Downloaded from YTS.MX
911, ano'ng emergency mo?
Official YIFY movies site: YTS.MX
Gumawa kami ng pamilya ko ng isang experimental flying saucer.
Di 'to dapat lumipad.
At lumipad 'to!
Kakaiba ang sitwasyong 'to na nangyayari ngayon.
Isang UFO 'to na gawa sa bahay at pinapagana ng helium.
Ano nga ba'ng nangyayari? Ano 'tong bagay na 'to?
Ang reaksiyon ko ay,
"Seryoso ka ba?"
Maaari 'tong umabot nang 10,000 talampakan.
Sobrang kakaiba na matatawa ka na lang.
Okay, ano'ng problema?
Pero biglang naging seryoso 'to.
Nakapasok yata ang anak kong anim na anyos.
Nasa ere siya!
Nagkaroon na ba ng ganitong sitwasyon?
Matindi ang magiging biyahe ng binatilyo.
Naku po.
Diyos ko po.
Ang unang tawag sa Sky9 ay nanggaling sa bahay ng pamilya.
Parang ang mga Heene 'yan.
-Tatlo, dalawa, isa. -Dalawa, isa.
Gusto ko lang gumawa ng astig na proyekto para sa mga bata.
Mayumi! Di mo kinabit ang t**g i***g tali!
Paano na kung napatay ng eksperimento ko ang anak ko?
Napakahirap matanggap ang katotohanan.
Ano'ng ginawa namin?
Parang nakakakilabot na bersiyon ng pelikulang Up.
Di ko maisip. Parang science fiction talaga.
Nagsimulang manggulo ang media.
Sino ang mga Heene?
Di sila makontrol. Magulo sila.
Nakumpirma lang namin na ang pamilyang 'to
ay itinampok sa reality show sa nakaraang taon.
Tingnan mo, pare!
Baliw ang pamilyang 'to. Dapat arestuhin ang tatay na 'to.
Talagang magpokus ka sa boses ko.
Ang motto sa opisina ng sheriff ay, "Pag nagsinungaling ka, lagot ka."
Puputulin na namin 'to, okay?
Buwisit sila. Malapit at mapagmahal na pamilya 'to.
Nasa 100 talampakan siya.
Akala namin na pag baba ng lobo,
matatapos na 'tong lahat.
Dapat masayang proyekto 'to.
Pero simula lang pala 'to.
Noong 2009, nakatira kami sa Colorado, at lumipat kami roon mula sa California.
Gusto naming humabol ng mga buhawi at gumawa ng mga science research project.
Mahilig na mahilig ako sa mga bagay na di alam.
Ayan na!
-Aba! -Congrats!
Ano'ng nararamdaman mo?
Kakaiba ang aming pamilya.
Oo! Tingnan mo!
Si Falcon, anim.
-Gunting sila. -Si Ryo, walo.
-Mga stripper. -At sampu si Bradford.
Sama-sama kami sa abentura, sa paggawa.
Gusto naming siguraduhing natutuwa kami.
Nasa gitna kami ng Hurricane Gustav.
Naku! Lintik!
Lagi kaming pinahahanap ng tatay ko ng mga science experiment sa YouTube.
Ayan na!
Interesado kami sa mga UFO.
Nakatira kami sa tapat ng bahay ng mga Heene.
Simula't sapol, ang tindi ng enerhiya ni Richard,
patuloy na lumalakad-lakad, ang bilis magsalita.
Pero sobrang talino niya.
Kahit ano kaya niyang gawin. Kaya niyang magkabit ng mga bagay na de-kuryente.
Lagi kong tinatanong sa kanya, "Galing ka ba ng MIT o ano?"
Nakaharap ang bintana ng kuwarto namin sa bakuran ng mga Heene.
Sige, hilahin mo 'to.
Isang beses, dumungaw ako sa bintana at napansin kong may ginagawa siya.
Gaya rin ng nakaraan.
Talagang mukhang diskong kulay pilak.
-Hawak mo na? -Oo.
Hatakin mo!
Mula 1979 pang gusto ng asawa kong si Richard na gumawa ng flying saucer.
Naisip ko, "Ano kung nakakalipad ang lahat na parang The Jetsons?"
E di hanep talaga.
Lalabas ang lahat mula sa garahe na nakasakay sa flying saucer,
para mag-aral at magtrabaho.
E di walang ganitong trapik.
Nagsimula kaming gumawa ng flying saucer
na 20 talampakan ang lapad at 6 na talampakan ang taas.
Sabi niya, "Susubukan nating gumawa ng flying saucer."
At sabi namin, "Aba, astig."
Sige, Brad, doon ka sa station A. Ibig kong sabihin, sa B. Ako sa A.
-Bilisan mo. Gumalaw ka. -Eto na.
Inabot kami nang dalawang linggo para gumawa ng flying saucer.
Eto na.
-Astig, di ba? -Oo.
Gusto naming gawin ang test launch sa anibersaryo natin.
Balak naming itali ang flying saucer,
para lumipad nang 20 talampakan.
Oobserbahan namin gamit ang video camera
kung gagalaw 'to pakaliwa at pakanan o pataas at pababa.
Eto na.
Ano sa tingin n'yo?
Astig.
May compartment sa ilalim ng flying saucer.
Tingnan n'yo rito.
-Pwede kaming pumasok? -Di magandang ideya 'yan.
Di 'to idinisenyo para makapasok ang mga tao.
Compartment 'to na may access para mailagay ang helium.
Pina-video sa 'kin ng tatay ko ang halos bawat eksperimento,
pero para rin bantayan ang mga kapatid ko.
-Nasa loob ako! -Nasa loob siya.
Matigas ang ulo at magulo si Falcon.
-Falcon, labas! -Nasa loob ka. Sige na, lumabas ka riyan.
Ayokong sabihing nagsisimula siya ng gulo, pero lagi siyang may kinalaman.
Lumabas ka riyan!
Hinahawakan niya ang mga di dapat hawakan.
Interesado siyang magtago sa ilalim ng flying saucer.
Magaling!
Paliliparin natin 'to. Ikaw ang bahala sa…
-Kailangan mong itali 'to, okay? -Okay.
Ang pangunahing tungkulin ko ay itali ang flying saucer,
para di 'to makalipad.
Ilalabas ko na ang mga bote.
Kinabit namin ang helium hose. Napupuno na 'to.
Tingnan n'yo to. Gumagana nga. Lumalaki na 'to.
-Oo, Ma. Astig 'to di ba? -Oo.
Para na akong bata. Yay!
Ito na ang pinakahihintay naming sandali.
-Eto na. Tatlo, dalawa, isa. -Dalawa, isa.
Hinila ko ang pin.
-Whoa! -Diyos ko po.
Pinapanood ko 'to, at eto na. Eto na sa 20 talampakan.
Mayumi, ang mga tali!
-Di mo kinabit ang tang inang tali! -Ginawa ko!
Hindi.
Hindi. Di 'to nasa 20 talampakan.
Naputol ang mga tali, at lumipad 'to.
Pataas nang pataas 'to.
Mayumi, ba't di mo itinali?
Galit na galit ako.
Ilang daang dolyar ang nawala.
Habang nagrerekord ako, tumingin ako sa paligid at wala si Falcon.
Pa!
Paulit-ulit kong sinabi sa kanyang nasa flying saucer si Falcon.
Nandoon si Falcon. Nakasakay si Falcon sa ship.
At takot na takot ako.
Kapatid ko 'yon. Nakalipad 'to, at wala kang magagawa.
-Pa, nandoon si Falcon. -Saan?
-Sa ship! -Nandito lang siya.
Hindi, nasa loob siya!
-Ano? -Nasa loob siya. Nakita kong pumasok siya.
-Hindi. -Oo.
Nandito lang siya.
Teka. Nasaan si Falcon?
Inikot ko ang bakuran. Pumunta ako sa garahe.
Falcon!
Lagi siyang tumatago.
-Falcon! -Hindi!
Pumasok ako sa loob ng bahay. Sumisigaw ako.
Baka nagbanyo siya.
Tumakbo ako sa sala. Umakyat ako. Sinisigaw ko ang pangalan niya.
Falcon!
At habang pinupuntahan namin ang bawat lugar na baka naroroon siya,
sabi namin, "Wala siya rito."
Ano'ng ginawa namin?
ORAS SA ERE - 00:08:59
Narinig ko ang sigawan at gulo sa bakuran nila.
Tumakbo ang anak kong si Brennan at sinabing,
"Pa, sabi nilang sumakay si Falcon sa lobo at lumipad 'to."
Ang lakas ng tibok ng puso ko.
Sobrang nataranta ako, alam mo?
Sabi ko, "Di 'to nangyayari."
ORAS SA ERE - 00:15:47
Ang naisip ko lang ay, "Diyos ko po."
"Dinadala siya ng hangin papunta sa airport."
"Didiretso siya sa air traffic."
ORAS SA ERE - 00:18:56
Naisip ko, "Tatawagan ko ang FAA."
ORAS SA ERE - 00:19:00
Tumawag ako at sinabi ko sa kanila,
"Nakasakay yata ang anak ko sa isang flying saucer."
Tapos sabi niya, "Kung may emergency ka,
tumawag ka sa 911."
Kaya tumawag ako sa 911.
-Nasa ere siya? -Oo.
Kailan mo siya huling nakita?
Mga 15, 20 minuto ang nakalipas.
Paano natin siya ibababa?
May kasama ka ba riyan?
Pinatawag ako ng operator,
para mapatunayan niya ang sinasabi niya sa kanya.
Paulit-ulit niya akong tinanong.
Experimental na eroplano ba 'to?
Flying saucer 'to.
Narinig mo siya. Ba't pa ako magpapaliwanag? Aksiyonan mo na.
Kailangan nating iligtas ang anak ko.
Ba't di mo maintindihan?
ORAS SA ERE - 00:30:28
Nakaupo ako sa patrol car ko,
paalis na sa trabaho bago manghuli ng elk,
nang may marinig ako sa radyo
tungkol sa isang nawawalang anim na anyos na bata
na diumano'y nakasakay sa isang flying saucer,
at inisip ko, "Ano'ng nangyayari rito?"
Nagmadali ako para makarating sa bahay ng mga Heene.
Takot na takot sina Richard at si Mayumi.
Nagsagawa kami ng masusing paghahanap sa bahay.
Di lang dalawang beses, ngunit tatlong beses namin 'to ginawa.
At may iba pang mga taong naghahanap ng ibang posibilidad
kung nasaan ang bata,
pero nagsimula rin akong mag-isip,
"Pare, baka masama talaga 'to."
Ako si Kim Christiansen. Susunod ang ekonomiya,
pero may nagbabagang balita muna tungkol sa isang kakaibang sitwasyon.
May bata
at isang aircraft na hugis UFO na gawa sa bahay
at pinapagana ng helium.
ORAS SA ERE - 1:09:01
Tarantang tumawag ang tatay sa sentro ng impormasyon namin,
kung pwede ba raw naming paliparin ang helicopter.
Sinabi sa 'kin ng news director na dapat naming mahanap ang flying saucer
na may anim na taong gulang na bata.
Nabigla lang ako at nagmadali ako papunta sa airport.
Nagmadali kaming mag-takeoff, lumipad papuntang timog-silangan,
para subukang hanapin ang kawawang bata sa craft.
Nasa gitna kami ng kawalan. naghahanap ng isang tuldok sa langit.
-Ayan. Nalampasan na natin. -Akala namin nakita na namin.
-Mababalikan natin. -Itaas at kanan. Nandiyan pala.
-Nalampasan mo na. -Ayan na.
Sa wakas. Pasensiya na, para 'tong karayom sa isang tambak ng dayami,
pero nakita na namin ngayon.
Pagpasensiyahan n'yo lang, iso-zoom in ko. Baka makita natin ang bata.
Noong una kong makita,
nasa 10,000 talampakan 'to, pero ang bilis nito.
Lumilipad 'to nang kasimbilis ng ihip ng hangin dito.
Ngayon, mas natatakot ako dahil totoo 'to,
at ang magagawa lang namin ay kumuha ng litrato.
Nanonood ka ng pagkawasak sa NASCAR.
at wala kang magagawa rito.
Nanonood ako ng TV
noong sumingit ang MSNBC sa isang town hall ni Barack Obama.
Hihilingin kong maghintay kayo nang sandali
dahil mayroon kaming pambihirang balita
na sinusundan namin ngayon.
Naisip ko, "Teka. Ano'ng nangyayari rito?"
Mukhang 'tong Jiffy Pop popcorn na bagay
na lumulutang sa langit.
Bilang isang mamamahayag, nakikita ko 'to,
at iniisip ko, "Di mo man 'to maimbento."
Sabi ng aming floor director
na may nakita siyang maliit na brasong nakalabas doon.
Para 'tong pagkawasak ng tren sa harap mo.
Nakakakilabot.
Tapos ipinalabas na ito ng lahat.
Parang nakakakilabot na bersiyon ng pelikulang Up.
Nakita nilang nakabukas ang pinto at nang nag-takeoff 'to, ang bata…
Lumilipat ako ng mga channel, at ang lokal na istoryang 'to
ay umabot na sa ABC, NBC, CBS, CNN, Fox News.
Isang pambihirang drama sa live na telebisyon.
Sinimulang i-cover 'to ng lahat.
Dumating ang mga litratong 'to mula sa KUSA. Kararating lang nila.
Live lahat ito.
Isa lang ang compartment. Lumalanghap siya ng helium.
Baka di siya makahinga.
Lumaki nang lumaki ang istorya.
TOTOO BA 'TO? KAWAWANG BATA, NAKAKALOKA 'TO.
PWEDE BA NILANG I-LASSO 'TO O ANO? MAY MAPAPARUSAHAN.
Alam namin na kasama na ang Colorado National Guard.
Para 'tong sitwasyon ng Apollo 13.
Nag-aalala ako, "Malalaglag ba ang bata?"
"Mapapanood ba nating mamatay ang isang bata sa pambansang TV?"
ORAS SA ERE - 02:05:58
Sabi ng pulis nasa loob ng bahay si Richard Heene ngayon.
Pati rin ang Opisina ng Sheriff ng Larimer County.
Nakita naming dumating ang iba't ibang media van.
Naglalakad ang mga reporter sa kapitbahayan.
Pumunta sila sa bahay at kumatok sila.
"May pahayag ba kayo?" "Wala."
Wala kaming cable.
Kaya di ko alam kung ano'ng nangyayari.
Sabi ng pulis na dapat dito lang ako.
Sabi ko, "Di ko kayang tumayo lang dito nang walang ginagawa."
Kailangan kong malaman kung ano'ng nangyayari.
May isang libong bagay na pumapasok sa isip ko,
at talagang wala akong magawa.
"Diyos ko po, ano'ng gagawin namin? Ligtas ba siya?"
Doon namin natanggap ang ulat ng kapitbahay
na nakakuha raw siya ng litrato ng isang bagay na nalaglag mula sa spaceship.
Di sila sigurado, pero baka si Falcon daw 'to.
Di 'to ang pinakamalinaw na litrato,
at maaaring ibon 'to,
pero kailangan naming ipagpalagay na may kredibilidad 'to.
Ano'ng gagawin mo pag gano'n?
Paano na kung napatay ng isa sa mga eksperimento ko ang anak ko?
ORAS SA ERE - 02:20:00
Malinaw na mas mabilis nang sumisingaw ang helium.
Mas mabilis siyang bababa,
at di ko alam hanggang kailan siya mananatili sa ere.
Nandito ako sa daan, at sabi ni Jimmy, ang piloto ng Sky9,
na dapat nasa ilalim na ako nito sa anumang oras.
Noong nakita ko 'to, kumakabog ang puso ko dahil paubos na ang hangin,
at nakikita kong paubos na ang hangin at bumababa na 'to.
Nakikita n'yong nawawalan 'to ng maraming helium.
Ewan ko kung gaano katagal pa 'to sa ere o kung saan 'to papunta.
May walong anyos na anak ako noon,
at inisip ko ang mararamdaman ko bilang tatay.
Malinaw na nawawalan 'to ng napakaraming gas. Oo.
Parang wala pa siyang 200 talampakan mula sa lupa sa oras na 'yon.
Babagsak siya. Nasa 100 talampakan siya. Patapos na 'to.
Nagmadali akong lumabas, kinuha ko ang camera, at tumakbo ako.
-Pabalik na siya sa lupa. -Pababa na siya. Eto na.
-Marahan. -Tingnan n'yo 'yan.
Diyos ko po.
Habang lumalapag ang lobo,
ako na lang ngayon ang taong nasa lupa na may live na video.
Tapos na, at maganda ang katapusan.
Ang kailangan lang nating malaman, "Kumusta si Falcon Heene?"
At 'yon lang.
Binubutas 'to ng mga first responder at naghahanap sila.
Binaligtad nila, at hinahanap nila ang pinto.
Inuulat ko ang nangyayari.
Hanapin n'yo ang pinto nito.
Brian, ano'ng nakikita mo riyan sa tabi ng lobo?
May impormasyon ako
na di ko alam kung paano sasabihin,
pero sa tingin ko wala silang nakitang tao sa loob ng lobo.
Diyos ko po.
Di ko…
Ayon sa KUSA, na nasa eksena ang photojournalist nila,
sinasabi niya na walang tao sa compartment na 'to.
Nakakakilabot sabihin sa mundo na walang bata sa lobong 'to.
Akala ko, "Nakalapag na 'to. Nahanap na namin siya. Ligtas na siya."
Nasaan siya? Nalaglag ba siya?
Imposibleng buhay pa siya.
Isama mo si Lewis, at magsimula kayo sa 36.
Nagsimula ang paghahanap sa lupa,
at umaasa kami na mahahanap namin si Falcon
sa kahabaan ng daanan ng paglipad.
Binalikan nila ang lahat ng 55 milya.
Akala namin maghahanda na kaming magkaroon ng libing sa komunidad.
Nakatayo ako sa kusina.
At biglang may narinig ako na gulo, sigawan.
Di ko alam kung ano'ng nangyayari.
Di ko alam kung may nabalitaan sila na di ko nabalitaan o ano.
Noong una, di ako makapaniwala.
Tapos, tumingin ako ulit.
Naalala ko lang na lumingon ako.
Diyos ko po.
Falcon!
Nakauwi ka na!
Nakikita ko pa rin siya sa isip ko, si Falcon noong anim na anyos siya.
Sinugod siya ni Richard at niyakap.
At pagkatapos di na namin siya pinabayaan.
Di ako makapaniwala. 'Yon ang pinakamagandang sorpresa ko.
Nalito ako sa reaksiyon.
Sabi ko, "Mama, nagugutom ako."
At natataranta lang sila. Parang, "Naku po!"
Sabi niya, "Ba't kayo umiiyak?" Gano'n.
Sabi ko, "Sobra kaming nag-alala. Saan ka galing?"
Noong sinabi ni Falcon kung nasaan siya, di ako makapaniwala.
Noong araw na 'yon, sinubukan kong pumasok sa flying saucer
dahil, ano pa ba, flying saucer 'to.
Astig 'to.
May maliit na compartment doon na sakto sa 'kin.
Gusto kong tumira roon.
Falcon, lumabas ka riyan! Halika!
Ano'ng ginagawa mo? Lumabas ka na riyan!
Dahil nasigawan niya ako nang ilang beses, natakot ako.
Naisip ko, "Umalis na lang kaya ako rito."
At naaalala kong gusto kong pumasok at magpahinga.
Nakarating ako sa bahay
umakyat ako sa bago kong taguan, ang attic ng garahe.
Nagpahinga lang ako roon, tapos nainip ako at nakatulog.
Noong nagising ako sa kalaunan
nakarinig ako ng mga kakaibang ingay, mga tao o mga sasakyan siguro.
Tapos, sa kalaunan, nagutom na rin ako at… nainip.
Bumaba ako at naisip ko,
"Naku, ang daming tao rito. Nakakaloka 'to."
Di ako makalusot sa lahat ng binti at iba pa.
Tapos may nagtanong, "Sino ka?"
May nagbabagang balita tayo ngayong gabi.
Natagpuang buhay ang bata.
Wala pala ang anim na anyos na bata sa lobo.
Nasa bahay pala siya.
NATAGPUAN NILA ANG BATA NA TUMATAGO SA GARAHE…
NAKALAPAG NA ANG FALCON! NALILITO AKO
Nasa bahay pala siya?
Hinalughog ng pulis ang buong bahay,
at di nila natagpuan ang isang anim na anyos na bata?
Alam kong priyoridad 'yon
bawat beses na may kaso ng nawawalang bata,
na halughugin ang bahay.
At akala ko nagawa na namin.
Akala ko masusi naming ginawa 'to,
pero halatang hindi pala.
Isipin mo na lang ang mga tawag mula sa mga producer na nagsasabing,
"Pumunta ka sa bahay ngayon."
Kaya punong-puno ng kotse ang kapitbahayan,
at puro mamamahayag na sumisipot sa bahay ng mga Heene para makakuha ng interview,
pero ayaw magsalita ng mga Heene.
Sabi ng press information officer namin,
"Sheriff, ang laki nito. Di ko kaya."
"Pwedeng ikaw na lang?"
Minsan kailangang magpakalalaki ng lalaki sa taas at gawin 'to.
Di pa rin alam ng mga awtoridad kung kailanman ay nasa loob siya ng lobo,
kahit ang mga kapatid niya na nasa labas…
Nakilala ko sina Richard, Mayumi at ang mga bata,
at napagpasiyahan ni Richard na gusto niyang kausapin ang media.
Ayokong makipag-usap sa press, pero sabi nila,
"Kung di mo sila kakausapin, bigyan sila ng anumang bagay,
dalawang linggo ka nilang susundan."
At naisip ko, "Diyos ko po."
Sabi ko, "Pwede mo ba akong samahan?"
Ito si Richard, ang ama.
Halatang medyo natatakot siya dahil sa lahat ng camera,
kaya mag-ingat kayo, ha?
Sinubukan kong kalimutan muna ang lahat ng nangyari.
Sinubukan kong maging kalmado.
Gusto ko talagang pasalamatan
ang lokal na departamento ng pulisya ng Larimer County.
Pero gusto ko lang tumakbo pabalik sa bahay.
Gusto kong pasalamatan ang mga news helicopter na naghanap din.
Kakaiba dahil pagod sila, pero parang hiwalay din sila.
Okay, may iba pa bang tanong?
Kailangan namin ng panahon.
Kailangan kong pahalagahan ang panahon kasama ng anak ko pagkatapos ng nangyari.
Pero pinipilit ako ng mga tao.
"Gawin mo ang interview na 'to. Gawin mo 'yon."
Kaya pumayag ako sa isang producer,
"Oo, sige, gagawin ko ang palabas para kay Larry King."
Nakatakdang gawin 'to sa gabi.
Dumating ang camera guys, sound guys. mga direktor, mga producer.
Sabi ko, "Pag lumabas kayo sa Larry King, sa buong mundo na 'to."
At sabi niya, "Ayos lang, kaya namin 'to."
Kinabahan ako. Nalito ang mga anak ko.
Pero nakaramdam ako ng pressure na kailangan kong magpatuloy.
Di lang 'yon, live na telebisyon pa 'to.
Welcome, mga manonood, sa US at sa buong mundo.
Ako si Wolf Blitzer para kay Larry ngayon.
Gusto kong pumunta sa Fort Collins, Colorado.
Ewan ko kung naririnig ako ni Falcon, pero nakita…
Alam kong nakatulog siya sa garahe.
Narinig ba niya kayong sumigaw ng, "Falcon"?
Tinatanong niya, narinig mo ba kaming tinatawag ka?
-Mmm. -Oo?
Talaga?
Ba't di ka lumabas agad?
Sabi n'yo… na…
ginawa natin 'to para sa palabas.
Naku.
Hindi.
Teka, ano'ng sinabi niya?
Ang ingay ng earpiece ko.
May malakas na hiss, at di ko alam kung ano'ng sinabi niya.
Kaya medyo binalewala ko 'to, "Sige, anuman ang sinabi niya."
Ang reaksiyon namin ay parang… "Ano?"
Nagulat ako noong sinabi ni Falcon na ginawa namin 'to para sa palabas.
Di ko alam ang sinasabi niya.
Tumingin ako kay Dean, at naisip ko, "Eto na."
"Mag-iiba na 'to ngayon,
dahil sa komentong 'yon."
Naiintindihan kong mahirap marinig pero narinig mo yata siya
dahil sabi mo, "Naku."
Sige, narinig ko siya nang mahina,
pero wala akong naintindihan.
Ano'ng ibig sabihin ng "Ginawa natin 'to para sa palabas"?
Ewan ko ba. Tinutukoy niya yata ang media.
Marami silang tinatanong sa kanya.
Anim o anim na anyos lang siya,
at inisip ng mga tao
ang anumang gusto nilang isipin.
At pagkatapos noon, nagkagulo na ang lahat.
"Ginawa 'to para sa palabas." Nagtataka ang lahat kung ano'ng ibig niyang sabihin.
SCAM 'TO, NADULAS ANG BATA SA INTERVIEW!
PEKE ANG BALLOON BOY? ABA
Nasayang ang pera sa paghahanap sa batang pilyo. Dakipin ang… lalaki.
Nakakaloka na dahil sa isang pangungusap ko lang
naapektuhan ang kalagayan ng buong bansa.
Mula sa pagsubok sa ere sa isang pagsubok sa telebisyon
na may isang tanong, "Peke ba ang lahat nito?"
Mapapahamak ang pamilya.
ISAKAY ANG BUWISIT NA TATAY NIYA SA ISANG LOBO AT ILUNSAD 'TO
Parang bangungot 'to. At naisip ko, "Diyos ko po."
BIYERNES - KINABUKASAN
Kinaumagahan, tinanong namin si Falcon, "Ano'ng pinagsasabi mo?"
Sabi ni Falcon, bago ang interview,
ang daming cameraman na nasa garahe na tinanong si Falcon
kung paano siya nakaakyat sa attic. "Pwede mo bang ipakita sa 'kin?"
Falcon, ganyan ka umakyat, diyan?
Malinaw na naaalala ko pa rin ang mukha ng reporter.
Naaalala ko ang mukha niya,
at naaalala kong tinanong niya ako,
"Ipakita mo paano ka nakaakyat para sa palabas ko."
Sabi ko, "Oo, sige."
Naisip ko, "Diyos ko po."
"Dapat pumunta ako sa ibang palabas
para patunayan na di 'to publicity stunt."
Richard, Mayumi, Falcon, ang mga kuya niyang sina Bradford at Ryo.
Alam n'yo, ang daming nagdududa sa mga message board ngayong umaga.
Sabi mo, "Ginawa natin 'to para sa palabas"?
Maraming camera sa harap ng bakuran namin,
at ini-interview kami.
Falcon, ayos ka lang?
Akala nila makakatulong 'to sa kanila.
Ma, parang nasusuka ako.
Pero nagsimulang magsuka si Falcon sa TV.
Ayaw niyang gawin 'to,
at ngayon, para na 'tong circus sideshow.
-Dalhin ka kaya namin sa banyo? -Sige.
Akala mo sasabihin nila, "Magko-commercial muna tayo
habang nasa banyo siya."
Hindi! Hindi. Itinuloy lang nila.
Ayos lang ba siya? May sasama ba sa kanya?
Mayumi, gusto mo bang samahan siya? Ayos lang.
-Ayos lang ba? -Sige.
-Okay. -Naiintindihan namin.
Salamat.
Balisa ang kawawang katawan ni Falcon,
at nagsusuka siya,
at walang tigil ang mga tanong sa kanila.
Parang kailangan kong lumabas at ipagtanggol sila.
Mga imbentor sila.
Gano'ng pansin ang gusto nila, di tungkol sa pagkawala ng mga anak nila.
Di 'to biro.
Nagtiwala ako sa kanila.
Nagsimulang mag-ulat ang mga lokal at pambansang balita tungkol sa mga Heene.
Sabi ni Richard Heene na nanghahabol siya ng bagyo at imbentor siya.
Madalas magmura ang mga anak niya.
Maraming bagay na maituturing na red flag.
Sabi ni Richard Heene na pinili niyang palakihin ang pamilya niya na matapang.
PAMILYAR BA SA INYO ANG PAMILYANG 'YAN?
Tapos malalaman mo na siya at ang asawa niya ay lumabas sa Wife Swap.
Di ka ba sumali para makipagpalitan ng buhay sa ibang babae?
Ginawa mo ba? Teka lang, nagsasalita ako. Tinanong kita.
Gusto niyang bumaba.
Bababa ka ba o uupo?
Kasama ko sina Richard at Mayumi Heene sa Wife Swap.
Handa na ako!
Bagong abentura 'to!
Nang makita ko ang flying saucer sa TV, akala ko,
"Ewan ko kung ba't nila sinasabing nasa lobo ang bata,
pero alam kong hindi."
Paano mo nalamang wala siya roon?
Psychic ako.
Basta, tamad ka at wala kang gustong gawin.
At talo ka!
Nang makita ko ang lobo, ang pumasok sa isip ko ay,
"Sinadya 'to ni Richard." 'Yon ang unang reaksiyon ko.
Sabi ko sa 'yo walang karne.
Gusto niyang makatawag ng pansin.
Tingnan mo, pare!
Richard, sabi ko walang karne. Lilinisin mo 'to…
Pero noong nakilala ko si G. Heene sa palabas,
nakita kong maalaga siya sa mga anak niya.
At di ko maisip
na sadya niyang sasabihin na nasa lobo ang anak niya.
Gusto ko si Mama.
Mga anak!
Dahil may karanasan sila sa telebisyon,
naging posible na ang mga damdaming ipinahayag nila,
sa pangyayaring 'to,
ay pag-arte lang at di totoo.
-Napanood mo na ba ang Wife Swap? -Hindi.
At makikita mo sa suot ko, na mahilig ako sa western genre.
Alam mo, ang mga pagpapahalaga sa mga naunang palabas sa telebisyon,
'yon ang pinahahalagahan ko, katotohanan, katapatan, ang paraang Amerikano.
Pinagbibintangan kami na naghahangad kaming maging sikat
dahil lumabas kami sa Wife Swap,
na talagang di naman totoo.
Kailanman ay di ako sasali sa Wife Swap.
Parang nakakadiri, pero babayaran daw nila kami.
At kailangan namin ng pera.
Noong Biyernes, napakaraming reaksiyon ang dumating,
at pinupuna kami ng lahat.
At kailangan namin ng paraan para patunayan sa lahat
na totoo 'to, isang aksidenteng nangyari,
at napakamapanganib nito.
Kaya inilabas namin ang mga clip.
Isang Fox News alert, may video na kakapasok lang.
May mga home video kami, ang sabi,
na ipinapakita ang sandali kung kailan lumipad ang kilalang lobo.
Totoong proyekto 'to. Di namin gawa-gawa 'to.
Mayumi, ang mga tali! Di mo kinabit ang…
Noong nakita ko 'yon, naisip ko ang damdaming ipinakita ni Richard
ay sobra-sobra at para sa camera talaga.
Sa sumunod na gulo, parang di narinig ni Richard Heene ang anak niya,
na paulit-ulit na sumisigaw, "Nakasakay si Falcon sa ship!"
-Pa, nandoon si Falcon! -Saan?
Sa ship!
Ano?
Pang-reality TV talaga 'to.
Palalalain lang ng video na 'to ang pagdududa
na baka peke ito.
Pinilit ng pulis na sa tingin nila hindi.
Sabi nila di sila magsasampa…
May mga komento na, "Peke 'to."
Sabi ko, "Nagbibiro ka ba? Imposible."
Tingnan n'yo 'to. Di 'to isang produksiyon.
Di mo kinabit ang tang inang tali, Diyos ko po!
LOL NAKAKAAWA 'TO
Sinisigawan ko siya dahil galit na galit ako.
Totoong-totoo 'to.
Akala ko pag ibinigay ko ang mga clip, matatapos na 'to, pero hindi pala.
Halika rito.
Okay, kita mo 'yan? May ilaw sa labas, maraming ilaw, okay?
Paano tayo makakatulog? Tingnan mo 'to.
Sabi ko sa kanila, "Wala nang interview."
"Tapos na ang istorya. Tapos na kami." Pero nasa labas pa rin sila.
SABADO DALAWANG ARAW PAGKATAPOS NG LAUNCH
G. Heene, lumabas ka na.
Dumating ang Sabado,
at, bandang tanghali, nakatanggap ako ng tawag mula kay Heffernan,
kung pwede ba raw akong pumunta sa opisina ng sheriff
para kunin ang flying saucer ko.
Kaya pumunta ako. Nasasabik ako. Makukuha ko ang flying saucer ko.
Tapos sabi niya, "Bago ko ibigay ang flying saucer mo,
ayos lang kung may itatanong ako para linawin natin 'to?"
At tinanong niya ako kung papayag akong magpa-polygraph.
Wala akong balak ibigay sa kanya ang lobo noon,
pero ginamit ko 'yon
para pumunta siya sa opisina ng sheriff.
'Yon ang mensahe namin sa kanya, na naniwala ako, kami sa kanya,
at nasa parehong panig kami.
Ano ba talaga ang iniisip mo?
Iniisip kong sana pumayag siyang magpa-polygraph
at umamin siya.
Isipin mo kaya kung aalis ka rito,
at susumbatan mo ang mga camera,
at sasabihin mong, "Nagpa-polygraph ako at pumasa ko."
Sabi ko, "Magpapa-polygraph ako."
"Papasa ako, makukuha ko ang flying saucer ko at uuwi ako."
Noong nakausap mo ang 911, alam mo bang wala si Falcon sa lobo?
Hindi.
Kailangan ko lang gumalaw nang kaunti.
Halatang gumagamit si G. Heene ng mga countermeasure.
Alam mo, medyo tense siya, di siya direktang sumasagot sa mga tanong,
pinag-iisipan niya sila, nagsasagawa siya ng mga pagsasanay sa pag-iisip.
at nagpapanggap na nakakatulog siya.
Mga kilalang pamamaraan 'to
ng mga magagawa mo para matalo ang polygraph.
Pwede ba akong tumayo? Kailangan kong…
Diyos ko po…
Kumusta?
Inaantok lang ako.
Okay.
Pagod na pagod ako.
Parang 50, 54 na oras na akong walang tulog.
Huminga ka nang malalim.
-Ayos. -Ayos?
Diabetic ako mula noong 15 anyos ako.
Kaya tinusok ko ang daliri ko, sinubukan ko ang sarili ko,
at ang taas ng blood sugar ko.
Richard, kailangan mong mag-focus at mag-concentrate.
Tapos nainis siya.
Mag-focus ka talaga para panatilihing mulat ang mga mata mo.
Ewan ko kung ba't siya naiinis.
Tapat kong sinasagot ang lahat ng tinanong niya.
Di tiyak ang polygraph.
Di ako makakuha ng reading dahil sa mga countermeasure niya.
Kaya lumipat kami kay Mayumi.
Dinala si Mayumi sa opisina ng sheriff,
at susubukan naming i-polygraph siya.
Kausap din namin si Richard, para makuha namin ang dalawang istorya.
Pagkatapos ng polygraph, sabi ni Bob Heffernan,
"Bagsak ang polygraph mo."
Sabi ko, "Talaga?"
Sana…
Sana isa sa amin pwedeng makasama ang mga bata,
pero baka di 'yon mangyayari.
Naiiyak siya at sinabi sa akin
na, "Oo, peke 'to,"
at umamin siya.
Ginawa ba n'yo 'to para sa panlolokong 'to?
'Yon ba ang layunin kung ba't n'yo ginawa 'to?
Sa totoo lang, di lang para rito ang eksperimentong 'to.
Noon, di pa magaling ang Ingles ko,
at di ko naintindihan ang salitang "panloloko".
Panloloko… ang lahat ng ito.
May degree siya sa Ingles mula sa Japan,
nagkolehiyo nang tatlong taon pa sa Estados Unidos.
Di problema ang wika.
Sa wakas, sinasabi mo, "Oo, nagsinungaling kami,
at ang dahilan dito ay
sinusubukan naming gawing mas mabenta kami."
Nalaman ko rin na nagsumikap ang mga Heene
para magkaroon ng palabas sa TV.
Makakatulong sa kanila kung magiging balita sila
o magiging sikat ang pangalan nila.
Sa tingin ko, 'yon ang motibasyon nila para sa panlolokong 'to.
Walang saysay 'yan.
Ba't ko iisiping gawin ang isang bagay na maaaring maging masama para sa 'kin,
na posibleng makulong ako?
Paano ako makakakuha ng palabas sa TV?
Sinabi n'yo ba ang ginagawa n'yo sa mga bata?
Sinabi namin sa kanila.
Paano n'yo sila napasunod?
Sinabihan n'yo ba silang magkunwari na nakasakay sa lobo ang kapatid nila?
Oo.
Parang gano'n.
Pagkatapos ng interview niya, sapat na 'to para sa 'kin na magsampa ng kaso.
Pabalik na sila sa bahay ngayon.
Kumuha ang mga pulis ng ebidensiya sa bahay ng mga Heene kagabi,
at sa apat na kasong balak isampa ng departamento sa mga susunod na araw,
dalawa ay krimen na Klase 4,
na kaakibat ang hanggang anim na taong pagkakakulong at $500,000 na multa.
LINGGO TATLONG ARAW PAGKATAPOS NG LAUNCH
Noong Huwebes nagka-emergency kami
at ngayon, Linggo, wanted na kami.
May babaeng lumapit sa akin, binigyan niya ako ng numero at sinabing,
"Tawagan mo ang abogadong si David Lane."
Linggo pagkatapos ng insidente, at galing sila sa Fort Collins.
DAVID LANE - ABOGADO
Napakalinaw na mahal nina Richard at Mayumi ang mga batang 'yon
nang buong puso at kaluluwa nila.
Di magaling mag-Ingles si Mayumi.
kaya ipinaliwanag namin sa kanya ang mga salitang "panloloko" at "daya".
-Akala mo nasa attic siya? -Hindi.
At nakita ko ang video ng "pag-amin" ni Mayumi.
Di 'yon pag-amin.
Nasaan si Falcon? Nasa attic ba si Falcon?
Di ko talaga alam.
Pag may kaharap ka na di kabisado ang wika,
ang mga tanong na 'to ay garantisadong
makakakuha ng maling pahayag mula sa suspek.
Alam mong nandoon siya sa bahay
pero di mo alam na nasa attic siya?
Hindi.
Sabi ko kay David Lane, "Di ako aamin sa mga kasong 'to. Hindi."
Sabi niya, "Bago ka gumawa ng anumang bagay,
tingnan mo ang kaso ni Tim Masters."
Inosente si Tim Masters, okay?
Kinatawan ko si Tim Masters sa kaso laban sa mga tagausig ng Larimer County
sa pagpatay na di niya ginawa.
Nahatulan siyang pumatay ng isang babaeng natagpuan ang bangkay sa may bahay niya.
Sabi ng abogado niya
na nagtago ng ebidensiya ang mga tagausig sa depensa,
isang alegasyong itinanggi ng district attorney.
Inisip ko, "Tiwali ang mga pulis na 'to."
Sampung taon siyang ibinilanggo.
Sabi ko, "Di ko 'to dadaanan."
Naisip kong malaki ang tsansa
na niloloko sila ng sistema rito.
Magtatrabaho ako nang pro bono, at saka na lang pag-usapan ang mga detalye.
Titingnan ko ang magagawa ko.
Kilala si David Lane sa buong Colorado sa pagiging kontra sa pulis.
Masasabi kong di tiwali ang Opisina ng Sheriff ng Larimer County,
pati ang Departamento ng Pulisya ng Fort Collins,
at ang sistemang panghukuman sa Larimer County.
Interesado silang makakuha ng paghatol.
At pag pinagkaguluhan ng media gaya ng nangyari rito,
maaari itong magresulta sa kawalan ng hustisya para kina Richard.
Hanggang makita ko kung ano'ng ebidensiya sa kasong 'to, wala kaming alam
kung ano ba talaga ang mayroon ng Departamento ng Sheriff.
Di maganda ang tingin ko kay David Lane. Mahilig siya sa media.
Sa tingin ko wala silang hawak.
Tapos lumapit ang DA at nag-alok ng isang kasunduan.
Sabi nila, "Richard, gusto naming hatulan ka ng krimen."
"Gusto naming pumayag kang makulong nang 30 araw."
"Kung gagawin mo 'yon, si Mayumi ay pwedeng umamin sa maliit na krimen
na di magiging dahilan para ipatapon siya sa Japan."
Inisip ko sa sarili ko, "Mga gago kayo."
"Nagbabanta kayong ipatapon ang nanay ng mga bata?"
Ano'ng klaseng tao kayo?
Kung susubukan kong lumaban sa korte, at kung matatalo ako,
baka kailangan kong umalis ng bansa.
Ibig sabihin, di ko na makikita ang mga bata,
di ko na makikita si Richard.
Walang ganyan na nanggaling sa opisina ko.
At sa pagkakilala ko sa district attorney,
di ko akalaing pipilitin nila sila
na tumanggap ng ganyang kasunduan.
Kaharap namin ang mga krimen at maliliit na krimen
na maaaring magresulta na mapatapon si Mayumi.
Maaaring alisin nila ang mga anak namin.
Makukulong ako.
Ano'ng gagawin namin?
ISANG BUWAN PAGKATAPOS NG LAUNCH
Pumunta kami sa korte, at sinabi ko kay David,
"Di ako aamin na nagkasala ako. Ba't di ko kayang labanan 'to?"
Sabi niya, "Pwede mong gawin at baka manalo ako."
"Pero isipin mo ang asawa mo."
Sabi ko, "Di ako pwedeng umaming nagkasala ako."
Good morning, Your Honor.
Ano ang plea mo?
Nagkasala.
G. Lane, nabasa ko ang file…
Naisip ko, "Kailangan kong tapusin 'to agad."
Dapat naming isantabi 'to, para maipagpatuloy namin ang buhay namin.
Sina Richard at Mayumi Heene, ang nasa likod ng Panlolokong Balloon Boy,
ay alam na ang kapalaran nila.
Ikukulong si Richard Heene nang 30 araw. 20 araw naman para sa asawa niya.
Pupunta siya sa kulungan araw-araw,
pero maglilingkod siya ng serbisyo sa komunidad.
Tinanggap 'to ni Richard para sa pamilya.
Pasensiya na, mababaw ang luha ko. Nakakaiyak talaga 'to.
Ba't naman?
Sobrang unfair talaga.
Ang motto sa opisina ng sheriff ay, "Pag nagsinungaling ka, lagot ka."
Walang pangalawang pagkakataon.
Noong nakulong ang tatay ko, nakonsensiya ako.
Sa isang banda, kasalanan ko dahil nag-overreact ako.
Paulit-ulit kong sinabi sa kanyang nandoon si Falcon dahil akala ko totoo talaga,
pero di naman pala.
Masama ang pakiramdam ko na may nagawa akong mali,
pero sa pagbabalik-tanaw ngayon, anim na anyos lang ako,
at ginamit ng mga matatanda ang sinabi ko,
at pinagsama-sama nila 'to para magmukha 'tong ibang bagay na akala nila
hanggang sobrang lumaki 'to.
Nakakapagtaka.
MAKALIPAS ANG 90 ARAW
Natapos ko ang pagkakakulong ko. Tapos na ako. Natapos ko na.
Tinawagan ko ang probation officer ko, at sabi ko, "Gusto kong lumipat."
Ang tindi sobra ng pansin. Sobra na.
Ang mga kapitbahay, ang press.
Gusto ko lang umalis ang mga taong 'yon.
Kaya umalis kami.
Umalis ako sa paaralan. Di ako nakipagkita sa mga kaibigan ko.
At nakakainis talaga 'yon.
Paano ba 'to nangyari?
Ang huling beses na nakita namin ang mga Heene ay bago sila umalis.
Kumatok ako sa pinto. Di sila sumagot. Sinubukan naming kausapin ang mga bata.
Sabi nila, "Hi, di na namin kayo makakausap."
Napakasakit no'n. Napagtanto ko na isa 'tong panloloko.
Medyo nakakalokang isiping nandito pala siya.
Tapos nakatulog siya.
Inantig ni Richard ang pamilya namin.
Inantig niya ang buong bansa, ang buong mundo.
Sobrang unfair no'n.
Sobrang unfair para gawin 'yon ng isang tao.
Pinaglaruan lang tayo ni Richard.
Sa tingin ko lahat ay may paniniwala,
at gusto nilang sabihing ganito ang isang tao.
Pero ang mga tulad ni Richard ay di karaniwang tao.
Ang hirap nilang intindihin.
Kaya kung tingin mo kilala mo siya, malamang hindi.
Pagkatapos nito, pumunta kami sa Florida at nagsimula ng bagong buhay.
Nahanap namin ang lugar na 'to, at parang kuta 'to.
Isang lugar 'to kung saan ka pwedeng magtago at kalimutan ang nangyari.
Mabait! Sige!
Noong 2020, ipinatawad ng Gobernador ng Colorado sina Richard at Mayumi,
at sabi niya, "Oras na para kalimutan natin 'to."
Sinasabi ng pagpapatawad na 'to na alam mo, mabuti akong tao.
Di totoo ang lahat ng sinabi mo tungkol sa 'kin dati.
'Yon ang nararamdaman ko.
Ito, dito natin puputulin.
Nagulat akong pinatawad siya ng gobernador
nang di siya kumonsulta sa amin sa pagpapatupad ng batas
o sinumang sangkot.
Ang ikinagalit ko ay
ginawa niya 'to nang di niya pinaamin kay Richard ang kanyang pagkakasala.
Gusto nating dumaloy ang tubig sa buong dangkal…
Pagkatapos ng pagpapatawad, naging mamamayan na ako ng US.
Ngayon, di na ako nag-aalala
na baka mahiwalay ako sa mga anak at sa asawa ko.
Gusto kong makita ang itsura nito. Seryoso.
Sa pagtatapos ng flying saucer,
medyo malungkot 'to dahil gustong-gusto ko 'to.
Pero 'di 'yon pumipigil sa akin.
Sige.
Gusto ko 'to.
May ginagawa akong bago,
at magiging napakalaki nito.
Talaga?
Oo.
Pagsasalin ng subtitle ni: Carol Chua