[Muziek speelt]
Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Achilles... je bent hier nog steeds.
En jij, Odysseus... nog steeds aan het dwalen.
Ooit waren we legendes. We vochten voor iets dat groter was dan onszelf.
En waarvoor?
Nu zijn we niets meer dan gefluister in de wind. Vergeten.
Kennen ze mijn naam eigenlijk nog wel?
Maakt dat uit? Misschien niet.
Ik ben hier alleen op doorreis, Achilles.
Een schim op doorreis. Gevangen tussen werelden.
Ithaka roept me. Penelope wacht.
Mijn reis is nog niet voorbij. Nog niet.
Ik trek verder. Jij blijft.
Dat is onze vloek, mijn vriend.
Ik begrijp het... Een krijger zijn geweest, een held...
om dan hierheen te komen en in het niets te vervagen. Een schim.
Ik had liever als een eenvoudig man geleefd, als boer of wat dan ook.
Alles, behalve dit!
Ga naar haar toe. Ga naar huis.
Vind datgene waar je al die jaren op gejaagd hebt.
Leef het leven dat ons ontzegd werd.
Je wilde altijd vrede. En misschien heb je die daarom wel nooit gevonden.
De goden geven ons nooit wat we werkelijk verlangen.
De goden. Denk je dat we ze nog iets kunnen schelen? Denk je dat ze zich ons überhaupt nog herinneren?
Natuurlijk herinneren ze zich ons! Ze hebben geen andere keuze dan het zich te herinneren!
We hebben alles gegeven. Onze levens, ons lot... voor hun oorlogen en hun grillen.
En kijk waar we nu zijn!
Nee, ik denk niet dat het ze nog iets kan schelen. Nee, de goden vervagen.
En misschien... misschien is het tijd dat we met ze meevervagen.
Het is een vloek, weet je, om een legende te zijn. Je denkt dat het het waard zal zijn.
Maar als het enige wat overblijft de stilte van de onderwereld is...
is het slechts een leegte.
Misschien is het niet de bedoeling dat we antwoorden krijgen, Achilles.
We hebben onze plicht gedaan, maar de wereld draait door zonder ons.
Zo is het altijd al geweest.
En toch ben ik hier nog steeds, nog steeds gevangen op deze plek...
nog steeds achtervolgd door Troje.
Dat zijn we allemaal, mijn vriend. Wij allemaal.
Misschien is het tijd om niet meer tegen de goden te vechten en ze gewoon te laten doen wat ze willen.
[Fluitmuziek speelt] Welkom, Achilles. Ik wist dat je ziel troost zou zoeken...
voordat de Schikgodinnen het volgende pad bepalen.
Circe. Ik dacht dat je in dit rijk slechts een mythe was.
Een oud pact met Persephone... en zelfs mythen hebben gezelschap nodig, held.
Laat ons het stof van Hades van je huid wassen.
Drink, krijger. Laat de wereld vervagen.
Vannacht zijn er alleen wij, mijn held.
Ja, dit is wat ik wilde.
De wijn, de aanraking van vrouwen... dit... eindeloze... genot.
Blijf, Achilles. Blijf en vergeet de oude wereld en de vergeten veldslagen.
Nee... nee, dit ben ik niet.
Ik ben niet gesmeed voor zwakheid!
Je zult hier spijt van krijgen! Ga en ontdek wat je vrijheid werkelijk kost.
[Muziek speelt]
Thetis... Ik neem aan dat je hier niet alleen bent gekomen om mijn kantoor te bewonderen.
Ik ben hier om je aan je verantwoordelijkheden te herinneren.
Ik weet wat je gaat vragen, maar de dingen zijn nu ingewikkeld.
De zee vergeet geen beloftes, heer Zeus.
De wereld is veranderd. De mensen geloven niet meer in ons.
Je wilt dat Achilles wordt vrijgelaten, maar dat kan ik niet zomaar beslissen.
Je smoesjes interesseren me niet.
Achilles is mijn zoon, en hij verdient het om te leven in een wereld waarvoor hij heeft gevochten...
en niet om voor eeuwig weg te rotten in de onderwereld.
De goden vervagen, en de wereld gelooft niet meer.
Als ik Achilles vrijlaat, gaat het niet alleen om zijn vrijheid. Het verstoort het evenwicht.
We hebben niet om deze wereld gevraagd, Zeus.
Jij en de andere goden hebben ons aan deze waanzin overgelaten...
gevangen tussen het ongeloof van de stervelingen en onze eigen afnemende krachten.
Maar ik zal niet toestaan dat mijn zoon nog langer op die plek blijft.
Je zult hem vrijlaten!
Ik wist niet dat je er nog steeds zo om gaf.
Ik dacht dat je hem had laten gaan.
De getijden zelf wachten op hem.
Hij is per slot van rekening al eeuwen weg.
Hij was de leider van de Myrmidonen, en hij is mijn zoon.
De zoon van een godin, een halfgod.
Thetis, Achilles vrijlaten betekent een deur openen naar een kille wereld.
Ik heb hem nooit losgelaten.
Ik heb erop gewacht dat jij in actie zou komen, en ik wacht niet langer.
Je zult hem vrijlaten, of je krijgt met mij te maken.
De goden keren misschien wel nooit meer terug. Er is geen weg terug.
Je politiek kan me niets schelen, Zeus. Ik wil mijn zoon terug, en jij zult hem mij geven!
Ze willen geen goden die tussen hen in wandelen.
Oh, maar Gorgonen zijn helemaal prima?
Medusa's macht groeit zelfs. Haar macht wordt sterker.
Haar organisatie bedreigt zelfs de jouwe.
Vergeet niet met wie je praat.
Ik dacht dat ik met de koning van de goden praatte...
maar je pogingen om de opkomst van Medusa te stoppen missen mannelijkheid.
Stuur Achilles. Stuur mijn zoon. Hij snakt naar een gevecht.
Hij kan Medusa verslaan en jouw nalatenschap op aarde veiligstellen.
Je naam zal niet uit de geschiedenisboeken vervagen.
Goed dan, Thetis. Je krijgt hem.
De sterfelijke wereld gelooft niet meer in helden.
Laat ze er dan aan herinnerd worden.
Hades... Ik heb een verzoek.
Spreek.
Ik haat het als je dat doet.
Ik ben bereid de deal te sluiten. Maar ik heb je hulp nodig om hem terug te halen.
Wat levert het mij op?
Een halfgod uit de dood opwekken? Wat zou ik daar mogelijk aan kunnen hebben?
Kom op, wat is een gunst tussen broers?
Nog steeds een gunst. En die deel ik niet zomaar uit.
Ik wil Achilles uit de dood opwekken. Als je dat doet, komen er veel meer zielen naar de onderwereld. Een eerlijke ruil, zou ik zeggen.
Misschien eerlijk. Maar niets is zonder prijs.
Je zult me meer schuldig zijn dan slechts een handjevol zielen.
Best, maar stel me niet op de proef, Hades.
Het zal gebeuren. Hij zal ontwaken in een wereld die hem vreemd is.
Hij zal hun taal begrijpen.
Hij zal nog steeds zijn krachten hebben, maar hij zal gekleed zijn zoals zij, en hij zal ouder en sterfelijk zijn.
Hier is hij. Hij zal wakker worden. Niet hier, maar ergens anders, waar de moderne wereld hem ontmoet.
[Clubmuziek speelt] Bij Hades en Zeus, wat is dit?
Waar ben ik? Wat zijn dit voor kleren?
Hé knapperd!... Hoi!... Hoe gaat het?
Alles oké? Ben je dronken?
Circe?... Prachtige zeenimfen. Zijn jullie gestuurd door Thetis? Is dit het rijk van Thetis?
Wat is een zeenimf? En wie zijn Circe en Thi-Tus?
Oh, dit is mijn tent. Is er iets mis met je?
Wat maakt het uit, hij is heet.
Ik... ik weet niet waar ik ben. Ik herinner me het slagveld, het kletteren van zwaarden, het geschreeuw van de stervenden.
En toen, het eindeloze niets... van de onderwereld.
Hoe ben ik hier beland?
Misschien heb je een Uber gepakt.
Het is al goed, dames. Jullie kunnen gaan. Ik neem het vanaf hier wel over. Hij is van mij.
Achilles, gaat het?
Wie ben jij?
Ik ben Artemis. Ik ben hier om je te helpen. Je bent heel lang weggeweest.
Herinner je je helemaal niets?
Weggeweest?... Heel lang?
Ik herinner me... Troje. De oorlog. Ja. De goden. Ja.
Maar dit... dit is niet mijn wereld.
Dat is het ook niet. Het is de moderne wereld.
Je bent teruggekeerd naar het leven, Achilles, in een tijd die je naam is vergeten.
Teruggekeerd naar het leven? Ik... ik begrijp het niet.
Je wandelt in Hyperborea, een land van mist, bossen en noordse harten.
Ooit was het de wereld van de barbaren, maar het is veranderd.
Het bevalt me hier nog steeds niet. Hoe zit het met de beschaafde wereld? Hoe zit het met Griekenland?... Ik wil terug.
Griekenland is niet meer het Griekenland dat jij je herinnert.
Hoe lang ben ik weggeweest?
Vele honderden jaren. Ze noemen dit het tijdperk van machines en steden.
Vele honderden jaren? Ja. Dat is onmogelijk.
Ik was in de onderwereld.
Ja, dat was je, maar de dingen zijn veranderd. De goden, wij... wij vervagen. De mythen, alles.
Thetis, zij heeft om je terugkeer gevraagd.
Thetis?... Mijn moeder.
Ze zocht naar jouw vrijheid. De sterfelijke wereld is niet meer zoals je je die herinnert.
Er is alleen nog maar... het zachte gezoem van technologie, van efficiëntie. Het is niet meer zoals het was.
Alles draait om efficiëntie en hard werken. Geen helden, geen veldslagen.
Ik was een krijger, ik leidde mannen de strijd in, vocht voor eer.
En nu... nu kan ik me niet eens meer herinneren hoe ik vroeger rechtop stond.
Dat is de vloek van onsterfelijkheid, Achilles. We zijn bevroren in de tijd terwijl de wereld doordraait.
Wat als ik gewoon terug wil naar Griekenland? Zelfs als het naar de onderwereld is?
Je kunt niet terug naar de onderwereld, Achilles. Ze zullen je niet verwelkomen.
Je bent met een reden hierheen gebracht.
Een reden?
Er is hier iets dat je moet doen, dat het lot van stervelingen en goden zal bepalen.
Ik wil geen taken meer. Ik heb er genoeg van.
Ik heb alles gegeven voor anderen. Ik heb gevochten voor glorie. Ik heb gevochten voor een naam, voor een plek tussen de sterren.
Maar dat is allemaal... gewoon weg.
Het gaat niet meer om glorie. Het gaat om overleven, Achilles. Je moet me vertrouwen. Volg me nu.
Goedenavond. De autoriteiten onderzoeken een reeks brute en zeer ongebruikelijke moorden...
die overal in de stad plaatsvinden.
Ambtenaren geloven nu dat deze misdaden verband houden met een organisatie die bekend staat als het Medusa-syndicaat.
Een groep die ooit werd afgedaan als een gerucht.
Meerdere slachtoffers zijn ontdekt in een verontrustende staat...
die wordt beschreven als interne verkalking, waardoor de autoriteiten voor een raadsel staan.
De politie roept het publiek op om waakzaam te blijven en...
alles wat verdacht is te melden aan de autoriteiten.
We zullen verslag blijven doen van dit belangrijke nieuws.
Ik ben Julia Vance. Blijf veilig allemaal.
Neem plaats, Achilles.
Rust hier even uit. Je komt net uit de onderwereld. Je hebt tijd nodig om te wennen.
Ik ben geen man van appartementen, van glas en beton.
Nee, je was een krijger. Maar de wereld heeft geen krijgers meer nodig. Ze heeft overlevenden nodig.
Je hebt een nieuwe identiteit nodig. De mensen zullen je opmerken. Zeus heeft je met een reden teruggestuurd.
Met welke reden?
Je bent hier niet om gewoon wat over straat te wandelen.
Je bent hier voor iets veel groters.
Het doel van Zeus?
Een criminele groep, het Medusa-syndicaat, is in opkomst. Hun leider? Medusa zelf.
Medusa. Ik herinner me haar. Die met slangen als haar.
Vervloekt door Athene, veranderd in een monster.
Ze is geen mythe.
Ze is machtiger dan wie dan ook beseft.
Waarom zou Zeus willen dat ik hiermee afreken?
Ze is niet zomaar een monster. Nu heeft ze iets veel gevaarlijkers opgebouwd. Een organisatie.
Ze verzamelt macht in de schaduwen van het sterfelijke en onsterfelijke rijk.
Goedenavond. Met de laatste ontwikkelingen over de recente golf van onverklaarbare moorden in de stad.
De autoriteiten onderzoeken nu mogelijke verbanden tussen de slachtoffers en een criminele organisatie die zichzelf het Medusa-syndicaat noemt.
Bronnen dicht bij het onderzoek melden dat meerdere slachtoffers gedeeltelijk of volledig verstenen zijn aangetroffen.
Forensische experts staan voor een raadsel en beschrijven de lichamen als van binnenuit verkalkt, een fenomeen dat ze nog niet kunnen verklaren.
Het Medusa-syndicaat, ooit afgedaan als slechts een gerucht in de onderwereld, wordt snel de gevaarlijkste bedreiging van de stad.
Ambtenaren waarschuwen burgers om waakzaam te blijven en vreemde gebeurtenissen te melden.
Blijf kijken naar City Eye News voor onze verdere verslaggeving.
Ik ben Christine Rose. Wees voorzichtig daarbuiten.
Dus Zeus heeft me hierheen gestuurd om tegen een organisatie te vechten? Is dat waarom hij me nodig had?
Je bent de grootste krijger, Achilles. De wereld heeft je nodig, of je het nu leuk vindt of niet.
Hij heeft me niet teruggebracht om uit te rusten, Artemis. Hij heeft me teruggehaald voor weer een veldslag.
Medusa is niet alleen een bedreiging voor stervelingen. Ze is een bedreiging voor alles waarvoor we hebben gevochten, alles waar we voor stonden.
En nu heeft ze het gemunt op de goden.
Wat is er met ons gebeurd?
We zijn vergeten, Achilles. Maar dat betekent niet dat we er niet toe doen. We moeten alleen uitvinden waar we passen in deze wereld.
Ik hoor hier niet te zijn. Ik zou in vrede moeten rusten, niet dit.
De vrede, zoals jij die kent, is voorbij. We moeten ons aanpassen, Achilles. Alle mythen, alles is weg.
De beschaving heeft Hyperborea bereikt... maar waar zijn de standbeelden, de tempels?
De meeste daarvan zijn nu musea. Mensen bezoeken ze, maken foto's, en dat is het. Het... het doet er niet meer toe.
[Telefoon gaat over]
Hallo, mam.
Praat ze met iemand die er niet is?
[Vechtgeluiden] Wat in de hel?... Wie ben jij?
Bedankt! Ik weet niet wat ik zonder jou had gemoeten.
Achilles, zo waar als ik leef en adem! Wie in Olympus en Hades heeft besloten jou eruit te laten?
Ik dacht dat je een ziener was.
Zijn hoofd is opengespleten als een rijpe meloen, en hij maakt nog steeds grapjes.
Meer dan tweeduizend jaar in de toekomst kijken zou zelfs voor mij een beetje ver zijn geweest.
Ik wou dat ik weer dood was.
Blijf stilzitten, oude vriend. We zijn hier allemaal met een goede reden.
Zoals een van de grootste acteurs van de moderne tijd ooit zei: "We hebben allemaal een zeer specifieke reeks vaardigheden."
Wie zou er nou naar een acteur luisteren?
Wat heb je gedaan?
Ik heb je bijgepraat met twee eeuwen aan kennis.
[Telefoon gaat over]
Hallo, moeder?
Dat went wel.
En... wat is dat?
De moderne wereld.
Ik zie grootse dingen voor je, grootse bestemmingen.
Kom, Achilles, we hebben veel te doen.
Achilles, pas op voor die hiel.
Wat is er, Achilles? Is alles in orde?
Ik weet het niet. Ik voel iets dat ik nog nooit eerder heb gevoeld.
Misschien is het pijn.
Maar wacht, ben je niet onsterfelijk?
Ik denk dat ik niet alleen ouder ben, maar dat ik ook mijn onsterfelijkheid ben kwijtgeraakt.
Moeder.
Ik voelde het. Op het moment dat je terugkeerde, roerde de wereld zich.
De wereld bewoog, de goden roerden zich, maar ik geloofde het pas toen ik je zag.
Het is eeuwen geleden.
De zee wist dat je terug zou keren, zoon van Thetis.
Duizenden jaren, en je weet nog steeds in de problemen te komen zodra je voeten de grond raken.
Moeder, ik voel pijn. Ik denk dat ik sterfelijk ben.
Nee, jij niet. Mijn zoon niet. Wat heeft Zeus gedaan?
Een kleine list, neem ik aan.
Ik zal niet toestaan dat hij je weer van me afpakt. Niet op deze manier.
Ik geef het niet graag toe, maar we hebben misschien echt wat extra steun nodig.
Ah, de grote Achilles. Hij geeft toe dat hij een hiel heeft.
Ik geef toe dat sommige veldslagen een leger vereisen.
Zelfs als het maar een leger van twee is?
Drie. Ik ken iemand die misschien kan helpen.
Atalanta, de jaagster?
Ik dacht dat ze na de val van Arcadië was verdwenen.
Ze is niet verdwenen. Ze heeft zich gewoon teruggetrokken.
Atalanta heeft haar jachtvaardigheden gemoderniseerd.
Ze vecht nog steeds in de schaduwen en jaagt op moderne monsters.
Ik weet niet of ze wel zo happig is om zich bij ons aan te sluiten.
Onzin. Ze haat Medusa meer dan wie dan ook van ons nadat die haar geliefde in steen had veranderd.
Volgen we nog steeds de bevelen van Zeus op?
[Alarm klinkt]
Wacht, een misdaadmelding.
[Nieuwsalarm klinkt]
Weer een dag, weer een reeks lichamen ontdekt in de stad, waaronder deze slachtoffers.
Sommige met versteende ledematen of volledig in steen veranderd, allemaal met een blik van afschuw op hun gezicht.
De politie linkt deze sterfgevallen aan het zogenaamde Medusa-syndicaat,
een opkomende macht in de onderwereld met een ogenschijnlijk onlesbare dorst naar geweld en macht.
Bewoners worden opgeroepen om waakzaam te blijven, ongebruikelijke activiteiten te melden en gebieden te vermijden die bekend staan als gelieerd aan het syndicaat.
Blijf kijken. We zijn zo terug met meer updates over dit zich ontwikkelende verhaal.
Hier is Donna Lane, live voor het Big City Channel. Terug naar de studio.
Medusa moet gestopt worden. Omwille van de mensheid.
Atalanta, ik ben het, Achilles.
Achilles? Hij is al meer dan 2000 jaar dood.
Kennen jullie elkaar?
Ja, we hebben allebei onder Chiron getraind.
En misschien nog iets meer?
Ja, ze was de enige in het kamp van Chiron die ik niet kon voorblijven of verslaan in een gevecht.
Of in de liefde, blijkbaar.
Dat is duizenden jaren geleden.
Doet nog steeds pijn.
Kunnen we ons op onze taak concentreren? Atalanta, we jagen op Medusa.
Werd tijd. Waarom verspillen jullie je tijd hier?
[Snelle muziek speelt] ♪ Kun je het horen? De echo's in het donker, ♪
♪ vervagend gefluister dat doorboort en zijn sporen achterlaat, ♪
♪ stenen harten, harten van steen, ♪ ♪ nergens meer om naartoe te rennen of te verbergen, ♪
♪ Ze is een schim, ze is een vloek, kijk haar niet in de ogen, ♪ ♪ oh, waag het niet. ♪
♪ De ondergang volgt haar, voel de druk, zie de verblindende blik. ♪
♪ Ogen van vuur, een ziel zo koud, neemt elke zucht met zich mee. ♪
♪ Je dacht dat je een uitweg zou vinden, dacht dat je er net doorheen zou glippen. ♪
♪ Wanneer elke hartslag klinkt als donder, ♪ ♪ wanneer elke ademhaling een gevecht is. ♪
♪ Je zult wensen dat je nooit haar pad had gekruist, deze donkere nacht betreuren. ♪
♪ Ze komt eraan, voel de kilte onder je huid. ♪
♪ Ze is een schim, ze is een vloek, kijk haar niet in de ogen, ♪ ♪ oh, waag het niet. ♪
♪ Eén blik, en je bent versteend, bevroren door het naderende noodlot. ♪
♪ Een spookachtige gedaante in de duisternis, het hart klopt luid, ♪ ♪ ze is door de poort. ♪
Blijf waakzaam, de deur is open.
Ze was niet altijd van steen. Ze is hier, dat is zeker.
We zijn er bijna.
Perfect. Kelder van nachtmerries.
Atalanta.
Voel je het? De gevoelloosheid, de zwaarte.
Zoals een van de moderne barden zingt: we zijn allemaal slechts een zoveelste steen in de muur.
Je geeft ook echt nooit op, hè? Wanneer drong het tot je door?
Dat we nog steeds slechts pionnen zijn voor de goden. Je bent gewoon het loopjongetje van Zeus.
We kunnen niet altijd onze bestemming kiezen.
Is dat het? Of moet jij je zo nodig in de ene na de andere oorlog storten?
Het zit in je bloed, in je ziel. Hoeveel minnaressen moet je nog verliezen voordat het tot je doordringt?
Ja, oké. En hoe vaak moet ik je nog doden zodat je dood blijft?
Kom op dan. Laten we wat bloed vergieten en het een bestemming noemen.
Nee. Laten jij en ik afmaken waar we aan begonnen zijn. Laten we vechten als krijgers, man tegen man, met eer.
Edele Achilles!
De man die mijn lijk door het stof sleepte wil nu met eer vechten?
Goed dan. Laten we vechten.
Artemis, pak jij haar aan. Ik ben zo terug.
Hier, kijk naar jezelf, trut.
Denk je echt dat ik in het tijdperk van selfies niet gewend ben geraakt aan mijn eigen spiegelbeeld?
We hebben deze twee niet nodig.
[Schoten]
[Mannen kreunen en slaan]
Dood me, maar behandel me met de eer van een medestrijder.
Het spijt me wat ik je in Troje heb aangedaan.
Dood me. Ik ben mezelf niet. Ik ben aan haar gebonden. Ik ben haar slaaf.
Bevrijd me!
Wat? Ben je een slaaf van Medusa?
Alsjeblieft, broeder. Maak er een einde aan.
[Vrouw gilt] Nee, stop!
Atalanta. Ze gilt.
Laten we gaan.
Kijk eens aan, is dat de zoon van Thetis niet, gestuurd om het vuile werk van de goden op te knappen.
Wat is er met je slangen gebeurd?
Tegenwoordig alleen nog met Halloween, held uit de oudheid.
Laat haar met rust, onmiddellijk!
Je hebt het vast wel doorgehad. Zeus en ik werken samen. Hij regeert de Olympus van het financiële district...
en ik regeer de schaduwen en de sloppenwijken van de onderwereld.
Hector, je stelt me teleur.
Ik was een krijger voordat ik jouw marionet werd. En nu snijd ik de touwtjes door.
Het zij zo. Je mag je bij de ashoop van de geschiedenis voegen, samen met je voormalige aartsvijand.
En Artemis, waarom span je samen met deze jongen? Weet je dan niet dat dit het tijdperk van de emancipatie van de vrouw is?
Ik ben niet op zoek naar macht. Ik zoek gerechtigheid.
Goed dan. Kies de kant van deze oude man, van dit verouderde relikwie.
Daar zou ik niet zo zeker van zijn. Deze oude hond heeft een paar nieuwe trucjes geleerd.
[Slang sist]
[Echoënd schot] Je kunt me niet doden, idioot. Het is hier saai. Ik moet naar een feestje. Ciao!
Atalanta, gaat het?
Ja, ik voel me al beter.
Hier, broeder, voor de veerman. Deze keer draag ik je met eer.
Thetis, Achilles, Artemis, Atalanta. Ik had geen reünie verwacht.
Dat had je wel moeten doen. We zijn hier voor antwoorden.
Spreek!...
Medusa. Hij heeft haar overtuigd om zich over te geven met de hulp van een paar geweldige dames.
Ik begrijp het. Hij heeft het goed gedaan.
Misschien moet je je oude vriend Hades vragen hoe hij dat heeft geregeld.
Ik had geen keuze. Je begrijpt het niet.
Ik begrijp het perfect. Je hebt een deal gesloten met Hades.
Je hebt me uit de Onderwereld bevrijd tegen een prijs waarover ik niet was ingelicht.
Ik deed wat ik moest doen. De onderwereld geeft niet—ze neemt.
Ik deed het voor je moeder en om de Olympus te beschermen.
De Olympus beschermen of jezelf beschermen?
Houd jezelf niet voor de gek, Zeus. Hades speelt een spelletje met je.
Hij speelt altijd een spelletje met je.
Jullie begrijpen het niet!
Ik houd iets achter slot en grendel.
Genoeg met die cryptische dreigementen, Zeus. Spreek duidelijke taal.
Iets veel ouders is opgeroepen en komt achter ons allemaal aan.
Er is misschien een manier, het Orakel. Zij weet meer dan wie dan ook.
Het Orakel?... Zij is misschien nog gevaarlijker geworden dan Medusa.
De zee heeft dit eerder gevoeld. Net voordat de wereld in stukken brak.
Als de tijd daar is, zeg dan niet dat ik jullie niet gewaarschuwd heb.
We deinzen niet terug. We vechten.
We zullen er klaar voor zijn. Laten we gaan. Tijd om het Orakel een bezoekje te brengen.
Hij mag dan wel een deal hebben met Hades, maar de ware oorlog is pas net begonnen.
[Aftitelingsmuziek speelt]