1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:06,047 --> 00:00:09,467
(ข้อความแชตทั้งหมดในภาพยนตร์นี้
มาจากข้อความจริง)

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

4
00:00:10,218 --> 00:00:13,138
(Unknown Number: ข้อความลวงเด็กมัธยมปลาย)

5
00:00:13,805 --> 00:00:14,889
- ปิดเลยนะคะ
- จ้ะ

6
00:00:15,807 --> 00:00:16,766
เพอร์เฟกต์

7
00:00:17,350 --> 00:00:19,352
ฉันชื่อลอริน ลิคารี

8
00:00:19,936 --> 00:00:22,647
ฉันโตมาจากเมืองบีล รัฐมิชิแกน

9
00:00:22,731 --> 00:00:24,733
(เอ็มแอนด์พีลิเคอร์
สุรา บุหรี่ ลอตเตอรี่ ขนม)

10
00:00:25,817 --> 00:00:29,904
เมืองบีลเล็กนิดเดียว
มีสี่แยกไฟแดงหนึ่งจุดกับบาร์สองบาร์

11
00:00:29,988 --> 00:00:31,489
(คอร์กี้ บาร์เหล้าเมืองบีล)

12
00:00:32,615 --> 00:00:34,409
ฉันเรียนที่โรงเรียนมัธยมปลายเมืองบีล

13
00:00:34,993 --> 00:00:38,204
เป็นโรงเรียนที่เล็กมาก อยู่ในพื้นที่เล็กๆ

14
00:00:38,288 --> 00:00:40,832
และทุกคนรู้จักกันหมด

15
00:00:40,915 --> 00:00:42,917
ฉันชื่อโซฟี่ เวเบอร์

16
00:00:43,001 --> 00:00:48,214
ฉันเรียนที่โรงเรียนมัธยมปลายเมืองบีล
กับโอเว่น เมซี่ และลอริน

17
00:00:48,298 --> 00:00:54,095
แถวนี้ไม่มีอะไรให้ทำ
นอกจากเดินเล่นทั่วเมืองเล็กๆ

18
00:00:54,846 --> 00:00:58,016
ไม่มีใครทำอะไรที่ดีกว่าการพูดถึงคนอื่น

19
00:00:58,099 --> 00:00:59,100
แม้แต่พวกพ่อแม่

20
00:00:59,184 --> 00:01:03,438
พวกเขาคุยกันเรื่องเรา
เรื่องที่เด็กวัยรุ่นอย่างเราทำกัน

21
00:01:03,521 --> 00:01:06,858
และฉันรู้สึกว่ามันเป็นสิ่งไม่ดีที่ทำสืบต่อกันมา

22
00:01:07,442 --> 00:01:10,987
คนจำนวนมากใช้เวลากับ
โทรศัพท์มือถือวันละถึง 13 ชั่วโมง

23
00:01:11,071 --> 00:01:13,156
ซึ่งฉันว่ามันมากไปหน่อย

24
00:01:13,239 --> 00:01:15,033
ฉันชอบเล่นโทรศัพท์มาก

25
00:01:15,116 --> 00:01:17,911
ฉันชอบติ๊กต๊อกกับสแนปแชต

26
00:01:17,994 --> 00:01:19,871
ฉันชอบแชตกับเพื่อน

27
00:01:19,954 --> 00:01:22,624
ช่องทางเดียวที่ผู้คนใช้สื่อสารกันตอนนี้ก็คือ

28
00:01:22,707 --> 00:01:23,875
ใช้โทรศัพท์ของตัวเอง

29
00:01:28,421 --> 00:01:30,423
ผมมีโทรศัพท์เครื่องแรกตอนอายุ 13

30
00:01:30,507 --> 00:01:33,593
ใครๆ ก็มีโทรศัพท์ทั้งนั้น ผมแค่อยากเข้ากับคนอื่น

31
00:01:33,676 --> 00:01:37,013
ผมอยู่ในวัยที่โซเชียลมีเดียกำลังเป็นที่นิยม

32
00:01:37,097 --> 00:01:39,516
และผมก็แค่อยากเท่

33
00:01:42,811 --> 00:01:46,231
โทรศัพท์มีประโยชน์ตรงที่
ช่วยให้เราสื่อสารกับเพื่อนๆ ได้

34
00:01:46,314 --> 00:01:49,901
แต่ก็อาจเป็นช่องทางที่ทำให้เกิดอันตราย

35
00:01:49,984 --> 00:01:51,903
มันบ้ามากที่การมีโทรศัพท์

36
00:01:51,986 --> 00:01:54,114
กลายเป็นสิ่งเลวร้ายที่สุดที่เกิดขึ้นกับผม

37
00:01:54,948 --> 00:01:56,282
(สามคน
หมายเลขที่ไม่รู้จัก)

38
00:01:56,366 --> 00:01:59,994
เธอคือคนที่ขี้เหร่ที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็น

39
00:02:00,078 --> 00:02:04,207
เด็กสาวม.ปลายในมิชิแกน
ถูกกลั่นแกล้งทางออนไลน์นานกว่าหนึ่งปี

40
00:02:04,290 --> 00:02:07,127
แต่เมื่อรู้ตัวผู้ต้องสงสัย ทุกคนต่างตกใจ

41
00:02:08,002 --> 00:02:11,089
มีรายละเอียดในบางข้อความ

42
00:02:11,172 --> 00:02:15,051
ที่ทำให้ดูเหมือนมีคนแอบสะกดรอยพวกเขา

43
00:02:15,635 --> 00:02:18,054
เราต้องระวังคำพูดทุกคำ

44
00:02:18,138 --> 00:02:20,098
ไม่งั้นอาจถูกมองว่าผิดได้

45
00:02:22,016 --> 00:02:25,145
มีข้อความพวกนี้เข้ามาวันละ 40 - 50 ข้อความ

46
00:02:26,229 --> 00:02:29,107
พอคดีถึงมือตำรวจรัฐ แล้วก็เอฟบีไอในที่สุด

47
00:02:29,190 --> 00:02:31,901
เราจึงได้เห็นความรุดหน้าอย่างรวดเร็ว

48
00:02:31,985 --> 00:02:34,737
คุณเคยส่งอะไรแบบนี้ให้พวกเขาบ้างไหม

49
00:02:34,821 --> 00:02:36,698
นี่คือการสะกดรอยที่เป็นความผิดอาญา

50
00:02:36,781 --> 00:02:38,992
ก่อนผมไป ผมต้องแน่ใจว่าคุณจะปลอดภัย

51
00:02:39,075 --> 00:02:40,994
ยิ่งมีเพื่อนมาก

52
00:02:41,077 --> 00:02:44,205
ก็ยิ่งถูกหักหลังได้ง่าย

53
00:02:44,289 --> 00:02:46,916
บ้ามากที่เกิดเรื่องแบบนี้ที่บีล

54
00:02:47,917 --> 00:02:50,420
สถานการณ์เลวร้ายมากขึ้นเรื่อยๆ

55
00:02:53,590 --> 00:02:58,094
(Unknown Number: ข้อความลวงเด็กมัธยมปลาย)

56
00:03:03,266 --> 00:03:06,769
{\an8}(ตุลาคม ปี 2020)

57
00:03:07,395 --> 00:03:10,607
เพื่อนหญิงในชั้นเดียวกับฉันคนหนึ่ง
จัดปาร์ตี้ฮาโลวีนทุกปี

58
00:03:10,690 --> 00:03:11,524
(ลอริน)

59
00:03:11,608 --> 00:03:14,110
และทุกคนในชั้นจะไปกับพ่อแม่

60
00:03:15,820 --> 00:03:18,573
ตอนนั้นผมกับลอรินคบกันได้ประมาณปีนึงแล้ว

61
00:03:19,073 --> 00:03:21,034
และเธอไม่ได้รับเชิญ

62
00:03:21,534 --> 00:03:24,078
แต่ผมชวนเธอไปด้วย

63
00:03:24,162 --> 00:03:25,997
"ถ้าฉันไป เธอก็ต้องไปกับฉัน"

64
00:03:26,706 --> 00:03:29,334
ฉันไม่อยากไปปาร์ตี้ฮาโลวีนนั้น

65
00:03:29,918 --> 00:03:32,462
เธอไม่ชอบเข้าก๊วนเด็กผู้หญิงในชั้นของเรา

66
00:03:32,545 --> 00:03:34,839
เธอแค่ต้องการผมกับเธอ ไม่เอาคนอื่น

67
00:03:37,800 --> 00:03:40,470
ประมาณสองสัปดาห์ก่อนถึงปาร์ตี้ฮาโลวีน

68
00:03:41,095 --> 00:03:44,307
เราได้รับข้อความจาก
ผู้ใช้เบอร์ที่ไม่รู้จักในแชตกลุ่ม

69
00:03:45,600 --> 00:03:49,354
ไง ลอริน โอเว่นจะเลิกคบกับเธอแล้วนะ

70
00:03:49,854 --> 00:03:53,816
เขาไม่ได้ชอบเธอแล้ว ไม่ได้ชอบมาตั้งนานแล้ว

71
00:03:54,692 --> 00:03:56,444
เห็นๆ เลยว่าเขาต้องการฉัน

72
00:03:58,071 --> 00:04:01,366
เขาหัวเราะ ยิ้ม และลูบผมฉัน

73
00:04:03,243 --> 00:04:07,288
เขาบอกกับเธอยังไงฉันไม่รู้
แต่เขาจะมาปาร์ตี้ฮาโลวีน

74
00:04:07,372 --> 00:04:09,374
และเราทั้งคู่นัดอึ๊บกัน

75
00:04:10,041 --> 00:04:13,670
ถึงเธอจะแสนดี แต่ฉันน่ะให้สิ่งที่เขาต้องการได้

76
00:04:13,753 --> 00:04:15,546
เสียใจด้วยนะยะ

77
00:04:17,131 --> 00:04:20,093
ฉันได้แต่งงว่านี่ใคร

78
00:04:20,760 --> 00:04:24,055
อาจเป็นเพื่อนเราคนใดคนหนึ่ง
ที่พยายามจะปั่นหัวฉันกับโอเว่น

79
00:04:24,555 --> 00:04:27,850
ผมถามโคลอี้เพราะเราสนิทกัน
และมันก็เป็นปาร์ตี้ของเธอ

80
00:04:27,934 --> 00:04:30,061
ผมถาม "รู้ไหมว่าใครส่งข้อความนี้"

81
00:04:30,144 --> 00:04:33,189
"เธอรึเปล่า" ผมถามคนโน้นคนนี้ไปทั่ว

82
00:04:33,940 --> 00:04:36,859
แล้วผมก็ "โอเค เดี๋ยวมันก็หยุด ปล่อยไปก่อน"

83
00:04:37,860 --> 00:04:40,738
หลังปาร์ตี้ฮาโลวีน ข้อความหยุดลง

84
00:04:40,822 --> 00:04:42,323
สถานการณ์ดูเหมือนจะดีขึ้น

85
00:04:42,407 --> 00:04:46,160
ที่โรงเรียนเป็นปกติทุกอย่าง
ทุกคนเป็นเพื่อนกัน

86
00:04:46,244 --> 00:04:51,541
ไม่มีใครบาดหมางกับใคร
จนเป็นเหตุให้ส่งข้อความพวกนี้

87
00:04:51,624 --> 00:04:54,252
ฉันตื่นเต้นกับการเปิดเทอมใหม่

88
00:04:54,335 --> 00:04:56,546
แต่หลังจากนั้นเกือบปี

89
00:04:56,629 --> 00:04:58,339
ข้อความก็กลับมา

90
00:05:00,383 --> 00:05:06,097
(11 เดือน นับตั้งแต่เริ่มมีข้อความส่งมา)

91
00:05:07,598 --> 00:05:09,309
เป็นไงบ้าง คู่รัก "แสนสุข"

92
00:05:09,934 --> 00:05:12,895
เตรียมพร้อมสำหรับจุดจบ
ของการเป็น "คู่ขวัญ" รึยัง

93
00:05:13,604 --> 00:05:16,816
เราได้ยินคนเรียกพวกเธอว่าเป็นคู่รักตลอดกาล

94
00:05:17,317 --> 00:05:21,070
(มีพวกเราบางคนไม่อยากได้ยินมันแล้ว)

95
00:05:21,654 --> 00:05:25,408
โอเว่นรักฉัน
และฉันจะเป็นผู้หญิงที่เขารักเสมอ

96
00:05:25,491 --> 00:05:29,746
เขาจะอยู่กับฉัน
ในขณะที่เธอจะกลายเป็นหมาหัวเน่า

97
00:05:30,413 --> 00:05:33,666
ดูเหมือนข้อความพวกนั้น
พยายามจะทำให้ฉันกับโอเว่นแตกกัน

98
00:05:33,750 --> 00:05:36,169
ฉันรู้ว่าไม่ใช่คนที่ฉันรู้จัก

99
00:05:36,252 --> 00:05:38,963
เพราะไม่งั้นฉันคงมีเบอร์อยู่ในมือถือ

100
00:05:39,589 --> 00:05:41,382
มันไม่มีเหตุผลว่าทำเพื่ออะไร

101
00:05:41,466 --> 00:05:43,468
ข้อความแรกเป็นเรื่องปาร์ตี้ฮาโลวีน

102
00:05:43,551 --> 00:05:46,637
จู่ๆ ก็ส่งมา จากนั้นเราก็ได้รับอีก

103
00:05:48,973 --> 00:05:54,228
ฉันอยากให้ทางนั้นรับสาย
จะได้หาทางรู้ให้ได้ว่าเป็นใคร

104
00:05:55,646 --> 00:05:59,108
แต่ทางนั้นได้แต่ส่งข้อความหาเรา
หลังจากที่เราโทรไป

105
00:05:59,942 --> 00:06:01,611
ทางนั้นไม่เคยรับสายเลย

106
00:06:02,320 --> 00:06:06,115
นี่ โล เลิกโทรมาซะทีเหอะ ไม่รับหรอก

107
00:06:06,783 --> 00:06:10,912
ในหลายๆ ข้อความ
ผู้ส่งที่ไม่รู้จักเรียกฉันด้วยชื่อเล่นว่าโล

108
00:06:11,412 --> 00:06:15,917
เลยทำให้ฉันคิดว่าต้องเป็นคนใกล้ตัวฉันแน่ๆ

109
00:06:16,000 --> 00:06:18,294
หรือไม่ก็เป็นเพื่อนสนิทของฉันมาก่อน

110
00:06:20,296 --> 00:06:24,300
ฉันได้รับข้อความอย่างน้อยๆ วันละหกข้อความ

111
00:06:24,384 --> 00:06:25,635
มันน่ารำคาญจริงๆ

112
00:06:25,718 --> 00:06:28,137
เพราะฉันรู้แล้วว่าโอเว่นไม่ได้เกี่ยวข้องด้วย

113
00:06:28,221 --> 00:06:30,556
เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่านี่มันเกิดอะไรขึ้น

114
00:06:31,891 --> 00:06:34,185
ก่อนหน้านั้น การคบกับโอเว่น

115
00:06:34,268 --> 00:06:37,855
ฉันมีชีวิตที่ดี ชีวิตที่มีความรัก

116
00:06:37,939 --> 00:06:40,566
(ฉันคือแฟนเธอ - เธอคือแฟนฉัน)

117
00:06:40,650 --> 00:06:44,195
ฉันเจอโอเว่นครั้งแรกตอนอยู่ม.หนึ่ง อายุ 12

118
00:06:49,283 --> 00:06:50,576
ฉันว่าเขาน่ารักดี

119
00:06:51,285 --> 00:06:54,372
ลอรินขี้อาย แต่เธอนิสัยดี

120
00:06:54,455 --> 00:06:55,415
ช่างใส่ใจ

121
00:06:55,498 --> 00:06:58,251
เราคุยกันตลอด

122
00:06:58,334 --> 00:07:01,212
จนถึงวันหนึ่ง ผมก็ชวนเธอไปเดตในที่สุด

123
00:07:01,295 --> 00:07:03,631
ผมตื่นเต้นจนหัวหมุน

124
00:07:03,714 --> 00:07:06,801
คือแบบ "ฉันพร้อมไหมเนี่ย" ผมเขินจนหน้าแดง

125
00:07:08,428 --> 00:07:10,930
ลอรินเริ่มคุยกับเด็กหนุ่มที่ชื่อโอเว่น

126
00:07:11,013 --> 00:07:14,308
แล้วผมก็ถาม "ลูกมีแฟนแล้วเหรอ
ไม่เด็กไปหน่อยเหรอ"

127
00:07:14,392 --> 00:07:15,893
ตามประสาคนเป็นพ่อน่ะนะ

128
00:07:15,977 --> 00:07:19,188
ทั้งคู่ชอบอะไรเหมือนๆ กัน ชอบเล่นกีฬา

129
00:07:19,272 --> 00:07:21,399
ออกไปทริกออร์ทรีตด้วยกัน

130
00:07:21,482 --> 00:07:22,608
อะไรเล็กๆ น้อยๆ แบบนั้น

131
00:07:24,026 --> 00:07:26,154
เดตแรกไปไหนกันคะ

132
00:07:30,575 --> 00:07:31,784
แม่ครับ รู้ไหม

133
00:07:31,868 --> 00:07:34,036
ฉันจำได้ว่าโอเว่นกลับถึงบ้าน

134
00:07:34,120 --> 00:07:36,914
และบอกฉันว่ามีสาวผมบลอนด์น่ารักในชั้น

135
00:07:40,501 --> 00:07:43,171
พวกเขาชอบอะไรเหมือนๆ กัน โดยเฉพาะกรีฑา

136
00:07:43,254 --> 00:07:47,008
โอเว่นแข็งแรงปราดเปรียว
เล่นกีฬาหลายอย่าง ลอรินก็เหมือนกัน

137
00:07:47,091 --> 00:07:49,093
ผมเลยคิดว่าพวกเขาเหมาะกันดี

138
00:07:49,635 --> 00:07:50,595
{\an8}(โอเว่น - ลอริน)

139
00:07:50,678 --> 00:07:53,473
เราเริ่มเจอกันและทำสิ่งต่างๆ ด้วยกันเป็นกลุ่ม

140
00:07:53,973 --> 00:07:56,851
ทั้งครอบครัวผมชอบเธอ เราเข้ากันได้เป๊ะ

141
00:07:57,935 --> 00:08:01,481
{\an8}เคนดร้ากับจิล แม่ของโอเว่น
กลายเป็นเพื่อนสนิทกัน

142
00:08:01,981 --> 00:08:05,526
{\an8}เราต่างคนต่างชวนมาบ้านกันและกัน
ก่อไฟ นั่งเล่นนั่งคุยกัน

143
00:08:05,610 --> 00:08:09,572
ใช้เวลาด้วยกันในระหว่างที่เด็กๆ ออกไปเล่น

144
00:08:11,157 --> 00:08:13,326
- เยี่ยมแน่ๆ
- ขาดลอย

145
00:08:13,826 --> 00:08:16,913
ลอรินกับโอเว่นยิ้มกัน หัวเราะคิกคักกันตลอด

146
00:08:16,996 --> 00:08:20,041
เหมือนคู่รักม.ปลายแบบในหนัง

147
00:08:20,541 --> 00:08:21,542
ตอนขึ้นม.ปลายปีแรก

148
00:08:21,626 --> 00:08:24,128
พวกเขาได้ฉายาว่าเป็นคู่ขวัญ

149
00:08:24,629 --> 00:08:26,631
ฉันคิดว่าคงมีเพื่อนที่เกิดความอิจฉา

150
00:08:26,714 --> 00:08:30,092
เป็นเพื่อนร่วมชั้นที่อาจจะอยากมีแฟนบ้าง

151
00:08:30,176 --> 00:08:33,262
สาวๆ ก็อยากมีหนุ่มๆ มาสนใจ

152
00:08:33,346 --> 00:08:35,806
อยากเป็นเหมือนอย่างคู่นี้

153
00:08:35,890 --> 00:08:38,017
ฉันว่าต้องมีบ้างแหละ

154
00:08:41,687 --> 00:08:46,234
โรงเรียนเมืองบีลมีตั้งแต่ชั้นอนุบาลถึงม.ปลาย
ทั้งหมดอยู่ในอาคารเดียวกัน

155
00:08:46,859 --> 00:08:48,444
คนในโรงเรียนของฉัน

156
00:08:48,528 --> 00:08:51,447
คือคนที่ฉันรู้จักมาตั้งแต่เรียนชั้นอนุบาล

157
00:08:52,031 --> 00:08:53,908
มีเด็กแค่ 30 คนในแต่ละชั้น

158
00:08:53,991 --> 00:08:57,870
เรามีกลุ่มแชต เราเป็นเพื่อนกัน
ไม่มีใครเกลียดกันจริงๆ หรอก

159
00:08:57,954 --> 00:09:01,332
เธอคือคนที่ขี้เหร่ที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็น

160
00:09:01,415 --> 00:09:03,084
เราเรียนวิทยาศาสตร์ด้วยกัน

161
00:09:03,167 --> 00:09:04,085
(โซฟี่)

162
00:09:04,168 --> 00:09:07,880
พวกเรานั่งโต๊ะเดียวกัน
มาวันหนึ่งโอเว่นบอกเราว่าเกิดอะไรขึ้น

163
00:09:07,964 --> 00:09:10,341
ตอนแรกก็ "ฉันได้รับข้อความแปลกๆ"

164
00:09:10,424 --> 00:09:11,884
"ไม่รู้ใครส่งมา"

165
00:09:11,968 --> 00:09:13,427
แต่พอมีเข้ามามากขึ้น

166
00:09:13,511 --> 00:09:16,264
เขาก็เริ่มบอกเราว่าข้อความเขียนว่าอะไร

167
00:09:16,347 --> 00:09:21,060
และบอกว่ามันพูดถึงเรื่องที่เราคุยกันในชั้นเรียน

168
00:09:21,143 --> 00:09:23,896
(โอเว่นชอบที่เราคุยกันถึงโซฟี่
ตอนเรียนวิทยาศาสตร์)

169
00:09:23,980 --> 00:09:26,357
ฉันไม่เคยสงสัยก๊วนหนุ่มๆ ในชั้น

170
00:09:26,440 --> 00:09:29,402
เพราะก๊วนหนุ่มๆ ในชั้นเราไม่ค่อยยุ่งกับใคร

171
00:09:29,485 --> 00:09:30,987
และไม่สนเรื่องดราม่า

172
00:09:31,070 --> 00:09:34,282
พวกผู้ชายไม่มีเรื่องดราม่า
เราแค่เล่นกีฬาและฮาเฮกัน

173
00:09:34,365 --> 00:09:36,617
ปกติแล้วผู้หญิงร้ายๆ น่ะมีเยอะ

174
00:09:37,702 --> 00:09:40,913
ผมพยายามจำกัดวงให้แคบลง ให้เหลือคนน้อยๆ

175
00:09:40,997 --> 00:09:43,791
เราเฟซไทม์กันตอนกลางคืน คุยกันเรื่องนี้

176
00:09:43,874 --> 00:09:48,045
อย่าง "ข้อความวันนี้มีอะไรบ้าง
เอ่ยถึงใครบ้าง"

177
00:09:48,129 --> 00:09:50,965
เราทำรายชื่อขึ้นมา ดูว่าน่าจะเป็นกลุ่มไหน

178
00:09:51,048 --> 00:09:52,800
หรือคนไหนเป็นพิเศษ

179
00:09:52,883 --> 00:09:55,595
ผมรู้สึกว่าที่บีลก็มีแค่ไม่กี่กลุ่ม

180
00:09:56,345 --> 00:09:57,847
ที่เด่นๆ ก็มี…

181
00:09:58,514 --> 00:10:02,643
กลุ่มเชียร์ ซึ่งเป็นพวกเชียร์ลีดเดอร์

182
00:10:02,727 --> 00:10:06,397
แล้วก็มีสาวๆ อีกกลุ่ม
ที่เอเดรียนน่าญาติผมอยู่ในนั้น

183
00:10:06,480 --> 00:10:08,190
ซึ่งเธอก็ไม่ค่อยมีดราม่า

184
00:10:08,274 --> 00:10:10,276
แล้วผมก็คิดว่าอาจเป็นกลุ่มที่เงียบๆ กว่านั้น

185
00:10:10,359 --> 00:10:12,028
ออกแนวถนัดเทคโนโลยี

186
00:10:12,111 --> 00:10:14,780
ฉันคิด "ใช่นักเรียนที่บีลรึเปล่านะ

187
00:10:14,864 --> 00:10:16,907
เป็นคนในโรงเรียนรึเปล่า"

188
00:10:16,991 --> 00:10:20,828
ตอนที่ผมได้รับข้อความในบางครั้ง
ผมคิดว่ามีนักเรียนหลายคนที่เป็นไปได้

189
00:10:20,911 --> 00:10:23,539
อย่างถ้าได้รับข้อความในช่วงเวลาเรียน

190
00:10:23,623 --> 00:10:26,959
ผมจะมองไปรอบๆ ดูว่ามีใครใช้โทรศัพท์อยู่ไหม

191
00:10:28,794 --> 00:10:32,840
ฉันรู้สึกเหมือนทางนั้นรู้
ว่าฉันกำลังทำอะไรในชั้นเรียน

192
00:10:34,550 --> 00:10:37,928
ยัยกากเอ๊ย เลิกใส่เลกกิ้งได้แล้ว

193
00:10:38,012 --> 00:10:41,474
ไม่มีใครอยากเห็นก้นแฟบๆ ป่วยๆ ของเธอหรอก

194
00:10:42,016 --> 00:10:44,435
ฉันไม่มั่นใจในการเลือกชุดใส่ไปโรงเรียน

195
00:10:44,518 --> 00:10:46,354
หน้าตาและผมเผ้าของตัวเอง

196
00:10:46,437 --> 00:10:49,190
มันมีผลต่อความรู้สึกที่มีต่อตัวเองของฉัน

197
00:10:49,899 --> 00:10:54,278
เธอมันไร้ค่า ไร้ความหมาย ไม่มีอะไรดี

198
00:10:54,362 --> 00:10:56,364
ไสหัวไปให้พ้นเลย

199
00:10:56,447 --> 00:10:59,367
โอเว่นไม่แลเธอแล้ว เขาไม่คุยกับเธอแล้ว

200
00:10:59,450 --> 00:11:01,744
เธอทำชีวิตเขาพัง

201
00:11:01,827 --> 00:11:04,288
ครอบครัวเขาถึงได้เกลียดเธอนัก

202
00:11:04,372 --> 00:11:07,166
และเขาจะไม่มีวันนึกถึงเธออีกชั่วชีวิต

203
00:11:07,249 --> 00:11:10,544
ไปให้พ้นเลยยัยกาก เขาไม่เอาเธอแล้ว

204
00:11:10,628 --> 00:11:12,380
มีวันหนึ่งที่ลอรินกลับจากโรงเรียน

205
00:11:12,463 --> 00:11:15,466
แบบมีสีหน้าท่าทางไม่ปกติ

206
00:11:15,549 --> 00:11:17,468
ผมถาม "มีเรื่องอะไร"

207
00:11:17,551 --> 00:11:21,013
เธอก็ "ไม่มี หนูแค่ได้รับ
ข้อความบ้าๆ นี่ที่โรงเรียน"

208
00:11:21,097 --> 00:11:23,891
ฉันเริ่มหงุดหงิดกับมันมากขึ้น

209
00:11:23,974 --> 00:11:26,394
แต่แม่ฉันบอก "ไม่ต้องไปสนใจมัน

210
00:11:26,894 --> 00:11:28,979
ลูกน่ะสวยอยู่แล้ว"

211
00:11:29,063 --> 00:11:32,233
แม่ได้แต่ให้กำลังใจฉันและไม่ให้อ่าน

212
00:11:32,316 --> 00:11:37,238
ฉันบอกลูกแค่ให้เป็นตัวของตัวเอง
และไม่ต้องกังวลอะไร

213
00:11:37,321 --> 00:11:40,574
ถูกไหม ฉันไม่คิดว่าจะมีใครมาทำอันตรายหรอก

214
00:11:41,575 --> 00:11:43,369
แล้วมันก็เริ่มแย่ขึ้นเรื่อยๆ

215
00:11:43,452 --> 00:11:45,162
(ไปให้พ้นเลย ยัยตัวอัปลักษณ์)

216
00:11:45,246 --> 00:11:47,498
(ไม่ได้ล้อเล่นนะ ยัยขี้เหร่)

217
00:11:48,040 --> 00:11:50,751
โอเว่นกับฉันตกลงกันว่าจะใช้ปากใช้นิ้วนัวกัน

218
00:11:51,252 --> 00:11:54,088
มันแย่ถึงขั้นที่ผมไม่อยากไปโรงเรียนแล้ว

219
00:11:54,171 --> 00:11:56,215
ผมไม่รู้ว่าจะเชื่อใครได้

220
00:11:56,298 --> 00:11:59,009
แล้วผมก็คิด "พอกันที ต้องบอกพ่อกับแม่แล้ว"

221
00:11:59,760 --> 00:12:02,638
กระจู๋กับนิ้วของเขา นัวจิ๋มกับปากของฉัน

222
00:12:03,139 --> 00:12:04,807
พวกเขาอายุ 13 เองนะ

223
00:12:04,890 --> 00:12:09,520
ถ้าเป็นหนุ่มสาวม.ปลาย
นี่คงทำให้เสียวซ่านอยู่หรอก

224
00:12:11,522 --> 00:12:13,983
น่าเศร้าใจที่เราจำเป็นต้อง

225
00:12:14,066 --> 00:12:16,527
เริ่มยึดโทรศัพท์ของโอเว่นมาทุกคืน

226
00:12:16,610 --> 00:12:20,489
ผมต้องเถียงกับพ่อแม่เรื่องนี้
ผมอดใช้มือถือเป็นปี ผมขอความเป็นส่วนตัว

227
00:12:21,157 --> 00:12:25,619
เราคงต้องตั้งใจอ่านข้อความทั้งหมด
ตั้งแต่ต้นจนจบ

228
00:12:25,703 --> 00:12:27,913
มีช่วงที่ข้อความพวกนี้ถูกส่งมา

229
00:12:27,997 --> 00:12:31,167
วันละ 30, 40, 50 ข้อความ

230
00:12:31,250 --> 00:12:33,961
มันชักจะมากไป

231
00:12:34,754 --> 00:12:37,131
ชอว์นกับเคนดร้า และเดฟกับฉันตัดสินใจว่า

232
00:12:37,214 --> 00:12:40,801
"เอาละ เราสี่คน
ต้องไปคุยกับทางโรงเรียนให้รู้เรื่อง

233
00:12:40,885 --> 00:12:44,054
และเอาให้ดูเลยว่านี่มันแย่แค่ไหนแล้ว"

234
00:12:44,764 --> 00:12:47,308
เราหวังว่าจะมีการทำอะไรสักอย่าง

235
00:12:47,391 --> 00:12:49,935
เพราะข้อความส่วนหนึ่งส่งมาในช่วงเวลาเรียน

236
00:12:50,019 --> 00:12:53,230
โรงเรียนมีหน้าที่ต้องรับผิดชอบ
ตอนที่พวกเขาอยู่ในพื้นที่โรงเรียน

237
00:12:53,314 --> 00:12:57,651
เราเลยคิดว่าโรงเรียนจะแบบ
"มาดูกันว่าเราจะทำอะไรได้บ้าง"

238
00:12:57,735 --> 00:13:01,113
น่าเสียดาย ฉันมองว่า
ทางโรงเรียนจัดการได้ไม่ดีเท่าไหร่

239
00:13:01,197 --> 00:13:03,032
(12 เดือน นับตั้งแต่เริ่มมีข้อความเข้ามา)

240
00:13:03,115 --> 00:13:07,995
ผมคิดว่าเราจะทำการสืบสวน
การกลั่นแกล้งทางออนไลน์แบบทั่วไป

241
00:13:08,078 --> 00:13:12,750
ซึ่งใช้จัดการกับกรณีมากมาย
ที่เกิดขึ้นในโรงเรียนทุกวันนี้

242
00:13:12,833 --> 00:13:16,962
แต่เห็นได้ชัดว่าสถานการณ์นี้ต่างจากกรณีส่วนใหญ่

243
00:13:17,046 --> 00:13:19,632
ตอนที่พวกเขาให้ผมดูข้อความบางส่วน

244
00:13:19,715 --> 00:13:21,300
(แดน บอยเยอร์ - ครูใหญ่)

245
00:13:21,383 --> 00:13:23,761
ผมอึ้งเลย กับข้อความที่เจ็บแสบเหล่านั้น

246
00:13:23,844 --> 00:13:26,806
ผมไม่เคยเห็นมากมายขนาดนี้ตั้งแต่ทำงานมา

247
00:13:27,807 --> 00:13:30,434
เธอแต่งตัวเหมือนนังโส

248
00:13:30,518 --> 00:13:33,395
อยากให้คนมองนักเหรอ หยุดเถอะ

249
00:13:34,730 --> 00:13:37,024
นมฉันอยู่ตรงหน้าเขา

250
00:13:37,107 --> 00:13:38,776
เขาทั้งตั้ง

251
00:13:38,859 --> 00:13:40,277
ทั้งเยิ้ม

252
00:13:40,361 --> 00:13:42,321
อะไรจะขนาดนั้น

253
00:13:42,822 --> 00:13:46,659
มันทั้งหยาบคายและน่าสะอิดสะเอียน

254
00:13:46,742 --> 00:13:49,411
ขนาดผู้ชายอายุ 53 อย่างผมยังอาย

255
00:13:49,495 --> 00:13:50,704
(เมืองบีล)

256
00:13:50,788 --> 00:13:52,665
หลักฐานนี่ไม่ธรรมดา

257
00:13:52,748 --> 00:13:55,167
เป็นข้อความที่สกปรกต่ำช้า

258
00:13:55,251 --> 00:13:57,002
เรารู้เลยว่านี่เป็นเรื่องร้ายแรง

259
00:13:58,420 --> 00:14:02,216
ฉันกับโอเว่นถูกเรียกพบในคาบสุดท้าย

260
00:14:02,299 --> 00:14:04,093
เราเดินเข้าไปกัน แล้วฉันก็

261
00:14:04,176 --> 00:14:06,762
"โอ๊ย ไม่นะ ไม่คิดว่าจะถึงขั้นนี้"

262
00:14:06,846 --> 00:14:08,055
ฉันกลัวมาก

263
00:14:08,138 --> 00:14:11,517
เราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
เราเลยเรียกลอรินเข้ามา

264
00:14:11,600 --> 00:14:12,726
เพราะเราไม่รู้ไง

265
00:14:12,810 --> 00:14:15,813
เธออาจส่งข้อความถึงตัวเอง
เพื่อเรียกร้องความสนใจก็เป็นได้ ไม่ก็…

266
00:14:15,896 --> 00:14:16,772
เราไม่รู้อะไรเลย

267
00:14:19,066 --> 00:14:23,195
เราพยายามพูดเสียงดังๆ ใกล้คนบางคน

268
00:14:23,279 --> 00:14:26,156
เพื่อดูว่าเรื่องที่พูดกันจะไปอยู่ในข้อความไหม

269
00:14:26,240 --> 00:14:28,367
และมันก็ไปอยู่ในข้อความ

270
00:14:28,450 --> 00:14:30,536
เฉพาะแค่ตอนที่เราพูดกับลอริน

271
00:14:30,619 --> 00:14:33,205
นี่ต้องเป็นสัญญาณบอกอะไรสักอย่างแน่ๆ

272
00:14:35,416 --> 00:14:38,669
ลอรินไม่มีทางพูดเรื่องอะไรกับฉันตรงๆ

273
00:14:40,754 --> 00:14:43,465
ลอรินมักจะเก็บไว้ ไม่เล่าให้ใครฟัง

274
00:14:44,592 --> 00:14:46,802
ไม่เคยแสดงอารมณ์อะไร

275
00:14:48,137 --> 00:14:52,182
และจะพูดแค่เรื่องกีฬา
กับเรื่องที่ไม่ได้มีความหมายอะไรมากมายกับเธอ

276
00:15:02,568 --> 00:15:08,240
เธอมีเพื่อน แต่ไม่ได้มากมาย
เธอเป็นคนเงียบๆ

277
00:15:08,741 --> 00:15:12,328
ฉันเลยคิดว่าลอรินอาจส่งข้อความถึงตัวเอง

278
00:15:12,411 --> 00:15:15,456
ซึ่งจริงๆ แล้วจะหาโอกาสใกล้ชิดโอเว่นมากขึ้น

279
00:15:15,539 --> 00:15:18,334
และดูเหมือนเธอจะต้องการความสนใจ

280
00:15:18,417 --> 00:15:20,669
และนี่คงเป็นวิธีที่ทำให้เธอได้รับความสนใจ

281
00:15:24,632 --> 00:15:27,384
เราคุยกับโอเว่นและลอริน

282
00:15:27,468 --> 00:15:31,513
แต่เรารู้สึกว่าตัดสองคนนี้ออกไปได้แทบจะทันที
โดยดูจากการตอบสนองของพวกเขา

283
00:15:31,597 --> 00:15:33,390
ที่ไม่มีการเสแสร้ง

284
00:15:35,267 --> 00:15:38,062
มันกลายเป็นประเด็นร้อนของโรงเรียน

285
00:15:39,730 --> 00:15:41,982
โรงเรียนเมืองบีลมีเด็กมาเรียน 700 คน

286
00:15:42,691 --> 00:15:43,901
เอาจริงๆ ณ จุดนี้

287
00:15:44,401 --> 00:15:47,029
มันอาจเป็นใครก็ได้

288
00:15:48,739 --> 00:15:52,493
ผมไปหานักเรียนบางคนที่ผมรู้ว่าซื่อสัตย์กับผมที่สุด

289
00:15:52,576 --> 00:15:54,328
และถามถึงสถานการณ์

290
00:15:54,411 --> 00:15:57,373
เราถามทุกคำถามเท่าที่เด็กเหล่านี้จะนึกออก

291
00:15:57,456 --> 00:15:59,667
เด็กๆ แทบไม่รู้อะไรเลย

292
00:15:59,750 --> 00:16:02,211
ผมจึงเริ่มดูกล้องวงจรปิด

293
00:16:02,920 --> 00:16:06,131
โดยจับภาพขณะที่มีข้อความเข้า

294
00:16:06,215 --> 00:16:10,386
แล้วก็ดูวิดีโอว่าเห็นใครที่โถงทางเดิน

295
00:16:10,469 --> 00:16:12,888
กำลังส่งข้อความในช่วงเวลานั้นบ้างรึเปล่า

296
00:16:13,639 --> 00:16:17,393
ครูบอยเยอร์อยากให้ฉันส่งข้อความหาเขา
ตอนที่ฉันได้รับข้อความ

297
00:16:17,476 --> 00:16:19,520
เขาจะได้ดูว่ามีใครกำลังใช้มือถืออยู่

298
00:16:19,603 --> 00:16:24,066
ผมจะได้รู้ นี่คือการประทับเวลาที่เกิดขึ้น
แล้วเราจะได้เริ่มดูกล้อง

299
00:16:24,149 --> 00:16:28,570
ดูว่าจะเห็นใครขออนุญาต
ออกจากห้องเรียนบ้างไหม

300
00:16:28,654 --> 00:16:31,699
พวกเขาดูกล้องหมดแล้วก็ยังคิดไม่ออก

301
00:16:31,782 --> 00:16:33,867
ได้แต่เห็นข้อความพวกนี้ส่งมาเรื่อยๆ

302
00:16:33,951 --> 00:16:35,953
เพราะมันบอกได้ยากว่าเป็นสแนปแชต

303
00:16:36,036 --> 00:16:37,913
หรือว่าข้อความคุกคาม

304
00:16:37,997 --> 00:16:39,790
ตอนที่เรากำลังดูวิดีโอ

305
00:16:42,292 --> 00:16:44,044
เคนดร้ากับฉันเริ่มเทียบข้อความกัน

306
00:16:44,128 --> 00:16:46,505
เราไปที่โรงเรียนเกือบทุกวัน

307
00:16:46,588 --> 00:16:49,383
ด้วยเรื่องการซ้อม ไม่ก็งานอะไรสักอย่าง

308
00:16:49,466 --> 00:16:53,512
อารมณ์แบบ "นี่เธอ
วันนี้ลอรินได้รับข้อความอะไรไหม

309
00:16:53,595 --> 00:16:54,847
โอเว่นได้แบบนี้"

310
00:16:54,930 --> 00:16:56,306
จิลกับฉันคุยกันเรื่องนี้

311
00:16:56,390 --> 00:16:59,351
ตอนเจอกัน เราคุยกันทุกเรื่อง

312
00:16:59,435 --> 00:17:01,145
แบบเล่าสู่กันฟัง

313
00:17:01,228 --> 00:17:04,356
เป็นความรู้สึกว่าคอยช่วยเหลือกัน

314
00:17:05,566 --> 00:17:10,487
เราไปปรึกษาหารือคุณบอยเยอร์เรื่องข้อความ

315
00:17:11,447 --> 00:17:13,657
วิธีการแรกๆ ที่เราพูดถึงกันก็คือ

316
00:17:13,741 --> 00:17:15,659
แค่บล็อกคนที่ส่งมา

317
00:17:15,743 --> 00:17:18,203
ในกรณีนี้มันใช้ไม่ได้

318
00:17:18,287 --> 00:17:22,332
เพราะเบอร์พวกนี้เป็นเบอร์สุ่ม
ที่สร้างจากแอปในมือถือพวกเขา

319
00:17:22,416 --> 00:17:26,336
เราลองบล็อกเบอร์แล้ว
แต่มันก็มาอีกจากเบอร์อื่น

320
00:17:26,420 --> 00:17:29,381
เราแนะนำเพิ่มเติมว่า
ให้เปลี่ยนเบอร์ของนักเรียน

321
00:17:30,758 --> 00:17:32,551
เราพินิจพิเคราะห์กันอยู่นาน

322
00:17:32,634 --> 00:17:35,512
แต่ก็รู้ว่าต้องเป็นคนใกล้ตัวแน่ๆ

323
00:17:35,596 --> 00:17:39,099
ดูจากข้อมูลจะเห็นว่า
เขารู้ตลอดว่าสองคนนี้ไปไหนมาบ้าง

324
00:17:39,183 --> 00:17:44,813
เรากลัวว่าจะจับคนคนนี้ไม่ได้
แล้วปล่อยให้เข้ามาในบ้าน

325
00:17:44,897 --> 00:17:47,858
ถ้าเป็นเพื่อนคนนึงของพวกเขา
แล้วเราชวนมาบ้านล่ะ

326
00:17:47,941 --> 00:17:51,820
เรากำลังเปิดประตู
ให้คนที่สร้างความเสียหายเข้ามารึเปล่า

327
00:17:51,904 --> 00:17:56,408
เราจึงไม่เลิกหวังที่จะหาตัวให้เจอ

328
00:17:56,492 --> 00:17:58,577
(ยินดีต้อนรับสู่โรงเรียนเมืองบีล)

329
00:17:58,660 --> 00:18:00,496
ไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง

330
00:18:00,579 --> 00:18:03,499
ที่ฉันยืนร้องไห้ในออฟฟิศของครูใหญ่

331
00:18:03,582 --> 00:18:06,335
"ช่วยออกมาตรการห้ามใช้มือถือทีเถอะค่ะ

332
00:18:06,418 --> 00:18:10,214
ทำไมลูกฉันต้องมาคอยดูสิ่งนี้
ในเวลาที่ควรเรียนหนังสือ"

333
00:18:10,297 --> 00:18:13,217
ผมเห็นด้วยกับเด็กๆ
เรื่องการใช้โทรศัพท์ที่โรงเรียน

334
00:18:13,300 --> 00:18:17,137
เพราะมือถือของเรา…
คือผมเองก็ใช้มือถือของผมในการทำงาน

335
00:18:17,221 --> 00:18:19,306
ผมใช้มือถือทำงานเยอะเลย

336
00:18:19,389 --> 00:18:24,603
ผมรู้ว่ามันใช้ในห้องเรียนได้
ในฐานะเครื่องมือทางการศึกษาชนิดหนึ่ง

337
00:18:27,064 --> 00:18:31,068
(13 เดือน นับตั้งแต่เริ่มมีข้อความส่งมา)

338
00:18:31,693 --> 00:18:34,863
เราชนะแน่ ฉันจะบอกให้ โอเว่นไม่ได้ชอบเธอ

339
00:18:34,947 --> 00:18:36,240
เขาไม่ได้รักเธอ

340
00:18:37,449 --> 00:18:40,410
เขาอยากมีเซ็กซ์ อยากให้บ๊วบ กอดจูบลูบคลำ

341
00:18:40,494 --> 00:18:42,079
ไม่ได้ต้องการก้นแบนๆ ของเธอ

342
00:18:42,162 --> 00:18:44,623
ผมกับลอรินไม่ได้หวั่นไหวกับข้อความพวกนั้น

343
00:18:44,706 --> 00:18:48,377
แต่แล้วมันก็เริ่มทำให้ลอรินไม่มั่นใจในตัวเอง
และความสัมพันธ์ของเรา

344
00:18:49,545 --> 00:18:54,508
{\an8}เราจะพักในโรงแรมกับเขาในวันพฤหัส
โดยไม่มียัยก้นแฟบอย่างเธออยู่ด้วย

345
00:18:54,591 --> 00:18:58,095
แล้วคนส่งข้อความก็บอกว่าเราไปเที่ยวด้วยกัน

346
00:18:58,178 --> 00:19:02,099
แล้วฉันก็คิด "นี่ฉันไม่รู้แล้วด้วยซ้ำ
ว่ายังเชื่อใจโอเว่นได้อยู่ไหม"

347
00:19:02,599 --> 00:19:04,685
ผมกับลอรินเริ่มทะเลาะกันบ่อยขึ้น

348
00:19:04,768 --> 00:19:07,104
เธอจะกล่าวหาผมเรื่องที่ไม่เป็นความจริง

349
00:19:07,187 --> 00:19:09,231
เพราะเธอดันเชื่อข้อความ

350
00:19:09,314 --> 00:19:12,568
เราเริ่มโกรธกันเรื่องนี้

351
00:19:12,651 --> 00:19:14,778
ในเวลาที่เราไม่ควรจะโกรธกัน

352
00:19:15,946 --> 00:19:19,199
สิ่งที่คนส่งข้อความนั่นต้องการก็คือ
เห็นผมกับลอรินเลิกกัน

353
00:19:19,283 --> 00:19:20,784
ผมกับลอริน เราเฟซไทม์กัน

354
00:19:20,868 --> 00:19:24,079
และผมบอกเธอว่ามันเกินไปแล้ว

355
00:19:24,163 --> 00:19:27,666
และถ้าเราให้สิ่งที่เขาต้องการ เขาอาจจะหยุด

356
00:19:27,749 --> 00:19:29,835
เอาไว้เราค่อยลองกลับมาคบกันใหม่ก็ได้

357
00:19:31,753 --> 00:19:33,463
เธอใจสลาย

358
00:19:33,964 --> 00:19:35,299
เธอเจ็บปวดมาก

359
00:19:37,676 --> 00:19:39,344
เขาคือรักแรกของฉัน

360
00:19:42,014 --> 00:19:44,600
เราคบกันได้สองปีกว่า

361
00:19:45,517 --> 00:19:48,645
แล้วเราก็เลิกคุยกัน

362
00:19:49,396 --> 00:19:52,524
ฉันคุยกับลอริน แค่เตือนลูกว่า

363
00:19:52,608 --> 00:19:54,026
"ลูกก็รู้ว่าโอเว่นเป็นคนยังไง"

364
00:19:54,109 --> 00:19:55,110
และ

365
00:19:56,111 --> 00:19:57,279
ในฐานะคนคนหนึ่ง

366
00:19:57,362 --> 00:20:00,490
ต่อให้เขาไม่ชอบลูก เขาก็จะไม่พูดออกมา

367
00:20:00,574 --> 00:20:05,287
น่าเศร้าที่มันกลายเป็นความตึงเครียด
ในความสัมพันธ์ของพวกเขา

368
00:20:05,370 --> 00:20:07,664
ข้อความมันเกินไป

369
00:20:07,748 --> 00:20:11,543
ในช่วงหลายเดือนก่อนที่พวกเขาจะเลิกคบกัน

370
00:20:11,627 --> 00:20:14,463
อย่าง "เธอไปคุยกับผู้หญิงคนนี้เหรอ

371
00:20:14,546 --> 00:20:17,591
ไปอยู่กับคนคนนี้มาเหรอ"

372
00:20:17,674 --> 00:20:19,301
เพราะมันมีแต่เรื่องโกหก

373
00:20:20,302 --> 00:20:23,847
จากในข้อความ
ฉันรู้สึกเหมือนทางนั้นอยากให้เราเลิกกัน

374
00:20:23,931 --> 00:20:27,476
แต่พอเราเลิกกันแล้ว ข้อความกลับแย่เข้าไปใหญ่

375
00:20:27,559 --> 00:20:30,854
พอรู้ว่าเขายังตามราวีเพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการอยู่

376
00:20:30,938 --> 00:20:32,105
นั่นทำให้ใจสลาย

377
00:20:32,189 --> 00:20:33,440
(เขาคิดว่าเธอน่าเกลียด)

378
00:20:33,523 --> 00:20:34,733
(เขามองว่าเธอไร้ค่า)

379
00:20:34,816 --> 00:20:36,193
(เขาเกลียดเธอ เราชนะแล้ว)

380
00:20:36,276 --> 00:20:37,611
(ยัยหมาหัวเน่า ไร้ค่า)

381
00:20:38,612 --> 00:20:41,782
ฆ่าตัวตายได้เลยนะยะ

382
00:20:43,367 --> 00:20:46,286
ชีวิตเขาคงดีขึ้นถ้าเธอตายซะได้

383
00:20:49,873 --> 00:20:53,168
ตอนอ่านนั่นครั้งแรก ฉันตกใจสุดๆ

384
00:20:54,211 --> 00:20:57,839
มันทำให้ฉันเศร้าสุดๆ สภาพจิตใจแย่มาก

385
00:20:58,382 --> 00:20:59,883
นี่มันมีแต่แย่ลง

386
00:21:00,801 --> 00:21:05,347
บางข้อความนี่ป่วงมาก
บอกว่า "ลอรินต้องไปฆ่าตัวตายซะ

387
00:21:05,430 --> 00:21:08,267
เธอไม่ควรมีชีวิตอยู่แล้ว
ไม่ควรไปโรงเรียนแล้ว"

388
00:21:08,350 --> 00:21:11,853
(ตายซะ #ปั้งๆ #ฆ่าตัวตาย)

389
00:21:11,937 --> 00:21:14,439
ความดันผมพุ่งกระฉูดเลย

390
00:21:15,065 --> 00:21:17,317
(เชื่อเถอะ เขาอยากจับหัวเธอโขกกำแพง)

391
00:21:17,401 --> 00:21:21,113
พอผมนึกถึงนักเรียนที่ถูกคุกคามในลักษณะนี้

392
00:21:21,196 --> 00:21:26,076
เป็นเวลานานขนาดนี้ ผมห่วงสุขภาพจิตพวกเขา

393
00:21:26,576 --> 00:21:28,870
มันเกิดความเสียหายใหญ่หลวง

394
00:21:28,954 --> 00:21:31,164
กับสุขภาวะทางอารมณ์ของคนที่อายุยังน้อย

395
00:21:31,748 --> 00:21:33,083
(คู่รักยอดแย่ - ยัยคลั่งผอม)

396
00:21:33,166 --> 00:21:34,209
(ทีมกาก ยัยขยะ)

397
00:21:34,293 --> 00:21:36,336
(เขาเป็นของเรา ขอบใจนะ เราชนะ)

398
00:21:36,420 --> 00:21:39,339
มันป่วนประสาทคนบางคนได้แน่ๆ

399
00:21:39,423 --> 00:21:41,049
(โอเว่นอยากให้เธอตายซะวันนี้เลย)

400
00:21:41,133 --> 00:21:44,344
จะเกิดอะไรขึ้น
ถ้าวันหนึ่งเด็กคนนี้เกิดทนไม่ไหวขึ้นมา

401
00:21:44,428 --> 00:21:46,596
และทางนั้นยังไม่หนำใจ

402
00:21:46,680 --> 00:21:49,558
ยังไม่พอใจกับปฏิกิริยา
ที่คาดหวังจากการส่งข้อความ

403
00:21:50,058 --> 00:21:52,185
สักวันจะมีคนสติแตก

404
00:21:52,936 --> 00:21:55,105
ผมบอก "เราต้องจับไอ้ระยำนี่ให้ได้"

405
00:21:55,981 --> 00:21:59,693
ขอเตือนนะ จบตัวเองซะก่อนที่เราจะจบให้

406
00:22:00,902 --> 00:22:04,072
พอข้อความมีเนื้อหาคุกคามทางร่างกาย

407
00:22:04,156 --> 00:22:06,658
คนเป็นพ่อแม่อย่างเราย่อมกลัวว่า

408
00:22:06,742 --> 00:22:08,660
จะมีอะไรเกิดขึ้นกับลูกๆ ของเรา

409
00:22:09,953 --> 00:22:11,997
มาถึงจุดที่เราจะไม่ทนแล้ว

410
00:22:12,080 --> 00:22:16,585
นั่นเป็นจังหวะเดียวกับที่
คุณตำรวจเมนเข้ามาดูแล

411
00:22:19,004 --> 00:22:21,548
ผมได้รับแจ้งจากโรงเรียนในท้องที่

412
00:22:21,631 --> 00:22:24,676
เรื่องการล่วงละเมิดและการคุกคามทางออนไลน์

413
00:22:25,469 --> 00:22:28,305
เราไปเจอกันที่โรงเรียน
มีผู้ปกครองเด็กทั้งสองฝ่าย

414
00:22:28,388 --> 00:22:31,641
ผู้อำนวยการโรงเรียนกับครูใหญ่ก็ไป

415
00:22:31,725 --> 00:22:36,063
แล้วผู้ปกครองก็อธิบายว่ามีการคุกคาม

416
00:22:36,146 --> 00:22:37,022
มาปีกว่าแล้ว

417
00:22:38,607 --> 00:22:41,109
ทั้งจิลและเคนดร้า แม่ๆ ของเด็ก

418
00:22:41,193 --> 00:22:43,820
ต่างก็เป็นห่วงลูกๆ มาก

419
00:22:43,904 --> 00:22:45,614
และสภาพจิตใจของพวกเขา

420
00:22:45,697 --> 00:22:48,533
ผลกระทบต่อการเรียนของพวกเขา

421
00:22:49,076 --> 00:22:51,161
ทางผู้ปกครองร้องขอความช่วยเหลือ

422
00:22:52,412 --> 00:22:56,750
ที่น่าห่วงที่สุดคือเด็กทั้งคู่ทุกข์ใจกับเรื่องนี้

423
00:22:56,833 --> 00:23:00,587
ถ้าถึงจุดที่พวกเขาทนความทุกข์ใจไม่ไหว

424
00:23:00,670 --> 00:23:04,132
ก็มีความเป็นไปได้มากที่จะทำร้ายตัวเอง

425
00:23:04,216 --> 00:23:06,676
นี่คือเรื่องที่น่าห่วงที่สุด

426
00:23:11,807 --> 00:23:14,101
ผมรู้ว่าต้องเพ่งเล็งไปที่กลุ่มนักเรียน

427
00:23:14,184 --> 00:23:16,520
ที่สนิทสนมกันมากๆ

428
00:23:17,771 --> 00:23:22,150
สัญญากันว่าจะเก็บเป็นความลับ
ไม่เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ใครฟัง

429
00:23:22,234 --> 00:23:25,237
ในช่วงแรกผมคิดว่าเป็นแบบนั้น

430
00:23:25,862 --> 00:23:29,533
(#เก็บนังตัวดี)

431
00:23:31,034 --> 00:23:33,620
คุณตำรวจเมนมาที่โรงเรียน
สัปดาห์ละครั้งสองครั้ง

432
00:23:33,703 --> 00:23:36,540
ถามคำถามอย่าง "ข้อความล่าสุดส่งมาเมื่อไหร่

433
00:23:36,623 --> 00:23:37,666
เขียนว่าอะไร"

434
00:23:37,749 --> 00:23:40,419
สถานการณ์เป็นยังไง เปลี่ยนแปลงบ้างไหม

435
00:23:40,502 --> 00:23:43,547
ลดลง มากขึ้น หรือเท่าเดิม

436
00:23:44,214 --> 00:23:46,216
- ข้อความไม่มากเท่าเก่า
- โอเค

437
00:23:46,758 --> 00:23:48,718
อย่าให้มันบั่นทอนจิตใจเธอ มันคือขยะ

438
00:23:48,802 --> 00:23:51,346
มีคนที่เข้าขั้นวิกฤตต้องการความช่วยเหลือ

439
00:23:51,430 --> 00:23:54,182
เราต้องคิดแบบนั้น

440
00:23:55,725 --> 00:23:56,935
ลงไปอย่างสวย

441
00:23:57,018 --> 00:24:01,648
ช่วงฤดูกาลแข่งบาส
ฉันเริ่มได้ข้อความที่พูดถึงการแข่งขันของเรา

442
00:24:02,524 --> 00:24:06,570
จำได้ว่ามีอยู่นัดนึง
ที่ฉันไม่ได้ทำแต้มเลย หรืออะไรสักอย่าง

443
00:24:06,653 --> 00:24:10,073
ทางนั้นก็ส่งข้อความมาประณามฉัน

444
00:24:10,824 --> 00:24:14,369
เธอมันห่วย เลิกแข่งเถอะ เจ็บตัวให้จบๆ ไป

445
00:24:14,870 --> 00:24:18,123
ที่น่าเศร้าก็คือ ลอรินเป็นนักกีฬาที่ดี

446
00:24:18,206 --> 00:24:20,834
และเธอก็ยอมแพ้

447
00:24:21,960 --> 00:24:25,338
คนที่ส่งอาจเป็นคนที่ดูการแข่งขันอยู่

448
00:24:29,384 --> 00:24:32,429
มีรายละเอียดในบางข้อความ

449
00:24:32,512 --> 00:24:37,017
ที่ทำให้ดูเหมือนมีคนแอบสะกดรอยพวกเขา

450
00:24:37,601 --> 00:24:40,103
ยัยโล เรารู้ว่าเธอแข่งอยู่

451
00:24:40,187 --> 00:24:43,982
ฉันโทรหาเคนดร้า "เธอรู้จักสาวๆ ในทีมบาส

452
00:24:44,065 --> 00:24:45,942
ฉันไม่ค่อยรู้จักพวกเขาเท่าไหร่

453
00:24:46,443 --> 00:24:49,654
มองว่าเป็นคนในทีมบ้างไหม เธอเป็นโค้ชอยู่นี่

454
00:24:49,738 --> 00:24:51,072
ใครเป็นคู่แข่งกับลอรินเหรอ"

455
00:24:51,156 --> 00:24:53,533
ฉันเริ่มมาคิดตรงนี้

456
00:24:53,617 --> 00:24:57,871
"โอเค มีใครในทีมม.ปลายที่จะอิจฉาล่ะ"

457
00:24:58,705 --> 00:25:02,709
ฉันได้รับข้อความนึงที่พูดถึงแต้มที่พวกเขาทำได้
ในนัดที่แข่งคืนก่อนหน้า

458
00:25:04,002 --> 00:25:07,506
ฉันกับแม่เลยคิดว่าเราอาจจะหาคำตอบได้
โดยดูว่าใครทำแต้มได้มาก

459
00:25:08,590 --> 00:25:10,967
แม่ฉันเป็นอาสาสมัครจดคะแนน
ในการแข่งเกือบทุกนัด

460
00:25:11,051 --> 00:25:13,053
แม่เลยคิดว่าเราดูจากตารางคะแนนได้

461
00:25:13,553 --> 00:25:17,182
แล้วพอเราดู ก็มีแค่คนเดียวที่ทำแต้มรวมโดดเด่น

462
00:25:17,682 --> 00:25:18,892
โคลอี้ วิลสัน

463
00:25:18,975 --> 00:25:21,353
คือแบบ "ฮ้า เดี๋ยวนะ

464
00:25:25,815 --> 00:25:27,067
ไม่ใช่โคลอี้หรอก"

465
00:25:29,611 --> 00:25:32,113
โคลอี้กับโอเว่น…

466
00:25:32,197 --> 00:25:35,659
สองคนนี้ไม่ได้…
จะอธิบายความสัมพันธ์ของสองคนนี้ยังไงดี

467
00:25:35,742 --> 00:25:37,744
มันมากกว่าเป็นเพื่อนกันนิดนึง

468
00:25:37,827 --> 00:25:40,288
พวกเขาเคยชอบกันมาตลอด

469
00:25:40,872 --> 00:25:42,541
โคลอี้น่ะแอบชอบโอเว่นจริงๆ

470
00:25:42,624 --> 00:25:46,419
ฉันว่าที่เธอชอบไปคุยกับเขาอยู่เรื่อย
ก็แค่เพื่อจะทำให้ฉันหึง

471
00:25:46,920 --> 00:25:49,381
โอเว่นกับโคลอี้กลายเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน

472
00:25:49,464 --> 00:25:51,216
แล้วเขาก็เริ่มเดตกับลอริน

473
00:25:51,299 --> 00:25:53,510
ใช่ครับ ลอรินกับโคลอี้ไม่กินเส้นกัน

474
00:25:54,886 --> 00:25:57,514
โคลอี้ไม่ใช่คนประเภทที่ดีงามที่สุดเท่าที่โตกันมา

475
00:25:57,597 --> 00:26:02,269
เธอไม่ใช่พวกบูลลี่ แต่ก็ไม่ใช่คนที่ดีที่สุด

476
00:26:02,352 --> 00:26:04,813
และผมคิดว่าเธอเคยพูดอะไรบางอย่างกับลอริน

477
00:26:04,896 --> 00:26:06,731
นั่นทำให้ลอรินไม่ชอบเธอ

478
00:26:06,815 --> 00:26:11,361
ฉันไม่ชอบโคลอี้
เพราะฉันรู้สึกว่าอารมณ์เราต่างกันคนละขั้ว

479
00:26:12,028 --> 00:26:16,241
เราเล่นบาสเกตบอลด้วยกัน และไม่เข้าขากัน

480
00:26:16,741 --> 00:26:19,703
เราได้รับแจ้งจากทางโรงเรียนตอนที่ได้ชื่อมา

481
00:26:19,786 --> 00:26:22,956
"เป็นไปได้ไหม… คุณมองว่าเป็นโคลอี้ไหม"

482
00:26:23,456 --> 00:26:26,585
ณ จุดนั้นฉันก็ "เราเคยมีเรื่องกันในอดีต"

483
00:26:28,336 --> 00:26:32,841
ตอนม.หนึ่ง ม.สอง
มีการกล่าวหาโคลอี้หลายเรื่อง

484
00:26:32,924 --> 00:26:36,177
ว่าเธอบูลลี่หรือไม่ก็ทำตัวไม่ดีกับคนอื่น

485
00:26:36,261 --> 00:26:41,016
ครูใหญ่เรียกโคลอี้ไปพบอยู่เรื่อยๆ
และเธอบอก "หนูไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย"

486
00:26:45,353 --> 00:26:46,688
เธอเป็นผู้นำ

487
00:26:46,771 --> 00:26:49,858
ในช่วงเวลานั้นเธอมีเพื่อนกลุ่มใหญ่

488
00:26:49,941 --> 00:26:53,361
ขยายวงออกไปหลายโรงเรียน

489
00:26:53,445 --> 00:26:56,948
ผมเลยคิดว่ามีบางคนที่รู้สึกกับตรงนั้น

490
00:26:57,032 --> 00:26:59,034
ผมไม่ได้จะบอกว่าพวกเขาไม่พอใจที่เห็นแบบนั้น

491
00:26:59,117 --> 00:27:03,455
แต่พวกเขาอาจจะต้องการ
อะไรแบบนั้นกับตัวเองเหมือนกัน

492
00:27:05,749 --> 00:27:08,209
จัดการตัวเองซะ ไม่งั้นเราจะจัดให้

493
00:27:08,293 --> 00:27:12,005
(#ปั้ง)

494
00:27:13,757 --> 00:27:17,135
ผมเริ่มเพ่งเล็งหญิงสาวที่ชื่อโคลอี้ วิลสัน

495
00:27:17,218 --> 00:27:20,013
เธอทำแต้มในการแข่งบาสได้ 12 แต้ม

496
00:27:20,096 --> 00:27:21,139
(เค. วิลสัน)

497
00:27:21,222 --> 00:27:24,100
ผมได้รู้ว่ามีการส่งข้อความมากมาย

498
00:27:24,184 --> 00:27:25,852
พูดถึงปาร์ตี้ฮาโลวีน

499
00:27:25,935 --> 00:27:29,439
และมันน่าคิด เพราะผมพบว่าปาร์ตี้นั้น

500
00:27:29,522 --> 00:27:32,317
จัดโดยโคลอี้และครอบครัวของเธอ

501
00:27:33,526 --> 00:27:36,696
บางทีโคลอี้อาจจะสนใจโอเว่น

502
00:27:36,780 --> 00:27:40,075
และนั่นคือหนึ่งในแรงจูงใจ เธอ…

503
00:27:40,158 --> 00:27:41,660
อิจฉาลอรินรึเปล่า

504
00:27:43,495 --> 00:27:46,956
เอาละ โคลอี้ เป็นไงบ้าง เชิญนั่งตรงนั้น

505
00:27:47,040 --> 00:27:48,333
ผมเจ้าหน้าที่เมน

506
00:27:48,917 --> 00:27:51,169
เล่าเรื่องตัวเองให้ฟังหน่อย มาฟังกัน

507
00:27:51,252 --> 00:27:52,671
โอเค คือ…

508
00:27:53,546 --> 00:27:56,925
ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย

509
00:27:57,008 --> 00:28:00,220
ว่ามันเกิดขึ้น จนกระทั่งประมาณ
ฤดูกาลแข่งขันวอลเลย์บอล

510
00:28:00,303 --> 00:28:03,223
ฉันได้ยินมานิดๆ หน่อยๆ จากโอเว่น

511
00:28:03,306 --> 00:28:06,351
ฉันไม่ได้คุยกับพวกเขามากนักหรอก

512
00:28:06,434 --> 00:28:11,147
ฉันไม่สนิทกับลอริน ก็เลยเริ่มมาโทษฉัน

513
00:28:11,231 --> 00:28:13,692
มีทั้งหมด 348 หน้า

514
00:28:13,775 --> 00:28:16,945
เป็นข้อความลามก คำเก่าๆ คุกคาม

515
00:28:17,028 --> 00:28:19,322
นี่เป็นการแอบสะกดรอย

516
00:28:19,406 --> 00:28:21,741
ผมอยากให้มันจบ มันต้องจบ

517
00:28:21,825 --> 00:28:24,202
ก็ฉันไม่ได้เกี่ยวข้องกับมัน

518
00:28:24,285 --> 00:28:26,538
ฉันอยู่กับคนอื่นตลอด

519
00:28:26,621 --> 00:28:29,124
ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นก็ต้องมีคนเห็นสิ

520
00:28:30,083 --> 00:28:34,212
ผมว่าโคลอี้จะรอดไปได้ เพราะพ่อเป็นตำรวจ

521
00:28:34,713 --> 00:28:37,006
เดี๋ยวเขาต้องทำลายหลักฐาน

522
00:28:37,090 --> 00:28:40,218
คิดไปในทำนองนั้นหมด

523
00:28:41,386 --> 00:28:43,847
ผมค้นหาข้อมูลและสอบถามที่โรงเรียน

524
00:28:43,930 --> 00:28:46,516
ได้ความว่าโซฟี่กับเมซี่เป็นเพื่อนสนิทกับโคลอี้

525
00:28:46,599 --> 00:28:49,436
พวกเขาเป็นกลุ่มเพื่อนสนิท
ผมเลยคิดว่า "ได้แล้ว

526
00:28:49,519 --> 00:28:51,062
ผมได้กลุ่มเพื่อนสนิทแล้ว"

527
00:28:51,146 --> 00:28:55,233
มีสามคนที่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่

528
00:28:55,316 --> 00:28:59,404
ผมจะคุยกับหนึ่งในสองคนนี้
ผมจะเร่งหาคำตอบให้กับเรื่องนี้

529
00:29:01,448 --> 00:29:04,033
(17 เดือน นับตั้งแต่เริ่มมีข้อความส่งมา)

530
00:29:05,076 --> 00:29:08,621
ผมกับโซฟี่สนิทกันมาตลอด
พ่อแม่เราสนิทกันมาก

531
00:29:08,705 --> 00:29:12,250
ตอนเราเป็นเด็ก เราจึงใช้เวลาด้วยกันตลอด

532
00:29:12,751 --> 00:29:15,837
ฉันอาจทำให้โอเว่นออกห่างจากโซฟี่นิดนึง

533
00:29:15,920 --> 00:29:18,256
เธอเลยอาจจะอยากแก้แค้นฉัน

534
00:29:18,339 --> 00:29:20,133
- ไง โซฟี่
- ค่ะ

535
00:29:20,216 --> 00:29:22,385
หวัดดี วันนี้ผมคุยกับหลายคนเลย

536
00:29:23,052 --> 00:29:24,220
รู้ไหมว่าทำไม

537
00:29:25,764 --> 00:29:28,725
ไม่รู้ค่ะ คงเพราะฉันสนิทกับโอเว่น

538
00:29:28,808 --> 00:29:32,145
- โอเค คุณเป็นเพื่อนกับโคลอี้นะ
- ค่ะ เธอเป็นเพื่อนสนิทคนหนึ่งของฉัน

539
00:29:32,228 --> 00:29:33,980
คิดว่าโคลอี้น่าจะทำเรื่องนี้ไหม

540
00:29:34,063 --> 00:29:36,357
ไม่ค่ะ เพราะพ่อเธอเป็นตำรวจ

541
00:29:36,441 --> 00:29:39,110
เธอคงไม่โง่ขนาดจะทำอะไรแบบนั้น

542
00:29:39,194 --> 00:29:40,028
ขอบคุณ

543
00:29:40,111 --> 00:29:42,655
ฉันได้รับสายไมค์ เมน

544
00:29:42,739 --> 00:29:47,410
เขาบอกว่าเขาเรียกโซฟี่ไปไต่สวน

545
00:29:47,494 --> 00:29:50,455
ที่จริงเขาก็ไต่สวนเด็กทั้งกลุ่มนั่นแหละ

546
00:29:50,538 --> 00:29:52,040
{\an8}(จิล โอเว่น - คอริน โซฟี่)

547
00:29:52,123 --> 00:29:55,126
ฉันจำได้ว่าโทรหาคอรินซึ่งเป็นเพื่อนสนิทฉัน

548
00:29:55,210 --> 00:29:57,629
บอกว่า "เธอช่วยคุยเรื่องนี้กับลูกสาวเธอทีสิ

549
00:29:57,712 --> 00:30:00,256
เรื่องมันชักจะบานปลายใหญ่แล้ว"

550
00:30:01,049 --> 00:30:04,761
ฉันเลยเอามือถือของโซฟี่มาดู

551
00:30:05,261 --> 00:30:08,139
เธอดูว่ามีข้อความจากโคลอี้ส่งถึงโซฟี่บ้างไหม

552
00:30:08,223 --> 00:30:10,475
และโซฟี่มีแอปที่สร้างเบอร์ชั่วคราวในมือถือไหม

553
00:30:11,142 --> 00:30:13,937
มีข้อความโต้เถียงกัน เหวี่ยงกัน

554
00:30:14,020 --> 00:30:17,607
"ฉันว่าเธอรู้เรื่อง เธอต้องรู้แน่ๆ"

555
00:30:19,275 --> 00:30:22,529
โคลอี้ เมซี่ โซฟี่มักอยู่ในที่เดิมๆ

556
00:30:22,612 --> 00:30:25,573
จับกลุ่มกันเล่นมือถือ

557
00:30:26,699 --> 00:30:29,869
เราจะทำให้ทุกวันมันน่าหดหู่สำหรับเธอ

558
00:30:32,121 --> 00:30:35,917
ถึงตอนนั้นบรรดาผู้ปกครอง
เริ่มไม่พอใจโรงเรียนมากขึ้นเรื่อยๆ

559
00:30:36,000 --> 00:30:37,418
เพราะเราไม่ได้ทำต่อ

560
00:30:37,502 --> 00:30:39,504
ฉันติดต่อโค้ชบาสเกตบอล

561
00:30:39,587 --> 00:30:42,715
เขาก็เบื่อหน่ายเพราะสาวๆ ในทีมทะเลาะกัน

562
00:30:42,799 --> 00:30:46,886
ฉันพูดว่า "มีทางที่เราจะคุยกับ
ทีมบาสเกตบอลของคุณได้บ้างไหม

563
00:30:46,970 --> 00:30:49,973
และให้พวกเขาดูว่า 'นี่คือสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น'

564
00:30:50,473 --> 00:30:52,267
คุณช่วยตรวจดูมือถือของเด็กๆ ทีได้ไหม"

565
00:30:52,809 --> 00:30:54,519
เขาก็บอก "ได้สิครับ

566
00:30:54,602 --> 00:30:57,689
ผมว่าเป็นความคิดที่ดี
ผมจะคุยกับทางโรงเรียนดู"

567
00:30:59,440 --> 00:31:04,654
จากนั้นฉันก็ได้รับแจ้งจากคุณชิลแมน
ว่าจะไม่มีการทำแบบนั้น

568
00:31:04,737 --> 00:31:06,656
พวกผู้ปกครองจะเข้ามาในชั้นเรียน

569
00:31:06,739 --> 00:31:11,327
และอยากมีส่วนในการสืบสวนด้วยตัวเอง

570
00:31:11,411 --> 00:31:14,664
ถ้ามีการประชุมกลุ่มกัน เผชิญหน้ากัน

571
00:31:14,747 --> 00:31:16,791
เดี๋ยวก็จะเริ่มโทษกัน

572
00:31:16,875 --> 00:31:18,960
ผมบอกพวกผู้ปกครองไปตรงๆ เลยว่า

573
00:31:19,043 --> 00:31:21,296
"มันจะไม่เป็นอย่างที่พวกคุณคิดหรอก"

574
00:31:21,880 --> 00:31:26,092
จิลกับเคนดร้าเข้าไปที่โรงเรียน ด่าแดน

575
00:31:26,175 --> 00:31:29,721
เจอดีสิ ผู้อำนวยการโรงเรียนบอก
"พวกคุณบ้าแล้ว"

576
00:31:29,804 --> 00:31:31,764
พวกเขาไปโวยวายที่โรงเรียนน่ะ

577
00:31:33,725 --> 00:31:34,726
มีอยู่ช่วงหนึ่ง

578
00:31:34,809 --> 00:31:38,855
โอเว่นเคี่ยวเข็ญให้โคลอี้สารภาพ

579
00:31:38,938 --> 00:31:42,400
เขาต่อว่าเธอไม่หยุดหย่อน ทุกวัน

580
00:31:42,483 --> 00:31:45,737
ต่อมาโอเว่นส่งข้อความหาโคลอี้
ไม่ก็โทรหาในวันรุ่งขึ้น

581
00:31:45,820 --> 00:31:47,947
บอกว่า "นั่นแม่ฉัน ขอโทษด้วย"

582
00:31:48,031 --> 00:31:52,619
ที่จริงจิลเป็นคนส่งข้อความ
แต่แสร้งทำเป็นว่าโอเว่นเป็นคนส่ง

583
00:31:53,119 --> 00:31:55,955
หลักฐานทั้งหมดชี้ไปที่โคลอี้

584
00:31:56,623 --> 00:31:58,416
ฉันกับเมซี่ไปถามเธอตรงๆ

585
00:31:58,917 --> 00:32:01,961
เธอก็แบบ ใส่อารมณ์

586
00:32:02,045 --> 00:32:05,840
บอกว่า "ฉันไม่ได้ทำ ทำไมไม่มีใครเชื่อฉันเลย"

587
00:32:14,015 --> 00:32:16,768
โอเว่นพูดกับฉันก่อนคนแรก
"เธอทำเรื่องนี้เหรอ"

588
00:32:16,851 --> 00:32:18,519
ฉันบอก "เปล่า"

589
00:32:19,020 --> 00:32:21,356
จากนั้นสักพักก็มีคนถามฉันมากขึ้นเรื่อยๆ

590
00:32:21,439 --> 00:32:23,358
เพราะหลังจากถูกถามครั้งหนึ่งแล้ว

591
00:32:23,441 --> 00:32:26,194
ก็จะเริ่มดูเหมือนฉันเป็นคนทำมากขึ้น

592
00:32:28,154 --> 00:32:33,117
ระหว่างนั้นโอเว่นกับลอรินก็ได้รับข้อความ
จากรหัสพื้นที่ต่างๆ ในฟลอริดา

593
00:32:33,201 --> 00:32:37,246
ส่วนทางเราก็ได้ข่าวว่าโคลอี้กับครอบครัว
ไปเที่ยวช่วงหยุดฤดูใบไม้ผลิ

594
00:32:37,330 --> 00:32:39,248
ที่ฟลอริดาในช่วงเวลานั้น

595
00:32:39,332 --> 00:32:40,708
{\an8}(โคลอี้ ฟลอริดา)

596
00:32:40,792 --> 00:32:43,544
ดังนั้นพอข้อความถูกส่งมาจากรหัสพื้นที่เหล่านั้น

597
00:32:43,628 --> 00:32:47,298
เราก็เริ่มคิดว่า "เอาละ สิ่งนี้บ่งชี้กลับมาที่เธอ

598
00:32:47,382 --> 00:32:48,549
ว่าเป็นผู้ต้องสงสัย"

599
00:32:49,342 --> 00:32:52,553
ฉันว่าเราข้ามรัฐยังไม่ถึงชั่วโมงด้วยซ้ำ

600
00:32:52,637 --> 00:32:55,682
ไมค์ส่งข้อความหาเรา
บอกว่าตอนนี้มันมาจากฟลอริดา

601
00:32:56,849 --> 00:33:00,895
ฉันได้แต่บอกว่า "ก็มันไม่ใช่หนู
แล้วจะให้หนูทำยังไง"

602
00:33:00,979 --> 00:33:03,147
พ่อฉันบอก "ดึงข้อมูลจากมือถือออกมา"

603
00:33:03,231 --> 00:33:07,276
โคลอี้กับครอบครัวส่งโทรศัพท์ของโคลอี้
ให้ดาวน์โหลดเพื่อพิสูจน์ทางนิติวิทยา

604
00:33:08,611 --> 00:33:10,655
แต่ในโทรศัพท์เธอไม่มีอะไร

605
00:33:15,410 --> 00:33:17,704
นี่พวกนาง เมื่อวานฉันคุยกับตำรวจ

606
00:33:17,787 --> 00:33:21,791
เขายึดมือถือฉันไปดู แล้วก็ก๊อปปี้

607
00:33:21,874 --> 00:33:23,334
ไม่เจออะไรแย่ๆ

608
00:33:23,835 --> 00:33:26,504
โคลอี้ถูกตำรวจสืบค้นและดึงข้อมูลจากมือถือ

609
00:33:26,587 --> 00:33:30,425
ในขณะที่เราได้รับข้อความ
บอกว่าเธอถูกดึงข้อมูลในมือถือ

610
00:33:30,508 --> 00:33:33,553
มันแปลก เพราะถ้าโคลอี้เป็นคนส่งข้อความ

611
00:33:33,636 --> 00:33:35,263
เธอจะมาอ้างว่าเป็นเธอเองทำไม

612
00:33:35,346 --> 00:33:37,932
ผมได้รับข้อความรูปที่เป็นรูปผมกับโคลอี้

613
00:33:38,016 --> 00:33:41,769
และมันก็แปลกมาก เธออ้างอิงตัวเองมากไป

614
00:33:41,853 --> 00:33:43,229
{\an8}(กลุ่มสาวแซ่บ เริงราตรีกันฉ่ำ)

615
00:33:43,312 --> 00:33:46,357
{\an8}เธอจะส่งรูปตัวเองมาทำไมถ้าไม่อยากโดนจับ

616
00:33:48,026 --> 00:33:52,697
ไม่มีใครชี้ไปที่ตัวเองตรงๆ หรอก

617
00:33:53,531 --> 00:33:55,908
ต้องมีคนจัดฉากเธอแน่ๆ

618
00:33:57,702 --> 00:34:00,955
ฉันได้แต่คิดว่าใครในชั้นเรียนของฉัน

619
00:34:01,039 --> 00:34:03,499
ที่อยากใส่ร้ายฉัน และทำแบบนี้

620
00:34:09,756 --> 00:34:10,882
ในฐานะเจ้าหน้าที่สืบสวน

621
00:34:10,965 --> 00:34:14,677
เราต้องระวังที่จะไม่พุ่งเป้าไปที่คนคนเดียว

622
00:34:14,761 --> 00:34:18,139
เราควรอ่านข้อความเป็นพันหน้านั้นให้หมด

623
00:34:18,222 --> 00:34:20,058
ผมจึงอ่านทุกข้อความ

624
00:34:20,141 --> 00:34:22,769
เพื่อหาเบาะแสที่ซ่อนอยู่

625
00:34:24,353 --> 00:34:27,982
ไม่กี่สัปดาห์ก่อนหน้านั้น
มีข้อความสนทนากันถึงเรื่อง

626
00:34:28,066 --> 00:34:31,152
เสื้อสเวตเตอร์กับเคสมือถือ

627
00:34:31,235 --> 00:34:33,154
และมีการถ่ายรูปไว้

628
00:34:35,114 --> 00:34:39,869
และรูปนั้นถูกส่งให้โอเว่นกับลอริน
จากผู้กระทำความผิดคนนี้

629
00:34:40,661 --> 00:34:44,665
{\an8}นี่ โล เราโคตรชอบ
เคสมือถือสีดำอันใหม่ของเขาเลย

630
00:34:45,166 --> 00:34:46,667
{\an8}มันน่าตกใจนะ

631
00:34:46,751 --> 00:34:51,255
เพราะคนที่จะถ่ายรูปนั้น
ในวันคริสต์มาสที่บ้านเราได้

632
00:34:51,339 --> 00:34:53,591
แหงอยู่แล้วว่าต้องเป็นคนที่อยู่ที่นั่นกับเรา

633
00:34:53,674 --> 00:34:56,052
ซึ่งก็หมายถึงคนในครอบครัวพวกเรา

634
00:34:56,135 --> 00:35:00,640
เจ้าหน้าที่เมนถามเราว่า
ใครอยู่ในวันคริสต์มาสกับเรา

635
00:35:00,723 --> 00:35:02,850
และเรียนห้องเดียวกับโอเว่น

636
00:35:02,934 --> 00:35:05,603
มีคนในครอบครัวเพียงคนเดียว
ที่เรียนห้องเดียวกับโอเว่น

637
00:35:05,686 --> 00:35:07,730
ลูกพี่ลูกน้องของเขา เอเดรียนน่า

638
00:35:11,567 --> 00:35:14,695
ฉันว่าเอเดรียนน่าอาจเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้

639
00:35:14,779 --> 00:35:18,282
เธออยู่ในกลุ่มสาวๆ ที่ค่อนข้างจะเก็บตัว

640
00:35:19,033 --> 00:35:21,702
ตอนเด็กเราเคยเล่นกีฬากับสาวๆ กลุ่มนี้

641
00:35:21,786 --> 00:35:24,622
บางทีพวกเขาอาจคิดว่าฉันหยาบคายกับพวกเขา

642
00:35:24,705 --> 00:35:26,874
หรือไม่ชอบพวกเขาด้วยเหตุผลบางอย่าง

643
00:35:26,958 --> 00:35:30,419
แค่เพราะฉันเป็นคู่แข่งด้านกีฬา อะไรทำนองนั้น

644
00:35:30,503 --> 00:35:33,631
พวกเขาเลยอาจจะไม่ชอบฉัน
เพราะแบบนั้น คิดว่านะ

645
00:35:34,549 --> 00:35:38,553
ตอนเราอยู่ม.ต้น
เอเดรียนน่ากุข่าวลือขึ้นมาว่า

646
00:35:38,636 --> 00:35:39,971
เราบูลลี่เธอ

647
00:35:40,054 --> 00:35:42,890
ว่าเราปาแครอตใส่เธอ

648
00:35:43,641 --> 00:35:45,560
โคลอี้คิดว่ามีคนจัดฉากเธอ

649
00:35:45,643 --> 00:35:49,021
- ลูกพี่ลูกน้องของคุณนี่คือเอเดรียนน่าใช่ไหม
- ครับ

650
00:35:49,105 --> 00:35:53,776
ดูเหมือนอาจจะมีประวัติกับโคลอี้
เคยมีเรื่องกันในอดีต

651
00:35:53,860 --> 00:35:56,904
แต่เธอก็พยายามคิดอยู่ว่าเป็นเรื่องอะไร

652
00:35:56,988 --> 00:36:01,284
ไม่มีใครอื่นแล้วที่จะเกลียดเรา

653
00:36:01,367 --> 00:36:04,036
ถึงขนาดต้องกุเรื่องว่าเราไปบูลลี่คนอื่น

654
00:36:06,831 --> 00:36:09,250
มีสองสามครั้งที่ฉันไม่อยากไปโรงเรียน

655
00:36:09,333 --> 00:36:10,293
(เอเดรียนน่า)

656
00:36:10,376 --> 00:36:12,044
เป็นช่วงเวลาที่ฉันเครียดมาก

657
00:36:12,587 --> 00:36:15,339
ฉันเล่นวอลเลย์บอล
ทีมเดียวกับโคลอี้ เมซี่ และโซฟี่

658
00:36:15,423 --> 00:36:18,092
พวกเขามีกลุ่มของตัวเอง
และใครไม่ได้อยู่ในกลุ่มนั้น

659
00:36:18,176 --> 00:36:20,678
จะถูกมองว่าเป็น "คนนอก" ฉันขอใช้คำนี้

660
00:36:20,761 --> 00:36:24,432
และกับคนนอก พวกเขาก็จะไม่เป็นมิตรด้วย

661
00:36:24,932 --> 00:36:28,519
วอลเลย์บอลฤดูกาลที่แล้ว
เรามีปัญหากับเอเดรียนน่าและแม่ของเธอ

662
00:36:28,603 --> 00:36:29,812
มันเริ่มตั้งแต่ปีที่แล้ว

663
00:36:29,896 --> 00:36:32,523
พวกเขาทำให้เกิดเรื่องใหญ่
ในการแข่งวอลเลย์บอล

664
00:36:32,607 --> 00:36:36,485
แล้วก็มีอีกครั้งที่เราถูกเรียกไปที่
ออฟฟิศของบอยเยอร์

665
00:36:36,569 --> 00:36:38,070
แล้วพวกเขาถูกจับได้ว่าโกหก

666
00:36:38,154 --> 00:36:40,907
ต้องให้มีพ่อแม่ลุกขึ้น…

667
00:36:40,990 --> 00:36:42,909
แล้วเข้าไปพูดตอนแข่งว่า

668
00:36:42,992 --> 00:36:44,535
นี่มันไร้สาระ ไม่จริงสักอย่าง

669
00:36:46,829 --> 00:36:49,749
มันทำให้รู้สึกว่าคนทั้งโลกกำลังต่อต้านเรา

670
00:36:49,832 --> 00:36:51,834
รู้สึกเหมือนไม่มีทางออก

671
00:36:52,335 --> 00:36:55,213
ไม่มีวันไหนที่ดีเลยสำหรับฉันในช่วงเวลานั้น

672
00:36:56,047 --> 00:36:59,842
ฉันไม่ได้บอกใคร แม่สังเกตเห็นและพูดออกไป

673
00:36:59,926 --> 00:37:01,594
แม่โพสต์ในเฟซบุ๊ก

674
00:37:01,677 --> 00:37:04,388
ไม่ได้ประจานอะไรใครทั้งนั้น

675
00:37:04,472 --> 00:37:07,475
แม่แค่พูดว่า "นี่คือสิ่งที่ลูกฉันกำลังเผชิญอยู่

676
00:37:07,558 --> 00:37:09,769
เราต้องแก้ไขเรื่องแบบนี้"

677
00:37:10,269 --> 00:37:12,146
แล้วหลังจากนั้น…

678
00:37:12,813 --> 00:37:15,483
ไม่อยากบอกว่ามันยิ่งตึงเครียด
แต่มันไม่ช่วยให้ดีขึ้น

679
00:37:15,566 --> 00:37:19,654
{\an8}พ่อแม่เข้ามาเกี่ยวข้อง มีการโพสต์ลงเฟซบุ๊ก

680
00:37:19,737 --> 00:37:24,158
{\an8}แม่เธอแบบว่า "ฉันเป็นเหยื่อ" ที่ผ่านมา

681
00:37:24,242 --> 00:37:28,079
ฉันว่าเอเดรียนน่านั่นแหละเป็นคนทำ

682
00:37:29,622 --> 00:37:32,041
คนคิดกันว่าเป็นฉันที่พยายามใส่ร้ายโคลอี้

683
00:37:32,124 --> 00:37:34,460
เพราะดูจากเรื่องที่ผ่านมา

684
00:37:36,045 --> 00:37:39,215
ฉันได้ยินเรื่องข้อความเหล่านั้นครั้งแรก
ก็ตอนที่โอเว่นส่งข้อความมา

685
00:37:39,298 --> 00:37:42,218
เขาถามว่าฉันได้ข้อความพวกนี้บ้างไหม

686
00:37:42,301 --> 00:37:44,470
ฉันจำได้ว่าบอกเขาไปว่า "ส่งเบอร์มาสิ

687
00:37:44,553 --> 00:37:47,974
เดี๋ยวฉันดูให้ว่ามีเบอร์นี้
ในผู้ติดต่อของฉันไหม" และฉันก็ไม่มี

688
00:37:48,057 --> 00:37:50,059
และนั่นคือครั้งสุดท้ายที่ฉันได้ยินเรื่องนี้

689
00:37:50,142 --> 00:37:52,353
จนกระทั่งฉันถูกตำรวจไต่สวน

690
00:37:53,396 --> 00:37:57,608
ขั้นต่อไปของการสืบสวน
แน่นอนว่าต้องคุยกับเอเดรียนน่า

691
00:37:57,692 --> 00:37:59,193
{\an8}(ติดต่อเอเดรียนน่า)

692
00:37:59,277 --> 00:38:03,823
{\an8}ผมถามว่าเธอเกี่ยวข้องไหม
หรือมีข้อมูลเรื่องนี้ไหม

693
00:38:03,906 --> 00:38:08,369
เขายิงคำถามใส่ฉัน มันเครียดมาก

694
00:38:08,452 --> 00:38:11,497
เขาถามว่าฉันเคยมีเรื่องขัดใจ
กับลอรินบ้างรึเปล่า

695
00:38:12,081 --> 00:38:15,084
แน่นอนว่า "ไม่มี
ฉันไม่เคยมีเรื่องขัดใจกับลอรินเลย"

696
00:38:16,210 --> 00:38:20,673
ผมถามเธอเรื่องรูป
ที่ถ่ายในงานปาร์ตี้คริสต์มาส

697
00:38:22,675 --> 00:38:26,512
เขาถามฉันว่า รู้ไหมว่าใครเป็นคนถ่ายรูป
ฉันหรือเปล่าที่เป็นคนถ่ายรูป

698
00:38:26,595 --> 00:38:28,931
ไม่รู้ว่าคนคิดกันว่าฉันทำแบบนั้นได้ไง

699
00:38:29,015 --> 00:38:33,269
แต่มันเจ็บปวดมากเลยนะ
เพราะฉันก็เป็นเด็กเงียบๆ เวลาอยู่ที่โรงเรียน

700
00:38:33,352 --> 00:38:36,897
ฉันไม่ได้คุยกับใครเลย ฉันไม่เคยทำผิดกับใคร

701
00:38:36,981 --> 00:38:40,735
ฉันงงเลยว่าทำไมพวกเขาถึงคิดว่าฉันทำเรื่องนั้น

702
00:38:41,777 --> 00:38:45,406
พอเดินเข้าห้องเรียน
หลังจากถูกเจ้าหน้าที่เมนไต่สวน

703
00:38:45,489 --> 00:38:48,409
ทุกคนมองมาที่ฉันเหมือนรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

704
00:38:48,492 --> 00:38:50,494
พวกเขามองฉันเหมือนเป็นคนผิด

705
00:38:52,038 --> 00:38:56,625
ทัศนคติที่ฉันมีต่อตำรวจเปลี่ยนไปตั้งแต่ตอนนั้น

706
00:38:58,127 --> 00:39:01,714
ตอนนี้ทุกครั้งที่ฉันเจอตำรวจตามท้องถนน ฉันกลัว

707
00:39:02,298 --> 00:39:04,008
ฉันกลัวตำรวจไปแล้ว

708
00:39:04,592 --> 00:39:06,927
มันเป็นเรื่องสะเทือนใจมากสำหรับเอเดรียนน่า

709
00:39:07,011 --> 00:39:09,930
เธอถูกเรียกเข้าไปคุยกับตำรวจ

710
00:39:10,014 --> 00:39:12,350
เกี่ยวกับสถานการณ์ที่เธอไม่รู้อะไรมากนัก

711
00:39:12,433 --> 00:39:16,729
คือฉันมั่นใจว่า
ไม่มีทางที่เธอจะเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องนี้

712
00:39:19,565 --> 00:39:21,650
หลังจากที่ฉันคุยกับเจ้าหน้าที่เมนแล้ว

713
00:39:21,734 --> 00:39:25,029
มีวันนึงในขณะที่ฉันนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นกับพ่อแม่

714
00:39:28,783 --> 00:39:31,369
ฉันได้รับข้อความจากเบอร์ที่ไม่รู้จัก

715
00:39:32,453 --> 00:39:37,041
นี่ เอเดรียนน่า ช่วยโอเว่นด้วยเถอะ
เราต้องทำให้โลไปจากเขา

716
00:39:37,833 --> 00:39:41,545
บอกพ่อแม่เขาทีว่าโลน่ะเฮงซวย ทำชีวิตเขาพัง

717
00:39:41,629 --> 00:39:43,047
เธอก็เกลียดนางเหมือนกันนี่

718
00:39:43,547 --> 00:39:45,466
ฉันตกใจกลัว

719
00:39:48,636 --> 00:39:51,514
พออ่านข้อความแล้ว
โทรศัพท์ก็ร่วงจากมือ ฉันร้องไห้

720
00:39:51,597 --> 00:39:54,809
ฉันร้องไห้หนักมาก คือแบบกลัวมาก

721
00:39:56,936 --> 00:40:00,064
ฉันเอาแต่ครุ่นคิดว่า "คนคนนี้คือใคร

722
00:40:00,147 --> 00:40:01,816
ทำไมเขามีเบอร์ฉัน"

723
00:40:01,899 --> 00:40:05,361
มันน่ากลัว เพราะฉันไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นกับตัวเอง

724
00:40:08,489 --> 00:40:10,574
ในฤดูใบไม้ผลิปี 2022

725
00:40:10,658 --> 00:40:12,785
ชีวิตเราไม่เป็นสุขเลย

726
00:40:12,868 --> 00:40:15,371
ทุกคืนแทบไม่ได้หลับได้นอน

727
00:40:16,664 --> 00:40:18,874
นายก็รู้ว่าเราต้องการอะไร

728
00:40:18,958 --> 00:40:20,209
(โอเว่น: พูดเรื่องอะไร)

729
00:40:22,586 --> 00:40:24,922
เราอยากกำจัดโล

730
00:40:25,005 --> 00:40:27,258
นางโคตรจะเปล่าประโยชน์

731
00:40:27,341 --> 00:40:29,802
มีข้อความส่งมาไม่หยุด

732
00:40:29,885 --> 00:40:34,390
เช้าก็เอาแล้ว หนึ่งข้อความ
บางทีก็สาม ไม่หยุดหย่อน

733
00:40:34,473 --> 00:40:35,975
ตื่นมาก็เจอ ผมเลยแบบ

734
00:40:36,058 --> 00:40:37,726
"เออ อรุณสวัสดิ์เหมือนกัน"

735
00:40:38,561 --> 00:40:42,231
มันกลายเป็นเรื่องโต้เถียงกันที่บ้าน
เกี่ยวกับข้อความพวกนี้

736
00:40:42,314 --> 00:40:47,069
จนเรารู้สึกถึงบรรยากาศตึงเครียดในบ้านได้เลย

737
00:40:47,153 --> 00:40:49,655
ไม่มีใครพูดเข้าหูใครแล้วตอนนี้

738
00:40:49,738 --> 00:40:51,991
ทุกคนเอาแต่ฉุนเฉียว

739
00:40:52,074 --> 00:40:54,493
ผมเริ่มตะคอกเคนดร้า "คุณไม่ทำอะไรเลย

740
00:40:54,577 --> 00:40:58,289
คุณบอกว่าคุณจัดการเรื่องนี้ได้"
เธอก็ "เดี๋ยวฉันจัดการเอง"

741
00:40:59,039 --> 00:41:02,168
ฉันไม่ค่อยมีเวลาอยู่บ้าน

742
00:41:02,835 --> 00:41:07,047
ใช่ค่ะ ลอรินสำคัญที่สุดอยู่แล้ว
และฉันก็ใช้เวลามากมายกับเธอ

743
00:41:07,131 --> 00:41:10,968
แต่น่าเสียดาย ชอว์นไม่ได้ให้ความสำคัญ

744
00:41:11,051 --> 00:41:12,803
เราทะเลาะกันเป็นประจำ

745
00:41:12,887 --> 00:41:16,140
แล้วก็มีเหตุให้ต้องย้ายไปที่นั่นที่นี่กะทันหัน

746
00:41:16,223 --> 00:41:19,018
เราย้ายบ้านกันให้วุ่นสี่ครั้ง

747
00:41:19,101 --> 00:41:21,687
และนั่นนำไปสู่ปัญหาการเงิน

748
00:41:21,770 --> 00:41:24,148
ซึ่งวิกฤตกว่าที่เป็นอยู่

749
00:41:24,899 --> 00:41:27,109
ลอรินนอนไม่หลับ เราบังคับให้เธอไปโรงเรียน

750
00:41:27,193 --> 00:41:29,904
เธอร้องไห้ตอนเช้า เธอไม่อยากไปโรงเรียน

751
00:41:29,987 --> 00:41:33,574
ไม่มีใครอยากได้ก้นกับหน้าอกแฟบๆ
ของยัยคลั่งผอมหรอก

752
00:41:33,657 --> 00:41:37,244
พวกหนุ่มๆ ไม่แตะต้องจิ๋มเธอแน่ นังทุเรศ

753
00:41:37,328 --> 00:41:38,787
(ลอริน: เธอชนะ ฉันยอมแพ้)

754
00:41:38,871 --> 00:41:41,373
(หยุดทีเถอะ ไม่ก็บอกมาว่าฉันต้องทำยังไง)

755
00:41:41,457 --> 00:41:42,833
พอมาอ่านตอนนี้

756
00:41:43,334 --> 00:41:46,295
เหมือนฉันในตอนนั้นกำลังพยายามปกป้องตัวเอง

757
00:41:53,177 --> 00:41:54,553
{\an8}โอ้ ว้าว

758
00:42:01,018 --> 00:42:03,395
{\an8}พระเจ้า ฉันอดนอนน่ะ

759
00:42:03,479 --> 00:42:04,647
{\an8}มันเครียด แต่ว่า…

760
00:42:04,730 --> 00:42:05,689
โอเค

761
00:42:06,524 --> 00:42:10,444
{\an8}สรุปว่าเราทำอะไรไม่ได้เลยงั้นเหรอ ฉัน…

762
00:42:10,528 --> 00:42:11,946
{\an8}นี่มัน…

763
00:42:12,029 --> 00:42:13,864
{\an8}เอามือถือมาจากเขารึยัง เปลี่ยนเบอร์รึยัง

764
00:42:13,948 --> 00:42:14,907
{\an8}เอามาแล้ว

765
00:42:14,990 --> 00:42:17,493
{\an8}- โอเค
- ไมค์ มือถืออยู่กับฉันแล้ว

766
00:42:17,576 --> 00:42:19,620
{\an8}มันส่งมาตลอดช่วงเช้า

767
00:42:19,703 --> 00:42:21,664
{\an8}เมื่อวานมันแย่มาก

768
00:42:22,998 --> 00:42:27,336
{\an8}ฉันไม่รู้แล้วว่าจะให้โอเว่นทำยังไงกับมัน

769
00:42:28,879 --> 00:42:33,634
{\an8}ไม่มีทางแกะรอยได้เลย
ตอนทางนั้นส่งข้อความมา

770
00:42:33,717 --> 00:42:37,263
{\an8}และตอนนี้ก็กำลังเยาะเย้ยฉันเรื่อง…

771
00:42:38,764 --> 00:42:41,475
{\an8}ตำรวจ และมัน…

772
00:42:41,559 --> 00:42:42,434
{\an8}ฉันทำอะไรไม่ได้

773
00:42:42,518 --> 00:42:45,104
{\an8}คุณได้ซื้อมือถือใหม่ให้โอเว่นรึเปล่า

774
00:42:45,187 --> 00:42:48,023
{\an8}เปล่า เขาไม่มีมือถือ

775
00:42:48,732 --> 00:42:50,484
อาทิตย์กว่าๆ ได้แล้ว

776
00:42:50,568 --> 00:42:52,236
หรืออาจจะสอง

777
00:42:52,319 --> 00:42:54,071
ทางนั้นกัดโอเว่นไม่ปล่อย

778
00:42:54,154 --> 00:42:56,073
เขาเลยส่งข้อความนี้ไป

779
00:42:56,156 --> 00:43:00,286
บอกว่า "ขอให้รู้ไว้นะว่า
พวกแกทำให้ฉันรู้สึกอยากตาย"

780
00:43:01,412 --> 00:43:04,123
เขาสะกดผิดๆ ถูกๆ

781
00:43:04,206 --> 00:43:06,333
แต่เขาตอบไปแบบนั้นแหละ

782
00:43:07,376 --> 00:43:09,628
ฉันถึงได้สติหลุดไปเลย

783
00:43:12,756 --> 00:43:16,093
จิลไปบอกไมค์ว่าเธอจะไปหาหนังสือพิมพ์

784
00:43:16,176 --> 00:43:18,512
ดูว่าพอจะหาทางช่วยได้บ้างไหม

785
00:43:19,263 --> 00:43:21,640
ไมค์ เมนคุยกับทุกคนหมดแล้ว

786
00:43:21,724 --> 00:43:23,976
ไม่ว่าโคลอี้ โซฟี่ เมซี่ เอเดรียนน่า

787
00:43:24,059 --> 00:43:27,396
แต่ก็ยังไม่เข้าใกล้คนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้

788
00:43:27,479 --> 00:43:31,025
เขาพูดเหมือนเดิม
"คุณแค่ต้องซื้อมือถือใหม่ให้โอเว่น"

789
00:43:31,108 --> 00:43:32,818
ฉันบอก "แค่นั้นไม่พอหรอก

790
00:43:32,901 --> 00:43:35,696
มันต้องมีคนรับผิดชอบสิ่งที่ตัวเองทำลงไป"

791
00:43:36,363 --> 00:43:40,284
ผมจนปัญญากับเรื่องนี้แล้ว

792
00:43:41,660 --> 00:43:45,039
จึงได้ทำรายงานและส่งคดีต่อให้เอฟบีไอ

793
00:43:45,122 --> 00:43:47,916
และขอความช่วยเหลือจาก
หน่วยอาชญากรรมทางเทคโนโลยี

794
00:43:50,419 --> 00:43:51,670
{\an8}(18 เดือน…)

795
00:43:51,754 --> 00:43:53,964
ในเดือนเมษายน ปี 2022

796
00:43:54,048 --> 00:43:55,633
เจ้าหน้าที่ไมค์ เมน

797
00:43:55,716 --> 00:43:58,594
ได้ขอความช่วยเหลือในคดีที่เขาสืบสวนอยู่

798
00:43:59,345 --> 00:44:04,058
เขาส่งแฟลชไดรฟ์
ที่บรรจุข้อความ 720 หน้าให้ผม

799
00:44:04,141 --> 00:44:09,063
แบรดตกใจกับข้อความ
และการขาดความช่วยเหลือ

800
00:44:09,688 --> 00:44:12,983
ผมเคยเห็นคดีแบบนี้ที่เหยื่อรับมือไม่ไหว

801
00:44:13,067 --> 00:44:15,152
จนต้องฆ่าตัวตายมาแล้ว มันน่าเศร้า

802
00:44:15,235 --> 00:44:16,612
สิ่งแรกที่ผมจะทำคือ

803
00:44:16,695 --> 00:44:20,783
ดึงข้อมูลจากโทรศัพท์ของโอเว่นออกมาทั้งชุด

804
00:44:20,866 --> 00:44:22,910
เพื่อดูว่ามีตรงไหนในโทรศัพท์เขา

805
00:44:22,993 --> 00:44:26,664
ที่ผมจะรวบรวมเบาะแสได้
ว่าใครเป็นคนส่งข้อความพวกนี้

806
00:44:26,747 --> 00:44:28,374
{\an8}(กำลังดึงข้อมูลจากอุปกรณ์)

807
00:44:28,457 --> 00:44:30,584
{\an8}ผมดึงข้อมูลออกมาทั้งหมดแล้ว

808
00:44:30,668 --> 00:44:34,546
หลักๆ ก็มีข้อความ รูปภาพ อีเมล

809
00:44:34,630 --> 00:44:39,134
พิกัดภูมิศาสตร์ แยกเป็นไฟล์ให้เห็น

810
00:44:40,010 --> 00:44:42,596
แต่ผมไม่เจออะไรที่เชื่อมโยง

811
00:44:42,680 --> 00:44:45,557
ถึงเพื่อนคนใดคนหนึ่งของเขา
ที่อาจส่งข้อความเหล่านี้

812
00:44:45,641 --> 00:44:49,061
ผมจึงไม่ได้อะไรใหม่ๆ จากการดึงข้อมูลโทรศัพท์

813
00:44:51,647 --> 00:44:54,733
(19 เดือน นับตั้งแต่เริ่มมีข้อความส่งมา)

814
00:44:54,817 --> 00:44:56,652
ผมเริ่มเดตกับสาวจากเมืองพินคอนนิง

815
00:44:56,735 --> 00:45:00,030
เราคุยกันเยอะมาก เราสนิทกัน
มันเป็นเรื่องจริงจัง

816
00:45:01,115 --> 00:45:05,035
ผมค่อยๆ รู้สึกมีความสุขอีกครั้ง
เหมือนทุกอย่างจะโอเค

817
00:45:05,119 --> 00:45:07,496
โอเว่นไปเมืองพินคอนนิง เขตมิชิแกน

818
00:45:07,579 --> 00:45:11,041
เพื่อแข่งกีฬา
เมืองนี้อยู่ห่างจากเราไปสองสามชั่วโมง

819
00:45:11,125 --> 00:45:13,627
เขาได้รู้จักกับเด็กสาวคนหนึ่ง
และเริ่มสนทนากับเธอ

820
00:45:15,129 --> 00:45:17,214
วันหนึ่งเธอส่งข้อความหาผม

821
00:45:17,297 --> 00:45:20,718
"แม่ฉันเพิ่งได้รับข้อความส่งมามั่วๆ
จากใครไม่รู้"

822
00:45:20,801 --> 00:45:22,845
นั่น มาอีกแล้ว

823
00:45:22,928 --> 00:45:26,265
แบบเดิม ใช้คำเดิมๆ

824
00:45:26,348 --> 00:45:30,561
บอกให้สาวจากพินคอนนิงถอนตัวจากผม
เพราะผมเป็นของพวกเขา

825
00:45:31,145 --> 00:45:35,274
โอเว่นอยากให้ช่วยทำให้ยัยนี่หึงและตรอมใจ

826
00:45:35,357 --> 00:45:37,025
คนส่งข้อความพยายามสุดๆ

827
00:45:37,109 --> 00:45:40,696
กับการหาเบอร์โทรของแม่เธอที่อยู่ในพินคอนนิง

828
00:45:41,363 --> 00:45:43,323
ผมรู้สึกเหมือนทำอะไรไม่ได้แล้ว

829
00:45:43,407 --> 00:45:45,576
ผมไม่มีอิสระ เหมือนคบกับใครก็ไม่ได้

830
00:45:45,659 --> 00:45:47,619
เพราะจะทำให้พวกเขาตกอยู่ในอันตราย

831
00:45:47,703 --> 00:45:50,706
ผมไม่อยากให้ใครเจอชะตากรรมเดียวกับลอริน

832
00:45:50,789 --> 00:45:54,793
ผมคงตายทั้งเป็น ทุกวันๆ
คงรู้สึกเหมือนสูญเสียความเชื่อใจจากทุกคน

833
00:45:54,877 --> 00:45:58,839
มันน่าตกใจที่รู้ว่ามีคนจับตาดูเขาใกล้ชิดขนาดนั้น

834
00:45:58,922 --> 00:46:00,799
แถมยังสามารถ

835
00:46:00,883 --> 00:46:04,136
หาเบอร์โทรของคนที่ฉันเองยังไม่รู้ด้วยซ้ำ

836
00:46:04,219 --> 00:46:08,307
มันต้องเป็นคนที่เฝ้าดู
ความเคลื่อนไหวของเขาอยู่ทุกฝีก้าว

837
00:46:08,390 --> 00:46:11,310
(แฟนของโอเว่น: รู้ไหมว่าเป็นใคร)

838
00:46:11,393 --> 00:46:13,228
(โอเว่น: ไม่รู้)

839
00:46:13,312 --> 00:46:16,732
(แฟนของโอเว่น: แม่ฉันเพิ่งได้
อีกข้อความนึงเมื่อเช้า)

840
00:46:16,815 --> 00:46:18,317
{\an8}(โอเว่น: ขอโทษจริงๆ)

841
00:46:18,400 --> 00:46:21,570
สุดท้ายผมกับสาวเมืองพินคอนนิง
ก็เลิกกันเพราะเหตุนี้

842
00:46:21,653 --> 00:46:24,114
ตอนนี้เรากำลังกังวลว่าข้อความที่เราเห็น

843
00:46:24,198 --> 00:46:27,034
หลายพันหลายหมื่นข้อความเหล่านั้น

844
00:46:27,117 --> 00:46:28,952
เริ่มส่งผลยังไงกับครอบครัวนี้

845
00:46:29,953 --> 00:46:32,664
เขาหงุดหงิดและโมโหง่าย

846
00:46:33,499 --> 00:46:38,337
ความโกรธเริ่มรุนแรงจนเราเห็นได้ชัด

847
00:46:38,420 --> 00:46:41,381
มีการเล่นแรงๆ หลายครั้งในสนามบาส

848
00:46:41,465 --> 00:46:43,258
ที่เราสังเกตเห็น

849
00:46:45,552 --> 00:46:49,097
เห็นได้ชัดเจนเลยว่าเขากำลังต่อสู้อย่างหนัก

850
00:46:49,181 --> 00:46:51,767
โดยเฉพาะกับเนื้อหาของข้อความ

851
00:46:52,392 --> 00:46:55,604
เกือบจะดูเหมือนว่า
เขาพยายามระบายอารมณ์ออกมาทางร่างกาย

852
00:46:55,687 --> 00:46:58,398
โดยไม่ทำให้ใครเจ็บ

853
00:46:59,983 --> 00:47:03,737
โธ่เอ๊ย โอเว่น นังหนูขวัญอ่อน

854
00:47:03,821 --> 00:47:07,741
(โอเว่น: เรียกฉันว่านังหนูอีกที
แกเจอดีแน่ อีห่าน)

855
00:47:09,159 --> 00:47:11,578
สิ่งที่ผมจะทำต่อไปคือดูเบอร์โทร

856
00:47:11,662 --> 00:47:13,330
ที่ส่งข้อความมา

857
00:47:13,413 --> 00:47:16,959
และบอกให้ได้ว่าเป็นเบอร์ของบริษัทไหน

858
00:47:17,042 --> 00:47:20,379
ผมหาข้อมูลจนเจอว่า
อย่างน้อยหนึ่งในนั้นเป็นเบอร์จากพิงเกอร์

859
00:47:20,462 --> 00:47:24,508
มันเป็นแอปที่คนใช้กันเพื่ออำพรางเบอร์จริง

860
00:47:25,092 --> 00:47:26,093
{\an8}(หมายค้น)

861
00:47:26,176 --> 00:47:28,053
ผมส่งหมายค้นให้พิงเกอร์

862
00:47:28,136 --> 00:47:33,308
แล้วทางนั้นได้ให้เลขที่อยู่ไอพีมาสองหมายเลข
ที่เป็นของเครือข่ายเวอไรซัน

863
00:47:34,601 --> 00:47:38,730
ถึงตรงนี้ผมจึงส่งหมายค้นให้เวอไรซัน

864
00:47:38,814 --> 00:47:42,067
เพื่อขอข้อมูลของเลขไอพีทั้งสองนี้

865
00:47:42,901 --> 00:47:47,781
วันอังคารที่ 23 พฤษภาคม
เวอไรซันส่งผลของหมายค้นกลับมา

866
00:47:48,282 --> 00:47:50,951
พร้อมเอกสารหลายหน้า

867
00:47:51,034 --> 00:47:55,205
ที่มีเบอร์โทรแนบมากับเลขที่อยู่ไอพีทั้งสองนั้น

868
00:47:56,874 --> 00:47:58,584
วันหนึ่งเขาโทรมาบอกฉันว่า

869
00:47:58,667 --> 00:48:02,004
ได้รายการเบอร์โทรจากเลขไอพีแล้ว

870
00:48:02,087 --> 00:48:06,425
และเขาอยากให้ฉันส่งเบอร์โทร
ของผู้ต้องสงสัยทุกคนให้เขา

871
00:48:06,508 --> 00:48:08,135
(อารอน เอเดรียนน่า เบคกี้ บิลลี่…)

872
00:48:08,218 --> 00:48:12,598
ฉันเลยคุยกับโอเว่น
ให้เขาส่งเบอร์โทรของเพื่อนมาให้

873
00:48:12,681 --> 00:48:14,600
เบอร์เท่าที่เขามีอยู่

874
00:48:15,309 --> 00:48:18,395
ผมไม่เจอเบอร์ไหนที่เชื่อมต่อกับเลขที่อยู่ไอพีนี้

875
00:48:18,478 --> 00:48:19,521
(ไม่เข้ากัน)

876
00:48:19,605 --> 00:48:21,440
แล้วพวกผู้ใหญ่ล่ะ คนอื่นๆ ล่ะ

877
00:48:21,523 --> 00:48:24,276
เราเลยดึงข้อมูลผู้ติดต่อทั้งหมด

878
00:48:27,321 --> 00:48:30,574
แล้วผมก็เจอเบอร์หนึ่งโผล่มาเรื่อยๆ

879
00:48:30,657 --> 00:48:33,660
เป็นเบอร์ที่เชื่อมต่อกับที่อยู่ไอพีนั้น
ในตอนที่ข้อความพวกนี้ถูกส่ง

880
00:48:40,626 --> 00:48:43,045
และเจ้าของเบอร์นั้นก็คือ

881
00:48:44,630 --> 00:48:46,632
เคนดร้า แม่ของลอริน

882
00:49:05,275 --> 00:49:06,902
ผมไม่รู้จะพูดยังไงดี

883
00:49:08,236 --> 00:49:10,822
แบรดติดต่อกลับมาหาฉันและบอกว่า

884
00:49:10,906 --> 00:49:14,368
ในจำนวนเบอร์โทรหลายๆ หน้าที่ฉันส่งให้

885
00:49:14,451 --> 00:49:17,579
มีเบอร์เดียวที่ตรงกับเลขไอพี
คือเบอร์ของเคนดร้า

886
00:49:18,163 --> 00:49:20,582
ฉันบอก "ไม่ใช่เธอหรอก"

887
00:49:21,458 --> 00:49:24,419
เขาก็ "มีความเป็นไปได้บ้างไหมที่จะเป็นเธอ"

888
00:49:24,503 --> 00:49:25,796
ฉันบอก "ไม่มี

889
00:49:26,421 --> 00:49:29,466
เธอช่วยฉัน เธอเป็นแม่ของลอรินนะ"

890
00:49:29,549 --> 00:49:31,093
ฉันบอก "ไม่ใช่เธอหรอก"

891
00:49:31,176 --> 00:49:34,388
(เรือนจำอิซาเบลล่าเคาน์ตี้
บริการผู้ต้องขัง)

892
00:49:34,471 --> 00:49:35,639
(20 เดือน…)

893
00:49:35,722 --> 00:49:37,849
สุดท้ายผมก็กลับไปหาเจ้าหน้าที่เมน

894
00:49:37,933 --> 00:49:41,812
ผมบอกเขาว่าใครเกี่ยวข้องกับคดีนี้

895
00:49:42,312 --> 00:49:44,856
เอาแฟลชไดรฟ์กับผลของหมายค้นให้เขา

896
00:49:44,940 --> 00:49:46,775
รวมทั้งหมายค้นและรายงานทั้งหมดของผม

897
00:49:49,528 --> 00:49:54,741
ผมจำได้ว่าตอนนั้นผมคิดในใจว่า
"นี่ไม่สมเหตุสมผล"

898
00:49:56,827 --> 00:50:00,288
คนที่มองตามหลักเหตุผลจะบอกว่า
ไม่มีทางเป็นไปได้เลย

899
00:50:00,372 --> 00:50:03,792
ที่เคนดร้า ลิคารี
จะส่งข้อความเหล่านี้ถึงลูกสาวตัวเอง

900
00:50:03,875 --> 00:50:07,004
แต่ถึงตอนนั้น เราได้ตัดทุกอย่างไปหมดแล้ว

901
00:50:07,504 --> 00:50:10,966
แล้วผมก็นึกขึ้นได้ว่า
เคนดร้าเคยพยายามจุ้นจ้าน

902
00:50:11,049 --> 00:50:14,469
ในการสืบสวนของผมสองสามครั้ง
เธอแอบถามเนียนๆ ว่า

903
00:50:14,553 --> 00:50:18,306
"ช่วยบอกฉันหน่อยได้ไหม
ว่าคุณทำคดีถึงไหนแล้ว"

904
00:50:21,059 --> 00:50:23,395
เจ้าหน้าที่เมนโทรมาบอกว่า

905
00:50:23,478 --> 00:50:27,232
"เราหวั่นใจว่า
อาจจะเป็นผู้ปกครองคนใดคนหนึ่ง"

906
00:50:27,315 --> 00:50:30,986
ผมก็ "ไม่มีทาง"

907
00:50:31,987 --> 00:50:35,782
เคนดร้าช่วยเป็นโค้ช และมาช่วยที่โรงเรียน

908
00:50:35,866 --> 00:50:38,285
แม้แต่ตอนที่ลอรินอยู่ชั้นประถม

909
00:50:38,368 --> 00:50:40,954
ผมจำได้ว่าเคนดร้ามาช่วยงานมหกรรมหนังสือ

910
00:50:41,038 --> 00:50:43,665
และงานอื่นๆ ที่ทางโรงเรียนจัด

911
00:50:43,749 --> 00:50:46,168
เธอเป็นผู้ปกครองที่ใส่ใจและช่วยเหลือ

912
00:50:48,045 --> 00:50:51,882
พอเจ้าหน้าที่เคนมาบอกว่า
"เราระบุได้แล้วว่าแม่คือผู้ต้องสงสัย"

913
00:50:51,965 --> 00:50:53,300
ผมบอก "ไม่จริงน่า"

914
00:50:53,383 --> 00:50:57,304
ใครมันจะไปคิด
ว่าคนเป็นแม่จะทำแบบนี้กับลูกตัวเอง

915
00:50:57,804 --> 00:50:58,972
พอเรารู้แล้ว

916
00:50:59,056 --> 00:51:01,558
หน้าที่ของเราคือตรวจทานหมายค้น

917
00:51:01,641 --> 00:51:04,186
เจ้าหน้าที่เคนบอกว่าเราอาจต้องใช้หมายค้น

918
00:51:04,269 --> 00:51:08,190
เข้าตรวจอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่เป็นของคุณลิคารี

919
00:51:08,273 --> 00:51:12,069
เราเริ่มพินิจพิเคราะห์และบอกได้ว่า
"เธอเข้ามาเป็นโค้ชที่โรงเรียน

920
00:51:12,152 --> 00:51:14,988
เธอมีพื้นฐานด้านไอที

921
00:51:15,072 --> 00:51:18,950
เธอมักจะอยู่ตรงนั้นตรงนี้
เวลาเด็กๆ ได้รับข้อความเหล่านี้"

922
00:51:20,452 --> 00:51:23,705
ผมกับทีมสืบสวนของผม พร้อมหมายค้น

923
00:51:23,789 --> 00:51:26,083
มุ่งหน้าไปที่บ้านของเคนดร้า ลิคารี

924
00:51:27,876 --> 00:51:31,588
เนื่องจากหลักฐานที่มียังอ่อนมาก
จึงต้องเข้าไปแบบนุ่มนวล

925
00:51:31,671 --> 00:51:34,174
มันไม่ใช่คดีที่จะโผงผางได้

926
00:51:34,257 --> 00:51:38,303
เราระบุเลขที่อยู่ไอพี
ว่าเป็นของเคนดร้า ลิคารีได้ก็จริง

927
00:51:38,386 --> 00:51:41,848
แต่เรายังบอกไม่ได้ว่าใครเป็นคนใช้อุปกรณ์นั่น

928
00:51:42,557 --> 00:51:44,976
เราต้องแน่ใจว่าเรามีข้อมูลมากพอ

929
00:51:45,060 --> 00:51:47,104
ที่จะตัดสินความผิดในคดีนี้

930
00:51:48,647 --> 00:51:50,816
ผมต้องได้บันทึกคำสารภาพ

931
00:51:51,608 --> 00:51:55,654
เราต้องการหลักฐานให้มากที่สุด

932
00:52:10,293 --> 00:52:12,337
(22 เดือน นับตั้งแต่เริ่มมีข้อความส่งมา)

933
00:52:12,420 --> 00:52:14,089
- สวัสดีเคนดร้า
- สวัสดีค่ะ

934
00:52:14,589 --> 00:52:17,467
- เราต้องคุยกัน
- ได้ค่ะ

935
00:52:17,551 --> 00:52:20,929
และผมมีหมายค้นอุปกรณ์ต่างๆ และโทรศัพท์คุณ

936
00:52:21,012 --> 00:52:22,097
- ค่ะ
- โอเคนะ

937
00:52:22,180 --> 00:52:24,099
เราจะเข้าไปคุยข้างใน มีใครอยู่อีกไหม

938
00:52:24,182 --> 00:52:26,726
- ลอรินอยู่ค่ะ
- ให้ลอรินอยู่ในห้องของเธอดีกว่า

939
00:52:26,810 --> 00:52:29,020
แล้วเราจะหาที่นั่งคุยกัน

940
00:52:29,646 --> 00:52:30,522
ค่ะ

941
00:52:35,152 --> 00:52:36,611
- คุณพกโทรศัพท์อยู่ใช่ไหม
- ค่ะ

942
00:52:37,654 --> 00:52:38,613
นี่หมายค้น

943
00:52:38,697 --> 00:52:42,159
คุณมีอุปกรณ์อื่นที่ใช้อยู่อีกไหม
มีแล็ปท็อปไหม

944
00:52:42,242 --> 00:52:44,119
คอมพิวเตอร์ฉันอยู่ข้างนอก

945
00:52:44,202 --> 00:52:46,288
- ที่ไหน
- ระเบียงหลังบ้าน

946
00:52:46,997 --> 00:52:48,248
คืออย่างนี้นะครับ

947
00:52:49,332 --> 00:52:52,586
พอเราสืบสวนคดีนี้โดยมีเอฟบีไอเข้าร่วมด้วย

948
00:52:52,669 --> 00:52:55,213
เราพบบางอย่างที่สืบสาวมาถึงคุณ

949
00:52:55,714 --> 00:52:56,798
หมายความว่ายังไง

950
00:52:57,299 --> 00:53:00,010
ข้อความถูกส่งมาจากคุณ

951
00:53:00,594 --> 00:53:01,595
ไม่นะ

952
00:53:02,429 --> 00:53:06,516
ทุกข้อความที่ส่งถึงเด็กๆ
มาจากเบอร์คุณผ่านทางพิงเกอร์

953
00:53:06,600 --> 00:53:08,685
จะยังไงก็ตาม แอปนั่นพยายามซ่อนเบอร์คุณ

954
00:53:08,768 --> 00:53:11,479
ถึงอย่างนั้นก็เถอะ

955
00:53:11,563 --> 00:53:13,315
เบอร์คุณปรากฏในทุกข้อความ

956
00:53:13,398 --> 00:53:15,233
- เบอร์ฉันเหรอ
- ใช่

957
00:53:16,359 --> 00:53:18,486
นี่เป็นเพราะโอเว่นรึเปล่า

958
00:53:18,987 --> 00:53:20,822
คุณหลงใหลโอเว่นใช่ไหม

959
00:53:20,906 --> 00:53:23,241
ไม่ใช่ ไม่ใช่อย่างนั้นเลย

960
00:53:23,325 --> 00:53:28,205
โอเค งั้นเล่ามา
เขาปฏิบัติกับลอรินไม่ดีรึเปล่า ผมหมายถึง…

961
00:53:30,916 --> 00:53:33,126
อะไรที่ร้ายแรง เพราะนี่มันกินเวลาอยู่นาน

962
00:53:33,627 --> 00:53:36,087
ค่ะ และมันไม่ได้เริ่มจากแบบนั้น

963
00:53:36,171 --> 00:53:38,089
- ผมก็เชื่ออย่างนั้น
- มัน…

964
00:53:38,590 --> 00:53:39,758
ฉันไม่รู้ว่าจะ…

965
00:53:39,841 --> 00:53:41,593
ไม่เป็นไร เล่าตั้งแต่ต้นเลย

966
00:53:41,676 --> 00:53:44,054
พวกเขาคบกันแล้วก็เลิกกัน

967
00:53:44,137 --> 00:53:46,097
แล้วมันเริ่มต้นยังไง ทำไมถึงเริ่ม…

968
00:53:46,181 --> 00:53:48,892
มันเริ่มตั้งแต่ตอนพวกเขายังคบกันอยู่ใช่ไหม

969
00:53:48,975 --> 00:53:51,186
- ใช่ค่ะ
- เขาปฏิบัติกับเธอไม่ดีรึไง

970
00:53:51,269 --> 00:53:52,562
แต่มันไม่ได้…

971
00:53:52,646 --> 00:53:56,233
ข้อความแรกๆ ไม่ได้เริ่มที่ฉัน

972
00:53:56,316 --> 00:53:59,027
- โอเค
- ฉันจะบอกว่าพวกนั้นมันเป็น…

973
00:54:00,737 --> 00:54:02,447
แบบส่งมั่วๆ หรือยังไงไม่รู้

974
00:54:02,530 --> 00:54:05,116
แปลว่าคนอื่นเริ่มส่งก่อน ใครก็ไม่รู้

975
00:54:05,742 --> 00:54:09,329
จนฉันก็แบบว่า สุดจะทนกับบางอัน

976
00:54:09,412 --> 00:54:12,749
คำสารภาพของเธอไม่ได้ฟังดูเกินจริง

977
00:54:12,832 --> 00:54:18,255
เธอยอมรับในระดับหนึ่งว่าเธอทำ
โดยไม่ได้ปฏิเสธ

978
00:54:18,338 --> 00:54:23,093
แต่ก็ไม่ใช่การยอมรับความผิดอย่างชัดเจน

979
00:54:23,885 --> 00:54:26,263
- ลอรินรู้บ้างไหม
- ไม่ค่ะ

980
00:54:27,222 --> 00:54:29,391
- เอาละ
- ฉันไม่อยากให้ลูกรู้ค่ะ

981
00:54:29,891 --> 00:54:32,727
ไม่แน่ใจนะว่าเราจะช่วยเรื่องนั้นได้ไหม

982
00:54:32,811 --> 00:54:35,522
เพราะผมต้องบอกให้จิลรู้ แล้วก็พวก…

983
00:54:36,314 --> 00:54:37,315
คือ…

984
00:54:37,399 --> 00:54:40,277
มีคนอื่นอีกที่อยากรู้ เพราะลูกสาวของพวกเขา

985
00:54:40,360 --> 00:54:43,321
ถูกกล่าวหามาตลอด อย่างครอบครัววิลสัน

986
00:54:43,405 --> 00:54:45,407
และมันเป็นเรื่องเสียหาย ผมเข้าใจ

987
00:54:46,116 --> 00:54:50,537
พอมีคนรู้เรื่องแล้ว
ฉันไม่รู้ว่าเธอจะไปโรงเรียนได้ยังไง

988
00:54:50,620 --> 00:54:51,705
ผมรู้

989
00:54:52,289 --> 00:54:55,667
- มีอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์อื่นๆ อีกไหม
- ฉัน… ไม่มีค่ะ

990
00:54:56,835 --> 00:54:58,920
อยากให้ผมไปคุยกับลอรินไหม

991
00:54:59,879 --> 00:55:03,508
- ให้เธอเข้ามาในนี้ได้ไหม
- อืม… ได้สิ

992
00:55:06,803 --> 00:55:08,680
คุณลอริน เชิญข้างในนี้หน่อยครับ

993
00:55:16,354 --> 00:55:18,106
- วันนี้เป็นไงบ้างครับ
- ดีค่ะ คุณล่ะคะ

994
00:55:18,189 --> 00:55:19,149
ดีครับ

995
00:55:21,192 --> 00:55:23,778
พอแม่คุณกลับมา
เราจะคุยกันสักสองสามนาที

996
00:55:23,862 --> 00:55:24,863
ได้ค่ะ

997
00:55:30,243 --> 00:55:33,913
เอาละ คุณลอริน
ผมจะเริ่มเรื่องที่เราจะคุยกันเลยนะ

998
00:55:33,997 --> 00:55:36,875
พวกคุณเครียดกันหลายเรื่อง บางเรื่องก็วิกฤต

999
00:55:36,958 --> 00:55:39,461
พวกปัญหาการเงิน และเรื่องอื่นๆ ที่เกิดขึ้นอยู่

1000
00:55:40,128 --> 00:55:42,255
แม่คุณหมกมุ่นกับเรื่องบางเรื่อง

1001
00:55:43,173 --> 00:55:47,010
เธอไม่ได้เป็นคนเริ่ม แต่ว่าสานต่อ

1002
00:55:47,093 --> 00:55:50,263
และเราพบหลักฐานบางอย่าง
จึงได้นำหมายค้นมา

1003
00:55:50,347 --> 00:55:51,931
และเราจะเอาโทรศัพท์เธอไป

1004
00:55:52,015 --> 00:55:55,477
บางครั้งถ้าเราไม่คิดให้ถ้วนถี่

1005
00:55:55,560 --> 00:55:57,354
ก็จะทำสิ่งที่ไม่ถูกต้อง

1006
00:55:57,437 --> 00:56:01,399
แม่คุณไม่อยากให้ใครรู้เรื่องนี้
แต่มันเป็นข้อมูลสาธารณะ

1007
00:56:01,483 --> 00:56:06,279
เพราะงั้นมันจะมีคนรู้ ผมบอกตรงๆ นะ

1008
00:56:07,781 --> 00:56:10,408
เธอบอกว่าคุณไม่รู้มาก่อน ผมเชื่อตามนั้น

1009
00:56:10,492 --> 00:56:11,743
และต่อจากนี้ก็คือ

1010
00:56:11,826 --> 00:56:15,288
ก่อนผมไป ผมต้องแน่ใจว่าคุณกับแม่จะปลอดภัย

1011
00:56:15,372 --> 00:56:17,123
ผมจึงอยากให้คุณโทรหาพ่อ

1012
00:56:17,207 --> 00:56:20,168
เผื่อเขากลับมาได้ จะได้เจอกับเรา โอเคนะ

1013
00:56:20,251 --> 00:56:21,169
ค่ะ

1014
00:56:28,968 --> 00:56:31,805
- ไง
- สวัสดี ชอว์น

1015
00:56:32,847 --> 00:56:34,682
- ครับ
- ผมเจ้าหน้าที่ไมค์ เมน

1016
00:56:34,766 --> 00:56:38,019
- ตอนนี้ผมอยู่กับลอรินและเคนดร้า
- ครับ มีเรื่องอะไรครับ

1017
00:56:38,103 --> 00:56:41,815
คุณพอจะหาที่เงียบๆ คุยกับเราแป๊บนึงได้ไหม

1018
00:56:42,607 --> 00:56:43,608
ได้ครับ

1019
00:56:44,359 --> 00:56:47,946
ผมรับสายเรื่องบ้าๆ นี่ขณะกำลังทำงานอยู่

1020
00:56:48,780 --> 00:56:51,866
ตำรวจบอกว่ารู้ตัวคนทำแล้ว

1021
00:56:52,700 --> 00:56:55,495
ผมก็ "ดี จะได้จบเรื่องซะที"

1022
00:56:55,578 --> 00:56:58,248
เขาบอก "ผมเสียใจที่ต้องบอกเรื่องนี้"

1023
00:56:58,331 --> 00:57:00,375
ผมก็แบบ "มีอะไร ผมอยากรู้ว่าใครทำ"

1024
00:57:00,458 --> 00:57:02,710
เขาก็ "เสียใจด้วย คนทำคือภรรยาคุณ"

1025
00:57:04,546 --> 00:57:07,590
แล้วผมก็ "โอเค" ผมพูดอะไรไม่ออก

1026
00:57:07,674 --> 00:57:09,634
เพราะผมช็อก

1027
00:57:09,717 --> 00:57:14,055
คือแบบ "เธอเนี่ยนะ
คือคนที่ส่งข้อความพวกนั้นมาหนึ่งปีครึ่ง"

1028
00:57:14,764 --> 00:57:18,893
เขาถาม "คุณยังอยู่ในสายรึเปล่า"
ผมก็ "คุณแน่ใจเหรอ

1029
00:57:18,977 --> 00:57:21,521
ภรรยาผมเองเนี่ยนะที่ทำเรื่องนี้"

1030
00:57:21,604 --> 00:57:23,231
ผมบึ่งกลับบ้านเลย

1031
00:57:24,691 --> 00:57:26,734
คุณตำรวจยืนอยู่หน้าบ้าน

1032
00:57:29,737 --> 00:57:30,822
คืออย่างงี้ครับ

1033
00:57:30,905 --> 00:57:34,451
ทุกครั้งที่เด็กๆ รับข้อความ
มันจะเป็นเบอร์ของเธอซ้ำๆ

1034
00:57:34,951 --> 00:57:37,996
เพียงพอสำหรับการมีหมายค้น
นั่นคือเหตุผลที่เรามาวันนี้

1035
00:57:38,079 --> 00:57:41,124
เรายึดโทรศัพท์กับคอมพิวเตอร์ของเธอ
ทีมสืบสวนของผมกำลังเก็บไป

1036
00:57:41,207 --> 00:57:44,419
ผมเริ่มคุยกับเธอแล้ว ผมบอก "มันจบแล้ว"

1037
00:57:44,502 --> 00:57:47,505
ขอถามหน่อยครับ คุณยึดโทรศัพท์อะไรไป

1038
00:57:48,465 --> 00:57:51,092
อันที่เธอพกไว้ในกระเป๋า ผมเอาให้คุณดูได้

1039
00:57:51,176 --> 00:57:52,719
- เธอมีสองเครื่อง
- โอเค

1040
00:57:52,802 --> 00:57:55,763
ผมมีหมายค้นทุกเครื่อง ผมต้องเอาไปหมด

1041
00:57:55,847 --> 00:57:57,640
เธอจะติดคุกไหม คือว่ามัน…

1042
00:57:57,724 --> 00:57:59,392
คืออย่างนี้ครับ

1043
00:57:59,476 --> 00:58:02,312
ข้อหาก็คือการแอบสะกดรอย
ที่เป็นความผิดอาญาอุกฉกรรจ์

1044
00:58:02,395 --> 00:58:04,314
ผมได้รู้ว่ามีหลายๆ เรื่องเกิดขึ้น

1045
00:58:04,397 --> 00:58:05,773
ใช่ครับ มันแย่

1046
00:58:05,857 --> 00:58:09,861
ครับ ผมได้รู้ว่าเธอถูกให้ออกจากเฟอร์ริส
และเธอมีพื้นฐานด้านไอที

1047
00:58:09,944 --> 00:58:12,322
เขาบอก "เธอส่งข้อความทั้งหมด

1048
00:58:12,405 --> 00:58:15,033
เธอเสียงานทั้งสองงานไป

1049
00:58:15,116 --> 00:58:19,621
และไม่มีงานทำมาปีกว่าแล้ว"
"เธอไม่มีงานทำมาปีกว่าแล้วงั้นเหรอ"

1050
00:58:22,332 --> 00:58:25,960
คุณเพิ่งบอกว่าเธอถูกให้ออกจากงาน
เธอบอกผมว่าเธอลาออก

1051
00:58:26,711 --> 00:58:29,339
คนที่ผมรู้จักที่นั่นบอกผมว่าเธอถูกให้ออก

1052
00:58:29,422 --> 00:58:32,800
เธอไม่ได้ถูกว่าจ้างแล้ว
ผมว่าก็คงมีอะไรมากกว่านั้นเหมือนกัน

1053
00:58:35,094 --> 00:58:37,805
ชอว์นดูเหมือนคนที่ใจสลาย

1054
00:58:37,889 --> 00:58:40,433
เขาพยายามจะ…

1055
00:58:41,142 --> 00:58:43,561
คิดทบทวนสิ่งที่ผมเพิ่งบอกไป

1056
00:58:44,103 --> 00:58:46,731
และทำความเข้าใจ

1057
00:58:48,107 --> 00:58:51,903
ความเจ็บปวดทั้งหมดนี่
และคิดว่ามันเป็นไปได้ยังไง

1058
00:58:51,986 --> 00:58:56,533
มีอย่างอื่นที่ต้องวิเคราะห์
มากกว่าแค่สิ่งที่เกิดขึ้นกับลอริน

1059
00:58:58,826 --> 00:59:01,913
เราต้องถามเธอ
เรื่องโทรศัพท์อีกเครื่องนี่ด้วย ขอบคุณครับ

1060
00:59:01,996 --> 00:59:03,831
เราต้องเอาอุปกรณ์พวกนั้นมาจากเธอ

1061
00:59:04,415 --> 00:59:06,709
- เข้าบ้านกัน
- ครับ

1062
00:59:06,793 --> 00:59:07,710
ใช่

1063
00:59:09,337 --> 00:59:11,214
นี่ เคนดร้า ผมจะพูดให้ชัดเจนที่สุดนะ

1064
00:59:11,297 --> 00:59:14,676
คุณมีอุปกรณ์อื่นอีกไหม
ดูเหมือนคุณมีโทรศัพท์อีกเครื่องอยู่ไหนสักที่

1065
00:59:14,759 --> 00:59:15,969
{\an8}มันอยู่ไหน

1066
00:59:16,052 --> 00:59:16,886
{\an8}ฉัน…

1067
00:59:17,637 --> 00:59:21,683
{\an8}คุณต้องบอกผม คุณสารภาพแล้ว
คุณต้องบอกผม

1068
00:59:21,766 --> 00:59:23,893
{\an8}ผมไม่อยากรื้อบ้านนี้ แต่ผมจะทำ

1069
00:59:23,977 --> 00:59:25,478
{\an8}หมายค้นอยู่นั่น

1070
00:59:25,979 --> 00:59:28,064
{\an8}เราได้รับอำนาจให้ค้นได้ทุกซอกทุกมุม

1071
00:59:28,147 --> 00:59:30,858
{\an8}ผมไม่อยากทำลายบ้านนี้ แต่ผมจะทำ

1072
00:59:30,942 --> 00:59:32,569
{\an8}- มันอยู่ข้างนอก
- ตรงไหน

1073
00:59:32,652 --> 00:59:33,611
{\an8}- ตรงไหน
- ข้างบ้าน

1074
00:59:33,695 --> 00:59:36,155
{\an8}บ้านนั้น ที่คุณพยายามจะเดินหนีเราน่ะเหรอ

1075
00:59:36,906 --> 00:59:37,824
{\an8}โอเค

1076
00:59:37,907 --> 00:59:41,119
{\an8}ผมจะไปเอาอีกอัน ไม่ต้องล็อกประตูนะ

1077
00:59:42,829 --> 00:59:44,497
มีปัญหาอะไรที่เฟอร์ริส

1078
00:59:47,458 --> 00:59:50,003
- บอกความจริงมา
- ถึงเวลาที่จะได้ระบายแล้ว

1079
00:59:50,086 --> 00:59:53,798
ถ้าผมระเบิดอารมณ์ตอนพวกเขาไปแล้ว
ผมอาจติดคุก เพราะงั้นบอกมาเดี๋ยวนี้เลย

1080
00:59:53,881 --> 00:59:55,300
ฉันถูกที่นั่นเลิกจ้าง

1081
00:59:56,301 --> 00:59:59,804
อ้อ แล้วงานที่เทกซัสล่ะ ถูกที่นั่นเลิกจ้างรึเปล่า

1082
00:59:59,887 --> 01:00:01,306
ฉันไม่ได้ทำแล้ว

1083
01:00:01,389 --> 01:00:02,974
- ไม่ได้ทำแล้วเหมือนกันเหรอ
- ค่ะ

1084
01:00:03,057 --> 01:00:05,059
แล้วคุณถูกเลิกจ้างตั้งแต่เมื่อไหร่

1085
01:00:05,143 --> 01:00:06,352
นานแล้ว

1086
01:00:07,395 --> 01:00:09,856
นี่พูดความจริงอยู่รึเปล่า หรือว่ากำลังโกหก

1087
01:00:09,939 --> 01:00:10,773
เปล่า

1088
01:00:11,399 --> 01:00:13,484
คุณถูกที่นั่นเลิกจ้างตั้งแต่เมื่อไหร่

1089
01:00:13,985 --> 01:00:15,445
พร้อมๆ กัน

1090
01:00:16,279 --> 01:00:18,573
งั้นคุณก็โกหกผมมาหกเดือนแล้ว หรือว่าปีนึง

1091
01:00:18,656 --> 01:00:20,950
- คุณไม่ได้ทำงานให้ที่เทกซัสแล้วเหรอ
- ใช่

1092
01:00:23,745 --> 01:00:24,996
ว้าว

1093
01:00:34,130 --> 01:00:35,923
โอเค คืนนี้คุณไปอยู่ที่อื่นเถอะนะ

1094
01:00:36,007 --> 01:00:38,551
จะไปไหนก็เรื่องของคุณ แต่ต้องไป

1095
01:00:38,635 --> 01:00:41,638
โทรหาพ่อแม่คุณนะ ให้พวกเขามารับ

1096
01:00:41,721 --> 01:00:44,599
เพราะว่า… นี่มันจบแล้ว

1097
01:00:46,059 --> 01:00:48,645
ผมอยู่ด้วยไม่ได้แล้ว ทั้งบ้านน้้น บ้านนี้…

1098
01:00:48,728 --> 01:00:50,188
ในเมื่อผมรู้ความจริงแล้ว

1099
01:00:50,688 --> 01:00:53,066
และมีเธอเป็นคนกลาง แบบนี้ไม่ดี

1100
01:00:53,566 --> 01:00:56,277
เอาละ โทรหาพ่อแม่คุณซะ นี่โทรศัพท์ผม

1101
01:00:56,778 --> 01:00:57,779
คุณต้องไป

1102
01:00:59,572 --> 01:01:01,407
คุณต้องโทรหาพ่อแม่คุณ ไม่

1103
01:01:01,491 --> 01:01:04,577
- ตอนที่เขายังอยู่ ไม่ได้ คุณต้องไป
- ไม่ รอก่อนเถอะนะ

1104
01:01:04,661 --> 01:01:06,329
คุณต้องไป ผมโทรเอง

1105
01:01:06,412 --> 01:01:08,790
ชอว์น รอหน่อยเถอะนะ

1106
01:01:08,873 --> 01:01:11,417
ไม่ ผมรอไม่ได้ เคนดร้า เสียใจด้วย

1107
01:01:12,835 --> 01:01:14,712
ฉันไปจากลูกไม่ได้

1108
01:01:14,796 --> 01:01:16,047
ไม่ คุณต้องไป

1109
01:01:16,130 --> 01:01:17,173
ไม่ค่ะ

1110
01:01:18,466 --> 01:01:19,467
ไม่ได้

1111
01:01:25,807 --> 01:01:28,851
พวกเขาไปหาของตามที่ต่างๆ และกำลังขึ้นเหนือ

1112
01:01:28,935 --> 01:01:31,145
- โอเค
- พวกเขาอยู่ในวอเตอร์ฟอร์ด

1113
01:01:31,729 --> 01:01:33,648
- โอเค
- ฉันไม่อยากไปกับพวกเขา

1114
01:01:33,731 --> 01:01:35,983
แต่พ่อแม่คุณกำลังมา

1115
01:01:36,067 --> 01:01:38,778
ผมบอกไปว่าผมจะคุยกับพวกเขาแบบเห็นหน้า

1116
01:01:38,861 --> 01:01:40,947
ฉันต้องอยู่กับลูก

1117
01:01:41,030 --> 01:01:43,574
คุณ… เราต้องแยกกันสักพัก

1118
01:01:44,784 --> 01:01:45,660
ผมว่านั่น…

1119
01:01:45,743 --> 01:01:48,246
ถ้าผมหรือคุณทำอะไรโง่ๆ ลงไป
เราจะเดือดร้อนกันทั้งคู่

1120
01:01:48,329 --> 01:01:50,039
เพราะงั้นเธอต้องไปซะ

1121
01:01:50,665 --> 01:01:51,582
โอเคนะ

1122
01:01:52,208 --> 01:01:53,793
เราต้องผ่านจุดนี้ไปให้ได้

1123
01:01:53,876 --> 01:01:56,254
เราแค่ต้องแยกกันสักพัก

1124
01:02:00,174 --> 01:02:03,469
คุณลอริน ผมขอโทษจริงๆ ที่มาบ้านคุณปุบปับวันนี้

1125
01:02:03,553 --> 01:02:06,806
และผมหวังว่าพวกคุณจะหาทางได้นะครับ

1126
01:02:06,889 --> 01:02:09,600
- โอเค
- เอาละ ขอบคุณ

1127
01:02:09,684 --> 01:02:10,685
ขอบคุณครับ ไมค์

1128
01:02:11,936 --> 01:02:13,229
ฉันไม่รู้

1129
01:02:24,615 --> 01:02:28,703
- ขอโทษค่ะ ฉันขอโทษ
- คลีเน็กซ์อยู่นั่น ไม่เป็นไร

1130
01:02:34,959 --> 01:02:37,170
พวกคุณต้องคิดว่าฉันคือนางบ้าแน่ๆ

1131
01:02:37,253 --> 01:02:38,212
ไม่

1132
01:02:41,466 --> 01:02:45,678
เป็นวันที่สะเทือนใจอย่างแรงในบ้านเรา

1133
01:02:47,472 --> 01:02:50,391
เป็นวันที่เต็มไปด้วยความสับสน

1134
01:02:51,058 --> 01:02:52,435
ไม่มีคำตอบ

1135
01:02:54,228 --> 01:02:55,313
ช็อก

1136
01:02:55,897 --> 01:02:59,901
เป็นวันที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่า
เราจะก้าวต่อไปยังไงหลังจากนั้น

1137
01:03:02,570 --> 01:03:04,030
เป็นวันที่สาหัส

1138
01:03:07,283 --> 01:03:09,911
แต่ในขณะเดียวกัน

1139
01:03:11,704 --> 01:03:12,705
มันก็ถึงตอนจบ

1140
01:03:18,711 --> 01:03:22,757
ฉันว่าความรู้สึกช็อก มันกลายเป็นความเศร้า

1141
01:03:22,840 --> 01:03:26,594
ซึ่งกลายเป็นความโกรธ ความบ้า

1142
01:03:26,677 --> 01:03:29,680
ฉันอธิบายความรู้สึกไม่ถูกจริงๆ

1143
01:03:30,431 --> 01:03:32,433
แม่ทำแบบนี้ทำไม

1144
01:03:32,517 --> 01:03:35,478
แต่ว่าแม่ทำแบบนี้จริงเหรอ

1145
01:03:35,561 --> 01:03:37,814
ฉันไม่อยากเชื่อ บอกตามตรง

1146
01:03:37,897 --> 01:03:39,857
ฉันงงไปหมด

1147
01:03:50,284 --> 01:03:53,204
ผมไม่อยากเชื่อ
ว่าเธอจะทำอะไรแบบนั้นกับลูกสาวตัวเอง

1148
01:03:56,207 --> 01:03:58,334
ลูกที่เธอรักสุดหัวใจ

1149
01:04:01,295 --> 01:04:03,673
ลูกสาววัย 14, 15

1150
01:04:05,424 --> 01:04:07,176
มันทำให้ผมเจ็บปวด

1151
01:04:08,135 --> 01:04:12,098
เหมือนเธอเอามีดปักอกผม
ควักหัวใจออกมาแล้วโยนทิ้ง

1152
01:04:16,602 --> 01:04:19,021
ไมค์โทรหาฉัน บอกว่า

1153
01:04:19,981 --> 01:04:21,524
"มันจบแล้วนะ"

1154
01:04:23,025 --> 01:04:25,653
ฉันแบบ "ฉันไม่เข้าใจ จบเหรอ"

1155
01:04:25,736 --> 01:04:30,741
แล้วเขาก็บอก "ผมไปบ้านเคนดร้า
และเธอสารภาพทุกอย่าง"

1156
01:04:30,825 --> 01:04:31,951
มันเหมือนกับว่า…

1157
01:04:32,577 --> 01:04:33,870
ฉัน…

1158
01:04:34,787 --> 01:04:38,541
ฉันบอกความรู้สึกตัวเองตอนนั้นไม่ถูกเลย

1159
01:04:38,624 --> 01:04:43,296
มีแค่ความขยะแขยง ความรู้สึกถูกหักหลัง

1160
01:04:43,880 --> 01:04:48,342
เรายอมให้ผู้หญิงคนนี้เข้ามาในชีวิตเรา
บ้านเราและชีวิตลูกๆ ของฉัน

1161
01:04:48,426 --> 01:04:49,927
และฉันได้แต่…

1162
01:04:52,722 --> 01:04:53,931
บอกไม่ถูกค่ะ

1163
01:04:54,557 --> 01:04:57,560
คุณนึกไม่ออกหรอกว่ามันรู้สึกยังไง

1164
01:05:03,566 --> 01:05:04,525
{\an8}ไม่รู้ครับ

1165
01:05:05,234 --> 01:05:06,777
ผมพูดไม่ออก

1166
01:05:08,696 --> 01:05:11,532
เหมือนแบบ ไม่รู้ว่าจะรับมือยังไง

1167
01:05:11,616 --> 01:05:14,827
หัวหมุนไปหมด

1168
01:05:14,911 --> 01:05:15,912
อืม…

1169
01:05:15,995 --> 01:05:19,040
คนเป็นแม่ทำแบบนั้นได้ยังไง

1170
01:05:20,875 --> 01:05:24,962
มันบ้ามากที่คนใกล้ตัวทำอะไรแบบนั้นได้

1171
01:05:25,046 --> 01:05:27,715
ทั้งกับผม และกับลูกสาวตัวเองด้วย

1172
01:05:31,594 --> 01:05:34,430
เราทุกคนทำผิดพลาดกันได้

1173
01:05:34,513 --> 01:05:37,016
ไม่ใช่ทุกคนจะมีชีวิตสมบูรณ์แบบ

1174
01:05:37,099 --> 01:05:41,062
และตามความเป็นจริง
พวกเราหลายคนอาจเคยทำผิดกฎหมาย

1175
01:05:41,145 --> 01:05:43,105
ไม่ตอนใดก็ตอนหนึ่ง และไม่ถูกจับ

1176
01:05:43,189 --> 01:05:45,149
ฉันจะพูดตรงๆ นะ

1177
01:05:45,232 --> 01:05:49,862
ฉันมั่นใจว่ามีคนเมาแล้วขับ
แต่ยังไม่ถูกจับ จริงไหม

1178
01:05:49,946 --> 01:05:51,697
แต่อย่างที่บอก ถ้าคุณถูกจับได้

1179
01:05:52,615 --> 01:05:56,285
คุณก็ตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกับฉัน
แต่คนละข้อหา

1180
01:05:56,369 --> 01:05:59,080
ฉันเลยรู้สึกว่า

1181
01:05:59,830 --> 01:06:01,374
คนลืมนึกถึงตรงนั้น

1182
01:06:01,457 --> 01:06:03,793
ฉันรู้ว่าสำหรับบางคน ฉันทำเรื่องอื้อฉาว

1183
01:06:03,876 --> 01:06:05,169
ฉันเป็นตัวร้าย

1184
01:06:05,252 --> 01:06:07,546
ฉันเป็นแม่ที่แย่ ฉันเป็นอะไรก็ตาม

1185
01:06:08,422 --> 01:06:11,926
แต่นั่นก็เพราะว่า
คนไม่ได้รู้เรื่องยิบย่อยของฉัน

1186
01:06:12,009 --> 01:06:13,636
พวกเขาไม่ได้รู้เรื่องฉันทั้งหมด

1187
01:06:17,598 --> 01:06:20,476
แม่เคนดร้ากับแม่ฉันเป็นพี่น้องกัน
มีกันแค่สองพี่น้อง

1188
01:06:20,559 --> 01:06:23,646
เราเลยสนิทกันเพราะแบบนั้น

1189
01:06:24,647 --> 01:06:27,858
เธอเป็นคนสนุกสนาน
เข้ากับคนง่าย ชอบเฮฮาปาร์ตี้

1190
01:06:28,526 --> 01:06:32,613
เราเคยไปล่องเรือสำราญกันหลายหน
บางครั้งมีแต่สาวๆ บางครั้งไปเป็นครอบครัว

1191
01:06:34,115 --> 01:06:35,533
บอกแล้ว สาวๆ

1192
01:06:36,659 --> 01:06:38,494
เธอชอบเป็นจุดเด่น ฉันว่านะ

1193
01:06:38,577 --> 01:06:40,997
นี่ถ้าเธออยู่ตรงนี้ขณะที่คุณกำลังคุยกับฉัน

1194
01:06:41,080 --> 01:06:44,125
เธอคงเต้นอยู่ตรงนั้น เพื่อให้คุณหันไปมอง

1195
01:06:49,839 --> 01:06:53,718
แต่เธอมักจะช่วยเหลือคนอื่น และเป็นคนดี

1196
01:06:53,801 --> 01:06:58,055
จริงๆ นะ เธอจะช่วยค่ะ เธอจะช่วย

1197
01:06:58,139 --> 01:07:02,518
ก่อนที่จะมีเรื่องนี้ ถ้าฉันโทรหาเธอ
บอกว่า "ช่วยมาทำนี่หน่อยสิ" เธอจะมา

1198
01:07:03,602 --> 01:07:08,024
เธอเป็นโค้ชเบสบอลให้ลอริน
เป็นโค้ชบาสเกตบอลให้ลอริน

1199
01:07:08,107 --> 01:07:10,443
เธอจึงมีส่วนร่วมตลอด

1200
01:07:10,526 --> 01:07:13,988
เคนดร้าเป็นแม่ ผมว่าเธอสุดยอดในสิ่งที่เธอทำ

1201
01:07:14,071 --> 01:07:17,491
กับลอริน ไว้ใจได้ว่าเธอสม่ำเสมอและตรงเวลา

1202
01:07:17,575 --> 01:07:19,618
และทำหน้าที่คนเป็นแม่

1203
01:07:20,911 --> 01:07:24,123
ชีวิตสมบูรณ์แบบ ทุกอย่างยอดเยี่ยม แต่แล้วก็

1204
01:07:25,750 --> 01:07:26,959
เริ่มเกิดเรื่อง

1205
01:07:29,420 --> 01:07:31,714
(ไง ลอริน โอเว่นจะเลิกคบกับเธอแล้วนะ)

1206
01:07:31,797 --> 01:07:34,258
ข้อความแรกเริ่มมาประมาณช่วงฮาโลวีน

1207
01:07:34,341 --> 01:07:36,969
แล้วคุณส่งข้อความพวกนั้นรึเปล่า

1208
01:07:37,053 --> 01:07:39,305
เปล่า ฉันไม่ได้ส่งพวกนั้น

1209
01:07:40,056 --> 01:07:41,223
{\an8}(เสียใจด้วยย่ะ)

1210
01:07:41,307 --> 01:07:42,475
จนกระทั่ง…

1211
01:07:44,602 --> 01:07:46,896
หลังจากนั้นอีกนาน

1212
01:07:46,979 --> 01:07:50,399
ข้อความหยุดส่งมาพักนึง แล้วจากนั้นก็กลับมาอีก

1213
01:07:50,483 --> 01:07:53,611
ฉันคิดในใจ "จะปล่อยให้เป็นแบบนี้เหรอ

1214
01:07:53,694 --> 01:07:55,863
ฉันควรทำยังไงในฐานะพ่อแม่"

1215
01:07:57,490 --> 01:08:00,409
บอกตามตรง ทางที่ดีที่สุดก็คือ

1216
01:08:00,493 --> 01:08:03,871
หยุดมัน ด้วยการปิดมือถือเธอไปเลย ถูกไหมคะ

1217
01:08:04,371 --> 01:08:07,666
แต่แล้วฉันก็คิด "ทำไมเธอต้องทำแบบนั้น"

1218
01:08:07,750 --> 01:08:10,252
ทำไมฉันต้องซื้อมือถือใหม่ให้เธอ

1219
01:08:10,336 --> 01:08:13,923
เพราะการกระทำของคนอื่น จริงไหมคะ

1220
01:08:14,006 --> 01:08:18,177
ฉันอยากสืบหาให้ได้ว่าเป็นใครน่ะค่ะ

1221
01:08:18,260 --> 01:08:21,680
จากนั้นฉันถึงเริ่มส่งข้อความหาลอรินกับโอเว่น

1222
01:08:26,393 --> 01:08:29,814
ฉันส่งข้อความโดยหวังว่าพวกเขาอาจจะตอบกลับ

1223
01:08:29,897 --> 01:08:33,234
โดยถามว่า "นั่นใคร" หรือไม่ก็เอ่ยชื่อคนนั้นคนนี้

1224
01:08:33,317 --> 01:08:36,779
แค่ให้ฉันได้รู้อะไรสักหน่อยน่ะค่ะ

1225
01:08:36,862 --> 01:08:38,656
แล้วก็หวังด้วยว่า

1226
01:08:38,739 --> 01:08:43,494
พวกเขาอาจคุยกันถึงข้อความ
ในหมู่เพื่อนฝูงอะไรแบบนั้น

1227
01:08:43,577 --> 01:08:46,122
ก็จะได้รู้อะไรบางอย่าง

1228
01:08:46,205 --> 01:08:48,874
ที่ช่วยให้ระบุได้ว่า

1229
01:08:48,958 --> 01:08:51,544
มันเริ่มต้นจากตรงไหน

1230
01:08:54,463 --> 01:08:57,133
ฉันเริ่มจากตรงที่คิดว่า

1231
01:08:57,216 --> 01:08:58,634
"เราต้องหาคำตอบ"

1232
01:09:00,344 --> 01:09:01,428
จากนั้นมันก็…

1233
01:09:03,180 --> 01:09:04,098
ต่อไปเรื่อยๆ

1234
01:09:06,392 --> 01:09:07,560
แบบเกลียวลูกโซ่

1235
01:09:08,936 --> 01:09:11,021
คล้ายกับลูกบอลหิมะกลิ้งลงเขา

1236
01:09:11,772 --> 01:09:13,732
ฉันว่าฉันไม่รู้ตัวว่าจะหยุดมันยังไง

1237
01:09:15,651 --> 01:09:18,237
ฉันไม่เป็นตัวเองเท่าไหร่ในช่วงนั้น

1238
01:09:19,071 --> 01:09:21,198
สภาพจิตใจของฉันแย่

1239
01:09:22,575 --> 01:09:25,286
เหมือนฉันใส่หน้ากากอยู่ อะไรแบบนั้น

1240
01:09:25,786 --> 01:09:27,371
ฉันไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ

1241
01:09:28,414 --> 01:09:30,916
เธอเปลี่ยนไปนิดนึง เก็บตัวมากขึ้น

1242
01:09:31,000 --> 01:09:32,668
ไม่ค่อยโทรหาเหมือนก่อน

1243
01:09:32,751 --> 01:09:35,212
อาจจะหมกมุ่นกับตัวเองมากไปมั้ง

1244
01:09:35,838 --> 01:09:39,049
บางทีก็วันละชั่วโมง

1245
01:09:39,133 --> 01:09:41,093
ไม่ก็แปดชั่วโมง

1246
01:09:41,177 --> 01:09:43,637
ฉันปล่อยให้มันกลืนกินฉัน

1247
01:09:43,721 --> 01:09:45,890
(เธอคือคนที่ขี้เหร่ที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็น)

1248
01:09:45,973 --> 01:09:47,683
(เธอมันไร้ค่า ไร้ความหมาย)

1249
01:09:47,766 --> 01:09:50,102
(กระจู๋กับนิ้วของเขา นัวจิ๋มกับปากของฉัน)

1250
01:09:50,186 --> 01:09:52,271
(ทำฉันแฉะไปหมดเลย)

1251
01:09:52,354 --> 01:09:53,564
(ไปกระโดดสะพานซะ)

1252
01:09:53,647 --> 01:09:55,191
(ฆ่าตัวตายไปเลย)

1253
01:10:00,279 --> 01:10:02,865
ที่แม่บอกว่าแม่ไม่ได้ส่งข้อความแรกๆ

1254
01:10:02,948 --> 01:10:04,325
มันฟังดูแปลกๆ

1255
01:10:04,408 --> 01:10:07,703
แต่ก็ไม่รู้นะ ฉันว่าน่าจะเป็นแม่นั่นแหละ

1256
01:10:08,579 --> 01:10:11,582
ผมมีหลักฐานและข้อพิสูจน์จากการใช้หมายค้น

1257
01:10:11,665 --> 01:10:16,378
กับผู้ให้บริการสินค้าที่เป็นเธิร์ดปาร์ตี้
และแอปที่เธอใช้ส่งข้อความ

1258
01:10:16,462 --> 01:10:19,840
บางครั้งในการบังคับใช้กฎหมาย
เราจะเจอคนที่พยายามบ่ายเบี่ยง

1259
01:10:19,924 --> 01:10:22,551
ตอนผมถามเธอว่าใครเป็นคนเริ่ม
เธอบอกว่าเธอไม่รู้

1260
01:10:22,635 --> 01:10:25,054
จนถึงวันนี้ผมก็ยังไม่เชื่อว่าคนอื่นเริ่มส่ง

1261
01:10:27,264 --> 01:10:29,725
ก่อนที่เคนดร้า ลิคารีจะถูกเปิดเผยว่า

1262
01:10:29,808 --> 01:10:32,102
เป็นผู้ส่งข้อความ

1263
01:10:32,186 --> 01:10:35,189
เราเชื่อว่าเธอเคยเป็นลูกจ้างเต็มเวลา
ที่มหาวิทยาลัยเฟอร์ริสสเตต

1264
01:10:35,272 --> 01:10:36,440
ในแผนกเทคโนโลยี

1265
01:10:37,024 --> 01:10:38,692
แต่มันไม่ใช่อย่างนั้น

1266
01:10:38,776 --> 01:10:41,320
เธอไม่ได้ทำงานมานานแล้ว

1267
01:10:41,946 --> 01:10:45,491
พอมองย้อนกลับไป
ก็ทำให้เข้าใจได้อย่างชัดเจนว่าทำไมเธอถึง

1268
01:10:45,574 --> 01:10:49,453
ส่งข้อความได้เป็นร้อยเป็นพันตลอดทั้งวัน

1269
01:10:49,536 --> 01:10:52,539
ฉันไม่แน่ใจว่าเธอเคยไปทำงานที่เฟอร์ริสรึเปล่า

1270
01:10:53,332 --> 01:10:56,001
ชอว์นอาจคิดว่าเธอทำงานที่นั่น

1271
01:10:56,085 --> 01:10:57,836
ฉันไม่รู้ว่าเธอทำอะไร

1272
01:10:57,920 --> 01:11:01,006
รู้แค่ว่าตื่นมาตอนเช้าก็เตรียมตัวทำงาน

1273
01:11:01,090 --> 01:11:03,342
ไม่รู้สิ ฉันเคยพยายามหาคำตอบนะ

1274
01:11:03,425 --> 01:11:06,595
ไม่รู้ว่าคนเราเสแสร้งเป็นคนอื่น
กับคนที่อยู่ด้วยได้ยังไงนะ

1275
01:11:06,679 --> 01:11:09,556
เท่าที่ฉันรู้คือเคนดร้าไม่เคยทำงานที่เฟอร์ริส

1276
01:11:09,640 --> 01:11:12,768
แม่ทำตัวเหมือนทำงานอยู่
และบอกว่ามีงานต้องทำ

1277
01:11:12,851 --> 01:11:16,563
และแม่ก็… ตีบทแตกเลย

1278
01:11:19,108 --> 01:11:21,068
ฉันคิดว่ามันเป็นการหนีมากกว่า

1279
01:11:21,944 --> 01:11:23,028
คือมัน…

1280
01:11:25,030 --> 01:11:26,198
พาฉัน

1281
01:11:28,325 --> 01:11:32,496
ออกไปจากชีวิตจริงในส่วนหนึ่ง
แม้ว่ามันจะยังเป็นชีวิตจริงอยู่

1282
01:11:32,579 --> 01:11:37,751
เพราะงั้นตอนที่ฉันทำแบบนั้น
และไม่ได้เป็นตัวฉันเอง

1283
01:11:37,835 --> 01:11:42,715
มันได้พาฉันออกไปจากชีวิตประจำวันของฉัน

1284
01:11:44,925 --> 01:11:46,927
เป็นแบบนั้นเรื่อยมา

1285
01:11:48,846 --> 01:11:50,556
(ไม่มีใครอยากเห็นก้นแฟบๆ ป่วยๆ…)

1286
01:11:50,639 --> 01:11:53,183
ลอรินรู้ว่าเธอตัวเล็ก

1287
01:11:53,267 --> 01:11:55,227
เธอรู้ว่าเธอผอม เพราะงั้น…

1288
01:11:55,936 --> 01:12:00,024
ฉันจึงอาจจะเลือกจี้จุดอ่อนบางจุด
ที่เป็นความไม่มั่นใจของเธอ

1289
01:12:01,150 --> 01:12:04,361
รูปร่างหน้าตาของเธอ ผมของเธอ อะไรแบบนั้น

1290
01:12:05,195 --> 01:12:06,739
แต่บอกตามตรงนะคะ

1291
01:12:07,239 --> 01:12:11,327
ข้อความพวกนั้นไม่ได้มุ่งเป้าไปที่
ความไม่มั่นใจของเธอ

1292
01:12:11,410 --> 01:12:13,037
พุ่งเป้ามาที่ตัวคุณเหรอ

1293
01:12:13,120 --> 01:12:16,081
คุณส่งข้อความพวกนี้ถึงตัวเองเหรอ

1294
01:12:16,165 --> 01:12:17,958
มีความเป็นไปได้มากค่ะ

1295
01:12:18,500 --> 01:12:19,585
เพราะว่า

1296
01:12:20,794 --> 01:12:22,254
ฉันผอมเกินไป

1297
01:12:22,921 --> 01:12:24,590
ฉันไม่กิน

1298
01:12:24,673 --> 01:12:27,009
จะเรียกฉันว่าเป็นโรคคลั่งผอมก็ได้

1299
01:12:28,844 --> 01:12:31,263
แล้วคุณกลัวเธอทำร้ายตัวเองบ้างไหม

1300
01:12:31,764 --> 01:12:35,017
เพราะมีข้อความที่บอกให้เธอฆ่าตัวตาย

1301
01:12:35,100 --> 01:12:36,018
คือ…

1302
01:12:38,020 --> 01:12:39,146
ฉัน…

1303
01:12:40,272 --> 01:12:44,943
บอกได้ว่าไม่กลัวว่าเธอจะทำร้ายตัวเอง

1304
01:12:45,944 --> 01:12:48,614
และฉันรู้ว่าบางคนอาจตั้งคำถามแบบนั้น

1305
01:12:48,697 --> 01:12:51,283
หรือเบากว่านั้น หรืออะไรก็ตาม

1306
01:12:51,367 --> 01:12:56,080
แต่ฉันรู้จักลอริน
และฉันรู้จากการที่ฉันกับเธอเคยคุยกัน

1307
01:12:56,163 --> 01:13:00,918
ถ้าฉันไม่รู้จักเธอดีพอ ฉันคงไม่พูดอย่างนั้น

1308
01:13:01,418 --> 01:13:02,419
ก็เลย…

1309
01:13:04,380 --> 01:13:05,506
นั่นแหละค่ะ

1310
01:13:06,548 --> 01:13:07,716
(เธอไม่มีเพื่อน)

1311
01:13:07,800 --> 01:13:09,635
(เธออมนกเขาให้หนุ่มๆ เพื่อให้มีเพื่อนคุย)

1312
01:13:09,718 --> 01:13:12,137
มีข้อความนึงที่ฉันจำได้แม่น

1313
01:13:12,221 --> 01:13:14,431
เธอพูดเรื่องอมนกเขา

1314
01:13:14,515 --> 01:13:16,975
(เขาอยากมีเซ็กซ์ อยากให้บ๊วบ กอดจูบลูบคลำ)

1315
01:13:17,059 --> 01:13:19,728
และบอกว่าโอเว่นไม่ได้ชอบลอรินแล้ว

1316
01:13:19,812 --> 01:13:21,563
เพราะลอรินไม่อมนกเขาให้

1317
01:13:21,647 --> 01:13:23,148
(เขาไปหาเศษหาเลยตรงอื่นแล้ว)

1318
01:13:23,232 --> 01:13:25,567
นั่นเด็กสาวอายุ 14 นะ

1319
01:13:26,568 --> 01:13:28,862
เธอไม่ควรทำแบบนั้น

1320
01:13:28,946 --> 01:13:32,408
ฉันเลยคิดว่าเคนดร้าเข้าใจไปในทางผิดๆ ว่า

1321
01:13:32,491 --> 01:13:35,744
"ลอรินกับฉันเป็นเพื่อนกัน
เธอต้องการฉัน เธอ…"

1322
01:13:35,828 --> 01:13:39,581
ก็ใช่ค่ะ คนเป็นวัยรุ่นต้องการแม่
แต่ไม่ใช่ในแนวนั้น

1323
01:13:39,665 --> 01:13:41,750
ผมว่านี่คืออาการป่วยแบบ
มันเชาเซ่นทางโซเชียล

1324
01:13:41,834 --> 01:13:46,588
คนเป็นแม่อยากให้ลูกสาวต้องการเธอ

1325
01:13:47,339 --> 01:13:48,799
โดยที่

1326
01:13:49,716 --> 01:13:52,219
เต็มใจจะทำร้ายลูกตัวเอง

1327
01:13:52,302 --> 01:13:55,556
และเธอเลือกใช้วิธีนี้

1328
01:13:55,639 --> 01:14:00,561
แทนการพยายามทำให้ป่วยทางกาย
นี่เป็นพฤติกรรมทั่วไปของกลุ่มอาการมันเชาเซ่น

1329
01:14:00,644 --> 01:14:02,563
ฉันว่าใช่เลย

1330
01:14:02,646 --> 01:14:05,315
เพราะลอรินจะกลับบ้าน
แบบทุกข์ใจกับข้อความเหล่านี้

1331
01:14:05,399 --> 01:14:08,444
แล้วเคนดร้าจะได้เล่นบทฮีโร่ อยู่เคียงข้างลูก

1332
01:14:08,527 --> 01:14:10,654
ได้ทำแบบนั้น แล้ว…

1333
01:14:11,155 --> 01:14:15,159
แต่สำหรับลอริน ฉันนึกไม่ออกเลย
ว่ามันทำให้เธอรู้สึกยังไง

1334
01:14:15,242 --> 01:14:19,329
ฉันมั่นใจนะว่า… ลอรินถูกบั่นทอนจิตใจ

1335
01:14:19,413 --> 01:14:21,248
ฉันว่ายังไงก็

1336
01:14:22,332 --> 01:14:25,544
หนีไม่พ้นแผนการของเคนดร้า

1337
01:14:26,211 --> 01:14:27,963
ในเมื่อยังต้องคุยกับเธอ

1338
01:14:32,634 --> 01:14:35,679
เคนดร้า ลิคารีเป็นคนบงการครอบครัว

1339
01:14:35,762 --> 01:14:39,766
เธอคุมทุกอย่าง เธอดูแลการเงิน

1340
01:14:39,850 --> 01:14:43,520
และอะไรก็ตามของพวกเขา
เคนดร้า ลิคารีเป็นคนตัดสินใจและจัดการหมด

1341
01:14:44,605 --> 01:14:47,441
เคนดร้าบอกชอว์นกับลอรินว่า
การเงินเรียบร้อยดี

1342
01:14:47,524 --> 01:14:49,985
เธอจึงต้องหาทางออกเรื่องที่มาของเงิน

1343
01:14:50,068 --> 01:14:51,445
ทั้งๆ ที่ไม่ได้ไปทำงาน

1344
01:14:53,113 --> 01:14:57,451
มีอยู่ครั้งหนึ่งเธอบอกเราว่าบ้านถูกฟ้าผ่า

1345
01:14:57,534 --> 01:14:59,119
เธอทำเรื่องเคลมประกัน

1346
01:14:59,203 --> 01:15:02,247
และฉันคิดว่าเป็นไปได้ที่เธอจะเก็บเงินนั้นไว้

1347
01:15:02,873 --> 01:15:04,791
มีครั้งหนึ่ง พอเราจอดรถหน้าบ้าน

1348
01:15:04,875 --> 01:15:07,753
ก็เห็นกระดาษแผ่นใหญ่ติดอยู่ที่ประตู

1349
01:15:07,836 --> 01:15:09,755
เขียนว่าให้ย้ายออกไป

1350
01:15:09,838 --> 01:15:13,300
ในที่สุดเธอก็บอกผมว่าเธอไม่ได้จ่ายบิล

1351
01:15:13,967 --> 01:15:16,011
ผมรีบขนของทุกอย่างออกมา

1352
01:15:16,094 --> 01:15:18,388
โทรไปเช่าโกดัง แล้วขนทุกอย่างไปไว้

1353
01:15:18,472 --> 01:15:21,475
เราคิด "เราจ่ายได้ ข้าวของจะอยู่ครบทุกชิ้น"

1354
01:15:21,558 --> 01:15:24,520
เธอบอก "ไม่มีปัญหาหรอก แค่ไม่กี่ดอลลาร์"

1355
01:15:25,020 --> 01:15:28,565
แต่เอาเข้าจริงเธอก็ไม่ดูแล

1356
01:15:29,233 --> 01:15:32,694
สุดท้ายเราก็เสียข้าวของที่อยู่ในโกดังนั่นไปหมด

1357
01:15:33,570 --> 01:15:35,322
เครื่องไม้เครื่องมือของผม

1358
01:15:35,405 --> 01:15:39,493
ของสำคัญๆ ทุกอย่าง
เราเก็บของที่ระลึกทั้งหมดไว้ในนั้น

1359
01:15:39,576 --> 01:15:43,539
ของที่มาจากการทำงานทั้งชีวิตของผม
หมดสิ้นทุกอย่าง

1360
01:15:45,207 --> 01:15:47,334
ฉันว่าแทบทุกเรื่องที่เธอบอกชอว์น

1361
01:15:47,417 --> 01:15:50,379
อย่างน้อยก็ช่วงสิบปีหลังมานี้ เป็นเรื่องโกหก

1362
01:15:51,630 --> 01:15:55,175
จริงรึเปล่า คุณมองว่าเป็นแบบนั้นรึเปล่า

1363
01:15:55,259 --> 01:15:56,134
ไม่ค่ะ

1364
01:15:57,803 --> 01:15:58,762
แต่…

1365
01:16:04,476 --> 01:16:07,354
ฉันจัดการเรื่องการเงินได้มากกว่าเขา

1366
01:16:10,941 --> 01:16:14,903
แต่เราทั้งคู่ตระหนักถึงสถานการณ์ที่เผชิญอยู่

1367
01:16:15,404 --> 01:16:19,700
แต่ต่างก็ไม่มีคำตอบว่าต้องปฏิบัติอย่างไร

1368
01:16:20,200 --> 01:16:22,703
ก็เลย น่าเสียดายค่ะ

1369
01:16:27,666 --> 01:16:31,378
หลังจากตัวตนของผู้กระทำผิด
ถูกเปิดเผยต่อสาธารณชน

1370
01:16:31,461 --> 01:16:33,338
มันทำให้ทั้งชุมชนตกใจ

1371
01:16:33,422 --> 01:16:36,133
เราพูดคุยกันในชั้นเรียน กับเมซี่และโซฟี่

1372
01:16:36,216 --> 01:16:38,093
และเราก็ดูในอินสตาแกรม

1373
01:16:38,176 --> 01:16:41,263
มีรูปถ่ายหน้าตรงของเคนดร้า
โพสต์ออนไลน์อยู่ทุกที่

1374
01:16:43,473 --> 01:16:47,394
ฉันอยู่ที่โรงเรียน
ได้ข้อความจากลูกพี่ลูกน้องว่า "เธอโอเคไหม"

1375
01:16:47,477 --> 01:16:50,897
ฉันนั่งเรียนอยู่ และตอบว่า
"ฉันสบายดี ทำไมเหรอ"

1376
01:16:50,981 --> 01:16:54,026
ทุกคนต่างหันไปมองลอริน

1377
01:16:54,109 --> 01:16:56,737
เพราะแม่เธอปรากฏอยู่ทุกที่บนออนไลน์

1378
01:16:56,820 --> 01:16:58,071
(เตือนภัย แม่สติหลุด)

1379
01:16:58,155 --> 01:16:59,197
(สุดช็อก จับโป๊ะคุณแม่)

1380
01:16:59,281 --> 01:17:01,700
ชั่วโมงถัดมา ฉันถูกเรียกพบ

1381
01:17:01,783 --> 01:17:04,494
พวกเขาบอก "แม่เธอเพิ่งถูกจับวันนี้"

1382
01:17:04,578 --> 01:17:07,456
แล้วฉันก็ส่งข้อความหาพ่อ ถามว่าเกิดอะไรขึ้น

1383
01:17:07,539 --> 01:17:08,498
(พ่อมารับหนูทีสิ)

1384
01:17:08,582 --> 01:17:11,460
เธอบอก "ทางโรงเรียนเรียกเข้าไป
บอกว่าแม่ติดคุก"

1385
01:17:11,543 --> 01:17:12,502
{\an8}(ข่าวหกโมงเย็น)

1386
01:17:12,586 --> 01:17:17,382
{\an8}มาถึงคดีประหลาดของคุณแม่
ที่ถูกกล่าวหาว่าสะกดรอยลูกสาวทางออนไลน์

1387
01:17:18,133 --> 01:17:21,970
เด็กสาวม.ปลายในมิชิแกน
ถูกกลั่นแกล้งทางออนไลน์นานกว่าหนึ่งปี

1388
01:17:22,054 --> 01:17:24,806
แต่เมื่อรู้ตัวผู้ต้องสงสัย ทุกคนต่างตกใจ

1389
01:17:24,890 --> 01:17:28,018
อัยการตั้งข้อกล่าวหาคุณแม่
ที่หลอกลวงทางออนไลน์

1390
01:17:28,101 --> 01:17:29,436
- แคตฟิชชิง
- แคตฟิชชิง

1391
01:17:29,519 --> 01:17:31,897
{\an8}ตอนที่เรารู้ว่าไม่ใช่เด็ก

1392
01:17:31,980 --> 01:17:34,232
{\an8}เราก็ยังไม่คิดว่าจะเป็นผู้ปกครอง

1393
01:17:34,316 --> 01:17:36,318
คุณแม่คนนี้กำลังถูกตั้งข้อหาอาชญากรรม

1394
01:17:38,612 --> 01:17:42,115
ลิคารีถูกตั้งข้อหาในคดีอาญาห้าข้อหา
หลักๆ คือแอบสะกดรอย

1395
01:17:42,199 --> 01:17:44,451
ส่งข้อความนานกว่าหนึ่งปี

1396
01:17:44,534 --> 01:17:47,245
{\an8}เรามีข้อความเป็นหมื่นๆ ข้อความ

1397
01:17:47,329 --> 01:17:50,040
เคนดร้า ลิคารีมาขึ้นศาลอิซาเบลล่าเคาน์ตี้
เมื่อวันพฤหัสบดี

1398
01:17:50,123 --> 01:17:53,794
ผู้พิพากษาออกคำสั่งห้ามลิคารีติดต่อกับเหยื่อ

1399
01:17:54,336 --> 01:17:55,879
ซึ่งเป็นลูกสาวของลิคารี

1400
01:17:55,962 --> 01:17:57,631
หนึ่งในเรื่องยากของคดีนี้ก็คือ

1401
01:17:57,714 --> 01:18:01,718
ระดับความใกล้ชิดระหว่างเคนดร้ากับลูกสาว

1402
01:18:01,802 --> 01:18:04,721
และเราหวังว่าการแยกบุคคลทั้งสอง

1403
01:18:04,805 --> 01:18:08,850
จะทำให้เธอมีโอกาสพ้นจากรัศมีการควบคุม

1404
01:18:08,934 --> 01:18:12,187
ที่มีต่อเธอมาตลอดระยะเวลาที่เกิดเหตุการณ์

1405
01:18:12,270 --> 01:18:15,232
ลิคารีกับทนายของเธอ
ร้องขอให้ยกเลิกคำสั่งห้ามดังกล่าว

1406
01:18:15,315 --> 01:18:17,526
อีกทั้งศาลยังได้รับจดหมายจากลูกสาวของเธอ

1407
01:18:17,609 --> 01:18:19,611
บอกว่าต้องการกลับมาอยู่กับแม่

1408
01:18:19,695 --> 01:18:23,573
การถูกตัดขาดจากแม่
ทำให้ฉันรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเอง

1409
01:18:23,657 --> 01:18:25,867
ฉันรู้สึกว่าต้องมีแม่อยู่ในชีวิตฉัน

1410
01:18:25,951 --> 01:18:28,245
คุณคิดไหมว่าคนอื่นมองว่าคุณติดแม่

1411
01:18:30,872 --> 01:18:33,917
ฉันคิดว่าใครจะมองยังไงก็ได้

1412
01:18:34,960 --> 01:18:38,380
แต่บอกตรงๆ ฉันไม่สนเลย

1413
01:18:43,301 --> 01:18:47,097
สุดท้ายเคนดร้ายอมรับข้อกล่าวหาสองข้อ
เรื่องการแอบสะกดรอยผู้เยาว์

1414
01:18:47,180 --> 01:18:49,933
ข้อหนึ่งกับโอเว่น อีกข้อหนึ่งกับลอริน

1415
01:18:50,016 --> 01:18:51,518
{\an8}(สำนักงานศาลอิซาเบลล่าเคาน์ตี้)

1416
01:18:51,601 --> 01:18:55,021
{\an8}(วันที่ 26 เมษายน 2023 วันพิพากษา)

1417
01:18:55,981 --> 01:19:00,610
ฉันไปศาลที่เคนดร้าพิจารณาคดี
และครอบครัวของฉันก็อยู่ที่นั่น

1418
01:19:00,694 --> 01:19:03,238
มีคนไปกันเยอะ เต็มห้องเลย

1419
01:19:03,989 --> 01:19:05,657
และฉันเห็นเคนดร้า

1420
01:19:05,741 --> 01:19:08,952
มันน่าตกใจมากที่ได้เห็นเธอ
หลังจากทุกอย่างเกิดขึ้น

1421
01:19:09,035 --> 01:19:10,537
เพราะมันแปลกมาก

1422
01:19:10,620 --> 01:19:13,373
ที่ได้เห็นโค้ชของตัวเองตั้งแต่สมัยม.1 แบบนั้น

1423
01:19:15,083 --> 01:19:18,170
เคนดร้าต้องพูดก่อนในวันขึ้นศาล

1424
01:19:18,253 --> 01:19:22,257
และเธอก็พูดโน้มน้าวต่างๆ นานา

1425
01:19:24,760 --> 01:19:26,136
ฉันขอโทษค่ะ ศาลที่เคารพ

1426
01:19:26,219 --> 01:19:29,973
ฉันขอโทษสำหรับพฤติกรรมของฉัน
ที่ทำกับโอเว่น แมคเคนนี่และครอบครัวเขา

1427
01:19:30,056 --> 01:19:33,685
ฉันขอโทษสำหรับพฤติกรรมของฉัน
ที่ทำกับโคลอี้ วิลสันและครอบครัวของเธอ

1428
01:19:33,769 --> 01:19:36,062
ฉันขอโทษลูกสาวฉัน ลอริน

1429
01:19:36,146 --> 01:19:38,398
ฉันได้รู้ว่าฉันป่วยทางจิต

1430
01:19:38,482 --> 01:19:41,651
และฉันไม่รู้ตัวว่ามีอาการวิกฤตมาหลายปี

1431
01:19:41,735 --> 01:19:45,781
ฉันได้รู้ว่าเป็นการรับมือกับบาดแผลทางใจ
จากประสบการณ์ในวัยเด็กของฉัน

1432
01:19:46,948 --> 01:19:49,201
มีข้ออ้างมากมายในสิ่งที่เธอทำลงไป

1433
01:19:49,284 --> 01:19:51,244
เป็นเรื่องที่เคยเกิดขึ้นกับชีวิตเธอ

1434
01:19:51,328 --> 01:19:54,372
ฉันไม่ได้จะบอกว่าเรื่องพวกนั้นไม่ได้เกิดขึ้น

1435
01:19:54,456 --> 01:19:59,211
แต่ถ้าจะใช้เป็นข้ออ้างในการทำร้ายเด็กๆ

1436
01:19:59,961 --> 01:20:02,798
มันดูไม่ถูกต้องและไม่ยุติธรรม

1437
01:20:02,881 --> 01:20:04,633
ถ้าฉันย้อนเวลากลับไปได้

1438
01:20:04,716 --> 01:20:06,551
และแก้ไขสิ่งที่ฉันทำลงไปได้

1439
01:20:06,635 --> 01:20:08,804
โปรดรู้เถอะว่าฉันจะทำโดยไม่ลังเลใจ

1440
01:20:11,264 --> 01:20:14,935
ฉันรู้ว่าทั้งโอเว่นและจิลจะพูดที่นั่น

1441
01:20:15,018 --> 01:20:17,687
และบอกตรงๆ ว่า
ฉันไม่อยากได้ยินสิ่งที่พวกเขาจะพูด

1442
01:20:17,771 --> 01:20:20,232
เพราะฉันรู้ว่าจะไม่มีอะไรดี

1443
01:20:21,775 --> 01:20:23,693
"สุดท้ายเรื่องนี้จะจบลง

1444
01:20:23,777 --> 01:20:25,946
เราจะพยายามกลับไปใช้ชีวิตของเรา

1445
01:20:26,029 --> 01:20:27,739
เราพยายามได้ แต่ผมกลัวไปแล้ว

1446
01:20:27,823 --> 01:20:30,116
เรื่องนี้จะส่งผลต่อชีวิตที่เหลือของผม"

1447
01:20:30,200 --> 01:20:33,286
ฉันไม่มีโอกาสได้พูดกับเคนดร้า
ตั้งแต่ตอนที่เธอสารภาพ

1448
01:20:33,370 --> 01:20:36,915
จนกระทั่งวันนั้นที่ศาล
มันเป็นสิ่งเดียวที่เราจะได้ทำ

1449
01:20:36,998 --> 01:20:39,709
เพราะเราไม่มีโอกาสได้ไปพูดในชั้นพิจารณาคดี

1450
01:20:39,793 --> 01:20:41,711
นั่นจึงเป็นโอกาสเดียวของเรา

1451
01:20:43,004 --> 01:20:46,967
"ฉันจะไม่มีวันลืมความรู้สึกแย่ๆ
ที่เกิดกับฉันในวันที่เราได้รู้ความจริง

1452
01:20:47,050 --> 01:20:50,178
ความเจ็บปวด ความโกรธ
การถูกหักหลัง ความเศร้า

1453
01:20:50,262 --> 01:20:51,471
ทุกอย่างประดังเข้ามา

1454
01:20:51,555 --> 01:20:54,641
ฉันรอเวลานี้มาเป็นปี

1455
01:20:54,724 --> 01:20:59,062
วันที่เธอมองตาฉันแล้วบอกให้ได้ว่าทำไม

1456
01:20:59,688 --> 01:21:02,524
มันคุ้มไหม ทั้งหมดนี่น่ะมันคุ้มไหม

1457
01:21:06,570 --> 01:21:09,406
ถ้ามองความบอบช้ำที่เกิดจากการกระทำนี้

1458
01:21:09,489 --> 01:21:14,369
ก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่า
มันจะมีผลกระทบยาวนานต่อทุกครอบครัวเหล่านี้

1459
01:21:14,452 --> 01:21:18,665
และมีผลกระทบต่อเด็กๆ เหล่านี้อาจจะตลอดชีวิต

1460
01:21:18,748 --> 01:21:21,126
นี่เป็นคดีที่เลวร้ายมาก

1461
01:21:21,209 --> 01:21:23,461
ผมจึงคิดว่า จากพฤติกรรมของคุณ

1462
01:21:23,545 --> 01:21:26,464
คุณสมควรได้รับโทษจำคุก

1463
01:21:30,927 --> 01:21:34,973
เคนดร้า ลิคารี คุณแม่จอมหลอกลวง
จะถูกจำคุกอย่างน้อยหนึ่งปีครึ่ง

1464
01:21:35,056 --> 01:21:37,767
การตัดสินโทษในคดีนี้ ผมมองว่า

1465
01:21:37,851 --> 01:21:40,353
เป็นการพิจารณาลงโทษขั้นสูงสุด คือ 19 เดือน

1466
01:21:40,437 --> 01:21:44,274
{\an8}รู้สึกดีค่ะที่ได้พูดกับเธอ และถามว่าทำไม

1467
01:21:44,357 --> 01:21:48,278
{\an8}ฉันรู้ค่ะว่าไม่มีวันได้รู้เหตุผลที่แท้จริงหรอก

1468
01:21:49,613 --> 01:21:52,782
ฉันคิดว่าเธอหมกมุ่นกับโอเว่น

1469
01:21:52,866 --> 01:21:56,661
ซึ่งมันยาก สำหรับคนเป็นแม่
และเธอก็เป็นผู้ใหญ่แล้ว

1470
01:21:56,745 --> 01:21:59,789
แต่ฉันคิดว่าเธออยากมีความสัมพันธ์

1471
01:21:59,873 --> 01:22:03,001
กับโอเว่นในระดับหนึ่ง

1472
01:22:03,084 --> 01:22:07,047
ซึ่งเห็นได้ชัดว่ามันรับไม่ได้กับวัยของเธอ

1473
01:22:08,590 --> 01:22:10,884
มันรู้สึกเหมือนเธอชอบผม

1474
01:22:11,509 --> 01:22:14,137
เธอดีกับผมสุดๆ และแบบว่า

1475
01:22:14,220 --> 01:22:16,222
"ฉันจะทำนี่ทำนั่นให้เธอนะ"

1476
01:22:16,306 --> 01:22:17,474
คือมัน…

1477
01:22:17,557 --> 01:22:20,644
ไม่เหมือนกับเป็นแม่แฟนน่ะ

1478
01:22:20,727 --> 01:22:22,395
เหมือนเป็นอะไรที่มากกว่านั้น

1479
01:22:22,479 --> 01:22:27,025
เธอจะทำนั่นทำนี่ให้ผม เธอจะหั่นสเต๊กให้ผม

1480
01:22:27,108 --> 01:22:30,445
มันถึงขั้นที่เกือบจะเรียกได้ว่าประหลาดเกิน

1481
01:22:30,528 --> 01:22:35,158
ถ้าดูจากลักษณะที่เธอปฏิบัติกับเขา
และลักษณะที่เธอชื่นชมเขา

1482
01:22:35,241 --> 01:22:39,788
ก็จะบอกได้ว่า
เธอทำทุกอย่างให้เขาอย่างออกนอกหน้า

1483
01:22:39,871 --> 01:22:43,959
หรือไม่ก็อยากให้เขาสังเกตเห็น

1484
01:22:44,042 --> 01:22:46,419
เธอจะทำเป็นส่งข้อความหาเขาแบบไม่ตั้งใจ

1485
01:22:46,503 --> 01:22:49,589
และพยายามติดต่อเขาอยู่เรื่อยๆ

1486
01:22:49,673 --> 01:22:53,510
เธอมาดูเขาแข่งทุกนัด
แม้กระทั่งหลังจากที่ลอรินกับเขาเลิกกันแล้ว

1487
01:22:53,593 --> 01:22:54,970
แบบนี้มันน่าเกลียด

1488
01:22:59,683 --> 01:23:01,685
แม่บอกให้ฉันฆ่าตัวตาย

1489
01:23:03,269 --> 01:23:05,271
มันทำให้ฉันเศร้าอยู่นะ

1490
01:23:05,355 --> 01:23:09,484
คือ "ทำไมแม่ฉันเองถึงบอกให้ฉันทำแบบนั้นนะ"

1491
01:23:12,904 --> 01:23:15,532
ฉันเคยถามแม่แล้ว

1492
01:23:15,615 --> 01:23:20,120
แต่ไม่ใช่แบบ
"ทำไมแม่ถึงบอกหนูให้ไปฆ่าตัวตาย"

1493
01:23:23,748 --> 01:23:27,627
ทุกวันนี้ฉันก็ยังสงสัยอยู่ ยังไม่รู้ว่าทำไม

1494
01:23:29,504 --> 01:23:32,132
ผมอยากรู้ความจริงไหมน่ะเหรอ แน่นอน

1495
01:23:32,215 --> 01:23:35,343
เธอมีเหตุผลอะไรในใจ

1496
01:23:35,427 --> 01:23:38,138
อะไรทำให้เธอทำแบบนี้

1497
01:23:38,221 --> 01:23:42,183
ฉันรู้ว่าพ่อโกรธและคงไม่มีวันให้อภัยแม่

1498
01:23:42,267 --> 01:23:44,269
แต่ฉันแค่ไม่คิดถึงตรงนั้น

1499
01:23:44,352 --> 01:23:47,814
ฉันแค่อยากมีความสัมพันธ์กับแม่ที่ฉันต้องการ

1500
01:23:49,190 --> 01:23:52,193
ฉันชอบคุยกับแม่ตอนแม่อยู่ในคุก

1501
01:23:52,277 --> 01:23:55,030
ฉันคุยกับแม่ได้ทุกวันจันทร์กับวันพุธ

1502
01:23:56,614 --> 01:24:01,202
เราแค่คุยกันเรื่องวันเวลาของเรา
เรื่องที่เคยเกิดขึ้น เรื่องสนุกๆ

1503
01:24:01,786 --> 01:24:05,457
แล้วแม่ก็จะส่งอีเมลถึงฉัน เราส่งอีเมลถึงกันได้

1504
01:24:05,540 --> 01:24:07,667
(เคนดร้า ลิคารี: หวัดดีจ้า เจ้าลูกลิงหัวฟู)

1505
01:24:07,751 --> 01:24:10,045
(แม่โกรธแล้วนะ ลูกทำแม่เศร้า)

1506
01:24:10,128 --> 01:24:12,672
(ลูกพูดแค่ไปละนะ แต่ไม่ได้บอกว่ารักแม่)

1507
01:24:12,756 --> 01:24:14,966
(แม่ยกโทษให้จ้ะ แม่รักลูกนะ)

1508
01:24:15,050 --> 01:24:17,260
(ขอให้เป็นวันที่สนุกสนานสุดเหวี่ยง)

1509
01:24:19,012 --> 01:24:22,348
แม่ทำเหมือนกับว่าทุกอย่างดีขึ้นแล้ว

1510
01:24:23,099 --> 01:24:24,851
และแม่ทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้น

1511
01:24:24,934 --> 01:24:26,394
(อรุณสวัสดิ์ลูกสาวคนสวย)

1512
01:24:26,478 --> 01:24:28,438
(คิดถึงลูกแทบบ้าแล้ว)

1513
01:24:28,521 --> 01:24:30,732
(ลูกคือแสงที่เจิดจ้าที่สุดในจักรวาล)

1514
01:24:30,815 --> 01:24:32,901
(ส่งจูบลอยลมมาให้จ้ะ)

1515
01:24:32,984 --> 01:24:34,235
(คืนนี้แม่จะโทรหา)

1516
01:24:34,319 --> 01:24:36,488
(รักลูกนะ รัก รัก รัก รัก รัก รัก)

1517
01:24:36,571 --> 01:24:39,074
(แม่รักลูก)

1518
01:24:39,157 --> 01:24:40,533
(รักลูกที่ซู้ดดด)

1519
01:24:40,617 --> 01:24:44,037
(เหลือไม่ถึงปีแล้ว ตื่นเต้นจัง)

1520
01:24:47,624 --> 01:24:50,710
แม่ออกจากคุกในวันที่ 8 สิงหาคม 2024

1521
01:24:52,796 --> 01:24:55,256
ฉันหวังว่าฉันกับแม่
จะฟื้นฟูความสัมพันธ์ของเราได้

1522
01:24:55,340 --> 01:24:58,593
เพราะฉันรู้สึกเหมือน
ส่วนหนึ่งของชีวิตฉันขาดหายไป

1523
01:24:58,676 --> 01:25:01,846
ไม่ว่าส่วนของลูกผู้หญิง

1524
01:25:01,930 --> 01:25:04,891
หรือว่าขาดแม่

1525
01:25:07,602 --> 01:25:08,937
พอมองย้อนกลับไป

1526
01:25:09,854 --> 01:25:14,025
ฉันผิดหวังในตัวเองมาก

1527
01:25:14,109 --> 01:25:16,778
ที่ปล่อยให้ตัวเองเลยเถิดไปถึงขั้นนั้น

1528
01:25:18,571 --> 01:25:20,824
ฉันทำให้ครอบครัวผิดหวัง

1529
01:25:22,075 --> 01:25:24,494
ทำให้ตัวเองผิดหวัง และมันทำใจยาก

1530
01:25:26,329 --> 01:25:27,330
แล้วก็…

1531
01:25:31,126 --> 01:25:34,337
เพราะในช่วงนั้นของชีวิต

1532
01:25:34,420 --> 01:25:36,840
มันไม่ใช่ตัวตนของฉัน

1533
01:25:36,923 --> 01:25:38,383
ไม่ใช่คนที่ฉันเคยเป็น

1534
01:25:38,883 --> 01:25:40,635
และไม่ใช่ฉันในวันนี้

1535
01:25:43,513 --> 01:25:46,724
นับตั้งแต่ลอรินเกิด ลูกกับฉันสนิทกันมาตลอด

1536
01:25:48,810 --> 01:25:50,937
ครอบครัวมีความหมายกับฉันมาก

1537
01:25:51,020 --> 01:25:54,149
ฉันจึงรู้เสมอว่าฉันต้องการครอบครัวแบบนั้น

1538
01:25:54,232 --> 01:25:56,568
และเมื่อเรา

1539
01:25:57,986 --> 01:25:59,362
มีลูกด้วยกัน

1540
01:25:59,863 --> 01:26:02,407
ฉันจำได้ว่าเรานั่งอยู่ในห้องหมอ

1541
01:26:02,490 --> 01:26:05,201
ได้ยินเสียงหัวใจนั้นเต้นเป็นครั้งแรก

1542
01:26:06,035 --> 01:26:08,163
มันทำให้ตื่นเต้นมากเลย

1543
01:26:10,206 --> 01:26:15,712
บางครั้งเราอาจคิดว่าเราคงรักใครไม่ได้อีก

1544
01:26:16,713 --> 01:26:20,925
แล้วจู่ๆ ก็มีทารกน้อยมาอยู่ในอ้อมอกของเรา

1545
01:26:21,009 --> 01:26:22,844
และนั่นคือโลกใบใหม่

1546
01:26:23,428 --> 01:26:24,929
เป็นความรู้สึกใหม่ๆ

1547
01:26:27,640 --> 01:26:30,476
ในขณะที่เธอเริ่มเติบโตขึ้น

1548
01:26:31,144 --> 01:26:35,440
ฉันก็เริ่มมีสิ่งที่เก็บกดไว้ปรากฏขึ้นมา

1549
01:26:37,442 --> 01:26:41,738
หลายอย่างที่เป็นบาดแผลเก่าๆ
เริ่มปรากฏให้เห็นอีก

1550
01:26:41,821 --> 01:26:43,948
ซึ่งฉันไม่รู้ว่าจะรับมือยังไง

1551
01:26:45,366 --> 01:26:47,911
ตอนฉันอายุ 17

1552
01:26:48,453 --> 01:26:49,704
ฉันถูกข่มขืน

1553
01:26:52,874 --> 01:26:53,791
แล้วพอ

1554
01:26:55,335 --> 01:26:57,378
ลูกสาวฉันย่างเข้าสู่ช่วงวัยรุ่น

1555
01:26:57,462 --> 01:27:00,423
ฉันก็เริ่มกลัว กลัวมาก

1556
01:27:01,299 --> 01:27:04,844
ฉันไม่อยากให้ลูกประสบชะตากรรมเดียวกับฉัน

1557
01:27:05,678 --> 01:27:06,679
และ…

1558
01:27:11,643 --> 01:27:14,103
และฉันคิดว่านั่นแหละที่นำไปสู่

1559
01:27:15,146 --> 01:27:18,441
ตัวฉันที่ไม่รู้วิธีจัดการกับสิ่งต่างๆ

1560
01:27:19,943 --> 01:27:25,448
มันยากเพราะฉันกำลังรื้อฟื้น
เรื่องที่ตัวเองเคยประสบมา

1561
01:27:27,533 --> 01:27:29,285
แต่ในขณะเดียวกัน

1562
01:27:31,412 --> 01:27:33,081
ก็อยากจะปกป้องเธอ

1563
01:27:35,667 --> 01:27:39,629
ฉันอยากจะควบคุมผลสำเร็จในชีวิตของเธอ

1564
01:27:40,713 --> 01:27:44,425
ฉันกลัวที่จะปล่อยให้เธอโตขึ้นอีก

1565
01:27:44,926 --> 01:27:48,846
อยากจะปกป้องเธอ
ดูแลเธอให้ปลอดภัย อยู่ใกล้หูใกล้ตา

1566
01:27:49,764 --> 01:27:52,308
และกลัวที่จะปล่อยให้เธอโตขึ้น

1567
01:27:52,392 --> 01:27:55,937
เพราะกลัวสิ่งที่อาจเกิดขึ้นกับเธอ

1568
01:28:04,404 --> 01:28:06,030
ผมไม่ได้คุยกับลอริน

1569
01:28:06,114 --> 01:28:08,658
มานานมากแล้ว

1570
01:28:08,741 --> 01:28:13,079
ฉันกับโอเว่นไม่ได้คุยกันแล้ว
ฉันเห็นเขาตรงทางเดิน

1571
01:28:13,162 --> 01:28:15,790
แต่เราไม่ได้มีปฏิสัมพันธ์กันเลย

1572
01:28:15,873 --> 01:28:17,500
ใช่ครับ ผมโกรธลอริน

1573
01:28:17,583 --> 01:28:20,628
ผมคงจะไม่คุยกับเธอแล้วในอนาคต

1574
01:28:23,506 --> 01:28:26,426
ลอรินยังเด็กมากสำหรับเรื่องที่เกิดขึ้นนี้

1575
01:28:26,509 --> 01:28:29,554
ฉันไม่คิดว่ามันเป็นความผิดของเธอ

1576
01:28:29,637 --> 01:28:33,474
ที่แม่ของเธอเป็นแบบนั้น
และอยากให้สิ่งต่างๆ เป็นไปแบบนี้

1577
01:28:34,434 --> 01:28:36,185
โคลอี้เสียเวลาไปทั้งปี

1578
01:28:36,269 --> 01:28:40,648
ทั้งๆ ที่ควรจะเป็น
ช่วงเวลาแห่งความทรงจำที่ดีที่สุดในชีวิตเธอ

1579
01:28:41,316 --> 01:28:43,568
ตลอดทั้งปีที่คนกล่าวหาเธอว่าเป็นคนทำ

1580
01:28:43,651 --> 01:28:46,195
และไม่เชื่อสิ่งที่เธอพูด

1581
01:28:46,279 --> 01:28:47,780
ถูกพ่อแม่ของเธอซักไซ้ไล่เลียง

1582
01:28:47,864 --> 01:28:52,160
และคนส่วนใหญ่ก็ไม่เชื่อเธอ

1583
01:28:52,243 --> 01:28:55,580
ฉันว่าฉันเสียเพื่อนไปหลายคนเพราะเรื่องนี้

1584
01:28:56,539 --> 01:28:59,250
คนแรกก็โอเว่น
ฉันกับโอเว่นและคนอื่นๆ เคยเป็นเพื่อนกัน

1585
01:28:59,334 --> 01:29:02,337
ฉัน เมซี่ โอเว่น และโซฟี่
เราจะนั่งโต๊ะเดียวกัน

1586
01:29:08,926 --> 01:29:12,180
ฉันรู้สึกผิดกับโคลอี้

1587
01:29:13,681 --> 01:29:16,434
ที่ไปโทษเธอ

1588
01:29:17,518 --> 01:29:19,062
โทษครอบครัวของเธอ

1589
01:29:19,145 --> 01:29:24,317
ตอนนั้นเราเลิกให้ความสนใจข้อมูลที่เรามี

1590
01:29:24,400 --> 01:29:27,445
ซึ่งมีอยู่ไม่มากตลอดสองปีนั้น

1591
01:29:27,528 --> 01:29:31,449
และฉันรู้สึกผิดมากเลยนะที่ทำแบบนั้นกับเธอ

1592
01:29:31,532 --> 01:29:34,327
จิล เธอเริ่มเรื่องนี้

1593
01:29:34,410 --> 01:29:36,746
ผลกระทบที่เกิดกับครอบครัวผม ครอบครัวเรา

1594
01:29:36,829 --> 01:29:39,374
ส่วนใหญ่เป็นเพราะเธอกับไมค์ เมน

1595
01:29:39,999 --> 01:29:42,585
ผมจำได้ว่าช่วงวันสองวันแรกของการไต่สวนเรา

1596
01:29:42,668 --> 01:29:46,798
ผมส่งข้อความหาเขา
บอกว่าผมค่อนข้างที่จะเชื่อว่า

1597
01:29:46,881 --> 01:29:49,300
น่าจะเป็นเคนดร้าที่ทำเรื่องนี้

1598
01:29:49,801 --> 01:29:52,720
ผมบอก "ไม่รู้นะว่า
คุณรู้อะไรเกี่ยวกับเธอบ้าง ไมค์

1599
01:29:52,804 --> 01:29:54,472
แต่เธอไม่ใช่คนซื่อสัตย์"

1600
01:29:55,598 --> 01:29:57,016
ฉันเคยบอกคนอื่นแล้วว่า

1601
01:29:57,100 --> 01:30:00,812
ชอว์นกับลอรินจะทำเป็นตีเนียน

1602
01:30:00,895 --> 01:30:02,688
เหมือนตัวเองเป็นเหยื่อในสถานการณ์นี้

1603
01:30:02,772 --> 01:30:05,650
ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แล้วก็จะรอดตัวไป

1604
01:30:05,733 --> 01:30:09,529
เพราะไมค์ เมนไม่ได้ทำหน้าที่ตัวเอง
และไม่ได้สืบสวนพวกเขา

1605
01:30:10,863 --> 01:30:12,490
แล้วมันก็เป็นอย่างนั้น

1606
01:30:13,574 --> 01:30:15,368
ผมภูมิใจในตัวเธอจริงๆ เลยเนี่ย

1607
01:30:15,451 --> 01:30:17,453
ฉันสงบเสงี่ยมมาตั้งนาน ขอบอก

1608
01:30:19,872 --> 01:30:21,332
โชคดีที่มีแบรด ปีเตอร์ส

1609
01:30:21,416 --> 01:30:24,335
เพราะถ้าไม่มีเขา เรื่องนี้คงไม่คืบหน้าไปไหน

1610
01:30:24,836 --> 01:30:28,172
หรือไม่ก็ไม่รู้ว่าจะจับเคนดร้าได้เอาตอนไหน

1611
01:30:28,256 --> 01:30:32,301
คุณดูสารคดีเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้เอาเถอะ
ว่ามันจบยังไง มันจบไม่ดีหรอก

1612
01:30:32,802 --> 01:30:35,471
ไม่มีใครรู้ว่าเธอจะทำอะไรอีก

1613
01:30:35,555 --> 01:30:37,432
ถ้ายังเอาผิดกับเธอไม่ได้

1614
01:30:41,269 --> 01:30:42,103
โอเค

1615
01:30:43,855 --> 01:30:44,730
มีแรงแค่นี้เหรอ

1616
01:30:46,107 --> 01:30:47,108
มาเลยค่ะ

1617
01:30:47,608 --> 01:30:51,070
ฉันกับพ่อสนิทกันมากขึ้นตั้งแต่เกิดเรื่องนี้

1618
01:30:51,154 --> 01:30:52,864
รู้นะว่าพ่อรักลูกมากแค่ไหน

1619
01:30:52,947 --> 01:30:56,159
- ค่ะ ในบางเวลา
- บางเวลาเหรอ พ่อรักลูกนะ

1620
01:30:56,242 --> 01:30:58,119
- หนูก็รักพ่อ
- โอเค

1621
01:30:58,661 --> 01:31:01,747
พ่อภูมิใจในตัวลูก ลูกเป็นเด็กดี โอเคนะ

1622
01:31:02,373 --> 01:31:03,374
รักลูกจ้ะ

1623
01:31:04,792 --> 01:31:07,503
เราผูกพันกันมาก

1624
01:31:07,587 --> 01:31:10,840
เรามีเรื่องให้หัวเราะได้ในทุกๆ สิ่งที่เราทำ

1625
01:31:10,923 --> 01:31:11,757
นี่

1626
01:31:14,469 --> 01:31:18,055
ผมดีใจที่ได้เห็นเธอยิ้มแย้ม
และหัวเราะคิกคักตามประสาเด็ก

1627
01:31:18,139 --> 01:31:20,766
และทำเรื่องเปิ่นๆ เหมือนที่เราทุกคนเคยทำ

1628
01:31:21,267 --> 01:31:23,352
ตอนนี้เธอเริ่มมาทางพ่อมากขึ้นแล้ว

1629
01:31:23,436 --> 01:31:25,938
เธอกำลังเติบโต และมันวิเศษจริงๆ

1630
01:31:26,022 --> 01:31:29,108
เธอกำลังเติบโตเป็นผู้หญิงสวย

1631
01:31:38,826 --> 01:31:41,913
ฉันไม่ได้รับอนุญาตให้เจอแม่ตอนนี้
ซึ่งแม่ออกจากคุกแล้ว

1632
01:31:41,996 --> 01:31:44,790
ฉันอยากเจอแม่เมื่อถึงเวลา

1633
01:31:45,833 --> 01:31:47,293
ฉันคงจะ

1634
01:31:48,169 --> 01:31:51,422
สบายใจขึ้นที่ได้เจอแม่ แต่มันก็ยากเหมือนกัน

1635
01:31:51,506 --> 01:31:53,799
ผ่านมาปีครึ่งแล้วที่ฉันไม่ได้เจอลูก

1636
01:31:53,883 --> 01:31:56,302
เราทั้งคู่ต่างรู้ว่า

1637
01:31:57,595 --> 01:32:00,681
เรามีกันเสมอไม่ว่าจะยังไง

1638
01:32:02,350 --> 01:32:05,228
ตอนนี้ฉันอยากจะไว้ใจแม่ แต่ฉันคงทำไม่ได้

1639
01:32:05,728 --> 01:32:09,106
ตอนนี้แม่ออกมาแล้ว
ฉันแค่อยากให้แม่ได้รับความช่วยเหลือ

1640
01:32:10,525 --> 01:32:12,610
แล้วเมื่อเราได้เจอกัน

1641
01:32:13,319 --> 01:32:17,198
มันจะได้ไม่กลับไปเป็นแบบเดิม
อย่างที่เคยเป็น

1642
01:32:18,407 --> 01:32:22,703
ฉันคิดว่าเราจะมีความสัมพันธ์ที่ดีได้แน่

1643
01:32:23,871 --> 01:32:27,375
ฉันรู้ว่าเราแม่ลูกผูกพันกัน

1644
01:32:28,167 --> 01:32:29,043
มาก

1645
01:32:31,254 --> 01:32:34,924
การอยู่แบบไม่มีความสัมพันธ์นั้น
ฉันว่ามันทำให้ฉันเจ็บปวดมาก

1646
01:32:35,007 --> 01:32:39,011
ฉันคิดว่าการฟื้นฟูความสัมพันธ์ของเราขึ้นมาใหม่
จะช่วยเราสองคนได้มาก

1647
01:32:41,556 --> 01:32:43,808
ฉันรักแม่ยิ่งกว่าอะไรทั้งนั้น

1648
01:32:45,810 --> 01:32:51,816
(ลอรินวางแผนจะเข้าเรียนมหาวิทยาลัย
ในสาขาอาชญาวิทยา)

1649
01:32:51,899 --> 01:32:55,945
(ถ้าคุณหรือคนที่คุณรู้จัก
กำลังประสบปัญหาสุขภาพจิต หรือคิดฆ่าตัวตาย)

1650
01:32:56,028 --> 01:32:57,989
(โปรดดูข้อมูลที่ WANNATALKABOUTIT.COM)

1651
01:33:52,043 --> 01:33:54,962
(คำบรรยายโดย นิติพร โจโดวิน)