Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
WALNUT CREEK, KALİFORNİYA
2011 yılının başlarında dinlemelerden sorumlu özel ajandım.
-Ne oluyor? -Neler oluyor?
Vakalarımdan birinde yolsuz bir polis el konmuş uyuşturucuları çalıyor
ve bilakis koruması gerektiği sokaklara tekrar dağıtıyordu.
Adam üç paket daha istiyor.
Oley!
Sonra konuşmanın ortasında birden bambaşka bir şeyden bahsetmeye başladılar.
Elimizde harika bir dizi var.
Her şey tıkırında gidiyorken tepetaklak olmasın.
Projeyi mahvetme.
"Yoksa bize ince bir Hollywood şakası mı yapılıyor?" dedim.
25 yıllık meslek hayatımda böylesi tuhaf vakaya çok az rastladım.
Özel Dedektif Anneler realite şovunun temel aldığı fikir
dâhiyane bir fikirdi.
Onlar özel dedektif anneler.
Gizli operasyonlarla suçüstü yakalamalar yapıyor,
sonra eve dönüp çocuklarına ödevlerinde yardım ediyorlar.
Aman tanrım, bu gerçek olamaz.
Vay be dedim. "Reklam panolarında olacağız."
Dizi sorumlusu olarak harika karakterlere sahibim.
Bu yaptığım en kolay program olacak.
Neden kadınlar Chris?
-Aynı anda çok iş yapabiliyorlar diyorsun. -Öyle.
Hem otoriteme meydan okuyan da olmuyor.
Bu hikâye Özel Dedektif Anneler'le ilgili olacaktı
ama birkaç adamın yüzünden heba oldu.
Bizden alındı.
Sorunların ve felaketlerin ardı arkası kesilmiyordu.
İşimizi hangi adi böyle sabote etti?
Real Housewives gibi bir şey olmasını istemiyordum ama daha da beteri oldu.
Gerçekte ne olup bittiğine dair hiçbir fikrimiz yoktu.
Biri yine sahnemde düpedüz yalan söylüyor.
İnanmıyorum!
Ne oluyor burada böyle?
Yalan dolandan, delilikten geçilmiyordu.
Tam bir çıfıt pazarıydı.
Kristalden bahsediyoruz. Adam örneği istiyor.
Allak bullak oldum.
Metamfetamin, Özel Dedektif Anneler, polis yolsuzluğu, dinlemeler, tehditler
ve realite şovu.
Mola.
FELAKETLER DİZİSİ
ÖZEL DEDEKTİF ANNELER
Adım Lucas Platt.
REALİTE DİZİ SORUMLUSU
2010 yılında New York'ta yaşıyordum.
Steven Seagal: Lawman realite şovunun ilk sezonunu bitirmekle uğraşıyordum.
Senaryo yok, dublör yok, ikinci şans yok.
O zamanlar o tür programlar büyük işlerdi ve iyi para getirirdi.
Keeping Up with the Kardashians, Real Housewives gibi şovlar revaçtaydı.
Realite şovların yükselişi hiç bitmeyecekmiş gibiydi.
Ben bir saatlik iyi bir program ortaya koymak için
hızlı düşünmek zorunda olmanın verdiği heyecanı seviyorum.
Sıradaki işimi aramaya koyulmuştum ki Lifetime kanalından bir e-posta aldım.
Bay Area'daki bir dedektiflik bürosunu konu alan bir dizi çekmek istiyorlardı.
Dizinin konusu çok ilginçti.
Onlar özel dedektif anneler. Geldiğiniz için teşekkürler.
Bu çok enteresan. Öncelikle, bu işe nasıl başladınız?
DENISE ANTOON ÖZEL DEDEKTİF ANNE
Özel dedektif olmadan önce
çeşitli büyüklüklerdeki hukuk bürolarında çalışmıştım.
Daha yeni anne olmuştum, çocuklarımın yaşı çok küçüktü
ve nasıl hem çocuklarımla beraber olur hem de kariyer yaparım diye düşünüyordum.
O sırada Butler & Associates'taki iş ilanı karşıma çıktı.
Bunu kim istedi?
Adım Chris Butler.
Butler & Associates özel dedektiflik şirketinin sahibiyim.
Bizim burada yaptığımız, gerçekleri su yüzüne çıkarmaktır.
Bu masadaki herkesi çok kıymetli buluyorum.
Chris'le çalışmak harikaydı. Çok profesyonel biriydi.
Anneleri dedektif yaparak âdeta dedektifliğin gizemini keşfetmişti.
Haydi bakalım.
Bana heyecan verici geldi. Her vaka farklıydı.
Bir yandan çocuklarımı okullarına ve kreşlerine götürürken
diğer yandan gizli operasyonlar yürütmek,
dolandırıcıları soruşturmak, eşini aldatanları gözetlemek
bana kendimi güçlü hissettiriyordu.
Çok güzeldi.
Ben eski bir emniyet mensubuyum.
Bu alandaki 10 yıllık kariyerim çok çalkantılı geçti.
Ben sınırları zorlarım. Bu işe de böyle yaklaşıyorum. Ben durmam.
Deneme. Tamamdır.
Güzel. Gidelim.
Chris hakkındaki ilk izlenimim onun tam bir işadamı olduğuydu.
Ama vizyonunu da görünce fikrinin harika olduğunu düşünmüştüm.
Annelere fırsat sunmaya çalışıyordu
ve o sırada öyle bir fırsatı ben de istiyordum.
Günde 12 saat çalıştığım şerifin ofisinden yeni gelmiştim.
Çocuklarım uzun bir süre kreşe gitti. Çok yaş günü partisi ve bayram kaçırdım.
Bu yeni işse hem daha esnekti hem de hemen çok sevmiştim.
Çünkü sahadaydım, hareket hâlindeydim
ve farklı geçmişlere sahip güçlü kadınlarla çalışıyordum.
Ofiste doğal olarak çok kadın vardı.
Michelle, Charmagne ve Ami vardı.
Ama bir de erkek vardı.
Adı Carl Marino'ydu.
Eski bir emniyet mensubuydu
ve bazı vakalarda partner olarak veya başka herhangi bir sebeple
bir erkeğe ihtiyacımız olduğu için işe alınmıştı.
İlk başta çok çekici olduğunu düşündük. Manken gibiydi.
Sonra oyunculuğa ilgisi olduğunu
ve televizyon yapımlarında figüranlık yaptığını öğrendik.
-Git flört edecek başka birini bul. -O benim kız arkadaşım, göt!
Bir yan işte çalışmasını ilginç buldum.
Chris daha çok Carl'ın etkisi altında kalıyordu.
Bence bunun en büyük sebebi onun oyuncu olmasıydı.
Chris hep ilgi odağında olalım istiyordu
ve Özel Dedektif Anneler'i marka hâline getirmeye,
bizi ve kendisini basına taşımaya çalışıyordu.
Karşınızda Chris Butler
ve üç Özel Dedektif Annesi Denise, Michelle ve Charmagne.
Chris, neden kadınlar? Aynı anda çok iş yapabildikleri için mi?
Kadınlara, bilhassa Özel Dedektif Anneler'e yönelmemin sebebi
daha anaç ve şefkat içeren bir takım zihniyeti oluşturmaktı.
Bu da doğrudan doğruya müşterilerin memnuniyetini artırdı.
Dr. Phil video kliplerini gördükten sonra
Chris ve Özel Dedektif Anneler'le tanışmak için hemen Kaliforniya'ya uçtum.
Bir grup kadının hep birlikte suçluları yakalaması fikrine bayılmıştım.
Lucas'a hemen kanım ısındı. İyi birine benziyordu.
Bu şovun hayata geçirilmesiyle ve hikâyeyle çok ilgiliydi.
Ama "Real Housewives gibi bir şey olmasını istemem" dedim ona.
S… şıllığı seni! Defol…
O şovlar insanların en kötü yanını gösteriyor.
-Ağzına s… senin. Yapma şunu. -Yapma!
Dizide birbirimizle kavgalarımız falan gösterilecekse hiç istemiyordum.
Annelerin dizi konusunda endişeleri vardı
ama "Kavga gürültü değil iyi vaka ve özel hikâyeler olacak" deyip
içlerini rahatlattım.
Lucas bana Özel Dedektif Anne rolü vermek istediğini söylediğinde
oralı bile olmamıştım.
Ami çok travmatik şeyler yaşamış biri olarak çarpmıştı gözüme.
Ama aynı zamanda zeki, kararlı, iyi bir insandı
ve televizyona çok uygundu.
Benim zorluklarla dolu bir geçmişim oldu.
Lucas başımdan geçen travmalara dizide yer verebileceğimizi söyledi.
Ben de diğer kadınlara
hayata tutunabileceklerini, bunun aksini söyleyenlere de
pabuç bırakmamaları gerektiğini göstermek istedim.
Özel Dedektif Anneler'le ilk görüşmemden sonra
bu dizi tutar dedim.
Konuşkan, komik ve zekilerdi. Harika bir dizi olacaktı.
THERESA MOORE-KING UYGULAYICI YAPIMCI
Adım, Theresa Moore-King.
Özel Dedektif Anneler'in uygulayıcı yapımcısıydım.
İnsan, personel, takvim, mekân veya parayla ilgili bir sorun olduğunda
çözmek benim işimdir.
Asıl patron sizsiniz demek.
Peki.
Öyle olsun.
Lifetime kanalı bu dizinin tamamen arkasındaydı.
İhtimallerin sonsuz olduğunu biliyorlardı.
Başarılı olup New York'a, Şikago'ya veya Atlanta'ya da uzanabilirdi.
Bunların hepsi birer fırsattı.
Ama bu fitili ateşleyecek olan, San Francisco'da çekilecek diziydi.
JOANNA PERNIA YAPIM AMİRİ
Bir realite şovuna göre bu hayli büyük ölçekli bir yapımdı.
Üç kamera ekibi, birden fazla mekân vardı. Çok fazla farklı öge söz konusuydu.
Bütçemiz sekiz bölüm için sanırım dört milyon kadardı.
Bu önemli bir bütçe tabii ki.
Ama bir dizi için gerekli her şeyi yapmanız şartıyla.
Çekime başlamadan önce Butler'ın işyerine gittim.
Resepsiyonda biri duruyordu. Adı Carl Marino'ydu.
Herkes öğle yemeğindeyken telefonlara o bakıyordu.
Beni âdeta tutup, dizinin ana karakterlerinden birinin
o olması gerektiğine dair çok güçlü hisleri olduğunu söyledi.
Carl'ın ileri sürdüğü sebep şuydu, Trauma adlı dizide çalıştığı için…
Ventrikül erken vuruları. Fazla yeşil çaydandır.
…başta kadınlar olmak üzere hayran kitlesi
onun için Özel Dedektif Anneler'i izleyecekti.
Zincirinden boşanmış bir kendini beğenmişlik gibiydi.
Ona "Dizinin adı Özel Dedektif Anneler ve sen bir anne değilsin" diye açıkladım.
"Üzgünüm ama kanal kararını verdi, dizide sadece Chris ve anneler olacak"
Carl'ı da aradan çıkardık, işimize devam edebiliriz, dedim.
Çekimlerin ilk günü çok keyifli geçti.
Bize eğitimleri ve belli başlı vakaları gösterdiler.
İnşallah diğer kadınlar da ilham bulur diye düşünüyordum.
"Bak, sen de yapabilirsin.
Biz sıradan kişiler yapıyorsak bu havalı işi sen de yapabilirsin."
Çok eğleniyordum. Çekimleri çok sevmiştim. Bir aileydik.
Charlie'nin Melekleri gibiydik diyebilirim çünkü çok farklı ama çok da güçlüydük.
Şöyle düşünüyordum,
"Elimde bir dolu iyi karakter var. Bu yaptığım en kolay program olacak."
Oldu mu peki?
Bence hikâyenin yönü bu noktada değişti.
PETER CROOKS KIDEMLİ YAZAR - DIABLO DERGİSİ
Ben gazeteciyim ve günün birinde çok ilginç bir haber önerisi aldım.
Bir Beverly Hills danışmanı bana bir e-posta gönderip,
Lifetime Television'ın, çocuk bakarken özel dedektiflik de yapan annelerle ilgili
yeni bir realite dizisi çektiğini söyledi
ve çekim yapılmayacak bir dedektiflik faaliyetine davet etti.
Bana harika bir haber olurmuş gibi geldi.
Tipik bir aldatma vakasıydı.
Müşteri, nişanlı olduğu adamın onu aldattığını düşünüyor
ve sağlam pabuç olup olmadığını evlenmeden önce bilmek istiyordu.
Özel Dedektif Anneler'le minibüse bindim.
Denise yolcu koltuğunda kaykılmış, kamerayla kayıt alıyordu.
Büyük bir polisiye hayranı olarak içim kıpır kıpırdı.
Heyecan verici bir işti ve heyecanım o makalede de hissedilsin istiyordum.
Bakın, işte geliyor.
Birkaç dakika sonra kadının nişanlısı garaj yolundan çıkıp yola koyuldu.
Charmagne gazı kökledi.
Kovalamaca başladı.
Adam aracını güzel bir lokantaya çekti.
Bakın!
Ama yolcu koltuğunda genç bir esmer vardı.
Arabamızın hemen önünde durdular. Denise video çekiyordu.
Aldatıyor, arkadaşlar.
Ve dosya kapandı.
Ben pek realite şovu izlemem ama bu sürükleyici olacak gibiydi.
Kadınlar sevimli annelerdi, Butler ilginç bir karakterdi.
O fikir başarısız olamaz gibi gelmişti.
Sonra birden bir e-posta geldi…
…ve habere bakışımı büsbütün değiştirdi.
Gönderen, Ronald Rutherford adlı biriydi.
Bunu size iyi niyetimle yazıyorum.
Özel Dedektif Anneler ve Chris Butler üzerine yazmanız hata olur.
Chris sizi oyuna getirdi.
Tanık olduğunuz vaka baştan aşağı mizansendi.
İşin içindeki herkes ya çalışan ya da oyuncuydu.
Makaleyi yazmanızdaki amacı bilmiyorum ama umarım yayımlamayı düşünmüyorsunuzdur.
Teşekkürler. Düşünceli bir yurttaş.
Akıl alır gibi değildi.
Vakanın tezgâhlanmış olduğundan hiç kuşkulanmamıştım çünkü.
O şekilde kullanıldığım, aptal yerine konduğum için öfkelenmiştim.
Sonra düşündüm ki,
"Chris Butler bunca zahmete girmeyi yerel bir dergi için göze alıyorsa
bu realite şovu için neden yapmasın?"
Dizinin sorumlusu her kimse onunla konuşmalıydım.
BULUŞABİLİR MİYİZ?
Çünkü en nihayetinde realite şovların nasıl tezgâhlandığını herkes merak eder.
Eyvah, işte bu büyük bir sorun.
Biri bu dizinin düzmece olduğunu yazmaya kalksaydı hâlimiz duman olurdu.
Yaptığımız şeyin tamamıyla gerçek olduğunu anlattım ona
ve tüm vakaların sahici olduğunu açık bir şekilde belirttim.
Gerçek vaka ve insanları konu alan bir realite şovu yapabilmek için
çarpıcı sahnelere başvurduklarını söyledi bana.
Bana karşı samimi olmasını takdir ettim ve ona inandım.
Diablo dergisine gelen ilk e-posta…
Pete bana Ronald Rutherford adlı kişiden bahsetti.
Bunu duyduğumda endişeye kapıldım
çünkü besbelli birileri diziyi berbat etmek istiyordu.
Vakalarımızın düzmece olduğu iddiası ironi içeriyordu
çünkü o sırada dizinin önündeki sorunlardan biri
elimizde çok vaka olmamasıydı.
Lucas bana gelip,
Chris elindeki vakaların sayısını olduğundan fazla söylemiş, dedi.
Bunun üzerine Özel Dedektif Anneler'e vaka bulma görevi bana verildi.
Evet, aslına bakarsanız yaptığım şey Chris'e iş getirmekti.
Üstüne üstlük, çekimlere başladığımızda Chris zayıf halka olarak çarptı gözüme.
-Sola dönüş yaklaşıyor. -Ben sağa gitmek istiyorum ama.
Sorun değil, düzelir.
Onun nasıl biri olduğunu anlayamıyordum. Ketum biri miydi, utangaç mıydı?
Ama endişeliydim çünkü sessiz, ifade yeteneği zayıf, aksi karakterler
bir realite şovu için ölüm demektir.
Doğru mu duydum?
Ama altından kalkacağımızı biliyordum çünkü anneler güçlü karakterlerdi
ve hikâyeleri öylesine zengindi ki
Chris yerine onlara odaklanırsak iyi iş çıkaracağımızdan emindim.
-Memnun oldum. -Evet.
-Size ne yaptığımı göstereyim mi? -Evet.
Çektiğimiz bir sahnede Ami dövme yaptırmak istiyordu.
Bu onun için travmalarını aşmanın bir yoluydu.
Hikâyemi kamera karşısında anlatma fırsatını kullanmak istiyordum.
Ami röportaj, birinci çekim.
Oturdum, Lucas bana "Oğlundan bahset" dedi.
Oğlum 13 aylıkken…
…birine güvenip çocuğumun hayatına soktum
ama oğlum saldırıya uğradı ve beyninde hasar meydana geldi.
Birkaç yıl sonra da öldü.
Özel bir çocuktu.
Bu konuyu o zamana dek ailem de dâhil kimseyle konuşmamıştım.
Çok zordu ve âdeta yiyip bitirmişti beni.
Bu yaşadıklarını diziden önce bilmiyordum.
Çok dokunaklıydı
çünkü benim gözümde Ami son derece güçlü bir kadındı.
Hikâyesini duyduğumda şöyle düşündüm,
"Vay canına, çok büyük ve vahim bir olay bu.
Dizinin böyle bir şeyi ekrana taşımak istemesi çok hoş."
O sahneyi çektikten sonra çekimleri hızlandırmaya başladık.
"Ruhsatız Özel Dedektif" dizimizin bir fikriydi.
Özel Dedektif Anneler düzmece bir vakayla ruhsatsız özel dedektifi tuzağa çekip
onu gizlice gözetleyecek, sonra da suçüstü yakalayacaklardı.
Bu işi ruhsatsız yapamazsın, diyeceklerdi.
Kanal, ben, yapımcılar, hepimiz çok heyecanlıydık.
Sola dönüp batı yönünde giderse takip edebilirsin onu.
-Ben de arkana takılırım. -Tamam.
Lucas ve ekip ortaya koyduğumuz gayreti filme almıştı.
Denise araştırma yapmış,
Michelle hazırlık yapıp adamla temasa geçmişti.
Geriye sadece gizli operasyonu yapmak
ve vakaya noktayı koyup dizi için güzel bir bölüm sunmak kalmıştı.
Son sahne gününde
Michelle ve ben Walnut Creek'te ruhsatsız dedektifle buluşacaktık.
Yapım ofisimde yapımcılarımdan haber bekliyordum.
Saat 10 oldu, ses yok.
11 oldu, ses yok.
Öğlen oldu, ses yok.
Lucas ofiste dolanıp duruyordu.
Ben de neler olduğunu anlamaya çalışıyordum.
"Eyvah, gelmeyecek" diye düşünüyorduk.
Yapım ekibi Michelle'den adamı bir daha aramasını istedi.
Adam sonunda telefonu açıp…
…Michelle'e "Gelmiyorum, kumpastan haberim var" dedi.
Aklıma gelen ilk düşünce şu oldu, "İşimizi hangi adi böyle sabote etti?"
Ben…
Küplere bindim.
Ama işin peşini bırakmayacaktım.
Öncelikle bizi ele vereni bulmamız gerekiyordu.
Pete'e o acayip e-postaları gönderen Ronald Rutherford denen kişi olabilirdi.
Bunun üzerine ruhsatsız özel dedektifi aradım
ve "Haklısın, filme alınacaktın" dedim.
"Ama eğer senin için sakıncası yoksa seni arayan kişiyi ara
ve bize sesini dinlet."
Bunu yaptı.
Telefonu çevirdi.
Birkaç kez çaldı.
Nihayet telefon bağlandı.
Alo?
Beynimden vurulmuşa döndüm. Ronald Rutherford, Carl Marino'ydu.
Öfkelendim.
İçimden şöyle geçiriyordum, "Aptal herif, bunu neden yaptın ki?"
Hiç mantıklı değildi.
Carl diziyi ve çekimleri sabote ediyordu ama kamera önünde olmayı da istiyordu.
Bence dizide rol alacağını düşünmesi basbayağı safdillikti.
Chris'le ilgili bir şeyin farkına vardım.
Ona dedim ki "Eğer bu diziyi yapmak istiyorsan
Carl'ı kovman ve ondan kurtulman gerekiyor."
Chris "Sen merak etme" dedi. Sanki ufak bir kabahatmiş gibi konuştu.
Ağzım açık kaldı.
Chris'in, Carl'ın ağzını burnunu kırmaması şaşırtıcıydı.
Demek istediğim, bu…
Çok acayipti.
Aklıma gelen tek açıklama sevgili olduklarıydı.
Yoksa bu kadar kötü davranışlarda bulunan birini
niye kovmasındı ki?
Chris'le konuşmamızdan sonra
Carl konusunda ne yapılması gerektiğini kanalla görüştüm
ve bunun üzerine ona ihtarname göndermeye karar verdiler.
Carl'a ihtar çekildi.
"Dizi hakkında konuşmayı bırakman gerek.
Vakalarımızı berbat edemezsin, vakalarda yerin yok."
Durmasını ümit ediyorduk.
İşin iyi yanı şu ki kanal meseleyi halletmişti.
Kötü yanıysa şuydu ki şimdi tüm gözler dizinin üzerindeydi
ve Lucas çok büyük bir stres altında çalışıyordu.
KAMERA KAYDINA ALINIYORSUNUZ
Yapım ekibi Carl'ın vakaları baltaladığını duyunca
Chris'e bir hâller oldu.
Kameranı indirip oturur musun lütfen?
Bizimle hiçbir bağı kalmamış gibiydi.
Orada mıydı, değil miydi anlamıyorduk. Kendi âlemindeydi sanki.
Belli ki olup biten başka şeyler vardı ve kafası onlardaydı.
İlk görüşmemizden sonra Lucas bana şöyle dedi,
"Sana o e-postayı kim gönderdi biliyorum. Vakaları sabote eden Carl Marino'ydu."
Dediğine göre Carl saf dışı kalmıştı.
Fakat Carl'ın bana anlatacağı daha çok sırrı vardı.
"Size bunu söylemeli miyim bilmiyorum
ama Bay Butler ciddi bir suç faaliyetine karışmış durumda.
Butler, Contra Costa Görev Gücünce el konulan
marihuana ve sair uyuşturucular, reçeteye tabi Xanax ve steroidlerden
büyük miktarlarda satmaktadır.
Anlayacağınız, görev gücünün komutanı
baskınlarda ele geçirdiği maddeleri satması için Chris'e veriyor,
Chris de kime veriyor? Bana.
Ben bunlardan hiç satmadım, satmak da istemiyorum.
Ben uyuşturucu satıcısı değilim ve bu işe karışmak istemiyorum."
Akıllara zarar bir istihbarattı bu.
Her şeyin başında
bir realite şovu üzerine basit bir yaşam tarzı yazısı kaleme alacaktım
ama iş şimdi bambaşka bir hâl almış,
devletin el koyduğu maddeleri tekrar piyasaya süren ahlaksız polislerin olduğu
tehlikeli bir komplonun içinde bulmuştum kendimi.
Bu öylesine büyük bir sorundu ki Lucas'la paylaşmakla kalamazdım.
Bir realite şovu için tezgâhlanmış düzmece bir vaka değildi bu.
Ciddi bir suç faaliyetiydi.
Carl'la yazışmaya devam ettim ve ona polise gitmesini söyledim.
Ama kime güveneceğini bilmediği için benden yardım istedi.
Telefonum çaldı. Arayan, Peter Crooks adlı bir gazeteciydi.
Bir polis yolsuzluğunun söz konusu olabileceği bir olayı anlatmaya başladı
ve Carl Marino adlı biriyle konuşmamız gerektiğini söyledi.
Mesai bitiminden sonra savcılıkta onunla bir görüşme ayarladım.
Neden burada olduğumuzu söyle Carl, dedim.
Anlatmaya başladı. Chris Butler, polis yolsuzluğu,
zehir tacirleri, bir realite şov dizisi, Dr. Phil televizyon şovu, Peter Crooks,
Özel Dedektif Anneler, marihuana, metamfetamin.
Allak bullak oldum.
Sözünü kesip "Mola!" dedim.
Başımı salladım ve ona şöyle dedim,
"Yaşım ilerlediği için kafam hızlı çalışmıyor olabilir."
Anlattıklarından hiçbir şey anlamamıştım.
Ama sonra iş değişti.
Masanın üstüne yarım kilo otu pat diye bıraktı.
Chris'in, otu satması için ona verdiğini ve yakayı sıyıramadığını söyledi.
Anlattıklarına göre bir şeyler döndüğü belliydi
çünkü marihuana önümde duruyordu.
Anladım ki bana bir iş çıkmıştı.
ÖZEL AJAN - KALİFORNİYA ADALET BAKANLIĞI
Realite şovlarıyla ilgili görüşüm şu ki…
Sahici olduklarına inanmıyorum. Ben gerçek suçlarla ilgileniyorum.
Carl'ı kullanarak
Butler'la yolsuz polise karşı kanıt toplamamız istendi.
Chris'i uyuşturucu hakkında konuşturmak için bir plan yaptık.
Carl'la buluşup üzerine dinleme cihazı bağladık.
Rahat mısın? Her şey yolunda mı?
Evet, biraz gerginim ama gizli operasyonlardan alışkınım.
Gerçi bu kez patronuma karşıyım.
-Tamamdır. Bol şans dostum. -Sağ ol.
Carl'ın üzerindeki cihaz polis telsizime ayarlı bir frekanstaydı.
Böylece kanalı açtığımda konuşulanları dinleyebilecektim.
CHRIS: Neler oluyor?
CARL: Elimdeki paketi sattım.
CHRIS: Oley!
CARL: Adam üç paket daha istiyor.
CHRIS: Tamam de.
Bunu duyar duymaz
bu işin sonunda biri hapsi boylayacak dedim.
Ama 25 yıllık meslek hayatımda öyle bir vakaya çok az rastlamıştım.
CHRIS: Adam sesini tanımış. Bilemiyorum dostum, kendimi vurasım geldi.
Kanalla uğraşmayı bırakman gerek. Diziyi iptal etti edecekler.
Diziyi kaybedersem işimden olurum, dımdızlak ortada kalırım.
Benim kariyerim yok. Baksana, bende filmlerde oynayacak tip mi var?
Bu çok tuhaf, dedim.
Uyuşturucudan ziyade
Carl'ın diziyi berbat etmesi hakkında konuşmak istiyor gibiydiler.
CHRIS: Seni anlıyorum
çünkü senin yerinde olsam muhtemelen ben de öyle yapardım
ama evvela iyice düşünürdüm.
Projeyi mahvetme!
İlk bir iki operasyonu yaptığımız sırada
onlara söylemedik tabii
ama ne olup bittiğini görmek için diziyi izliyorduk.
Çok polis aracı olduğunu fark ettim. Bu, öyle sakin bir kasaba için tuhaftı.
Biz çekim yaparken yerel polis teşkilatının gelmesi garipti.
Orada oturmuş izliyorlardı.
Baştan aşağı yapımın kendisiyle ilgili bir terslik olduğu hissediliyordu.
Burada neler oluyor böyle?
O noktada artık dağıldık dağılacağız gibi gelmişti.
Ama hiç değilse elimizde diziyi kurtarabilecek bir vaka vardı.
KAYIP KIZ
East Bay'li çifte göre kızlarının başı kesinlikle belada.
Polis, 15 yaşındaki kızı firari olarak niteliyor.
Gerçek bir kız gerçekten kayıp. Bu vaka sahiden de büyük gibiydi.
Anne baba pazartesi günü uyandığında kızları yoktu
ve dediklerine göre hiçbir uyarıda bulunmadan
bir bilgisayar, birkaç giysi, 20 dolar ve bir sırt çantasıyla gitmişti.
Bir nevi ölüm kalım meselesi gibiydi.
Lucas "Bunu yapacaksınız, o kızı bulup diziyi kurtaracaksınız" dedi.
Büyük miktarlarda kaynak harcadık.
Kızın bulunması için havada helikopterler dolaşıyordu.
İşi televizyon açısından ele alırsak
birçok ipucunuz olup onların üzerinden ilerlemek
ve pek çok hikâyenizin olması güzeldi
ama en nihayetinde asıl istediğimiz kızı bulup ailesine kavuşturmaktı.
Kızın anne babası bildiklerini dedektiflerle paylaştı, şimdi bekliyorlar.
Derken bir telefon geldi.
Telefondaki kişi "İnanamayacaksın" dedi.
"Carl kayıp kızı buldu."
Carl yine işin içine ediyordu.
Öfkelendik.
Yapımcılardan birine yatıştırıcı versem mi diye düşündüm
çünkü Carl'ı öldürmek istiyordu.
Meğerse Chris, bulunca Özel Dedektif Anneler'e teslim etmek üzere
kayıp kızı arama görevini Carl'a vermiş
ama Carl buna rağmen vakanın üzerinde tek başına çalışıyormuş.
Şöyle düşünmüştüm, Carl öyle bir düzen kuruyordu ki,
kızı bulup ailesine kavuşturan kişi olarak kameralar onu çekecekti.
Carl polisi arasa da vakayı Özel Dedektif Anneler'e devretmedi.
Kızın olabileceğini düşündüğümüz bir yer vardı
ve yapımcılar orada buluşmamızı söylediler.
Benim ilk yapmak istediğim Carl'ı bulup onunla yüzleşmek
ve sorunu çözüme kavuşturmaktı.
Oraya vardığımda dehşet bir keşmekeşle karşılaştım.
Kırmızı ve mavi ışıklar yanıp sönüyordu.
İnsanlar birbirlerine bağırıyorlardı, çekim ekibi çığlıklar atıyordu
ve kayıp kız orada değildi bile.
Ama inanır mısınız, o kargaşalığın içinde Carl da vardı.
Gözünü karartmış, o 15 dakikalık üne öyle veya böyle kavuşacaktı.
İçimden Carl için "Amma bencilmişsin" dedim.
Çünkü kızın yerini biliyordu
ve bu bilgiyi kendi işine gelene dek kimseyle paylaşmamıştı.
Sen nasıl bir aptalsın ki
bizi saf dışı bırakıp dizinin yıldızı olabileceğini sandın?
Sen kendini ne sanıyorsun?
Real Housewives gibi bir şey olmasını istemiyordum ama daha da beteri oldu.
Dehşet bir kargaşa, hırgür.
Biz buraya nasıl geldik?
Kanal bir kriz durumu görüşmesi için hemen beni aradı.
Diziye yüz binlerce dolar yatırmışlardı
ve öfkeden kudurmuşlardı.
Bize söyledikleri şuydu, bir terslik daha çıkması hâlinde
dizi iptal edilecekti.
CHRIS: Kristalden söz ediyoruz. Artık hazırız.
Örneği istiyor, değil mi?
CARL: Beğenirse bugün alacak.
Kayıp çocuk vakasından hemen sonra
Chris'in "Elimde satılacak üç kilo metamfetamin var" dediğini duyduk.
Bu bize yeşil ışığı yaktı.
Artık emindik, buna son verilmeliydi.
Atmamız gereken sonraki adım
yolsuz polis, Chris ve Carl arasında bir alışveriş organize etmekti.
Carl'la buluşup dinleme cihazına bağladık, nakit 10.000 dolar verdik
ve gidip özel dedektiflik bürosunda Chris'le buluşmasını söyledik.
N'aber?
Arka tarafa gel. Görelim şu mangırı.
Ha s… Amma çok para!
Chris'in Carl'dan parayı alıp saydığı…
480 gram.
…ve metamfetaminin Carl'ın eline geçtiği an…
Şundan çabucak bir kurtulayım.
İşte o an iş biter, yakalarız seni.
Bir özel dedektif,
polis yolsuzluğu skandalında savcılıkla uzlaştı.
Sence suçun var mı Chris?
Yedi ağır suç, çok sayıda delil
ve müebbet hapis istemiyle karşı karşıya olan Chris Butler
savcılıkla uzlaşmaya karar verdi.
İnanmıyorum! Ne oldu şimdi böyle?
Chris uyuşturucu satmaktan tutuklandı.
Şaşırıp kaldım.
Chris Butler'ın tutuklandığını duyduğumda evdeydim.
Yaşananlara inanamıyordum.
Chris arkadaşımdı,
onu mahkûm giysisiyle televizyonda görmek hem üzücü hem de çok korkutucuydu.
Chris Butler'ın tutuklandığını öğrendim ve her şey bitti.
Kanal "Lanet olsun" dedi. "Sizinle işimiz bitmiştir."
Herkesi yapım ofisinde topladım.
Bütün ekiple anneleri çağırdım ve haberi verdim.
O konuşma boyunca ağladım.
Çok kötü hissettim.
Onlara yaşattığım her şey…
…bir hiç uğrunaydı.
Chris ve Carl herkesi yüzüstü bıraktı.
Kendi emellerini diğer herkesin emellerinden üstün tuttu.
O dizi çok insanın hayatına dokunuyordu.
Biliyorum, çoğu insana göre alt tarafı bir dizi.
Ama bizi çok heyecanlandıran bir diziydi
Hikâyelerimizi paylaşacak, başka kadınlara da ilham verecektik
ama bu fırsatı elimizden aldılar.
Dizimiz iptal edilince hikâyemi paylaşma şansım elimden alındı.
O kadar büyük bir hüsrana kapılmamın bir diğer sebebi de
ilk defa içimi açmış ve kendime dair çok şey paylaşmış olmamdı.
Hem, hikâyemi anlatıp yaşadıklarımı tüm dünyayla paylaştığımda
kim bilir kimlere dokunabilecektim.
Elimden neleri aldığını bilmiyor bile.
Chris, hiç realite şovu fikrin var mı?
İzninizle.
4 Mayıs 2012'de Chris Butler
uyuşturucu satmak, şantaj, hırsızlık ve yasadışı dinleme suçlarını kabul etti.
Sekiz yıl hapis cezasına çarptırıldı.
Chris Butler'ın cezası açıklandıktan sonra
bir hafta sonu boyunca oturup 10.000 kelimelik bir yazı yazdım.
KİRLİ ÖZEL DEDEKTİFİN GERÇEK HAYATI
Olay anında haberlere taşındı
ve Carl, binayı havaya uçuracak dinamiti elde etmiş oldu.
Ben oldum olası insanlara hizmet etmeyi, yardım eli uzatmayı istemişimdir.
Neydi, nasıl yapacaktım, ne zaman yapacaktım bilmiyordum
ama uyuşturucunun kaynağını duymam yetti.
"İşte şimdi anladım" dedim. "Şimdi anlaşıldı."
Başta sevgililer sanmıştım.
Meğerse yasadışı faaliyet nedeniyle Carl'ın Chris'e karşı elinde kozu varmış.
Aman tanrım, şimdi anladım.
Carl tüm yaptıklarına rağmen bir kahraman olarak karşılandı.
Onları ele verip gizlice suçüstü yakalattı ve böylece şöhrete kavuştu.
Elinizi taşın altına koymasanız kim bilir neler olacaktı.
Cinayet bile işlenebilirdi.
Ama biz anneler yerden yere vuruluyor, alay konusu oluyor, aşağılanıyorduk.
Bu kadınların niyeti Kardashian'larla kırmızı halıyı paylaşmak mıydı?
Bence buradaki herkesin niyeti
her gece magazin programlarında konuşulup milyonlarca dolar kazanmaktı.
Özel Dedektif Anneler, dizi kendi adlarını taşıdığı için
hedef tahtasına kondu.
Chris Butler veya Carl Marino değil Özel Dedektif Anneler'di dizinin adı.
Demek istediğim şu ki,
Özel Dedektif Anneler'in de komploya dâhil olduğu düşünülebilirdi
ama bu düşünce son derece yanlıştı.
İnsanlar bizi sahtekâr, numaracı, zehir taciri diye yaftalıyordu
ama bize söz hakkı tanınmıyordu.
Carl ise bir dizide düzenli bir rol kapıp 15 dakikalık ününü sürdürdü.
Colorado Springs Polis Teşkilatı'ndan Teğmen Kenda.
Araştırdığım bir cinayet…
Çok realite şovu çekmiş biri olarak belli bir insan tipini iyi tanırım.
Bu tip insanların ruhlarının merkezinde
bir nevi duygusal boşluk vardır
ve hayranları tarafından övülmenin
o boşluğu dolduracağına gerçekten de inanırlar.
Carl'ın yaptıklarının sebebi bu olabilir.
Aynı ekipte çalışmış olduğumuz için
o diziyle elde ettiği başarıyı kutlamayı isterdim
ama başarıya nasıl ulaştığı düşünüldüğünde kutlamam mümkün değil.
-Dizide iyi miydi peki? -Hayır.
Bizi mahvedip kendisi ilgi odağı oldu.
İstediğini elde etti.
İki dakika bekleyin, hemen geliyorum. Herkes yerinde kalsın.
-Carl'ı buraya getirmeyin de. -Hayır!
Yumruğu yapıştırırım şerefsize.
Alt yazı çevirmeni: Arda Barişta