Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
W ROLACH GŁÓWNYCH
Alyssa!
Co robisz?
SKĄD SIĘ BIERZE WIATR
SCENARIUSZ I REŻYSERIA
Zeineb!
Jak tu weszłaś?
- Szukam siostry. - Czwarty raz w miesiącu.
Zeineb!
Pospiesz się!
Chcę porozmawiać z waszą matką.
- Gdzie mama? - W domu.
Mogę wracać sama.
- Co do jedzenia? - Makaron.
Zawsze! Nie umiesz gotować nic innego?
W mordę!
Następny!
Ja po licencję na usługi komputerowe.
- Złożyłeś formularz podatkowy? - Tak.
A certyfikat?
Masz wszystkie podpisy?
Tak. Zrobiłem już wszystko.
Złóż podanie na trzecim piętrze.
Zostanie rozpatrzone w ciągu pół roku.
Czemu tak długo?
Następny!
Proszę.
- Co ci jest? - Próbuję być miła.
Daj mi go.
Postanowiłam.
Wyjadę z Tunezji.
- Czemu się śmiejesz? - Latającym dywanem?
Zabawne.
Taka jedna zapłaciła za wizę.
Teraz żyje jej się dobrze we Francji. Czemu nie ja?
Gdyby można było zapłacić za wizę, połowa Tunezyjczyków by wyjechała.
Nie znasz się.
Następny pokręcony plan?
Wyjadę do Francji, a ty zostaniesz tu sam.
Wiesz, jak traktują Arabów we Francji?
Skąd będą wiedzieć, że jestem Arabką?
Patrz.
Mi amo Monica di Roma.
Wyglądasz jak Monia ze slumsów.
Zamknij się.
Nawet jeśli zdobędziesz wizę, kto zajmie się twoją siostrą?
Nie odpowiadam za nią.
Niech mama wreszcie się ogarnie.
Muszę się zająć sobą.
Daj tego skręta!
Wkurzasz mnie.
Która godzina?
Za piętnaście ósma.
Ale późno, ja pieprzę.
Mehdi Zbidi? Proszę za mną.
Alysso, stale się spóźniasz!
Pospiesz się!
Kim jestem?
Podejście metafizyczne
to sposób zrozumienia świata i ludzkości.
Mniejszy, niż myślałam.
Wymaga dużo pracy. Może najpierw kupimy maszyny.
Używaliście tych maszyn po śmierci ojca?
Panienko?
Nie.
Znaczy, tak.
Drogo sobie liczą.
A to zła dzielnica.
Popatrz na ten sprzęt.
- Cześć, ciociu. - Alyssa!
Co u matki?
Rewelacja.
Robiła inne badania?
Zrobiła wszystkie, nic jej nie dolega.
- Gdzie Mehdi? - Na dachu, jak zwykle.
Nie wiem, co z nim począć.
Nie martw się o niego.
Martwię się. Nie dostał dziś tej pracy.
A tak ciężko się uczył.
Ale jest bezrobotny jak pozostali.
- Nie ma pracy. - Trzeba kombinować.
Jego brat nie ma dyplomu i pracuje na budowie.
A wy bujacie w obłokach!
Co nam zostaje poza marzeniami?
Co rysujesz?
Latarnię morską.
Opowiedz mi coś.
Nie mam nastroju.
Proszę.
Widzisz gwiazdy?
To skały, rozrzucone po niebie.
Każda ma latarnię i latarnika.
Co noc każdy latarnik zapalna swoją latarnię,
żeby przypomnieć ludziom, jacy są mali.
Mamo!
Czemu krzyczysz?
Gdzie twoja siostra?
Mówisz, jakbyś miał 80 lat.
Dokształć się. Jak ci nie wstyd?
Mówisz, jakby wcześniej był tu raj.
- A było piekło! - Jest lepiej?
Mam dosyć tych samych opowiastek.
Masz rację, rewolucja dała nam dużo dobrego.
Nie chcę już mówić o polityce.
Co tam ukrywasz?
Notes.
- Bazgrolę w nim. - Pokaż.
Ładne.
Serio.
- To Alyssa? - Tak.
- Chodzisz z nią? - Z Alyssą?
Nie, jest mi jak siostra.
Witajcie!
Cześć, Emno.
Pogadamy?
Nie.
Chwilkę.
Przepraszam.
Trzy miesiące zbierałem się, żeby do niej zagadać.
Nasze problemy zostały rozwiązane!
Następny porąbany plan.
Pobierzemy się!
- Mam się cieszyć? - Nie.
Nie czekam na oświadczyny.
Czytaj.
Konkurs rysunku na Dżerbie?
A zwycięzca pojedzie do Niemiec!
Jeśli wygrasz, pojedziesz do Niemiec, a ja z tobą jako twoja żona!
Ciszej.
- Z powodu Emny? - Tak.
W Niemczech jest dużo wysokich blondynek z czerwonymi paszportami.
Oszukujesz samą siebie.
Pewnie nawet się nie zakwalifikuję.
Masz wielki talent.
A za co mam jechać na Dżerbę?
Coś wymyślimy, na razie się zgódź.
Dobra, ale nie rób sobie nadziei.
Czyli jedziemy do Berlina?
Zamieszkamy w Berlinie!
Czekaj!
- Tu jest dobrze. - Nie.
Wszędzie jest tak samo.
I jak?
Wyglądam na smutną.
Nie podoba ci się?
Podoba.
Ale wyglądam na smutną.
- Spodobał im się? - Słuchaj.
Gratulacje i tak dalej.
Proszę się udać do hotelu Grand Alba na Dżerbie
ze swoim rysunkiem 26 maja.
Podczas ceremonii jury wręczy nagrodę za najlepszą pracę.
Byłam pewna, że cię wybiorą.
Jak się tam dostaniemy?
Pojedziemy autobusem albo nawet hulajnogą.
Musisz tylko wygrać.
- Dokąd jedziesz? - Mówiłam, żebyś pukała!
- Dokąd jedziesz? - Na Dżerbę.
Spytałaś mamę?
Nie muszę.
Mogę jechać z tobą?
Nie, masz szkołę.
Ty też!
Nie muszę chodzić.
Nie chcę zostać sama z mamą.
Posłuchaj.
Na nikogo nie licz.
Ani na mnie, ani na mamę, ani na nikogo.
Jadę tylko na trzy dni.
Co robisz, jak ktoś cię wkurza?
- Co się stało? - To nic takiego.
Wcale nie!
Przynieś alkohol i plaster.
- To nic takiego. - Ruchy, Zeineb!
Co cię opętało?
Chciałam ci upiec tartę.
Usiądź.
Mam jakieś 90 dinarów.
Tak, zgadza się.
Ja mam 30.
I 350 milimów.
Łącznie 120 dinarów, 350 milimów.
Mało.
Chodź, już późno.
- Co się stało? - Strajkują.
- Wyjeżdża pan? - Nikt nie wyjeżdża.
- Od tego zależy moja przyszłość! - Musisz poczekać.
Alysso! Ten odjeżdża.
- Jedzie pan? - Tak.
Byłam pierwsza!
- Mehdi, wsiadaj! - Nie dotykaj mnie!
Zaraz połamię wam nogi! Jazda stąd!
- Dlaczego nie wsiadłeś? - Jest trzy razy większy!
Potrzymaj.
- Jak się masz, Rabii? - Przy tobie zawsze dobrze. O co chodzi?
- Potrzebuję pomocy. - Dla ciebie wszystko.
Muszę mieć samochód. Bez luksusów, byle jeździł.
Spoko. Ile masz?
Nie mam pieniędzy.
Co?
Nie mogę ci dać auta za darmo.
- Proszę, pomóż mi. - O co chodzi?
Stryjowie nalegają, żebym wyszła za mąż.
Chcą mi przedstawić faceta, więc uciekam.
Mam rozwiązanie. Wyjdź za mnie, a te auta będą twoje.
Daję słowo, że wesele będzie huczne.
- Slim przyszedł. - Wreszcie.
Przemyśl to.
Zaraz wrócę.
Spóźniłeś się!
- Bezczelny. - Już wyjaśnię.
Miesiąc czekam na te pieniądze!
Lepiej, żebym dłużej nie musiał.
Po co przysłał cię Majed?
- Jutro... - Nie. Masz jakieś pieniądze?
- I jak? - Udało się.
- Dał ci auto? - Pożyczył własne.
Własny samochód? Fajnie.
Rzuć to na pakę.
- Zwariowałaś? - Jesteśmy spóźnieni.
Nie masz prawa jazdy.
Konkurs jutro wieczorem, zdążylibyśmy do Libii.
- Uważaj! - Zatrzymaj się!
Myśli, że ulica jest jego.
Bogaci są bogaci, bo są samolubni.
Bez samolubstwa nie ma sukcesu.
Znam wielu samolubnych biedaków. Zatrzymaj się.
Są samolubni biedacy, ale nie ma hojnych bogaczy.
Biedni troszczą się o bliskich i znajomych.
Nie mają czasu dla siebie.
Bogaci mają wszystko gdzieś.
Napisz książkę o... Uważaj!
A teraz podamy najważniejsze wiadomości.
- Zmień stację. - Chcę posłuchać.
Dobra.
Wiadomości.
Mamy przerąbane. Nie ma pieniędzy, masła, mleka.
Dyktatura powróciła.
Ale to bez znaczenia, bo Ziemia płonie i wszyscy zginiemy.
Chcesz tego słuchać każdego dnia?
Nie, mam już dosyć.
Pamiętasz tę piosenkę?
Często słuchałem jej za młodu.
A twój ojciec całymi dniami.
Stale puszczał ją w warsztacie.
Dlaczego jedziemy tędy?
Masz pieniądze na opłaty?
Nigdy nie zwiedzałam ruin.
- Poważnie? - A ty widziałeś ich dużo?
Nie dużo, ale kilka.
Nieważne, to tylko kamienie i turyści.
- Mają tysiące lat. - Wyjątkowo stare kamienie.
Żartujesz? Hannibal, Elissa...
Masz imię po tej królowej. To twórcy Tunezji.
Mam im dziękować?
Dzięki, Hannibalu i Elisso.
Bredzisz.
Co robisz?
Dokąd jedziesz?
Wiesz, skąd biorą się chmury?
Kiedy ktoś śni,
z uszu wylatuje mu dym.
Smuga tak cienka, że niewidoczna.
W tym dymie
są wszystkie lęki i nadzieje śniącego.
Kiedy te smugi dymu się łączą, na niebie powstają chmury.
Fajnie, że umiesz rysować.
Wiele razy chciałem cię nauczyć.
Ty potrafisz, ale ja nie.
Nic mnie nie pociąga.
Jakie jest twoje największe marzenie?
Jakie życie byś dla siebie wybrała?
Byłabym bardzo bogata i nic bym nie robiła.
To nie marzenie.
Dlaczego? Co w takim razie jest marzeniem?
Nie wiem.
Coś, do czego dążysz każdego dnia, aż to osiągniesz.
Robiłaś świetne rzeźby z ojcem.
Nie były świetne!
Zgłodniałam.
Nie kupuj nic niepotrzebnego.
Ledwo starczy nam na benzynę.
Żartujesz?
Do tego importowane.
Dzień dobry.
Mogę dostać...
Wszystko dobrze?
Zróbcie miejsce.
Uderzyła się w głowę?
Upadła na podłogę. Już dochodzi do siebie.
Nic ci nie jest?
Zadzwońcie po karetkę!
To pewnie padaczka.
- Spokojnie. - Dajcie jej dostęp powietrza.
Już dobrze?
Tak. Straciłam przytomność.
Dajcie jej wody.
- Na pewno dobrze? - Tak.
- Często mi się to zdarza. - Uważaj na siebie.
Dziękuję.
Gazu!
Wariatko!
Ale numer!
Nie chcę siedzieć za ciastka.
Nie byle jakie. Les Petits fourrés Leroy!
Czyta się "leru a".
A kradzież ze stacji benzynowej to nie kradzież.
A co?
Zarabiają miliardy i trują morza.
Ocaliliśmy setki ryb.
Jesteś stuknięta.
Alysso. Rozmowa z ID-com.
Odbierz.
Halo.
Pan Bachtobji?
Nie słyszę.
Chwileczkę!
Zasrany operator!
Proszę zaczekać, nie mam zasięgu.
Tak.
Dobrze.
Wzajemnie, miłego dnia.
Nie przejmuj się tymi dupkami.
Przecież nawet nie chcesz takiej pracy.
Nie znasz moich rodziców.
Na Instagramie życie jest piękne!
Co on robi?
- Jesteś cała? - Tak, ale samochód!
Nawet się nie zatrzymał!
Rabii nas zabije!
Zadzwoń, niech podeśle lawetę.
Nie trzeba, coś wymyślimy.
Musi powiadomić ubezpieczyciela!
Na pewno jest tu mechanik, dopchniemy wóz.
Co zrobiłaś?
Nic.
Alysso!
Rabii nie wie, że pożyczyłam jego wóz.
Jaja sobie robisz?
- Ukradłaś samochód. - Oddam!
Był nam potrzebny, więc go załatwiłam.
Ukradłaś auto największemu zbirowi!
Cholera!
Jesteś zupełnie nieodpowiedzialna!
Poradzę sobie z Rabiim. Na razie naprawmy wóz.
Niby jak? I za co?
Nie myślisz!
- Wszystko gra? - Mieliśmy wypadek.
- Pomogę wam. - Dziękuję.
Chłodnica jest uszkodzona. To będzie 80 dinarów.
Pójdę na chwilę do samochodu.
Dobrze.
Nie mamy 80 dinarów.
Co takiego?
Ale mam bardzo dobrą trawkę.
Ona mówi poważnie?
Wujek nam umarł, musimy dojechać na Dżerbę,
a to wszystko, co mamy.
Dobra, daj mi to.
Wóz będzie na jutro.
Dziękujemy.
- No co? - Wariatko!
Nie miałam wyboru.
- Dobrze, że facet jara. - Każdy jara.
Rozwiążę każdy problem.
Który sama stwarzasz.
- Gdzie będziemy spać? - Damy radę.
Jasne!
Do Susy.
Chodź!
- Mehdi! - Witaj.
Ale urosłeś!
- Jak się masz? - Dobrze.
A ty jesteś Alyssa, córka sąsiadów.
Witaj!
Siadamy do kolacji. Śmiało, wchodźcie.
Twoja mama powiedziała, że przyjdziesz.
Oby jedzenia starczyło.
Nikt nie gotuje tak, jak twoja mama.
Szukałam kogoś takiego jak ona, ale na próżno.
Mehdy! Kolacja gotowa, synu.
Zjem na mieście!
Mój najmłodszy.
Też Mehdy, ale przez "y" na końcu.
Alysso, czym się zajmujesz?
W tym roku kończę szkołę.
Co potem?
- Jeszcze nie wiem. - Decyduj szybko.
Inaczej zmarnujesz życie, próżniacząc się w kawiarniach.
A ty, Mehdi?
Ukończyłem informatykę.
To dobrze. Pracujesz?
- Szukam pracy. - Jak to?
W kraju jest mnóstwo ofert. Musisz się bardziej starać.
Mehdi jest też artystą. Pięknie rysuje.
Został wybrany do niemieckiego konkursu.
Może mógłbyś mu pomóc?
Poznać go z odpowiednimi ludźmi.
Masz prawo jazdy? Jeden z moich kierowców odchodzi.
Mam.
No i widzisz!
- Ale... - Zdrowie!
Masz już pracę!
Daj nam swój numer.
- Witajcie. - Mehdy!
- Wychodzę. - Dokąd?
Do klubu Pinky.
Wy, młodzi, nigdy się nie męczycie. Stale imprezujecie!
Możecie spać w jednym pokoju.
Jesteśmy tolerancyjni.
Przyjaźnimy się tylko.
Nie wstydź się.
Wasze matki się na to nie zgadzają, ale ja tak.
Wiem, jak myślą Arabowie.
Są ograniczeni i obskuranccy.
Tu macie pokój.
- Dziękuję. - Dobrej nocy.
Co to miało być?
Też ma na imię Mehdy, ale przez "y".
Co za różnica, "i" czy "y"?
"Y" jest dla bogatych.
A więc ja powinnam mieć trzy "i".
Skończę jako kierowca.
Bez jaj.
To żaden wstyd, mam wujka kierowcę.
I tak nie cierpię informatyki.
Nigdy nie rozumiałam, czemu ją wybrałeś.
Żeby nie zostać kierowcą.
Chodźmy do tego klubu, o którym mówił ich syn.
Nie chcę kłopotów.
I nie mamy pieniędzy.
Spokojnie.
Alysso!
Rusz się.
Witam.
Macie rezerwację?
Tak, na Mehdy'ego Ben Salaha.
Mehdy przez "y".
Skąd się biorą te dziewczyny?
Szminkę?
Nie.
To tylko szminka.
Źle to robisz.
Daj.
- Gotowe. - Dzięki.
Jestem Neila. A ty?
- Alyssa. - Ładne imię.
Czemu jesteś smutna?
Nie jestem.
Co palisz?
Chcesz papierosa?
Jesteś tu pierwszy raz?
Byłam raz czy dwa.
Sama?
- Wtedy czy teraz? - Teraz.
Jestem z kolegą.
- Neilo, idziesz? - Zaraz.
- Co tam robisz? - Mehdi, zapal silnik!
Wstydź się.
O co chodzi?
Mamy jeszcze czas. Chcę ci coś pokazać.
Pamiętasz tę plażę?
Tata nas tu zabierał.
Jak długo płynie się wpław do Włoch?
Nie da się dopłynąć do Włoch.
Dlaczego?
Wiesz, co jest pod piaskiem w środku Ziemi?
Serce,
takie jak ludzkie, ale dużo większe.
To serce bije.
Przy każdym uderzeniu
przesuwa się ziarenko piasku.
Przy każdym uderzeniu
powstaje fala.
Nie wiedziałem, że wolisz dziewczyny.
Czekałam na to.
Chciałam tylko spróbować czegoś nowego.
Nowego? A niby czego spróbowałaś do tej pory?
Nie twoja sprawa.
Przecież mówimy sobie wszystko.
A mówiłeś, że brat zabrał cię do burdelu?
Skąd wiesz?
Też masz sekrety.
Zaciągnął mnie, ale do niczego nie doszło.
To znaczy?
Weszliśmy do pokoju, zdjęła ze mnie koszulę.
A wtedy...
uciekłem półnagi na ulicę.
Odwal się!
Nie mogę z kimś, kogo nie znam.
Poza tym była w wieku mojej matki.
Nie ma burdeli dla dziewczyn.
A poszłabyś?
Nie wiem.
W sensie...
Z kimś obcym
jest mniej stresu i nikt się nie dowie.
Może by mi się spodobało.
Mam dziwne pytanie.
Śmiało.
Wyobrażałeś sobie nas razem?
Miałem raz dziwny sen.
- Na koniec cię zabiłem. - Dlaczego?
Całowaliśmy się.
- Ohyda! - Czekaj.
Potem wzięłaś nóż i widelec i chciałaś mnie zabić.
Koszmar!
W prawdziwym życiu pewnie też tak by się skończyło.
- Rabii dzwoni? - Tak.
- Nie odbierzesz? - Nie.
Będziemy mieli kłopoty.
Pogadam z nim po powrocie.
Nie zgrywaj bohaterki.
Powiedz mu, że oddasz samochód.
Rabii.
Oddam, nie ukradłam go.
Mehdi nie ma z tym nic wspólnego.
Zapłacę, jak tylko wrócę.
Nie obrażaj mnie!
Sama ci dokopię!
- Rozłączyłaś się? - Sam słyszałeś.
Zaczął mi ubliżać, nie było sensu rozmawiać.
Da nam popalić.
Nic nam nie zrobi. Nie trzęś portkami jak zwykle.
Wiesz, kogo zmaltretuje? Mnie!
Ciebie nie tknie. Nie dramatyzuj!
Stale pakujesz mnie w kłopoty!
Gdyby nie ja, bylibyśmy w Tunisie!
Już wiem, co jest twoją pasją. Problemy!
- A ty tylko biadolisz! - Byłabyś najbogatszą egoistką!
"Nie wiem, czego chcę. Rozczarowałem rodziców".
Bądź mężczyzną!
Co robisz?
Idź się pieprzyć!
Czemu się zatrzymałeś?
Jesteś dużym dzieckiem!
Robię to, żebyś dojechał na konkurs.
Robisz to dla siebie!
Myślisz tylko o sobie. Żal mi twojej rodziny.
- Nie wspominaj o nich! - Teraz ich bronisz!
Masz w nosie chorą matkę.
Nie jest chora, poddała się.
Nie obchodzi cię rodzina!
To czemu się ze mną przyjaźnisz?
- Obiecałem twojemu ojcu! - Nie mieszaj go do tego!
Nie mów o nim!
Uważasz się za lepszego? Jesteś frajerem.
Niezdecydowanym frajerem!
Tylko ja cię szanowałam, ale to był błąd.
Masz swój pieprzony konkurs!
Odbiło ci!
To przez ciebie!
Widzisz? Umiem decydować. Wracamy do Tunisu!
Co robisz? Może jeszcze się dla nich rozbierzesz?
Co robisz? Hassan! Chodź tu.
- Pokazałaś palec? - Nie dotykaj mnie.
- Za kogo się masz? - Zostawcie mnie. Mehdi!
Myślisz, że możesz nas znieważać?
- Puśćcie mnie! - Nie ruszaj się.
Sama i półnaga dziewczyna znieważa facetów. To nienormalne.
- Puszczaj! - Na pewno jesteś dzika w łóżku.
- Zostawcie mnie! - Obszukaj ją.
Odwalcie się! Mehdi!
Przestań krzyczeć!
Alyssa Jelizi.
Alyssa? Co to za imię?
Nie jest muzułmańskie.
Jesteś dziwką?
Twoja matka! I urodziła bękarta!
Nie do wiary!
Jesteście krewnymi?
Wychowaliśmy się razem.
Co to znaczy?
Jesteśmy jak rodzeństwo.
Tutaj wstęp ma tylko rodzina.
Jestem prawie jak rodzina. Nie chcę zostawić jej samej.
Wyjdź, bo spędzicie tu całą noc!
Dasz sobie radę?
Muszę wyjść.
No więc? Co się stało?
Uderzyli cię bez powodu?
Nie spodobał się im mój strój.
Co tu robicie?
Chcieliśmy zjeść.
Z fałszywym bratem?
Dotknął mi piersi.
Powiedział, że grzeszę.
Macał mnie w imię Boga.
Chodź ze mną.
Nie lubimy napaści na dziewczyny.
Policja i miejscowi słyszeli, jak się przechwalają.
Podnieście głowy!
To oni?
Podpisz.
Następnym razem ubierz się, jak należy.
Podpisz.
Zatrzymaj się.
Wiesz, skąd się bierze wiatr?
Po drugiej stronie Ziemi, na pustyni podobnej do tej,
żyją kobiety, które krzyczą.
Te kobiety
krzyczą, ile sił w płucach, żeby obudzić wiatr.
Czasami, kiedy mocno wieje,
słychać te krzyki.
Już nie wytrzymam.
Nie zniosę tego.
Obiecałam tacie, że zajmę się mamą i Zeineb, ale nie dają rady.
Duszę się, nie mogę tego znieść!
Posłuchaj.
Nie mówiłem poważnie.
Nie porzuciłaś rodziny.
- Mogłam zrobić więcej. - Robisz, co możesz.
Myślisz, że twoje życie jest już wyznaczone, ale nie.
Jesteś bystra.
Możesz przenosić góry.
Zakosiłaś auto Rabiiemu!
Szkoda, że zniszczyłem obraz.
Hotel nie może być w takiej dzielnicy.
Zasrańcy!
Jak nas znalazł?
Bierz taksówkę i spotkajmy się!
- Szybciej! - Staram się!
Jest znak. Skręć w lewo.
- Gdzie? - Tutaj!
Ty dziwko!
- Zabije nas! - Spokojnie.
Co mu powiem?
Prosto i skręć. W prawo!
Nie odpuści nam!
Uważaj, szlaban!
Wszystko gra?
- Jesteś cała? - Tak. Wysiądziemy i weźmiemy...
Dosyć tego! Pogadam z nim!
Posłuchaj, Rabii. Wiem, że jesteś zły, ale posłuchaj.
Przepraszam za to, co zrobiła Alyssa. Zapłacimy ci, ile chcesz.
Masz tu kluczyki.
- Czemu to zrobiłeś? - Ty dziwko!
Co tu się wyprawia?
- Czyj to samochód? - Jego!
- Zniszczyłeś szlaban! - To oni!
Cisza!
- Mów. - Oni prowadzili!
Kłamie, my na konkurs.
- Dokumenty. - Nie dotykaj mnie!
Pokaż.
Co tam się dzieje na zewnątrz?
Podeślij mi dwóch ludzi.
- Kto mówi? - Ochrona.
- Po co mnie uderzyłeś? - Ukradliście mi wóz!
- Kto to Rabii? - On!
- To twoje auto! - Ale oni prowadzili!
- Rozwalił szlaban i mnie uderzył. - Mnie też!
- Dlaczego? - Zasrańcy!
Przestań krzyczeć!
Wy na konkurs? Możecie iść.
Chodź tu. Ręce na samochód!
Zabiję was!
Chodź tu. Za kogo się uważasz?
- Dzień dobry. - Dobry wieczór.
- My na konkurs. - Wszystko gra?
Tak.
Proszę o rysunek, jury ogląda już prace.
To nie ten, który nam przysłałeś.
Trochę go zmieniłem.
Ponieważ to praca, która ewoluuje.
Nie można przynosić innych niż te, które zostały dopuszczone.
On kłamie.
Jak mam to powiedzieć? Napadnięto na nas.
- Zostałam uderzona. - Mam złamany nos.
Rysunek też ucierpiał.
Przyjazd tutaj przypominał drugą wojnę światową.
Proszę go przyjąć.
Ten konkurs to szansa mojego życia.
To prawda.
Zaraz pani pokażę.
Proszę spojrzeć, jak rysuje.
Pięknie, prawda? Jest dobrym rysownikiem.
Dobrze, zrobię wyjątek.
Jesteście piękną parą.
- Nie jesteśmy... - Wkrótce się pobieramy.
Jest pani zaproszona. Załatwimy hennę.
Bardzo dziękuję.
Nie wygram.
Chodź.
Patrz na ten szajs.
Daj spokój!
Alaeddine Ben Ghazy.
Syn tego słynnego malarza?
Pierwsze słyszę.
Na pewno nie jest synem Picassa.
Dobry wieczór.
- Mehdi Zbidi? - Tak.
Powiesz nam coś o swojej pracy?
Użyłem węgla i akrylu.
To portret kogoś ważnego w moim życiu.
Ma na imię Alyssa.
Wybrałem surrealizm, żeby ukazać jej uczucia.
Ma otwartą głowę, ponieważ marzy
o lepszym miejscu,
o ciszy, spokoju.
Ale wygląda na smutną,
bo jest kneblowana, nie może się swobodnie wyrazić,
nie tak, jak by chciała.
Rysunek przedstawia ją
i symbolizuje całe pokolenie.
Gratuluję, to piękna praca.
Dziękuję.
- Brawo. - Dziękuję.
Gdzie nauczyłeś się rysować?
Sam.
Masz duży talent.
Bądźmy w kontakcie, chciałbym śledzić twój rozwój.
- Powodzenia. - Dziękuję.
Wymiatasz!
Alex Baumgartner.
Brzmi jak nazwisko znawcy!
- Chyba im się spodobał. - Pewnie!
I co, Niemcy?
Halo.
Skarbie. Jak się masz?
Powiedziałam mamie, że pojechałaś na Dżerbę.
Nie szkodzi.
Przyszedł Rabii, jemu też powiedziałam.
Mama jest w pobliżu?
Była dziś bardzo smutna.
Chce, żebyś wróciła. Ja też.
Powiedz, że wrócę jutro.
Dobrze.
Macie co jeść?
Jest sos, który zrobiłaś.
Jutro ugotuję coś innego.
Wszystko dobrze? Dziwnie mówisz.
Nic mi nie jest.
Muszę kończyć.
Pa.
Alysso, chcę wygrać.
Też tego chcę.
Dobry wieczór.
Chciałbym podziękować niemieckiej społeczności...
Śmieszny język.
Będziesz musiała się nauczyć.
Da.
Dziękuję, Alex.
Dziękuję jego ekscelencji ambasadorowi za to,
że zaszczycił nas swoją obecnością.
Zaszczytem było też dla mnie przewodniczenie jury
i dziękuję komitetowi za zaufanie.
Nie szczędziłam wysiłków, żeby konkurs...
Przestań.
...okazał się sukcesem.
Dziękuję. Nie zwlekajmy.
Zwycięzcą konkursu jest...
Alaeddine Ben Ghazy!
Kurwa!
Odrobinę szacunku.
Wygrał dzięki ojcu.
Narysował potworka!
I siedzi obok ambasadora.
To jedna wielka pokazówka!
Widać po kapeluszu, że masz gówniany gust, kobieto!
- Zgraja pajaców! - To chamskie!
Ściema! Puszczajcie!
- Nie dotykajcie jej! - Umiecie tylko klaskać!
Przepraszam.
- W porządku? - Jak zwykle.
Chodźmy.
Ostrożnie.
- Jest dobrze? - Tak.
- Co na obiad? - Kuskus z baraniną.
- Poważnie? - Nie.
25 euro.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
- Kosztuje niecałe pięć. - Nie przejmuj się.
Alysso, na pewno się martwiłaś.
Po moim telefonie trzymali mnie w ośrodku we Włoszech.
Potem pojechałem prosto do Marsylii.
Tu łatwiej będzie mi znaleźć pracę.
Alex Baumgartner powiedział, że się ze mną zobaczy.
Nie wiem, czy mi pomoże.
Nie stać mnie jeszcze, żeby zamieszkać w Niemczech.
Brak mi ciebie, wariatko.
Szkoda, że cię tu nie ma.
Byłoby łatwiej.
Zanurzam dłoń w piasku, żeby poczuć tętno serca Ziemi.
I czuję, że bije szybciej.
Ale bez ciebie życie toczy się powoli.
DLA EMMANUELLE
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO Transperfect Media Poland
Tekst: Artur Wierzchowski