Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Tahimik, luntian at mapayapang lugar ang Haren.
Walang turista rito sa Haren,
at 'yon ang gusto namin.
Karaniwan, walang nangyayari.
Bukod sa isang araw na 'yon.
Haren!
Gabi ng Biyernes.
Sabik na sabik kaming pumunta sa party.
Dadalo sa pinakamalaking birthday party sa kasaysayan ng Netherlands.
Ang kakaiba, sa isang maliit na bayan 'to.
Ito ang unang beses na narinig ko ang lugar na 'to, Haren.
Isang imbitasyon sa Facebook
sa 16th birthday party ng isang babae ay naging viral.
Nag-post siya ng mensahe na iniimbita ang mga kaibigan niya
pero nakalimutan niyang markahan 'tong pribado.
Gusto ko lang magkaroon ng masayang 16th birthday,
pero medyo nagkagulo 'to.
Sabi ng ilan sa mga kaibigan ko na baka maging Project X party 'to.
Ang pelikulang Project X ang nagpasiklab ng apoy.
Sandali lang. 17,000 tao ang imbitado sa bahay ko?
Sisipot ba sila?
Nakakatakot ang sitwasyon.
Kung lalala ang Project X na 'to, malaking kapahamakan 'to.
Linawin natin. Walang party dito.
Putang ina mo.
Gagawin talaga natin ang pelikulang 'to.
Tara na.
Saan ang party? Nandito na ang party!
Lahat ay tumatalon, umiinom ng beer, nagsasaya.
Biglang nag-iba ang enerhiya.
Nagalit ang mga tao.
Di mo mapigilan 'to.
Diyos ko po, sisirain nila ang lahat.
Nag-alala akong baka makarating sila sa bahay at sisirain nila ang lahat.
Sunugin 'to, parang sa pelikula.
Pagkatapos ng lahat na nangyari sa party,
Umalis ako ng Netherlands.
Di na ako gaanong umuuwi ngayon.
Tingin ko di nakalimutan ng mga Dutch ang nangyari.
Para sa mga tao, malakas mag-party ang Netherlands.
Marami ang pwede rito, di ba?
Weed, mga puta.
Pero sa totoo lang, kontrolado ang Netherlands.
Ayaw ng mga Dutch pag may lumabag sa mga pinagkaugalian namin.
Pero di naman talaga ako isang taong nakikibagay.
Minsan pag kausap ko ang tatay ko, ipinaaalala niya sa akin na
pag nangingibabaw ang ulo mo sa damo, baka maputol 'to.
Noong naging 16 ako, sinabi ko sa mga magulang ko
na gusto kong magkaroon ng birthday party dito sa bahay.
Mahalagang kaarawan ang 16 para sa amin sa Netherlands,
lalo na dahil pwede ka nang mag-inom sa 16.
Noon, ginagamit ng lahat ang Facebook para sa lahat.
Sikat ka batay sa dami ng kaibigan mo,
ilang like ang nakuha mo.
Gustong ipakita ng mga tao na masaya sila, na astig ang mga ginagawa nila.
Ginawa ko ang event, parang "16th birthday ni Merthe".
Inimbitahan ko ang 78 tao.
Tinanong nito ako kung gusto kong pampubliko o pribado 'to.
Pinili ko "pampubliko".
PAMPUBLIKO
Nakilala namin si Merthe noong 2012 noong sumali siya sa volleyball team.
Baguhan siya. Wala siyang kakilala.
Magkaiba kami ng paaralan. Nakatira kami sa sentro ng Groningen.
POPULASYON - 193,127
Taga-Haren siya, isang maliit na bayan sa tabi ng Groningen.
Ang tingin ng mga taga-Groningen sa mga taga-Haren ay,
"Taga-Haren sila. Malamang mayayaman sila."
Oo.
Baka di totoo, pero 'yon ang iniisip ng lahat.
Pero, sa kalaunan, ang pagkatao niya ay talagang iba sa inaasahan namin.
Nagbibiro siya tungkol sa sarili niya.
Madali siyang kausap. Ka-vibes niya ang lahat.
Noong inimbitahan niya kami, sabik kaming dumalo.
Masayang kasama si Merthe.
Mahilig kaming manood ng mga pelikula ng Hollywood.
Gaya ng Mean Girls, Easy A, Hangover.
Iba ang buhay sa mga pelikulang 'to
sa naranasan namin sa Netherlands.
At gusto ng mga kaedad ko na makaranas ng katulad.
PUPUNTA (20)
14 NA ARAW BAGO ANG PARTY
Nang pumasok ako kinabukasan, maya't-maya ay tinitingnan ko ang telepono ko.
Ang lumang iPhone.
Ang liit.
Di ko maalala kung paano tayo makapag-type sa ganitong screen.
Unang beses yata
na nagagamit ang social media sa telepono mo.
Nasa palad mo na ang mga event, at lagi mong alam ang nangyayari.
Sa bandang tanghali,
unti-unting dumadami ang mga dadalo,
pero di naman kakaiba.
Nagpapahinga ako sa pagitan ng klase.
Biglang may nag-ping sa telepono ko, at imbitasyon 'to sa party.
Kasama ko si Merthe sa paaralan, pero di kami magkaibigan.
Nakatira siya sa magandang bahay. Medyo mayaman sila.
Alam ng lahat saan sila nakatira.
Medyo kamukha ang bahay sa Home Alone.
Mukhang ayos ang bahay para sa party.
At nakita kong pampublikong party 'to.
Medyo rebelde ako.
Kaya naisip ko, "Mag-imbita kaya ako ng ibang tao?"
Pero di ko maimbitahan ang lahat ng tao nang sabay-sabay.
Kinailangan kong i-click ang bawat tao na nasa contact list ko
para imbitahan sila.
Ang tagal kong ginawa.
Nagpadala ako ng 500 imbitasyon.
Sabik ang lahat na mag-imbita ng ibang mga kaibigan.
Pagkatapos ng break, lumapit sa 'kin ang kaibigan ko
para sabihing, "Ika-crash ni Laurens ang event mo
at nagsasabing marami ang iimbitahin."
Sinimulan kong tingnan ang telepono.
May 3,000 tao nang imbitado sa party ko.
IMBITADO (3,101)
Ano nga ba'ng nangyayari?
Masigla ang mga tao
at nagpo-post ng mga bagay sa timeline ng event.
Sabi ng ilang kaibigan ko
na mukhang nagiging Project X party 'to.
Mama, Papa, si Thomas 'to.
Gusto kong cool ako kahit isang gabi.
Lumabas noong 2012 ang pelikulang Project X.
Babaguhin ang lahat ngayong gabi.
Lahat ng teenager gustong pumunta sa ganyang party.
Naaalala kong may mga taong tumatalon sa bubong.
Ang pinakakinatatakutan ng isang magulang.
- Hello? - Thomas?
- Papa. - Gusto lang naming tumawag muli.
Para tiyaking ayos ka ngayong gabi.
Di mo mapigilan 'to.
Pinakamagandang party movie.
Nang-uudyok ang mga tao,
nagpo-post ng mga litrato ng gnome kasama ang ecstasy.
Biglang may mga text, mensahe sa telepono ko,
"Napakagandang ideya."
At palaki nang palaki 'to.
Oo, nakakasabik, at astig.
Kaya nag-Twitter ako at nag-tweet ng,
"3,500 tao lang ang darating."
Akala ko talaga biro lang. Hihinahon din 'to.
Pero di 'to tumigil.
Padami nang padami ang mga imbitasyon.
At naging doble, triple.
Grabe.
Di yata kami nagklase.
Nakatambay lang ang lahat sa mga mesa
at iniintindi 'tong kabaliwang nangyayari.
Pati ang guro nakiusyoso rin.
IMBITADO (10,771)
Sa oras na 'to, naisip ko na baka di 'to mag-isang titigil.
Tiningnan ko ang telepono ko at naghanap ng opsiyon para tanggalin 'to,
pero noon, di mo magawa sa telepono.
Sa desktop mo lang magagawa.
Pero di pa ako makauwi.
Kaya wala akong magawa sa sandaling 'yon.
Nang matapos ang klase, dali-dali kong kinuha ang bisikleta ko at umuwi.
Pakiramdam kong di ko maitatago 'to kaya kailangan kong magbigay ng babala.
Pero di yata naintindihan talaga ng mga magulang ko ang social media.
Pag may pino-post ako sa Facebook,
sinasabi nila, "Nagpadala ka ng email?"
Kaya ipinakita ko sa Papa ko ang event.
Sabi niya, "Ano'ng nangyari?"
IMBITADO (17,045)
"17,000 tao ang imbitado sa bahay ko?"
"Sisipot ba sila?"
Pero maaga niyang napagtanto ang problema ng buong pamilya.
Kaya tumawag ang Mama ko sa pulis
para malaman kung may makakatulong sa amin.
Pero di ako siguradong naintindihan ng pulis kung ano ang Facebook event.
Kaya naisip namin na pinakamainam na tanggalin ko ang event.
KANSELAHIN ANG EVENT
Magulo ang pakiramdam ko.
"Sige, buti na lang tapos na 'to."
Pero naging parang anticlimax tuloy 'to.
Wala akong kinalaman kay Merthe,
maliban sa nakita ko ang birthday party niya sa Facebook.
At ito ang unang event na lumaki nang ganito.
Ako ay batang 18 taong gulang.
Gusto ko lang maranasan ang matinding party, tulad ng Project X.
Kumuha ako ng maiinom,
ni-refresh ang Facebook ko, at nakitang wala na 'to.
"404, page not found."
Medyo nadismaya ako.
Walang nangyayari rito.
Nagsasaya ako. Nagsasaya ang lahat.
At para sa 'kin, parang masyadong maaga natapos.
Kaya doon ko ginawa ang copycat na event sa bahay ni Merthe.
Tinawag ko 'tong Project X Haren.
Surprise birthday party para sa kanya.
Nang gabing 'yon, kasama ko ang isang kaibigan na manood ng sine.
Nakapila kami para sa popcorn at narinig ang mga tao sa harap natin.
"Diyos ko po, nakita mo ba 'yon?"
"Project X. Oo, pupunta ako."
Sabi namin, "Ano ba naman 'to?"
"Ano'ng nangyayari?"
Ang daming mensahe sa telepono ko.
Ginawa ang bagong event na 'to
gamit ang maraming sanggunian sa pelikulang Project X
at iniimbitahan ang lahat sa bahay ko.
Ano'ng nangyayari?
Ano? Sino'ng gumawa nito?
Kumalat 'to at naging viral.
Puro meme.
204 MAGHANDA KA PARATING NA ANG PROJECT X
Kumagat ako dahil sa mga meme dahil ang hilig ko sa mga meme.
Tuwang-tuwa ako.
May iba pang meme na, "Saan ang party? Nandito na ang party."
Naka-Photoshop ako sa isa.
Sobrang surrel. Di ka makapaniwalang nangyayari 'to sa 'yo.
Ano'ng gagawin ko?
SAMPUNG ARAW BAGO ANG PARTY
Ako ang unang nahalal na panggabing mayor ng Groningen.
CHRIS - ANG PANGGABING MAYOR
At responsable ako para sa nightlife sa lungsod.
Nag-aayos ng mga festival.
Nakikitungo sa mga bar, sa mga problema.
Ang Netherlands ay mukhang liberal,
pero marami ring structure, maraming tuntunin sa likod.
May konseho ng lungsod, pero umuuwi sila pagsapit ng alas-singko,
at pumapasok ako.
Nasa Facebook ako, at nakita ko ang event na 'to.
Medyo kakaiba dahil event 'to sa Haren.
Medyo boring na bayan 'to. Walang nangyayari roon.
Mayayaman lang ang nakatira roon.
Pero nakatanggap ako ng mga tawag mula sa mga residente.
Masama ang kutob nila na may kakaibang mangyayari.
Naisip ko talaga na maaaring magkaproblema.
Pero wala akong magawa nang mag-isa.
Sa tingin ko, dapat kumilos ang lokal na awtoridad.
Nagtatrabaho ako sa laptop ko.
Tapos may mensaheng lumitaw sa telepono.
May nagpadala sa akin ng trailer ng Project X.
May mga kalyeng nasusunog.
Naisip ko noon, "Diyos ko po, sisirain nila ang lahat."
Kung mangyayari 'to sa maliit na nayon tulad ng Haren,
malaking kapahamakan 'to.
Mahal na mahal ko ang Haren.
Miyembro ako ng konseho ng lungsod bilang oposisyon ng mayor.
Naisip ko, "Ang laki nito." Kaya sinubukan kong balaan ang mayor.
Pero ilang araw siyang wala, kaya di ko siya matawagan.
Sinubukan kong tawagan ang mayor.
Gusto kong tumulong. Gusto kong lutasin ang problema.
Dapat 'tong gawin ng panggabing mayor.
Pero DI siya sumagot.
Kaya araw-araw, Tinawagan ko ang konseho ng Haren.
Sanay silang asikasuhin ang mga poste ng ilaw, tawiran.
Kaya di nila 'to sineseryoso.
Dapat tayong gumawa ng paraan para mapatigil 'to.
Dapat tayong gumawa ng paraan para maprotektahan ang mga tao sa Haren.
PITONG ARAW BAGO ANG PARTY
Nagsimulang mag-alala ang mga magulang ko.
"Sisipot ba talaga ang mga tao?"
"Mawawalan na ba tayo ng bahay sa isang linggo?"
Tapos naisip namin,
"Ano'ng magagawa natin para pigilan 'to?"
Si Jorik Clarck ang admin ng Project X Haren.
Medyo nagpabalik-balik kami, naghihiritan sa isa't isa.
DI PARA SA MGA TAONG MALAKI ANG ULO ANG PARTY
BATAY SA PUNA, MALINAW NA KAKA-16 MO LANG
Nagustuhan niya yata 'yong atensiyon.
Oo, pinasikat ko siya sa Facebook.
IMBITADO (24,162)
Di naintindihan ni Jorik
na may epekto talaga 'to sa buhay ko at sa pamilya namin.
Sa tingin ko di niya naunawaan 'yon.
Gusto kong kumbinsihin siyang alisin 'to.
Ang isang kaibigan, na konektado sa kanya sa Facebook,
ay binigay ang numero niya.
DI KILALA
Nag-aalangan akong sagutin pag numerong di ko kilala,
pero sabi ko, "Bahala na."
Kaya sinagot ko, at sabi niya,
"Uy, si Jorik ba 'to?"
Sabi ko, "Oo, sino'ng kausap ko?"
"Ama 'to ni Merthe."
Sabi ko, "Naku, lintik."
Medyo nagalit siya sa akin.
Ipinaliwanag niyang may mga umaakyat sa kanilang bakod
at kinukunan sila ng litrato sa loob ng sala.
Doon ko namalayan.
Kung sinisira ko ang buhay nila, di ko gusto 'yon.
Doon ko inilabas ang mensaheng tapos na ang party.
MAY KATAPUSAN ANG LAHAT
At di 'yon nagustuhan ng mga tao.
TAPOS NA ANG PARTY...
TANGGALIN ANG EVENT
Nang tinanggal niya 'to, napakagaan ng loob namin.
Tapos na.
Pagkatapos ng ilang oras,
may isa pang event,
na nakakabaliw.
Nagulat ako.
Parang eksaktong kopya ng pahina ko.
Ang bilis dumami ng mga bilang.
May 30,000 tao na ang imbitado.
NI IBE DERFÜHRER
Kakaibang pangalan 'yon.
Ang Der Führer ay malinaw na may negatibong kahulugan
sa wikang German.
Naisip kong subukang mangatwiran sa mga admin,
sinasabi kung gaano 'to kaseryoso,
at kung paano namin hinihimok at hinihiling sa kanilang tanggalin 'to
dahil may malaking epekto 'to sa buhay namin,
at di lang 'to biro.
At ang tanging sagot na natanggap ko ay,
"Problema mo 'yan."
APAT NA ARAW BAGO ANG PARTY
Palala nang palala ang tsismis sa party na 'to.
Magkakaroon ng entablado. May mga artistang darating.
Isponsor ng event ang Heineken, akala mo tuloy parang festival.
Grabe 'yon.
Nakikinig ako ng radyo sa kotse,
at, biglang, pinag-usapan nila ang Project X.
Si Merthe 'to.
Sina Timor at Coen 'to mula 3FM.
- Hi. - Hi.
Malapit na ang party?
Lahat ng tao may numero ng telepono ko.
Isa sa mga unang tawag ay galing sa De Coen en Sander Show.
Di ko alam ang gagawin ko. Nagsalita lang ako.
Kanselado na ang party.
Anim na libo sana ang regalo mo.
Maganda sana,
pero di sapat sa halaga ng bagong bahay.
Siya nga pala, live ba ako sa radyo ngayon?
- Oo! - Oo! 3FM! Merthe!
Napakalaki nito sa pambansang media.
Ang bayan ng Haren ay naghahanda para sa pagdating
ng libu-libong di-gustong partygoer.
May 50,000 imbitasyon nang ipinadala sa internet.
Isa, dalawa, tatlo. Tara!
Nang lumabas sa balita ang video ng isang poster na nakasabit sa gusali,
napagtanto naming mangyayari talaga 'to.
May tsismis na
tungkol sa mga sumasakay sa bus mula sa iba't ibang lungsod sa Netherlands.
Nag-aalala ang mga residente sa Stationsweg sa Haren.
Parating ang libu-libong tao.
Mas malaki pa 'to kaysa sa akala ko noong una.
IMBITADO (300,220)
Masama ang kutob ko.
Di kami handa para sa lahat ng taong 'to.
Sa oras na 'to, sarado ang mga kurtina namin buong araw.
Kinukunan ng litrato ng mga tao ang bahay.
Di ako makapunta sa volleyball. Di ako makapasok.
Nagsimula silang gumawa ng mga maskara ng mukha ko.
Halos parang The Purge kung saan nakakulong ka sa bahay mo,
at nagdo-doorbell ang mga tao at sinusubukang makapasok.
Ang target ng Purge ngayong taon ay tumatago sa bahay ninyo.
Di na 'to mga taong nagpapatawa.
Medyo nakakatakot na rin sila.
ISANG ARAW BAGO ANG PARTY
Isang araw bago ang party, lalo akong kinakabahan.
Iniisip kong di 'to ang lugar
para mag-host ng ilang libong tao.
Mapanganib 'to.
Kung di 'to seseryosohin ng konseho, kailangan kong gumawa ng plano.
Ang tanging solusyon ay mag-organisa ng ibang party sa labas ng Haren.
Sabi ko sa konseho ng lungsod, "Ayaw kong kumita kahit isang kusing."
Kaya sabi nila, "Baka magandang ideya 'to."
"Magagawa mo ba 'to?"
Karaniwan, inaabot ng ilang buwan para mag-organisa ng malaking party.
May 24 na oras lang kami para organisahin 'to.
Nagpadala ako ng plano.
Pero kay Mayor Bats ang desisyon,
at talagang ipinagdadasal kong tama ang desisyon niya.
Isang araw bago ang party,
inimbitahan akong makipagpulong sa mayor.
At umasa talaga ako na sasabihin ng mayor sa amin,
"Okay, nakapagdesisyon na ako,
at isasara ko ang lahat ng daan papuntang Haren, para walang makakapasok."
Ayaw ng mayor 'yon.
Malinaw ang mensahe ko. Wala nang party.
Para malinaw ang lahat, walang party dito.
Medyo nagalit ako noong narinig ko 'yon.
Ba't di mo seryosohin ang kabataan?
Walang batang nag-isip na,
"Kung sabi niyang walang party, naniniwala ako."
Huli na ang lahat. Mali ang mensahe.
Nakatanggap ako ng tawag mula sa konseho ng lungsod.
Napagpasiyahan ng mayor na wag gawin ang ibang party na 'to
at makipagtulungan lang sa pulis.
Napakatanga nila, at wala silang muwang.
Walang musika, walang entablado, walang wala talaga.
Kung di mo ibibigay ang mga 'to,
gagawa ng paraan ang mga bata para magsaya.
Ang ibig sabihin ng stuk ay sira.
Gusto naming sirain ang mga channel dahil may mga tuntunin sila.
Galit kami rito.
Gumagawa kami ng mga Jackass na bagay. Matitinding hamon bawat linggo.
Nagte-text ang lahat, "Pupunta kayo sa Project X Haren?"
"Magiging astig 'to."
"Pag-uusapan 'to ng lahat, kaya dapat nandoon kayo."
May pangarap kami.
Gusto namin ang pinakamalaking channel ng YouTube sa mundo.
Pagkakataon namin 'to.
Kunan natin 'to at magsaya tayo.
Gusto ninyong pumunta sa Haren? Party? Project X!
Tara na.
ARAW NG PARTY
Umaga na ng party.
Hiniling sa 'kin ng konseho ng lungsod ng Haren na subaybayan ang social media
dahil wala silang karanasan.
Inutusan akong ilabas ang mensahe na walang party.
BUTI'T MAGHO-HOST NG PARTY ANG @GEMHAREN
Sabi ng boss ko, "Gawin mo ang lahat."
Sabihin mo lang sa publiko, "Wag pumunta sa Haren."
"Walang party."
Maliit na bayan lang kami na may apat na like.
Nagsimula kaming makipag-usap, pero imposibleng gawin.
@GEMHAREN TINGNAN ANG TWITTER MARAMING PUPUNTA
Parang David at Goliath 'to.
IMBITADO (350,172)
Nooong tiningnan ko ang Facebook sa araw ng event,
nasa 350,000 tao ang naimbitahan.
Kaya patuloy ang post sa timeline.
MAY MANGGAGALING SA LEEUWARDEN?
Naghahanda na ang mga tao.
SUNDUIN ANG MGA PARE AT PUPUNTA SA PROJECT X HAREN!
ASAHAN N'YO KAMI!
Nagtatrabaho sa supermarket ang bunso kong anak.
Sinabi niyang may maraming dayuhang bumibili ng maraming alak.
Sinusubukan ng lahat na makakuha ng alak.
Labing-anim kami noon, kaya pwede kang uminom sa Netherlands.
Di gaya ng pekeng ID ni McLovin.
Ba't ka sumakay ng tren papunta rito sa Haren?
Na-curious lang talaga ako.
Isang karanasan para makakita ng ganito.
Pagsapit ng tanghali, ang daming taong nagtitipon sa harap ng bahay
at nagbabalak na manatili.
Doorbell nang doorbell ang press.
Tahimik pa rin sa bahay ni Merthe. Mag-doorbell tayo.
Magandang hapon.
Bawal ang kamera.
Napuno na ang tatay niya.
Nag-live coverage ako para sa Project X Haren.
Noong pumunta ako sa kalye ni Merthe,
inalis nila ang mga karatula.
Medyo nakakatawa.
May GPS ang mga tao sa telepono nila, kaya di mahirap puntahan.
Nang tumingin ako sa labas,
ang daming taong nagtipon sa harap ng bahay
na nagsimulang maging mapanganib.
'Yon ang sandaling sinabi kong, "Gusto kong umalis."
Masyadong maraming taong nakatayo sa harap ng bahay niya.
Nagpasiya ang pulis, "Pipigilan natin 'to,"
at isinasara na nila ang magkabilang dulo ng kalye.
Nakahinga ako nang maluwag nang umalis kami.
Pagdating namin sa bahay ng tita ko, halos wala kaming sinabi.
Nakaupo lang kami roon pinapanood ang lahat ng nangyayari.
Dalawang oras pa, at magsisimula ang party sa Haren
para sa 16 na taong gulang na si Merthe.
Ang katabi ko ngayon, si Paul Heidanus, na tagapagsalita ng pulis
ay nakatayo rito na may maliit na ngiti.
G. Heidanus, may naka-standby na 300 pulis?
Wala akong sasabihin tungkol sa mga hakbang namin.
Pero magiging malinaw ako, alam namin ang ginagawa namin.
Maayos ang lahat.
Tapos na ang shift ko, kaya umalis na ako.
Nagbibisikleta ako, tapos huminto ako.
At nakita ko ang walang katapusang pila ng mga kotseng pumapasok,
at mga taong naglalakad papunta sa Haren.
Sobrang dami nila.
Tinawagan ko ang mga tao sa munisipyo,
at sinabi ko, "Di gumana ang mensaheng inilabas natin."
Tuwing may dumarating na tren,
may daloy ng mga taong nilalampasan kami.
Di ko kilala si Merthe, pero party animal din ako.
At naglalakad kami papuntang Haren, kasama ng malaking grupo.
Maganda ang vibes.
Pagdating ko sa party,
nakita kong nagsasaya ang mga tao.
Naririnig namin ang sigawan at hiyawan.
Isinara namin ang mga pinto at bintana.
Wala ka nang magagawa pa.
Nakakatakot.
Lalong dumami ang mga tao, mas lalong lumala.
Kaguluhan.
Nakakaloka 'to.
Wala akong kilalang may ganito karaming kaibigan.
Pwede nang magsimula ang Project X Haren, nandito na kami!
Lahat ay tumatalon, umiinom ng beer, nagsasaya.
Iniisip nila, "Ito na ang pinakamagandang gabi sa buhay natin."
Nagsisigawan ang lahat na parang mga baliw na hayop.
Saan ang party? Nandito na ang party!
Gustong-gusto ko 'to.
Minsan, sa isip ko, kinakanta ko pa rin ang kantang 'to.
Saan ang party?
'Yon ang narinig ko buong gabi.
Marami sa mga kabataang 'to
ay talagang akalang may party.
At ang natagpuan lang nila ay mga harang at ilang mga pulis
at mga taong parami nang parami.
At sa tuwing magla-live ako, may mga kakaibang bagay na nangyayari.
Arnoud?
Uy, ano'ng ginagawa ninyo rito?
Good vibes, gago!
At sabi ko, "Gaano katagal natin 'to itutuloy?"
Ang isang Facebook party ay umaakit ng mga kakaibang tao mula sa buong bansa.
Pinaliguan ako ng whiskey.
- Oras na yatang magpatuloy. - Sige, Arnoud Bodde. Salamat.
Naglakad ako kasama ang aso sa sentro para makita ang nangyayari.
Sa likod ko, may grupo ng mga tao,
umaawit, nag-iingay.
Tapos, biglang may tumama sa ulo ko.
At may narinig akong nabasag.
May binato silang bote... sa ulo ko.
Nagsimulang manginig ang aso.
Doon ko naramdaman na nag-iba na ang atmosphere.
Nararamdaman mo sa hangin.
Nakikita mong pwede 'tong basta-bastang sumiklab.
Nasa kalye kami ni Merthe at grabe rito.
Mukhang pumasok kami sa football stadium.
Libu-libong kabataan.
At may sampung pulis lang.
Ang dami kong nakitang tao.
Padami nang padami.
At naisip ko, "Imposibleng may 300 pulis
sa nayon ngayon."
Halatang walang plano.
Di sila riot police.
Mga regular na pulis lang sila...
na nakatingin sa isa't isa, natatakot.
Nahihigitan ang pulis nang libu-libo.
Di ako siguradong kaya nilang magpakatigas pa nang matagal.
Nag-alala akong baka umabot sila sa bahay...
at sunugin 'to, parang sa pelikula.
Napanood nila ang Project X.
Gusto nilang mag-party sa bahay.
Gusto nila ng swimming pool, at di nila nakuha 'to.
At nalalasing sobra ang mga tao.
Tapos nagiging agresibo ang iba.
Nagsisigawan ang lahat.
Akala namin, "Ano'ng nangyayari rito?"
Binuksan ko ang Twitter. Nagsimula na silang maghagis ng bote.
At bigla akong nakarinig ng mga sirena.
Naku. Eto na.
Kung inimbitahan mo ang pulis sa party, isa lang ang kinalabasan.
Magkakaroon ng riot.
Nagpaputok na ang pulis bilang babala.
Ang laki ng pagkakamali ng pulis.
Sinubukan nilang palayuin kami.
Ngayon, nagkakagulo na talaga.
Lintik, grabe na ngayon.
Nagsimula sila ng digmaang di nila maipapanalo.
Kagagawan 'to ng pulis.
Walang nangyayari rito, at bawal kaming magwala.
Nakatikim ang mga tao ng kalayaan.
Nang inalis 'to ng pulis,
nagalit ang mga tao.
Kakaiba 'to.
Hanggang kailan 'to hahayaan ng pulis?
Nag-alala ako sa Papa ko dahil nagpasiya siyang manatili.
Gusto niyang tumulong sa mga kapitbahay.
Umasa ako na sana di siya madamay sa madla.
Di kami pumunta sa party.
Ayoko ring maging kabilang sa madlang
isinasapanganib ang pamilya niya.
Naaalala ko ang footage mula sa balita.
Ang pulis ang nananakit ng tao.
Nagiging agresibo na ang pulis.
Kung may lumalapit sa pulis,
ang ginagawa nila ay...
banatan siya.
Kinukunan ko 'to. Sabi ko, "Ano'ng nangyayari rito?"
Di ko pa 'to nakita sa Netherlands.
Manakit ng tao habang nakaratay sila sa sahig?
Grabe.
Nadapa ako.
Binanatan ng riot police ang mga binti ko gamit ang mga panalo nila.
Pero nagawa kong tumayo at tumakas.
At naisip ko, "Tinatrato ninyo ako bilang rioter?"
"E di magiging rioter ako."
May mga taong binabaluktot ang poste.
Kaya nagpasiya akong tulungan sila.
May mga taong...
tumatakbo sa hardin namin para makaiwas sa pulis.
Karaniwan mo 'tong nakikita sa telebisyon, at malayo 'to,
pero ngayon nasa bakuran na namin.
Naghahagis sila ng mga molotov cocktail sa mga kotse.
At naisip ko, "Diyos ko po, para 'tong... Call of Duty."
"Totoo 'to."
"Totoo talaga 'to."
May nakita akong malaking lalaki na humahawak ng poste,
at sinimulan niyang basagin ang mga bintana ng mga supermarket.
Ang pumasok sa isip ko ay, "Libreng sigarilyo."
Kaya sinuot ko ang hood ko,
at ako ang unang pumasok sa loob.
Pinuno ko lang ang bag.
Nasa sandaling 'yon ako. Pakiramdam ko buhay ako. Alam mo?
Kinukunan namin ang pagnanakaw.
Pero maling desisyon 'yon.
Sa isang saglit, nagkagulo ang lahat.
"Hoy! Kinukunan tayo!"
"Kunin sila!"
At pagkatapos ng ilang segundo, nakaratay ka na sa sahig.
Sinusubukang kunin ng mga tao ang kamera niya, "Akin na 'to!"
Nakita ko ang mga brasong 'to na may malalaking tattoo.
At ang tanging nagawa ko ay hatakin ang mga tao palayo sa kanya
dahil gusto ko ng footage.
May bago kaming nakunan.
Kaya, kung mayroon kang 500 subscriber sa Holland, 500 lang,
ito na ang pagkakataon namin para lumago.
At gusto mong iligtas ang buhay ko dahil kung hindi...
'Yon din nga pala.
Hindi.
Patay ako kung wala siya.
Tinalon namin siya sa bubong, di ba?
Takot na takot ako.
Matinding tinamaan ang kamera.
Pero nakuha namin ang tape. Nailigtas namin.
Sige, 'yon na 'yon. Tapos na!
Nakakaloka ang naranasan natin. Takot na takot ako.
Nakaupo kami sa kotse.
Sabi namin, "Ginto 'to."
"Umalis na tayo rito."
Sa isang punto sa gabi,
sinabi ng pulis sa Papa ko
na may dalawang babaeng namatay... sa madla.
Pasensiya na.
Ang hirap no'n.
May mga taong... namamatay sa birthday party mo,
at ang papel na ginampanan mo roon,
pakiramdam mo namanhid ka.
Di mo...
Di mo maintindihan.
Sa Twitter, may tsismis na may babaeng naipit hanggang mamatay,
pero may tweet na di raw totoo.
Ano'ng alam n'yo?
Nabasa rin namin 'to sa Twitter at may parehong impormasyon,
pero di namin nabalitaan 'to mula sa pulis.
Magbibisikleta sana ako pauwi,
pero di pwede dahil nakakalat ang bubog.
Mukhang tinamaan ng bagyo ang bayan.
Habang naglalakad ako, nakonsensiya ako.
Nalulungkot akong maugnay dito.
Buti na lang, nabalitaan namin na walang namatay.
Pero naramdaman na namin ang emosyonal na epekto.
Pagdating ng hatinggabi, nakontrol na ng pulis,
at kumalma na ang lahat.
At nakita ko ang kotseng 'to.
Basag ang windscreen, tinanggal ang mga side mirror.
May mga yapak sa ibabaw ng kotse.
May malaking ladrilyong hugis tatsulok sa upuan ng pasahero.
Nakatayo ako roon at tinitingnan 'to.
At sa likod ko, narinig ko ang boses ng isang kasamahan ko,
"Kotse mo ba 'yan?"
Sabi ko, "Oo, akin 'yan."
Itinago ko ang ladrilyo bilang souvenir.
Ilang beses akong tinanong ng nobya ko,
"Itatago pa ba natin 'yan?"
At sabi ko, "Oo, itatago natin ang ladrilyo."
Puyat kami magdamag,
ine-edit ang pelikula,
at inilagay sa aming website.
Pagkatapos ng isang oras, kumalat 'to.
Oo, 'yon ang pinakaunang hit ng StukTV.
Nagsimula sa Project X Haren.
Pagkatapos ng 12 taon, kami ay isa sa pinakamalaking YouTube channel dito.
Sa paunang pagsusuri, kinakaharap natin
ang matatawag kong basura
na, sa marahas at pinag-isipang paraan, ay sadyang ninais na makipagsagupaan.
Ang mayor at ang pulis ay walang inakong responsibilidad.
Tinawag niyang basura ang mga bata. Di ako sang-ayon.
Pumunta lang ang mga bata sa Haren para magsaya.
At ginawa nila ang lahat para di ibigay 'yon.
Nabigla ang mga taga-Haren dahil sa mga rioter.
Di alam ang kabuuang halaga ng pinsala.
Sira lahat ng bintana. Ang sama.
Magsisikap kami ngayon para linisin ang Haren.
Kami pa rin ang pinakamagandang komunidad sa Netherlands.
Pasensiya na.
Kinabukasan, naglakad kami ng asawa ko,
at nalinis na ang lahat.
Ipinagmamalaki ko ang mga tao sa aking bayan.
Nagising akong may hangover,
at lahat ay nasa Facebook.
Naka-tag ang pangalan ko sa ilalim ng mga video.
Mga sumbungero.
Babalik 'to sa akin sa anumang paraan.
Kaya nagpasiya akong isauli ang ninakaw ko.
Sabi ko, "Naku, pumalpak ako."
MAHIGIT 100 TAO ANG NAARESTO MATAPOS MASURI NG PULIS ANG EBIDENSIYA.
KINASUHAN ANG 17 NG MGA KRIMENG MAY KAUGNAYAN SA MGA RIOT.
Sa palabas ngayong gabi,
ano ang kahihinatnan ng kritikal na ulat sa Project X Haren
para sa mayor at sa hepe ng pulisya?
PAGKATAPOS NG MGA RIOT, NAGKAROON NG PAG-UUSISA
SA PAGHAWAK SA PROJECT X NI MAYOR BATS AT NG HEPE NG PULISYA.
Ang tanging beses na dapat nandito siya at di nakipagsapalaran
at pinrotektahan ang mga tao,
hindi naging maayos.
Iba sana ang takbo ng mga bagay.
Wala sanang di pagkakaunawaan tungkol diyan.
ROB BATS - MAYOR NG HAREN
At dahil doon, humihingi ako ng tawad ngayon.
MATAPOS ANG PAGGIGIPIT NG PUBLIKO, NAG-RESIGN SI MAYOR BATS.
TUMANGGI SIYANG MAKILAHOK SA DOKUMENTARYONG ITO
Dalawang taon pagkatapos ng Project X,
Nasa isang party ako at pumasok si Merthe.
Nakilala ko siya agad.
Pero dahil sa kahihiyang naramdaman ko, wala akong sinabi.
Pamilyar ang mukha niya, pero di ako sigurado kung sino siya.
Nagtinginan kami. Sabi niya, "Ikaw 'yon, di ba?"
Sabi ko, "Oo, ako 'yon."
Sabi niya, "Ayos lang, tapos na 'yon. Wag kang mag-alala."
"At bata at tanga tayo noon."
Ang karamihang dumating sa party
ay wala namang balak na mag-riot o magsagawa ng krimen.
Maraming pumunta dahil gusto nila ng party.
Sa tingin ko, normal lang 'to
sa mga teenager sa ganoong edad,
na gusto nilang magrebelde at gamitin ang kanilang kalayaan,
ipahayag ang kanilang... personalidad.
Tiyak na pupunta ako kung di ko party.
Pagsasalin ng subtitle ni: Carol Chua