Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ladies and gentlemen, Tim Dillon!
Maraming salamat. Austin, kumusta kayo?
Ayos ba? Ayos ba tayo?
Mabuti.
Sino ba'ng may paki?
Gusto ko ang Austin kasi tama lang 'yong dami ng palaboy.
Sa LA naman, masyadong marami.
'Yong ibang city, kulang.
Ang Austin, may Goldilocks,
tama lang 'yong dami ng mga palaboy.
Tama lang 'yong dami ng palaboy sa Austin para baguhin ang paglalakad sa umaga.
Hindi.
No'ng lumalaki ako, di lahat palaboy. Ngayon, palaboy na lahat.
Hindi ko alam ang nangyari.
No'ng lumalaki ako, tatlo o apat lang ang mga palaboy, masaya sila.
Ang saya nila.
Naaalala n'yo no'ng masaya pa'ng mga palaboy?
Hahagisan mo sila ng mga barya.
Magsasayaw sila, parang…
O parang 'yong babaeng kalapati.
Sa movie na kamukha ko.
Naaalala n'yo siya?
Pero ang mga palaboy ngayon, may problema sa bahay nila…
Parang 'yong mga palaboy, may problema.
Maraming, parang…
Parang…
Sabi ng mga tao, "Ano'ng dapat gawin?" Ako naman…
Di ko nga alam kung ano'ng problema, e.
Di ko alam kung ano'ng nangyayari.
Parang, "Problema sa gastos sa buhay."
Teka, ano?
"Oo, 'yong interest rates kasi."
"Ano ba'ng sinasabi mo?"
"Oo, 'yong interest rates. Kaya gano'n."
"Kailangan niya ng trabaho."
Pa'no 'yon mangyayari?
"Welcome sa Geico.
Siya 'yong claims representative mo."
Sa LA, nasakop nila buong area ng city,
'yong Skid Row.
Narinig n'yo na 'yon lahat, puro mga tent lang.
'Yon na 'yon. Lahat 'yon, mga palaboy.
Ang laking tulong na no'n.
Nagpunta 'yong friend ko at asawa niya.
Di pa sila nakapunta sa Cali. Taga-Nashville sila.
Halloween no'n. Excited na excited siya.
Sabi ng asawa niya, "Uy, may Halloween rides ba?"
Sabi ko, "Pumasok ka sa kotse."
Sumusugod 'yong mga tao sa kotse.
Sabi niya, "Mamamatay yata tayo dito."
Ako naman, "Talagang mamamatay tayo."
Ang LA City Council, sumuko na.
Ganitong kalala 'yong pagsuko nila.
Seryoso, naisip nilang magbigay ng tax credit
kapag nagpatuloy ka sa bahay mo…
ng palaboy.
Seryoso, sasabihin nila, "May bahay ka.
Ano pa ba'ng pag-uusapan natin?
Ayaw mo ng tax, di ba?"
"Oo."
"Sige, anak mo 'to,
38 na siya, mahilig siya sa fentanyl.
Yakapin mo'ng anak mo.
Ngayon na."
Wala akong friends sa LA. Friend ko lang si RFK at asawa niya.
At 'yon lang ang kailangan ko. 'Yon lang ang kailangan ko.
Oo. Nakakatuwa sila.
'Yong asawa niya, si Cheryl, sa Curb Your Enthusiasm.
Ang sweet, ang positive niya, alam n'yo 'yon,
si RFK, di masyadong positive dahil pinatay ng CIA buong pamilya niya.
Medyo nega siya, alam n'yo 'yon?
Pinatay nila lahat ng nakilala niya.
Babarilin ang aso niya sa ulo,
titingnan siya, sasabihin, "Pare, grabe, nalunod 'yong aso mo."
Pero gusto ko silang kasama sa dinner kasi kakaiba sila.
Nakakatuwa silang mag-asawa, kakaiba sila.
Kasama mo sa dinner, sasabihin ng wife, "Mahilig ako sa strawberries."
'Yong husband naman, "May bomba sa kotse.
Cheryl, wag kang sumakay sa kotse.
Malalapnos ang balat mo sa mukha, Cheryl.
Mamamatay ka nang karumal-dumal.
Tulad ng lahat ng nakilala ko. Cheryl!"
Sasabihin nila… Totoong istorya 'to.
No'ng ni-nominate siya ni Trump, nasa Palm Beach ako,
nag-brunch ako kasama sila
sa bahay ni Dr. Oz.
Ang saya. Alam n'yo 'yon, nakaupo lang ako,
sabi niya, "Gawin mo 'yong ginawa niya.
Masaya." Ako naman, parang…
Tapos…
Sabi ko, "Hindi tayo… Hindi." Ano… alam n'yo 'yon.
"Ayos lang. Hindi tayo…" Tapos,
ginaya niya 'yong impression ko sa kanya.
Sa table.
Para sa lahat.
Tapos nagtawanan lahat.
Sabi naman niya, "Ayos!"
Ako naman, "Ang cool ng lalaking 'to, alam n'yo 'yon?"
Ang cool na… alam n'yo 'yon?
Iba-ban niya
'yong Cheesy Gordita Crunch, tapos, kailangan kong magprotesta.
Di alam ng mga matataba kung ano'ng mangyayari. Seryoso siya.
Seryoso talaga siya sa ano…
Ibig sabihin ko, galit siya sa lahat.
Pupunta ka sa Whataburger isang araw, 1:00 a.m.
Sasabihin mo, "Sweet and spicy bacon burger nga?"
"Hindi."
"Kahit honey butter chicken biscuit na lang."
"1:00 a.m. na."
"Chocolate shake, pwede?"
"Pinatay nila ang pamilya ko.
Pinatay nila ang buong pamilya ko."
Mahal ko 'yon.
Di ko alam kung paano aayusin ang Middle East.
Pinag-isipan ko 'yan habang papunta dito.
Pero wala akong kahit ano. Wala.
Wala, pero dapat may opinyon ka
kahit ano pa ang natapos mo.
Trabaho mo 'yan. American ka.
Nag-call ang friends ko sa Long Island.
Sabi nila, "Di ko alam kung ano'ng nangyayari do'n,
pero ito ang naiisip ko."
Sabi ko, "Oo naman, DJ ka. ano'ng gagawin natin?
Ano…
Nagbebenta ka ng Molly sa parking lot ng Applebee.
Ano…
Ano sa tingin mo'ng dapat…"
Parang 'yong nangyari sa Hamas,
nag-paraglide sila sa
Israel, na palpak naman, pero bago 'yon.
Oo. Akala ko The Amazing Race 'yon.
Wala akong idea kung ano 'yon.
Ito, totoo, isang araw pagkatapos no'n, nasa Malibu, California ako,
may lalaking nagpa-paragliding sa beach.
Sabi ko, "Sir,
oras na ba?"
Parang insensitive.
Saka ang problema, dapat meron kang
opinyon.
Tingin ko, magandang magkaroon ng pekeng opinyon.
Pumasok ka, magpaka-passionate ka, lumabas ka.
Pasok,
tapangan mo, lumabas ka.
Pagkatapos no'n, nakaalis na ako.
Ako, "Buwisit 'yan!
Ilang libong taon nang nagdurusa 'yong mga tao."
Sila naman, "Alin do'n?" Tapos ako, parang…
Matagal ako sa LA, ang problema, sa LA,
maraming Jews na mukhang Muslim
at mga Muslim na mukhang Jewish.
Maraming, parang…
Uupo ka sa lunch sa bar katabi ng mga lalaking,
alam mo 'yon, tan sila, may balbas.
Pwedeng Muslim, pwedeng Jew.
Lahat sila, kumakain ng hummus. Di mo pa rin madi-distinguish.
Tapos, ako.
Titingin sila sa 'kin, parang, "Ang pangit ng nangyayari."
Ako naman, "Oo nga.
Pero sabihin mo kung bakit."
Sila naman, "Magulo." Sabi ko, "Sige.
Pero i-detalye n'yo.
Aling gulo? Kasi tama kayo.
A… Sino'ng ayaw natin?
Game ako. Sabihin n'yo…
Sabihin n'yo kung sino'ng ayaw natin. Aayawan ko. Magkakampi tayo."
"Patayin lahat sila." "Kakampi… Sinong 'lahat'?
Oo, papatayin ko…
Patayin lahat sila. Tama.
Sige, pero sinong 'lahat'?"
"Masarap 'yong tartare."
"Lahat. Lahat ng…"
Papatayin ba natin sa isang lugar?
O kalat ba? Makakatulong 'yon. Basta sabihin n'yo…
Sabihin n'yo sa 'kin…
Bigyan n'yo ako ng clue. Kahit ano.
Anong combination?"
"Di ko alam, ano 'yon?"
Dapat yata ipadala natin si Meghan Markle pati butiki na pinakasalan niya sa Gaza.
Hayaan natin na pag-isipan nila.
Gusto nilang maging diplomats, hayaan natin na pag-isipan nila.
Umalis sila sa palasyo
kasi ang sama ng mga tao.
Mga gawain talaga ng millennials.
Wag kayong aalis sa palasyo, mga tanga.
Wag na wag kayong aalis sa palas…
Nagpapakamatay 'yong iba para makapasok do'n.
Wag kayong umalis… Bakla ako,
wala akong paki kung gaano ka-homophobic ang Royal Family.
Kapag tumira na ako sa palasyo nila, hindi na ako aalis.
Kahit buksan nila ang pinto ko tuwing umaga, tapunan ako ng ihi sa mukha.
Sasabihin, "Good morning, bakla." Sasabihin ko, "Hello."
Ano?
Sasakay ako ng kabayo.
Sasabihin nila, "Tingnan mo 'yong bakla." "Ano'ng dinner?
I love you, Mama, Papa."
Lahat ng pamilya, may mga problema. Lahat ng tao.
May tatlong oras sila na documentary
sa Netflix kung gaano kahirap tumira sa palasyo.
Tatlong oras.
Hindi isa.
Tatlo.
Gusto kong ipakita 'yon,
tatlong oras na documentary
sa isang bata galing sa Syria na natanggalan ng braso.
Gusto kong sabihin, "Tara, pare. Tingnan mo 'yong totoong biktima, ha?
Magtatrabaho ka din ngayong gabi. Wag mong isiping di ka na magtatrabaho.
Tingnan mo kung gaano siya kalungkot no'ng tinext siya ni Beyoncé. Tingnan mo.
Ano'ng nangyari sa 'yo? Naglalaro ka lang ng soccer, ang nakita mo lang, apoy?"
"Oo."
"Basta, malungkot siya dito.
Nasa Montecito na siya ngayon. Sa tabi 'yon ng dagat.
'Yon 'yong blue sa likod habang umiiyak siya. 'Yong dagat.
Pacific Ocean. Malungkot siya."
-Matagal na kayo? -Little brother ko siya.
Little brother mo siya. Okay. A…
Maraming aroused dito.
Ayos 'yan. Magkasundo kayo. Maraming magkakapatid, ayaw sa isa't isa.
-Hindi, okay kami. -Close kami.
Close kayo. Okay, kakaiba na 'yan.
Hindi, okay 'yan.
Salamat sa… Baka idea niya 'to, pero salamat sa, alam mo 'yon…
Do'n siya sa gusto mo.
Makikinig siya sa isa sa podcasts mo.
Sobrang aggressive ng female podcasts, 'yong mga title ng female podcasts.
Parang, Pakainin mo ako, Bakla! Parang…
Parang, Avocado Sa Mani Ko, ikaw naman, "Bakit ganito
kagrabe?"
Bakit sobrang tindi?
Nagtatrabaho ka ba?
-Oo. -Ano'ng trabaho mo?
Flight instructor.
Ninerbiyos ka na sa plane?
Hindi pa. Di ako sumasakay pag bad weather.
Di ka sumasakay pag bad weather?
Pero nangyayari 'yon. Biglang nangyayari 'yon.
Nakasakay ka na ba sa plane?
-Nagtatrabaho ka? Nag-aaral? -Nagtatrabaho, Sheriff's Office.
Sheriff's Office. Sobrang cool.
Boo.
Galit 'yong kriminal dito.
Galit na galit 'yong lalaking 'to. "Boo!"
"Boo!"
"Asawa ko siya. Pwede ko siyang saktan kung gusto ko."
"Boo!"
Ang daming kasinungaling ng gobyerno. Wala kang dapat pagkatiwalaan.
Naaalala ko no'ng nabaril si Trump, sabi nila, "O!"
Una sa lahat, wala nang nag-ungkat no'n.
Wala nang nakakaalala no'n.
Parang guilty 'yong babaeng Secret Service.
Alam kong guilty siya kasi parehas kami ng reaction
pag may nagtatanong kung nagke-keto diet pa ako.
Sabi niya…
Tapos sabi nila, "Di kami makapaglagay ng sniper sa bubong kasi naka-slant."
Di naka-slant 'yong bubong.
Binaril nila siya, namatay siya, hindi gumulong ang katawan niya sa bubong.
Nakahithit na ako sa mas matarik pa
sa roof na 'yon.
Nakakaloko
na sabihin 'yon, alam mo 'yon?
Wala ka nang mapapagkatiwalaan.
Dapat takot tayo sa China. Seryoso 'yon. Dapat takot tayo sa China. Ako, hindi.
Chinese 'yong inaanak ko. Three years old siya, ang cute niya.
Hindi niya alam 'yong jurisdiction ng Taiwan.
Politics niya 'yon.
Naniniwala siya sa isang China lang. Gano'n siya.
Sinasama siya ng parents niya sa bahay ko, sabi ko, "Mag-one ka."
"One China." Ang cute. Alam mo 'yon, "Mag-one ka."
Ang saya pag kayo ng tito mo. "Mag-one ka.
One China, 'yan ang paniniwala mo. One China."
Mga ilang araw pa, seryoso,
may class pictures sila.
Unang class pictures nila,
nasa gitna siya,
unang hilera ng mga bata, nakaganito…
Tumawag 'yong teacher sa bahay nila. Nagkataon na nando'n ako.
Sabi niya, "Ang cute-cute niya. Bakit siya gumagano'n?
Parang 'number one ang school'?"
Inagaw ko'ng phone. Sabi ko, "Chinese nationalist siya.
Naniniwala siya sa pananakop at pag-occupy ng Taiwan.
Tanga, bakit di mo siya tanungin sa politics niya?
Siya ang kinabukasan ng bansang 'to. Hindi ikaw.
Siya 'yong leader. Hindi ikaw.
Nagtatrabaho ka sa kanya."
Pilipino siya, nagsisinungaling kami.
Nakakatawa 'yong pinag-aawayan natin sa America. Iba-ban natin ang TikTok.
O hindi.
Ewan ko.
Wala akong paki sa nararamdaman n'yo. Sa edad n'yo, dapat manahimik kayo.
Parang, ako, 39 years old na, may friends akong parang,
"Di nila pwedeng i-ban ang TikTok!"
Ako naman, "Uy, Ralph,
umupo ka.
Pag-usapan natin 'to."
"Di nila pwedeng i-ban 'yong dancing app ng bata."
"Ralph.
Ang pangit. Please, tumigil ka."
"Saan ako manonood ng mga batang sumasayaw?"
"Sige, tama na!"
Pero maganda 'yong dahilan ng gobyerno.
Sabi nila, "Dapat i-ban ang TikTok kasi ang China, nagsi-spy sa inyo."
Naisip ko naman, "Okay.
Pero kayo din,
nagsi-spy sa amin."
Sabi nila, "Oo, pero sila, sa Chinese way.
Kami, nangungulit lang.
Nagiging Chinese sila tungkol do'n.
Nagre-relax lang kami galing sa trabaho. Sila, Chinese.
Nakikita mo'ng pagkakaiba?"
"Hindi masyado, hindi…"
Sana nagsi-spy ang China sa 'tin gamit ang TikTok.
Sana billion dollars ang ginastos nila para ma-install ang app sa phone ng lahat
para makuha nila lahat ng information.
'Yong importante,
makabuluhan na information sa TikTok.
Sana manood sila ng bawat TikTok video.
Sana 'yong Chinese military,
may general, sa loob ng room, blangko ang mukha,
pinapanood bawat housewife na nakainom ng Xanax na naggaganito…
Bawat riot sa Waffle House, binubugbog
ang isa't isa sa hash browns.
Nakaupo lang siya, blangko ang mukha.
Tayo lang 'yong bansa na nagpapatayan pag almusal, tayo…
Tayo lang 'yong bansa na pagbaba ng baso ng orange juice, sasabihin,
"Pucha, tara na. Tara na.
Papatayin kita ngayon din
sa harap ng anak ko na kumakain ng French toast.
Papatayin kita.
10:00 a.m."
Di ko sinasabing maganda 'yong TikTok. May mga problema din.
May babae sa TikTok ngayon na nagpapakilala na hawk.
Wala akong paki sa politics n'yo, di maganda 'yon.
Na iniisip ng ibang mga anak natin, mga ibon sila,
hindi 'yon ang goal.
Pero di niya kasalanan 'yon. Kasalanan ng magulang niya.
Kung tingin ng anak mo, hawk siya, hindi siya 'yon.
Ikaw 'yon.
'Yon ang babaeng di pa nasabihan ng,
"Halika, anak. Halika dito. Anak, dito ka.
Halika dito. Tumahimik ka."
Hindi siya natulak sa hagdan,
"Lipad!
Kita mo? Di mo kaya. Sinungaling ka na, pokpok pa.
Sinayang mo'ng oras ng lahat.
Magpunta ka sa vet na may bali sa braso, sabihin mong hawk ka,
narcissist ka.
Narcissist ka at sinungaling, sawa na kami sa kalokohan mo.
Hindi ka hawk! Wala ka lang.
Communications major ka sa liberal arts school na binabayaran ko!
May drinking problem ako!
Hindi ko kaya ang kalokohan mo!
Wala ka lang! Di ka lumilipad, di ka nakakapunta kahit saan!
Di ka kumukuha ng sarili mong pagkain, sinungaling, sinira mo'ng pamilyang 'to!"
Wala siyang… May white family siya na nagsasabing, "Mahilig ako sa hawks.
Mahilig ako sa ibon…" Di n'yo kailangan 'yon.
Alam n'yo 'yon?
Di na pwedeng kausapin ang mga bata ngayon
kung paano ako kinakausap no'ng bata ako.
Hindi na ubra.
Di na pwede 'yon. Makinig kayo, maganda ba
na may mental health issues ang mga bata? Oo.
Tama sila. Nakakainis ba?
Oo.
Galit ba tayo sa kanila?
Oo.
Totoo lahat 'yon,
pero tama sila.
May friends ako na sinasabi ng mga anak nila,
"May mental problems ako, kailangan kong harapin 'to."
Sabi ng friends ko, "Mabuti.
Nandito ako kung kailangan mo ako."
Kung ako 'yon, di ko kayang sabihin.
Kung sasabihin ko sa papa ko, "Pa, may problema ako sa pag-iisip."
Sasabihin niya, "Tumahimik ka.
Sinira n'yo ng nanay mo ang buhay ko.
Pareho kayong mataba, nakakadiri ang bahay natin.
Magulo lagi pag umuuwi ako.
Nagda-drive ako, pumapasok sa trabaho na ayaw ko
para makabili ako ng pagkain para sa 'yo at sa mataba mong nanay.
Uuwi ako sa bahay na 'to, madumi gabi-gabi.
Nakakadiri, naaasar ako sa sarili ko, gusto kong patayin ang sarili ko,
gusto ko kayong patayin ng nanay mo.
Ang taba mo, ayoko sa 'yo.
Ayoko ko sa buhay ko, sana mamatay na tayong lahat."
Sasabihin ko naman, "Salamat talaga, Pa, ha."
Sasabihin niya, "Kung kailangan mo ng kausap, nandito lang ako.
Mahal kita, anak." "Mahal din kita. Salamat. Na-appreciate ko 'yon."
Maraming may sakit sa pag-iisip sa America. Ang dami.
Alam n'yo 'yon?
Ang dami. Kung wala ka pang sakit sa pag-iisip,
magkaro'n ka na.
Magkaro'n ka na.
Sasabihin sa 'yo ng mga tao kung gaano sila kabaliw.
Maglalabas sila ng saloobin sa 'yo.
Dati, may kahihiyan ang mga tao, ibig sabihin,
tinatago nila sa sarili nila 'yong mga bagay na di magaganda.
Nakakahiya 'yon.
"Ayokong sabihin sa 'yo 'yong bagay na pangit sa akin."
Gano'n dati
sa mahabang panahon.
Hindi na gano'n ngayon.
At 'yong iba do'n,
dapat mabalik.
Ngayon, may kasama kang magtanghalian, sasabihin mo, "Hati tayo sa wings?"
Sila naman, "May borderline personality disorder ako."
Sasabihin mo, "Ayos, buffalo?
Barbecue?
Ano'ng…"
'Yong friend ko, tingin niya, may borderline personality disorder siya.
Sinabi niya 'yon. Sabi niya, "Borderline ako."
Sabi ko, "Ano 'yon?"
Sabi niya, "Sinisira ko bawat relationship sa buhay ko."
Sabi ko, "A, siraulo ka pala."
"Ano 'yong test para do'n? Paano nalalaman 'yon?"
Tapos may bipolar, 'yong bipolar, sexy version
kasi medyo misteryoso.
Alam n'yo 'yon?
'Yong bipolar, medyo, alam n'yo na…
"Bipolar ako na pokpok.
O hindi."
Ang nanay ko ang original. Schizophrenic siya.
Di siya nag-diagnose sa LinkedIn gaya ng mga batang bakla.
Ang nanay ko ang totoong psychopath, ikinulong namin siya.
Ganyan ang ginagawa sa mga baliw, ikulong mo sa selda.
Sabihin mo, gusto mong kumain sa labas. Bisitahin mo once a year.
Alam n'yo kung paano ko nalamang malala ang schizophrenia?
Walang nagpapanggap na gano'n.
Walang umaalis sa trabaho na gano'n.
Walang tumatawag tapos parang, "Di ako makakapasok…"
Sasabihin nila, "Masama yata ang pakiramdam mo. Magpahinga ka.
Magpahinga ka."
Alam ko, masama ang anxiety at depression. Naiintindihan ko. Meron ako no'n.
Alam kong masama. Pero alam mong meron ka.
Sasabihin mo sa mga tao. Sasabihin mo, "Depressed ako."
Sasabihin nila, "Grabe 'yan."
Kapag sinabi mo 'yan sa nanay ko,
"Patty, schizophrenic ka."
Sasabihin niya, "Talaga?
Dahil lang nilalason nila ang pagkain ko?
Dahil sinusundan ako ng mga Korean?"
Gano'n siya. Hindi ko alam kung bakit.
Pumasok ako sa bahay namin minsan. High na high ako, 15 years old ako.
Pumasok ako, sabi niya, "Uy!"
Sabi ko, "O!"
Sabi niya, "Sinusundan ako ng Koreans, pero wag kang mag-alala.
Pinoprotektahan nila ako." Sabi ko, "Ayos, shet."
Kaya alam kong puro kalokohan 'yong gymnast sa Olympics.
No'ng sinabi niyang, "Di ako makaka-compete. May mental problems ako."
Sabi ko, "Hindi ganyan.
Di pa 'yan mental problems. Alam ko 'yong mga baliw,
ang mga tunay na baliw, nagko-compete."
Pag nagpunta ka sa mental hospital ng nanay ko,
"Patty, pupunta ka sa Olympics," sasabihin niya,
"Oo, siyempre."
Iuupo namin 'yong matabang puwit niya sa wheelchair,
ilalatag namin siya sa mat. Sasabihin namin, "Ano'ng event mo?"
Sasabihin niya, "Muslim si Obama." Sasabihin namin…
A…
Ilang dekada na siyang naghahanda para i-represent ang bansa niya
sa event na 'yon.
Bakit pa may sports sa Olympics
kung makakaalis ka pag pangit ang araw mo? Buwisit.
Bibigyan sila ng medals kung gaano kagulo ang buhay nila.
Aabutin ng kalahating oras.
"O, minolestiya ka. Bronze.
Namolestiya ka ng tatay mo. Silver.
Minolestiya mo ang tatay mo.
Gold."
Mahirap ang holiday season kay Puff Daddy.
Totoo 'yan.
Kahit ano pa'ng gawin… Alam n'yo 'yon?
Pero naiintindihan ko. Naiintindihan ko, magandang dahilan 'yon para mag-reject.
Alam n'yo 'yon? Demonyo siya. Gago siya. Ipakulong mo siya.
Pero may mga na-reject na walang ginawang masama.
Pucha, ano ba'ng ginawa ni Lizzo?
Ni-reject si Lizzo para saan?
Ni-reject siya ng mga tao niya.
'Yong mga sarili niyang porky na backup,
ni-reject ang nanay nila.
Itong mga walang utang na loob na biik na 'to, ni-reject ang nanay nila.
Binigyan niya sila ng buhay.
Nakita niya ang mga bruha sa Chick-fil-A, sa mga gasolinahan, nagmi-milkshakes.
Di ka pwedeng maging mataba na backup dancer. Di trabaho 'yon.
Di ako pwedeng tumayo sa likod ni Taylor Swift na…
Ite-taser ako ng gobyerno,
'tong mga matatabang bruhang 'to, isa lang ang trabahong makukuha nila.
Ba't kayo umalis sa trabahong 'yon? Gaano ba kahirap 'yong mga step?
Kalahati sa kanila, naka-oxygen, parang…
May show si Lizzo para mabuo sila, Lizzo, Here Come The Big Girls.
Na parang nagbabanta.
Parang mga naririnig mo sa police scanner.
"Eto na'ng malalaking babae. Sakay na sa kabayo.
Wag kayong pakalat-kalat, ito'ng mga malalaking babae.
Sumakay na kayo sa kabayo ngayon."
At 'yong batayan ng show,
mga sobrang tataba na mga babae
na laging nangangarap maging backup dancers.
Pero pinagdamot sa kanila 'yon ng Illuminati.
Saka gravity…
'Yon talaga ang kailangan para maibaba ang matabang bruha,
magpakatotoo tayo.
Saka medyo inabuso sila ni Lizzo. Sinira niya sila.
Ang sama niya, ang bastos niya.
Ano naman?
Pag hot girl na pinagkakatuwaan 'yong mga matatabang babae? Di maganda.
Kapag si Lizzo ang gumawa?
Nakakatawa talaga.
Pinakanakakatawang nakita ko sa buong buhay ko.
Kapag mataba kang babae, tatalikod ka sa backup dancers mo,
grupo ng mga va-va-voom, tatalikod ka, sasabihin mo,
"Ayusin n'yo, mga pork chop."
Tapos lahat sila, sinasabi,
"Pucha, ano 'yon?
Gaga ka, matabang bruha, pucha…"
Nagdedemanda sila sa korte, sa totoong korte.
Hindi candy court, 'yong totoong…
Hindi chocolate court, parang….
Papasok ang judge,
titingnan niya si Lizzo at backup dancers, sasabihin, "Girls,
kahit isa sa inyo, di ko ma-identify.
Kaya bibigyan ko kayong lahat ng gift certificate sa Dairy Queen.
Kasi lahat kayo, Dairy Queens.
Mahal ko kayo."
Alam n'yo 'yon?
'Yon lang ang magagawa sa gano'ng sitwasyon.
Wala nang ibang magagawa.
Maraming artista ang gumagamit ng Ozempic. Ayos, wag lang kayong magsisinungaling.
Si Khloé Kardashian, ang lakas ng loob sabihin na… Sabi niya, "May trainer ako."
Girl, may bago kang ulo.
Wala kang trainer, may necromancer ka, o nagpunta ka sa gubat.
Hinukay mo ang katawan ng bata na katutubo,
sinipsip mo 'yong kaluluwa no'n.
Kulam 'yon, di 'yon sit-up, ayos lang.
Pero wag kang magsinungaling kung ano 'yon.
Dadalhin ka ng pagpapatawa sa mga magagandang lugar. Nasa Finland ako
nito lang, lumapit 'yong babaeng nag-book sa akin, sabi niya,
"Pwedeng magtanong?" Sabi ko, "Oo."
Sabi niya, "May school shooting material ka ba?"
Sumagot ako, "Oo."
Sabi niya, "Di mo pwedeng gawin 'yan
ngayon." Sabi ko, "Bakit?"
Sabi niya, "May shooting kami sa school."
Sabi ko, "Sorry, ilang bata ang namatay?"
Sabi niya, "Isa."
Sabi ko, "Gaga ka."
Galing ako sa USA, insensitive kang babae ka.
Ayos pa 'yang isang patay na bata.
Pag isang patay na bata lang, di mo ibababa 'yong phone.
Kung nasa phone ka, dumating ang anak mo, sinabing
may barilan, may isang batang namatay, ikaw, "Oo.
Saan 'yong biyahe ng cruise?"
Saka 'yong kuwento ko sa school shooting, totoo 'yon, false alarm 'yon.
Kaya wag kayong mag-alala.
Nag-call 'yong friend ko, nasa school ang anak niya, 15.
Tinext siya.
Sabi niya, "Ma, may nambabaril, nagtatago ako.
Pag may nangyari,
gusto kong malaman n'yo ni Papa na mahal ko kayo."
Na parang, pangit na text na matatanggap mo, pero sweet.
Dahil sa "mahal ko kayo" sa dulo.
Hindi ako magte-text nang gano'n no'ng 14 ako sa parents ko.
Sasabihin ko, "Ma, Pa, may nambabaril, nagtatago ako.
Pag may nangyari, magpakatotoo tayo, walang nagsakripisyo dito.
May nambabaril sa public school na 'to,
in-enroll n'yo ako dito nang libre.
Ano pa ba'ng aasahan? Ayos.
Wag sana kayong multuhin sa libing
kung kaya n'yo naman magbayad, ang tatamad n'yo.
Nga pala, 'yong mga text na 'to, economical.
May Wi-Fi man lang ba kayo, mga pulubi kayo?"
Itong killer sa Rainey Street, sobra, ha?
Tinatapon lang 'yong mga tao sa lawa.
Ano'ng tingin mo do'n, ma'am?
'Yong asawa ko, nasa Parks and Rec.
'Yong asawa mo, nagtatrabaho sa Parks and Rec.
Para sa kanya…
Para sa kanya.
-Marami talagang lasing. -Marami talagang lasing.
Ito kasi 'yan, alam natin na marami talagang lasing.
Alam na rin natin na ang asawa mo ang killer.
Parang sabi niya, "Ang dami daming lasing,
umuuwi talaga ang asawa ko na may dugo sa katawan niya.
Tuwing gabi, umuuwi siya, duguan, pagod.
Ang dumi-dumi niya." Sabi ko, "Nag-swimming ka ba sa lawa?"
Sabi niya, "Niligtas ko 'yong lasing na lalaki…
na nalulunod, kinagat ako sa leeg habang nililigtas ko siya,
kinalmot niya ako, grabe."
Sana totoo. Kailangan mo ng killer.
Kailangan mo ng killer.
Lalo na sa Austin, sobrang daming confident na tech people, nagja-jogging.
Parang…
Dapat may makaisip na pwede 'yon, alam n'yo ang ibig kong sabihin?
Magandang magkaro'n no'n.
Pero mahirap mamatay sa gitna ng lawa, nalulunod ka.
Napapaligiran ng mga real estate na di mo kayang bilhin.
Huling tingin sa Zillow.
Alam mo 'yon, "Diyos ko, ang ganda ng garden…"
Galing ka sa Texas? May shirt ka.
-Lumaki ka dito? -Oo.
-Gaano nang katagal? -Twenty-six years.
Twenty-six years, mabuti 'yon.
-Saan ka lumaki? -Austin at Fort Worth.
Broken home?
Oo.
Ako din. Alam n'yo 'yon?
"Minsan Austin, minsan Fort Worth." Sabi ko, "At maraming luha."
Napakagandang babae. Nagde-date kayo? Ang cute n'yo talaga.
Ang cute n'yong couple. Sana mag-work.
-Ano'ng trabaho n'yo? -Sa tech ako.
Okay, ikaw?
-Fintech. -Fintech.
Pareho kayong kadiri.
Mas gusto ko, 'yong dalawang incestuous na 'to…
'Yong babaeng 'to na nagpapanggap na lumilipad, tapos
'tong lintik na corrections officer
na nagpapatakbo ng mga fight club sa kulungan.
Paki ko ba kung mag-sex sila na magkakamag-anak, di importante 'yon.
Kita n'yo 'yong mga tech na 'to? Mukha silang mga tao.
Gusto mo silang magustuhan, "Hiwalay ang parents mo, ako din.
Ang cool mo siguro."
Tapos sabi niya, "Tech ako." 'Yong isa, "Sa fintech ako." Sasabihin mo, "Layas."
'Yong buwisit na 'to, nakaisip ng Venmo o parang gano'n.
Nakakaraos pa ako dati. Dati sasabihin ko, "Oo, wala ako…"
Ngayon, parang, "I-Venmo mo nga ako." Sasabihin mo…
"Oo, sige. Magve-Venmo tayo, pero…
pwede rin na, alam mo na, di na tayo magkita…"
Pinagtatalunan natin lagi 'yong trans kid. Malaking issue 'yon, ha?
Lahat ng trans children.
Wala akong paki, wala akong mga anak na trans, kasi wala akong anak.
Given na 'yon.
Pero kung may bata akong papalakihin, kung may anak ako
tapos sinabi niya, "Dad, trans ako." Sasabihin ko, "Ayos.
Gusto mo ng vagina? Sige.
Pero gagawin natin ngayong gabi!
Gagawin mo o hindi. Gusto mo ng vagina?
Gigising ka na may vagina. Pumasok ka sa kotse!"
Gagastos ako nang mahal sa vagina ng anak kong lalaki.
Gagastos ako nang mahal para sa vagina ng anak kong lalaki.
Hindi ko siya dadalhin sa Mexico,
kakabitan siya ng mumurahing vagina, mai-infect,
magkaka-gangrene, magkaka-blood clot,
mapupunta sa ulo niya, masi-stroke siya.
Sasabihin nila, "Ano'ng nangyari sa anak mo?" "Mahabang kuwento."
Bibigyan ko siya ng mamahaling vagina
pero dapat ipakita niya 'yon sa mga tao sa Christmas.
Sasabihin ko, "Ipakita mo, ngayon din."
"Tingnan mo ang vagina niya, Ma. $30,000, amuyin mo.
Amuyin mo ang vagina niya. Amuyin mo ang vagina ng apo mo, 30,000.
Wag kang mahiya.
'Yong tatay mong mayaman na bakla, binilhan ka ng vagina.
Saka Christmas, birthday ng Diyos, gusto rin niyang makita ang vagina mo.
Ipakita mo ang vagina mo sa Diyos ngayon.
Ipakita mo ang bago mong vagina sa Diyos."
Di para sa lahat 'yong joke na 'yon.
Sinabi ko 'yon sa fundraiser no'ng isang gabi.
'Yong babaeng nag-book sa 'kin, "Ano'ng problema mo?"
Sabi ko, "Tayo ang magiging first generation
na bibili ng ari ng mga anak natin.
Tapos ibabalik ulit natin sa dati kasi di nila nagustuhan."
"C ka sa math?
Akin na 'yang etits mo.
Akin na'ng etits mo, babae ka.
Di ako nakikipagbiruan sa 'yo. Do'n 'yan sa drawer,
katabi ng boobs ng ate/kuya mo. Akin na'ng etits mo."
Wala akong anak na magkaka-C sa math na may etits pa rin.
Akin na'ng etits mo ngayon.
Makinig ka sa 'kin. Nanay mo ako."
Ganito magiging itsura ko.
"Nanay mo ako!"
Good night sa inyong lahat. Salamat.
Maraming salamat. Nakakatuwa talaga kayo.
Salamat, Joe Rogan. Salamat, Austin, mahal namin kayo.
Wag kayong mag-plane kasama niya.
Maraming salamat.
Gusto ko 'yong incest.
Maraming salamat. Palakpakan natin ang incest.
Patayin n'yo 'yong mga tech sa labas. Patayin n'yo pag nakita n'yo.
Salamat. Good night.
Nagsalin ng Subtitle: Redelyn Teodoro Juan