θέλω να ζήσω".
Ξύπνησα και είχε λιακάδα έξω.
Ανέπνευσα καθαρό αέρα για πρώτη φορά και μου κόπηκε η ανάσα.
Κατάλαβα ότι δεν έβλεπα πια όνειρο.
Αφού ξυπνήσεις από κώμα, νιώθεις ότι το σώμα σου ήταν 100 χρόνια σε φέρετρο
κι ο Θεός σού έδωσε μια δεύτερη ευκαιρία.
Νιώθεις εύθραυστος. Νιώθεις…
σαν μωρό.
Ο πόνος είναι αφόρητος. Πονάς πολύ.
Οι γονείς μου μπήκαν μέσα με κλάματα και…
Ο μπαμπάς είπε "Ήξερα ότι θα αντέξεις".
Δεν είχα δει ποτέ στη ζωή μου να κλαίει ο Έβαν.
Και την πρώτη φορά που μπήκε μαζί με τον Ντίλαν
άρχισε να κλαίει, κι εγώ προσπαθούσα να του φτιάξω τη διάθεση.
Ρώτησα "Κλαις;"
Και απάντησε "Έχεις άσχημα τραύματα, αδερφέ".
Ο μύκητας με καταλάμβανε.
Έκοψαν ένα μικρό κομμάτι μου, αλλά μετά δεν αναπτύχθηκε ξανά.
Έτσι, άρχισαν να με κόβουν από παντού.
Στα πλευρά, σε μέρος των πνευμόνων, στο συκώτι.
Η δεξιά μου θηλή πάει.
Και αφαίρεσαν κι ένα κομμάτι από την καρδιά μου.
Πέρα από αυτά, όμως,
ναι, έχω ακόμα κορμί για να βγω στην παραλία.
Με πιάνεις;
Πολλές φορές σκέφτηκα πως θα έχανα τον γιο μου.
Και είναι θαύμα που τα κατάφερε.
Θέλω να πάω σπίτι, να τακτοποιηθώ.
Και να γυρίσω στη φυσιολογική ζωή.
Ο μπαμπάς μου με βοήθησε πολύ για όσο έμεινα, τους τέσσερις μήνες εκεί.
Ήταν δίπλα μου κάθε μέρα.
Μόνο αγάπη χρειαζόμαστε.
Τίποτα άλλο στη ζωή, μόνο οικογένεια.
Και δεν το είχα αξιοποιήσει αυτό μέχρι να συμβεί ο ανεμοστρόβιλος.
Βλέποντας πόσο τους χρειαζόμουν, αλλά και το ότι ήταν παρόντες,
με έφερε πιο κοντά με τον μπαμπά μου.
Απίστευτο πόσο ισχυρός είναι αυτός ο δεσμός, όταν τον χρειαστείς.
Μέρα συγκίνησης για τον Στίβεν Γουίρσινγκ, γνωστός ως ζωντανό θαύμα.
Ο Τύπος με αποκάλεσε Αγόρι Θαύμα.
Δεν καταλάβαινα ακριβώς τι ήταν το θαύμα,
γιατί δεν με θεωρούσα τέτοιο.
Μόνο εγώ θα μπορούσα να το υπομείνω.
Δεν εκπλήσσομαι.
Έκπληξη, μαλάκες.
Έλεγαν ότι ο αληθινός κόσμος είναι χάλια.
Δεν είχα καταλάβει ότι 15 λεπτά μετά την αποφοίτηση
ο αληθινός κόσμος θα έπληττε εμάς και την τάξη του 2011.
Θέλω να πω, έπληξε ειδικά εμάς κι εμένα τον ίδιο με σφοδρότητα.
Η αναζήτηση για τον Γουίλ Νόρτον έλαβε τέλος.
Η σορός του βρέθηκε σε λίμνη
κοντά στο αναποδογυρισμένο όχημά του.
Θεέ μου. Ανήκε στους αποφοίτους της τάξης του 2011. Πολλές αναμνήσεις.
Για όσους δεν το είδαν, ο Γουίλ είχε κανάλι στο YouTube.
Ανέβασε ένα σωρό βίντεο,
που αντιπροσωπεύουν την καθημερινότητα του Γουίλ, τον ενθουσιασμό του για ζωή.
Ο Γουίλ μού είπε
πως είχε υποτροφία από σχολή κινηματογράφου στην Καλιφόρνια.
Τον καμάρωνα κι είχα ενθουσιαστεί.
Ήθελε να μοιάσει στον Στίβεν Σπίλμπεργκ.
Δεν είχαμε τόσο στενή σχέση,
αλλά επειδή μου είπε τα όνειρά του, αυτό με έκανε να έχω κι εγώ όνειρα.
Θα σας δείξω πόσο κόσμο έχει. Ξέφρενη φάση.
Θυμάμαι εκείνο το φοβερό μασκέ πάρτι που έκανε.
Ήταν από τις καλύτερες στιγμές όλων των τελειόφοιτων.
Είχε ασυνήθιστο, ιδιαίτερο γέλιο. Το ακούω και τώρα στο μυαλό.
Αντίο, παιδιά.
Ό,τι έκανε ήταν καλοπροαίρετο.
ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΓΟΥΙΛ ΝΟΡΤΟΝ
Ο ανεμοστρόβιλος είχε αντίκτυπο σε όλους.
Χάσαμε αγαπημένα πρόσωπα, φίλους, σπίτια.
Κανείς δεν έμεινε αλώβητος.
Το σπίτι των γονιών μου διαλύθηκε, αλλά οι οικογένειές μας ήταν καλά.
Ήθελε να έρθω και να καπνίσω εδώ που ήμασταν.
Εδώ ήμασταν.
-Εδώ μαζευόμασταν όλοι. -Ακριβώς εδώ.
Νιώθω ευγνωμοσύνη.
Ενοχές.
Επειδή σηκωθήκαμε και φύγαμε,
ενώ πολλοί άλλοι όχι, ειδικά παιδιά.
Σταθήκαμε πολύ τυχεροί.
Βγήκαμε από εδώ, πηδήξαμε κάτω και τρέξαμε προς τα εκεί.
Διάολε.
Έμαθα για το πώς σε επηρεάζει το μετατραυματικό στρες.
Έχω αυτήν την αίσθηση ότι δονούμαι. Καταλαβαίνεις τι εννοώ;
Αυτό συμβαίνει κάθε φορά που μιλάω γι' αυτό.
Είναι τρελό.
Το καλοκαίρι μετά τον ανεμοστρόβιλο, όλοι στην κοινότητα
πάσχισαν να επιστρέψουν στην κανονικότητα.
ΛΥΚΕΙΟ
Είδα το σχολείο και σκέφτηκα
"Ήμασταν η τελευταία τάξη που πήγε εδώ.
Ήμασταν οι τελευταίοι που αποφοιτήσαμε από το κτίριο".
Εκείνοι οι τοίχοι, οι αίθουσες,
όλες οι αναμνήσεις, χάθηκαν για πάντα.
Με όσα κάνατε και όσα έχετε περάσει,
δεν μπορεί να συμβεί τίποτα στο γήπεδο
που να μην ξεπερνιέται, αν μείνουμε ενωμένοι.
-Είστε μαζί μου; -Μάλιστα!
Τζόπλιν Ιγκλς!
Όλοι ανυπομονούσαν για τον πρώτο εντός έδρας αγώνα.
Τζόπλιν Ιγκλς!
ΕΔΡΑ ΤΩΝ ΙΓΚΛΣ ΤΖΑΝΓΚ
Το γήπεδο άντεξε στον ανεμοστρόβιλο.
Μπαίνοντας στο Τζανγκ, θυμάμαι πόσο καμάρωνα
και που ήταν γεμάτες κερκίδες.
Δεν το είχα ξαναδεί άλλη Παρασκευή.
Είπα "Φίλε μου!"
Ήθελα να βάλω τη στολή και να παίξω.
Οι Ιγκλς του Λυκείου Τζόπλιν!
Συνέβη κάτι φρικτό στην κοινότητά μας.
Εμπρός, Ιγκλς!
Θα ήταν εύκολο για τον κόσμο να μετακομίσει αλλού.
Το Τζόπλιν θεμελιώθηκε από ανθρακωρύχους.
Ο κόσμος πήρε τα αλυσοπρίονα κι έφερε εις πέρας τη δουλειά.
Αυτό λέει πολλά για το Τζόπλιν.
Τάτσνταουν για τους Τζόπλιν Ιγκλς!
Ήταν απίστευτο το πόσο πολλή βοήθεια ήρθε για την ανοικοδόμηση.
Υπολογίζεται πως συνολικά 300.000 εθελοντές
από όλη τη χώρα αφιέρωσαν χρόνο και κόπο.
Στην περιοχή, οι μαθητές επέστρεψαν στο σχολείο
χωρίς να χαθεί ούτε μία μέρα.
-Το Λύκειο Τζόπλιν άνοιξε ξανά… -Καλώς ήρθατε.
…στο τοπικό εμπορικό.
Στο τελευταίο έτος, αν και ήμασταν διαφορετικοί, με άλλες παρέες,
υπήρχε ομαδικότητα, κάτι πολύ ωραίο για την κοινότητα.
Οι πιο δυνατοί δεσμοί ζωής είν' αυτοί που σχηματίζουμε
όταν όλα γύρω μοιάζουν διαλυμένα.
Στους κατοίκους του Τζόπλιν και την τάξη του 2012,
είχατε δύσκολο δρόμο και μακρά μέρα.
Αλλά υπάρχει το αύριο.
Και προχωράμε.
Προχωράμε μαζί.
Συνήθως, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ δεν πάει σε αποφοιτήσεις.
Ήταν απίστευτο. Σήμαινε πολλά.
Η ελπίδα που τρέφω για όλους εσάς που ξεκινάτε αυτό το νέο κεφάλαιο στη ζωή
είναι να έχετε το πνεύμα του Τζόπλιν
όπου κι αν ταξιδεύετε,
ό,τι κι αν κάνετε.
Θα είστε η ζωντανή υπενθύμιση
πως δεν βαδίζουμε αυτόν τον δρόμο μόνοι.
Πως δεν αντιμετωπίζουμε τις αντιξοότητες ολομόναχοι.
Συγχαρητήρια. Ο Θεός να σας ευλογεί.
Ο Θεός να ευλογεί την τάξη του 2012.
Ο Θεός να ευλογεί τις ΗΠΑ.
Σέσιλ Κόρνις.
Σας καμαρώνω απεριόριστα
και θέλω να σφίξω όσο δυνατόν περισσότερα χέρια. Εντάξει;
Χαίρομαι που σας βλέπω. Σας καμαρώνω πολύ.
Ευχαριστούμε.
Χαίρω πολύ.
Στα 17 μου, ανησυχούσα πολύ για το αν θα με επιλέξουν.
Σημασία έχει να επιλέγεις εσύ τον εαυτό σου.
Τώρα που μεγάλωσα, είμαι ανοιχτά γκέι.
Διευθύνω μια μη κερδοσκοπική ομάδα υποστήριξης για κουίρ,
που μάλλον το έκανα από όταν ήμουν παιδί.
Μεγαλώνοντας, το να μείνω στην πόλη μου ήταν ό,τι χειρότερο για μένα.
Αλλά, πλέον, ζω εδώ.
Και αγαπώ το Τζόπλιν.
Αγαπώ πολύ το Τζόπλιν.
Ό,τι έκανα στη ζωή μου, όλα όσα πέρασα,
για κάποιο λόγο θα ήταν.
Μπαμπά!
Η πατρότητα είναι το καλύτερο πράγμα στον κόσμο.
Νιώθω υπέροχα,
γιατί ποτέ δεν περίμενα να νιώσω αυτό το συναίσθημα.
Ένιωσα: "Αυτό μου έλειπε. Αυτό χρειαζόμουν".
Θέλω να τους παρέχω όλα όσα δεν είχα εγώ
και περισσότερα.
Τα παιδιά μου με θεωρούν σουπερστάρ.
Τα αγαπώ όλα.
Μετά τον ανεμοστρόβιλο,
η αυτοπεποίθησή μου εκτοξεύτηκε.
Του στιλ "Για έλα, λοιπόν".
Ξεκίνησα έναν ρόλο στην καριέρα μου που με έστειλε σε νέα μέρη,
σε ταξίδια με αεροπλάνο, σε μεγάλες πόλεις, σε νέες γνωριμίες.
Πράγματα που δεν θα είχα κάνει
αν δεν βίωνα τον ανεμοστρόβιλο στο Τζόπλιν.
Για έλα, λοιπόν.
Δεν φοβάμαι τίποτα πια.
Γεια.
-Γεια, αδερφή μου. -Ωραία φωτιά.
-Ευχαριστώ. -Μπράβο.
Ο Μακ βοήθησε, αλλά ξέρουμε ότι είναι ο παλιός καλός Μακ.
Η εμπειρία που μοιραζόμαστε
εγώ, η Κέιλι κι ο αδερφός της…
Ξέρεις, θα έχουμε πάντα στενή σχέση εξαιτίας της.
Θα ακουστεί κλισέ, αλλά πρέπει
να εκτιμάς τον χρόνο σου με τους άλλους.
Διότι κάποιους δεν τους ξαναείδα μετά από εκείνη τη μέρα.
Με τη Μητέρα Φύση δεν παίζεις.
Της υποκλίνομαι.
Με τρομάζει.
Αυτό είναι σίγουρο.
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΙΣ 161 ΖΩΕΣ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΑΝ ΣΤΙΣ 22 ΜΑΪΟΥ 2011
ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΤΖΟΠΛΙΝ.
Η ΑΝΟΔΟΣ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑΣ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΠΙΟ ΣΥΧΝΑ ΑΚΡΑΙΑ ΚΑΙΡΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ,
ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΣΤΙΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ.
Υποτιτλισμός: Δημήτριος Θωμαΐδης