Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Noong 2011, espesyal na ahente ako na nakatalaga sa mga wiretap.
-Ano'ng nangyayari? -Ano'ng mayroon?
May kaso ng tiwaling pulis na nagnanakaw ng droga mula sa ebidensiya
at muling ipinamamahagi sa mga lansangang dapat pinag-iingat niya.
Gusto niya ng tatlo pang pakete.
Ayos!
Tapos, sa gitna ng usapan,
nagsimula silang mag-usap tungkol sa ibang bagay.
May magandang palabas sa TV.
Maayos ang lahat. Tapos biglang, boom!
'Wag mong ipatigil ang proyekto.
Naisip ko, "Ito ba'y isang masalimuot na panlilinlang sa amin?"
Napakakaunting kaso sa loob ng 25 taon ko na may kakaibang kuwento sa likod nito.
Ang ideya ng reality show, P.I. Moms of San Francisco,
ay isang napakagandang ideya.
Mga nanay na pribadong imbestigador sila
na naga-undercover at nagsasagawa ng mga bust,
habang nakakauwi sa oras
at tulungan ang mga bata sa takdang-aralin. Eto.
Diyos ko po, di 'to nangyayari.
Sabi ko, "Lalabas tayo sa billboard."
Bilang showrunner, marami akong ayos na karakter.
Ito ay magiging pinakamadaling palabas na nagawa ko.
Chris, ba't mga babae? Sabi mo magaling silang multitasker.
Tama.
At wala talagang hahamon sa awtoridad ko.
Ang istoryang 'to ay dapat tungkol sa mga nanay na P.I.,
pero dahil sa ginawa ng ilang lalaki, wala na 'to.
Inalis 'to sa amin.
Sunod-sunod na problema at sakuna 'to.
Sino ba'ng nagsabotahe sa lahat?
Ayokong maging parang Real Housewives 'to,
at mas malala 'to kaysa sa Real Housewives.
Di namin alam kung ano talaga ang nangyayari.
May tahasang nagsisinungaling ulit dito!
Lintik.
Ano'ng nangyayari rito?
Ang daming kasinungalingan, pandaraya, at psychosis.
Basta, nakakabaliw lahat.
Pinag-uusapan natin ang shabu.
Gusto niya ng sample.
Ang daming nabanggit.
Shabu, mga nanay na P.I., katiwalian ng pulis,
pag-wiretap, potensyal na banta, at reality TV.
Sandali lang.
Ako si Lucas Platt.
Noong 2010, nakatira ako sa New York City.
Bilang showrunner ng reality TV,
tinatapos ko lang ang unang season ng Steven Seagal: Lawman.
Walang script, walang stunt double, walang pangalawang pagkakataon.
Noon, ang mga gano'ng palabas ay malaking negosyo na may malaking pera,
at gusto ng lahat ang susunod na Keeping Up with the Kardashians
o Real Housewives,
at tila walang katapusan ang boom ng reality TV.
Pero para sa 'kin, gusto ko lang talaga ang adrenaline rush
at mabilis na pag-iisip na dapat mong gawin
para makaisip ng kawili-wiling oras ng telebisyon.
Naghahanap ako ng susunod kong trabaho, at nakatanggap ako ng email mula Lifetime.
Interesado silang gumawa ng serye
tungkol sa isang kompanya ng pribadong imbestigasyon sa Bay Area,
na may kakaibang katangian.
Mga nanay na pribadong imbestigador sila.
Maraming salamat sa pagpunta rito. Nakakamangha 'to.
Una sa lahat, paano kayo nagsimula rito?
DENISE ANTOON - NANAY NA P.I.
Bago ako naging pribadong imbestigador,
nagtrabaho ako sa legal na mundo sa iba't ibang kapasidad.
Kapapanganak ko lang, at may maliliit akong anak
at sinusubukan kong alamin kung paano ako magkakaroon ng karera
at makasama rin ang mga anak ko.
At doon 'to lumitaw, isang trabaho sa Butler & Associates.
Para kanino 'to?
Ako si Chris Butler.
Ako ang may-ari ng Butler & Associates Private Investigations.
Ibinubunyag namin ang katotohanan dito.
Napakahalaga ng bawat tao na nasa mesang 'to.
Masarap magtrabaho kay Chris. Napakapropesyonal niya.
Mukhang natuklasan niya ang lihim ng pag-iimbestiga,
sa pagkuha ng mga nanay.
Eto na tayo.
Para sa 'kin, nakakasabik, at iba-iba ang bawat kaso.
At nakakataba ng puso dahil alam mong
naihahatid mo ang mga bata sa paaralan at daycare,
naga-undercover na trabaho ka,
nag-iimbestiga ng pandaraya, o nagmamatyag sa asawang nagtataksil.
Astig talaga 'to.
Dati akong tagapagpatupad ng batas,
at napakagulo ng karerang 'yon na tumagal ng 10 taon.
Mapagpursigi ako.
Dinala ko 'yan dito. Di ako tumitigil.
Testing. Sige.
Ayos, tara na.
Ang unang impresyon ko kay Chris ay parang negosyante,
pero nakita ko rin ang bisyon niya.
At naisip ko, "Aba, maganda ang ideya niya."
Sinusubukan niya talagang bigyan ng pagkakataon ang mga ina,
at sa oras na 'yon, gusto ko rin ang pagkakataong 'yon.
Galing ako sa opisina ng sheriff, kung saan 12 oras ako nagtatrabaho,
kaya madalas sa daycare ang mga anak ko. Di ako…
Marami akong na-miss na birthday party, bakasyon.
Sa bagong trabahong 'to, di lang 'to mas flexible,
alam ko rin agad na gusto ko 'to.
Dahil nasa field ako, gumagalaw ako,
at katrabaho ko ang makakapangyarihang babaeng
iba't iba ang nakaraan.
Malinaw na maraming babae sa opisina.
Nandiyan sina Michelle, Charmagne, at Ami,
pero may isang lalaki rin kami.
Si Carl Marino.
Dati siyang tagapagpatupad ng batas,
at sumali siya
dahil minsan kailangan talaga ng lalaking partner
o lalaki sa isang partikular na kaso.
Noong una, naisip namin, "Aba, ang kisig niya."
"Mukhang modelo siya."
At nalaman naming interesado siya sa pag-arte
at umeekstra siya sa TV.
-Humanap ka ng ibang malalandi. -Nobya ko siya, gago!
Interesante para sa 'kin. "Umeekstra ka pala."
Mas napalapit si Chris kay Carl,
at sa tingin ko 'yon ay dahil sa pag-arte niya.
Laging hangad ni Chris na sumikat,
at alam naming sinusubukan niyang itaguyod ang brand ng mga nanay na P.I.
at talagang tinutulak niya kami pareho sa media.
Welcome, Chris Butler at tatlong nanay na P.I.,
Denise, Michelle, at Charmagne.
Chris, ba't mga babae?
Sabi mo magaling silang multitasker. Bakit?
Noong kumuha ako ng mga babae, lalo na sa mga nanay na P.I.,
mas may pakikipagtulungan.
Mas nag-aaruga, mas maalaga,
kaya't mas masasaya ang mga kliyente.
Pagkatapos kong mapanood ang mga clip ng Dr. Phil,
Pumunta agad ako sa California para makilala si Chris at ang mga nanay na P.I.
Nagustuhan ko ang ideya
na ipakita 'tong grupo ng mga babaeng itinutumba ang mga kriminal.
Nagustuhan ko si Lucas simula't sapol. Mukhang magaling siya.
Interesado siyang gawin ang palabas at ang istoryang 'to,
pero sabi ko, "Ayokong maging parang Real Housewives 'to."
Ang… tanga mo! Umalis…
Ipinapakita ng reality TV ang pinakamasama sa tao.
-Sasaktan… kita. 'Wag mong gawin 'yan. -Tigil!
Kung ang palabas na 'to ay tungkol sa pag-aaway namin
at lahat ng ganyang bagay, di ako interesado.
Nag-alala ang mga nanay tungkol sa palabas,
pero tiniyak ko sa kanila na di namin pakay ang mga away o drama,
mga magandang kaso at personal na istorya lang.
Noong nilapitan ako ni Lucas tungkol sa palabas
at gusto niyang kasama ako bilang nanay na P.I.,
ayokong may kinalaman ako rito.
Tingin ko, si Ami
ay nakaranas ng matitinding bagay,
ngunit matalino at desidido siya
at isang mabuting tao na bagay na bagay sa TV.
Medyo mahirap ang nakaraan ko,
at sinabi ni Lucas na maaari naming isama ang mga trauma ko
sa mismong palabas.
Kaya nagpasiya akong ipakita sa ibang babae na makakaraos din sila,
kaya nila 'to, at walang magsasabi na di nila kaya.
Pagkatapos ng unang pulong kasama ang mga nanay na P.I.,
Naisip ko, "Sigurado 'to."
Mahusay silang magsalita, nakakatawa at matalino.
Gagawa kami ng magandang serye.
Ako si Theresa Moore-King.
Ako ang line producer ng P.I. Moms.
Kung may problema sa produksiyon,
maging tao, tauhan, iskedyul, lokasyon, pera,
trabaho kong ayusin 'to.
Ikaw pala ang tunay na boss?
Sige lang.
Oo.
Todo bigay ang Lifetime sa palabas na 'to.
Alam nilang napakaraming posibilidad nito.
Alam mo, pwede itong mapunta sa New York o sa Chicago o sa Atlanta.
Pagkakataon silang lahat.
Pero nakasalalay ang lahat na 'yon sa palabas na 'to sa San Francisco.
Para sa isang reality show, malaking produksiyon 'to.
May tatlong camera crew, maraming lokasyon,
at maraming iba't ibang elemento.
Ang budget namin ay nasa apat na milyon para sa walong episodyo,
na magandang budget,
basta nakukuha mo ang kailangan mo para gumawa ng palabas.
Bago kami mag-shoot, pumunta ako sa opisina ni Butler,
at may lalaki sa front desk, itong si Carl Marino.
Sumasagot siya sa mga telepono habang nagtatanghalian ang iba,
at medyo sinunggaban niya ako at sinabi niya sa 'kin na pakiramdam niya
na dapat isa siya sa mga bida sa serye.
Ang argumento ni Carl ay dahil sa trabahong ginawa niya
sa seryeng Trauma…
Mga premature ventricular contraction, baka nasobrahan sa green tea.
…na ang mga tagahanga, lalo na ang mga babae,
ay panonoorin ang serye ng P.I. Moms dahil sa kanya.
Parang lumabas na ang yabang niya.
Ipinaliwanag ko sa kanya na ang tawag sa palabas ay P.I. Moms,
at di siya nanay.
"Sorry, nagdesisyon na ang network
na si Chris at ang mga nanay ang mga bida,
at 'yon na 'yon."
Naisip ko, "Wala na siya. Ayos na kami."
Ang unang araw ng shooting, ang saya nito.
Ipinakita nila kaming nagsasanay, nagtatrabaho sa ilang kaso.
Iniisip ko, "Sana maudyok nito ang ibang mga babae."
Alam n'yong kaya n'yo rin ang trabahong 'to?
Ordinaryong tao lang kami pero astig ang ginagawa namin,
at magagawa n'yo rin 'to.
Tuwang-tuwa ako. Nagustuhan ko ang produksiyon. Isang pamilya kami.
Para kaming Charlie's Angels
dahil magkakaiba kami, pero napakalakas namin.
Naisip ko lang, "Marami akong magagaling na bida."
"Ito ay magiging pinakamadaling palabas na nagawa ko."
Naging totoo ba?
Pakiramdam ko nagbago ang lahat sa puntong 'to ng istorya.
Mamamahayag ako, at isang araw, may nakuha akong magandang pitch.
Sabi ng isang publicist sa email,
"Baka di mo 'to alam,
pero may grupo ng mga pribadong imbestigador
na mga nanay."
"Nagsoshooting sila ng bagong serye para sa Lifetime Television."
"Gusto mong sumama sa imbestigasyon
isang araw na walang shooting?"
At naisip ko na magandang istorya 'to.
Ito'y karaniwang kaso ng pagtataksil.
Naniniwala ang kliyente na taksil sa kanya ang fiancé niya.
Kaya gusto niyang manigurado bago siya ikasal,
"Matino ba siya?"
Sumakay ako kasama ang mga nanay na P.I.
Nakayuko si Denise sa upuan ng pasahero
habang nagsoshoot ang video camera.
Bilang tagahanga ng mga istorya ng mga detective, nasasabik ako.
Kapana-panabik na trabaho 'to,
at sana makikita 'to sa artikulo.
Tingnan mo!
Eto na siya.
Sa loob ng ilang minuto,
rumaragasa ang fiancé sa kotse niya at umalis.
Inapakan ni Charmagne ang gas.
Hinabol niya siya.
Pumunta siya sa isang magandang kainan.
Tingnan mo!
Pero may batang brunette siya sa upuan ng pasahero.
Huminto sila sa tapat ng kotse namin habang vini-video ni Denise.
Manloloko siya, mga kaibigan.
Ayan, sarado na ang kaso.
Di ako nanonood ng reality show,
pero mukhang ito'y magiging makabagbag-damdaming palabas.
Magugustahan sila ng mga tao. Interesante rin si Butler.
Pakiramdam ko ayos talaga ang ideyang 'to.
Tapos, biglang may pumasok na email
na talagang nagbago sa pananaw ko sa istorya.
Galing 'to sa isang Ronald Rutherford.
"Sinusulatan kita bilang kabutihang-loob.
"Maling ilathala ang artikulo tungkol sa mga nanay na P.I. at si Chris Butler."
"Niloko ka talaga ni Chris."
"Scripted ang kasong nakita mo."
"Lahat ng kalahok ay empleyado o bayad na aktor."
"Di ko alam ano'ng balak mo sa artikulo,
pero sana wala sa plano mo ang paglalathala nito."
"Salamat. Isang nag-aalalang mamamayan."
Grabe,
dahil di ako naghinala na gawa-gawa lang pala 'to.
Galit ako na pinagsamantalahan ako,
at ginamit lang nila ako.
Pero naisip ko na kung gagawin 'to ni Chris Butler para sa lokal na magasin
para magmukhang totoo 'to,
ano'ng pipigil sa kanila na gawin 'to para sa reality show na 'to?
Dapat kong makausap ang nagpapatakbo sa P.I. Moms.
PWEDE TAYONG MAGKITA?
Dahil kung tutuusin,
nagtataka ang lahat kung gaano kapeke ang reality TV.
Lintik. May malaking problema tayo.
Kung may maglalathala ng istorya tungkol sa gaano kapeke ang palabas,
tapos na kami.
Ipinaliwanag ko sa kanya na ang ginagawa namin ay 100% totoo,
at nilinaw kong lahat ng kaso ay lehitimo.
Sinabi niyang nagsusumikap silang gumawa ng reality show
tungkol sa totoong kaso at totoong tao.
Nagustuhan ko na naging malinaw siya sa 'kin,
at naniwala ako sa kanya.
Dumating ang unang email sa Diablo magazine…
Nakuwento ni Pete ang tungkol sa Ronald Rutherford na 'to,
at sa oras na 'yon, nag-alala ako,
dahil napakalinaw na may gustong siraan ang serye.
May ironiya sa pagmumungkahi na mayroon kaming mga pekeng kaso,
dahil sa oras na 'yon, parte ng problema sa palabas
ay wala masyadong kaso.
Sinabi ni Lucas na di naging tapat si Chris tungkol sa dami ng mga kaso niya.
Kaya kinuha nila ako para maghanap ng mga kaso para sa mga nanay na P.I.
Oo, sa totoo lang, pinalalago ko ang ang negosyo ni Chris.
Higit pa riyan, noong nagsoshooting kami, nakita kong mahina si Chris.
Palapit sa kung saan kakaliwa.
Pero gusto kong kumanan.
Ayos lang. Magre-reset 'to.
Di ko masabi kung siya ang tipo ng tao
na malihim o mahiyain, o ano ba talaga,
pero nag-alala ako
dahil ang mga tahimik, di nagsasalita at nakakailang na karakter sa reality TV
ay di papatok.
Ano'ng narinig ko?
Pero alam kong makakayanan namin,
dahil napakainteresante ng mga nanay,
at napakayaman ng mga istorya nila,
at alam ko kung magpopokus kami sa kanila, di sa kanya,
magiging maganda talaga 'to.
-Masaya akong makilala ka. -Oo.
-Gusto mong makita ang ginawa ko? -Oo.
Sa isang eksenang kinunan namin, gustong magpa-tattoo ni Ami.
Paraan niya 'yon para harapin ang mga personal na trauma niya.
Naisip ko, "Gusto kong kunin ang pagkakataong 'to
para ibahagi ang istorya ko sa kamera."
Panayam ni Ami, take one, mark.
Umupo ako, at sinabi ni Lucas,
"Ikuwento mo ang anak mo."
Noong 13 buwan ang anak ko,
may pinagkatiwalaan ako ng anak ko,
pero may bumanat sa anak ko,
na nagdulot ng pinsala sa utak,
at makalipas ang ilang taon, namatay ang anak ko.
Espesyal siya.
Unang beses 'yon
na napag-usapan ko 'to kahit kanino, pati ang pamilya ko.
Ang hirap talaga, at nagpakalakas-loob talaga ako.
Bago ang palabas, di ko alam 'yon sa kanya.
Sobrang emosyonal,
dahil para sa 'kin, ang tigas talaga ni Ami.
Nang marinig ko ang istoryang'yon, naisip ko,
"Grabe, gano'n kalaki at kaseryoso?"
"Astig sobra na nais 'tong ipakita ng palabas."
Pagkatapos naming kunan ang eksena, tuloy-tuloy na ang shooting namin.
"Ang Walang Lisensiyang P.I." ay isa sa mga ideya namin.
Ang pakay ng mga nanay na P.I. ay isang tunay na walang lisensiyang P.I.
sa pamamagitan ng isang pekeng kaso,
at pagkatapos ay ibubunyag siya,
"Di mo dapat gawin 'to nang walang lisensiya."
Ang network, ako, ang mga producer, nasasabik kaming lahat.
Kung kakaliwa siya papuntang kanluran, e di masusundan mo siya.
-At masusundan kita sa likod. -Sige.
Nakuhanan na ni Lucas at ng crew ang lahat ng pinaghirapan namin,
si Denise na nagsasaliksik,
si Michelle na naghahanda at nakikipag-ugnayan sa kanya.
Kailangan na lang namin ang huling operasyon
para isara ang kaso
at magkaroon ng magandang episodyo para sa P.I. Moms.
Sa araw ng huling eksena, magkikita dapat kami ni Michelle
at ang walang lisensiyang P.I. sa Walnut Creek.
Nasa production office ako, nag-aabang ng balita mula sa mga producer.
Alas diyes, wala.
Alas onse, wala.
Tanghali, wala.
Pabalik-balik lang si Lucas.
Tumingin ako sa paligid at sabi ko, "Ano'ng nangyayari?"
Sabi namin, "Naku, di siya sisipot."
Sinabihan si Michelle ng production crew na tawagan siya ulit.
At sa wakas, sumagot siya…
at sinabi kay Michelle, "Di ako sisipot. May nag-tip sa 'kin."
Ang una kong naisip ay, "Sino ba'ng nagsabotahe sa lahat?"
Ako'y…
galit na galit.
Pero di ko 'to basta-bastang palalampasin.
Naisip ko, una, dapat naming malaman kung sino ang nag-tip.
Baka 'yon ang nagpapadala
ng mga email ni Ronald Rutherford kay Pete.
Kaya tinawagan ko ang walang lisensiyang P.I.,
at sabi ko, "Tama ka, kukunan ka sana namin,
pero kung ayos lang, tawagan mo ang tumawag sa 'yo,
at iparinig mo sa amin ang boses niya."
At ginawa niya 'to.
Tinawagan niya siya,
ilang beses nag-ring,
at sa wakas may sumagot.
Hello?
Di ako makapaniwala. Si Ronald Rutherford ay si Carl Marino.
Ang tindi ng galit ko.
Iniisip ko, "Ang tanga mo."
"Ba't mo gagawin 'to?"
Walang saysay 'to.
Sinasabotahe niya ang palabas at sinasabotahe niya ang shoot,
pero gusto niyang lumabas sa kamera.
Tingin ko wala siyang muwang
kung akala niyang makakakuha siya ng puwesto.
Nag-usap kami ni Chris nang masinsinan,
at sinabi ko sa kanya, "Makinig ka. kung gusto mo ng palabas,
sisisantehin mo si Carl at paaalisin mo siya."
Ang reaksiyon ni Chris ay, "Wag kang mag-alala,"
na parang maliit na paglabag lang 'to.
Gulat na gulat ako.
Nakakagulat na di niya binanatan si Carl.
Ibig kong sabihin, talagang…
Nakakaloka.
Ang tanging paliwanag na naiisip ko ay magkasintahan sila.
Ba't di mo tatanggalin ang taong 'to
na sobrang sama ang ginagawa?
Pagkatapos kong kausapin si Chris,
kinausap ko ang network kung ano'ng gagawin kay Carl,
at nagpasiya silang padalhan siya ng cease and desist letter.
Ipinagbigay-alam kay Carl,
"Wag mo nang pag-usapan ang palabas."
"'Di mo pwedeng sirain ang mga kaso namin." "Di ka bahagi nito."
Umasa kami na titigil 'to.
Kaya maganda na ang network ang bahala rito.
Pero ang masama naman ay ngayon, nakatutok sila sa palabas.
Mas nakaka-stress kay Lucas para mapatakbo ang lahat.
NASA KAMERA KA
Nang malaman ng produksiyon na nakikialam si Carl sa mga kaso,
medyo nag-iba si Chris.
Ibaba mo kaya ang kamera mo at maupo ka?
Parang wala siyang koneksiyon sa amin.
Di namin alam kung kailan siya nandoon o wala,
at parang ginagawa lang niya ang gusto niya.
Malinaw na may iba siyang pinagkakaabalahan
na nangunguna.
Pagkatapos ng unang pulong namin, sinabi sa 'kin ni Lucas,
"Alam ko sino'ng nag-email."
"Si Carl Marino na nagsasabotahe sa mga kaso."
Sabi ni Lucas na wala na si Carl.
Pero marami pa pala siyang lihim na sasabihin sa 'kin.
"Nag-aalangan akong sabihin 'to sa 'yo,
pero sangkot si G. Butler
sa seryosong gawaing kriminal ngayon."
"Nagbebenta si Butler ng marihuwana,
pati ibang mga droga, inireresetang Xanax, at mga steroid
na nakumpiska ng Contra Costa County Task Force."
"Ang puno ng task force
ay kinukuha ang droga mula sa mga raid
at ibinibigay 'to kay Chris para ibenta,
at ibinibigay niya 'to sa 'kin."
"Wala akong nabenta at ayoko 'to."
"Di ako drug dealer at ayokong may kinalaman dito."
Nakakabigla at nakakalokang impormasyon 'to.
Nagsimula 'tong lahat sa imbitasyon sa 'kin
para magsulat ng nakalilibang na artikulo tungkol sa reality show.
Ngayon, napasubo na ako rito, sa mukhang
mapanganib na sabwatang may kinalaman sa ninakaw na droga
at tiwaling pulis na ibinebenta 'to sa lansangan
matapos 'tong kumpiskahin.
Biglang naging mas malaki 'to kaysa sa maibabahagi ko kay Lucas.
Di lang 'to pekeng kaso para sa reality show.
Seryosong gawaing kriminal na 'to.
Patuloy akong nakipagsulatan kay Carl
at sabi ko, "Pumunta ka sa pulis."
Di niya alam sino'ng mapagkakatiwalaan kaya humingi siya ng tulong.
Tumunog ang telepono ko,
at isang mamamahayag 'to sa pangalang Peter Crooks.
At ikinuwento niya ang tungkol sa isang kaso
na posibleng may sangkot na katiwalian ng pulis,
at dapat naming kausapin
ang isang tao sa pangalang Carl Marino.
Napagkasunduan naming magkita sa opisina ng DA pagkatapos ng trabaho.
At sabi ko, "Carl, sabihin mo ba't tayo nandito."
Nagkuwento siya tungkol kay Chris Butler, katiwalian ng pulis,
mga drug dealer, isang serye ng reality TV,
ang palabas na Dr. Phil, si Peter Crooks,
mga nanay na P.I., marihuwana, shabu.
Ang daming nabanggit.
Pinahinto ko siya, at sabi ko, "Sandali lang."
Naaalala kong umiling ako.
Sabi ko, "Baka kasi mas matanda ako,
at di na kasimbilis ang takbo ng utak ko."
Sa oras na 'yon, wala akong naintindihan,
pero nagbago 'yon.
Kalahating kilong damo, ayan, sa ibabaw ng mesa.
Ibinigay daw 'to ni Chris sa kanya para ibenta,
at wala siyang lusot.
Halatang may katotohanan sa sinasabi niya sa 'kin,
dahil nasa harap ko ang marihuwana.
Alam kong may dapat akong gawin.
Ang pananaw ko sa reality TV ay
di 'to totoong buhay.
Interesado ako sa totoong krimen.
Gamit si Carl, hiniling sa aming
tumulong bumuo ng kaso laban kay Chris Butler at sa tiwaling pulis.
Nakaisip kami ng plano para banggitin ni Chris ang droga.
Nakipagkita kami kay Carl, at kinabitan namin siya ng wire.
Komportable ka? Ayos lang ang lahat?
Oo, medyo kinakabahan ako, pero naga-undercover kami,
kaya parang gano'n din.
Medyo iba pag kasama ko ang boss ko.
Ayan.
-Good luck, pare. -Salamat.
Ang aparato ni Carl
ay nagbobrodkast sa frequency ng radyo ng pulis,
para mailagay ko ang channel at mapakinggan ang nangyayari.
CHRIS: Ano'ng nangyayari?
CARL: Nabenta ko ang isang pakete ko.
CHRIS: Ayos!
CARL: Gusto niya ng tatlo pa.
CHRIS: Sabihin mong oo.
Nang marinig ko 'yon,
alam kong may makukulong sa katapusan.
Pero napakakaunting kaso sa loob ng 25 taon ko ay ganito.
CHRIS: Nakilala ka ng lalaki. Pare, ewan ko.
Gusto ko tuloy barilin ang sarili ko.
Hayaan mo na 'tong sa network,
dahil handa na silang pahintuin 'to.
Mawawala ang palabas ko.
Tapos, isasara ko ang negosyo ko at wala nang matitira.
Wala akong karera.
Wala akong mala-artistang kaguwapuhan. Ganito ang itsura ko.
Sabi ko, "Kakaiba 'to."
Parang mas interesado sila sa pagsira ni Carl sa palabas
kaysa sa droga.
CHRIS: Naiintindihan ko ba't mo ginawa,
kasi kung nasa parehong lugar ako,
gano'n din siguro ang ginawa ko,
pero baka mas pinag-isipan ko 'to.
Wag mong ipatigil ang proyekto!
Noong una, noong isinasagawa namin ang unang operasyon,
di namin sinabi sa kanila, pero pinagmamasdan namin ang palabas
para makita ang lahat na nangyayari.
Napansin kong maraming kotse ng pulis.
Naisip kong kakaiba 'to sa isang tahimik at payapang bayan.
Kakaiba na ang lokal na departamento ng pulisya
ay sumipot habang nagsoshooting kami.
Nakaupo lang sila at nanonood.
May nararamdaman ka sa hangin
na may kakaiba sa buong produksiyon sa oras na 'to.
Ano'ng nangyayari rito?
Sa oras na 'yon, pakiramdam ko na nakakapit kami sa patalim.
Pero may isang kaso kami na pagkakataon namin para mailigtas ang serye.
NAWAWALANG DALAGITA
Kumbinsido ang mag-asawa na nanganganib ang dalagita nilang anak.
Ang 15 taong gulang ay nauuri bilang isang tumakas.
May dalagitang talagang nawawala. Pakiramdam ko malaki ang kaso.
Nagising ang mga magulang noong Lunes at wala na siya,
sabi nila, nang walang babala o dahilan,
dala lang ang laptop, ilang damit, $20, at isang backpack.
Sa oras na 'yon, eto na talaga,
at sabi ni Lucas, "Gagawin ninyo 'to."
"Hahanapin n'yo siya at ililigtas ang palabas."
Malaki ang nagastos namin.
May mga helicopter sa ere para alamin kung nasaan siya.
Sa larangan ng TV,
magandang may maraming lead at masundan sila
at maraming makuwento,
pero sa huli, ang gusto mo talagang gawin
ay mahanap siya at maibalik siya sa pamilya niya.
Ibinahagi ng mga magulang niya ang alam nila sa mga detective.
Naghihintay sila ngayon.
Biglang may tumawag sa 'kin.
Sabi niya, "Di ka maniniwala rito."
"Si Carl… ay nahanap na ang nawawalang dalagita."
Nanggugulo na naman siya.
Galit kami.
Akala kong bibigyan ko ng pampakalma ang isang producer ko,
dahil gusto niyang patayin siya.
Itinalaga pala ni Chris si Carl
para hanapin siya
bago 'to ibinigay sa mga nanay na P.I.,
pero nagtatrabaho pa rin si Carl sa kaso nang mag-isa.
At naisip ko na sinusubukan niyang ayusin ang mga bagay,
para makuhanan siya bilang ang nakahanap sa babae
at ang pagbalik niya sa pamilya niya.
Tumawag si Carl sa pulis, pero di niya 'to pinasa sa mga nanay na P. I.
Sinabihan kami ng mga producer na magkita sa isang lugar,
dahil naniwala kami na baka nandoon ang dalagita.
Ang una kong gustong gawin ay hanapin si Carl,
harapin siya, at kausapin siya.
Pagdating ko roon, sobrang gulo talaga.
May mga pula at asul na ilaw na kumikaslap kahit saan.
Nagsisigawan ang mga tao sa isa't isa, at sumisigaw ang crew,
at wala roon ang nawawalang dalagita.
Pero, aba naman, nandoon si Carl, sa gitna ng lahat.
Anuman ang mangyari, disidido siya
na matikman ang 15 minutong kasikatan.
Iniisip ko, "Napakamakasarili mo,"
kasi alam ni Carl kung nasaan siya
at di niya 'to ibinahagi hanggang mapapakinabangan niya 'to.
Gaano ka katanga para isipin na pupuwerahin mo kami,
at pagkatapos ikaw ang magiging bida?
Sino ka ba?
Ayokong maging parang Real Housewives 'to,
at mas malala 'to kaysa sa Real Housewives.
Sobrang gulo at nag-aaway ang mga tao.
Paano tayo napunta rito?
Halos agad-agad, tumawag ang network para sa crisis call.
Sa oras na 'yon, nag-invest na sila ng ilang daang libong dolyar sa palabas,
at galit na galit sila.
Sinabihan kami na kung lalala pa 'to,
pahihintuin na nila 'to.
CHRIS: Ngayon, pinag-uusapan natin ang shabu.
Handa na tayo.
Gusto niya ng sample, di ba?
CARL: Kung ayos, bibilhin niya ngayon.
Pagkatapos ng kaso ng nawawalang dalagita,
narinig naming sinabi ni Chris na may isang kilo't kalahati ng shabu siya.
-'Yon ang nagtulak sa amin. -Alam namin noon na dapat 'tong itigil.
Ang susunod na dapat naming gawin
ay bilhin 'to kasama ang tiwaling pulis, si Chris, at si Carl.
Nakipagkita kami kay Carl, kinabitan siya ng wire,
binigyan siya ng $10,000 cash,
at inutusan siyang pumunta sa kompanya ng P.I. para makipagkita.
Ano'ng mayroon?
Sige, pumarito ka sa likod. Tingnan natin ang pera.
Ang dami nito!
Noong kinuha ni Chris ang pera mula kay Carl at binibilang niya 'to…
Kalahating kilo.
…at ibinigay niya ang shabu kay Carl…
Dedespatsahin ko 'to nang mabilis.
Sa oras na nangyari 'yon, tapos na. Nahuli ka na namin.
Isang pribadong imbestigador,
konektado sa iskandalo ng katiwalian sa pulisya, ay nakipagkasundo.
May ginawa kang mali, Chris?
Nahaharap sa pitong kaso ng felony,
maraming ebidensiya, at baka habambuhay na pagkakakulong,
nagpasiya si Chris Butler na tumanggap ng plea deal.
Lintik! Ano'ng nangyari?
Naaresto si Chris sa pagbebenta ng droga.
Gulat… gulat na gulat ako.
Nasa bahay ako noong nalaman kong naaresto si Chris Butler.
Di ako makapaniwala na nangyayari 'yon.
Kaibigan ko si Chris,
at makita siya sa TV na nakasuot ng jumpsuit,
ang lungkot, nakakatakot.
May tumawag sa akin na naaresto si Chris Butler,
at 'yon na 'yon.
Sabi ng network, "Eto na. Tapos na tayo."
Tinipon ko ang lahat sa production office,
ang crew, ang mga nanay,
at… sinabi ko sa kanila.
Umiiyak ako sa buong talumpating 'yon.
Nalungkot lang ako
na lahat ng pinagdaanan nila dahil sa 'kin…
ay para sa wala.
Inalis 'to nina Chris at Carl sa lahat.
Inuna nila ang mga hangarin nila,
at napakaraming tao ang naapektuhan ng palabas na 'yon.
Alam kong maraming tao ang magsasabi, "Palabas lang 'to."
Pero palabas 'to na gustung-gusto namin,
ibinabahagi ang mga istorya namin
at pinapalakasan ang ibang babae na gawin din 'to.
At nawala 'to. Inalis 'to sa amin.
Noong nakansela ang palabas,
ang pagkakataon kong ibahagi ang istorya ko ay inalis.
Isa pang dahilan kung ba't ako nadismaya,
ay dahil naging bukas ako, at unang beses ko 'tong magbahagi nang gan'on,
at sino ang nakakaalam kung sino kaya ang matutulungan ko
kung nakalabas ang istorya ko, at naibahagi ko 'tong lahat sa mundo.
Di niya alam ang kinuha niya sa 'kin.
Chris, may ideya ka para sa reality TV?
Paumanhin.
NOONG MAYO 4, 2012, UMAMIN SI CHRIS BUTLER
SA PAGBEBENTA NG DROGA, EXTORSIYON, PAGNANAKAW AT PAG-WIRETAP.
NASENTISIYAHAN SIYA NG WALONG TAON SA KULUNGAN.
Matapos lumabas ang impormasyon tungkol kay Chris Butler,
nagtrabaho ako sa buong weekend
at nagsulat ng 10,000 salita.
ANG TUNAY NA KASO NG TIWALING P.I.
Mabilis ang balita,
at binigyan nito si Carl ng pagkakataong inaabangan niya.
Matagal ko nang gustong
maglingkod, matulungan ang mga tao.
Di ko alam kung ano, paano o kailan.
Alam kong may dapat akong gawin tungkol sa drogang 'yon.
Sabi ko, "Naiintindihan ko na."
"Ngayon, alam ko na."
Akala ko magkasintahan sila,
at sa wakas, nakita ko na ang lahat na mayroon si Carl kay Chris
dahil sa ilegal na gawain.
Diyos ko po, naiintindihan ko na.
Sa kabila ng lahat ng ginawa ni Carl,
kinilala siya bilang bayani
dahil isinumbong niya sila at nag-undercover siya,
at 'yon na ang sandali ni Carl.
Kung di ka nagparamdam, saan kaya 'to umabot?
Baka naging kaso ng pagpatay 'to.
Pero ang mga nanay, pinag-initan kami at pinagtatawanan at napahiya.
Sabi mo na akala ng mga babaeng 'to na makakasama nila ang mga Kardashian?
Tingin ko lahat ng kasama rito
ay akalang pupunta sila sa Access Hollywood gabi-gabi
at kikita ng isang milyong dolyar.
Pinag-initan ang mga nanay na P.I.
dahil ang pangalan nila ang ginamit sa palabas.
Di 'to palabas ni Chris Butler. Di 'to palabas ni Carl Marino.
Ito ay P.I. Moms.
Kaya sa tingin ko maaaring may palagay
na ang mga nanay na P.I. ay sangkot sa setup,
at di talaga 'yon totoo.
Tinatawag kaming manloloko, peke, mga drug dealer, at lahat ng bagay,
at wala kaming masabi tungkol dito.
Pero patuloy ang 15 minutong kasikatan ni Carl
noong naging regular siya sa isang palabas.
Si Lt. Kenda 'to ng Colorado Springs Police Department.
Nagtatrabaho ako sa isang homicide…
Sa paggawa ng maraming reality TV,
may isang uri ng tao
na may emosyonal na kakulangan
sa kanilang pag-iisip,
at akala nila
na mapupunan ng paghanga ng mga tagahanga ang kakulangang 'yon.
At sa tingin ko, 'yon yata ang nangyari kay Carl.
Akala mo kung may isa sa grupo mong nagtagumpay sa palabas na 'yon,
ay gusto mong suportahan,
pero dahil sa kung paano siya umabot doon,
di ko tuloy magawa.
Magaling ba siya?
Hindi.
Siniraan niya kami para matawag ang pansin.
Nakuha niya ang gusto niya.
Magpahinga tayo nang dalawang minuto. Lalabas lang ako.
Diyan lang kayo.
-Wag mong dalhin si Carl dito. -Hindi!
Susuntukin ko ang gagong 'yon.
Pagsasalin ng subtitle ni: Carol Chua