Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Здраво. - Здраво.
"Уште еден пријатен ден почнува со нас во етерот.
Ако уште не сте излегле од своите домови,
наскоро ќе сфатите дека, кога ќе излезете,
ви било подобро да останете внатре.
Кога сме кај тоа, еве песна која ќе ви го згрее срцето,
кога не може да ви го згрее телото.
Музика!"
ВИТРИВАЛ: НАЈУБАВОТО СЕЛО НА СВЕТОТ
"Ги отвораш капаците од својот дом
За новото утро..."
Здраво, Стибел.
ФЕВРУАРИ
Катрин! - Кати!
Здраво. - Како си?
Добро. - Долго не сме се виделе.
И ти дојде поради Кристијан? - Да.
Боже мили...
Не ми се верува. - Многу тажно.
А децата... - Се прашувам што му станало.
Без објаснување... Многу грдо.
Здраво, Јаник. Пјер Бастан овде.
Со Бенжамин сум во црквата.
Пак почна. Има еден голем на вратата.
Дали си сега слободен?
Колку ти треба да дојдеш овде?
Одлично.
Утре е закопот на Кристијан. Би било добро да го нема веќе.
Фала, ќе се видиме.
Го добив Јаник. Доаѓа. - Одлично.
Имаш ли детали? - Да, запишав се.
Гледаш ли нешто? - Не. Црквата нема камера.
А соседите?
Поздрав, Пјер, Бенжа... Од каде ти овде?
Дојди да видиш.
Не! Грозно... Видовте што се случило?
Веќе ја означиле салата. - Да, видовме.
Тоа е истиот тип. Знакот е ист. - Да, и јас мислам така.
Боже мили... - Не сме успеале уште да го фатиме.
Здраво, Вили.
Бенот! Добар ден. Го видовте ова? - Да.
Бесен сум! - Да, ви верувам.
Не е можно. - Го побарав Јаник, доаѓа.
Јаник ќе го исчисти тоа.
До тогаш мораме да го прекриеме.
Не може да остане вака за закопот. - Се разбира дека не.
Кога ќе дојде служителот кој е поголем католик од Папата...
Ако види тој, ќе се онесвести.
Ќе бидеме во патрола, можеби се уште во близина.
Во ред, фала. Фала, Бенжа, Пјер.
Ќе се видиме. - Ќе се видиме.
Кој ѓавол?
На вратата... - Каква кома.
Ќе бидат се поголеми? И тоа сега на вратата од црквата.
Следна е полициската станица?
Следниот ќе биде на полициската станица.
Вили и Бено никогаш нема да закрепнат од ова.
Ќе го сонуваат тоа со недели. - Сексуални ноќни мори.
Го мирисаш тоа? Вистинската работа.
Не, имам затнат нос.
Ништо? - Ништо.
Носот ти е секогаш затнат.
Не знам, тоа е ванила?
Цигара од Хавана.
Каде ја купи?
На Куба?
Во продавница, што мислиш? - Да...
Ги следам советите на докторот. "Одморај!"
Би сакал да одморам, но постојано ме бара за помош.
Тоа се вика "делегирање".
Ништо не може сам... - Внимание, патрола!
Што има? - Господа.
Добар ден, полицајци.
Ан-Мари, пријателката на мајка ти.
Ан-Мари? - Живее понатаму по улицата.
Немам поим.
Има леукемија? - Што?
Леукемија.
Нејзината сестра сфати. Се спушташе по скалите по газ.
Не можеше да стои, па отиде кај докторот...
Маж и има белег на вратот... - Да?
Рак на кожа. - Бестрага...
Сите имаат рак. - Да.
Кристијан изврши самоубиство...
Помислуваш дека луѓето само се убиваат
и дека денес никој не умира од болест.
Не сфаќам. Мртва е или не е?
Не, само ја објаснувам ситуацијата.
Кога сме кај тоа, знаеш ли нешто за сексуалните графити?
По Витривал.
Сум ги видел неколку. Мислев дека тоа е оној мал Турчин.
Но тој не е во Витривал, што го симна сомнежот од него.
Каде е тој? - На излет.
Излет со шесто одделение. - Добро.
Не е во Витривал.
Супер им тргна, поминаа три часа на бензинската станица.
Потоа децата беа толку тешки
што нивната професорка, г-ѓа Мари, кога играше бадмингтон со децата
се расплака.
Боже! - Значи, се е во ред.
Би можело да се рече...
Ние одиме. - Фала.
Ќе се видиме. - Среќно со патролата, момчиња.
"Бакни ме, пред да ме убие
Тоа што веќе никогаш Нема да танцуваме заедно"
"Имаме повик од Баптиста
од ресторанот со компирчиња Ла Реноме во Витривал.
Ги поздравува своите купувачи..."
Поздрав. Здраво. - Здраво.
"И пријателите и родителите, Вероника и Лука."
Што имаш?
Сендвич. - Пријателе...
Добар е. - Не можеш да мешаш шунка и џем.
Одвратно... -Што е со твојата стара, гнила тестенина?
Имам нова.
Вчера ја свари? - Не.
"Имаме молба од Катрин."
Катрин од Витривал изгубила шамија со цвеќиња
и ги моли нашите слушатели да се молат на Св. Антон
за да и помогне да ја најде шамијата.
Им благодари на сите.
И денеска е роденден на Луис од Витривал,
нашиот омилен тапанар!
Кога заминувам од работа, надвор е црна темница!
Добро... - Дали сте виделе нешто?
За што станува збор?
За графитите. Сексуални графити во Витривал.
Сте виделе нешто? - Не.
Скокаат како зајци. - Нема камери?
Ноќе да црташ графити пред камера...
Нема да застанат таму каде што ги гледаат.
Што ако поставите камери на стратешките локации?
Тоа е кршење на приватноста.
Освен тоа, кажете ми кои се тие стратешки локации.
Каде да ги поставиме?
Тешко е да се каже каде следно ќе цртаат.
Добро... - А малиот Турчин?
Тоа веќе го истраживме. На излет е.
Некој друг го црта тоа. - Значи, не може да е тој.
Што е со дигиталните отпечатоци?
Смири се, Бернадет. Ова е Витривал, не екипа за увид од Њујорк.
Отпечатоци и слично... - Немаме ние пари за тоа.
Само ние двајцата сме.
Треба да ги фатат на дело.
Сите треба да се обединат, да внимаваат на нив и ќе ги фатиме.
Вистина мислите дека возрасна личност би го правела тоа?
Би се изненадиле... - Очигледно не се спречени.
Со она што се луѓето изведуваат денес.
Баш штета. - Денешните деца...
Нештата не се какви што биле.
Сепак е необично. - Да.
Денеска нема да го решите случајот. - Не би рекол.
Може ли да ве разведрам со нешто? Куќата чести. Кола?
Кола, работиме. - Може, фала...
Фала. Здраво.
Нат?
Душо, дали си дома?
Душо! - Душо!
Завршив со ѕидовите во пералницата.
Како си? - Добро.
Ќе видиш, супер изгледа.
Добро изгледа.
Да, изгледав неколку видеа. Додадов малку вода.
Гледаш ли разлика? - Да.
ЗАБРАНЕТО ФРЛАЊЕ ЃУБРЕ
"Нејзините мисли се со фамилијата на Кристијан
на овој тажен ден за нив."
"Еве и потсетник.
Големиот Витривалски оган кој ќе се одржи на 25 февруари
ќе го запали најновиот брачен пар во селото во 20 ч..."
Пак те фативме. - Кој ѓавол?
Колку пати треба да ти кажеме? Нема палење оган на 100 м од куќата!
Напорен си... - Можеби "Здраво, тато"?
Да, да... - Добар ден, мил внучко.
Ова е ужас. Доаѓаме веќе 10-20 пати.
Што уште можеме да кажеме?
Секогаш си ти! - Не е тоа ништо.
Чадот се гледа дури кај Бенжамин!
Многу сме благи. - Еве пак...
Никому не сум му наштетил!
Ќе ги побараме колегите и ќе провериме.
Можниот чад ќе оди кон шумата.
Можниот чад? - Преблаги сме... Пјер.
Мама ќе биде среќна кога ќе дознае дека нејзините пари за одмор одат на казни.
Не третирај не како идиоти. Не ставаш во незгодна позиција.
Ни нам ова не ни е мило.
Кога другите ќе го прават ова ќе речат: "А на татко ти не му напиша казна!"
Тоа е за закопот на Кристијан.
Тоа е ново. Една камбана за смрт, една за закоп.
Секогаш имало две камбани.
Во Витривал камбаната секогаш бие два пати кога ќе умре некој...
Ова ќе те чини скапо.
Ајде... - Сериозно ти велам.
Немој случајно пак да запалиш кога ќе заминеме. Те знам јас тебе.
Не можеш да разговараш со него? Постојано мора да се враќаме.
Што да правам? - Гледаш што прави тој!
Само кажи му да не пали оган. - Мислиш дека ме слуша?
Што и да направиме, мислите дека ќе не послуша?
Треба да го надгледувам цел ден?
Па, овде си. - Но работам други работи.
Тропаш на тапанот...
Да, и што е проблемот? Немаш друга работа?
Навистина... - Здраво, момчиња.
Нема ништо да кажеш?
Нека прави што сака. Возрасна личност е.
Твојата заштеда за годишен одмор ги плаќа казните.
Не зборувај и така. - Но вистина е.
Сеедно... - Секој ден добиваме повици.
Од кого? Соседите се фамилија! - Што мислиш? Од оние на кои им пречи.
Да, што и да е...
Бернар, Жан, ручек. - Добро, доаѓам.
"Поздрав до градоначалникот на Витривал, Гаетано де Вилдерлинг.
Поздрав, г. Де Бирделбинг. - Здраво, Жан-Франсоа.
Добро сте? - Многу добро, а ти?
Добро сум.
Имам традиционално прашање. "Што има ново во Витривал?"
Во Витривал е се добро.
Нашите жители, како и јас, уживаат во благото време.
Се движиме по нашето прекрасно село.
Тие моменти кои ги делиме во Витривал се многу вредни.
Но сепак, постојано ги слушам истите поплаки.
"Не уште проклети работи на патот!"
Го сфаќам вашето нетрпение.
И мене понекогаш ми се смачуваат.
Но сите ве молам за трпение.
Бидете позитивни, прифатете ги тие пречки денеска
зашто во голема мерка ќе го подобрат нашиот животен стандард.
Не можам да одговорам на вашето прашање без да спомнам здравје.
Имам совет. Чувајте се себеси и своите сакани.
Посетете доктор ако треба. Не чекајте да биде предоцна.
Превенцијата е најважна.
Фала, г. Де Билдерлинг. Уште едно вознемирувачко прашање.
Што е со графитите? - Нема вознемирувачки прашања.
Недвосмислено ќе одговорам. Секој графит е неприфатлив!
Наоѓавме графити на нашите ѕидови изминативе недели.
Сите ги видовме.
Уништуваат јавен простор и го расипуваат квалитетот на живот,
па затоа одговорните мораат да бидат казнети.
Нашата полиција, на која и благодарам, ќе набљудува се.
Мило ми е, г. градоначалник. Ќе се видиме следниот месец.
Фала, Жан-Франсоа. Ќе се видиме наскоро.
Драги слушатели, се враќаме по рекламите.
СРЕЌА
Здраво, бабо.
Здраво. - Здраво.
Како си? - Добро.
Доаѓам во лош момент? - Не.
Никого не си видела?
Графитите се насекаде, графити од сексуална природа.
На... - Автобуската станица.
Да, затоа не интересира дали си видела нешто необично.
Не? - Не...
Ништо не си забележала? - Па...
Додека да погледнам надвор, доцна е. Секогаш доаѓам доцна.
Добро. - Некој рече...
"Виде ли некого да оди таму?"
Па...
Можеби некој бил таму, но не сум видела.
Во ред. - Не грижете се.
Ништо посебно? - Не.
Не? Уште те служи здравјето? - Добро сум.
Одлично. - Добро си?
Вие двајцата имате прекрасни заби.
Мислиш? - Одите кај заболекар?
Тоа е добро, а не како мене. - Да...
Јас имам подобри од него.
Заборава да ги четка.
Јас ги четкам секој ден. - Да.
Кој има подобри заби? Тој или јас?
Да видиме... - Моите се совршени.
Двајцата имате добри.
Јас ќе земам бонбона, за кариес. - Да, за кариес.
Бенжа се смее. Тој побрзо ќе ги потроши забите.
Ги јакнам. - Да, јас ги чувам.
Знаете, старите луѓе тајно јадат бонбони.
Зошто? - Нема потреба да се крие тоа.
Земи кекс ако сакаш.
"Денеска никој не дојде?
Некои деца беа претходно."
Замисли канцеларија.
Место, канцеларија. - Да.
Со голем прозорец? - Да.
Зашто е важно да имаш доволно светлина за работа.
Работилницата е овде.
Мојата работилница. - Да.
Ова ти е важно. - Исто со голем прозорец.
Не, тоа е гаражна врата.
Зошто јас нема да имам прозорец?
Го имаш. - Малку е мал.
Можеме да го зголемиме, ако сакаш.
Ти се допаѓа вака? - Да.
Па, ние... - Тоа е големо реновирање.
Нема денеска да заминеме од родителите.
Имаме време.
Нема брзање.
Не ти се брза да живееш со мене?
Вечерва ќе бидеш дома? - Не, мама направи вечера.
Можеш и ти да дојдеш.
И мајка ми направи вечера.
Ќе те префрлам.
Може.
Здраво, Жени. Како си? - Добро. А ти?
Здраво, пријатели. - Здраво!
...три, четири.
"Отвори ги рацете Дозволи светлината да влезе
Дај му ја на соседот Посветла од кога било порано
Отвори ги рацете Пушти ја светлината да влеза
Нека се шири"
Само го вежбавме рефренот.
Кога... - Само рефренот.
Добро.
Да го повториме рефренот и може да завршиме со пробата.
"Отвори ги рацете Пушти ја светлината да влезе
Дај му ја на соседот Посветла од кога било
Отвори ги рацете Пушти ја светлината да влезе
Нека се шири"
Патлаци! - Доста!
Одете на каучот додека зборувам со Бенжа и Пјер.
Возбудени се. Ги нацртале на ѕидовите на тушевите.
Гледате каков проблем. - Да...
Не видов ништо. - Никого во квартот?
Не слушнав ништо. Спиеме со затворени прозорци...
Не знам ништо од тоа, само...
Можеби Жермен... - Жермен Тито?
Во последно време се однесува необично.
Не поздравува, повлечен е... - Тоа е пубертет.
Ние патролираме... - Обично кон нас е повесел.
Ќе наминеме. - Не кажувајте му дека ве испратив јас.
"Полин рече дека се однесуваш чудно!"
Жулија, немој да предизвикаш колеж. - Добро.
Немој да направиш штета. - Само биди во својата соба.
Дојдете да се поздравите. - Здраво, пријатели.
Ќе се видиме. Забавувајте се на карневалот.
Мафнете низ прозорецот, а потоа подгответе ги костимите.
Со среќа! Здраво.
Патлаци!
1.42! Браво, Жерман! - Тоа е рекорд!
Одлично! - Не е лошо.
Да, не е лошо.
Се е во ред, Жерман? - Да, кај тебе?
Да. - Супер.
Како училиштето?
Исто како и секогаш.
Вистина, момчиња? Дојдовте да го прашате Жерман како е?
Мислите дека јас сум ги цртал графитите?
Не, грешиш.
Не бев јас.
Вистина? Затоа дојдовте?
Откако ве побарав десет пати поради идиотот што пали оган?
Кога ќе отворам прозорец, се смрди.
Минатата недела настинав.
Не можев да дишам од чад.
Го потурив огнот со вода, а тој ми се смееше.
Ми здодеа тоа!
Зар тој сосед идиот ти е брат?
Татко ми е, но што би требало?
Ситуацијата не е едноставна.
Тешко е.
Веќе бевме кај него за да ги смириме работите.
Следниот пат ќе испратиме колеги, па ќе го казнат сериозно.
Што друго можеме?
Велите дека преземате нешто, а на крајот ништо не правите.
Жерман, немаше врска со... Сексуалните графити?
Не, ветувам. - Не, се разбира.
Добро. - Во ред.
Не е ништо лично. Само си ја вршиме работата.
Како што велат: "Превенцијата е најважна..."
Ние одиме. - Ќе се видиме.
Во кујната имате пита од јаболка.
Фала.
Убаво изгледа. - Да.
Беше најтешко да почнеме. Никогаш не сум го правела тоа.
Не знаев како да нанесам заштитна боја.
Која ја користеше? - За ѕидови и подруми.
Ти требаат 500 галони. Мораш да ја менуваш секоја недела.
Во Финска и Норвешка имаат изворска вода, знаеш?
Така штедат вода.
Би можеле да изградите понекогаш и мала тераса.
Тоа е само почеток!
Работите се во тек. Терасата е планирана за подоцна.
Оди по погрешен ред. - Зошто?
Направи нордиска бања пред куќата!
Тоа е само нешто екстра.
Животот е убав.
Птиците пеат.
Тоа е за Баптист.
Да...
Малку е необично, нели? Што се обесил таму.
Зошто? - Не знам.
Таму работел.
Не размислил. -Никој веќе нема таму да јаде компири.
Зошто не?
Ако некој се обеси некаде, нема да одиш таму.
Кога некој умира дома, куќата нема да се продаде лесно.
Нема лесно, но ќе се продаде.
Би продолжил да одиш во ресторан дури и ако луѓе умреле таму.
Да...
Самоубиство... Не знаеш како живеат луѓето.
Уште одиш со воз? - Сега е валкан.
Што е со возовите? А колите?
Потсети се на сите несреќи. Луѓето што се забиваат во дрво.
Сите што се фрлаат од мост.
Исто е. Можеби овде се случил масакр.
Масакр овде! - Стрелачки вод, можеби, во војната.
Не знам, можеби некој се обесил на она дрво.
Се е загадено. Што потоа? Никогаш нема да излезеш од дома...
Сфаќаш? - Има смисла.
Најдобро, не размислувај за тоа.
Екипата од радио Шевашеар, како и нашите слушатели,
испраќаат искрено сочувство до фамилијата Батист од Витривал.
Сите добро го знаевме бидејќи послужуваше стотици,
ако не и илјадници пржени компирчиња во "Ла Реноме".
Неговата смрт ќе остави празнина во Витривал,
но секој има свој пат и мора да го почитуваме тоа.
А сега малку музика која ќе ни ги утеши срцата, се надевам.
Запаливме оган пред 40 години. - Да!
Тоа ни донесе среќа. - Последни се венчавте?
Да, така е.
Камо да можев. - Требаше да се венчаш подоцна.
Кој уште од фамилијата го запали?
Мари и Флоран. - Да.
Огнот е прекрасен, нели?
Те згреа. - Ме болат очите...
Оваа година е многу жешко.
Ме болат очите... - Те болат очите?
Затвори ги очите... - Покриј ги.
Што пие твојата дама? - Најмногу што може.
Беше со здрав ум, имаше добар живот... Не би извршил самоубиство.
Не знаеш како се чувствуваат луѓето. - Се разбира.
Но изненадувачки е, нели?
Се сложуваш? - Не.
Па, нема истрага?
Дури и ако има,
мислам дека нема причина да се посомневаме во убиство.
Тоа било самоубиство.
Разочарана сум.
"Пеат ливадите Пее цвеќето
Во срцето имам радост
Пеат ливадите Пее цвеќето
Среќата е кај Бога
Сите патишта на светот
Нека те водат во Рајот
А чудниот ветар
Нека те води до Сонцето
Пеат ливадите Пее цвеќето
Во срцето имам радост
Пеат ливадите Пее цвеќето
Среќата е во Бога"
ЈУНИ
Кој ѓавол е ова?!
Ајде, оди дома! Пречиш!
Ебате... Таа е сериозна?
Што ти е? Заврши?
Оди си дома, Луиз!
Тоа е последното што ни треба.
Здраво, Жан. - Здраво, Бернард.
Што има? Што се случило? - Дојдете да видите.
Таму? - Да, висеше од онаа шајка.
Бернард, колку долго беше овде пред да дојде роднината Жан?
Немам поим, неколку минути? Се враќав со тракторот.
Потоа слушнав звук.
Ја видов лентата и сфатив што се случува.
Погледнав надвор, но таму немаше никого.
Потоа се појави Жан. Тој ви се јави.
Како слушна звук кога беше на трактор?
Знам дека е чудно, но слушнав звук.
Добро... Жан, не би требало да си на работа?
Завршив порано.
Бидејќи требаше да работиме заедно, го барав и затоа дојдов.
Добро.
Никого не виде? Баш никого?
Не, никого.
Проверив и во грмушките. Ништо, нема никаква трага.
Не разбирам, нема смисла. Зошто да се обесиш на туѓ имот?
Да се обесиш на свој имот... Би имале труп во рацете!
Би било одлично. Што би направиле со тоа?
Тато не сакаше да се јавиме, но со оглед на она што се случува,
би било подобро за вашата истрага.
Што би направиле со телото?
Да го видев, ќе го застрелав и готово.
Тоа не е решение! Тогаш би те затвориле.
Не знаеш што имаат луѓето во главата. Лошо се чувствуваат, не се добро.
Каде е тетка Кати? Таа видела нешто?
Во Киншаса е, деловно. Замина пред една недела.
Да. - Сами сме.
Тоа би било шесто самоубиство. Не размислувате подалеку од тоа?
Пет самоубиства во три месеци... И не ви пречи?
Жан, полицајци се. Не се менталисти.
Размислуваме за тоа, но што друго можеме да направиме?
Немаме таква моќ да одлучуваме за туѓите животи.
Да... - Не сме психолози.
Вистина е.
Одиме во патрола. Можеби ќе видиме некого.
Жан, биди смирен.
Помисли, избегнато е едно самоубиство.
Освен ако се обесил на друго место. - Така е...
"По смртта на Жан-Франсоа,
радио Шевашоа прекина со емитување..."
Немам што да пријавам, освен дека вие двајцата сте бескорисни...
Внимавај на речникот. - Без навреда, но...
Не е дека на луѓето на челото им пишува "самоубиство".
Сеедно, сево ова ме натера на размислување. -За што?
Запишував некои забелешки. - Забележавме, фала.
Во овој бележник запишував сечие доаѓање и заминување.
Но, она најважното, нивната "ментална состојба".
Зеленото значи "добро",
портокалово "просечно", црвено "ни малку добро".
Ако возат, тешко е да се каже, но по неколку минувачи ми е јасно.
И?
Во табелата ја внесов менталната состојба на сите.
Кој е во црвената?
"Вујко Бернард".
Ако Жан не се врател порано од работа, ќе беше мртов, сигурен сум.
Не е толку комплицирано.
Последните пет самоубиства беа во црвено.
Кристијан, Баптист од пржените компири,
Стефан, Мишел, Жан-Франсоа од радиото.
Сите црвени. Самоубиство.
Добро завршена работа... Но не е никаков доказ.
Но е добар индикатор.
"Добар индикатор" на твојата субјективност.
Мојата субјективност е објективна.
Не си гениј. Но мојот брат...
Биди добар кон Бенжамин. - Добар сум!
Знаете дека го познавам ова село. - Не рековме дека не го познаваш, но...
Не е затоа... - Што "не е затоа"?
Се е внатре.
Четири часот е, гладен сум.
Може да си одите, повеќе сакам да јадам сам.
Нема да ве задржувам. - Добро...
Кога ќе се најадам, ќе продолжам со моите белешки.
Сите во црвено ќе умрат.
Фала за информацијата.
Пјер, не карај се вечерва со Луис. Доста им е на родителите.
Уживајте. - Ќе се видиме.
Бенжа... - Што е?
Го виде записот за Нат? - Да, тоа се глупости.
Тотално срање. Не верувај на се што ќе каже брат ти.
"Намуртени веѓи", Нат... Да, бидејќи вози и под стрес е!
Тоа не значи дека ќе се фрли од мостот.
Ја познаваш подобро од него. - Се разбира!
Се мурти. Тоа го прави.
Ти постојано се проѕеваш. Кога врне, кога е ветровито...
Дожд или сонце, ти се прозеваш.
Таа се мурти. Нема потреба да се разговара за тоа.
Виде уште некое име во бележникот?
Неколку, но бев концентриран на Бернард.
Сеедно, ова е бизарно.
Бизарно, но не и неверојатно. - Точно...
Ти си во зелено. - Се разбира дека сум!
Не го видов твоето име. - Ни јас. Можеби е на другата страница.
Се надевам дека не сум во црвено.
Само ти можеш да знаеш.
Вистина е.
Да? - Поздрав.
Поздрав, внучиња. - Здраво, Катрин.
Добро си, тето? - Да...
Вратата беше ширум отворена. Се плашевме да не провалиле.
Кога луѓето умираат... - Треба да се внимава.
Твоите мозолчиња се подобриле?
Не се мозолчиња... Но добро се.
Може да помогнеме?
Слушајте... Никаде не ми се брза.
Откако баба ми заврши во болница нештата станаа комплицирани.
92 години. - Точно.
Другите не ти помагаат?
Слушајте, имаме свој ритам.
Понекогаш се наоѓам со Иса и малку се жалиме...
Се трудиме да ја исчистиме куќата.
Веќе се ослободивме од некои работи.
И клавирот доаѓа. Сестра ти ќе го преземе.
Нели е доволно тропањето на тапан?
Не, се чини дека тропањето не и е доволно.
А и добро е што останува во фамилијата.
Тоа е вистина.
МЕСТО ЗА ПАРКИРАЊЕ ЗА ГРАДОНАЧАЛНИКОТ
Во ред, добро.
Ќе им кажам на службениците од патролата и ќе ви се јават.
Морам да одам, полицијата е овде. Добро?
Добро, фала за помошта. Ќе се видиме.
Како оди, момчиња?
Пјер, чоколада? - Не, фала.
Не те сака. - Тебе не треба ни да те прашам.
Добро сме, и покрај сите самоубиства...
Главите уште ни се кренати. - Се надевам дека е така.
Кога сме кај тоа, добив летоци...
Од СОС Самоубиства.
Би било добро да им ги поделите на луѓето.
Содржат одредени информации и интересни прашања за самоубиството.
Лер, објави го ова на Фејсбук-страницата на нашето село.
Така луѓето ќе ги имаат информациите.
Добро. - Фала.
Ќе биде комплицирано да се обиколи цело село и да ги разделиме кај сите.
Не морате да ги разделите кај сите, само кај заинтересираните.
Како што велам секогаш, вашата улога е превентивна.
И, како што знаете, превенцијата е клучна.
Да, но тоа е тешка тема за разговор.
"Извини, Гаетано, некако си ми блед. Повели леток за самоубиство."
Тука нема срам. Мора да го надминеме тоа.
Морате да можете да кажете: "Загрижен сум дека не си најдобро."
Мислам дека тоа е работа за двајцата.
Кога сме веќе кај тоа, што е со вандализмот?
Со патлаците? - Фалусите.
Имаме група од четворица пензионери
кои не известуваат за она што гледаат.
Па... Дали ги најдовте?
Уште не, но мислам дека е добро.
Тоа е граѓанска иницијатива, помага за градење општествени односи.
Морате јасно да им кажете само да работат на превенцијата.
Не смеат да се доведат во опасност.
Тоа е многу важно.
Сметам на вас двајцата.
Рековме и дека ќе разговараме за проектот "Позелен Витривал".
Скарата тргнува. Брзо ќе се вратиме, ди-џеј Жулиен е со нас!
Шанкот број два е отворен.
Шанкот број еден нуди тркало на среќата...
Уживајте и продолжете да пиете. Сонцето излезе, мора да пиете.
Најдобро да го исчистите тоа. - Не!
Поздрав, Бенжа. Здраво, Пјер. - Здраво.
Пирет, Иса, што има?
Го побарав градоначалникот.
Рече дека делите летоци. Зошто јас не добив?
Само што почнавме да делиме летоци.
Но одиме полека. Не сакаме да плашиме луѓе.
Но сите во селото се исплашени. - Знаеме... Како сте вие инаку?
Загрижена сум за Пирет и Жерман.
Мамо, не грижи се, се е во ред. - Пирет ја остави момчето.
Грозно. Добро си?
Добро сум. - Не си.
Се распаѓа, два дена пред испит.
Каков гад!
Загрижена сум за нив, со сите тие самоубиства...
Шапката ми е добро наместена.
Да? - Да.
Одлично. - Добро, одлично...
Тука сте! - Каде беше?
Кружам со часови!
Каде беше? - Го поминав цел Витривал и ништо.
И ние исто! - Јас завршив, ме лутите!
Одам дома. - Кој вели така?
Дрзок си штом не оставаш така!
Одам дома. - Само така? Смири се!
Ова требаше да биде забавно! Сега сум лут.
Зошто не дојде со нас?
Каде одиш, Ноел? Врати се! - Завршив!
Врати го елекот. - Со задоволство, госпоѓо.
Убаво врати го. Фала, господине.
Еве го елекот. Поздрав!
Не разочара. - Здраво.
Со среќа! - Здраво.
Ќе се видиме.
Тоа не беше убаво. - Не, не беше.
Сонцето излезе!
Ќе прошетаме?
Нашиот Бенжамин подрани!
Што се случило?
Многу паметно...
Сакаш ли вафли? - Не, фала.
Мачетите се закон.
Бернард од секогаш сакаше конгоанска мачета,
па му донесов две.
Закон.
Тетка Кати, Бернард е добро?
Не, воопшто.
Зошто го велиш тоа? - Бидејќи сум уверена дека лаже.
Лаже! Се обиде да се самоубие во шупата.
Тоа е малку претерано, нели? - Не. Има причина зошто не е добро.
Од смртта на баба му не е добро.
Има проблеми со здравјето.
Работилницата е во хаос, листата на чекање нема крај.
На клиентите им е доста, се жалаат... И јас ги сфаќам.
Мислиш дека тоа го мачи?
Се разбира! Но ме мачи и мене!
Како да живеам со духови.
На вечера сум или сама или тие двајцата разговараат за коли.
Навистина ми е доста. - Кати, ти си секогаш оптимист.
Да.
Мислиш дека би требало да му кажеме да оди на психијатар?
Не! Тоа е претерано!
Пред малку кажа, се обидел да се самоубие.
Тоа е само претпоставка.
Слушајте...
Да ја смениме темата.
Пјер...
Како одат подготовките за патување?
Морам да научам добро да зборувам англиски.
Каде рече дека одиш? - Во Америка, во Канзас.
Остави ме мене да кажам!
Одиме во Канзас, кај фамилијата која ја примила Елизабет.
Финта.
Да... Како беше во Конго?
Одлично.
Сретнав колеги со кои сум работела 20 години.
Беше баш супер.
Финта. - Да.
Го посетивме и резерватот Бонобо.
А каде беше сместена?
Во резиденцијата на шефот, беше супер.
Таму има голема разлика меѓу богатите и сиромашните.
Можам да замислам. - Бев на вистинската страна на оградата.
Мамо? - Да.
Тоа е зашто си дел од Анти-пенис бригадата?
Да, тоа е личен напад. Сигурно.
Одеби! Напорна си!
Сите ги збесна!
Луиз!
Сериозно? - Што е? Каде е Пјер?
Здраво, Жером. Што има?
Каква случајност! Пјер не е овде.
Ако се други, нема проблем. Но ако е сестра му...
Што се случува?
Со месеци не малтретира со своето тропање!
Кутрите вие!
"Оваа лоша девојка ме малтретира!"
Ќе го обложам тапанот со твоите јајца!
Го слушна ли тоа?
Ми се заканува! Што велиш на тоа да те скршам, лезбијке?
Лезбијка?! Влезе во хомофобија?
Еј! Дали вие двајцата завршивте?
Одеби! - Бестрага...
Дојди, да разговараме.
Нема ни да ти се доближам! Сите учествувате во тоа!
Вие сте инцестуозна фамилија! - Внимавај што зборуваш!
Зошто не можеш да свириш во групата?
Знаеш зошто! - Бидејќи немам јајца!
Тоа е тапа... Не сакате да се слушате еден со друг.
Заборави, идиот.
Заминувам! Победи, идиоту. - Не враќај се, фуфло!
Жером, што ти е?
Тропа на тапанот со месеци. Не можам веќе да поднесам.
Да дојдам поблизу? - Остави ме. Сакам да бидам сам.
Луиз, претера. Мораш да престанеш.
Следниот пат ќе те казниме. Добро што Пјер не е овде.
Уште еден фрустриран маж... - На навредувај ме. Не те навредив.
Што да правам ако жени не учествуваат на парадата?
Знаеш дека секогаш сакав да бидам во оркестарот?
Мислев дека е доволно да научам да тропам. Би требало, но не е.
Тоа е така. Девојките не тропаат на парадата.
Тоа не е фер, смени го. Но не сакаш, па...
Како да го сменам?
Ако сакаш да бидеш тапанар, направи си женска група.
Какво е тоа размислување? Зошто јас да си направам група?
Групата веќе постои, но не!
Тоа не е фер! - Животот не е фер.
Нема да ги решиш нештата додевајќи му на Жером, знаеш?
СИНАМ СИНАМ го бара ВИТРИ-1, прием.
"ВИТРИ-1 до СИНАМ, прием."
СИНАМ се обраќа на ВИТРИ-1.
Решено попречувањето на "Ру ду Боа де Мазис" 64. Примено.
"По смртта на Жан-Франсоа..."
Срање!
Се обидов со гас, но без успех.
Да, ми кажа.
Би требало едноставно да ги застрела, но...
Тоа би било прегласно. Соседите ќе реагираат.
Затоа користам воздушна.
Тоа ги зашеметува и ги докусурувам со лопата.
Знаеш што би било најдобро?
Би сакал да купам сокол.
Таму би направил пречка.
Од таму би ги фатил и... Бум!
Би го изел.
Но Нат не е воодушевена од идејата.
Тоа не ме чуди.
Јас би се грижел за него.
Многу би го разгалил.
Имате ли вие стаорци? - Не. Елизабет беше опседната со тоа...
Поставувавме отров насекаде, но ништо не јадеа.
Да, сигурно ги имате.
Ќе видиме.
Морате да се заштитите.
Дали слушна? - Не, глув сум.
Што правиш? Спушти го тоа.
Мораш да се исклучиш. - Имаш право.
Инаку никогаш крај...
Ебате... Неверојатно. - Тато се јавува.
Да?
Провери?
Самоубиство.
Не...
Мислев дека слетал со колата од мостот.
Но не, се застрелал во главата, паднал, си го смачкал черепот.
Срање.
Ги удвоил шансите да не зафркне. - Се шегуваш, нели?
Што ако луѓето гледале? Што ако гледал некој со деца?
Не размислувал за тоа. За минувачите било кома, но...
Мораш да признаеш, ефикасно е.
Промашив!
Давење, мислам. - Да.
Тоа е најлошо. Треба време...
И страдаш. - Многу страдаш.
Да се прашувам јас...
Би каснал нешто отровно и би се обесил.
Да.
Нешто што трае долго всушност не е самоубиство.
Тоа е нанесување штета на себе.
Но потоа умираш, па самоубиство е.
Да, но не сакам да боли пред да умрам.
Да...
Ја видовте бојата?
Не ви требаше долго да се премислите.
Зошто не е запишано цело село?
Јас мислам на крстосницата, а за друго користете мозок.
Не сум менталист.
Знае ли уште некој за ова? - Не.
Освен Шарлот. Таа мисли дека сум луд.
Јас сум како несфатен уметник кој оди со метафизичко дрдорење.
Но ова е така. Ќе видите.
Ќе видиме.
Се е во ред?
Совршено, "г. Франсоа Мирадор". - Така е веќе подобро.
Уште нешто?
Жулиен, самоубиецот од мостот, беше во црвено во мојот бележник.
Забележавме.
Тогаш не морам да кажам дека сте можеле да го спречите тоа,
ако сте погледнеле кај мене.
Истото важи и за тебе.
Тоа не е моја работа. - А наша е?
Луѓе, доста се обвинувате еден со друг.
Мора да соработуваме, инаку сме готови.
Ќе се видиме. - Да, ќе се видиме.
Шарлот. - Здраво.
Срање, во црвено си. - Не сум.
Се колнам, види. - Не сум во црвено.
Само се шегував. Во зелено си.
Секако сите ќе умреме еден ден.
Завршил добра работа во тој бележник.
Кога ќе размислиш малку, сите сме во црвено, на некој начин.
Добро си, филозофу? Говориме за самоубиство.
Сакаш ли да умреш? Не! Тогаш смири се. Сврти лево.
Ќе престанеш да ми наредуваш?
Смири се, ти давам упатства. Не ти наредувам.
Добро си? Заборави да се посереш утринава?
Како да ти е гајле...
Гајле ми е, но што можам? Тоа е живот.
Не можеш да речеш: "Тоа е живот." Шест самоубиства за три месеци.
Не е случајност. Нешто се случува во главите на луѓето. Социолошки е.
Што? Сега тоа е завера? - Што зборуваш?
Сметај се за среќен зашто никој во фамилијата не ти е во црвено.
Натали е во портокалово, но тоа не се смета.
Тука е и Бернард. И Симон. - Што?
Симон, брат ти. - Да, добар обид.
Срање...
Не можеш да држиш се лошо во себе. - Да...
Покрај се, сите самоубиства, загрижени сме.
Брат си ми, нему си му братучед.
Ни значиш. Не задржувај се во себе.
Секогаш сме те гледале надвор.
На велосипед, кога одеше на пијалак...
А сега веќе не те гледаме.
Немам време.
Се е во ред со девојките?
Би сакал да минувам повеќе време со нив.
Добро е што Софи е овде. - Се е во ред со Софи?
Да, но понекогаш се прашувам дали би и било подобро без мене...
Зар си глупав? Сериозен си?
Не знам...
Не плаши се да разговараш со нас ако имаш црни мисли.
Добро...
Сигурно? - Да.
Добро. Ги делиме овие летоци.
На луѓето често им е полесно да зборуваат со непознати.
Јави се на бесплатниот број. 24 часа на ден.
Мислам дека не ми треба тоа... - Не?
Според ова што гледам... - Земи, сеедно. Без притисок.
Добро, фала.
Ќе се обидеме да доаѓаме почесто. - Добро, фала.
Јави се кога ќе завршиш. - Добро.
Ќе се видиме.
Мартин.
Мал Пјер! - Мартин, добро си?
Да, а ти? - Да.
Бенжа не е со тебе? - Со Ивет е.
Уште е со Ивет. Оние дредови... Мајко мила!
Ти рече така. - Не доаѓаш веќе.
Никогаш не си на прозорец. - Сум, но никогаш не наминуваш.
Одиш право кај Франсоа. Сигурно има подобри озборувања.
Да, и сега е на боледување...
Има време. - Вистина е.
Но сеедно...
Јави ни се и ќе дојдеме.
Сега мораме да закажеме посета? Добро. Што велиш за понеделник?
Понеделник? - Во 10 ч.
Во 10 ч. - Може?
Понеделник во 10 ч. Може. - Добро.
Може. - Ќе се видиме.
Ќе се видиме в понеделник. - Здраво.
Добро се чувствувам.
И јас. Многу добро.
Знаеш што? - Што?
Добро се чувствувам и мислам дека имаме среќа.
Точно, не можеме да се пожалиме.
Не.
И... - Да?
Мислам дека нема... Да можам да учам...
Англиски следниве неколку месеци.
Но Пјер... Ти зборуваш англиски.
Знам, но... Не знам...
Добро е вака? - Да.
Шушу! - Да?
Го гледаш овој патлак? - Голем е!
Голем е. - Браво, Бернадет.
Ќе му јавам на малиот Пјер. - Добро.
Ало, Пјер и Бенжамин?
Близу до салата сме. Најдовме уште еден пенис на ѕидот.
Само сакавме да ви јавиме...
Бернадет! - Што е?
Најдов нешто!
Што? - Боја во спреј!
Боја во спреј, во кантата... - Внимавај! Твои отпечатоци!
Колку дрско... - Твои отпечатоци!
Боже, да. Извини! - Добро.
Ќе го ставам во ќесичка. - Добро.
Момчиња, Шушу откри нешто големо.
Имаше трага! - Да.
Најде боја во спреј во кантата за ѓубре покрај киоскот.
Ја стави во ќесичка.
И најдовме голем патлак на ѕидот.
Многу сме среќни. Големо откритие.
Штета што има уште патлаци... - Добро, здраво.
Бернадет, така е. - Добро, да продолжиме...
Мартин?
Има ли некого?
Сигурно е назад.
Ќе погледнам надвор.
Погледни горе. Носи слушалки додека пегла.
Мартин?
Пјер!
Ебате, Пјер!
Срање... - Немој само да стоиш таму!
Помогни ми.
Еден, два, три.
Јави се! Кажи дека зела инсулин.
СИНАМ СИНАМ го бара ВИТРИ-1. Итно, итно...
Бидејќи сте сите денеска овде, да се потсетиме на Мартина,
како и сите неодамна починати во Витривал.
Нашите мисли се со нивните фамилии и ја делиме нивната болка.
И покрај сето тоа, на сите ви посакувам среќен ден на Свети Петар.
На мој знак, нишани...
И сега 1, 2, 3.
1, 2, 3...
ОКТОМВРИ
Да, но не мислиш подалеку од тоа...
Велиш: "Мораме да го урнеме тоа", но можеби е тоа знак?
Знак?
Да, би можел да биде знак. Овој...
Можеби не знак, но е прилика да размислиме за се
за да одлучиме дали сакаме воопшто да живееме овде.
Ако не сакаме да живееме таму, што ќе правиме со руинираната куќа?
Куќата ја добивме со земјата...
Ако ја продадеме, нема да изгубиме пари.
Како ќе најдеме дом?
Сите куќи во Витривал сега се од жртви на самоубиства.
Пјер!
Можеби нема да живееме во Витривал. - Чекај...
Пјер! - Што правиш?
Бернадет, Ноел и Филип копаат по нашето ѓубре!
Дојди да ми помогнеш! - Не сум на должност!
Добро...
Одам. Ќе се видиме.
Што правите со нашето ѓубре?
Добро... Здраво...
Ќерка ми не црта патлаци со боја во спреј!
За разлика од твојата! - Ќерка ми не црта патлаци со боја!
Што се случува овде? Од кога копате по ѓубрето?
Бараме сомнителни предмети.
Зошто би имало сомнителни предмети?
Не пречи му, ја бара Елизабет.
Ама ајде...
Биди тука, не пречи му!
Одам до тоалет. - Остави го на мир, дојди долу.
Не инсистирав. - Спие. Доста му е од тебе.
Не инсистирав! - Напорен си!
Пјер?
Пјер...
Пјер, да пукам?
Пјер! Да пукам?!
Пјер, што да правам? Да пукам?!
Еј! Како си? - Добро, а ти?
Ти донесов колач. - Фала. Каков?
Ванила-рум. Ставаш рум со инјекција.
Закон... Пријатен ден. - И тебе.
Како е Симон? - Добро, но не е баш сјајно.
Колку црвени останаа? - Дванаесет.
Вообичаените. - Ќе го решиме тоа.
Да. Треба да направат што треба.
Да, главата горе. - Секогаш имате "главата горе".
Како се чувствуваш, Пјер?
По малку уморно. - Да, постојано е уморен.
Не е поради самоубиството. Роден е уморен.
Гледаш? Притисокот е понизок од обично.
Притисокот. Имаш ли уште симптоми?
Понекогаш гледам ѕвезди, но... - Мораш да внимаваш!
Пиеш доволно течности? - Да, пие "кола".
"Кола"? Знаеш дека "колата" е грозна.
Искрено, ти требаат два литри вода дневно!
Добро, вдиши длабоко...
Како си ти? - Добро. Оди.
Имаме уште работа, но се вселивме. Иако Натали сега не е овде...
На одмор е?
Не, се отсели кај мајка и на некое време.
Мајка и е болна, а и сиве овие самоубиства...
Добро испадна. Но се е во ред.
Добро. И ти вдиши длабоко.
А ти? Каков е животот со Пол и Жени?
Не дојдовме да се муабетиме. Мораме да одиме на работа!
Пјер, те молам. Смири се.
Само ти велам дека сум загрижен за твоето здравје.
Притисокот ти се покачува, блед си...
Знам, Бенжамин е цврст, но неговото лице кажува се.
Мислам дека двајцата сте прегорени.
Разговарав со Фабрис. Ви треба замена...
Глупости. - И самиот рече дека си уморен!
Ви требаат одмор и витамини!
Можеби и антидепресиви? Дојди, Пјер. Ништо од одморот.
Вашите документи. Разговарајте со Фабрис.
Загрозено ви е здравјето! - Да, да...
Тоа е ваша одговорност. Ако се случи нешто, одговарате.
Не ни треба одмор. - И моја одговорност.
Добра идеја, луѓе.
Ќе дадам малку пари и за мајка ми. - Фала.
Какво цвеќе купувате? - Хризантеми.
Нешто едноставно. - Хризантемите се секогаш убави.
Фала.
Добро си?
Имам кошмари често. - Какви?
Со сите тие самоубиства во селото...
Сношти малиот Дамијан беше пред куќата,
имаше ококорени очи и зјапаше во куќата...
Беше страшно. - Те прогонува ноќе.
Треба да прави вежби за дишење.
Не сум сигурна... - Тоа трае некое време?
Да, откако престанав да работам.
Тогаш решение е враќање на работа. - Мисли на себе.
Чести кошмари, замор... Тоа се предупредувања.
Станицата нуди и терапија.
За сите загрижени за самоубиствата.
Добро. - Или прави вежби за дишење.
На Јутјуб има туторијали. Нема да решат магично се, но...
Јас имав кошмари и ми помогнаа...
Што е тоа, Пјер? - Собираме за жртвите на самоубиствата.
За Сите Свети. - Одам по готовина.
Убаво од тебе.
Ќе ги ставиш хризантемите?
Да. - Убаво.
Добро е што го имам оној голем туш.
По туширањето се чувствувам олабавено, а бев напнат.
Вредеше за цената.
Не, виновни се звуците во градината. Се изнервирав.
Знам што слушнав!
Ќе го истражам тоа, знаеш.
Како е мајка ти?
Зошто тогаш да одиш? Не помагаш.
Ако не правиш ништо за неа, ако не можеш да правиш ситници...
Каков спас!
Да, добре дојде во реалноста.
Не може секогаш да правиш што сакаш. Јас не можам.
Не, не правам што сакам.
Не, не правам се што сакам.
Добро, имаш право. Бакнежи!
Сега кажуваш "бакнежи"? - Само на Нат, за да биде среќна.
Слушна што реков за звуците во градината?
Се прашував што е тоа. Мислиш дека некој се мотка наоколу?
Не знам, можеби скитник, крадец кој душка...
Во секој случај, мислам дека не се животни.
Тоа не е таков звук.
Не сум и го кажал ова на Нат,
но сега спијам со пиштол под перница.
Што? Со пушката? - Не, хромираниот "Смит и Весон".
Под перницата на Нат е.
"Срање, слушам звук..." И само брзо ќе го повлечам.
Тоа е прилично чудно.
Не е.
Ме знаеш мене, не се плашам лесно. Но ова ме потресе.
Уште ја имаш камп-куќичката? - Да.
Можам да поминам неколку дена во неа, да чувам стража со тебе.
Со оглед на изминатите месеци и нашата работа, не може да ризикуваме.
Сигурно? -Ќе поминам неколку дена во камп-куќичката.
Имаш право. Да не ризикуваме.
Договорено.
Може ли да наминеме кај вујко Бернард?
Знам дека не е веќе во црвено, но треба да го посетиме.
Да, но под кој изговор?
Никогаш не ви ја покажал својата "Бик" колекција?
Тоа не е колекција. Ги имам само неколку кои ми се мили.
Сеедно, ги имаш доста.
Вујко Бернард, добро си? - Па, да и не.
Што се случило? - Се наоѓам во емотивна спирала.
Но тоа не ве засега вас.
Зборуваш многу фино, душо. - Сосема.
Се гледа дека оди на психијатар. - Не одам на психијатар!
Што се случува со новите куќи? - Нема крај...
Новите соседи ќе ни го загорчат животот.
Ги гледав куќите на интернет. Многу се грди... Бљак!
Да можев, ќе им ги искршев главите со лопата.
Или би зел пиштол и бум! Крај на приказната.
Не можеш да направиш така, незаконски е.
Дали сакате малку шампањско?
Не, фала. - Не додека сме на должност, Кати.
Ти уживаш? - Се разбира.
Во петок чистам наутро, а потоа малку уживам со милиот.
Тоа е животот.
Вујко, звукот доаѓа од напред. - Па...
Погледни! Патлак!
Стар патлак.
Ова не е поправка на мотор, туку археологија.
Се прашувам како Луиз успеала да ги нацрта.
Не вели дека е Луиз. Немаме докази дека ги нацртала другите.
Како е Луиз? Се всели?
Што мислиш? Не живее веќе во Витривал.
Воопшто не ја посетува. - Зар си глупав? Зошто не?
Мал Пјер, мислам дека никому не му е гајле што таа цртала графити.
Некои луѓе не се среќни. - Срамота е за фамилијата.
На луѓето само им пречи што никој не платил за тоа.
Не би ја ни испратиле на гилотина. - А и нема докази.
Графитите престанаа кога се исели, но проблемот е немањето докази.
Уште се прашувам како го извела тоа.
Ако Луиз го направила тоа тогаш е многу паметна!
Може да ја побараш и да ја прашаш како успеала?
Не! Звукот доаѓа од браникот, тргнувај на работа!
ДОБРЕ ДОЈДОВТЕ
Гомно заебано...
Бестрага!
Ебате...
Ова ме нервира.
Извини поради мирисот на кучиња, но се исчистив.
Не грижете се, не е толку страшно.
Добро, се надевам дека ќе ти биде добро.
Кога сме кај тоа, дали си добро?
Престани со тие прашања. Немој додека се уште има самоубиства.
Знам, но им велиме на другите да разговараат, а ние правиме спротивно.
Гледам дека го допре дното. Се што се случува со твојата куќа...
Пријателе, добро сум...
Елизабет е во Канзас...
Не триј ми сол на раната.
Нема да ги јадам твоите кучиња, мачки и стаорци.
Нема веќе стаорци. А во некои земји ги јадат.
Вкусни се. - Тогаш, добро за нив.
Јас сакам јунешко, свинско, повремено малку јагнешко, пилешко...
Тоа ме усреќува.
Види... - И дивеч.
И дивечот е вкусен.
Полна Месечина. - Добро си? Сега си врколак?
Не сум. Јас сум стар, осамен волк.
Стар, осамен волк...
Не си баш осамен.
Пријателе, ја имаш Нат, мене, фамилијата, родителите.
Нат можеби нема да се врати, но не ме мачи тоа.
Моите родители секогаш велат дека ќе завршам сам.
Па дојдов на идеја дека сум стар волк.
Малку драматизираш.
Само сум реален. Ти треба Елизабет? Не.
Дали си емотивно занемарено бебе? Ти треба мамичка?
Не. - Ете ти.
Нат ќе дојде на твојот роденден. - Нема шанси.
Зошто не?
Се плаши да ја остави мајка си сама дома.
А Нат е чувствителна. Не е како мене.
Не би издржала долго во синџирот на исхрана.
Зошто не би ја довеле мама ваму? - Сакав да и направам гарсоњера.
Но таа повеќе сака да остане. Има своја рутина, соседи...
Во камп-куќичката би и било пријатно. - Сака да остане.
Освен тоа, тоа е твоја куќа. - Моја...
Мојата набљудувачница. - Така е.
Нема да ме заебеш.
Ебате!
Сакаш ли двоглед? - Молам?
Пјер?
Дали слушна нешто?
Фабрис само што се јави...
Уште едно самоубиство, покрај ветротурбините. -Кој?
На врвот. - Но кој?
Немам поим... Одам да трчам.
Колегите работат на тоа, ние не мораме да одиме.
Куќата е отклучена. Користи го големиот туш или што ќе посакаш.
Добро. Фала.
Не слушнав ништо сношти. Ти?
Ни јас. - Добро, да престанеме со разговор сега.
Луѓе, Бен дојде!
Како е?
Дали е се во ред? - Да.
Се пакувате? - Да.
Влегол, се качил и се фрлил од врвот.
Покажи ми ја сликата.
Кој ѓавол...
Знаеш кој е?
Да, лесно го идентификувавме.
Себастијан Брасер. Го познаваш? - Срање... Го познавам.
Како успеал да влезе?
Не знам. Нема траги од провалување.
Веројатно набавил шифра и влегол, но кој знае?
Кога го молевме да се симне, само се фрли.
Добро, ви го препуштам тоа. - Ќе се видиме.
Здраво. - Чао!
Себастијан секогаш беше во зелено, а сепак изврши самоубиство.
Неговото самоубиство не ми беше толку неверојатно... Можевме да очекуваме.
Па зошто не кажа порано? - Секогаш размислувам за тоа после се.
Можеби можевме да видиме некои знаци...
Немаме кристална топка. - Да, не сме видовити.
Гледаме само знаци на предупредување 10 години откако ќе заврши се.
Да...
Не сме видовити.
Не ми се верува... Ќе полудам.
Застани.
Што се случува?
Ми го украдоа скутерот.
Не е лажго!
Смири се, Шушу. Само го заборавиле чипсот.
И шише сок. - Мислевме дека го зедовме.
Смири се, хулигану!
И вие само ќе го прифатите тоа? - Не го почитуваат нашето село...
Заврши?
Вратете го скутерот. - Не!
Нема! - Што правиш? Доста!
Врати го! Доста е! - Не сакам...
Но сериозно...
Одете дома. Имаме броеви од вашите родители.
Фрлете го ова. - Добро, здраво.
Поминете покрај нашата куќа, мајка ми има пари за ова што собирате.
Можеби. Љубезно од неа.
Што е со шишето? - Доста со шишето...
Себастијан се самоуби пред малку, а вие сте опседнати со ѓубрето?
Опседнати? - Да!
Имавме договор дека ќе помогнете со сексуалните графити.
Правилата беа јасни.
Одите на прошетки, ни испраќате информации и толку.
Немојте да преземате ништо, добро?
Графити нема веќе повеќе од еден месец!
Да, се прашувам зошто! - Имате нешто да кажете?
Не... - Во Витривал сите се некултурни.
Сега ми е доста!
Локалната група за превенција се распушта.
Не, не! - Да, да!
А сега, во станицата. Не одлучувате вие.
Сите во колата.
Нема веќе плашење деца и копање по ѓубре.
Не сфаќам.
Себастијан секогаш беше зелен во мојот бележник. Никогаш црвен.
Не го сфаќам тоа самоубиство...
Доста ми е од се. Готово е со бележникот.
Ако има повеќе штета од корист, сум направил доволно.
Па, ако мислиш дека треба да постапиш така...
Барем си ги знаеш границите. - Човечките граници, не моите.
Да, сфаќаме. Нели, Пјер? - Да.
Ќе доаѓаме да те посетуваме за други нешта.
Јас уште не сум мртов и закопан.
Имам нешто за вас, за размислување. - Кажи.
Има врска меѓу самоубиствата, освен тоа што се сите жртви мртви.
А тоа е?
Ниеден маж немал деца.
Ниеден.
Кристијан имаше близнаци! - Посвоени. Не се смета.
Жан-Франсоа од радио ја одгледа ќерката која неговата жена...
Тоа. Не. Се. Брои!
Па што се брои? Ја одгледа како своја ќерка.
Размислував. Се смета разумно користење на сопствената сперма.
Што е со Мартина? - За жените немам никаква теорија.
Само една жена, корпусот на анализата е преслаб.
Се сеќавате на паштетата што ја подготвуваше за вечера?
Да.
Ако вие двајцата не сакате да се фрлите од ветерната турбина,
одете да посеете свое семе.
Немој ни да се шегуваш со тоа. - Не се шегувам.
Ги испративте жените од Витривал и сега вие двајцата живеете заедно...
Се зборува по селото.
Глупости. - Не ги "испративме од Витривал".
Тоа е мое мислење.
Со Шарлот направивме што требаше.
Луис ме загрижува, но сега е веројатно добро.
Би требало да ја посетиш во новиот стан.
Таква е. - Тој не сака да замине од Витривал.
Будала. - Смири се.
Имаш среќа што си ми брат и што си ми мил.
Да, чувството е обострано.
А јас ви држам свеќа или?
Давиш.
Не ни е толку лошо на твоите мали столчиња.
Знам.
"До сите жители на Витривал.
Ме радува што ви се обраќам денеска
за да ви посакам среќен Ден на мртвите.
Смртта е немилосрдна. Тоа не зачудува.
Но искрено, годинава нашето село беше поблиско од било кога."
Беше ова многу тешка година.
Но во овие обредни моменти,
се потсетуваме дека секое заминување носи со себе шанса за ново раѓање.
На сите ви посакувам среќен Ден на мртвите.
Од срце, среќен Ден на Сите Свети.
Чувајте се себеси и своите сакани.
Чувајте ги гробовите и спомените на своите блиски.
Ги славиме заедно.
Бидете храбри. Витривал ќе живее.
Дали беше добро?
Да, но можете ли да застанете меѓу речениците?
Добро, да повториме.
Може да спомнете дека Пјер и Бенжамин собираат донации
за жртвите на самоубиствата?
Убава иницијатива.
Добро, ќе го запишам тоа. Имаш право.
Се снима! Повелете.
На сите жители на Витривал...
"Благословени да се овие луѓе
Божји луѓе одете напред
Кон Божјото кралство
Одете со радосни срца
Благословени се тие
Тие што имаат срце на сиромашна личност
Благословени се сиромашните
Зашто нивно е кралството
Благословени се овие луѓе
Божји луѓе, одете напред
Кон Божјото кралство
Одете со радосни срца
Благословени се оние
Оние кои одат кон мирот
Благословени се мирните
Зашто тие се деца Божји"
Одличен е овој "Пикон".
Јас го помислив истото. - Совршена доза.
Каква е нордиската бања?
Тип-топ.
Ќе мора да се испразни штом дојде зима, нели?
Не прашувај... Чекам вистински момент.
Мора да биде студено, но не толку да се смрзне.
Инаку пумпата ќе се расипе и цевките ќе пукнат.
Треба да се одбере вистински момент. - Да.
Можам да ти помогнам, ако сакаш. - Одлично.
Ќе земеш греалка од кај родителите за камп-куќичката?
Да, утре ќе ги видам.
Навистина, немој да чекаш.
Минатата зима Нат и јас се смрзнавме во камп-куќичката.
Да? - Да.
Дали е Елизабет зиморлива? - По малку е.
Тогаш направи го тоа за неа.
Така, кога ќе се врати,
ќе види дека си направил убаво гнездо за вас.
Да, тоа би можело да биде убаво.
Кога ќе се вратат Елизабет и Нат, убаво е да земеме недела дена годишен одмор.
Јас не сум против годишен одмор.
Малку одмор...
Овде животот е убав. Немам причина да се жалам.
Животот е убав.
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС