Downloaded from YTS.LT
Official YIFY movies site: YTS.LT
Ağaç seçme heyecanı yılda bir geliyor.
Ruth nerede? Uzmanımız o.
-Selam. -Meghan.
-Nasılsın? -İyi. Seni görmek güzel.
Ağaç seçicimiz sensin. İki buçuk metrelik lazım.
O zaman dolaşıp bakacağız.
-Önden sen buyur. -Peki.
Bak, bu güzel işte.
Çok güzel bir ağaç.
-Ama sana uzun gelir. -Evet, çok uzun.
Bu fena değil.
-Satılmış bile. Çoktan almışlar. -Evet.
-Herkese göre bir ağaç var. -Doğru.
Bu tarafa bir kez daha bakalım da…
Şu güzelmiş.
Şekli harika.
Bence aradığım ağaç bu. Muhteşem görünüyor.
Tamam, senindir.
-Teşekkür ederim. -Rica ederim.
Işıklandırırken ışıkları içine asıyorum ki içeriden aydınlansın.
Ya da hemen dışına, kenarlara.
Süsler de aynı şekilde. Işığın çarptığı yerler bulmak lazım.
Ağaç koymaya bayılıyorum.
Öyle bir yanı var ki evinizin bir köşesinde
ailenizin hikâyesini kısa ve öz biçimde sergiliyor,
geçen zamanı, hayatın farklı evrelerini süslerle gösterebiliyorsunuz.
Ağaç, bayram dönemi anılarımın ve sevgimin bir parçası.
Çok seviyorum.
SEVGİLERİMLE, MEGHAN
Noel geri sayım takvimi fikrine bayılırım. Çocuklara yapmak istedim.
İçlerinde ufak çikolatalar olan hazır versiyonları da olur.
Bu takvimlerin asıl olayı Noel'e kadar 24 gün boyunca
her gün bir heyecan, bir mutluluk yaratmaları.
Büyük şeyler değil, küçük jestler yeterli.
"Seni seviyorum çünkü çok iyi kalplisin." "Seni seviyorum çünkü çok cesursun."
Keşfedebilecekleri ufak şeyler.
Yılın sonu gelmeden önceki o son ayın her gününü
daha özel kılma fikrini hayatıma katmaya çalışıyorum.
Abartmak zorunda değilsiniz. Mutluluk veren ufak dokunuşlara odaklanın.
Umarım bunları uzun süre kullanırız. Her geleneğin bir başlangıç noktası var.
MUTFAKTA BAYRAM HAVASI
Şenlikler başlasın.
İlk konuğum için çok heyecanlıyım.
Will Guidara geliyor.
Yıllar önce Eleven Madison Park adlı ödüllü restoranında tanıştık.
Ayrıca iki çocuk babası ve bir yazar.
Abartılı Misafirperverlik adında bana ilham olan bir kitap yazdı.
Madem o geliyor, misafirperverliği abartalım dedim.
Arkasından sinsice iş çevirdim.
Eşi Christina Tosi'yle konuştum. O da programa konuk olmuştu.
Cacio e pepe makarna seviyormuş.
Bir kâse yapıp karşılamayacağım. Abartı olur.
Ama biraz gougère yapalım dedim.
Küçük, pofuduk bir lezzet. Ama cacio e pepe tadında olsun.
Ona bunu hazırlayacağız.
Sonra onu biraz sorguya çekeceğim.
"Fine dining'in misafirperverlik ve beklentileri aşma yaklaşımını
kendi evinde nasıl uygularsın?"
O zaman şu gougère'lere başlayalım.
Önce hamuru yapacağız.
Gougère eğlenceli bir Noel aperitifi. Lüks görünüyor ama basit.
Süt ve 115 gram tereyağı.
Yağı küp küp kesiyorum.
Biraz tuz ve karabiber.
İşte o cacio e pepe tadını bu katacak. Cacio e pepe makarnaya bayılırım.
İçinde tonla peynir ve karabiber olan, insanın içini ısıtan bir makarna.
Bunu biraz ısıtalım.
Unumuzu eklemeye başlıyorum.
Fondüyü andırıyor.
Fondü fobisi olanı hiç duymadım.
Çok güzel kokuyor.
Bayağı kıvamlı. Bence ateşten alabiliriz.
Kıvama bakın. Bunu beklemiyordunuz tabii.
Isıyı düşürmek için biraz daha karıştıralım.
Önlüğümüzü takalım.
Kıvamı gayet iyi görünüyor.
Pecorino ve parmesan peyniri ekliyoruz.
Sıkma torbasına koyacağız.
Kokusu çok yoğun. Bayıldım.
Karabiber sevmeyen, peynir sevmeyen, lezzet sevmeyen bu yemeği sevmez.
Ama bunları seviyorsanız bu yemeği de seveceksiniz.
Yuvarlak, klasik gougère şekli veriyoruz.
Islak parmakla üstlerine hafifçe bastıracağız.
Üstlerine biraz yumurta sarısı.
Gougère'i sıvayalım.
-Zamane çocukları böyle konuşuyor. -Gougère sıvamak.
Evet.
Olamaz, gougère'i sıvadı.
Güzel sıvadı.
220 derecede 15 ila 20 dakika.
Nasıl kabaracaklar, göreceksiniz.
Güzelce yerleştirelim. Şuraları biraz toplayayım.
Şimdi de tatlı bir ikram yapacağız. Ren geyiği çerezi. Hadi bakalım.
Geçmişi analım.
Büyüyüp damak tadınız zenginleşince neler olduğunu konuşalım.
Bir de bayram tatillerinde sizi etkileyen, unutamadığınız şeyleri.
Birkaç malzeme alalım.
Hazine avında bulduklarım.
Mikrodalgaya koyup biraz eriteceğiz.
Üçte bir bardak fıstık ezmesi, biraz vanilya.
Ben çocukken buna kuçukuçu çerezi derdik.
Mısır gevreğiyle yapılıyor, kolay.
Ama bayram döneminde biz "Ren geyiği çerezi" diyeceğiz.
Will'in eşine götürmesi için harika bir hediye.
Nostaljik tatlılara bayılır.
İlkokul matematik öğretmenim Linda hoca buna bayılmıştı.
Yaptığım bir şeyi beğendiği için çok heyecanlanmıştım.
Vay canına.
İki bardak pudra şekeri.
Vay canına, şeker amma çokmuş.
Yok artık… Oysa bitince çok masum görünüyor.
Ama işin güzel yanı, çok lezzetli.
İşte Noel ruhunu yakaladık.
Pudra şekerli, enfes, çikolatalı, fıstık ezmeli Ren geyiği çerezi.
Çekidüzen vereceğiz. Dinlensin, güzel bir kaba alalım.
Gougère'lerimiz yaklaşık 15-20 dakikadır fırında.
Bakalım ne durumdalar.
Şu güzelliklere bakın.
Müthiş görünüyorlar.
Tabağa alacağım ki daha pişmesinler.
Çok tatlı!
Ren geyiği çerezine dönelim.
Bir lokma tadına bakarız.
Kalanını eşine götürmesi için göndermek istiyorum.
Tamam.
Önlüğü çıkarıp hazırlanma ve misafirimizi karşılama vakti.
Selam!
-Selam, çok uzun zaman oldu. -Hem de çok uzun!
-Seni görmek güzel. İyi ki geldin. -Seni de. İyi ki çağırdın.
Eşin söyledi mi? Ben…
Kitabını sevmekle kalmadım, takıntı hâline getirdim.
Herkese hediye ettim.
-Sağ ol. -Harika, bravo.
Bu yıl Noel ruhunu ilk kez bugün hissettim.
-Ortam çok neşeli. -Ben… Evet.
Aşırı derece neşeli.
Ama seni iyi tanıyan birinden bir şey duydum.
-Eşin cacio e pepe sevdiğini söyledi. -Çok severim.
-Cacio e pepe gougère yaptım. -Vay!
-İyi olur dedim. Tabii. -Sağ ol.
Eskiden yaptığım çerezden yaptım.
-Evet. -Tam vakti.
Eve götürürsün. Bu da bize.
-Bunları yemeden duramıyorum. -Harika!
-Ama şununla başlayacağım. -Buyur. İçecek bir şey?
Barolo içebiliriz. Cacio e pepe'yle iyi gider.
Ya da şampanya.
-Barolo olsun. -Tamam, harika!
-Hadi! -Bu harika.
Benim için çok önemli olan bir şey…
-Çöp şurada. -Misafirperverlik konusunda.
İnsanlar şurada hata yapıyor.
Bence davet ettikleri insanları etkilemek için öyle uğraşıyorlar ki
misafirlerin niye geldiğini unutuyorlar.
Ev sahibiyle vakit geçirmek ve bağ kurmak için.
Evet, stresli bir ev sahibi kadar stres yaratan bir şey yok.
Çin yemeği söylemeyi tercih ederim.
-Öyle bağ kurmayı. Evet. -Takılmayı… Evet, kesinlikle.
-Şerefe. -Şerefe.
Gittiğim yemekleri düşündüğümde aklımda ne yediğim kalmıyor.
Oradan ayrılırken mutlu olup olmadığımı hatırlıyorum.
-Mutlu. Evet. -Evet.
İnsanlar özellikle bayram dönemlerinde bunu daha sık yapıyorlar.
Oysa bu yaklaşımı her gün ufak ufak uygulayabiliriz.
Her şeyin mükemmel olması için öyle titizleniyoruz ki
hataların yarattığı büyüyü kaybediyoruz.
Evet, insan ilişkilerinden kaynaklı kusursuz kusurlar.
Evet, onu niye davet ettiğimi anladınız mı?
-Aynen öyle! -O yüzden anında kaynaştık zaten.
Bence ikimiz de bunu içgüdüsel olarak anlıyoruz.
Öyle şeyler yapabilirsin ki…
-İnsanlar daha değerli hisseder. -Değerli.
Oraya ait hisseder.
Bakın işte.
-Vay canına, aynı anda söyledik. -İnanılmaz.
"Noel'i seviyorum" krakerleri yapacağız.
-Oyuncak olan, yemek değil. -Süper.
Rastgele ıvır zıvırla doldurmak yerine içlerine güzel şeyler koyarız.
-Kişiye özel. -Harika.
İçine neler koyabiliriz? Kısa bir aşk mektubu, ufak bir not.
Kraker yapacağız, harika. Kadehini alayım mı? Sende mi?
-Kadehi sen al, ben şunları istiyorum. -Muhteşem, hadi bakalım.
-Her şeyimiz var. -Yani…
-Çok tatlı, değil mi? -Müthiş.
Noel krakerleri.
Uzun süredir yapıyor musun?
-Birleşik Krallık'ta kültürün bir… -Büyük bir parçası mı?
-Noel döneminde öyle. -Bu harika.
Kolları çapraz yapıp çekiyorlar.
-Ya? Aynı anda mı? -Masanın etrafında.
-Evet, aynı anda çekiyorlar. -Harika.
-Bir bağ yaratıyor. -Bir topluluk hissi.
Benim karşılaştıklarımda
fal kurabiyesi boyutunda bir kâğıt vardı.
-Bir fıkra, bilmece. Bir de tatlı bir şey. -Evet.
-Öğret. -Tamam.
Bunları hazır da alabilirsin,
herhangi bir ambalaj kâğıdıyla şablon da yapabilirsin.
Birkaç farklı tasarım var.
Vereceğin kişiyi ve neler sevdiğini düşünmek iyi oluyor.
Başlamadan önce…
Masada pek yer yok, birer tane daha alın, tabağı kaldıralım.
Yönetmenimiz. Brooklyn'li yine fırça çekti.
-Yakınımıza koyarız. -Kolay erişilebilir olsun.
Evet, tam şuraya.
-İkinci kameranın oraya. -Neden bahsediyorsunuz?
-Ekibin ulaşabileceği yerde olsunlar. -Aynen öyle.
Bu silindir hâline getirdiğim kalınca bir kâğıt.
Sabitlemek için yapıştıracağız.
Şu an çok umutluyum.
-Umutlu olman güzel. -Özgüvenim yüksek.
İşte bu ufak "kraker" sesi yaratacak mekanizma olacak.
-Evet, tamam. -Tamam mı?
-Ortaya koyacağız. -Bu şekilde.
Peki ne koyacağız?
Diyelim ki kızınla başlıyoruz.
Şeker, çikolata. Mutlaka konfeti koymak lazım.
Bol bol koyalım. Ortaya koyacağım.
Kurutulmuş çiçeklerimiz, çikolatamız var.
-Nesini sevdim dersin? -Nesini?
Yemeğe başlamadan önce planlı ve bir amaca yönelik olarak
böyle eğlenceli bir şey yapma fikrini.
Evet, hem bu tecrübe insanların hoşuna gidiyor.
-Ama açıp sana özel hazırlandığını görmek… -Aynen öyle.
-Hazır da alabilirsin. -Böyle vakit ayırdığın belli oluyor.
Evet, işte asıl önemli olan da bu.
En güzel yemekli partisi anılarınla partideki yemek arasındaki fark.
-İşte bizim istediğimiz bu. -Evet.
Biraz yapıştırıyoruz ki açılmasın.
Ama asıl kurdeleyle tutturacağız.
Fiyonk da olur ama bence bağlamak yeterli.
Bunu asıl bir arada tutan şey sevgimiz.
-Vereceğimiz insana karşı. -İşte bu Will!
Asıl sevgi bir arada tutacak, bir bağ yaratacak.
Lili bu aralar yetişkini oynamayı seviyor.
Bu lavantalı ufak bir parfüm.
Böyle ufak bir şey koyayım dedim.
Hani pankek yaparken ilki hep kötü olur ya?
-Evet. -Bu da benim kötü pankekim.
Baştan başlayacağım.
Kocamınkine bir aşk mektubu, çikolata ve ufak bir şapka koyuyorum.
Kendimi ritme kaptırdım.
-Evet, moda girdik. -Şimdi daha rahatım.
-Bence güzel oldu. -Şahane.
Düşünsene, sofrada da çok güzel görünür.
Archie'ninkine başladım. Hamburger koyuyorum. Kırmızı seviyor.
Eşime de yapayım. Şapkaya "Seni seviyorum" yazacağım.
Christina'yı arayayım. Açmadan saçımı düzelteyim.
Selam.
-Selam. -Nasılsın?
-Selam canım. -Selam tatlım. Vay canına.
Bak, ne yapıyoruz.
Kocan harika bir iş çıkarıyor.
Şu an… Noel krakerlerini bilir misin?
-Evet! -Tamam, sorum şu.
Sana bir tane yaptım. İçinde ne olduğunu söylemeyeceğim.
Sonny'ye de yapmam lazım.
Yere koyup araba gibi sürebileceği bir şeyler var mı?
Krakerin içine koymak için mi?
Şu oyuncak arabalardan var mı?
Ben de sana bir şey yaptım. Hem tatlı hem mikrodalga kullandım.
Kızım, beni o kadar iyi tanıyorsun ki. Aynı dili konuşuyoruz.
Çok tatlısınız. İyi eğlenceler.
-Hoşça kal Meghan! -Hoşça kal.
Yani…
Yok artık! Peki.
Araba mı buldular?
Televizyonun büyüsü.
-İşte abartılı misafirperverlik budur. -Teşekkürler.
Sanki kâhinmişiz gibi oldu.
-Çok sağ olun. -Bu harika.
-Sağ olun, bu harika. -Tebrikler ekip.
-Kendimiz için de yapsak ya? -Burada açarız.
-Evet. -İyi fikir.
-Şu el yazılarına baksanıza. -El yazın çok güzel.
Neden bahsediyorsun?
Tarzın çok güzel.
Bayram dönemi önem verdiğin ilişkileri geliştirmek için
hayatı bir süre için durdurmak için var.
Evet, bence ev sahipliği yapmanın temel ilkelerinden biri zarafet.
Çünkü bence zarafet misafirleri rahatlatıyor.
Muhteşem.
-İyi bayramlar. -İyi bayramlar.
-Bu harika. -Sana ve ailene. Süper.
-Olmuşlar mı diye bakalım. -Evet.
-Hadi. -Bir, iki, üç.
-İşte böyle! -Yaşasın!
Evet!
Günaydın.
Bugün pijamalarımla geldim. Arkadaşımı bu kadar çok seviyorum.
Programda niye mi pijama giyiyorum?
Çünkü 17 yaşından beri çok yakın dostum olan Lindsay'nin
ailesiyle bir geleneği var.
Bayram süresinde birbiriyle uyumlu pijamalar giyiyorlar.
Linds'in geleneğini yaşatmak için beni pijama giymeye zorladılar.
Uyumlu pijamalar olacak.
Çok yakın, çok sevdiğim dostum Kelly de geliyor.
En iyi arkadaşlarımdandır.
Kelly yoksa kutlama eksik kalır.
Noel sabahı brunch'ına bayılırım.
Her yıl ailemle yapıyoruz. Çoktan başladım bile.
Biraz tatlı, biraz tuzlu.
Bayrama layık tarçınlı yıldızımızla başlayalım.
Daha önceden hazırladığım üç kat hamurumuz var.
Esasen bu katların arasında esmer şeker, tereyağı ve tarçın süreceğiz.
Tarçını herkes sever.
Sonra hamuru kıvırarak harika bir kar tanesi şekli yapacağız.
Üç kat hamurumuz var.
Bunu üçüne bölüştüreceğiz.
Fırında pişerken bu karışım eriyecek.
Tamam, ikinci katımızı koyduk.
Ortasına bir bardak koyalım.
Bu bize sabit bir nokta yaratacak.
Tüm katları keseceğiz.
Bunu kıvırıyoruz.
Şu şekilde.
Bunu diğerine bakacak şekilde diğer tarafa kıvıracağız.
Birleştirmek için bastırıyoruz.
Hepsine aynı şeyi yapacağız.
Aynı şekilde biraz kıvırıyoruz.
Yumurta banyosunu yaptı. Harika görünüyor.
Sen de harikasın Guy. Guy güzel kokular aldı.
Kiş yapmak için bu malzemeleri önceden hazırladım.
Soğanlarımızı iyice kavurduk.
Loren usulü kiş için domuz pastırması da ekledim.
Floransa usulü olan içinse ıspanak kavurdum.
Kiş kalıplarımız burada.
Lindsay için glütensiz versiyonlarını da yaptım.
Bir bardak kremalı süt ekleyelim.
Yoğun, kıvamlı, enfes.
Yumurta karışımımız güzel olsun diye iki farklı peynir koyacağız.
Gruyère peynirine bayılırım.
Tuz ve biraz muskat.
Ah be Loren. Güzelim Loren usulü kiş.
Floransa var, Loren var.
Ispanağa bayılırım.
Daha farklı bir tat katmak için biraz parmesan ekleyeceğim.
Pastırma, iki çeşit peynir. Çok zengin, enfes.
Hadi bakalım, tarçınlı yıldız.
Bebek kişlerimiz.
Biraz da armut pişirelim.
Önce etrafı mı toplasak?
Gelmiş geçmiş en kolay tatlılardan biri fırında elma ve fırında armut.
Üniversitedeyken elma alır, ortasını çıkarırdım.
Ufak bir tabağa koyup üstüne bal ve tarçın koyardım.
Üstüne bir kâse kapatıp mikrodalgaya koyardım.
Fırında elma gibi çıkardı. Dondurmayla ziyafet gibi olurdu.
Bu onun yetişkin versiyonu.
Ama söyleyeyim,
aynı sonuca ulaşmanın birden fazla yolu var.
Çok kolay.
Bunları güzel şeylerle dolduracağız. Tereyağı koyacağız.
Biraz zencefil iyi gider.
Çok hızlı ve kolay.
Limon kabuğu rendesi de harika olur.
Mutfakta ne var ne yok bakıp hızlı kararlar almak
"Buna nasıl ekstra bir canlılık ve sıcaklık katarım" demek lazım.
Bence bu lezzet dengesi harika.
Tatlı bir şey lazım.
Arılar çok sıkı çalıştı. Minnettarız.
190 derecelik fırında 20 dakika kadar pişireceğiz.
Evet, işte bu.
Mini kişlerimiz.
Glütensiz olanlar.
Bence kızlar buna bayılacak.
Vay canına, vay be. Vay.
-Selam! -Noel havasına girmiş. Bayıldım.
Vay, enfes kokuyor.
-Tak tak. -Tak tak.
-Geldi. Selam, vay canına. -Selam.
-Saçının rengi açılmış! -Hem de çok.
-Teşekkürler. -Çok güzel olmuş.
-Şampanya? -Evet lütfen.
İkiniz de iyi ki buradasınız.
Biraz nar şurubu ekliyorum.
Çok şirin.
-Vay canına. Şerefe. -Şerefe hanımlar.
Tamam.
Müthiş!
Çok güzel görünüyor.
Muhteşem görünüyor.
Peçete alın. Buyurun lütfen.
-Şekeri dengelesin diye yoğurt? -Alırım.
Armuttan bir lokma al.
Çok kolay.
-Çok leziz olmuş. -Enfes.
Bir şeyin tadını beğendi mi dans etmeye başlıyor.
Komik çünkü doğru.
Biri Floransa usulü, biri Loren.
-Tarçınlı çörek? -Alırım.
-Bozmaya kıyamıyorum. -Hadi bakalım.
Koparınca bile şekli bozulmadı.
Brunch'tan sonra planlar yaptım.
Noel çelengi yapacağız. Hep istedim ama hiç yapmadım.
Hepimizin tarzları farklı. O yüzden… Yarışma düzenlemiyoruz.
Ama tarzların farkını merak ediyorum.
Üstümüzü değişip gidelim.
-Vay canına. -Çelenk yapmak için tonla seçeneğimiz var.
Bayıldım.
-Göstereyim mi? Ön bilgi geçeyim. -Evet, lütfen.
Temelinde dal veya tel olabilir. Hepsi farklı boylarda.
Şu masaya geçecek olursak…
Çelengi yaparken hepsini sarıp sonra sabitleriz sanıyordum.
Ama onun yerine küçük parçalar kesip tele öyle sabitlemek gerekiyormuş.
Bunu şöyle…
-Böyle. Sabitleniyor. İlki tamam. -Evet.
İkinci de muhtemelen şuraya.
Uçlarını saklıyoruz ve döne döne gidiyoruz.
Diğer tüm aksesuarlar sonra eklenebilir.
-Tamam, hadi! -Hadi bakalım ekip.
-Bu işi çok ciddiye aldım. -Evet, görebiliyorum.
-Aşırı odaklanmış durumdayım. -Tamam.
Ne kadar abartabiliyoruz? Ne kadar uzun bırakıyoruz?
-İstediğin boyuta bağlı. -Tamam.
-Güzelmiş. -Büyük.
Büyük düşünmek lazım.
-Şimdiden güzel. -Suyun içindeymiş.
-Sürpriz. -Ters köşe.
O yüzden taze kokuyor.
Mevsime özgü çelenkleri severim.
-Güzel bir dokunuş. -Bayram havası ekliyor.
Birinin evinin kapısına gittiğinde özel bir şey görmek harika.
-Evet. -Hiç yapmamıştım.
-Vay, belki de bu yeni bir gelenek olur. -Yeni bir gelenek.
Birine hediye etmek için de çok güzel.
Evet, hele konuklara verirken. "Bunu ben yaptım" deyince "Ne?" olurlar.
Çayımı unuttum. Üstünde dal vardı.
Seninkinin serbestliği çok güzel.
-Bu daha başlangıç. -Ama eğlenceli.
Çiçeklerden dev bir taç yapıyormuşum gibi.
-Vay canına. -Bayıldım.
-Neredeyse bitti. -Evet.
Koca bir kurdele takacaktım ama vazgeçtim.
Fiyonk lazım. Fiyonk bu arada moda, değil mi?
Sen öyle demiştin.
-Çok afili bir çelenk oldu. -Sağ ol.
-Aşmışsın. -Çok güzel.
-Sağ ol. -Gerçek gibi.
Satın alır mıydın?
-Ding! -Şuna baksana.
Görüyorsunuz, bunu yapmak için uzman olmaya gerek yok.
Bu ilk seferimiz. Hepsi gayet güzel oluyor.
-Vay canına. -Vay be, muhteşem.
-Öyle mi? Seninki hani? -Evet.
-Ufak çan ekledim. -Müthiş.
Çanla çok güzel olmuş.
-Ben de bayıldım. -Mükemmel.
-Tebrikler hanımlar. -Evet.
-Çelenklerimizle gurur duyuyorum. -Harikalar.
Teşekkürler, çok güzel bir gündü.
-Muhteşemdi. -Rica ederim.
BAYRAM İÇİN HEDİYE PAKETLEME TÜYOLARI
Hediye paketleme dönemindeyiz.
Kolları sıvayalım.
Aynı rengin farklı tonlarını ve balmumu mühür kullanmayı seviyorum.
En iyi tüyolardan biri mühürleri önden hazırlamak.
Mührü hediye kutusunun üstüne koyup basmak yerine
önceden hazırlayıp sıcak tutkal kullanırsanız…
Çift taraflı bantla ya da sıcak tutkalla paketin üstüne yapıştırabilirsiniz.
Çok ufak bir detay ama pakete bir zenginlik katıyor.
İşi eğlenceli kılan bir teknik de kâğıdı farklı şekilde katlamak.
İçe katlamak yerine dışa katlarsanız bambaşka bir görüntü oluşuyor.
Güzelce kapanıyor.
İlk köşesini katladık.
Şimdi ikinci köşesini üstüne katlıyoruz.
Dekoratif bir görünüm katmak için kat kat kıvırıyoruz.
Bu tarafı da üste doğru katlayacağız.
Biraz daha sürprizli oldu.
Üstüne fiyonk, çan herhangi bir dal koyabilirsiniz.
Tabii bir şey de sıkıştırabilirsiniz.
Bu biberiye.
İnce bir tele dolayıp ufak bir çelenk yaptım.
Üstünde iyi oluyor ama o güzel efekti kapatıyor.
Ufak bir fiyonk çok tatlı olur.
Bunu çıkarırız. Çift taraflı bant var. Çelengi buraya bağlayabiliriz.
Hepimiz "Bunu paketlemenin tek yolu hediye poşetine koymak" demişizdir.
Ama başka bir yol da var.
Uzunluğunun bu kadar olması lazım.
Ayaklarının da buraya denk geldiğini biliyoruz.
Kâğıdı bu boyutlarda kesin.
Tam ortasına getirip düzleştirin ve şurasından katlayın.
İkiye katlıyoruz.
Buradan katlayacağız. Katlıyoruz.
Güle güle!
Artık tek yapmanız gereken iki tarafa da kurdele bağlamak.
Şuraya bir çentik atabiliriz.
Noel krakerini andırdı. Çok tatlı!
Bayramda insanları zorlayan bir başka şey şarap şişesi paketlemek.
Furoshiki denen Japon ambalaj yöntemine bayılıyorum.
Tanesi birkaç dolara bir sürü eşarp satan antika dükkânlarına gidin.
Bunu yukarı kaldıracağız. Bu tarafı da öyle.
Üstünü çiçek gibi büzüyoruz.
Bir tarafını şöyle bağlayın.
Burası çiçek gibi olacak.
Düğüm atın. Durun, bir dakika.
Evde ufak aksesuarlar varsa onları da koyun.
Çok kolay ve zarif.
Harika!
Bu akşam yeni bir arkadaş geliyor. Daimi idman yapan bir atlet.
Sık sık yaptığım krudite tabağına farklı bir hava katalım dedim.
Çelenk insanlara bayramı çağrıştırıyor.
Geleneksel olanı modernleştirmenin harika bir yolu.
Sadece yeşil sebzeler koyuyorum.
Daireyi tamamlayın. Ortaya da sos koyun.
Ya da sosu alta koyabilirsiniz. Sanki fiyonk takmışsınız gibi.
Farklı dokuları olan yeşillikler diziyorum.
Brokoli, kuşkonmaz.
Malum, bezelyeleri açmayı seviyorum. Ekstra bir dokunuş ekliyor.
Naomi Osaka geliyor.
İnanılmaz bir atlet.
O da anne oldu.
Bu bağlamda da arada bir bağ kurup
nasıl gittiğini öğrenecek, onu biraz daha yakından tanıyacağım.
Hoş geldin ikramı harika olsun istiyorum.
Noel süsü gibi görünecek motifler de yapabilirsiniz.
Küçük turplar, araya serpilmiş nar taneleri.
Çok tatlı!
Bu tahinli sosu marketten aldım.
Sanırım acı seviyor. Ama yine de çok abartmayacağım.
Abartmamış hâlim bu.
Acıyı dengelemek için üstüne biraz da bal dökelim.
Elma şarabımı kaynatıyorum.
Şarabı marketten aldım.
Ama içine narenciye kabuğu, vanilya çekirdeği ve baharat ekledim.
Tamam, misafirimize hazırlanalım.
Selam! Hoş geldin.
-İyi bayramlar. -İyi bayramlar.
Sana çelenk şeklinde krudite tabağı hazırladım.
-Şerefe. Biraz sıcak. -Şerefe.
Bu da tahinli sos. Üstüne biraz biberli yağ koydum.
Çok mu acı?
-Sever misin? -Evet.
O zaman buyur, seveceksin. Emin olamayınca sadece ortasına koydum.
-Değil mi? -Haklısın, acıymış.
Ama tadı güzel.
Bayramla ilgili en sevdiğin şey ne?
Bence aile.
Çok seyahat ediyorum ve ailemi sık göremiyorum.
Ama bayram döneminde ailene odaklanabiliyorsun.
Biraz mola verip hayatın tadını çıkarabiliyorum.
İdman dönemleri arasında biraz dinlenebiliyor musun…
Biraz dinleniyorum ama bu kez de kızımın peşinde koşuyorum.
Aynen öyle. Ama en azından tatlı bir yorgunluk.
İnsanın ruhunu besleyen, harika bir şey.
-Evet. -Değil mi?
Kızının da sevebileceği eğlenceli bir proje buldum.
El işi yapalım mı? Hadi yapalım.
Fikir şu. İki fincanımız ve bunlar var.
Noel Baba'nın kurabiye tabağını ve fincanları süsleyeceğiz.
Çok tatlı.
Ne istersen kullanabilirsin. Boya, fırça, boya kalemi var.
Tamam, hadi bakalım. Bir yerden başlamak lazım.
Tamam, önce pratik yapayım. Çobanpüskülü çizmeyi bilmiyorum.
Yok. Olmadı.
Üstüne nasıl bir şey çizebileceğime karar vermeye çalışıyorum.
Çok tatlı.
-Telaffuzu "Şay" mı, "Şey" mi? -"Şay".
-Çok tatlı. -"Shy" gibi söyleniyor ama utangaç değil.
Bence güzel oldu. Saçmalıyor muyum?
Saçmalamıyorsun ama çok kibarsın.
Benim tabak yarasa kaplı gibi.
Benimkine bakma bile.
Bence iyi olmadığımız şeyleri denemek de çok önemli.
Bir şey çizmeye, tenis oynamaya çalışırken kendime bunu hatırlatmam lazım.
Teniste acı verici derecede kötüyüm.
Şimdi görmesem olmaz. Öyle bir konuştun ki…
Kimse görmesin. O derece kötü.
-Daha kötüsünü görmüşümdür. -Bence görmemişsindir.
Annem eski bir karnemi buldu.
Karnenin beden eğitimi kısmında
"Top atıp tutma becerisi sıfır" yazıyordu.
Not bile vermemişler.
Resmi sever misin?
Moda tasarımı teşebbüsünde bulunuyorum diyelim.
-Harika. Modayı sever misin? -Evet.
Hiçbir şey söylemeden kendini ifade edebilme fikrini seviyorum.
Evet.
Nike formalarımı tasarlamama izin veriyor.
O yüzden kendi tasarımlarımı giyiyorum.
Bu kadar farklı renk kullanınca çok mu abartı oldu, bilmiyorum.
Noel ışıklarına benziyor.
Hem annesi yaptı. Shai bayılacak.
Tamam, bu şekilde yapacağım.
İşte böyle.
Tamam, sen kararını verdin. Sıra bende.
Baştan başlıyorum. Fiyonk ekleyelim.
Güzel fikir.
Çikolatalı kurabiye ve havuç. Noel Baba'ya kurabiye, geyiklere havuç.
Daha içime sindi.
-O nedir? -Japonca "Osaka".
Çok güzelmiş.
Kaligrafi becerime bel bağlasam daha iyi olacak.
Vay canına, harika olmuş.
Çok güzel.
Doğaçlama yapınca güzel oldu.
-Fırça darbelerini de beğendim. -Teşekkürler.
-Yine yazıyorsun. -İnsan bildiğinden şaşmamalı.
Çok tatlı. Ama sanki kolaya kaçmış oldun.
Ben seninkini beğendim. Noel'e içelim.
-Bunları pişirip göndereceğim. -Vay canına, teşekkürler.
Bence çocuklar bayılacak.
Noel Baba, bu yıl çok usluyduk. Dikkatli uç. Archie ve Lili.
KOLAY VE ZARİF EL BOYAMASI KURABİYE
Kurabiye süslemek ailece yapılabilecek eğlenceli bir şey.
Çocuklar yatmaya gittikten sonra tek başınıza yapmak da eğlenceli.
Sessiz, sakin, meditatif bir an.
Bu yenilebilir bir gıda boyası.
Badem yağı gibi bir şey koymak lazım ki
hem tat katın hem renklerin farklı tonları olsun.
Bu fırçanın dokusuna bayılıyorum. Farklı bir boyut katıyor.
Bu güzel bir sulu boya tekniği.
Resim çizemem ama çizebilmeye gerek yok. İstediğinizi yapabilirsiniz.
Nihayetinde kurabiye işte.
Yanlış yapmak zor.
Başta mantıksız gelebilir
ama böyle ufak anlar yaratmak
bayramda insanları ağırlamak için ihtiyacınız olan enerjiyi sağlıyor.
Kendinize bakacaksınız ki başkalarına bakabilesiniz.
Üstüne azıcık krema.
Hareketli meditasyon olarak ne yapmak istiyorsanız.
Ufak bir çelenk.
Burada eleştiri yok.
Yanında da istediğinizi içebilirsiniz.
Son konuğumuz için sabırsızlanıyorum.
Tom Colicchio'yu ağırlayacağız.
Onu televizyondan tanıyorum. Kitabını okudum ve hayranıyım.
Heyecanlıyım ama çaktırmayacağım.
Top Chef başladığında favori programlarımdandı.
Tom 20 sezonu aşkın süredir baş jüri.
Harika bir şef ve restorancı.
Beş James Beard Ödülü kazandı.
Ayrıca Think Like a Chef adlı bir kitap yazdı.
Mutfağa yaklaşımımı değiştirdi.
İdeolojisi şef olmaya bakışımı şekillendirdi.
"İşte tarif, malzemeleri al ve yap" yerine
"Evde ne var? Ne yapsam? Şunu yapayım" dedirtti.
Tamam, Tom Colicchio için bir hoş geldin kokteyli hazırlayalım.
Minik bir kuş zencefil şekeri sevdiğini söyledi.
Klasik French 75 kokteyli yerine daha renkli bir şey yapabiliriz dedim.
Harika bir cin kokteyli.
Kolay ama bayram havası katmak için armutlu ve zencefilli şurup yaptım.
Üç malzememizi şöyle koyalım.
Hangi oranda?
İki, bir ve üç ölçek. İlk alan kodum da 2-1-3'tü.
60 mililitre cin.
Buna şampanya da ekleyeceğiz, o yüzden cini abartmayalım arkadaşlar.
30 mililitre limon suyu.
Bir tane daha.
30 mililitre armutlu ve zencefilli şurup.
Çok şık.
Aile tarifleri ve geleneklerden konuşacağız.
İtalyan kökenli bir aileden geliyor ve yapmayı sevdiği yemekler var.
Dedesinin pancar salatası, tuzda kurutulmuş morina.
Özetle onda duygu uyandıran şeyler.
Çok zarif.
Yaklaşık 90 mililitre şampanya.
Annem yıllardır Noel arifesinde gumbo denen bir türlü yapar.
Sadece yılda bir kez yapıyor. O yüzden bir de gumbo yapacağız.
Harika bir gün olacak.
Biberiye şekeri, böğürtlen ve Tom'un favorisi zencefil şekeri.
Bence bayrama uygun oldu. Köpüklü bir gün olacak.
Merhaba.
Büyük hayranınım.
-Selam. -Nasılsın?
İyi ki geldin.
-Şu enfes şeylere bak. -Havaya girdim.
Zencefil şekeri seviyormuşsun. Şurayı temizleyeyim.
French 75 kokteylini biraz değiştirdim.
-Şerefe. -Harika. Şerefe. İyi ki geldin.
Gelmene çok sevindim. Bugün çok eğleneceğiz.
Aile tariflerinizi ve geleneklerinizi duymak istiyorum.
İtalyan kökenliyiz, Noel'de yedi çeşit balık geleneği var.
-Gerçi 13-14'e çıktı. -Gerçekten mi?
Yenilerini ekledik.
Ama hep pancar salatası yaparız. Pancar hep vardır.
Aile tarifimizde kırmızı soğan, kereviz sapı, enginar, kiraz biberi var.
Ben rezene ekledim.
Kurutulmuş siyah zeytin koyarız.
Bol bol maydanoz, sarımsak, ançüez.
-Karışık turşu. -Turşu.
Niye güldüğümü söyleyeyim mi?
Bunu yemeyi iple çekiyorum
çünkü insan eşinin sevmediği şeyleri sık yapmaktan kaçınıyor.
-Kocamın sevmediği şeyleri sayacak olsam… -Pancar mı sevmiyor?
-İngiltere'de "pancar kökü" diyorlar. -Evet.
-Siyah zeytin. -Peki.
-Rezene. -Gerçekten mi?
Yani bu yemekten nefret eder.
-Yani… -Turşu da sevmiyor.
Lütfen bu yemeği yap, bu konuda fikri değişecek.
Bu tatların hepsinden nefret ediyor.
Çok uzun süredir yememiştim. Hele hepsini bir arada.
Enfes.
Neyle başlayalım? Pancar salatası mı?
-Balık mı? -Pancarla.
-Tamam. -Kesme tahtası.
Pancar, pancar, pancar. Can pancar.
-Rezene. -Rezeneyi çıkaralım.
Pancar, rezene çıkaralım.
Kırmızı soğan getireyim.
Maydanoz lazım.
-Zencefil şekerin burada. -Süper.
-Öyle bir huyun varmış. -Evet, gerçekten var.
Top Chef setinde ardiyede hep zencefil şekeri olurdu.
Kimse kullanmazdı ama ben yerdim. Atıştırmalık niyetine.
Yıllarca yemişsindir.
-Bir tencere su lazım. -Tamam.
-Soğuk su. -Soğuk su.
Bu salataya daha çok pancar lazım. Bugünkü küçük olacak.
Noel arifesinde 20 kişiyi doyuruyorum.
-20 kişi mi? -Evet.
-Vay canına, çokmuş. -Evet.
Dedemlerde Noel basit olurdu.
Gelip tabağını doldururdun. O kadar.
Dedem vefat edip büyükannem yaşlanınca işe ben el koydum ve kutlama büyüdü.
Bayrağı devraldın.
Bunları pişirirken soğuk suyla başlamak ve ağır ateşte pişirmek çok önemli.
O kadar sertler ki hızlı pişirirsen dışı pişip içi çiğ kalır.
Tamam, harika.
Bayramın başladığını anca arife için mutfağa girince anlıyorum.
Havaya giriyorsun.
-Birine yemeğe gittiğinde geriliyorlar mı? -Hem evet hem hayır.
-Pek davet almıyorum. -Bu yüzdendir.
-Aynen. -Kesin.
Evet, geriliyorlar da
aslında yemek konusunda kimseyi yargılamam.
Umurumda olmaz. Seçici değilim. Televizyonda o rolü oynamam gerekiyor.
-Evde yemek başka. -Kesinlikle.
Umurumda olmaz değil de seçici değilim diyeyim.
Bunlar hazır. Güzel.
Çok iyi pişmişler. Kabuğu kendiliğinden soyuluyor.
Hele yavaş pişirince soymak çok kolay.
Çok ince kesmiyorum.
-Büyük olsun. -Dişe gelsin.
Bir de bir konserve ançüez koyduk.
-Evet. -Harika.
Bu yemek nereden geliyor?
Dedem bunu mutlaka her Noel arifesinde yapardı.
Normalde insan çocukken bu tip yemekleri sevmez.
Ama biz bayılırdık.
Tüm aile Noel arifesinde bana geliyor…
-Çocuklar seviyor mu? -Büyük oğlum bayılıyor.
Herkes eve götürmek istediği için kocaman bir salata yapıyorum.
Sence sırf tadı yüzünden mi seviyorlar yoksa duygusal yönünü mü?
Bence hem nostalji hem tat yüzünden. Ama gerçekten çok lezzetli.
-Biraz sarımsak. Sanırım şuradaydı. -Evet, ardiyede.
-Kırmızı şarap sirkesi. -Altında yazıyordur.
10 yıl önce biraz zenginleştirmek istedim.
Pancarları kavurayım, balzamik sirke koyayım dedim.
-İyi olmadı. -Kötü müydü?
"Salataya ne yaptın? Berbat olmuş" dediler.
Berbat değildi de farklıydı. O fikirden vazgeçtim.
Kimi gelenekler vardır ki modernize edilebilir, kimileri…
-Evet. -Klasik hâli olmalı.
-Tuz lazım. Karabiber de iyi olur. -Çekileyim mi?
Bu biber değilmiş.
-Ha, şurada. -Harika.
Chia tohumu ister misin?
-Yok, olmaz. -Ailen…
Dedem chia tohumu kullanmazdı.
-Yemek yapmayı seviyorum. -Nesini?
Çocukken tanısı konmamış DEHB'den muzdariptim.
Yemek yapmayı keşfedince çok kolay geldiğini gördüm.
Çok hoşuma gitti.
Mutfağın o koşuşturmacalı hâlinin bana iyi geldiğini anladım.
Yavaşlamamı sağlıyor.
Açıklaması zor ama bir kez kaptırınca devam ettim.
-Bir payanda görevi görmüş. -Bana iyi geliyordu.
Güzel bir karışım yaptık.
Bu yemeğin güzel yanı şu an bile yesek tadı güzel olur.
-Ertesi gün daha iyi. Kıpkırmızı oluyor. -Bayram havası.
-Bu kadar. -Muhteşem. Rengi harika.
-Kenara koyalım. -Biraz dinlenecek.
Çok güzel.
Bir de tuzlu morina yapacağız. İkisi harika gidiyor.
-Ne vakti? -Morina.
Morina vakti.
-Buharda pişireceğiz. -Tamam.
Tuzda kurutulmuş morina burada. Yaklaşık 36 saattir suda bekliyor.
Balık öncesinde tuza yatırılmıştı.
Bu suyun içinde biraz canlanıyor, yumuşak bir et hâline geliyor, değil mi?
Evet, suda bekletmezsen çok tuzlu olur.
Parçaları alıyoruz.
Tek kat olması lazım. Üst üste koymuyoruz.
Yiyecek muhafaza yöntemleri çok ilginç.
Evet, balık tuzlamak çok eski gelenek.
Tuz bir aşamada para yerine geçermiş. Tuzun varsa balığı saklayabilirsin.
-Bunu bilmiyordum. -Para birimi olarak kullanılıyormuş.
Bunu bırakalım, pişsin.
-Yemek yapmaya nasıl başladın? -Hep ilgiliydim.
Konuk ağırlama, ev sahipliği yapma fikri hep çok hoşuma gitmiştir.
Yeni şeyler denedim, kitabını okudum.
Komplike olmasının şart olmadığını gördüm.
O zamandan beri yapıyorum. Harika.
Bununla sos mu yapacaksın? Biraz maydanoz ve sarımsak.
Maydanoz, sarımsak, limon suyu ve zeytinyağı.
-Şuna baksana… -Daha pişmemiş, dağılmıyor.
Bu dağılmaya yakın. Çünkü daha küçük.
Böyle olması lazım. Bu pişmiş.
Diğerlerini de koyalım.
Morinaya bayılıyorum. Çok nostaljik olacak.
Evet, Noel'deyiz. Tuzlu morinasız Noel olmaz.
Şimdiden müthiş kokuyor. Söylemeden edemeyeceğim, enfes.
Saat tutmaya gerek yok. Elimle bakıyorum, dağılırsa…
-Evet, pişmiş. -Pişmiş.
Şimdi biraz limon sıkacağız.
Enfes.
Bunun için kaliteli bir zeytinyağı lazım.
-İşte bu kadar. -Harika.
Deden gurur duyardı.
Söylemeden edemeyeceğim, tam bayrama uygun renkler.
-Evet, bu… -Çok güzel.
İkisi birlikte çok iyi gidiyor. Tuzlu morina ve pancar birlikte.
Evet, çok dengeli. Birinin asidi, diğerinin tuzu.
Çok lezzetli. Harika.
Ben de sana aile tarifimi göstereyim mi?
-Gumbo, değil mi? -Aynen.
Güzel bir tavuk suyu, tavuk budu ve sosis alıyoruz.
Karidesi sonra ekleriz. Sağ ol.
-Meyane yaparak başlıyoruz. -Tamam.
Annemin ailesi Tennessee'den geliyor. Chattanooga taraflarından.
Soul mutfağına bayılırım.
Gumbonun çok farklı versiyonları var.
Benim yaptığım bu.
Tavuk butlarını buraya koyuyorum ki sevgimizi katalım.
Kırmızıbiber ve Arnavut biberi. Kekik ve biraz tuz.
Meyaneyi hazırlarken bu beklesin.
Bolca zeytinyağı koyacağız. Biraz un ekleyeceğim.
-Noel'de mi yapıyorsun? -Arifesinde.
Ha, tamam.
Rengi sarardı. Kahverengiye çalmaya başladı.
-Saçını boyarmış gibi. -Karamel rengi.
Öyle bir deneyimim yok. Saçımı boyamıyorum, evet.
Tencereyi alıp işe koyulalım.
Andouille sosisi. Çok güzel.
Müthişler.
Tavuğu ekleyeceğiz, her şeyi kavuracağız.
Sonra kalanını ekleyeceğiz.
İyiymiş, eve gidip denemek istiyorum.
-Ev yapımı gumbo mu? -Uzun süredir yapmadım.
-Gumbo yapman harika. -Yapıyorum.
Tamam, bu pişti. Bu kadar yeter.
Biraz soğan, biber ve kereviz sapı ekleyeceğim.
-Yumuşamalarını bekliyoruz. -Evet.
Biraz sarımsak koyuyoruz.
Yemekle ilgili bir teorim var.
Bir şey güzel göründüğünde… Mesela şuna bak.
Yağa bu rengini veren şey sosis.
-Görünümü güzelse tadı güzel oluyor. -Kötü olamaz.
İşte bu güzel bir yemek.
Abartılı değil ama güzelce pişiyor. Sesinden bile anlaşılıyor.
-Kokusu geliyor. -Evet.
Tüm duyulara hitap ediyor.
-Kokusu, tadı, hepsi. -Evet, aynen öyle.
Biraz da meyane ekleyelim. Rengi epey koyulaştı.
Tavuk suyumuzu alıp tencerenin dibini çözdürelim.
İyi görünüyor.
Yemeden hemen önce biraz filé tozu da koyacağız.
Sosislerle tavukları koyuyoruz.
Güzel.
Noel gibi kokuyor.
Selam millet.
-Gumbo kokusu aldım. -Ben de tam biri mi… Bu kocam.
-Tom Colicchio. -Selam, memnun oldum.
-Annemin gumbosu. -Kokusu geldi.
Bil bakalım bu salatada ne var. En sevdiğin salata.
Pancar, siyah zeytin.
-Rezene ve ançüez. -Evet.
-Karşı olduğum her şey. -Sevmediğin.
-Nefret ettiğin her şey. -Turşu da var.
-Geleceğimi bilip mi yaptınız? -Aynen öyle.
Ama gumbo favori yemeklerimden. Hele ki annesinin gumbosu.
Balığı koymadan önce.
-Hep bir tabak ayırır. -Anlaşıldı.
-Ama bu favorim. -Sosis ve tavuk.
Filé tozu, tuz ve biber ekleyip pirinç getireyim.
-Çok mu acı olmuş? -Andouille sosisi.
Annem hindi sosisle yapıyor. Bu daha acı.
-Havlu vereyim, ter dökeceksin. -Harika.
-Bu nedir Tom? -Tuzlu morina.
Enfes görünüyor.
-Tuzlu… -Bu gelenek mi…
Noel arifesinde bu ikisini yaparım.
Yedi Balık Ziyafeti yapıyoruz.
Sanki şu salatayla birbirimize yan yan bakıyoruz.
Güzeldir.
Aslında sevmediğim çok şey yok.
Ama hepsi bu salatada.
-Tek bir kabın içinde. Hayatta yiyemem. -Hem de her biri.
Sosisi yiyorum, hadi bakalım.
Kafamın üst kısmında bir basınç oluşmaya başladı bile.
Yemek seni terletiyorsa iyidir.
Çok lezzetli.
Anneninki kadar güzel mi bilmem ama epey güzel.
Of!
Ne?
Vay canına. Annem duysa çok sevinirdi.
-Kayınvalidene güzel iltifat ettin. -Aynen.
-Enfes. -Çok güzel.
-Daha sık yapman lazım, çok güzel. -Teşekkürler.
-İyi ki geldin. Çok güzeldi, minnettarım. -Ne demek.
Çok eğlenceliydi.
Gözüme biber kaçtı. Ya da sana göz kırpıyorum.
Bir şeyim yok.
Geldiğin için sağ ol.
Harika.
Çok güzel.
Büyük gün neredeyse kapıda.
Son birkaç haftada bayram sezonunun sıcaklığını
farklı farklı şekillerde hissettik.
Yaptığımız inanılmaz yemeklerle.
Ertesi gün daha iyi. Kıpkırmızı oluyor.
-Bayram havası. -Evet.
Yaptığımız tatlı el işleriyle.
Ama en önemlisi yarattığımız anılarla.
Bu enfes.
Tüm kameralar.
Ama bu büyülü anların gerçek olmasını sağlayan,
perde arkasındaki tüm insanlara kadeh kaldırmadan veda etmek olmaz.
Hadi bakalım.
Şerefe canım.
Hadi kadeh tokuşturalım.
Evet, kesinlikle.
Şerefe!
Herkese teşekkürler. Elinize sağlık.
Çekim bitti.
MUTLU BAYRAMLAR