Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
41°Β, 49°Δ ΑΤΛΑΝΤΙΚΟΣ ΩΚΕΑΝΟΣ
Εκτιμώμενος χρόνος άφιξης πάνω απ' το ναυάγιο περίπου δέκα λεπτά.
Ελήφθη. Ασφαλίστηκε, πάμε.
Ερευνητικό, φύγαμε.
-Τζούλιετ, ερευνητικό; -Ναι, προχωρήστε.
Αν είσαι εντάξει, είμαι και εγώ.
Φύγαμε.
Σε ένα απόμερο σημείο στη μέση του Ατλαντικού Ωκεανού,
περίπου 644 χλμ από το Νιούφαουντλαντ…
Ελεύθεροι για κατάδυση.
διεξάγεται μια αξιοσημείωτη αποστολή.
-Ελήφθη. Καταδυθείτε ελεύθερα. -Μπήκαν οι αντλίες.
Κατεύθυνση 1-8-0.
-Ο προορισμός της; -Το ναυάγιο φαίνεται στο σόναρ.
Το πιο διάσημο ναυάγιο στην ιστορία.
Παρόν βάθος 3810 μέτρα. Στον βυθό.
Για πάνω από έναν αιώνα,
η τραγική μοίρα του Τιτανικού έχει γίνει παγκόσμια εμμονή.
Επιστήμονες βρήκαν συντρίμμια του Τιτανικού.
Μια ιστορία τόσο συναρπαστική που άνθρωποι ρισκάρουν τη ζωή τους,
ξοδεύοντας εκατομμύρια δολάρια, για να ρίξουν μια ματιά στο ναυάγιο.
Αυτή η έρευνα θα μας δώσει μια νέα οπτική στον Τιτανικό.
Νέες εικόνες του Τιτανικού όπως δεν τον έχετε ξαναδεί.
Το μεγαλύτερο πρόγραμμα υποθαλάσσιας σάρωσης στην ιστορία.
Είναι απίστευτο να τον βλέπεις έτσι.
Πάνω από 700.000 σκαναρισμένες εικόνες,
16 terabyte δεδομένων και σχεδόν δύο χρόνια έρευνας και επεξεργασίας
οδήγησαν στη δημιουργία ενός ψηφιακού αντιγράφου του πλοίου,
έναν εικονικό δίδυμο του Τιτανικού.
Δεν το έχω ξαναδεί ποτέ έτσι.
-Ένα τόσο λεπτομερές αντίγραφο… -Βλέπεις τους αριθμούς;
Είναι απίστευτο.
που θα προσφέρει νέα στοιχεία για τη βύθιση…
Βλέποντάς το σε τέτοια κλίμακα,
θα νόμιζες ότι το πλοίο χτυπήθηκε από έναν τεράστιο πύραυλο.
και νέες πληροφορίες για τις ύστατες στιγμές των επιβαινόντων.
Προσπαθούσε να καθελκύσει μια τελευταία σωσίβια λέμβο.
Όταν σάλπαρε απ' το Σάουθαμπτον την άνοιξη του 1912,
χαιρετίστηκε ως το πιο πολυτελές ατμόπλοιο του κόσμου.
Στο παρθενικό του ταξίδι, ήταν ανυπέρβλητο και αβύθιστο.
Το όνομά του; Φυσικά, Τιτανικός.
Στις 10 Απριλίου 1912
ξεκινά το παρθενικό του ταξίδι απ' το Σάουθαμπτον για Νέα Υόρκη.
Θεωρείται το πιο πολυτελές πλοίο της εποχής του.
Είναι η χρυσή εποχή του υπερωκεάνιου.
Δύο εταιρείες, η White Star Line και η Cunard,
μάχονται για την κυριαρχία στον διάπλου του Ατλαντικού.
Τα πλοία της Cunard ήταν συνήθως πιο γρήγορα.
Αλλά η White Star κατείχε τα πρωτεία στην πολυτέλεια.
Και ο γιγαντιαίος Τιτανικός ήταν το καμάρι της.
Στο πλοίο υπάρχουν αριστοκράτες, μεγιστάνες,
αλλά και μετανάστες που πάνε στην Αμερική για μια νέα ζωή.
Σε μόλις επτά μέρες…
ο Τιτανικός θα έπρεπε να μπαίνει θριαμβευτικά στη Νέα Υόρκη,
με τον παγκόσμιο Τύπο να περιμένει να το υποδεχθεί.
Αντ' αυτού, θα βρεθεί στον πάτο του Ατλαντικού
και σχεδόν 1500 άνθρωποι θα είναι νεκροί.
Έναν αιώνα μετά, πολλές λεπτομέρειες για τη βύθιση ακόμα αμφισβητούνται.
Ο Τιτανικός δεν αποκάλυψε εύκολα τα μυστικά του
και για 70 χρόνια κανείς δεν ήξερε καν πού ήταν.
Το 1985 ο Μπομπ Μπάλαρντ βρήκε το ναυάγιο.
Σήμερα, οι Γάλλοι και οι Αμερικανοί που βρήκαν τον Τιτανικό θα γιορτάσουν.
Ο Μπάλαρντ είχε βρει το πιο σπουδαίο χαμένο πλοίο
και οι επιστήμονες απαίτησαν να το διερευνήσουν.
Μα σε βάθος τεσσάρων χλμ, υπό ατμοσφαιρική πίεση
σχεδόν 400 φορές μεγαλύτερη απ' ό,τι στην επιφάνεια,
οι συνθήκες δεν τους επιτρέπουν να το δουν παρά τμηματικά.
Ακόμα ψάχνουμε την πρύμνη. Δεν τη βρίσκουμε.
Πολλές αποστολές έγιναν στο ναυάγιο τα τελευταία 40 χρόνια.
Αλλά είναι θεοσκότεινα εκεί κάτω.
Δεν γίνεται να δούμε όλο το σκάφος.
Όταν το κοιτάμε, είναι σαν να ανάβουμε φακό στο σκοτάδι.
Μέχρι τώρα.
Το βάθος σου είναι 805 μέτρα.
Μετά από κάθοδο δυόμισι ωρών ως τον πυθμένα,
δύο μη επανδρωμένα υποβρύχια, ονόματι Ρωμαίος και Ιουλιέτα,
πιάνουν δουλειά.
Ενώ ο Ρωμαίος τραβά υψηλής ανάλυσης βίντεο του ναυαγίου και του βυθού…
Η έντονη γραμμή λέιζερ δείχνει είναι πιο καθορισμένο.
Ελήφθη. Περνάμε στην επόμενη θέση.
εξοπλισμένο με λέιζερ, καταγράφοντας εκατομμύρια μετρήσεις,
η Ιουλιέτα καταγράφει κάθε εκατοστό του ναυαγίου.
Ναι, φαίνεται καλό. Πρέπει να είστε πολύ κοντά τώρα.
Περίμενα ότι θα βλέπαμε
την πιο ακριβή απεικόνιση του ναυαγίου στην ιστορία.
Τομ, είσαι έτοιμος;
Ο παγκοσμίου φήμης ειδικός Παρκς Στίβενσον
έχει καταδυθεί πολλές φορές στον Τιτανικό.
Προωθητήρες. Αρχίζει η εισροή.
Ελπίζει η σάρωση να απαντήσει σε ερωτήματα
-σχετικά με το ναυάγιο. -Ασφαλισμένη καταπακτή.
Με συναρπάζουν τα μυστήρια.
Ο κόσμος θεωρούσε το πλοίο αβύθιστο.
Άρα πώς κατέληξε στον βυθό;
Πλησιάζουμε στο σημείο του ναυαγίου.
Τι συνέβη εκείνο το βράδυ;
Συχνά βλέπω το ναυάγιο
ως τον τελευταίο επιζώντα της καταστροφής.
Έτσι όπως έχει διαλυθεί,
όπως έχουν λυγίσει τα κομμάτια του,
όλα λένε μια ιστορία.
Άρα είναι σημαντικό να ακούσουμε τις ιστορίες
που έχει να μας πει το ναυάγιο.
Βίντεο απ' τον Ρωμαίο γρήγορα μας δίνουν μια σχετική ιδέα.
Στιγμιότυπα της ανθρωπότητας ανάμεσα στα συντρίμμια.
Εκατοντάδες μπουκάλια κρασιού.
Ένα φόρεμα.
Ένα κεφάλι κούκλας.
Όλα μια σκληρή υπενθύμιση.
Ο Τιτανικός δεν αποτελεί μόνο αντικείμενο έντονου ενδιαφέροντος.
Είναι ένα νεκροταφείο.
Και με τη σάρωση θα το μελετήσουμε από μια σεβαστή απόσταση.
Μετά από τρεις εβδομάδες στη θάλασσα, σαρώνοντας 24ώρες το 24ωρο,
η δουλειά της ομάδας έχει ολοκληρωθεί.
-Κόλλα το. -Ναι.
Η δουλειά τελείωσε, φύγαμε για το σπίτι.
Αλλά θα διαρκέσει πάνω από έναν χρόνο η έρευνα και η συναρμολόγηση
του τεράστιου όγκου δεδομένων που συγκεντρώθηκε.
Αυτή η επιχείρηση είναι πολλά υποσχόμενη.
Το να έχουμε έναν εικονικό δίδυμο του ναυαγίου του Τιτανικού
είναι σπουδαίο.
Αναμένοντας πρόσβαση στον εικονικό δίδυμο,
ο Παρκς συγκρότησε ομάδα, για να τον εξετάσουν λεπτομερώς.
Αυτό θα σας δώσει το πλαίσιο του σκάφους.
Ο καπετάνιος Κρις Χερν
θέλει να μελετήσει τον δίδυμο από την οπτική ενός ναυτικού.
Έχω διαπλεύσει τον Ατλαντικό και σας λέω
ότι το σημαντικό σ' ένα πλοίο είναι το πλήρωμα.
Τι βίωσαν εκείνοι, όταν το πλοίο βυθιζόταν;
Αν είχες όλο το σημείο του ναυαγίου, τι θα έκανες;
Θα μπορούσαμε να αναπαραστήσουμε εκείνη τη νύχτα.
Η μεταλλουργός δρ Τζένιφερ Χούπερ
πέρασε χρόνια στο εργαστήριο, μελετώντας θραύσματα του ναυαγίου.
Απ' το να εξετάζω υλικά στο εργαστήριο,
το να καταλήξω να νιώθω σαν να είμαι στον πυθμένα, μπροστά στο ναυάγιο,
είναι κάτι που δεν περίμενα να δω ποτέ.
Ελπίζω να πάρουμε απαντήσεις στα ερωτήματα
που με απασχολούν εδώ και δεκαετίες.
Μετά από σχεδόν δύο χρόνια έρευνας και εργασίας,
πάνω από 700.000 εικόνες συναρμολογήθηκαν με πολύ κόπο.
Σε ένα γιγαντιαίο στούντιο,
τεράστιες οθόνες LED θα προβάλουν τον δίδυμο σε κανονική κλίμακα,
φέρνοντας τους ερευνητές πρόσωπο με πρόσωπο με τα συντρίμμια.
Για δες.
Ξέρω από προσομοιώσεις πλοίων και τέτοιο πράγμα δεν έχω ξαναδεί.
Έχω ξαναβρεθεί εδώ με υποβρύχιο, μα είχα περιορισμένο οπτικό πεδίο.
Είναι τόσο απέραντο.
Όταν είσαι στο υποβρύχιο,
βλέπεις μόνο λίγα μέτρα μπροστά σου.
Αλλά με τον ψηφιακό δίδυμο, βλέπεις όλο το ναυάγιο.
Έχω καλύτερη θέα του Τιτανικού απ' ό,τι αν ήμουν στον βυθό.
Βρισκόμαστε στα 3658 μ. βάθος, στον πάτο του ωκεανού,
κοιτάζοντας τον Τιτανικό.
Η μελέτη του στο μικροσκόπιο δεν σε προετοιμάζει γι' αυτό.
Βλέποντας το ναυάγιο του Τιτανικού σε πλήρη κλίμακα,
κατάλαβα επιτέλους πόσο μικρή είμαι
σε σχέση με όλα αυτά που έβλεπα.
Μπόρεσα να βιώσω την αίσθηση της καταστροφής.
Εδώ κόπηκε στα δύο.
Ο ψηφιακός δίδυμος επιτρέπει στην ομάδα να εξερευνήσει το πλοίο
αλλά και την καταστροφή που προκάλεσε η μοιραία πρόσκρουση.
Δεν περίμενα το επίπεδο της καταστροφής που έδειξε η σάρωση.
Ήταν ολέθρια η κλίμακα.
Αυτό μου έκανε εντύπωση.
Ξέραμε απ' την ανακάλυψή του ότι το πλοίο είχε χωριστεί στα δύο.
Αλλά το ναυάγιο είναι τόσο τεράστιο
που κανείς δεν το είχε δει ολόκληρο μεμιάς, μέχρι τώρα.
Η πρύμνη απέχει 500 μ. απ' την πλώρη.
Αυτό είναι κάτι που συνήθως δεν το βλέπεις,
γιατί είναι πολύ επικίνδυνο κάτω από την προεξέχουσα πρύμνη.
Σπάνια μπορείς να μπεις εδώ κάτω με το υποβρύχιο.
Ο δίδυμος επιτρέπει στους ειδικούς να μελετήσουν απροσπέλαστα σημεία.
Υπάρχει μια δεξιά προπέλα εδώ.
Συμπεριλαμβάνει χαρακτηριστικά που είναι αδύνατο να δεις
σε μια επανδρωμένη αποστολή στο σημείο.
Το βλέπετε αυτό εκεί; Τους αριθμούς;
Εκεί λέει "401", είναι ο αριθμός του κύτους του Τιτανικού.
-Είναι σε άψογη κατάσταση. -Καλύτερα δεν γίνεται.
Από τις πιο μικρές λεπτομέρειες μέχρι την τεράστια κλίμακά του,
η σάρωση προσφέρει μια εντελώς νέα οπτική στον Τιτανικό.
Και οι ειδικοί μόλις που άρχισαν να μελετούν τον δίδυμο.
Ανυπομονώ να δω πώς θα είναι το υπόλοιπο.
Έχοντας το πλοίο στη διάθεσή μου, βλέποντας τι συνέβη στο πλοίο…
Οι δυνατότητες είναι άπειρες.
Η καταστροφή της 14ης Απριλίου 1912
συνέβη μια κρύα, ξάστερη νύχτα, τέσσερις μέρες μετά τον απόπλου.
Ο Τζακ Φίλιπς, ένας ασυρματιστής,
λαμβάνει ένα μήνυμα ότι υπάρχουν παγόβουνα μπροστά.
Στην πρώτη θέση, ο πλοίαρχος Σμιθ είναι με τον Μπρους Ισμέι,
πρόεδρο της White Star Line,
ενώ στη γέφυρα ο αντιπλοίαρχος Μέρντοχ είναι σε επαγρύπνηση.
Στις 11:39 μ.μ. τρία καμπανάκια ηχούν.
Προειδοποίηση για εμπόδιο μπροστά.
Ο Μέρντοχ γυρνά τον τηλέγραφο του πλοίου στη θέση "στοπ",
στέλνοντας μήνυμα διακοπής του ρεύματος.
Μετά απαιτεί να κάνει το πλοίο απότομη στροφή δεξιά,
ελπίζοντας να το πάει σε ασφαλή θέση.
Δευτερόλεπτα αργότερα, ο Τιτανικός χτυπά το παγόβουνο.
Πολλοί στο πλοίο δεν ένιωσαν τίποτα.
Ακόμα και ο Φρέντερικ Φλιτ,
που σήμανε τον συναγερμό, είπε ότι ένιωσε ένα τράνταγμα.
Κι όμως, αυτό το λοξό χτύπημα βύθισε ένα πλοίο που θεωρείτο αβύθιστο.
Οι ειδικοί ήλπιζαν ότι ο δίδυμος θα μας έδειχνε τον τρόπο.
ΠΛΩΡΗ
Με τη σάρωση, το συναρπαστικό είναι
ότι έχουμε την πρώτη ορατή ζημιά από πάγο.
Κοιτάξτε αυτό το φινιστρίνι.
Το φινιστρίνι έσπασε από τον πάγο.
Η επιβάτιδα της πρώτης θέσης Μάργκαρετ Σουίφτ
είδε τον πάγο που διαπέρασε το φινιστρίνι.
Άρα το παγόβουνο ήταν τουλάχιστον εννιά μέτρα πάνω απ' την επιφάνεια.
Η σάρωση δείχνει το μέγεθος του παγόβουνου.
Μας δίνει σαφείς πληροφορίες
που θα μας βοηθήσουν να καταλάβουμε για τη σύγκρουση εκείνη τη νύχτα.
Είναι συναρπαστικά νέα τεκμήρια της σύγκρουσης με το παγόβουνο,
αλλά η μοιραία πληγή του Τιτανικού δεν είναι σε κοινή θέα.
Όταν βυθίστηκε, η πλώρη του πλοίου προσέκρουσε στον βυθό με τόση δύναμη
που σχεδόν η μισή βούλιαξε στη λάσπη.
Τώρα ο δίδυμος μπορεί να δώσει στους ειδικούς μια νέα οπτική.
Δεν το έχω ξαναδεί αυτό, σίγουρα όχι σε τέτοια κλίμακα.
Τι διαφορετική οπτική!
Βλέπετε πόσο έχει βυθιστεί η πλώρη στον βυθό;
Φαντάζεστε τη δύναμη που χρειάζεται για να σπρώξει
τόσο μεγάλο μέρος του πλοίου μέσα στον βυθό;
Η ζημιά απ' το παγόβουνο έπρεπε να είναι εδώ, αλλά δεν είναι.
Δεν τη βλέπουμε, γιατί είναι κάτω από τον πυθμένα.
Όχι, είναι τουλάχιστον έξι με επτά μέτρα κάτω από τη λάσπη.
Αν και αποδείξεις της σύγκρουσης φαίνεται να χάθηκαν στον βυθό…
οι ειδικοί πιστεύουν ότι ο δίδυμος μπορεί να δώσει απαντήσεις.
Για να αποκωδικοποιήσουν τα στοιχεία,
η έρευνα στρέφεται στη γενέτειρα του Τιτανικού.
Με διάρκεια κατασκευής άνω των δύο ετών,
ο Τιτανικός σχεδιάστηκε και φτιάχτηκε εδώ…
απ' τη Harland & Wolff, στη Β. Ιρλανδία,
στις ακτές του Μπέλφαστ Λοκ,
μια εταιρεία-πρωτοπόρος στη ναυπηγική ακόμα και σήμερα.
Φτιάχτηκε σ' αυτή την προβλήτα
και σχεδιάστηκε από έμπειρους σχεδιαστές εκεί δίπλα.
Ο Τιτανικός ήταν το πιο τεχνολογικά προηγμένο πλοίο της εποχής.
Τα αρχικά σχέδια δείχνουν ότι χωριζόταν
σε 16 υδατοστεγή διαμερίσματα.
Σχεδιάστηκαν, για να συλλέγουν πλημμυρικά ύδατα σε μία περιοχή.
Επιπλέον, ακόμα κι αν τέσσερα πλημμύριζαν, θα επέπλεε ακόμα.
Αυτό εδραίωσε τη φήμη του ως "αβύθιστο πλοίο".
Ο ΤΙΤΑΝΙΚΟΣ ΒΥΘΙΣΤΗΚΕ, 1500 ΝΕΚΡΟΙ
Μετά την τραγωδία, ο ναυπηγός Έντουαρντ Γουάιλντινγκ της H&W
κλήθηκε να εξηγήσει πώς τα συστήματα ασφαλείας
απέτυχαν τόσο ολέθρια.
Αρχικά είπε
ότι πάνω από τέσσερα διαμερίσματα θα υπέστησαν βλάβη,
και το βάρος των πλημμυρικών υδάτων θα βύθισε το πλοίο.
Ο Γουάιλντινγκ υπολόγισε τη σύγκρουση με το παγόβουνο
και συμπέρανε ότι υπήρχαν μια σειρά από τρύπες
κατά μήκος του κύτους σε μια περιοχή περίπου ενός τ.μ.
Ο Γουάιλντινγκ βάσισε τα ευρήματά του στις μαρτυρίες επιζώντων
και στις γνώσεις του για τον σχεδιασμό του πλοίου.
Μα, κι αφού βρέθηκε το ναυάγιο, δεν γινόταν να εξεταστεί η θεωρία του,
καθώς τα στοιχεία ήταν θαμμένα κάτω απ' τη λάσπη.
Αλλά τώρα…
η έρευνα συγκέντρωσε ειδικούς απ' όλο τον κόσμο,
για να εξετάσουν τα ευρήματα του Γουάιλντινγκ.
Στο UCL ο παγκοσμίου φήμης καθηγητής ναυπηγικής Τζομ Κι Πακ…
συναντιέται με συναδέλφους του ειδικούς, τον δρα Σάιμον Μπένσον
και τον δρα Στίβεν Πέιν,
σχεδιαστή του κρουαζιερόπλοιου Queen Mary II.
Είναι η πρώτη φορά που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε προσομοίωση,
για να εξετάσουμε την υπόθεση του Γουάιλντινγκ.
Βάσει πληροφοριών από τα σχέδια του Τιτανικού
και της εκτιμώμενης ταχύτητας των 22 κόμβων,
η ομάδα προσομοιώνει τη σύγκρουση με τη χρήση τελευταίας τεχνολογίας.
Να το.
Βλέπουμε το διαγώνιο χτύπημα
και στρίβει δεξιά, καθώς περνά…
Ενδιαφέρον αυτό, βλέπουμε το παγόβουνο να θρυμματίζεται.
Τώρα μαθαίνουμε από τις προσομοιώσεις
ότι το λοξό χτύπημα του Τιτανικού με το παγόβουνο διήρκησε 6,3 δεύτερα.
Μόλις 6,3 δεύτερα. Μόλις μία στιγμή.
Μα ενώ θα μπορούσε απλώς να είναι μια γρατζουνιά, απεδείχθη μοιραίο.
Η προσομοίωση αποκαλύπτει την πλήρη έκταση της ζημιάς για πρώτη φορά.
Εδώ γίνεται πολύ ενδιαφέρον,
γιατί εδώ βλέπουμε τη δύναμη της προσομοίωσης.
Εδώ είναι η σύγκρουση.
Και πολύ γρήγορα απλώνεται μια πολύ λεπτή σχισμή.
Αλλά βλέπουμε τις ρωγμές.
Ο Γουάιλντινγκ προέβλεψε ότι η συνολική έκταση των τρυπών
ήταν περίπου ένα τ.μ.
Αυτό μας δείχνει ότι μάλλον επρόκειτο για 1,6 τ.μ.
Η εκτίμηση του Γουάιλντινγκ είναι απίστευτη.
Οι αριθμοί διαφέρουν λίγο, αλλά ο Γουάιλντινγκ είχε δίκιο.
Το μέγεθος της ζημιάς ήταν ελάχιστο σε σχέση με το μέγεθος του σκάφους.
Αλλά δεν περιορίστηκε σε μία μόνο περιοχή.
Αυτή είναι η ζημιά, λοιπόν.
Βλέπουμε μια προσομοίωση της ζημιάς απ' το παγόβουνο για πρώτη φορά.
Ο δίδυμος επιτρέπει στους ειδικούς
να δουν το μοτίβο της σύγκρουσης χαρτογραφημένο με ακρίβεια.
Η ζημιά ξεκινά από μπροστά και διασχίζει τα διαμερίσματα
μέχρι το λεβητοστάσιο έξι.
Μετά περνάει στο λεβητοστάσιο πέντε.
Έχουμε μια μικρή ζημιά στο λεβητοστάσιο πέντε
και άλλη μια μικρή ζημιά στην πρωραία δεξαμενή ζυγοστάθμισης.
Πόσο μικρή;
Το τελευταίο κομμάτι είναι ίσο με μόλις δύο κομμάτια χαρτί.
Έχουμε έξι διαμερίσματα κατά μήκος της δεξιάς πλευράς
και το πλοίο άντεχε να πλημμυρίσουν μόνο τέσσερα.
Άρα έχουμε μικρές βλάβες στη μία ή την άλλη άκρη που βύθισαν το πλοίο.
Δύο μικρές τρύπες, λοιπόν;
Αυτό μας δείχνει η προσομοίωση.
Οι περιοχές που έκαναν τη διαφορά είναι μικροσκοπικές.
Μικρές τρύπες εκατέρωθεν των τεσσάρων διαμερισμάτων που υπέστησαν βλάβη.
Χωρίς αυτές, ο Τιτανικός ίσως να μην είχε βυθιστεί.
Όλοι φανταζόμασταν ότι μια μεγάλη τρύπα βύθισε ένα τόσο τεράστιο πλοίο.
Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μικρή ζημιά σε μεγάλη απόσταση
και μερικά κλάσματα δευτερολέπτου που οδήγησαν στη βύθιση.
Αν ισχύει, είναι τραγική ειρωνεία: στρίβοντας για να το αποφύγουν,
το πλήρωμα δημιούργησε περιοχή βλάβης αρκετά μεγάλη
ώστε να πλημμυρίσουν πολλά διαμερίσματα και να βυθιστεί.
Η τραγική ειρωνεία δεν σταματά εκεί.
Κατά τη βρετανική έρευνα για τη βύθιση,
ο Γουάιλντινγκ, που ήξερε καλύτερα τον Τιτανικό,
προέβλεψε ότι, αν δεν είχαν στρίψει, για να αποφύγουν το παγόβουνο,
αλλά το είχαν χτυπήσει μετωπικά, δεν θα είχε βυθιστεί το πλοίο.
Η προσομοίωση θα εξετάσει αυτήν τη θεωρία.
Αυτό δεν έχει ξαναγίνει ποτέ.
Όχι, με τίποτα. Ας το δούμε.
Δείτε πώς στραπατσάρεται το κατάστρωμα.
Όλη η ενέργεια του Τιτανικού διοχετεύεται σ' αυτήν τη σύγκρουση.
Να δούμε το κοντινό;
Θα δούμε την περιοχή που διαλύεται…
Ο πάγος να διαλύει τόσο ατσάλι.
Φανταστείτε πόσο θόρυβο θα έκανε.
Ο Γουάιλντινγκ προέβλεψε ότι με αυτή τη σύγκρουση ο Τιτανικός θα επιβίωνε.
Κοιτάμε τα σχέδια. Πού πάμε, λοιπόν;
Χάσαμε τη δεξαμενή ζυγοστάθμισης, τη δεξαμενή φορτίου…
Μέχρι τη γέφυρα.
Άρα χάσαμε μόνο τέσσερα διαμερίσματα;
-Θα έμενε στην επιφάνεια. -Ναι.
Άρα, βάσει της προσομοίωσης, δεν θα βυθιζόταν.
Ναι.
Η προσομοίωση μάς δίνει μια φευγαλέα ματιά
μιας διαφορετικής έκβασης για το τραγικό πλοίο.
Αλλά δεν μας παρέχει την οπτική του ναύτη.
Σκεφτείτε το πλήρωμα.
Δεν πας να πέσεις πάνω σ' ένα παγόβουνο.
Αμφιβάλλω αν θα το έκανε κανείς.
Πολλά μέλη του πληρώματος είχαν κουκέτες μπροστά.
Αν ο Μέρντοχ αποφάσιζε να συγκρουστεί με το παγόβουνο μετωπικά,
μάλλον θα σκότωνε όσους βρίσκονταν στους μπροστινούς χώρους.
Αλλά η μανούβρα του αξιωματικού, για να το αποφύγει,
όσο σκληρό κι αν ακούγεται, σφράγισε τη μοίρα του Τιτανικού.
Με το πλοίο να μπάζει νερά,
οι ζωές πάνω από 2000 ανθρώπων κρέμονται από μια κλωστή.
Οι αποφάσεις του πληρώματος
θα γίνονται ολοένα και πιο κρίσιμες.
Είκοσι λεπτά μετά την πρόσκρουση,
ο πλοίαρχος Σμιθ λαμβάνει πολλές αναφορές πλημμύρας
στα λεβητοστάσια του πλοίου.
Ο πυροσβέστης Φρεντ Μπάρετ ήταν μάρτυρας του συμβάντος.
Δούλευε στο λεβητοστάσιο έξι.
Στην κατάθεσή του είπε ότι χτύπησε το κουδούνι,
φώναξε "Κλείστε όλες τις πόρτες",
κι ένας μεγάλος όγκος νερού μπήκε απ' το πλάι του πλοίου.
Έφυγε από εκεί τρέχοντας,
μόλις πριν κλείσουν οι υδατοστεγείς πόρτες.
Ο υπεύθυνος για τη λειτουργία των λεβητοστασίων
ήταν ο αρχιμηχανικός Τζόσεφ Μπελ.
Ήταν επικεφαλής 200 ανδρών που τροφοδοτούσαν το πλοίο ασταμάτητα.
Τα λεβητοστάσια κάλυπταν το μισό μήκος του πλοίου.
Σαράντα λεπτά μετά τη σύγκρουση, το λεβητοστάσιο έξι είχε ήδη χαθεί
και το λεβητοστάσιο πέντε είχε μια μικροσκοπική ρωγμή.
Ο Τιτανικός έμπαζε νερό γρήγορα.
Ο Γουάιλντινγκ υπολόγισε ότι 16.000 τόνοι είχαν μπει στο πλοίο.
Τα κατεστραμμένα διαμερίσματα γεμίζουν νερό.
Το πλοίο γέρνει μπροστά
και το νερό χύνεται από το ένα διαμέρισμα στο άλλο.
Ξαφνικά…
το νερό εισβάλλει με ορμή στο λεβητοστάσιο πέντε.
Και ο Μπελ ακούστηκε να λέει: "Θεέ μου, χαθήκαμε".
Ο Μπελ και οι άντρες του αναγκαστικά πήγαν στο λεβητοστάσιο δύο,
το μόνο που μπορούσε να τροφοδοτήσει με ενέργεια το πλοίο.
Μία ώρα και 40 λεπτά μετά την πρόσκρουση,
ο αρχιμηχανικός Μπελ έδιωξε τους θερμαστές για να τους σώσει.
Και οι 35 μηχανικοί έμειναν μαζί του κάτω από το κατάστρωμα.
Τελικά, είχαν μείνει ελάχιστοι στο λεβητοστάσιο δύο,
μόνο οι μηχανικοί, ουσιαστικά. Όλοι οι άλλοι είχαν απαλλαχθεί.
Ο Μπελ κατάλαβε ότι ο Τιτανικός ήταν καταδικασμένος.
Τώρα έπρεπε αντί για το πλοίο να κοιτάξει να σώσει ζωές.
Ήταν στη μέση του Ατλαντικού και ήταν θεοσκότεινα.
Αν κοβόταν το ρεύμα, θα ήταν στο απόλυτο σκοτάδι,
οπότε θα ήταν απίστευτα δύσκολο για τον κόσμο να φτάσει στις λέμβους.
Κι αν έπεφτε ο ασύρματος του Τιτανικού,
τα κοντινά πλοία δεν θα ειδοποιούνταν για αποκλεισμένους επιζώντες.
Εν συντομία, χωρίς ρεύμα,
οι πιθανότητες επιβίωσης των επιβαινόντων ήταν ελάχιστες.
Το θάρρος των μηχανικών του πλοίου είναι μια αιωνόβια ιστορία.
Αλλά τώρα, ο ψηφιακός δίδυμος επιτρέπει στους ειδικούς
να εξετάσουν το μέρος όπου ο Μπελ και οι άντρες του έδωσαν μάχη,
καθώς είναι εμφανές πού διαλύθηκε το πλοίο.
ΛΕΒΗΤΟΣΤΑΣΙΟ ΔΥΟ
Είμαστε στο λεβητοστάσιο δύο.
Αυτό είναι το τελευταίο εν ενεργεία λεβητοστάσιο.
Αυτό είναι ό,τι απέμεινε από την καρδιά του Τιτανικού.
Ο ατμός που παράγεται στους λέβητες
παρέχει ρεύμα και φως στο πλοίο.
Οι μηχανικοί εδώ κάτω
δεν έβλεπαν τι συνέβαινε έξω.
Οι συνθήκες πρέπει να ήταν απαίσιες.
Βάρβαρη ζέστη, ατμοί.
Η ηγεσία δοκιμάζεται στ' αλήθεια υπό τις χειρότερες συνθήκες.
Αναλογίζομαι τις προσπάθειες του Μπελ εκείνο το βράδυ.
Θα έκανε ό,τι μπορούσε,
για να έχουν οι άλλοι την ευκαιρία να ζήσουν.
Ο ψηφιακός δίδυμος μάς δείχνει όχι μόνο πού βρισκόταν ο Μπελ
αλλά μας δίνει και αποδείξεις του πώς διατηρούσε το ρεύμα,
ακόμα κι όταν το πλοίο είχε αρχίσει να βυθίζεται.
ΠΛΩΡΗ
Σχεδόν 700 μέτρα κατά μήκος του ναυαγίου,
οι ειδικοί εντοπίζουν ένα στοιχείο.
Ερχόμαστε από την αριστερή πλευρά της πρύμνης εδώ πίσω.
Εδώ είναι ο μέγας ιστός που έχει καταρρεύσει και κρέμεται.
Ας το περιστρέψουμε κι ας ρίξουμε μια ματιά εδώ.
Το βρήκα πολύ ενδιαφέρον αυτό. Είναι βαλβίδα ατμού.
Δεν είναι εδώ η θέση της, βρέθηκε εδώ αφού σταθεροποιήθηκε η πρύμνη.
Το κάλυμμα είναι στη θέση "ανοιχτό".
Γιατί είναι σημαντικό αυτό;
Αυτός ο αγωγός διοχέτευε τον εναπομείναντα ατμό
απ' τα λεβητοστάσια στα δυναμό έκτακτης ανάγκης.
Παρείχαν ζωή στο πλοίο,
χάρη σ' αυτά λειτουργούσε το φως, η θέρμανση, οι αντλίες.
Το δυναμό έκτακτης ανάγκης βρισκόταν 12 μέτρα πιο ψηλά
απ' την κύρια γεννήτρια, οπότε θα άργησε να πλημμυρίσει.
Συνδεόταν με το λεβητοστάσιο δύο μέσω ενός αγωγού έκτακτης ανάγκης
και η βαλβίδα άνοιγε χειροκίνητα.
Βλέπετε ότι αυτή η βαλβίδα ατμού είναι ανοιχτή,
άρα ατμός συνέχιζε να ρέει στα δυναμό έκτακτης ανάγκης,
κι αυτή η ενέργεια έσωσε εκατοντάδες ζωές.
Επιζώντες κατέθεσαν ότι πάνω από δύο ώρες αφού χτύπησαν το παγόβουνο
τα φώτα του πλοίου ήταν ακόμα αναμμένα.
Αυτό αποδεικνύει ότι τα φώτα ήταν όντως αναμμένα ως το τέλος.
Ναι.
Αυτή η βαλβίδα έμεινε ανοιχτή, παγωμένη στον χρόνο…
κατόπιν των εντολών του Μπελ…
διατηρώντας το ρεύμα και δίνοντας ελπίδα.
Ενώ ο Μπελ και οι άντρες του δίνουν μάχη,
από πάνω τους αρχίζει να επικρατεί πανικός.
Στις σωσίβιες λέμβους το πλήρωμα παλεύει να διατηρήσει την τάξη
και οι αξιωματικοί αναγκάζονται να λάβουν αποφάσεις ζωής ή θανάτου.
Μέχρι τις 11:39 μ.μ.,
οι επιβάτες είχαν απολαύσει ένα ήρεμο βράδυ σε ένα πολυτελές περιβάλλον.
Ανυπομονούσαν να φτάσουν στη Νέα Υόρκη.
Αλλά σχεδόν δύο ώρες μετά την πρόσκρουση,
η κατάσταση για τους επιβαίνοντες επιδεινώνεται γρήγορα.
Καθώς το νερό πλημμυρίζει τους διαδρόμους,
οι επιβάτες τρέχουν στο κατάστρωμα.
Σύμφωνα με τον νόμο, τα υπερωκεάνια το 1912 έπρεπε να έχουν 16 λέμβους,
και σε περίπτωση ανάγκης το πλοίο θα έπρεπε να επιπλεύσει,
μέχρι να καταφθάσει πλοίο διάσωσης.
Άρα οι σωσίβιες λέμβοι του Τιτανικού έφταναν μόνο για τους μισούς.
Η διαταγή ήταν να φορτώσουν στις λέμβους τα γυναικόπαιδα.
Μέσα στο χάος, οι λέμβοι φεύγουν χωρίς καν να γεμίσουν.
Η ένταση γρήγορα μετατρέπεται σε πανικό.
Στο κατάστρωμα του πλοίου υπάρχουν σκηνές ηρωισμού και θλίψης.
Η Άιντα Στράους, για παράδειγμα,
αρνήθηκε να επιβιβαστεί σε λέμβο χωρίς τον άντρα της
και είπε: "Ζήσαμε μαζί και μαζί θα πεθάνουμε".
Η Ρόντα Άμποτ, που ταξίδευε με τους δύο έφηβους γιους της,
έφτασε σε μια λέμβο που έβαζαν κόσμο,
αλλά αφού συνειδητοποίησε ότι τα αγόρια της ήταν πολύ μεγάλα
για να επιβιβαστούν, έκανε πίσω και έμεινε με τα παιδιά της.
Ο 17χρονος επιβάτης της πρώτης θέσης Τζακ Θέιερ
παρατήρησε ποιος επιβιβάστηκε στη θέση της Ρόντα Άμποτ.
Κατέγραψε:
"Υπήρχε αναταραχή, καθώς φόρτωναν τις δύο τελευταίες δεξιές λέμβους.
Ένα μεγάλο πλήθος αντρών πίεζε για να επιβιβαστεί.
Δεν υπήρχαν γυναίκες τριγύρω.
Είδα τον Ισμέι, που βοηθούσε στη φόρτωση της τελευταίας λέμβου,
να σπρώχνει για να επιβιβαστεί.
Ο σώζων εαυτόν σωθήτω".
Ο Μπρους Ισμέι ήταν ο πρόεδρος της White Star Line.
Επέζησε, αλλά η φήμη του δεν αποκαταστάθηκε.
Καθώς οι επιβάτες απελπίζονται όλο και περισσότερο,
το πλήρωμα παλεύει να διατηρήσει την τάξη.
Ο Μισέλ Νάβρατιλ είπε:
"Οι τίμιοι δεν είχαν καμία ευκαιρία, αφού κάποιοι φέρθηκαν δόλια,
για να επιβιώσουν".
ΤΙΤΑΝΙΚΟΣ ΤΡΟΜΕΡΗ ΑΠΩΛΕΙΑ ΖΩΩΝ
Με τη βύθιση του Τιτανικού να γίνεται πρωτοσέλιδο παγκοσμίως,
ο Τύπος διψούσε για ήρωες και κακούς.
Αλλά αυτές ήταν από τις πιο χαοτικές στιγμές της τραγωδίας
και σύντομα εμφανίστηκαν αντικρουόμενες εκδοχές των γεγονότων.
Ο αντιπλοίαρχος Γουίλιαμ Μέρντοχ ήταν επικεφαλής των λεμβών
στη δεξιά πλευρά του πλοίου
και προσπαθούσε απεγνωσμένα
να τις καθελκύσει, ενώ ανάβλυζε το νερό.
Μετά, όπως δείχνουν οι εφημερίδες,
κατηγορήθηκε ότι αυτοπυροβολήθηκε, εγκαταλείποντας το πόστο του.
Εδώ λέει: "Τον είδαν να βγάζει κάτι αστραφτερό μεταλλικό απ' την τσέπη,
να το βάζει στον κρόταφό του και να τραβά τη σκανδάλη".
Η ιστορία έγινε πρωτοσέλιδο.
Ο ΑΝΤΙΠΛΟΙΑΡΧΟΣ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ
Ο Μέρντοχ παρουσιάστηκε ως δειλός. Η φήμη του καταστράφηκε.
Αλλά ακόμα και τότε, οι πράξεις του αμφισβητήθηκαν.
Ο Λάιτχολερ, ο πιο ανώτερος αξιωματικός που επιβίωσε,
διέψευσε την κατηγορία περί αυτοκτονίας,
είπε ότι είδε τον Μέρντοχ να πέφτει στη θάλασσα
και ότι πέθανε σαν ήρωας.
Τώρα ο Παρκς πιστεύει ότι ο δίδυμος μπορεί να ρίξει φως
στις τελευταίες στιγμές του Μέρντοχ.
Αυτός είναι ο νούμερο ένα σταθμός σωσίβιων λέμβων, η πρωραία επωτίδα.
-Αυτό ήταν το πόστο του Μέρντοχ, ε; -Ναι.
Βλέπετε εδώ ότι η επωτίδα είναι σε όρθια θέση.
Οι επωτίδες είναι γερανοί που καθελκύουν λέμβους στο νερό.
Κατεβάζουν μία λέμβο, γυρνούν και ρίχνουν την επόμενη.
Αυτή η επωτίδα είναι σε όρθια θέση, άρα το πλήρωμα προσπαθούσε
να ετοιμάσει μια λέμβο για καθέλκυση.
Σε μια προσπάθεια να σώσει όσες περισσότερες ζωές,
ο Μέρντοχ, αντίθετα με άλλους αξιωματικούς, άφηνε και άντρες
να μπαίνουν στις λέμβους μαζί με τα γυναικόπαιδα.
Ο Μέρντοχ βλέπει το νερό να ανεβαίνει.
Ξέρει ότι δεν έχει άλλο χρόνο
και παλεύει ενάντια στο νερό που ανεβαίνει
να ρίξει άλλη μία λέμβο στο νερό.
Αυτό συμπίπτει με την περιγραφή του αξιωματικού Λάιτχολερ,
που στεκόταν στο υπερστέγασμα της γέφυρας.
Στις 2:15 π.μ., λίγα λεπτά πριν βυθιστεί το πλοίο,
ο Λάιτχολερ είδε ότι ο Μέρντοχ πάσχιζε να καθελκύσει μία ακόμα λέμβο.
Ξαφνικά, ο Τιτανικός βούλιαξε απότομα και η λέμβος έπεσε στη θάλασσα.
Ενώ οι επιζώντες γραπώθηκαν πάνω της μέσα στα παγωμένα νερά,
ο Μέρντοχ παρασύρθηκε στη θάλασσα.
Οι ιστορικοί το έχουν αμφισβητήσει,
αλλά αυτή η επωτίδα εδώ είναι τεκμήριο
που υποστηρίζει την εκδοχή του Λάιτχολερ.
Γιατί ο Λάιτχολερ περιέγραψε αυτό, ότι βρισκόταν σε όρθια θέση.
Η ιστορία δεν φέρθηκε καλά στον Μέρντοχ.
Μπορεί να μη μάθουμε ποτέ ακριβώς πώς πέθανε,
αλλά ο δίδυμος δείχνει ότι η κατηγορία περί δειλίας
και εγκατάλειψης του πλοίου ίσως δεν είναι δίκαιη.
Δείχνει ότι πάλευε
να σώσει όσες περισσότερες ζωές μπορούσε μέχρι το τέλος.
Προσπαθούσε να καθελκύσει μια τελευταία σωσίβια λέμβο.
Δεν εγκατέλειψε ποτέ το καθήκον του.
Για επιζώντες όπως ο Λάιτχολερ,
οι σκηνές στις λέμβους ήταν οι πιο θλιβερές όλης της καταστροφής.
Μα για όσους έμειναν πάνω στο πλοίο, τα χειρότερα έπονταν.
Δύο ώρες μετά την πρόσκρουση του Τιτανικού στο παγόβουνο…
το πλοίο είναι μερικώς βυθισμένο,
αλλά παραδόξως, χάρη στον Μπελ και τους μηχανικούς, έχει ρεύμα.
Στον ασύρματο δύο χειριστές, ο Τζακ Φίλιπς και ο Χάρολντ Μπράιντ,
είναι ακόμα στα πόστα τους και στέλνουν απεγνωσμένα μηνύματα.
ΒΥΘΙΖΌΜΑΣΤΕ
ΒΑΖΟΥΜΕ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΕ ΛΕΜΒΟΥΣ
ΕΛΑΤΕ ΤΟ ΣΥΝΤΟΜΟΤΕΡΟ
Λίγο μετά τις 2 π.μ.,
ο πλοίαρχος είπε στους άντρες ότι έκαναν το καθήκον τους
και τους αποδέσμευσε.
Ο Μπράιντ ετοιμάστηκε να φύγει, μα ο Φίλιπς συνέχισε.
Ο Μπράιντ, που επέζησε, θυμήθηκε την ανιδιοτέλεια του συναδέλφου του,
λέγοντας: "Ήταν γενναίος άντρας. Εκείνο το βράδυ τον αγάπησα.
Και ξαφνικά ένιωσα ευλάβεια που τον είδα να στέκεται εκεί,
και να κάνει τη δουλειά του, ενώ όλοι έφευγαν".
ΧΤΥΠΗΣΑΜΕ ΠΑΓΟΒΟΥΝΟ
"Δεν θα ξεχάσω ποτέ το έργο του Φίλιπς
τα 15 τελευταία φρικτά λεπτά".
ΕΛΑΤΕ ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΑΣ
ΒΥΘΙΖΟΜΑΣΤΕ ΓΡΗΓΟΡΑ
Αλλά λίγο μετά τις 2 π.μ…
τα μηνύματα σταματούν απότομα.
Ο Τιτανικός κοντεύει να βυθιστεί.
Μετά τη βύθιση, δύο επίσημες έρευνες κατέληξαν
ότι το πλοίο γλίστρησε μαλακά κάτω από τα κύματα.
Αλλά ακόμα και τότε, πολλοί επιζώντες το αντέκρουσαν αυτό,
καταθέτοντας ότι ο Τιτανικός διαλύθηκε πριν βυθιστεί.
Κάτι που επιβεβαιώθηκε, όταν ανακαλύφθηκε το ναυάγιο το 1985.
Ο δίδυμος μάς επιτρέπει να δούμε με πρωτοφανή λεπτομέρεια
πού εναποτέθηκαν τα κομμάτια,
σε απόσταση 500 μέτρων στον βυθό.
Αλλά το πώς ακριβώς κόπηκε το σπουδαίο πλοίο στη μέση
είναι κάτι που ο Παρκς ερευνά εδώ και δεκαετίες.
Η καταστροφή του Τιτανικού κρύβει πολλά μυστικά.
Αλλά σ' αυτό που εστίασα περισσότερο στην καριέρα μου
είναι η διάσπαση.
Νομίζω ότι εδώ έχουμε τα στοιχεία
που θα μας δώσουν τις απαντήσεις.
Το πλοίο καταστράφηκε τόσο πολύ που δεν αποκαλύπτει τι συνέβη.
Αλλά ο Παρκς πιστεύει ότι η σάρωση μπορεί να παρέχει απαντήσεις.
Όχι μελετώντας το ίδιο το ναυάγιο, αλλά τον βυθό γύρω του.
Υπάρχει ένα ολόκληρο πεδίο γεμάτο τεχνουργήματα, κομμάτια ατσαλιού
που πρέπει να κοιτάξουμε.
Πετάμε μακριά.
-Μισό λεπτό. -Είναι η πρύμνη. Κοιτάμε κάτω.
Θα δούμε τα συντρίμμια απ' την οπτική του Θεού.
Σε μια περιοχή 39 τ.χλμ,
αμέτρητα θραύσματα του Τιτανικού βρίσκονται διάσπαρτα στον βυθό.
Ανάμεσά τους θραύσματα-κλειδιά που ο Παρκς θεωρεί στοιχεία.
Βλέπετε πόσο απέραντο είναι.
Φαίνεται χαοτικό, αλλά ακολουθεί ένα μοτίβο.
Θα βρούμε τα απαραίτητα τεκμήρια για να αναπαραστήσουμε τη διάσπαση.
Ο δίδυμος επιτρέπει στους ειδικούς να μελετήσουν τα θραύσματα
πιο ενδελεχώς από ποτέ.
Αν καταφέρουν να συναρμολογήσουν αυτό το μεταλλικό παζλ,
ίσως μπορέσουν να βρουν πώς έσπασε στα δύο ο Τιτανικός
και τι σήμαινε αυτό για τους επιβαίνοντες.
Όταν ο Τιτανικός έσπασε στα δύο στις 2:17 π.μ. στις 15 Απριλίου,
σχεδόν 1500 άτομα ήταν ακόμα πάνω στο πλοίο.
Όσοι ήταν στις σωσίβιες λέμβους παρακολουθούσαν με τρόμο.
Ο Τζακ Θέιερ, ένας 17χρονος επιβάτης πρώτης θέσης,
κατέγραψε στα απομνημονεύματά του τι είδε.
"Ξαφνικά, όλη η υπερδομή του πλοίου φάνηκε να διαλύεται.
Η πρύμνη του σηκωνόταν σιγά-σιγά στον αέρα.
Βλέπαμε ομάδες ανθρώπων να κρέμονται σε σμήνη
σαν ομάδες μελισσών,
και να πέφτουν μαζικά, σε ζευγάρια ή κατά μόνας,
καθώς το πρυμναίο τμήμα, μήκους 76 μ., υψώθηκε στον ουρανό.
Σταδιακά, το κατάστρωμα στράφηκε μακριά μας,
σαν να ήθελε να μας προφυλάξει απ' το φρικτό θέαμα".
Σύμφωνα με ιστορικές αναφορές,
πολλοί υπέθεσαν ότι το πλοίο έσπασε στα δύο.
Αλλά η έρευνα δείχνει ότι η αλήθεια είναι πιο περίπλοκη.
Για να ανακαλύψουν τι συνέβη,
οι ειδικοί χρησιμοποίησαν τις λεπτομέρειες
που παρείχε η σάρωση, για να χτενίσουν τα θραύσματα,
ταυτοποιώντας θρυμματισμένα τμήματα του κύτους
και ενώνοντάς τα επιμελώς.
Κοιτάξτε το μέγεθος αυτής της περιοχής.
Κοιτάμε το πλάι του σκάφους
και βλέπουμε κομμάτια του κύτους στο πεδίο των θραυσμάτων.
Είναι τεράστια.
Μιλάμε για 30 μέτρα προς τα πάνω πλευρικά του πλοίου.
Μελέτησα πριτσίνια του μεγάλου κομματιού
με το μικροσκόπιο, ατσάλινα πριτσίνια,
και πώς αυτό το κομμάτι ήταν ενωμένο με το κύτος.
Άρα έχεις προσωπική σχέση μαζί του.
Είναι εκπληκτικό.
Έχω μείνει άφωνος, το μέγεθος είναι τεράστιο.
Δείχνοντάς μας το κύτος επανασυναρμολογημένο,
ο ψηφιακός δίδυμος αποκαλύπτει ότι δεν έσπασε επιμελώς,
αλλά ένα τεράστιο κομμάτι του καταστράφηκε ολοσχερώς.
Ήταν ένα τεράστιο, ολέθριο ρήγμα.
Καθώς η πίεση αυξάνεται, υπάρχει τάση από πάνω,
το κάτω μέρος του πλοίου συμπιέζεται και λυγίζει,
και γίνεται σαν πύργος από τραπουλόχαρτα.
Ασκεί πίεση στο επόμενο στοιχείο και μετά στο επόμενο,
σαν αλυσιδωτή αντίδραση.
Σχεδόν όλη η δύναμη του πλοίου βρίσκεται στο κέλυφος.
Αφού έπαθε ζημιά, το εκτεθειμένο εσωτερικό διαλύεται ολοσχερώς.
Νόμιζα ότι έσπασε επιμελώς, αλλά τελικά δεν ισχύει.
Ήταν λες και το πλοίο χτυπήθηκε από έναν τεράστιο πύραυλο.
Τόσο καταστροφικό ήταν.
Το 20% του σκάφους καταστράφηκε ολοσχερώς μέσα σε δευτερόλεπτα.
Τόσοι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους.
Ο Τιτανικός διαλύθηκε σε πολλά σημεία.
Ήταν μια κατακλυσμιαία στιγμή.
Είκοσι μέτρα κύτους έσπασαν ταυτόχρονα με ανθρώπους επάνω.
Είναι αδιανόητο.
Καθώς ο Τιτανικός έσπασε στα δύο…
η μοίρα όλων όσοι ήταν εκεί σφραγίστηκε.
Ο δίδυμος μπορεί να ρίξει φως στις τελευταίες στιγμές των επιβατών.
Ανάμεσά τους και δύο απ' τους πλουσιότερους Αμερικανούς.
Όταν βυθίζεται ο Τιτανικός, το 80% των αντρών χάνεται.
Αν και κάποιοι άντρες επέζησαν,
τα εδουαρδιανά ιδεώδη της στωικότητας και του ιπποτισμού
σήμαιναν ότι η πλειονότητα των αντρών θα έμενε πάνω στο πλοίο.
Ο ΑΔΕΡΦΟΣ ΤΟΥ ΑΝΤΡΑ ΑΠ' ΤΟ ΝΤΙΤΡΟΪΤ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΣΤΟΝ ΤΙΤΑΝΙΚΟ
Ο Άλφρεντ Ρας, 17 ετών, που είχε φορέσει
το πρώτο του μακρύ παντελόνι το προηγούμενο βράδυ,
αρνήθηκε να μπει στη λέμβο, λέγοντας: "Θα μείνω με τους άντρες".
Άλλη μια διάσημη ιστορία αυτοθυσίας
ήταν αυτή του πολυεκατομμυριούχου Μπέντζαμιν Γκούγκενχαϊμ.
Έχουμε τη μαρτυρία του Τζέιμς Έτσεζ, ενός καμαρότου, που είπε:
"Έδωσα ένα σωσίβιο στον Γκούγκενχαϊμ και μου έδωσε ένα μήνυμα.
Έλεγε: 'Αν μου συμβεί κάτι,
πείτε στη γυναίκα μου ότι έκανα το καθήκον μου.
Έχουμε βάλει τα καλά μας και θα πεθάνουμε κύριοι".
Ένας άλλος καμαρότος είπε ότι τον άκουσε να λέει:
"Καμία γυναίκα δεν θα μείνει πίσω επειδή ο Γκούγκενχαϊμ είναι δειλός".
Το δημοφιλές αφήγημα λέει ότι πήγε την ερωμένη και τον υπηρέτη της
στη σωσίβια λέμβο και μετά γύρισε στις καμπίνες της πρώτης θέσης.
Η εικόνα του Γκούγκενχαϊμ να περιμένει γενναία τα νερά να μπουν
είναι μια ρομαντική ιστορία.
Αλλά αν όντως έμεινε στο δωμάτιό του, ο θάνατός του δεν θα ήταν γαλήνιος.
Ο ψηφιακός δίδυμος δείχνει τη βία
που βίωσαν όσοι βρίσκονταν σε εκείνο το τμήμα του πλοίου.
ΟΙ ΚΑΜΠΙΝΕΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΘΕΣΗΣ
Η σουίτα του Γκούγκενχαϊμ ήταν στο σημείο όπου διαλύθηκε το πλοίο.
Κοντά στην καμπίνα του ήταν η καμπίνα ενός άλλου πάμπλουτου άντρα,
του Τζέι Τζέι Άστορ.
Ο Τιτανικός είχε πάνω από 300 καμπίνες πρώτης θέσης
και ο Άστορ λέγεται ότι πλήρωσε πάνω από 30.000 σημερινά δολάρια
για δύο απ' τις κορυφαίες αυτές σουίτες.
Ό,τι απέμεινε απ' αυτές φαίνεται στον δίδυμο.
Διαλύθηκαν, καθώς βυθιζόταν το πλοίο.
Η σορός του Άστορ ανασύρθηκε μία βδομάδα μετά τη βύθιση.
Φαίνεται πως ήταν σημαντικό τότε
οι ευγενείς όπως ο Άστορ και ο Γκούγκενχαϊμ
να βρουν έναν ευγενή, γαλήνιο θάνατο.
Αλλά στον Τιτανικό δεν μετρούσε η κοινωνική σου θέση.
Όλοι θα βρίσκατε την ίδια μοίρα.
Εκείνη τη νύχτα του 1912, ο θάνατος δεν έκανε διακρίσεις.
Πάνω από 18 μέτρα κάτω από τη σουίτα του Άστορ,
ο Τζόσεφ Μπελ και οι μηχανικοί του είχαν παραμείνει,
να ασχολούνται με τη φωτιά, ενώ το πλοίο βυθιζόταν.
Ορατό απ' τη θέση του, ακριβώς πάνω στη ρωγμή,
είναι ό,τι απέμεινε απ' το λεβητοστάσιο δύο.
Αν δεις τον λέβητα εδώ, βλέπεις τη σκιά στο πάνω τεταρτημόριο;
Έχει βουλιάξει προς τα μέσα.
Αυτό υποδεικνύει έκρηξη,
που σημαίνει ότι οι λέβητες λειτουργούσαν
όταν το πλοίο έσπασε και η πλώρη άρχισε να βυθίζεται.
Έμειναν εδώ.
Όρθωσαν το ανάστημά τους, γιατί ήταν επαγγελματίες
και ήξεραν το καθήκον τους,
να δώσουν μια ευκαιρία σε όσους ήταν στο κατάστρωμα.
Για μένα, αυτό το μέρος είναι πολύ ισχυρό.
Και οι 35 μηχανικοί βυθίστηκαν μαζί με το πλοίο.
Στεκόμαστε στο σημείο όπου έχασαν τη ζωή τους.
Οπότε αυτή η σάρωση…
μας δίνει την ευκαιρία να παρατηρήσουμε ένα μνημείο
της γενναιότητας και αφοσίωσης αυτών των μηχανικών.
Η σορός του Μπελ δεν βρέθηκε ποτέ.
Δύο ώρες και 40 λεπτά μετά την πρόσκρουση με το παγόβουνο,
περίπου 700 άνθρωποι είναι μαζεμένοι σε σωσίβιες λέμβους.
Οι υπόλοιποι είτε παλεύουν για τη ζωή τους στα παγωμένα νερά
είτε είναι νεκροί.
Πάνω από έναν αιώνα μετά,
η σάρωση ακόμα ρίχνει φως στις ζωές που χάθηκαν στον πυθμένα.
Όταν το πλοίο διαλύθηκε, η πλώρη εξαφανίστηκε,
αλλά η πρύμνη παρέμεινε στην επιφάνεια για λίγα λεπτά.
Εκεί πάνω ένας βοηθός αρχιφροντιστή, ο Φρανκ Πρέντις,
που είδε ακριβώς τι συνέβαινε.
Θυμάται να βλέπει τον Τιτανικό να υψώνεται άξαφνα
και να ακούει ό,τι δεν ήταν σταθερό στο πλοίο να κοπανάει παντού.
Μετά άρχισε να βυθίζεται. Ο Πρέντις σκαρφάλωσε στην κουπαστή
και έπεσε στο νερό από ύψος 30 μέτρων.
Η πλώρη βυθίζεται πρώτα, ρίχνοντας τα πάντα προς τα κάτω.
Χτυπάει τη λάσπη με τόση δύναμη που φυτεύεται μέσα.
Η πρύμνη την ακολουθεί, ακολουθώντας ελικοειδή πορεία.
Το φορτίο και τα έπιπλα διασκορπίζονται στον βυθό.
Χιλιάδες αντικείμενα είναι θαμμένα στη λάσπη.
Μερικά θα τα δει για πρώτη φορά μετά από 100 χρόνια ανθρώπινο μάτι.
Όταν είδα τα θραύσματα,
το πρώτο μου ένστικτο ήταν να σκεφτώ πώς θα συναρμολογηθεί το πλοίο,
να σκεφτώ τα υλικά.
Αλλά ένα κομμάτι μου αντιλαμβάνεται…
ότι αυτά είναι προσωπικά αντικείμενα. Ποτήρια, βαλίτσες.
Κομμάτια δέρματος, υπάρχοντα ανθρώπων
που ίσως αντέξουν περισσότερο απ' το μέταλλο.
Το πεδίο με τα συντρίμμια μάς έδωσε απαντήσεις για το ίδιο το πλοίο.
Αλλά προσφέρει και μια μοναδική εικόνα της ζωής πάνω στο πλοίο.
Ένα περίτεχνο παγκάκι, που βρίσκεται 218 μέτρα από την πρύμνη,
κάποτε στόλιζε ένα απ' τα ανώτερα καταστρώματα.
Και 127 μέτρα πιο πέρα, το κεντρικό κομμάτι του θόλου της γυάλινης οροφής,
που κάποτε κάλυπτε μια από τις πιο σπουδαίες σκάλες του πλοίου.
Το υλικό που κατέγραψε η σάρωση έχει περάσει από έρευνα μηνών,
με αρχεία και αιτήσεις αποζημίωσης
ως βοηθήματα ταυτοποίησης ιδιοκτητών των αντικειμένων του βυθού.
Μία βαλίτσα ταιριάζει με την αίτηση αποζημίωσης της Σάρλοτ Καρντέζα,
που επέζησε.
Ήταν γνωστή για τις αποσκευές της Louis Vuitton
και τη μεγάλη συλλογή της από παπούτσια.
Η υπηρέτριά της δήλωσε εντυπωσιασμένη απ' το θάρρος της κυρίας της,
αναφέροντας ότι παρέμεινε ήρεμη παρά τον κίνδυνο.
Η συλλογή παπουτσιών και κιάλια όπερας
ίσως ανήκαν στον ιδιοκτήτη θεάτρου Χένρι Μπ. Χάρις,
που πέθανε στη βύθιση.
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα αντικείμενα
βρίσκεται 152 μέτρα από την πρύμνη.
Ένα βραχιόλι από χαυλιόδοντα χοίρου δίπλα σε ένα δόντι καρχαρία.
Το δόντι του καρχαρία είναι γούρι.
Θα ήταν συνδεδεμένο με το ρολόι τσέπης
που φέρει το έμβλημα της Αυστραλίας.
Εντοπίσαμε ότι άνηκε σε έναν Σκωτσέζο επιχειρηματία,
τον συνταγματάρχη Τζον Γουίερ. Αφού πέθανε, αποκαλύφθηκε το μυστικό.
Μια δυσάρεστη έκπληξη περίμενε τη Σκωτσέζα σύζυγό του.
Αποδείχθηκε ότι είχε οικογένεια στην Αυστραλία
που, επίσης, διεκδικούσε την περιουσία του.
Αυτά τα εκπληκτικά ευρήματα φέρνουν μια δόση ανθρωπιάς στο ναυάγιο.
Μα υπάρχουν αναρίθμητα αντικείμενα ακόμα
που οι ιδιοκτήτες τους είναι άγνωστοι.
Ένα ζευγάρι αντρικά παπούτσια στο κατάστρωμα περιπάτου
ίσως δείχνουν το σημείο όπου πέθανε ένας επιβάτης τρίτης θέσης,
του οποίου η σορός έχει χαθεί προ πολλού.
Κι αυτό το περίτεχνο κεφάλι κούκλας
που ίσως ανήκε σε κάποιο από τα 60 παιδιά
που δεν επιβίωσαν.
Για τον πολυγραφότατο ερευνητή του Τιτανικού Παρκς Στίβενσον,
ο ψηφιακός δίδυμος επιτρέπει την έρευνα και μελέτη του σημείου,
χωρίς να δημιουργούνται περαιτέρω βλάβες στο ναυάγιο.
Όποτε νομίζω ότι είδα ό,τι υπήρχε να δω,
βλέπω κάτι καινούργιο.
Ο ψηφιακός δίδυμος άνοιξε τον δρόμο σε νέες ιδέες.
Και δεν ξέρω αν θα έχει ποτέ τέλος αυτή η διαδικασία.
Είναι ό,τι πιο συγκλονιστικό έχει συμβεί
απ' όταν βρέθηκε το ναυάγιο το 1985.
Δείτε τους σχηματισμούς της σκουριάς σε όλο το πλοίο.
Είναι υποπροϊόν βακτηρίων, σωστά;
Ναι, είναι διάβρωση στον πυθμένα.
Βακτήρια που τρώνε τον σίδηρο και παράγουν σκουριά.
Άρα κατατρώνε αργά-αργά το ναυάγιο.
Εν τέλει, το πλοίο θα αποσυντεθεί
και θα διαλυθεί.
Είναι ένα μοναδικό σημείο.
Έχει δικό του οικοσύστημα.
Ζει, αναπνέει και αλλάζει συνεχώς.
Ο Τιτανικός δεν θα είναι για πάντα εδώ.
Αλλά ο ψηφιακός δίδυμος πάγωσε τα τεκμήρια στον χρόνο,
επιτρέποντας στην έρευνα να συνεχιστεί ακόμα και μετά τη διάλυσή του.
Έχει προσφέρει αξιοσημείωτα στοιχεία για τα συμβάντα εκείνης της νύχτας
και την αντίδραση των επιβατών.
Τώρα, χάρη στον δίδυμο, η αναζήτηση απαντήσεων μπορεί να συνεχιστεί.
Απόδοση: Ευαγγελία Λιάκου