Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
HAREN NEDERLAND
Haren is een erg rustige, groene en vredige plek.
Er komen geen toeristen hier in Haren...
...en dat bevalt ons prima.
Normaal gebeurt hier niets.
Op die ene dag na.
Het was vrijdagavond.
We hadden zin in het feest.
We gaan naar het grootste verjaardagsfeestje ooit in Nederland.
Vreemd genoeg was het in een heel klein stadje.
Ik had nog nooit eerder van Haren gehoord.
Een uitnodiging op Facebook...
...voor de 16e verjaardag van een meisje ging viraal.
Ze had haar vrienden uitgenodigd via een post...
...maar vergat het als privé te markeren.
Ik wilde alleen maar een leuke 16e verjaardag...
...maar het liep een beetje uit de hand.
Een aantal vrienden zei dat het weleens een Project X-feest kon worden.
De film Project X heeft het vuur aangewakkerd.
Wacht even. Heb ik 17.000 mensen bij mij thuis uitgenodigd?
Gaan ze allemaal komen?
De situatie was beangstigend.
Als deze Project X escaleert, ontstaat er een ramp.
Rot op.
We gaan die film in het echt beleven.
We gaan ervoor.
Iedereen stond te springen, dronk bier en had lol.
De sfeer sloeg plotseling om.
Mensen werden gek. - Het was complete chaos.
Mijn hemel, ze gaan alles vernielen.
Ik was bang dat ze bij het huis zouden komen en alles op hun pad vernielen.
Alles platbranden, net als in de film.
Na alles wat er gebeurd was met het feest...
...ben ik het land uit gegaan.
Tegenwoordig kom ik niet meer zo vaak thuis.
Nederlanders zijn nog niet vergeten wat er is gebeurd.
Veel mensen zien Nederland als een feestland.
Er mag hier erg veel.
Wiet, prostituees.
Maar in werkelijkheid is Nederland erg gereguleerd.
Nederlanders zien niet graag hun ongeschreven regels overtreden worden.
Maar ik paste nooit helemaal in dat plaatje.
Soms herinnerde m'n vader me eraan...
...dat als je je kop boven het maaiveld uitsteekt, die kan worden afgehakt.
Toen ik 16 werd, zei ik tegen m'n ouders dat ik thuis een feestje wilde geven.
De 16e verjaardag is belangrijk in Nederland...
...omdat je dan voor het eerst mag drinken.
Toen gebruikte iedereen Facebook voor alles.
Populariteit werd bepaald door het aantal vrienden die je had...
...en hoeveel likes je had.
Mensen wilden laten zien dat ze leuk waren en coole dingen deden.
Ik creëerde het evenement 'Merthe's 16e verjaardag'.
Ik had 78 mensen uitgenodigd.
Ik moest kiezen tussen 'openbaar' of 'privé'.
Ik koos 'openbaar'.
We leerden Merthe kennen toen ze in 2012 bij ons volleybalteam kwam.
Ze was het nieuwe meisje dat niemand kende.
We gingen naar een andere school en woonden in het centrum van Groningen.
193.127 INWONERS
Ze kwam uit het kleinere stadje Haren naast Groningen.
18.460 INWONERS
Mensen uit Groningen beschouwden mensen uit Haren...
...doorgaans als behoorlijk bekakt.
Dat was niet altijd zo, maar men dacht het wel.
Maar uiteindelijk bleek ze een heel andere persoonlijkheid te hebben.
Ze had veel zelfspot. Je kon makkelijk met haar praten. Ze paste goed bij ons.
Toen ze ons uitnodigde, wilden we graag naar haar feest.
Merthe was leuk in de omgang.
We keken allemaal graag naar Hollywoodfilms.
Films als Mean Girls, Easy A, Hangover.
Het leven in deze films was heel anders dan we gewend waren in Nederland.
En jongeren van mijn leeftijd wilden iets soortgelijks ervaren.
14 DAGEN TOT HET FEEST
Toen ik de volgende dag op school was, keek ik af en toe op m'n telefoon.
De oude iPhone.
Wat klein.
Ik weet niet hoe we konden typen op zo'n klein scherm.
We gebruikten voor het eerst sociale media op de telefoon.
Alles was nu binnen handbereik en je wist altijd wat er speelde.
Ergens rond lunchtijd liep het aantal aanwezigen langzaam op...
...maar niets abnormaals.
Ik was aan het chillen tussen de lessen in.
Plotseling kreeg ik een uitnodiging voor het feest op m'n telefoon.
Ik zat bij Merthe op school, maar was niet bevriend met haar.
Ze woonde in een mooi huis. Een beetje elitair.
Iedereen op school wist waar ze woonden.
Het lijkt een beetje op het huis in Home Alone.
Natuurlijk was het geschikt voor een feestje.
Toen zag ik dat het feest openbaar was.
Ik was een beetje rebels, dus ik kwam op het idee om meer mensen uit te nodigen.
Maar ik kon niet al m'n vrienden tegelijk uitnodigen.
Dus ik moest iedereen in m'n vriendenlijst persoonlijk uitnodigen.
Daar heb ik lang over gedaan. Ik heb zo'n 500 uitnodigingen gestuurd.
Iedereen wilde meer vrienden uitnodigen.
Na de pauze zei een van m'n vrienden tegen me...
...'Laurens kaapt je feestje en is van plan veel mensen uit te nodigen.'
Toen keek ik op m'n telefoon.
Nu waren er 3000 mensen uitgenodigd voor m'n feest.
Wat gebeurt er in hemelsnaam?
Mensen waren enthousiast en reageerden op de tijdlijn van het evenement.
M'n vrienden zeiden dat het op een Project X-feestje kon uitdraaien.
Mama, papa, ik ben het, Thomas. Ik wilde graag één avond cool zijn.
De film Project X kwam eerder in 2012 uit.
Vanavond wordt alles anders.
Elke tiener wil naar zo'n feest.
Mensen sprongen van daken.
De ergste nachtmerrie van een ouder.
Hallo? - Thomas?
Hallo, pap. - We wilden zeker weten dat alles goed is.
Dit gaat te ver.
Beste feestfilm ooit.
Mensen hitsten elkaar op.
Ze plaatsten foto's van de kabouter met de xtc.
Opeens kreeg ik sms'jes over wat een goed idee het was.
En toen ging het snel.
Ja, het was spannend en cool.
Dus ik twitterde: 'Er komen maar 3500 mensen.'
Ik dacht echt dat het een grap was en zou afzwakken.
Maar het hield maar niet op. - Het aantal genodigden bleef maar stijgen.
Tot twee, drie keer zoveel.
Het was absurd.
We volgden geen les meer.
Mensen hingen boven de tafels...
...en gingen helemaal op in wat er gaande was.
De leraar vond het ook boeiend.
Op dit moment dacht ik niet meer dat het vanzelf zou stoppen.
Dus ik probeerde een optie te vinden om het evenement te verwijderen...
...maar toendertijd kon dat niet op de telefoon.
Het kon alleen op een desktopversie.
Maar ik kon nog niet naar huis, dus ik kon op dat moment nog niets doen.
Toen de les klaar was, pakte ik snel m'n fiets en ging naar huis.
Ik kon dit niet verbergen. Ik moest aan de bel trekken.
Maar ik denk niet dat m'n ouders sociale media begrepen.
Als ik iets op Facebook plaatste, vroegen ze of ik een e-mail gestuurd had.
Ik liet m'n vader het evenement zien...
...en hij begreep niet goed wat er aan de hand was.
'Zijn er 17.000 mensen uitgenodigd bij mij thuis? Gaan ze allemaal komen?'
Maar hij besefte al vrij vroeg dat het een probleem was voor het hele gezin.
Dus m'n moeder belde de politie...
...om iemand te vinden die ons kon helpen.
Maar ik weet niet of de politie begreep wat een Facebook-evenement inhield.
Dus we besloten dat ik het evenement het beste kon verwijderen.
Het gaf me een gemengd gevoel.
Goed dat het voorbij was...
...maar tegelijkertijd een soort anticlimax.
M'n enige connectie met Merthe...
...was de uitnodiging voor haar feestje op Facebook.
En het was het eerste evenement dat zo ontplofte.
Ik was 18 jaar.
Ik wilde gewoon een feest zo episch als in Project X meemaken.
Ik ging iets te drinken halen, ververste m'n Facebook en het was weg.
'404, pagina niet gevonden.'
Ik was wat teleurgesteld.
Er gebeurt hier nooit wat.
Ik had er plezier om, net als iedereen.
Ik vond dat het te vroeg was gestopt.
Daarom creëerde ik het imitatie-evenement bij Merthe thuis.
Ik noemde het Project X Haren.
Een verrassingsfeestje voor haar.
Die avond ging ik naar de film met een van m'n beste vriendinnen.
We stonden in de rij voor popcorn en de mensen voor ons zeiden...
...'Heb je dat evenement gezien?
Project X. Ja, ik ga erheen.'
We dachten: wat is dit?
Wat gebeurt er?
M'n telefoon stroomde vol berichten.
Dit nieuwe evenement is gemaakt met veel verwijzingen naar de film Project X...
...en nodigt iedereen bij mij thuis uit.
Mijn hemel.
Wie heeft dit gedaan?
Het ging helemaal los en viraal.
De ene meme na de andere.
WIJ ZIJN ER IN GANGNAM-STIJL
PROJECT X KOMT ERAAN, MERTHE
De memes waren het hoogtepunt voor mij als memefanaat.
Ik genoot er enorm van.
Er waren andere memes als 'Waar is dat feestje? Hier is dat feestje.'
In één daarvan was ik gefotoshopt.
Het was onwerkelijk. Je gelooft niet dat het jou overkomt.
Wat moest ik in godsnaam doen?
10 DAGEN TOT HET FEEST
Ik was de eerste verkozen nachtburgemeester van Groningen.
En ik was verantwoordelijk voor al het nachtleven in de stad.
Festivals organiseren.
Problemen in bars oplossen.
Nederland lijkt erg liberaal...
...maar op de achtergrond spelen veel structuur en veel regels een rol.
We hebben een gemeenteraad die om 17.00 uur naar huis gaat...
...en dan begin ik.
Ik zag dit evenement op Facebook.
Het was raar dat het in Haren plaatsvond.
Het is een nogal saai stadje. Er gebeurt daar niets.
Er wonen alleen wat rijke gasten.
Maar toen begon ik telefoontjes van bewoners te krijgen.
Ze hadden een naar gevoel dat er iets niet helemaal in de haak was.
Ik dacht echt dat het mis kon gaan.
Maar in m'n eentje kon ik niets doen.
Ik vond dat de lokale autoriteiten in actie moesten komen.
Ik was op m'n laptop bezig.
En opeens kreeg ik een bericht op m'n telefoon.
RAADSLID HAREN
Iemand stuurde me de trailer van Project X.
Er stonden straten in brand.
Toen dacht ik: o, hemel, ze gaan alles vernielen.
Als dit gaat gebeuren in een dorpje als Haren...
...krijgen we een ramp.
Ik hou heel veel van Haren.
Ik zat in de gemeenteraad tegenover de burgemeester.
Ik dacht: dit wordt iets groots. Dus ik wilde de burgemeester waarschuwen.
Maar hij was een paar dagen weg, dus ik kon hem niet bereiken.
Ik probeerde de burgemeester te bellen.
Ik wilde helpen. Ik wilde dit probleem oplossen.
Dat is wat een nachtburgemeester doet. Maar hij antwoordde niet.
Dus elke dag belde ik met de gemeenteraad van Haren.
Ze waren gewend om het over lantaarnpalen en kruispunten te hebben.
Dus ze namen het niet erg serieus.
We moesten een manier vinden om dit tegen te houden.
We moesten een manier vinden om de Harenaren te beschermen.
7 DAGEN TOT HET FEEST
M'n ouders begonnen zich zorgen te maken.
'Gaan die mensen echt komen? Hebben we over een week nog een huis?'
Toen begonnen we te bedenken wat we kunnen doen om dit tegen te houden.
De beheerder van Project X Haren was iemand die Jorik Clarck heette.
We gingen een beetje de spot drijven met elkaar.
VERWAANDE MENSEN DIE ZICHZELF UITNODIGEN ZIJN NIET WELKOM
HET IS DUIDELIJK DAT JE 16 BENT
Ze vond de aandacht best leuk.
Ik heb van haar een Facebook-beroemdheid gemaakt.
Jorik begreep niet...
...dat het een enorme impact had op m'n leven en ons gezin.
Daar begreep hij niets van.
Ik probeerde hem te overtuigen om ermee te stoppen.
Een vriend die hem als contact op Facebook had, gaf me z'n nummer.
NUMMER ONBEKEND
Een onbekend nummer neem ik meestal niet op, maar ik dacht: vooruit.
Dus ik neem op en ik hoor: 'Hallo, is dit Jorik?'
Dus ik zeg: 'Ja, met wie spreek ik?'
'Dit is Merthe's vader.'
Ik dacht: o, shit.
Hij was een beetje boos op me.
Hij vertelde dat mensen bij hen over het hek klommen...
...en foto's van ze maakten in hun woonkamer.
Op dat moment drong het tot me door.
Ik wilde niet hun levens verpesten.
Toen plaatste ik het bericht dat het feest voorbij was.
AAN ALLES KOMT EEN EINDE
En dat vonden de mensen niet leuk.
HET FEEST IS VOORBIJ...
EVENEMENT VERWIJDEREN
Toen hij het eindelijk verwijderde, waren we erg opgelucht.
Het was voorbij.
Een paar uur later...
...verscheen er weer een evenement...
...wat absurd was.
Ik was geschokt.
Het was een exacte kopie van mijn pagina.
De teller liep snel op.
Er waren al 30.000 mensen uitgenodigd.
Het was een rare naam.
Der Führer heeft natuurlijk een zeer negatieve connotatie...
...in de Duitse taal.
Dus ik probeerde de beheerders te overtuigen...
...van de ernst van de situatie...
...en we drongen echt aan om het evenement te verwijderen...
...omdat het een grote impact op ons leven had...
...en dat het niet zomaar een geintje was.
En ik kreeg slechts twee woorden als reactie.
'Val dood.'
4 DAGEN TOT HET FEEST
De geruchten over dit feest werden steeds groter.
Er zou een podium komen. Er kwamen artiesten.
Heineken zou het evenement sponsoren, alsof het een soort festival was.
Het was waanzin.
Ik luisterde naar de radio in de auto en opeens hadden ze het over Project X.
Helaas had iedereen m'n telefoonnummer.
Een van de eerste telefoontjes was van De Coen & Sander Show.
Ik wist niet wat ik moest doen. Ik bleef maar praten.
Toen kwam het groots in de nationale media.
Eén, twee, drie. Laat maar zakken.
Toen een video van een enorme poster op een gebouw op het nieuws kwam...
...begonnen we te beseffen dat het echt ging gebeuren.
Er waren al geruchten over mensen die met bussen uit het hele land zouden komen.
Er kwamen nu duizenden mensen.
Het was nog groter dan ik in het begin dacht.
Ik had een heel akelig voorgevoel.
We kunnen al die mensen niet aan.
Inmiddels hielden we de gordijnen 24 uur per dag dicht.
Mensen maakten foto's van het huis.
Ik kon niet naar volleybal. Ik kon niet naar school.
Mensen maakten maskers met m'n gezicht.
Het is net The Purge, waar je opgesloten zit in je huis...
...en mensen aanbellen en proberen binnen te komen.
Ons doelwit voor dit jaar bevindt zich in uw huis.
Mensen maakten nu niet meer alleen grappen. Het werd ook een beetje eng.
1 DAG TOT HET FEEST
De dag voor het feest werd ik steeds nerveuzer.
Dit is geen plek om duizenden mensen te ontvangen.
Het wordt heel gevaarlijk.
Als de gemeente het niet serieus neemt, moest ik een plan hebben.
De enige oplossing was het organiseren van een alternatief feest buiten Haren.
Ik zei tegen de gemeenteraad: 'Ik wil er geen cent aan verdienen.'
Toen zeiden ze: 'Dit is misschien een goed idee. Kun je dat regelen?'
Normaal neemt zo'n organisatie maanden in beslag.
We hadden maar 24 uur om dit te organiseren.
Ik stuurde een plan.
Maar burgemeester Bats had het laatste woord...
...en ik bad dat hij de juiste keuze maakte.
De dag voor het feest...
...werd ik uitgenodigd door de burgemeester.
En ik hoopte echt dat hij tegen ons zou zeggen dat hij had besloten...
...elke weg naar Haren af te sluiten, zodat niemand binnen kon komen.
Dat wilde de burgemeester niet.
Ik werd boos toen ik dat hoorde.
Waarom neem je de jeugd niet serieus?
Er was geen jongere die dacht...
...als hij zegt dat er geen feest is, dan geloof ik dat.
Het was te laat. Het was de verkeerde boodschap.
Ik werd gebeld door de gemeente.
De burgemeester besloot af te zien van dit alternatieve feest...
...en alleen met de politie te werken.
Ze waren erg dom en naïef.
Er was geen muziek, er was geen podium. Er was niets.
En als je deze dingen niet regelt...
...vindt de jeugd zelf wel manieren om zich te vermaken.
'Stuk' betekent gebroken.
We wilden de regels breken waar tv-kanalen aan gebonden zijn. Wij haten regels.
We houden van dingen als Jackass. Elke week gekke uitdagingen.
Iedereen sms'te 'Gaan jullie naar Project X Haren?'
'Dit wordt legendarisch.
Iedereen praat erover. Jullie moeten erbij zijn.'
We hadden een droom. We wilden 's werelds grootste YouTube-kanaal.
Dus dit was onze kans.
We gaan dit filmen en lol hebben.
Wil je naar Haren? Feestje? Project X.
Daar gaan we.
DAG VAN HET FEEST
Het was de ochtend van het feest.
De gemeenteraad van Haren vroeg me om sociale media te monitoren...
...omdat ze die ervaring niet hadden.
Ik moest naar buiten communiceren dat er geen feest zou zijn.
LEUK DAT @GEMHAREN EEN FEEST GEEFT
M'n baas zei: 'Doe wat nodig is.'
Blijf de mensen vertellen: 'Kom niet naar Haren.
Er is geen feest.'
Maar we waren maar een klein stadje met vier likes.
We probeerden contact te maken, maar het was zinloos.
@GEMHAREN HET WORDT DRUK KIJK MAAR OP TWITTER
Het was een David en Goliath-situatie.
Toen ik de dag van het feest op Facebook keek...
...waren er zo'n 350.000 mensen uitgenodigd.
Dus op de tijdlijn stroomden de berichten binnen.
WE ZOEKEN EEN LIFT VANUIT LEEUWARDEN. KOMT ER IEMAND LANGS GOUDA?
Mensen maakten zich klaar om te komen.
IK HAAL DE JONGENS OP EN GA NAAR HAREN. WIJ ZIJN ER AL.
M'n jongste dochter werkte in de supermarkt.
Ze vertelde me dat er veel vreemde mensen veel alcohol kochten.
Iedereen probeerde aan alcohol te komen.
In Nederland mochten we drinken op ons 16e. We hadden geen valse ID nodig.
Tegen lunchtijd verzamelden mensen zich al massaal voor het huis.
En daar bleven ze.
De pers belde vaak aan.
Ik deed live verslag van Project X Haren.
VERSLAGGEVER
Op de weg naar Merthe's straat hadden ze de straatnaamborden weggehaald.
Het was best grappig.
Mensen hebben telefoons met navigatie, dus er is makkelijk te komen.
Toen ik naar buiten keek...
...hadden zich zoveel mensen voor het huis verzameld...
...dat het onveilig begon te voelen.
Dat was het moment waarop ik weg wilde.
Er stonden te veel mensen voor haar huis.
De politie besloot dat het moest stoppen.
Ze sloten de straat aan beide kanten af.
Ik was opgelucht dat we vertrokken.
Toen we bij m'n tante aankwamen, hebben we niet veel gezegd.
We zaten daar maar en volgden de ontwikkelingen.
Alles was onder controle.
M'n dienst zat erop, dus ik ging weg.
Ik was aan het fietsen en ik stopte.
En ik zag een eindeloze rij auto's arriveren...
...en mensen die richting Haren liepen.
We waren in de minderheid.
Dus ik belde de mensen op het gemeentehuis...
...en zei: 'Onze boodschap is niet aangekomen.'
Uit elke trein die stopte, kwam er een stroom mensen voorbij lopen.
Ik kende Merthe niet, maar ik ben zelf een feestbeest.
We liepen naar Haren met een grote groep.
De sfeer was goed.
Toen ik op het feest aankwam, zag ik mensen lol maken.
We hoorden het geschreeuw.
We sloten de deuren en ramen.
Veel meer kun je niet doen.
Erg beangstigend.
Hoe drukker het werd, hoe gekker het werd.
Iedereen was aan het springen, bier drinken, plezier maken.
Ze dachten: dit wordt de beste avond van ons leven.
Iedereen schreeuwde als op hol geslagen dieren.
Het was geweldig.
Ik heb dat lied soms nog steeds in m'n hoofd.
Dat hoorde ik de hele avond.
Veel van deze jongeren hadden verwacht een soort feest aan te treffen.
En alles wat ze aantroffen, waren afzettingen...
...een paar politieagenten en een menigte die alsmaar groter werd.
Eelke keer als ik live ging, gebeurden er vreemde, stomme dingen.
En ik dacht: hoelang gaan we hiermee door?
Ik ging de hond uitlaten in 't centrum om te zien wat er gebeurde.
Achter me stond een groep mensen.
Ze zongen, maakten lawaai.
Toen voelde ik opeens een klap op m'n hoofd.
En meteen hoorde ik glas breken.
Ze hadden een fles naar m'n hoofd gegooid.
De hond begon te trillen.
Op dat moment voelde ik dat de sfeer omsloeg.
Het hing in de lucht.
Je kon zien dat het elk moment kon ontploffen.
Het leek alsof we een voetbalstadion binnengingen.
Duizenden jonge mensen.
Ik zag zo veel mensen.
Het werden er steeds meer.
En ik dacht: er zijn nu echt geen 300 politieagenten in het dorp.
Er was duidelijk geen plan.
Dit was geen oproerpolitie. Dit waren gewone agenten...
...die elkaar bang aankeken.
De politie was met duizenden in de minderheid.
Ik wist niet of ze de menigte nog veel langer konden tegenhouden.
Als ze maar niet bij het huis zouden komen...
...en het platbranden, net als in de film.
Ze kennen de film Project X.
Ze willen een feestje in het huis.
Ze willen het zwembad, maar dat krijgen ze niet.
En mensen worden erg dronken.
Dan worden sommige mensen agressief.
Iedereen schreeuwde.
We dachten: wat gebeurt hier?
Ik opende m'n Twitter en zag dat ze met flessen gingen gooien.
En ineens hoorde ik veel sirenes.
O, hemel. Nu gaat het mis.
Als je politie uitnodigt op een feest, is er maar één uitkomst.
Er gaan rellen komen.
De politie maakte één hele grote fout.
Ze probeerden ons weg te duwen.
Die oorlog konden ze niet winnen.
Er gebeurt hier nooit iets en we mogen nooit eens gek doen.
Mensen proefden die vrijheid...
...en toen de politie die weghaalde, ging iedereen los.
Ik maakte me zorgen om m'n vader omdat hij besloot te blijven.
Hij wilde er zijn voor de buren.
Ik hoopte dat hij niet in die menigte verstrikt zou raken.
We gingen niet naar 't feest.
Ik wilde ook niet bij een menigte horen die haar gezin in gevaar brengt.
Ik herinner me de beelden op het nieuws.
De politie sloeg mensen.
De politie werd ook agressief.
Als iemand dicht bij de politie kwam, sloeg de politie...
...die gast neer.
Ik filmde dit. Ik dacht: wat gebeurt hier? Ik had dit nog nooit gezien in Nederland.
Mensen zo hard slaan als ze al op de grond liggen?
Dat is barbaars.
Ik struikelde.
En de oproerpolitie begon met stokken op m'n benen te slaan.
Maar ik wist op te staan en weg te komen.
En ik dacht: als je me als relschopper wil behandelen...
...word ik een relschopper.
Ik zag mensen een paal omver trekken.
Dus ik besloot ze te helpen.
Ik zag mensen...
...door onze tuin rennen om de politie te ontlopen.
Normaal zie je het op televisie en is het ver weg...
...maar nu was het in onze voortuin.
Mensen gooiden molotovcocktails in de auto's.
En ik dacht: o, hemel, dit lijkt wel... Call of Duty.
Dit is levensecht.
Ik zag een grote gast een paal pakken...
...en daar de ruiten van de supermarkt mee inslaan.
Waar ik aan moest denken, was: gratis sigaretten.
Dus ik zette m'n capuchon op...
...en ging als eerste naar binnen.
Ik vulde m'n tas tot aan de rand.
Ik leefde in het moment en zat gewoon vol adrenaline.
We filmden de plundering.
Dat was een grote fout.
In slechts één seconde was er stront aan de knikker.
'Hé. Ze filmen ons. Pak ze.'
En binnen een paar seconden lagen we op de grond.
Ze probeerden z'n camera af te pakken.
'Geef me die camera.' - Ik zag armen met grote tatoeages.
En het enige wat ik kon doen...
...was de mensen van hem af trekken, want ik wilde die beelden hebben.
We hadden iets nieuws gefilmd.
Dus...
...omdat we slechts 500 abonnees in Nederland hadden...
...was dit voor ons het moment om te groeien.
En je wilde m'n leven redden, want anders... - Dat ook, ja.
Nee, hoor.
Zonder hem was ik dood geweest. - We hebben hem over een dak gegooid.
Ik was erg bang.
De camera had flinke klappen gehad.
Maar we hebben de tape kunnen redden.
We zaten in de auto...
...en hadden goud in handen.
We moesten weg uit dit oorlogsgebied.
Op een zeker moment die avond hoorde m'n vader van de politie...
...dat er twee meisjes waren omgekomen in de menigte.
Sorry.
Dat was heftig.
Mensen die...
...sterven op je verjaardagsfeestje.
En ik speelde daar een bepaalde rol in, wat een enorm leeg gevoel geeft.
Dat kun je niet...
Dat kun je niet bevatten.
Ik wilde naar huis fietsen...
...maar dat kon niet, want er was overal glas.
Het leek alsof er een tornado over de stad raasde.
Ik ging lopen en voelde me schuldig. Helaas wordt ik hiermee geassocieerd.
Gelukkig hoorden we later dat er niemand was gestorven.
Maar de emotionele schade was al aangericht.
Rond middernacht had de politie het eindelijk onder controle...
...en werd alles rustiger.
En toen zag ik een auto.
De voorruit was ingeslagen, de achteruitkijkspiegels lagen eraf.
Er stonden voetstappen op het dak.
Er lag een grote driehoekige steen op de passagiersstoel.
Ik stond ernaar te kijken.
En toen hoorde ik achter me de stem van een collega: 'Is dat jouw auto?'
Ik zei: 'Ja, die is van mij.'
Ik heb de steen gehouden als een soort souvenir.
M'n vriendin vraagt me regelmatig: 'Houden we dat ding nog?'
Dan zeg ik: 'Ja, we houden de steen.'
We bleven de hele nacht op...
...monteerden de beelden...
...en plaatsten deze op onze website. Binnen een uur ging het viraal.
Ja, dat was het eerste grote succes voor StukTV.
Het begon met Project X Haren.
Na 12 jaar zijn we een van de grootste YouTube-kanalen van Nederland.
De burgemeester en de politie namen geen verantwoordelijkheid.
De jeugd was uitschot, wat ik niet met hem eens was.
Ze kwamen alleen naar Haren om zich te vermaken.
En ze hebben er alles aan gedaan om dat niet te faciliteren.
De volgende dag ging ik wandelen met m'n man...
...en alles was al opgeruimd.
Ik was erg trots op de mensen in m'n stad.
Ik werd wakker met een kater...
...en Facebook stond er helemaal vol mee.
Mensen tagden m'n naam onder die video's.
Verraders.
Hier zou ik hoe dan ook problemen mee krijgen...
...dus ik besloot terug te gaan en terug te geven wat ik gestolen had.
Ik dacht: verdomme, ik heb 't verkloot.
RUIM 100 MENSEN WERDEN GEARRESTEERD NA POLITIEANALYSE VAN BEELDMATERIAAL.
17 WERDEN AANGEKLAAGD VOOR ZAKEN GERELATEERD AAN DE RELLEN.
NA DE RELLEN KWAM ER EEN ONDERZOEK...
...NAAR HET HANDELEN VAN BURGEMEESTER BATS EN DE KORPSCHEF BIJ PROJECT X.
BURGEMEESTER VAN HAREN
NA TOENEMENDE MAATSCHAPPELIJKE DRUK TRAD BURGEMEESTER BATS AF.
HIJ WILDE NIET MEEWERKEN AAN DEZE DOCUMENTAIRE.
Een paar jaar na Project X...
...was ik op een feestje toen Merthe opeens binnenkwam.
Ik herkende haar meteen.
Maar ik voelde zoveel schaamte, dat ik niets zei.
Z'n gezicht kwam me bekend voor, maar ik kon het niet plaatsen.
Ze keek naar mij, ik naar haar. Ze zei: 'Jij bent die gast, hè?'
Ik zei: 'Ja, dat ben ik.'
Ze zei: 'Het is oké, verleden tijd. Maak je niet druk. We waren jong en dom.'
De meeste mensen op het feest...
...kwamen niet om te rellen of om een misdaad te plegen.
Veel mensen kwamen gewoon voor een feestje.
Ik denk dat het iets natuurlijks is...
...bij tieners rond die leeftijd...
...om rebels en vrij te willen zijn...
...en hun persoonlijkheid te willen uiten.
Ik was zeker gegaan als het niet mijn feestje was.