Downloaded from YTS.MX
LAHAT NG TEXT MESSAGE SA PELIKULANG ITO AY TOTOO.
Official YIFY movies site: YTS.MX
- Isasara? - Oo.
Perfect.
Ako si Lauryn Licari.
Lumaki ako sa Beal City, Michigan.
Sobrang liit ng Beal City. May isang stoplight lang at dalawang bar.
Nag-aaral ako sa Beal City High School.
Super liit na school sa super liit na area
kung saan magkakilala kaming lahat.
Ako si Sophie Weber.
Nag-aaral ako sa Beal City High School kasama nina Owen, Marcy, at Lauryn.
Walang magagawa sa area kundi maglakad-lakad sa maliit na town.
Walang ibang magawa ang mga tao kundi pag-usapan ang ibang tao,
kahit 'yong parents.
Pinapag-usapan nila kung ano'ng ginagawa naming mga teenager,
at feeling ko, parang namamana 'yong gano'ng ka-toxican.
Maraming tao ang naka-phone lang nang 13 hours a day,
na tingin ko, sobra talaga.
Gustong-gusto kong nagse-cellphone.
Mahilig akong mag-TikTok o mag-Snapchat.
Mahilig akong mag-text sa friends ko.
Parang nag-uusap na lang ang mga tao ngayon
gamit ang phones nila.
Thirteen ako no'ng una akong nagka-phone.
May phone na silang lahat, e. Gusto kong maging in.
Nasa edad na ako noon na nauuso na ang social media,
tapos gusto ko lang maging cool.
Magandang gamitin ang phone para makipag-communicate,
pero pwede talaga 'tong gamitin sa bagay na sobrang delikado.
Grabe, phone pala
ang pinakamalalang mangyayari sa 'kin.
Ikaw ang pinapangit na nakilala ko.
Mahigit isang taong na-cyberbully ang isang babaeng high school sa Michigan.
At ikinagulat ng lahat ang lumabas na suspect.
May mga detalye sa ilang text
na lumalabas na parang sino-stalk sila.
Kailangang mag-ingat sa bawat sasabihin mo,
kung hindi, magmumukha kang guilty.
Pumapasok 'yong texts nang 40, 50 sa isang araw.
Pag in-involve nila ang pulis, tapos 'yong FBI,
ang bilis lumala ng sitwasyon.
Nag-send ka na ba ng ganito sa alinman sa kanila?
Felony stalking 'to.
Kailangang tiyaking safe kayo bago ako umalis.
Mas marami ang friends mo,
mas madaling mapagtaksilan ng isa sa kanila.
Grabe 'yong nangyaring 'yon sa Beal.
Lalala pa pala lahat.
May kaklase akong babae, taon-taon siyang nagpapa-Halloween party,
tapos lahat ng kaklase saka parents, pupunta.
Halos one year na kaming magjowa ni Lauryn no'n,
tapos hindi siya inimbitahan,
pero niyaya ko siya.
Sabi ko, "Kung pupunta ako, isasama kita."
Ayokong sumama sa Halloween party no'n.
Hindi niya gusto 'yong mga babae sa grade namin.
Gusto niya, kaming dalawa lang lagi.
Halos two weeks bago 'yong party,
may nag-message na unknown number sa group chat namin.
Hi Lauryn, hihiwalayan ka na ni Owen.
Ayaw na niya sa 'yo, medyo matagal na.
Obvious namang gusto niya 'ko.
Tumatawa siya, nagsa-smile, hinahawakan ang buhok ko.
Ewan ko kung ano'ng sinabi niya sa 'yo, pero pupunta siya sa Halloween party
at may usapan kaming magse-sex.
Mabait ka, pero kaya kong ibigay sa kanya ang gusto niya.
Sorry, not sorry!
Litong-lito ako kung sino 'yon.
Baka kaibigan namin, niloloko lang kami ni Owen.
Tinanong ko si Khloe kasi best friends kami at party niya 'yon.
Sabi ko, "Alam mo kung sino'ng nag-send nito?"
O "Ikaw ba ang nag-send?" Nagtanong-tanong ako.
Sabi ko, "Titigil din 'yan. Hayaan lang natin."
Pagkatapos ng Halloween party, tumigil 'yong messages
tapos parang umayos na lahat.
Normal na lahat sa school. Magkakaibigan lahat.
Walang away na pwedeng pinagmulan ng mga chat na 'yon.
Excited ako sa bagong school year,
kaso after almost a year,
bumalik 'yong messages.
11 BUWAN MULA NOONG NAG-UMPISA ANG MESSAGES
Kumusta ang "masayang" couple?
Naghahanda na ba para sa pagtatapos ng "golden" relationship?
Balita namin, kayo daw ang forever couple.
AYAW NA NAMING MARINIG YUN
Mahal ako ni Owen, at ako lang ang mamahalin niya.
Ako ang makakasama niya habang mag-isa kang pangit.
Mukhang gusto kaming paghiwalayin ni Owen no'ng mga text.
Alam kong hindi ko kilala 'yong tao
kasi kung kilala ko, naka-save sana 'yong number.
Wala akong makitang dahilan, e.
'Yong unang text ay para sa Halloween party.
Parang nangyari lang 'yon, tapos nagtuloy-tuloy.
Gusto kong sagutin no'ng tao 'yong tawag para malaman namin kung sino siya
kaso magte-text lang sila pagkatapos namin siyang tawagan.
Hindi niya sinasagot 'yong tawag.
Bruh, Lo, wag ka nang tumawag. Di ako sasagot.
Madalas akong tawagin no'ng unknown sender sa palayaw kong Lo.
Kaya naisip ko talaga, baka nakasama ko na 'to,
o isa 'to sa mga dati kong kaibigan.
Di bababa sa anim na text messages ang natatanggap ko no'n araw-araw.
Nakakainis talaga
kasi alam kong walang kinalaman si Owen do'n,
at alam kong hindi niya rin alam ang nangyayari.
Bago ang lahat ng 'yon,
masaya ako sa relationship namin ni Owen.
Masaya ako sa buhay ko.
Una kaming nagkakilala ni Owen no'ng grade seven, 12 years old ako.
Ang cute kasi niya.
Mahiyain si Lauryn, pero sweet siya.
Maalaga.
Palagi lang kaming nag-uusap,
tapos isang araw, niyaya ko siyang mag-date.
Sobrang kinabahan ako no'n.
Hindi ko alam no'n kung ready na 'ko. Pulang-pula ako.
Nakakausap na ni Lauryn no'n si Owen.
Sabi ko, "Nakikipag-usap ka sa lalaki? Di ba masyado ka pang bata?"
Alam n'yo na, tatay, e.
Marami silang common interests, e. Sports.
Nag-trick-or-treating silang magkasama.
Mga gano'ng bagay.
Ano 'yong first date n'yo? Saan kayo pumunta?
Ma, tanda mo ba?
Tanda ko, umuwi si Owen
tapos sabi niya, may cute daw na blonde sa klase niya.
Pareho sila ng mga gusto, lalo sa athletics.
Athletic si Owen at involved siya sa sports. Gano'n din si Lauryn.
Kaya naisip ko, bagay talaga sila.
Tapos dumalas na 'yong pagkikita-kita naming lahat.
Nagustuhan siya ng pamilya ko. Nag-click talaga kami.
Naging close sina Kendra at 'yong nanay ni Owen, si Jill.
Pumupunta kami sa bahay ng isa't isa. Nagbo-bonfire kami
at nagbo-bonding habang naglalaro 'yong mga bata.
- Lilipad 'yan. - Sasabog 'yan.
Palaging nakangiti at nagtatawanan sina Lauryn at Owen pag magkasama.
Para silang high-school couple sa pelikula.
No'ng freshman sila,
tinawag silang golden couple.
Tingin ko, may mga nainggit sa klase nila
na baka gusto ng karelasyon o gustong mapansin ng lalaki o babae,
tapos meron kasi sila no'n.
Sigurado akong may gano'n.
'Yong Beal City School ay preschool hanggang grade 12 na nasa iisang building.
'Yong mga tao sa high school ko,
kasama ko na mula kinder.
Thirty lang ang tao sa isang klase.
May group chats kami. Magkakaibigan kami. Walang magkaaway sa amin.
Ikaw ang pinakapangit na nakilala ko.
Magkaklase kami sa science,
tapos magkakatabi kami. Isang araw, sinabi ni Owen 'yong nangyayari.
Sabi niya, "May nagse-send ng weird messages.
Di ko alam kung galing kanino."
Pero no'ng dumalas na,
sinabi niya na kung ano'ng sinasabi
saka may sinasabi daw
tungkol sa mga usapan sa classroom.
GUSTO NI OWEN 'YONG SCIENCE CONVO TUNGKOL KAY SOPHIE
Hindi ko pinagdudahan 'yong boys sa grade namin,
kasi walang pakialam sa mga tao 'yong boys,
wala silang pakialam sa drama.
Walang drama ang mga lalaki. Nagso-sports lang kami saka nagsasaya.
Madalas, maraming mean girls.
Gusto ko lang i-narrow down sa ilang tao.
Gabi-gabi kaming nagfe-FaceTime para pag-usapan 'yon.
Parang, "Okay, ano'ng sinabi sa text kanina? Sino'ng nasa paligid?"
Gumawa kami ng listahan ng posibleng grupo
o ng taong pwedeng gumagawa no'n.
Feeling ko, may iba't ibang grupo sa Beal.
'Yong mga sikat,
tapos 'yong cheep group, na mga cheerleader lang.
Tapos may isa pang grupo ng mga babae, kasama 'yong pinsan kong si Adrianna,
na wala masyadong drama.
Naisip ko, baka 'yong mga tahimik.
Kasi mas tech-y sila.
Naisip ko, "Taga-Beal kaya 'to?
Schoolmate kaya namin 'to?"
Pag may natanggap akong text, iilan lang naman ang pwedeng nag-send.
Pag may nag-text habang may pasok sa school,
tinitingnan ko sa paligid kung may gumagamit ng phone.
Pakiramdam ko, alam nila ang ginagawa ko sa klase.
'Tang inang bitchera. Wag kang mag-leggings, puta.
Walang gustong makakita ng anorexic mong puwet.
Nagdadalawang-isip tuloy ako sa isusuot kong damit,
sa itsura ko, sa buhok ko.
Naapektuhan talaga 'yong tingin ko sa sarili ko.
Wala kang kuwentang tao. Kahit noon pa.
Umalis ka na dito.
Hindi ka na titingnan o kakausapin ni Owen.
Sinira mo ang buhay niya.
Galit ang pamilya niya sa 'yo.
Hinding-hindi ka na niya kikilalanin sa buhay niya.
Umalis ka dito, puta ka. Ayaw na niya sa 'yo.
Isang araw, pag-uwi ni Lauryn,
iba 'yong itsura saka mood niya.
Sabi ko, "Ano'ng nangyayari?"
Sabi niya, "Wala, may nagte-text lang sa 'kin sa school."
Sobrang naiinis na ako no'n.
Pero sabi ni Mama, "Wag mong pansinin.
Maganda ka kasi."
Ine-encourage niya lang ako na wag basahin 'yong texts.
Sabi ko, wag siyang magbabago, at wag siyang mag-aalala.
Di ba? Hindi ko naman inisip na may gagawa ng masama.
Tapos lumala na nang lumala.
PUTA KA KAW ANG PINAKAPANGIT NA PUTA
DI AKO NAKIKIPAGLARO TANGINANG PANGIT
Magtsutsupaan at maglalaplapan kami ni Owen.
Sa sobrang lala, ayoko nang pumasok sa school no'n.
Di ko na alam kung kanino magtitiwala.
Tapos sabi ko, "Ayoko na. Sasabihin ko na sa parents ko."
Titi at daliri niya, kiffy at bibig ko.
Thirteen lang sila.
Kung grade nine lang 'tong babae o lalaking 'to, matindi 'to.
Unfortunately,
kinuha na namin 'yong phone ni Owen gabi-gabi.
Nireklamo ko 'yon. One year nang wala sa 'kin ang phone ko. Walang privacy.
Binabasa namin lahat ng message mula umpisa hanggang dulo.
Pumapasok 'yong texts
nang 30, 40, 50 kada araw.
Sobra-sobra talaga 'yon.
Nag-decide kami nina Shawn at Kendra at Dave.
"Okay, puntahan na natin 'yong school
para ipakita kung gaano na kalala 'to."
Umasa kami na aaksiyunan nila.
'Yong ibang text, nangyayari habang nasa school sila.
May pananagutan ang school sa kanila pag nasa school sila.
Kaya akala namin, ang sasabihin ng school, "Tingnan natin kung ano'ng magagawa."
Kaso lang, sa tingin ko, hindi nila na-handle nang maayos 'yon.
Akala ko, tipikal na cyberbullying investigation lang ang gagawin namin
na unfortunately, madalas mangyari sa mga school ngayon.
Obviously, mas malala pala 'to.
No'ng pinakita nila 'yong ibang message,
nagulat ako sa sobrang lala.
Ngayon lang ako nakakita ng ganitong volume sa buong career ko.
Para kang puta manamit.
Papansin ka. Pota.
'Yong boobs ko, nasa mukha niya.
Para malibugan siya.
Para labasan siya.
Ano 'yon?
Sa sobrang bulgar at bastos,
kahit 53-anyos na lalaki, maaapektuhan.
Sobra-sobra 'yong ebidensiya,
'yong lala ng mga text,
kaya alam naming seryosong usapin 'to.
Pinatawag kami ni Owen bago matapos ang klase,
tapos pagpasok namin, naisip ko,
"Oh no, ayoko ng ganito.
Takot na takot ako."
Hindi namin alam ang nangyayari, kaya pinatawag namin si Lauryn,
kasi hindi namin alam.
Pwedeng siya ang nagse-send no'n sa sarili niya para magpapansin o...
Hindi namin alam.
Sinubukan naming magsalita nang malakas sa tabi ng ilang tao,
tapos hihintayin namin kung mababanggit sa messages.
Tapos mababanggit lang talaga 'yon
pag sinabi namin habang nandiyan si Lauryn,
na isang malaking red flag.
Hindi nagsasabi si Lauryn sa akin, e.
Madalas mag-isa si Lauryn.
Hindi siya nagpapakita ng emosyon.
Nakikipag-usap lang siya tungkol sa sports o mga bagay na hindi importante sa kanya.
May mga kaibigan siya, pero konti lang, tapos lagi siyang tahimik.
Kaya naisip ko, pwedeng si Lauryn ang nagse-send no'n sa sarili niya
para mas mapalapit kay Owen.
Mukha naman talagang gusto niyang magpapansin,
tapos ito 'yong paraan niya para mangyari 'yon.
Kinausap namin si Owen at Lauryn,
pero inalis namin sila sa listahan agad dahil sa mga sagot nila,
na mga totoong sagot.
Parang naging hot topic 'yon sa school.
May 700 na estudyante ang Beal City.
Sa puntong 'yon,
pwedeng kahit na sino 'yon, e.
Kinausap ko 'yong ilang estudyante kong alam kong magsasabi ng totoo,
tapos tinanong ko sila tungkol do'n.
Lahat ng tanong, tinanong na namin.
Halos wala silang alam.
Kaya nag-video surveillance ako,
tiningnan namin 'yong oras ng mga text,
tapos tiningnan 'yong CCTV kung may tao ba sa hallway
na nagte-text nang gano'ng oras.
Sabi ni Mr. Boyer, i-text ko siya pag nakatanggap ako ng message,
para makita kung sino'ng gumagamit ng phone.
Para malaman ko, eto ang time stamp, tapos iche-check namin 'yong cameras
para makita kung may lumabas ng klase.
Ginawa nila 'yon pero di pa rin nalaman kung sino.
Tuloy pa rin ang pasok ng mga text.
Kasi mahirap malaman
kung nagse-send sila ng Snapchat o harassing text
kung nakatingin lang tayo sa video.
Nag-usap kami ni Kendra.
Halos araw-araw kaming nasa school
para sa kung anong practice o event.
Parang, "Uy, ano, may nag-text ba kay Lauryn kanina?
Ito 'yong text kay Owen."
Nag-usap kami ni Jill.
Tuwing magkasama kami, nag-uusap kami tungkol sa kahit ano,
nagshe-share kami sa isa't isa,
as in talagang nagsusuportahan kami.
Kinakausap namin si Mr. Boyer tungkol sa messages.
'Yong ilang technique na una naming napag-usapan
ay i-block 'yong number.
Kaso hindi uubra 'yon, kasi gumagamit sila
ng random number generator application sa phone nila.
Sinubukan naming i-block 'yong number. Papasok pa rin galing sa ibang number.
Pinayo namin na palitan ang number ng mga estudyante.
Pinag-isipan namin 'yon,
pero alam naming ka-close namin 'yong taong 'yon.
Kasi marami silang alam, alam nila palagi kung nasaan 'yong dalawa.
Nakakatakot, baka di namin malaman kung sino 'yon,
tapos pumupunta na pala sa bahay.
Kung kaibigan nila 'yon, iimbitahan namin sila sa bahay namin?
Binubuksan ba namin ang pinto sa taong ang laki ng kasalanan sa amin?
Kaya ayaw talaga naming sumuko sa pag-aalam kung sino 'yon.
Di ko na alam kung ilang beses 'yon,
nakatayo kami sa principal's office, umiiyak,
sabi namin "Pwedeng ipagbawal ang cellphone?
Bakit nababasa ng anak ko
'yong message, e, dapat nag-aaral siya?"
Sang-ayon ako sa paggamit ng phone sa school,
kasi 'yong mga cell phone... 'Yong sa 'kin, personal office ko 'yon.
Madalas akong magtrabaho sa phone ko.
Alam kong pwede 'yong gamitin bilang educational tool sa classroom.
13 BUWAN MULA NANG MAG-UMPISA ANG MESSAGES
Mananalo kami. Promise, ayaw sa 'yo ni Owen.
Hindi ka niya mahal.
Ang gusto niya, sex, BJ, saka halikan.
Ayaw niya sa 'yo, wala kang kuwenta.
Okay naman kami ni Lauryn kahit may mga message na,
kaso dahil do'n, nagduda na si Lauryn sa sarili niya saka sa amin.
Magho-hotel kami kasama si Owen sa Thursday. Hindi ka kasama.
Tapos sinabi no'ng texter na nagkasama kami.
Sabi ko, "Hindi ko na alam kung mapapagkatiwalaan ko pa si Owen."
Dumalas 'yong pag-aaway namin ni Lauryn.
Pinagbibintangan niya na ako ng kung ano-ano
kasi naniniwala siya sa messages.
Nagkakagalit na kami dahil do'n,
samantalang di naman kami ang dapat kagalitan.
Ang gusto ng texter, magkahiwalay kami ni Lauryn.
Nagfe-FaceTime kami ni Lauryn,
tapos sabi ko sa kanya, sobra na 'yon,
na baka pag binigay namin ang gusto nila, titigil na sila.
Baka pwede naming subukan ulit someday.
Sobrang lungkot niya no'n.
Nasaktan talaga siya.
Siya ang first love ko.
Mahigit two years ko siyang boyfriend.
Tapos bigla na lang kaming hindi nag-usap.
Pinaalala ko kay Lauryn,
"Kilala mo si Owen."
Sabi ko,
bilang tao,
kahit ayaw ni Owen sa 'yo, hindi siya magsasabi ng gano'n.
Unfortunately, nasira 'yong relasyon nila dahil do'n.
Sumobra na talaga 'yong messages.
Do'n umikot 'yong huling ilang buwan ng relationship nila,
"Kinausap mo ba ang babaeng 'to?"
"Nakasama mo ba ang taong 'to?"
Puro kasinungalingan lang.
Pakiramdam ko sa messages, ang gusto nilang nila ay maghiwalay kami.
Pero no'ng naghiwalay kami, parang lumala naman.
The fact na nanggugulo pa rin sila kahit nakuha na nila ang gusto nila,
nakakalungkot 'yon.
PANGIT KA DAW SABI NI OWEN
WALA KA DAW KWENTA
HATE KA NIYA! PANALO KAMI
TANGINA PANGIT WALA KANG KWENTA
Magpakamatay ka na, puta.
Mas magiging maayos ang buhay niya pag patay ka na.
No'ng una kong nabasa 'yon, na-shock talaga ako.
Sobrang nalungkot ako. Ang sama ng mental state ko no'n.
Malala na 'to.
May masasama silang message. "Dapat magpakamatay na si Lauryn.
Hindi siya dapat nabubuhay. Di siya dapat pumapasok sa school."
PATAY #BANGBANG #SUICIDE
Sumirit 'yong dugo ko.
Tuwing maiisip ko ang estudyanteng hinarass nang ganito,
nang ganito katagal, inaalala ko 'yong mental health niya.
Grabe siguro 'yong epekto no'n
sa emotional well-being ng bata.
WORST COUPLE ANOREXIC AMPOTA
POKPOK KADIRI
AMIN SIYA NAGPAPASALAMAT K P RIN B
Nakakagulo talaga ng isip 'yon.
GUSTO NI OWEN MMTY KA NA NGYN
Ano'ng mangyayari pag napagod na 'yong bata
tapos hindi sila nasiyahan
o hindi nila nakuha 'yong reaksiyong gusto nilang makuha?
Dadating ang araw, may pipitik d'yan.
Sabi ko, "Kailangan nang mahuli 'tong gago."
Tapusin mo na ang buhay mo, kung hindi, kami ang gagawa.
No'ng lumitaw na 'yong pananakit sa messages, natakot kaming mga magulang
na baka may mangyari sa mga anak namin.
Do'n na kami natauhan.
'Yon din 'yong time na na-involve na si Officer Main.
Kinontak ako ng school district
dahil sa isang kaso ng cyberbullying at harassment.
Nagkita-kita kami sa school. Nando'n 'yong mga magulang.
Nando'n 'yong superintendent at principal ng school.
Pinaliwanag ng mga magulang na mahigit isang taong na
'yong harassment.
'Yong mga nanay, sina Jill at Kendra,
talagang nag-aalala para sa mga anak nila,
sa mental health ng mga anak nila,
sa epekto no'n sa pag-aaral nila.
Humihingi sila ng tulong.
Ang pinakamalala,
baka magkaro'n ng emotional trauma 'yong dalawang bata dahil dito.
Pag umabot sa puntong di na nila kinaya
'yong emotional trauma,
malaki ang panganib na saktan nila ang sarili nila.
Sobrang nakakabahala.
Alam kong ang hinahanap ko ay isang grupo
na malapit sa isa't isa.
'Yong hindi talaga magsasabi.
Hindi nila sasabihin sa kahit na sino 'yong nangyayari.
Kaya maaga pa lang, 'yon na ang naisip ko.
Pumupunta si Sherriff Main sa school once o twice a week
para magtanong ng "Kailan 'yong huling message?
Tungkol saan?"
Kumusta na ba? May nagbago ba?
May nabawas, nadagdag, o pareho lang?
- Di na masyadong marami 'yong message. - Okay.
Wag kang magpapaapekto. Kalokohan 'yan.
May problema sa pag-iisip 'yan.
'Yon ang isipin natin.
Ang galing ng tira.
No'ng basketball season, nagsimula silang mag-text tungkol sa games namin.
Tanda ko, may isang basketball game
na hindi ako naka-score.
Kaya inaaway nila ako sa messages.
Ikaw ang pinakaboplaks. Dapat mag-quit ka, ma-injure, tapos.
Ang nakakalungkot, sobrang galing na athlete ni Lauryn,
tapos tumigil na lang siya.
Baka nanood ng game 'yong nagse-send ng message.
May details din sa ilang text
kung saan para bang may nangso-stalk sa kanila.
Oy, Lo, puta ka, alam naming nasa game ka.
Tinawagan ko si Kendra, sabi ko, "Kilala mo 'yong basketball team.
Hindi ko sila masyadong kilala.
Mukha bang isa sa kanila 'to? I mean, naging coach ka nila.
Sino'ng kalaban ni Lauryn?"
Dito ko talaga naisip,
"Okay, meron bang nagseselos o naiinggit sa high school team?"
Sa isang text, binanggit 'yong points na na-score nila
sa game no'ng gabi bago 'yon.
Naisip namin ni Mama na tingnan
kung sino'ng naka-score ng marami.
Volunteer scorekeeper si Mama sa karamihan ng games.
Naisip niyang tingnan 'yong score chart.
Nakita naming iisa lang ang naka-score ng gano'n karami.
Si Khloe Wilson.
Parang, "Uy, saglit.
Imposible namang si Khloe."
Si Khloe at Owen, parang...
Hindi sila... Hindi ko alam kung paano ie-explain ang relationship nila.
Hindi lang sila friends, e.
Matagal na nilang gusto ang isa't isa.
Crush na crush ni Khloe si Owen.
Parang kinakausap niya lagi si Owen para pagselosin ako.
Naging super close sina Owen at Khloe.
Kaso naging sila ni Lauryn.
Kaya di talaga magkasundo sina Lauren at Khloe.
Hindi masyadong mabait si Khloe no'ng bata siya.
Hindi siya bully, pero hindi siya mabait.
Tingin ko, may mga nasabi siya kay Lauryn
kaya hindi siya gusto ni Lauryn.
Hindi ko gusto si Lauryn kasi feeling ko, hindi kami magka-vibes.
Magkasama kami sa basketball, tapos hindi talaga kami magkasundo.
Sabi ng school no'ng sinabi namin 'yong pangalan,
na parang, "Pwede kayang si Khloe 'to?"
Ang sabi nila, "Nagkaro'n nga ng ilang problema sa nakaraan."
Mula grade seven hanggang nine, maraming beses pinagbintangan si Khloe
na nambu-bully, o naging masama raw sa ganitong tao.
Pinatawag agad ng principal si Khloe, tapos sabi niya, "Wala akong ginagawa."
Leader siya no'n.
No'ng time na 'yon, marami siyang kaibigan.
Meron pa ngang taga-ibang schools.
Kaya tingin ko, para sa ibang tao,
hindi ko sasabihing na-offend sila do'n,
pero baka gusto din nila ng gano'n.
Tapusin mo na ang buhay mo, kung hindi, kami ang gagawa.
Kaya inimbestigahan ko si Khloe Wilson.
Naka-12 points siya sa basketball game na 'yon.
Nalaman ko na may nagte-text daw,
at may nabanggit na Halloween party.
Naintriga ako kasi napag-alam ko na 'yong party na 'yon
ay pakana ni Khloe at ng pamilya niya.
Baka gusto ni Khloe si Owen, alam mo 'yon,
at isa lang 'yon sa mga motibo. Nagseselos ba siya kay Lauryn?
Okay. Khloe, kumusta? Maupo ka muna.
Sheriff Main.
Gusto kong marinig ang kuwento mo.
Okay. So... Hindi ko nga...
Hindi ko alam na may ganyan pala
hanggang bandang volleyball season na.
May paunti-unti lang na nababanggit si Owen.
Hindi ko sila masyadong kinakausap, e.
Hindi kami close ni Lauryn. Tapos biglang ako 'yong pinagbibintangan.
May 348 pages ng text.
Malala. Grabe. Harassment na nga.
Sobrang... Stalking na 'to.
Gusto ko na lang 'tong matapos. Kailangan.
Wala po akong kinalaman d'yan.
Lagi akong may mga kasama.
Kung may ginagawa ako, may makakakita.
Akala ko, makakalusot si Khloe kasi pulis ang tatay niya.
Akala ko, pagtatakpan no'ng tatay.
Ang dami kong naisip tungkol do'n.
Nag-research ako saka nagtanong-tanong sa school,
tapos sabi nila, close sina Sophie at Marcy kay Khloe.
Malapit daw sila sa isa't isa. Naisip ko, "Ayun na.
Ayun 'yong hinahanap ko."
Sila 'yong tatlong may alam tungkol sa nangyayari dito.
Kakausapin ko 'yong dalawa. Tatapusin ko na agad 'to.
17 BUWAN MULA NANG MAG-UMPISA ANG MESSAGES
Close talaga kami ni Sophie kahit noon. Close ang parents namin.
Kaya maliliit pa lang kami, lagi na kaming magkasama.
Baka medyo nailayo ko si Owen kay Sophie,
kaya baka gusto niya akong balikan.
- Hi, Sophie? - Opo.
Hi. Marami akong kinakausap ngayon.
May idea ka kung bakit?
Wala po. Medyo may idea ako, kasi close kami ni Owen.
- Okay. Friends ba kayo ni Khloe? - Opo. Isa siya sa close friends ko.
Tingin mo, magagawa 'yon ni Khloe?
Hindi po, kasi pulis 'yong tatay niya.
Hindi naman siya tanga para gawin 'yon.
Salamat.
Tinawagan ako ni Mike Main
tapos sabi niya, in-interview niya si Sophie,
na marami silang in-interview na bata.
Tanda ko, kinontak ko noon si Korin, na best friend ko,
sabi ko, "Pwede mo bang kausapin 'yong anak mo?
Sumosobra na 'to, e."
Kaya kinuha ko 'yong phone ni Sophie para i-check.
Naghanap siya ng messages ni Khloe kay Sophie
o kung may burner app ba si Sophie sa phone.
Nagsagutan pa nga kami, may sigawan pa.
"Tingin ko, alam mo 'yong nangyayari. Alam mo 'yon."
Laging nasa isang lugar sina Khloe, Macy, at Sophie,
magkakasama habang nagse-cell phone.
Gagawin naming impiyerno ang bawat araw mo.
No'ng puntong 'yon, nagagalit na 'yong parents sa school
kasi kulang ang ginagawa namin.
Kinausap ko 'yong basketball coach,
na pagod na pagod na kasi nag-aaway 'yong mga nasa team.
Sabi ko, "Pwede kaya naming makausap 'yong basketball team
para lang ipakita sa kanila 'yong nangyayari"?
"Pwede n'yong tingnan ang phones nila?"
Sabi niya, "Oo, sige ba.
Magandang idea 'yan. Ipaalam mo lang sa school."
Tapos sabi ni Mr. Chillman, hindi daw pwede 'yon.
Gustong pumasok ng parents sa mga classroom
para sila mismo ang mag-imbestiga.
Magpapa-group meeting sila tapos kokomprontahin nila ang mga tao
tapos magtuturo.
Sinabi ko agad sa parents,
"Hindi mangyayari 'yang gusto n'yo."
Pupumupunta na sina Jill at Kendra sa school, inaaway si Dan.
Mabuti na lang, sabi ng superintendent, "Baliw kayo."
Umeksena talaga sila sa school.
May puntong
pinapaamin na ni Owen si Khloe.
Araw-araw niyang pinapahirapan si Khloe.
Tapos tinext o tinawagan ni Owen si Khloe kinabukasan,
sabi niya, "Mama ko 'yon. Pasensiya na."
Nagte-text na si Jill at nagpapanggap na siya si Owen.
Lahat ng ebidensiya, kay Khloe nakaturo.
Kinonfront namin siya ni Macy,
tapos nagalit siya,
sabi niya, "Hindi ako 'yon. Bakit ba walang naniniwala sa 'kin?"
Si Owen ang unang nagsabi sa 'kin. "Ikaw ba 'to?"
Sabi ko, "Hindi."
Kalaunan, maya't maya nang may nagtatanong sa 'kin,
kasi pagkatapos akong tanungin,
lalo lang nagmukhang ako 'yong gumagawa.
No'ng lumaon, nakatanggap sina Owen at Lauryn ng area code mula sa Florida.
Tapos may nagsabi sa amin na nagbakasyon ang pamilya ni Khloe
sa Florida noong time na 'yon.
Kaya no'ng pumasok 'yong messages na gano'n ang area codes,
maiisip mo, "Okay, talagang siya ang tinuturo
bilang person of interest."
Parang isang oras pa nga bago kami nakatawid sa border
no'ng tinext kami ni Mike na nanggagaling na sa Florida.
Sabi ko, "Hindi ako 'yon. Ano ba'ng gusto n'yong gawin ko?"
Sabi ni Papa, "Itapon mo na 'yang phone mo."
Binigay nina Khloe 'yong phone niya para ma-forensic download.
Pero walang nakuha sa phone niya.
Mga puta, nakausap ko 'yong mga pulis kahapon.
Kinuha nila 'yong phone ko, sinearch nila, kinopya nila.
Wala silang nahanap.
Sinearch ng pulis si Khloe. Kinuha 'yong phone niya,
tapos nakakatanggap kami ng messages na kinuha daw 'yong phone niya.
Ang weird, kasi kung si Khloe 'yong nagte-text,
ba't niya babanggitin ang sarili niya?
Makakatanggap ako ng texts ng pictures namin ni Khloe,
kaya sobrang weird.
Masyado niyang binabanggit 'yong sarili niya.
Ba't niya ise-send ang picture niya kung ayaw niyang mahuli?
Hindi mo ituturo ang sarili mo, e.
Parang may nagse-set-up sa kanya.
Inisip ko kung sino sa klase ko
ang magse-set-up sa 'kin at gagawa ng gano'n.
Bilang imbestigador,
kailangan nating maging maingat na hindi tayo maging one-sided.
Mahigit 1,000 pages na 'ata 'yong messages noon.
Kaya binasa ko 'yong bawat isa,
naghanap ako ng clue.
Ilang linggo bago 'yon,
may text tungkol sa sweatshirt at phone case,
tapos may kinuhang picture.
Sinend no'ng perpetrator 'yong picture kina Owen at Lauryn.
BRUH, LO, TRIP NAMIN YUNG BAGO NIYANG BLACK PHONE CASE
Nakakaalarma 'yon, kasi ang makakakuha lang
ng pictures sa Christmas party namin
ay mga taong kasama namin noon,
na mga kapamilya lang namin.
Tinanong kami ni Sheriff Main kung sino'ng nasa party
na posibleng nasa klase ni Owen.
Ang nag-iisang kapamilya na kaklase ni Owen
ay 'yong pinsan niyang si Adrianna.
Tingin ko, posibleng kasabwat si Adrianna dito.
May barkada siya, tapos lagi silang magkakasama na sila lang.
Lumaki kaming nakakalaro sila ng sports,
tapos baka naisip nila, maldita ako sa kanila,
o baka hindi ko sila gusto,
kasi minsan, competitive talaga ako sa sports.
Mga gano'n.
Kaya naisip ko, baka ayaw nila sa 'kin dahil do'n.
No'ng nasa middle school kami, nagkalat ng chismis si Adrianna
na binully namin siya
saka binato namin siya ng carrots.
Tingin ni Khloe, sine-set-up siya.
- Pinsan mo si Adrianna, di ba? - Opo.
Mukhang may history sila ni Khloe noong unang panahon,
pero gusto niya lang naman malaman kung sino'ng gumagawa no'n.
Wala nang ibang mas ayaw sa amin
para palabasing nambu-bully kami.
May ilang beses na ayoko nang pumasok.
Sobrang stressed ako no'n.
Nasa volleyball team ako kasama sina Khloe, Macy, at Sophie.
May grupo sila. Kung hindi ka part ng group,
ang tawag ko sa 'yo, "outsider."
Kung outsider ka, hindi sila mabait sa 'yo.
Last volleyball season 'yon, nakaharap namin si Adrianna at nanay niya.
Last year nagsimula.
Nagka-issue sila sa volleyball.
Tapos may isa pang beses na pinatawag kami ni Boyer.
Nahuli silang nagsisinungaling.
Hanggang sa may ilang magulang na pumupunta sa games
na nagsabing "Kalokohan na 'to."
Hindi totoo 'yon.
Pakiramdam mo, kaaway mo ang buong mundo.
Feeling mo, wala ka nang kawala.
Wala nang magandang araw para sa 'kin no'n.
Wala akong sinabihan. Napansin ni Mama, tapos nagsalita siya.
Nag-post siya sa Facebook.
Wala naman siyang cinall-out o anything.
Sabi niya lang, "Ito ang pinagdadaanan ng anak ko.
Kailangan na 'tong ayusin."
Pagkatapos no'n,
hindi naman lumala, pero hindi din nakatulong.
Na-involve na 'yong ibang parents, nag-post na rin sila sa Facebook.
'Yong nanay niya, parang "Biktima ako" ang pinapalabas.
Tingin ko, si Adrianna 'to. Siya ang gumagawa nito.
Akala ng mga tao, ako ang nagse-set-up kay Khloe
dahil sa pagtrato niya sa 'kin.
No'ng una kong nabalitaan 'yong messages, tinext ako ni Owen
tapos tinanong ako kung nakakatanggap ako ng text.
Sabi ko, "I-send mo 'yong numbers.
Iche-check ko kung naka-save sa 'kin." Tapos wala.
Pero 'yon na 'yong huling nakarinig ko 'yon
hanggang ma-interview ako ng mga pulis.
Obviously, ang susunod na hakbang ay kausapin si Adrianna.
Tinanong ko siya kung involved ba siya o may alam siya sa nangyayari.
Binomba niya ako ng mga tanong. Sobrang intense no'n.
Tinanong niya ako kung may issue ako kay Lauryn.
Sabi ko, "Wala po, wala akong issue kay Lauryn."
Tinanong ko siya tungkol sa picture na kinuha no'ng Christmas party.
Tinanong niya ako kung kilala ko ang kumuha no'ng picture
o kung ako ang kumuha.
Di ko alam kung bakit naisip nilang gagawin ko 'yon.
Nasaktan talaga ako, kasi tahimik lang ako sa school.
Wala akong kinakausap. Wala akong ginagawang masama.
Nalito talaga ako kung bakit naisip nilang magagawa ko 'yon.
Pagbalik ko sa klase pagkatapos akong kausapin ni Sheriff Main,
nakatingin lahat sa 'kin na parang alam nila ang nangyari.
Nakatingin sila na parang guilty ako.
Mula no'n, nagbago na ang pagtingin ko sa mga pulis.
Tuwing may madadaanan akong pulis sa kalsada, natatakot na ako.
Takot na ako sa pulis ngayon.
Sobrang traumatic no'n para sa kanya, una,
para mapatawag sa office para kausapin ng pulis
tungkol sa sitwasyong di niya naman alam.
Kasi imposibleng may kinalaman siya do'n, e.
Pagkatapos kong makausap si Sheriff Main,
may isang beses na nakaupo kami ng parents ko sa sala...
tapos may nag-text na unknown number.
Uy, Adrianna, kailangan ni Owen ng tulong. Kailangang ilayo si Lo sa kanya.
Sabihin mo sa parents niya, puta si Lo, sinira ang buhay niya.
Ayaw mo rin sa kanya.
Takot na takot ako.
Nabitawan ko 'yong phone ko. Umiyak ako.
As in, humagulgol talaga. Takot na takot ako.
Nag-alala ako. Sabi ko, "Sino ba 'to?
Pa'no niya nakuha 'yong number ko?"
Natakot ako kasi hindi ko akalaing mangyayari sa 'kin 'yon.
Noong spring ng 2022,
hindi na normal ang buhay namin.
Halos gabi-gabi kaming walang tulog.
Alam mo ang gusto namin.
ANO BA
Gusto naming pabagsakin si Lo.
Wala siyang kuwenta.
Hindi talaga tumitigil 'yong texts.
Minsan, alas-tres nang umaga. Tuloy pa rin siya.
Magigising ka sa ganito,
"Ay, okay, good morning din."
Nauwi na sa away sa bahay 'yong mga text.
Ramdam mo 'yong vibe sa bahay, iba 'yong tensiyon.
Hindi na kami magkasundo lahat,
galit na kaming lahat.
Sinigawan ko na si Kendra, "Wala kang ginagawa.
Sabi mo, aayusin mo 'to." Sabi niya, "Eto na, inaayos ko na."
Bihira kasi ako sa bahay.
Oo, priority ko si Lauryn, madalas ko siyang kasama.
Pero unfortunately, hindi ko naging priority si Shawn.
Lagi kaming nag-aaway ni Kendra.
Tapos biglang kinailangan naming magpalipat-lipat ng bahay.
Nakaapat na bahay kami no'ng panahong 'yon.
Tapos humantong na lang 'yon sa financial struggle
na mas malala sa kinalalagyan namin noon.
Di makatulog si Lauryn. Pinipilit namin siyang pumasok.
Umiiyak siya sa umaga. Ayaw pumasok.
Walang magkakagusto sa anorexic mong puwet at boobs.
Walang lalaking hahawak sa kiffy mo, pokpok ka.
PANALO KA NA, SUKO NA AKO
PLEASE, TAMA NA O SABIHIN MO KUNG ANO'NG GAGAWIN KO
Pag binabasa ko nga ngayon,
pinaglalaban lang ng batang ako ang sarili ko noon.
Ay, wow.
Diyos ko. Dahil na siguro 'to sa puyat,
sa stress, pero...
Okay.
So wala na tayong magagawa?
Para 'tong...
Pinalitan na ba 'yong number?
Nasa akin 'yong phone.
- Okay. - Dala ko.
Kanina pa siyang umaga nagte-text.
Grabe kahapon, tapos...
HIndi ko na alam kung pa'no tutulungan si Owen, at...
Hindi talaga kayang ma-track
habang sine-send nila 'yong message?
Tapos ngayon...
Inaasar nila ako ngayon
tungkol sa pagpunta sa pulis, kaya sobrang...
Hindi ko na...
May bago bang phone si Owen?
Wala, wala siyang phone ngayon.
Parang one week ago,
o parang two... Naku.
Ayaw nilang tantanan si Owen.
Kaya sinend niya 'tong message.
Sabi, "Sana alam n'yong gusto ko nang magpakamatay dahil sa inyo."
Hindi niya na-spell nang tama,
pero 'yon ang sagot niya.
Do'n na talaga ako bumigay.
Sinabi ni Jill kay Mike na lalapit na siya sa press
kung di nila maaayos 'yon.
Ang dami nang kinausap ni Mike Main,
si Khloe, Sophie, Macy, Adrianna,
tapos wala pa ring clue kung sino'ng gumagawa no'n.
Sabi niya ulit, "Ibili n'yo na lang ng bagong phone si Owen."
Sabi ko, "Hindi pwedeng gano'n lang.
Dapat may managot sa pinaggagawa nila."
Nagamit ko na lahat ng pwede kong gamitin no'n.
Kaya binigay ko 'yong reports ko saka 'yong kaso sa FBI.
Humingi ako ng tulong sa cyber crimes unit nila.
18 BUWAN MULA NANG MAG-UMPISA ANG MESSAGES
Noong April 2022,
humingi ng tulong si Sheriff Mike Main
sa kasong iniimbestigahan niya.
Binigyan niya ako ng thumb drive na naglalaman ng 720 pages ng messages.
Nabigla si Brad sa messages at kawalan ng tulong.
Nakakita na ako ng ganitong kaso kung saan di na kaya ng biktima.
Unfortunately, nagpakamatay sila.
Ang una kong ginustong gawin
ay full extraction ng phone ni Owen
para makita kung may makukuha akong clues
sa phone niya kung sino'ng nagse-send ng messages.
Nag-full extraction nga ako.
Nakuha ko 'yong messages, pictures, emails,
geolocations sa magkakahiwalay na files,
pero wala akong nakitang kahit anong nag-uugnay
sa kahit sinong kaibigan niya na pwedeng nagse-send ng messages.
Kaya wala akong nakuhang bago sa phone extraction.
19 BUWAN MULA NANG MAG-UMPISA ANG MESSAGES
May niligawan akong taga-Pinconning.
Madalas kaming mag-usap no'n. Close kami. Seryoso kami.
Unti-unti na akong sumasaya ulit, na parang magiging okay lahat.
Pumunta si Owen sa Pinconning, Michigan area,
na ilang oras ang layo mula sa amin, para sa sporting event,
tapos may nakilalang babae, na kalaunan, niligawan niya.
Isang araw, tinext niya ako. Sabi niya,
"May random text na natanggap ang mama ko,"
tapos— Eto na naman.
Parehong format, parehong mga salita,
sinasabi do'n sa girl na taga-Pinconning na layuan ako kasi kanya ako.
Owen, tulungan mo akong pagselosin ang putang 'to.
Talagang nag-effort 'yong texter
na hanapin ang number ng nanay niya na nakatira sa Pinconning.
Pakiramdam ko, wala na akong magawa.
Wala akong freedom, di ako pwedeng makipag-date
kasi ilalagay ko sila sa panganib.
Ayokong pagdaanan nila 'yong pinagdaanan ni Lauryn.
Ikakamatay ko 'yon. Araw-araw, parang nawawalan ako ng tiwala sa mga tao.
Nakakatakot 'yon, 'yong alam mong may nakabantay sa kanya
na kaya pang
maghanap ng phone number ng mga taong ni hindi ko kilala.
Talagang nakabantay 'yong tao sa lahat ng ginagawa niya.
ALAM MO KUNG SINO YUN?
HINDI
NAGTEXT ULIT KAY MAMA KANINA
SRRY TALAGA
Nag-break kami no'ng taga-Pinconning dahil do'n.
Ngayon, mapapaisip kayo kung paano nakarating
sa pamilya niya 'yong messages na nakita nating
daan-daan ang dami?
Hindi siya mapakali, tapos laging galit.
Talagang nahalata na namin 'yong galit.
Madalas siyang magwala sa basketball court.
Isa 'yon sa mga napansin namin.
Halatang-halata na mas nahihirapan siya araw-araw,
lalo sa laman no'ng messages.
Para bang nilalabas niya na lang sa pisikal na paraan
nang walang sinasaktan.
Bruh, Owen, duwag kang putang ina ka.
TAWAGIN MO PA AKONG DUWAG MAKAKATIKIM KA NA SAKIN PUTA KA
Pagkatapos no'n, tiningnan ko 'yong phone number
na nagse-send ng messages
para ma-identify kung aling company ang nagmamay-ari no'ng number.
Nag-research ako, tapos nalaman kong galing sa Pinger 'yong isa.
App 'yon na ginagamit ng mga tao para ma-disguise ang number nila.
Nagpadala ako ng search warrant sa Pinger,
tapos binigyan ako ng dalawang IP address na nakapaloob sa Verizon network.
Tapos nagpadala ako ng search warrant sa Verizon
para sa information kaugnay no'ng dalawang IP address.
Tuesday, May 23, pinadala ng Verizon 'yong resulta ng search warrant,
tapos nagbigay sila ng ilang page na dokumento
ng mga phone number na konektado sa dalawang IP address.
Tinawagan niya ako tapos sinabi niya
na nakuha nila 'yong listahan ng phone numbers galing sa IP address
tapos hiningi niya lahat ng phone number
ng mga posibleng suspect.
Kinausap ko si Owen, pina-send ko 'yong numbers ng friends niya,
lahat ng phone number na hawak niya.
Wala akong nakita sa mga number na 'yon
na konektado sa IP address na 'to.
E, 'yong matatanda? O kung sino pa?
Kaya sinend namin lahat ng contacts.
Tapos may nakita akong isang number na panay ang labas,
na konektado sa IP address no'ng oras na pinadala 'yong messages.
Tapos 'yong number na 'yon,
sa nanay ni Lauryn. Kay Kendra.
Hindi ko alam ang sasabihin no'n.
Kinontak ako ni Brad, tapos sabi niya,
"'Yong iisang number sa lahat ng sinend mo sa 'kin
na nag-match ay number ni Kendra."
Tapos sabi ko, "Hindi siya 'yon."
Sabi niya, "Tingin mo, posible kayang siya?"
Sabi ko, "Hindi.
Tinutulungan niya ako. Nanay siya ni Lauryn."
Sabi ko, "Hindi siya."
20 BUWAN MULA NANG MAG-UMPISA ANG MESSAGES
Nagkita kami ni Sheriff Main.
Iniharap ko sa kanya kung sino'ng tingin kong involved sa kaso.
Binigyan ko siya ng resulta ng search warrant,
lahat, pati 'yong buong report ko.
Tanda ko, ang naisip ko, "Parang may mali."
Pag makatuwiran kang tao, sasabihin mo talagang imposibleng
si Kendra Licari ang nagpapadala ng messages sa anak niya,
pero wala nang ibang pwedeng suspect, e.
Tapos na-realize kong ilang beses na sinubukan ni Kendra
na makialam sa imbestigasyon ko habang nagkukunwaring
"Pwede mo akong balitaan? Pwede mo akong i-update sa kaso?"
Tinawagan ako ni Sheriff Main, sabi niya,
"May concerns kami na baka isa sa parents ang gumagawa."
Tapos sabi ko, "Imposible!"
Tumulong sa pagko-coach si Kendra, at involved siya sa school.
Kahit no'ng elementary pa si Lauryn,
tanda ko, tumulong si Kendra sa book fair
saka sa ibang events namin sa school.
Supportive at maalaga siyang magulang.
No'ng sinabi sa 'kin ng sheriff na "Na-identify naming suspect 'yong nanay,"
sabi ko, "Di nga?" Kung matino kang tao,
hindi mo maiisip na gagawin 'yon ng nanay.
Pag nai-involve kami,
ang role namin ay kadalasang i-review ang search warrant.
Sabi ng sheriff, kakailanganin ng search warrant
para sa electronics na pag-aari ni Ms. Licari.
Pag tiningnan mo, masasabi mong "Involved siya bilang coach sa school.
May IT background siya.
Lagi siyang nando'n
kapag natatanggap ng mga bata 'yong mga text."
Kaya kami ng mga detective ko, nagdala kami ng search warrant
sa bahay ni Kendra Licari.
Limitado 'yong ebidensiya, tapos maselan 'yong sitwasyon.
Hindi simple 'yong kasong 'yon.
Na-identify namin 'yong IP address na pag-aari ni Kendra Licari,
pero hindi namin natukoy kung sino'ng gumagamit no'ng device.
Kailangang siguraduhin na sapat ang impormasyon namin
para mahatulan siyang guilty.
Kailangan ng recorded confession.
Kailangan ng pinakamaraming ebidensiyang pwedeng makuha.
22 BUWAN MULA NANG MAG-UMPISA ANG MESSAGES
- Hi, Kendra. - Hi!
- Kailangan nating mag-usap. - Okay.
May search warrant ako para sa mga device at phone mo.
- Okay. - Okay?
Baka pwede tayong pumasok. May ibang tao dito?
- Si Lauryn. - Mas maganda kung sa kuwarto muna siya.
May mapupuwestuhan ba tayo?
Oo.
- May dala kang phone? - Oo.
Eto 'yong warrant.
May iba ka pang device na ginagamit? May laptop ka?
Nasa labas ang computer ko.
- Nasaan? - Sa veranda sa likod.
Eto kasi 'yon.
No'ng nag-iimbestiga kami tapos na-involve 'yong FBI,
nakakuha kami ng mga bagay na nakaturo sa 'yo.
Ano'ng ibig sabihin?
Nanggagaling sa 'yo 'yong messages.
Hindi.
Lahat ng message sa mga bata, 'yong number mo ang lumalabas sa Pinger
o kung ano, 'yong app na ginamit para itago.
Nakita 'yong number mo, kahit tinago mo 'yon,
sa bawat message.
- Number ko? - Oo.
'Yon ba— May kinalaman ba 'yon kay Owen?
Infatuated ka ba kay Owen?
Hindi. Hindi naman gano'n.
Okay. So sabihin mo kung bakit... Masama ba ang trato niya kay Lauryn?
Malala siguro, kasi tumagal din, e.
Oo. Pero di naman gano'n nagsimula 'yon.
- Malamang nga. - Ang...
Hindi ko nga alam...
Okay lang. Simulan mo sa umpisa.
Dating sila, pero naghiwalay sila.
Paano nagsimula lahat?
Bakit nagsimula no'ng— Nagsimula ba no'ng sila pa?
- Oo. - Masama ba si Owen sa kanya?
Pero... Hindi naman...
Hindi ako ang nagsimula no'ng mga unang message.
- Okay. - 'Yon ang masasabi ko.
Mga ano lang 'yon,
random o kung ano.
Kaya may ibang nagsimula. Hindi mo kilala.
Pero sinulsulan ko 'yong iba.
Hindi niya inamin nang buong-buo.
Tahimik niyang inamin na ginawa niya 'yon kasi hindi niya itinanggi,
pero hindi malinaw na admission of guilt.
- Alam ba ni Lauryn? - Hindi.
- Okay. - Ayokong malaman niya.
Mukhang wala na tayong magagawa do'n, 'no?
Kasi kailangan kong ipaalam kay Jill saka do'n sa mga taong...
I mean...
May iba pang gustong makaalam kasi napagbintangan dito
'yong anak nila, gaya ng mga Wilson.
Alam kong di maganda 'yon.
Pag nalaman nila 'to, hindi ko alam kung paano pa siya papasok.
Kaya nga.
- May iba ka pang electronic device? - A, wala.
Gusto mong kausapin ko si Lauryn?
- Pwedeng dito na lang? - Pwede. Sige.
Miss Lauryn, pwede kang pumasok?
- Kumusta ka? - Mabuti po. Kumusta?
Mabuti naman.
Pagbalik ng mama mo, mag-uusap tayo saglit.
Sige.
Sige, Miss Lauryn. Uumpisahan ko na lang.
Ang dami n'yong stress lately, nagpalipat-lipat kayo,
nagkaproblema sa pera, at iba pang nangyayari.
Na-involve si Mama sa isang bagay.
Hindi siya ang nagsimula, pero tinuloy niya.
Kaya nakakita kami ng ebidensiya at may search warrant kami
kaya kukunin namin ang phone niya.
Minsan, pag di tayo nag-iisip nang maayos,
nakakagawa tayo ng mali.
Ayaw ng mama mo na malaman 'to ng iba, pero public information kasi 'to.
Kaya lalabas at lalabas 'to. Gusto kong maging honest sa 'yo, okay?
Sabi niya, wala ka raw alam sa nangyayari. Naniniwala ako.
Ang mangyayari ngayon,
kailangan kong siguraduhing safe kayo ng mama mo bago ako umalis.
Kailangan mong tawagan ang papa mo
para makauwi siya at makausap namin siya. Okay?
Okay.
- Hi. - Hello, Shawn?
- Ano 'yon? - Si Sheriff Mike Main 'to.
- Kasama ko sina Lauryn at Kendra. - Uy, kumusta?
Uy, pwede ba tayong mag-usap kung saan ka pwede?
Sige.
Bigla akong tinawagan habang nasa trabaho.
'Yong sheriff pala. Sabi niya, kilala na daw nila.
Sabi ko, "Ayos. Sa wakas, matatapos na 'to."
Sabi niya, "Sorry, kailangan ko 'tong sabihin sa 'yo."
Sabi ko, "Ano? Gusto kong malaman kung sino."
Sabi niya, "Unfortunately, 'yong asawa mo, e."
Tapos sabi ko, "Okay." Hindi ko alam ang sasabihin ko, e.
Kasi na-shock talaga ako,
kasi naisip ko, "Siya pala ang nagte-text nang isa't kalahating taon?"
Tapos sabi niya, "Andiyan ka pa?" Sabi ko, "Seryoso ba?"
Sabi ko, "Pucha, ba't 'to ginagawa ng asawa ko?!"
Kaya nagmadali akong umuwi.
Nakatayo sa veranda 'yong sheriff.
Eto ang nangyari.
Sa bawat message na natanggap ng mga bata, number niya 'yong lumabas?
Sapat na 'yon para sa search warrant. Kaya kami nandito.
Kinuha namin ang phone at computer niya. Kinolekta na ni detective.
Kinausap ko siya. Sabi ko, "Tama na. Tapos na."
Pwedeng magtanong kung aling phone ang kinuha n'yo?
'Yong nasa bulsa niya. Pwede kong ipakita.
- Marami siyang phone. - Okay.
May search warrant ako para sa lahat. Gusto kong kunin lahat.
Dapat ba siyang ikulong? I mean...
A, so ganito 'yan.
Felony stalking. 'Yon ang kaso.
Alam kong marami kayong problema.
Oo. Pinakamalala.
Oo. Alam kong tinanggal siya sa Ferris, tapos may IT background siya.
Sabi niya, "Siya ang nagte-text.
Tinanggal siya sa dalawang trabaho niya,
tapos mahigit one year na siyang tengga." "Mahigit isang taon na siyang tengga?"
Sabi mo, tinanggal siya. Sabi niya, nag-resign siya.
Ang sabi ng kakilala ko do'n, tinanggal siya.
Hindi na siya employed doon. Mukhang may sikreto din siya tungkol do'n.
Kawawa 'yong itsura ni Shawn.
Sobrang— Sinubukan niya lang
na iproseso 'yong sinabi ko,
at unawain
'yong buong sitwasyon at 'yong pwedeng mangyari.
Bukod sa nangyayari kay Lauryn, ang daming kailangang suriin.
Gusto naming itanong 'yong isa pang phone. Salamat sa pagsasabi.
Kailangang kunin 'yon sa kanya.
- Tara sa loob. - Sige.
Okay.
Hi, Kendra. Gusto ko lang linawin.
May iba ka pa bang device? May isa ka pa daw phone, e.
Asan na 'yon?
A...
Sabihin mo na. Umamin ka naman na, e.
Sabihin mo na.
Ayokong guluhin 'tong bahay n'yo, pero gagawin ko.
'Yang search warrant na 'yan,
'yan ang lisensiya namin para halughugin 'to.
Ayokong sirain 'tong bahay n'yo, pero gagawin namin 'yon.
- Nasa labas. - Saan sa labas?
- Saan? - Nasa gilid.
'Yong bahay na pagtataguan mo sana?
Okay.
Kukunin ko lang 'yong isang kopya. Buksan mo 'yong pinto.
Ano'ng nangyari sa Ferris?
- 'Yong totoo. - Sabihin mo na para di ka na mabigatan.
Pag sumabog ako pag-alis nila, malamang, makulong ako. Sabihin mo na.
Tinanggal ako.
Oo. E, 'yong sa Texas? Tinanggal ka din do'n?
Wala 'yon.
- Wala rin 'yon? - Wala.
So kailan ka natanggal do'n?
Matagal na.
Pucha, sinasabi mo ba ang totoo? O nagsisinungaling ka?
Hindi.
Kailan ka tinanggal do'n?
Magkasabay 'yon.
Anim na buwan ka nang nagsisinungaling? Isang taon?
- Wala kang trabaho sa Texas? - Wala.
Wow.
Okay. Kailangan mo munang umalis.
Ewan ko kung sa'n ka pupunta, pero umalis ka na.
Tawagan mo ang parents mo, magpasundo ka,
kasi ayoko na.
Hindi ko na kaya. 'Yong kabilang bahay, ito...
Ngayon, alam ko na ang totoo.
Tapos nasa gitna siya? Hindi maganda 'to.
Okay. Tumawag ka sa parents mo. Eto ang phone ko.
Umalis ka na.
Tawagan mo ang parents mo. Hindi.
- Habang nandito siya, umalis ka na. - Wag. Sandali, please.
Umalis ka na. Tatawagan ko sila.
Shawn, saglit lang, please.
Hindi, ayoko na. Sorry, Kendra.
Hindi ko siya kayang iwan.
Hindi, umalis ka na.
Ayoko.
Hindi ko kaya.
May inaasikaso lang sila, tapos panorte na sila.
- Okay. - Nasa Waterford sila, kaya...
- Okay. - Ayokong sumama sa kanila.
E, papunta na ang nanay at tatay mo.
Sinabi ko sa kanilang mag-uusap kami nang personal.
Hindi ko siya pwedeng iwan.
Hindi. Kailangan mo munang lumayo.
Tingin ko, 'yon ang—
Pag may ginawa tayong katangahan, pareho tayong makukulong,
kukunin siya sa atin.
Okay?
Kailangan natin 'tong ayusin.
Kailangan muna nating magkahiwalay.
Miss Lauryn, sorry kung kinailangan kong kumatok sa inyo ngayon,
at sana maayos n'yo 'to, okay?
- Okay. - Sige. Salamat.
Salamat, Mike.
Hindi ko alam.
- Sorry. Pasensiya na. - May tissue d'yan. Okay lang.
Iisipin n'yo nang baliw ako.
Hindi.
Sobrang emotional ng araw na 'yon sa bahay.
Araw na puno ng kalituhan,
mga sagot na hindi alam,
pagkagulat.
Araw na hindi namin alam kung paano magpapatuloy kinabukasan.
Kaya ang hirap no'n.
Pero kasabay no'n,
naging katapusan 'yon.
Tingin ko, 'yong shock feeling, naging malungkot,
tapos naging galit, tapos naging baliw.
Hindi ko alam kung paano ipapaliwanag 'yong feeling.
Ba't 'yon gagawin ni Mama?
Pero parang, ginawa niya ba talaga 'yon?
Hindi talaga ako makapaniwala.
Litong-lito ako.
Hindi ako makapaniwalang magagawa niya 'yon sa anak niya.
Na mahal na mahal niya daw.
Sa batang 14 o 15 years old.
Alam mo 'yon, nakakasuka.
Sinaksak tapos binaril niya 'yong puso ko, tapos tinapon.
Tinawagan ako ni Mike, sabi niya,
"Tapos na."
Tapos sabi ko, "Hindi ko ma-gets. Tapos na?"
Sabi niya, "Pumunta ako kina Kendra. Inamin niya lahat."
Tapos
parang...
Hindi ko talaga makalimutan 'yong feeling,
'yong galit saka pakiramdam na tinraidor.
Pinapasok namin 'to sa buhay namin, sa bahay, sa buhay ng mga anak namin,
tapos...
Hindi mo talaga...
Hindi mo mai-imagine 'yong feeling.
Hindi ko alam.
Wala akong nasabi.
Hindi ko alam kung pa'no tatanggapin.
Parang umiikot 'yong ulo ko, parang...
Grabe.
Paano 'yon nagawa ng isang nanay?
Nakakabaliw lang na kaya 'yong gawin ng taong ka-close,
hindi lang sa 'kin, kundi sa sarili niyang anak.
Lahat naman tayo, nagkakamali.
Wala namang perpekto sa atin.
Saka sa totoo lang, marami sa 'tin ang lumabag na sa batas
sa isang punto nang di nahuhuli.
Tapatan na lang,
sigurado akong may nagmamaneho nang lasing nang di nahuhuli, di ba?
Pero pag nahuli ka,
magkapareho tayo ng sitwasyon, magkaibang kaso lang.
Kaya pakiramdam ko,
nakakalimutan 'yon ng mga tao.
Alam kong malaking balita ako para sa iba.
Kontrabida ako.
Masama akong nanay. Kung ano-ano pa.
Pero 'yon ay dahil isang parte lang ng story ko ang alam nila.
Hindi nila alam 'yong buo.
Magkapatid ang nanay ni Kendra at nanay ko. Dalawa lang sila,
kaya close talaga kami kasi sila lang ang magkapatid.
Masayahin siya, palakaibigan, parang life of the party.
Nakarami na kami ng cruise, mga girls' cruise, family cruise.
Sabi ko, ladies!
Gusto niya talagang napapansin.
Kung nandito siya habang kinakausap n'yo ako,
sasayaw siya diyan para tingnan n'yo siya.
Tell me what you want What you really, really want
So tell me what you want What you really...
Pero pag dating sa pagtulong sa mga tao, pagiging mabuting tao,
oo, mabuting tao siya. Tutulungan ka niya. Talagang...
Bago ang lahat ng 'to, pwede ko siyang tawagan
para sabihing "Pakiano naman 'to," tapos gagawin niya.
Baseball coach siya ni Lauryn. Basketball coach siya ni Lauryn.
Mukha talaga siyang involved.
Bilang nanay, tingin ko, naging mahusay si Kendra sa ginagawa niya,
alam mo 'yon, kay Lauryn, saka lagi siyang sumisipot
at nagpapakananay.
Perfect ang buhay. Maayos naman lahat, tapos ayun,
nangyari na 'yon.
HI LAURYN, HIHIWALAYAN KA NA NI OWEN
'Yong unang message ay bandang Halloween.
Ikaw ba ang nag-send ng messages na 'yon?
Hindi, hindi galing sa 'kin 'yon.
Saka na lang ako...
no'ng lumaon,
kaya tumigil 'yong messages nang konti tapos bumalik na naman.
Naisip ko, "Hanggang kailan namin 'to hahayaan?
Ano'ng gagawin ko bilang magulang?"
Sa totoo lang, ang pinakamagandang paraan sana
para matigil 'yon ay sa pamamagitan ng pagpatay ng phone niya, di ba?
Pero naisip ko, "Ba't kailangan niyang gawin 'yon?"
Bakit kailangan ko siyang ibili ng bagong phone?
Dahil sa ginagawa ng ibang tao?
Gusto ko talagang malaman kung sino 'yon, e.
Kaya nagsimula akong mag-text kina Lauryn at Owen.
Nag-send ako ng messages nang nagbabakasaling sumagot sila
ng "Ano, ikaw ba 'to?" o "Si ano ba 'to?"
Para lang magka-idea ako, di ba?
Saka umasa din ako
na baka pag-usapan nila ng mga kaibigan nila 'yong mga text
tapos may mabanggit doon
na makakatulong para matukoy
kung saan galing 'yong messages.
Nagsimula ako sa pag-iisip
na "Kailangan natin ng sagot."
Tapos...
nagtuloy-tuloy na.
Nag-spiral na,
parang snowball effect.
Hindi ko na alam kung pa'no titigil.
Ibang tao ako no'ng mga oras na 'yon.
Ang laki ng problema ko mentally.
Para akong may maskara o something.
Hindi ko na kilala ang sarili ko.
Nagbago lang siya. Mas naging introvert,
di na gaanong nakikipag-usap.
Siguro naging mas makasarili din.
Minsan, isang oras sa isang araw,
o walong oras sa isang araw.
Nagpalamon na ako.
IKAW ANG PINAKAPANGIT NA NAKILALA KO
WALA KANG KWENTA
TITI AT DALIRI NIYA, KIFFY AT BIBIG KO
PARA LABASAN AKO
TUMALON KA NA SA TULAY
MAGPAKAMATAY KA NA, PUTA
'Yong sinasabi niyang hindi siya ang nag-send no'ng unang messages,
medyo weird 'yon,
pero ewan ko, baka siya talaga 'yon.
May ebidensiya at pruweba akong nakuha gamit ang search warrants
sa third-party vendors at apps na siya ang nag-send ng messages.
Minsan, may mga tao talagang nililihis 'yong usapin.
Tinanong ko kung sino'ng nagsimula. Hindi niya daw alam.
Hanggang ngayon, naniniwala ako na siya ang nagsimula.
Hanggang no'ng nalantad si Kendra Licari
bilang utak ng mga text message,
naniwala kaming nagtatrabaho siya sa Ferris State University
sa tech department nila.
Hindi pala totoo 'yon.
Matagal na siyang walang trabaho.
Kaya pala nakayanan niyang
i-send 'yong daan-daan at libo-libong message buong araw.
Hindi ako sure kung natrabaho talaga siya sa Ferris.
Akala yata ni Shawn, nagtrabaho siya do'n.
Di ko alam kung ano'ng ginagawa niya
pagkagising niya sa umaga, tapos naghahanda siyang magtrabaho.
Ewan. Sinubukan ko ngang alamin.
Hindi ko alam kung paano mo magagawa 'yon sa taong kinakasama mo.
Kaya sa pagkakaalam ko, hindi talaga siya nagtrabaho sa Ferris.
Nagpanggap siyang nagtatrabaho, tapos may inaasikaso.
Tapos ang galing niya lang talagang umarte.
Tingin ko, parang escape ko 'yon.
Mas...
nilayo ako no'n...
sa totoong buhay, kahit totoong buhay 'yon.
Kaya no'ng ginagawa ko 'yon at wala ako sa sarili,
nilayo ako no'n sa pang-araw-araw na buhay ko.
Nagtuloy-tuloy na lang 'yon.
WALANG GUSTONG MAKAKITA NG ANOREXIC MONG PWET
Alam ni Lauryn na petite siya. Na maliit siya.
Alam niyang payat siya. Kaya...
Siguro medyo ginamit ko 'yong ilang insecurities niya,
'yong itsura niya, buhok niya, mukha niya, alam mo na.
Pero sa totoo lang,
hindi naman naka-target 'yong messages sa insecurities niya.
Sa 'yo ba naka-target 'yon?
Para ba sa sarili mo 'yon?
Posible 'yon,
kasi
sobrang payat ko no'n.
Hindi ako kumakain, e.
Kaya pasok ako sa anorexic category.
Natakot ka bang baka saktan niya ang sarili niya?
Kasi may messages na nagsabing magpakamatay na siya, e.
A...
Ang...
masasabi ko, hindi ako natakot na baka saktan niya ang sarili niya.
Alam kong kukuwestiyunin 'yon ng ibang tao
o mamasamain 'yon o kung ano.
Pero kilala ko si Lauryn, at alam ko 'yong mga usapan namin.
Pero kung hindi ko siya kilala nang gano'n, baka naiba-iba.
Kaya...
Ayun.
WALA KANG KAIBIGAN
TSUMUTSUPA PARA KAUSAPIN NG BOYS
Isa sa mga text na naaalala ko
'yong may sinabi siya tungkol sa blowjob...
GUSTO NIYA NG SEX, BJ AT LAPLAPAN
...at kesyo ayaw na ni Owen kay Lauryn
dahil hindi siya tsinutsupa ni Lauryn.
Fourteen lang 'yong bata.
Hindi niya pa dapat ginagawa 'yon!
Kaya tingin ko, napaniwala si Kendra noon
na "Friends kami ni Lauryn. Kailangan niya ako."
Kailangan talaga ng teenager 'yon.
Kailangan niya ng nanay, pero hindi gano'n.
Tingin ko, cyber Munchausen's case 'yon.
Gusto niyang kailanganin siya ng anak niya
sa paraang
handa siyang saktan 'yong bata,
tapos ito 'yong pinili niyang paraan
sa halip na bigyan ng sakit si Lauryn, na tipikal na Munchausen's behavior.
Tingin ko, 'yon mismo 'yon,
kasi uuwi si Lauryn na malungkot dahil do'n sa mga text,
tapos magpapanggap na hero si Kendra at dadamayan niya 'yong bata.
Tapos nagagawa niya 'yon. So...
Pero si Lauryn, hindi ko ma-imagine ang naramdaman niya.
Siguradong nasaktan nang husto si Lauryn.
Pero tingin ko,
di mo matatakasan ang manipulasyon ni Kendra
kung kinakausap mo pa siya.
Sobrang manipulative ni Kendra Licari sa pamilya niya.
Sobrang controlling. Siya ang may kontrol sa kaperahan,
at lahat ng ginagawa nila ay gusto at pinlano ni Kendra Licari.
Sinabi ni Kendra kay Shawn at Lauryn na okay ang finances nila,
kaya kinailangan niyang maghanap ng pera
habang hindi nagtatrabaho.
May panahong sinabi niya sa 'min na tinamaan ng kidlat ang bahay nila.
Nag-claim siya sa insurance.
Tingin ko, posibleng binulsa niya lang 'yong pera.
May time na pumasok kami sa driveway,
tapos may malaking papel sa front door
na nagsasabing na-evict na kami.
Tapos saka niya sinabi sa 'kin na hindi niya binabayaran 'yong bills.
Nagmadali akong ilabas lahat ng gamit.
Tumawag ako sa storage units, dinala namin doon.
Sabi namin, "Bayaran natin 'to para hindi mawala ang gamit natin."
Sabi niya, "Walang problema. Ilang dollars lang naman."
Pero hindi niya binayaran.
Kaya ang ending, naembargo lahat ng gamit namin sa storage units.
Kinuha nila 'yong tools ko,
lahat ng mahalagang gamit na souvenir namin, nando'n.
Lahat ng pinaghirapan ko buong buhay ko, nawala.
Tingin ko, halos lahat ng sinabi niya kay Shawn
sa nakaraang sampung taon ay hindi totoo.
Totoo ba 'yon? 'Yon ba ang pagtingin mo?
Hindi.
Pero...
mas ako ang humawak ng pera kesa sa kanya.
Pero alam namin pareho 'yong sitwasyon namin,
pero pareho kaming walang sagot sa tamang aksiyon
na kailangang gawin,
kaya, sa kasamaang-palad...
Matapos ilabas sa publiko ang pagkakakilanlan ng may sala,
nagulat 'yong buong community namin.
Nakaupo kami sa klase nina Macy at Sophie,
chineck namin ang Instagram,
tapos andun 'yong mugshot ni Kendra, nakakalat na.
Nakatanggap ako sa school ng text ng pinsan ko, sabi niya, "Okay ka lang?"
Nakaupo lang ako sa klase no'n. Sabi ko, "Oo, okay naman. Bakit?"
Nakatingin kaming lahat no'n kay Lauryn
kasi kumalat na 'yong mukha ng nanay niya online.
Tapos no'ng sumunod na oras, pinatawag ako sa office.
Sabi nila, "Inaresto 'yong mama mo kanina."
Kaya tinext ko si Papa, sabi ko, "Ano'ng nangyayari?"
Sabi niya, "Pinatawag ako sa office. Nakakulong daw si Mama."
At ngayon, ang kakaibang kaso ng inang
inakusahan ng pagsa-cyberstalk sa sarili niyang anak.
Isang babaeng high school sa Michigan ang na-cyberbully nang mahigit isang taon.
At ikinagulat ng lahat ang lumabas na suspect.
Mga prosecutor, inaakusahan ang ina ng catfishing.
- Catfishing. - Catfishing.
Kahit no'ng na-realize nating hindi 'yon bata,
hindi natin inasahang magulang pala.
Kumakaharap sa kasong kriminal ang inang ito.
Kinasuhan si Licari ng limang krimen, pangunahin sa pangso-stalk,
dahil mahigit isang taong nagpatuloy ang messages.
Ilampung libong text messages 'yon.
Humarap sa korte si Kendra Licari noong Huwebes.
Pinagbawalan ng judge si Licari
na makipag-ugnayan sa mga biktima.
Kabilang ang anak niya.
Isa sa mga hamon ng kasong ito
ay 'yong level ng closeness nina Kendra at ng anak niya.
Umasa kami na kapag naipaghiwalay sila,
magkakaro'n 'yong bata ng chance na makawala sa kontrol ni Kendra
na ginawa nito sa buong pangyayari.
Hiniling nina Licari na bawiin ang no-contact order.
Nakatanggap pa ang korte ng mga sulat mula sa anak niya.
Gusto raw nitong makasama ang ina.
Pakiramdam ko, kulang ang buhay ko pag wala akong relasyon sa nanay ko.
Feeling ko, kailangan ko talaga siya.
Tingin mo, jina-judge ka kasi nami-miss mo siya?
Tingin ko, may iba-ibang opinyon ang mga tao do'n.
Pero wala akong pakialam.
Sa huli, nag-plead si Kendra sa dalawang count ng stalking a minor,
isang count para kay Owen at isa para kay Lauryn.
ARAW NG PAGSESENTENSIYA
Pumunta ang buong pamilya ko sa korte no'ng sesentensiyahan na si Kendra.
Ang daming tao. Puno 'yong kuwarto.
Tapos nakita ko si Kendra,
tapos sobrang nakaka-shock lang na makita siya pagkatapos ng lahat,
kasi ang weird lang
na makita ang coach mo no'ng grade seven na gano'n.
Unang nakapagsalita si Kendra sa korte,
tapos talagang nakakakumbinsi siya.
Sorry po, Your Honor.
Sorry sa ginawa ko kay Owen McKenny at sa pamilya niya.
Sorry sa ginawa ko kay Khloe Wilson at sa pamilya niya.
Sorry sa anak kong si Lauryn.
Napag-alaman kong may mental illness ako
at hindi ko alam na ilang taon na pala akong may krisis.
Natutunan kong kilalanin at harapin ang childhood trauma ko.
Ang dami niyang dinahilan para sa ginawa niya,
mga bagay na nangyari sa buhay niya.
Hindi ko sinasabing hindi 'yon nangyari,
pero para gamitin 'yong excuse para saktan ang mga anak mo,
parang mali naman 'yon.
Kung maibabalik ko lang
at mababawi lahat ng ginawa ko,
hindi ako magdadalawang-isip na gawin 'yon.
Alam kong magsasalita sina Owen at Jill do'n,
at sa totoo lang, ayokong marinig 'yong sasabihin nila
kasi alam kong wala silang sasabihing maganda.
"At the end of the day, matatapos na 'to,
at makakabalik na tayo sa buhay natin.
Pero nasugatan na 'ko, e.
Buong buhay ko nang dala-dala 'to."
Hindi ko na nakausap si Kendra mula no'ng umamin siya
hanggang no'ng araw na 'yon sa korte. 'Yon lang ang magagawa namin, e,
kasi wala namang hearing at di kami makakapagsalita,
kaya 'yon lang ang chance namin.
"Di ko makakalimutan 'yong naramdaman kong galit noong nalaman namin.
'Yong sakit, galit, pagtataksil, lungkot,
sabay-sabay 'yon.
Ilang taon kong hinintay ang moment na 'to,
'yong araw na matitingnan mo ako sa mata at maipapaliwanag mo kung bakit."
Sulit ba? Sulit ba lahat ng 'to?
Kung titingnan mo 'yong trauma na dinulot nito,
siguradong pangmatagalan ang epekto nito sa lahat ng pamilyang 'yon.
Saka panghabambuhay 'yong magiging epekto sa mga batang 'to.
Nakakakilabot ang kasong 'to.
Kaya tingin ko, batay sa iniasal mo,
nararapat lang na mabilanggo ka.
Si Kendra Licari, ang catfish mom,
ay makukulong nang di bababa sa isa't kalahating taon.
Sa kasong 'to, ang hatol ng judge ay maituturing kong
nasa high end ng guideline range, 19 months.
Masaya akong nakausap ko siya at natanong kung bakit.
Alam kong di ako makakakuha ng sagot, ng totoong sagot.
Tingin ko, na-obsess siya kay Owen,
na mahirap, bilang ina, at dahil matanda na siya.
Pero tingin ko, may isang level ng relationship
na gusto niyang magkaro'n sila ni Owen
na, siyempre, hindi katanggap-tanggap sa edad niya.
Pakiramdam ko, may gusto siya sa 'kin.
Sobrang friendly niya, tapos laging
"Ibibili kita nito. Gagawin ko 'to para sa 'yo."
Alam mo 'yon?
Parang hindi siya nanay ng girlfriend ko.
Parang higit pa do'n.
Lagi niya akong tinutulungan. Hinihiwa pa 'yong steak ko.
Umabot sa point na sobrang weird na.
Kung titingnan mo 'yong pagtrato at pag-glorify niya kay Owen,
gagawin niya lahat para gawin at ibigay ang lahat para kay Owen
o para lang mapansin ni Owen.
Bigla niyang ite-text si Owen
para lang may connection sila.
Pinuntahan niya lahat ng sporting event ni Owen kahit break na sila ni Lauryn.
Kadiri.
Sinabihan niya akong magpakamatay.
Medyo nalulungkot ako do'n.
Parang, "Ba't ako sasabihan ng nanay ko ng gano'n?"
Kinausap ko na siya tungkol do'n,
pero hindi naman "Ba't mo ako sinabihang magpakamatay?"
Araw-araw ko pa ring tanong 'yon. Hindi ko pa rin alam kung bakit.
Gusto ko bang malaman ang totoo? Oo naman.
Ano'ng dahilan, sa isip niya,
para magawa niya 'yon?
Alam kong galit si Papa at di na niya mapapatawad si Mama,
pero binabalewala ko lang 'yon
at nakikipag-ugnayan kay Mama dahil gusto ko.
Masaya ako pag nakakausap si Mama no'ng nakakulong siya.
Nakakausap ko siya tuwing Monday at Wednesday.
Pinag-uusapan namin 'yong mga nangyari, mga nakakatawang kuwento,
tapos mag-i-email siya, nagsasagutan kami sa email.
GALIT AKO SAYO. PINALUNGKOT MO KO. NAGBYE KA LANG...
HINDI KA NAG-I LOVE YOU PINAPATAWAD NA KITA
LOVE YOU! HAVE A FANAWESTRCI DAY
Pinaramdam niyang ayos na lahat,
at pinagaan niya 'yong pakiramdam ko.
MORNING, ANAK KONG MAGANDA!
MISS NA MISS NA KITA
IKAW ANG PINAKAMALIWANAG NA ILAW SA UNIVERSE
KISS KISS
TAWAG AKO MAMAYANG GABI
MAG-IISANG TAON NA AKO SA MAX. EXCITED NA AKO
Nakalaya si Mama no'ng August 8, 2024.
Sana makapagbuo ulit kami ng relationship ni Mama
kasi feeling ko talaga, kulang ang buhay ko.
Siguro dahil babae ako,
o dahil lang wala akong nanay.
Tuwing binabalikan ko 'yon,
galit na galit ako sa sarili ko
dahil hinayaan kong mangyari 'yon sa 'kin.
Sinaktan ko 'yong pamilya ko.
Binigo ko 'yong sarili ko. Mahirap 'yon.
Kaya...
Kasi 'yong panahong 'yon ng buhay ko
ay hindi ako bilang tao.
Hindi ako gano'n noon,
at hindi ako gano'n ngayon.
Mula no'ng ipanganak si Lauryn, close na talaga kami.
Sobrang importante ng pamilya sa 'kin,
kaya alam kong gusto ko talaga ng pamilya.
Tapos no'ng
nabuntis ko,
tanda ko, nasa clinic kami no'n,
narinig namin 'yong heartbeat for the first time.
Kinilabutan ako.
Minsan, akala mo, hindi mo na kayang magmahal.
Tapos biglang ibibigay sa 'yo 'yong baby mo,
tapos magbabago na ang mundo.
Ibang-iba 'yong pakiramdam.
Habang lumalaki siya,
may mga lumitaw na pakiramdam na matagal ko nang pinipigilan.
Marami do'n ay dating trauma na lumilitaw
na di ko alam kung paano haharapin.
No'ng 17 ako,
na-rape ako.
Tapos
no'ng naging teenager na 'yong anak ko,
natakot ako, sobra.
Ayokong pagdaanan niya 'yong pinagdaanan ko.
At...
Tingin ko, ang resulta talaga no'n,
hindi ko alam kung paano haharapin ang mga bagay-bagay.
Mahirap 'yon kasi naaalala ko 'yong pinagdaanan ko...
pero kasabay no'n...
gusto ko siyang protektahan.
Gusto kong kontrolin 'yong resulta ng paglalakbay niya.
Natakot akong hayaan siyang lumaki.
Gusto ko siyang protektahan at panatilihing nasa malapit
sa takot na lumaki siya
dahil takot ako sa pwedeng mangyari sa kanya.
Matagal ko nang
hindi nakakausap si Lauryn.
Hindi na kami nag-uusap ni Owen. Nagkakasalubong kami sa hallway,
pero wala na kaming interactions.
Oo, nagalit ako kay Lauryn.
Tingin ko, ayoko na siyang kausapin.
Sobrang bata pa ni Lauryn para mangyari 'yon sa kanya.
Tingin ko, hindi niya kasalanang
gano'n 'yong nanay niya at gano'n ang ginawa ng nanay niya.
Isang buong taon ang nawala kay Khloe
na dapat sana ay naging isa sa pinakamasasayang panahon ng buhay niya.
Isang buong taon na pinagbibintangan siya
at hindi siya pinapaniwalaan ng mga tao,
ginigisa ng mga magulang niya,
at hindi pinapaniwalaan ng karamihan.
Naisip ko, ang dami kong nawawalang kaibigan dahil do'n.
No'ng una, friends pa kami ni Owen,
kami nina Macy, Owen, at Sophie, lagi kaming magkasama.
Nagi-guilty ako kay Khloe
kasi pinagbintangan namin siya,
o 'yong pamilya niya.
No'ng panahong 'yon, umaasa na lang kami sa bawat impormasyong hawak namin,
na kokonti lang talaga sa buong dalawang taong dumaan,
at sobrang nagi-guilty ako sa ginawa namin sa kanya.
Si Jill ang nagpasimuno no'n, e.
'Yong epekto nito sa pamilya namin,
dahil sa kanya at kay Mike Main.
Tanda ko, isa o dalawang araw mula no'ng interview,
tinext ko siya para sabihing naniniwala talaga ako
na malamang, si Kendra ang salarin.
Sabi ko, "Ewan ko kung ano'ng alam mo sa kanya,
pero hindi siya tapat na tao."
May sinabihan pa ako
na palalabasin nina Shawn at Lauryn
na biktima sila sa nangyari,
wala silang alam sa nangyari, tapos malulusutan nila 'yon
dahil hindi ginawa ni Mike Main ang trabaho niya para imbestigahan sila.
'Yon nga mismo ang nangyari.
Proud ako sa kanya do'n.
Ginalingan ko 'yon.
Salamat kay Brad Peters,
kasi kung wala siya, walang patutunguhan 'yon.
O malay natin kung saan hahantong si Kendra?
Mapapanood naman sa ibang documentary 'yong ending. Hindi maganda.
Malay natin kung ano pa'ng gagawin niya
kung hindi siya nahuli?
Okay.
'Yon lang?
Sige!
Mas naging close na kami ni Papa mula no'ng nangyari 'yon.
Alam mo namang love kita, di ba?
- Minsan. - Minsan? Uy, love kita.
- I love you. - Okay.
Proud ako sa 'yo. Mabait kang bata. Okay?
Love you.
Magkasundo talaga kami.
Sa lahat ng ginagawa namin, lagi kaming nagtatawanan.
Uy.
Masaya ako pag nakangiti siya at tumatawa na parang bata
at nagiging makulit gaya ng ginagawa namin noon.
Mas madalas na siyang lumapit kay Papa ngayon.
Lumalaki na siya, at... Grabe.
Lumalaki siyang napakagandang babae.
Bawal akong makipagkita kay Mama after niya lumaya.
Gusto ko siyang makita sa tamang panahon.
Tingin ko,
magiging masaya akong makita siya, pero mahirap din.
Isa't kalahating taon na mula no'ng nakita ko siya.
Alam namin parehong
magkasama kami kahit ano'ng mangyari.
Gusto kong magtiwala sa kanya, pero parang hindi ko kaya.
Ngayong nakalagay na siya, sana magpatingin siya,
para pag nagkita kami,
hindi na babalik sa dati, kung paano kami dati.
Tingin ko, pwede kaming magkaro'n ng healthy relationship.
Alam kong hindi mawawala
'yong closeness.
MAGPAKAMATAY KA NA PUTA
Nasasaktan talaga ako kasi wala siya sa buhay ko,
at tingin ko, makakatulong sa amin kung magkakaayos kami.
Siya ang pinaka-love ko sa lahat.
PLANONG MAG-ARAL NI LAURYN NG CRIMINOLOGY SA COLLEGE.
KUNG IKAW O ANG IYONG KAKILALA AY MAY PROBLEMA SA MENTAL HEALTH
O NAKAKAISIP MAGPAKAMATAY,
SUMANGGUNI SA WANNATALKABOUTIT.COM
Nagsalin ng Subtitle: Ivee Jade Tañedo