Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ไม่นะ ไม่
ใช่แล้ว
ไม่
อย่าๆ
ขอเถอะ
ไม่เอา ฉันไม่อยากตายอีกแล้ว
ไม่ไหวแล้ว
ขอล่ะ ไม่เอาแล้ว
ไม่ ไม่
อย่าๆ อย่าเลย!
ไม่
ต้องรอดก่อนย่ำรุ่ง
ดูเหมือนฝนจะตก
เรามีแผนยังไงตอนไปถึง
เราจะทำพิธีอะไรสักอย่างกันมั้ย
ฉันไม่ได้เตรียมทำพิธีอะไร
ไม่ใช่พิธีกุ๊กๆ กู๋แบบนั้นหรอก
เป็นงานปิดท้ายอะไรแบบนั้นน่ะ
นี่คือที่แวะสุดท้ายของทัวร์เรา ถึงจะไม่ได้เบาะแสอะไรเลย
ก็หาอะไรทำเป็นที่ระลึกหน่อยมั้ย
เหมือนฉลองความล้มเหลวของเรา?
-ใช่ จะอะไรก็เถอะ -อืม
ไม่แน่ใจว่า เราคาดหวังอะไรกันตั้งแต่แรก
การปิดฉากไง สถานการณ์แบบนี้คนเราต้องการ จบแบบสวยๆ ไม่ใช่เหรอ
เรายังไม่จบ
เธอแค่หายไป ไม่ใช่ตาย
ใช่ นั่นแหละ คือฉันแค่ถามเฉยๆ
เดี๋ยวๆๆ โคลเวอร์ คืออย่า...อย่าเพิ่งลบ
แค่ดูเฉยๆ
ฟังนะ ฉันรู้ว่าน่าจะทำอะไรที่ดีกว่านี้ ตอนจากกัน
ฉันน่าจะทำอะไรหลังแม่เสียให้มันดีกว่านี้
ฉันแค่อยู่บ้านหลังนั้นต่อไม่ไหวแล้ว
แต่เธอมาอยู่กับฉันได้นะ
ฉันรู้ว่ามันเป็นเรื่องตัดสินใจยากอยู่
ขอล่ะ โทรกลับด้วย
ฉันคิดถึงเธอ
"ร้านฮาร์ตลีย์"
-ผ่านไปปีนึง กลับมาทีขนลุกเนอะ -แม็กซ์!
อะไรล่ะ
ก็จริงของเขา
ใช่มะ น่าขนลุกและก็เศร้าออก
โทษนะ โคลเวอร์
งั้นเรามาจับมือกันมั้ย
-ไม่ -ให้ตายสิ เมแกน
ก็เราทำมาเกือบทุกที่แล้ว
มันจะรู้สึกเหมือนขาดอะไรไป ถ้าไม่ได้ทำที่นี่
โคลเวอร์รู้ว่าฉันมีสัมผัสพิเศษนั่น...
สัมผัสพิเศษเนี่ยนะ
พีคสุดที่เธอ "สัมผัส" ได้ด้วยญาณคือ
ตอนที่รู้ว่าพ่อเธอ แอบแซ่บกับแม่ของแม๊กซ์ก่อนใคร
-ก็แม่นปะ -จำได้มั้ย โคลเวอร์
เรารู้หมดตั้งแต่ได้ยินเสียงที่โรงรถแล้ว
แหวะ แถมนั่นเป็นแม่ฉัน
เราแค่ลองหน่อยได้มั้ยล่ะ
เธอคงหายตัวไปหลังจากถ่ายวิดีโอไม่นาน
และนี่เป็นเรื่องสำคัญมาก
เราทุกคนรู้สึกได้ บางทีเราอาจเชื่อมต่อกับพลังงานที่ค้างอยู่ได้
ได้ ก็ได้ มาจับมือกัน
โอเคๆ แจ่ม โอเคเลย
-โอเค -เอาละ
ก็ได้
เอาล่ะ ทีนี้ทุกคนก็...
หลับตาลง
และลองส่งสัญญาณออกไป
ลองนึกภาพเหมือนวิทยุหรือทีวีรุ่นเก่าดู
ดังนั้นบางครั้งก็จับสัญญาณได้
แต่ส่วนใหญ่ก็มีเสียงรบกวน
ค่อยๆ ลอง
หายใจช้าๆ ไว้
เข้า
และออก
เข้า
และออก
เข้า
และออก
-ให้ตายสิ! -ระวัง!
หลบไปให้พ้น!
ช้าหน่อย!
-อะไรวะ -เชี่ยไรเนี่ย
งั้น
มาลองอีกทีนะ...
โคลเวอร์
-โคลเวอร์ เฮ้! -นี่ แม๊กซ์
พอก่อน ให้เวลาเธอสักเดี๋ยวมั้ย
อย่าลืมสิ ทำไมนายถึงถูกเธอเท
เธอไม่ได้เทฉัน ฉันเองที่เลิกกับเธอ
เพราะเธออยากมีสเปซซึ่งนายไม่ยอมให้
เธอรู้ดีเรื่องสเปซตั้งแต่เมื่อไหร่
โทษนะ พูดงี้หมายความว่าไง
ตั้งแต่อนุบาลแล้ว เธอต้องหาใครสักคนคบเสมอ
-จริงดิ -ไม่ ฉันเปล่า
หกเดือนก่อน เป็นผู้ชายเหมือนนายเป๊ะ
และสามเดือนก่อนนั้น เป็นผู้หญิงเหมือนนายเป๊ะ
-จูเลีย -จูเลียเหรอ
พวกนายคบกันกี่เดือนนะ
-สามเดือน -สามเดือน
หวังว่าเธอจะรอเทนาย จนกว่าเราจะกลับ
แม็กซ์
ถ้าเธอเลิก พวกนายยังมีเบอร์จูเลียมั้ย
ตีนเหอะ
เฮ้
ไง
แค่นี้ค่ะ
สองเหรียญ
ขอบคุณค่ะ
โทษทีนะ ฉันเห็นพวกเธอที่ข้างนอกนั่น
ทำอะไรน่ะ
ล้อมวงสวดมนต์เหรอ
ค่ะ ประมาณนั้น
-ขอบคุณค่ะ -เช่นกัน
โทษที ปีก่อนคุณทำงานที่นี่รึยัง
ปีที่แล้วและปีก่อนหน้านั้น
และปีก่อนหน้านั้นและปีก่อนๆ หน้านั้น
และต่อไปเรื่อยๆ
รู้มั้ยทุกปีมันก็เหมือนกัน
มีต่างไปนิดหน่อย
ใช่เลย
งั้นขอถามอะไรหน่อย
คุณพอจะคุ้นผู้หญิงคนนี้มั้ย
น่ารัก
เขาดูเหมือนเธอมาก
เธอคงหายไปล่ะสิ
ฉันไม่ได้พูดงั้นนะ
เธอไม่ใช่คนแรกที่มานี่
แล้วถามฉันว่าเคยเห็นใครมั้ยหรอก
คนแถวนี้หายตัวไปบ่อยเหรอ
ที่นี่เหรอ ไม่
แต่ไม่ไกลจากนี่เท่าไหร่ ที่กลอว์วัลเล่ย์
คนชอบไปมีปัญหาที่นั่น
กลอว์วัลเล่ย์เหรอ
ใช่
พอแล้ว
วันนี้ขี้บ่นจังนะ
ขอพูดอะไรนิด ก่อนโคลเวอร์จะกลับออกมา
ทุกคนบอกฉันว่าทริปนี้ เหมือนออกมาเที่ยวนอกเมืองกัน
แต่ฉันไม่รู้ว่าเราจะมาแบบ... ย้อนรอยตามหาพี่สาวของเธอ
ฉันต้องขอบอกนะ
-เพราะเอกจิตวิทยา -เพราะเอกจิตวิทยา
จ้ะ ขอบคุณ
ในฐานะเอกจิตวิทยา ฉันไม่คิดว่าทำแบบนี้ มันจะดีกับโคลเวอร์
เรื่องความตั้งใจดีนี่โอเค
ก็ใช่ไง ทำแบบนี้เธอจะได้มูฟออน
หรืออาจจะสะกิดให้เธอทำ
แบบว่า... อีกที
งั้นนายจะมาด้วยทำไม ถ้าคิดว่าไม่เข้าท่า
หรือแค่อยากมาใช้เวลากับโคลเวอร์
เพราะวิธีที่เราจะผ่านเรื่องเฮงซวยนี่ได้ คือเกาะกลุ่มกันไว้
งั้นอย่ามาโทษกันเองว่าเรามาทำไม โอเค?
ถ้าจะโทษใครสักคน ก็ควรจะเป็นเมลานี
แม่พวกเขาเพิ่งตายเมื่อวีคก่อน
เธอไม่ควรทิ้งโคลเวอร์แต่เธอก็ทำ ซึ่งโคตรจะเห็นแก่ตัว
พวกเรา
ฉันคิดว่ารู้แล้วว่าเมลหายไปที่ไหน
-ไม่เป็นไรนะ -มันบ้าชัดๆ
ระหว่างพายุ อยู่ในรถปลอดภัยที่สุด
อย่าพูดงี่เง่าแบบนี้นะ แม๊กซ์
-เรื่องจริง ใครๆ ก็รู้ว่ามันควรจะเป็นที่... -แม๊กซ์! อย่าพูดงี่เง่าแบบนี้
-เรากลับรถก่อนได้มั้ย -ฉันไม่เข้าใจว่าทำผิดตรงไหน
เพราะปากนายจะพาเราซวย พอมีใครพูดอะไรแบบนั้น
มันก็จะเปรี้ยง เอ๊บจะชนอะไรเข้า แล้วเราก็ตายห่า
อย่าพูดอะไรโง่ๆ อีก
ช่วยขับกลับไปก่อนได้มั้ย
ไม่เอาแล้ว เรากลับไปมาสองรอบแล้วนะ
งั้นก็กลับอีกรอบสิ
ถ้าเราเอาแต่กลับไปเรื่อยๆ มันไปไม่ถึงไหนหรอก
งั้นก็หยุดรถก่อน เรามองอะไรไม่เห็นแล้ว
เสียงดังจนมึนไปหมดแล้วเนี่ย
อะไรวะเนี่ย
ให้ตายสิ
มันเกิดอะไรขึ้น
เหมือนฉันอยากจะอ้วก
ได้
"ศูนย์ต้อนรับ"
เมแกน
พวกเธอเห็นนี่รึเปล่า
มันล้อมเราไว้เลย
เหมือนจะมีชื่อเรียกอากาศที่เป็นแบบนี้นะ
-จริงดิ -ใช่
เขาเรียกอะไร
ไม่รู้สิ นึกไม่ออก
มันเจ๋งดีเนอะ
เจ๋งพิลึก
จะอะไรก็เถอะ เราน่าจะ กลับขึ้นรถแล้วกลับบ้านดีกว่า
ไม่เว้ย ฉันจะไม่ขับรถฝ่าพายุห่านั่นอีก
ไม่ก็ลองหาทางอื่นแทน
แม่ง
เครื่องใครมีสัญญาณบ้าง
ฉันมี
สัญญาณอย่างเลว
แจ่ม
นึกออกแล้ว กำแพงน้ำไง
หา?
คิดว่าเรียกกันแบบนั้น เออ กำแพงน้ำ
ฟังเหมือนมั่วมากกว่า
ไม่ ชื่อเพลงก็ตั้งตามมันไง
เหรอ
น่าจะมีคนในนั้นบอกได้ว่าเราอยู่ไหน
จะได้วางแผนกันใหม่
-ได้ -ตามนั้น
เข้าท่าดี
โคตรพิลึกเลย
ฮัลโหล
หวัดดี
หวัดดี มีใครอยู่มั้ย
แม่ง
"24 ตุลาคม 1998"
"อาทิตย์ขึ้น 6:08 น. อาทิตย์ตก 17:08 น."
"ห้องสุขา"
คิดว่าเราเป็นกลุ่มแรกที่มาในรอบหลายปี
ใช่ แล้วคนไปไหนหมดล่ะ
"ผู้เข้าพัก"
ตลกอ่ะ
"คนหาย"
โคลเวอร์
เมล
โคลเวอร์!
"คนหาย"
โคลเวอร์!
แม๊กซ์
"นีน่า ริม"
"คนหาย"
ให้ตายสิ
โคลเวอร์
เธอโอเครึเปล่า
ฉันคิดว่าเห็นใครนะ
โอเค งั้นเข้าไปข้างในก่อนนะ
"เมลานี พอล"
เวรแล้ว
มีอะไรเหรอ
ดูนี่
เวร!
พวกเธอ
มาดูนี่หน่อย
ไม่มีรายละเอียดเรื่องเธอหรือคนอื่น
ไม่มีวันเกิด ส่วนสูงน้ำหนัก เจอล่าสุดเมื่อไหร่
รวมถึงเบอร์ติดต่อหากมีเบาะแส
งั้นมันจะทำไว้ทำไม
ฉันก็เจออะไรด้วย
"ขอต้อนรับสู่กลอว์วัลเล่ย์"
กลอว์วัลเล่ย์ ที่นี่แหละ
เมลหายไปที่นี่
ฉันได้ยินเสียงเธอในฝนด้วย
ว่าไงนะ คือฉัน...
ตอนนี้ฉันโคตรงงเลย
ฉันได้ยินเสียงคนเรียกชื่อ แถมเสียงเหมือนเมล
แต่ฉันพยายามไม่คิดว่ามันเป็นแบบนั้น
จนฉันเข้ามา แล้วก็เห็นนี่
ก็ใช่ แต่โคลเวอร์ มันพิลึกไปรึเปล่า
ก็บอกอยู่ว่าใช่เธอแน่ ดูสิ
เวรแล้ว
ใช่ ฉันรู้
เดี๋ยวนะ พวกนายคนไหนจับมันพลิกรึเปล่า
แม๊กซ์
เปล่า แล้วมันเกี่ยวกับอะไร
เพราะก่อนนี้มันยังไม่พลิกกลับไง
เดี๋ยวนะ
พวกเธอได้ยินมั้ย
ได้ยิน
รถฉันไปไหน
แม่ง
รถฉันรึเปล่าเนี่ย
กลับเข้าบ้าน
เข้าบ้านด่วน
มันจะนั่งอยู่อย่างงั้นเหรอ
ขอถามใหม่ เราจะรออยู่แบบนี้เหรอ
เราจะทำอะไรได้ล่ะ
ลองเช็คโทรศัพท์ดูอีกทีมั้ย
ตั้งแต่เข้ามาไม่มีอะไรใช้ได้เลย
แถวนี้ต้องมีโทรศัพท์อยู่บ้างสิ
ถ้าอยากลองหาก็เชิญเลย
ฉันไม่ละสายตาจากหมอนี่แน่
เชี่ย
ทำไมใต้ดินมีหน้าต่างด้วย
ทุกคนมีโทรศัพท์ด้วย
มีสัญญาณนะ
ไม่เป็นไร ก็แค่คนอยากกวนตีนเราเท่านั้น
-คงไม่มีอะไรอยู่แล้ว -ใช่
ใช้ไม่ได้เลย
นอกซะจาก...
นอกจากอะไร
นอกจากเมลานีเคยเจอแบบนี้ก่อนที่เธอจะหายไป
ฮัลโหล มีใครได้ยินมั้ย
ฮัลโหล
ทุกคน
ฉันขอไปดูหน่อย เดี๋ยวมานะ
โอเคนะ
โอเค
ฮัลโหล
มีใครได้ยินมั้ย
เอ๊บ
เสียงนีน่า?
อะไรอีกวะ
-เดี๋ยวฉันไปดูเอง -โอเค
ไป ไป! ซ่อน! ไป ไป!
ขอเถอะ
เมล!
ฉิบหายแล้ว!
ฉันยังรอดได้ไงเนี่ย
นายถูกฆ่าแล้ว
ฉันเห็นน่ะ
ฉันตายแล้ว
เธอก็โดนเหรอ
เดี๋ยวนะ แล้วคนอื่นๆ ล่ะ
ไปกันเถอะ
พวกเธอโอเคใช่มั้ย
-มันเกิดอะไรขึ้น -เราก็ไม่รู้
เมแกน เฮ้
เดี๋ยวนะ เอ๊บอยู่ไหน
-เอ๊บ -ฉันอยู่นี่
ฉันว่าพวกเรากำลังฉิบหายหนักเลย
"คนหาย"
เวรแล้ว
ตอนนี้มันจับพวกเราไว้แล้ว
"มัน" ที่ว่านี่คือใคร
ฉันไม่แน่ใจ
แค่รู้ว่าสัมผัสมันได้ ชัดกว่าเมื่อก่อน
เราต้องรีบไปจากที่ห่านี่ตอนที่ยังทำได้
ไม่ มันอาจยังอยู่ข้างนอก
เราไม่เห็นใครข้างนอก ตอนนี้รถก็กลับมาแล้ว
เยี่ยม งั้นไปเอารถ เราต้องไปเดี๋ยวนี้
ฉันว่าทำไม่ได้หรอก
ก็ไม่แน่ พวกเรายังไม่รู้อะไรสักอย่าง
ที่ฉันรู้คือนายถูกฆ่าตายห่าไป เมื่อสิบนาทีก่อน
และที่ฉันรู้เพราะเห็นมันกับตา
ฉันเห็น ก่อนที่ฉันก็ตายห่าเหมือนกัน!
ตอนนี้ฉันก็มาอยู่ตรงนี้ และชื่อฉันก็อยู่บนสมุดห่านั่นเหมือนกับเมล
ใครรู้บ้างว่าเกิดห่าอะไรกับเธอ
งั้นคืนนี้ก็เกิดวนไปเรื่อยๆ เหรอ
เหมือนกับหนังเวรนั่นที่ชื่อไรนะ คือว่านี่แม่งมีจริง?
มันมีหนังหลายเรื่องใช้มุกนี้ แต่...
จำไม่ได้ว่าหนที่แล้วมีแบบนี้
งั้นคงไม่เหมือนหนังพวกนั้น
คงดีมั้ง
นั่นก็ไม่มี
เชี่ย!
-เอ๊บ -เชี่ย
แม่ง
เมแกน เธอไหวมั้ย
คืนนี้มันไม่เหมือนเดิม
หมายความว่าไง
หนักกว่าเดิม
เวร
โอเคๆ งั้น...
แค่จะบอกไว้...
เรื่องพลังจิตอะไรนั่น แล้วเรื่องเธอรับสัญญาณอะไรได้น่ะ
ฉันน่ะเชื่อเธอสนิทเลย
เม็ก เมแกน!
เมแกน!
-เม็ก เฮ้ -เมแกน!
เกิดเรื่องอะไรวะเนี่ย
เมแกน
-เมแกน -เมแกนไปไหนแล้ว
เมแกน
เชี่ยไรเนี่ย เธอหายไปไหน
เธอหายไปไหนแล้ววะ
ฟังสิ
เม็ก
มีใครอยู่มั้ย สวัสดี
ช่วยด้วย! ได้โปรด ช่วยฉันด้วย!
นั่นใคร
เมืองนี้สมควรถูกสาป เราทุกคนเป็นคนบาป
หยุดมันที ฉันแค่อยากตาย ขอเถอะ ขอให้ฉันตายได้มั้ย
แม่ผมอยู่ไหน
แม่ครับ
แล้วจู่ๆ เธอก็ทำร้ายฉัน แต่ไม่ใช่เธอจริงๆ
ไม่มีใครมาช่วยเรา
พวกมันแค่ดูเราตายซ้ำแล้วซ้ำเล่า
มีใครเห็นทอมมี่มั้ย
ผมของฉัน กระดูกของฉัน ช่วยด้วย
คือสิ่งที่มันทำกับเรา
ให้มันจบๆ ไปเลยได้มั้ย
เรากำลังกลายเป็นอะไร
ฉันจำชื่อตัวเองไม่ได้เลย
ฆ่าฉันทีได้มั้ย
ฉันอยากให้มันจบๆ ไป
อย่าให้มันเข้ามา!
เดี๋ยว! อย่าไปโดนเธอ อย่าไปโดนตัวเธอ!
ทำไม
อะไรก็ตามที่สิงเธอเมื่อกี้ อาจสิงคนอื่นต่อ
มันไม่ได้สิงกันแบบนั้น คนเราไม่ถูกสิงด้วยการสัมผัส
ต้องแบบว่า ไม่ค่อยศรัทธา หรืออะไรสักอย่าง
ฉันมีศรัทธา โคตรศรัทธาเลย
คิดว่ามันยังอยู่แถวนี้ไหม อะไรที่ทำร้ายเธอ อะไรที่มันทำแบบนี้
ไม่รู้สิ
เธอพูดว่ามีอะไรกำลังจะมา
มาเถอะ
มองไม่เห็นใครข้างนอกเลย
มีใครอยู่ในนั้นมั้ย
เมลานี
โคลเวอร์! พระเจ้า นั่นเธอเหรอ
-ให้ฉันเข้าไป เถอะนะ โคลเวอร์ -เมล
เดี๋ยวๆๆ รอก่อน แป๊บนึงๆ
เมแกนเพิ่งพูด อย่าให้มันเข้ามา
ช่วยฉันด้วย!
-มันจะฆ่าฉัน -เมลานี
ไม่ เดี๋ยวนะ
มีอะไรกำลังตามล่าเธอ ต้องช่วยเธอ เราอยู่เฉยๆ ไม่ได้
เมล!
แม๊กซ์
ช่วยด้วย!
เมลานี
นั่นมัน...
ก่อนนี้ไม่มีบ้านหลังนั้น
โคลเวอร์!
ช่วยด้วย!
พวกเธอ ช่วยฉันด้วย!
แม๊กซ์ นายโอเคมั้ย
โคลเวอร์!
ไม่นะ ไม่ อย่าๆ
ไม่ๆ อย่าๆ
อย่าๆ
ไม่!
"ไปตายซะ อีแม่มดกลอว์"
เชี่ย! แม่งเอ้ย!
โคลเวอร์!
เดี๋ยวๆ นายรอก่อน
ทำอะไรของนาย เราต้องไปช่วยโคลเวอร์
ช่วยเหรอ
แม๊กซ์ เธอไม่รอดแล้ว เธอเพิ่งลอยไปต่อหน้าเรานะ
เราไปช่วยเธอกลับมา เธอยังไม่ตายหรอก
"ยัง" นายเพิ่งพูดเอง และเธออาจตายไปแล้ว นายไม่รู้หรอก
ฉันว่าทางออกที่ดีสุดตอนนี้คือออกไป แล้วขอความช่วยเหลืออย่างที่เราเคยพูดไว้
-เมแกนบอกว่ามันจะไม่ยอมให้เราไป -เมแกนเพิ่งพูดอะไรเยอะแยะ แม๊กซ์
นีน่า
ไม่เอาน่า เธอคงไม่เห็นด้วยใช่มั้ย
เรากำลังเจอกับเรื่อง ที่โคตรจะฉิบหาย แม็กซ์
เรื่องที่เราไม่รู้จะรับมือยังไง
ทางเดียวที่เราจะผ่านเรื่องฉิบหายไปได้ คือร่วมมือกัน
เธอพูดเองนะ
เธอพูดมาเอง
ใช่เลย นายคิดว่านี่จะทำให้เธอคืนดีกับนายงั้นสิ
เอ๊บ!
ถ้าพวกนายออกไปจากที่นี่ได้
ก็ไสหัวไปไกลๆ ทั้งคู่เลย
เดี๋ยว แม๊กซ์!
พูดห่าอะไรไป
เราไม่ได้หนี นีน่า แค่จะตามคนมาช่วย
ทำไมพูดกับเขาแบบนั้น
เพราะเขาจะทำให้ตัวเองถูกฆ่าไง
พูดจริงนะ ไม่รู้สิ ฟังดูเหมือนสิ่งที่เธอน่าจะพูด
ใช่ แต่เวลาฉันพูดอะไรแบบนั้น พวกเขารู้ว่าฉันไม่ได้ตั้งใจ
โคลเวอร์ แม๊กซ์ เมแกน
พวกเขาเป็นคนกลุ่มเดียวที่ฉันมีในชีวิตมาตลอด
ฉันรู้ อยากช่วยพวกเขาใช่มั้ย
เราช่วยพวกเขาไม่ได้ถ้าเราไม่รอดก่อน
นายคิดว่าเราจะขับรถออกไปจากที่นี่ ได้ง่ายๆ อย่างงั้นเหรอ
ฉันไม่รู้ แต่เธอรู้มั้ย เราจะไม่รู้เลยถ้าเราไม่ลอง โอเคมั้ย
ที่ฉันรู้ก็คือ ถ้าเรายังนั่งอยู่ตรงนี้
จะมีเรื่องร้ายเกิดขึ้นกับเราอีกแน่
-งั้นเราก็ไปหาคนช่วย -ใช่
หวัดดี
จากการถล่มของเหมือง ที่เกิดขึ้นเมื่อสองวันก่อน
ยังไม่มีการยืนยันจำนวนผู้เสียชีวิต
แต่เจ้าหน้าที่กำลังกังวลถึงสิ่งที่เลวร้ายที่สุด
ไม่นะ
ให้ฉันออกไปเถอะ ขอล่ะ
ฉันอยากออกไป
มีทางออกแค่ทางเดียว
ว่าเธอจะอยู่รอดในคืนนี้ หรือกลายเป็นส่วนหนึ่งของมัน
ให้ฉันออกไปเถอะ ให้ฉันออกไป
ไม่
ไม่ อย่าๆ ไม่!
ไม่! อย่า!
เจ็บปวด
จงเจ็บปวดเหมือนคนอื่นๆ ในเมืองต้องคำสาปนี้
จงเจ็บปวดจนกว่านรกจะเปิดออก
แล้วกลืนกินเธอเข้าไป
เชี่ย
โคลเวอร์
เดี๋ยว ฉันทำไม่ได้ ฉันทิ้งเพื่อนไปไม่ได้
-นีน่าที่รัก เราต้องไปแล้ว -ไม่
-ฉันไม่อยากทิ้งเพื่อน -ไม่ นีน่า อย่า
นายทำอะไรน่ะ เปิดล็อกประตู
-เราต้องไปแล้ว ไปหาคนช่วย -เอ๊บ! เปิดล็อกประตู ไม่ เอ๊บ!
พระเจ้า พระเจ้าช่วย
อะไร นั่นอะไร
-อะไรน่ะ -ฉันก็ไม่รู้!
พระเจ้าช่วย
ไป
ไปเลย
ประตูยังล็อกอยู่
ประตูฉันล็อก!
เอ๊บ
โคลเวอร์
ตัวตลกบ้าบอ
เฮ้ย เชี่ย!
โคลเวอร์
สงสัยพวกเราตายอีกแล้ว
ใช่
มันจะเกิดขึ้นไม่จบไม่สิ้นเหรอ
ไม่รู้สิ
รอดในคืนนี้ หรือเป็นส่วนหนึ่งของมัน
น้ำไม่ไหล
อะไรเนี่ย
ใครจะเอามั้ย
เอา
โอเค
เธอแน่ใจนะว่านั่นคือสิ่งที่มันพูด
เรื่องการเอาตัวรอด
มันเป็นเหมือนแม่มดของจริงเลยเหรอ
ฉันว่าเป็นแม่มดของจริง
แบบว่า...
คิดว่ามันพูดแบบนั้นแหละ
เป็นเหมือนสิ่งเดียวที่ฉันจำได้
คือ...
ข่าวดีก็คือ แปลว่ามีทางออก
คือยังไง
รอดในคืนนี้
ก็ถ้าเราอยู่รอดถึงเช้า บางทีเรื่องนี้อาจจะจบ
โอเค แล้วไอ้คำที่เหลือล่ะ
หรือเป็นส่วนหนึ่งของมัน
ใช่ เป็นส่วนนึงของคืนนี้ใช่มั้ย
หมายความว่าถ้าเราออกไปไม่ได้ เราจะติดอยู่ที่นี่ตลอดไป
เรื่องซวยแบบนี้ ก็จะเกิดขึ้นไปเรื่อยๆ
เราจะกลายเป็นอย่างอื่น
พวกเธอเข้าใจใช่มั้ย
โอเค งั้นเราก็แค่ทนอยู่ที่นี่ไป จนกว่าอาทิตย์ขึ้น ตามที่แม็กซ์บอก
แล้วเมลล่ะ
เธอเองก็ยังติดอยู่ในนี้
ถ้าเมลยังติดอยู่ เธอก็คงจะอยู่ที่นี่
และพวกคนบนกำแพงนั่น ควรจะอยู่ตรงนี้แต่กลับไม่อยู่ งั้น...
-พวกเขาหายไปไหน -พระเจ้าช่วย
เราไม่ได้มานี่เพื่อตามหาเมล โอเคมั้ย โคลเวอร์
เรามาเพราะหวังว่าจะได้เจอเธออีก
เธอคนเดิมน่ะ
เราหวังว่านี่จะช่วยให้เธอก้าวต่อไปได้
ช่วยให้เธอกลับไปมีชีวิต
เอ๊บ
-โอเครึเปล่า -นี่ เอานี่ไป
เอ๊บ
เชี่ยไรเนี่ย!
พระเจ้าช่วย พระเจ้า!
มันเข้าปากฉัน เข้าในปากฉัน!
นีน่า หยุดก่อน! น้ำนั่น
-เห็นมั้ยว่าเขาดื่มน้ำ -พวกเราดื่มทุกคน?
โอ้พระเจ้า! พระเจ้าช่วย!
-เราจะทำไงดี -ฉันไม่รู้
ขอเวลาคิดหน่อย มันเกินเบอร์มาก
เม็ก
ไม่
เม็ก
-เมแกน -ไม่ๆ ขอเถอะ
ขอล่ะ ไม่นะ
เมแกน
-เราจะทำไงดี แม๊กซ์ -ฉันไม่รู้
พระเจ้าช่วย
ฉันไม่รู้ต้องทำยังไง
ช่วยฉันด้วย
เมแกน เราจะทำไงดี
เมแกน
ฆ่าฉัน แม๊กซ์
อะไรนะ ไม่
ขอล่ะ เพื่อนเราตายหมดแล้วนะ
เราดื่มน้ำนั่น และเราก็เปื้อน ของพวกนั้นเหมือนกัน
ไม่ เราต้องเริ่มใหม่ และวางแผนขึ้นมา
นั่น ทรายใกล้จะหมดแล้ว
จะเช้าแล้วนะ โอเคมั้ย เราอาจจะรอดก็ได้
พวกเราจะกลับมา โอเคมั้ย นี่เพิ่งจะสองครั้งเอง
นายก็เห็นลายเซ็นอื่นในหนังสือนี่ คนอื่นมีเยอะกว่าอีก
เราจะกลับมา
เราต้องพยายามช่วยพวกเขา
เอาเลย รีบๆ ทำเลย แม๊กซ์ รีบทำ
ไม่ได้ ฉันทำไม่ได้
แม๊กซ์ ไม่นะ
ฉันทำไม่ได้ ฉันขอโทษ
คุณ?
เธอเกือบจะทำได้แล้ว
เกือบแล้ว
แต่ยังไม่ได้นะ
แค่อยู่เฉยๆ น่ะ เธอไม่รอดหรอก คุณโคลเวอร์
อะไรนะ
มีใครฟันงอกใหม่มั่ง
เดี๋ยวก่อน เราควรจะมีฟันกี่ซี่นะ
ฉันไม่รู้ แต่มันเป็นเลขคู่
"โศกนาฏกรรมพรากสวรรค์เขตร้อน"
ทุกคน เห็นได้ชัดว่าการรอเฉยๆ มันไม่ได้ผล
แปลว่าต้องมีอะไรสักอย่างที่นี่ ช่วยให้เราวางแผนได้
"รพ. แบล็ควู้ด ดร.อลัน เจ. ฮิลล์ นพ. หัวหน้าจิตแพทย์"
แม่งเอ้ย ไอ้นี่ไง
ใช่ นี่คือคนที่ปั๊มน้ำมันไง ดูสิ
-อะไรนะ -เขาคือดร.อลัน ฮิลล์
เขาเหมือนจะเชื่อมโยงกับที่นี่
ทำไม มันพิเศษตรงไหน
ยี่สิบปีที่แล้วเกิดเหตุเหมืองแร่ถล่ม เกิดขึ้นที่นี่ในกลอว์วัลเล่ย์
จากการร่วมมือกับวิศวกรภายนอก
ทีมสืบสวนยืนยันว่าการพังทลาย เกิดจากการขุดลงไปในพื้นดินมากเกินไป
และลึกเกินไปใต้เมือง เป็นเหตุให้ มีผู้เสียชีวิตมากกว่า 1,100 ราย
ดร.อลัน ฮิลล์ ผู้เชี่ยวชาญการบาดเจ็บทางจิต ได้เข้ามาช่วยเหลือผู้รอดชีวิต
ทั้งเมืองเหมือนกับถูกแผ่นดินสูบ
เพราะงั้นถึงไม่มีบ้านหลังอื่นอยู่ที่นี่
มิน่าถึงมีหน้าต่างที่ห้องข้างล่าง
ชั้นนี้ทั้งหมดเคยอยู่เหนือพื้นดิน
งั้นนี่คือประตูหน้า
พวกนาย แล้วไงวะ
ฉันว่าเราต้องรีบไปหาอาวุธกันเดี๋ยวนี้เลย
ก็ใช่ แต่ฉันคิดว่า เราต้องการมากกว่าอาวุธที่ใช้กำลัง
เช่นอะไรล่ะ แม๊กซ์
ขอผ่านนะ
ฉันว่าเราต้องการไบเบิ้ลเป็นอาวุธ
ได้ แต่ใช้ไม่ได้กับไอ้โรคจิตใส่หน้ากากหรอก
แต่เราไม่ได้สู้แค่ไอ้โรคจิตนั่น
ทุกคืนจะมีของใหม่พยายามฆ่าเรา
ใช่ ทำไมล่ะ
ลองคิดดูนะ
ถ้าเป็นแบบเดิมๆ ซ้ำไปซ้ำมา พอนานเข้าเธอก็จะกลัวน้อยลง
"หลักฐาน"
แต่อะไรจะน่ากลัวไปกว่า การไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป
ใครก็ตาม
อะไรก็ตาม
ที่ทำเรื่องนี้...
ต้องการทำให้พวกเรากลัว
ใช่ ทำสำเร็จด้วย
ฉันว่าเจออะไรบางอย่าง
ฉันว่ามันไม่ช่วยอะไรหรอก เทปวิดีโอเนี่ย
ความรู้คือพลังไง
เยี่ยม นั่นแหละที่เราต้องการตอนนี้
โทษทีๆ
-ทรงพลังมากแม๊กซ์ ขอบใจ -ขอเวลาแป๊บ มีอีกม้วน
นายอยากอยู่คนเดียวสักแป๊บมั้ย
-หุบปากไปเลย เอ๊บ -ก็ได้ๆ
"การฟื้นฟูจิตเวช"
"ช่วยด้วย"
ขอร้องเถอะ
คุณทำอะไรกับผม ทำไมผมถึงกลับมาตลอด
ทำไมถึงมีสิ่งพวกนี้มาคอยฆ่าผม
คุณเป็นใครกัน
ต้องการอะไรจากผม
ผู้ป่วยแสดงอาการของการอดอาหาร และการฝ่อของกล้ามเนื้อ
เกิดอะไรขึ้นกับผม
แต่ที่สำคัญที่สุด คือความกลัวอย่างมาก ความวิตกกังวล
ความรู้สึกท้อแท้และสิ้นหวังอย่างสิ้นเชิง
โชคดีสำหรับการทดลองของฉัน
ความบอบช้ำทางจิต จากภัยพิบัติในเหมืองยังคงอยู่
มันส่งผลกระทบต่อทั้ง ผู้รอดชีวิตและผู้มาเยือน
ยิ่งติดอยู่นานเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งสิ้นหวังและกลัวมากขึ้น
...และยิ่งวิปริตมากขึ้นด้วย
พระเจ้าได้โปรด!
11 คืน นั่นคือมากที่สุดในตอนนี้
ในที่สุดอารมณ์เหล่านั้น เริ่มส่งผลต่อร่างกายเขา
ในรูปแบบที่แปลกประหลาดมากขึ้น
กลายร่างเป็นสัตว์ที่รู้จักกัน
ในชื่อเวนดิโก้
มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญในทางจิตวิทยา
เวนดิโก้ถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ของความหิวโหยสุดขีด
และความต้องการสุดขีด
นั่นแหละคือสิ่งที่เกิดขึ้นกับเรา
คือสิ่งที่เรากำลังจะเป็น
ตอนนี้เข้าใจแล้วสินะ
ปล่อยเราออกไป
ให้เราออกไป!
มันมีทางออกนะ
แต่ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน
-ถามเขาว่าจะยังไง -เอ๊บ!
ยังไง
ต้องมีใครสักคนที่ต้องตาย
พวกเธอสี่คนออกไปได้ แต่มีหนึ่งชีวิตที่ต้องแลก
ไม่
เข้าใจเล่น ไอ้เลว
แป๊บนะ ฉันว่าอย่างน้อยควรฟังเขาให้จบ
ทำไม นายพร้อมจะสละตัวเองเพื่อเราเหรอ
เปล่า
เราไว้ใจหมอนี่ไม่ได้
แปลว่าโอกาสเดียว ที่เราจะออกไปได้คือการหาคำตอบ
และคนที่มีคำตอบก็คือฮิลล์
เขาอยู่ที่นี่สักแห่ง ฉันสัมผัสได้
"แผนที่เมืองกลอว์วัลเล่ย์"
"ศูนย์ต้อนรับ รพ. กลอว์วัลเล่ย์"
ของนี่จะช่วยอะไรเราได้ ทั้งเมืองพังหมดแล้ว
เขาอาจอยู่ไหนก็ได้
ไม่ มันมีที่นึง
"โรงพยาบาลกลอว์วัลเล่ย์"
เขาอยู่ที่นั่น
เคยอยู่ นีน่าเพิ่งพูดว่า ทั้งหมดมันไม่เหลือแล้ว
งั้นเราต้องพยายามดึงเขาออกมาจากที่ซ่อน
ฉันอยากเจอนาย ตัวต่อตัว
โคลเวอร์ เธอจะทำอะไร
เขาคือกุญแจของเรื่องนี้
เรื่องนั้นจัดให้ได้
แค่เธอนะ โคลเวอร์ ไม่มีเพื่อนเธอ
ไม่นะ
โคลเวอร์ อย่า มันเป็นกับดัก เหมือนกับทุกอย่างที่นี่
-จริงๆ มันเป็นไอเดียที่ดีเลย -เอ๊บ ช่วยหุบปากไปเลยได้มั้ย
คืนที่สี่เอง โคลเวอร์ เธอยังมีโอกาสอีก
เรายังไม่รู้หรอก
ลายเซ็นอื่นในหนังสือ เลยจุดนั้นไปเยอะมาก
ทุกคน เอ๊บพูดถูก
-นี่คือโอกาสของเรา -ไม่ อย่าไปฟังเขานะ
ฉันจะรออยู่ในป่า
ฉันอยู่นี่กับพี่ของเธอ
ฉันอาจให้เธอเจอกันได้นะ
-โคล -ต้องอย่างงั้น ใช่
-โคลเวอร์ ไม่เอาน่า -อย่า
ฉันต้องลองดู
-ไม่ๆ โคลเวอร์! -ถอยไปเลย!
-ไม่เอาน่า! -ให้เธอไป ไป
-นายเป็นบ้าอะไรเนี่ย -อะไร เฮ้!
นี่ นีน่า
ไอ้ระยำเอ้ย!
อะไรล่ะ ก็ไม่นึกว่าเธอจะทำจริงๆ
นายรู้ นายรู้อยู่แล้วว่า เธอทำและนายฉวยโอกาส ไอ้คนขี้ขลาด
เมแกน เราต้องไปหาโคลเวอร์ ก่อนจะแก้ไขอะไรไม่ได้
-ไปทำอะไร -เราจะออกไปหาเธอ
และถ้าเธอตายไปแล้ว เราก็จะฆ่ากันเองแล้วเริ่มต้นใหม่อีกที
เป็นแผนที่ดีนะ
ฆ่าเอ๊บก่อนเลย
เดี๋ยวนะ ใจเย็น
สมมติเราเริ่มใหม่
แล้วไงต่อ
เราจะหนีไปเรื่อยๆ จนกว่าจะหมดโอกาสเหรอ
นี่นายพูดจริงเหรอวะ
ฉันไม่อยากมีชีวิตอยู่ โดยรู้ว่าฉันอยู่ได้เพราะคนอื่นตายหรอก
-เพราะว่าโคลเวอร์ต้องตาย! -ดูสภาพเราสิ!
ตัวนายเองยังตายได้อีกกี่หน ถามจริง
เธอพยายามฆ่าตัวตายสองครั้ง เมื่อปีที่แล้วไม่ใช่เหรอ
ฉันก็แค่ให้สิ่งที่เธอต้องการไง
ทำบ้าไรเนี่ย นีน่า!
พวกเธอไปหาโคลเวอร์ ไม่งั้นเราต้องทิ้งคนสองคนไว้เบื้องหลัง
ไปเถอะ
หวังให้พวกนั้นหาเธอเจอนะ
ฉันอยู่นี่!
มาแล้วไง
ไม่นะ
ไม่นะ ขอเหอะๆ ขอร้อง
ไม่ๆ
ขอล่ะๆ
อย่า!
อย่า! เดี๋ยวๆ!
เธอต้องพยายามเอาชีวิตรอด นีน่า
แน่นอน
แค่ไม่ใช่หนนี้
ฉันกลัวตาย นีน่า
แบบว่าตายจริงๆ
เหมือนกัน
แต่การอยู่โดยไม่มีเพื่อนๆ ทำให้ฉันกลัวมากกว่า
ฆ่าเขาก่อน
อะไรนะ
โคลเวอร์!
โคล!
ให้ตายสิ
โคลเวอร์
โคลเวอร์!
ตรงนั้นไง
อะไรเนี่ย
วิ่ง!
แม็กซ์! แม็กซ์!
ถ้าขยับมันแตกแน่
โอเค ส่งมือมานี่
โอเคๆ ฉันจับไว้แล้ว นับสามฉันดึงนะ โอเค?
โอเค
1 2 3
เม็ก!
โคลเวอร์! โคลเวอร์!
แม็กซ์!
นายมานี่
มาช่วยแล้ว โอเค พร้อมนะ
โอเค
ขอโทษนะ แม่ง
แม็กซ์ แม็กซ์ แม็กซ์
นั่นเมลานีรึเปล่า
-มาเร็ว -เมลานี! ไม่ ไม่
ฉันช่วยเอง
เมลานี!
ฉันทำพลาด แม็กซ์
อะไรนะ
-ฉันทำพลาด -ไม่หรอก
-ไม่ๆ -ไม่เลย ไม่
ใช่
มาช่วยฉันทำไม นายน่าจะหนีไปได้
ไม่ๆ เราจะมีโอกาสมากขึ้นที่จะออกจากที่นี่
โอเคมั้ย เราไปด้วยกัน
ฉันจะไม่ทิ้งเธอไว้
พอเราตายแบบ...
ตายจริงๆ
นายว่าเราจะมีโอกาสได้เริ่มต้นใหม่มั้ย
หวังว่าจะไม่
ทำไมล่ะ
มันดูมีความหมายกว่า
เมื่อรู้ว่าเรามีโอกาสแค่ครั้งเดียว
จริง
คนอื่นยังไม่ตายเหรอ
ฉันไม่แน่ใจเรื่องเอ๊บกับนีน่า
แล้วเมแกนล่ะ
ทำอะไรน่ะ ฉันบอกว่า ไม่รู้เรื่องเอ๊บกับนีน่าไง
แต่เรารู้ว่าเมแกนไม่รอด
แค่นี้ก็พอให้ฉันพยายามเริ่มใหม่แล้ว
คราวหน้าอาจเป็นหนสุดท้ายก็ได้
ฉันว่าเราทุกคนจะรอดไปได้ แม็กซ์
มาเริ่มจากการตายก่อนเลย
ฉันรู้ๆ ไม่เป็นไร
เอาเลย
ขอบคุณนะ
เฮ้ย!
ตายห่าซะ!
ขอแป๊บนึงนะ เมล
เมล เมล
เดี๋ยวนะ นี่ เอานี่ไปสิ
ไม่เอา โคลเวอร์
-ของแม่นะ เธอเอาไปเถอะ -ไม่ เก็บไว้เถอะ
จะรอให้พายุสงบลงก่อนมั้ย
ฉันอยากจะไปเลย นิวยอร์กมันอีกไกลน่ะ
งั้นเหลือแค่ฉันสินะ
ใช่
ฉันชวนเธอไปด้วยกันมาตั้งกี่ครั้งแล้ว
เราไปกันเถอะ
บอกแล้วว่าฉันทำไม่ได้
เธอจะอยู่เฉยไปตลอดชีวิตไม่ได้นะ โคล
มันไม่ใช่การใช้ชีวิต
อย่างน้อยก็ไม่ได้หนีไปไหน
คิดว่าที่ฉันกำลังทำคือหนีไปเหรอ
ที่จริงฉันจะไปหาอะไรบางอย่าง
หาอะไรล่ะ
โรงเรียน เมืองใหม่ ชีวิตใหม่
ฉันรักเธอนะ
แต่ฉันอยู่เฉยแล้วปล่อยให้ตัวเอง เหี่ยวเฉาจนกลายเป็นสิ่งที่เกลียดไม่ได้
เมล
เมล เดี๋ยวก่อน
เฮ้ นี่ๆๆ
ฉันต้องลากเธอมาในนี้
นึกว่าเสียเธอไปซะแล้ว
นี่
คือมันมี...
มีอะไรที่หลังฉันรึเปล่า
-ปกติดี -แน่ใจนะ
เหมือนมีอะไรอยู่ข้างหลังเลย
เราอยู่ที่นี่นานแค่ไหนแล้ว
ไม่รู้สิ น่าจะสามสี่คืนได้มั้ง
ที่จริงห้าแล้ว
ห้าคืนแล้ว
เปล่า ไม่ใช่ห้า
สิบสาม
ว่าไงนะ
สิบสามคืนแล้ว
ดูที่หนังสือสิ
ไม่มีใครอยู่ได้เกินสิบสาม
คืนนี้อาจเป็นโอกาสสุดท้าย
ฉันจำอะไรพวกนี้ไม่ได้เลย
ฉันก็เหมือนกัน
เราไม่ทำตามที่พูด แม็กซ์
ครั้งต่อไปก็ไม่ใช่ครั้งสุดท้าย และครั้งถัดๆ ไป มันก็เหมือนกัน
เดี๋ยวนะ
เมแกนอยู่ไหน
เวรละ เมแกน
เธอไม่อยู่ในนั้น
อาจมีอะไรเกิดขึ้นกับเธอแล้ว
หรือมันได้ตัวเธอไปก่อน
หา? อะไรได้ตัวเธอไป
กลางคืนไง
รอดจากคืนนี้ ไม่ก็เป็นส่วนนึงของมัน
ไม่มีอะไรบอกว่า จะเกิดกับเราทุกคนพร้อมกัน
เพราะมันไม่ได้บอกอะไรไว้ไง เอ๊บ
ฉันรู้แต่คนอาจมีโอกาสไม่เท่ากัน
เหมือนว่ามันสุ่มมา
อาจจริงของนาย
โอเคๆ เยี่ยม แล้วเราจะทำไงต่อ
เมแกนก็แค่หายไปแล้วเหรอ
แม่ง ทำไมเราจำอะไรไม่ได้เลย
ทำไมเราไม่เขียนอะไรลงไปล่ะ
มันจะช่วยได้ตรงไหน ยังไงก็หายไปตอนเริ่มต้นใหม่อยู่ดี
-ลายเซ็นเธอยังอยู่นี่ -ก็มีแค่ในนั้น
ฉันได้อัดอะไรไว้มั้ย
แม่เจ้า ทุกคนมาดูนี่
ดูสิ
มีเยอะเลย
อะไรน่ะ
โอเค เอาล่ะ
ไม่ต้องห่วง เราเอาออกให้
โอเค
-อย่าขยับ ฉันจะจับเอง -โอเค
เอ๊บ เอ๊บระวังนะ
-เอาออกไปที -เอ๊บ
อะไร
มันไปแล้วเหรอ
ไปแล้วเหรอ
ใช่ มันไปแล้ว
มันหล่นรึเปล่า
-เชี่ยไรเนี่ย! -อะไร
-ให้ตายสิ -ยังอยู่บนหน้าฉัน?
-ไม่เป็นไรๆ -โคลเวอร์ ไม่เป็นไรๆ
ยังอยู่บนหน้าฉันใช่มั้ย
พระเจ้าช่วย
แม่ง ประตูล็อก
เชี่ย
อะไรเหรอ
ไรวะเนี่ย มันตัวอะไรวะ
ใช่คนรึเปล่า
ฉิบหายๆ อะไรวะนั่น!
แม็กซ์ เรากลับไปดีกว่า
ดูของพวกนี้สิ
"อันตราย ความร้อนสูง"
-มีเลือดบนผนังด้วย -เงียบๆ น่า เอ๊บ
อะไรวะเนี่ย
แม็กซ์!
แม็กซ์! แม็กซ์!
ตายซะๆ
แม็กซ์!
ตายซะๆ
ทำไมมึงไม่ตายไปซะ!
แม่งเอ้ย อะไรอีกวะ
-นั่นอะไร -มันห่าอะไรเนี่ย
อะไรวะ!
-นีน่า! -อะไรอีกวะ
-นีน่า! -นั่นอะไร
เอ๊บ! นั่นมันอะไร!
ฉิบหายแล้ว!
ฉันจะตามเขาไป
แล้วดูว่าจะหาอะไรที่ช่วยเราได้มั้ย
ฉันต้องลองดู
-เชี่ย -พระเจ้าช่วย พวกมันมาแล้ว
แม่งมาหมดเลย
เราต้องหนีแล้ว
ที่เราทำคือเอาแต่หนีไป
งั้นเริ่มวิ่งไปหาสักอย่างดีมั้ย
หมายความว่าไง
ฉันจะไปที่อุโมงค์นั่น
โคลเวอร์ เราไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าที่นั่นมีอะไร
-รู้ใช่มั้ยว่านี่อาจเป็นคืนสุดท้ายของเรา -ดีแล้ว
มันจะมีความหมายขึ้นเมื่อมีโอกาสแค่ครั้งเดียว
ฉันขอโทษที่พาทุกคนมาเอี่ยว
ทุกคนต่างมาก็เพราะฉัน
เมลานีคือครอบครัวฉัน แต่พวกนายเองก็เหมือนกัน
งั้นฉันจะช่วยเมแกน ฆ่าฮิลล์ และพาเราไปให้พ้นจากที่ระยำนี่
ฉันเหลืออดกับความตายแล้ว
โคลเวอร์
เราจะไปด้วยกัน
แม่งเอ้ย
ไปกัน
พระเจ้าช่วย
อะไรวะเนี่ย
แม่ง
ที่นี่โคตรใหญ่เลย
เดินระวัง
มาเร็ว
นั่น...
อย่าขยับ
ไปๆ
ไปๆๆ
นีน่า
นีน่า! มาเร็วๆ
เร็วเข้า ทุกคน!
ไปๆ ไป!
ทุกคน ทางนี้ๆ มาทางนี้
ไปๆๆ
เดี๋ยวก่อนๆ
แม่งเอ้ย
-แม็กซ์ -ไปเลย เราจะหาทางอื่น
แม็กซ์ ไม่นะ
ไป! ไปหาเมแกน!
ไป! เราจะหนีไปจากที่นี่ได้แน่
เฮ้ย ไอ้กาก!
เชี่ยแล้ว
อย่าทําแบบนี้นะ เมล
นี่ฉัน ฉันเอง
ฉันรักเธอ เมล
แต่ฉันต้องออกไปจากนรกบ้านี่
แม็กซ์!
แม่ง
ตายห่าซะ!
เชี่ยไรอีก
ช่วยด้วย!
-เมแกน -ช่วยด้วย!
-เมแกน! -โคลเวอร์!
ระวัง
เมแกน ฉันจะหาทางออกไปจากนี่ จะไปหากุญแจนะ
เร็วเข้า!
"รายงานทางจิตเวช ชื่อผู้ป่วย: โคลเวอร์ พอล"
เธอเป็นผู้ป่วยที่น่าสนใจมาก โคลเวอร์
น่าสนใจกว่าคนอื่นๆ
โรคซึมเศร้ารุนแรง
ล้มเหลวจากฆ่าตัวตายสองครั้ง
วิตกกังวลอย่างรุนแรง...
เธอควบคุมตัวเองไม่ได้แล้ว โคลเวอร์
นั่นเห็นได้ชัดจาก สัตว์ประหลาดทุกตัวที่เธอเจอที่นี่
พวกมันแต่ละตัวแสดงถึงการสำแดงออก ที่เป็นเอกลักษณ์ของจิตใจเธอ
นายพูดเรื่องอะไร
การถูกไล่ล่าโดยคนโรคจิตสวมหน้ากาก เป็นเรื่องธรรมดา
ทุกคนรู้สึกหมดหนทางในบางครั้ง
"ชื่อผู้ป่วย: โจชัว วอชิงตัน"
ส่วนแม่มดก็แน่นอนว่า เป็นสัญลักษณ์ของการกดขี่
คือว่า...การลุกไหม้เองอย่างฉับพลัน
มันหายากมากๆ โคลเวอร์
ฉันว่ามันแสดงถึงแนวโน้ม
การทำลายตัวเองของเธอมากกว่า
ไปตายซะ
ฉันจะพาเพื่อนๆ ออกไปจากนี่
เธอเป็นคนเดียวที่ทำได้ โคลเวอร์
ที่นี่...
กำลังเล่นกับความไม่มั่นคงของเธอ และความกลัวของเธอ
ขอโทษนะ กำลังบอกว่า ทั้งหมดนี่มันอยู่ในหัวฉันเหรอ
ไม่มีอะไรจริงเลยเหรอ
แน่นอนมันเป็นเรื่องจริง
แต่เธอคือเครื่องยนต์ที่ทำให้มันทำงาน
เหมือนกับเมลานีและคนอื่นๆ
ที่ทำให้มันทำงาน ทำงาน ทำงาน
ช่วยด้วย! ช่วยด้วย!
เธอได้ยินมั้ย โคลเวอร์
เพื่อนๆ เธอจะต้องตายอีกรอบแล้ว
ติ๊กๆๆ...
ทำไม นายทำแบบนี้ทำไม
ทำไมเหรอ
เพราะว่านี่คือสิ่งที่ฉันศึกษา
ความกลัวคือสินค้าของฉัน
ผู้คนที่มีบาดแผลทางใจ อย่างเธอไง โคลเวอร์
สถานที่ที่มีบาดแผลทางใจ อย่างกลอว์วัลเล่ย์
เมื่อเอาทั้งสองสิ่งรวมกัน
บาดแผลกลายเป็นความสยอง
และจุด...
ไฟให้ติด
ช่วยด้วย! เวรแล้ว ฉันติดว่ะ!
และมันก็สร้าง...
ความสยอง
สมบูรณ์แบบ
แม่งมาแล้ว ช่วยด้วย ช่วยที!
แต่เพื่อให้มัน...
ได้ผลจริงๆ
อย่างที่ฉันเคยพูดไว้
ต้องมีใครสักคนตายเสมอ
พวกแม่งมาแล้ว! เร็วเข้า
ใช่
แต่คราวนี้...
มันคือนาย
โคลเวอร์!
เร็วเข้า
ไป
เร็วๆ
ที่บันได
มาเร็ว
มีทางขึ้นไป
โคลเวอร์!
อย่าๆ
-โคลเวอร์! -มาแล้ว เรามาแล้ว
เมแกน!
เกิดอะไรขึ้น
ดูนั่น ท้องฟ้า
เราทำได้
มันจบแล้ว
พระเจ้า!
นี่วางแผนจะอยู่ต่ออีกคืนเหรอ
แปลโดย: ปิลันธน์ ชำนาญกิจ