Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
HAREN HOLANDIA
Haren to bardzo spokojne, zielone i zaciszne miejsce.
Turyści nie odwiedzają Haren
i nam to odpowiada.
Zwykle nic się tu nie dzieje.
Poza tym jednym dniem.
Haren!
21 WRZEŚNIA 2012 ROKU
Był piątkowy wieczór.
Byliśmy nakręceni na balet.
Jechaliśmy na największą imprezę urodzinową w historii Holandii.
Co ciekawe, odbywała się w małym miasteczku.
Nigdy wcześniej nie słyszałem o Haren.
Facebookowe zaproszenie na 16. urodziny stało się sensacją.
Solenizantka zaprosiła znajomych,
nie oznaczając wydarzenia jako prywatne.
Chciałam jedynie zorganizować fajne 16. urodziny,
ale wszystko wymknęło się spod kontroli.
Znajomi mówili, że impreza może przypominać tę z Projektu X.
Film Projekt X podsycił ogień.
Chwila, do mojego domu zaproszono 17 tysięcy osób?
Naprawdę przyjdą?
Straszna sytuacja.
Jeśli Projekt X eskaluje, to będzie katastrofa.
Powiem wprost: nie ma żadnej imprezy.
Spierdalaj.
Ta impreza będzie jak z filmu.
Jazda.
Gdzie jest impreza? Tu jest impreza!
Wszyscy skakali, pili piwo i się bawili.
Nagle klimat zmienił się o 180 stopni.
Ludziom odwaliło.
Panował totalny zamęt.
Chryste Panie, wszystko zniszczą.
Bałam się, że wpadną do mojego domu i zniszczą, co się da.
I że spalą go jak w filmie.
Po tym całym zamieszaniu z imprezą
wyjechałam z Holandii.
Teraz już rzadko wracam do domu.
Holendrzy chyba nie zapomnieli o tamtym wydarzeniu.
Ludzie postrzegają Holandię jako imprezownię.
Wiele jest tu dozwolone.
Zioło, prostytucja.
Tak naprawdę Holandia to uregulowany kraj.
Holendrzy nie lubią, gdy się łamie ich niepisane zasady.
Ja nigdy nie byłam konformistką.
Tata co raz mi przypominał w naszych rozmowach,
że ten, kto się wychyla, czasem dostaje po łapach.
Skończywszy 16 lat, oznajmiłam rodzicom,
że marzę o urodzinowej domówce.
Szesnastka to ważne urodziny w Holandii.
Od tego wieku można było kiedyś pić alkohol.
Wtedy wszyscy przesiadywali na Facebooku.
Popularność zależała od liczby znajomych
oraz lajków.
Ludzie chcieli pokazać, że są fajni i robią ciekawe rzeczy.
Utworzyłam więc wydarzenie o nazwie „Szesnastka Merthe”.
Zaprosiłam dokładnie 78 osób.
Mogłam wybrać, czy wydarzenie ma być publiczne, czy prywatne.
Kliknęłam „publiczne”.
Poznaliśmy Merthe w 2012 roku, gdy dołączyła do naszej drużyny.
Była nowa i nikogo nie znała.
Chodziłyśmy do różnych szkół. My mieszkałyśmy w centrum Groningen.
LUDNOŚĆ 193 127
Ona mieszkała w miasteczku obok, w Haren.
LUDNOŚĆ 18 460
Mieszkańcy Groningen postrzegają mieszkańców Haren
jako ludzi z wyższych sfer.
Tak.
Takie panowało przekonanie.
Z czasem się przekonałyśmy, że jest inna, niż się spodziewałyśmy.
Potrafiła z siebie żartować.
Łatwo się z nią rozmawiało. Pasowała do nas.
Ucieszyłyśmy się, że zaprosiła nas na urodziny.
Z Merthe nie dało się nudzić.
Uwielbialiśmy hollywoodzkie filmy,
jak Wredne dziewczyny, Łatwa dziewczyna i Kac Vegas.
W nich życie było zupełnie inne
niż nasze w Holandii.
Ja i moi rówieśnicy chcieliśmy doświadczyć czegoś podobnego.
WEZMĄ UDZIAŁ (20)
14 DNI DO IMPREZY
Następnego dnia w szkole co raz zerkałam na telefon.
Stary iPhone.
Jaki mały.
Jak mogliśmy pisać na takim małym ekranie?
To były początki mediów społecznościowych na telefonie.
Wydarzenia były w zasięgu ręki i zawsze było się na bieżąco.
Gdzieś w porze lunchu
zauważyłam wzrost liczby uczestników,
ale to było normalne.
Odpoczywałem pomiędzy lekcjami.
Nagle dostałem powiadomienie. To było zaproszenie na imprezę.
Chodziłem do szkoły z Merthe, ale się z nią nie kumplowałem.
Mieszkała w ładnym domu. To elita.
Wszyscy wiedzieli, gdzie mieszkała.
Jej dom przypominał ten z Kevina samego w domu.
To był świetny dom na domówkę.
Zauważyłem, że wydarzenie było publiczne.
Byłem buntownikiem,
więc pomyślałem, że z w ramach żartu zaproszę więcej osób.
Nie mogłem jednak zaprosić wszystkich znajomych naraz,
więc musiałem osobiście wybrać każdy kontakt z osobna.
Zajęło mi to dużo czasu.
Wysłałem jakieś 500 zaproszeń.
Wszyscy ochoczo zapraszali swoich znajomych.
13.00
Po przerwie podszedł do mnie kolega,
mówiąc, że Laurens wprosił się na imprezę
i planuje zaprosić więcej ludzi.
To wtedy zaczęłam sprawdzać telefon.
Na moją imprezę zaproszono 3000 osób.
ZAPROSZENI (3101)
Co się dzieje, do cholery?
Ludzie byli podjarani
i publikowali posty na tablicy wydarzenia.
O KURDE!!
Znajomi mówili,
że impreza może przypominać tę z Projektu X.
Mamo, tato, to ja, Thomas.
Chciałem być fajny choć raz.
Wcześniej w tym samym roku wyszedł film Projekt X.
Dziś zmienimy zasady gry.
Każdy nastolatek marzy o takiej imprezie.
Pamiętam, że ludzie skakali z dachów.
Najgorszy koszmar rodzica.
- Halo? - Thomas?
- Hej, tato. - Chcieliśmy tylko spytać,
czy się kładziesz spać.
To gruba przesada.
Najlepszy film imprezowy.
Ludzie się nakręcali
i wrzucali zdjęcia gnoma z ecstasy.
Nagle wszyscy do mnie pisali,
że to świetny pomysł.
To był efekt kuli śnieżnej.
To było ekscytujące i fajne.
Weszłam na Twittera i napisałam coś w stylu:
„Tylko 3500 gości”.
Myślałam, że to niewinny żart i wszystko przycichnie.
Ale to się nie kończyło.
Liczba zaproszeń wciąż rosła.
Dwoiła się i troiła.
Szaleństwo.
Nie mieliśmy wtedy lekcji.
Wszyscy usiedliśmy na kupie
i obserwowaliśmy rozgrywający się chaos.
Nawet nasz nauczyciel się w to wkręcił.
ZAPROSZENI (10 771)
Wtedy zaczęło do mnie docierać, że to samo się nie zatrzyma.
Próbowałam znaleźć opcję usunięcia wydarzenia na telefonie,
ale wtedy nie było to możliwe.
Można to było zrobić tylko na komputerze.
Nie mogłam wrócić do domu,
więc na tamten moment byłam bezradna.
Gdy lekcje się skończyły, wskoczyłam na rower i pojechałam do domu.
Czułam, że nie mogę tego ukrywać i muszę bić na alarm.
Moi rodzice nie rozumieli mediów społecznościowych.
Myśleli, że posty na Facebooku
to coś jak wysyłanie maili.
Pokazałam tacie wydarzenie.
Nie mógł pojąć, co się wydarzyło.
ZAPROSZENI (17 045)
„Do mojego domu zaproszono 17 tysięcy osób?”
„Naprawdę przyjdą?”
Szybko jednak zrozumiał, że nasza rodzina jest w tarapatach.
Mama zadzwoniła na policję,
aby się dowiedzieć, czy są w stanie nam pomóc.
Nie jestem pewna, czy policja wiedziała, czym są wydarzenia na Facebooku.
Zdecydowaliśmy, że najlepiej będzie je usunąć.
USUŃ WYDARZENIE
Miałam mieszane uczucia.
Z jednej strony byłam wdzięczna, że to koniec,
a z drugiej – poczułam pewien niedosyt.
Nie mam nic wspólnego z Merthe,
ale widziałem jej wydarzenie na Facebooku.
Nigdy wcześniej żadne wydarzenie nie odbiło się takim echem.
Miałem 18 lat
i chciałem tylko przeżyć tę jedną niezapomnianą domówkę.
Poszedłem po picie,
odświeżyłem Fejsa, a wydarzenie zniknęło.
„Błąd 404. Nie znaleziono strony”.
Byłem trochę rozczarowany.
W mieście wiało nudą,
a to zapewniało jakąś rozrywkę.
Pomyślałem, że to nie może się tak skończyć.
Stworzyłem więc kopię wydarzenia Merthe.
Nazwałem je „Projekt X Haren”.
To miała być impreza-niespodzianka.
19.00
Tamtego wieczoru szłam do kina z przyjaciółką.
Stałyśmy w kolejce po popcorn, gdy usłyszałyśmy ludzi przed nami:
„Widzieliście to wydarzenie?”,
„Projekt X? Tak, wybieram się”.
Byłyśmy w szoku.
„Co jest?”
Dostawałam masę wiadomości.
Powstało nowe wydarzenie
z wieloma odniesieniami do filmu Projekt X
i zaproszeniem do mojego domu.
Co to ma znaczyć?
Co? Czyja to sprawka?
Wydarzenie stało się viralem.
Pojawiał się mem za memem.
BĘDZIEMY TAM W STYLU GANGNAM
PRZYGOTUJCIE SIĘ BALET NADCHODZI
Te memy mnie rozbrajały, bo sam jestem memiarzem.
Płakałem ze śmiechu.
Powstał mem: „Gdzie jest impreza? Tu jest impreza”.
Na jednego z nich ktoś wkleił moją twarz.
To było dziwne. Nie wierzyłam, że to się dzieje.
Nie wiedziałam, co począć.
DZIESIĘĆ DNI DO IMPREZY
Byłem pierwszym nocnym burmistrzem Groningen.
NOCNY BURMISTRZ
Byłem odpowiedzialny za życie nocne miasta,
organizowanie festiwali
i rozwiązywanie problemów.
Holandia zdaje się liberalna,
ale od zaplecza jest bardzo ustrukturyzowana i uregulowana.
Mamy radę miasta, ale gdy ona zamyka się o 17.00,
wtedy wkraczam ja.
Przeglądałem Facebooka, gdy natrafiłem na to wydarzenie.
Zdziwiłem się, bo miało odbyć się w Haren.
To nieco senne miasteczko. Nic się tam nie dzieje.
Mieszkają tam tylko bogate dzieci.
Potem zacząłem otrzymywać telefony od mieszkańców.
Mieli złe przeczucie i wrażenie, że coś nie gra.
Byłem pewien, że coś może pójść nie tak,
ale sam nie mogłem nic zdziałać.
Myślałem, że władze lokalne mi pomogą.
Pracowałam na laptopie,
gdy na telefon przyszło mi powiadomienie.
Ktoś mi wysłał zwiastun Projektu X.
Płonęły ulice.
Pomyślałam wtedy: „Chryste Panie, wszystko zniszczą”.
Jeśli faktycznie dojdzie do tego we wsi, jaką jest Haren,
to będzie katastrofa.
Kocham Haren z całego serca.
Byłam członkinią rady i działałam w opozycji do burmistrza.
Wiedziałam, że szykuje się coś poważnego i próbowałam ostrzec burmistrza.
Nie mogłam się dodzwonić, bo wyjechał na kilka dni.
Chciałem skontaktować się z burmistrzem.
Chciałem pomóc. Chciałem rozwiązać ten problem.
To był mój obowiązek.
Jednak on nie odpowiadał.
Codziennie wydzwaniałem do rady miasta.
Zwykle zajmowali się błahymi sprawami,
więc nie brali mnie na poważnie.
Musieliśmy znaleźć sposób, aby to powstrzymać.
Musieliśmy znaleźć sposób, aby ochronić mieszkańców.
SIEDEM DNI DO IMPREZY
Wówczas moi rodzice zaczęli się martwić.
„Czy ludzie naprawdę przyjdą?”
„Czy za tydzień będziemy bezdomni?”
Oczywiście zastanawialiśmy się,
co możemy zrobić, aby zdjąć to wydarzenie.
Administratorem Projektu X Haren był jakiś Jorik Clarck.
Wdaliśmy się w pyskówkę i pisaliśmy sobie wredne komentarze.
NIE ZAPRASZAM LUDZI Z TAK WIELKIMI GŁOWAMI
WIDAĆ, ŻE MASZ DOPIERO 16 LAT
Chyba lubiła atencję.
No tak, dzięki mnie była sławna na Fejsie.
ZAPROSZENI (24 162)
Jorik nie rozumiał,
że to miało wpływ na mnie i na moją rodzinę.
Chyba tego nie pojmował.
Chciałam go przekonać, by usunął wydarzenie.
Moja koleżanka, która miała go w znajomych,
podała mi jego numer.
NIEZNANY
Zwykle nie odbieram od nieznajomych,
ale zaryzykowałem.
Odebrałem telefon i usłyszałem:
„Dodzwoniłem się do Jorika?”.
Zapytałem, z kim rozmawiam.
„Mówi tata Merthe”.
„O, cholera!”
Był na mnie trochę zły.
Wyjaśnił, że ludzie przeskakują przez ich płot
i robią im zdjęcia przez okno w salonie.
W końcu to do mnie dotarło.
Nie chciałem rujnować im życia.
Napisałem na stronie, że impreza jest odwołana.
WSZYSTKO SIĘ KOŃCZY
Ludziom się to nie spodobało.
KONIEC IMPREZY...
USUŃ WYDARZENIE
Gdy w końcu usunął wydarzenie, poczułam ogromną ulgę.
To był koniec.
Jednak kilka godzin później
pojawiło się kolejne wydarzenie.
Istny cyrk.
Zamurowało mnie.
To była idealna kopia mojej strony.
Liczba gości poszybowała w górę.
Zaproszono już 30 000 osób.
AUTOR: IBE DERFÜHRER
Dziwna nazwa profilu.
Zwrot „Der Führer” ma bardzo negatywny wydźwięk
w języku niemieckim.
Chciałam przemówić adminom do rozsądku,
tłumacząc, że to nie są żarty,
i stanowczo poprosić ich o usunięcie wydarzenia,
które miało realny wpływ na nasze życie
i przestało być zabawne.
W odpowiedzi otrzymałam dwa słowa:
„Weź spierdalaj”.
CZTERY DNI DO IMPREZY
Plotki stawały się coraz dziwniejsze.
Mówiono, że będzie scena i przyjadą artyści.
Że niby Heineken będzie sponsorem, jakby to był festiwal.
Niezły odlot.
Słuchałem radia w samochodzie,
aż nagle zaczęto mówić o Projekcie X.
Tu Merthe.
Mówi Timor i Coen z 3Fm.
- Cześć. - Hej.
Impreza już niedługo, prawda?
Niestety wszyscy mieli mój numer telefonu.
Najpierw zadzwonili do mnie z De Coen en Sander Show.
Nie wiedziałam, co robić, więc paplałam.
Impreza jest odwołana.
Mogłaś dostać 6000 prezentów.
Wciąż nie pokryłyby one kosztu nowego domu.
Słuchajcie, to program na żywo?
- Tak! - Tak! 3FM! Merthe!
Sprawa trafiła do krajowych mediów.
Miasto Haren szykuje się na przybycie tysięcy niechcianych imprezowiczów.
Za pośrednictwem Internetu wysłano ponad 50 000 zaproszeń.
Raz, dwa, trzy, dawaj!
21 WRZEŚNIA PROJEKT X HAREN
Gdy w wiadomościach pojawił się filmik z wielkim plakatem na budynku,
zdaliśmy sobie sprawę, że ta impreza naprawdę się wydarzy.
Krążyły plotki,
że ludzie przyjadą autobusami z różnych miast.
PROJEKT X HAREN
Mieszkańcy ulicy Stationsweg w Haren są zaniepokojeni.
Obecność potwierdziły tysiące ludzi.
To przekroczyło moje oczekiwania.
ZAPROSZENI (300 220)
Miałem okropne przeczucie.
Nie byliśmy gotowi przyjąć tyle ludzi.
Wówczas w ogóle nie odsłanialiśmy okien.
Ludzie non-stop robili zdjęcia domu.
Nie mogłam chodzić na siatkówkę ani do szkoły.
Zaczęto robić maski z moją twarzą.
Czułam się jak w Nocy oczyszczenia. Byłam uwięziona w domu,
do którego ktoś wciąż się dobijał.
Cel dzisiejszej czystki ukrywa się w domu.
To przestało być śmieszne.
Zaczęłam się bać.
JEDEN DZIEŃ DO IMPREZY
Dzień przed imprezą coraz bardziej się denerwowałem.
To nie było miejsce,
które ugości kilka tysięcy osób.
Zapowiadało się niebezpiecznie.
Rada nie traktowała mnie poważnie, więc opracowałem plan.
Jedynym wyjściem było zorganizowanie alternatywnej imprezy niedaleko Haren.
Powiedziałem radzie miasta, że nie chcę na tym zarobić,
a oni przyznali, że to dobry pomysł.
Miałem się tym zająć.
Zwykle organizacja wielkiej imprezy trwa miesiące.
My mieliśmy tylko 24 godziny.
Wysłałem plan.
Ostatnie słowo należało do burmistrza,
a ja modliłem się, aby dokonał właściwego wyboru.
Dzień przed imprezą...
zostałam zaproszona na spotkanie z burmistrzem.
Miałam nadzieję, że burmistrz powie nam,
że podjął decyzję
o zamknięciu wszystkich dróg prowadzących do Haren, by nikt nie mógł tu wjechać.
Burmistrz nie chciał tego zrobić.
Oto jasny przekaz: impreza jest odwołana.
Żeby było jasne, nie będzie tu żadnej imprezy.
Zdenerwowałam się, gdy to usłyszałam.
Potraktuj młodzież poważnie.
Przecież żaden dzieciak nie uwierzyłby w jego słowa.
Było już za późno. To był zły przekaz.
Odebrałem telefon z rady miasta.
Burmistrz zdecydował nie organizować alternatywnej imprezy,
lecz współpracować z policją.
Postąpili bardzo głupio i bardzo naiwnie.
Nie było muzyki, nie było sceny, nie było niczego.
Jeśli my tego nie zapewnimy,
dzieciaki same znajdą sposób na dobrą zabawę.
Stuk znaczy „zniszczony”.
Chcemy zniszczyć kanały telewizyjne, bo mają zasady.
Walić je.
Robimy to, co w Jackass. Co tydzień nowe pojebane wyzwania.
Wszyscy pytali, czy będziemy na Projekt X Haren.
Miało być epicko.
Wszyscy o tym gadali, więc musieliśmy pojechać.
Mieliśmy marzenia.
Chcieliśmy być w topce YouTube’a.
To była nasza szansa.
„Nagrajmy to gówno i zaszalejmy”.
Zabrać cię do Haren? Na imprezę? Projekt X!
No to w drogę.
DZIEŃ IMPREZY
Był poranek dnia imprezy.
Rada miasta Haren poprosiła mnie o monitorowanie mediów społecznościowych,
bo im brakowało doświadczenia.
Poproszono mnie o opublikowanie postu, że imprezy nie będzie.
FAJNIE, ŻE @GEMHAREN URZĄDZA IMPREZĘ
Szef kazał mi robić, co trzeba.
Miałem przekazać ludziom, by nie przyjeżdżali, bo nie ma imprezy.
To malutkie miasteczko z czterema wówczas lajkami.
Zacząłem postować, ale na daremno.
@GEMHAREN NADJEŻDŻA SPORO LUDZI
Czułem się, jakbym walczył z Goliatem.
ZAPROSZENI (350 172)
Gdy sprawdziłam Facebooka w dniu imprezy,
zobaczyłam, że zaproszono już około 350 000 osób.
Tablica była wypełniona postami.
JEDZIE KTOŚ Z LEEUWARDEN?
Ludzie szykowali się na przyjazd.
ZGARNIAM CHŁOPAKÓW I JADĘ NA IMPREZĘ
JESTEŚMY TAM!
Moja najmłodsza córka pracowała w supermarkecie.
Powiedziała, że wiele obcych osób kupowało duże ilości alkoholu.
Wszyscy starali się zaopatrzyć w alkohol.
Mieliśmy 16 lat, czyli mogliśmy pić legalnie,
nie jak McLovin.
SUPERSAMIEC / COLUMBIA PICTURES
Czemu zdecydowałeś się przyjechać tu pociągiem?
Tak z ciekawości.
To będzie wyjątkowe doświadczenie.
13.00
Po południu ludzie zaczęli się gromadzić przed moim domem
i to na dobre.
Do naszych drzwi często dzwoniła prasa.
W domu Merthe cisza. Zadzwońmy dzwonkiem.
Dzień dobry.
Żadnych kamer.
Jej ojciec ma już tego dość.
Relacjonowałem Projekt X Haren na żywo.
REPORTER
Gdy tam dojechałem,
zdejmowano znaki drogowe.
To było zabawne.
Ludzie mają nawigację w telefonach, więc trafiliby z łatwością.
Gdy wyjrzałam na zewnątrz,
zobaczyłam takie tłumy przed swoim domem,
że poczułam się zagrożona.
Powiedziałam, że chcę się wydostać.
Przed jej domem wystawało wiele ludzi.
Policja postanowiła to zatrzymać,
więc zamknięto oba końce ulicy.
Ulżyło mi, gdy wyjechałyśmy.
Gdy dotarłyśmy do domu mojej cioci, niewiele mówiłyśmy.
Po prostu siedziałyśmy, śledząc bieg wydarzeń.
Za dwie godziny rozpocznie się impreza
na cześć 16-letniej Merthe.
Rzecznik prasowy policji, Paul Heidanus,
stoi obok mnie z ostrożnym uśmiechem.
Panie Heidanus, rozumiem, że 300 policjantów jest w gotowości?
Nie wyjawię naszego planu działania,
ale proszę być pewnym, że wiemy, co robimy.
17.00
Mieliśmy kontrolę.
Właśnie skończyłem pracę.
Jechałem na rowerze i się zatrzymałem,
bo zobaczyłem niekończący się korek samochodowy
i pieszych zmierzających w stronę Haren.
Mieli przewagę liczebną.
Zadzwoniłem do ratusza,
mówiąc, że opublikowana przez nas wiadomość na nic się nie zdała.
Z każdego pociągu na stacji
wyłaniał się tłum ludzi idących w naszą stronę.
Nie znałem Merthe, ale lubię imprezować.
Szliśmy do Haren ogromną grupą.
Klimat był niezły.
Gdy przyjechałem,
ludzie już się bawili.
19.00
Słyszeliśmy krzyki i wrzaski.
Zamknęliśmy drzwi i okna.
Nic więcej nie mogliśmy zrobić.
Przerażające.
Im więcej było ludzi, tym większy panował rozgardiasz.
Chaos.
To jakieś szaleństwo.
Nie znam nikogo, kto miałby tylu znajomych.
Projekt X Haren czas start!
Wszyscy skakali, pili piwo i się bawili.
Chcieli spędzić najlepszą noc w ich życiu.
Wszyscy krzyczeli jak rozszalałe zwierzęta.
Gdzie jest impreza? Tu jest impreza!
Było kozacko.
Czasami wciąż śpiewam w myślach tę piosenkę.
Gdzie jest impreza?
Słuchałem jej całą noc.
Wielu młodych ludzi
spodziewało się trafić na coś w rodzaju imprezy.
Na miejscu zobaczyli tylko barierki, kilku policjantów
i coraz to większy tłum.
Za każdym razem, gdy wchodziłem na wizję, działy się dziwne i głupie rzeczy.
Arnoud?
Co tu robicie, chłopaki?
Dobre wibracje, skurwysynu!
Zastanawiałem się, jak długo będziemy to ciągnąć.
Wydarzenie na Facebooku przyciąga obcych z całego kraju.
Zostałem oblany whiskey.
- Chyba pora stąd iść. - Dobrze, Arnoud Bodde. Dziękujemy.
20.00
Poszłam z psem do centrum, żeby sprawdzić, co się dzieje.
Za mną szła grupa ludzi,
która skandowała i hałasowała.
Nagle poczułam uderzenie w głowę
i usłyszałam dźwięk tłuczonego szkła.
Rzucili butelką w moją głowę.
Pies zaczął się trząść.
Wtedy poczułam, że atmosfera się zmieniła.
To było namacalne.
Widać było, że zaraz wszystko może wybuchnąć.
Jesteśmy na ulicy Merthe. To jakieś szaleństwo.
Wyglądało, jakbyśmy weszli na stadion piłkarski.
Tysiące młodych ludzi.
Jest tu tylko dziesięciu policjantów.
Zobaczyłam wielki tłum.
Ludzie wciąż nadciągali.
Byłem pewien, że w wiosce nie było 300 policjantów w gotowości.
To było oczywiste, że nie mieli planu.
To nie był oddział prewencji, a zwykli gliniarze...
którzy patrzyli na siebie przerażeni.
Uczestnicy mieli przynajmniej tysięczną przewagę liczebną nad policją.
Nie wiedziałam, czy zdołają utrzymać pozycje.
Bałam się, że wpadną do domu...
i spalą go jak w filmie.
Widzieli film Projekt X.
Liczyli na domówkę.
Liczyli na imprezę przy basenie, ale nici z tego.
Ludzie upijali się na umór.
Niektórzy stali się agresywni.
Wszyscy krzyczeli.
Nie wiedzieliśmy, co się dzieje.
Wszedłem na Twittera i zobaczyłem, że rzucają butelkami.
Nagle usłyszałem syreny.
Teraz to się dopiero zacznie.
Policja na imprezie skutkuje tylko jednym.
Będą zamieszki.
Policja oddała strzał ostrzegawczy.
Policja popełniła zajebiście wielki błąd.
Chcieli nas odpędzić.
Zapanował zamęt.
Kurwa, powariowali.
Rozpoczęli wojnę, której nie wygrają.
To policja nas sprowokowała.
Tu zawsze wieje nudą i nie wolno nam szaleć.
Ludzie zasmakowali wolności
i gdy policja im ją odebrała,
wpadli w szał.
Kurwa, to jakiś absurd.
Jak długo policja będzie na to pozwalała?
Martwiłam się o tatę, bo on postanowił tam zostać.
Chciał wesprzeć sąsiadów.
Miałam nadzieję, że nie dał się wciągnąć w ten tłum.
Nie poszłyśmy na imprezę.
Nie chciałam brać udziału w czymś,
co zagrażało jej rodzinie.
Pamiętam materiał w wiadomościach.
Policja biła ludzi.
Policja robiła się równie agresywna.
Gdy ktoś się do niej zbliżał,
policja...
naparzała.
Nie mogłem uwierzyć w to, co nagrywam.
Nigdy czegoś takiego nie widziałem.
Okładali ludzi leżących na ulicy.
Masakra.
Przewróciłem się,
a oddział prewencji zaczął mnie bić po nogach pałkami.
Udało mi się wstać i uciec.
Pomyślałem, że skoro traktują mnie jak buntownika,
to się nim stanę.
Zauważyłem ludzi wyginających znak drogowy
i postanowiłem im pomóc.
Widziałem ludzi...
uciekających przed policją przez nasz ogródek.
Widywałem takie sceny w telewizji daleko stąd,
a teraz działy się na moim podwórku.
Ludzie rzucali koktajlami Mołotowa w samochody.
Pomyślałem wtedy: „Jezu, tu jest jak w Call of Duty”.
„Tylko na serio”.
„To się dzieje naprawdę”.
Zobaczyłem, jak jakiś wielki koleś złapał za rurkę
i zaczął nią walić w okna supermarketów.
Wtedy myślałem tylko o darmowych papierosach.
Założyłem więc kaptur
i wszedłem do środka jako pierwszy.
Wypełniłem torbę po brzegi.
Żyłem chwilą. Czułem, że żyję, wiecie?
Kręciliśmy napad.
Ale to była zła decyzja.
W sekundę zrobiła się chryja.
„Ej, oni nas nagrywają!”
„Łapać ich!”
Po kilku sekundach on leżał już na ziemi,
a ludzie próbowali zabrać mu kamerę.
Zobaczyłem wytatuowane łapy i...
Jedyne, co mogłem zrobić, to odciągać od niego ludzi,
bo zależało mi na tym nagraniu.
Nakręciliśmy coś nowego.
W Holandii mieliśmy tylko 500 subskrybentów,
więc to była nasza szansa na sukces.
No i oczywiście chciałeś mnie uratować...
To przy okazji.
Nie.
Bez niego byłbym martwy.
Przeskoczyliśmy przez dach, prawda?
Byłem przerażony.
Nasza kamera nieźle oberwała,
ale udało nam się uratować kasetę.
To koniec. Wystarczy!
Przeżyliśmy jakieś piekło. Byłem śmiertelnie przerażony.
Siedzieliśmy w aucie,
powtarzając: „Mamy to”.
„Wynośmy się z tej strefy wojny”.
W pewnym momencie wieczorem
policja powiedziała tacie,
że w tłumie zginęły dwie dziewczyny.
Przepraszam.
To było trudne.
Ludzie umierali na moich urodzinach,
a ja odegrałam w tym pewną rolę.
Czułam pustkę.
Nie mogłam...
Nie mogłam tego ogarnąć umysłem.
Na Twitterze krążą plotki, że jedna dziewczyna została stratowana,
ale inne posty temu przeczą.
Pan coś wie?
Przeczytałem te same informacje na Twitterze,
ale nie usłyszałem tego od policji.
Chciałem wrócić rowerem,
ale nie mogłem, bo wszędzie było szkło.
Miasto wyglądało, jakby uderzyło w nie tornado.
Wracałem pieszo i czułem się winny,
że wziąłem w tym udział.
Na szczęście później usłyszeliśmy, że nikt nie umarł,
ale emocjonalne szkody już się wyrządziły.
O północy policja w końcu przejęła kontrolę
i sytuacja się uspokoiła.
Potem zobaczyłem samochód
z rozbitą przednią szybą i urwanymi bocznymi lusterkami.
Na dachu były ślady butów,
a na siedzeniu pasażera wielka trójkątna cegła.
Stałem, wgapiając się w niego,
gdy zza pleców usłyszałem głos kolegi:
„To twój samochód?”.
„Tak, to mój”.
Zatrzymałem cegłę na pamiątkę.
Moja dziewczyna chciała ją już kilka razy wyrzucić,
ale ja się uparłem.
Nie spaliśmy całą noc,
montując film,
by wrzucić go na nasz kanał.
Po godzinie stał się viralem.
MILION WYŚWIETLEŃ
To był pierwszy wielki hit StukTV.
Zaczęło się od Projektu X Haren,
a po 12 latach jesteśmy topowym kanałem na holenderskim YouTubie.
Ze wstępnej analizy wiemy, że mamy do czynienia
z tak zwanymi szumowinami,
które w brutalny, świadomy i umyślny sposób szukały konfrontacji.
Burmistrz i policja nie wzięli za to odpowiedzialności.
Niepotrzebnie nazwał ich „szumowinami”.
Dzieciaki przyjechały do Haren na zabawę,
a oni zrobili wszystko, by im jej nie zapewnić.
Buntownicy odeszli, a lokalsi są w szoku.
Całkowity koszt zniszczeń nie jest znany.
Wszystkie okna są wybite. Jest naprawdę źle.
Będziemy musieli ciężko pracować, aby przywrócić porządek w Haren.
Wciąż jesteśmy najlepszą społecznością w Holandii.
Przepraszam.
Następnego dnia poszłam na spacer z mężem
i wszystko było już posprzątane.
Byłam niezwykle dumna z ludzi w moim mieście.
Obudziłem się z kacem,
a wszystko było na Facebooku.
Ludzie oznaczali mnie pod filmami.
Jebane kapusie.
Tak czy siak, miałem przerąbane.
Postanowiłem więc tam wrócić i oddać to, co ukradłem.
Wiedziałem, że nawaliłem.
PO POLICYJNEJ ANALIZIE DOWODÓW WIDEO ARESZTOWANO PONAD 100 OSÓB.
SIEDEMNAŚCIORO OSKARŻONO O PRZESTĘPSTWA DOT. ZAMIESZEK.
Jeszcze dziś:
konsekwencje krytycznego raportu na temat Projektu X Haren
względem burmistrza i komendanta.
PO ZAMIESZKACH WSZCZĘTO ŚLEDZTWO
W SPRAWIE ZARZĄDZANIA SYTUACJĄ PRZEZ BURMISTRZA I KOMENDANTA.
Jedyny raz, gdy powinien być obecny, nie podejmować ryzyka
i chronić swoich ludzi,
on tego nie zrobił.
Nie tak to powinno wyglądać.
Zgadzam się z tym w stu procentach.
BURMISTRZ HAREN
Za to dziś państwa przepraszam.
PO NACISKACH BURMISTRZ PODAŁ SIĘ DO DYMISJI.
ODMÓWIŁ UDZIAŁU W TYM DOKUMENCIE.
Kilka lat po Projekcie X
byłem na imprezie, na której pojawiła się Merthe.
Od razu ją rozpoznałem,
ale ze wstydu nie odezwałem się słowem.
Skądś kojarzyłam jego twarz, ale nie wiedziałam skąd.
Spojrzała na mnie, a ja na nią i powiedziała: „To ty, prawda?”.
Odparłem: „Tak, to ja”.
Kazała mi się nie martwić przeszłością, mówiąc,
że byliśmy młodzi i głupi.
Większość uczestników imprezy
nie przyjechała z zamiarem popełnienia przestępstwa.
Wiele osób chciało się tylko rozerwać.
Myślę, że to normalne i nieodłączne
u nastolatków w tym wieku,
że chcą się zbuntować, powalczyć o wolność
i wyrazić samych siebie.
Też bym przyszła, gdyby to nie była moja impreza.
Napisy: Paulina Iwaniak