Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
ZIĘĆ
No to…
Na koniec powiem tylko, że…
Mieliśmy umowę.
OCOTE, MEKSYK
Czego się spodziewałeś, do cholery?
Widzisz?
Ostrzegałem cię.
Wiele razy, stary.
Mogłeś pomyśleć dwa razy, durniu.
Przepraszam! Spokojnie!
Broń sama wypaliła!
Kurwa mać.
Otoczyć okolicę!
Wszystko gra.
Odwieźcie pana prokuratora.
Musi się wykąpać przed konferencją prasową.
Tak jest.
Czyli…
wszystko gra?
Bez obaw.
Mamy umowę, pamiętasz?
Umowa?
Co? To jakiś żart?
Żaden żart.
I chcesz tylko jedną?
Tak, ecstasy.
Mam…
cztery dolary.
Myślisz, że sprzedaję tabletki na sztuki?
Za cztery dolce?
To nie dla mnie. To ma być prezent urodzinowy.
- Dla fajnej dziewczyny z Loma Encinos. - Z Loma Encinos?
Kurde!
Idziecie na imprezę?
No to kumam!
Masz. Meta i speed po piątkę. Dycha za ecstasy.
I 60 dolców za gram koki, ziomuś.
Za wszystko dostaniesz przynajmniej dwa kafle.
Znajdź mnie w poniedziałek rano i przynieś mi tysiąc dolców.
Resztę zatrzymaj. Umowa?
Mama woła…
Ohyda! Wiem, co robiłeś!
Nic nie robiłem! Puka się!
Pukałam! Mama woła na lunch.
Nie wierzę, że cię zaprosiła.
To najwredniejsza dziewczyna w szkole.
Nie wiem, o kim mowa.
Co to za dziewczyna?
Chodzimy razem na chemię.
Zgoda, możesz iść.
Ale jeśli znów wpakujesz się w kłopoty,
wiesz, jak będzie.
Zamieszkasz w Ocote z wujem Mateo.
Cześć! To ty.
Tak. Byłem w okolicy.
Pomyślałem, że podrzucę ci prezent.
Prezent?
- Tak. Mam dla ciebie… - Co tam masz, kowboju?
Co tylko chcecie. Ludy, ecstasy.
Ecstasy jest po piątkę…
- Tylko… - Co to?
Mam też kokę.
- Porcje po pół grama. - Boże!
- Super! - Po 20 dolarów.
Idziemy do łazienki? Super, kocham cię!
Jasne! Żaden problem.
Natalia! Co do tych cen…
Cóż, synu.
Niestety nie miałeś ojca, ale może nie jest za późno.
W końcu zobaczysz, co to znaczy dyscyplina.
Bądź miły dla wuja. To dobry człowiek.
Odjeżdżamy!
DWORZEC AUTOBUSOWY W OCOTE
Wuj Mateo?
W końcu!
Matka dała ci coś dla mnie.
Chodźmy.
Oto on! Idol Chui!
Mistrz z Monterrey, Nuevo León.
Najszybszy w lucha libre.
Naprzeciw niego Furia Fronteriza z Tijuany.
Pokazuje, co potrafi.
Ależ ruch! Co za popis umiejętności!
Syn wiatru,
człowiek z Imperium Wschodzącego Słońca…
Pokój masz na górze. Uprzątnąłem go.
Chcesz piwo?
Masz.
Dzięki.
Fani skandują: „Bestia!”.
Nowy idol lucha libre.
Przejdzie do historii tego sportu.
W pełni zasłużenie.
Ależ zakończył jego rządy!
Powalił rywala.
Ten próbuje walczyć. Podnosi go i…
Ciska nim o ziemię! Dwie sekundy!
Starcie tytanów.
Co za pojedynek!
Zaraz się zacznie.
Panie i panowie, ci gladiatorzy pokażą…
- Co z autobusami? - Pogadam z Diego.
Może pogada z twoimi rodzicami.
Powodzenia.
Rodzice go nie posłuchają. Wiedzą, że mój brat to idiota.
Hej!
Mówisz o moim przyjacielu.
Przyjacielu, który pewnie by cię zabił, gdyby się o nas dowiedział.
Ma głębokie pokłady poczucia humoru.
Czyżby?
Słuchaj.
Od kiedy tata został kongresmenem…
O to mi chodzi.
To świetny moment, by rozkręcić interes.
Oprócz taksówki mam trzy busy.
Ale z kilkoma luksusowymi autobusami moglibyśmy jeździć z Tejalpy na riwierę.
Wycieczki na plażę dla gringo,
imprezy z okazji spring break.
Przecież wszyscy i tak jeżdżą do Xacy i Los Cactus.
No właśnie. Tutaj plaże są puste.
Zero konkurencji.
A nawet gdyby była, twoja rodzina ma przewagę.
No wiesz, całe to pieprzenie się z zezwoleniami i licencjami.
Pracujesz już w tej branży.
Jestem Tristana.
Moglibyście wnieść spory aport.
To sporo by dało.
Nie musiałbyś nic płacić, żebyśmy zostali partnerami.
Wzięlibyśmy pożyczkę na podstawie prognozy dochodów.
A dzięki strefie gospodarczej załapalibyśmy się na ulgę podatkową.
Moglibyśmy utworzyć fundusz.
Podoba ci się?
Super, stary.
Mamo!
Stary!
No dobra.
Stary!
Co się tak ślinisz?
- To moja siostra. - Tak.
Poznaliście się na koncercie Los Mágikos.
Pamiętasz?
To twój kolega z prawa?
Tak.
Proszę pani.
José Sánchez. To zaszczyt, panie kongresmenie.
Nie jesteś z Albacruz?
Nie, z północy.
Mieszkałem nawet w San Diego.
Czemu nie poszedłeś na studia tam?
Lucía, nie przeszkadzaj.
Zakochałem się w Meksyku.
Planuję tu własny interes. Dlatego późno zacząłem studia.
To czemu nie Albacruz?
- To lepsza uczelnia od Séneki. - Mamo.
To częsty błąd, szanowna pani. Nawet wśród obywateli Albacruz.
Pod względem prawa handlowego Séneca jest o wiele lepsza.
O wiele lepsza.
- Co tam? - Cześć.
Co tu robisz?
Twój brat nalegał.
Nie sądzę.
- Gdzie on jest? - Nie wiem.
Niedawno dąsał się gdzieś w kącie.
- Nie wie o nas, nie? - Jasne, że nie.
- Cześć, Lucía! - Vero.
Kolega Diego z prawa. Ma na imię…
Juan? Nie, José.
Miło mi.
- José. - Mnie również.
Wuju Mateo.
- Na kredyt? Oszalał pan? - Obiecuję, że spłacę.
Przecież on nie żyje.
Nie wyjdzie pan bez zapłaty.
Alex! Kolejny nie chce zapłacić.
Już idę, mamo.
Zastawię jego dom. Kończymy postępowanie spadkowe.
To nie potrwa długo. Przysięgam.
- Słyszał pan. - W porządku.
Hej! Stój!
Uważaj!
Z drogi!
Czekaj!
Otwieraj!
- Dzięki. - Jasne.
Nie rozumiem.
Cały przelot z prochami kosztowałby ze dwa tysiące.
Jeśli nie wyślę ich szybko matce, ona i durna siostra przyjadą na pogrzeb.
Czemu tak tego nie chcesz?
Bo nie będzie pogrzebu. To kosztuje.
I tak nikt by nie przyszedł.
Jeden z twoich ludzi przewiezie prochy ciężarówką,
a mama odbierze je z magazynu w San Diego.
- Pomyślałeś o wszystkim. - Muszę.
Co zrobiłeś z jego ciałem?
Co? Nic nie zrobiłem!
Nawet nie chcę wiedzieć.
Tylko nie wciskaj mi, że wuj miał dziwną chorobę.
Jak to wyjaśnisz? Zmniejszył się do rozmiarów Taquito?
Zostały z niego skóra i kości.
Albo pomylili paczki.
- Daj spokój. Serio? - Wyrzuć pudełko. Zajmę się tym.
Kurwa!
- Nigdy nie słuchacie. - Nie!
Co jest?
- To twoja wina. - Dlaczego?
Świat zmienia się w zawrotnym tempie.
Łatwo popaść w przesadę.
Narzucać sobie nieosiągalne oczekiwania.
Co tam?
- Skurwielu. - Czekaj!
- Chuju jebany! - Wyjaśnię.
- Wciąż pakujesz mnie w kłopoty. - Jesteśmy kumplami!
- Czyżby? - Jasne!
- Czekaj! - No co?
Chciałem ją pocieszyć. Jako siostrę przyjaciela.
- Była smutna. - I w ciąży!
A teraz rodzice obwiniają mnie!
Myślą, że to ty jesteś ojcem?
- Skurwielu! - Czekaj!
Uspokój się!
No uspokój się!
José? Co wy odpierdalacie?
Skończony z ciebie śmieć!
Zdradzasz moją siostrę z tą laską!
- Coś ty za jeden? - Zabiję go!
Odbiło ci! To Flavia! Moja siostra z San Diego!
Jesteś siostrą tego dupka?
Tak, niestety.
Mam teorię, że jest adoptowany.
To wiele by wyjaśniało.
- Prawda? - Ząb mi się rusza.
DZIESIĘĆ LAT PÓŹNIEJ
- Co jest?! - Diabełku!
Miałaś go obudzić, a nie przyprawić o zawał.
- Mamo! - Idalia, idź do małego!
- Myłaś zęby? - Tak.
Pochuchaj.
- Mamo! - Nie kłam.
Leć myć zęby, bo ojciec cię zleje.
Tak?
Dzwoni pan Nuncio.
Nie teraz.
- Masz papiery dla notariusza? - Tak, są gotowe.
Rany. Miałeś je wydrukować, ale nie podpisywać.
Miałem je przygotować.
Tylko Lucía może je podpisać. Rodzice założyli firmę na nią.
Jestem wiceprezesem.
Diego, trzeba odebrać Gerardito ze żłobka.
- Braciszku. - Potworku.
Przyszła ekipa od klimy.
No i?
- Chodź, Diego. - Mają do wykonania robotę.
Nikt ma im nie przeszkadzać.
Spóźnimy się.
Wydrukuj to jeszcze raz i daj do podpisu Lucíi.
Mama chce to załatwić.
- Szybko! - Spokojnie.
Załatwione?
Kto to?
Pomóc w czymś?
Ekipa od klimatyzacji?
Tak, to my.
A tyś kto, kurwa?
Jestem tu szefem.
Od linii pasażerskich.
Partida?
Sánchez.
José Sánchez.
Wiceprezes wykonawczy.
Gdzie Diego?
To mój szwagier.
Należysz do rodziny.
Chyba tak. A ty?
Juan.
Juan Fernando Lugo Cháirez. Do usług.
Mamy firmę rodzinną w San Isidro.
Ale rozwijamy się.
Powodzi się wam, co?
Mogłoby być lepiej.
Jak to?
Pomyśl tylko. Wszystkie transfery idą z Tejalpy.
Dwadzieścia autobusów więcej i zmietlibyśmy ich z mapy.
Robilibyśmy trasę do Alcocer. Optuję za funduszem.
Albo odwróconą hipoteką. Coś w tym stylu.
Weszlibyśmy do kurortów i wozili turystów.
Rozumiesz?
Wszystko się łączy.
Transport, turystyka i lokalna gospodarka.
No to…
co cię powstrzymuje?
Inni nie dzielą mojej wizji.
Inni.
Wiesz, co o nich myślę?
Pieprzyć ich.
Wiesz co?
W Xacatlán jest wielu takich ludzi.
Wiesz, co mówię o nich z braćmi?
Pieprzyć ich.
Gotowe, szefie.
Autobusy są już gotowe.
Masz sporą ekipę.
Sporo izolacji do założenia.
Gdybyś potrzebował cichego wspólnika,
daj znać.
Do zobaczenia.
Na razie.
- Dzień dobry. - Pani Guadalupe.
- Miło panią widzieć. - Rozgość się.
- Dzięki za zaproszenie. - Znacie mojego syna?
- Dzień dobry. - Cześć. Lucía.
- Maximiliano, miło mi. - José Sánchez.
Maximiliano.
- José Sánchez. - Poproszę tequilę.
- Cześć. - José Sánchez.
- Całą butelkę. - José Sánchez.
Czego jeszcze chcesz?
Poparliśmy cię. Wpłaciliśmy pokaźną sumę.
To żadna tajemnica.
Wspieraliśmy Vivara, ale pokonałeś go.
Teraz wspieramy ciebie.
Ale wczorajszy wiec…
Spójrz tylko!
WSTYD! PUSTKI NA WIECU
To jakiś słaby żart.
Co ty sobie myślałeś? To upokarzające.
Stawmy czoła faktom.
Wymienimy cały sztab wyborczy.
Trochę na to późno.
Pokonałem waszego Vivara. Te wybory też wygram.
Nie mam wielkiego zaplecza,
jestem lokalnym działaczem, ale mam wizję.
Wygram.
Oby, synu.
A co do kwoty…
Nie, panie Germán. Jest jak jest.
Przepraszam.
Tutaj!
- Co tam? - Siadaj!
- No siadaj! Piwko? - Tak, dzięki.
Dziękuję.
Panie Sánchez.
Pewnie zastanawia się pan, kim jestem.
Thomas Grayson, pana adwokat.
Jak się pan trzyma?
Nie najmowałem adwokata.
Bez obaw, opłaca mnie gubernator Arévalo.
Może pan mi zaufać.
Postawiono panu trzy zarzuty, w tym o konspirację.
Ale tak naprawdę to nie pan jest celem.
Nie mają mocnych dowodów.
- To dobrze, prawda? - Tak.
Bez urazy, ale dla federalnych jest pan zwykłą płotką.
Pomniejszym graczem średniego szczebla.
Jak ci goście w tle…
Rozumiem.
Ale jestem prokuratorem.
Tak, jest pan szychą w Albacruz.
Ale dla federalnych
nie jest pan wart pełnego śledztwa i procesu.
Chcą grubą rybę.
Ojca Chrzestnego.
A na to nie ma szans,
bo jest pan całkowicie niewinny.
Co obiecuję udowodnić,
jak tylko będę potrafił.
- Jasne. - Jasne?
Jasne.
Bo nie próbowałby pan dogadać się na własną rękę, prawda?
Jasne.
- Jasne. - Jasne.
Miło było.
Jasne.
Jebać kutafona.
Można, Buendía?
Ktoś do ciebie.
Proszę. Siadajcie.
Ocote stanie się ośrodkiem handlowym.
Usprawni i zsynchronizuje prywatne sieci transportowe
w regionalny plan transportowy.
Nasz kandydat potrzebuje przesłania.
Czegoś, co zmobilizuje wyborców.
Zapewni mu wielkie wsparcie.
Potrzebuje wizji.
Nie, potrzebuje zespołu ludzi, który ściągnie kogoś na jego wiece.
Właśnie!
A jak ludzie docierają na wiece?
Transportem.
Jesteś prezesem Autobuses Partida.
Wiceprezesem wykonawczym. Prawie to samo.
Dziennikarze i ekipy telewizyjne
zjadą w kolejną sobotę na Plaza Armas.
Będzie pustawo, jeśli przyjdzie poniżej 1000 osób.
- Tysiąc? - Tysiąc.
- Dlatego go sprowadziłem. - Marnujemy czas.
W przeciwieństwie do tamtego,
ten ma flotę autobusów. Co myślisz?
Oczywiście, sam podpisałem.
Dobrze.
Oddzwonię.
Ma pan chwilę, szefie?
Co?
Podobno Méndez miał zawiesić sprzedaż biletów
na sobotnie kursy do Limoneros i Puerto Alto,
bo się wyprzedały.
Wspomniał pan coś o Alcocer i Tuxtlán.
I wynajęciu nowych autobusów.
Ale w systemie nie ma zaksięgowanej sprzedaży biletów.
Spokojnie.
To czartery.
Pokryjemy to z konta rezerwowego.
Zamknęliśmy to konto.
A linia kredytowa?
Wymaga zatwierdzenia teściowej.
Domyślasz się, co się dzieje.
Tak.
Mówiłeś komuś?
Nie.
Ale to tylko kwestia czasu,
nim pan Partida i pani Fajardo się domyślą.
Jeśli na firmowym koncie nie zostanie ani grosz,
może interweniować bank.
Lepiej wszystko uporządkować.
Muszę zrobić, co trzeba.
Bo ludzie od klimatyzacji wpadną i zrobią izolację ze mnie.
Rozumiesz?
- To popieprzone. - Owszem.
Muszę załatwić te autobusy na wiec.
Ma pan jakieś poręczenia na jutro dla banku?
- Dom. - Świetnie.
Ale jest na Lucíę.
Muszę wytrwać do kolejnego weekendu.
Radzę wrócić do domu,
dać żonie wspaniały seks,
a potem przekonać, by zgodziła się na poręczenie domu.
Spróbuję odroczyć wydatki.
Dobrze.
Ordoñez.
Tak?
Czemu jesteś taki miły?
Pracuję tu od niemal dwóch dekad.
Dłużej od pana.
A pana teściowie to dupki.
O, tak!
Gówno ci podpiszę!
- Nigdy w życiu! - Chodź.
Tym razem przegiąłeś, dupku!
Wiesz co? Na razie!
Jeśli znajdą mnie w rowie, winna będziesz ty i twoja rodzina!
Cholera jasna!
Autobusy to nie problem.
Ale…
musimy trochę dostosować trasy.
Według umowy my opłacamy ludzi, a ty ogarniasz transport.
Wiem.
Dzielimy się po połowie.
- Wiec jest jutro. - Wiem.
Jako że mówię o tym tak późno,
jeśli wszystkie się uda,
co moje, to wasze.
W porządku.
7. CZERWCA GŁOSUJ NA PRI
Przepraszam za zamieszanie. Zaszły pewne zmiany.
Autobus pojedzie na wiec Maximiliana Arévalo,
na który jesteście oczywiście zaproszeni.
Jakiś żart!
Już dobrze.
Ci, którzy z nami pojadą,
otrzymają zapłatę, parasolkę i kanapkę.
Pani w niebieskim.
- Dzień dobry. - Dobry.
Ile wynosi zapłata?
200 peso za dorosłego, 100 peso za dziecko.
To niedopuszczalne. Złożę skargę.
No już, spokojnie.
Każdy ma do tego prawo,
ale jeśli ktoś nie jedzie na wiec, niech wysiądzie.
No już!
Wszystkie autobusy jadą na wiec.
Na miejscu dostaniecie kurczaka i napój.
Skandal.
Jakaś totalna tragedia!
Smacznego.
Arévalo!
Nie, proszę!
W SOBOTY REKLAMACJI NIE PRZYJMUJEMY
Dawaj to!
Widziałeś ich miny?
- Nie mogli uwierzyć. - Tak. Sparaliżowało ich.
Tak.
Czeka mnie jeszcze mina mojej teściowej.
Na wiecu były tłumy.
Udało nam się.
Arévalo!
- Skurwiele! - Arévalo…
Nie, dzięki.
Rzuciłem przez zapalenie zatok.
- A chuj tam. - Bierz, jak dają.
- Trochę nie zaszkodzi. - No ba!
Wiesz, co teraz zrobimy?
Wzmocnimy krąg zaufania.
Zbudujemy pieprzony resort z polem golfowym.
Będzie w nim bar z drinkami z tymi małymi parasolkami.
Pełna egzotyka.
- Zarobimy krocie. - Jasne.
Albo linia autobusowa.
- W mordę. - Kurwa, Juan.
Zajebisty towar.
Nie mów do mnie „Juan”.
Wybacz. Wolisz „Fernando”?
Nazywasz się Juan Fernando, nie?
Mów mi Wilk, stary.
Jasne.
Stary.
Dobra robota. Ludzie, autobusy…
- Zaraz go poznasz. - Mój drogi José.
Od kiedy zobaczyłem cię w domu pana Germána,
wiedziałem, że przyniesiesz mi szczęście.
Mam szósty zmysł.
No uściskaj mnie. Dziękuję!
Żaden problem, proszę pana. A może „panie burmistrzu”.
Juan Fernando do nas nie dołączy?
Nie.
Krążą na jego temat plotki.
Jako przedstawiciele władzy dystansujemy się od takich osób.
No tak, rozumiem.
Pomówmy o tobie.
Opowiadaj.
Co?
Szef ds. transportu.
Szef ds. transportu?
Szef ds. transportu.
Powtórzyć?
Niesamowita sprawa.
Wciąż musimy załatwić sprawy ze związkiem zawodowym, PROFECO,
a także zwrotami za bilety.
Bez obaw, wszystkim się zająłem.
Uzyskałem też zezwolenia na kursy do Aguascalientes i Durango.
Załatwiamy też finansowanie dla nowej floty autobusów szkolnych.
Potrzebujemy 30.
Autobusów szkolnych?
Zapomniałem wspomnieć, że będziemy realizować kursy
dla ministerstwa edukacji.
Właściwie sam się tym zajmę.
Ale musimy utworzyć spółkę holdingową
zarejestrowaną na moją kochaną Lucíę,
której będę głównym wspólnikiem.
Chyba że ktoś ma coś przeciw.
TRZY LATA PÓŹNIEJ
Policjanci wpadli w zasadzkę.
Doszło do licznych pościgów i mobilizacji sił bezpieczeństwa.
Na opublikowanym nagraniu słychać odgłosy wystrzałów.
Minęły już dwa miesiące, od kiedy został gubernatorem,
ale Maximiliano Arévalo wciąż nie mianował prokuratora generalnego.
Niemal miesiąc po rezygnacji poprzedniego prokuratora
rząd Maximiliana Arévalo wciąż nie znalazł następcy.
Tymczasem krwawa wojna karteli…
Pierdolona wiedźma.
…wciąż zbiera żniwo wśród obywateli Albacruz.
Dziś padł kolejny rekord: 38 zabójstw.
Widzisz?
W tym tempie za jakiś czas nie będzie komu zostać prokuratorem.
Tylko dureń by się zgodził. Co powiedział Espinosa?
A jak myślisz? „Zabijcie mnie od razu”.
Priorytetem jest poszerzenie Buenavisty,
by uwolnić dostęp do Nuevo Alto.
Nazwijmy to przedłużeniem autostrady,
a przeniesiemy fundusze rządowe na pana uznaniowy fundusz rozwoju.
Co pan na to?
Poprawi się też stan drogi do pana nowego domu.
Bystrze, José!
Przejdźmy do La Carbonery…
- José. - Tak?
Nie zaprosiliśmy cię w sprawie budżetu.
Choć oczywiście bardzo cenię twoje pomysły
i moją dolę.
W porządku. O co chodzi?
Przejdę do rzeczy.
Szukamy prokuratora generalnego.
Uważamy, że byłbyś idealny.
- Ale… - Żadnych „ale”.
Usiądź.
Potrzebujemy kogoś z wizją, a ty zdecydowanie ją masz.
Panie gubernatorze, to pan ma wizję.
Ja również. Wszyscy ją mamy.
Mam wykształcenie prawnicze, ale nie uzyskałem dyplomu.
Tak, na uniwersytecie w Sénece. Wiemy o tym.
Zostały ci dwa przedmioty. Zajęliśmy się tym.
Rektor osobiście wręczy ci honorowy doktorat
za pracę na rzecz stanu Albacruz.
- Tak! - Tak?
Tak dobrze?
Świetne wieści.
Zostaniesz szefem.
Będziesz miał tyle władzy!
No i prokurator generalny odpowiada też za policję.
Czyli dostaniesz broń!
No nie wiem, pewnie tak.
Wybierz jak największą.
Dobry pomysł.
Taką na pewno się obronisz.
- Największą. - Tak?
Co?
Co? To ważne stanowisko.
Świetnie. Pozwól się zabić.
Może i tak.
W końcu uszczęśliwię twoich rodziców.
Ja pierdolę.
Panowie, mamy umowę.
Od czego mój klient ma zacząć?
Od gubernatora Arévalo i jego siostrzeńca Joaquína Buendíi.
Potem przejdziemy do Padrinów.
- W porządku? - Jasne. Chuj tam.
Pierwszy raz w historii
nasza policja będzie przeszkolona zgodnie z międzynarodowymi standardami
i nowocześnie wyposażona.
Pomocy! Policja!
Bardzo dziękuję.
Stworzyliśmy nowy model bezpieczeństwa.
To nowy początek.
Pełen uczciwości, determinacji i odwagi,
ale przede wszystkim miłości do Albacruz.
Czas, by nastały lepsze czasy.
Jesteśmy bezpieczni.
José Sánchez, prokurator generalny, bliżej was.
Stan Albacruz.
Imponujące.
Pokażemy siłę.
Wyślemy kartelom wiadomość, że muszą się opanować.
Malvárez ma utworzyć elitarną jednostkę specjalną.
Obciążasz budżet awaryjny.
Helikopter?
Świetny pomysł.
Wypożyczyliśmy go od Amerykanów,
którzy kręcą film w Durango. To dopiero początek.
Zwolnij.
Na trasie do Xacatlán zamordowano 28 osób.
Porwano jednego z twoich dowódców.
Gość zadawał się z kartelem San Isidro.
Czekamy na ciało.
- Pilnuj się. - Powstrzymamy ich.
Obiecuję.
Mamy coś.
TYLKO DO JOSÉ SÁNCHEZA
Tutaj.
TYLKO DO JOSÉ SÁNCHEZA POD GROŹBĄ ŚMIERCI
Wielki szef we własnej osobie!
Spodobał mi się ten twój film.
Oglądałbym go całymi dniami. Zostań jebanym aktorem.
- Kto mówi? - Twój dawny wspólnik.
Chwila.
Juan Fernando?
Wilk?
We własnej osobie!
Dzięki, że dzwonisz. Wiele o tobie myślałem.
Zwłaszcza ostatnio.
Bo sytuacja stała się…
dość nieciekawa.
Jesteś tam?
Tak, jestem.
Wiem, że stoisz na plaży jak dureń.
Nic się nie martw. Jesteś bezpieczny.
Nigdy w życiu nie byłeś bezpieczniejszy.
Wiesz czemu?
Bo jesteś jedynym skurwielem,
który może wyciągnąć Albacruz z tego syfu.
Potrzebujemy cię.
Ci goście z Janitzio i San Isidro to totalne pojeby.
Nie mają naszej smykałki do interesów.
Co masz na myśli?
Posłuchaj.
Chodzi mi o to,
że nikt nie wygra tej wojny sam.
Ale razem, ty i ja,
możemy zaprowadzić pokój.
Sam nie wiem. Mam wybór?
Może Wilk ma rację.
Wie pan co?
Kilka miesięcy temu radziłbym panu to rozważyć.
Ale Lobos Magos nie są tak mocni.
Łącząc z nimi siły, narazimy się na ataki.
Albo Lobos Magos pana zabiją i zrzucą to na tamte dwa kartele,
by federalni ich dopadli.
Cień zabiłby pana bez powodu.
Ale bardziej prawdopodobne, że zabije pana Łapa,
a potem rozpowie, że działał pan z Cieniem.
Kurwa, wszyscy chcą mnie zabić, a potem zwalić winę na innego.
Może sam się zabiję?
MAGAZYN
Wszyscy gotowi?
Bronimy się z całych sił.
Tylko tak przetrwamy ten atak.
Najpierw: atak.
Potem: obrona.
Ja pierdolę.
Uwielbiam swój wóz.
Ale…
Uwaga!
Co jest? Strzelajcie!
Nie mamy całego dnia!
Temat dnia w Ocote: prokurator generalny José Sánchez
oraz członkowie policji Albacruz
starli się z uzbrojonymi napastnikami i zdołali odeprzeć ich atak.
Według relacji policji oraz samego Sáncheza
wracali właśnie do domów z budynku prokuratury,
gdy kilka aut zajechało im drogę
i zaczęło do nich strzelać.
Policja nie miała dokąd uciec, więc musieli odeprzeć atak.
Dołączył do nich również José Sánchez.
Udało im się odeprzeć atak, ale napastnicy uciekli.
Kim oni byli?
Nie wiem, kto jest za to odpowiedzialny.
Naprawdę nie wiem.
Nie było łatwo, ale taką mamy pracę.
Jeśli mam szukać pozytywów,
mam nadzieję, że mieszkańcy Albacruz poczują się teraz bezpieczniejsi,
wiedząc, że policja Albacruz
prędzej zginie w wymianie ognia, niż porzuci swoich ludzi.
Lucía!
- José. - Nic mi nie jest.
Zakładałam najgorsze.
Nic mi nie jest. Nie bądź taka dramatyczna.
Nie mogę tak żyć.
Wiem, przepraszam.
Wiesz,
przenieś się z dziećmi do San Diego.
Na jakiś czas. Aż to się skończy.
Chciałaś tam zamieszkać. Teraz masz okazję.
Rozumiem. Chcesz się mnie pozbyć.
- Nie gadaj bzdur. - Mieliśmy zamieszkać tam razem.
Ty i ja. Jak Flavia i Diego. Ale nie!
Wielki ważniak musi babrać się w strzelaninach
i odsyłać rodzinę do cholernej matki.
Nie ma mowy.
Nie mówiłem nic o matce!
Znajdę wam dom w Chula Vista. Będę wpadał w weekendy.
- W weekendy? - Tak, w weekendy!
- Tak? - Nie uwierzy pan.
Nawiązali kontakt.
- Kto? - Wszyscy.
- Rozłącz się. - Liderzy kartelów.
W tej chwili!
Janitzio, Lobos Magos.
Masz rację. Nie ma sensu, bym narażała siebie i dzieci.
- Nie chcą odwetu. - Jadę!
Mówisz poważnie?
- Tak. - Tak, szefie.
Poważnie. Chcą się spotkać.
Świetnie.
Ujmijmy to tak:
wyjdziemy jako milionerzy albo jako trupy.
Zgodnie z prośbą spotykamy się z liderami organizacji z Albacruz.
Kartel Janitzio reprezentuje Cień.
Kartel San Isidro reprezentuje Łapa.
Kartel Lobos Magos reprezentują Mag i Wilk.
Możemy zacząć. Piwo się chłodzi.
Na początek chcę wyjaśnić jedno. Przeszłość to przeszłość.
Nie będę szukał sprawców ataku.
Przepraszam, jeśli zabiliśmy kogoś z waszych.
To była samoobrona.
No to wszystko gra.
Ale chcę powiedzieć jedno.
To nie my.
- Zostawmy to. - My też nie.
Ani my. Wtedy by cię tu nie było.
- Nie ma winnego. - Omówmy się.
Znajdźmy tego drania i powieśmy go za jaja.
Umowa. A wpierw wyruchamy go w oczodół.
- I całą jego rodzinę. - Dzieci też?
Też, kurwa!
- Pomówmy o przyszłości. - Chwileczkę.
Panowie.
Gdy ktoś przekracza granicę i naraża życie urzędnika,
szkodzi też nam.
No to powiedz im, jak skończył kapitan policji.
Jebany kapuś skonał we własnych sikach.
Potem go zmieliłem,
kupiłem wiadro smalcu i wiesz, co zrobiłem?
Wymieszałem na oliwkę dla twojej matki.
Coś powiedział?
Nie wkurwiaj mnie!
Spokojnie, piwo już jest.
Daj im piwo. Spokojnie, panowie!
- Wyluzuj, idioto. - Spokojnie!
Zimne piwo!
Piwo od gringo?
To spotkanie to żart.
- Nie żyjesz, dupku. - Skurwiel jeden!
Posłuchajcie mnie.
Hej! Przymknijcie mordy!
Jeśli można.
Usiądźcie.
- Dobra. - Świetnie.
To proste. Podzielimy stan na trzy strefy.
Janitzio dostanie południe,
Lobos Magos środek,
a San Isidro północ.
Każdy wnosi odpowiednią sumę, by działać w swojej strefie.
Za to my zapewnimy wam ochronę,
byście mogli działać bez przeszkód.
I wtedy…
przestaniecie sobie dopierdalać.
W mordę!
Mamy umowę, do cholery!
- Wchodzę w to. - Tak!
Umowa!
Proszę.
Od tamtych panów.
- Proszę. - Dziękuję.
Chwileczkę.
Proszę.
Księgowy wysłał instrukcje przelewów, ale nie odpowiedziałeś mu.
Możesz oddzwonić do mamy?
Jasne, dziękuję. Przepraszam.
Mamy przyjemność ogłosić, że Ocote
to najbezpieczniejsze miasto w całym Meksyku.
Brawo, burmistrzu.
ROK PÓŹNIEJ
Toż to Wąż, szef szefów.
- Układ sprzyja wszystkim. - Nie.
Sprzyja tobie i gubernatorowi.
Choćbym chciał coś zmienić,
nie mogę, póki każdy robi swoje.
A gdybym powiedział ci, że zasady się zmieniają?
Czy chcesz, czy nie.
Kazałbym ci spierdalać. Czy chcesz, czy nie.
Uwielbiam, gdy tak gadasz.
Opowiem ci coś.
Na końcu zrozumiesz, że opowiada ona o nas.
O tym, jak zaprowadzimy pokój nie tylko w Albacruz,
ale i w całym Meksyku.
- Zainteresowany? - Jasne.
Mów.
Dwa tygodnie temu w Toluce
mój siostrzeniec, Mag,
został zgarnięty przez armię.
Chciałbym pomóc, ale nie mam nic do gadania w armii.
Zabrali go, ale nie do więzienia.
Tylko do stolicy.
JEDZIEMY, STARY, HAHA
MAMY NAWET ESKORTĘ MOTOCYKLA.
NIE WIERZĘ. JEDZIEMY DO BUDYNKU RZĄDOWEGO.
NIE MARTW SIĘ, STARY.
GOŚĆ MUSI BYĆ GRUBĄ RYBĄ.
SPOKOJNIE, ZARAZ TRAFISZ PRZED OJCA CHRZESTNEGO.
Smacznego.
Wzajemnie.
- Jeśli można. - Oczywiście.
WŁAŚNIE Z NIM JESTEM. STRASZNIE BIAŁY I STARY.
MA NA SOBIE MUNDUR I MEDALE.
NIE PRZESZKADZA MU, ŻE DO CIEBIE PISZĘ.
ALE NIE MOGĘ MÓWIĆ, ŻE GO WIDZIAŁEM.
I MAM SKASOWAĆ WIADOMOŚCI.
PRZESYŁA POZDROWIENIA.
Cieszę się, że w końcu się spotykamy.
DOPÓKI MAMY UMOWĘ…
Na pewno się dogadamy.
…ARMIA NIE TKNIE NAS W ALBACRUZ.
POGADA Z PRZYJACIÓŁMI W KOLUMBII.
CZEKA NAS OWOCNA WSPÓŁPRACA!
- Zdrowie. - Zdrowie.
PRZEKAŻ MU, ŻE JESTEM DO USŁUG.
JUTRO JESTEŚMY UMÓWIENI NA GOLFA.
ŚWIETNIE, STARY.
PRZYPOMINA, BYŚ USUNĄŁ WIADOMOŚCI.
POWIEDZ MU, ŻE JAK TYLKO WRÓCISZ…
POZBĘDZIEMY SIĘ TYCH TELEFONÓW.
DLA PEWNOŚCI KUPIMY SOBIE NOWE.
DOPÓKI MAMY UMOWĘ…
TAJNE
Co?
Tak.
Wspaniale.
Tak.
Wiesz, co myślę?
Owszem.
- Pieprzyć ich. - Właśnie.
Pieprzyć ich.
I znów zapanował chaos.
Wiemy, o jakim chaosie mowa.
Wiecie, co robić.
Wiadomo, kim są?
Tak.
Członkowie San Isidro.
Dwa dni temu zatrzymani przez armię.
Czemu nie dali nam znać?
Co tu robili?
Kopali rowy.
Proszę.
Dzięki, miło z twojej strony.
Nie musiałeś. Naprawdę.
Dzieciaki były zachwycone zestawem do karaoke.
- Dzięki wielkie. - Twoja mama też chce?
- Nie lubi śpiewania. - Durnie z San Isidro zostawili ich masę.
Jeżeli chodzi o tę akcję z San Isidro,
następnym razem informuj mnie zawczasu.
Zbliżają się wybory.
Partia i gubernator liczą na sukces, a trupów jest coraz więcej.
Dbamy o interesy Ojca Chrzestnego.
- Jasne. - A on dba o nas.
Rozumiem.
Szykujecie małej 15. urodziny? Pewnie jest podekscytowana.
No jasne. Bardziej by nie mogła.
Domyślam się.
Coś ci powiem.
Mogę być jej ojcem chrzestnym.
Załatwię jej jebany czerwony dywan.
Dla ciebie wszystko.
Słuchaj, Juan Fernando. To byłby wielki zaszczyt…
Cieszę się, że w ogóle to rozważasz.
Nie chcesz mnie na ojca chrzestnego?
Nie w tym rzecz. Po prostu…
- Wstydzisz się mnie? - Nie mów tak. W życiu.
Gdybym był El Chapo, poszczałbyś się ze szczęścia.
Wcale nie. Posłuchaj mnie.
- Ale ja? - To nie tak.
No dobra.
Jesteś tam?
Wilk! Chyba cię…
Droczę się z tobą.
No tak.
Wiem, że nie będę jej chrzestnym.
- Ale wpadnę. - Dobrze.
Ale coś ci powiem.
Nie potrzeba nam zdjęć w prasie.
No tak.
- Mamy ważniejsze sprawy. - Chwileczkę.
Jasne.
- Trzymaj się. - Dobrze.
Mam drugi telefon. Oddzwonię.
Co?
Przyjechali jacyś ludzie z firmy budowlanej Iguana.
Rozmawiają z rodzicami
na temat umowy sprzedaży ziemi, którą, jak twierdzą,
nielegalnie od nich wyłudziłeś.
Przyjechali tu z prawnikiem.
- Jakiś Braulio. - Braulio…
Braulio, a nazwisko?
Parra.
To prawnik Cienia.
Są na ranczu?
- Tak. - W porządku.
Spotkam się z nimi jutro.
Spytaj, gdzie nocują.
Co jest grane?
Rany.
Wyluzujcie.
Chcemy tylko nakręcić mały film.
Kurwa!
Pan Parra!
Czas minął, skurwielu.
- Adiós. - Czekaj.
Cześć, Wąż. Co się dzieje?
Nic.
Nic a nic.
- Nie! - Co to było?
Coś takiego. Jednak coś się dzieje.
Żeby nie było wątpliwości,
jesteś gotów zeznać przed sądem, że to wszystko szczera prawda?
Tak.
Mogę zeznawać.
A potem zróbcie mi nos i wyciągnijcie stąd.
Jebać kutafona.
- Tak? - Jak to: nie przyjedzie?
Nie chce.
To jej 15. urodziny. Musi.
Dzieciaki już się tym nie ekscytują.
Przynajmniej w Stanach.
Kogo to obchodzi?
Co to za hałas? Gdzie jesteś?
To tylko jakiś kot za oknem. Zaczekaj, zamknę je.
Powiedz Vale, że ma przylecieć za tydzień,
by ćwiczyć choreografię, bo inaczej…
Bo co?
Chodzi na naukę jazdy?
Tak.
W tym roku może zdać egzamin?
No tak.
Dobra. Niech przyjedzie, to kupię jej BMW.
Też poproszę.
Co? Nie.
- Umowa. - Nie, czekaj.
Pa.
Lucia…
Widzisz tamten grzbiet?
Biegnie od początku drzew aż do samego końca.
- Widzisz? - Tak.
To wszystko moje.
Najdalszy punkt, z jakiego trafiłby snajper,
to 2000 metrów.
Gdyby jakiś drań wszedł tam
z karabinem TAC-50, mógłby ujebać mi łeb.
Ale musiałby zajebiście strzelać.
- Co nie? - Jasne.
To wszystko moje tereny.
Jestem tu szefem.
Dzielę i rządzę.
Dla spokoju ducha.
I mam go.
Póki śpię z jednym okiem otwartym i opłacam jebanego Ojca Chrzestnego,
który tak naprawdę powinien płacić mnie.
Nieważne.
Zlecił mi robotę na terenie stanu Meksyk.
Wciąż chce więcej i więcej.
Zarabiasz więcej i więcej.
Trzeba inwestować, by więcej zarobić.
- Słyszałeś o tym? - To znaczy?
- Wolny przepływ pieniędzy. - No jasne.
Mam ich sporo.
Ale wszystko trafia w łapy Ojca Chrzestnego.
No tak.
To skomplikowane, ale działa.
Działa.
Jestem wolnym duchem.
Niezależnym. Dlatego zwą mnie Wilkiem.
Płacę, by dali mi spokój.
Bym mógł działać tak, jak chcę.
Tak jak mówiliśmy.
Dla ludzi. Dla pokoju.
Właśnie.
- Dla pokoju. - Dlatego ci płacę.
Byśmy utrzymali prawo i porządek.
- No wiesz… - Powiedz mi coś.
Pracuję dla ciebie i dla rządu.
Powinno być odwrotnie.
- To przejściowe. - Właśnie.
Dlatego lubię z tobą pogadać.
Bo myślimy podobnie.
- Mamy wizję. - Tak.
Mamy wizję.
Dlatego kiedy Arévalo wystartuje na premiera,
z ciebie zrobimy kolejnego gubernatora.
- Wypijmy za to. - Zdrowie.
Pobudka!
Jeszcze raz. Od początku.
Pięć, sześć, siedem, osiem.
I raz, dwa, trzy, cztery,
pięć, sześć, siedem, osiem.
- Tata. - Dobrze ci idzie.
- Spóźniłeś się. - Mam wiele na głowie.
- To było pilne. - Co takiego?
Jak się nazywa konsultantka?
- Angélica. Yesenia. Jessica! - Nieważne.
- Widziałeś, jaką suknię wybrała? - Tak, jest piękna.
Daj spokój.
To bardzo droga suknia najlepszego projektanta w Albacruz.
Do kurwy nędzy.
- Język! - Posłuchaj mnie.
Podpalę się, jeśli będę miała ją znów założyć.
Poprosiłam mamę, by przyleciała. Wszystko naprawi.
Rozważymy inne opcje.
Co za totalny idiota.
Ten gość to idiota.
- Co? - To idiota!
Trafił na pierwszą stronę.
Idiota.
„José Sánchez, szemrany prokurator z Albacruz,
jest podejrzewany o korupcję”.
To tylko kłamstwa i plotki. Nic na nas nie mają.
Wiem.
Ale nie na „nas”.
Na „ciebie”.
- Ktoś sypie? - Dowiemy się.
Bez obaw, gubernatorze.
Sprawa ucichnie. Jak zawsze.
Jasne. Nie wychylaj się.
Zrób sobie wakacje za granicą.
Chciałbym, ale Vale obchodzi 15. urodziny.
Jest zaszczycona, że będzie pan jej ojcem chrzestnym.
Kiedy to będzie?
Za tydzień.
Nie wiem, czy gubernator powinien przychodzić.
Zwłaszcza jeśli będą tam niektórzy twoi przyjaciele.
Przyjdą tylko ci szanowani.
O ile będą chcieli po tym skandalu.
Na pewno przyjdą. Muszą.
Joaquín, gdzie moje tabletki?
Tutaj.
Przykro mi, że źle się pan czuje.
Wiesz, co mnie trapi?
Jakiś dupek pieprzy moją kobietę.
- Rozumiesz? - Tak.
- Którą? - Moją żonę, dupku!
Skąd pan wie?
Podsłuchuję jej telefon.
Widziałem zdjęcia, jakie sobie wysyłali.
Znam go?
Rozpoznasz go po samym…?
Zrób, co do ciebie należy.
Znajdź go.
A następnie uduś, jasne?
Znajdź skurwiela!
Skurwiel.
To najlepszy choreograf w Albacruz.
Angélica… Jessica natrudziła się, żeby go załatwić.
Każda próba kosztuje fortunę.
- Mam gdzieś, że tańczy dla BTS. - Starczy, Vale.
Próbowałem być cierpliwy, ale przesadzasz już.
Naucz się pieprzonego układu. Muszę kończyć.
Jak zawsze.
Mam ważną pracę dla gubernatora.
Będzie twoim ojcem chrzestnym. To wielki zaszczyt.
Nie słuchasz mnie!
Jak zwykle!
Jestem zajęty. Muszę kończyć.
Pa, kochanie.
Tak.
Za nas i za naszą piękną córkę.
I za syna.
Pięknie wyglądasz.
A ty gównianie.
Cóż, taka już jest cena…
Cena sukcesu, który nic nie znaczy,
jeśli nie dzieli się go z bliskimi.
Dziel go sobie z matką i dziwkami.
Nie mów tak.
Przemyślałaś to?
Czas, byśmy znów byli rodziną.
Wrócicie do domu.
Do tej dziury?
Rozmawiasz z przyszłym gubernatorem tej dziury.
Który zresztą opłaca twoje projekty biznesowe
oraz domy, by twoja rodzina…
Wiem, jesteśmy partnerami.
Zawsze nimi będziemy.
- Nie musisz się tak rozczulać. - Nie wiem, co się ze mną dzieje.
Po prostu nasza Vale dorasta.
- Nie sądziłem, że ten dzień nadejdzie. - Uspokój się.
Weź się w garść.
Jesteś w rozsypce.
Czemu dzwonisz na ten telefon?
To numer awaryjny. Dzwoń na drugi.
Wracaj do pracy.
Zaczekaj. Zobaczymy się potem?
Nie. Nocuję u rodziców.
Na razie.
Do jutra.
Dobry wieczór. W porządku?
Miłej zabawy.
Witaj, piękna.
W porządku?
Dobry wieczór.
Wszystko gra?
- Proszę pana. - Dziękuję.
Kochana mama.
- Jestem z ciebie dumna. - Dzięki. Kocham cię.
Teściowie.
Wszystko gra?
- Jak się masz piękna? - Cześć. Wszystko dobrze.
Szwagier. Radzicie sobie.
Jest i chłopak!
Gratulacje.
Jak się macie?
Braciszku.
Muszę przyznać.
Zmieniłeś się.
- Jak my wszyscy. - Owszem.
Twoja córka.
No nieźle.
Brawo!
Mogę prosić do tańca?
- Gubernatorze. - José.
To zaszczyt pana gościć.
Musimy pomówić. Chodźmy.
Dobrze.
Zaraz wracam, kochanie.
- Właśnie wróciliśmy ze stolicy. - Naprawdę?
- Nie wiedziałem. - To była tajemnica.
Szefowie mają dla ciebie bardzo ważną misję.
Bardzo ważną.
Słucham?
Słyszałeś.
To nie ma sensu.
Lobos Magos mają ochronę.
Mieli.
Wciąż gadają o tym, ile płacą Ojcu Chrzestnemu.
Dziesiątki milionów.
Widać ktoś zaoferował więcej.
W stolicy są przekonani, że tylko ty możesz to zrobić,
bo Wilk ci ufa.
- I jeszcze jedno. - Co?
Amerykanie pytają o twoje powiązania z Wilkiem.
Ma na koncie masę trupów.
Pomyśl o rodzinie.
Musisz udowodnić, że to ty stanowisz tu prawo.
Czy to jasne?
Nadal jesteś tą osobą, prawda?
Zaprowadzasz prawo i porządek.
Tak, ale Lobos Magos nam nie…
Gubernatorze.
Świetna impreza.
Zdrowie.
- Tak? - Bez powodzenia.
Nie ma go?
Nie w domu ani w kryjówce.
Wie, co się święci.
Zaczekaj. Dostałem wiadomość.
To Wilk odpisał. Zaczekaj.
NOWA WIADOMOŚĆ
SUPER OFERTA
Skąd mają ten numer, do licha?
Ale nawiązałeś kontakt z Wilkiem?
Tak.
Dowiedział się o całym spisku.
Ukrył się.
Ale nie wiedział,
że to ja za tym stałem.
Co to za auto?
Miałem się nie wychylać.
- Wilk. - Na ziemię, draniu!
Nie ruszaj się!
No już! Na górę z nim!
No dalej.
Wstawaj.
- Nie zabili go w domu? - Nie.
Po godzinie go zabrali.
Nie za wiele z niego wyciągnęli.
Co z nim zrobili?
Nie wiem.
To, co zwykle.
Ruchy!
Postrzelasz trochę tu, trochę tam.
A potem…
Co?
A potem myślisz sobie:
„Zabiorę dzieciaki do Disneylandu!”.
Bo trzeba znajdować czas na drobne przyjemności.
Z rodziną.
Nie można wiecznie pracować.
I wtedy cię dopadają.
Zabawne.
Powiesz mu?
Nie.
Ty możesz.
Powiem ci coś lepszego.
Zgadnij, kto przyleciał dziś do LA, by zabrać wnuki do Disneylandu?
Chwila. Macie go?
- Ojca Chrzestnego? - Tak.
Aresztowaliście go?
Tak.
Dzięki twoim zeznaniom resztę życia spędzi w więzieniu.
Może zajmie twoją celę, kiedy stąd wyjdziesz.
Generał Ignacio Valverde został dziś aresztowany
na lotnisku w Los Angeles.
To historyczny sukces Departamentu Sprawiedliwości USA.
To najważniejsze aresztowanie w historii wojny z narkotykami.
Departament Sprawiedliwości doprowadzi to do końca.
Będziemy was informować na bieżąco.
DWA TYGODNIE PÓŹNIEJ
Stany Zjednoczone uznały, że względy polityki zagranicznej
przeważają nad interesem rządu w kontynuowaniu tej sprawy.
W interesie wspólnego frontu przeciw wszelkim formom przestępczości
Departament Sprawiedliwości podjął decyzję
o umorzeniu zarzutów przeciw panu Valverde,
by mógł zostać osądzony zgodnie z prawem Meksyku.
Widziałeś?
Tak.
Mieliśmy umowę.
Mieliśmy umowę…
No to…
Na koniec powiem tylko, że…
Kurwa.
Pragnę zakończyć, przypominając, że…
Podsumowując, chciałbym powiedzieć…
Pierdolcie się.
Pierdolić Albacruz.
Pierdolić Stany Zjednoczone.
Pierdolić mleko niskotłuszczowe i jebane płatki śniadaniowe.
Mówiłem o Disneylandzie?
Pierdolić go.
Podwójnie.
Od przodu i od tyłu.
I pierdolić Netflixa.
I Myszkę Miki.
Pierdolić moją teściową
i ten ohydny sweter, który dostałem na święta od żony.
Pierdolić FBI, DEA i CIA.
I pierdolić ten świąteczny hit Mariah Carey.
Pierdolić wuja Sama!
I pierdolić…
Pierdolić McDonald’sy!
I Taco Bell!
To nawet nie są taco, suki!
I wiecie, co jeszcze?
Pierdolić was!
Pierdolcie się!
Pierdolcie się na ryj!
Pierdolcie się, kutafony!
Pierdolcie się!
Pierdolić waszą matkę!
Pierdolić waszą jebaną matkę!
Pierdolić waszą pieprzoną matkę!
Pierdolić ją!
Pies jebał wasze jebane matki!
Albo nie, ja je będę jebał!
I wasze siostry!
I waszego ojca też!
Będę jebał ci matkę,
a ona będzie ssała ci kutasa,
aż niemal ci go urwie, kutafonie!
Pierdolić twoją matkę!
Napisy: Krzysztof Zając