Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Τη μέρα που γνώρισα τη Λουνά,
κατάλαβα αμέσως ότι θα μου άλλαζε τη ζωή.
Έτοιμος;
Καθόλου.
Πάμε να φύγουμε.
Να πάρουμε το τζιπ!
Θα οδηγήσω εγώ.
Ελάτε, πάμε να τους πιάσουμε!
Μη μας ξεφύγουν!
Μας ακολουθούν!
Στρίψε αριστερά!
- Τι; - Αριστερά!
- Πάμε; - Εννοείται!
Είχαμε πάει σε έναν γάμο.
Και δεν ήμουν καλά.
Δεν έχω φίλους σαν εσένα
Όχι, όχι
Δεν έχω φίλους
Αγαπημένη μου Γκαλά.
Είσαι σαν αδερφή εξ αίματος.
Όχι "αίματος". Είναι αγχωτικό.
Σήμερα παντρεύεσαι. Μεγάλη μέρα.
Ας το γιορτάσουμε με λίγη μουσική.
Με μουσική
Τι κάνεις;
Δεν ξέρω. Σε αγκαλιάζω;
Ναι. Δεν έχω χρόνο για τέτοια.
Πολ, έχε καλή διάθεση σήμερα.
Είναι μεγάλη μέρα για μένα. Παντρεύεται η κολλητή μου.
Χρειάζομαι στοργή.
Ορίστε, πάρε τη Σοφί. Πάω να ετοιμαστώ.
Θα είναι μια τέλεια μέρα.
ΣΠΑ ΝΤΑΡΝΑ
Σιχαίνομαι τους γάμους.
Κι αν έχεις τις μαύρες σου,
δύσκολα ανέχεσαι την ηλίθια διάταξη των καλεσμένων,
τα σιντριβάνια σοκολάτας
και την υποχρέωση να είσαι εύθυμος.
Ιδίως όταν είσαι ένας ασήμαντος συνοδός.
Φρίκη.
Ευχαριστώ.
- Λοιπόν, τη βρήκες; - Ποια;
- Την κόρη μας. - Να τη.
Η πιο όμορφη νύφη.
Όχι, εννοώ τη…
- Τη Λουνά; - Αυτήν.
Δεν ήταν στο δωμάτιό της. Δεν ξέρω πού είναι.
- Φίλοι μου! - Ο Λουκ.
Ησυχία! Σας παρακαλώ!
Σας παρακαλώ, ησυχία! Να ακούσουμε τον Λουκ.
- Ευχαριστώ, Ζορντί. - Συνέχισε, Λουκ.
Λοιπόν…
Να ξεκινήσω λέγοντας "Σαλάμ αλέκουμ".
Αλέκουμ σαλάμ, Λουκ.
Ευχαριστώ, Ζορντί, έρχομαι.
- Μπαμπά. - Ναι;
Γεια σε όλους.
Γεια σου, Ζουστίν.
- Τι κάνεις, όμορφη; Δεν το ξέχασες; - Καλά.
Να ξεχάσω τον γάμο μου;
- Όλα καλά εδώ; - Τέλεια.
- Μπορώ ακόμα να παντρευτώ την κόρη σου; - Άκου λέει!
Μόνο επειδή εσύ είσαι ήδη πιασμένη.
- Τι λέει; - Θεέ μου!
- Τι χαμπάρια, βρε μπαγάσα; - Ήρθε!
Αυτός είναι! Ο δικός μου!
- Τέλεια! Ναι! - Τέλεια!
Σιχαίνομαι τους γάμους.
Αγαπημένη μου Γκαλά.
Φίλη μου.
Αδερφή μου.
Σου το αφιερώνω.
Δεν έχω φίλους σαν εσένα Όχι, όχι
Δεν έχω φίλους
- Τέλειωσε ή… - Δεν ξέρω.
Μπράβο, Ζουστίν!
Μπράβο!
Γι' αυτό χαθήκαμε τελευταία.
Έκανα πολλές πρόβες, αφιέρωσα πάρα πολύ χρόνο…
- Μπράβο! - Σας ευχαριστώ πολύ.
- Και τώρα, καλωσορίζουμε την κουμπάρα… - "Σουκράν";
…και μεγάλη αδερφή της Γκαλά, τη Λουνά!
Πήγαινε.
- Αμφιβάλλω αν έχει ετοιμάσει κάτι. - Έχει. Θα δεις.
Καλησπέρα.
Τι κάνετε;
- Βλέπεις; - Περίμενε.
Δευτέρα.
Τρίτη.
- Τετάρτη. - Ποιος είν' αυτός;
Πέμπτη.
- Ο δικός σου δεν είναι; - Ίσως.
Παρασκευή.
Σάββατο.
Και μετά το Σάββατο;
- Κυριακή; - Ωραία.
Ναι, αυτό που λέμε καθημερινότητα.
Η μία μέρα μετά την άλλη,
εβδομάδες πανομοιότυπες,
χρόνια που κυλούν.
Και στο τέλος,
ο θάνατος.
Η ρουτίνα στην αγάπη κάνει ό,τι ο άνεμος στις φωτιές.
Σβήνει τις μικρές και φουντώνει τις μεγάλες.
Και ποτέ μα ποτέ
δεν υπήρξε μεγαλύτερη αγάπη από αυτήν του Λουκ και της…
Γκαλά.
Μπράβο.
Μαζί ξόρκισαν την κατάρα της καθημερινότητας.
Μαζί έχτισαν ένα μεγαλοπρεπές παλάτι από τούβλα χαράς.
Ένα παλάτι πέρα από χρόνο και χώρο,
όπου παραμένουν αλώβητοι από τη ρουτίνα.
Ας πιούμε, φίλοι μου,
εις υγείαν της ένωσης αυτών των δύο ψυχών.
Στον Λουκ και την…
Γκαλά.
Τέλεια.
Μπράβο!
- Πάμε; - Φυσικά.
Κυρίες και κύριοι.
Φίλοι μου. Φίλοι μου, παρακαλώ.
Να σας ευχαριστήσω που ήρθατε.
Ένας φόρος τιμής στο Μαρόκο, τη δεύτερη πατρίδα μου.
Το "Ya Rayah".
- Έλα! - Αποκλείεται!
Σήκω!
Αιφνιδιαστικό αυτό.
Έλα!
Πάμε!
Όλοι!
Ναι!
Το "Ya Rayah" είναι αλγερινό τραγούδι, όχι μαροκινό.
Τι απαίσιο γιλεκάκι!
Έτσι μου 'ρχεται να το πάρω και να σ' το χώσω στον κώλο.
Θα το μουλιάσω σε βενζίνη και θα του βάλω φωτιά,
να ταξιδέψει αργά η φλόγα μέσα στο έντερό σου,
να γίνουν τα σωθικά σου μπουρλότο.
Καλά θα ήταν.
Πολύ ακριβής περιγραφή.
Ναι, μ' αρέσει να είμαι ακριβής.
Νάντια, δύο βότκες, παρακαλώ.
Γνωριζόμαστε;
Αγαπημένη μου Νάντια.
Ροδόνερο της Δαμασκού, με μια ιδέα άνθους πορτοκαλιάς.
Έπεσα μέσα;
Ξέρω ότι έπεσα μέσα.
Ναι, είναι το άρωμά μου.
Άσπρο πάτο!
Μπορώ να έχω το ίδιο;
- Πολύ καλύτερα. - Άλλο ένα;
Πάντως, είσαι φινετσάτος.
Δίνεις ρέστα σε αυτόν τον γάμο.
Συγχαρητήρια για τον λόγο σου. Ήταν προσωπικός, ειλικρινής, συγκινητικός.
Πόσο καιρό σού πήρε να τον γράψεις;
Πολ, χαίρω πολύ.
Λουνά.
Ευχαριστώ για πριν, μου έσωσες τη ζωή.
- Οφείλουμε να βοηθάμε ο ένας τον άλλον. - Να βοηθάμε; Γιατί;
Για να αντέξουμε αυτόν τον ατελείωτο γάμο.
Δεν πιστεύεις στη μαγεία της αγάπης.
Πληκτρολόγησα "γαμήλιος λόγος" στο ChatGPT.
Συμφωνώ με τον Σελίν.
Η αγάπη είναι το άπειρο στο επίπεδο των κανίς.
Με άλλα λόγια, γεννιέσαι μόνος,
πεθαίνεις μόνος και, ενδιάμεσα, φροντίζεις να πίνεις τον άμπακο.
Αλληλούια, αδερφή ψυχή.
Δεν αντέχω άλλο.
- Τι δεν αντέχεις; - Όλο αυτό το πανηγύρι.
Πάμε να φύγουμε.
- Για πού; - Δεν ξέρω. Όπου να 'ναι.
Εντάξει, αλλά δεν θα αρέσει στη φίλη σου.
Πώς ήξερες ότι ήταν εδώ;
Διαίσθηση.
Όχι, όχι έτσι…
Είναι απαίσιο. Δεν θα κάνεις τίποτα;
Τουλάχιστον, περνάει καλά.
Σταμάτα!
- Θες να σταματήσω; - Ναι.
Όχι, είμαι ελεύθερη.
Ναι, όχι!
Φάσκει και αντιφάσκει.
Είναι πολύπλοκο άτομο.
Φαίνεται να το γουστάρει.
Εξαρτάται από τον άλλο.
Μα εσύ δεν…
Δεν έχεις καθόλου περηφάνεια, αξιοπρέπεια;
Τίποτα, μηδέν;
Πέτυχες διάνα τη διανοητική μου κατάσταση.
Αν θες να ξέρεις, κι εγώ δεν πάω πίσω.
Δεν είναι διαγωνισμός.
Ωραία, γιατί θα σε κατατρόπωνα.
- Ξεκίνα. - Όχι, εσύ πρώτος.
Όχι, επιμένω.
Όχι, όχι!
Όχι, δεν μ' αρέσει έτσι.
Κοιμάμαι μόνο με μη διαθέσιμους άντρες,
εννοείται πως πίνω σαν νεροφίδα,
η αδερφή μου παντρεύεται πρώτη
και η μητέρα μου ξεχνάει το όνομά μου.
Εντάξει, κέρδισες. Υποκλίνομαι.
Κι άλλο! Όχι, μη!
Μήπως θα ήθελες
κι εμείς να…
Όχι εδώ.
Θα δεις. Το σημείο είναι υπέροχο.
Χέστηκα για το μέρος.
Πολλά κουμπιά.
Περίμενε.
Γδύσου μόνος σου, δεν είμαι μάνα σου.
Εντάξει.
- Κάποιος γυμνάζεται. - Πηγαίνω γυμναστήριο πού και πού.
Κάνεις κόλπα με το στήθος;
Τι εννοείς;
Χόρεψέ μου.
- Εδώ; - Ναι, χόρεψε.
- Εδώ; - Ναι.
Χόρεψέ μου.
Ναι.
- Ωραία. - Ναι;
- Κι άλλο; - Ναι, κι άλλο.
- Σου αρέσει; - Ναι, γουστάρω.
Σκέτη μαγεία.
Το κέρατό μου!
Άσε με ήσυχο πια!
Τον μαλάκα.
Γαμώτο.
Πολ!
Λουνά, είσαι καλά;
Τι είναι αυτό;
Τίποτα.
Μην ανησυχείς. Θα ξαναβρεθούμε.
Γαμώτο.
Όχι!
Δεν έχω φίλους σαν εσένα
Όχι, όχι Δεν έχω φίλους
Αγαπημένη μου Γκαλά. Είσαι σαν αδερφή εξ αίματος.
Όχι "αίματος". Είναι αγχωτικό.
Η ζωή μου…
Όχι.
Σήμερα παντρεύεσαι. Μεγάλη μέρα.
Ας το γιορτάσουμε με λίγη μουσική.
Με μουσική!
Με μουσική
- Τι κάνεις; - Δεν ξέρω. Σε αγκαλιάζω;
Ναι. Δεν έχω χρόνο για τέτοια.
Πολ, έχε καλή διάθεση σήμερα.
Είναι μεγάλη μέρα για μένα. Ορίστε, πάρε τη Σοφί. Πάω να ετοιμαστώ.
Θα είναι μια τέλεια μέρα.
ΓΚΑΛΑ ΚΑΙ ΛΟΥΚ
Καλημέρα, Νάντια.
Γνωριζόμαστε;
- Λοιπόν, τη βρήκες; - Ποια;
- Την κόρη μας. - Να τη.
- Η πιο όμορφη νύφη. - Όχι, εννοώ τη…
Τη Λουνά;
Να τη.
Πώς είσαι έτσι; Αυτό το άθλιο σορτς έχεις μόνο;
- Ένα λεπτό, μαμά. - Για το καλό σου το λέω.
Γκαλά, παντρεύτηκες χθες, σωστά;
- Τι πράγμα; - Χθες βράδυ.
Έκανες είσοδο καθισμένη στην καρέκλα, υπήρχαν μουσικοί.
Ο Λουκ χόρεψε.
Τι είναι αυτά που λες;
- Είναι μεθυσμένη; - Μαμά!
Φίλοι μου! Ησυχία!
Τι συμβαίνει; Πες μου.
- Γαμώτο! - Τι;
- Γαμώτο! - Εντάξει, το καταλάβαμε.
Μαμά.
Εσύ!
Θα μου εξηγήσεις τι συμβαίνει;
Βγες από την πισίνα!
Βγες από την πισίνα, γαμώτο!
Εξήγησέ μου!
Εξήγησέ μου, γαμώτο!
Εξήγησέ μου!
Τι κάνει;
Λουνά! Γαμώτο, μια ζωή…
Ναι, τα δύο μπροστινά δόντια.
Χτύπησε άσχημα.
Θα γελάσεις, αλλά ο γάμος είναι σε έξι ώρες.
Είναι κατεπείγον.
- Περίπλοκη κατάσταση. - Δεν φαίνεται.
- Είσαι σίγουρη; - Όχι, θα περιμένω.
Είναι φρίκη.
Γιατί να το πάθω; Έξι μήνες ετοιμάζω τον λόγο.
Όλοι οι οδοντίατροι παίζουν γκολφ.
Το γήπεδο είναι τέλειο. Να πάμε.
- Και τι θα κάνουμε; - Δεν ξέρω.
Λουκ, έλα να δεις!
- Μπαμπά! - Τι;
- Πώς… - Δεν πρέπει να…
- Όχι! - Συγγνώμη, αγάπη μου, με συγχωρείς.
Κοίτα να μη λεκιάσεις τον καναπέ.
- Μην κλαις, αγάπη μου. - Να μην κλαίω; Σήμερα παντρεύομαι!
Σκέτη φρίκη.
Μαμά, πρέπει να σου μιλήσω.
Όχι τώρα. Δες την αδερφή σου.
Είναι αδύνατο.
Είναι αδύνατον!
Δεν καταλαβαίνουμε λέξη απ' όσα λες.
Τι;
Πού πας;
Δεν ξέρω.
Μη σκας για την αδερφή σου.
Αύριο θα είναι μια χαρά και θα παντρευτεί πάλι.
Δεν καταλαβαίνω.
Βλέπω ότι ηρέμησες. Αν θες, μπορώ να σου εξηγήσω.
Σε ακούω.
Είμαστε σε χρονική λούπα.
- Δεν καταλαβαίνω. - Το σήμερα είναι σήμερα.
Και το αύριο είναι χθες, αλλά είναι και σήμερα.
Ξαναζούμε την ίδια μέρα, κάθε μέρα, για πάντα.
Ήμουν μόνος. Τώρα είμαστε δύο στη χρονική λούπα.
Εντάξει, τέλεια.
Χαίρομαι που τα είπαμε.
Εντάξει! Κάτι ακόμα και θα σε αφήσω ήσυχη.
Όταν στην έρημο είσαι
Για τόσο πολύ καιρό
Τι σημαίνουν αναρωτιέσαι Οι κανόνες του παιχνιδιού
Που να παίζεις θέλουν Με τα μάτια δεμένα
Υπέροχα.
Όταν στην έρημο είσαι
Για τόσο πολύ καιρό
Τι σημαίνουν αναρωτιέσαι
Οι κανόνες του παιχνιδιού Που να παίζεις θέλουν…
- Είναι σύμπτωση. - Όχι.
Είναι ο Ναμπίλ που δοκιμάζει το ηχοσύστημα κάθε πρωί
στις 10:47 π.μ. ακριβώς.
Λυπάμαι, είναι μεγάλο σοκ στην αρχή.
Πώς βγαίνουμε από τη λούπα;
Δεν βγαίνουμε.
Θες μπίρα;
Η σπηλιά.
Πού είναι η σπηλιά;
Σωστή αντίδραση. Το πρώτο πράγμα που σκέφτεται κανείς, αλλά…
Περίμενε!
Επιτέλους τη βρήκες. Εδώ είναι.
- Θες μπίρα; - Όχι.
Συγγνώμη.
Γαμώτο, είσαι βλαμμένος!
Στάσου, κάτι θυμάμαι.
Χθες το βράδυ, μετά τον γάμο,
ήμασταν στον βράχο. Ετοιμαζόμασταν να…
Αναγουλιάζω στη σκέψη και μόνο.
- Σε ευχαριστώ. - Παρακαλώ. Και μετά…
Έβγαλες το πουκάμισό σου.
Τι ήταν αυτό;
- Ποιο; - Το βέλος στον ώμο σου.
Κάποιοι θα βγήκαν για κυνήγι.
Για κυνήγι; Με βαλλίστρα, μεσάνυχτα και στην έρημο;
Οι παραδόσεις είναι παραδόσεις.
Ό,τι να 'ναι…
Περίμενε.
Αυτήν έψαχνες.
Ωραίο εφέ, έτσι;
Λουνά, όπως σου είπα πριν,
άπαξ και μπεις στη δίνη… Έτσι το αποκαλώ. Ακούγεται καλύτερο.
Ξυπνάς, και η μέρα ξεκινάει ακριβώς εκεί…
Δεν μ' ακούει.
- Σαλάμ αλέκουμ. - Αλέκουμ σαλάμ, Λουκ.
Ευχαριστώ, Ζορντί, έρχομαι.
- Πού πας; - Παράτα με.
Τι διαβάζεις;
Τα νέα της ημέρας.
Δηλαδή, κάθε μέρα διαβάζεις την ίδια εφημερίδα;
Ακριβώς. Ανακούφιση να βλέπεις ότι τίποτα δεν άλλαξε.
Είσαι ανίατη περίπτωση, Πολ.
Σ' ευχαριστώ.
Τι ζώδιο είσαι; Να σου διαβάσω τι λέει;
Δεν χρειάζεται.
"Θα βρεθείτε σε χρονική λούπα με έναν ηλίθιο,
αλλά επειδή είστε μακράν πιο έξυπνη από αυτόν,
θα καταφέρετε να αποδράσετε".
Αντίο, Πολ.
Ναι!
Ναι. Δεν έχω χρόνο για τέτοια.
- Εσύ, έλα μαζί μου τώρα. - Λουνά, τι κάνεις εδώ;
Πού πάμε;
Θα πας μαζί της;
Μια φορά, ήπια όλον τον καφέ του ξενοδοχείου. Τρεις μέρες άυπνος.
Κατέληξα στο Πακόα της Κολομβίας.
- Ένα χωριουδάκι… - Πρέπει να την κάνω.
Δεν την παλεύω.
Πήγα γιατί διάβασα ένα βιβλίο που εκτυλίσσεται εκεί.
Κάτι σαν έπος, προσωπικό και παγκόσμιο ταυτόχρονα.
Συνδυασμός φιλοσοφικής εποποιίας και παραμυθιού.
Τι τσαμπουνάς;
Εκατό Χρόνια Μοναξιά. Το διάβασα τουλάχιστον 20 φορές.
Πόσο καιρό είσαι παγιδευμένος;
Έπαψα να μετράω.
Από έξι μήνες έως…
πέντε χρόνια. Η μνήμη μου με απατά.
- Θες μπίρα; - Δεν την παλεύω.
Δεν αντέχω να μείνω μια ζωή παγιδευμένη εδώ, σε αυτήν τη λούπα.
Στη δική μας λούπα. Είμαστε κάτι σαν συγκάτοικοι.
Γαμώτο, παγιδευμένη εδώ μαζί σου.
- Χειρότερο από το να είμαι μόνη. - Με προσβάλλεις.
Πας ελαφρώς γρήγορα.
Κατάλαβα. Θες να αυτοκτονήσεις.
Ξέχασα να σου πω, είμαστε αθάνατοι.
Δεν πεθαίνουμε, αλλά νιώθουμε πόνο.
Τι σχεδιάζεις;
Να στουκάρεις σε φορτηγό ή…
να πέσουμε στο φαράγγι; Ψηφίζω φαράγγι.
Εντάξει.
Θα βοηθήσω. Δύσκολη η πρώτη φορά, θα γυρίσουμε μια ώρα αρχύτερα.
Τι κάνεις;
- Σαλάμ αλέκουμ. - Αλέκουμ σαλάμ, Λουκ.
Ευχαριστώ, Ζορντί, έρχομαι.
Με σκότωσες. Στην ψύχρα.
Και δεν άλλαξε τίποτα.
Ούτε να πεθάνουμε δεν μπορούμε.
Φαντάστηκες ποτέ τον θάνατό σου;
Όχι.
Εγώ…
Πάντα φανταζόμουν την κηδεία μου σε ένα χαριτωμένο παραθαλάσσιο παρεκκλήσι.
Με την αδερφή μου και τον μπαμπά μου να κλαίνε,
και τη μαμά μου κάπως θλιμμένη.
Το ελπίζω, τουλάχιστον.
Καλό ακούγεται.
Η λούπα με έχει κάνει μηδενιστή. Τίποτα δεν έχει νόημα.
Πιστεύω ότι πάντα ήσουν. Η λούπα απλώς το επέτεινε.
- Γιατί το λες αυτό; - Επειδή εγώ δεν με παραμυθιάζω.
- Ξέρω ποια είμαι. - Σοβαρά;
Ποια είσαι;
Μια θλιβερή γυναίκα.
Ένα χαμένο κορμί.
- Όχι. - Κι όμως.
Και όσο σε γνωρίζω, βεβαιώνομαι ότι είσαι κι εσύ χαμένο κορμί.
- Αυτό πιστεύεις; - Ναι.
Και μάλλον απλώς τιμωρούμαστε.
- Από ποιον; - Δεν έχει σημασία. Έχουμε κακό κάρμα.
Συγγνώμη, αλλά δεν μπορώ να σε βοηθήσω.
Πρώτα απ' όλα, οι πληροφορίες για τους εορτασμούς
είναι στον χάρτη που ρίξαμε κάτω από την πόρτα σας το πρωί.
Θα βρείτε…
- Λουκ! Συγγνώμη. - Ναι; Τι είναι;
- Δεν λάβαμε κανέναν χάρτη. - Τίποτα απολύτως.
Γιατί; Ναμπίλ; Ναμπίλ!
Ορίστε! Είχαμε πρόβλημα με τον εκτυπωτή. Τον φτιάξαμε.
Εντάξει. Καλώς. Ρίξ' τα κάτω από τις πόρτες. Ευχαριστώ.
Τι κάνουμε;
Τι;
Ζεσταίνομαι, γαμώτο!
Δεν αντέχω να μην κάνω τίποτα.
Πάνω στην ώρα. Πάμε.
Ορίστε, εδώ είμαστε.
Καλώς ήρθες στον μυστικό μου κήπο.
Λατρεύω αυτό το χωριό.
- Πού με πας; - Έλα.
Θα σου γνωρίσω τους κολλητούς μου.
Γεια σε όλους!
Μπασίρ, Καντέρ, Αντίλ, πώς πάει;
Γεια σας.
Αυτός είναι ο καλύτερος.
Σαν αδερφός μου. Ο Αμίρ.
- Γνωριζόμαστε; - Απίθανος ο Αμίρ.
Αυτός είναι ο Αχμέντ. Τα βρήκατε με τη γυναίκα σου;
Μάλλον όχι.
Σαλίμ, τα συνηθισμένα, παρακαλώ.
Να καθίσουμε;
- Τον ξέρεις; - Πρώτη φορά τον βλέπω.
Έρχεσαι εδώ συχνά.
Κάθε μέρα, από τις 4:00 μ.μ. και μετά.
Κάθε μέρα;
Δεν θέλεις να κάνεις κάτι άλλο;
Σαν τι;
Θα υπάρχουν άπειρα πράγματα να κάνουμε.
Πίστεψέ με…
Σαν κι αυτό το μέρος δεν έχει.
Γαμώτο! Χακίμ, είσαι μεγάλος μπελάς!
Λυπάμαι, Χακίμ.
Δεν έχεις καταλάβει ένα πράγμα.
Όταν φεύγεις από το ξενοδοχείο, η Πατρίσια κι εγώ
θα σε εκδικούμαστε για αυτά που περνάμε εξαιτίας σου.
Σου έχει σαλέψει, χρειάζεσαι γιατρό.
Σοβαρά; Έτσι λες;
Ναι!
Ίσως έχεις δίκιο.
Όχι!
Πολ;
Είσαι καλά; Φέρεσαι περίεργα.
Αρχίζει.
Είναι πολύ συναρπαστικό. Παίζεις λόττο;
Έξι.
Το έχω.
Είκοσι έξι.
Κι αυτό το έχω.
- Δεκατέσσερα. - Δεκατέσσερα.
Δεκαεννιά.
Δεκαοχτώ.
Κι αυτό το έχω.
- Τριάντα εννέα. - Τριάντα εννέα.
Έλα, σε παρακαλώ, επτά.
Και επτά.
Ναι! Κέρδισα!
Μπράβο!
Ευχαριστώ.
Η καλύτερη μέρα της ζωής μου.
Αμίρ, κερνάω τους πάντες!
Ξέρω τι θα πεις.
Αλλά κάθε φορά που ακούω τους αριθμούς, με κυριεύει η ίδια έξαψη.
Ένα φτερούγισμα στο στομάχι μου.
Και όταν κερδίζω…
Όταν κερδίζω, νιώθω πιο ζωντανός.
Την κάνω.
Για πού;
Δες όλους αυτούς.
Τους θεωρείς φίλους, αλλά σε έχουν γραμμένο!
Πώς αντέχεις να ξαναζείς την ίδια μέρα;
Δεν ξέρω.
Δεν βρήκα καλύτερη λύση.
Εγώ δεν μπορώ.
Τι δεν μπορείς;
Τουλάχιστον κάνε κάτι που να έχει νόημα.
Όλα είναι ανούσια.
Τι είναι αυτό;
Ο Λουκ και οι φίλοι του παίζουν πέιντμπολ κάθε μέρα.
Έχω μια ιδέα.
- Θα έρθεις; - Τι προτείνεις;
Τίποτα. Απλώς μια προσωπική εκδίκηση.
Σε ακολούθησα μέχρι εδώ, σειρά σου.
Έτοιμος;
Καθόλου.
- Καλύτερα από το λόττο, ε; - Ναι.
Πάμε να φύγουμε.
Να πάρουμε το τζιπ!
Θα οδηγήσω εγώ.
Ελάτε, πάμε να τους πιάσουμε!
Μη μας ξεφύγουν!
Μας ακολουθούν!
Να τοι. Πάτα γκάζι!
Τι θα κάνουμε;
Θα τους ρίξω. Κόψε ταχύτητα!
Έχει τρελαθεί τελείως!
Πιο γρήγορα, γαμώτο!
Δεν έπιασε! Πάτα γκάζι!
- Αριστερά! - Τι;
Αριστερά!
- Πάμε; - Εννοείται!
Είσαι καλά; Με τρόμαξες.
Ήταν τέλειο!
Νόμιζα ότι θα πετούσαμε όπως στο Ε.Τ. Ο Εξωγήινος.
- Αλλά γκρεμοτσακιστήκαμε. - Είσαι θεότρελη.
Σταμάτα, το είδα ότι γούσταρες.
Το παραδέχομαι.
Είμαι κι εγώ εδώ!
Το απίστευτο σε ό,τι κάνουμε είναι ότι δεν υπάρχουν συνέπειες.
Είναι τρελό.
Πάμε;
Δεν θα πας μαζί της, έτσι;
- Μα, Πολ… - Καμία συνέπεια.
Λοιπόν; Είναι κακόγουστο;
Ναι, πολύ κακόγουστο.
Τι κάνετε εκεί;
Δώσε μου ένα μπουκάλι. Αυτό.
Δεν σας είδα, δεν με είδατε.
- Θα σηκωθείς; - Όχι.
Σε παρακαλώ πολύ.
Κούνα τους γοφούς σου.
- Και το δικό σου; Είναι πολύ χάλια; - Εντελώς.
Ένα μικρό πάντα σε αιώρα.
Ήμουν και παραμένω ξετρελαμένος μαζί σου.
ΚΑΛΗ 1.000ή ΕΠΕΤΕΙΟ, ΚΑΨΕΡΕ!
Ωραία ήταν σήμερα.
Καληνύχτα.
Είναι τρελό.
Είμαστε μόνοι στην έρημο.
Μόνοι στη λούπα.
Μόνοι σε κάποιο σύμπαν.
Ψώνιο να έχεις δικό σου σύμπαν.
Καιρό έχω να νιώσω τόσο γαλήνια.
Αναρωτιόμουν…
Έχεις γκόμενο; Μην απαντάς αν δεν θες.
Όχι, θα απαντήσω.
Ούτως ή άλλως, δεν έχει καμία σημασία.
Έχω μια απαίσια σχέση.
Δεν αγαπιόμαστε.
Είναι μια αρρωστημένη σχέση ερωτικής έλξης
με κάποιον που δεν είναι διαθέσιμος.
Ντρέπομαι γι' αυτό.
Δεν ξέρω.
Έχουν δίκιο.
Είμαι για δέσιμο.
Γουστάρω που είσαι θεόμουρλη.
Ξέρεις τι πιστεύω;
Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας είναι στη λούπα.
Οπότε, ό,τι έχουμε κάνει πριν δεν έχει σημασία.
Μόνο το παρόν μετράει.
Μόνο εσύ κι εγώ έχουμε σημασία.
Μου αρέσουν οι άθλιες θεωρίες σου.
Μάλιστα.
Ο μαλάκας σου δεν έχει σημασία εδώ.
Θα ξυπνάς και δεν θα τον σκέφτεσαι.
Πάω για ύπνο.
Συγγνώμη για τις χαζές ερωτήσεις.
Όχι, έχεις δίκιο.
Όλα είναι άνευ σημασίας. Πρέπει να ζούμε το παρόν.
Ακριβώς.
Όλοι έχουμε πάει με άτομα που δεν θα έπρεπε.
Για κάτσε.
Με ποιες πήγες εντός λούπας;
Δεν θυμάμαι.
Έλα, πες μου.
- Δεν είναι σημαντικό. - Κάνε μου τη χάρη.
Εντάξει.
Είχα δυο τρεις περιπέτειες.
Μία ήταν η Νάντια.
- Η σερβιτόρα; - Ακριβώς.
Ήταν φοβερό.
Το φοβερό είναι
ότι κάποιος πέθανε εδώ.
Ακριβώς εδώ.
Έτσι απλά.
Είναι πολύ παθιάρα.
Προσπάθησα με την αδερφή σου.
- Όχι με την Γκαλά. - Κι όμως.
Αλλά ήταν ξινή.
Δεν εκπλήσσομαι.
Την έπεσα και στον Άλαν.
Σοβαρά; Δεν παίζεσαι.
- Δεν γούσταρα. - Έλα τώρα, δεν με πείθεις.
Ξέχνα τον Άλαν, η καλύτερή μου εμπειρία ήταν…
Ποιος; Πες μου.
Το τρίο με τους γονείς σου.
Όχι.
Όχι, όχι! Αηδία.
- Η μητέρα σου ήταν… - Πραγματικά, δεν θέλω να ξέρω!
Αστειεύομαι.
Γαμώτο, με τρόμαξες.
Και εμείς οι δυο;
Τι εμείς οι δυο;
Δεν το κάναμε ποτέ;
Δεν τρέχει τίποτα, πες μου.
Δεν είναι αυτό. Αν πω ναι, θα θες να μάθεις λεπτομέρειες,
κι αν πω όχι, θα με ρωτήσεις γιατί.
Δεν θέλω να χαλάσω ό,τι χτίσαμε.
Ό,τι χτίσαμε; Δηλαδή, χτίσαμε κάτι;
Είναι υπέροχα από τότε που ήρθες. Θέλω να συνεχιστεί αυτό.
Είσαι ρομαντικός τελικά.
Έχεις προφυλακτικό;
Τι σημασία έχει;
Είμαι ηλίθια.
Τι είναι αυτό;
Δεν ξέρω.
Βγείτε έξω και οι δύο.
Αλλιώς, θα κάψω τη σκηνή.
Χακίμ.
Ποιος είν' αυτός;
Ένας σερβιτόρος. Το γλεντήσαμε μαζί.
Συνέβη στην αρχή.
Θέλετε κάτι;
- Ζητώ συγγνώμη. - Καλά κάνετε.
- Είστε σερβιτόρος; - Όχι.
Προφανώς. Σας παρακαλώ, αφήστε κάτω το μπουκάλι.
Δοκιμάστε αυτό εδώ.
Είναι πολύ καλύτερο.
Πολ.
Χακίμ. Χαίρω πολύ, Πολ.
Φρίκη αυτό το πάρτι.
Ολόκληρη η μέρα ήταν φρίκη.
Οι γάμοι είναι παράνοια.
Σε νιώθω, αδερφέ.
Ξοδεύουν ένα σωρό λεφτά για να αποδείξουν ότι αγαπιούνται.
- Καλά τα λες. - Κι όμως.
Αρκεί να ατενίζεις τον ουρανό με κάποιον που σε αγαπάει.
Όντως σ' αγαπώ, Χακίμ.
Κι εγώ σ' αγαπώ, Πολ.
Τι λες να το πάμε ένα βήμα παραπέρα;
Και γι' αυτό, αυτήν την ξεχωριστή μέρα,
ήθελα να σου πω, Λουκ, ότι για μένα είσαι
κάτι παραπάνω από φίλος. Είσαι πρότυπο.
Κωδεΐνη είναι. Με πιάνει πονοκέφαλος στο αεροπλάνο.
Η διατριβή μου έχει σχέση με αυτό.
Θεωρητικά, μπορούμε να διασχίσουμε το σύμπαν μέσα από σκουληκότρυπες.
Μαύρες τρύπες, αλληλένδετες,
που καμπυλώνουν τον χωροχρόνο και συνδέουν σημεία του γαλαξία
που μοιάζουν διαμετρικά αντίθετα.
Είναι παντελώς τρελό.
Μακάρι να μην τελείωνε ποτέ αυτή η βραδιά.
Περίμενε, τι είπες;
Η βραδιά…
Δεν θέλω να τελειώσει ποτέ.
Στάσου, δεν το πιστεύω. Περίμενε.
Ακολούθησέ με. Δεν θυμάμαι πού είναι.
Όχι, εδώ. Από εδώ.
Τι στο καλό είναι αυτό;
Περίμενε.
Είσαι σίγουρος ότι θέλεις αυτή η βραδιά να κρατήσει για πάντα;
Στάσου.
Είσαι απόλυτα βέβαιος;
Τότε, προχώρα.
Γιατί δεν μου είπες ότι είμαστε τρεις;
Το θεώρησα ασήμαντο.
Ασήμαντο; Μου είπες ότι ήμασταν μόνο οι δυο μας.
Βγάλτε τον σκασμό, μόνο εγώ δικαιούμαι να μιλάω. Μαλάκα Πολ.
Παρέσυρες και τρίτο άτομο στη λούπα; Είσαι μεγάλο κάθαρμα.
Σταμάτα επιτέλους.
Σου εξήγησα, ήμουν λιώμα.
Ήθελες αυτή η βραδιά να κρατήσει για πάντα.
Τι είναι αυτό;
Δεν είναι τίποτα.
Ηρέμησε. Θα ξαναβρεθούμε.
Θα ψοφήσεις.
Περίμενε.
Τι θέλεις; Κάνε πίσω. Τι θες;
Μου δίνεις το όπλο σου;
Εμπιστέψου με.
Τι κάνεις;
Πώς δουλεύει;
Βάλ' τη στον ώμο. Προσεκτικά. Τη λένε Πατρίσια.
- Τραβάς αυτό. - Τι λέτε;
Ισορρόπησέ το με το αριστερό.
- Αν του ρίξω, θα πονέσει; - Θα πονέσει πολύ ο κερατάς.
Λουνά, τι κάνεις;
Εμπρός. Ρίξε.
Γαμώτο, Λουνά, πονάω!
Ήξερες καλά τι θα πάθαινα μπαίνοντας στη σπηλιά.
- Κι όμως, δεν με σταμάτησες. - Θα σου τα εξηγήσω όλα.
Δεν είναι τόσο απλό.
Στάσου, τι πας να κάνεις;
Δεν συμφωνώ με τον Χακίμ.
Δεν είσαι κάθαρμα. Είσαι ό,τι χειρότερο υπάρχει.
Νιώθεις καλύτερα;
Όχι ιδιαίτερα.
Πολ;
Πολ; Πού πας;
Πολ;
Πολ!
Λουνά! Άνοιξε, σε παρακαλώ.
Λουνά;
Ευχαριστώ.
Ναι, επειδή δεν μπορώ…
- Τι έγινε; Τη βρήκες; - Ποια;
- Την κόρη μας. - Να τη.
- Η πιο όμορφη νύφη. - Όχι, εννοώ τη…
Συγγνώμη, ψάχνω τη Λουνά.
- Ποιος είστε; - Τι ρούχα είναι αυτά;
Φτυστός ο ντετέκτιβ Μάγκνουμ.
Πολ; Εδώ είσαι;
Γνωριστήκατε με τον αρραβωνιαστικό μου;
Μάγκνουμ. Όχι το παγωτό!
- Με συγχωρείτε, είδατε τη Λουνά; - Όχι.
Συγγνώμη. Είδατε τη Λουνά;
Μια με καστανά μαλλιά.
- Όχι. - Όχι;
Ανοιχτόχρωμα μάτια. Όχι; Δεν την είδατε να περνάει από εδώ;
Αμίρ!
Φίλε μου.
Πού είναι;
Γνωριζόμαστε;
Ξέχνα το.
Όταν στην έρημο είσαι
Για τόσο πολύ καιρό
Τι σημαίνουν αναρωτιέσαι Οι κανόνες του παιχνιδιού
Που να παίζεις θέλουν Με τα μάτια δεμένα
Οι καν…
Ωραίο σημείο.
Λουνά, πρέπει να μιλήσουμε.
Μίλα εσύ. Εγώ την κάνω.
- Μια στιγμή. - Παράτα με!
Γιατί δεν με εμπόδισες να μπω;
Πράγματι, θα μπορούσα.
Ας έλεγα "Αν με ακολουθήσεις, θα παγιδευτείς".
Αλλά, κατά βάθος,
ήθελα να έρθεις.
Εντάξει.
Λουνά!
Δεν άντεχα άλλο να με ξεχνάς.
- Πολ, χαίρω πολύ. - Λουνά.
Κάθε βράδυ γνωριζόμασταν, περνούσαμε καλά.
Και πίστευα ότι θα ήμασταν ταιριαστό ζευγάρι.
Και την επομένη, με είχες ξεχάσει.
- Πολ, χαίρω πολύ. - Λουνά.
Στάσου. Πόσες φορές καταλήξαμε μαζί;
- Χιλιάδες φορές. - Ορίστε;
Κάθε φορά σε ερωτευόμουν πιο πολύ, αλλά για σένα ήταν κάτι προσωρινό.
- Δεν είχες δικαίωμα να με παρασύρεις. - Το ξέρω, λυπάμαι.
Μπορούμε να είμαστε ευτυχισμένοι εδώ.
Μήπως είμαστε ήδη;
Εσύ μπορεί να περνάς καλά, αλλά εγώ ζω μια κόλαση.
Κάθε πρωί.
Λουνά. Μπορούμε να τα ξεπεράσουμε όλα αυτά.
Είμαστε καλά εδώ.
Ποτέ δεν θα είμαι ευτυχισμένη εδώ.
Δεν είσαι ντυμένη.
Ωραία ήταν χθες βράδυ.
Καλύτερα να έφευγες πρώτη, για να μη… Ναι.
Λουνά;
Θα ξαναβρεθούμε;
Τι κάνεις εδώ;
Πρέπει να βρούμε έναν τρόπο.
Τι τρόπο;
Να βγούμε από τη λούπα. Ο Πολ είπε ότι έχεις μια θεωρία.
Χακίμ;
Αδύνατον. Δοκίμασα τα πάντα. Έφαγα πολύ χρόνο.
Έφαγες χρόνο βασανίζοντας τον Πολ.
Σχετικότητα και Αμεταβλητότητα.
ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΔΟΜΕΣ ΦΡΑΚΤΑΛ
Τα καταλαβαίνεις;
Ναι, είμαι λίγο φύτουλας.
Πώς λέγεται στα αραβικά;
"Φύτουλας".
Μάλιστα.
Τι κάνεις εκεί;
Αρχίζω.
Πολ, έχε καλή διάθεση σήμερα.
Είναι μεγάλη μέρα για μένα. Ορίστε, πάρε τη Σοφί. Πάω να ετοιμαστώ.
Θα είναι μια τέλεια μέρα.
Πες μου, Ζουστίν.
Ναι;
Είμαστε ερωτευμένοι;
Πολ, με καταπιέζεις.
Δεν πας να φας πρωινό ή να κάνεις καμιά βουτιά;
Χαμογέλα. Ωραία.
Έχουμε περάσει σε γεωμετρία τεσσάρων διαστάσεων,
που συνδέει τον χώρο με τον χρόνο στο διηνεκές.
Μπαμπά!
Αγάπη μου. Πώς είσαι, καλά;
- Καλά. - Πώς πήγε το σχολείο;
Πήρες το πτυχίο σου;
- Όχι, νηπιαγωγείο πάω. - Ναι, αλλά είσαι πανέξυπνη.
Έφαγες τίποτα;
- Ναι, μπαμπά. - Πήγαινε.
- Πώς είσαι; - Καλά.
Να σου συστήσω τη Λουνά,
πελάτισσα του ξενοδοχείου. Μου ζήτησε να της διδάξω Φυσική.
Αλήθεια;
Ναι.
Θα αρχίσουμε με τα βασικά.
Με τη θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν.
Σαλάμ αλέκουμ.
…μεταξύ κβαντικής διεμπλοκής…
Αλέκουμ σαλάμ, Λουκ.
…και σκουληκοτρυπών.
Μπαμπά!
- Όχι, νηπιαγωγείο πάω. - Ναι, αλλά είσαι πανέξυπνη.
Θα είναι μια υπέροχη μέρα.
Πού πας;
Σε αφήνω με τους δικούς σου.
Συνεχίζουμε αύριο;
Υπέροχο αυτό που βρήκες σήμερα.
Εσύ μου μαθαίνεις πράγματα πια.
- Είσαι πολύ τυχερός. - Έτσι λες;
Κόρη που δεν αρρωσταίνει ποτέ. Γυναίκα που σε αγαπά πάντα.
Δεν είναι και τόσο άσχημη η μέρα σου.
Τα λέμε αύριο.
Δεν έχω φίλους σαν εσένα
Όχι, όχι Δεν έχω φίλους
Αγαπημένη μου Γκαλά. Είσαι σαν αδερφή εξ αίματος.
Όχι "αίματος".
Όλα καλά; Μήπως ενοχλώ;
Δεν το πιστεύω.
Καλοπερνάτε χωρίς εμένα;
Περνάτε τις μέρες σας αγκαλίτσα;
- Κάτσε κάτω. - Δεν θέλω.
Άσε τα δράματα. Κάθισε, Πολ.
Τι είναι όλα αυτά;
Βρήκαμε τρόπο να βγούμε από τη λούπα.
Τι λες;
Πολ, μπορούμε να φύγουμε από εδώ.
Ξέρω, ακούγεται τρελό,
αλλά αν ανατιναχτούμε την κατάλληλη στιγμή,
μπορούμε να βγούμε από τη λούπα.
Αλλά έχουμε μόνο μία ευκαιρία.
Αν δεν πετύχει, τέρμα όλα.
Ξέχνα το.
Δεν μ' ενδιαφέρει.
Δεν σκοπεύω να φύγω. Εσείς ξεκουμπιστείτε αν θέλετε.
Δεν δίνω δεκάρα.
Προφανώς, έχετε διάφορα να συζητήσετε. Σας αφήνω.
Ευχαριστημένη;
Θα ξαναβρείς τον γκόμενο και την κακή σχέση.
Πολ, θέλω μόνο να φύγω από εδώ.
Δεν νοιάζεσαι για μένα;
Φυσικά και νοιάζομαι.
Δεν είναι απλό το ζήτημα.
Φύγε. Καλύτερα έτσι.
Δεν θα είμαστε στο ίδιο σύμπαν.
Πολ;
Τι κάνεις εδώ; Έλα να ετοιμαστείς.
Δεν μπορώ άλλο, Ζουστίν. Έχω κουραστεί.
Μα τι…
Καλά. Ξέχνα το.
Έλα να ρίξεις μια ματιά.
Έλα.
Δες την κόρη μου.
Τι κάνει;
Ρίχνει ψαροκροκέτες στο ενυδρείο κάθε μέρα, ίδια ώρα.
- Παράξενη η κόρη σου. - Είναι υπέροχο.
Τίποτα πιο όμορφο από την καθημερινότητα με τους αγαπημένους σου.
Έχεις δίκιο, είναι υπέροχο.
Δεν θα μας ενοχλήσουν εδώ.
Παιδιά! Είναι Χριστούγεννα!
- Έτσι! - Φέρ' το εδώ!
Ό,τι χρειαζόμαστε.
Πώς το πέρασες από τον έλεγχο;
Δεν θες να ξέρεις.
Ελέγχουν τις αποσκευές και έξω από το αεροδρόμιο, φοβερό.
Άντε να τελειώνουμε.
Μετά θα πρέπει να εκτελέσω τα συζυγικά μου καθήκοντα.
Δεν είσαι υποχρεωμένος.
Γκαλά.
Λουλού!
Έλα.
- Πρέπει να σου πω. - Τι;
Ήταν μια τέλεια μέρα.
Ροδόνερο της Δαμασκού.
Με μια ιδέα άνθους πορτοκαλιάς.
- Λουκ! - Τι;
Καριόλη!
Πηδιέσαι με τη Λουνά! Θα σε κάνω βούκινο!
- Γκαλά! - Παιδιά!
Πάψε!
- Γκαλά! - Τι διάολο συμβαίνει;
Δεν ξέρω!
Τι θα τον κάνουμε;
Δεν ξέρω, δέστε τον!
- Φέρε το φουλάρι. - Αφήστε με.
Όχι, είναι παραδοσιακό μαροκινό φουλάρι. Κάτι άλλο, μήπως;
Γαμώτο, δώσ' το μου!
Γκαλά!
Πού ήσουν;
- Τι κάνεις εκεί; - Δεν ξέρω.
Δεν είναι αρκετά ισχυρό. Άσ' το.
Έφερα αυτό.
Δυναμίτης.
Είσαι ιδιοφυΐα.
Παιδιά! Λύστε με!
Δεν είναι δυνατόν.
Γαμώτο!
Έλα!
Γαμώτο.
Έσκασε κάτω σαν καρπούζι.
- Ναι, πρέπει να πόνεσε. - Παιδιά, λύστε με.
Παιδιά!
- Χάλια γάμος. - Εμένα μου λες;
Ένα τσούρμο γερόντια.
Ναμπίλ, πρέπει να σου μιλήσω.
Τι τρέχει;
Σε εκμεταλλεύονται.
Δεν γίνεται να είσαι μηχανικός, ντι τζέι, σερβιτόρος,
ανιματέρ και κηπουρός.
Κανείς δεν με αναγκάζει. Θέλω κάθε μέρα να είναι αλλιώτικη.
Αυτό είναι όλο.
Περίμενε.
Τι κάνεις;
Είσαι εντάξει;
Δεν έρχομαι μαζί σου, Λουνά.
Γιατί;
Είχες δίκιο. Έχω όλα όσα χρειάζομαι εδώ.
Είσαι σίγουρος;
Ναι, αυτή η μέρα είναι τέλεια.
Εξάλλου, δεν θα έρθεις να με δεις αύριο;
Θα είναι περίεργο. Δεν θα με αναγνωρίσεις.
Το ξέρω. Έτσι το είπα.
Πήγαινε.
Θυμήσου όλα αυτά που είπαμε. Εντάξει;
Πρόσεχε.
Άντε, γρήγορα.
Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ.
Ούτε εγώ, Λουνά.
Πήγαινε.
Γκαλά!
Πού είναι η Λουνά;
Δεν θέλω ούτε να την ξέρω.
Σ' το είπε.
Λυπάμαι. Κι αυτή νιώθει άσχημα.
Να τος! Γκαλά!
Γκαλά. Μην τον ακούς.
Μην ξαναδώ τη σκατόφατσά σου.
Ψοφάς για κουτουλιές.
Γαμώτο.
Σου άλλαξε τα φώτα.
- Γαμώτο. - Σκατά.
- Καημενούλη. - Τι κάνεις;
- Για να ξεχάσεις τον πόνο. - Σταμάτα.
Εμπιστέψου με, ρε!
Λουνά, σταμάτα!
Πολ, τι κάνεις εδώ;
Κατάλαβα γιατί θες να φύγεις.
Ξέρω για σένα και τον Λουκ.
Λυπάμαι που σε έκανα να το ξαναζείς κάθε μέρα
και να ξυπνάς κάθε πρωί νιώθοντας αηδία.
Πώς το έκανα αυτό στην αδερφή μου;
Έδωσες νέες διαστάσεις στην έννοια της προστυχιάς.
Αλλά εγώ έκανα κάτι χειρότερο.
Σε έβαλα στη λούπα.
Ναι.
Είμαστε και οι δυο αχρείοι.
Γι' αυτό ταιριάξαμε τόσο καλά.
Δεν θέλω να σε χάσω.
Στα δικά μου μάτια,
είσαι μια άκρως αξιαγάπητη κοπέλα.
Σταμάτα.
Και σ' αγαπώ τόσο, που είμαι διατεθειμένος να ανατιναχτώ μαζί σου.
Καλύτερα νεκρός παρά δίχως εσένα.
Πάμε;
Πάμε.
Στάσου.
Κι αν μετά δεν με θες;
Πήγες με τον άντρα της αδερφής σου πριν από τον γάμο.
Πόσο πιο χαμηλά να πέσεις;
Αν τυχόν τα τινάξουμε,
μου άρεσε που ήμασταν μαζί όλη μέρα
και κοιμόμασταν μαζί κάθε βράδυ.
Κι εμένα, πολύ.
Ροχαλίζεις. Σκέτη φρίκη.
Δεν έπρεπε να σε ακολουθήσω.
Πάμε;
Πολ!
Μπορείς να αλλάξεις πουκάμισο τώρα.
Έχεις δίκιο.
Τι ώρα είναι η πτήση;
Στις 10:15 π.μ. για το Ορλί.
Νιώθω σαν να έχω δέκα χρόνια να πάω στο Παρίσι.
Τουλάχιστον.
Ξέρεις τι θα κάνω μόλις φτάσω;
Όχι.
Θα πιω καφέ κάτω από το σπίτι μου.
Εσύ;
Σταματήστε, σας παρακαλώ.
Είσαι καλά, Πολ;
Θα σου ακουστεί παράξενο, αλλά…
Θέλω να μείνω εδώ λίγο ακόμα.
Μα τι λες. Κύριε, μπορείτε να ξεκινήσετε;
Λουνά;
Δεν θέλεις να δεις πώς είναι η 10η Απριλίου εδώ;
Μαζί μου;
Ένας Ατελείωτος Γάμος
Υποτιτλισμός: Έρρικα Πετρωτού
Επιμέλεια Αγγελική Πανοτάρα