Downloaded from YTS.MX
WSZYSTKIE WIADOMOŚCI TEKSTOWE W TYM FILMIE SĄ PRAWDZIWE.
Official YIFY movies site: YTS.MX
NIEZNANY NUMER
- Klaps? - Tak.
Świetnie.
Nazywam się Lauryn Licari.
Dorastałam w Beal City w stanie Michigan.
SKLEP MONOPOLOWY
Beal City to małe miasteczko. Mamy jedną sygnalizację i dwa bary.
TAWERNA
Chodzę do liceum w Beal City.
To niewielka szkoła na niewielkim obszarze
i wszyscy się znamy.
Nazywam się Sophie Weber.
Chodzę do liceum w Beal City razem z Owenem, Macy i Lauryn.
Poza spacerami po miasteczku nie ma tu nic do roboty.
Jedyną rozrywką, nawet dla rodziców, jest obgadywanie innych.
Dorośli stale rozmawiają o tym, co robią nastolatkowie.
Ten toksyczny zwyczaj jest przekazywany dalej.
Wiele osób spędza do 13 godzin dziennie w telefonie,
co jest już małą przesadą.
Lubię siedzieć w telefonie.
Uwielbiam TikTok i Snapchat.
Uwielbiam pisać do przyjaciół.
To obecnie jedyny sposób komunikacji.
Przez telefon.
Dostałem telefon w wieku 13 lat.
Wszyscy mieli telefony. Chciałem się dopasować.
Media społecznościowe zyskiwały w tym czasie popularność,
a ja chciałem być po prostu fajny.
Telefon może być przydatny w komunikacji z przyjaciółmi,
ale może prowadzić też do niebezpiecznych sytuacji.
Posiadanie telefonu okazało się najgorszą rzeczą, jaka mnie spotkała.
NIEZNANY NUMER
Jesteś najbrzydszą osobą, jaką widziałam.
Licealistka z Michigan przez ponad rok była nękana w sieci.
Tożsamość sprawcy zszokowała wszystkich.
Niektóre wiadomości zawierały szczegóły,
przez które wydawało się, jakby ktoś ich śledził.
Trzeba było uważać na to, co się mówi,
by nie wydać się podejrzanym.
Przychodziło 40, 50 wiadomości dziennie.
Zaangażowanie policji stanowej, a w końcu FBI,
pokazuje, jak szybko problem może eskalować.
Wysłałaś coś takiego do któregoś z nich?
To stalking.
Muszę zadbać o wasze bezpieczeństwo.
Im więcej masz przyjaciół,
tym łatwiej można cię zdradzić.
To obłęd, że wydarzyło się tu coś takiego.
Miało być jeszcze gorzej.
NIEZNANY NUMER SKANDAL SMS-OWY W LICEUM
PAŹDZIERNIK 2020
Jedna dziewczyna co roku urządzała imprezę Halloween,
na którą chodziła cała nasza klasa z rodzicami.
Od prawie roku byliśmy z Lauryn parą,
ale nie zaproszono jej na imprezę.
No więc ja ją zaprosiłem.
Miała być moją osobą towarzyszącą.
Nie chciałam iść na tę imprezę.
Nie przepadała za dziewczynami z klasy.
Chciała spędzać czas tylko ze mną.
Dwa tygodnie przed imprezą Halloween
dostaliśmy wiadomość na czacie grupowym.
Cześć, Lauryn. Owen z tobą zrywa.
3 OSOBY NIEZNANY NUMER
Już dawno przestał cię lubić.
To jasne, że pragnie mnie.
Śmieje się, uśmiecha, dotyka moich włosów.
Nie wiem, co ci powiedział, ale przychodzi na imprezę Halloween
i zamierzamy się na niej pieprzyć.
Jesteś słodką dziewczyną, ale ja mu dam to, czego pragnie.
Nie przepraszam!
Nie miałam pojęcia, kto to może być.
Może któryś ze znajomych chciał namieszać nam w związku.
Spytałem moją przyjaciółkę Khloe,
bo to ona organizowała imprezę, czy wie, kto to wysłał.
Pytałem o to różnych ludzi.
Pomyślałem, że prędzej czy później to się skończy.
Po imprezie wiadomości przestały przychodzić
i sytuacja się poprawiła.
W szkole nie było żadnego kwasu. Wszyscy się kumplowali.
Nie było żadnych zatargów, które mogłyby wyjaśnić te wiadomości.
Byłam podekscytowana nowym rokiem szkolnym,
ale wtedy, niecały rok później,
znów pojawiły się wiadomości.
11 MIESIĘCY OD POJAWIENIA SIĘ WIADOMOŚCI
Jak tam „szczęśliwa” para?
Przygotowujecie się na koniec „idealnego” związku?
Podobno chcecie być ze sobą na zawsze.
NIEKTÓRZY Z NAS NIE CHCĄ JUŻ TEGO SŁUCHAĆ
Owen kocha mnie i zawsze będę jego ukochaną.
Będziemy razem, a ty zostaniesz sama, paszczurze.
Najwyraźniej ktoś chciał, żebyśmy ze sobą zerwali.
Wiedziałam, że to nie jest nikt znajomy,
bo miałabym jego numer w telefonie.
Wiadomości przychodziły bez powodu. Pierwsza przed Halloween.
Potem zaczęło przychodzić ich więcej.
Dzwoniliśmy pod ten numer, żeby dowiedzieć się, kto za tym stoi,
ale chwilę później dostawaliśmy wiadomości.
Nikt nie odbierał.
Stary, Lo, nie dzwońcie, kurwa. Nie zamierzam odebrać.
W wielu wiadomościach pojawiało się moje przezwisko „Lo”.
Pomyślałam więc, że to musi być ktoś bliski
albo jakiś dawny przyjaciel.
Dostawałam co najmniej sześć wiadomości dziennie.
To było irytujące, bo wiedziałam, że Owen nie jest w to zamieszany
i też nie ma pojęcia, co się dzieje.
Przed całym tym zajściem mieliśmy z Owenem fajne życie.
Kochałam życie.
JESTEM TWOJĄ DZIEWCZYNĄ TY MOIM CHŁOPAKIEM
Poznałam Owena w siódmej klasie, gdy miałam 12 lat.
Wydał mi się uroczy.
Lauryn była nieśmiała, ale przy tym słodka.
Była troskliwa.
Na początku tylko rozmawialiśmy,
ale pewnego dnia w końcu zaprosiłem ją na randkę.
Strasznie się denerwowałem.
Nie wiedziałem, czy jestem gotowy. Czerwieniłem się.
Lauryn zaczęła rozmawiać z Owenem,
a ja zapytałem, czy nie jest na to za młoda.
Jak to ojciec.
Mieli wspólne zainteresowania. Lubili sport.
Zbierali słodycze na Halloween.
Takie drobiazgi.
Gdzie poszliście na pierwszą randkę?
Mamo, wiesz?
Pamiętam, jak Owen wrócił do domu
i powiedział, że ma w klasie słodką blondynkę.
Mieli wspólne zainteresowania, zwłaszcza sport.
Owen był bardzo wysportowany, podobnie jak Lauryn,
więc pomyślałem, że do siebie pasują.
Wszyscy zaczęliśmy się spotykać i robić wspólne rzeczy.
Moja rodzina ją lubiła. Przypadliśmy sobie do gustu.
Kendra i mama Owena, Jill, bardzo się zaprzyjaźniły.
Odwiedzaliśmy się, urządzaliśmy ogniska
i spędzaliśmy razem czas, gdy dzieci bawiły się poza domem.
- Pójdzie. - Zapali się.
Lauryn i Owen zawsze się uśmiechali, chichotali.
Byli jak filmowa para nastolatków.
W pierwszej klasie zyskali miano idealnej pary.
Być może wywołało to zazdrość u koleżanek z klasy.
Może też pragnęły związku. Chciały, by chłopcy je zauważyli.
A oni to wszystko mieli.
Na pewno były trochę zazdrosne.
Beal City to przedszkole, podstawówka i liceum w jednym.
Z ludźmi z liceum chodziłam do przedszkola.
W klasie jest tylko 30 osób.
Mamy czaty grupowe. Kumplujemy się. Nie ma między nami nienawiści.
Jesteś najbrzydszą osobą, jaką w życiu widziałam.
Siedzieliśmy razem na przedmiotach ścisłych.
Pewnego dnia Owen wszystko nam opowiedział.
Na początku mówił tylko, że dostaje dziwne wiadomości.
Gdy zaczęły przychodzić częściej, mówił nam, co dokładnie w nich było.
Zawierały szczegóły rozmów, które odbywaliśmy na lekcjach.
OWENOWI PODOBAŁA SIĘ GADKA O SOPHIE
Nie podejrzewałam chłopaków z klasy,
bo nie angażują się w relacje z innymi,
nie lubią dramatów.
Nie lubimy dramatów. Lubimy sport i dobrą zabawę.
Zwykle dziewczyny są wredne.
Chciałem zawęzić grupę podejrzanych.
Rozmawialiśmy o tym wieczorami na FaceTime.
Analizowaliśmy wiadomości i zastanawialiśmy się, kto był w pobliżu.
Sporządzaliśmy listę osób i grup, które wydawały nam się podejrzane.
Mamy w szkole różne grupki.
Pierwsza jest popularna.
W drugiej są tylko cheerleaderki.
Do trzeciej grupy należała moja kuzynka Adrianna.
Nie było w niej żadnych dramatów.
Podejrzewałem spokojną, oblataną w technologii grupę.
Zastanawiałam się, czy to ktoś, kto chodzi do naszej szkoły.
Nie było aż tylu uczniów, którzy mogliby pisać w danej chwili.
Gdy dostawałem wiadomość w szkole,
patrzyłem, czy ktoś nie ma akurat telefonu w ręku.
Miałam wrażenie, że wiedzieli, co robiłam na lekcjach.
Pieprzona suka. Nie noś, kurwa, legginsów.
Nikt nie chce widzieć twojego anorektycznego tyłka.
Zaczęłam kwestionować swoje ciuchy, wygląd, fryzurę.
Miało to wpływ na moje postrzeganie samej siebie.
Jesteś bezwartościowa i nic nie znaczysz. Nigdy nic nie znaczyłaś.
Odpierdol się.
Owen już na ciebie nie spojrzy.
Na maksa spierdoliłaś mu życie.
Jego rodzina cię za to nienawidzi.
Nigdy więcej nie zwróci na ciebie uwagi.
Spierdalaj, suko. Skończył z tobą.
Pewnego dnia Lauryn wróciła ze szkoły i wyglądała nieswojo.
Zapytałem, co się stało.
Odpowiedziała, że dostała głupiego SMS-a.
Byłam coraz bardziej sfrustrowana.
Ale mama kazała mi się nie przejmować.
Zapewniała mnie, że jestem piękna.
Powtarzała, żebym nie czytała wiadomości.
Mówiłam jej, żeby dalej była sobą i niczym się nie przejmowała.
Nie sądziłam, by ktoś mógł ją skrzywdzić.
Potem było coraz gorzej.
ODPIERDOL SIĘ, SUKO
NIE ŻARTUJĘ, KURWA PASKUDNA PIZDA
Owen zrobi mi palcówę, a ja mu loda.
W pewnym momencie nie chciałem chodzić do szkoły.
Nie wiedziałem, komu zaufać.
W końcu postanowiłem powiedzieć rodzicom.
Jego fiut i palce, moja cipka i usta.
Mieli wtedy 13 lat.
Jak na ucznia czy uczennicę w tym wieku to dość wulgarne wiadomości.
Byliśmy niestety zmuszeni zabierać Owenowi telefon każdego wieczoru.
Wykłócałem się o to.
Nie minął nawet rok, odkąd miałem telefon.
Musieliśmy siedzieć i czytać wszystkie wiadomości od początku do końca.
Czasem przychodziło nawet 30, 40, 50 SMS-ów dziennie.
Wydawało mi się to sporą przesadą.
Shawn, Kendra, Dave i ja uznaliśmy,
że cała nasza czwórka musi pójść do dyrektora szkoły
i pokazać mu, jak poważna jest ta sytuacja.
Mieliśmy nadzieję, że coś z tym zrobi.
Bo SMS-y przychodziły też w trakcie lekcji.
Na terenie szkoły uczniowie są pod ich opieką.
Myśleliśmy, że szkoła spróbuje coś z tym zrobić.
Niestety niezbyt dobrze poradzili sobie z tą sytuacją.
ROK OD POJAWIENIA SIĘ WIADOMOŚCI
Myślałem, że to będzie typowe śledztwo dotyczące cyberprzemocy,
z którym obecnie często mamy do czynienia w szkołach.
KURATOR
Sytuacja okazała się jednak zupełnie inna.
Kiedy pokazali mi niektóre SMS-y, byłem zszokowany ich zjadliwością.
DYREKTOR
Nigdy się z czymś takim nie spotkałem.
Odwaliłaś się jak pieprzona zdzira.
Próbujesz zwrócić na siebie uwagę. Spierdalaj.
Moje cycki na jego twarzy.
Podniecam go, kurwa.
Aż płynie mleczko.
Co, u licha?
Wulgaryzm i złośliwość SMS-ów sprawiły,
że nawet jako 53-latek się zaczerwieniłem.
Mieliśmy masę dowodów,
a wiadomości były skandaliczne.
To była poważna sprawa.
Na ostatniej lekcji Owena i mnie wezwano do dyrektora.
Gdy tam weszliśmy, pomyślałam:
„Nie, to nie może być prawda”.
Bardzo się bałam.
Nie wiedzieliśmy dokładnie, co się działo, więc wezwaliśmy Lauryn.
Może sama je wysyłała, by zwrócić na siebie uwagę…
Kto wie.
Próbowałyśmy mówić coś głośno w pobliżu niektórych osób,
żeby sprawdzić, czy pojawi się to w SMS-ach.
Stało się tak tylko raz,
gdy mówiłyśmy coś przy Lauryn,
co trochę nas zaniepokoiło.
Lauryn nigdy ze mną nie rozmawiała.
Była raczej zamknięta w sobie.
Nigdy nie okazywała emocji.
Rozmawiała tylko o sporcie albo błahych sprawach.
Miała przyjaciół, ale nie aż tylu, i zawsze była cichą osobą.
Pomyślałam, że może sama wysyła do siebie te wiadomości,
żeby zbliżyć się do Owena.
Może chciała zwrócić na siebie uwagę,
a w ten sposób mogła to osiągnąć.
Rozmawialiśmy z Owenem i Lauryn,
ale z uwagi na ich odpowiedzi, dość szybko ich wykluczyliśmy.
Były szczere.
Stało się to gorącym tematem w szkole.
Do Beal City chodzi 700 dzieciaków.
W tym momencie
to mógł być każdy.
Zwróciłem się uczniów, do których miałem największe zaufanie,
i zapytałem ich o tę sprawę.
Zadaliśmy dzieciakom wszystkie możliwe pytania.
Prawie nic o tym nie wiedzieli.
Zacząłem przeglądać nagrania z monitoringu.
Zaznaczałem, kiedy nadeszła wiadomość,
a potem sprawdzałem, czy na nagraniu nie widać kogoś na korytarzu,
kto wysyłał wiadomość w tym samym czasie.
Miałam pisać do dyrektora Boyera, gdy dostawałam wiadomość.
Sprawdzał, czy ktoś trzyma telefon.
Znając przedział czasowy, zaczynałem sprawdzać nagrania
i patrzeć, czy jakaś osoba nie wyszła na przykład z lekcji.
Pomimo tych działań nadal nie mogli znaleźć sprawcy.
Dzieci dalej dostawały wiadomości.
Trudno stwierdzić, czy ktoś wysyła snapa, czy napastliwego SMS-a,
widząc tylko nagranie.
Zaczęłyśmy porównywać notatki.
Niemal codziennie byłyśmy w szkole na treningu lub na jakimś wydarzeniu.
Pytałam, czy Lauryn dostała wiadomości, i pokazywałam Kendrze wiadomości Owena.
Rozmawiałyśmy o tym.
Mogłyśmy rozmawiać ze sobą dosłownie o wszystkim.
Dzieliłyśmy się swoimi przeżyciami, wzajemnie się wspierając.
Siedziałyśmy u pana Boyera i rozmawiałyśmy z nim o wiadomościach.
Na początku poradziliśmy im, by po prostu zablokowali ten numer.
W tym przypadku było to niemożliwe,
bo sprawca używał aplikacji generującej przypadkowe numery telefonu.
Próbowaliśmy zablokować numer, ale SMS-y przychodziły z kolejnego.
Potem radziliśmy im, by zmienili numer telefonu.
Zastanawialiśmy się nad tym,
ale wiedzieliśmy, że to musi być ktoś bliski.
Ze względu na informacje. Zawsze wiedział, gdzie są dzieci.
Baliśmy się, że nigdy nie dowiemy się, kto to jest,
i że wpuścimy tę osobę do naszych domów.
Jeśli to któryś z przyjaciół, czy przychodzi do nas?
Otwieramy drzwi komuś, kto wyrządza im taką krzywdę?
Nie byliśmy gotowi pożegnać się z myślą o znalezieniu sprawcy.
WITAJCIE W ZESPOLE SZKÓŁ BEAL CITY
Nie wiem, ile razy stałam w gabinecie dyrektora cała we łzach,
błagając o wprowadzenie zakazu telefonów.
Dlaczego moje dziecko może czytać te wiadomości na lekcjach?
Jestem za tym, by dzieci miały w szkole telefony,
bo sam cały czas używam swojego w pracy.
Często pracuję z telefonu.
Można używać telefonów na lekcjach jako narzędzi edukacyjnych.
13 MIESIĘCY OD POJAWIENIA SIĘ WIADOMOŚCI
Wygramy. Uwierz mi, Owen cię nie lubi.
Nie kocha cię.
Chce seksu, obciągania druta i całowania. Nie chce twojego żałosnego tyłka.
Na początku dobrze znosiliśmy tę sytuację,
ale potem Lauryn zaczęła kwestionować siebie i nasz związek.
W czwartek nocujemy z nim w hotelu i nie będzie tam twojej żałosnej osoby.
Osoba pisząca wiadomości twierdziła, że się spotykaliśmy.
Już sama nie wiedziałam, czy ufać Owenowi.
Zaczęliśmy się z Lauryn kłócić.
Oskarżała mnie o rzeczy, których nie robiłem, bo wierzyła SMS-om.
Wściekaliśmy się na siebie,
mimo że żadne z nas nie zawiniło.
W SMS-ach chciano, żebyśmy ze sobą zerwali.
Powiedziałem jej przez FaceTime, że sytuacja zaczęła nas przerastać
i że jeśli zrobimy, czego chcą, to może zostawią nas w spokoju.
A my kiedyś do siebie wrócimy.
Miała złamane serce.
Bardzo ją to zraniło.
Był moją pierwszą miłością.
Byliśmy ze sobą ponad dwa lata.
A nagle przestaliśmy ze sobą rozmawiać.
Rozmawiałam z Lauryn, próbując jej przypomnieć,
że przecież wie, jaki jest Owen i…
nawet gdyby jej nie lubił, nie powiedziałby jej tego wprost.
I to niestety stało się obciążeniem dla ich związku.
Sytuacja po prostu ich przerosła.
Ostatnie kilka miesięcy ich związku kręciły się wokół pytania:
„Rozmawiałeś z tą dziewczyną? Byłeś z tą osobą?”.
To był stek kłamstw.
Z wiadomości wynikało, że chcą naszego rozstania.
Ale gdy ze sobą zerwaliśmy, wiadomości stały się nawet gorsze.
To, że nadal nas nękali, mimo że spełniliśmy ich wolę,
było bolesne.
UWAŻA, ŻE JESTEŚ BRZYDKA, ŻE JESTEŚ ŚMIECIEM
NIENAWIDZI CIĘ!
PASZTET JESTEŚ NIC NIE WARTA
Teraz się zabij, suko.
Jego życie byłoby dużo lepsze, gdybyś nie żyła.
Gdy pierwszy raz to przeczytałam, byłam w totalnym szoku.
Na pewno mnie to zasmuciło. Byłam w złym stanie psychicznym.
Sytuacja się pogarszała.
To były jakieś chore wiadomości. Że Lauryn ma się zabić.
Że nie powinna żyć ani chodzić do szkoły.
MARTWA #PIF-PAF #SAMOBÓJSTWO
Ciśnienie mi skoczyło.
Gdy widzę, że jakiś uczeń jest narażony na tego typu nękanie
przez tak długi czas, zaczynam się martwić o jego psychikę.
Coś takiego ma olbrzymi wpływ na zdrowie emocjonalne młodego człowieka.
PARA Z DUPY WYCHUDZONA SUKA
KURWA ŚMIEĆ
ON JEST NASZ WYGRALIŚMY
To z pewnością mogło namieszać komuś w głowie.
OWEN CHCE CIĘ MARTWEJ
A co, jeśli pewnego dnia dzieciak będzie miał tego dosyć?
Albo sprawca nie będzie usatysfakcjonowany reakcją na wiadomości?
Komuś w końcu puszczą nerwy.
Chciałem dorwać tego sukinsyna.
Ostrzeżenie: wykończ się sama albo my cię wykończymy.
Gdy w SMS-ach pojawiła się groźba przemocy fizycznej,
zaczęliśmy się bać o bezpieczeństwo naszych dzieci.
To był punkt krytyczny.
Mniej więcej w tym czasie w sprawę zaangażował się funkcjonariusz Main.
Skontaktował się ze mną okręg szkolny
w związku z przypadkiem cyberprzemocy i nękania.
Spotkaliśmy się w szkole. Rodzice byli obecni.
Byli tam również kurator i dyrektor szkoły.
Rodzice wyjaśnili, że dzieci są w ten sposób nękane
od ponad roku.
Obie matki, Jill i Kendra,
były bardzo zaniepokojone o swoje dzieci,
ich zdrowie psychiczne
i wpływ całej tej sprawy na naukę.
Błagały o pomoc.
Największą obawą w takich przypadkach jest trauma emocjonalna dzieci.
W momencie gdy nie mogą jej dłużej znieść,
występuje wysokie ryzyko samookaleczenia.
To bardzo niepokojące.
Szukałem grupy uczniów,
których łączyłaby bliska więź.
Którzy przysięgaliby dochować tajemnicy i nie mówić nikomu, co się dzieje.
Na początku myślałem, że tak właśnie było.
#WYKOŃCZTĘSUKĘ
Szeryf był w szkole raz czy dwa w tygodniu.
Pytał nas, kiedy przyszła ostatnia wiadomość i czego dotyczyła.
Jak się mają sprawy? Coś nowego?
Czy mniej więcej to samo?
- Mniej wiadomości. - Dobra.
Nie daj się złamać. To brednie.
Ktoś musi się leczyć.
Zaczniemy od tego.
Celny strzał.
W sezonie koszykówki zaczęłam dostawać SMS-y dotyczące meczów.
Podczas jednego z nich
nie zdobyłam żadnych punktów.
W SMS-ach wieszano na mnie psy.
Jesteś do bani. Lepiej odejdź i skończ już ze sobą.
Najsmutniejsze jest to, że córka jest bardzo wysportowana,
a po tych SMS-ach się poddała.
Może wysyłał je ktoś, kto widział mecz.
Niektóre wiadomości zawierały pewne szczegóły,
przez które wydawało się, jakby ktoś ich śledził.
Lo, ty dziwko, wiemy, że jesteś na meczu.
Powiedziałam Kendrze, że przecież zna dziewczyny z drużyny.
Ja zbyt dobrze ich nie znałam.
Zapytałam ją, czy to mogła być któraś z nich.
Może rywalka Lauryn?
Zaczęłam się wtedy zastanawiać,
czy ktoś z drużyny mógł zazdrościć Lauryn.
W jednym SMS-ie osoba pisała, ile punktów zdobyła w ostatnim meczu.
Chciałyśmy dowiedzieć się z mamą, kto zdobył tyle punktów.
Mama prowadziła punktację podczas meczów.
Mogłyśmy więc spojrzeć na wyniki.
Zauważyłyśmy, że tylko jedna osoba zdobyła tyle punktów.
Khloe Wilson.
Pomyślałem: „Ej, chwileczkę”.
To nie mogła być ona.
Khloe i Owen nie byli…
Trudno mi wyjaśnić ich relacje. Byli kimś więcej niż przyjaciółmi.
Zawsze się lubili.
Khloe kochała się w Owenie.
Zawsze rozmawiała z nim, żeby wzbudzić we mnie zazdrość.
Owen i Khloe się zaprzyjaźnili, ale potem zaczął spotykać się z Lauryn.
Lauren i Khloe nie dogadywały się.
Khloe nie była najmilszą osobą, gdy dorastała.
Nie dręczyła nikogo, ale z pewnością nie była sympatyczna.
Chyba powiedziała coś Lauryn, przez co Lauryn jej nie lubiła.
Nie lubiłam Khloe, bo miałyśmy zupełnie inny vibe.
Grałyśmy razem w kosza, ale nie pasowałyśmy do siebie.
W szkole padło jej nazwisko i zapytano nas wtedy,
czy moglibyśmy ją o to podejrzewać.
Przyznałam, że w przeszłości mieliśmy z nią problemy.
W siódmej i ósmej klasie padło wiele oskarżeń przeciwko Khloe.
Podobno znęcała się nad kimś czy była dla kogoś niemiła.
Dyrektor ciągle wzywał do siebie Khloe, a ona nieugięcie wszystkiemu zaprzeczała.
Była liderką.
Miała w tym czasie dużą paczkę przyjaciół.
Należeli do niej ludzie z innych szkół.
A więc niektóre osoby
może nie były tym urażone,
ale trochę jej tego zazdrościły.
Skończ ze sobą albo my z tobą skończymy.
#BUM
Zacząłem przyglądać się dziewczynie o nazwisku Khloe Wilson.
Zdobyła 12 punktów w meczu koszykówki.
Dowiedziałem się, że dużo wiadomości
dotyczyło imprezy Halloween.
To był interesujący fakt, bo odkryłem,
że imprezę organizowała właśnie Khloe i jej rodzina.
Może była zainteresowana Owenem i to był jeden z motywów.
Czyżby była zazdrosna o Lauryn?
No dobrze. Jak się masz, Khloe? Usiądź tam.
Jestem szeryf Main.
Opowiedz mi swoją historię.
No więc… nawet nie wiedziałam o wszystkim, co się działo,
chyba do rozpoczęcia sezonu siatkówki.
Słyszałam co nieco od Owena.
Ale nie rozmawiałam z nimi za dużo.
Nie przyjaźnię się z Lauryn. A potem zaczęto mnie o to obwiniać.
Mamy 348 stron wiadomości.
Są paskudne. To już nie jest zwykłe nękanie.
To… stalking.
To się musi skończyć.
Nie mam z tym nic wspólnego.
Cały czas jestem z ludźmi.
Gdybym coś robiła, ktoś by zauważył.
Myślałem, że ujdzie jej to na sucho, bo jej ojciec jest policjantem.
Mógł się pozbyć dowodów.
Takie myśli zaprzątały mi wtedy głowę.
Popytałem w szkole i dowiedziałem się, że Khloe przyjaźni się z Sophie i Macy.
Są dość zżytą grupą, a tego przecież szukałem.
Znalazłem zwartą grupę.
I trzy osoby, które mogły wiedzieć, co się dzieje.
Postanowiłem porozmawiać z jedną z nich i dotrzeć do sedna sprawy.
17 MIESIĘCY OD POJAWIENIA SIĘ WIADOMOŚCI
Przyjaźniłem się z Sophie. Nasi rodzice byli przyjaciółmi.
Przez całe dzieciństwo spędzaliśmy ze sobą mnóstwo czasu.
Może odciągałam Owena od Sophie
i dlatego chciała się na mnie zemścić.
- Cześć, Sophie? - Tak.
Rozmawiam dziś z wieloma osobami.
Wiesz dlaczego?
Może dlatego, że jestem bliską przyjaciółką Owena?
- Przyjaźnisz się z Khloe? - Tak, bardzo.
Mogłaby to zrobić?
Nie, bo jej ojciec jest policjantem.
Nie zrobiłaby więc takiej głupoty.
Dziękuję.
Zadzwonił do mnie Mike Main
i oświadczył, że przesłuchał Sophie.
MAMA SOPHIE
Przesłuchał całą grupę dzieciaków.
Zadzwoniłam do Korin, mojej najlepszej koleżanki,
i poprosiłam, by porozmawiała z córką,
bo to wymykało się spod kontroli.
Wzięłam więc telefon Sophie i go przejrzałam.
Szukała wiadomości od Khloe do Sophie
i aplikacji do generowania numerów.
Dochodziło do kłótni i krzyków.
Zarzucałam jej, że z pewnością coś o tym wie.
Khloe, Macy i Sophie zawsze były gdzieś razem.
Siedziały obok siebie z telefonami w rękach.
Sprawimy, by każdy dzień był dla ciebie okropny.
Rodzice zaczęli być coraz bardziej na nas źli,
że nie robimy więcej.
Zadzwoniłam do trenera koszykówki.
Miał już dość kłótni między dziewczynami z drużyny.
Spytałam, czy moglibyśmy porozmawiać z rodzicami dziewczyn,
wytłumaczyć im, co się dzieje, i poprosić o sprawdzenie telefonów dzieci.
Zgodził się bez wahania, ale kazał nam omówić to z dyrekcją.
Wtedy pan Chillman poinformował nas, że to niemożliwe.
Rodzice chcieli wchodzić do klas
i sami przeprowadzać śledztwo.
Chcieli mieć zebrania, konfrontować się z ludźmi
i zacząć wskazywać podejrzanych.
Powiedziałem im wtedy, że to może nie pójść po ich myśli.
Jill i Kendra chodziły do szkoły i suszyły Danowi głowę.
Na szczęście kurator je pogonił.
Zrobiły w szkole scenę.
W pewnym momencie
Owen próbował wymusić na Khloe przyznanie się do winy.
Praktycznie codziennie ją za to beształ.
Owen pisał albo dzwonił do niej później,
tłumacząc, że to była jego mama.
Jill wysyłała wiadomości, podszywając się pod Owena.
Wszystkie dowody wskazywały na Khloe.
Zapytałyśmy ją o to z Macy,
ale bardzo się obruszyła.
Twierdziła, że to nie ona. Żaliła się, że nikt jej nie wierzy.
Owen jako pierwszy zapytał, czy to robię.
Odpowiedziałam, że nie.
Potem coraz częściej mnie o to pytano,
bo dziwnym trafem wszystko wskazywało na mnie.
Owen i Lauryn otrzymywali kolejne SMS-y z numerów przypisanych Florydzie.
Powiedziano nam, że Khloe wybrała się z rodziną na wycieczkę
właśnie na Florydę.
FLORYDA
Gdy zaczęły więc przychodzić SMS-y z Florydy,
skierowałem swoje podejrzenia na nią.
Nie minęła nawet godzina od przekroczenia granicy,
gdy Mike napisał, że SMS-y przychodzą z Florydy.
Powtarzałam, że to nie ja. Nie wiedziałam, co jeszcze mam zrobić.
Tata kazał mi udostępnić im telefon.
Khloe i jej rodzina udostępnili nam jej telefon do pobrania danych.
Ale nic w nim nie było.
Suki, wczoraj gadałam z policją.
Zatrzymali, kurwa, mój telefon, przeszukali go, skopiowali dane.
Nic nie znaleźli.
Policja pobrała dane z telefonu Khloe,
a my dostawaliśmy SMS-y informujące o tym fakcie.
To było bez sensu, bo gdyby pisała Khloe, czemu miałaby wskazywać na siebie?
Dostawałem swoje zdjęcia z Khloe,
co było jeszcze dziwniejsze.
Zbyt często odnosiła się do siebie.
Wysyłałaby swoje zdjęcia, gdyby nie chciała być złapana?
Przecież nikt przy zdrowych zmysłach nie wskazałby na siebie.
Ktoś musiał ją w to wrabiać.
Zastanawiałam się, kto w mojej klasie
chciałby wrobić mnie w coś takiego.
Jako śledczy musimy uważać, żeby nie zawężać sobie pola widzenia.
Mieliśmy w tym momencie już ponad tysiąc stron wiadomości.
Czytałem każdą z nich,
szukając w nich jakiejś ukrytej wskazówki.
Kilka tygodni wcześniej w wiadomości
wspomniano o bluzie i obudowie na telefon.
Zrobiono zdjęcie.
Sprawca wysłał to zdjęcie do Owena i Lauryn.
Stary, Lo, podoba nam się jego nowa czarna obudowa na telefon.
To było niepokojące, bo jedyne osoby, które mogłyby zrobić to zdjęcie
podczas świąt w rodzinnym gronie, musiały tam z nami być.
A były tam tylko nasze rodziny.
Szeryf Main zapytał, czy na imprezie świątecznej był ktoś,
kto chodzi z Owenem do klasy.
Jedynym członkiem rodziny w klasie Owena
jest jego kuzynka Adrianna.
Adrianna mogła brać w tym udział.
Była w grupie dziewczyn, które trzymały się na uboczu.
Uprawiałyśmy z nimi różne sporty
i może uważały, że jestem dla nich niemiła
albo że ich nie lubię.
Bo w sporcie lubię ostrą rywalizację.
Pomyślałam, że może nie lubiły mnie z tego powodu.
Gdy chodziłyśmy do gimnazjum, Adrianna rozpuściła plotkę,
że ją dręczyłyśmy i rzucałyśmy w nią marchewkami.
Khloe myśli, że ktoś ją wrabia.
- Adrianna to twoja kuzynka? - Tak.
Zdaje się, że między nią a Khloe były w przeszłości jakieś konflikty.
Khloe próbuje po prostu rozgryźć, kto mógłby to robić.
Nie ma nikogo innego, kto nie lubiłby nas do tego stopnia,
by zrobić z nas dręczycielki.
Parę razy nie chciałam iść do szkoły.
KUZYNKA OWENA
To był dla mnie bardzo stresujący okres.
Grałam w siatkówkę z Khloe, Macy i Sophie.
Miały swoją grupę, a osoby spoza niej uważano za outsiderów.
A dla outsiderów nie były zbyt serdeczne.
W ostatnim sezonie mieliśmy starcie z Adrianną i jej mamą.
Zaczęło się w zeszłym roku.
Zrobiły aferę w drużynie siatkarskiej.
Innym razem wezwano nas do gabinetu Boyera,
ale okazało się, że kłamią.
Wtedy paru rodziców, którzy też chodzą na mecze,
przyznało, że opowiadają bzdury.
Że to nieprawda.
Masz wrażenie, że cały świat jest przeciwko tobie.
Nie widzisz wyjścia z sytuacji.
Nie mam dobrych wspomnień z tego okresu.
Nie mówiłam o tym nikomu, ale mama sama zauważyła i zareagowała.
Zamieściła post na Facebooku.
Nie krytykowała w nim konkretnej osoby.
Napisała tylko: „Przez to przechodzi moje dziecko.
Trzeba to naprostować”.
Ale potem…
sytuacja wcale się nie poprawiła.
Rodzice się zaangażowali, zamieszczali posty na Facebooku.
Jej mama próbowała robić z siebie ofiarę.
Myślę, że stoi za tym Adrianna.
Ludzie myśleli, że próbuję wrobić Khloe,
bo wcześniej źle mnie traktowała.
Gdy pierwszy raz usłyszałam o SMS-ach, Owen spytał, czy też je dostaję.
Kazałam mu przesłać numery.
Chciałam sprawdzić, czy mam je w kontaktach, ale nie miałam.
Nie słyszałam o tym nic więcej, póki nie przesłuchała mnie policja.
Kolejnym krokiem w śledztwie była naturalnie rozmowa z Adrianną.
KONTAKT Z ADRIANNĄ
Zapytałem, czy jest w to zamieszana i czy ma jakieś informacje na ten temat.
Wiercił mi dziurę w brzuchu. Przesłuchanie było bardzo ciężkie.
Zapytał, czy mam coś przeciwko Lauryn.
Odpowiedziałam, że nie mam nic przeciwko Lauryn.
Zapytałem ją o zdjęcie zrobione podczas Bożego Narodzenia.
Zapytał, czy to ja zrobiłam zdjęcie, lub czy wiem, kto je zrobił.
Jak ludzie mogli myśleć, że to ja?
Było to dla mnie przykre, bo byłam cichym dzieciakiem w szkole.
Z nikim nie rozmawiałam i nikomu nie robiłam krzywdy.
Nie rozumiałam, dlaczego myśleli, że to ja za tym stoję.
Gdy weszłam do klasy po przesłuchaniu z szeryfem Mainem,
wszyscy patrzyli na mnie, jakby wiedzieli, co się stało, jakbym była winna.
Od tamtej pory inaczej patrzę na policjantów.
Boję się za każdym razem, gdy mijam na drodze gliniarza.
Boję się policji.
To była dla niej trauma.
Wezwano ją do gabinetu, żeby porozmawiała z policjantem
o sprawie, o której niewiele wiedziała.
Nie było mowy, żeby brała w tym udział.
Po rozmowie z szeryfem Mainem
pewnego dnia siedziałam w salonie z rodzicami…
i dostałam wiadomość z nieznanego numeru.
Adrianno, Owen potrzebuje twojej pomocy. Musimy pozbyć się Lo.
Powiedz jego rodzicom, że to suka, że spieprzyła mu życie.
I że jej nienawidzisz.
Byłam przerażona.
Natychmiast upuściłam telefon i się rozpłakałam.
Dosłownie zanosiłam się od płaczu. Byłam przerażona.
Zastanawiałam się, kim jest ten człowiek i skąd ma mój numer telefonu.
To było straszne, bo nie sądziłam, że mnie to spotka.
Wiosną 2022 roku nie wiedliśmy normalnego życia.
Każda noc była praktycznie bezsenna.
Wiesz, czego chcemy.
OWEN CZEGO?
Chcemy zniszczyć Lo.
Jest gówno warta.
Wiadomości przychodziły bez przerwy.
O pierwszej w nocy, o trzeciej nad ranem.
Dosłownie nieustannie.
Widzisz rano coś takiego.
„O, jak miło, dzień dobry”.
Zaczęliśmy w domu kłócić się z powodu tych wiadomości.
Panowała u nas bardzo napięta atmosfera.
Nie mogliśmy się ze sobą dogadać.
Wszyscy chodzili wściekli.
Zarzucałem Kendrze, że nic nie robi, a obiecała się tym zająć.
Zapewniała, że to zrobi.
Spędzałam za mało czasu w domu.
Tak, Lauryn była najważniejsza i spędzałam z nią mnóstwo czasu.
Ale Shawn niestety nie był dla mnie priorytetem.
Ciągle się z Kendrą kłóciliśmy.
Nagle musieliśmy przenosić się z miejsca na miejsce.
Przeprowadzaliśmy się cztery razy.
To doprowadziło do kłopotów finansowych,
jeszcze większych, niż mieliśmy.
Lauryn nie chciała chodzić do szkoły.
Każdego ranka płakała z tego powodu.
Nikt nie będzie chciał twojego płaskiego tyłka i cycków.
Żaden koleś nie dotknie twojej cipki, ty paskudna zdziro.
LAURYN PODDAJĘ SIĘ
PRZESTAŃ ALBO POWIEDZ, CO MAM ZROBIĆ
Gdy to teraz czytam,
widzę, że próbowałam się tylko bronić.
Boże, to przez brak snu i stres, ale…
Czyli nic nie możemy zrobić? To jak…
Zmieniliście numer?
Mam telefon.
- Dobra. - Mam go.
Brzęczy tak od rana.
Wczoraj było strasznie i…
Nie wiem, jak radzić sobie z Owenem w tej sytuacji i…
Nie da się namierzyć, skąd wysyłają wiadomości.
A oni śmieją mi się w twarz…
Że idę na policję i… Już nie mogę…
Kupiłaś Owenowi nowy telefon?
Nie, nie ma w tej chwili żadnego.
Jakiś tydzień temu, może dwa…
Nie dawali Owenowi spokoju.
Wysłał im wiadomość:
„Mam nadzieję, że wiecie, że przez was mam myśli samobójcze”.
Nie napisał tego poprawnie, ale taka była jego reakcja,
co zupełnie wytrąciło mnie z równowagi.
Jill powiedziała Mike’owi, że zwróci się do gazet,
jeśli niczego nie wymyślą.
Mike Main rozmawiał z wszystkimi,
Khloe, Sophie, Macy, Adrianną,
i nie był o krok bliżej od rozwiązania tej sprawy.
Ponownie kazał mi kupić Owenowi nowy telefon.
To mi nie wystarczało.
Ktoś musiał za to odpowiedzieć.
Wykorzystałem wszelkie dostępne mi środki.
Przesłałem więc raport i sprawę do FBI
i poprosiłem o wsparcie wydział cyberbezpieczeństwa.
18 MIESIĘCY OD POJAWIENIA SIĘ WIADOMOŚCI
W kwietniu 2022 roku
szeryf Mike Main poprosił o wsparcie
w sprawie, którą prowadził.
Dał mi pendrive’a, który zawierał 720 stron wiadomości.
Brad był zbulwersowany wiadomościami i brakiem pomocy.
Znam podobne przypadki, w których ofiara nie wytrzymywała
i popełniała samobójstwo.
Po pierwsze ściągnąłem wszystkie dane z telefonu Owena.
Chciałem sprawdzić, czy ma w nich
jakichś wskazówek na temat autora wiadomości.
EKSTRAKCJA DANYCH
Wydobyłem wszystkie dane.
Wiadomości, zdjęcia, e-maile i geolokalizacja
znajdowały się w osobnych plikach.
Nie znalazłem nic, co wskazywałoby na to,
że wiadomości wysyłał któryś z jego znajomych.
A więc nie odkryłem niczego nowego.
19 MIESIĘCY OD POJAWIENIA SIĘ WIADOMOŚCI
Poznałem dziewczynę z Pinconning.
Dużo ze sobą rozmawialiśmy. To był poważny związek.
Znów poczułem się szczęśliwy. Myślałem, że wszystko się ułoży.
Owen był w Pinconning w stanie Michigan,
które leży 100 km od Beal City, na wydarzeniu sportowym.
Poznał tam dziewczynę i zaczęli pisać.
Pewnego dnia napisała do mnie,
że jej mama dostała dziwnego SMS-a.
No i znów się zaczęło.
Ten sam format, te same słowa.
Pisali dziewczynie z Pinconning, żeby się odczepiła, bo należę do nich.
Owen, potrzebuję twojej pomocy, by wzbudzić zazdrość w tej suce.
Musieli się nieźle natrudzić,
żeby znaleźć numer jej mamy, która mieszka w Pinconning.
Czułem, że nie mogę nic robić.
Nie mogłem się z nikim spotykać, żeby nie narażać tej osoby.
Nie chciałem, żeby przechodziła przez to, co Lauryn.
To mnie zżerało od środka. Zacząłem tracić zaufanie do ludzi.
Przerażające było to, że ktoś tak bacznie go obserwował
i potrafił zdobyć numery ludzi, których nawet ja nie znałam.
Ten ktoś obserwował każdy jego ruch.
DZIEWCZYNA OWENA WIESZ, KTO TO?
OWEN NIE
DZIEWCZYNA OWENA MAMA ZNÓW DOSTAŁA RANO SMS-A
OWEN BARDZO MI PRZYKRO
Zerwaliśmy ze sobą z tego powodu.
Zaczęliśmy się zastanawiać, jak te wiadomości,
których widzieliśmy setki,
trafiły nagle do innej rodziny.
Był bardzo nerwowy i zły.
Jego gniew zaczął być ewidentny.
Stał się bardzo agresywny podczas gry w koszykówkę.
To było oczywiste w dni, które były dla niego trudniejsze,
zwłaszcza przy takiej treści wiadomości.
Chyba chciał się w ten sposób wyładować,
nie robiąc przy tym nikomu krzywdy.
Stary, jesteś przerażoną małą cipą.
JESZCZE RAZ NAZWIJ MNIE CIPĄ, TO SIĘ SKONFRONTUJEMY
Następnie przyjrzałem się numerowi, z którego wysyłano wiadomości,
i próbowałem ustalić, do jakiej sieci należał.
Odkryłem, że przynajmniej jeden pochodził z Pingera.
To aplikacja, z której ludzie korzystają, żeby ukryć numer telefonu.
NAKAZ REWIZJI
Przedłożyłem im nakaz rewizji,
a oni podali mi dwa adresy IP, które należały z kolei do sieci Verizon.
Wysłałem więc sieci Verizon nakaz rewizji,
aby uzyskać informacje na temat tych dwóch adresów IP.
We wtorek, 23 maja, Verizon przesłał mi żądane informacje.
Przysłali mi kilkustronicowy dokument
z numerami telefonów powiązanymi z dwoma adresami IP.
Pewnego dnia oznajmił,
że mają listę numerów powiązanych z adresem IP
i chciał, żebym przesłała mu numer telefonu każdej podejrzanej osoby.
Poprosiłam Owena, żeby wysłał mi numery wszystkich swoich znajomych,
wszystkie numery, jakie miał.
Nie mogłem znaleźć żadnego numeru połączonego z tym adresem.
Zapytał więc o numery dorosłych.
Przesłaliśmy mu więc wszystkie kontakty.
Znalazłem jeden numer, który podłączony był do tego adresu IP,
gdy wysyłano te SMS-y.
To był numer telefonu…
mamy Lauryn, Kendry.
Zatkało mnie.
Brad oddzwonił do mnie i powiedział,
że z wszystkich numerów, jakie mu przesłaliśmy,
z adresem IP połączony był tylko jeden: numer Kendry.
Powiedziałam, że to nie ona.
Zapytał, czy istnieje możliwość, że to jednak ona.
Zaprzeczyłam.
Pomagała mi. Była mamą Lauryn. Powtarzałam, że to nie ona.
WIĘZIENIE HRABSTWA ISABELLA USŁUGI DLA OSADZONYCH
Spotkałem się z szeryfem Mainem.
Powiedziałem mu, kto według mnie był zamieszany w sprawę.
Dałem mu pendrive’a z informacjami od sieci, nakazy, raport.
Pamiętam, jak myślałem, że to nie ma najmniejszego sensu.
Rozsądny człowiek powiedziałby, że to absolutnie niemożliwe,
by Kendra Licari wysyłała te wiadomości do córki,
ale wyeliminowaliśmy już wszystko inne.
Potem zdałem sobie sprawę, że Kendra kilka razy
próbowała wtrącać się w śledztwo, zadając pytania typu:
„Na jakim etapie jesteś? Możesz mnie informować na bieżąco?”.
Szeryf zadzwonił do mnie i powiedział,
że podejrzewają jednego z rodziców.
A ja na to: „Nie gadaj!”.
Kendra była u nas trenerką i angażowała się w życie szkoły.
Nawet gdy Lauryn była w podstawówce,
Kendra pomagała na targach książki
i innych szkolnych wydarzeniach.
Była wspierającą, troskliwą matką.
Kiedy szeryf powiedział, że zidentyfikowali matkę jako podejrzaną,
nie mogłem uwierzyć.
Nikt przy zdrowych zmysłach
nie podejrzewałby o to matki.
Gdy włącza się prokuratura, zwykle zatwierdza nakaz rewizji.
Szeryf oznajmił, że może potrzebować nakazu,
by przeszukać urządzenia elektroniczne należące do pani Licari.
Gdy się temu przyjrzeliśmy, okazało się, że jest trenerką w szkole,
ma wykształcenie informatyczne i zawsze była w pobliżu,
gdy dzieci otrzymywały wiadomości.
A więc razem ze śledczym i nakazem rewizji
udaliśmy się do domu Kendry Licari.
Mieliśmy mało dowodów, więc musieliśmy ostrożnie do tego podejść.
To nie była prosta sprawa.
Zidentyfikowaliśmy adres IP, który należał do Kendry Licari,
ale nie mogliśmy stwierdzić, kto używał tego urządzenia.
Musieliśmy mieć wystarczające informacje,
aby doprowadzić do skazania.
Potrzebowałem jej zeznań na taśmie.
Musieliśmy zebrać jak najwięcej dowodów.
22 MIESIĄCE OD POJAWIENIA SIĘ SMS-ÓW
- Cześć, Kendra. - Cześć!
- Musimy porozmawiać. - Dobrze.
Mam nakaz rewizji twoich urządzeń i telefonów.
Chcę wejść i pogadać. Jest ktoś jeszcze?
- Lauryn. - Niech zostanie w swoim pokoju.
Możemy usiąść i pogadać?
Tak.
- Masz przy sobie telefon? - Tak.
To nakaz.
Używasz jakichś innych urządzeń? Masz laptopa?
Komputer jest na zewnątrz.
- Gdzie? - Na tylnej werandzie.
Sprawa wygląda tak.
Kiedy prowadziliśmy śledztwo i zaangażowało się FBI,
odkryliśmy rzeczy, które wskazują na ciebie.
Co masz na myśli?
Wiadomości pochodziły od ciebie.
Nie.
Każda wiadomość jest powiązana z twoim numerem przez Pingera,
aplikację, która próbowała to ukryć.
Twój numer, mimo że był ukrywany, pojawia się przy każdej wiadomości.
- Mój numer? - Tak.
Czy to ma coś wspólnego z Owenem?
Jesteś nim zauroczona?
Nie, nic z tych rzeczy.
Powiedz w takim razie, co… Czy może źle traktował Lauryn…?
To poważna sprawa i trwała jakiś czas.
Tak. To nie zaczęło się w ten sposób.
- Na pewno nie. - To…
Nawet nie wiem…
Dobrze, zacznij od początku.
Spotykali się, a potem zerwali.
Jak to się zaczęło?
Zaczęło się, gdy nadal się spotykali?
- Tak. - Źle ją traktował?
Ale… To znaczy…
Pierwsze wiadomości nie pochodziły ode mnie.
- Dobra. - Powiem tyle.
Pierwsze były…
przypadkowe.
- Przysłał je ktoś inny? - Tak.
Ale potem trochę to wykorzystałam.
Nie przyznawała się do winy w bezpośredni sposób.
Przyznaje, że to zrobiła, nie zaprzeczając zarzutom.
Ale to nie było wyraźne przyznanie się do winy.
- Lauryn o tym wie? - Nie.
- Dobra. - Nie chcę, by wiedziała.
Nie wiem, czy da się to rozwiązać,
bo muszę powiedzieć o tym Jill i reszcie…
To znaczy…
Inni też będą chcieli wiedzieć, bo ich córki, jak Khloe,
cały czas były o to oskarżane.
Rozumiem, że to przykra sprawa.
Gdy to się wyda, nie wiem, jak będzie mogła chodzić do szkoły.
Wiem.
- Jakieś inne urządzenia elektroniczne? - Nie.
Mam pogadać z Lauryn?
- Możemy ją tu zawołać? - Tak.
Lauryn, możesz wejść?
- Jak się masz? - Dobrze. A pan?
Też dobrze.
Gdy mama wróci, porozmawiamy chwilę.
Dobrze.
Dobrze, Lauryn. To może zacznę.
Mieliście dużo stresu, przeprowadzki na głowie,
kłopoty finansowe i tak dalej.
Mama się w coś wplątała.
Nie zaczęła tego wszystkiego, ale to kontynuowała.
Znaleźliśmy pewne dowody i mamy nakaz rewizji.
Weźmiemy jej telefon.
Czasem, gdy nie myślimy trzeźwo,
robimy coś niewłaściwego.
Mama nie chce, żeby to wyszło, ale to informacja publiczna.
Będę więc z wami szczery. Nie ma opcji, żeby to nie wyszło.
Mama mówi, że nie miałaś o tym pojęcia.
Zanim wyjdę, muszę dopilnować, żeby nic wam się nie stało.
Zadzwoń do taty.
Może będzie mógł przyjechać do domu.
Tak.
- Hej. - Shawn?
- Tak? - Tu szeryf Mike Main.
- Jestem z Lauryn i Kendrą. - Cześć. Co się dzieje?
Możesz pogadać chwilę w jakimś ustronnym miejscu?
Tak.
Gdy byłem w pracy, otrzymałem zwariowany telefon.
Szeryf twierdził, że rozwiązali sprawę.
Ucieszyłem się. Myślałem, że będzie po wszystkim.
Powiedział: „Przykro mi, że ci to mówię”.
A ja: „Co? Chcę wiedzieć, kto to”.
„To niestety twoja żona”.
Nie wiedziałem, co powiedzieć.
Bo byłem w szoku.
To ona przez półtora roku wysyłała te wszystkie wiadomości?
Zapytał: „Jesteś tam?”.
A ja: „Mówisz serio? Stoi za tym moja żona?”.
Popędziłem do domu.
Szeryf czekał na werandzie.
Sprawa wygląda tak.
Zawsze gdy dzieci dostawały SMS-a, pojawiał się jej numer.
Dlatego jesteśmy tu z nakazem rewizji.
Skonfiskowaliśmy jej telefon i komputer.
Rozmawiałem z nią i powiedziałem, że to koniec.
Mogę spytać, jaki telefon wzięliście?
Miała go w kieszeni. Mogę ci pokazać…
- Ma ich parę. - Dobra.
Muszę przeszukać wszystkie urządzenia.
Pójdzie do więzienia…?
Wygląda to tak.
Oskarża się ją o stalking.
Wiedziałem, że dużo się dzieje.
Tak. Słabo.
Wiem, że zwolniono ją z uczelni, ma wykształcenie informatyczne.
Twierdził, że pisała wszystkie SMS-y,
straciła obie prace
i od roku nie była nigdzie zatrudniona.
Od roku nie pracowała?
Powiedziałeś, że ją zwolnili. Mówiła, że sama odeszła.
Znajomy z uczelni mówił, że ją zwolnili.
Nie pracowała tam już. Chyba kryje się za tym coś więcej.
Shawn wyglądał na załamanego.
Próbował…
przetrawić to, co mu powiedziałem,
i zrozumieć…
jak coś takiego było w ogóle możliwe.
W grę wchodziło dużo więcej niż tylko historia z Lauryn.
Zapytamy ją o drugi telefon. Doceniam szczerość.
Trzeba jej zabrać te urządzenia.
- Wejdźmy do domu. - Dobra.
Kendro, wyjaśnijmy coś.
Masz jakieś inne urządzenia? Podobno masz drugi telefon. Gdzie jest?
Ja…
Musisz mi powiedzieć. Już się przyznałaś. Powiedz, gdzie jest.
Nie chcę ci przewalać całego domu.
Nakaz rewizji upoważnia nas do wywrócenia domu do góry nogami.
Nie chcę tego robić, ale zrobię.
- Jest na zewnątrz. - Gdzie?
- Z boku.
Tam, gdzie próbowałaś od nas odejść?
Pójdę po niego. Otwórz drzwi.
Co się stało na uczelni?
- Powiedz prawdę. - Pora to z siebie zrzucić.
Inaczej wpadnę w szał i pójdę do kicia. Lepiej powiedz mi teraz.
Zwolnili mnie.
A co z pracą dla Texas? Czy może stamtąd też cię zwolnili?
Nie pracuję tam.
- Nie masz tej pracy? - Nie.
Kiedy cię zwolnili?
Jakiś czas temu.
Mówisz prawdę?
Czy kłamiesz?
Nie.
Kiedy cię stamtąd zwolnili?
W tym samym czasie.
Okłamywałaś mnie przez pół roku? Rok?
- Nie pracujesz dla Texas? - Nie.
Dobra. Masz stąd iść.
Nie wiem dokąd, ale ma stąd iść.
Zadzwoń do rodziców.
Niech po ciebie przyjadą, bo… to koniec.
Dłużej nie dam rady. Tamten dom, ten…
Teraz znam prawdę.
I jeszcze ją w to wplątałaś? Niedobrze.
Zadzwoń do rodziców. Trzymaj telefon.
Masz stąd iść.
- Dzwoń. - Pozwól mi…
- Nie. Masz iść, póki Mike tu jest. - Nie, zaczekaj.
Musisz stąd iść. Zadzwonię.
Shawn, zaczekaj chwilę.
Nie, nie mogę. Przepraszam, Kendro.
Nie mogę jej zostawić.
Musisz.
Nie.
Nie mogę.
Pozałatwiają sprawy i jadą na północ.
- Dobrze. - Są w Waterford, więc…
- Dobra. - Nie chcę z nimi jechać.
Twoi rodzice już tu jadą.
Powiedziałem im, że porozmawiamy na miejscu.
Muszę z nią zostać.
Ty… Potrzebujemy trochę czasu osobno.
Myślę, że to…
Jeśli oboje zrobimy coś głupiego, to nam ją zabiorą.
Musimy przez to przejść. Na razie musimy się rozdzielić.
Lauryn, przykro mi, że musiałem do was dzisiaj zapukać,
i mam nadzieję, że jakoś przez to przebrniecie.
- Dobra. - Dobrze. Dziękuję.
Dzięki, Mike.
Nie wiem.
- Przepraszam. - Tam są chusteczki.
- Przepraszam. - W porządku.
Pomyślicie, że jestem wariatką.
Nie.
To był bardzo emocjonalny dzień w naszym domu.
Dzień… dezorientacji, nieznanych odpowiedzi,
szoku.
Nie wiedzieliśmy nawet, jak przetrwamy kolejny dzień.
To był ciężki dzień…
ale jednocześnie
koniec.
Szok przerodził się w smutek,
smutek we wściekłość, a następnie w szaleństwo.
Nawet nie wiem, jak opisać to uczucie.
Czemu mama to zrobiła?
I czy naprawdę to zrobiła?
Jakoś nie mogę w to uwierzyć.
Byłam naprawdę skołowana.
Nie mogę uwierzyć, że zrobiła to własnej córce.
Którą podobno tak bardzo kochała.
Czternasto- czy 15-letnia córka…
Robi mi się niedobrze.
Przebiła mi serce, strzeliła mi prosto w serce.
Mike zadzwonił i oznajmił,
że to koniec.
Nie rozumiałam, co ma na myśli.
Powiedział, że był u Kendry i do wszystkiego się przyznała.
To było jak…
Ja…
Nie mogę pozbyć się tego uczucia.
Czułam obrzydzenie i…
czułam się zdradzona.
Wpuściliśmy ją do naszego życia, do naszego domu i do życia naszych dzieci,
i po prostu…
Nie możecie…
Nie wyobrażacie sobie, jakie to uczucie.
Nie wiem.
Zaniemówiłem.
Nie wiedziałem, jak się z tym uporać.
Miałem w głowie kompletny mętlik…
Tak…
Jak matka mogła zrobić coś takiego?
To obłęd, że ktoś tak bliski mógł zrobić coś tak potwornego,
w dodatku własnej córce.
Każdy z nas popełnia błędy.
Nikt nie wiedzie idealnego życia.
Pewnie wielu ludzi złamało prawo, tylko nie zostali przyłapani.
Będę z wami szczera.
Niektórzy zapewne jeździli po pijaku i nie zostali złapani.
Ale gdyby ich złapano,
znaleźliby się w tej samej sytuacji co ja, ale z innego powodu.
Odnoszę wrażenie,
że ludzie tracą to z oczu.
Dla niektórych jestem tylko nagłówkiem.
Złoczyńcą.
Złą matką czy kimkolwiek.
Ale to dlatego, że znają tylko fragment mojej historii.
Nie znają całej historii.
Mama Kendry i moja mama są siostrami.
Nie miały innego rodzeństwa, więc byłyśmy ze sobą bardzo zżyte.
Kendra była zabawna, otwarta. Była duszą towarzystwa.
Odbywałyśmy dużo rejsów. Same albo z naszymi rodzinami.
Mówiłem panie!
Lubi przyciągać uwagę.
Gdyby tu była, a my byśmy rozmawiali,
tańczyłaby tam, żebyście na nią spojrzeli.
Powiedz, czego naprawdę chcesz!
Ale jeśli chodzi o pomoc innym, o bycie dobrym człowiekiem,
z pewnością nim była.
Zawsze służyła pomocą.
Mogłam zadzwonić do niej o każdej porze,
a natychmiast spieszyła mi na pomoc.
Była trenerką Lauryn, jeśli chodzi o baseball i koszykówkę.
Zawsze bardzo się angażowała.
Uważałem, że Kendra świetnie spisywała się w roli mamy.
Dbała o to, by Lauryn wszędzie chodziła i się nie spóźniała.
Była po prostu dobrą mamą.
Życie było idealne. Wszystko było super, a potem…
zaczęło się sypać.
CZEŚĆ, LAURYN. OWEN Z TOBĄ ZRYWA
Pierwszy SMS przyszedł przed Halloween.
To ty wysłałaś te wiadomości?
Nie, tych nie wysłałam.
NIE PRZEPRASZAM!
Dopiero…
w późniejszym czasie.
Wiadomości ustały, a potem znów zaczęły przychodzić.
Zastanawiałam się, jak długo mam na to pozwolić.
Co powinnam zrobić jako rodzic?
Szczerze mówiąc, najlepszym sposobem na zakończenie tego,
byłoby wyłączenie komórki.
Ale potem pomyślałam: „Czemu miałaby to robić?”.
Dlaczego miałam kupować jej nową komórkę?
Z powodu czyjegoś działania?
Naprawdę chciałam dowiedzieć się, kto za tym stał.
I zaczęłam wysyłać wiadomości do Lauryn i Owena.
Wysyłałam je w nadziei, że być może napiszą do siebie coś,
co ujawniłoby ich przypuszczenia dotyczące sprawcy.
Myślałam, że w ten sposób dowiem się czegoś.
Miałam też nadzieję,
że podczas rozmów o wiadomościach ze znajomymi
pojawi się jakaś informacja,
która pomogłaby nam ustalić,
skąd pochodzą wiadomości.
Zaczęłam robić to z myślą o tym,
by znaleźć odpowiedzi.
A potem po prostu…
pisałam dalej.
To była spirala,
efekt kuli śnieżnej.
Nie wiedziałam, jak przestać.
Stawałam się wtedy kimś innym.
Byłam w złym stanie psychicznym.
Jakbym nosiła maskę.
Nawet nie wiem, kim byłam.
Zmieniła się. Stała się introwertyczna,
nie dzwoniła już tak często.
Była bardziej pochłonięta sobą.
Czasem spędzałam na tym godzinę dziennie,
a czasem osiem godzin.
To mnie całkowicie pochłonęło.
JESTEŚ STRASZNĄ BRZYDULĄ
JESTEŚ BEZWARTOŚCIOWA
JEGO FIUT I PALCE, MOJA CIPKA I USTA
DAJE MI MLECZKO
SKOCZ Z MOSTU
ZABIJ SIĘ, SUKO
Twierdzenie, że nie wysłała pierwszych SMS-ów, nie trzyma się kupy.
Wydaje mi się, że to mogła być tylko ona.
Dzięki nakazom rewizji wysłanym do sieci i aplikacji
mieliśmy dowody na to, że to ona wysyłała te wiadomości.
Oskarżeni próbują się czasem wybielić.
Powiedziała, że nie wie, kto to zaczął.
Jestem przekonany, że to ona.
Póki nie odkryliśmy, że to Kendra Licari
wysyłała wiadomości tekstowe,
myśleliśmy, że pracuje w dziale IT na Uniwersytecie Ferrisa.
Ale tak nie było.
Nie pracowała od długiego czasu.
To by wyjaśniało, w jaki sposób
mogła wysyłać setki czy tysiące SMS-ów w ciągu dnia.
Nie jestem pewna, czy w ogóle pracowała na uczelni.
Shawn był o tym przekonany.
Nie wiem, jak to robiła,
jeśli chodzi o wstawanie rano, szykowanie się do pracy.
Próbowałam to rozgryźć.
Nie wiem, jak można ukryć to przed domownikami.
Z tego, co wiem, nigdy nie pracowała na uczelni.
Zachowywała się, jakby pracowała i załatwiała sprawy.
Po prostu… dobrze odegrała swoją rolę.
To była swego rodzaju ucieczka.
W pewien sposób…
zabierało mnie to…
z dala od prawdziwego życia, mimo że było to prawdziwe życie.
Gdy stawałam się kimś innym, w pewnym sensie uciekałam od…
swojego codziennego życia.
Po prostu dalej w to brnęłam.
Lauryn wie, że jest drobna i niska.
I że jest szczupła, więc…
chyba wykorzystałam jej kompleksy.
Jej wygląd, włosy, figurę…
Ale szczerze mówiąc,
wiadomości nie były wymierzone w jej kompleksy.
Tylko w twoje?
Wysyłałaś te wiadomości do siebie?
To bardzo możliwe, bo…
byłam za chuda.
Nie jadłam.
Można by mnie nazwać anorektyczką.
Bałaś się, że zrobi sobie krzywdę?
Bo w niektórych wiadomościach kazałaś jej się zabić.
Więc…
Ja…
mogę powiedzieć, że nie bałam się, że zrobi sobie krzywdę.
Niektórzy mogą to kwestionować albo umniejszać.
Ale znam Lauryn i przebieg naszych rozmów.
Gdybym nie znała jej tak dobrze, mogłoby być inaczej.
Więc…
Tak.
NIE MASZ PRZYJACIÓŁ
SSIESZ FIUTY
Pamiętam zwłaszcza jedną wiadomość.
Pisała coś o robieniu loda…
ON CHCE SEKSU, OBCIĄGANIA DRUTA, CAŁOWANIA
…i o tym, że Owen już nie lubi Lauryn,
bo nie robi mu loda.
Ta dziewczynka miała wtedy 14 lat.
Nie powinna tego robić!
Kendra miała chyba fałszywe poczucie,
że przyjaźni się z Lauryn, a ona jej potrzebuje…
Oczywiście nastolatka potrzebuje mamy, ale nie w takiej roli.
To chyba zespół cyber-Münchhausena.
Chciała, żeby córka jej potrzebowała
w takim stopniu,
że była gotowa ją skrzywdzić.
Wybrała na to taki sposób
zamiast wywoływania u córki choroby, co jest typowe dla zespołu Münchhausena.
Chyba chodziło właśnie o to,
bo Lauryn wracała do domu zdenerwowana SMS-ami,
a Kendra ją pocieszała i zgrywała bohaterkę, więc…
Ale jeśli chodzi o Lauryn, nie wyobrażam sobie, jak musiała się czuć.
Z pewnością zżera ją to od środka.
Ale nie sądzę, by mogła
uciec przed manipulacją Kendry,
póki wciąż z nią rozmawia.
Kendra Licari manipulowała swoją rodziną.
Była bardzo kontrolująca. Zajmowała się rodzinnymi finansami.
Wszelkie decyzje należały do niej. Wszystko sama organizowała.
Zapewniała rodzinę, że stoją dobrze finansowo,
więc musiała zdobyć pieniądze, bo przecież nie chodziła do pracy.
Powiedziała nam kiedyś, że w ich dom uderzył piorun.
Wystąpiła o odszkodowanie i chyba zatrzymała te pieniądze.
Stanęliśmy kiedyś na podjeździe,
a na drzwiach wisiała duża kartka papieru
z informacją o naszej eksmisji.
W końcu przyznała, że nie płaciła rachunków.
Próbowałem wszystko stamtąd zabrać.
Przewiozłem rzeczy do magazynów.
Chcieliśmy je opłacić, żeby nie stracić dobytku.
Powiedziała, że to tylko kilka dolarów.
Ale w rzeczywistości się tym nie zajęła.
No i straciliśmy wszystko, co mieliśmy w magazynach.
Zabrali moje narzędzia,
ważne dokumenty, rodzinne pamiątki.
Straciłem wszystko, na co pracowałem przez całe życie.
Niemal wszystko, co mówiła Shawnowi
przez co najmniej dziesięć lat, było kłamstwem.
To prawda? Też tak to widzisz?
Nie.
Ale…
zajmowałam się finansami częściej niż on.
Oboje byliśmy świadomi sytuacji, w jakiej się znaleźliśmy,
ale żadne z nas nie wiedziało, jakie działania należałoby podjąć,
więc niestety…
Gdy wiadomość o identyfikacji sprawcy ujrzała światło dzienne,
cała społeczność doznała szoku.
Siedziałyśmy w klasie z Macy i Sophie.
Zajrzałyśmy na Instagram.
Wszędzie widniało zdjęcie policyjne Kendry.
Gdy byłam w szkole, kuzynka zapytała w SMS-ie, jak się czuję.
Siedziałam w klasie i odpisałam: „Tak, dlaczego pytasz?”.
Wszyscy spoglądali na siebie i Lauryn,
bo wszędzie pisano o jej mamie.
UWAGA! MATKA WARIATKA! PRZYŁAPANA!
Niedługo potem wezwali mnie do dyrektora.
Powiedzieli, że mamę aresztowano.
Napisałam do taty i zapytałam, co się dzieje.
W szkole powiedziano jej, że mama poszła do więzienia.
A teraz kuriozalny przypadek matki
oskarżonej o cyberstalking własnej córki.
Licealistkę z Michigan nękano w sieci przez ponad rok.
Sprawca zszokował wszystkich.
Jest oskarżana o podszywanie się pod inną osobę.
Podszywaczka.
Nawet po wyeliminowaniu dzieciaków nie podejrzewaliśmy żadnego z rodziców.
Matce postawiono zarzuty.
Postawiono jej pięć zarzutów, dotyczących głównie stalkingu,
bo wysyłała SMS-y przez ponad rok.
Mieliśmy dziesiątki tysięcy wiadomości.
W czwartek Kendra Licari pojawiła się w sądzie.
Sędzia zakazał Licari kontaktu z ofiarami,
włącznie z córką.
Jednym z wyzwań w sprawie
była bliska więź między Kendrą a jej córką.
Zadbaliśmy o ich separację w nadziei,
że pozwoli to córce wydostać się spod wpływu matki,
któremu ulegała przez cały ten proces.
Licari wniosła o uchylenie zakazu kontaktu.
Sąd otrzymał listy od córki, w których pisała, że chce wrócić do matki.
Bez relacji z mamą nie czuję się sobą.
Naprawdę jej potrzebuję.
Myślisz, że ludzie cię za to oceniają?
Niektórzy mogą mieć własną opinię na ten temat.
Ale szczerze mówiąc, nie obchodzi mnie to.
Kendra przyznała się do dwóch zarzutów stalkingu nieletniego.
Jeden dotyczył Owena, drugi Lauryn.
SĄD HRABSTWA ISABELLA
26 KWIETNIA 2023 ROKU DZIEŃ OGŁOSZENIA WYROKU
Poszłam do sądu z całą rodziną na ogłoszenie wyroku Kendry.
Było sporo ludzi. Sala była wypełniona.
Widok Kendry po wszystkim, co się wydarzyło, był szokujący.
Dziwnie było zobaczyć swoją trenerkę w takich okolicznościach.
Kendra jako pierwsza przemówiła w sądzie
i… była bardzo przekonująca.
Najmocniej przepraszam.
Przepraszam za wszystko Owena McKenny’ego i jego rodzinę.
Przepraszam za swoje zachowanie Khloe Wilson i jej rodzinę.
Przepraszam swoją córkę Lauryn.
Byłam nieświadoma choroby psychicznej
i kryzysu, w którym tkwiłam od wielu lat.
Nauczyłam się radzić sobie z traumą z dzieciństwa.
Miała wiele wymówek, jak pewne wydarzenia w jej życiu.
Nie twierdzę, że nie miały miejsca,
ale użycie ich jako wymówki do krzywdzenia dzieci
nie wydaje mi się uczciwe.
Gdybym mogła cofnąć czas i wszystko, czego się dopuściłam,
zrobiłabym to bez mrugnięcia okiem.
Wiedziałam, że Owen i Jill będą przemawiać
i nie chciałam słyszeć, co mają do powiedzenia,
bo wiedziałam, że to nie będzie miłe.
„Kiedyś to wszystko się skończy i spróbujemy wrócić do normalnego życia.
Zostawiło to we mnie bliznę i będzie miało wpływ na całe moje życie”.
Nie rozmawiałam z Kendrą od czasu, gdy się przyznała,
aż do tego dnia w sądzie.
To było jedyne, co nam pozostało.
Proces się nie odbył, więc była to dla nas jedyna okazja, aby przemówić.
„Nigdy nie zapomnę okropnego uczucia po usłyszeniu prawdy.
Miałam poczucie krzywdy i zdrady. Czułam jednocześnie złość i smutek.
Przez lata czekałam na tę chwilę.
Dzień, w którym spojrzałabyś mi w oczy i wytłumaczyła, czemu to zrobiłaś”.
Czy naprawdę było warto?
Trauma, jaką to spowodowało,
bez wątpienia będzie miała wpływ na te wszystkie rodziny.
Być może wpłynie to na całe życie tych dzieci.
To naprawdę straszna sprawa.
Za takie zachowanie zasługuje pani na karę więzienia.
Kendra Licari trafi do więzienia na co najmniej półtora roku.
Sędzia wymierzył najsurowszą karę za przestępstwo tego typu: 19 miesięcy.
Dobrze było zwrócić się do niej i zapytać dlaczego.
Chociaż wiem, że nigdy nie poznamy prawdziwego powodu.
Miała chyba obsesję na punkcie Owena,
co ciężko ogarnąć, bo była mamą i dorosłą kobietą.
Ale być może pragnęła takiego związku z Owenem,
jaki był nie do przyjęcia w jej wieku.
Miałem wrażenie, że ją pociągam.
Była wyjątkowo miła
i cały czas mi nadskakiwała.
Po prostu…
Nie zachowywała się jak mama mojej dziewczyny.
To było coś więcej.
Robiła dla mnie różne rzeczy. Na przykład kroiła mi stek.
W pewnym momencie wydało mi się to zbyt dziwne.
Przypominam sobie teraz, jak go traktowała, wychwalała
i wychodziła z siebie, robiąc dla niego dosłownie wszystko.
Tylko po to, żeby ją zauważył.
Pisała do niego bez powodu
i próbowała utrzymywać z nim kontakt.
Przychodziła na wszystkie mecze, nawet po rozstaniu z Lauryn.
To obrzydliwe.
Kazała mi się zabić.
Trochę mi smutno z tego powodu.
Dlaczego moja własna mama napisała mi coś takiego?
Rozmawiałam z nią na ten temat,
ale niekoniecznie o tym, dlaczego kazała mi się zabić.
Codziennie się nad tym zastanawiam i wciąż nie wiem dlaczego.
Czy chciałbym poznać prawdę? Oczywiście.
Chciałbym wiedzieć, co siedziało w jej głowie
i co ją do tego popchnęło.
Wiem, że tata jest na nią zły i pewnie nigdy jej nie wybaczy,
ale ja odłożyłam to na bok
i próbuję mieć z nią takie relacje, jakie chciałabym mieć.
Lubiłam z nią rozmawiać, gdy była w więzieniu.
Było to możliwe w poniedziałki i środy.
Rozmawiałyśmy o tym, co się działo, opowiadałyśmy sobie zabawne historie.
Mogłyśmy pisać sobie e-maile.
WITAJ, MOJA MAŁPECZKO…
JESTEM ZŁA I SMUTNA… TYLKO SIĘ POŻEGNAŁAŚ…
NIE POWIEDZIAŁAŚ, ŻE MNIE KOCHASZ I ŻE MI WYBACZASZ
KOCHAM CIĘ! FANTAŚWIETNEGOWEGO DNIA
(POŁĄCZENIE FANTASTYCZNEGO, ŚWIETNEGO I BOMBOWEGO)
Sprawiła, że wszystko wydaje się lepsze.
Po prostu dzięki niej poczułam się lepiej.
DZIEŃ DOBRY, PIĘKNA CÓRKO!
STRASZNIE ZA TOBĄ TĘSKNIĘ
JESTEŚ NAJJAŚNIEJSZYM ŚWIATŁEM
PRZESYŁAM CAŁUSKI
ZADZWONIĘ WIECZOREM
KOCHAM CIĘ KOCHAM KOCHAM KOCHAM
KOCHAM CIĘ
ZOSTAŁ NIECAŁY ROK… TAK SIĘ CIESZĘ
Mama wyszła z więzienia 8 sierpnia 2024 roku.
Mam nadzieję, że odbudujemy nasze relacje,
bo czuję, jakbym straciła część siebie.
Nie wiem, czy brakuje mi kobiecości w moim życiu,
czy po prostu posiadania mamy.
Kiedy o tym myślę,
jestem… sobą bardzo rozczarowana
za to, że do tego dopuściłam.
Zawiodłam rodzinę.
Zawiodłam siebie, a to trudne.
Więc…
w tym okresie życia
nie byłam tym, kim jestem.
Nie byłam sobą. Nie byłam tym, kim jestem dzisiaj.
Z Lauryn zawsze łączyła mnie bliska więź.
Rodzina wiele dla mnie znaczy
i zawsze chciałam założyć rodzinę.
A kiedy…
byłam w ciąży,
pamiętam, jak siedzieliśmy u lekarza
i po raz pierwszy usłyszeliśmy bicie jej serca.
Aż przeszły mnie ciarki.
Czasem myślisz, że nie możesz już…
kochać bardziej.
A nagle trzymasz w ramionach to malutkie niemowlę
i otwiera się przed tobą nowy świat.
To zupełnie nowe uczucie.
Gdy zaczęła dorastać,
wróciły do mnie tłumione problemy z przeszłości.
Wiele z nich dotyczyło traumy, która znów dała o sobie znać,
a z którą nie umiałam sobie poradzić.
Gdy miałam 17 lat,
zostałam zgwałcona.
I gdy…
córka stawała się nastolatką,
bardzo się przestraszyłam.
Nie chciałam, żeby przechodziła przez to samo.
I…
myślę, że to doprowadziło do tego…
Nie potrafiłam sobie z tym poradzić.
Było mi ciężko, bo na nowo to wszystko przeżywałam…
a jednocześnie…
chciałam ją chronić.
Próbowałam kontrolować jej życie.
Bałam się pozwolić jej dorosnąć.
Chciałam ją chronić i trzymać przy sobie.
Nie chciałam pozwolić jej dorosnąć,
bo obawiałam się tego, co może jej się przytrafić.
Nie rozmawiałem z Lauryn
od bardzo dawna.
Nie rozmawiamy z Owenem.
Widuję go czasem na korytarzu, ale nie wchodzimy w żadne interakcje.
Byłem wściekły na Lauryn.
Nie sądzę, żebym rozmawiał z nią w przyszłości.
Gdy to się zdarzyło, Lauryn była bardzo młoda.
Dlatego nie należy winić jej
za zachowanie mamy, która do tego wszystkiego doprowadziła.
Khloe straciła cały rok,
z którego powinna mieć najlepsze wspomnienia w życiu.
Cały rok ludzie wytykali ją palcem,
nie wierząc w ani jedno jej słowo.
Rodzice ją maglowali.
Większość ludzi jej nie wierzyła.
Straciłam z tego powodu dużo przyjaciół.
Na początku przyjaźniliśmy się z Owenem.
Macy, Owen, Sophie i ja zawsze siedzieliśmy razem.
Czuję się winna z powodu Khloe,
ponieważ obwinialiśmy ją
i jej rodzinę.
Nakręcaliśmy się z powodu najmniejszej informacji,
bo nie było ich dużo przez te dwa lata.
Mam duże wyrzuty sumienia z powodu tego, co jej zrobiliśmy.
To Jill za to odpowiada.
Wpływ całej tej historii na naszą rodzinę zawdzięczamy jej i Mike’owi Mainowi.
Dzień lub dwa po pierwszym przesłuchaniu
napisałem do niego, że nie zdziwiłbym się,
gdyby to Kendra za tym stała.
Mówiłem mu: „Nie wiem, co o niej wiesz, ale nie jest prawdomówną osobą”.
Powiedziałam komuś,
że Shawn i Lauryn będą zgrywać w tym wszystkim ofiary,
udając, że nie mieli o tym pojęcia, i się z tego wywiną,
bo Mike nie zrobił, co do niego należało i ich nie sprawdził.
Tak się właśnie stało.
Jestem z niej za to dumny.
Zachowałam to na koniec.
Dzięki Bogu za Brada Petersa, bo bez niego nic by nie ruszyło.
Kto wie, jak by się to wszystko potoczyło?
Oglądamy różne dokumenty i wiemy, że to zwykle kończy się źle.
Kto wie, co jeszcze by zrobiła, gdyby jej nie złapano.
To wszystko?
Rzucaj!
Od czasu tego zdarzenia zbliżyliśmy się z tatą.
Wiesz, że bardzo cię kocham.
- Czasami. - Czasami? Kocham cię.
- Ja ciebie też. - Dobra.
Jestem z ciebie dumny. Dobry z ciebie dzieciak.
Kocham cię.
Łączy nas silna więź.
Zawsze znajdziemy jakiś powód do śmiechu.
Miło patrzeć, jak się uśmiecha, chichocze i wygłupia jak zwykły dzieciak.
Teraz częściej przychodzi do taty.
Dorasta i to jest po prostu niewiarygodne.
Wyrasta na piękną kobietą.
Nie mogę widywać się z mamą po jej wyjściu z więzienia.
Spotkam się z nią w odpowiednim czasie.
Zobaczenie jej
byłoby dla mnie ulgą, ale i obciążeniem.
Nie widziałam jej półtora roku.
Obie wiemy, że…
nic nie jest w stanie nas rozdzielić.
Chciałabym jej zaufać, ale chyba nie potrafię.
Chcę, by na wolności otrzymała odpowiednią pomoc.
Żeby po naszym spotkaniu
nie wróciła do starych nawyków.
Jestem przekonana, że możemy mieć zdrowe relacje.
Więź, która nas łączy…
jest silna.
TERAZ SIĘ ZABIJ, SUKO
Brak relacji z mamą jest dla mnie bolesny,
a ich odbudowa pomoże nam obu.
Kocham ją ponad wszystko.
LAURYN ZAMIERZA STUDIOWAĆ KRYMINOLOGIĘ.
JEŚLI ZNASZ KOGOŚ, KTO MA PROBLEMY ZE ZDROWIEM PSYCHICZNYM,
ODWIEDŹ STRONĘ WANNATALKABOUTIT.COM
Napisy: Monika Bartz