Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
72 GODZINY
Oto i kobieta wybrana przeze mnie najseksowniejszą lekarką w mieście!
Jednogłośnie.
Co tam? Tęskniłam w nocy.
Ja za tobą też. Ile osób ocaliłaś?
- Tylko trzy. - Wliczając mnie?
Mnie ratujesz codziennie. Przy tobie czuję, że żyję.
Jaki czaruś.
- Ktoś tu ma dobry humor. - Ano mam.
Artykuł w Adweeku wypadł świetnie.
Ale przystojniak. Słodko pochyla się nad biurkiem.
Nie słodko. Władczo.
To znak dominacji.
Jesteśmy power couple, kotku.
Mam jak najszybciej odpowiedzieć Mayo Clinic.
Gruba sprawa. Masz zostać szefową chirurgii, tak?
Tak, ale to chyba zła decyzja.
Właśnie zaczęliśmy tu razem nowy rozdział.
- Miami? Co się dzieje? - Dużo myślałam i…
- Co, kurwa? - …jestem gotowa.
Nie wierzę. No, kurwa, nie mogę.
- Naprawdę? - Co, kurwa? Nie!
- Nie na taką reakcję liczyłam. - Nie, kotku.
Jakieś randomy do mnie piszą
i wysyłają wirujące fiuty.
- O tym mówiłem. - Widzę, że jesteś zajęty.
Zajmij się tym i zadzwoń później.
Dobra, pogadamy później.
- Kocham cię. - A ja ciebie.
Wybawicielko.
Defibrylacja!
- Cześć, Joe. - Siema.
- Cześć! - Cześć, Tracy.
Świetna robota z prezentacją. Jestem z was dumny.
Dzięki.
Jest nasz nowy dyrektor kreatywny!
Nie zapeszaj, Barry.
Czekamy na oficjalną decyzję. Szampan do lodówki.
Wszyscy wiedzą, że szef chce ciebie.
Przestań. I co ty masz na nosie?
Smart okulary.
- Że co? - Projektuję kampanię tego badziewia.
Mają Internet, odtwarzają muzykę i nagrywają wideo.
Nagrywasz mnie?
Weź się tak dziwnie nie patrz.
Nazywają się Zboki 7000?
Firma ma całą kolekcję. Obczaj ten wisiorek.
To też kamera?
Seksowna ochrona.
Ty, może to będzie hasło?
- W życiu. - O tak.
- Nie. - Seksowna ochrona.
Nie wiem, w kogo celujesz, ale nie we mnie.
„Zobacz świat spomiędzy sutków”.
Obczaj to. Ktoś mnie dodał do jakiejś randomowej grupy.
- Co to? - Nie wiem.
Chłopaki. Panowie.
Za 24 godziny lądujemy w Miami, żeby oddać Masona Mosesa,
czyli pantofla Emily.
„Pantofla Emily”?
Stawcie się z uśmiechem. Do ciebie mówię, Hunter.
W dupie mamy twoje rozstanie, wielka biała pizdo.
Zapewniłem nam luksusowy domek,
który zasługuje na miano „mieszczącego się w budżecie”.
Kurde, jak cela w więzieniu.
Tak, to szemrana miejscówka. Bo jesteśmy biedakami.
- Co? - Ale na trzy dni Mason jest nasz.
Potem wsadzi fiuta do pierdla.
- Trzask! - Wiesz co? Pomogę im.
- Że co? - Siema, jestem Joe.
Któryś kretyn nie umiał wklepać numeru
i dodał mnie do tego chatu.
Spoko, też byłem młody i bez kasy.
Przychodzę z darami.
Macie tu… 200 dolców.
Uznajmy, że stawiam pierwszą kolejkę.
- Serio przelałeś im kasę? - Tak.
- No dobra. - Swój pozna swego.
Chłopaki piszą non stop.
Zapraszają mnie.
- Do Miami? - Chcą, żebym wpadł.
Joe, wchodzisz. Terry nie może się doczekać.
- Prezentacja gotowa? - Jasne.
Pozamiatam.
Dla każdego pokolenia nadchodzi chwila, gdy definiujemy, kim jesteśmy.
Bez kapy.
Kiedy jakieś dzbany slayują, mówimy: „Teraz my będziemy sigmami”.
Bo mamy niezłą odklejkę.
To jest nasz czas i będziemy oporowo rizzować.
Wódka premium Unlimited.
Rizzuj do dna.
Barry?
Rizzuj do dna.
Nie musicie bić braw.
- Nie trzeba. - Ale krindżówa.
Słucham?
Mówię, że krindż.
Wyjdźcie wszyscy, proszę.
Joe, zostań na chwilkę.
Twoje ostatnie trzy kampanie kompletnie nie trafiły do Gen Z.
Ta reklama Fanty, w której dwie butelki rozmawiają o zmianie zaimków
z „ona/jej” na „pyszna/orzeźwiająca”?
- Co to, kurwa, było? - Miało być inkluzywnie.
Sprzedaż poleciała na ryj.
Zarząd powiedział, że jeśli nie wygrasz kontraktu Unlimited,
będziemy musieli wybrać kogoś młodszego
na stanowisko dyrektora kreatywnego.
Może Daniela.
- Tego Daniela? - Tak.
Przestałeś rozumieć młodych ludzi.
Jeśli agencja ma przetrwać, nie możemy wyglądać na starych.
Pozwól mi odzyskać kontrakt z Unlimited.
Daj mi szansę.
Daj mi 72 godziny, Terry.
I go zdobędę.
Jeśli zdobędziesz kontrakt z Unlimited, pozycja dyrektora jest twoja.
Ale jeśli spierdolisz,
wylatujesz z pracy.
Nie spierdolę.
Nie mogę stracić tej roboty.
Chciałeś otworzyć własną agencję. Może to właściwy moment?
Poszedłbym z tobą.
Tak sobie gadałem. Przecież nie na poważnie.
Dziesięć lat wspinałem się po korpodrabinie.
Dziesięć lat! Nie chcę teraz zeskakiwać.
I co ja powiem Jen? Dopiero co razem zamieszkaliśmy.
Cholerne dzieciaki zapraszają mnie na imprezę.
Nie będę imprezował z bandą 20-latków. Wielkie dzięki.
Ty.
Barry, ten chat. Ten kawalerski.
Co z nimi?
Może to moja szansa,
żeby zanurzyć się w kulturze zetek jak nikt?
Moja propozycja kampanii trafi z ich ust prosto do prezesa!
Na pewno cię tam chcą? Może robią sobie jaja.
Nie wiem. Musimy się upewnić.
- Zobaczymy, co powiedzą. - Dawaj.
Przyjadę pod jednym warunkiem.
Ktoś coś pisze.
JAJA SOBIE ROBIMY!
Jaja sobie robicie, co?
Dobra. A jak zasponsoruję coś takiego?
HOTEL W MIAMI – 9 SYPIALNI
O KURWA, TAK!!!
Widziałaś moją farbę do brody?
Jest tutaj, ale po co ci? Podoba mi się twój szpakowaty look.
Siwiznę trzeba zdusić w zarodku.
- Była na dole? - Tak.
Wszędzie wszystko zostawiam.
Dokąd się pakujesz?
- Tylko nie panikuj. - Dobra.
Tak?
Nie dostałem awansu.
- Co? - Prezentacja nie wyszła.
Jak to?
- Niby jestem za stary. - Kurde!
Przykro mi.
Nie szkodzi.
Nie zgadzam się, że jestem za stary,
ale Terry tak uważa.
Według mnie to absurd, ale jest jak jest.
Ale spoko. Mam trochę czasu, żeby przemyśleć priorytety w życiu.
Ogarnąć się, pomyśleć, co jest dla mnie ważne.
Nowy rozdział oznacza zmiany.
Nie można się ich bać.
Na tym etapie życia chcę podejmować lepsze dla nas decyzje.
- Tak. - Więcej dla nas robić.
- Żyć bardziej dla nas. - Tak.
Jadę do Miami.
Co?
Pamiętasz ten chat z tymi chłopakami? Pojadę.
Poobserwuję ich w Miami i naprawię prezentację.
Jedziesz na wieczór kawalerski obcego faceta?
Tak.
Idiotka ze mnie.
Szlag.
Dobra.
Nie myślałaś, że się oświadczam, nie?
Myślałam. Po takiej mowie o ustatkowaniu się?
A co to ma wspólnego z oświadczynami?
Uklęknąłeś!
No bo się pakuję.
Dobra. Chwila.
Boże.
Kotku, chyba nie rozumiesz, jakie to jest ważne.
Wyjaśnię ci, dobrze?
Mogę stracić pracę.
Moje plany na wspólną przyszłość legły w gruzach.
Wybacz, kotku. O ślubie teraz nie myślę.
Słucham?
Co powiedziałeś? Co to znaczy?
Jesteśmy jeszcze dzieciakami. Dlaczego…
Nie jesteśmy młodzi.
Co się dzieje?
Co ja mam zrobić?
Czekać, aż dorośniesz?
Nie zmuszaj mnie do tego.
Baw się dobrze na kawalerskim.
To wiele znaczy. Dziękuję.
PIĄTEK
Hej, kotku. Wylądowałem w Miami.
Rozstaliśmy się w dziwnej atmosferze.
Pamiętaj, że cię kocham. Zadzwoń w wolnej chwili.
Siema!
Podróbka Freshmana!
- Siemka. - Co tam, wujek?
- Wszystko gra? - Usłyszałem „wujek”.
- Tak powiedziałem. - No. Z szacunkiem.
To kto jest kto? Znam was tylko z numerów.
Ja jestem Nick, świadek.
Dobra, zapamiętam.
Ta niejednoznaczna rasowo pizda to panna młoda,
mój przyjaciel Mason Moses.
- Mason Moses. Siema. - Miło mi.
Robi duży krok.
Jestem dumny, stary.
- Dzięki. - Spierdalaj, kłamałem.
Śluby są dla pizd. Jesteś pizda.
A to jest Hunter. Spoko gość, tylko zahukany.
Siema, Hunter.
- Jak leci? - Dobrze.
Masz jakieś nazwisko?
Miałem mieć „Matthews”, gdyby się ułożyło.
Jebać ją. Zapomnij o niej.
Miło byłoby ją jebać.
- Miałeś zmienić nazwisko? - Czemu nie?
To byłby zaszczyt.
No dobra. Czyli Hunter.
A to jest… Gdzie Freshman?
Zły pies!
Nie idźcie tam. Ten pies nie jest przyjazny.
Próbowałem wejść przez płot.
Nie trzeba było. Joe ma kod i nas wpuści.
Joe, poznaj Freshmana.
O kurde, stary rocznik.
Freshman? Skąd taka ksywa?
Nikt nie wie. Zapomnieliśmy już.
Stąd, że powtarzałeś pierwszą klasę.
Za drugim razem było trudniej. Dodali do matmy litery.
- No tak. - Obczaimy miejscówkę?
- Jasne. A potem… - Wpuść nas, Joe.
Wejdźmy.
Ej, to prawdziwe złoto?
- Pobawię się światłami! - O w mordę!
Obczajcie podwórko!
- Jak boisko! - Niesamowity pokój.
Patrz, Mason! Normalnie las!
Tylko bez drzew!
Zamieszkamy tu na stałe?
Proszę!
Mówiłem, że to raj!
Tak jest.
Dobra. Omawiamy plany na dziś.
Czas na złe decyzje. Masona muszą aresztować.
Dziś impreza w autobusie. Robimy rozróbę na South Beach.
Rano grillujemy przy basenie. I też rozróba.
Podoba mi się ta energia, Nick. Ale macie tu twardego zawodnika.
Zamierzam puścić hamulce,
więc mogę rozjechać każdego.
Trzeba zacząć z przytupem. Mam dla was prezent.
Nie trzeba było. To…
Trzeba było!
Jak imprezować, to porządnie.
Dobra.
Tylko to…
- Do góry. - Dam radę. I proszę.
- Dobra. - Otwarte.
Miała być rozróba, tak?
No to proszę.
Będzie rozróba!
- Kurde. - Dobra.
Wiesz, że tu też sprzedają alkohol?
- Dzięki za alko, stary. - No.
- Może ciut za dużo. - Za dużo? Nigdy.
- Macie tu twardego zawodnika! - No tak.
I zadbam, żebyście się dobrze bawili.
- Dzięki. - Serio.
Owszem, to dziwne, że staruszek przywiózł tyle alkoholu.
Ale ten konus ma gruby portfel.
Popisuje się.
Dzięki, stary. Doceniamy.
Uważaj.
Gniewny krasnoludek!
Miałem spytać.
- Twój filmik był świetny. - Dzięki.
To twoja praca?
Nie, Nick jest bezrobotny. Ten weekend to całe jego życie.
Tak jak Elizabeth była moim.
Nie jestem bezrobotny. Robię sobie przerwę.
- Rozstałeś się z E? - No.
To była ta jedyna. Idealna.
Musiało boleć.
Ostrzegam, będzie dużo łez.
Chuja, nie łez.
Będę jak w Jedz, módl się, kochaj.
Mówiłem, że macie tu wyjadacza.
Będą co najwyżej łzy szczęścia, słyszycie?
Wiecie, jaki będzie klimat.
Mam go!
Zrobię drinki. Widzę, że muszę sam to rozkręcić.
Cztery… Rob Roye. Wstrząśnięte, nie mieszane.
Zadbam, żeby czegoś nie dosypał.
Dobry pomysł.
Jak leci, Joe?
- Dobrze. Fajnie jest. - No.
Słuchaj, to dziwne, że przyjechałeś.
- Serio? - Nie wiedziałem, że masz z 50 lat.
Mam 40 lat.
A, 40, no tak. Ale to wciąż strasznie dużo.
Co ty? Teraz 40 to jak 20.
To dużo.
Jeśli uraziłem cię na chacie, to przepraszam.
Tylko się droczyłem. Nie bierz tego do siebie.
- Luz, Joe. - Dobra.
- Jakbym imprezował z tatą. - Bez przesady.
Chcę tylko powiedzieć, że to mój ostatni weekend z Masonem,
zanim zrobi coś idiotycznego i się ożeni.
Koleś idzie do więzienia.
Ona jest przerażająca i nie wypuści go z domu.
Chcemy pobyć razem. Spędzić idealny weekend.
Rozumiem. I powiem ci coś, żebyś się uspokoił.
Chcę się tu wyluzować.
- Dobra. - Nie będę wam wchodził w drogę.
A gdybym zaczął, to weź mnie na bok i mi powiedz.
- Okej? - Okej.
- Rozumiemy się. - Dobra. W porządku?
- Jasne. Jest super. - No to chodź.
Nigdzie nie wychodzimy, póki nie wypijecie Rob Royów!
Dobra, Joe.
Ty…
No, kurwa, nie mogę.
No weź, Joe!
Kurwa!
Po prostu… No zarąbiście.
Poszukajmy miejscówki w przewodniku.
Skąd to wziąłeś?
Dostałem od pani na lotnisku. Była bardzo miła.
Typie, po arabsku?
- Są obrazki. - Jak ci się podoba, to super.
NIE OTWIERAĆ
Boże.
Jaze, coś się nagrało. W starej rezydencji.
Koleś wszedł do garderoby szefa.
- Ma tupet. - Kurwa.
- Zamknąłeś drzwi? - Tak jak mówiłeś.
- I dałeś naklejkę? - Tak.
Bierze ubrania szefa.
Dobra. Spokojnie, stary.
Gdybym wiedział, że przez Deluxe BNB wynajmują dupki,
wybrałbym inną platformę.
Obrócimy to na naszą korzyść.
Nie zwracaj kaucji
i dolicz opłaty za naprawy i brakujące ubrania.
Robi się, szefie.
I jeszcze jedno.
Obserwuj tego gościa.
Oho, idzie.
Wyglądam trochę komicznie, ale nic innego nie znalazłem.
Wyglądasz jak kiepski dżinn.
- Mnie się podoba. - Tak?
Wygląda super, co nie?
Tak jest. Jak niski Pitbull.
LEK NA MDŁOŚCI
Tak.
Wezmę dwa.
- Trzeba kupić piwo. - Może to?
- Prosecco? - No.
Nie. Wiesz, co to?
- Mama to pije. - Właśnie.
Notatka.
Młodsze pokolenie myśli nie tylko na produkcie,
ale też o tym, z czym go połączy. Co wypić?
Co jest?
- Cześć. - Co robisz?
Miałem dzwonić. Nieważne.
A to co?
Niezbędnik.
Dobra, mniejsza.
Kupujesz mało alkoholu.
Czemu? Bo masz…
- Alergię? Nie łapię. - Kokainę.
Wciągasz kokainę?
Nie wciągam. Po ostatnim razie rzuciłem.
Wciągałem przy Człowieku z blizną.
Rzuciła mi się na mózg i urwał mi się film.
Kokaina mnie zmienia. Więc nie.
Mam podobnie. Z chińskim żarciem.
U, przerąbane.
Jak to się objawia? Robisz takie oczy i głos?
Co? Nie! Oszalałeś?
No, nie można.
Nie dziś. Skancelują cię.
- Jezu. - Wybacz.
Pierwszą zdradę przełknąłem. Raz można wybaczyć.
Drugą? Niech będzie. Przy trzeciej to się robi seria.
No, ja wtedy pomyślałem, że z ciebie straszna cipa.
- No. - Okej.
Bo to już przesada, stary.
Nie musisz tego mówić.
Ale przynajmniej z czarnym. Spoko. Inkluzywna była.
- No, różnorodność. - Właśnie.
To w niej szanuję.
Dobra.
Co wy…? Nie.
Won mi z tą kasą.
Mam tu złoto.
Złoto dla zuchwałych.
Chłopaki dostaną, co chcą.
- O nie. - Dostaniecie.
- Jak to się otwiera? - Odkręca się.
Odkręca? Nie gadaj.
Kiedyś wystarczyło tak pstryknąć.
Całą butelkę?
Tak.
Trzeba zrobić powłokę na żołądku.
Ale to nie wystarczy. Teraz warstwa właściwa.
- Dwóch nie pij. - Nie ma wyjścia.
Numer dwa – do dna!
- Joe, nie. - Stary.
- Boże. - To chyba niezdrowe.
- Wszystko gra? - Tak.
Jezu.
I kolejna butelka! Jedziemy!
Chcesz białego snusa?
- Przepraszam? - Ja wezmę dwa.
Dolny pokład.
- O kurde! - I górny.
No to ja wezmę trzy.
Atak trójkątem. Dwa na górze, jeden na dole.
Jak Chicago Bulls.
Skład mistrzowski. Z przodu Pippen i Kukoč.
O tak.
A w centrum Michael Jordan.
Proszę bardzo.
- To się kładzie na dziąsłach. - Dobra, to wsunę tutaj.
- Ale można z tym pić? - Tak.
- To może kolejeczka? - Polewaj.
- Dobre. - Nagram to.
- Ej, Joe. - Przecież nigdzie nie wrzucę.
- A co zrobisz? - Dawno nie balowałem.
- Chcesz do tego trzepać? - Co?
Niech Joe nagra sobie filmik.
Ale potem żadnych telefonów i mediów społecznościowych.
Tylko ostra jazda!
Tak!
Tak jest!
- Czas na przegląd emocji. - Że, kurwa, co?
Przed melanżem sprawdzamy, czy wszystkim jest komfortowo.
Nie rozumiem.
Ja zacznę.
Czuję się doceniony.
- Dobre. - Czuję się wdzięczny.
Podoba mi się.
Wyjazd z kumplami, Miami, kawalerski…
Ja czuję się Miami.
No dobra.
- To raczej miasto, ale okej. - Ale serio czuję się Miami.
- Skoro tak się czuje. - Ja czuję się pozbawiony męskości.
Obrzezali cię?
Joe, a ty?
Jak się czujesz?
A, że to…
Spasuję.
Spasujesz?
Nie chcę żadnej terapii.
Rozumiem lęk przed otwarciem się, zwłaszcza przed obcymi.
Ale Freshman pokazał odwagę, mówiąc, że czuje się Miami.
- Szacun. - Dzięki.
Czuję się nakręcony. Proszę.
I będę się dalej nakręcał. Bam!
Chwila. Bam!
No!
- Pytanko. Warga mi drętwieje. - To normalne.
Jakby mi tu odcięło zasilanie.
Czyli tak ma być?
- Połknąłeś je? - Pippena i Kukoča już nie ma.
- Połknąłeś Pippena i Kukoča? - Powinno być okej.
- Mogę pić dalej. - Pijemy!
Mniej rozmyślania, więcej chlania!
Czuję się Miami!
Wiecie, co zrobię? Puść coś oldschoolowego.
- Dobra. - Dawaj!
- Włączę playlistę taty. - Dawaj, Fresh.
Tak!
- Dobra. - No nie mogę!
- Pokaż, co potrafisz! - Dobra.
Ruszaj ramionami!
Dajesz!
I o to chodzi!
Kurwa, Joe!
Odsuń się! Ja pierdolę!
Co ty zrobiłeś?
Dobre wieści są takie, że najgorsze za nami.
Noż kurwa!
Na zewnątrz był bankomat. Wypłacę pieniądze.
Odkupię ubrania, jak będzie trzeba.
Wszystko naprawię.
Robię to, co zapowiadałem.
Wszystko wiedzieli, więc czemu tak się zachowują?
Staram się.
Ile za chudzielca?
Słucham?
Za chudzielca.
- Jesteś ich alfonsem, tak? - Co? O czym ty mówisz?
Zapłacę. Mam kasę.
Typie, ja nie…
Spierdalaj, oblechu. Będzie kupował moich kumpli.
Nie kupisz moich chłopaków!
Dlaczego stoi pan z plikiem banknotów
w okolicy znanej z prostytucji?
Stary, 50-letni koń z nieletnimi dzieciakami.
Panie władzo…
- Wychodźcie stamtąd. - Śmiało.
To nawet lepiej. Wyjaśnią to nieporozumienie.
- Chodźcie! - Wszystko gra?
Mamy małe nieporozumienie.
Policjant wziął nas za kogoś, kim nie jesteśmy.
Wyjaśnicie mu?
Prosta sprawa.
To jakby nasz kumpel, tylko że starszy.
Taki tatusiek.
Czemu…? Tak nie mów.
To w pełni konsensualna relacja.
Poznaliśmy się na chacie, kupił nam alkohol…
Noż kurde! Co wy? Chłopaki!
Nazywa się Joe.
- Dzięki. - Smith?
- Robertson? Jackson? - Joe jakiś tam.
No i sprawa jasna. Handel ludźmi w celach nierządu.
- Za to się siedzi. - Boże.
Ręce za głowę!
Wszyscy na dołek.
- Boże! - Każdy jeden.
Chłopaki, pora na pętlę.
- No. Pętla. - Joe.
Ej. Zostawmy go.
- Nie możemy! Joe. - Stary jest.
Robimy pętlę.
- Że co? - Nieważne.
- Pętla na trzy. - Zostań.
Przez was idę, kurwa, siedzieć.
- Trzy. - Pętla!
Pętla!
Nie dostałem rachunku!
Pętla!
- No leć. - Kurwa!
- Chłopaki! - Co jest?
Biegnij, Joe! Przebieraj nóżkami!
Czekajcie! Mam złe buty!
- Kolana w górę, Joe! - Kurde.
Jesteś sam, papi!
Mamy go. Bingo.
Stać!
Nie ruszaj się!
- Stój! - Nie pogrążaj się ucieczką.
- Dajcie spokój! - Ręce do góry!
- Zamknij się! Kończę to! - Stój!
- Złaź! - Pomocy! Puszczaj.
Zostaw mnie!
- Stój! - Zamknę cię, alfonsie.
Nie jestem alfonsem!
O Boże.
O w mordę! Co to było?
- No właśnie, co? - Moja pierwsza pętla.
- Czy to jest odznaka? - Tak.
Okradłeś policjanta?
Była, kurwa, pętla!
I skończyłem z odznaką.
Mam ubrania.
- Nasze też? - Nie.
Otwórz drzwi. Możemy wejść?
O Boże.
Zgraj…
Dobra.
Obczaj to i daj znać, co sądzisz.
Cześć, tu Jen. Nie mogę odebrać. Oddzwonię…
Gotowi? Raz, dwa, trzy!
- Czad, Joe. - A to tylko jeden wieczór.
Obserwuję, jak kupują alkohol, jak się szykują, jak imprezują.
Z grup fokusowych nie da się tyle wyciągnąć.
Musisz zrobić w ciul nagrań,
ale to genialne, żeby wykorzystać ich życie w prezentacji.
- Terry’emu szczena opadnie. - Nie da rady.
Nie mogę więcej nagrywać.
Nie ogarniam ich. Raz wszystko nagrywają, raz nic.
- To jak w końcu? - Po to masz okulary.
Co?
Podrzuciłem ci moje okulary i wisiorek. Wiedziałem, że się przydadzą.
- Grzebałeś w moich rzeczach? - Czemu wszyscy mnie o to pytają?
Komandosi też działają w ukryciu, a są podziwiani.
Podwójne standardy.
Nie mów: „To podejrzane, Barry”. Powiedz: „Dzięki, Barack”.
- Dzięki. - „Dzięki, B…?”
Nie powiem „Barack”, ale dzięki.
Kurde, to może się udać.
Ale muszę wkraść się w ich łaski.
- Joe. - Tak?
Gdyby jakaś laska pokazała cycki, to to nagraj, dobra?
Weź się ogarnij, Barry.
Ja nie pamiętam już nawet cycków mojej żony.
Muszę lecieć.
Ten pomysł z Joem to raczej niewypał, co nie?
Smutno mi, jak na niego patrzę. Nie chcę być stary.
Jeśli poślemy go na drzewo, trzeba będzie znaleźć jakiś hotel.
To prawda. I koleś ewidentnie ma jakiś kryzys.
Nie znamy go.
Co, jeśli wybuchnie?
Może nas związać i wyruchać.
- Co? - Możliwe. Jak w true crime.
Ciebie wyrucha najpierw.
- Tu jesteście. - Idzie król pawi.
Siema, panowie.
- Cześć. - Potrzebuję tego.
Cały ranek lało mi się z dupy.
- Jezu. - No.
Rozumiem was.
Zrobiłem grube faux pas.
Ale w metodę wierzę. Pepto-Bismol jest skuteczny.
Chyba był felerny.
Wypiłeś dwie butelki.
I chciałeś nas sprzedać.
Zrobiłem to?
- Nie. - Tak mówił glina.
Żeby nie było: coś takiego byłoby okropne.
- Zgadzamy się. - Tak.
- Dobra. - Ale wieczór rozwaliłeś.
- Bez przesady. - Jak nowicjusz.
Musisz się teraz wykazać.
Bardzo przepraszam. Chcę wam to wynagrodzić.
Zrobię, co tylko trzeba.
Może…
Wiem.
Może wynajmę wam jacht?
Zapomnimy o wczoraj.
Taki prezent.
- Jacht? - Brzmi super.
- Pasuje ci to? - Jasne.
No to dobra.
Już to załatwiam.
- Jeszcze jedno. - Tak?
Wyglądasz jak wnętrze kurtki bogacza.
Sto lat z okazji 15. urodzin.
Dwa pociski.
Taki rytm. Jeden za drugim.
Wyglądasz jak Floyd Gejweather.
Dzwoni koleś od jachtu. Siema.
Jesteśmy na miejscu, w marinie.
O w pytę! Cycuszki!
Idź dalej.
- Cześć. - Hej, chłopaku.
Dziewczyny, czekajcie.
Umiecie nurkować?
Jakby co, mogę zrobić usta-usta.
Dobra, dobra. Na razie.
Jesteście olśniewające. Miłego.
- Co? - Dlaczego?
Co ja mówię?
Skup się.
- Jak się czujesz? - Czuję się Miami!
Wyluzuj.
Jak to „pomyłka przy rezerwacji”?
Nie chcę zwrotu kosztów, tylko, kurwa, jacht!
Szlag by to. Chyba sobie…
Niech zgadnę. Nie ma jachtu.
Dajcie mi chwilę, coś wymyślę.
Obiecałem wam jacht, więc załatwię wam jacht.
Jedną chwilkę.
Wiecie co? Zmiana planów.
Przepraszam. Przechodzę.
Jak leci? Dobrze cię widzieć.
Powinien być na liście Sam Slaughter.
- Sam Slaughter? - Tak.
Sam Slaughter… Nie ma.
Na koniec kolejki. Dzięki.
Nie chciałem tego robić.
Proszę pana, ja nie…
Chcę tylko…
- Czyli… - Dziękuję.
- Ci goście? - Tak?
Wejdę z nimi na łódkę, rozejrzymy się i damy ci spokój.
Tylko nikomu nie mów.
To śmiało. Miłej zabawy.
Dobra.
- Wymiatasz, Joe. - Bez przesady.
No, całkiem nieźle.
Nick ma na myśli, że wynagrodziłeś nam wczoraj z nawiązką.
To jest zajebiste.
To co, napijemy się?
- Chodźmy. - Dobra.
Wznieśmy toast za pana młodego.
- Tracimy dobrego kumpla. - Słusznie.
- To Emily. Zaraz wracam. - No weź!
Wal się, Emily! On jest nasz!
Zakochał się. Ja go rozumiem.
Kurde, zawsze to samo.
A ty czemu masz minę, jakby ci ktoś pieska ukradł?
Na łodziach myślę o niej. Mamy wodne znaki zodiaku.
- Weź odpuść. - To moje uczucia.
Nick, przynieś Unlimited, to sobie dolejemy.
- Dzięki, Nick. - Dobra.
W porządku.
Przestań się nad sobą użalać.
Rozejrzyj się. Popatrz, ile tu kobiet.
Boże! Bądź jak Freshman. Patrz!
O Boże. To nie takie łatwe.
Łatwe! Bardzo łatwe.
Rozumiem cię, Hunter.
Serio. Dziewczyna cię zdradzała, tak?
Koniec końców…
Dziwnie zamilkła ta muzyka.
Włączcie muzykę.
- Dobra. - On żartował.
Słuchaj. Jest jak jest.
Czujesz, że to cię złamało.
Co bym powiedział?
Nie myśl tyle! Bądź jak Freshman.
Bądź jak ja!
Skąd one się biorą?
Cześć, jestem Viktor. Przynoszę wódkę.
- Ktoś znalazł butelkę Unlimited! - Dajesz.
Polej Hunterowi.
- Dzięki. - Tak.
Mnie też polej.
Wypijmy za nieograniczone możliwości. Co wy na to?
Za to, żebyś wrócił na rodeo. I ujeżdżał wielką dupę.
- Prędzej czy później. - No weź, stary.
Jedną chwilę.
Zaraz wracam. Poszukam żarcia.
Dawaj.
- Może Joe mógłby być moim skrzydłowym? - Za niski.
Tak. Dobra. Pogadamy niedługo.
Przepraszam.
No cześć!
Szukałem żarcia, stary.
Wszystko gra?
Co się stało?
Rozmawiałem z Emily
i dociera do mnie, jaki to wielki krok.
Cykasz się. To normalne.
Myślisz o życiu, o wszystkim, co mógłbyś zrobić,
co już masz i czego jeszcze nie masz.
Praca, dom, stabilność finansowa.
Nie, Joe. Nie cykam się.
Ale płakałeś…
To tylko dlatego, że tęsknię za narzeczoną.
Nie mogę się doczekać, aż zostanę mężem.
Ale od kiedy się zaręczyłem,
Nick ciśnie bekę z tego, jak bardzo chcę wziąć ślub.
On tego nie rozumie.
Tu chodzi o to, żeby… stworzyć coś z drugą osobą.
Inaczej marnuje się życie.
Jeśli masz coś takiego, to na co czekasz?
Cześć, tu Jen. Nie mogę…
- Loco, sprawdź skutery. - Robi się.
Cześć. Wiesz, gdzie tu dają żarcie?
Yo! Loco, zamknij drzwi.
Znamy się?
Nie. Ja tylko szukam żarcia.
Jesteś policjantem?
Kto, ja?
Gdzie tam, jestem cywilem.
Ostatni glina skończył tak, że własnej mamie bym nie powiedział.
- Odłóż to. - Tak jest.
Spójrz mi w oczy.
Na pewno nie jesteś gliną?
Tak.
Chodź no.
Juju, wysyp mu działeczkę.
Udowodnij, że nie jesteś gliną.
Tylko wiesz, ja nie ćpam.
Teraz, kurwa, ćpasz.
Dobra. W ogóle luzik.
Jak chcecie, to mogę ćpać, co nie?
Dobra. To ja tylko…
No to jedziemy.
O kurwa.
Nie jestem gliną.
A wiesz, co mnie się wydaje?
Że jesteś gliną udającym cywila.
- Mam wciągnąć jeszcze? - Tak na serio.
Kreskę przestępcy.
Raczej kreskę gościa, który zbłądził i zaraz go zabiją.
Dobra, wciągnę.
Podwójna kreseczka.
O w mordę!
- Nieźle! - No.
Jak się czujesz?
No… no weszło. Co nie?
Szybko toto kopie.
Masz trzy sekundy, potem wpierdol.
- Dobra. - No.
Idę. Spoko jesteście. A on?
- Przepuść go. - Myślałem, że nie mogę wyjść.
Lubię cię.
Tak!
Cześć. O, musicie iść.
Musicie? Dobra, idźcie.
Nie.
Oni się bawią.
Dalej, Joe. Tracisz kontrolę. Panuj nad tym.
Joe! Wszystko gra?
Kim jest Joe?
Jestem… Ricardo Montana.
I mejor nie podskakujcie.
- To rasistowskie? - W ciul.
- Nie me gusta. - Co jest?
Nie me gusta, jak na mnie patrzysz.
Typie, nikt na ciebie nie patrzy.
Mejor nie podskakuj!
Bo yo ci podskoczę.
Lepiej zaczep kogoś własnego rozmiaru.
On nic ci nie robił.
Quieres mi podskoczyć?
Un momento.
Odejdźcie.
Dlaczego?
Bo chcę się przywitać… z moim małym amigo.
- Dobra. - Okej.
Dobra.
Czyli tienes coś do mnie?
Zdecydowanie mam.
- On go zna? - Nie wiem. To chyba Katt Williams.
Pozwolę ci przeprosić, że mi przeszkodziłeś.
Przepraszam…
że jesteś pizdą.
Lecimy!
Nada nie czułem!
Czas na fiesta!
Zrobiłeś mi Willa Smitha?
Sí. Ale nie…
Olé!
Nikt nie dotyka Ricarda.
Dość!
Co ty ćpałeś?
Ups.
Teraz nie sabes, gdzie jestem.
Typie, przecież cię widzę.
Ojoj!
Nada nie czułem.
- Leci uraz głowy. - O nie.
Jeszcze stoisz?
- Piensas, że wygrywasz? - A co, przegrywam?
Mordą do przodu.
Ja wygrywam.
Ty nie…
Nie, cinco!
Boże.
Otwieraj drzwi!
Siedź tam!
- Walczysz bien! - Dziękuję.
Stary!
- Lecimy. - Hola.
- Hunter, spadamy. - Chwila!
Chwila! Dzięki.
- Nie… - Joe?
- Jestem… Ricardo Montana. - Joe, proszę cię.
Chodź, Joe.
To moje miasto.
El Rey de Miami.
Joe! Przez ciebie nas zabiją.
Witam na fiesta.
- Spóźniłeś się, puto. - Dzięki.
Nada nie czuję!
Chyba za dużo mu daliśmy. Zgarnij tego żółtodzioba.
Jestem Ricardo Montana!
Biegiem!
- Na koń! - Jaki koń?
Szlag!
Dawaj!
- Stary! - Nic mi nie jest.
- Wszystko bueno. - Tu jestem, skurwielu.
Mój amigo!
- Puto! - Nie!
Na koń!
To jest koń!
Nie radzę.
No dobra, to jesteś trupem.
Ricardo? Halo?
Ricardo?
Ocknąłeś się?
Ricardo?
- Ocknął się. - Ricardo?
Co popijamy? Patrzcie.
CO JEST? ĆPAŁEŚ?!
Cześć, kotku.
Tu twój kochanek.
Kocham cię!
Mamy problem. Ktoś ukradł transport towaru.
Nie, jakiś nowy udawał glinę
i ukradł nam, kurwa, kokę.
Co tam, kotku? To nie moje. Nie wiem, co to jest.
Pokaż to.
To tu. Słuchaj.
Jestem El Rey de Miami.
To moje miasto.
Jak się nazywa? Nazywa się…
Ricardo Montana.
- Siema. - Co tam, Nick?
Tak sobie myślałem, że byłoby super, gdybyś może został dziś tutaj.
Pobawimy się sami,
bez starszego nieznajomego, który pojawił się znikąd.
Dobra, Nick. Rozumiem cię.
Boisz się, że stracisz przyjaciela.
I przez to uczucie
buzuje w tobie energia, z którą nie wiesz, co zrobić.
Spożytkuj ją na siebie.
Pomyśl, co chciałbyś zrobić z życiem. Pomyśl o karierze.
Ta. Ja wiem, co zrobię.
- Super. - Pomagam tylko tobie, wujku.
Jaki nacisk na „k”.
Ale ja nie potrzebuję pomocy, Nick.
- Nie podoba mi się to „k”. - To było na „c”.
Mniejsza. Moje życie będzie w pytę.
- Moje też, stary. - Tak?
- W pytkę. - Super.
- Dobra. - Spoko.
No.
- W porządku. - To mamy plan?
Tak.
Zostaniesz dziś tutaj, tak?
Uporządkujesz tabletki, obłożysz sobie plecy lodem.
Nie obkładam pleców lodem.
Wiesz co, Nick? Idę z wami.
Chłopaki, chwila. Tak!
- Średnio wysmażony. - Dobra.
Chłopaki. Chyba czas, żebyś przejął pieczę nad tym.
- Księga. - O cholera.
Nick, to…
Boże, patrzcie na te zdjęcia.
Nasz pierwszy koncert.
- OutKast! - Tak, stary.
To ty zawsze byłeś strażnikiem księgi, stary.
Bierzesz ślub. Będziesz najbardziej odpowiedzialny.
Nie wyobrażam sobie lepszego prezentu, Nick.
- Możesz na mnie liczyć. - Dzięki.
Dobry prezent.
Bardzo miły.
To księga waszych wspomnień?
Przecież do tego służą media społecznościowe.
To jest fizyczna reprezentacja naszych tożsamości.
Nick robi to, odkąd mieliśmy 12 lat. Wkleja tu wszystko, co się działo.
Mogę obejrzeć?
- No nie wiem… - Obejrzeć?
Po tym weekendzie też będziesz w tej księdze.
To… Nie wiem, co powiedzieć. Gruba sprawa.
Niesamowite.
Nie ściemnialiście. Stare fotki.
- Zgadza się. - Ale młodzi!
Taki był Facebook?
Joe? Oddaj książkę.
Jasne, Nick.
Dzięki. Bo pomniesz.
- To stara książka. - Łapię.
- Jedną chwilkę. - Spoko, nie śpiesz się.
To nowe nagranie, jak te dzieciaki się bawią
i robią drinki na Unlimited, jest niesamowite.
No wiem. To pokolenie ceni prawdziwe, autentyczne relacje,
a nie jakieś bzdety w sieci.
Oni chcą tego, czego inni nie zobaczą.
Ta kampania będzie twoja.
Joe Nixon powrócił!
Tak jest!
Tylko wiesz…
- Tylko co? - Nie masz żadnych kobiet.
Weź odpuść z tymi cyckami.
Nie o tym mówię.
Myślałem o cyckach, ale Terry będzie chciał kobiecej perspektywy.
To 50 procent klientów.
- Kobieca demografia. - No. Poszukaj kobiet w ich wieku.
- Szlag. - Muszę lecieć.
Włączyłaś piekarnik?
Koniec z nuggetsami!
Jedliśmy już…
To tygrys Ricardo Montana!
Całe miasto mówi o twojej akcji.
- Zero strachu. - Zero!
Chcieliśmy tylko się ukłonić nowemu szefowi szefów.
Gracias.
Zabierz to ode mnie.
Coś mi śmierdzi w tym Ricardzie.
TO ON?
Żartujecie sobie?
Wiem, co sobie myślisz.
„Muszę sobie znaleźć laskę, która jest w mojej lidze.
Kogoś normalnego”.
Błąd!
Dziś jesteśmy w ekstraklasie. Będę twoim trenerem.
Rozmawiając z kobietami, czuję się jak zboczeniec.
Wolę komentować na Instagramie, aż mnie zauważy.
- Zrobisz tak. - No?
Rozejrzysz się po parkiecie.
Podbijesz do najładniejszej dziewczyny.
I musisz jakoś zagaić.
Powiedz: „Pomóż mi rozstrzygnąć spór”.
- Kurs u eksperta. - Spór?
- Tak. - Czarne czy białe?
- Co? - Może nie ten.
- Nie ten. - Ej, patrzcie.
- Te laski z panieńskiego. - No?
- Są tutaj. Na szóstej. - Nie gadaj.
- Mamy czekać do szóstej? - Na szóstej.
- Hunter. - Tak?
Zaczynamy akcję. Jedziemy. Patrz, co pokazuję.
Nie rozumiem.
- Za mną! - Dobra.
Miłego wieczoru.
Panie!
Siema. Jestem Joe Duży Fiut.
No cześć.
Co ci mówiłem?
To Mason, pan młody. Panna młoda. Nie wiem.
Bzyknijcie się i rozwalcie sobie małżeństwa!
To Nick. Sorry, poczucie humoru zostało mu z gimnazjum.
Dalej mamy Freshmana.
- Cześć. - Freshman?
- To ze szkoły. - Też chodziłam do szkoły.
- Wracam do domu. - Co?
- Położę się. - Nie ma mowy.
Trener kazał grać. Dajesz.
Dobra, jedziemy.
- Ty. - Ja?
Widziałem, jak tańczysz.
I mam dużego penisa.
Czemu mówisz jak Terminator?
To ja może…
Wybacz. Jestem Hunter.
- Scarlett. - Nie rezygnuj! Szlag.
- Cześć. - Cześć.
- Miło mi. - Jak tam?
- O, fajnie. - No.
Szczekasz.
Joe?
- Tak? - Na razie.
- Cześć. - Hej.
Jak leci?
To moja przyjaciółka, Scarlett.
Leci na patyczaków i właśnie zerwała z byłym.
Wyrucha go na amen.
A skoro oni będą się ruchać, to my też, co nie?
Otóż nie.
- Wyciągaj fiuta. - Co?
Mogę wziąć się do roboty. Łatwizna, przełożę nogę.
- Mam już gumkę. - Że co?
- Spróbuj. Dobra jest. - Okej.
- Ojej! - Aj! Ale damy radę.
- W porządku. Stuknijmy się. - Dobra.
Nie wypluwaj. Nie…
Słuchaj.
Jesteś dziwny, stary i w ogóle, ale to ci się udało.
- Dzięki. - To wiele znaczy. Chodź.
- Dobra. - Tak robią dorośli.
Rozdzielmy się i znajdźmy skurwysyna.
Musi gdzieś tu być.
Jedziemy do innego klubu. Idziecie z nami?
Mamy limuzynę i mnóstwo miejsca.
Chyba chłopaki się ze mną zgodzą,
że to ma być męska noc.
Ja się nie zgodzę.
- Co, kurwa? - Będzie fajnie.
Pogadam z chłopakami.
- Tak. - Naradzimy się.
- Sekundkę. - Dobra.
Z chłopakami. Weź się cofnij.
- Proszę. - Chodź.
No nieźle, Hunter!
- Tak jest! - Kurde!
- Moje życie się odmieniło! - Lecisz samolotem i musisz wylądować.
Muszę wylądować. Jak Sully.
Tak jest.
No to do rzeczy: kto chce się ruchać?
O tak.
Tak. Jak będzie okazja, to chcę.
Ja nie będę ruchał nikogo poza Emily,
ale pójdę z wami, dokąd chcecie.
Mnie policzyłeś? Bo ja chcę.
Bez tej agresji.
Dobra. Mamy trzy razy „tak”, raz „może” i raz „nie”.
Ja też nie rucham.
- Nie? - Czyli dwa „nie”, trzy „tak”.
Dobra, odpowiem im.
Panie!
- Tak? - Wchodzimy w to.
Idziemy do limuzyny.
Zadowolona?
W porządku. Pij sobie.
Idź! Do przodu.
Zabierz torebkę. Nie, idź.
- Widzimy się zaraz. Będę gotowa. - Wsiadaj!
- Halo? - Hej, kotku.
Cześć!
To chyba pomyłka, bo ja dzwonię do Ricarda.
Mogę to wyjaśnić…
Nie trzeba.
Oddzwaniam do ciebie.
Chyba że to zły moment.
Nie, to świetny moment.
Joe, chodź!
Szybko, dawaj tego fiuta!
- Stul mordę i wsiadaj! - Kto to?
Jestem w dużym vanie.
Kto to, kurwa, był?
To? Wiesz… Nie. To…
Hunter… Czyli tak…
Wariacka sprawa. Rozstał się…
Joe, chcesz czy nie, dasz mi tego fiuta.
Nie dostaniesz fiuta!
Jesteś? Wiesz co?
Daj mi minutkę, dobrze?
- Załatwię coś i oddzwonię. - Nie.
Nie mogę czekać, aż stanę się dla ciebie priorytetem.
- Nie mogę. - Jak to?
- Jesteś priorytetem. - Nie jestem.
Gdybym była, byłbyś tutaj, a nie tam.
Wspólne mieszkanie to był duży błąd.
- Nie zastaniesz mnie tu. - Nie. Nie rozłączaj się.
To…
Skarbie, skończyłeś rozmawiać?
Odezwij się, Joe. Co jest?
Jen odchodzi.
Wyprowadza się.
Dobra. I co w tej sprawie zrobisz?
Dobre pytanie, Mason. Nie wiem.
Mam pomysł.
Zadam ci parę pytań z quizu, który rok temu robił furorę w sieci.
Ale koniecznie musisz odpowiadać bez zastanowienia.
Dobra.
Kochasz tę kobietę?
Tak.
Dobra.
Chcesz spędzić z nią resztę życia?
Nie myśl, odpowiedz.
Chcesz spędzić z nią resztę życia?
Tak.
Zdałeś test.
To wszystko? Dwa pytania?
Nie, tam było ze sto pytań, głównie związanych ze spaniem.
To był quiz producenta materaców.
Ale odpowiedziałeś prawidłowo na dwa najważniejsze pytania.
Co z tego, że nie pod każdym względem idealnie do siebie pasujemy?
Wróć i powiedz jej, że ją kochasz.
Że chcesz być z nią na zawsze.
Obiecuję ci, że jeśli jest tą jedyną,
weźmie cię takiego, jaki jesteś.
Ile ty miałeś lat?
- Pytałaś, czy chcę shota? - Tak, napij się!
Ja się nie żenię, więc mogę się zabawić! Dalej!
Pij!
Tak!
Powinniście pogadać.
On ma inteligencję emocjonalną na poziomie dziecka.
- Tak! - Dobre!
Wasza więź jest niesamowita.
Ta książka, te wspomnienia…
O to warto walczyć.
Mam nadzieję, że uda wam się porozmawiać.
Oby.
Chciałem z tobą o czymś pogadać.
- Wal. - To kwestia… związana z pracą.
- Cześć. Mam pusto. - Muszę się napić jeszcze trochę.
Obiecałeś.
Nie ziewaj mi teraz. Umawialiśmy się.
Mam coś dla ciebie. Gul, gul, gul.
Ten ostatni shot to chyba był błąd.
Wszystko się kręci.
Co jest?
Ale długi ten samochód.
Czym się martwisz, kotku?
Wszyscy nagle robią sobie drzemkę.
No, kurwa, nie mogę.
Dobranoc, pizdo.
NIEDZIELA
Wszyscy cali?
Chyba tak.
Szlag!
Ukradły mi telefon i portfel.
Wszystko zniknęło.
Co?
Co, kurwa?
- Kurwa, okradły nas! - Właśnie mówię.
Wiedziałem, że nie można im ufać!
Mnóstwo czerwonych flag. Jedna poleciała na Huntera.
Nasza więź była prawdziwa.
Weź się zamknij.
Oby dziewczyny były całe.
To one nas okradły.
- Te, kurwa, dziewczyny. - Dziewczyny mogą być złe?
Chwila.
Gdzie księga?
Kurwa, gdzie księga?
Ukradły naszą księgę.
- Kurwa, ukradły ją! - Przykro mi.
- Ale zajebista wycieczka. - Przykro mi.
Przykro ci? Super. Bardzo to pomocne. Kurwa!
Kurwa, jak my wrócimy?
- Nie wiemy, gdzie jesteśmy. - To może być Kuba!
To nie Kuba.
Joe, co zrobimy? Co teraz?
Wstawajcie. Poszukajmy jakiejś drogi.
Joe, to jest plaża.
Jesteśmy, kurwa, na wyspie.
Zajebiście małej.
Kurwa, umrzemy tutaj. Będziemy zmuszeni do kanibalizmu.
No, będziemy sobie ssali.
Nie, Freshman. Będziemy się zjadali.
No. Widziałem w filmach.
- Ty będziesz pierwszy. - Panowie.
- Kurde. - Chwila.
- Co? - Łódka! Patrzcie!
Łódka!
Proszę pana.
Co jest? Skąd się wzięliście?
Obserwowaliście nas?
Tak, stamtąd.
Pilna sprawa. Takie kobiety…
a właściwie dziewczyny ukradły nam telefony i portfele.
- Szacunek do siebie. - Są złe.
Ale śliczne.
Może podrzucilibyście nas z powrotem do Miami?
Koniec końców mamy o wiele więcej szczęścia niż pecha.
Gdyby nie ten rybak…
Morda w kubeł.
Tylko gdzie my jesteśmy?
- Na łódce. - Tyle wiem.
Ale to wygląda jak kuter rybacki.
- Co to za skrzynie? - Z rybami.
- Otwórzmy je. - Pewnie z rybami.
- Po co zamykać skrzynie z rybami? - Dobra.
- A to co? - Makaron basenowy?
- Świeżo używany. - To nie makaron.
Dzieciaki się ich trzymają i taplają się w basenie.
Ten jest jakiś ciężki.
Z czego się, kurwa, śmiejesz, Freshman?
Bo to są kujira no penisu.
Po jakiemu to?
- Po japońsku. - Znasz japoński?
- Tak. - Jak to „tak”?
- Jestem hiperpoliglotą. - Czym?
Hiperpoliglotą. Znam wiele języków.
Co to, kurwa, jest?
Wielorybi fiut. Trzymałeś w ręce fiuta.
- Nie mogłeś powiedzieć? - Chłopaki!
- Czemu nie powiedziałeś? - Tu jest z 50 fiutów.
- One są bardzo cenne. - Co?
Sprzedają je na czarnym rynku. Na leki i afrodyzjaki.
- Uczyłeś się o wielorybich fiutach? - Trochę tak.
- To nielegalne? - Przemytnicy!
Mówiłem!
Mówi straż przybrzeżna.
Zatrzymać statek. Wchodzimy na pokład.
Takiego wała!
- Zabierajmy się stąd. - Nie próbuj wyjść.
Bo cokolwiek tam się dzieje, pomyślą, że jesteśmy z nimi.
Nie dostaniecie moich penisów!
Nie ruszajcie się.
- Ale tam strzelają! - W dupie to mam.
- Nie chcę oberwać. - Tutaj nie oberwiesz.
Zostajemy tutaj. Tutaj.
Rzućcie broń i unieście ręce do góry.
Nie powinniście teraz aresztować kogoś innego?
- Słuchajcie. - Zeskoczyli.
- Jak to? - Zeskoczyli!
- To kto, kurwa, steruje? - Nikt, kurwa, nie steruje.
Joe! Woda!
- O nie! - Zabieramy się stąd!
Szlag! Ogarnę to.
Mam to.
Idziemy!
- Obróć i popchnij! - Obrócić?
- Szybko! - I popchnij.
- Dalej! - Nie idzie!
- Przepraszam! - Za co? Otwórz to!
Razem. Na trzy.
- Nie. Na trzy nie umiem. - Że co?
- No nie umiem. Na cztery. - No dobra. Kurwa!
Raz, dwa, trzy, cztery!
- Mówiłem. - Tak!
- Zawsze robiłem na trzy. - Ja tak nie umiem.
Na trzy mi nie idzie.
- Ruchy! - Dobra, racja. Idziemy.
- Zaczekajcie! - Łapcie po fiucie i do plaży.
- Łap za fiuta! - Za co?
- Mam fiuta! - Za fiuta!
- Dobrze, że nie toną. - Są lepsze niż makarony.
- Muszę się położyć. - Nałykałem się tej wody.
Podziękowałbym wielorybowi, którego to był fiut.
Ale mi się chce pić.
Mówcie, co chcecie, ale bez tych fiutów byłoby po nas.
Joe, meduza.
Szlag! Meduza na dziewiątej.
Poparzenie takiej to koniec.
- Ożeż kurwa! - Co?
- Poparzyła cię. - Joe.
- Kogo? - Ciebie, w twarz.
- Poparzyła mi twarz? - Boże!
O w mordę!
- Czujesz coś? - Poparzyła mnie!
- Wiemy! - Poparzyła!
- Użyj fiuta. - Co?
- Ma właściwości lecznicze. - Spuchłem?
- Otrzyj o niego twarz, pomoże. - Nie!
Obawiam się, że trzeba o czubek.
Gówno prawda!
Mamy szczęście, bo na tym jest trochę spermy.
Trochę nawet pomaga.
Najpierw zaprosiłbyś go na kolację.
- Pierdol się, Nick. - Ten wieloryb cię nie zapomni.
Dobra, to jest absurd.
Potrzebuję leków i imbiru.
Bo moje ciało działa tak,
że czasem trzeba je uspokoić.
Kurwa, ale boli.
Zrobiło się gorąco,
ale prawie utonęliśmy, a ty nas uratowałeś.
Zrobiłem, co było trzeba.
Tak sobie myślałem…
może przyszedłbyś na mój ślub?
Serio?
Jesteś częścią tej rodziny nie mniej niż inni,
więc chcę, żebyś ze mną był.
Będę, kurwa, zaszczycony. Rozumiesz?
- Poważnie. - Dobra, chodźmy po te leki.
Dobra. Tak w ogóle, to od tego poczułem się lepiej.
Całą noc szukałeś i nic? Ten koleś to jakiś duch?
Ludzie na ulicy zaczęli gadać.
Nie może pójść fama, że można mnie okradać.
- Dziś masz odzyskać te dragi. - Zatrzymaj. Cofnij.
Zatrzymaj.
- Kurwa! - Co jest?
Wiedziałem, że go poznaję.
Mieszka w naszej willi.
Wynajmuje od nas?
Włamał się do twojej garderoby.
I nie poznałeś go? Tępy jesteś?
Już, kurwa, nie żyje.
PROPOZYCJA KAMPANII
Kurde, ale mnie bolą nogi.
Przyniósłby ktoś wody?
Wezmę jeszcze trochę leków.
Spróbuję zlokalizować telefon.
Dobry pomysł. Świetny.
Może odzyskamy nasze rzeczy.
Czemu masz tu nasze zdjęcia i filmiki?
No tak.
Co to jest?
- Co jest? - Propozycja kampanii wódki?
Że co?
Dlatego przywiozłeś tyle wódki? To kampania?
To jest szpiegostwo przemysłowe!
Posłuchaj, Nick. Ten termin znaczy coś innego.
Patrz, z jakiego to jest kąta. W tym wisiorku była kamera!
Czemu tak się zachowujecie? Powinniście być zaszczyceni.
Chyba cię pojebało, jeśli myślisz, że to dla nas zaszczyt,
że nasze życie ma być reklamą.
- Cały ten weekend to była ściema? - Czuję się wykorzystany.
- Hunter. - Wykorzystałeś nas bez naszej zgody.
Jesteś potworem, Joe.
Dosyć.
Dosyć!
Nie jestem potworem!
Joe.
Nie czuję się już Miami.
Zaczekaj, Freshman.
Nie odchodź tak.
Wciąż jesteś w Miami.
Myślałem, że wyciągnąłeś mnie z dołka. Ale jesteś jak Elizabeth.
Wyglądasz i brzmisz jak ona.
Pierdol się.
Ja? Dzięki mnie prawie zaliczyłeś.
Prawie.
To jakieś wariactwo.
Zaufałem ci, stary.
Ty akurat powinieneś być po mojej stronie.
Po tym, co mówiłeś.
Że Nick ma inteligencję emocjonalną na poziomie dziecka.
Nie powiedziałeś tego?
Teraz wiem, że się naćpał.
Nie powiedziałbyś tego.
- Powiedz mu. - Prawda?
Powiedziałem.
Wiesz co, Nick?
Odkąd się zaręczyłem, trudno było z tobą rozmawiać.
Co? Poważnie? Zdradziłeś kumpla z tym dziwakiem?
Miło było pogadać z kimś o tym, jak się cieszę z tych zaręczyn,
i nie słyszeć co pięć sekund, że jestem pizdą.
O czym ty gadasz? Na tym opiera się nasza relacja!
- A ja ci mówię, że to mi nie pasuje. - Tak ci pokazuję…
Wyląduj.
- Morda! - Morda w kubeł!
- Zasłużyłem. - Wiesz co?
- Twój projekcik? - Nie rób tego.
- Nick, powiem to tylko raz. - Myślisz, że to jest w porządku?
Jeśli zrobisz to, co myślę, polecą tu meble.
- Niech pływa z rybkami. - Nick, nie!
Masz tupet.
Cholera! Nagrabiłeś sobie.
Szlag!
Podobno mam siedem sekund!
Nie sięgam. Nick…
Zjebałeś, Nick. Słyszysz?
Jesteś złym człowiekiem.
Tak, idź!
Fochuj się jak małe dziecko!
Nie wierzę. Dasz wiarę, Mason?
Musisz stąd iść, Joe.
Tak się chcecie bawić?
Na kontrakcie jest moje nazwisko.
Oddacie mi bagaże?
Chyba wziąłem za dużo, ale czuję, że musiałem.
Opuchlizna schodzi. To dobrze.
Mam fatalny dzień.
Straciłem telefon, nie mam portfela. Za nic nie mogę zapłacić.
- Szlag. - Co powiedziałeś?
- Nie możesz zapłacić? - Za nic nie mogę zatańczyć.
No, kurwa, nie mogę.
Hej! Nie ufajcie tym sukom!
Shoty!
Czekajcie! To złodziejki!
Kurwa, złodziejki!
Nie ufajcie im!
Co to, kurwa, było?
- Kurde! - Niespodzianka, suki!
Wróciłem z wyspy naćpanych!
Boże!
- Nie ruszać się! - Że co?
Słuchajcie. Ratuję wam życie, bo te suki to oszustki.
- Co on gada? - Nie! Nie pij tego.
Nie pij! Naćpają was.
Słyszycie? Nie będziecie sobą.
Wypił.
- Bracie, patrz na mnie! - Jest pijany.
- Stul ryj! - On tak wygląda.
Patrz na mnie, stary. Nie umieraj!
- Pierdolę. - Nie…
Dajcie mu coś do jedzenia! Niech ma coś w brzuchu!
Dajcie mu, kurwa, wody!
Możemy to zrobić na dwa sposoby.
Po dobroci albo po złości.
Po prostu oddajcie nasze rzeczy.
Masz na myśli…
nasze rzeczy, tak? Chcesz je?
Ktoś tu podjął rozsądny wybór.
Dawaj…
Szlag!
Puszczajcie!
Morda w kubeł!
- Wpierdolić mu! - Wypierdalaj stąd!
- Chcecie mnie zabić? - Won!
Wypierdalaj!
Zabierać łapska!
Siadaj na dupie.
Zajebię cię!
Posrało was?
Kurwa! A masz, suko!
Wcale nie chcę twojego fiuta!
Pierdolcie się!
Cholera!
Boże, Scarlett! Przepraszam!
Na niego!
- Spierdalam stąd! - Uważaj!
Wracaj tu!
Nigdy bym cię nie przeleciała, kretynie!
Tak? Przejebałyście!
Cztery na jednego, a ja mam torebkę! Pierdolcie się!
Odzyskałem waszą książkę. Nie było łatwo, ale…
Co wy, kurwa, robicie?
- Myślałem, że to oni. - Że to kto?
Ci od prochów.
- Co? - Porwali Masona!
Tego silnego, co z nami był! Było nas czterech, teraz jest trzech.
- Znam Masona. - Taki jaśniejszy od nas.
- Kurwa, znam go! - Porwali go!
- Serio tracę cierpliwość. - To ty zrobiłeś z nas dilerów!
Dość! Głęboki wdech i powiedzcie, co się dzieje.
Myślą, że ty, Ricardo Montana, to jakiś mafioso,
który wbija na ich teren.
Kto tak myśli?
Mamy im oddać dragi do ósmej rano albo zabiją Masona.
- Jakie dragi? - „Jakie”.
Nie wydurniaj się. Jakie?
Ukradłeś z ich jachtu 30 kilo koki!
- Nic nie ukradłem. - Ukradłeś.
Dali mi ten telefon.
Jeśli wezwiemy gliny, zabiją Masona.
Mamy im gdzieś przynieść dragi.
I jak się z tego dzwoni? To z twoich czasów.
Słuchajcie mnie uważnie. Brzmicie jak kretyni!
Wiedziałbym, gdybym miał 30 kilo koki…
- Ostrożnie. - Skutery są po lewej!
Szybko!
- Tak. - Boże.
- Tutaj. - Jak się to otwiera?
Od przodu. Przytrzymaj.
- Tu jest koki za pięć miliardów. - Coś mi ta liczba się nie zgadza.
I jak?
No jest, Joe.
Całe mnóstwo.
Kurde.
Macie dragi, pizdy?
Tak. Ale posłuchaj. Mamy je, ale chcę powiedzieć…
Kto mówi?
Joe Nixon.
Będę rozmawiał tylko z Ricardem Montaną.
Inaczej dzieciak zginie.
Dobra, tylko tak…
- Halo? Kurde, rozłączył się. - Boże.
Kurwa, nie.
Nie. Dobra, zadzwoń jako Ricardo.
- To nie takie proste. - Zadzwoń do Ricarda.
Nie mam teraz, kurwa, cierpliwości na Freshmana.
- Wyluzuj. - Ricardo to jest on.
- Co? - Nie potrafię stać się Ricardem.
Ricardo jest w tobie.
- W nim? - Dziwnie zabrzmiało.
Ja nad tym nie panuję.
Staję się nim, kiedy wciągnę to gówno.
Co?
No dobra, to…
Nick, przygotuj mu kreskę.
- Dalej, Joe. To tylko koka. - Jedziesz.
Dla Masona.
- Zadziałało? - Jesteś Ricardem?
Mów po hiszpańsku.
Chcesz tańczyć salsę?
Buenos días.
Hola, Ricardo!
Hola, cómo estás?
Nie, nadal Joe.
Kurwa.
Dawaj, stary. Wciągnij więcej.
- Tak. - Co?
Wciągnij więcej koki! Musisz stać się Ricardem!
To ma sens. Więcej koki.
- A jak Joe umrze? - Słuszna uwaga.
No co? A jak Mason umrze? Nie masz wyjścia.
Nie mogę, zacznę rzygać. Nie wziąłem leku na mdłości.
- Dosyć o lekach! - Wciągaj!
Trzeba chwilę odczekać. Wciągasz, odczekujesz.
- Odczekujesz? - O czym on mówi?
- Co ty gadasz? - Wciągaj!
- Trzeba… - Pierdolę.
Wciągasz więcej koki! Już!
Kurwa!
Co to, kurwa, było?
Serio, stary. Co to miało być?
Nie wciera się ludziom w twarz kokainy.
A gdybym przedawkował?
Pojebany jesteś. Wszyscy jes…
O w mordę.
Skąd wziął okulary?
Zadziałało?
Jesteś Ricardem?
- Nic mu nie jest? - Nie wiem.
- Powiedz coś. - Wszystko gra?
- Stary… - Cállate!
Dzwoniliśmy do ciebie.
Dosyć.
Wybierz, kurwa, número.
- Dobra. - Wybierz.
- Daj na łosiomówiący. - Co?
Łosiomówiący!
Rób, co mówi. Na łosiomówiący.
Dobra. Już.
Lepiej, by to był Ricardo.
Sí.
A ty jesteś quién?
Obaj to wiemy. Masz moje prochy?
Może mam, może nie mam.
- Mamy. - Zależy.
Zależy, czy masz mojego niño.
Czyli „chłopaka”.
Mam twojego niño.
Słuchaj.
Słuchaj z atención.
Negocjuje.
Jak mu jeden włos spadnie z cabeza…
jeden włos…
to będziemy mieli un problema.
Duży problema.
Nie chcesz mieć ze mną problema, bo jestem świrem.
Słyszysz?
Może zabiję go już teraz?
Kurwa.
Nie zrobisz tego!
Bo nie chcesz wojny.
Ja chcę wojny.
Kocham wojnę.
I zdradzić ci małą sorpresa?
Już się dogadałem z yakuzą.
Są dziś ze mną.
Nie! Czemu to mówisz?
Gówno prawda. Mam układ z yakuzą.
Nie kłamię!
Mam ochotę cię rzucić mojemu hipopotamowi.
Sam pogadaj z yakuzą.
Czemu to robisz? Nie.
Yakuza!
Mów.
Już nie. Dogadaliśmy się z Montaną.
Bum.
Jak una grande bomba.
Więc teraz mnie słuchaj.
Zrobimy intercambio.
Mój człowiek za twoje prochy. Prosta sprawa.
Może powinieneś…
Ja bym…
- Kurwa, typie! - Dosyć.
Ale cię chlasnął.
Silencio.
Estamos umówieni?
- Przesyłam adres. - Tak.
Podjąłeś właściwą decisión.
Chętnie ci wytłumaczę, kto jest królem Miami.
A ja chętnie wyrucham twoją madre.
- Co, kurwa? - Chwila!
- Przesadziłeś. - Co robisz?
- Co? - Ricardo!
Nie podskakuje mi się!
Cudownie.
Przyszedł SMS.
Z adresem.
Dobra, chodźmy. Damy radę.
Bierzemy kokę i idziemy…
Czekać!
Dobry towar.
Jak mamy imprezować,
to chcę się ubrać odpowiednio do ocasión.
A ustedes zrobicie to samo.
Vamos!
No to vamos. Nie wiem.
Wszystko gra, Ricardo?
Nie. Koka przestała działać.
Czuję zęby i nagle, kurwa, panuję nad podbródkiem.
Przeszło mi.
Zakręcę fiutem. To ich rozproszy.
- Nie wyciągaj fiuta. - Oszołomi ich.
Yo!
- Jedziemy, brokatowe gnojki. - Róbcie to, co ja.
To, co on. Dobra.
Loco.
Jak miło, że się przebraliście.
Dobra, dobra.
Papi już jest.
Koniec zabawy.
No dobrze.
Myślałeś, że zostaniesz nowym królem Miami?
Włazisz na mój jacht, okradasz mnie.
Myślisz, że ci to puszczę płazem?
Czemu masz ubrania mojego ojca?
Nie patrz, kurwa, w dół. Tu mówię.
Czemu masz ubrania mojego zmarłego ojca?
Kto tak robi?
Za życia musiał znosić zniewagi ze względu na niską posturę.
A teraz ja mam patrzeć na tego małego gnojka
w jego ubraniach?
Dzwoniłem do yakuzy. Nie znają cię.
Więc zastanawiam się: kim, do chuja, jest Ricardo Montana?
To proste pytanie.
Czemu bijecie brawo?
Czemu, do chuja?
Dawaj gnata.
Zapytam jeszcze raz.
Potem liczę do trzech.
Kim, do chuja, jest Ricardo Montana?
Raz, dwa, trzy.
- Boże! - Joe, powiedz mu, kurwa, prawdę!
Dobra. W porządku.
Chcesz znać prawdę?
Jestem nikim.
Wprosiłem się na kawalerski tych dzieciaków,
bo się boję.
Boję się dorosnąć, koleś.
Ricardo Montana to fikcja. On nie istnieje.
Zmieniam się w niego po koce. Od prochów mi odbija.
Nazywam się Joe Nixon. Jestem 40-letnim marketingowcem.
Ukradłem skutery.
Nie mieliśmy pojęcia, że były w nich narkotyki.
Nie mieliśmy.
Oni nie mają z tym nic wspólnego. To ja zjebałem sprawę.
Jak chcecie komuś coś zrobić, to mnie.
Bo to moje życie się, kurwa, wali.
Przeraża mnie to.
Taka jest prawda.
To wszystko przez… twój kryzys wieku średniego?
No raczej nie tylko. Dałem ci więcej przykładów.
I przyjeżdżasz tu udawać kubańskiego gangstera
z chujowym akcentem?
Bo co, każdy narco w Miami jest z Kuby?
Każdy chce być Tonym Montaną i mieć, kurwa, kretyński akcent!
A ja mam, kurwa, akcent?
- A jak ci się zdaje? - Joe.
Nie.
- Ty tępy jesteś? - Ja…
Kiedy ja się naćpam koką,
zaczynam robić prześmieszny afroamerykański akcent.
Serio? Ale taki hip-hopowy?
Nie, debilu!
Kto tak robi? To obraźliwe!
To… Dobra, łapię.
Tępy jesteś?
Nie, właśnie mówię, że teraz to do mnie dotarło.
Tęsknię, papi.
Płacze.
Kurwa, płacze?
Pachniesz jak mój ojciec.
Tak.
Nie miałeś szansy tego z siebie wyrzucić.
Kocham cię, tato.
Ja ciebie też.
Jesteś na to za stary, koleś. Musisz się ustatkować.
Ja to zrobiłem i to zmieniło moje życie.
To mój syn.
Jonathan. Moja duma i radość.
Kocham cię, tato.
Tato, mówiłem ci. Na ulicy nazywają mnie „Jaze”.
Co ty pierdolisz?
Przysięgam. Już ci mówiłem. Mam nawet tatuaż.
Dobra, Jazz.
- „Jaze”. Z „e”. - Nie…
- Proszę, powiedz. - Jak chcesz, Jazz z E.
Idź.
Rozumiem, o czym mówisz. Też chciałbym mieć taką rodzinę.
- Wdał się w matkę. - No tak.
Skup się na tych, którzy są w życiu najważniejsi.
Powiedz im, że ich kochasz i chcesz na zawsze być z nimi.
To najważniejsze.
Puśćcie go. Jedziemy. Bierzcie towar.
Witaj w domu, stary.
- Kochamy cię. - Boże.
- Joey. - Tak?
Masz farta, że jestem staromodny i nie zabijam cywili.
- Zdejmij marynarkę. - Nie ma sprawy.
Się robi.
- Dobrze. - Spodnie też?
Zachowaj je.
Joe, co masz na dupie?
- Gówno. - Co?
- Od tego wystrzału. - Tak się obawiałem.
- W porządku, było strasznie. - Zesrałem się.
PONIEDZIAŁEK
Bawcie się dobrze na ślubie.
Freshman, pamiętasz datę?
- Październik. - Siódmy lipca.
Mój błąd, myślałem, że w Halloween.
Nie jest w Halloween.
Zmieniając temat:
świetnie się spisałeś, jak dzwoniliśmy do gangsterów.
Zatrudnij się w ONZ jako tłumacz. Będziesz bohaterem.
Jak Batman?
- Dobra, tu trzeba płynąć z prądem. - Tak.
Niech będzie sobą.
Strasznie cię przepraszam, że zepsułem ci weekend.
No tak, zjebałeś cały weekend.
No.
Ale nigdy go nie zapomnimy. Zdecydowanie trafisz do księgi.
To gruba sprawa. Dzięki.
Dam wam tylko informację.
To nie jest rada. To tylko informacja.
Świat będzie wam rzucał mnóstwo kłód pod nogi.
Musicie podejmować takie decyzje, które najlepiej do was pasują.
Chrońcie tę więź między wami.
Nick, chciałeś zakręcić fiutem, żeby ocalić mi życie.
Nie zapomnę tego.
Zakręciłbym dla ciebie fiutem tysiąc razy.
Poważnie. Dla każdego z was.
Dla ciebie też, Joe.
- Dla nas. - Nie trzeba.
Zróbmy to.
Nie, chłopaki. To akurat coś tylko waszego.
- Nie? - Czemu?
- Jak chcesz. - Przytulas?
- Chcesz nas dotykać? - No przytulcie się.
- Niech będzie. - Dobra.
- Przytulas! - No.
- Dalej! - Wiecie co?
Czuję się od tego Miami!
Panie i panowie, witamy na lotnisku w Nowym Jorku.
Dla bezpieczeństwa państwa i państwa współpasażerów
proszę nie rozpinać pasów
do czasu pełnego zatrzymania samolotu.
Przepraszam za komputer, Joe. Odratowałem dysk i zrobiłem to dla ciebie.
CZUJĘ SIĘ WSTRZĄŚNIĘTY
CZUJĘ SIĘ ZAKRĘCONY
CZUJĘ SIĘ ZMIESZANY
Dobre.
Naprawdę dobre.
CZUJĘ SIĘ CZYSTY
CZUJĘ SIĘ UNLIMITED
- Gdzie on jest? - Napisał, że zaraz będzie.
Przepraszam.
BARRY, NIE PRZYJDĘ
PÓJDŹ ZA KLIENTEM I POKAŻ MU TO…
PROPOZYCJA KAMPANII
NIE STRACIŁEM FORMY. UKRADNIEMY TEGO KLIENTA!
Szlag.
Cześć.
Powiem krótko, bo wiem, że się śpieszysz.
W ten weekend zadano mi dwa najważniejsze pytania.
Pierwsze brzmiało: „Czy kochasz tę kobietę?”.
Drugie było jeszcze ważniejsze i brzmiało:
„Czy chcesz spędzić z nią resztę życia?”.
Wtedy zrozumiałem, że to ty jesteś moim życiem.
Jasne, mam jakieś inne rzeczy,
ale nic nie jest ważniejsze od ciebie, więc odpowiedzi brzmią: „Tak”.
Odpowiedzi na oba pytania.
A to nie z tego quizu od materaców, który rok temu robił furorę?
Owszem.
Ale to nie znaczy, że nie mówię szczerze, prawda?
Bo tak właśnie się czuję.
A co z twoją prezentacją?
Z wyjazdem z tymi playboyami i ratowaniem pracy?
Jebać prezentację. Nie przejmuję się nią.
Nie poszedłem na nią.
Chcę zrobić coś innego. Założyć własną firmę.
Samemu być sobie szefem.
Wtedy byłbym prezesem.
Sam ustalałbym zasady. Mógłbym się przeprowadzić.
Żeby być bliżej ciebie.
Kocham cię i przepraszam.
Nie chcę cię stracić.
Przepraszam.
- Kocham cię. - Kocham cię.
Kocham cię.
WITAMY NA WESELU EMILY I MASONA
3 TYGODNIE PÓŹNIEJ
Nie żartowałeś z tym Miami.
Mówiłem, że się zbliżyliśmy.
No siemka. Miło cię widzieć.
Barry pyta, czy rozszerzamy kampanię na średnie rynki.
- Obczaj, Joe! Jestem w Miami! - Barry.
- Wyrwaliśmy się z żoną. - Barry, nie.
- Kupiliśmy kokainę. - Narka.
Jesteśmy na weselu. Nie pracujemy.
- Jestem z narzeczoną. - Piękną.
No właśnie.
Załatwiłeś nam Unlimited i dlatego cię zatrudniłem.
Ale mogę cię zwolnić. Jako szef.
- To moja firma. Zwolnię cię. - Tak. Racja.
- Dzięki, wujek. - Dobra.
„Wujek”?
Zrobiłeś na nich wrażenie.
Jak to ja. Na każdym robię.
Ale oni zrobili na mnie jeszcze większe wrażenie.
To dobre chłopaki.
Witam piękną panią.
Mogę go na chwilkę ukraść?
- Śmiało. - Oddam go.
Nie zabieraj mnie!
- Uwaga! Kto dzwoni? - Idziemy!
Co robisz? Miałeś wyjść.
- Idziemy. - Dobra.
Dobra. Chwila, shoty.
- Poproszę! - Powiem to.
Czas na przegląd emocji.
Dobra!
- Zacznę. - Ty?
Czuję się żonaty.
Dobra.
A ja czuję się…
zatrudniony.
- Na razie. - W porządku.
Nareszcie! Ja czuję się…
pocieszony.
- Gruba sprawa! - Gruba!
- Ja się czuję żonaty. - Czemu?
Bo jak on się ożenił, to poczułem tę energię i też chcę.
- Dobra. - Super.
Czuję się…
jakbym niedługo miał planować kawalerski.
O nie.
O nie…
Staromodny.
Kevin serio mnie walnął.
Ręce za głowę!
Wszyscy na dołek. Wikt i prycza.
Nie zamykajcie nas…
Piętrowe łóżka. Makaron.
Ciacha. Handel ludźmi.
Będziesz czyimś cwelem!
Jak to się objawia? Robisz takie oczy i głos?
On nie może tak robić.
Nie rób mi tego. Kurwa.
Nie zdradziła mnie. Miała romans emocjonalny.
Ale wyruchała innego.
Wsadziła fiuta… Chwila.
Ale to nie wystarczy. Teraz warstwa właściwa.
- Dwóch nie pij. - Nie ma wyjścia.
Trzeba bzyknąć oba.
Nie…
Musisz bzyknąć oba, stary.
Dobrze wyglądasz.
- Ty też. - Dzięki.
Jak flaming. Mój ulubiony ptak.
- Okej. - Taki fluorescencyjny.
Nie lubię z tobą gadać przez dłuższy okres czasu.
Dlaczego?
- Łap za fiuta! - Za co?
- Za fiuta! - Czemu są twarde?
- Mój jest jakiś mniejszy. - Fiuta się nie wybiera.
- Fiut wybiera ciebie! - Takie życie.
El Rey de Miami.
- Ocieraj się o mnie. Wsuń go. - Nic nie wsunę.
Boże, wchodzi!
Wcale nie.
- Dosyć. - Fajnie było. Powtórzmy to.
Co fajnie? Nic się nie stało.
Zrobić ci loda? Z zębami, ale miękkimi.
Co, kur…? Nie!
Przepraszam. Już wiem.
- Nawet się nie starał. - Staram się!
Dwie godziny ćwiczył.
A jak się nauczył, od razu zapomniał.
Chcemy, żebyś wskoczył do auta.
Wskakuj do Jeepa, Joe.
Podsadzić cię?
No, wskakuj.
I proszę!
Napisy: Juliusz P. Braun