1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:10,301 --> 00:00:11,593
ตอนนั้นเลิกงานแล้ว

4
00:00:11,594 --> 00:00:14,597
น่าจะสักสี่หรือห้าทุ่มได้มั้ง

5
00:00:16,391 --> 00:00:20,437
แล้วโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมา
หัวหน้าโทรมา หัวหน้าของทั้งบริษัท

6
00:00:21,604 --> 00:00:23,313
ผมรับสาย

7
00:00:23,314 --> 00:00:27,484
แล้วเขาพูดออกมาแค่ว่า "กูเกลียดมึง"

8
00:00:27,485 --> 00:00:30,362
เขาพูดแค่นั้นเลย
"กูเกลียดมึง กูโคตรเกลียดมึง"

9
00:00:30,363 --> 00:00:31,781
แล้ววางสายไป

10
00:00:33,033 --> 00:00:34,158
จบแค่นั้น

11
00:00:34,159 --> 00:00:37,995
กลางดึกกลางดื่น จู่ๆ ก็โทรมาบอกว่าเกลียด

12
00:00:37,996 --> 00:00:40,539
(ช่วยด้วย)

13
00:00:40,540 --> 00:00:43,501
นั่นคือวันธรรมดาทั่วไปที่อเมริกันแอพพาเรล

14
00:00:47,213 --> 00:00:50,674
มีเสื้อผ้าแบรนด์ใหม่
ผุดขึ้นตามเมืองต่างๆ ทั่วอเมริกา

15
00:00:50,675 --> 00:00:51,633
อเมริกันแอพพาเรล

16
00:00:51,634 --> 00:00:53,427
- อเมริกันแอพพาเรล
- อเมริกันแอพพาเรล

17
00:00:53,428 --> 00:00:57,723
ผู้ผลิตเสื้อผ้าสุดทันสมัย
ที่เติบโตเร็วติดอันดับของประเทศนี้

18
00:00:57,724 --> 00:01:01,394
มันรู้สึกเจ๋งเพราะมันแตกต่างมาก
และฉันชอบความแตกต่าง

19
00:01:02,353 --> 00:01:05,481
{\an8}อเมริกันแอพพาเรลเปิดหน้าร้าน
ใน 11 ประเทศ

20
00:01:05,482 --> 00:01:07,901
{\an8}ด้วยยอดขาย 300 ล้านดอลลาร์

21
00:01:08,777 --> 00:01:10,862
ว้าว ผมก็อยากมีส่วนร่วมนะ

22
00:01:11,446 --> 00:01:13,822
มันเป็นลัทธิแฟชั่น

23
00:01:13,823 --> 00:01:14,908
ว่าไง

24
00:01:15,408 --> 00:01:17,702
และดอฟเป็นผู้นํา

25
00:01:19,287 --> 00:01:20,704
เกลียด!

26
00:01:20,705 --> 00:01:23,248
เขาสร้างบรรยากาศที่ไม่เหมือนใคร

27
00:01:23,249 --> 00:01:25,584
มันเป็นเสื้อยืดที่รู้สึกดี ดูดี

28
00:01:25,585 --> 00:01:27,711
และผลิตในสถานที่ที่ไม่เอารัดเอาเปรียบใคร

29
00:01:27,712 --> 00:01:29,464
ถอดเลย น่ารักสุดๆ

30
00:01:30,048 --> 00:01:32,926
โฆษณาก็ไม่ต่างกับหนังโป๊ซอฟต์ๆ

31
00:01:35,762 --> 00:01:38,473
{\an8}แฟชั่นมีองค์ประกอบทางเพศที่เลี่ยงไม่ได้

32
00:01:39,224 --> 00:01:40,766
อเมริกันแอพพาเรลกลายเป็นชีวิตฉัน

33
00:01:40,767 --> 00:01:45,062
ฉันมีผู้ช่วย ซีอีโอโทรมาและส่งข้อความหาฉัน

34
00:01:45,063 --> 00:01:48,066
ผมรู้สึกเหมือนเป็นราชาของวงการ

35
00:01:48,942 --> 00:01:51,069
รักทุกวินาทีที่ได้ทํางาน

36
00:01:51,569 --> 00:01:53,071
แต่ก็แค่ช่วงนึงเท่านั้น

37
00:01:54,906 --> 00:01:56,533
ดอฟเป็นคนเอาแน่เอานอนไม่ได้

38
00:01:58,326 --> 00:01:59,743
ไอ้โง่เอ๊ย

39
00:01:59,744 --> 00:02:02,121
เขาจะกดดันคนจนถึงขีดสุด

40
00:02:02,122 --> 00:02:05,040
แกไม่ดีพอ แกไม่เข้มแข็งพอ

41
00:02:05,041 --> 00:02:06,709
แต่แล้วก็เจอภาวะเศรษฐกิจถดถอย

42
00:02:07,293 --> 00:02:10,963
นี่คือบริษัทที่ไปได้ไม่สวยนัก
เรากําลังพูดถึงอเมริกันแอพพาเรลค่ะ

43
00:02:10,964 --> 00:02:14,842
แม่งโคตรหายนะ หาทางแก้ให้ได้

44
00:02:14,843 --> 00:02:17,719
ทุกอย่างค่อยๆ เพี้ยนขึ้นเรื่อยๆ

45
00:02:17,720 --> 00:02:19,596
ได้มีคลิปวิดีโอ

46
00:02:19,597 --> 00:02:21,723
ที่เขาวิ่งแก้ผ้า

47
00:02:21,724 --> 00:02:24,351
ขณะที่มีพนักงานหญิงสองคนอยู่ในห้องด้วยกัน

48
00:02:24,352 --> 00:02:25,769
แม่งเอาจริงเหรอ

49
00:02:25,770 --> 00:02:29,606
มันลดทอนความเป็นมนุษย์กันสุดๆ ค่ะ

50
00:02:29,607 --> 00:02:31,817
ที่ต้องไปทํางานในบริษัทนั้น

51
00:02:31,818 --> 00:02:32,860
มันโคตรป่วยจิต

52
00:02:32,861 --> 00:02:34,778
ทุกคน หยุดทํางานได้แล้ว

53
00:02:34,779 --> 00:02:38,408
อเมริกันแอพพาเรลกลายเป็นที่รู้จักว่าเป็นลูกไฟ

54
00:02:38,908 --> 00:02:43,787
มีใครคนนึงกําลังเข็นบริษัทแห่งนี้ลงเหว

55
00:02:43,788 --> 00:02:47,584
นี่คงต้องไปหาจิตแพทย์จนวันตาย

56
00:02:48,084 --> 00:02:51,421
ผมต้องออกไปจากที่นี่ นี่มันบ้าไปแล้ว

57
00:02:56,759 --> 00:02:59,429
(ลัทธิอเมริกันแอพพาเรล)

58
00:03:03,308 --> 00:03:04,600
ให้เดินเข้าฉากเหรอ

59
00:03:04,601 --> 00:03:07,811
{\an8}นี่ขนาดไม่มีเวลาไปเบิกยารักษาเบาหวาน

60
00:03:07,812 --> 00:03:10,440
{\an8}(จอนนี่)

61
00:03:11,941 --> 00:03:13,568
ตอนนั้นกลางยุค 2000

62
00:03:14,944 --> 00:03:16,613
มองทางไหนก็เห็นรองเท้าบูทสไตล์อักก์

63
00:03:17,322 --> 00:03:19,157
เฟซบุ๊กกําลังมาแรง

64
00:03:19,657 --> 00:03:23,703
แล้วคนกําลังเดือดที่เจเน็ต แจ็คสันนมหก

65
00:03:25,330 --> 00:03:28,540
วันนึง ผมนั่งขนส่งมวลชนกลับบ้าน

66
00:03:28,541 --> 00:03:30,877
แล้วผมซื้อหนังสือพิมพ์ซิตี้วีคลี่

67
00:03:31,461 --> 00:03:34,838
ด้านหลังมันมีโฆษณาร้านขายเสื้อผ้า

68
00:03:34,839 --> 00:03:38,634
แล้วมันเขียนว่า "เปิดแล้ว"
พร้อมภาพสาวนอนแหกขา

69
00:03:38,635 --> 00:03:40,970
ผมอุทาน "ว้ายตาย นี่สิแฟชั่น"

70
00:03:42,639 --> 00:03:44,849
บริษัทนี้มีชื่อว่าอเมริกันแอพพาเรล

71
00:03:46,643 --> 00:03:51,773
เขาเขียนว่าเปิดรับสมัครพนักงาน ผมก็เลยไป

72
00:03:55,735 --> 00:03:57,570
ผมชอบแฟชั่นมาตั้งแต่เด็ก

73
00:03:58,404 --> 00:03:59,989
มีพรสวรรค์แต่เกิดน่ะ

74
00:04:01,074 --> 00:04:03,992
แต่ตอนเป็นเด็ก
ผมมีภาวะบกพร่องทางการเรียนรู้

75
00:04:03,993 --> 00:04:08,206
แล้วผมสมัครงานด้านแฟชั่นไปตั้งเยอะ
แต่ไม่เคยได้งานเลย

76
00:04:09,707 --> 00:04:12,669
ก็เลยทํางานเซ็กซ์โฟนแลกเงิน

77
00:04:13,253 --> 00:04:15,212
หวัดดีคนสวย นี่ฉันเอง...

78
00:04:15,213 --> 00:04:18,424
ทิลลี แมคเอโลอีส เป็นไงบ้างคร้า

79
00:04:19,384 --> 00:04:20,259
(รับสมัครงาน)

80
00:04:20,260 --> 00:04:21,927
พอไปถึงที่สมัครงาน

81
00:04:21,928 --> 00:04:25,055
{\an8}ผมก็คิดนะว่า "คงไม่ได้งานตามเคย"

82
00:04:25,056 --> 00:04:29,268
"ชะตาลิขิตให้เป็นพนักงานเซ็กซ์โฟน
ไปจนถึงวันตาย"

83
00:04:29,269 --> 00:04:30,978
พอเดินเข้าไป

84
00:04:30,979 --> 00:04:34,356
ก็มีสาวคนนึงนั่งอยู่ในห้องแต่งตัว

85
00:04:34,357 --> 00:04:35,899
ผมยื่นเรซูเม่ให้ไป

86
00:04:35,900 --> 00:04:38,360
ซึ่งเป็นกระดาษเปล่า

87
00:04:38,361 --> 00:04:41,571
เธอก็โยนมันไปด้านข้าง

88
00:04:41,572 --> 00:04:45,450
มองผมตั้งแต่หัวจรดเท้า
แล้วถามว่า "อยากทําอะไรที่นี่เหรอ"

89
00:04:45,451 --> 00:04:49,913
ผมตอบว่า "ก็คงอยากขายสินค้าแฟชั่นแหละ"

90
00:04:49,914 --> 00:04:55,043
เธอบอกว่า "เยี่ยม งั้นคุณเป็น
ผู้จัดการฝ่ายขายสินค้าของเขตนี้นะ"

91
00:04:55,044 --> 00:04:56,421
"เริ่มทํางานเลยได้ไหม"

92
00:04:58,589 --> 00:05:00,966
ผมก็แบบ "เจ๋ง"

93
00:05:00,967 --> 00:05:02,050
พบกับจอนนี่

94
00:05:02,051 --> 00:05:03,344
"มาลุยกัน"

95
00:05:09,475 --> 00:05:12,144
{\an8}เสื้อผ้ายี่ห้อใหม่ชื่ออเมริกันแอพพาเรล

96
00:05:12,145 --> 00:05:14,022
{\an8}ผุดขึ้นตามเมืองต่างๆ ทั่วอเมริกา

97
00:05:14,772 --> 00:05:17,275
จู่ๆ ก็มีร้านมากมายหลายสาขา

98
00:05:18,776 --> 00:05:21,654
ร้านอเมริกันแอพพาเรลมาเปิดในละแวกนี้

99
00:05:22,155 --> 00:05:24,656
ผมไปสัมภาษณ์งานแล้วส่งเรซูเม่

100
00:05:24,657 --> 00:05:27,075
แต่เหมือนพวกเขาจะดูไวบ์มากกว่า

101
00:05:27,076 --> 00:05:28,076
(พบกับคาร์สัน)

102
00:05:28,077 --> 00:05:31,371
ผมคงผ่านมั้ง น่าจะเพราะหุ่น

103
00:05:31,372 --> 00:05:32,873
ผมตัวสูงและผอมมาก

104
00:05:32,874 --> 00:05:36,586
ซึ่งมันก็อยู่ในโฆษณาอยู่แล้ว

105
00:05:40,006 --> 00:05:46,428
ฉันเจาะจมูก ตัดผมทรงพิกซี่
แล้วแว่นตาก็ทรงจี๊ด

106
00:05:46,429 --> 00:05:47,596
(พบกับอีเจ)

107
00:05:47,597 --> 00:05:51,851
ลุคที่ตั้งใจคือแนวๆ
ฮิปสเตอร์ขี่จักรยานส่งของ

108
00:05:52,769 --> 00:05:56,146
เธอบอกว่า "ลุคนี้แหละที่เราต้องการ"
ไม่ถาม "มีประสบการณ์ไหม"

109
00:05:56,147 --> 00:05:58,107
แต่แค่ "ลุคเธอมันได้"

110
00:05:59,067 --> 00:06:02,945
{\an8}พวกเขาจ้างแต่พวกเพี้ยนๆ แปลกๆ

111
00:06:03,613 --> 00:06:05,697
มันเหมือนคลับพวกพิลึกเลย

112
00:06:05,698 --> 00:06:08,575
แล้วสโลแกนนึงของบริษัทคือ

113
00:06:08,576 --> 00:06:12,245
"ถ้าเห็นลูกค้าขโมยสินค้า
ให้เข้าไปบอกว่าเราพร้อมจ้าง"

114
00:06:12,246 --> 00:06:15,290
ฉันไม่มีปัญญาซื้อ
เสื้อผ้าที่อเมริกันแอพพาเรล

115
00:06:15,291 --> 00:06:18,752
ฉันกับเพื่อนๆ ก็เลยชอบไปขโมยเสื้อผ้าที่ร้าน

116
00:06:18,753 --> 00:06:23,256
ฉันน่าจะใส่เสื้ออเมริกันแอพพาเรล
ตัวที่จิ๊กมาไปสัมภาษณ์งานด้วยมั้ง

117
00:06:23,257 --> 00:06:26,843
ผู้จัดการร้านออกมาดูชุดฉัน ถ่ายรูปไว้

118
00:06:26,844 --> 00:06:29,137
แล้วบอกว่า "เริ่มงานวันจันทร์นะ"

119
00:06:29,138 --> 00:06:30,722
(พบกับมิเชล)

120
00:06:30,723 --> 00:06:32,265
ฉันรู้สึกเหมือนผู้ถูกเลือก

121
00:06:32,266 --> 00:06:38,189
แบบว่า "ฉันต้องเจ๋ง
ฉันต้องเป็นคนที่เหมาะกับอเมริกันแอพพาเรล"

122
00:06:40,108 --> 00:06:43,193
เหตุผลที่อเมริกันแอพพาเรล
กําลังฮิตที่สุดตอนนี้

123
00:06:43,194 --> 00:06:46,280
ก็เพราะพวกเขามีลุคใหม่สะอาดตามาให้

124
00:06:51,869 --> 00:06:55,289
เวลาเดินเข้าไปในอเมริกันแอพพาเรล
มันรู้สึกแตกต่างจากร้านอื่นๆ

125
00:06:55,998 --> 00:06:58,917
มันไม่เหมือนเวลาไปเดิน
ร้านเดอะแก๊ป หรือเจ.ครูว์

126
00:06:58,918 --> 00:07:01,545
มันเซ็กซี่และเท่มาก

127
00:07:01,546 --> 00:07:03,130
เราเป็นแค่ร้านเสื้อผ้าสีพื้น

128
00:07:03,131 --> 00:07:06,884
ลูกค้าเอาสินค้าของเรา
ไปผสมผสานเป็นสไตล์ของตัวเอง

129
00:07:07,635 --> 00:07:12,723
เสน่ห์อย่างนึงของอเมริกันแอพพาเรล
คือมันตรงกันข้ามกับแบรนด์อื่น

130
00:07:13,558 --> 00:07:15,142
ตอนนั้นตรงกับช่วงที่

131
00:07:15,143 --> 00:07:18,603
ลูกหลานคนดังกลายเป็นคนดังกันเอง

132
00:07:18,604 --> 00:07:21,022
"ซิมเพิลไลฟ์" กําลังดัง

133
00:07:21,023 --> 00:07:23,776
แล้วทุกอย่างก็ชอบแปะโลโก้กากๆ

134
00:07:24,819 --> 00:07:27,028
อเมริกันแอพพาเรลเรียบง่ายมาก

135
00:07:27,029 --> 00:07:31,033
มีแต่ผ้าสีพื้น ไม่มีโลโก้
มาครบทุกเฉดสี

136
00:07:31,576 --> 00:07:35,120
มันเกือบเหมือนที่แมลงจะบินเข้ากองไฟ

137
00:07:35,121 --> 00:07:36,539
มันดูดเราเข้าไป

138
00:07:38,124 --> 00:07:40,000
(อเมริกันแอพพาเรล)

139
00:07:40,001 --> 00:07:44,422
ตอนนี้เราเพิ่งปรับปรุงร้านใหม่ ทําให้ใหญ่มากๆ

140
00:07:44,922 --> 00:07:47,007
ตอนแรกพอผมเริ่มทํางาน

141
00:07:47,008 --> 00:07:52,179
ผมก็แค่เข้าไปแต่งตัวหุ่น จัดหน้าร้าน

142
00:07:52,180 --> 00:07:55,515
ดูสีสวยใจละลายเต็มไปหมด

143
00:07:55,516 --> 00:07:59,144
แล้วผมจะได้ยินเสียงคนด้านหลังกระซิบกระซาบ

144
00:07:59,145 --> 00:08:00,896
"เฮ้ย เริ่ดอ่ะ"

145
00:08:00,897 --> 00:08:03,399
"ถ่ายรูปส่งให้ดอฟดูดีกว่า"

146
00:08:03,900 --> 00:08:06,444
ผมก็ถาม "ดอฟเป็นใคร"

147
00:08:08,154 --> 00:08:09,530
- พร้อมยัง
- พร้อม

148
00:08:10,364 --> 00:08:12,991
ผมคิดว่าเราไม่มีวันถึงเป้าหมาย

149
00:08:12,992 --> 00:08:17,579
ในฐานะมนุษย์เราถูกฝึกมา
เพื่อพยายามทําให้ดีขึ้นเรื่อยๆ จริงไหม

150
00:08:17,580 --> 00:08:21,875
ทุกอย่างต้องวิวัฒนาการ ต้องเปลี่ยน
เราต้องพลิกโฉมอุตสาหกรรมเสื้อผ้า

151
00:08:21,876 --> 00:08:26,379
ผมบริหารอเมริกันแอพพาเรล
ด้วยสัญชาตญาณและความหุนหันพลันแล่น

152
00:08:26,380 --> 00:08:28,757
ผมพยายามทลายกําแพงที่มี

153
00:08:28,758 --> 00:08:29,717
ว่าไง

154
00:08:31,761 --> 00:08:32,594
(พบกับดอฟ)

155
00:08:32,595 --> 00:08:38,017
แล้วดอฟ ชาร์นีย์ก็เข้ามา นักธุรกิจเสื้อผ้า
ผู้มีสีสันชาวแอลเอที่เกิดในแคนาดา

156
00:08:38,601 --> 00:08:42,938
ชาร์นีย์บอกว่าเขากําลังทําสงคราม
เพื่อทําลายวัฒนธรรมของอุตสาหกรรมเสื้อผ้า

157
00:08:42,939 --> 00:08:45,482
ที่เอารัดเอาเปรียบคนงาน จากในวงการ

158
00:08:45,483 --> 00:08:46,983
นี่คือพิตช์ของเรา

159
00:08:46,984 --> 00:08:49,945
เสื้อยืดที่ดูดี รู้สึกดี

160
00:08:49,946 --> 00:08:52,365
และผลิตในสถานที่ที่ไม่เอารัดเอาเปรียบใคร

161
00:08:53,449 --> 00:08:57,035
เขาขายแนวคิดสินค้าอเมริกัน
ที่ไม่ได้ผลิตในโรงงานนรก

162
00:08:57,036 --> 00:08:58,870
แล้วตอนนั้นผมก็ชอบนะ

163
00:08:58,871 --> 00:09:01,248
เหมือนว่ามันมีมากกว่าแค่ความเท่

164
00:09:01,249 --> 00:09:03,833
แต่มันมีความหมายด้วย

165
00:09:03,834 --> 00:09:05,670
เกร็งจังนะ ผ่อนคลายสิ

166
00:09:06,170 --> 00:09:07,838
ผ่อนคลายสิ นี่แคลิฟอร์เนียนะ

167
00:09:08,422 --> 00:09:13,468
ดอฟ ชาร์นีย์เป็นผู้ผลิตรายใหญ่ที่สุด
ที่ยังผลิตเสื้อยืดในอเมริกา

168
00:09:13,469 --> 00:09:16,555
คนงานเขาได้ค่าจ้างสูงกว่าค่าแรงขั้นต่ํามาก

169
00:09:16,556 --> 00:09:20,308
{\an8}ช่วง 30 ปีที่ผ่านมา เราดูถูกงานแบบนี้

170
00:09:20,309 --> 00:09:21,352
{\an8}แต่นี่งานหนักนะ

171
00:09:22,478 --> 00:09:25,063
ที่อเมริกันแอพพาเรล ทุกอย่างผลิตในอเมริกา

172
00:09:25,064 --> 00:09:26,649
เจ้าอื่นไม่มีใครเขาทํา

173
00:09:27,525 --> 00:09:32,070
แล้วพวกนักวิจารณ์เขาก็พูดกันว่า
"คุณไม่มีทางทําแบบนี้สําเร็จหรอก"

174
00:09:32,071 --> 00:09:35,115
"โมเดลนี้ไม่ยั่งยืน มันแพงเกินไป"

175
00:09:35,116 --> 00:09:37,242
แต่เรื่องนี้เขาหัวชนฝามาก

176
00:09:37,243 --> 00:09:39,661
เราพยายามทําอะไรเอง

177
00:09:39,662 --> 00:09:44,041
วันนี้ผมต้องแข่งขันกับจีน
และผมขอพูดว่า "มาเล่นฮอกกี้กัน ผมพร้อม"

178
00:09:44,625 --> 00:09:46,043
นั่นแหละที่ผมทํา

179
00:09:47,169 --> 00:09:49,462
ดอฟจริงจังเรื่องนโยบายคนเข้าเมืองมาก

180
00:09:49,463 --> 00:09:52,048
แนวคิดเขาคือ "ทําไมเราต้องมีพรมแดนด้วย"

181
00:09:52,049 --> 00:09:53,967
ผมเชื่อในนโยบายเข้าเมืองแบบเสรี

182
00:09:53,968 --> 00:09:58,179
ผมว่าคนเราควรจะไปอยู่ที่ไหนก็ได้ในโลก
เมื่อไรก็ได้ที่ต้องการ

183
00:09:58,180 --> 00:10:00,641
และหลักการนั้นก็สําคัญกับฉันมาก

184
00:10:01,142 --> 00:10:04,020
ฉันคิดว่า "บริษัทนี้มีอะไรดีๆ เยอะเลย"

185
00:10:05,062 --> 00:10:06,521
อะไรคือกุญแจสู่ความสําเร็จ

186
00:10:06,522 --> 00:10:07,481
แพชชั่น

187
00:10:08,065 --> 00:10:09,483
- แค่นั้นเหรอ
- แค่นั้นเลย

188
00:10:12,153 --> 00:10:16,990
โอ๊ยตาย ครั้งแรกที่ดอฟเข้ามาที่ร้าน
ผมตื่นเต้นสุดๆ

189
00:10:16,991 --> 00:10:19,701
มีคนบอกว่า "ดอฟจะมา ทุกคนเตรียมตัวนะ"

190
00:10:19,702 --> 00:10:21,537
วุ่นวายกันใหญ่

191
00:10:23,623 --> 00:10:28,252
เสียงเขามาก่อนตัวอีก
เราสัมผัสได้ถึงเขาก่อนจะเห็นเขาซะอีก

192
00:10:29,503 --> 00:10:31,963
ไม่อยากจะอะไรมากนะ แต่เราน่าจะทําได้

193
00:10:31,964 --> 00:10:35,550
ผมว่าคืนวันจันทร์สําคัญ
เพราะจะมีของเข้ามาส่งเยอะ

194
00:10:35,551 --> 00:10:37,844
เราต้องเอาพวกสินค้าอย่างแจ็คเก็ตยีนส์

195
00:10:37,845 --> 00:10:39,596
ออกมาวางไว้หน้าร้าน

196
00:10:39,597 --> 00:10:43,475
ตอนที่เขาเดินเข้ามา ผมคิดแค่ว่าเขาเซ็กซี่มาก

197
00:10:43,476 --> 00:10:45,268
- ชื่ออะไร
- เคย์ล่า

198
00:10:45,269 --> 00:10:46,771
เคย์ล่า โอเค สวัสดี

199
00:10:48,314 --> 00:10:51,691
เขาพูดให้กําลังใจกับเรา แบบว่า

200
00:10:51,692 --> 00:10:55,696
"เราจะครองโลก พร้อมจะสู้ไปด้วยกันไหม"

201
00:10:56,405 --> 00:10:58,824
เหมือนเป็นการแสดง ซึ่งผมชอบการแสดง

202
00:10:59,992 --> 00:11:01,702
มีใครเคยหาว่าคุณไฮเปอร์ไหม

203
00:11:02,203 --> 00:11:04,705
มีสิ คนว่าผมไฮเปอร์อยู่ทุกวัน

204
00:11:05,706 --> 00:11:07,540
ผมพลังล้นมาตั้งแต่เกิดแล้ว

205
00:11:07,541 --> 00:11:10,251
{\an8}(ผลิตในอเมริกา
จุดขายอเมริกันแอพพาเรล)

206
00:11:10,252 --> 00:11:14,756
{\an8}ดอฟหายใจเข้าออกเป็นอเมริกันแอพพาเรล

207
00:11:14,757 --> 00:11:16,591
เขาแทบไม่เคยนอนหลับ

208
00:11:16,592 --> 00:11:19,344
เขาไม่ยอมพักกินข้าวด้วยซ้ํา

209
00:11:19,345 --> 00:11:23,808
เขาจะให้เบอร์กับทุกคนแล้วพูดว่า
"โทรมาได้ทุกเมื่อ ทั้งวันทั้งคืน"

210
00:11:24,475 --> 00:11:27,186
แล้วเขาก็คาดหวัง
ให้พนักงานติดต่อได้ตลอดเหมือนกัน

211
00:11:31,357 --> 00:11:32,774
รู้ไหมทําไมเขาไม่รับสาย

212
00:11:32,775 --> 00:11:35,443
- เพราะนี่ตีสี่แล้ว
- เหตุผลฟังไม่ขึ้น

213
00:11:35,444 --> 00:11:37,780
ต่อให้โทรไปบ่ายโมงมันก็ไม่รับเหมือนกัน

214
00:11:39,782 --> 00:11:43,369
ฉันเริ่มทํางานดึก ไม่มีวันหยุด

215
00:11:44,036 --> 00:11:47,247
ถ้าอาทิตย์ไหนทําแค่ 40 ชั่วโมง
แปลว่าอาทิตย์นั้นป่วย

216
00:11:47,248 --> 00:11:48,998
ก็เลยทํางานได้ไม่ครบทุกวัน

217
00:11:48,999 --> 00:11:50,792
ไม่มีใครทํางานน้อยขนาดนั้น

218
00:11:50,793 --> 00:11:55,171
มีอยู่สองสัปดาห์ที่นอกจาก 80 ชั่วโมงที่ผมทํางาน

219
00:11:55,172 --> 00:11:59,592
ผมยังทําโอทีเพิ่มไปอีก 120 กว่าชั่วโมง

220
00:11:59,593 --> 00:12:02,555
มีกะนึงที่ลากยาวตั้ง 36 ชั่วโมง

221
00:12:03,347 --> 00:12:05,014
บัญชีไม่เชื่อด้วยว่าทําจริงๆ

222
00:12:05,015 --> 00:12:07,309
ถึงกับต้องเปิดกล้องวงจรปิดว่าอยู่ที่ร้านจริงๆ

223
00:12:09,562 --> 00:12:13,023
เราอยู่กับคนเหล่านี้ทั้งวัน และนั่นแหละที่น่าจะ

224
00:12:13,858 --> 00:12:18,361
ทําให้ทุกคนสนิทกันในระดับที่ลึกขึ้น

225
00:12:18,362 --> 00:12:24,033
ฉันเริ่มจะได้รู้ว่าฉันไม่ใช่คนเดียวที่ไปหาจิตแพทย์

226
00:12:24,034 --> 00:12:26,661
เราทุกคนมีปมของตัวเอง

227
00:12:26,662 --> 00:12:31,791
พวกแม่ๆ ก็จะคล้ายๆ กับแม่ฉัน
แม่ฉันมีอาการป่วยทางจิต

228
00:12:31,792 --> 00:12:34,336
ฉันก็แบบ "บ้ามาก"

229
00:12:35,337 --> 00:12:38,965
ก่อนจะไปทํางานที่อเมริกันแอพพาเรล
ผมเคยติดยาหนัก

230
00:12:38,966 --> 00:12:41,886
แล้วพอได้ไปทํางานที่นั่น
มันเหมือนชีวิตมีความหมาย

231
00:12:42,636 --> 00:12:45,139
เหมือนได้เป็นส่วนนึงของอะไรบางอย่าง

232
00:12:45,681 --> 00:12:49,184
บ้านผมเคร่งมอร์มอนมาก
ผมก็เลยโตมาเคร่งศาสนามอร์มอน

233
00:12:49,185 --> 00:12:50,853
นั่นคือภูมิหลังของผมเลย

234
00:12:52,188 --> 00:12:57,484
แต่พอโตขึ้นมา ผมก็เริ่มตั้งคําถามกับโบสถ์

235
00:12:57,485 --> 00:13:01,322
และหลายๆ คนในชุมชนนั้นไม่ชอบที่ผมตั้งคําถาม

236
00:13:01,906 --> 00:13:05,868
ตอนอายุราวๆ 17 ผมก็เลยหนีออกจากบ้าน

237
00:13:07,077 --> 00:13:09,914
ออกตามหาอะไรที่มันแตกต่าง

238
00:13:11,165 --> 00:13:14,794
และอเมริกันแอพพาเรลก็กลายเป็น
สิ่งที่แตกต่างที่ผมตามหา

239
00:13:24,261 --> 00:13:27,931
{\an8}โฆษณาของอเมริกันแอพพาเรล
มันแหกทุกกฎ

240
00:13:27,932 --> 00:13:29,934
{\an8}ในวัฒนธรรมของเรายุคนั้น

241
00:13:30,476 --> 00:13:33,228
{\an8}บริษัทเสื้อผ้าอเมริกันแอพพาเรล
ถูกประณามในวงกว้าง

242
00:13:33,229 --> 00:13:34,604
{\an8}สําหรับแคมเปญล่าสุด

243
00:13:34,605 --> 00:13:39,026
{\an8}นี่ไม่ใช่โฆษณาสร้างความขัดแย้ง
ตัวแรกอเมริกันแอพพาเรล

244
00:13:39,610 --> 00:13:42,655
{\an8}โฆษณาก็ไม่ต่างกับหนังโป๊ซอฟต์ๆ

245
00:13:44,448 --> 00:13:47,784
{\an8}แฟชั่นมีองค์ประกอบทางเพศที่เลี่ยงไม่ได้

246
00:13:47,785 --> 00:13:50,829
{\an8}งั้นการจะมาพูดว่า "เรากลัวเซ็กซ์กันดีกว่า"

247
00:13:50,830 --> 00:13:52,414
{\an8}มันไม่สมเหตุสมผลเลย

248
00:13:53,123 --> 00:13:56,668
ดอฟเหมือนจะเฟ้นหานางแบบ
จากคนที่เดินเข้ามาในร้าน

249
00:13:56,669 --> 00:13:59,754
สาวที่เขามองว่ามีเสน่ห์หรือดูเป็นคนสนุก

250
00:13:59,755 --> 00:14:01,882
เขาจะพาสาวๆ ไปถ่ายแบบ

251
00:14:02,466 --> 00:14:06,219
ชาร์นีย์จะคอยมองหา
คนอย่างผู้หญิงคนนี้ นาตาช่า

252
00:14:06,220 --> 00:14:08,179
เขาบอกว่าเห็นเธอเดินอยู่บนถนน

253
00:14:08,180 --> 00:14:10,515
เลยโดดลงจากรถลิมูซีน
เพื่อเสนองานให้เธอ

254
00:14:10,516 --> 00:14:12,976
- จริงไหมครับ
- จริงค่ะ

255
00:14:12,977 --> 00:14:15,812
แล้วคุณได้คิดไหมว่า "ไอ้บ้านี่ใคร"

256
00:14:15,813 --> 00:14:18,815
ฉันช็อคค่ะ ฉันคิดว่า
"หมอนี่ใคร มาจากไหน"

257
00:14:18,816 --> 00:14:21,526
เธอไม่ไว้ใจ แต่ก็ยอมไปถ่ายแบบ

258
00:14:21,527 --> 00:14:23,653
และตอนนี้เธอทํางาน
ให้อเมริกันแอพพาเรล

259
00:14:23,654 --> 00:14:25,864
สาวๆ ในโฆษณาไม่แต่งหน้า

260
00:14:25,865 --> 00:14:30,118
ไม่เคยไปหัดโพสท่ามาก่อน

261
00:14:30,119 --> 00:14:33,538
เราจะลงไปถึงตรงนี้นะ
เห็นผิวแตกลายๆ หน่อยๆ ดี

262
00:14:33,539 --> 00:14:34,956
เข้าใจไหม

263
00:14:34,957 --> 00:14:38,042
เราจะรู้สึกว่า "คนนี้ไม่ได้สวยแบบพิมพ์นิยม

264
00:14:38,043 --> 00:14:40,587
ไม่ผอมบาง ไม่ได้ต่อผม

265
00:14:40,588 --> 00:14:42,046
ไม่ได้แต่งหน้า"

266
00:14:42,047 --> 00:14:43,299
"งั้นฉันก็มีสิทธิ์สิ"

267
00:14:43,883 --> 00:14:47,051
ผมชอบที่มันบอกชื่อคนนั้นๆ

268
00:14:47,052 --> 00:14:49,471
มันบอกประวัติของคนนั้น

269
00:14:50,014 --> 00:14:55,477
{\an8}ก็ใช่ บางภาพมันอาจจะส่อไปในทางลามก
แต่ไอเดียบรรเจิด

270
00:14:56,103 --> 00:14:58,731
- นางแบบคนนี้ทํางานที่นี่เหรอ
- ใช่ ทํางานด้านล่าง

271
00:14:59,607 --> 00:15:03,026
สิ่งที่น่าสนใจเกี่ยวกับดอฟ ชาร์นีย์
กับอเมริกันแอพพาเรล

272
00:15:03,027 --> 00:15:07,322
คือมันมีทั้งด้านความรุกล้ํา
และด้านอุดมการณ์

273
00:15:07,323 --> 00:15:11,492
และเซ็กซ์ที่ไร้อุดมการณ์มันก็แค่สกปรก

274
00:15:11,493 --> 00:15:15,246
แต่ถ้ามีแค่อุดมการณ์แต่ไม่มีเซ็กซ์
แบบนั้นก็น่าเบื่อ

275
00:15:15,247 --> 00:15:19,834
ดอฟมีทั้งสองความเชื่อนั้นในตัวเขา
และเขาเอามันมาใช้

276
00:15:19,835 --> 00:15:22,713
ทําให้บริษัทเติบโตอย่างรวดเร็ว

277
00:15:23,339 --> 00:15:25,882
เธอไม่จําเป็นต้องไปกินมื้อเที่ยงกับใครแล้ว

278
00:15:25,883 --> 00:15:30,512
เธอต้องเข้างานเร็วขึ้นแล้วเลิกงานดึก
จะทําเป็นเล่นไม่ได้

279
00:15:31,597 --> 00:15:33,514
มันรู้สึกแข่งขันสูงมาก

280
00:15:33,515 --> 00:15:37,852
มันรู้สึกเหมือนเราต้องทําให้ตัวเองเด่นกว่าคนอื่น

281
00:15:37,853 --> 00:15:44,567
จะได้ไม่กลัวว่า
ดอฟจะไปชวนคนอื่นมาแย่งงานเรา

282
00:15:44,568 --> 00:15:47,195
ฉันขอไปล้านๆ ครั้งแล้ว น่าจะกําลังมา

283
00:15:47,196 --> 00:15:50,823
ดอฟเป็นคนพูดตามที่คิด คิดอะไรก็พูดออกมาเลย

284
00:15:50,824 --> 00:15:52,033
แบบ "นี่มันผิด"

285
00:15:52,034 --> 00:15:55,662
ผิดแล้ว มันไม่มีอะไร

286
00:15:55,663 --> 00:15:57,413
ซึ่งผมชอบ

287
00:15:57,414 --> 00:16:00,292
เพราะมันตรงกันข้ามกับชุมชนเก่าของผม

288
00:16:01,502 --> 00:16:03,002
เอามันออกไปจากร้านให้ได้

289
00:16:03,003 --> 00:16:04,879
ผมเลยอินสุดๆ

290
00:16:04,880 --> 00:16:07,465
ผมคิด "โอเค จะเป็นผู้ใหญ่ที่ประสบความสําเร็จ

291
00:16:07,466 --> 00:16:10,219
เราต้องกล้าปะทะกับคนอื่น"

292
00:16:11,011 --> 00:16:15,765
ผมไต่เต้าจากตําแหน่งต่ําสุด
ไปเป็นผู้จัดการร้านภายในหกเดือน

293
00:16:15,766 --> 00:16:17,476
แล้วร้านสาขานั้นใหญ่ด้วยนะ

294
00:16:19,853 --> 00:16:23,941
แต่มันก็ยังรู้สึกเหมือนผมต้องพิสูจน์ตัวเอง

295
00:16:24,608 --> 00:16:28,153
ว่าบริษัทนี้มันต้องมีอะไรมากกว่านี้ให้ผมทํา

296
00:16:34,410 --> 00:16:36,953
พื้นฐานของแบรนด์อเมริกันแอพพาเรล

297
00:16:36,954 --> 00:16:41,290
คือแนวคิดปฏิวัติวงการของเรา
การควบรวมกิจการแนวดิ่งที่ไม่มีโรงงานนรก

298
00:16:41,291 --> 00:16:44,335
สินค้าทั้งหมดของเราถูกผลิตและส่งออกสู่ตลาด

299
00:16:44,336 --> 00:16:48,214
จากโรงงานในตัวเมืองลอสแองเจลิส
ขนาด 75,000 ตารางเมตรของเรา

300
00:16:48,215 --> 00:16:51,885
โรงงานเสื้อผ้าหน้าเดียวที่ใหญ่ที่สุดที่อเมริกา

301
00:16:54,430 --> 00:16:55,972
ทุกอย่างเกิดขึ้นที่นั่น

302
00:16:55,973 --> 00:17:00,227
ทั้งการตลาด การออกแบบ
การผลิตเสื้อผ้า ทําที่นั่นหมดเลย

303
00:17:02,021 --> 00:17:04,272
หลังเรียนจบมหาลัย ฉันคิดว่า

304
00:17:04,273 --> 00:17:08,609
"ถ้าเป้าหมายของการต่อบัณฑิต
คือการหางานที่ดีขึ้น

305
00:17:08,610 --> 00:17:13,072
งั้นถ้าฉันไม่ต้องเรียนต่อ
แล้วไปสมัครที่โรงงานเลยล่ะ"

306
00:17:13,073 --> 00:17:17,953
ฉันเลยส่งจดหมายแสดงความสนใจ
ไปให้ฝ่ายบุคคล แล้วก็ได้งานนั้น

307
00:17:19,997 --> 00:17:23,791
สําหรับผม มันเป็นเรื่องใหญ่มาก
ที่ได้ตําแหน่งงานที่โรงงาน

308
00:17:23,792 --> 00:17:27,588
ได้อยู่ที่ศูนย์รวม ซึ่งมันน่าตื่นเต้นมาก

309
00:17:28,088 --> 00:17:31,675
แบบ "ใช่เลย ฉันเป็นคนคนนี้แล้ว"

310
00:17:35,054 --> 00:17:37,221
ดูสิ มีคนเยอะแยะเลย

311
00:17:37,222 --> 00:17:40,141
ทุกคนขยันเย็บผ้ากัน

312
00:17:40,142 --> 00:17:41,435
หวัดดี!

313
00:17:43,979 --> 00:17:45,855
พอไปถึงโรงงาน

314
00:17:45,856 --> 00:17:51,194
การรับน้องที่ทําให้เรารู้ว่า
เราอยู่วงในของดอฟแล้วแน่ๆ

315
00:17:51,195 --> 00:17:52,987
คือเราจะได้ชุดเริ่มงาน

316
00:17:52,988 --> 00:17:58,576
ชุดนี้มีกล้องไลก้า มือถือแบล็กเบอร์รี่เครื่องใหม่

317
00:17:58,577 --> 00:18:03,539
หนังสือ "อํานาจ" หนึ่งเล่ม
ซึ่งสอนกลยุทธ์สู่ความสําเร็จ

318
00:18:03,540 --> 00:18:06,335
และไวเบรเตอร์ไม้กายสิทธิ์ฮิตาชิ

319
00:18:08,045 --> 00:18:11,798
ผมเก็บแบล็กเบอร์รี่ เก็บกล้อง

320
00:18:11,799 --> 00:18:13,758
แน่นอนว่าต้องเก็บไวเบรเตอร์

321
00:18:13,759 --> 00:18:16,261
แต่ทิ้งหนังสือไป

322
00:18:17,262 --> 00:18:20,432
นี่แคร์แต่เรื่องเซ็กซ์ ยา และเสื้อยืด

323
00:18:23,143 --> 00:18:29,024
ในร้าน ในโรงงาน
ในทุกๆ ที่ มันมีเซ็กซ์หมด

324
00:18:29,983 --> 00:18:31,776
ทุกคนนอนด้วยกัน

325
00:18:31,777 --> 00:18:35,864
แล้วเราจะเห็นพนักงานบางคน
ไปมีอะไรกันที่ทางบันได

326
00:18:36,907 --> 00:18:38,991
เราอายุน้อยและยังหื่น

327
00:18:38,992 --> 00:18:42,703
มันรู้สึกมีบรรยากาศเซ็กซ์เสรี

328
00:18:42,704 --> 00:18:45,374
มันเป็นส่วนหนึ่งของการปฏิวัตินี่นา

329
00:18:46,834 --> 00:18:49,418
แม้กําไรของธุรกิจค้าปลีกจะลดลง

330
00:18:49,419 --> 00:18:52,381
ยอดขายที่อเมริกันแอพพาเรลกลับเพิ่มขึ้น

331
00:18:54,466 --> 00:18:58,386
ฉันเลื่อนตําแหน่งอย่างรวดเร็ว
แล้วได้หน้าที่รับผิดชอบมาเยอะแยะเลย

332
00:18:58,387 --> 00:18:59,304
ฮัลโหล

333
00:19:00,430 --> 00:19:03,266
ตอนอายุ 25 ฉันมีมือถือสองเครื่อง

334
00:19:03,267 --> 00:19:07,270
ซีอีโอโทรมาและส่งข้อความหาฉัน

335
00:19:07,271 --> 00:19:10,357
ฉันคิดนะ "ตายแล้ว ฉันเป็นผู้ใหญ่แล้วจริงๆ"

336
00:19:10,858 --> 00:19:14,153
โอเค ตรงนี้คือสํานักงานประชาสัมพันธ์ของเรา

337
00:19:15,070 --> 00:19:19,782
ผมไต่เต้าขึ้นไปคุมเรื่องสื่อแฟชั่นและโฆษณาแฝง

338
00:19:19,783 --> 00:19:24,079
ความสุขของการเป็น
ร้านค้าปลีกที่เติบโตเร็วที่สุดในอเมริกา

339
00:19:26,081 --> 00:19:30,209
ผมอยู่ห่างจากบ้าน
แล้วได้ทํางานและได้รับเลื่อนขั้น

340
00:19:30,210 --> 00:19:34,297
ผมก็เลยออกแนว "ดูผมสิพ่อ
ไม่เห็นต้องการพ่อแม่เลย"

341
00:19:34,298 --> 00:19:35,548
"นี่อายุ 21 แล้ว"

342
00:19:35,549 --> 00:19:39,177
ผมได้เป็นผู้จัดการร้านเยอะแยะ
พนักงานพวกนี้รับคําสั่งจากผม

343
00:19:39,178 --> 00:19:40,804
ผมมีอํานาจล้นมือ

344
00:19:42,097 --> 00:19:43,765
แล้วรู้สึกยังไงคะ

345
00:19:44,516 --> 00:19:48,187
ผมรู้สึกเหมือนเป็นราชาแห่งวงการ

346
00:19:51,273 --> 00:19:54,318
ไม่ว่าเราจะทํางานที่โรงงานหรือในร้าน

347
00:19:55,110 --> 00:20:01,490
ทุกครั้งที่ได้โบนัสหรือได้เลื่อนขั้น
หรือทุกครั้งที่เงินเดือนเราเปลี่ยนไป

348
00:20:01,491 --> 00:20:05,995
พวกเขาจะให้เราเซ็นข้อตกลงไกล่เกลี่ยที่บอกว่า

349
00:20:05,996 --> 00:20:08,873
"ฉันเพิ่งได้ค่าจ้างมากขึ้น

350
00:20:08,874 --> 00:20:11,834
แปลว่าฉันจะฟ้องดอฟไม่ได้

351
00:20:11,835 --> 00:20:15,214
และห้ามพูดถึงบริษัทในทางที่แย่"

352
00:20:18,467 --> 00:20:19,884
ฉันคงไร้เดียงสามั้ง

353
00:20:19,885 --> 00:20:23,180
แต่ฉันคิดว่า "ไม่เป็นไรหรอกมั้ง เซ็นก็เซ็น"

354
00:20:31,396 --> 00:20:35,566
ทั้งบริษัทเรามีการประชุมทางโทรศัพท์ทุกสัปดาห์

355
00:20:35,567 --> 00:20:37,568
ทุกร้านต้องโทรไปร่วมประชุม

356
00:20:37,569 --> 00:20:40,072
ไม่ว่าพวกเขาจะอยู่ที่ไหนในโลก

357
00:20:46,703 --> 00:20:48,204
บางครั้งพอโทรเข้าประชุม

358
00:20:48,205 --> 00:20:50,373
มันจะบอกว่ามีผู้เข้าร่วมมากเกินไป

359
00:20:50,374 --> 00:20:52,751
คือแบบ "เป็นไปได้ยังไง"

360
00:20:53,252 --> 00:20:55,712
แต่โทรเข้ามาเป็นร้อยๆ คนค่ะ

361
00:20:56,380 --> 00:20:58,589
ตอนนี้เรากําลังตามล้างตามเช็ดหลายอย่างมาก

362
00:20:58,590 --> 00:21:01,218
แก้ปัญหาในร้านพวกนี้ให้ได้นะ

363
00:21:02,094 --> 00:21:05,680
ถ้าผลประกอบการของร้านเราไม่ดี

364
00:21:05,681 --> 00:21:09,141
การประชุมทางโทรศัพท์
อาจเป็นช่วงเวลาที่น่ากลัวสําหรับเรา

365
00:21:09,142 --> 00:21:15,189
เพราะเราอาจเสี่ยงโดนดอฟตําหนิให้ทุกคนฟัง

366
00:21:15,190 --> 00:21:17,733
ขอต้อนรับสู่โลกแห่งความจริงโว้ย

367
00:21:17,734 --> 00:21:20,569
ฉันทั้งตั้งตารอและกลัวการประชุม

368
00:21:20,570 --> 00:21:22,989
ใช่ นายมันงี่เง่า

369
00:21:22,990 --> 00:21:26,367
มันทั้งบันเทิงและน่ากลัวพอๆ กัน

370
00:21:26,368 --> 00:21:28,953
เขามีหลายอย่างมาก
เช่น "ไอ้โง่ประจําสัปดาห์"

371
00:21:28,954 --> 00:21:32,081
จะมีหนึ่งคนที่เขายกให้ว่าเป็น
"ไอ้โง่ประจําสัปดาห์" เสมอ

372
00:21:32,082 --> 00:21:34,333
"มิเชลล์ เธอเป็นไอ้โง่ประจําสัปดาห์"

373
00:21:34,334 --> 00:21:36,336
"ไอ้โง่ประจําสัปดาห์ กล้าดียังไง!"

374
00:21:36,837 --> 00:21:38,630
แบบ พระเจ้า

375
00:21:39,548 --> 00:21:43,134
น่าอายชะมัดที่คนหลายร้อยคนได้ยิน

376
00:21:43,135 --> 00:21:45,636
ว่าเราคือไอ้โง่ประจําสัปดาห์

377
00:21:45,637 --> 00:21:47,848
ของบริษัทมูลค่าหลายล้านดอลลาร์

378
00:21:50,350 --> 00:21:53,311
มันรู้สึกอึดอัดนะคะ แบบ
"รู้จะว่าไม่ควรขํา

379
00:21:53,312 --> 00:21:56,772
เพราะเขาตะคอกคนที่ฉันชอบและเคารพ"

380
00:21:56,773 --> 00:22:00,860
แต่แล้วเขาจะต่อด้วยอะไรที่โคตรฮา

381
00:22:00,861 --> 00:22:05,906
มันทั้งแปลก ท้าทาย และสับสน

382
00:22:05,907 --> 00:22:09,119
เพราะคุณแบบ"ฉันเกลียดเขา
หรือฉันคิดว่าเขาตลกดี"

383
00:22:11,455 --> 00:22:14,623
ถึงตอนนั้น ถึงฉันจะยังทํางานอยู่ที่ร้าน

384
00:22:14,624 --> 00:22:17,043
ได้ค่าแรงขั้นต่ําแค่เก้าดอลลาร์

385
00:22:17,044 --> 00:22:20,171
ฉันก็เข้าใจว่าถ้าเรามีไอเดียอะไร

386
00:22:20,172 --> 00:22:22,590
ทุกอย่างเป็นไปได้ที่อเมริกันแอพพาเรล

387
00:22:22,591 --> 00:22:27,846
ฉันเลยเสนอแนวคิดการตลาด
แล้วจู่ๆ ฉันก็ได้บินไปแอลเอ

388
00:22:32,976 --> 00:22:36,688
ฉันเดินทางมาทั้งวัน ไปถึงโรงงานห้าทุ่ม

389
00:22:37,397 --> 00:22:40,442
แล้วฉันได้ยินเสียงดอฟพูดพล่าม คุยเรื่องงาน

390
00:22:41,360 --> 00:22:44,111
ฉันคิดนะ "ทําไมเขายังอยู่ที่โรงงานเนี่ย"

391
00:22:44,112 --> 00:22:47,323
ฉันถาม "ฉันเดินทางมาทั้งวัน
ให้ไปพักที่ไหนเหรอ"

392
00:22:47,324 --> 00:22:51,119
เขามองหน้าฉันแล้วพูดว่า "ไปพักบ้านฉันสิ"

393
00:22:51,912 --> 00:22:54,038
ดูบ้านหลังมหึมาที่ซิลเวอร์เลคสิครับ

394
00:22:54,039 --> 00:22:57,500
นี่คือบ้านการ์บัตต์
อยู่เหนืออ่างเก็บน้ําซิลเวอร์เลค

395
00:22:57,501 --> 00:23:00,169
บ้านเก่าแก่ที่ดอฟ ชาร์นีย์เป็นเจ้าของ

396
00:23:00,170 --> 00:23:03,589
มันอยู่บนเนินในชุมชนน้อยๆ ที่มีรั้วล้อมมิดชิด

397
00:23:03,590 --> 00:23:07,218
พอเข้าไป ทั้งบ้านเป็นสีหินอ่อนสีครีม

398
00:23:07,219 --> 00:23:09,054
สวยมาก

399
00:23:11,932 --> 00:23:14,892
จอนนี่ เมคอัพก็อาศัยอยู่ที่นั่น

400
00:23:14,893 --> 00:23:17,937
เพื่อนๆ ผมถาม "ทําไมนายไปอยู่บ้านหัวหน้าล่ะ"

401
00:23:17,938 --> 00:23:20,356
ผมตอบ "ก็จะทําไมล่ะ"

402
00:23:20,357 --> 00:23:22,483
"จะให้ปฏิเสธเหรอ

403
00:23:22,484 --> 00:23:26,488
ก็ฉันมีโอกาสมาอยู่ในบ้านหลังใหญ่สวยหรู"

404
00:23:28,031 --> 00:23:32,661
ประตูบ้านไม่เคยล็อก
บ้านเปิดอยู่ตลอด แล้วก็จะมีผู้หญิงเต็มไปหมด

405
00:23:33,412 --> 00:23:37,373
ทั้งทําอาหารเช้า หรือพาหมาเขาไปเดินเล่น

406
00:23:37,374 --> 00:23:41,085
ไม่รู้สิ ไม่อยากเรียกว่าคฤหาสน์เพลย์บอยนะ

407
00:23:41,086 --> 00:23:45,006
มันก็คงเหมือนคฤหาสน์เพลย์บอย
แต่สําหรับชาวฮิปสเตอร์แทน

408
00:23:46,425 --> 00:23:52,138
เราไม่รู้แน่ชัดว่าพวกผู้หญิงบางคน
มีความสัมพันธ์ยังไงกับดอฟ

409
00:23:52,139 --> 00:23:56,017
เพราะถ้าประตูห้องเขาปิดอยู่
แปลว่าไม่ให้ผมเดินเข้าไป

410
00:23:57,894 --> 00:24:01,982
มันเป็นความลับที่ทุกคนรู้กัน
ว่าดอฟนอนกับพนักงาน

411
00:24:02,482 --> 00:24:04,108
ฟังนะ ผมเป็นหนุ่มโสด

412
00:24:04,109 --> 00:24:08,070
ถ้าตกหลุมรักใคร "ยินดีที่ได้รู้จัก"

413
00:24:08,071 --> 00:24:12,825
"คุณคือเนื้อคู่ของผม ผมว่าคุณสวยสะเด็ดยาด

414
00:24:12,826 --> 00:24:14,619
แต่ขอโทษนะ ไม่ได้หรอก"

415
00:24:15,203 --> 00:24:18,957
"เพราะคุณทํางานให้ผม
หรือให้เขา หรือให้เธอ มันคงไม่เหมาะสม"

416
00:24:19,666 --> 00:24:22,002
หัวใจคนเรามันไปบังคับกันไม่ได้หรอก

417
00:24:24,004 --> 00:24:27,590
ฉันออกจากบ้านของดอฟ
หลังจากที่ผู้จัดการที่โรงงานเตือนฉันว่า

418
00:24:27,591 --> 00:24:30,551
"ฟังนะ ถ้าอยู่บ้านเขานานกว่านี้

419
00:24:30,552 --> 00:24:32,387
เธอได้กลายเป็น 'สาวดอฟ' แน่"

420
00:24:33,597 --> 00:24:34,930
สาวดอฟ

421
00:24:34,931 --> 00:24:37,099
คือคนที่ไม่มี...

422
00:24:37,100 --> 00:24:40,352
พวกเขาไม่มีตําแหน่งงาน

423
00:24:40,353 --> 00:24:42,938
อาจเป็นแฟนของดอฟ

424
00:24:42,939 --> 00:24:47,777
อาจแค่เดินทางกับเขา
แต่สาวๆ ต้องทําสิ่งที่เขาต้องการ

425
00:24:49,488 --> 00:24:55,076
และได้รับหน้าที่นั้นมาเพราะรูปร่างหน้าตา

426
00:24:56,411 --> 00:24:59,122
ถ้าสาวดอฟอยู่ใกล้ๆ พวกเราจะกลัว

427
00:25:00,540 --> 00:25:03,043
พวกเขาเหมือนหน่วยจู่โจม

428
00:25:03,710 --> 00:25:06,712
จะมีสาวคนนึงโผล่มาที่โต๊ะของผม

429
00:25:06,713 --> 00:25:09,507
ใส่เสื้อตาข่าย ไม่ใส่อะไรข้างใต้

430
00:25:09,508 --> 00:25:12,134
แล้วมาสั่งงานผม

431
00:25:12,135 --> 00:25:15,221
ผมก็จะประมาณว่า "โทษนะ คือใครเหรอ"

432
00:25:15,222 --> 00:25:17,807
"ดอฟสั่งให้นายทําแบบนี้"

433
00:25:18,725 --> 00:25:23,270
เราจําเป็นต้องมีผู้หญิงอยู่ใกล้ๆ
แล้วพวกเขาก็รักง่ายซะเหลือเกิน

434
00:25:23,271 --> 00:25:26,024
จะให้ทําไงได้ เข้าใจไหมครับ

435
00:25:26,525 --> 00:25:28,192
- ใช่ไหมคาร์ล่า
- ค่ะ

436
00:25:28,193 --> 00:25:30,403
- นั่นไง
- คุณเป็นแบบนั้นค่ะ

437
00:25:34,157 --> 00:25:37,535
จากลอสแอนเจลิสถึงโตเกียว
ในเวลาแค่สามปี

438
00:25:37,536 --> 00:25:41,622
ร้านอเมริกันแอพพาเรลเปิดแล้ว
ใน 11 ประเทศทั่วโลก

439
00:25:41,623 --> 00:25:45,293
ปีที่แล้วมียอดขาย 300 ล้านดอลลาร์

440
00:25:46,836 --> 00:25:48,713
มีป้ายโฆษณาเยอะแยะเต็มไปหมด

441
00:25:50,215 --> 00:25:51,840
มีทั้งบนหลังรถเมล์

442
00:25:51,841 --> 00:25:54,760
ตามม้านั่ง หนีเท่าไรก็หนีไม่พ้น

443
00:25:54,761 --> 00:25:57,346
เคนดร้า ว่าไง

444
00:25:57,347 --> 00:25:59,974
แล้วก็ยังมีพวกดาราด้วย

445
00:25:59,975 --> 00:26:02,769
ตั้งแต่หัวจรดเท้าฉันใส่อเมริกันแอพพาเรล

446
00:26:03,478 --> 00:26:07,940
เราจะทําเสื้อผ้าสั่งตัด
สําหรับดาราป๊อปที่ออกทัวร์

447
00:26:07,941 --> 00:26:10,360
อย่างริฮานน่า บริทนี่ย์ สเปียร์ส

448
00:26:10,860 --> 00:26:14,280
แล้วโอ๊ยตาย เมื่อก่อนบียอนเซ่จะมาตอนดึกๆ

449
00:26:14,281 --> 00:26:16,616
เราจะปิดร้านให้เธอ

450
00:26:17,742 --> 00:26:19,327
มันจึ้งมาก

451
00:26:20,120 --> 00:26:23,497
บริษัทคุณประสบความสําเร็จมาก
อยากเอาเข้าตลาดหุ้นไหมครับ

452
00:26:23,498 --> 00:26:26,125
ถ้าเข้าตลาดหุ้น เงื่อนไขต้องเหมาะสม

453
00:26:26,126 --> 00:26:27,960
ผมอยากมีสิทธิ์ตัดสินใจเอง

454
00:26:27,961 --> 00:26:32,506
แล้วผมก็ไม่อยากมีใครมาสั่ง
ให้ต้องทําอะไรหรือต้องทําโฆษณาแบบไหน

455
00:26:32,507 --> 00:26:35,594
หรือต้องมีจุดยืนทางการเมืองยังไง

456
00:26:36,219 --> 00:26:38,763
แต่ถ้าเข้าตลาดหุ้น ผมว่าหุ้นเราขายดีแน่

457
00:26:40,640 --> 00:26:41,599
(วอลสตรีท)

458
00:26:41,600 --> 00:26:44,310
อเมริกันแอพพาเรลกําลังจะเข้าตลาดหุ้น

459
00:26:44,311 --> 00:26:48,272
ด้วยเงินอัดฉีดหลายล้านดอลลาร์
จากบริษัทลงทุนรายใหญ่

460
00:26:48,273 --> 00:26:50,650
ชาร์นีย์วางแผนจะขยายกิจการต่อไป

461
00:26:51,151 --> 00:26:53,485
เมื่ออเมริกันแอพพาเรลกลายเป็นบริษัทมหาชน

462
00:26:53,486 --> 00:26:57,156
ดอฟก็ได้จัดตั้งคณะกรรมที่เป็นกันเองมาก

463
00:26:57,157 --> 00:26:59,450
เขาก็เป็นกรรมการ และมีอีกสี่คน

464
00:26:59,451 --> 00:27:02,454
สองคนในนั้นเป็นเพื่อนสนิทของเขา

465
00:27:03,496 --> 00:27:08,251
คนนึงคือโรเบิร์ต กรีน
นักเขียนหนังสือ "อํานาจ"

466
00:27:10,503 --> 00:27:14,633
ดอฟเป็นซีอีโอและประธาน

467
00:27:15,717 --> 00:27:17,885
ไม่มีใครเป็นผู้บริหารฝ่ายปฏิบัติการ

468
00:27:17,886 --> 00:27:20,471
ไม่มีผู้บริหารฝ่ายเทคโนโลยี

469
00:27:20,472 --> 00:27:24,099
{\an8}ทุกครั้งที่เดินผ่านโรงงาน
ผมกระปรี้กระเปร่าเสมอ

470
00:27:24,100 --> 00:27:26,769
{\an8}อันที่จริง ซีเอฟโอคนแรกที่เขาจ้าง

471
00:27:26,770 --> 00:27:30,314
โดนเขาด่าว่าเป็น "ขี้แพ้"
ในเดอะวอลสตรีทเจอร์นัล

472
00:27:30,315 --> 00:27:32,066
แล้วเขาขอโทษทีหลัง

473
00:27:32,067 --> 00:27:32,984
ซีเอฟโอลาออก

474
00:27:33,860 --> 00:27:37,530
สไตล์การบริหารของดอฟคือ

475
00:27:38,156 --> 00:27:43,328
เขาจะกดดันคนจนถึงขีดสุด แล้วยั่วยุให้คนตีกัน

476
00:27:45,121 --> 00:27:46,747
ดอฟจะโทรหาเรา

477
00:27:46,748 --> 00:27:50,250
แล้วหลอกให้เราพูดอะไร
เกี่ยวกับคนที่แอบฟังอยู่ด้วย

478
00:27:50,251 --> 00:27:51,794
จะมีคนแบบว่า

479
00:27:51,795 --> 00:27:55,881
"มิเชลล์ทํางานไม่ค่อยดี เธอทําอันนี้พัง"

480
00:27:55,882 --> 00:27:58,884
และดอฟก็จะแบบ "มิเชลล์อยู่ในสายนี้ด้วย"

481
00:27:58,885 --> 00:28:00,303
"มิเชลล์ เธอมันโง่!"

482
00:28:01,846 --> 00:28:03,056
ไอ้โง่เอ๊ย!

483
00:28:03,598 --> 00:28:05,516
มันเป็นวัฒนธรรมขี้ฟ้องจัดๆ

484
00:28:05,517 --> 00:28:09,520
ถ้าเราฟ้องเรื่องคนอื่น
มันจะเป็นประโยชน์กับเรา

485
00:28:09,521 --> 00:28:13,858
ฉันบอกให้นางส่งรูปมาให้แล้ว
ย้ําไว้ตั้งสามรอบ

486
00:28:14,401 --> 00:28:18,570
มันก็รู้สึกเหมือนว่ามีหลายคน
ที่ต่อสู้แย่งความสนใจจากเขา

487
00:28:18,571 --> 00:28:21,699
แล้วอยากเป็นคนโปรดของเขา

488
00:28:21,700 --> 00:28:26,328
สุดท้ายแล้วมันทําให้ทุกอย่างโกลาหล

489
00:28:26,329 --> 00:28:27,996
ทําให้คนมองหน้ากันไม่ติด

490
00:28:27,997 --> 00:28:29,957
เน็ตใช้ได้หรือยัง

491
00:28:29,958 --> 00:28:32,418
ครั้งนึงผมไปบอกผู้จัดการคนนึง

492
00:28:32,419 --> 00:28:35,921
ว่าเธอทํางานอะไรสักอย่างได้แย่มาก

493
00:28:35,922 --> 00:28:37,965
เธอถึงกับร้องไห้เลย

494
00:28:37,966 --> 00:28:42,303
ผมจําได้ว่าตอนเดินออกมา
ผมอยากจะไปอ้วก

495
00:28:43,680 --> 00:28:45,347
แต่เป้าหมายผมชัดเจน

496
00:28:45,348 --> 00:28:48,976
และผมรู้สึกว่าผมอยากประสบความสําเร็จ

497
00:28:48,977 --> 00:28:51,228
ในแบบเดียวกันกับดอฟ

498
00:28:51,229 --> 00:28:54,649
แล้วผมก็อยากเลียนแบบวิธีการทํางานของเขา

499
00:28:56,234 --> 00:28:57,277
โอเค อะไรอีก

500
00:28:58,111 --> 00:29:01,613
ดอฟจะเพ่งเล็งหา
สิ่งเดียวที่เราทําที่ทําให้เขาเสียหาย

501
00:29:01,614 --> 00:29:04,908
แล้วเขาก็ชอบไล่คนออก
แบบทันทีทันใดด้วยเหตุผลแบบนั้น

502
00:29:04,909 --> 00:29:07,745
เราจะโฟกัสเรื่องการทําให้...

503
00:29:07,746 --> 00:29:09,121
ต้องไล่ใครออก เคิร์ก

504
00:29:09,122 --> 00:29:10,914
- อะไรนะ
- ต้องไล่ใครออก

505
00:29:10,915 --> 00:29:14,961
แต่เขาจะปกป้องพฤติกรรมนั้นเสมอ
บอกว่ามันเป็นกุญแจสู่ความสําเร็จ

506
00:29:16,963 --> 00:29:19,548
ตอนที่อเมริกันแอพพาเรลเข้าตลาดหุ้น

507
00:29:19,549 --> 00:29:23,427
ดอฟ ชาร์นีย์เอาเงินทั้งหมด
ของบริษัทไปเปิดหน้าร้านเพิ่ม

508
00:29:23,428 --> 00:29:24,845
ฮาลิแฟกซ์ โทรอนโต

509
00:29:24,846 --> 00:29:26,430
- ลอนดอน
- นิวยอร์ก วู้ดเบอรี

510
00:29:26,431 --> 00:29:27,598
ซาวานนาห์ ไมอามี

511
00:29:27,599 --> 00:29:28,849
ปักกิ่ง

512
00:29:28,850 --> 00:29:31,268
แต่แล้วก็เจอภาวะเศรษฐกิจถดถอย

513
00:29:31,269 --> 00:29:34,938
สวัสดียามค่ํา สัญญาณมีอยู่ทุกที่
แต่ตอนนี้เป็นทางการแล้ว

514
00:29:34,939 --> 00:29:36,565
เศรษฐกิจกําลังถดถอยค่ะ

515
00:29:36,566 --> 00:29:40,945
ร้านค้าปลีกดังๆ หลายแห่งกําลังแย่

516
00:29:41,613 --> 00:29:44,324
แต่อเมริกันแอพพาเรลยังคงขยายสาขา

517
00:29:45,116 --> 00:29:47,993
ในปี 2008 ฉันจําได้ว่า
มีคนคุยกันเรื่องเศรษฐกิจตกต่ํา

518
00:29:47,994 --> 00:29:50,954
แล้วฉันก็แบบ "ปีนี้เศรษฐกิจถดถอยเหรอ"

519
00:29:50,955 --> 00:29:54,541
ในปี 2008 อเมริกันแอพพาเรล
เปิดร้านในเมืองอีกห้าสาขา

520
00:29:54,542 --> 00:29:56,668
แล้วก็เปิดในประเทศใหม่ๆ ด้วย

521
00:29:56,669 --> 00:29:58,170
เศรษฐกิจถดถอยมันไม่มีหรอก

522
00:29:58,171 --> 00:30:01,131
จ้างเจ้าหน้าที่บริหารผลิตภัณฑ์มาเพิ่มด้วย

523
00:30:01,132 --> 00:30:04,134
ถ้าค่าใช้จ่ายเงินเดือนเริ่มหนัก
ฉันจะเดินทางกับพวกเขา

524
00:30:04,135 --> 00:30:07,554
ผู้ชายคนนั้นเขา... เอาเงินไปเผาเล่น

525
00:30:07,555 --> 00:30:10,307
พวกนายรู้จักกี่คนที่ตอนเศรษฐกิจถดถอยครั้งก่อนๆ

526
00:30:10,308 --> 00:30:14,187
เขากัดฟันสู้ต่อไปจนสุดท้ายก็รุ่งสุดๆ

527
00:30:14,687 --> 00:30:15,938
ภายในบริษัท

528
00:30:15,939 --> 00:30:19,149
ไม่มีใครบอกดอฟในสิ่งที่เขาไม่อยากได้ยิน

529
00:30:19,150 --> 00:30:20,692
มานี่เลย

530
00:30:20,693 --> 00:30:24,196
ซึ่งเป็นเพราะว่ามีคนหนุ่มสาวหลายๆ คน

531
00:30:24,197 --> 00:30:28,200
ที่มีลุคที่เขาชอบ แต่ไม่ค่อยมีประสบการณ์

532
00:30:28,201 --> 00:30:32,204
มันเป็นสิ่งที่ผิดธรรมชาติและน่ากลัวที่สุด

533
00:30:32,205 --> 00:30:35,666
ถ้าเราบอกดอฟว่า "ไม่"

534
00:30:35,667 --> 00:30:39,795
{\an8}คนอย่างดอฟไม่เข้าใจคําว่า "ไม่"

535
00:30:39,796 --> 00:30:41,922
{\an8}ไปจ้างข้างนอกทําไม่ง่ายกว่าเหรอ

536
00:30:41,923 --> 00:30:43,173
{\an8}แรงงานทางตรง...

537
00:30:43,174 --> 00:30:45,926
{\an8}ดูอย่างเรื่องปฏิรูปคนเข้าเมืองสิ

538
00:30:45,927 --> 00:30:49,388
ดอฟแทบจะประกาศสงครามกับรัฐบาลสหรัฐฯ

539
00:30:49,389 --> 00:30:55,061
เรากําลังปราบปราม
นายจ้างที่ใช้แรงงานผิดกฎหมาย

540
00:30:55,937 --> 00:31:00,274
ในปี 2009 กรมตรวจคนเข้าเมืองและศุลกากร
หรือที่เรียกกันว่าไอซ์

541
00:31:00,275 --> 00:31:02,526
ได้ดําเนินการตรวจสอบอเมริกันแอพพาเรล

542
00:31:02,527 --> 00:31:08,283
และพบว่ามีคนงานประมาณ 1,500 คน
ที่ใช้เอกสารปลอม

543
00:31:10,076 --> 00:31:13,955
และอเมริกันแอพพาเรลต้องเอาพวกเขาออก

544
00:31:15,248 --> 00:31:17,958
ตอนที่ไอซ์มาบุก เราเสียเงินไปเยอะมาก

545
00:31:17,959 --> 00:31:21,169
เพราะในช่วงที่บริษัทกําลังเติบโตครั้งใหญ่...

546
00:31:21,170 --> 00:31:22,754
เร็วทุกคน หยุดทํางาน

547
00:31:22,755 --> 00:31:24,715
เขาถูกบังคับให้เอาคนงานออก

548
00:31:24,716 --> 00:31:26,550
ทุกคนหยุดทํางาน

549
00:31:26,551 --> 00:31:28,510
แล้วรวบรวมแรงงานขึ้นมาใหม่

550
00:31:28,511 --> 00:31:31,514
เราต้องหาคนงานเข้ามาอีก...

551
00:31:34,642 --> 00:31:37,312
เพื่อตอบรับความต้องการ

552
00:31:37,812 --> 00:31:40,105
ดอฟสติแตกเพราะเรื่องนี้อยู่นานเลย

553
00:31:40,106 --> 00:31:42,482
และเพื่อรักษาความมั่นคงของบริษัท

554
00:31:42,483 --> 00:31:48,489
เขารู้สึกว่ามันเป็นการจงใจขัดขาบริษัทเขา

555
00:31:49,240 --> 00:31:52,117
ตอนนั้นการเงินตึงเครียดมาก

556
00:31:52,118 --> 00:31:55,120
มีการตัดสินใจแย่ๆ เกิดขึ้นมากมาย

557
00:31:55,121 --> 00:31:58,165
แต่แทนที่จะยอมรับความรับผิดชอบ

558
00:31:58,166 --> 00:32:01,251
เขาเริ่มโทษคนอื่นไปทั่ว หรือมองหาแพะรับบาป

559
00:32:01,252 --> 00:32:07,507
เอ็ดมันตันโคตรหายนะ นี่ก็โคตรหายนะ

560
00:32:07,508 --> 00:32:09,928
ปีนออกมาแล้วคิดให้ออก

561
00:32:10,511 --> 00:32:14,556
ถ้าเราไปเสนอหน้าให้เขาเห็น
ผิดเวลาหรือตอนเขาอารมณ์ไม่ดี

562
00:32:14,557 --> 00:32:16,100
เราจะกลายเป็นเป้าซ้อม

563
00:32:17,435 --> 00:32:23,357
ตอนนั้นผมรู้สึกจริงๆ นะว่าผมมีส่วนผิด

564
00:32:23,358 --> 00:32:26,235
ที่ผลประกอบการบริษัทไม่ค่อยดี

565
00:32:27,528 --> 00:32:31,156
และผมคิดว่ามันไปกระตุ้นต่อมนักล่าของเขา

566
00:32:31,157 --> 00:32:33,951
ทําให้เขาคิดว่า "อ้าว ไอ้หมอนั่นไม่รู้เรื่อง"

567
00:32:33,952 --> 00:32:35,118
เขาเลยพุ่งเป้ามาที่ผม

568
00:32:35,119 --> 00:32:38,246
แกต้องพูดว่า "ผมขอโทษครับ

569
00:32:38,247 --> 00:32:41,792
ที่ทีมของผมแม่งทําคุณพังยับ"

570
00:32:41,793 --> 00:32:43,710
แกติดหนี้ฉัน

571
00:32:43,711 --> 00:32:47,006
ฉันจะบังคับให้แกทํางานล่วงเวลาให้เยอะกว่านี้

572
00:32:47,423 --> 00:32:51,551
เขาจะตะคอกว่า
"ถ้ารับไม่ไหว งั้นก็ไปซะสิ"

573
00:32:51,552 --> 00:32:54,888
หวังว่าภายในคืนนี้
แกจะลาออกหรือไม่ก็ยอมแพ้

574
00:32:54,889 --> 00:32:56,848
จบนะ ลาออกหรือยอมแพ้

575
00:32:56,849 --> 00:32:58,892
เรามาเล่นเกมกัน

576
00:32:58,893 --> 00:33:00,686
ปัง เริ่มเลย

577
00:33:00,687 --> 00:33:02,062
ลาออกหรือยอมแพ้

578
00:33:02,063 --> 00:33:05,692
ฉันจําได้ว่ามีผู้ชายคนนึงลุกขึ้นเดินออกไปเลย

579
00:33:06,192 --> 00:33:09,653
และฉันจําผลที่ตามมาได้

580
00:33:09,654 --> 00:33:12,114
ทุกคนพูดว่า "ขี้แพ้ว่ะ"

581
00:33:12,115 --> 00:33:14,700
"อ่อนแอจนทนแค่นี้ก็ไม่ไหว"

582
00:33:14,701 --> 00:33:17,161
"น่าสมเพชว่ะที่ลาออก"

583
00:33:17,954 --> 00:33:20,163
แกมันไม่ดีพอ เข้าใจไหม

584
00:33:20,164 --> 00:33:21,957
แกไม่เข้มแข็งพอ

585
00:33:21,958 --> 00:33:27,255
มันยากนะ เวลาที่เรารักใคร
แต่ก็เห็นเขารังแกคนอื่น

586
00:33:28,047 --> 00:33:31,592
คือแบบ เขาอาจจะกําลังตะโกนสุดเสียง

587
00:33:32,552 --> 00:33:36,221
แล้วจู่ๆ ก็แบบ
"ตายแล้ว ฉันทําเธอกลัวเหรอจ๊ะ"

588
00:33:36,222 --> 00:33:40,183
เขาจะใช้เสียงสองเหมือนคุยกับเด็ก

589
00:33:40,184 --> 00:33:45,523
และมันทําให้สับสน
เพราะผมรู้สึกเป็นหนี้บุญคุณเขา

590
00:33:46,232 --> 00:33:49,360
สําหรับผม เขาเป็นทางรอดทางเดียว

591
00:33:53,072 --> 00:33:55,616
ณ จุดนี้ บริษัทขาดทุนมาก

592
00:33:56,200 --> 00:33:59,161
ทําให้ในออฟฟิศเราพูดกันอยู่แต่เรื่องเดียว

593
00:33:59,162 --> 00:34:01,246
"เรือจะจมวันไหน"

594
00:34:01,247 --> 00:34:03,082
"อะไรจะเป็นฟางเส้นสุดท้าย"

595
00:34:05,626 --> 00:34:08,713
อเมริกันแอพพาเรลมีเครือข่ายกระซิบภายใน

596
00:34:09,839 --> 00:34:13,008
ทั้งโรงงานคุยกันในเอโอแอลเมสเซนเจอร์

597
00:34:13,009 --> 00:34:15,470
แล้วเราจะคุยตอบกันไปมา

598
00:34:17,430 --> 00:34:21,641
แล้ววันนึงตอนนั่งอยู่หน้าคอม
มีคนส่งลิงก์มาให้ฉัน

599
00:34:21,642 --> 00:34:23,560
แล้วถามว่า "เห็นยัง"

600
00:34:23,561 --> 00:34:25,187
กลับมาเวลา 8.14 น. กับผู้หญิง

601
00:34:25,188 --> 00:34:28,774
ที่กําลังฟ้องร้องซีอีโอของอเมริกันแอพพาเรล
ข้อหาล่วงละเมิดทางเพศ

602
00:34:28,775 --> 00:34:29,900
เชี่ยไรวะ

603
00:34:29,901 --> 00:34:31,318
เดี๋ยว อะไรนะ

604
00:34:31,319 --> 00:34:33,653
ฉันไม่อยากเก็บความลับเรื่องนี้

605
00:34:33,654 --> 00:34:38,200
โดยเฉพาะเมื่อรู้อยู่แก่ใจว่า
อาจมีคนอื่นที่โดนเหมือนกับฉัน

606
00:34:38,201 --> 00:34:40,327
{\an8}นักธุรกิจชาวแคนาดาวัย 42 ปี

607
00:34:40,328 --> 00:34:43,121
{\an8}ถูกกล่าวหาว่ากระหน่ําโทรหา
และส่งข้อความหาเธอ

608
00:34:43,122 --> 00:34:46,459
เพื่อสั่งให้ส่งรูปถ่ายลามกให้กับเขา

609
00:34:48,628 --> 00:34:51,755
ข้อกล่าวหาที่มาถึงโต๊ะของฉัน

610
00:34:51,756 --> 00:34:56,219
ทําให้ฉันรู้สึกโมโหสุดๆ

611
00:34:56,677 --> 00:34:59,221
(โทนี่ จารามิลลา
ทนายความสิทธิลูกจ้างและพลเรือน)

612
00:34:59,222 --> 00:35:01,556
ฉันมีลูกสาวสองคน และมันทําให้ฉันฉุกคิดว่า

613
00:35:01,557 --> 00:35:07,687
พวกเขาอาจต้องพบเจอกับอะไร

614
00:35:07,688 --> 00:35:09,482
เมื่อเริ่มทํางาน

615
00:35:12,068 --> 00:35:18,324
ตอนแรกมีผู้หญิงแค่คนเดียว ซึ่งนําไปสู่คนที่สอง

616
00:35:19,408 --> 00:35:21,618
แต่เมื่อเราตรวจสอบอย่างรอบคอบแล้ว

617
00:35:21,619 --> 00:35:27,249
เราก็ได้ไปพบกับผู้หญิงคนอื่นๆ
ที่ร้องเรียนว่าเจอเรื่องแบบเดียวกัน

618
00:35:27,250 --> 00:35:30,794
ประธานบริษัทแฟชั่นชื่อดัง อเมริกันแอพพาเรล

619
00:35:30,795 --> 00:35:33,964
{\an8}กําลังโดนฟ้องข้อหาล่วงละเมิดทางเพศอีกแล้ว

620
00:35:33,965 --> 00:35:39,261
{\an8}ฉันบอกเขาชัดมากว่าให้หยุด
ฉันบอกว่า "ไม่ อย่าแตะต้องตัวฉัน"

621
00:35:39,262 --> 00:35:42,305
{\an8}ชาร์นีย์พูดว่าเขาเป็นแค่ผู้บริหารที่ไม่เหมือนใคร

622
00:35:42,306 --> 00:35:45,517
{\an8}ที่พูดอย่างเปิดเผย
เรื่องการมีความสัมพันธ์ทางเพศ

623
00:35:45,518 --> 00:35:47,060
{\an8}กับคนงานของเขา

624
00:35:47,061 --> 00:35:49,855
{\an8}คุณเคยล่วงละเมิดทางเพศลูกจ้างไหม

625
00:35:49,856 --> 00:35:50,773
{\an8}ไม่เคย

626
00:35:52,150 --> 00:35:55,318
หนึ่งในปัญหาใหญ่ที่สุดในการยื่นฟ้องคดีเหล่านี้

627
00:35:55,319 --> 00:35:59,990
คือผู้หญิงทุกคนได้เซ็นรับข้อตกลง

628
00:35:59,991 --> 00:36:02,118
พวกเขาคิดว่านี่เป็นเรื่องปกติ

629
00:36:02,618 --> 00:36:04,578
แต่ข้อตกลงมันบอกว่า

630
00:36:04,579 --> 00:36:10,835
"ห้ามพูดอะไรให้ดอฟ ชาร์นีย์
หรืออเมริกันแอพพาเรลเสียหาย"

631
00:36:12,253 --> 00:36:17,508
"แล้วถ้าจะยื่นฟ้องร้อง
ก็ต้องไปที่อนุญาโตตุลาการ"

632
00:36:18,092 --> 00:36:21,554
"ต้องสละสิทธิ์ที่จะมีลูกขุน และห้ามขึ้นศาล"

633
00:36:22,930 --> 00:36:25,015
บริษัทกับดอฟ ชาร์นีย์บอกว่า

634
00:36:25,016 --> 00:36:28,226
{\an8}คุณเซ็นข้อตกลงรักษาความลับแล้ว

635
00:36:28,227 --> 00:36:30,353
{\an8}เธออายุ 17 ปีตอนเซ็นสัญญา

636
00:36:30,354 --> 00:36:32,647
{\an8}คําถามที่สําคัญกว่านั้นคือ

637
00:36:32,648 --> 00:36:35,610
{\an8}ทําไมบริษัทสนใจเรื่องการรักษาความลับขนาดนั้น

638
00:36:36,277 --> 00:36:39,821
ตอนนั้นมันทําให้ผมเริ่มสงสัย

639
00:36:39,822 --> 00:36:46,119
บางส่วนผมก็รู้สึกนะว่า
#เชื่อผู้หญิง อะไรแบบนั้น

640
00:36:46,120 --> 00:36:49,331
แต่ในเวลาเดียวกัน
ดอฟเป็นเหมือนพ่อคนที่สองของผม

641
00:36:49,332 --> 00:36:51,833
ทําให้ผมคิดว่า

642
00:36:51,834 --> 00:36:55,503
"เฮ้ย พวกนั้นพยายามไถเงินเขารึเปล่า"

643
00:36:55,504 --> 00:36:59,299
ไม่เคยมีศาลไหนที่ตัดสินว่า
ชาร์นีย์ล่วงละเมิดทางเพศลูกจ้าง

644
00:36:59,300 --> 00:37:03,429
และเขาบอกว่า
เขาไม่เคยต้องจ่ายเงินเลยสักคดีเดียว

645
00:37:03,930 --> 00:37:06,723
ข้อกล่าวหาพวกนี้มันไม่จริงใจนะครับ

646
00:37:06,724 --> 00:37:09,059
ก่อนอื่นเลย มันไม่จริง

647
00:37:09,060 --> 00:37:12,479
ข้อสอง พวกเขาโดนโค้ชมาให้พูดแบบนั้น

648
00:37:12,480 --> 00:37:14,856
ข้อสาม มันมีเรื่องเงินพัวพันเยอะ

649
00:37:14,857 --> 00:37:17,484
ในแง่ของจํานวนเงินที่พวกเขาเรียกร้อง

650
00:37:17,485 --> 00:37:20,445
และผมว่าผมพร้อมใช้เครื่องจับเท็จนะ

651
00:37:20,446 --> 00:37:27,035
ส่วนตัวแล้วผมไม่ได้เห็นอะไร
ที่ทําให้ผมคิดว่าเขาบังคับใคร

652
00:37:27,036 --> 00:37:31,539
บริษัทแนะนําให้เรารู้จัก
กับกลุ่มพนักงานระดับสูง ผู้หญิงล้วนๆ

653
00:37:31,540 --> 00:37:34,584
พวกเขาบอกว่าดีใจที่ได้ทํางานให้ดอฟ ชาร์นีย์

654
00:37:34,585 --> 00:37:36,628
ดอฟเป็นคนที่ทํางานด้วยแล้วตื่นเต้น

655
00:37:36,629 --> 00:37:38,505
ฉันคิดว่าดอฟเป็นคนฉลาด

656
00:37:38,506 --> 00:37:41,174
เขาภักดีมาก ฉันชอบทํางานให้เขา

657
00:37:41,175 --> 00:37:46,347
มันแบบ "ขอทีเถอะ
ทุกคนรู้ว่าบริษัทนี้มีเรื่องบนเตียง"

658
00:37:47,014 --> 00:37:49,934
ฉันว่าพวกเขาอยากได้เงิน คิดจริงๆ

659
00:37:50,518 --> 00:37:53,895
พูดง่ายๆ คือมันไปถึงจุดที่
ทุกคนเอาเรื่องนี้ไปพูดล้อเล่นกัน

660
00:37:53,896 --> 00:37:58,108
ผมงดงาม จริงไหม เซ็กซ์มันงดงาม

661
00:37:58,109 --> 00:37:59,567
สาวร่านก็งดงาม

662
00:37:59,568 --> 00:38:03,239
แล้วถ้าพวกพนักงานไม่ชอบ
งั้นก็ฟ้องผมเลยสิ

663
00:38:05,866 --> 00:38:11,831
ฉันจําไม่ได้นะว่ารู้สึกอายหรือโกรธ

664
00:38:12,707 --> 00:38:15,626
เหมือนพวกเราก็แค่กลับไปทํางานตามปกติ

665
00:38:16,335 --> 00:38:19,255
เสื้ออีกตัว นาฬิกาอีกเรือน ปั๊มออกมาอีก

666
00:38:20,256 --> 00:38:24,301
{\an8}ดอฟ ชาร์นีย์ ซีอีโออเมริกันแอพพาเรล
กําลังดิ้นรนให้บริษัทอยู่รอด

667
00:38:24,302 --> 00:38:26,636
{\an8}เพราะสูญเสียยอดขายไป 86 ล้านดอลลาร์

668
00:38:26,637 --> 00:38:30,890
{\an8}แถมยังโดนคดีล่วงละเมิดทางเพศ
ที่เรียกค่าเสียหาย 250 ล้านดอลลาร์

669
00:38:30,891 --> 00:38:35,813
หลังจากนั้น มันเริ่มรู้สึกไม่เหมือนเดิมจริงๆ

670
00:38:36,772 --> 00:38:39,607
ดอฟเริ่มจะโกรธมากขึ้น หวาดระแวงมากขึ้น

671
00:38:39,608 --> 00:38:42,444
ว่าใครที่อยู่ข้างเขาและใครที่ไม่ใช่

672
00:38:42,445 --> 00:38:44,530
โอเค ที่นิวยอร์กได้เท่าไร

673
00:38:45,031 --> 00:38:47,158
น่าจะรู้เลขขึ้นใจนะ ไอ้โง่!

674
00:38:48,075 --> 00:38:52,787
จากที่เคยเป็นลูกรัก
ผมกลายเป็นกระสอบทรายไปเลย

675
00:38:52,788 --> 00:38:59,252
เขาจะด่าผมในเรื่องที่ผมไม่ได้ทําเลยด้วยซ้ํา

676
00:38:59,253 --> 00:39:02,130
ไอ้งี่เง่า แม่งโง่ชิบเป๋ง

677
00:39:02,131 --> 00:39:05,091
มันไม่มีบรรยากาศว่า "เขาล้อเล่น"

678
00:39:05,092 --> 00:39:07,302
หรือ "เขามีเสน่ห์" อีกต่อไปแล้ว

679
00:39:07,303 --> 00:39:09,179
ไอ้พวกเวรเอ๊ย

680
00:39:09,180 --> 00:39:11,848
มันคือการตะคอกเท่านั้น

681
00:39:11,849 --> 00:39:13,892
มึงโดนกูแน่

682
00:39:13,893 --> 00:39:15,310
มึงโดนแน่

683
00:39:15,311 --> 00:39:17,062
เขาจะสติแตก

684
00:39:17,063 --> 00:39:20,023
แล้วต่อยกําแพงเป็นรู

685
00:39:20,024 --> 00:39:24,069
ผมเคยเห็นเขาทุ่มถังขยะที่เป็นขดลวด

686
00:39:24,070 --> 00:39:27,906
ทุ่มกระแทกพื้นซ้ําๆ
จนบี้เหมือนกระป๋องน้ําอัดลม

687
00:39:27,907 --> 00:39:29,741
อายซะบ้างนะ ไอ้เด็กเวร

688
00:39:29,742 --> 00:39:34,245
แล้วเขาก็เอาหน้าเข้ามาใกล้ๆ เรา
แล้วก็ตบหน้าตัวเอง

689
00:39:34,246 --> 00:39:36,664
เขาจะตีตัวเองและพูดว่า

690
00:39:36,665 --> 00:39:39,167
"ฉันตบตัวเองเพราะฉันตบแกไม่ได้"

691
00:39:39,168 --> 00:39:41,920
ถึงขั้นที่เขาแทบเลือดตกยางออก

692
00:39:41,921 --> 00:39:45,090
มันบ้ามากๆ แล้วก็แปลกด้วย

693
00:39:45,091 --> 00:39:47,050
เขาจะทิ้งเราไว้กับความรู้สึกแบบ

694
00:39:47,051 --> 00:39:50,304
"หัวหน้าฆ่าเราแน่ๆ เลย"

695
00:39:51,972 --> 00:39:55,226
พูดง่ายๆ คือ
บ้านของเขาไม่รู้สึกไม่ปลอดภัยอีกต่อไป

696
00:39:56,477 --> 00:39:57,978
ผมเลยย้ายออก

697
00:40:00,064 --> 00:40:03,900
ณ จุดนั้น ทุกคนที่ผมรู้จัก
ทํางานให้อเมริกันแอพพาเรล

698
00:40:03,901 --> 00:40:08,238
เสื้อผ้าผมมีแต่อเมริกันแอพพาเรล
ผมมีโทรศัพท์กับคอมพิวเตอร์ของบริษัท

699
00:40:08,239 --> 00:40:09,823
ผมถลําลึกมาก

700
00:40:09,824 --> 00:40:14,328
จนมองออกไปข้างนอกไม่เห็นอะไรด้วยซ้ํา

701
00:40:16,539 --> 00:40:18,332
ผมออกไม่ได้

702
00:40:19,583 --> 00:40:23,336
ส่งรูปชุดนี้ไปให้เขา
แล้วฉันอยากให้ลองวิจารณ์ตัวเอง

703
00:40:23,337 --> 00:40:25,755
บอกมาว่าพลาดอะไร ยอมรับซะ

704
00:40:25,756 --> 00:40:27,841
- โอเค
- โอเค เขาชื่อคาร์สัน

705
00:40:27,842 --> 00:40:30,635
ไม่มีนาฬิกาหรือเครื่องคิดเลขเหรอ ไปตาย

706
00:40:30,636 --> 00:40:32,846
แย่มาก ทําฉันผิดหวังนะ

707
00:40:32,847 --> 00:40:35,890
ผมได้ยินดอฟใช้วลีจากหนังสือ "อํานาจ"

708
00:40:35,891 --> 00:40:37,977
ซ้ําแล้วซ้ําเล่ามาหลายปี

709
00:40:38,769 --> 00:40:42,189
ผมเลยเอากลับบ้านไปอ่านดูว่ามันมีอะไรบ้าง

710
00:40:44,733 --> 00:40:48,653
ก่อนรู้จักกับดอฟ
ฉันได้ข่าวว่าเขาหมกมุ่นกับเล่มนี้มาก

711
00:40:48,654 --> 00:40:52,324
มันเลยรู้สึกเหมือนว่าในที่สุดฉันควรอ่าน

712
00:40:53,075 --> 00:40:56,494
"อย่าสอนหมดจนพวกเขาขาดเราได้"

713
00:40:56,495 --> 00:40:59,373
ดอฟชอบอันนั้นแน่เลย

714
00:40:59,999 --> 00:41:03,084
"พูดให้คลุมเครือ แต่เปี่ยมด้วยคําสัญญา"

715
00:41:03,085 --> 00:41:05,670
"หาพิธีกรรมมาให้ศิษย์ใหม่"

716
00:41:05,671 --> 00:41:08,006
"ขอให้พวกเขาเสียสละในนามของคุณ"

717
00:41:08,007 --> 00:41:11,593
"กลายเป็นจุดรวมของความปรารถนานั้น
ด้วยการเสนออุดมการณ์ให้พวกเขา"

718
00:41:11,594 --> 00:41:17,557
"ใช้ความต้องการของคนที่ต้องการความเชื่อ
และสร้างผู้ติดตามเหมือนลัทธิ"

719
00:41:17,558 --> 00:41:20,311
จะขายยังไง ขายไม่ออกหรอก

720
00:41:21,020 --> 00:41:22,563
มันไม่มีสติ๊กเกอร์

721
00:41:23,189 --> 00:41:24,940
สติ๊กเกอร์ราคาสามเซนต์

722
00:41:25,441 --> 00:41:27,734
"ทําให้คนอื่นหวาดกลัวอยู่เสมอ"

723
00:41:27,735 --> 00:41:30,404
"สร้างบรรยากาศที่เอาแน่เอานอนไม่ได้"

724
00:41:30,905 --> 00:41:33,990
โห บ้าไปแล้ว
เพราะฉันเนี่ยและที่กลัวเขาอยู่ตลอด

725
00:41:33,991 --> 00:41:36,577
เขาทําแบบนั้นได้สมบูรณ์แบบมาก

726
00:41:37,077 --> 00:41:40,748
มันร้ายกาจมันเป็นวิธีคิดที่บงการมาก

727
00:41:41,749 --> 00:41:45,710
"เรียนรู้ที่จะทําให้คนอื่นต้องพึ่งพาคุณ"

728
00:41:45,711 --> 00:41:47,880
น่าจะอ่านเล่มนี้แต่แรกอ่ะ

729
00:41:48,797 --> 00:41:50,590
นี่วิชาตั้งลัทธิพื้นฐานเลย

730
00:41:50,591 --> 00:41:52,301
เอาให้ศิษย์โหยนิดๆ อยู่ตลอด

731
00:41:52,885 --> 00:41:56,679
แล้วเราต้องเป็นคนที่คอยป้อนสิ่งที่เขาต้องการ

732
00:41:56,680 --> 00:41:58,724
แบบนั้นก็คุมได้หมด

733
00:41:59,892 --> 00:42:01,519
พอมองย้อนกลับไปแล้ว ตรงเว่อร์

734
00:42:04,897 --> 00:42:10,194
อ่านแล้วอยากร้องไห้เลย มันน่ากลัวมากๆ

735
00:42:10,945 --> 00:42:13,864
ผมโดนหลอกง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ

736
00:42:14,823 --> 00:42:17,825
ขนาดผมเองก็เกิดในอีกลัทธินะ

737
00:42:17,826 --> 00:42:21,996
มันเหมือนการที่โตมากับศาสนามอร์มอน
มันเตรียมตัวให้ผม

738
00:42:21,997 --> 00:42:26,043
หนีออกมาหาสภาพเดิมเป๊ะๆ

739
00:42:27,503 --> 00:42:30,338
ทันทีที่ผมเป็นว่าพระราชาไม่ใส่เสื้อผ้า

740
00:42:30,339 --> 00:42:34,635
แล้วนี่เป็นเครื่องมือที่เขาใช้ปั่นหัวผม

741
00:42:35,553 --> 00:42:38,263
ตอนนั้นแหละที่ผมตาสว่าง

742
00:42:38,264 --> 00:42:40,140
"นี่กูทําบ้าอะไรเนี่ย"

743
00:42:44,603 --> 00:42:49,190
ณ จุดนี้มันเละเทะมาก
แต่ฉันก็ยังไม่กล้าลาออกอยู่ดี

744
00:42:49,191 --> 00:42:53,945
เพราะเขาก็พูดกับฉันด้วยว่า

745
00:42:53,946 --> 00:42:55,363
"ฉันจะเอาเธอขึ้นบัญชีดํา

746
00:42:55,364 --> 00:42:58,408
เธอจะไม่มีวันหางานทํา
ในวงการนี้หรือเมืองนี้ได้อีก"

747
00:42:58,409 --> 00:43:01,370
"ฉันรู้จักทุกคน ฉันจะบอกทุกคน
ว่าเธอมันห่วย ทํางานไม่ได้เรื่อง"

748
00:43:03,789 --> 00:43:07,333
แต่แล้วมันก็ถึงเวลาที่ต้องลงมือ

749
00:43:07,334 --> 00:43:11,171
แล้วฉันไม่รู้นะว่ามันเกิดจากอะไร

750
00:43:11,755 --> 00:43:16,050
แต่เขาเริ่มส่งข้อความมาว่าฉันทําบริษัทเสียหาย

751
00:43:16,051 --> 00:43:19,429
แล้วก็ "ความผิดเธอทั้งหมด เธอมันอ่อน"

752
00:43:19,430 --> 00:43:22,474
"เธอไม่มีแพชชั่น แคร์ไม่เป็น
ฉันว่ามันน่ารังเกียจ"

753
00:43:23,559 --> 00:43:25,893
แล้วเขาส่งอีเมลถึงทนายของบริษัท

754
00:43:25,894 --> 00:43:28,896
และแนบส่งให้ผู้อํานวยการฝ่ายขายกับฉัน

755
00:43:28,897 --> 00:43:33,652
ว่า "มีผลเริ่มวันจันทร์
ลดเงินเดือนอีเจลง 25%"

756
00:43:35,070 --> 00:43:38,157
จบแค่นั้น เช้าวันต่อมาฉันลาออก

757
00:43:40,034 --> 00:43:42,452
(ลาก่อน อีเจ!)

758
00:43:42,453 --> 00:43:44,329
ผมเริ่มต่อต้าน

759
00:43:44,330 --> 00:43:46,790
เรื่องที่ผมรู้สึกว่าไม่มีเหตุผล

760
00:43:47,666 --> 00:43:48,541
{\an8}(ดอฟ ชาร์นีย์)

761
00:43:48,542 --> 00:43:53,422
{\an8}อย่างตอนที่ดอฟโทรหาผม 25 สาย
ช่วงวันเสาร์อาทิตย์ ให้เข้าไปทํางาน

762
00:43:53,922 --> 00:43:57,550
แล้วพวกผู้หญิงกับคนอื่นๆ ก็โทรมาบอกว่า

763
00:43:57,551 --> 00:44:01,179
"ดอฟพยายามติดต่อนายอยู่นะ"
ผมก็บอกว่า "ไม่รับสายหรอก"

764
00:44:01,180 --> 00:44:03,765
"จะไม่รับสายจนกว่าจะไปถึงที่ทํางานวันจันทร์"

765
00:44:03,766 --> 00:44:04,724
(ลาก่อน คาร์สัน!)

766
00:44:04,725 --> 00:44:06,809
ผมเลยทําให้ตัวเองโดนไล่ออก

767
00:44:06,810 --> 00:44:10,189
เพราะผมรู้ว่าถ้าผมลาออก
เขาไม่ต้องจ่ายชดเชยอะไรเลย

768
00:44:13,233 --> 00:44:16,153
มีอยู่วันนึงที่ฉันไม่ได้กินอะไรทั้งวัน

769
00:44:16,654 --> 00:44:20,324
แล้วฉันบอกดอฟว่า "ดอฟ ฉันต้องพัก"

770
00:44:20,908 --> 00:44:24,243
ดอฟบอกว่า "ไปซื้อพิซซ่าฝั่งตรงข้าม
อีกห้านาทีกลับมานะ"

771
00:44:24,244 --> 00:44:29,457
ฉันก็บอกว่า "ดอฟ ฉันต้องกิน
อาหารครบห้ามื้อ ต้องมีผัก"

772
00:44:29,458 --> 00:44:31,167
"ขอเวลาพัก"

773
00:44:31,168 --> 00:44:33,836
แล้วดอฟเขาระเบิดใส่ฉันเลย

774
00:44:33,837 --> 00:44:36,674
และขณะที่เขากําลังตะคอกฉัน

775
00:44:37,174 --> 00:44:40,052
ฉันเห็นสาวดอฟ...

776
00:44:42,346 --> 00:44:45,515
เอาสเต๊กสดๆ ร้อนๆ ใส่จานออกมา

777
00:44:45,516 --> 00:44:46,933
วางเสิร์ฟหน้าเขา

778
00:44:46,934 --> 00:44:49,602
ฉันพูดว่า "ล้อเล่นใช่ป่ะเนี่ย"

779
00:44:49,603 --> 00:44:51,814
ฉันปรี๊ดแตกใส่เขาตรงนั้นเลย

780
00:44:52,398 --> 00:44:53,356
(ลาก่อน มิเชล!)

781
00:44:53,357 --> 00:44:55,149
วันต่อมาทนายของเขาบอกว่า

782
00:44:55,150 --> 00:44:58,612
"น่าจะเป็นการดีที่สุดถ้าคุณออกจากบริษัทซะ"

783
00:45:01,699 --> 00:45:03,282
ผมเพิ่งดูข้อมูลบริษัทนี้

784
00:45:03,283 --> 00:45:06,494
{\an8}มูลค่าตามราคาตลาด
น้อยกว่า 120 ล้านดอลลาร์

785
00:45:06,495 --> 00:45:11,541
{\an8}เขาเข็นบริษัทแห่งนี้ลงเหวไปแล้ว

786
00:45:11,542 --> 00:45:13,126
ความจริงก็คือ

787
00:45:13,127 --> 00:45:16,546
คณะกรรมการนี้มีหน้าที่สืบหาต้นตอเรื่องนี้

788
00:45:16,547 --> 00:45:19,799
หลังจากที่ฉันโดนดอฟไล่ออก ฉันได้รับสาย

789
00:45:19,800 --> 00:45:24,011
จากผู้ตรวจสอบบัญชีอิสระ
ทํางานให้คณะกรรมการบริหาร

790
00:45:24,012 --> 00:45:29,058
และมันเริ่มชัดเจนขึ้น
ว่าพวกเขาต้องการกําจัดดอฟ

791
00:45:29,059 --> 00:45:32,061
และอยากหาข้อมูลสนับสนุนการตัดสินใจนั้น

792
00:45:32,062 --> 00:45:33,730
ถ้ามีคนเขียนหนังสือ

793
00:45:33,731 --> 00:45:37,650
เกี่ยวกับการเล่นงานคนอื่น
ด้วยทุกวิถีทางเพื่อเป้าหมายของตัวเอง

794
00:45:37,651 --> 00:45:39,652
แล้วเราเอาเขาไปเป็นกรรมการบริษัท

795
00:45:39,653 --> 00:45:42,573
เรื่องนั้นมันก็ต้องโดนขุดมาเล่นงานเราอยู่แล้ว

796
00:45:43,907 --> 00:45:46,117
เจ้าหน้าที่สืบสวนพบเซิร์ฟเวอร์

797
00:45:46,118 --> 00:45:49,537
ที่ชาร์นีย์ใช้ในที่ดินของบริษัท

798
00:45:49,538 --> 00:45:53,583
ซึ่งมีอีเมล ข้อความ วิดีโอทางเพศที่โจ่งแจ้ง

799
00:45:53,584 --> 00:45:56,544
มีข้อมูลที่ทําให้เขาเสียหายมาก

800
00:45:56,545 --> 00:45:58,045
นี่เป็นข้อกล่าวหาทั้งหมด

801
00:45:58,046 --> 00:45:59,881
แต่ก็ได้มีคลิปวิดีโอ

802
00:45:59,882 --> 00:46:05,678
ที่เขาวิ่งแก้ผ้าในห้องอพาร์ตเมนต์หรือโรงแรม

803
00:46:05,679 --> 00:46:08,556
ขณะที่มีพนักงานหญิงสองคนอยู่ในห้องด้วยกัน

804
00:46:08,557 --> 00:46:10,058
ฉันกําลังเต้นอยู่

805
00:46:11,059 --> 00:46:16,981
เขาทําผิดศีลธรรมทุกรูปแบบ
และอาจทําผิดกฎหมายด้วย

806
00:46:16,982 --> 00:46:18,900
ตอนนี้เรามีหลักฐานบ่งชี้ว่า

807
00:46:18,901 --> 00:46:23,488
เขามีการส่งข้อความที่ไม่เหมาะสม
กับพนักงานของเขา

808
00:46:23,489 --> 00:46:27,200
"ตูดเธอในรูปนั้นเหมาะยิงน้ําเชื้อใส่ที่สุด"

809
00:46:27,201 --> 00:46:30,369
"ฉันพุ่งให้หมดแม็กเลยไหม
เอาให้เหมือนหมูโสโครก"

810
00:46:30,370 --> 00:46:34,040
นั่นมัน... แบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอ

811
00:46:34,041 --> 00:46:38,127
ดังนั้นทางบริษัทต้องมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

812
00:46:38,128 --> 00:46:42,215
{\an8}ซีอีโอและผู้ก่อตั้งผู้ฉาวโฉ่
ของอเมริกันแอพพาเรลตกงาน

813
00:46:42,216 --> 00:46:45,092
อเมริกันแอพพาเรล
ไล่ดอฟ ชาร์นีย์ออกแล้ว

814
00:46:45,093 --> 00:46:47,637
{\an8}คณะกรรมการบริษัทไล่เขาออกแล้ว

815
00:46:47,638 --> 00:46:51,016
ใช่เลย ช่างหัวมัน
สมควรโดนไล่ออกแล้ว

816
00:46:51,517 --> 00:46:55,978
{\an8}ผมว่าเขาคิดว่าการที่เราไล่เขาออก
มันไม่ดีต่อบริษัท

817
00:46:55,979 --> 00:46:58,273
{\an8}แต่เราคิดว่ามันเป็นสิ่งที่ควรทําแล้ว

818
00:46:59,316 --> 00:47:01,776
ฉันตัดพาดหัวข่าวกับเนื้อข่าวนั้น

819
00:47:01,777 --> 00:47:03,361
มาแปะไว้ในสมุดบันทึกด้วยซ้ํา

820
00:47:03,362 --> 00:47:08,282
เพราะมันเป็นช่วงเวลาที่วิเศษมาก
และฉันอยากจดจํามันเอาไว้

821
00:47:08,283 --> 00:47:10,911
(ซีอีโอผู้ก่อตั้งอเมริกันแอพพาเรลโดนตะเพิด)

822
00:47:13,664 --> 00:47:18,001
ตอนเขาโดนไล่ออก ผมรู้สึกโล่งอก

823
00:47:18,752 --> 00:47:22,505
แต่ก็รู้สึกเหมือนเสียครอบครัวไปด้วย

824
00:47:22,506 --> 00:47:25,217
มันไม่ง่ายสําหรับผมเลยที่จะเข้าใจ

825
00:47:26,218 --> 00:47:29,930
ใช่ มีการทารุณกรรม
แต่ก็มีช่วงเวลาสนุกๆ ด้วย

826
00:47:30,430 --> 00:47:32,306
มันถึงซับซ้อนไง

827
00:47:32,307 --> 00:47:35,101
ฉันเชื่อว่าการขับไล่ดอฟ ชาร์นีย์

828
00:47:35,102 --> 00:47:38,187
เกิดขึ้นเพราะทางคณะกรรมการเล็งเห็นว่า

829
00:47:38,188 --> 00:47:41,607
มีข้อกล่าวหาเขาเข้ามาซ้ําๆ

830
00:47:41,608 --> 00:47:45,237
และสุดท้ายพวกเขาจะเสียหายมากขึ้น

831
00:47:48,115 --> 00:47:51,910
ฉันมองว่าเหล่าผู้หญิงที่กล้าออกมาแฉกล้าหาญมาก

832
00:47:52,578 --> 00:47:58,083
แต่เพราะโชคไม่ดี
ที่มีการเซ็นข้อตกลงอนุญาโตตุลาการ

833
00:47:58,876 --> 00:48:00,294
พวกเขาจึงถูกปิดปาก

834
00:48:00,794 --> 00:48:04,590
ดังนั้นเราต้องทําอะไรสักอย่าง
จะปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้

835
00:48:05,090 --> 00:48:07,842
ลูกความของฉันจะมาพูดถึงประสบการณ์ชีวิตจริง

836
00:48:07,843 --> 00:48:09,385
ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ

837
00:48:09,386 --> 00:48:15,057
เราเลยไปที่รัฐสภาเพื่อพยายามเปลี่ยนกฎหมาย

838
00:48:15,058 --> 00:48:20,605
เพื่อไม่ให้นายจ้างบังคับให้พนักงาน

839
00:48:20,606 --> 00:48:23,233
เซ็นยกเลิกสิทธิตามกฎหมายของตัวเองได้

840
00:48:24,234 --> 00:48:27,278
การทํางานที่บริษัทนั้นมันแย่มาก

841
00:48:27,279 --> 00:48:31,407
มันลดทอนความเป็นมนุษย์กันสุดๆ ค่ะ

842
00:48:31,408 --> 00:48:33,451
ที่ต้องไปทํางานที่นั่น

843
00:48:33,452 --> 00:48:37,288
ฉันต้องใช้เวลานานเกือบแปดปีเพื่อรักษา

844
00:48:37,289 --> 00:48:42,920
แก้ไข และทําความเข้าใจ
ว่าผู้ชายคนนั้นเอาอะไรไปจากฉันได้บ้าง

845
00:48:43,629 --> 00:48:46,965
ที่ทําให้ฉันโมโหมากคือเขาเอาเสียงฉันไปด้วย

846
00:48:47,799 --> 00:48:49,550
ฉันอยากเล่าเรื่องของฉันให้ฟัง

847
00:48:49,551 --> 00:48:52,637
อยากเล่ารายละเอียด
ของสิ่งที่เกิดขึ้นกับฉันที่บริษัทนั้น

848
00:48:52,638 --> 00:48:54,430
แต่ฉันไม่มีสิทธิ์ทําเช่นนั้น

849
00:48:54,431 --> 00:49:00,019
ทั้งที่รู้ว่าเขามีนิสัยชอบตะคอก

850
00:49:00,020 --> 00:49:03,272
และบางครั้งก็ลงไม้ลงมือกับผม

851
00:49:03,273 --> 00:49:06,525
ผมก็เริ่มที่จะรู้สึกว่าเขาก็น่าจะ

852
00:49:06,526 --> 00:49:09,529
ทําผิดจริงตามที่ถูกกล่าวหาด้วยก็ได้

853
00:49:12,491 --> 00:49:15,576
(ดอฟ ชาร์นีย์ปฏิเสธข้อกล่าวหาทั้งหมด)

854
00:49:15,577 --> 00:49:18,037
(เนื่องจากข้อตกลงที่ผู้กล่าวหาเซ็น)

855
00:49:18,038 --> 00:49:21,374
(จึงทําให้คําร้องเรียนถูกยกฟ้อง
และส่งต่อไปยังอนุญาโตตุลาการ)

856
00:49:21,375 --> 00:49:23,292
(แต่ในระหว่างกระบวนการทางกฎหมาย)

857
00:49:23,293 --> 00:49:26,337
(ข้อกล่าวหาของผู้หญิงบางคน
กลายเป็นสาธารณสมบัติ)

858
00:49:26,338 --> 00:49:30,801
(นี่เป็นครั้งแรกที่เรานําข้อกล่าวหาเหล่านั้น
ออกมาให้นักแสดงอ่านให้ฟัง)

859
00:49:32,177 --> 00:49:36,598
ตอนเริ่มทํางานที่อเมริกันแอพพาเรล ฉันอายุ 18

860
00:49:37,265 --> 00:49:42,353
ดอฟชวนฉันไปแอลเอ
เพื่อฝึกขายของนานหนึ่งสัปดาห์

861
00:49:42,354 --> 00:49:44,731
ซึ่งเราฝึกที่บ้านของเขา

862
00:49:45,524 --> 00:49:48,317
เขาไม่อนุญาตให้ฉันกลับบ้านไปเก็บกระเป๋า

863
00:49:48,318 --> 00:49:51,654
เขาบอกชัดเจนว่าฉันต้องอยู่ที่บ้านเขา

864
00:49:51,655 --> 00:49:54,615
ดอฟชวนฉันไปบ้านเขา

865
00:49:54,616 --> 00:49:59,079
พอไปถึงที่นั่น เขาใส่แค่กางเกงใน

866
00:49:59,579 --> 00:50:02,707
ดอฟเสนอให้ฉันเป็นนางแบบ
ให้อเมริกันแอพพาเรล

867
00:50:02,708 --> 00:50:05,752
พอฉันไปถึง เขานุ่งแค่ผ้าขนหนูตัวเดียว

868
00:50:06,253 --> 00:50:11,424
ฉันอยู่ตามลําพังกับดอฟในห้องนอนของเขา

869
00:50:11,425 --> 00:50:15,845
เขาถามว่าฉันชอบโชว์หรือว่าชอบถ้ํามองไหม

870
00:50:15,846 --> 00:50:19,974
เขาลากฉันเข้าไปข้างใน
และบังคับให้ฉันทําออรัลเซ็กซ์ให้เขา

871
00:50:19,975 --> 00:50:22,852
แล้วเขาก็สั่งให้ฉันทําออรัลเซ็กซ์ให้เขา

872
00:50:22,853 --> 00:50:26,605
เขาพยายามถ่ายรูป แล้วจู่โจมฉันทันที

873
00:50:26,606 --> 00:50:29,191
บังคับให้ฉันทําเรื่องทางเพศ

874
00:50:29,192 --> 00:50:31,193
เขาสั่งให้ฉันโชว์นมให้เขาดู

875
00:50:31,194 --> 00:50:34,321
แล้วพอฉันไม่ยอม เขาเริ่มก้าวร้าวและรุนแรงขึ้น

876
00:50:34,322 --> 00:50:38,034
เขาพาฉันไปที่ห้องนอน เขาขึ้นคร่อมฉัน

877
00:50:38,035 --> 00:50:41,078
และฉันเกือบหายใจไม่ออกตาย

878
00:50:41,079 --> 00:50:44,749
ตอนที่เขาบังคับให้ฉัน
ทําเรื่องทางเพศอีกอย่างนึง

879
00:50:44,750 --> 00:50:47,918
- เขาแก่จะเป็นรุ่นพ่อฉันแล้ว
- เขาไม่ยอมให้ฉันออกไป

880
00:50:47,919 --> 00:50:51,297
และเขาพยายามเข้าประตูหลังฉัน

881
00:50:51,298 --> 00:50:53,216
ฉันอายุ 18 เองนะ

882
00:50:56,678 --> 00:51:03,685
(ดอฟ ชาร์นีย์ไม่เคยต้องขึ้นศาล
สู้คดีเหล่านี้แบบเปิดเผย)

883
00:51:09,316 --> 00:51:11,609
ดอฟเขารอดตัวไปได้กับหลายอย่างเลย

884
00:51:11,610 --> 00:51:14,361
แล้วก็คงได้ก่อเหตุอีกและลอยนวลต่อไป

885
00:51:14,362 --> 00:51:18,491
มันเหมือนคนเราเป็นสัตว์คนละชนิด
แล้วเขาเป็นพวกนักล่า

886
00:51:18,492 --> 00:51:20,951
อาจเป็นฉลามหรืองูหางกระดิ่ง

887
00:51:20,952 --> 00:51:24,580
และไม่ว่าเราจะโกรธแค้น
งูหางกระดิ่งหรือฉลามแค่ไหน

888
00:51:24,581 --> 00:51:26,040
มันก็ไม่เปลี่ยนสันดานหรอก

889
00:51:26,041 --> 00:51:27,958
ยังไงมันก็จะกัด

890
00:51:27,959 --> 00:51:30,336
ซึ่งคิดแล้วหงุดหงิดมากนะ

891
00:51:30,337 --> 00:51:32,089
เพราะมันเป็นสิ่งที่

892
00:51:33,924 --> 00:51:36,509
ด้วยเหตุผลอะไรไม่รู้ที่สังคมเรา

893
00:51:36,510 --> 00:51:39,638
ปล่อยให้คนแบบนั้นมีจุดยืนต่อไปได้

894
00:51:40,680 --> 00:51:45,101
(เก้าเดือนหลังจากดอฟ ชาร์นีย์ถูกไล่ออก
อเมริกันแอพพาเรลยื่นล้มละลาย)

895
00:51:45,102 --> 00:51:47,978
(ชาร์นีย์ไปก่อตั้งลอสแอนเจลิสแอพพาเรลต่อ)

896
00:51:47,979 --> 00:51:51,358
(ก่อนที่จะถูกจ้างไปเป็นซีอีโอ
ให้กับอีกแบรนด์แฟชั่นยักษ์ใหญ่)

897
00:51:53,610 --> 00:51:55,611
(ยีซี่)

898
00:51:55,612 --> 00:51:58,823
ถ้าอเมริกันแอพพาเรลประสบความสําเร็จ
เพราะว่ามันเป็นส่วนนึงของคุณ

899
00:51:58,824 --> 00:52:00,866
แล้วตอนนี้เราได้ส่วนไหนของคุณคะ

900
00:52:00,867 --> 00:52:03,829
ยังเหมือนเดิม ผมแม่งไม่เสียใจอะไรทั้งนั้น

901
00:52:33,024 --> 00:52:37,028
คําบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล