Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
- Chyba tego nie zjesz? - Umieram z głodu.
- Ale nie aż tak. - Dobrze, bo to obrzydliwe.
Podążam za zapachem potwora.
Znam alamoraksa tylko z ksiąg.
Te buty nie nadają się do chodzenia po skałach.
Zaczekaj na brzegu.
Żeby skomponować balladę, muszę być w centrum wydarzeń.
Poza tym jestem zwinniejszy, niż ci się zdaje.
- Uciekaj! - Już mówiłem, że...
Zaraza, co to za monstrum?
Nie miej żalu, wielkoludzie.
Pokaż się!
Miej litość.
To stworzenie nie chce cię skrzywdzić.
Poławiacze pereł, którzy mnie zatrudnili, twierdzą inaczej.
Nie pierwszy raz atakuje w tej okolicy.
Zwierzę ledwo rozwiera paszczę.
Nie żywi się ludźmi,
tylko ostrygami i ich zawartością, tak cenną dla poławiaczy.
Jego jedyną zbrodnią jest głód.
Okaż litość.
Pomóżcie mi wrócić na brzeg.
WIEDŹMIN: SYRENY Z GŁĘBIN
Przez ludzi moje dzieci nie mają co jeść!
Nie wystarcza dla nas ostryg!
Rozumiem was, ale to nie jest rozwiązanie.
Cisza!
Nie pozwólmy, by tyle przypływów pokoju poszło na marne.
Niech mroki nienawiści pozostaną w przeszłości.
Rada robi wszystko, co w jej mocy, by zapobiec wojnie z Bremervoordem.
Nic nie robicie, bo wasza córka jest zakochana w księciu.
Ludzie o tym wiedzą i to wykorzystują.
Zbieranie pereł już im nie wystarcza.
Wysłali wiedźmina, by zabił alamoraksa.
- Co? - O nie.
Wszystkie morskie stworzenia są w niebezpieczeństwie.
- Racja. - Trzeba ich powstrzymać!
Stańmy do walki!
Rozważymy waszą propozycję.
Matko, chyba nie mówisz poważnie.
Sh’eenaz, jesteś młoda i naiwna.
Ludzie otwierają usta tylko po to,
by szerzyć kłamstwa.
Czas zastosować drastyczne środki.
Mój związek z Aglovalem przyniesie pokój, nie podziały.
Moja siostrzenica mądrze prawi.
Rozwiązaniem nie jest wojna, lecz zaślubiny...
Wynoś się stąd, Meluzyno.
Nasza córka nigdy nie poślubi człowieka.
Nie dziwię się, że nie pojmujesz głębi matczynej miłości.
Sugeruje, że jest niepłodna?
Prawisz o przeszłości, siostro, ale tutaj chodzi o przyszłość
naszego ludu.
Powtarzam, naszego.
Wciąż należę do tej rodziny i królewskiego dworu, Dahut.
Twoja pogarda wobec mnie tego nie zmienia.
Pozwalam ci żyć tylko dlatego,
że jestem tego boleśnie świadoma, siostro.
Odejdź stąd natychmiast.
Odejdę z własnej woli.
Bez obaw.
Ale obie wiemy, którą pokochał najpierw.
Dobrze rozumiem? Potwór praktycznie wlazł ci pod miecz,
a ty go puściłeś.
- Alamoraks nikogo nie zabił. - Czyli ludzie zełgali?
- Możliwe. - I to ryboludy są ofiarami?
Niekoniecznie.
- Oni też coś ukrywają? - Być może.
Żadnych „może”. Coś jest dobre albo złe.
To bardzo proste.
Zdecyduj się i coś ukatrup.
Specjalność zakładu.
Jaka szkoda, że was nie stać.
Tak samo cackałeś się z tym rogatym churlęgą
na krańcu świata.
Widać łowcą potworów jesteś tylko od święta.
I pod różnymi warunkami.
Mam kodeks moralny.
Zdobędziemy pieniądze, ale nie w Bremervoord.
Kamień z serca, choć nie z żołądka.
Przybyliśmy do tego wypizdowa, żeby nie wpaść na sam wiesz kogo.
Nie chcę o niej rozmawiać.
Ta fiołkowooka wiedźma dyktuje cel naszych wędrówek
i twój kwaśny nastrój.
Ani słowa o Yennefer.
O co chodzi? Woda za ciepła?
Jest gorąca, ale zmętniała.
Nie powinieneś wyruszać w taką noc.
Załatw nam trunki, ja się zajmę łożem.
Nielegalne targowiska Tretogoru
są dla głupców szukających cudownych leków.
Do ciebie nie pasuje żadne z tych określeń.
Widać nie wiesz, o czym ani do kogo mówisz.
Chciałem to dzisiaj naprawić.
Więc była to twoja kolejna pomyłka.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Smacznego.
Mówię tylko, że twój kodeks przeszkadza mi w jedzeniu.
To jest niejadalne!
Chcesz pół?
Zapłać z własnej kieszeni.
Brutalne, ale zasłużyłem.
Proponuję ci układ.
Przyjmę pierwsze zlecenie, jakie się trafi, jeśli zrobisz to samo.
Bez kodeksów, za to z pełną kiesą. Co powiesz?
Hejże.
To o tobie tyle we wsi gadają?
Tyś tego potwora wypuścił?
- Ależ mylisz się... psiajucha. - To ja.
Wiedźmin, co nie ubija potworów? Kto to w ogóle słyszał?
Witajcie w mojej karczmie!
Ale piwa wam tu nie poleję!
Wynocha!
Won!
Wybaczcie, panie, jesteście bard Jaskier?
Mistrz ballad z Oxenfurtu?
Pieśniarz Kontynentu?
Jeszcze mnie tak nie nazywano, ale oto ja!
Nawet na tej gnojówce rosną pojedyncze pędy kultury.
Czym mogę służyć? Autografem? Pieśnią na zamówienie?
Dedykowaną balladą dla lubej? Lubych? Lubego lubej?
Odpowiadam za organizację święta Imbaelk.
Występ tak zacnego barda zdziała cuda.
Przybędzie nawet sam król, więc zależy mi na dobrej rozrywce.
Sowicie was wynagrodzę.
Mogę ufać, że będziesz się zachowywał podczas występu?
Kiedy ostatnio zostałeś sam na uczcie, skończyłeś z dzieciakiem.
Dzieckiem-niespodzianką.
Tego błędu już nie powtórzę.
Ciężko będzie przebić mój występ. Mają szczęście, że zaczynają.
Jeśli to was tak zachwyca,
czekajcie, aż usłyszycie moje solo na psalterium.
Psalterium to taka harfa, tylko mniejsza.
Bardziej praktyczny instrument.
Zawrzyj pan gębę, ja tu występ oglądam!
Nie tak się rozmawia z gwiazdą wieczoru.
Co takiego?
- Paradne. - Czy to znaczy to, co myślę?
Nie zgodzę się na żadną chałturę.
Umowa to umowa.
Wiem, że mieliśmy umowę, ale to mi psuje markę.
Mój drogi, przyda ci się trochę pokory.
Musiałam błagać Drouharda, żeby cię zatrudnił.
- Oczko! - Miło cię widzieć, Julianie.
Julianie?
Ten z rozdziawioną gębą to mój kompan. Essi Daven, poznaj Geralta z Rivii.
Znacie się?
Dorastaliśmy razem w Bremervoord.
Mówiłeś, że jesteś z Oxenfurtu.
Niech cię nie zwiodą te szykowne portki.
Ten tutaj to wiejski kmiotek, jak my wszyscy.
Mogłem trochę ubarwić moją historię, wielkie mi rzeczy.
Winicie mnie?
Dorastać w takim miejscu.
Skacz!
No dalej, skacz!
Tchórz cię obleciał?
Tak, jak mówiłem,
skoczysz, to oddam ci zabaweczkę.
Nigdy nie skoczy.
- Nie odważy się! - Pankratz!
Ja pierwszy, Pankratz.
Patrz, jak to się robi.
Słyszeliście?
On nie skoczył, tylko spadł!
Dołóż mu, Zelest.
Puszczaj, on nie może oddychać!
Zostaw go!
No co ty, Essi. Jesteś jego matką czy co?
- Żeby tobie ktoś tak nie zrobił! - To tylko zabawa.
Nic ci nie jest?
Nazwałbym cię bękartem, ale i tak wszyscy wiedzą, że nim jesteś.
Widzieliście?
Co się stało z tym gnojkiem?
Z Zelestem?
Był nieślubnym dzieckiem króla i wrzodem na rzyci.
Pewnie zszedł na syfilis w lochu dla dłużników.
Półślepy, szalony i zaśliniony.
Nie zaprzątałem sobie nim głowy.
Król Usveldt. Książę Agloval.
- To król! - Król!
No to są jakieś jaja.
Oraz dowódca Zelest.
Zawsze był dręczącym innych włazidupą, co nie?
Książę Agloval mianował go swoim doradcą wojskowym.
Trzeba mieć tupet.
- Poddani odważnie sobie poczynają. - Mają dość.
Doszło do pięciu ataków na poławiaczy i nie ma winnych.
Poza alamoraksem.
Wszyscy wiedzą, że był tylko kozłem ofiarnym.
Trytoni agresywnie bronią swoich terenów, a król nie zareaguje,
bo książę zakochał się w syrenie.
Rety, to dopiero pokręcone.
Od czasu Koniunkcji wszystkie konflikty są takie same.
Uszanujmy tradycję. Inaczej matka będzie się na mnie boczyć.
- Nie chcesz mnie mieć na sumieniu. - To mój siostrzeniec.
Wybaczcie na chwilę.
Co za połów.
Zaraz sami będziemy opływać w bogactwa.
Przez bogactwa masz na myśli jedzenie?
Każde dziecko w mojej wiosce głoduje.
To przestańcie się tam mnożyć jak króliki.
Dość tego gadania, macie łupać muszle.
Znalazłem!
Oddawaj.
Co zrobimy z resztą?
Wyrzućcie tę kupę śmieci do...
Kto tam jest? Pokaż się!
Myślałem, że wolisz być z rodziną.
Są kochani, ale każdy czasem potrzebuje odetchnąć.
- Widzę, że mnie rozumiesz. - Racja.
Chcę spędzić chwilę z tajemniczym mężczyzną,
który zainspirował tyle ballad Jaskra.
Chyba srallad.
Na pewno wiesz, że Jaskier lubi je ubarwiać.
Doprawdy? Takiś skromny?
A ta, w której bijesz się z wilkołakiem na gołe pięści w świetle księżyca?
Uleczyłem go magicznym tojadem.
A ta, w której pokonałeś wampiry
z trzema kołkami w dłoni i jednym w ustach?
Jeden wampir i jeden kołek.
A ta, w której znalazłeś dżinna,
ocaliłeś piękną czarodziejkę i powiązała was magia?
Mówię tylko, że większość nie oparłaby się ozdobnikom.
- Rozkoszując się własną chwałą. - Jak Jaskier?
Czy też raczej Julian?
Rozumiem, dlaczego wyjechał.
Poza pałacem
tutejsi mężczyźni mogą się parać tylko handlem na morzu.
A Julian zawsze był kreatywny.
Inny.
Paskudnie go za to traktowali.
Wszyscy poza tobą.
Postawienie się większości wymaga odwagi.
Nie myślałaś, żeby wyjechać z Bremervoordu?
Ze mną było inaczej. Nie byłam tu nieszczęśliwa.
Czasami dumam, jakie życie wiodłabym gdzie indziej.
Ale kocham morze, moją rodzinę i przyjaciół.
Cóż więcej Kontynent ma mi do zaoferowania?
Dlaczego mówią na ciebie Oczko,
skoro masz parę wielkich oczu?
No, może nie wielkich...
Normalnych. Zupełnie zwyczajnych, niewyróżniających się oczu.
Flirtowanie nie jest twoją mocną stroną, prawda?
Mój występ był niezrównany!
Nawet te niewykształcone prostaki zgotowały mi owacje.
Aż mi żal biedaka, który wyjdzie po mnie.
Życz mi powodzenia.
To ty jesteś tutejszą bardką, o której wszyscy mówią?
To wspaniale, Essi!
Na pewno powalisz wszystkich na kolana.
No to powodzenia.
Kiedyś mylili jej śpiew z marcowaniem kotów,
więc masz się uśmiechać i klaskać.
Pierwszy szkic mej historii Był cały do poprawki
Dodałam trochę chwały...
Może nie mam muzycznego wyczucia, ale...
Jest naprawdę dobra.
Chwila, to moja piosenka.
Przywłaszczyła ją sobie! To nie przejdzie.
Gdy podli wichrzyciele Na moją pieśń się czają
To tekst swobodnie zmieniam I tak się z pyszna mają
Ostre jak miecz
Celne jak strzał
Pióro to broń w dłoni mej
Mym atakom nikt nie oprze się
Finał przecież
Piszę ja
Finał przecież
Piszę ja
Przy takich cenach pereł
powinniśmy posłać każdego wścibskiego ryboluda
do słonego grobu.
Dopóki książę ugania się za tym lśniącym ogonem, mam związane ręce.
Syrena ani chybi rzuciła na niego urok. Ryboludy słyną z takich sztuczek.
Pod tym względem ludzie nie są lepsi.
Nie pamiętam, żebym pytał cię o zdanie, wiedźminie.
Zgadza się. Wiem, kim jesteś.
Biały Wilku.
Jeśli znasz moje imię,
to znaczy, że znasz też jego ballady.
Jaka ona piękna! To księżniczka!
Na przeklęte harikki. Kto to?
Księżniczka Nispen z Mariboru.
Król zaprosił ją późno, ale to rozsądny krok.
Przypomni księciu, że po świecie chodzi mnóstwo ludzkich księżniczek.
Przywiozła też przysmaki z domu. Nawet owoce!
Takie księżniczki to lubię.
Miejmy nadzieję, że Agloval też.
Co się stało?
- Wezwać cyrulika! - Zróbcie miejsce.
Kto to zrobił?
Dopadły mnie te rybie jebańce.
Wodniki.
Załatwiły mnie na dobre.
Gdyby chodziło o Kovir albo Cintrę,
gdyby napadli na nas ludzie, wypowiedzielibyśmy wojnę.
Jesteśmy królestwem czy tchórzami?
Wybacz, synu, ale już najwyższy czas.
Nie mamy wyboru.
Za pozwoleniem.
Możemy zrobić coś jeszcze.
W naszych wodach grasują potwory,
a przybył do nas ich pogromca.
Wiedźminie, potrzebujemy twoich usług.
Znajdź te wodniki i zabij je.
Powodzenia. Wszyscy w miasteczku wiedzą,
że nie udało mu się zgładzić alamoraksa.
Bo to nie tego potwora szukaliście.
Teraz szukamy wodników, które służą trytonom.
Jeśli wiedźmin dowiedzie, że to one stoją za atakami,
będziesz musiał wypowiedzieć wojnę, panie.
Umowa to umowa.
Nie na to się umawialiśmy.
Ja nie miałem być drugim bardem.
Trochę poświęcenia, druhu.
Nie dam im pretekstu do wojny.
Może uda ci się jej zapobiec.
Co rzekniesz, wiedźminie?
Kurwa.
Mogłeś powiedzieć, że jesteś z Bremervoord.
Przecież wiesz, że ja nie jestem z Rivii.
Nie o to chodzi...
Musiałem porzucić to miejsce, by stać się tym, kim chciałem.
Może ci to umknęło, ale mieszkają tu ograniczeni durnie.
Twojej przyjaciółki Essi to nie dotyczy.
Racja.
Jest dla mnie jak siostra.
Wiedziałem!
Czułem, że między wami coś jest!
Chyba chodzi ci o powietrze i przestrzeń.
To dobra dziewczyna.
Nie to co ta kruczowłosa, wrednooka, wężousta demonica.
Potrzebny ci ktoś taki jak Essi.
Potrzebuję złota, spokoju i ciszy.
Możesz udawać, że jesteś tak twardy
jak to twoje koszmarnie rozgotowane mięso, ale ja znam prawdę.
Pod tą całą zbroją, orężem
i tymi absurdalnymi włosami, jesteś zwyczajnym wrażliwcem.
Rozmemłaną, mięciutką, uczuciową, ciepłą kluchą...
Tak miękką jak to?
Radzę ci, żebyś się wyspał, czeka nas długa droga.
A ja radzę, żebyś otworzył serce.
Zbliżenie się do drugiej osoby nie jest takie straszne.
- Przepraszam. - Nie przepraszaj,
tylko to wykorzystaj.
- Nie wiedziałam, czy czujesz to samo. - Czuję, tylko to zbyt proste.
- Dobrze rzeczy takie są. - Miałem inne doświadczenia.
Uwielbiasz się nurzać w tragedii
i wybierać najtrudniejszą drogę.
Ale możesz wybrać spokój. Możesz wybrać mnie.
Wysiliłbyś się trochę z tymi fantazjami.
Są takie oklepane.
Nawet w snach za mną nie nadążasz.
Nie musi tak być.
Możemy zacząć od nowa.
Brzmisz jak ta twoja rozśpiewana przyjaciółka.
I to nie jest komplement.
Dlaczego mnie odpychasz, gdy próbuję się zbliżyć?
Daj spokój. Obudź się.
- Yen, ja... - Obudź się!
Co przespałem?
Wiem, że nie lubisz mordowania bez powodu,
ale ten potwór prawie cię zabił, a ty go puściłeś.
Puściłem go, bo bardziej przyda mi się żywy.
To wodnik. Taki jak te, które zabiły poławiacza pereł.
A krew wodnika jest opalizująca.
Jeśli pójdę za nim do kryjówki, odnajdę resztę.
Że co? Resztę?
Tamten wodnik potrafił walczyć, ale sam nie wybiłby całej załogi.
Jest częścią ławicy. Ale skąd wiedział, gdzie nas znaleźć?
Podróżujesz ze słynnym bardem, wszyscy wiedzą, gdzie jesteśmy!
Wielbiciele bywają natrętni.
Albo trytony od alamoraksa rozpuściły wici.
Nie, na pewno chodzi o mnie.
Essi?
Dlaczego nas śledzisz?
Słyszałeś króla, jesteśmy o krok od wojny.
Muszę wiedzieć, co się tutaj dzieje. Chcę pomóc.
Doceniam twój zapał.
Na razie potrzebuję łodzi, żeby popłynąć za wodnikiem.
Wcale nie. Woda opada ponad dziesięć łokci,
a właśnie mamy odpływ.
Spójrz.
Teraz można dojść pod Smocze Kły pieszo.
W twoim wieku też fascynowały mnie różne kobiety.
Myliłem zaślepienie z miłością.
A wtedy...
poznałem twoją matkę.
Była rozpromieniona.
Miłosierna.
Potrafiła widzieć w ludziach to, co najlepsze.
Tylko bogowie wiedzą, czy właśnie dlatego mnie przyjęła.
Też za nią tęsknię.
Uczczę jej pamięć, biorąc ślub z miłości, tak jak wy.
Ożenię się z Sh’eenaz.
Wiem, jakie uczucia żywisz wobec syreny,
ale ludzie o naszej pozycji nie zawierają małżeństwa z miłości,
tylko z obowiązku.
Twoje życie nie należy wyłącznie do ciebie,
lecz do całego królestwa.
Przecież myślę o królestwie.
Nasz związek zaprowadzi pokój na lądzie i na morzu.
Jakim cudem? Gdzie będziecie mieszkać?
Jak spłodzicie potomka? To niemożliwe.
- Przepraszam za najście. - Nie trzeba.
Właśnie wychodziłem.
Próbowałem go przekonać, aby zapomniał o tej rybiej dziewce.
Doceniam to. Zwykle słucha twoich rad.
Zrobię, co zechcesz. Pragnę służyć królestwu.
I tobie, ojcze.
Dziękuję, Zeleście.
Czasami żałuję, że to nie ty jesteś moim prawowitym synem.
Chciałbym zobaczyć, jakim byłbyś przywódcą.
Z daleka wszystko wygląda tak spokojnie.
Nie widać chaosu pod powierzchnią.
Chciałabym, by rodzice i mój lud dostrzegli,
że jesteście tacy jak my.
Nawet jeśli od waszego języka bolą uszy.
Na niebie, ziemi ani na morzu
nie ma nikogo piękniejszego od ciebie.
To miłość.
Nareszcie razem.
Chciałabym spędzić resztę moich dni u twego boku.
Dokąd wiedźmin zabiera tych ludzi?
Najdroższa, o co chodzi?
Muszę ostrzec resztę.
Smocze Kły.
Kiedyś nawiedzały mnie w koszmarach.
To tylko dwie skały. Nie ma się czego bać.
Poza legowiskiem wodników.
Co...
Kto cię na mnie nasłał?
Jeśli ci powiem, ona mnie zabije.
Inaczej ja to zrobię.
To ona kazała ci zabić poławiaczy pereł?
Żadnego nie zabiłem,
ale dobrze, że nie żyją.
Nie uda ci się ochronić swojej zwierzchniczki.
Kimkolwiek jest, posyła was na śmierć dla własnych celów.
Ludzie myślą, że przestałem zabijać potwory.
Udowodnię, że się mylą, chyba że podasz mi jej imię.
To była...
Wiesz, co zrobiłeś?
Twoją robotę, wiedźminie!
We wdzięczności niedomagasz tak samo jak w zabijaniu potworów.
Widzę, że wciąż chowasz się za innymi, Julianie.
Próbuję powstrzymać wojnę. Dlaczego ty próbujesz ją wywołać?
Bzdury! Po prostu rozumiem, na czym polega dobre przywództwo.
Julian!
Essi!
Odpłyńcie albo zabiję tego, kto jest prawdziwym potworem.
Mój ojciec się o tym dowie!
Woda wzbiera zbyt szybko.
Essi, to dobry moment, żeby pokazać, jak dobrze znasz ocean.
Za mną.
Skaczcie.
To chyba beznadziejny...
Co się stało?
To ten bękarci brat księcia!
Działał na własną rękę. Agloval nigdy by na to nie pozwolił.
Albo jest na tyle przebiegły, że nie mówi ci o wszystkim.
Ten człowiek odwraca twoją uwagę od obowiązków. Masz chronić morze.
Ostrzegłam was, gdy zjawił się wiedźmin.
W tej chwili moją uwagę odwraca tylko twoja histeria.
Jestem uzdrowicielką, nie wojowniczką. Pozwól mi uleczyć naszego kuzyna.
Dla naszego ludu
wojna już się rozpoczęła.
Trzymaj się, Derouo. Oddychaj.
Dziękuję, że nam dzisiaj pomogłaś.
A ja to co, pies?
Masz więcej piwa?
Wszyscy oskarżają księcia i tę syrenkę.
Powinniśmy udać się do źródła i z nimi porozmawiać.
Codziennie rano spotykają się na skałach. Możemy tam pójść.
Obawiam się, że ludzi nie obchodzi prawda.
Potrzebują tylko pretekstu, żeby wyrżnąć trytony.
Żyjemy ze stworzeń morza, po co je zabijać?
Ludzie lubią szukać szybkiego zysku
i przekręcać historię tak, żeby ukryć swoją winę.
Tak było z rogami silvanów, łuskami bazyliszków, a teraz z perłami.
Tu już nie chodzi o przeżycie, to czysta chciwość.
Wodnik powiedział, że wynajęła go kobieta.
To sprawka królowej?
Taka jesteś pewna, że chodzi o nią, ale jaki miałaby motyw?
Matka zrobi wszystko, żeby ochronić dziecko.
Uznaje Aglovala za zagrożenie.
Dawniej traktowaliśmy tak trytonów. Nie dziwię się jej.
W moim dzieciństwie szczytem miłości była kupka siana na podłodze
i skromne racje, które pozwoliły przetrwać dzień.
Ludzie nigdy nie wzbudzali wiele zaufania.
Brzmisz, jakbyś wciąż tkwił w przeszłości.
Może rozwiązując wielkie tajemnice życia,
zacznij od tego, co masz przed sobą.
Jaskier, opowiedz, jak śpiewałeś dla kontessy de Stael.
- Już ze trzy razy to słyszałaś. - Nie chcę być natrętna.
Twoje historie są takie ciekawe, ale nie nalegam.
Dzięki bogom. Oby Agloval i księżniczka niedługo się zjawili.
Nie mogę odmówić mojej drogiej przyjaciółce.
Powróciłem do mej kontessy pewnej letniej nocy w Mariborze.
Niestety szalała tam zaraza ogniowa dwakroć po dziesięć lat!
- Dwadzieścia. - Dwadzieścia lat!
Miast lec z moją lubą pod gwiazdami w jej sadzie,
by wdychać woń kwiecia unoszącą się wśród drzew,
spod uschniętych gałęzi doleciał nas gryzący smród grzybów
i wypełnił nasze nozdrza i nasze...
Nie chcemy wiedzieć co.
Jak sobie chcesz, ale nic nie powstrzymało naszej słodkiej żądzy.
Nawet spadek gospodarczy lenna z pozycji owocowej stolicy Kontynentu.
- Nigdy się nie odkuli. - To prawda?
Jak śmiesz wątpić w moją miłość do kontessy de Stael?
Tam są!
Czy to twój lud nasłał na mnie wczoraj wodnika?
Ja bym zaczęła od „dzień dobry”.
Wybaczcie mu.
Ma maniery dzikiej świni, ale w jego piersi bije serce lwa.
Dla was – lwa morskiego.
Jaka piękna wymowa. Jestem pod wrażeniem.
Twój kochanek kracze jak wrona. Lepiej daj mu kilka lekcji.
Kochanek? Ledwo ją znam.
Pani bardko... Essi.
Możesz coś przetłumaczyć?
Powiedz Sh’eenaz, że chcę się z nią ożenić.
Tylko potrzebuję czasu, żeby przekonać ojca.
Chce cię wziąć za żonę, ale musi przekonać ojca.
Ja mam ogon, a ty nogi. Jak chcesz zrealizować tę fantazję?
Pyta, jak wprowadzić tę fantazję w życie.
- Ona ma ogon, a ty nogi. - Dla miłości to żadna przeszkoda.
Ale miłość oznacza bycie razem.
A ona nie może żyć pośród wstrętnych dwunogów.
Jej słowa, nie moje.
Zbuduję dla niej akwarium.
To księżniczka, a nie zwierzątko. Odebrałaby to jako ogromny afront.
Proponuję rozwiązanie.
W którym to ona coś traci, a nie ty.
Ani trochę poświęcenia.
To jej słowa
czy twoje?
Odłóżcie tę sprzeczkę kochanków.
Najważniejsze to nie dopuścić do wojny.
Spytaj ją o wodnika.
Wiedźmin ponawia pytanie o wczorajszy atak.
Usłyszałam go już za pierwszym razem.
Nic nie wiem o ataku wodnika,
tylko o ataku ludzi króla.
- Zaatakowano cię? - Tuż po tym, jak najął mnie król.
Jakby ktoś nie chciał, żebym odkrył, kto zabił poławiaczy pereł.
Widzieliśmy cię w pobliżu Smoczych Skał.
Sh’eenaz była zła.
Odpłynęłaś bez pożegnania. Dlaczego?
Dlaczego byłaś zła, gdy wczoraj go zostawiłaś?
Jak miałabym nie być?
Popłynęłam ratować pobratymców przed jego bratem!
Zelest i jego ludzie na pewno walczyli z honorem, by znaleźć morderców.
Widać moi rodzice mieli co do was rację,
skoro bronisz mordercy, który zabił mojego kuzyna!
Może Zelest miał rację z tym urokiem!
Jak ja mogłem dać się tak omamić?
Wolałam, kiedy tylko się pieprzyliśmy, zamiast rozmawiać.
I co teraz?
Teraz wszystko się rozpada.
Lachlanie Daven.
Zgodnie z dekretem czcigodnego króla Usveldta
zostajesz powołany do sił zbrojnych Bremervoord.
Co to ma znaczyć? To jeszcze dziecko!
Ma 15 lat. Według prawa jest zdolny do walki.
Pieprzyć wasze prawo!
Kiedy... jeśli wypowiemy wojnę,
twój siostrzeniec albo trafi na okręt,
albo na szafot.
Nie mogę znieść widoku ludzi.
No już, słodziutka.
Każdy związek czasem wpływa na burzliwe wody.
Moja matka szykuje się do wojny.
Moje uczucia do Aglovala się zmieniły,
ale nie chcę, żeby ktokolwiek zginął.
Ani morskie stworzenia, ani ludzie.
Rozumiem.
Wiem też, jak to jest, gdy nie możesz być z tym, kogo kochasz.
Pracowałam nad czymś od ostatniego spotkania rady.
Byłaś zrozpaczona sytuacją z Aglovalem.
Eliksir.
Dzięki niemu będziesz wyglądać tak jak twój ukochany.
Czyli stanę się człowiekiem?
Jeśli zrobisz coś, co udowodni swoją lojalność,
przejrzy na oczy.
Wcale tego nie chcę!
Będę musiała poświęcić wszystko.
Na poświęcenie zdobądź się
Marzenia wszystkie spełnisz swe
Za takie nic! Więc teraz milcz
I słuchaj mnie
To takie małe quid pro quo
Odrzucisz stare życie, bo
On jest tego wart
To żaden żart Wszak rację mam
- Będzie bolało? - Okrutnie.
- Zostaną mi blizny? - Bez wątpienia.
Ból szybko minie, gdy Twój książę rzeknie, że
Cię kocha
Ale moi przyjaciele...
- Próżny żal. - A moja matka?
Mała strata.
Zrobią wam piękny ślub
Mogłabym przekonać ludzi, żeby przestali podżegać do wojny.
Już zawsze będzie twój
Nie powinnam tego brać, ciociu.
Zatrzymaj fiolkę. Kto wie, co będzie dalej, maleńka.
Dobrze mieć różne opcje w zanadrzu.
Nie rozumiem, co ja tutaj robię. Nie potrzebujecie mnie.
Nieprawda.
Geralt jest od bitki, ty od myślenia.
Ja zapewniam ładne widoki, ale w tej sytuacji to się nie przyda.
Dajesz nam moralne wsparcie.
Bardzo nam go teraz brakuje.
Muszę ci podziękować za twoją pomoc. Nie wiedziałem, że znasz mowę trytonów.
Skąd mogłeś wiedzieć? W końcu ledwo mnie znasz.
- Essi, to nie... - Robię to dla siostrzeńca.
Wysłali go na wojnę przez ataki na poławiaczy pereł.
Jeśli masz rację i nie stoją za tym trytony,
tylko ludzie,
może uda się go uratować.
Wszystko jasne. Zrobiły to wodniki.
Wspaniale. Możemy wracać?
Nie jestem pewien. Wszystkie włócznie wbito pod tym samym kątem.
Od dołu.
Co z tego?
Wodniki mają nogi i żaden nie wspiął się na kuter?
Ten, kto zabija poławiaczy, atakuje z głębin.
Takie naszyjniki nosi rodzina królewska trytonów.
Miałaś rację. To sprawka królowej Dahut.
Mówiłam ci. Matka zrobi dla dziecka wszystko.
Król już nigdy nie zmieni zdania.
Natychmiast idziemy do zamku.
Już otrząsnąłeś się po rozstaniu z Sh’eenaz.
- Widać źle ulokowałem uczucia. - Z czym przychodzisz, wiedźminie?
Z pustymi rękami i mnóstwem wymówek.
Aresztować go.
Wiem, kto zabił poławiaczy pereł.
- Chcę go wysłuchać. - Wiadomo, że to były wodniki.
Ryboludy się nimi wysługują.
To nie były wodniki, ale istota, która chce, byście tak myśleli.
Istota?
Przyjęła postać krakena, by atakować z siłą dziesięciu wodników.
Przyznaję, krakeny budzą trwogę,
ale wszyscy wiedzą, że to głupie bestie.
- Kraken nie mógłby... - Nie powiedziałem, że to kraken.
Tylko ktoś, kto wyglądał jak kraken. To syrena.
Wiedziałem.
Do tego królewskiej krwi.
Znalazłem ten naszyjnik na sterze kutra poławiaczy.
Tylko rodzina królewska może nosić perydot.
Mówiłem, że tej łuskowatej dziewce nie można ufać.
Z tym że to nie była Sh’eenaz. Wątpię, by cokolwiek wiedziała.
Mówiłeś, że syreny zwodzą magicznymi sztuczkami.
Tylko jedna z nich para się eliksirami i zmienia wygląd.
Morska wiedźma.
Meluzyna? Tak, zna się na magii, ale skąd wiesz, że jest zmiennokształtna?
Bo już widziałem ją w innej formie.
Jak wszyscy tutaj.
Nie zabiłem potwora stojącego za atakami,
bo wciąż jest w tej sali.
Nieprawdaż, wiedźmo?
Uciekaj, Meluzyno!
Przeklęte kulasy!
Rety, Geralt, masz oko do kruczowłosych wiedźm.
- Skąd wiedziałeś, że to czary? - Dzięki tobie.
W sadach Mariboru od 20 lat szerzyła się zaraza.
Dwakroć po dziesięć lat.
Więc nie mogła być z Mariboru. Wyczarowała te owoce!
Rozwiązałem zagadkę!
Od początku miałeś konszachty z tą wiedźmą!
- Synu... - Te wszystkie ataki.
Tylu poławiaczy i żołnierzy zginęło!
Wszystko przez ciebie i Meluzynę!
Jeden atak powinien przewrócić kostki domina,
ale przez twój upór musiałem to ciągnąć!
Gdybyś nie zatrudnił tego czyściciela kanałów,
dawno byłoby po problemie.
Zabiłeś naszych poddanych!
I zrobiłbym to ponownie, gdyby to miało ci przywrócić rozum!
Nasza rodzina zasiada na tym tronie od 11 pokoleń,
a po nich przyjdzie kolejne 11, gdy znajdziesz sobie księżniczkę.
Matka brzydziłaby się tobą.
Nie waż się o niej mówić.
Robię to dla niej, pieprzony bachorze!
Jej spuścizna przepadnie przez twoją upartą arogancję!
A co ze spuścizną tych poławiaczy?
Wciąż by żyli, gdybyś nie był taki samolubny.
Ty mnie do tego zmusiłeś. To ty masz ich krew na rękach.
Jeśli tak miałbym rządzić, nie będę brał w tym udziału.
To my sobie wyjdziemy z księciem.
Nie kłopoczcie się.
Uderzymy teraz!
Wezwijcie poborowych. Zelest!
Podrzućcie ich ciała pod Smocze Kły.
Tak kochacie te morskie potwory? To zostaniecie z nimi na zawsze.
Nie.
Parłem do wojny, bo wierzyłem, że nas zaatakowano.
Dałem się zwieść uprzedzeniom.
- Ale to byłeś ty. - Hamuj się, synu.
Nie nazywaj mnie tak!
Nigdy nie byłem dla ciebie dość dobry,
a teraz nagle mnie uznajesz?
Nie! Nie przyłożę ręki do rozlewu krwi, żeby wesprzeć zakłamanego króla!
Muszę chronić Aglovala, chociaż okazał się wielkim rozczarowaniem,
ale ty byłeś wyłącznie błędem, który chciałbym wymazać.
Nareszcie to zrobię.
Jego ciało też tam podrzućcie.
Wasza Wysokość, nikt mi nie chce powiedzieć.
Co się dzieje w dokach?
Królewska flota ruszyła ku Smoczym Kłom.
Obawiam się, że czeka nas wojna.
Gdzie są Geralt i Jaskier?
Sprzeciwili się mojemu ojcu.
On...
Więcej ich nie zobaczysz, Essi. Przykro mi.
Pozwolisz na to? Więc nie jesteś lepszy od niego!
Zważ na słowa, bardko!
Pamiętaj, z kim rozmawiasz.
Dobrze wiem. Z człowiekiem, który fartem obejmie tron.
Jaskier miał rację, że stąd wyjechał. A ja tak broniłam tego miejsca.
Myślałam, że wszystko da się naprawić.
Ale to nie zadanie dla mojej rodziny.
Jesteśmy prostymi ludźmi spoza pałacu.
Tylko dla twojej.
Szkoda, że wszyscy macie nas gdzieś.
- To nieprawda. - Udowodnij to!
Gdybyś miał ułamek odwagi wiedźmina, mógłbyś to powstrzymać.
On próbował nie dopuścić do wojny
i ocalić życie naszych ludzi!
Postawienie się większości wymaga odwagi.
Wiedźmin nie ustępuje honorem nikomu w tym królestwie.
Gdyby chodziło o Sh’eenaz,
co byś zrobił?
- Ciociu, wszystko w porządku? - Wkrótce będzie.
Widać okręty. Płyną po nas!
Co się dzieje?
Rządy twoich rodziców dobiegły końca.
To tutaj.
Ciebie zabiję pierwszego, wiedźminie,
ale czuję, że nie lękasz się bólu ani śmierci.
Tyle się mówi o tym, że wiedźmini nie mają uczuć,
ale ja wiem, jak zadać ci ból.
Niech patrzy na śmierć przyjaciół.
Nie ociągajcie się.
Mam wojnę do wygrania.
Dwóch bezużytecznych poddanych, za którymi nikt nie będzie tęsknił.
Geralt.
Przepraszam, że kazałem ci przystać na ten układ.
Mogłem nie wracać do tego chędożonego Bremervoord.
Dobrze zrobiłeś, że wyjechałeś.
Ja pójdę pierwszy.
Cóż ma począć bard?
Rób to, co ja, i nie daj się zabić.
Mamy przesrane.
Może nie.
Sh’eenaz.
Król spiskuje z twoją ciotką, morską wiedźmą.
Gdzie jest mój książę?
Nie przyszedł.
Nie próbował powstrzymać wojny? Nie zdecydował się na trochę poświęcenia?
Nie wiedział. I naprawdę cię kocha.
Gdyby kochał, przyszedłby.
Uważaj!
Do ataku!
Wciąż mamy szansę.
Cofam to.
Zajmijcie się wiedźminem.
Sh’eenaz zostawcie mnie.
Dlaczego to robisz?
Wspierałam cię!
Basim był mój.
Łączyła nas prawdziwa miłość.
Ale moja siostra dała mu to, czego ja nie mogłam.
Narybek. Ciebie.
Powinnam zasiadać na tronie u boku Basima, ale Dahut mi to odebrała.
Ukradła mi go!
Tak wiele bólu musiałam znieść,
gdy straciłam tego, którego kochałam.
Teraz jej kolej.
Zasłużyli, aby odebrać im wszystko.
I ja im to odbiorę.
Trzeba było wybrać te pokraczne nogi, gdy miałaś okazję.
Tylko po co...
skoro twój człowiek nie przejął się na tyle, by tu być.
Sh’eenaz!
Agloval.
Zajmę się tym. Ruszaj!
W wielu sprawach zgadzam się z twoją ciotką.
Zwłaszcza w tym, że to ty jesteś źródłem naszych problemów.
Essi!
Teraz spróbuj pływać.
Geralt!
Geralt.
Sh’eenaz!
- Prawie skończyłeś jako przekąska. - Żeby to pierwszy raz.
Nie wiesz, jak capił po selkimorze. Tym razem przynajmniej się obmył.
Gdzie Sh’eenaz?
Nikt nie będzie cię winił, jeśli go zostawisz.
To wciąż mój ojciec.
Coś ty jej zrobił?
- Dziękuję, matko. - Nie jesteś tu jedyną uzdrowicielką.
Te stworzenia nie są naszymi wrogami!
My waszymi też nie.
Zostaliśmy oszukani!
Zwiedli nas ci, którym ufaliśmy.
Dość już tej walki!
Znajdziemy sposób, by znów żyć w pokoju.
Przysięgam!
Wracajmy do naszych domów.
Przepraszam cię, synu.
Za wszystko.
Morska wiedźma na coś się przydała.
Uwarzyła eliksir, który pozwala upodobnić się do ukochanej osoby.
Zamierzam poślubić Sh’eenaz.
Chcę, byś przy tym był.
Mogłaby stać się człowiekiem?
Być może to jest sposób, bym otworzył serce.
Rzecz jasna zapomnimy o wszystkich nieprzyjemnościach.
Dostanie nową tożsamość
i nikt w Bremervoord o niczym się nie dowie.
Nie martw się. Zajmę się tym, synu.
Nie wątpię,
ojcze.
Szach mat.
W życiu nie byłem na tak skromnym królewskim ślubie.
Książęta nie słyną z powściągliwości.
Im mniej świadków tego cyrku, tym lepiej.
W pewnym sensie wykonałeś zadanie, wiedźminie.
Gdy ryba stanie się człowiekiem, mój ród będzie trwał.
Bez względu na twoje pomylone poczucie moralności.
Od chwili gdy spojrzeliśmy sobie w oczy, moje serce należało do ciebie.
Przebudziłaś tę wersję mnie, o której nie miałem pojęcia.
Co ty wyprawiasz? Przestań!
Już za późno, ojcze!
Chciałeś, bym ukrywał ukochaną, okłamywał królestwo i samego siebie.
Byleby nakarmić twoje ego.
W końcu zrozumiałem, że nic tu dla mnie nie zostało.
To twoja wina, wiedźminie!
Moje królestwo. Moje dziedzictwo.
Umrą razem ze mną.
Gdybyś nie dbał tak o swoją dumę,
nie zginęłoby tylu ludzi.
Miałeś dwóch synów. Teraz nie masz żadnego.
Właśnie na takie dziedzictwo zasłużyłeś.
Agloval był gotów poświęcić całe swoje życie i wszystko, co zna.
- Oby to była właściwa decyzja. - Ty zrobiłeś to samo, Julianie.
Książę na pewno sobie poradzi.
Ostatecznie Agloval zdobył serce księżniczki.
Oby ich małżeństwo przyniosło nam pokój.
Bez ciebie nie domyśliłbym się prawdy,
Nie często mówię takie rzeczy.
Jesteś uparty i zatwardziały,
ale praca w zespole ma swoje plusy.
Możesz na kimś polegać.
- Dzielić z nim życie. - Już ci mówiłem.
Mądrzej jest nie ufać innym.
Kto mówi, że miłość musi być mądra?
Wiem.
Nie musisz nic mówić.
Essi, przepraszam.
Nie przepraszaj.
W kilka dni przeżyłam więcej przygód niż przez całe życie.
Ale to nie było moje życie.
Zawsze zastanawiałam się, co by było, gdybym wyjechała.
Ale pociągają mnie w tobie te rzeczy,
przez które nie możemy być razem.
Nigdy nie okiełznam serca wiedźmina. Zresztą nie chcę.
Chcę mieć rodzinę.
Chcę stabilizacji, spokoju.
To jeszcze bardziej nierealne marzenie niż ślub człowieka z syreną.
Czeka na ciebie coś więcej.
Troszczysz się o innych, choć próbujesz to ukryć.
Poluję na potwory za zapłatę.
Po to stworzono wiedźminów.
Ludzie wierzą w przeznaczenie, ale gdy chodzisz po świecie tyle, co ja,
wiesz, że w tej pieśni nie ma rymu ani sensu.
Ale tańczysz do niej, żeby przetrwać. Nie jestem jak ty, Essi.
Jesteśmy bardziej podobni, niż myślisz.
Szkoda, że tego nie widzisz. Może kiedyś.
Widać na razie Jaskier będzie musiał ci wystarczyć.
Na brzegu morza książę siadł U boku swej syreny
Musieli wybrać, które z nich Porzuci kraj rodzinny
Kto odda szum fal? Porzuci zieleń traw?
Kto pierwszy ugnie się?
Jeśli chcesz odnaleźć raj Z lubym doczekać go
Rozważ, czego w życiu chcesz
Na poświęcenie zdobądź się
Spójrz tylko na nich.
Nie wiem, czy to amory, czy kłótnia.
Może ty z tą wiedźmą robicie tylko dwie rzeczy,
ale nie każdy tak ma.
Życzę im jak najlepiej. To młodzieńcza miłość, ale prawdziwa.
W to nie wątpię,
ale pozostają jeszcze perły, chciwość i urażona duma.
Królowie i królowe udają, że troszczą się o potomstwo,
ale nie znam takich władców, którzy nie przedkładają próżności
nad własne dzieci.
Chciałbym się mylić.
- Ale z ciebie beznadziejny antyromantyk. - Nieprawda.
Po prostu ludzie cieszą się krótkim życiem
i jeszcze krótszą pamięcią.
Essi jest wspaniała,
ale nigdy nie zrozumie mnie tak jak ktoś, kto żyje równie długo.
- Ktoś jak... - Tylko nie Yennefer.
Dokądkolwiek się udamy, upewnijmy się, że nie wpadniemy na tę demonicę.
- Już wiem! - Dokąd?
Najdalszy zakątek Kontynentu. Żadnej kultury. Żadnych wygód.
Ta zepsuta wiedźma nie ma tam czego szukać.
To miejsce to Caingorn.
W Górach Smoczych.
Gdzie przygoda czeka! A Yennefer zdecydowanie nie.
Napisy: Magdalena Adamus