Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Се извинувам.
Волфганг, душо, тука си.
Прекрасно свириш, но не знаеме кои се овие луѓе.
Ајде.
Не можеш тукутака да заталкаш.
Те барав.
Фала.
Мое сочувство, Матилде. -Фала.
Многу луѓе дојдоа.
Волфганг, душо, седни овде.
Слушај.
Морам да разговарам со оние што го водат ова.
Чекај ме овде, важи?
Добро си?
Во ред.
Здраво, Џоана.
Здраво, како си? -Се држам.
А малиот?
УЧЕСНИЦИ НА ПОГРЕБ ЖИВИ ЛУЃЕ: 63
Здраво, малечок. Како си?
Знаеш ли дека добрите луѓе кога ќе умрат стануваат ѕвезди?
Значи, вечерва кога ќе гледаш во небото,
една од тие ѕвезди е мајка ти.
Таа ќе те штити. -Мама се уште не е мртва.
Молам? -Ако земеме предвид
дека на клетките на кожата им е потребно и до 24 часа да умрат
и тоа дека мајка ми умре
пред точно 22 часа, 12 минути и 15 секунди,
една осмина од неа и понатаму се бори за живот.
За сега ги земаме само важните работи, затоа размисли.
Следната седмица ќе дојде камион по се останато.
Клавирот.
Ако можеш да го ставиш во торба, може.
Ајде, оди во својата соба.
Само важните работи!
Бабо, зошто мама студирала клавир во Париз?
Зошто? Млада беше. Сакаше да оди во Барселона,
а таму има одлично школо. -Академија "Грималд".
И јас сакам таму. -Волфганг, се уште си дете.
Почекај уште некоја година,
во ред? -Да се студира клавир таму
е како да студираш биотехнологија на МИТ.
Мама би била среќна да студирам таму.
Слушај.
Мораме да разговараме.
Мајка ти веќе ја нема и ќе дојде до сериозни промени.
Дури неочекувани. Не задолжително лоши.
Ако не се лоши, добри се. -Да.
Мајка ти сакаше најдобро за тебе
и одлучи дека единствена опција е... -Тоа е оксиморон.
Што? -"Единствена опција" е оксиморон.
Два спротивни збора во реченица кои создаваат ново значење.
Прекрасно, душо.
Значи, мајка ти... -Како "тажна радост"
и "течен гас".
Ги сметам за апсурдни.
Оксимороните се апсурдни, важи.
Значи... -"Жив мртовец".
"По малку од се". -Волфганг!
Сакам да ти кажам
дека се селиш кај тато.
За неколку седмици.
Знам дека не го очекуваше тоа.
Верувај ми, и јас сум изненадена.
Со татко ми? -Да.
Се вика Карлес. Иако не го знаеш...
Но, јас немам татко.
Без гајле, да се вратиме на 81-от такт.
Само продолжи.
Ми, Ре.
Во ред.
Браво, Волфганг, готови сме за денес.
Во ред е, ова беше нешто потешко.
Тоа е нормално. Музиката не е математика.
Полна е со чувства. Ако си тажен, уморен или лут,
луѓето го чувствуваат тоа и тоа е во ред.
Волфганг, не грижи се.
Нема да живеам далеку. Често ќе те посетувам.
Секоја недела ќе ручаш кај мене.
Ќе ти го правам твојот јогурт.
И понатаму ќе имаме часови овде.
Во вторник и во четврток. Така?
Се ќе биде во ред.
До следната седмица?
Браво, малечок. Чао.
Ќе те испратам.
Каков беше?
Нервозен. -Во ред.
Му треба време. Ова е потполна промена на рутината.
Голем предизвик.
Не знам дали е паметно ова.
Тоа е желба на Ингрид. Да.
Добро ќе му дојде татковска фигура.
И ти ќе бидеш тука, Матилда.
Не знам.
Ни беше добро!
Зошто Ингрид го сакаше ова?
Кутрото дете. Ова ќе го турне преку работ.
Нема! Ќе видиш дека не е толку грозно.
Тебе ти треба одмор сега, по се.
Чувај се.
Не знам... -Ами како!
Ќе пробаме.
Се надевам дека имаш право.
Ќе видиш дека имам.
Фала.
Каде ти е тој раб?
Кој раб? -Преку кој сум турнат.
"Кутрото дете. Ова ќе го турне преку работ."
Не се сите зборови буквални.
Рече дека ќе паднам преку работ.
Така се вели! Сети се на поговорката:
"Умирам од желба." Не значи дека умираш.
Мене ми значи. -Многу пати сме го поминале ова.
И понатаму не сфаќам зошто рече дека ќе паднам преку работ!
Каде е тој раб?
Умен си, а се морам да ти објаснувам.
Не прислушувај возрасни кога...
Еве го, под масата.
Не сака да излезе? -Не.
Матилда, можеби сега не е згодно.
Вакво нешто е најдобро да се направи без брзање.
Можам да дојдам некој друг ден. -Никогаш нема да биде згодно.
Волфганг, дојди! Карлес сака да те запознае.
Еј, играш криенка долу?
Волфганг, не отежнувај го ова.
Излези кога ќе посакаш. Ти донесов подарок.
Дојди, веќе ме боли грбот.
Дозволи.
Здраво. Туку, го сакаш ова или не?
Баба вели дека ќе ти се допадне.
Ми рече дека сака лего коцки.
Со нив си играше кога имаше две години.
Сега го гради моделот на Меѓународна вселенска станица.
За среќа, не ја фрлив сметката.
Може да земеме нешто што сакаш.
Ајде, Волфганг. Доста!
Ќе живееш со Карлес.
Јасно? -Не.
Ќе мораш.
Зошто?
Мама сакаше така.
Ајде, дојди.
Здраво, Волфганг. Јас сум Карлес.
Морам да живеам со овој човек?
Детските седишта се скапи?
Не се скапи, задолжителни се.
Опортунисти. Тогаш, денеска ќе купиме едно.
Волфганг, можеш да си избереш.
Мојот менаџер. Пардон, сигурно е важно.
Станува збор за проектот.
И понатаму глумиш? -Се разбира.
Пако! Пакито, што има?
Мајчин, каде си? -Немој, Пако.
Не сум сам. Туку, што велат?
Дај добра вест.
Сакаш да ти кажам?
Да, што велат? -Дека си најдобар, ебаго!
Пако, не претерувај. Те знам.
Буквално рекоа: "Типот е најдобар, ебаго."
"Но, режисерот го преферира Карлос Куевас."
Да не е тој, ќе ја добиеше улогата.
Така ми рекоа.
Проклет Куевас.
Се добива. Копилето има среќа.
Секоја улога ја грабнува.
Пако, слушај, моментално сум со... Возам.
Важи, држи се. -Се слушаме.
Се е во ред.
Мирно соседство. Пријателите ми го изнајмија пред две години.
Се погодивме. Знаеш, не изгледа така,
но тоа е стан кој не се продава. Преубав е.
Становите во Иксампл обично се многу сиви,
но овде доаѓаш и велиш: "Што се случува овде, бестрага?"
А сега следува најдобриот дел.
Влезете.
Приватна градина. Прекрасна е, зар не?
Малку е несредена. -Навистина?
Можеби малку, но овде вака може да се игра со топка.
Ќе си играме овде, важи?
Не сакам спорт.
Ова е мојот стан. И твојот, Волфганг.
Да, "Конак".
Мојот прв филм. Бев номиниран за најдобар спореден актер.
Се сеќавам. Пред неколку години, нели?
Доби награда?
Не, тоа е лотарија. Сето тоа, всушност, е политика.
Една работа се врзува за друга. Сега сум во ТВ-серија.
Како ќе се снајдеш со детето? -Лесно.
Им кажав, ќе ми го променат распоредот.
Ако дојде до проблеми, ќе смислам нешто.
Каде е мојата соба?
Овде. Не сакаш да го видиш станот?
Нема потреба.
Фалат некои работи,
но ја уредив според твојата стара соба.
Еј, Волфганг. -Чекај...
Добро помина, нели?
Го возиш кај мене во вторник и четврток
на часови со Миа, психолог и учителка по клавир.
Леле, два во еден?
Одиш? -Да.
Чекај, не сакаш да вечераш? Може да погледнеме филм, да играме "Уно"?
Мораш да бидеш сам со него.
Ќе можеш? Или ти требаат уште 10 години? Чао.
Здраво.
Како си? Ти треба нешто?
Леле!
Многу си уреден, зар не?
Имаш дури и лаптоп.
"Список на глупости:
дремење, читање на романи, гушкање, бакнување..."
Леле, да. Извини. Не смеам тукутака да ти ги земам работите.
Лудило, нели?
Она.
Ти направив Млечен Пат.
Не личи на Млечен Пат.
Па, слушај...
Луѓето под сто години не го разбираат тоа.
Молам? Што значи тоа?
Сакам да вечерам. -Сакаш да вечераш?
Сега? Но, 18 часот е.
Така вечерав со мама.
Можеме да вечераме, се разбира. Вака, имам...
Тестенина.
Со сосови. Имам многу сосови. Можеш да си го одбереш омилениот.
Денеска е вторник.
Во вторник јадам лазањи со зеленчук.
Лазањи со зеленчук?
Добро, имам и тоа...
Еве го! Рецензиите велат дека ова се најдобрите лазањи во Барселона!
Еден ден можеме да пробаме и сами да ги зготвиме, нели?
Мојот лик во серијата е готвач.
Добро, прави сендвичи и "тапаси", но...
Што е? -Веќе не сум гладен.
Но, вторник е. Тоа го сакаше.
Во ред е ако не си гладен.
Ова...
Во ред е.
Тоа е нормално. Ова е навистина тежок период.
Тоа што се случи со мајка ти и оваа нова ситуација за нас...
Ете.
Мораме да се потрудиме и да живееме заедно.
Сакам назад во мојот дом.
Во ред.
Ова сега е твој дом.
Не е.
Знам дека се уште не е, но полека...
Не сакам да живеам овде со тебе.
Не знаеш да готвиш, пцуеш и работата ти е смешна.
Зошто мама сакаше да живеам со лице под сто?
Што му е тоа "под сто"?
СПИСОК НА ГЛУПОСТИ
ТАТКО
СНИМКИТЕ НА МАМА
ПРОБАТА НА МАМА
"Во главата имам прашина"
"Ова се остатоци од мојата тага"
"И не можам да направам ни чекор"
"На каучот се борам"
"Тој се впива и гуши"
"И не можам од него да се тргнам"
"Само гениј го може тоа"
"Нема лек"
"Тоа е балет на тишина"
"Се топам во сенката"
Седни.
"И потоа дојде ти"
"И се осветли"
"Толку си природен"
"И се осветли"
АКАДЕМИЈА "ГРИМАЛД"
МУЗИЧКА АКАДЕМИЈА "ГРИМАЛД"
Мојот клавир.
Во куќата на баба е.
Ми треба за вежбање.
Знам. Вежбаш во вторник и во четврток со Миа кај баба.
Не, сега ми треба.
Само момент, што правиш? Каде одиш?
По него! -Не можеш сам!
Мораме да се јавиме во фирмата за селидби.
Ми треба! -Но...
Сега! -Предоцна е сега.
Не допирај ме! -Во ред!
Два, три, пет, седум. -Што правиш?
Еј, погледни ме!
Ќе ти го донесам клавирот, добро?
Еј! Ќе ти го донесам клавирот, важи?
Одам по него. -Педесет и три, педесет и девет.
Во ред е.
Се е во ред.
Сврти.
Сега оди право. Внимателно!
Добро си?
Добар си, мојот крај е потежок. -Можел да свири флејта.
Чекај.
Отвори го капакот.
Ова? -Ова.
Еве.
Да.
И овој. -И овој?
Ништо нема да ти остане.
Не изгледа лошо.
Клавирот секогаш ја разубавува куќата.
Ова не е добро место.
Помрднете го...
Онаму.
Онаму?
Ајде, Пако.
Не, мора да биде таму. Нотите одѕвонуваат.
Добро се слуша.
Немаш слух.
Мора да биде...
Овде. -Не.
Не може, нема да го видиме телевизорот.
Па?
Одлично.
Одлично? Одлично.
Во ред, оди да спиеш.
Не, одам по нотите.
Не, доцна е.
Донеси ми пиво, ајде.
Навистина сакам опера, но не би го крстил синот Павароти.
Беше луда по клавир.
Само да ја чуеше како свири!
Навистина тажно.
Скриј го тоа, да не види.
Се се промени, ебаго.
Сега си татко.
Знаеш што ми рече? -Што?
Дека сум под сто.
Под сто? Што значи тоа?
Накусо, дека сум глупав.
Кога реков дека нема да го донесам клавирот, леле...
Од нервоза почна да кажува случајни броеви.
Броеви? Телефонски броеви?
Не.
Не знам какви броеви се тоа.
Прости броеви, би рекол. Мислам дека така се смируваше.
Моите деца за тоа гледаат "Нетфликс".
Не е како другите деца.
Има АСД, знаеш?
Аспергеров синдром. Аутистичен е.
АСД, АДД, ОКП...
Денес секое дете има дијагноза.
Добро, има Аспергер,
а како ќе објасниш што не се грижеше досега за него?
Не е така. -Па...
Не, Пако. Ингрид сакаше така.
Тогаш бев момче.
И јас на таа возраст добив син.
Ти си ти, а јас сум јас.
Точно.
Не бев спремен. Сега е поинаку.
Ингрид ми се јави. Разговаравме по повеќе години.
Татко сум му. Вака мора да биде, нема друго.
Во ред. -Па да.
Кажи му го тоа на Амадеус. Сигурно се ќе разбере.
Глупаку.
Доцнам, мораме да одиме.
Се надевам дека ми спијат децата.
Море, татко на годината си!
Ќе видиш ти.
Слушај, Бајона бара актери за новиот филм.
Бајона? Пако, сега ми го кажуваш тоа?
Бара снимки од актери во 30-тите.
Многу жени ми велат дека изгледам помладо.
Верувам.
До утре им треба снимката. -Не!
Го возам малиот во школо и снимам серија. Што сега?
Ако не можеш, не можеш. Но, тоа е Бајона.
Можам да му бидам менаџер.
Ќе му средиме да настапува на "талент шоу".
Леле, ме исплаши! Веќе си буден?
Ќе задоцниме во школо. Почнува во 8:30.
Зар не почнува во 9 ч, како секое друго?
Моето не.
Баба не ми го кажа тоа.
Не пиеш кафе, нели?
Леле, уживаш! Тато ти купил чоколатце.
Во школото на син ми дозволуваат само колачи со ориз без шеќер.
Не ми е тој татко.
Овој... -Молам?
Не ми е татко. -Еј...
Вчера го запознав. -Не е точно.
Односно, да, меѓутоа...
Морам да живеам со него. Не знае да готви.
Доцна се буди. -Тука излегуваме!
Ајде. Поздрави ја тета.
И актер е!
Се откажавме од интегративниот метод и преминавме на инклузивен.
Не е на учениците да се прилагодуваат на образовниот систем.
Ние се прилагодуваме на разликите на нашите ученици.
Мораме да ги разбереме потребите на посебните ученици како Волфганг
за да можеме да ги задоволиме.
Освен интелигенцијата, ентузијазмот и страста,
предавањето бара емпатија, креативност и трпение.
Прилично се високи. Како кошаркари.
Се разбира. Прескокна две одделенија.
Да, се разбира, па...
Што се однесува до коефициентот на интелигенција, тестот покажа 152.
Вие и јас веројатно немаме над 95 или 100.
Волфганг е интелектуално над своите колеги од одделението,
но го чека уште многу работа на емотивно и социјално ниво.
Надарен ученик со аутизам е предизвик и за учителите и за семејството.
Затоа е важно сите оваа ситуација да ја набљудуваме на ист начин
и да ја приспособиме работата дома и во школо.
Здраво, јас сум Карлес Гомиз.
Доаѓам од Барселона и се надевам...
Здраво, Карлес.
Со денови се немаме видено. -Точно.
Мораат да ни напишат повеќе заеднички сцени.
Да.
Белки нема да работиме до доцна. Морам да го соберам синот од школо.
Татко си? -Да.
Од кога? -Од пред 10 години.
Леле!
Не знаев дека имаш син.
Си го држел во подрум? -Не.
Животот е полн со изненадувања. Навистина е комплициран.
Тој е талентирано дете.
Леле. -Меѓутоа, не е лесно.
Да се носиш со тоа е многу...
Затоа не зборувам за тоа.
Но, чудно е дека никогаш не си спомнал.
Навистина? -Готово, Патри.
Фала, Керол. -Се гледаме.
Имам аудиција за новиот Паскалов филм.
О, честитам! -Да.
Паскал? Се уште снима филмови?
Зар нема веќе 150 години?
Пресреќна сум. Филмовите се многу поинакви од телевизијата.
Почнувајќи од ритамот... -Ритам, да.
Сценаријата се одлични. -Така е.
Паскал е најдобар. Прекрасно е да се работи со него.
А ти? Работиш на нешто?
Да. -Навистина?
Се разбира, се разбира...
Во преговори сум. Проектот е топ.
Не смеам ништо да кажам. -Чекај.
Важи.
Да? Само момент.
Морам да одам. Може наскоро да се најдеме и...
Ќе ми зборуваш за тој проект. -Важи.
И за тој нов син.
Важи. -Добро.
Чао. -Чао.
Чао, Керол.
Добро утро, Феликс. Исто што и секогаш? -Да. Фала, Пере.
Донеси на маса. -Еве, веднаш.
Кармина.
Мораме да разговараме.
Во ред, рез. -Рез!
Извинете, мој ред беше. -Што се случува?
Не знам што ми е денес.
Не беше твој ред?
Јас само слушам и плачам. Ти држиш монолог.
Дајте ми го сценариото. -Еве!
Рамонеда, знаеш или не?
Не арчи ни го времето. Имаме шест сцени денес.
Не можам да читам без очила.
Тивко! -Ме тераш
на 10 сцени на ден, не можам! -Денис.
Да? -Само момент.
Колку ќе трае ова?
Снимањето? -Да.
Прашај го Рамонеда. Барем два часа.
Два? Не, морам да одам. Морам да го соберам синот.
Од школо.
И што сакаш да направам? -Па, би можел...
Може прво да ги снимиме моите сцени.
Така би... -Јасно.
Ете.
Знаеш што, Карлес?
Морам да го снимам монологот на Рамонеда
во кој и вели на Кармина дека мораат да раскинат
зашто можеби му е сестра. -Знам, но...
Виде дека Рамонеда не го знае текстот.
Имам поголеми проблеми од тебе!
Да, но... -Оди.
Што?
Сестра ми е? Сега ми го кажувате тоа?
Двојно сум постар од неа!
Кој го напишал сево ова?
Извинете! Бев на снимањето и не ме пуштија порано!
Како си, Волфганг? Пардон, нема да се повтори.
На секој може да му се случи. -Ви благодарам.
Имавме прва проба за завршниот фестивал.
Зар не? -Леле!
Волфганг е одличен пијанист. -Да, семејството му е полно со уметници.
Чекај! -Чао, Волфганг.
Фала уште еднаш.
Криво ми е што задоцнив.
Но, не е толку страшно.
Само да знаеш колку пати задоцнил татко ми!
Ниеднаш. Знаеш зошто?
Никогаш не дошол по мене. Да не правиме драма.
КАРЛОС КУЕВАС "НЕКОЛКУ МИНУТИ ПОВЕЌЕ"
СНИМКИ ОД МАМА
ПЛАЖА
Види!
Ене нота.
И уште една! Гледаш?
Осмина.
Мамо, тоа се облаци.
Молам? Тоа е симфонија!
Каде одиш? -Во море, дојди!
Мамо, чекај!
НОВА Е-ПОРАКА АКАДЕМИЈА "ГРИМАЛД"
ЧЕСТИТАМЕ, ИЗБРАНИ СТЕ
ЗА ПРИСТАПУВАЊЕ НА ПРИЕМНИОТ ИСПИТ
ВО АКАДЕМИЈАТА "ГРИМАЛД", КОЈ ЌЕ СЕ ОДРЖИ
ВО ПАРИЗ НА 10 ЈУНИ ВО 10 Ч.
ИСПИТ НА АКАДЕМИЈАТА "ГРИМАЛД"
СПИСОК НА ЗДОДЕВНИТЕ ПРЕДЛОЗИ НА КАРЛЕС:
ТЕАТАР, ФУДБАЛ, ВОЗЕЊЕ ВЕЛОСИПЕД
ЛЕТОВИ БАРСЕЛОНА - ПАРИЗ
Ете, се гледаме. -Се гледаме.
Пако, кажи?
За филмот?
Им се допадна?
Да, кога и да посакаат!
Како може да го направиме тоа? Да, супер.
Испрати ми го сценариото да се подготвам.
Ти рекоа ли кога?
Да.
Да, верувам.
Морам да организирам се со малиот, но тоа е совршено.
Пако, и повеќе од спремен сум.
Во ред, батка. Се слушаме.
Види, тоа е сигурно Миа.
Здраво, Волфганг.
Аха, ќе ве оставам. Си имам своја работа.
Аудиција.
Доверливо е и толку...
Сакам да го вежбам Бах.
Аха, веќе си почнал. Да видиме.
Како е во школо? -Здодевно.
Децата од одделение разговараат за глупости.
Колку пати повторивме дека мораш да бидеш емпатичен?
Учителката по музичко ми честиташе.
Одлично.
Намерно лошо свирев
и ми рече дека никогаш не чула толку добра изведба.
Во ред.
Како е со Карлес?
Знаеш оти стотина деца годишно пробуваат да се запишат на "Грималд"?
Примаат само десет.
Мајка ми била нејзин студент.
Зошто не станала професионална пијанистка?
Беше многу добра.
Понекогаш не се работи за вештина, туку за вистински момент.
Сакам да бидам добар како неа. Или подобар.
СУПА ОД ТИКВИЧКИ
Десет грама путер, 40 гр. сирење и две тиквички.
Што готви денес готвачот Карлес Гомиз?
О, Миа! Завршивте? -Да, во собата е.
Ако сакаш да останеш, за вечера имаме супа од тиквичка и кајгана.
Тоа го јадеме во четвртоците.
На Волфганг му е важна рутината.
Како си ти? -Супер, навистина.
Полека се запознаваме.
Да... Имам впечаток дека беше малку нервозен.
Разговарате ли? -Да.
И тоа често.
За што? -За мајка му и нејзината смрт.
Да, и за тоа. Се разбира.
Мислиш дека треба пак за тоа да разговараме?
Децата мораат да ги сфатат и именуваат работите кои ги повредуваат.
Сфаќам дека на Матилда и е тешко да разговара за смртта на ќерка и,
па мислев дека ти како татко...
Секако, ќе разговараме за Ингрид. Јасно.
Траумите мораат да излезат на површина за да можат да се надминат.
На Волфганг му треба тоа за да продолжи да живее
на здрав и спокоен начин.
Ти гори вечерата.
Бестрага! Фала, Миа.
Се гледаме во вторник. -Важи.
Волфганг, спиеш ли?
Глупаво е да се праша некој дали спие, ако спие.
Можеби, по ова,
можеле пак да се сретнеме.
Леле.
Што е? -Одлично.
Погоди. -Да?
Се колнам. Твоја е улогата.
Да го поправам вториот дел?
Никако.
Вториот дел е совршен, верувај ми.
Да? -Да.
Супер. Фала, Патри. Знаеш, многу ми помогна.
Уште нешто. -Секако, кажи.
Би можел да ме поканиш на чаша вино.
СПИСОК НА ПОТРЕБНИ РАБОТИ ЗА ПАТ СО ВОЗ ДО ПАРИЗ:
ВОДИЧ ЗА ПАРИЗ, КОМПОЗИЦИИ НА БАХ, СЛУШАЛКИ, БИЛЕТ ЗА ВОЗ
ОД: БАРСЕЛОНА ДО: ПАРИЗ
БИЛЕТИ И РАСПОРЕД
ЕДЕН ПАТНИК, ПАРИЗ
ПРОДОЛЖИ КОН ПЛАЌАЊЕ
ПЛАЌАЊЕ СО КРЕДИТНА КАРТИЧКА
Тој спие. Ако врескаш, ќе се разбуди.
Ќе бидам тивка.
Во ред е ако спие. -Во ред е?
Добро, де!
Волфганг!
Леле, Волфганг!
Ова е Патрисија.
Мојата пријателка.
Сте имале сексуален однос? -Не.
Не, ова... Вежбаме за една сцена.
Ново сценарио. -Да.
Ејакулираше? -Што?
Редовната сексуална активност
поттикнува неврогенеза. -Јасно, но...
Како и когнитивните функции. Затоа прашувам дали си ејакулирал.
Не, се уште не. -Не.
Тогаш продолжи, ти треба.
Мразам плажа.
Ќе се забавуваме.
Многу е бучна, летечки предмети и деца.
И ти си дете, сети се.
Знам! Ајде да слушаме музика.
Немам Моцарт и слично, но ќе најдеме нешто што ти се допаѓа.
Добро е и ти да го знаеш мојот вкус.
Гледај го патот! -Гледам!
Барам...
Види! Знам што ќе пуштам.
Оваа песна која ме враќа во минатото.
Ќе видиш, ќе ти се допадне.
Слушај.
Ја слушаш ли гитарата? Полека.
Можеби не ти се допаѓа на прва, но слушај.
Држи го воланот! Ова е опасно!
Добро, де!
Слушај сега!
Имаат и клавир, слушаш?
Два акорда, но... Чекај.
Слушај.
Не ми се допаѓа!
Знаев дека ќе ти се допадне!
Не ми се допаѓа!
Чувствителен сум на звуци, прегласно е!
Слушај сега! -Каде се?
Каде се?!
Одлична песна!
Ги заборавив слушалките!
Мајка ти ја сакаше оваа песна.
Што? Мајка ми?
Не, не, не! Изгасни!
Доста! Два, три, пет, седум.
Единаесет, тринаесет, седумнаесет, деветнаесет...
Еве, ќе изгаснам!
Четириесет и еден... -Еј, во ред е.
Добро? Се е во ред. -Педесет и три, педесет и девет...
Во ред е.
Подобро си?
Да.
Бараш облици на небото?
Не.
Мајка ми гледаше ноти во облаците.
Можеше да пронајде цела симфонија.
Знам.
А ти? Ги гледаш ли и ти?
Не.
Само облаците ги гледам.
И јас.
Или не, чекај! Ене таму желки, гледаш?
Оној облак е оклоп. Гледаш?
Тоа не е желка. -Како не е? Погледни.
Оклоп, опаш и нозе. Гледаш?
Тоа не е желка! -Да. Колку желки си видел во животот?
Еј!
Ете, јас ја гледам.
Волфганг, сигурно не сакаш да пливаш?
Ги виде Пау и Она?
Сакаш со нив? -Не.
Пуштете го. Ако не сака, не сака.
Ќе му биде жешко. -Нема.
Кога татко му ќе стане ѕвезда
и го одведе на Сејшели, тогаш ќе плива. Зар не, батка?
Јас би пливал. Ќе дојдеш со мене?
Добро, јас одам. -Супер.
Што читаш? -Ништо.
Покажи ни. -Нема, ќе ја извалкате.
Не ми гази по пешкирот!
Сега! -Да!
Пуштете ме! -Деца, не лудувајте!
Во ред е, одиме да си играме. -Немојте!
Чекајте! -Нека го потопат, ќе се забавуваат.
Еден, два, три! -Не!
Волфганг!
Добро си?
Што се случило? -Карлес, дали е добро?
Како си? Подобро си?
Сакам да одам кај баба.
Шах!
Ти ја убив кралицата. Не си концентрирана.
Имаш право, не сум. -Штити го кралот, но гледај го топот.
Како ти е со Карлес?
Не знае да игра шах. -Не те прашав тоа.
Не знае да готви. Не си го средува креветот.
Невнимателно вози.
Произведува звуци за време на секс и секогаш доцни.
Ти си на ред.
Добро си?
За малку ќе се удавев денес.
Молам? -Добро е, бабо.
Наскоро ќе се тргнам од него.
Ќе пристапам на приемниот за "Грималд"
и ќе станам најдобар пијанист.
Шах-мат! Ти реков да го чуваш топот.
Пардон, овде е Карлес Гомиз?
Гомиз? Таму е. -Благодарам.
Тишина, молам!
Само момент.
Сите на своите позиции, почнуваме.
Од каде ти? -Малиот се давел?
Што се случува? -Само си играа.
Навистина? -Две минути!
Внук ми ми раскажува. Тој не знае да лаже.
Не рече дека не знае да плива. -Знае!
Навистина? -Од мал!
Па, многу чудно беше.
Не, ти си чуден.
Разговаравте ли за смртта на мајка му?
Дете е, нема потреба да му се става сол на рана.
Карлес, на свое место. -Еве ме!
За траумите мора да се разговара, Матилде.
Децата мораат да бидат ведри... Животот мора да има здравје и среќа.
За што зборуваш? -Прашај ја Миа!
Тоа го кажа, само малку поинаку.
Јас најдобро го знам Волфганг. Нема за што да разговараме.
И вака му е тешко.
Како и се допадна ти на ќерка ми?
Татко сум му. -Ама немој? Сега си му татко?
Сега си?
Карлес! На место, те молам. -Еве сега.
До гледање, Матилде, и фала ти на поддршката.
Не си татко само затоа што имаш син!
Мораш да го заслужиш тоа.
Во ред, снимаме.
Ајде.
Еј, добро си?
Имам изненадување. -Не сакам изненадувања.
Најмалку од тебе.
Разбирам. Нема веќе мајтапи.
Но, ова сигурно ќе ти се допадне.
Ајде!
Каде одиме?
Има само 17 години,
а со пет години се запишал на Московскиот конзерваториум.
Навистина?
Види, Бетовенова соната број 26!
Дома, концертот на Клаудио Арау во Виена на ЦД.
Јас и мама го слушавме стотина пати.
Сега е 20:10. Пишува дека програмата почнува во 20 ч.
Секогаш доцнат.
Би требало да почнат во 20 ч. ако пишува така.
Слушај, немирот кој сега го чувствуваш во желудникот,
е само твојата желба нешто да почне.
Не ми се допаѓа.
Еве, почнува.
И? Се забавуваше?
О, да! -Што ти се допадна најмногу?
Контролата на темпото, начинот на кој се движи,
агилноста во рацете. -Да, и мене.
Може ова да го повториме кога и да посакаш.
Што се случило?
Знаеш дека сакам да студирам на академијата "Грималд".
Знам.
Па, приемниот е...
Само момент.
Пако, кажи.
Во понеделник.
Утре во пет? Пако, утре е сабота.
Не, не, не. Можам, само...
Ќе отидам кајшто ќе ми кажат. Навистина.
ПАТ ВО ПАРИЗ
ИСПИТ НА АКАДЕМИЈАТА "ГРИМАЛД"
ЗАМИНУВАЊЕ: БАРСЕЛОНА ДОАЃАЊЕ: ПАРИЗ
Волфганг!
Спремен си?
Што правеше? -Ништо.
Одиме кај баба. Ќе те соберам по аудицијата.
Не сакам. Ќе останам овде.
Сам? -Да.
Секако. Да ти го оставам и клучот?
Да. -Не смееш никаде сам.
Немам време, ајде. -Нема!
Што ти е? -Не сакам да одам!
Разговаравме. -Не одам!
Не почнувај со броеви, во ред?
Ова... Доаѓаш со мене, во ред?
Ајде, земи ја торбата. Брзо!
Зошто толку брзаме? -Доцнам.
Аудицијата е за важна улога и морам да бидам таму. Да побрзаме.
Која улога?
Улога на доктор.
Ти ништо не знаеш за медицина.
Не морам да знам, актер сум.
Смислувам изведба според сценариото.
Тоа е тоа. Одиме таму.
Црвено е, не одам. Ќе не згазат.
Нема коли.
Црвено е. -Нема жива душа!
Црвено е.
Нема проблем. Тогаш утре во четири.
Важи.
Во ред.
Добро.
Добар ден, јас сум Карлес Гомиз.
Доцнам 10 минути. За жал, нешто ми искрсна.
Сега ќе ве викнат. -Што искрснало? Ништо.
Ајде. Седни овде.
Јас ќе влезам, а ти малку ќе бидеш сам овде.
Добро, со она момче. Во меѓувреме можеш...
Можеш да го работиш домашното. Имаш, нели?
Немам. -Тогаш, супер.
Карлес Гомиз? -Да.
Дојдете, ве молам.
Посакај ми среќа.
Како сте? -Добро.
Оставете ги овде работите.
Во ред! Одлично, Карлес.
Супер.
Да? Сигурно? -Да.
Тоа е она што го бараме. Спој на груб и мек маж.
Вие го имате тоа. -Да, често ми го кажуваат тоа.
Ете, мило ми е дека ви се допаѓа.
Ние сме задоволни, а сега Бајона мора да ве запознае.
Не го погодуваме секогаш она што го замислил.
Ако сака да подготвам друг текст...
Не, без гајле. Се е во ред. Ќе дојде во понеделник.
Ќе ве запознаат вас и другите двајца кандидати.
И тоа е тоа. -Значи, за два дена?
Така е, мораме да бидеме брзи.
Во ред? Слободен сте?
Да, слободен сум. Се разбира!
Пардон, сте го виделе син ми?
Детето со кое дојдов?
Можеби е во тоалет.
Во ред, фала.
Волфганг?
Готов сум, можеме да одиме.
Карлес!
Здраво, Карлес.
И ти си овде? -Да.
Филмот на Бајона? -Да.
Супер, зар не? Го познаваш?
Не. -Гениј е. Утре ќе вечерам со него.
Извини, си го барам синот.
Кој син?
Нема врска, се извинувам!
Чао и среќно! -Чао!
Само момент!
Волфганг!
Пардон, сте виделе едно момче?
Се вика Волфганг.
Волфганг? Како Моцарт? -Да.
Што се случува? -Бев овде со синот.
И исчезна. -Да не отишол?
Можеби со мајка му? -Нема мајка.
Кутрото дете. Нема мајка.
Сигурно бил на мобилен и не внимавал на синот.
Не, госпоѓо! Бев на аудиција за филм.
Гледал филм? -Кој? За Моцарт?
"Амадеус". Таму Салиери е негативецот.
Го гледал на мобилен. -Не, госпоѓо!
Волфганг!
Билетот, молам.
Повелете.
Здраво.
Повелете. -Добар ден.
Добар ден.
Фала. -Повелете.
Здраво, господине.
Сам патуваш? -Да.
А што бараш сам во Париз?
Да ја запишам најдобрата музичка академија на светот.
Супер. Јас свирам хармоника.
Каде е мајка ти?
Не е овде.
Не е? Добро, а тато?
Немам татко.
Во ред. Со кого патуваш?
Со никој.
Може да почекаш овде? Само момент.
Тони, дојди, те молам, на контрола на билетите.
Имам малолетник кој патува сам.
Дете, да.
Два, три, пет,
седум, единаесет, 13, 17, 19, 23,
29, 31, 37, 41...
Пардон. Добро си?
Што се случило? -Јас ќе ти кажам.
Едвај остана жив.
Добро е? -Да.
Малку му се слошило, веројатно од напад на анксиозност.
Ќе преноќи овде.
Ако нема компликации, утре ќе оди дома.
Слушај ме, не смееш веќе да бегаш.
Само малку. Си одел во Париз?
На приемен за Академија "Грималд".
Музичар си? -Да, пијанист и тоа одличен.
Е па, утре веќе ќе можеш да свириш. Сега спиј.
Само една личност може да остане со него. Кој?
Јас. -Јас.
Вие сте му баба? А вие татко?
Таткото останува. Дојдете.
Малечок, одмори се.
Се гледаме утре.
Давење, а сега и ова?
Не си спремен да се грижиш за него.
Овој пат претера.
Аман со тој Париз!
Имаш 10 години! Не можеш да одиш сам, јасно?
Паметен сум, можам да одам кајшто сакам.
Паметен?
Во животот има поважни работи од памет.
Можеби за тебе.
Не знам што уште сакаш да направам!
Се трудам, а ти плукаш по мене.
Ти угодувам и вака ми враќаш?
Гледај ме кога ти зборувам, татко сум ти!
Каде беше кога живеев со мама?
Кога го славев својот прв роденден?
Кога го изгубив првиот заб?
Кога првпат засвирив?
Мислиш дека ќе те викам "тато" зашто се трудиш неколку дена?
Повелете клучот, соба 218. Појадокот е од 7 до 10 ч.
Слободно јавете ако ви затреба нешто.
Супер, фала. -А клавирот?
Клавир. Немаме клавир.
Немам за хотел со клавир.
Но, морам да вежбам.
Волфганг... Благодарам.
Во Париз сме. Да прошетаме, да каснеме нешто...
Може ќе најдеме ресторан или кафуле со клавир.
Што велиш?
Каде одиме?
Сакам да ти покажам едно место.
Кое?
Ова.
Знаеш зошто е посебна оваа клупа?
Токму тука ја запознав мајка ти.
Овде? -Да.
Знаеш...
Настапував на улица, а таа седеше овде
и ме гледаше со своите прекрасни очи.
Кога завршив, и пријдов,
седнав покрај неа и почнавме да разговараме.
И?
И потоа отидовме во она кафуле. Гледаш?
Таму испивме по едно пиво и се изгубивме во разговорот.
Персоналот одеднаш ни рече дека мораат да затворат и...
И, што потоа?
И потоа отидовме да танцуваме во клуб.
Се сеќаваш на онаа песна што ти ја пуштив?
Од Боуви?
Тоа беше наша песна.
Невозможно. Мама имаше совршен вкус за музика.
Во тој клуб ја пуштија и кога танцувавме...
Што?
Кога танцувавме, првпат се бакнавме.
И потоа?
Ништо.
Како? -Така, секој си отиде дома.
Ајде, умирам од глад. А ти?
Потоа сте ме направиле мене.
Да, но не таа ноќ.
Односно...
Гледај...
Имавме прекрасни неколку месеци,
но таа сакаше да се врати во Барселона,
а јас сакав...
Да живеам овде.
Меѓутоа...
Мислам дека, всушност, се плашев.
Бев многу млад, знаеш?
Не...
Не се замислував како татко.
Кога се вратив во Барселона,
ти...
Веќе имаше две години.
И се јавив на мајка ти, но рече дека ви е добро.
Дека и помага баба ти.
И дека...
Дека воопшто не и требам и дека така и е полесно.
Не знам, ете...
Да можам да го вратам времето, поинаку би постапил.
Знаеш што сакаше мајка ти? "Крок-месје".
Што? -"Крок-месје".
Тоа ти е сендвич
од слатка шунка, ементалер и бешамел сос.
Знам локал кој има најдобар во Париз.
Постои и "крок-мадам", но не е толку добар.
Во него ставаат јајце, што не ми се допаѓа.
Како знаеш толку за Париз?
Живеев овде пред многу години.
Слушај, ако те примат...
Како ќе правиме?
Имаат сместување за студенти, но можеш да ме посетуваш.
И онака знаеш француски.
Фала, малечок.
И баба може да дојде.
Леле, баба...
Ќе ме убие.
Добри се, зар не?
Не. Воопшто немаат ритам.
Навистина?
Бараше клавир?
За што зборуваш?
Кажи им да ти дадат да свириш. Ќе им се допадне тоа.
Ова не е Бах.
Па што?
Фала.
Благодарам!
Благодарам. -Пардон.
Се разбира! Малечок, сакаш да свириш?
Ајде, те вика да свириш. Дојди. -Не.
Ајде. -Дојди!
Ајде, пробај. -Не сакам.
Значи, ти си пијанист?
Седни. -Знаеш ли џез?
Не.
О, знае. Меѓу најдобрите пијанисти е во историјата.
Не знам џез. Ми требаат ноти.
Не знаеш ако не пробаш.
Ајде, свириме во Еф-дур.
Во ред? Одиме.
Еден, два, три и...
Што велиш?
Ако сакаш да се вратиме дома
и да пробаме следната година, и тоа е во ред.
Не.
Сакам да го направам тоа.
Значи, Ема Марло, Вирџин Васкез и Марсел Лабади.
По мене, ве молам.
Не му се јавуваш на Пако?
Утре ќе му се јавам.
Денес имаше аудиција?
Мислам дека не би бил добар доктор.
Лијам Каула, Волфганг Абадал, Софи Лапјер.
Јас! Чекај ме овде. -Ајде.
Спремен?
Одиме.
Фала.
До гледање.
Волфганг Абадал?
На ред си.
Се викаш Волфганг? Очекувањата веднаш се големи.
Зошто сакаш да студираш овде?
Сакам да бидам најдобар пијанист на светот.
А зошто?
Тоа беше желба на мајка ми.
Сакаш да почнеш од почеток?
Волфганг!
Дај ми рака! -Пушти ме! Тргни се!
Како се викаш? Дај ми рака. -Волфганг, во ред е!
Јас сум му татко! Што правиш?
Дај рака. -Не допирај ме!
Еј, што се случило?
Не сум најдобар. -Гледај ме.
Тоа не е важно. Мене си ми совршен.
Не сум! Потфрлив!
Не потфрли. Погледни ме.
Дај рака. -Не допирај ме!
Те молам! -Реков, не допирај!
Во ред, не те пипам, но овде сум. Готово е...
Јас сум виновен!
Ништо не знам! -Не будали се!
Тоа не беше лесно. -Ништо не знам! Тргни се!
Никаде не одам.
Секогаш оплескувам и затоа сите ме мразат!
За што зборуваш?
Во ред е. -Во школо не ме поднесуваат!
Мама не можеше да ме поднесе! Ти не ме поднесуваш!
Затоа не си сакал да ми бидеш татко! -Зафркнав.
Но, отсега сум со тебе.
Лажго!
Дај ми рака! -Не допирај ме, ти велам!
Ајде, те молам.
Зошто ме остави мама?
Мама те сакаше.
Зошто не остана со мене?
Сакаше да се грижи за тебе, но не можеше.
Прекрасна жена беше,
многу паметна! Но, многу чувствителна.
Многу, многу чувствителна.
И понекогаш лица како неа страдаат повеќе од нас останатите.
Однатре страдаат.
И тоа страдање...
Се претвора во бескрајна тага.
И иако некои можат да го надминат тоа,
мајка ти едноставно не можеше.
И еден ден станала
и здогледува многу помрачен свет одошто е навистина.
И сигурен сум дека пробала да се спротивстави на тоа, но не можела.
И си го одзела животот.
Зошто? Зар не ме сакала доволно?
Не, многу те сакаше.
Меѓутоа...
Болна беше.
Но, не е чесно ти...
Не си ти виновен.
Никој не е виновен.
Ме разбираш?
Да?
Ќе ми дадеш рака?
Ајде, полека.
Волфганг!
Мамо, дојдовме! Денес откажаа робот ика.
Можеле да се јават.
Волфганг! Добро си?
Така е, диши!
Волфганг, душо! Како си, среќо моја?
Сега си со мене. Одиме дома.
Матилда, мораме да разговараме. Те молам.
Влези.
Волфганг се ми кажа.
Ранецот. -Матилде...
И заборави на старателството, секако.
СПИСОК НА ПРИЧИНИ ЗА ПРЕСТАНУВАЊЕ НА СВИРЕЊЕ КЛАВИР
Волфганг, види кој дојде.
Здраво, Волфганг.
Морам нешто да завршам. Остани овде со Миа.
Се гледаме.
Како си?
Слушам дека не те примиле на академијата.
Сега знам дека нема да бидам најдобар пијанист.
Нека. Верувам дека животот е подобар ако не си најдобар.
Спремен си за школскиот концерт?
Нема да свирам.
Ги наведувам причините за престанување на свирење.
Навистина? -Имам 23.
Дваесет и три? Може да погледнам?
Правиш список на негативни работи
кои не ти помагаат.
Според овој список,
татко ти греши во се, а ти си совршен.
Мораш да сфатиш дека не си совршен.
Кога ќе го прифатиш тоа, ќе сфатиш дека никој не е совршен.
Имам идеја.
А овие негативни работи
да ги претвориш во позитивни?
На пример?
Во добри работи кај Карлес, на пример.
Сигурно има.
Ме одведе во музичката сала.
Ете. Што друго?
Ја пропушти аудицијата за да ме одведе во Париз.
Скокна во реката и ме спаси. -Одлично.
Мојот клавир е кај него.
Сигурен си дека не сакаш веќе да свириш клавир?
Да? -Добар ден, дојдовме по клавирот.
Смееме? -Само малку, сега?
Да, г-ѓа Матилде не испрати. Чека надвор.
Во ред, влезете. -Фала.
Вие ништо не морате.
Ајде.
Ете, отиде.
Чекај.
Чекајте!
Клавирот останува. -Што?
И клавирот и детето. Внесете го.
Не може, продолжете.
Каде одиш? -По синот.
Заборави!
Кој судија ќе ти даде старателство?
Не си многу подобра од мене.
Не си ни ти совршена. -Молам?
Слушам дека тој ја нашол својата мртва мајка.
Син ми ми раскажува. Не лаже, ти текнува.
Знаеш што му прави тоа на дете?
Не си ми кажала! -Не знам што видел.
Не го прашав. Дете е.
Проблемот е што не разговарате. Такси!
Трауматизиран е, зар не гледаш?
Гледам, но мора да заборави на тоа и да продолжи со животот!
Не, мора да сфати што се случило.
Мораме да бидеме искрени со него.
Тоа му треба.
Еј, Карлес! Слушај ме! Чекај!
Госпоѓо, што ќе правиме со клавирот?
Тоа е тоа, фала!
Миа, здраво!
Каде е Волфганг?
Во трпезаријата.
Ќе ве оставам. -Може.
Карлес, добро што дојде.
Фала. -Чао.
Не толку одамна, мајка ти стапи во контакт со мене.
Отпрвин тоа ми беше шок
и и реков дека морам да размислам за тоа.
Но, набргу прифатив.
Затоа што...
Мајка ти ми даде втора шанса.
И никогаш не мислев дека син ми би можел да биде толку...
Неверојатен.
Никаде не одам, верувај ми.
Кога умре мајка ти, пробав да ти ја кажам вистината.
Но, беше многу тешко.
Сите сте ме лажеле. -Не, Волфганг.
Немав зборови...
Како да му објаснам на дете дека мајка му не сака да живее?
Сакав да те заштитам.
Мислиш дека било подобро да не ми се каже вистината?
Не, мислам дека вистината е секогаш најдобар пат.
Понекогаш ние возрасните не сме спремни на такво нешто.
Те сакам, Волфганг.
Дадов се од себе.
Ти си нашето мало чудо.
Бабо.
"Мало чудо" е оксиморон.
Да, и мороните се апсурдни.
Волфганг е следниот.
Фала му на Бога.
Кога свири нашиот Моцарт? -Од каде ти?
Малиот е златна кокошка.
Менаџерот мора да се зближи со клиентот.
Морам да бидам тука од првиот ден.
Ученик во шесто одделение, Волфганг Абадал, ќе ги отсвири
Моцартовите варијации на клавир.
Што е сега?
Не знам.
Не го знам ова.
Јас знам.
Тукушто ми се јавија луѓето на Бајона.
Што? -Некој им пратил список со 10 причини
поради кои би требало да ти дадат втора шанса.
Список? Каков список?
Не знам. Овој пат немој да зафркнеш.
Ќе се збогатам на малиот!
"Хирург на првата линија", 24-3, прв пат!
Акција!
Ова е крвопролевање!
Одиме! -Рикардо, ајде.
Сара, имам работа. Жал ми е.
Ти оди. Авионот полетува за 15 минути.
Може пак ќе се сретнеме.
Рез, рез, рез!
Како беше? -Од почеток.
Супер. Сакам уште еден обид, со поголеми паузи во дијалогот.
Последен пат се гледате. -Помеѓу реченици?
Во ред. -Бајона!
Размислував. Можеби би можел повеќе да врескам.
Како да сум меѓу живот и смрт.
Вака е совршено. -Да?
Кога ќе и пријдеш на носилката, типот е мртов.
Само прекриј му го лицето.
Не, не, не!
МEDIАTRАNSLАTIОNS