Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
- Di mo naman kakainin 'yan, 'no? - Nagugutom ako.
- Pero di naman gutom na gutom. - Mabuti, kasi nakakadiri 'yon.
Sinusundan ko ang amoy no'ng halimaw.
Sa libro lang ako nakakita ng Allamorax.
Saka di pang-akyat ng mga bato iyang sapatos mo.
Maghintay ka na lang diyan.
Kailangan kong sumama sa aksiyon para makagawa ng magandang kanta.
Isa pa, mas maliksi ako kaysa sa inaakala mo, 'no.
- Takbo! - Sinabi ko nang...
Naku po. Ano 'yan?
Walang personalan, halimaw.
Magpakita ka!
Maawa ka.
Hindi nananakit ang nilalang na iyan.
Hindi 'yon ang sabi ng mga maninisid ng perlas
na umupa sa akin para patayin ito.
Hindi ito ang unang pag-atake sa lugar.
Halos di niya maibuka ang kaniyang bibig.
Hindi siya kumakain ng tao.
Talaba ang kinakain niya, at ang perlas sa loob na gusto ng mga maninisid.
Ang tangi niyang kasalanan ay kagutuman.
Maawa ka.
Ngunit kailangan ninyo akong ihatid.
Di na makakain ang mga anak ko dahil sa mga tao na 'yon!
Wala na kaming mahanap na talaba!
Alam kong hindi kayo nasisiyahan, ngunit hindi ito ang kasagutan.
Katahimikan!
Huwag nating wakasan ngayon ang mahabang panahon ng kapayapaan.
Hayaan na natin sa nakaraan ang mga hinanakit.
Ginagawa ng konsehong ito ang aming makakaya
upang iwasan ang digmaan laban sa Bremervoord.
Wala kayong ginagawa dahil iniibig ng inyong anak ang prinsipe.
Alam 'yon ng mga tao, kaya sinasamantala nila 'yon.
Di lang pagnanakaw ng perlas ang ginagawa ng mga tao.
Umupa pa sila ng Witcher upang patayin ang Allamorax.
- Witcher? - Naku.
Kung may isang nilalang ng dagat na nanganganib, tayong lahat din.
- Tama. - Kailangan natin silang pigilan!
Oo, kailangan nating lumaban!
Pag-iisipan namin ang mga hinaing ninyo.
Ina, hindi 'yan totoo, di ba?
Sh'eenaz, bata ka pa, marami ka pang hindi alam.
Kapag bumuka ang bibig ng tao,
tiyak na kasinungalingan ang lalabas.
Oras na siguro para aksiyonan ito.
Kapayapaan at hindi problema ang idudulot ng pag-iisa namin ni Agloval.
Sang-ayon ako sa aking pamangkin.
Marahil, hindi digmaan ang sagot kundi kasalan.
Umalis ka rito, Melusina.
Hindi maaaring magpakasal sa tao ang anak namin.
Hindi mo naman mauunawaan ang pagmamahal ng ina sa kaniyang anak.
Tinawag siyang baog ng reyna?
Binabanggit mo ang nakaraan, kapatid, pero tungkol ito sa hinaharap
ng ating mamamayan.
Oo, ating mamamayan.
Miyembro pa rin ako ng pamilyang ito at ng korte ng hari, Dahut.
Di 'yon mababago ng pagkamuhi mo sa 'kin.
Ang katotohanang 'yon lang ang dahilan
kaya hinahayaan kitang mabuhay, kapatid.
Umalis ka na. Ngayon din.
Kusa akong aalis.
Wag kayong mag-alala.
Pero alam natin kung sino ang una niyang minahal.
Lilinawin ko lang.
Nahuli mo na 'yong halimaw
tapos pinakawalan mo lang.
- Walang pinatay ang Allamorax. - Nagsisinungaling 'yong mga tao?
- Maaari. - Ang mga sirena ba ang biktima?
Hindi rin.
- Kung ganoon, may inililihim din sila? - Siguro.
Hindi. Tama na ang "siguro". May mabuti at may masama.
Ganoon lang kasimple.
Buoin mo lang ang loob mo, at pumatay ka na ng kung ano.
Ito ang pinakamasarap naming putahe.
Sayang, wala kang pambayad.
Parang no'ng kasama lang natin 'yong lalaking may sungay
sa dulo ng mundo noon.
Nanghuhuli ka ng mga halimaw, pero minsan lang pala.
May mga kondisyon pa.
Batayan ng moralidad.
May ibang paraan pa para magkapera bukod dito sa Bremervoord.
Ginhawa sa puso ko, pero hindi sa tiyan ko.
Pumunta lang naman tayo sa bayan na ito para iwasang makita si kilala-mo-na.
Ayaw ko siyang pag-usapan.
Ang mangkukulam na 'yon ang nagdidikta kung saan tayo puwedeng pumunta
- at kung gaano kapangit ang timpla mo. - Wag mo nang banggitin si Yennefer.
Ano'ng problema, di mo ba gusto ang init ng tubig?
Mainit, Yennefer, pero malabo.
Hindi mabuti kung umalis ka sa ganitong panahon.
Ikaw ang magbayad ng inumin, ako na sa kama.
Sinabi ko lang na para sa mga tanga na bumibili ng himalang gamot
ang ilegal na bentahan sa Tretogor.
Mukhang hindi ka naman ganoon.
Ipaaalala ko lang sa 'yo, di mo alam ang sinasabi mo,
o ang kinakausap mo.
Gusto ko sanang ayusin 'yan ngayong gabi.
Kung ganoon, mali ka rin sa bagay na ito.
- Matutulog na ako. - Ako rin.
Kainin n'yo.
Ang akin lang, nakakasama na sa pagkain ko 'yang batayan mo ng moralidad.
Hindi naman nakakain ang tinapay na 'to!
Hati tayo?
Kung ganoon, akin na ang pera na kinikita mo.
Masyado ka naman, pero patas lang.
Sige, gumawa tayo ng kasunduan.
Gagawin ko ang unang trabaho na makita ko, kung gagawin mo rin ang sa 'yo.
Walang patakaran, magkakapera pa tayong dalawa. Ano?
Hoy.
Ikaw ba 'yong sinasabi nilang Witcher na nagpatakas sa halimaw?
Nagkakamali ka...
- Oo, ako nga. - Gago.
Witcher na di pumapatay ng halimaw? May narinig na ba kayong ganoon?
Oy! Pasok ka sa taberna ko!
Pero di ako nagbebenta ng alak!
Lumayas kayo!
Layas!
Paumanhin, pero ikaw ba ang manunulang si Jaskier?
Ang Hari ng Musika ng Oxenfurt?
Ang Mang-aawit ng Kontinente?
Ngayon ko lang narinig ang mga 'yan, pero oo, ako nga!
Mukhang may mga maalam din sa kultura sa bayang ito.
Ano ang nais mo? Pirma? Isang kantang para sa 'yo lang?
Personal na kanta para sa iniibig mo? Mga iniibig? Iniibig ng iniibig mo?
Ako ang naatasang maghanda para sa Pista ng Imbaelk bukas.
Mainam sana kung makakuha ako ng isang magarang manunula na gaya mo.
Dadalo rin ang hari, kaya't kailangan na maganda ang palabas.
Isa pa, malaki akong magbayad.
Puwede bang maging normal ka lang habang nagtatanghal ako?
Noong huling iniwan kita sa handaan, nagkaroon ka ng anak.
Hindi inaasahang anak.
Hindi ko na uulitin ang pagkakamaling 'yon.
Mahirap akong sundan sa tanghalan.
Mabuti at nauna na ang mga 'to.
Aba, teka. Kung nagustuhan mo 'yan,
hintayin mo ang solo ko sa psaltery.
Para itong harp, ngunit napakaliit nito.
Mas praktikal pa nga itong gamitin.
Manahimik ka nga! Nanonood ako rito!
Hindi ganiyan ang pagkausap sa pangunahing magtatanghal.
Pangunahin?
- Katawa-tawa ka. - Tama ba ang iniisip kong sinabi mo?
Tumatanggap lang ako ng imbitasyon kung ako ang bida.
May kasunduan tayo.
Alam ko ang kasunduan natin, Geralt, pero hindi ito maganda sa imahe ko.
Aba, magpakumbaba ka naman.
Nagmakaawa pa ako kay Drouhard na ibigay sa 'yo ito.
- Liit-Mata! - Masaya akong makita ka, Julian.
Julian?
Pasensiya na sa kasama ko.
Essi Daven, ito si Geralt ng Rivia.
- Magkakilala kayo? - Sabay kaming lumaki.
Dito, sa Bremervoord.
Ang sabi mo, nagmula ka sa Oxenfurt.
Naku, huwag kang magpapauto sa magandang pantalon.
Galing din ang isang ito sa simpleng nayon gaya naming lahat.
May mga iniba ako tungkol sa kuwento ng buhay ko.
Oo, malaking bagay 'yon.
Masisisi n'yo ba ako? Kung sa ganitong klaseng lugar ako lumaki.
Talon!
Hoy, tumalon ka na!
O naduduwag ka ba?
Sabi ko nga,
kapag tumalon ka, ibabalik ko ang laruan mo.
- Maiihi pa 'yan. - Hindi 'yan tatalon.
- Di 'yan tatalon. - Pankratz!
Ako muna, Pankratz. Ipapakita ko sa 'yo kung paano.
Narinig n'yo 'yon?
Hindi siya tumalon. Nahulog siya!
Sige, Zelest.
Tumigil kayo! Hindi siya makahinga!
Itayo mo siya!
Ano ba, Essi? Ikaw ba ang ina niya?
- Dapat may gumawa niyan sa 'yo, Zelest. - Nagkakatuwaan lang kami.
Ayos ka lang ba?
Tatawagin kitang bastardo, pero alam naman ng lahat 'yon.
Nakita ninyo 'yon?
- Ano'ng nangyari sa lokong 'yon? - Sino, si Zelest?
Anak siya ng hari sa labas, at talagang walang modo 'yon.
Baka namatay na 'yon sa sakit sa loob ng kulungan.
Bulag ang isang mata, wala sa wisyo, at naglalaway.
Hindi ko na siya masyadong iniisip pa.
Sina Haring Usveldt at Prinsipe Agloval.
- Ang hari! - Ang hari!
Pambihira, totoo ba ito?
At si Komandate Zelest.
Dati pa siyang sipsip sa taas at nang-aapi ng nasa baba, di ba?
Itinalaga siya ni Prinsipe Agloval bilang tagapayo ng militar.
Ang kapal ng mukha niya.
- Pangit ang usapan tungkol sa kanila. - Napuno na ang mga tao.
Limang pag-atake sa mga maninisid ngunit walang nananagot.
Maliban sa Allamorax.
Alam ng marami na idinadahilan lang nila iyon.
Mahigpit sa teritoryo nila ang mga sirena, at walang ginagawa ang hari
dahil iniibig ni Prinsipe Agloval ang isang sirena.
Grabe. Ang gulo no'n, a.
Kapareho lang ito ng bawat hidwaan simula pa noong Conjunction.
May tradisyon tayo! Kapag di ka sumali, ako ang sisisihin ni Ina.
Ayaw mo namang mamatay ako dahil sa 'yo, di ba?
Pamangkin ko pala.
Aalis na muna ako.
Ang dami nating nakuha!
Gugulong tayo sa salapi.
Salapi? Baka pagkain ang ibig mong sabihin.
Gutom na gutom na ang mga bata sa nayon namin.
Tumigil na dapat sa pagpaparami ang mga tao sa inyo, akala mo mga kuneho.
Tama na ang satsat, magbukas na kayo ng mga talaba.
May nakita ako!
Akin na 'yan.
Ano'ng gagawin natin sa iba?
Ibalik mo ang mga walang kuwentang...
Sino ang nariyan?
Magpakita ka!
Akala ko, gusto mong samahan ang pamilya mo.
Mahal ko sila, pero kailangan ko rin huminga minsan.
- Malinaw naman na naiintindihan mo ako. - Oo.
Nga pala, gusto ko lang kilalanin ang misteryosong lalaki
na naging inspirasyon ng mga kanta ni Jaskier.
Ng mga katangahan niya.
Panigurado, alam mo nang may dagdag ang mga kuwento niya.
Naku, nagpapakumbaba ka pa.
May kanta na nakipaglaban ka sa taong lobo sa Moulderwood, nang walang sandata,
sa ilalim ng bilog na buwan.
Ginamot ko 'yong taong lobo gamit ang mahiwagang wolfsbane.
Iyon namang mga bampira na tinalo mo,
na pinagsasaksak mo sa mga kamay nila at bibig?
Isang bampira at isang tulos lang.
At iyong may nakita kang djinn,
may iniligtas na magandang mangkukulam at natali sa kaniya dahil sa mahika?
Ang sinasabi ko lang, gugustuhin ng iba ang mabulaklak na kuwento.
Masisiyahan sila sa engrandeng katauhan.
Gaya ni Jaskier? O Julian ba dapat?
Nauunawaan ko kung ba't siya umalis.
Sa labas ng palasyo,
inaasahan ang mga lalaki ng Bremervoord na makipagkalakalan sa dagat,
pero malikhain na si Julian noon pa.
Iba siya.
- At inaapi siya ng lahat dahil doon. - Maliban sa 'yo.
Kailangan ng tapang sa pagsalungat sa marami.
Di mo ba hinangad na may magawa sa labas ng Bremervoord?
Di ako katulad ng iba. Kahit kailan, di ako nalungkot.
Napapaisip din ako kung ano ang buhay ko kung umalis ako.
Pero mahal ko ang dagat, ang pamilya ko, at mga kaibigan.
Ano pa ba'ng hihingin ko sa mundong ito?
Bakit ka naman tinawag na Liit-Mata
kung mayroon kang dalawang malalaking mata?
Hindi malaki. Ang ibig kong sabihin...
Sakto lang. Perpekto at normal na mga mata.
Hindi ka sanay mambola, ano, Witcher?
Walang papantay sa pagtatanghal ko.
Kahit ang mga tagarito ay napatayo at napapalakpak.
Kawawa ang susunod sa aking magtanghal.
Sana'y kayanin ko.
Ikaw 'yong manunula na pinag-uusapan ng lahat?
Nakakatuwa 'yon, Essi!
Sigurado akong magiging mahusay ka.
Galingan mo. Sige na!
Parang may naglalampungan na pusa pag kumakanta siya,
kaya kahit ano'ng mangyari, pumalakpak ka lang.
Hindi pinakamaganda Ang unang sulat ko sa kuwento
Dinagdagan ko ng kaunti Para maging magarbo...
Hindi magaling ang tainga ko sa musika, pero...
Ang galing niya. Sobrang galing.
Teka, kanta ko 'yon, a.
Inaangkin niya! Hindi puwede ito.
Ang mga taong may galit at duda Binago nila ang aking istorya
Kumuha ako ng pambura At inayos ang problema
Isang espada
Isang pana
Isang malaking palakol
Imposibleng ipagtanggol
Walang makaliligtas sa aking pagsalakay
Dahil mag-isa kong
Isusulat ang wakas
Oo, mag-isa kong isusulat
Ang wakas
Mataas ang halaga ng mga perlas,
kaya kailangan nating dalhin ang mga pakialamerong sirena
sa mga hukay nila.
Wala akong magagawa hangga't naghahabol ang prinsipe sa sirenang iyon.
Siguradong kinulam siya ng sirena. Kilala sila sa panloloko gamit ang mahika.
Katulad din ng mga tao.
Hindi ko hinihingi ang opinyon mo, Witcher.
Oo. Kilala kita.
Puting Lobo.
Kung alam mo ang pangalan ko,
'yon ay dahil alam mo ang mga kanta niya.
Ang ganda niya! Ang prinsesa!
Mahabaging hirikka. Sino siya?
Prinsesa Nispen ng Maribor.
Huli man ang imbitasyon, wais na desisyon iyon ng hari.
Isang paalala na maraming taong prinsesa ang maaaring pakasalan.
Nagdala pa siya ng mga pagkain mula sa kanila, at mga prutas!
Ganiyan ang gusto kong prinsesa.
Si Agloval din sana.
Ano'ng nangyari?
- Tawagin ang barbero! - Tumabi kayo.
Sino ang may gawa nito?
Sinibat ako ng mga hayop na isda na 'yon.
Mga vodnik.
Napuruhan nila ako.
Kung Kovir o Cintra ang umaatake sa atin, mga hukbong-dagat ng mga tao,
nasa digmaan na tayo ngayon.
Kaharian ba tayo, o mga duwag?
Pasensiya na, anak, pero dumating na ang oras.
Wala na tayong ibang magagawa.
Kung mamarapatin n'yo. May puwede pa tayong gawin.
May pinoproblema tayong halimaw sa ating dagat,
at may kasama tayo ngayong nanghuhuli ng halimaw.
Witcher, kailangan ang iyong serbisyo.
Hanapin mo at paslangin ang vodnik na gumawa nito.
Bahala kayo riyan. Magtanong ka sa kahit sino.
Nabigo na siya na patayin ang Allamorax.
Dahil hindi iyon ang hinahanap n'yong halimaw.
Pero malinaw na mga vodnik ito. Nagtatrabaho sila sa mga sirena.
Kapag nakumpirma ng Witcher na sila ang umaatake sa mga maninisid,
wala ka nang magagawa kundi simulan ang digmaan.
May kasunduan tayo.
Wala ito sa usapan.
Wala rin doon na magtatanghal ako kahit di ako bida.
Pareho dapat tayong magsakripisyo.
Di ako tutulong na magsimula ng digmaan.
Pero makakatulong ka para maiwasan 'yon.
Ano'ng masasabi mo, Witcher?
Lintik.
Bakit di mo sinabing taga-Bremervoord ka?
Alam mong hindi talaga ako taga-Rivia.
Hindi lang naman 'yon...
Kinailangan kong umalis dito para matupad ko ang mga pangarap ko.
Kung di mo napansin, puro walang utak ang mga tao rito.
Hindi naman ganoon ang kaibigan mong si Essi.
Oo.
Oo, para ko na siyang kapatid.
Sabi na nga ba! Naramdaman ko na may namamagitan sa inyo!
Kung hangin ang tinutukoy mo na namamagitan sa amin.
Mabuti siyang babae.
Hindi katulad noong demonyita na itim ang buhok at lubog ang mata.
Kailangan mo ng gaya ni Essi.
Salapi, kapayapaan, at katahimikan ang kailangan ko.
Alam mo, kahit mukhang kasingtigas mo
itong niluto mong sunog na karne,
alam ko ang totoo.
Na sa likod ng kalasag at mga sandata mo,
at ng buhok mo, ng pangit mong buhok, malambot naman talaga ang loob mo.
Malambot na malambot na malambot na malambot na malam...
- Aray. - Malambot pala, a?
Mabuti pa, matulog ka na. Mahaba pa ang lalakbayin natin.
Mabuti pa, buksan mo ang puso mo.
Hindi kasingsama ng pinalalabas mo ang pagkakaroon ng ugnayan sa ibang tao.
- Paumanhin. - Huwag kang humingi ng paumanhin.
Kumilos ka. Di ko alam kung pareho tayo ng nararamdaman.
Oo.
Sadyang... Masyado lang kasing simple.
- Simple lang talaga ang ligaya sa buhay. - Hindi gano'n sa karanasan ko.
Parang sa trahedya ka sumasaya.
Sa pagpili ng pinakamahirap na landas.
Ngunit puwede mong piliin ang katahimikan. Puwede mo akong piliin.
Gandahan mo naman ang mga pantasya mo, Geralt.
Masyado nang makaluma.
Kahit sa panaginip, hindi mo ako masabayan.
Hindi kailangang magkaganito tayo.
Puwede tayong magsimulang muli.
Para kang iyong kaibigan mong babae na manunula.
Hindi iyon papuri, a.
Bakit mo ako itinutulak palayo kapag lumalapit ako?
Pakiusap, Geralt. Gumising ka.
- Yen... - Gising!
Ano'ng nangyari?
Alam kong ayaw mong pumapatay nang walang dahilan,
pero muntik ka nang patayin no'n, pero pinatakas mo pa.
Pinatakas ko 'yon dahil mas magagamit ko siya nang buhay.
Vodnik iyon. Katulad ng pumatay sa maninisid ng perlas.
At makinang ang dugo ng mga vodnik.
Kung masusundan natin 'yon sa lungga nila, mahahanap natin ang iba.
Sandali. Ang iba?
Sanay makipaglaban ang vodnik na 'yon, pero di no'n kaya ang punong bangka.
Magkakasama silang naglalakbay, paano no'n nalaman kung nasaan tayo?
Ngayong may kasama kang sikat na manunula, alam ng lahat kung nasaan tayo!
Grabe kung mahumaling ang mga tagahanga.
O ipinakalat ng Allamorax at mga sirena ang balita.
Hindi, ako talaga ang dahilan.
Essi?
Bakit mo kami sinusundan?
Narinig mo ang hari. Malapit nang magdigmaan!
Kailangan kong malaman ang nangyayari. Gusto kong tumulong.
Salamat sa kagustuhan mong tumulong.
Bangka ang kailangan ko ngayon para sundan iyong vodnik.
Di na kailangan. Bumababa nang sampung cubit ang tubig.
Halos nasa sahig na tayo ng dagat.
Tingnan mo.
Kapag mababa ang tubig, puwedeng lakarin ang Pangil ng Dragon.
Naaalala ko noong nasa edad mo ako. Ang dami kong tipong babae.
Napagkakamalan kong pag-ibig ang simpleng pagkagusto.
Hanggang sa nakilala ko ang iyong ina.
Nagniningning siya.
Magiliw.
Lagi ang kabutihan sa mga tao ang kaniyang nakikita.
Alam ng Diyos, iyon siguro ang dahilan kaya't nagpakasal siya sa akin.
Lagi ko rin siyang naaalala.
At aalalahanin ko siya sa pamamagitan ng pagpapakasal
dahil sa pag-ibig, gaya ninyo.
Gusto kong pakasalan si Sh'eenaz.
Alam ko ang nararamdaman mo para sa sirena, anak,
pero sa estado natin, di lang tungkol sa pag-ibig ang pagpapakasal.
Tungkol ito sa tungkulin.
Hindi lang sa 'yo ang buhay mo,
kundi sa kaharian mo rin.
Iniisip ko ang kaharian.
Magdadala ng kapayapaan sa lupa at dagat ang pag-iisa namin.
Paano, Agloval? Saan kayo titira?
Ano ang magiging anak ninyo? Imposible 'yon.
- Paumanhin sa abala. - Walang problema.
Paalis na rin ako.
Sinabihan ko na siyang makipaghiwalay sa babaeng isda na 'yon.
Mabuti ang ginawa mo. Nakikinig siya sa 'yo.
Kahit ano pa ang kailangan ninyo. Paglilingkuran ko ang kaharian.
Kayo rin, Ama.
Salamat, Zelest.
Minsan, naiisip ko na sana'y anak kita nang buo.
Gusto kong makita kung paano ka magiging pinuno.
Ang payapa ng lahat sa malayo.
Sino'ng may alam sa kaguluhang namumuo?
Higit sa lahat, sana'y makita ng mga magulang ko
na katulad ka lang din namin.
Kahit ang sakit sa tainga ng iyong wika.
Sa kalangitan, kalupaan, at karagatan,
ikaw ang pinakamagandang nilalang na nakita ko.
Pag-ibig ito.
Sa wakas, magkasama na tayo.
Sana'y nasa piling mo na lang ako hanggang sa huli.
Saan dadalhin ng Witcher ang mga tao na iyon?
- Mahal ko, Sh'eenaz. Ano 'yon? - Kailangan kong balaan ang iba.
Pangil ng Dragon. Binabangungot ako noong bata dahil dito.
Dalawang bato lang 'yan, Julian. Walang nakakatakot diyan.
Maliban sa lungga ng mga vodnik.
Ano'ng sabi...
Sino ang nagpadala sa 'yo?
Papatayin ako ng babaeng 'yon pag sinabi ko sa 'yo.
Ako ang papatay sa 'yo kapag di mo sinabi.
Siya ba ang nag-utos na patayin ang mga maninisid?
Wala akong pinatay na maninisid, pero nagagalak ako na may gumawa no'n.
Nagkakamali ka kung akala mo ay pinoprotektahan mo ang amo mo.
Dahil kung sino man siya, handa siyang mamatay ka para sa laban niya.
Akala ng iba, di na ako pumapatay ng halimaw.
Patutunayan kong mali sila, maliban na lang kung magsalita ka.
Si...
Ano'ng ginawa mo?
Ang trabaho mo, Witcher!
Di ka na nga makapatay ng halimaw, di ka pa sanay magpasalamat.
Julian, hinahayaan mo pa rin pala na iba ang lumaban para sa 'yo.
Sinusubukan kong pigilan ang digmaan. Bakit parang gusto mong matuloy?
Kalokohan! Sadyang alam ko lang kung paano mamuno.
Julian!
Essi!
Umalis ka na bago ko pa patayin ang tanging halimaw na nakikita ko.
Malalaman ito ng ama ko!
Ang bilis tumaas ng tubig!
Essi, kung kilala mo ang dagat, ngayon mo patunayan.
Sumunod kayo.
Talon!
Parang hindi magandang...
Ano ang nangyari?
Iyong bastardong kapatid ng prinsipe!
Mag-isa lang siguro siyang kumilos. Hindi ito hahayaan ni Agloval.
O masyado siyang tuso para di mo malaman ang mga plano niya.
Nakalimutan mo na ang tungkulin mo na protektahan ang karagatan
dahil sa taong iyon.
Binalaan kita noong nakita ko ang Witcher.
Iyang histerya mo ang gumugulo sa akin ngayon.
Manggagamot ako, hindi mandirigma.
Hayaan mo akong tulungan ang pinsan natin.
Sa mata ng mga sirena,
nagsimula na ang digmaan.
Kumapit ka, Deroua. Hinga nang malalim.
Salamat sa tulong mo kanina, Essi.
Paano naman ang tulong ko?
May alak ka pa?
Sinisisi ng lahat ang prinsipe at ang sirena.
Sila ang dapat nating kausapin. Alamin natin ang totoo.
Nagkikita sila tuwing madaling araw sa Bato ng Tagapagtatag.
Tara bukas.
Ang inaalala ko, hindi katotohanan ang hanap ng mga tao.
Naghahanap lang sila ng rason para lupigin ang mga nilalang sa dagat.
Dagat ang ikinabubuhay namin. Bakit sila lulupigin?
Mahilig ang mga tao sa mabilisang kita ng salapi.
Tapos ay ikukuwento nila na parang wala silang kasalanan.
Nasaksihan ko na ito sa sungay ng mga sylvan, kaliskis ng mga basilisk,
at ngayon, mga perlas naman.
Hindi na ito pangkabuhayan. Kasakiman na ito.
Sabi ng vodnik, babae ang nag-utos sa kaniya.
Iyong reyna kaya 'yon?
Mukhang sigurado ka na ang reyna ng mga sirena 'yon,
pero ba't niya gagawin iyon?
Gagawin ng magulang ang lahat para sa anak.
Naniniwala siya na panganib ang dala ni Prinsipe Agloval.
Sa pagtrato ng mga tao sa mga sirena noon, hindi ko rin siya masisisi.
Ang pagmamahal sa akin noong bata ako ay malamig na tumpok ng dayami sa sahig
at kapurit na pagkain na sapat para mabuhay sa isang araw.
Hindi ko nakitang katiwa-tiwala ang mga kauri mo.
Mukhang nakakulong ka sa nakaraan.
Sa paglutas mo ng mga misteryo ng buhay,
baka dapat kang tumingin muna sa nasa harap mo.
Jaskier, ikuwento mo pa noong kinantahan mo ang Countess de Stael.
Tatlong beses ko nang ikinuwento 'yon, a.
Di ko gustong buwisitin ka. Nakatutuwa lang ang mga kuwento mo,
pero titigil na ako.
Buti naman. Dapat lumabas na iyong prinsesa at si Agloval.
Hindi ko naman matatanggihan ang hiling ng kaibigan ko.
Gabi iyon ng tag-init sa Maribor nang magkita kami ulit ng aking kondesa.
May sakit noon ang mga halaman na tumagal nang dalawang sampung taon!
- Dalawampung taon. - Dalawampung taon!
Kaya sa halip na magtalik sa ilalim ng mga bituin sa kaniyang prutasan,
habang lumalaganap ang halimuyak ng mga bulaklak sa puno,
ang matapang na amoy ng kabute sa ilalim ng buhol-buhol na sanga
ang nanuot sa aming mga ilong at ang...
Di namin gustong malaman 'yan.
Sabagay, ngunit walang makapipigil sa matamis naming pag-iibigan.
Kahit pa ang pagbagsak ng isang kalupaan
na pangunahing umaani ng mga prutas sa Kontinente.
- Hindi na sila nakabangon mula noon. - Totoo ba 'yon?
Sa lahat, ikaw pa ang nagdududa sa pagmamahal ko sa Countess de Stael?
Hayun sila.
Mga kauri mo ba ang nagpadala ng vodnik para patayin ako kagabi?
Bumati muna sana tayo ng "Magandang umaga."
Paumanhin.
Kahit siya'y asal-baboy-ramo, may puso siya na parang leon.
O dugong, sa lugar mo.
Ang ganda ng iyong pagsasalita. Nakahahanga.
Parang uwak ang salita ng nobyo mo. Turuan mo kaya siya?
Nobyo? Hindi ko nga siya kilala.
Binibining manunula... Essi. Isalin mo ang sasabihin ko.
Sabihin mo kay Sh'eenaz na gusto kong magpakasal kami,
kahit matatagalan bago makumbinsi ang aking ama.
Gusto ka niyang pakasalan.
Kailangan lang niyang kumbinsihin ang ama niya.
May buntot ako, may mga paa ka. Paano magiging totoo ang pantasyang ito?
Paano raw magiging totoo ang pantasyang ito?
- May buntot siya, may mga paa ka. - Hindi 'yon mahalaga sa pag-ibig.
Ngunit ang nag-iibigan, dapat na magkasama.
At di niya kayang mabuhay kasama ang mga naglalakad sa putik.
Siya ang nagsabi. Hindi ako.
Puwede ko siyang gawan ng tangke.
Prinsesa siya, di alagang hayop. Nakakasakit ng damdamin na naisip mo iyon.
Nag-iisip ako ng solusyon.
Sa lahat ng solusyon mo, siya lang ang mawawalan. At ikaw, hindi.
Kahit kaunting sakripisyo man lang.
Siya ba ang nagsabi,
o ikaw?
Saka na natin pag-usapan ang away ninyo.
Ngayon, kailangan kong pigilan ang digmaan.
Itanong mo ang tungkol sa vodnik.
Tinatanong ka ulit ng Witcher tungkol sa pag-atake kahapon.
Sabihin mo sa Witcher mo na narinig ko siya kanina.
Wala akong alam na pag-atake ng vodnik,
maliban sa mga tauhan ng hari.
- Ang sabi mo, inatake ka. - Pagkatapos akong upahan ng ama mo.
Parang may ayaw na matuklasan ko kung sino'ng pumatay sa mga maninisid.
Nakita ka namin malapit sa Pangil ng Dragon noong umaga.
Nahalata kong galit si Sh'eenaz.
Lumangoy siya palayo, ni di humalik para magpaalam. Bakit?
Galit ka ba noong iniwan mo siya kahapon?
Malamang, galit ako. Umalis ako para iligtas ang lahi ko sa kapatid mo!
Sigurado ako na sina Zelest ay magiting na lumaban para hanapin ang salarin.
Tama nga siguro ang mga magulang ko tungkol sa mga tao,
kung ipagtatanggol mo ang pumatay sa aking pinsan!
Siguro nga, tama si Zelest na ginayuma mo ako.
Di ako makapaniwalang nagpaloko ako sa 'yo!
Mas gusto pa kita noong nagtatalik tayo kaysa ngayong nag-uusap.
Ano na ngayon?
Ngayon, gumuho na ang lahat.
Lachlan Daven.
Sa utos ng kagalang-galang na si Haring Usveldt,
kabilang ka na sa sandatahang-lakas ng Bremervoord.
Ano'ng ibig sabihin nito? Bata pa siya!
Labin-limang taong gulang na siya. Kaya na niyang lumaban ayon sa batas.
Lintik na batas ninyo!
Kapag... Kung magdeklara nga ng digmaan,
dalawa lang ang kapupuntahan ng pamangkin mo, sa barko,
o sa bitayan.
Ang mga tao. Namumuhi ako kapag nakikita ko sila.
Ayos lang 'yan, pamangkin.
Nagkakaroon talaga ng problema sa isang relasyon.
Naghahanda para sa digmaan ang aking ina.
Nagbago man ang nararamdaman ko kay Agloval,
hindi ko gustong may mga mamatay pa.
Nilalang ng dagat man o tao.
Oo, alam ko.
Alam ko rin ang pakiramdam ng pagmamahal sa lalaki na di mo puwedeng makasama.
May nililikha ako simula pa noong huling pulong ng konseho.
Mukhang marami kang iniisip dahil kay Agloval.
Isang gamot.
Hahayaan ka nitong matulad sa katawan ng iyong nobyo.
Ibig sabihin, magiging tao ako?
Pag may ginawa ka na magpapatunay na tapat ka sa kaniya,
makapag-iisip siya nang maayos.
Hindi iyon ang gusto ko! Kakailanganin kong isakripisyo ang lahat.
Kaunting sakripisyo
Isang bagong mundo ng paraiso
Maliit na halaga lamang Kaya't makisama ka na lang
At sumunod
Kaunting bigayan at kuhanan
Kailangan mong isuko ang lahat
Halaga na nararapat lang
Walang ibang paraan Hindi ako magkakamali rito
- Masakit ba iyon? - Ubod ng sakit.
- Mag-iiwan ba ng peklat? - Walang duda.
Ngunit ito ay panandaliang sakit Upang ang prinsipe ay sumambit
Na ikaw ay kaniyang iniibig
Pero ang mga kaibigan ko...
- Maliit na halaga. - Ang aking ina?
Paalam na sa kaniya.
Ikaw ay makikipag-isang-dibdib
Kung kabilang ako sa mga tao,
makukumbinsi ko sila na huwag makipagdigmaan.
Kakailanganin mo siya sa iyong piling
Ngunit hindi ko alam kung maiinom ko ito.
Itago mo muna 'yan. Hindi mo alam ang mangyayari, pamangkin.
Kailangan natin lagi ng pagpipilian.
Di ko alam kung ba't pa ako narito. Di n'yo naman ako kailangan.
Hindi 'yan totoo.
Si Geralt ang pisikal na lakas, ikaw naman ang utak.
Siyempre, ako ang magandang lalaki, pero wala akong silbi sa sitwasyong 'to.
Narito ka para suportahan kami.
Wala no'n ngayon, e.
Salamat sa lahat ng tulong mo.
Di ko alam na sanay ka sa wika ng mga sirena.
Paano mo malalaman?
Hindi mo naman ako kilala.
- Di 'yon... - Narito ako para sa pamangkin ko.
Ipinadala siya sa digmaan dahil sa pag-atake sa mga maninisid.
Kung tama ka at di iyon kagagawan ng mga sirena,
kung mga tao ang may kasalanan,
baka mailigtas pa siya.
Nasagot na ang problema. Vodnik nga ang may gawa.
Ayos. Puwede na ba tayong umalis?
Di ako sigurado rito.
Pare-pareho ang pagkakatusok ng mga sibat na ito.
Galing sa ilalim.
Tapos?
May mga binti ang mga vodnik, pero di sila umakyat sa barko?
Nasa tubig lang ang utamake sa mga maninisid.
Kapamilya lang ng hari ang nagsusuot ng ganiyan.
Tama ang teorya mo. Si Reynang Dahut ang may pakana.
Sabi sa 'yo, gagawin ng magulang ang lahat para sa anak.
Ngayon, di na aatras pa ang hari.
Kailangan nating tumungo sa palasyo.
Ang bilis mong nakalimutan si Sh'eenaz, a.
- Mukhang mali ang pagmamahal ko sa kaniya. - Ano'ng natuklasan mo, Witcher?
Paniguradong wala, kundi kung ano-anong dahilan lang.
Dakpin siya.
- Kilala ko ang pumatay sa mga maninisid. - Gusto kong malaman.
Alam na natin na mga vodnik iyon. Sila ang kumikilos para sa mga sirena.
Hindi, pero gusto ng nilalang na ito na ganoon ang isipin ninyo.
Nilalang?
Nag-anyong kraken ito upang magawa ang kaya ng sampung vodnik.
Katakot-takot ang kraken, oo,
pero alam ng lahat na tatanga-tanga sila.
- Di kaya ng kraken ang ganoong... - Hindi ko sinabing kraken 'yon.
Ang sabi ko, "nag-anyong kraken". Isang sirena iyon.
- Sinasabi ko na nga ba. - Oo, at kapamilya pa ng hari.
Nakita ko ang kuwintas na ito sa timon ng bangka ng mga maninisid ng perlas.
Mga kapamilya lang ng hari ang maaaring magsuot nito.
Sinabi ko na sa 'yo, di mapagkakatiwalaan ang babaeng puro kalislis na iyon.
Pero hindi iyon si Sh'eenaz. Palagay ko ay wala rin siyang alam dito.
Sinabi mo na mapanlinlang at mapanloko ang mga sirena.
Isa lang sa kanila ang kayang gumawa ng gamot at magbago ng anyo.
Ang mangkukulam ng dagat.
Melusina? Alam kong maalam siya sa mahika, paano mo nalamang nagbabagong-anyo siya?
Dahil nakita ko na siyang nagbagong-anyo. Nakita na nating lahat.
Hindi ko napatay ang halimaw na umatake sa mga bangka dahil narito siya ngayon.
Hindi ba, mangkukulam ng dagat?
Melusina, takbo!
Mga walang kuwentang paa!
Grabe, Geralt. Alam mo talagang kumilala ng mga mangkukulam na itim ang buhok.
- Paano mo nalaman na peke siya? - Dahil sa sinabi mo.
Nagkasakit ang mga halaman sa Maribor nang 20 taon.
Dalawang sampung taon.
Ibig sabihin, di siya galing sa Maribor. Mahika lang ang gumawa sa prutas!
Nalutas ko ang kaso!
Magkasabwat kayo ng mangkukulam na 'yon!
- Anak. - Lahat ng mga pag-atake.
Lahat ng mga maninisid ng perlas at mga mangingisdang namatay!
Kayo ni Melusina ang may pakana no'n!
Tapos na sana iyon sa isang pag-atake lang,
pero napakatigas ng ulo mo, kaya kinailangan ko pang ituloy!
Kung di mo pinagpilitang upahan ang tagalinis ng kanal na ito,
wala na sanang problema ngayon.
Pinatay mo ang mga tao natin!
At gagawin ko ulit 'yon para lang matauhan ka.
Labin-isang henerasyong naupo sa trono ang pamilya natin,
at labin-isang henerasyon pa ang susunod kapag nakahanap ka ng tamang prinsesa.
Pandidirihan ka ni Ina.
Huwag mong mabanggit-banggit ang ina mo sa akin.
Para sa kaniya itong ginagawa ko, bata ka!
Mawawala ang iniwan niyang alaala dahil sa kahambugan mo!
Paano naman ang alaala noong mga maninisid?
Hindi sana sila namatay kung hindi ka lang makasarili.
Ikaw ang nagtulak sa akin na gawin ito. Kasalanan mo na namatay sila.
Kung ganitong klaseng pamumuno ang kailangan kong gawin, wag na lang.
Susundan lang namin ang prinsipe. Huwag n'yo kaming alalahanin.
Aatake na tayo ngayon! Tipunin ang mga tao natin!
Zelest! Itapon ang dalawang ito sa Pangil ng Dragon.
Doon ka na habambuhay sa mga halimaw, tutal mahal na mahal mo naman sila.
Hindi.
Isinulong ko ang digmaan dahil akala ko'y inatake tayo.
Naniwala ako sa mga paniniwala noon. Pero ikaw ang may pakana.
- Mag-ingat ka sa salita mo, anak. - Huwag mo akong tawaging anak!
Buong buhay ko, di ako sapat sa 'yo. Ngayon, gusto mo akong kilalaning anak?
Hindi na! Hindi ako papatay pa para lang sa isang mapanlinlang na hari!
Kailangan kong protektahan si Agloval, kahit na hindi ako nasisiyahan sa kaniya.
Pero ikaw, isa kang pagkakamali na gusto kong burahin noon pa!
At iyon ang gagawin ko ngayon.
Itapon n'yo rin ang katawan nito.
Kamahalan, wala pong sumasagot sa akin nang deretso.
Ano'ng nangyayari sa daungan?
Naglalayag papunta sa Pangil ng Dragon ang mga tao ng hari.
Magkakaroon na ng digmaan.
Nasaan sina Geralt at Jaskier?
Kinumpronta nila si Ama.
Ipina...
Di mo na sila makikitang muli, Essi. Patawad.
Hahayaan mo lang mangyari 'yon? Pareho lang kayong dalawa!
Mag-ingat ka sa sinasabi mo!
Tandaan mo kung sino'ng kausap mo.
Alam ko kung sino ang kausap ko,
isang lalaki na sinuwerte lang na makaupo sa trono.
Tama si Jaskier na iwan ang pangit na lugar na ito. Ipinagtanggol ko pa.
Akala ko'y maitatama pa ang mga pagkakamali,
pero di 'yon sa akin o sa pamilya ko nakasalalay.
Mga mahihirap lang kami sa labas ng palasyo.
Sa pamilya mo 'yon nakasalalay.
Nakalulungkot at hindi ninyo kami iniisip.
- Di 'yan totoo. - Patunayan mo kung ganoon!
Kaya mong pigilan ito kung may tapang ka, kahit katiting lang ng kay Witcher.
Sinusubukan niyang pigilan ang digmaan! Para mabuhay ang mga tao natin!
Kailangan ng tapang sa pagsalungat sa marami.
Kasindangal ni Witcher ang kahit sino sa kahariang ito.
Kung si Sh'eenaz ang nakikipaglaban doon, ano'ng gagawin mo?
- Ayos ka lang ba, Tiya Melusina? - Magiging ayos din ako.
May mga bangka sa ibabaw. Aatakihin na tayo!
Ano ang nangyayari?
Tapos na ang paghahari ng mga magulang mo.
Puwede na rito.
Ikaw ang una kong papaslangin, Witcher,
ngunit ramdam kong di ka takot masaktan o mamatay man.
At kahit maraming nagsasabi na walang emosyon ang mga Witcher,
alam ko kung paano ka masasaktan.
Ipanood sa kaniya ang kamatayan ng mga kaibigan niya. Bilisan n'yo.
May digmaan pa akong ipapanalo.
Dalawang walang kuwentang tao na walang aalala.
Geralt.
Patawarin mo ako dahil pinapayag kita sa kasunduang iyon.
Sabi na nga ba, di na dapat ako bumalik dito sa Bremervoord.
Tama ang pag-alis mo, Jaskier.
Ako na ang mauuna.
Ano'ng gagawin ng isang manunula?
Sundan mo ako, at huwag kang mamamatay.
Patay tayo.
Mukhang hindi.
Sh'eenaz.
Kasabwat ng hari ang iyong tiyahin, ang mangkukulam ng dagat.
Ang prinsipe ko. Nasaan siya?
Hindi siya sumama.
Kahit para pigilan ang digmaan? Wala man lang kahit kaunting sakripisyo...
Hindi niya alam ito. At mahal ka niya.
Ang nagmamahal, dumadating.
Sa likod mo!
Sugod!
May pag-asa pa tayo.
Mali pala ako.
Hala!
Kayo ang bahala sa Witcher.
Ako na sa pamangkin ko.
Bakit mo ba ginagawa ito?
Ipinagtanggol kita!
Sa akin si Basim noon.
Totoo ang pag-iibigan namin.
Ibinigay lang ng kapatid ko sa kaniya ang di ko maibigay.
Isang anak. Ikaw.
Ako ang nararapat sa trono kasama ang aking Basim,
pero inagaw ni Dahut 'yon.
Inagaw niya si Basim!
Matindi ang pinagdaanan kong sakit
sa pagkawala ng taong pinakamamahal ko.
Siya naman ngayon.
Dapat lang na mawala sa kanila ang lahat,
at iyon ang mangyayari.
Pinili mo na sanang magkaroon ng paa noong may pagkakataon ka pa.
Pero oo nga pala,
walang pakialam iyong tao mo at hindi man lang pumunta rito.
Sh'eenaz!
Agloval.
Kaya ko na ito. Sige na!
Marami kaming pinagkasunduan ng tiyahin mo.
Ang pinakamalaki roon, ikaw ang simula ng mga problema namin.
Essi!
Tingnan ko lang kung makalangoy ka pa.
Geralt!
Geralt.
Sh'eenaz!
- Akala ko, naging meryenda ka na. - Hindi 'yon ang una.
Sana'y naamoy mo siya pagkatapos noong selkiemaw.
Buti ngayon, nakaligo siya.
Nasaan si Sh'eenaz?
Walang sisisi sa 'yo kung iwanan mo siya rito.
Kadugo ko pa rin siya.
Ano'ng ginawa mo sa kaniya?
Salamat, Ina.
Di lang ikaw ang manggagamot sa pamilya.
Hindi kaaway ang mga nilalang na ito!
Hindi n'yo rin kami kaaway.
Kami ay nalinlang! Pinaniwala sa kamalian ng taong pinagkatiwalaan namin.
Pero tama na ang laban!
Gagawa tayo ng paraan upang mabuhay ulit sa kapayapaan.
Ipinapangako ko!
Magsiuwi na tayo!
Patawad, anak.
Sa lahat.
May isang tulong naman ang mangkukulam ng dagat.
May gamot na puwedeng inumin upang magaya ang anyo ng iyong iniibig.
Pakakasalan ko si Sh'eenaz,
at gusto kong naroon ka.
May paraan para maging tao siya?
Baka may paraan din para buksan ang puso ko.
Siyempre, kalilimutan na natin ang mga hindi magandang nangyari.
Magkakaroon siya ng bagong pagkatao,
at walang makaaalam nito sa Bremervoord.
Wag kang mag-alala. Ako ang bahala, anak.
Alam ko po,
Ama.
Nahuli na kita.
Ito ang pinakamaliit na kasal na nadaluhan ko.
Madalas, magarbo ang mga prinsipe.
Mas kaunti ang makasaksi nito, mas mabuti.
Kahit papaano, nagawa mo ang trabaho mo, Witcher.
Kapag naging tao na iyong isda, magpapatuloy na ang lahi ko.
Kahit mali ang intindi mo sa moralidad.
Noong unang magtagpo ang ating mga mata, sa 'yo na ang puso ko, Sh'eenaz.
Nabuksan mo ang parte ng pagkatao ko na hindi ko alam na taglay ko.
Ano'ng ginagawa mo? Tumigil ka!
Huli ka na, Ama!
Gusto mong itago ang mahal ko, magsinungaling sa kaharian at sarili ko.
Para lang sa sarili mong hangarin.
Naging malinaw na sa akin. Wala na akong gagawin pa rito.
Kasalanan mo ito, Witcher!
Ang kaharian ko. Ang pinaghirapan ko.
Mamamatay lang kasama ko.
Kung hindi ka lang naging hambog, marami sanang buhay ang nailigtas.
Dalawa ang anak mo noon. Wala ka nang anak ngayon.
Iyan ang nararapat sa 'yo.
Handa si Agloval na isakripisyo ang lahat, ang buong buhay niya.
- Sana'y tama ang naging desisyon niya. - Ganoon din ang ginawa mo, Julian.
Siguradong magiging ayos lang siya.
Nakuha rin ni Agloval ang prinsesa niya.
Sana'y kapayapaan nga ang dala ng kasal na ito.
Di ko malalaman ang totoo kung wala ka.
Hindi ako sanay magsabi nito.
Sarili mo lang ang sinusunod mo,
pero walang mali sa pakikipagtulungan sa iba.
Sa pagsandal sa iba.
- Sa pamumuhay kasama ng iba. - Sinabi ko na sa 'yo.
Natutunan ko na matalino ang hindi pagtitiwala sa iba.
Sino'ng may sabi na matalino ka dapat sa pag-ibig?
Alam ko na.
Wala kang kailangang sabihin.
Essi, patawarin mo ako.
Hindi na kailangan.
Panghabambuhay na ang mga naranasan ko nitong mga nakaraang araw,
pero sa habambuhay ng iba.
Lagi kong naiisip kung ano kaya ang buhay kung umalis ako sa Bremervoord.
Pero ang mga rason kaya nakabibighani ka sa akin
ang siya ring rason kaya hindi tayo puwede.
Hindi ko mapapaamo kailanman ang puso mo bilang Witcher. Ayaw ko rin.
Gusto ko ng pamilya.
Katatagan. Kapayapaan.
Mukhang mas imposible ang pangarap na 'yon kaysa sa pagpapakasal ng tao at sirena.
May mas malaking nakatadhana para sa 'yo.
May pakialam ka sa iba, kahit gaano mo pa sinusubukang itago 'yon.
Tumutugis ako ng halimaw, nangongolekta ng salapi.
Ganoon pinalaki ang mga Witcher.
Naniniwala ang mga tao sa tadhana,
pero kung nabuhay ka na kasingtagal ko,
alam mong walang nakaplano o eksaktong direksiyon ang buhay.
Sumasabay ka lang sa agos.
Hindi ako tulad mo, Essi.
Mas magkatulad tayo kaysa sa iniisip mo.
Sana'y nakikita mo 'yon. Balang-araw siguro.
Pero sa ngayon, sapat na siguro si Jaskier.
Ang prinsipe ay naupo sa tabing-dagat Namumula kasama ng kaniyang sirena
Matagal ang diskusyunan Kung sino'ng magsasakripisyo ng tirahan
Ipagpapalit ang karagatan Ipagpapalit ang kalupaan
Sino ang unang bibigay at kailan
Dahil kung ang layunin mo ay paraiso Isang buhay kapiling ang iniibig mo
Pag-isipan mo Ang lahat ng nais mo sa buhay
At kaunting sakripisyo ang ibigay
Tingnan mo naman ang dalawa.
Di ko alam kung naghaharutan ba o nag-aaway.
Di dahil dalawa lang ang ginagawa n'yo no'ng babae mo, ganoon din ang lahat.
Umaasa talaga ako sa kanila.
Bagong pag-ibig pa lang, pero pag-ibig pa rin.
Tama ka, ngunit may mga perlas pa rin, mga sakim at nasaktang damdamin.
Sinasabi man ng mga hari't reyna na para sa anak ang ginagawa nila,
wala pa akong nakilala na mas iniisip ang anak
kaysa sa sarili.
Sana ay mali ako.
Kaya wala kang pag-asa sa romansa. e.
Di 'yan totoo.
Maikli lang talaga ang buhay ng mga tao,
mas maikli pa ang alaala nila.
Gusto ko si Essi,
pero di niya ako naiintindihan gaya ng isang tao na 'singtagal ko nang buhay.
- Parang si... - Wag mong sabihing si Yennefer.
Kahit saan tayo pumunta, puwede bang siguraduhin natin
na di natin makikita ang demonyitang iyon?
- Alam ko na! - Saan?
Sa pinakamalayong sulok ng Kontinente. Walang kultura. Walang ginhawa.
Walang dahilan para mapunta roon iyong mangkukulam na 'yon.
Isang lugar na tinatawag na "Caingorn".
Sa Bundok ng Dragon.
Kung saan may naghihintay na magandang karanasan, at walang Yennefer.
Nagsalin ng Subtitle: K. Erilla