Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Tak, tu Mussowie. Bella się źrebi. Proszę przyjechać.
Dobrze, że usłyszałaś.
Gdybyś nie zadzwoniła, obie by zdechły.
Leżało poprzecznie.
Antybiotyk dawać raz czy dwa razy?
- Napiszę ci. - Dziękuję.
Cześć.
- Jak ją nazwiemy? - Odwrócona.
Odwrócona? Chyba żartujesz.
Mówiłam wczoraj, że Bella źle się czuje.
Ale zawsze robisz po swojemu.
Oboje jesteśmy uparci.
Super pomysł z tą hodowlą.
Tak się ubrałaś na pierwszy dzień szkoły? Przebierz się!
Mamo! Zejdź ze mnie!
Za Odwróconą.
Pogrzało was?
Zachowujcie się.
Żadnej muzyki przy stole!
Lecę. Już późno.
Nara, pindo.
Wal się.
Mamo, nie mam już czterech latek.
Widzimy się u lekarza. Pa!
Od dnia twoich narodzin
Życie jest muzyką i fantazją
Nadałaś mojemu życiu sens
A teraz to twoje życie
POCZUJ MÓJ GŁOS
Świat to muzyka i fantazja
To się liczy, reszta to kłamstwo
Powiedziane osobom, których życie
Jest pozbawione humoru
NA PODSTAWIE FILMU ROZUMIEMY SIĘ BEZ SŁÓW
Twoje uściski są najpiękniejsze na świecie
A twoje oczy są najserdeczniejsze
A w moim sercu jest prawdziwa miłość
Większa niż niebo
Twoje uściski są najpiękniejsze na świecie
A twoje oczy są najserdeczniejsze
A w moim sercu jest prawdziwa miłość
Od dnia twoich narodzin
Tak, pani Bocchio?
Wycofujemy zamówienie, 20% podwyżki to za dużo.
Pasza pana Marzarina będzie smakować osłom tak samo.
Chyba że się dogadamy.
Dziękuję. Pozdrowienia dla żony.
Nie zajdziemy daleko, nie wiedząc, skąd pochodzimy.
Te testy wykażą, na jakim jesteście poziomie
przed zaczęciem ostatnich trzech klas.
Ta młoda dama wciąż jest w krainie snów.
Tak.
Dobry początek.
Jakie są cele edukacyjne na te trzy lata?
Jeden: lepiej poznać siebie.
Dwa: wzmocnić wiarę we własne możliwości.
Miło mi. Martina.
Eletta.
Eletta? Co to za imię?
To Gregorio.
Jest na maksa we mnie zabujany.
Bo dałam mu buziaka w podstawówce. A w gimnazjum się lizaliśmy.
I dałam mu trochę poszaleć.
Rodzice są psychoanalitykami.
Każą mi być bardziej empatyczną.
Kit z nimi. A kim są twoi?
Hodowcami osłów.
Pitolisz. Eletta od osłów?
- Mamy gospodarstwo. - Powaga?
Nawijaj.
Mamy też gęsi, kury i owce.
Chodziło mi o to, jakie masz jeszcze odchyły.
W sumie to żadnych.
Dobra, co wybieramy?
Garncarstwo, fotografię, śpiew, teatr?
- Lubisz śpiew? - Słoń nadepnął mi na ucho.
- Znasz go? - To buc.
Mark Kafar. Walczy w MMA.
Wiesz, co to?
Goli faceci się naparzają.
- Nieźle, nie? - Cześć.
- Nazwisko? - Marco Traversato.
Jakie zajęcia?
- Śpiewu. - Śpiew.
- Może nie jest taki zły. - Ta, jasne.
Eletta Musso. Śpiew.
- Dobrze. - Uważaj na niego.
Śpiew.
A imię?
- Czyje? - Twoje.
Martina.
Łapy w dół.
Śpiew.
- Zdzira leci na Kafara. - Przestań!
Co wy odwalacie?
Właź, tato!
Miało być u lekarza!
- Jedź! - Chcieliśmy pomóc.
Puszczając głośno muzykę?
Jedź już!
Mamo, nie trąb!
Stoimy w miejscu.
Nie poprawiło się. Smarują maścią?
Smarujesz?
„Co wieczór smaruję sobie pochwę”.
Grzybica u mamy się pogorszyła.
Ale tata smaruje, tak?
Smarujesz maścią?
Smarujesz?
„Już przestałem.
Brudzi mi”…
Paćka mi jaja.
Nie mogę chodzić.
Ostatnio Osvaldo
dobierał mi się do jaj.
Dość!
Przepraszam.
Musi smarować, inaczej się nie poprawi.
Tato, musisz smarować.
- To ważne. - I zero stosunków.
Zero seksu.
Na ile?
- Trzy tygodnie. - Mamo!
- Odpada! - Mamo!
Jak to się nie zgadzasz?
Jesteś lekarzem? Opanujcie się!
Przepraszam.
Chcesz mieć szanse?
- To się postaraj. - Przestań.
- Dzień dobry! - Dzień dobry.
Giuliana Palumbo, będę was uczyć.
Dzięki, że się zapisaliście, ale jest was za dużo.
A ja jestem surowa.
Ty! Zapraszam.
Elena.
Wyśpiewaj to.
Elena
Sopran. Dobrze, stań tam.
Luca
Piękny bas. Chłopcy tam. Idź.
Ty, dryblasie.
Marco.
Marco
Śmiało.
No dalej! Śpiewaj.
Marco
Pięknie. Stań tam.
Ty.
Enrico
Federica
Senna
To za trudne.
Lorenzo
Nie ma się z czego śmiać.
Chodź zaśpiewać, śmieszko.
Martina
Pani już podziękujemy.
- Nie skończyłam. - I chwała Bogu.
- Masz inne talenty. - Jeszcze ile!
Na pewno.
A ty dokąd?
- Rozmyśliłam się. - Chcę cię usłyszeć. Proszę.
Na środek.
Eletta
Słuch masz, ale stać cię na więcej.
Śmiało. Jeszcze raz.
Eletta
Sopran.
Zostajesz.
Dziękuję.
Gem
Sam zapał to za mało.
Nie wierzę!
Boże!
- A to? - Giseldy.
- Giseldy! - Straciły mamę.
Myślą, że są osłami.
Widzisz? Zwierzęta mają łatwiej.
Szanuję je. Nie jem niczego, co ma serce.
Jestem weganką.
A ty?
A ty, słodziulko?
To Odwrócona.
Tu mamy kuchnię.
Wybacz, żyją w innym świecie.
Po chuj zamykasz?
Poznaj Martinę.
- Miło… - Oblech.
Miło poznać.
Powiedz, że jest zarąbista.
Mówi, że jesteś dziwna.
Nie mówiłaś, że masz boskiego brata.
Co powiedziała?
Nic o tobie. Umyj łapy, brudasie.
- Hej! - Co?
- Nie podbijaj do mojego brata. - Nie no, co ty.
Jak wymigać: podobasz mi się?
- Podobasz… - Podobasz…
…mi…
…się.
Brachol ogląda pornola?
To moi starsi.
- Bzykają się? - Tak.
Mamo, tato!
Ginekolog zabronił!
I jestem z kimś.
Z chłopakiem?
Nie.
To zgaś światło!
Powtórka?
- Gotowa poznać rodziców? - No raczej.
Dobry wieczór.
Miło mi… Nie słyszą mnie.
Mają głęboki niedosłuch.
Aby zrozumieć, muszą cię widzieć. Zrób tak.
Hej!
Dobry wieczór.
Miło państwa poznać.
Jestem Mar-ti-na.
- Hej, Martino. - Hej, Francesco.
W końcu zaprosiłaś przyjaciółkę!
Czemu ma mnie za koniobijcę?
- Jeść? - Zaprasza na kolację.
Chętnie, dziękuję.
Jacy uroczy!
Mama zrobiła nowy ser. Tylko dla odważnych.
Chętnie, dziękuję.
- Przecież jesteś weganką. - I nie tylko.
Smakuje?
Jasny chuj.
Brat ma pomysł. Wymyślił znak na twoje imię.
Na moje imię?
- „Martina potakiwaczka”. - Bo wciąż się zgadzam?
O ja pierdolę, ale się wzruszyłam.
Pa. Dzięks za kolację.
Są i Mussowie.
Co dzień wygląda pani piękniej.
- Dzień dobry. - Dobry.
- Serka? - Nie, dziękuję.
Wkrótce znów wybory i…
Mam ważne wieści, zwłaszcza dla… nich.
W sensie?
Ile…
Jest i Giacinto.
Właśnie o was mówiłem.
A konkretnie?
Właśnie mówiłem państwu Musso, że chcemy
wspierać was, niepełnosprawnych,
specjalnym programem.
No to głosuję na pana.
Bardzo dziękuję.
- Każ im spierdalać. - Przepraszam.
Prosi o przesunięcie się. Przeszkadzacie.
Oczywiście.
Jakby co, będziemy się tu kręcić.
Do widzenia.
Rozchmurz się.
Dziękuję.
Dobrze.
Mocniej, proszę.
Giorgio, teraz ty.
Chcemy cię usłyszeć.
Luco, śmiało, dowal.
Ekstra.
Eleno, pobaw się tempem. Dalej.
Eletto, teraz ty.
Śpiewaj!
Dalej, dołącz.
Przepraszam. Stop.
Chodź.
No dobrze…
Wygrałaś w totka.
Teraz ty.
Wygrałaś w totka – ciesz się. Pomóżmy jej.
Wracamy do bluesa.
Graj, Gianfrze.
Teraz ty.
Za cicho.
Głośniej. Słyszycie ją?
Jesteś wrażliwa.
Dobrze.
Zróbmy septymę.
Dasz radę?
Zdołasz to zaśpiewać? Tak.
Za słabo. Trochę mocniej, Eletto, dalej!
Spójrz w górę! Wyciągnij głos. Dasz radę!
Ostatni dźwięk śpiewaj do utraty tchu.
Po co się zapisywałeś, skoro nie śpiewasz?
Nie wiem jeszcze, czy to coś dla mnie.
Ale muzykę lubisz.
Tak.
Eletto, wszystko gra?
Mam pomysł: zaśpiewacie razem na zakończenie roku szkolnego.
- My? - My?
Tak.
Oboje jesteście nieśmiali. Wspólny występ dobrze wam zrobi.
Dobra…
Nauczcie się jej.
Ron.
Spodoba się wam.
Ale najpierw przesłuchajcie.
Musicie ją poczuć.
Wyślę link do muzyki.
Podejdź do mnie
A ty co?
Nic.
Uczyłam się historii.
Burmistrz jest w TV.
Dlaczego zamierza pan postawić centrum logistyczne?
Rolnictwo to za mało, by zatrzymać młodych.
Co to da?
Ponad sto miejsc pracy w Camagni.
Czyli korzyści gospodarcze…
A to dupek!
Co zamierzasz?
Też będę kandydował.
Chyba żartujesz.
Będziemy działać razem!
Jestem za!
Nie wiem, czy…
Źle mi się spało.
Dlaczego?
Start w wyborach to kiepski pomysł.
Bo nie słyszę?
Właśnie.
Głusi mają swoją tożsamość i kulturę.
Wiem – to społeczność z własnym językiem.
Już mówiłeś.
Mam pozwolić, by ten bałwan wszystko zniszczył?
Tego nie mówię.
Bycie burmistrzem, który mówi innym językiem…
To zarozumiałe.
To gospodarstwo jest dla nas wszystkim.
Wiem.
Wszyscy są pazerni.
Ale my nie. Dbamy o zwierzęta.
Zrozumieją nas. Nawet jeśli mówią innym językiem.
Racja. Ale nie będziesz rządził osiołkami.
Sęk w tym, że nie słyszysz.
A Elon Musk?
Co on ma do tego?
Leci na Marsa, a ma zespół Aspergera.
I jest najbogatszym człowiekiem świata!
Aby coś zmienić, trzeba myśleć inaczej.
To się liczy!
Kocham cię.
Ja ciebie bardziej.
Choć masz problemy.
Za poważne.
Ja bym wybrała inne.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Państwo Musso.
Dokąd to?
- Super! - No.
NIE SŁYSZĘ WYMÓWEK
NIE SŁYSZĘ WAS, ALE WAS ROZUMIEM
„Nie słyszę pierdzielenia”.
- Głosujcie na niego! - Na mnie!
#SŁUCHAMWAS
Super!
Marco, Eletto, zostańcie.
Przećwiczmy duet.
Umiecie?
- Tak. - Tak.
To posłuchajmy.
Podejdź do mnie
I łagodnie zamknij oczy
Zobaczysz, że smutek minie
A co do reszty, kto wie
Zobaczymy jutro
Chcę być z tobą
Co to ma być?
Okropieństwo.
- Śpiewajcie w tańcu. - Co?
Właśnie tak.
Czy wolałbyś na ringu?
Przytulcie się.
Od początku.
Podejdź do mnie
I łagodnie zamknij oczy
Zobaczysz, że smutek minie
A co do reszty, kto wie
Zobaczymy jutro
Chcę być z tobą
Całować cię i mówić
Że choć wszystko przemija
I wszystko się zmienia
My wciąż tu jesteśmy
Nie, nie ma nas. Ani tu, ani nigdzie.
Co to ma być?
Nie myślicie o występie?
Wiecie, o czym jest ta piosenka? Czytaliście tekst?
Śpiew to nie tylko ćwiczenie wokalne.
Trafianie we właściwe dźwięki to za mało.
Tylko wyrazić emocje. Opowiedzieć historię.
To piękna piosenka miłosna.
Wiersz.
O ponadczasowej miłości pokonującej przeszkody.
„Choć wszystko przemija i wszystko się zmienia, my wciąż tu jesteśmy”.
To trzeba śpiewać inaczej. Patrzcie na siebie.
Ty patrzysz tam, ty ruszasz nogą.
Co to ma być?
Obrażacie muzykę.
Śpiewajcie to razem.
To wasza piosenka, twoja i twoja.
Od teraz ćwiczycie razem.
Patrząc na siebie i dotykając się, myśląc o tych cudnych słowach.
To na nic.
Idźcie już.
Tylko tracę czas i się wkurzam.
Do jutra.
Wpadnę do ciebie.
Mieszkam w slumsach.
Daj swój numer.
Ja przyjadę.
Okej.
Dobra.
I co teraz?
Starszych nie ma na chacie.
Są w mieście. Szukają poparcia przed wyborami.
Nie chcę, by ich poznał.
Nie wiedzą, że śpiewam.
Lecę. Oddzwonię. Pa.
Zastępują nam dzwonek do drzwi.
Hej.
Cześć.
To mój pokój.
Zaczynamy?
Pewnie.
Musimy tańczyć?
Nie, przytulańce to obciach.
Wiadomo.
Może stańmy do siebie plecami?
Podejdź do mnie
I łagodnie zamknij oczy
Zobaczysz, że smutek minie
A co do reszty, kto wie
Zobaczymy jutro
Chcę być z tobą
Całować cię i mówić
Że choć wszystko przemija
I wszystko się zmienia
My wciąż tu jesteśmy
Nie potrzeba słów
By opisać to, co skrywamy Głęboko w sercach
Ja zawsze podniosę cię, gdy upadniesz
- I zbiorę kwiaty… - I zbiorę…
Wszystko gra?
Tak.
Na pewno?
Padła ci komóra.
To co proponujesz?
Pośpiewajmy, tańcząc.
Bez muzyki?
Tak.
- Jak…? - Nie wiem.
Podejdź do mnie
I łagodnie zamknij oczy
Zobaczysz, że smutek minie
A co do reszty, kto wie
Zobaczymy jutro
Chcę być z tobą
Całować cię i mówić
Że choć wszystko przemija
I wszystko się zmienia
My wciąż tu jesteśmy
Co jest?
Taki żarcik. Myślałem, że jesteś sama.
Zwykle cię to bawi.
Przyprowadziłaś chłopaka. Niezły towarek!
Cieszę się!
Nie chodzimy ze sobą!
Czułem, jak coś drży nade mną…
Co?
Chłop jak dąb. Nadaje się na rolnika.
Puknąłeś mi siorkę? Lepiej uważaj!
Co?
Zrób jej bachora, a odrąbię ci…
Dość. Skończcie.
Dobra.
Sorka.
Zawsze są tacy?
Nie. Serio nie wiem, co powiedzieć. Przepraszam.
Do jutra.
Nara.
Pa.
Co wy odwalacie?
Nienawidzę was!
- To był mój pierwszy pocałunek. - Pomyśl o pozytywach.
Gdyby nie twój tata, byłabyś kolejną zdobyczą Marka Kafara.
Jest i ona!
Cześć, Eletto!
Brzmi znajomo?
Oberwiecie!
- Czyżby? - Pindy.
Dupek.
Eletto, masz talent.
Twój głos
ma moc.
Aplikuj do Międzynarodowej Szkoły Śpiewu.
Pasujesz tam jak ulał.
Naprawdę.
Nie mogę.
Jak to? Pewnie, że możesz.
Po prostu uwierz.
Przesłuchanie jest dzień po naszym występie.
Zostało mało czasu.
Racja, niewiele.
Ale dasz radę. Na pewno.
Pewnie, jest nad czym popracować, ale…
A jak się dostanę?
To by było! Pojedziesz do Turynu.
I uczyła u najlepszych.
Spełnisz swoje przeznaczenie.
To jak?
Nie.
To nie dla mnie.
Przepraszam.
Alessandro, wybacz.
Posłuchaj. Wiemy, że Deregibus to palant.
Ale on chociaż obiecuje miejsca pracy.
I szerszą dystrybucję towarów.
Więcej zarobimy.
„Więcej?
Sprzedaję, co wytworzę.
Z szacunkiem dla przyrody, zwierząt i przede wszystkim dla siebie”.
Alessandro, doceniamy cię.
Ale przegrasz, każąc nam rezygnować z zysku.
W ten sposób jeszcze bardziej go motywujecie.
„Eletta ma rację.
Gdy Alessandro przejmował gospodarstwo,
nikt w niego nie wierzył.
Ale gdy wpadnie na jakiś pomysł, lepiej zejść mu z drogi.
- Inaczej… - Przeora wam dupsko!
- …wam dowali”. - Lubię wyzwania. Ma mój głos.
- Tak. - A mój – Caterina!
Nie chcę wielkich fabryk na wzgórzach,
więc cię poprę.
Ale raczej wygra Deregibus.
No weź…
- Nie! - „Spójrzcie na niego.
Choćbym miał jedną szansę na tysiąc, i tak spróbuję.
Nadaję się.
Wierzę w siebie.
Mój los…
- Sam o nim decyduję”. - Dobrze powiedziane!
- Idziemy na całość! - Walcz!
- Jasne? - Całkowicie.
- Właśnie! Brawo. - Brawo!
- Daj się uścisnąć.
Nagłośnijmy to.
Damy radę.
Super wieści! Coś taka smutna?
Mam już na głowie rodziców, gospodarstwo i targ.
A teraz jeszcze wybory.
Głuchy nie oznacza nieporadny.
Radziliśmy sobie, zanim się urodziłaś.
Miałeś dwa latka.
I co z tego?
Gdybyś mi się nie wtryniała,
już bym zrealizował swoje plany!
Jakie?
Marzy mi się coś.
Chcę tu stworzyć gospodarstwo edukacyjne
i wynajmować pokoje.
Powaga?
Nie wiedziałam.
Bo mnie nie doceniasz. Po coś chodziłem do szkoły rolniczej.
Serio chcesz śpiewać?
Tak… No może.
No tak czy nie?
Lubię śpiew.
To rób to i nie truj mi dupy!
Masz dar.
Wiesz, co to oznacza?
Że mam utalentowaną przyjaciółkę!
Mam pomysł!
Jaki?
Zastąpi cię na targu. Nauczę ją migowego.
Ona mnie zastąpi?
Genialne! Co, nie dam rady?
Tata mówi, że sprzedałabym lód Eskimosom.
Niech będzie.
Chodź no tu!
- Tak? - Mogę?
Cześć.
Wejdź. Słucham.
Co to tego przesłuchania…
Wezmę udział. Spróbuję.
Cieszę się.
Mówiłaś rodzicom?
Tak. Są za.
To zajmie cały twój czas wolny.
Będziemy pracować w świątek, piątek i niedzielę. Zaczniemy u mnie.
Dziś o szóstej wieczór.
Przekażę Marcowi. Trzymaj.
Tylko bądź na czas.
Dziękuję.
Widzimy się wieczorem?
- Co za dzban. - Tak w ogóle to cześć!
Koniec amorów!
To pudło mojego eksmęża.
Grał na wiolonczeli. A ja zajmowałam się resztą.
Co się stało?
Chciał zrobić sobie przerwę.
Naliczyłam ich dziewięć.
Minimum.
Niech sobie nazywa to przerwą. Dla mnie muzyka się skończyła.
I odeszłam.
A że zawsze lubiłam uczyć, to robię to.
W Alessandrii?
Byle jak najdalej od jego ego.
I od mamy.
Z nią też przeżyłam udrękę. Kiedyś ci opowiem.
Ale jedno zrobiła dobrze:
nauczyła mnie muzyki.
Tej.
Do roboty.
Nie czekamy na Marca?
Zrezygnował. Nie przyjdzie.
Przeze mnie?
Hej.
Szykuje się nielegalna walka.
WIECZÓR MMA
Dziś wieczór.
- Zabij go! - Zmasakruj!
Rozwal!
Spoko. Szczekają, ale nie gryzą.
Poza nim.
Co mnie popychasz?
- Wyluzuj! - Hej!
- A ty tu czego? - Chodź.
Wypierdalać!
Czego?
- Pogadajmy. - To mów.
- Nie boisz się wejść na ring? - Pewnie, że tak.
Zależy mi na ćwiczeniu z tobą.
- Zmień dilera. - Wtedy u mnie…
Co?
Coś zaszło.
Pierwszy raz tak śpiewałam.
No i?
Wróć do śpiewania.
Dalej, Mark, idziemy.
Jak umiesz śpiewać, to śpiewaj.
Nie marnuj czasu ze mną.
Dalej, Mark, chodźmy.
Dobra.
Idź już.
Nie.
Sio, Eletto.
Spieprzaj!
- Dupek! - Wal się.
NIE POTRZEBUJEMY SŁÓW
Lecę.
Dokąd?
Wrócę na kolację.
Zaraz będzie telewizja.
Telewizja? Mogłaś uprzedzić.
Myślałam, że tata powiedział.
Przełóżcie to.
Nie da się!
Jadę do chłopaka.
Do chłopaka!
Zaproś go tu. Jest już częścią rodziny.
Nie, mamy coś do ogarnięcia.
Zajmijcie się tym tu.
Będzie dumny z teścia burmistrza!
Są. Przyjechali. Na dół.
Dzień dobry!
A to kto?
Jak tu pięknie!
Uroczo.
Piękne gospodarstwo. Światło też super.
Tylko ciuchy złe.
Za czyste. I lepiej zmyć makijaż.
To nie wybory miss.
Będzie nas kręcić przy pracy. Przebierzmy się.
To ma być dziennikarka?
No raczej! Chodź.
Kandyduje pan w wyborach samorządowych.
Dlaczego?
W Camagnie mieszka pół tysiąca osób.
Jesteśmy rolnikami.
Ktoś chce w to ingerować.
ZARAZ BĘDĘ, PROSZĘ PANI
Twierdzą, że produkujemy za mało,
by trafić na rynek światowy.
PRZEPRASZAM, SPÓŹNIĘ SIĘ…
Już czuć smog. Wszystko przyśpiesza!
Chcę tchnąć nowe życie w Camagnę.
Czy pańskie upośledzenie słuchowe nie przeszkodzi w byciu burmistrzem?
Upośledzenie? I kto to mówi?
Dziennikarka kręcąca komórką.
- Jest zły? - Nie.
Na pewno?
Tak.
Czyli to nie przeszkoda?
Nie.
MASZ PÓŁ GODZINY
NIE JA DECYDUJĘ
Jest zakochana!
Zrozumiałam.
Przetłumaczyłaś?
Jak zawsze!
Na pewno? Siedzisz w telefonie.
Z kim piszesz?
Zachowuj się jak należy.
Przegapiłam randkę.
Wszystko musi się kręcić wokół was! Macie mnie gdzieś.
Co to ma teraz do rzeczy?
Możemy dalej?
Tłumacz słowo w słowo, jak należy.
Tłumacz!
Proszę patrzeć na mnie!
On będzie migał.
- A Francesco spisywał. - Dobra.
Potem dodacie napisy.
Okej.
„Proszę mówić pomału. Czytam z ruchu ust.
Dobrze.
- W razie wątpliwości napiszemy”. - Super.
Dobrze.
Co chce pan zrobić dla Cama… Źle?
Dobrze. Co chce pan…
Proszę pani!
Tu Eletta!
To nie moja wina!
Byłaś do niczego!
Przeproś tatę.
Mam przeprosić?
Za to, że mam swoje życie?
Nie ty jedna masz chłopaka.
Najpierw obowiązki. Potem chłopak.
Przeproś!
Nie mam chłopaka i przez was może nie będę miała.
Mam ważną sprawę.
Będziesz mieć dziecko?
Nie mam nawet chłopaka.
Staram się dostać do szkoły muzycznej.
Jak mnie przyjmą, będę się tam uczyła.
Mam ponoć talent i może mi się powieść.
Wieczorami nauczycielka pomaga mi się przygotować.
Jak się uda, zamieszkam w Turynie.
Serio chcesz się tam przeprowadzić?
Zostawisz nas?
Jak mnie przyjmą.
Od kiedy śpiewasz?
Od trzech miesięcy.
Jestem też w szkolnym chórze.
Imię nauczycielki.
Giuliana.
A nazwisko?
Giuliana Kretynka! Nagadała ci głupot!
Weź jej coś powiedz!
Lubię śpiew. Giuliana mówi, że mam talent.
Już rozumiem.
Co niby?
Knułaś to od dawna.
Zaplanowałaś wszystko po cichu.
To nie tak. Chciała powiedzieć wcześniej.
Ale przez was nie mogła.
Przez nas?
To my jesteśmy przeszkodą?
Ogólnie wszystko: gospodarstwo, targ, wybory…
A ja to co?
Wpajaliście mi, że Głusi są lepsi.
A tak naprawdę
nigdy we mnie nie wierzyliście.
Wstydźcie się!
Właśnie.
Sam umiem się bronić!
Powiedz jej coś!
Padam z nóg. Idę spać.
Jak to spać?
Tato!
Zadowolona? Widzisz, co narobiłaś?
Zadowolona byłabym, gdybyście dali mi święty spokój.
PORADNIK PRZYWÓDCY
Chce śpiewać, a ty ani nie kiwnąłeś palcem!
Pozwólmy jej.
Aby publicznie świeciła gołym tyłkiem.
Świętoszka się odezwała.
Jest w niebezpieczeństwie – zrozum!
A ty nic nie robisz.
Każ jej zostać.
A jeśli wcale tak ładnie nie śpiewa?
Pewnie ta Giuliana nagadała jej bzdur.
Co ty pleciesz? Przestań!
Nasza córka jest mądra.
To z tobą jest coś nie tak.
Jak sobie poradzimy, jeśli się dostanie?
Czyli nie chodzi o jej wyjazd.
Tylko o to, że my zostaniemy sami.
Chodź.
Spójrz na mnie.
Eletta będzie tęsknić i nas odwiedzać.
Poproś ją, by została.
Oczywiście.
Jestem! Sorka za spóźnienie!
Kuźwa!
Witaj. Dziękuję, że raczyłaś przyjść.
Spokojnie, rozgość się. Wszystko gra.
- Nie przyszłam, bo… - Daruj sobie.
Przepraszam.
Chodź.
Kojarzysz Annę Oksę?
Nie.
To było w 1978. Też miała wtedy 16 lat.
Wystąpiła w San Remo, udając chłopaka.
Weszła na scenę,
odwróciła się i zaśpiewała. Takim głosem!
Rośnie we mnie przekonanie…
Cudo.
A naiwność znika
Kończy się…
- Co robisz? Co jest? - Na pewno mam dar?
Co jak co, ale mnie możesz zaufać.
…jak nocna podróż
Powiedz, czy warto
Kochać kogoś, kto nie ma serca
Kto nie zna smaku porażki
A podczas refrenu tańczyła.
Dla ciebie, dla ciebie…
GOSPODARSTWO MUSSÓW
Następny.
Dlaczego aż 20 euro za litr?
- A czemu auta różnie kosztują? - Bo różnią się wyposażeniem.
Osioł nie krowa. Daje wartościowe mleko.
Śmierdzi mi tu naciągactwem.
Przyszedł pan nas wkurzać?
Jak się to miga?
Mogę spróbować?
Wiedziałem.
Nic nadzwyczajnego.
Bujaj się!
Potwory.
Jakiś problem?
I jak?
Jak poszło?
Zero.
Nic nie sprzedaliście?
Nie sprzedaję, nie rucham, tylko daję w kość.
Co ma sprzedaż do ruchania?
To twoja wina!
Moja?
Martina jest do niczego.
To też moja wina?
Powinna być miła, a nie jest!
Dopiero zaczyna, to normalne. Dajcie jej czas.
Jak się nie uda, to przez was. Zawsze trzymacie ludzi na dystans.
Nie akceptujecie tych tak zwanych „innych”.
Co byś zrobił?
Pocałował mnie?
Już?
Głupol.
Sorka za wczoraj. Same chujki na tym targu.
Luzik.
Co jest?
Walczył nielegalnie.
Kto?
POLICJA
Aresztują go?
A jak myślisz?
Chciałabym
Dać ci słowo Powiedzieć, że nie mogę się doczekać
Zapomnieć o wszystkim
Chciałabym…
Śpiewaj, a nie jęcz.
Myśl o tym, co śpiewasz, i oddychaj.
Ćwiczę cały tydzień. Dlaczego nie walczyła pani o Marca?
W sensie?
Gdyby dalej śpiewał, uniknąłby problemów.
Tu chodzi o ciebie.
Dla ciebie to robię.
Zróbmy tak: bądź tak miła i idź do domu.
Dziś lepiej sobie darujmy. Przemyśl dobrze, czego chcesz.
Niewiarygodne.
Dobra. To na razie.
Jak tam?
Co tu robił Giacinto?
Jutro o 18 spotykamy się z wyborcami.
Mama poprosiła go o pomoc.
Zawsze mówiłeś, że oralizm to obraza dla Głuchych.
Poradzimy sobie sami.
Na pewno?
No jasne.
DŁUGO NIE BĘDZIE CIĘ W SZKOLE?
MARCO: ZE DWA MIECHY. MOŻE MNIEJ, JAK BĘDĘ GRZECZNY
TO BĄDŹ. BYŚ MÓGŁ ŚPIEWAĆ
MASZ FIOŁA NA TYM PUNKCIE
LEPIEJ SIĘ WTEDY CZUJĘ. UŚWIADOMIŁEŚ MI TO.
TO ŚPIEWAJ DO OPORU
Rośnie we mnie przekonanie
A beztroska znika
Kończy się jak nocna podróż
Powiedz, czy warto
Mocniej!
Kochać kogoś, kto nie ma serca
Kto nie zna smaku porażki
Dobrze.
- I nigdy nie przegrał - Teraz łagodnie!
Dla ciebie
Czerwone!
Ta piosenka
To nie marna iluzja, nie banalna myśl
Lecz coś, co zostaje na zawsze Dla mnie
Gdzie Francesco?
Skoczył po Martinę. Zaraz wróci.
Drobna emocja potrafi mnie zranić
Zwolnij!
Wystarczy jedno ciche słowo I nagle przestaję widzieć rzeczywistość
Oddychaj!
Nie wiem już, gdzie przebiega
Ta wyraźna granica
Między ślepą miłością A głupią cierpliwością
Nie widzę już rzeczywistości Ani ile bólu ci sprawia
Moja niekonsekwencja
Myśl, że poradziłbyś sobie beze mnie
Jak planujesz pomóc młodym,
którym brakuje tu pracy?
- Wszyscy stąd wyjeżdżają. - „Wyjeżdżają”.
„Niech śpiewają!”
Świat pędzi naprzód. Musimy za nim nadążać. Jasne?
Tak.
„Co wy, gęsi?”
Gęsi?
Jasny gwint!
Czcze gadanie!
Wystraszyłaś mnie. Chcesz mnie zabić?
Moja wina, że mieli wypadek?
Tak! To ty poznałaś go z Martiną.
A ty gdzie masz głowę, gdy prowadzisz?
Mów, zżera mnie ciekawość.
Jesteś za mała.
No weź, mów!
Boże, przepraszam.
- Sorka, no weź. - Nie.
Mów!
Banda judaszy!
Nie mów tak o wyborcach.
Mówię o was.
Zostawiliście mnie.
Francesco miał wypadek. Jechaliśmy mu pomóc.
Nic poważnego.
Skręcił nadgarstek. Odpoczywa u siebie.
A mama?
Nie wiem.
Mamo!
Podnieś się.
Zostawcie mnie. Łapy precz!
Chcę zostać tu, z serami.
Wstań. Nie leż tak.
Chcę zostać!
Pomogę ci.
Przecież jestem beznadziejną matką.
Przez swoją głuchotę nie umiałam do ciebie dotrzeć.
Nie jesteś złą mamą. Wręcz przeciwnie.
Gdy powiedzieli mi, że słyszysz…
rozpłakałam się.
Nie znoszę takich jak ty!
Ale on mnie uspokoił.
Powiedział, że wychowa cię na Głuchą.
Ale ty wciąż jesteś słysząca.
I chcesz wyjechać, by śpiewać!
Tak ma być?
Mam być całe życie waszą służącą?
Tak mnie widzicie?
A ty?
Nic nie powiesz?
Nie ma problemu.
Idź już lepiej.
Rób, co chcesz, droga wolna.
My sobie poradzimy.
- Co tu robisz? - Rezygnuję.
- Co? - Nie pojadę do Turynu.
Nie będzie występu, przesłuchania ani śpiewania.
Uspokój się.
To nie dla mnie.
- Nie mogę. - To normalne, że się boisz.
- To się zdarza artystom. - Nie jestem artystką.
Pewnie, że nie.
Ty hodujesz osły.
Właśnie.
Co się stało?
Skoczymy do fryzjera?
Wolę proste.
Spróbuj czegoś nowego.
Ale zmyję, jak mi się nie spodoba.
Eletto!
Dzień dobry.
Cześć.
To moja mama.
Miło mi.
Ma pani szczęście, że ma tak utalentowaną córkę.
To pani Giuliana. Uczy mnie.
Co za koszmarne babsko!
Chce cię poznać.
Zdzielę jej!
Wara od niej!
- Chcę, by wiedziała, co o tobie sądzę. - Przestań, mamo!
- I tyle. - Chce ci o mnie opowiedzieć.
O tobie? Znam córkę.
Wychowałam ją!
Mówi, że zna mnie dobrze. Jest moją mamą.
Jasne, moja też tak twierdzi.
Wszyscy rodzice tak mówią. Ale to nieprawda.
Co ty możesz wiedzieć? Nie masz dzieci.
- Mamo! - Co powiedziała?
- Nic. - Tłumacz.
Że pani nie ma dzieci.
To prawda.
Nie, niestety nie mam. Ale mam mamę taką jak pani.
Kazała mi żyć z mężczyzną, którego uważała za ideał.
A on mnie zdradzał.
Wiem, jak to jest być dyrygowaną. Przetłumacz.
Eletto.
To twoje życie.
Wyłącznie twoje!
Nikt ci nie może mówić, jak masz żyć.
Ani ja, ani twoi rodzice. Jasne?
I rozwaliła jej całą fryzurę.
- Powaga? - No.
- Żałuję, że tego… - A ja nie.
Wyszedł?
Oby był grzeczny.
Może wróci do śpiewu.
Jak się mnie boisz, to odejdź. Tak jak wtedy.
Zrozumiem.
Duet to duże wyzwanie.
To jak?
Podejmiesz je?
Eletto.
Jak się czujesz?
Następne pytanie.
Będzie dobrze.
- Skąd wiesz? - Bo jestem przy tobie.
To fajnie.
Ty też jesteś fajna.
Podejdź do mnie
I łagodnie zamknij oczy
Zobaczysz, że smutek minie
A co do reszty, kto wie Zobaczymy jutro
Chcę być z tobą
Całować cię i mówić
Że choć wszystko przemija
I wszystko się zmienia
My wciąż tu jesteśmy
Nie potrzeba słów
By opisać…
I polecę za tobą bez wtrącania się
Bo chcę jedynie być z tobą
Bez kajdan, być z…
Tobą
Świetnie ci poszło.
Byłaś boska!
Ślicznie.
Eletto.
Matko!
Jestem taka dumna! Coś wspaniałego!
Czary!
Słuchaj.
Nie wycofałam cię z przesłuchania.
Wciąż możesz podejść.
- O dziesiątej rano. - Nie.
Zawiozę cię.
Nie mogę.
Dobry wieczór.
Miło mi państwa poznać.
Wiedzą już państwo, jaką mają utalentowaną córkę.
Proszę ją przekonać, by rozwijała ten talent.
Mówi po naszemu.
Eletta ma wyjątkowy głos.
Wspaniały.
Czemu blokujecie ją, zamiast jej pomagać?
Dlaczego?
Występ był boski. Eletta wszystkich wzruszyła. Gratulacje.
Tata chwali występ.
Wspaniała scenografia, Eletta pięknie ubrana…
A mamie podobały się kostiumy i inscenizacja.
Przekaż jej, że masz niesamowity głos.
Musimy iść.
- Ale proszę, powiedz im! - Do widzenia.
Co tam?
O miłości, która nie potrzebuje słów.
Teraz?
Podejdź do mnie
I łagodnie zamknij oczy
Zobaczysz, że smutek minie
A co do reszty, kto wie Zobaczymy jutro
Chcę być z tobą
Całować cię i mówić
Że choć wszystko przemija
I wszystko się zmienia
My wciąż tu jesteśmy
Nie potrzeba słów
By opisać to, co skrywamy Głęboko w sercach
Ja zawsze podniosę cię, gdy upadniesz
I zbiorę kwiaty, które rozsypiesz na ulicy
I polecę za tobą bez wtrącania się
Bo chcę jedynie być z tobą
Bez kajdan
Być z tobą
O co chodzi?
Ubierz się.
Teraz?
Do Turynu?
Tato!
Proszę pani!
O kurde.
Proszę pani!
Co tu robisz?
To pani fura?
- Sąsiadów. A co? - Pożyczamy.
I dokąd pojedziemy?
Szybciej, tato, jesteśmy spóźnieni.
Czytała pani eski?
Nie. No mówże, co się dzieje…
Jedzie na przesłuchanie!
Tato! Dość!
Dzień dobry.
- Ja na przesłuchanie. Musso. - Musso? Spóźniłaś się.
- Wiem. - Tymi schodami na górę.
- Rodzina poczeka tutaj. - Dzięki.
- Dziękujemy. - Dziękuję.
Powodzenia.
Dzięki.
Dzień dobry. Nazwisko?
Eletta Musso.
Od tego darcia ryja chce mi się ćpać.
Pani wciąż ma tripa.
Jaka piosenka?
Atlantyda.
Masz partyturę?
Którędy na przesłuchanie?
- Tędy. - Dziękuję. Lecę.
Claudio, znasz tę piosenkę?
Szczerze mówiąc, to nie.
Zaśpiewasz więc bez akompaniamentu.
Słuchamy.
Dość. Idziemy.
Jeszcze tak nie śpiewałam.
Przykro mi, ale musisz.
Jestem!
To ja ją przygotowywałam.
Przepraszam za spóźnienie.
Proszę, zmarnowaliśmy już dość czasu.
Racja. Dziękuję.
Czas to pieniądz. Nie można go marnować.
Dziękuję, ja zagram.
Chciałabym
Dać ci słowo
Zły akord. Przepraszam.
Poproszę o krótką przerwę.
Słuchaj.
Weź głęboki oddech.
Śpiewaj dla siebie.
Dziękuję i przepraszam.
Chciałabym
Dać ci słowo Powiedzieć, że nie mogę się doczekać
Zapomnieć o wszystkim
Wiedz, że straciłam głos
Abym już nie musiała mówić Że nie umiem wybrać
Chodziłam z połamanymi kośćmi
Mój umysł był zakochany, ale w złudzeniach
A teraz nie wiem, co począć ani dokąd iść
Pora się przyzwyczaić
Byłam pochłonięta przez wir Uwięziona na krawędzi
Prosiłam cię o bajki, jak ta o Atlantydzie
Boję się – przyznaję
Czekałam miesiącami
Teraz zmieniam kierunek Ale zamiar mam wciąż ten sam
Nie mam nic do powiedzenia Chcę uciec znad krawędzi
Staram się pojąć, jak boli odejście
Będę na ciebie czekała W innym zakątku świata
Teraz zmieniam kierunek Ale zamiar mam wciąż ten sam
Po prostu bardziej się śpieszę Z rękami w kieszeniach
I twoimi kluczami w torebce
Nie odwracaj się tym razem
Widzę wszystko w twoich oczach Nic więcej mi nie trzeba
Wciąż się zastanawiam, czy to ja się mylę
Czy zmarnowałam czas I nie dałam ci wszystkiego
Ale już wiem, co począć i dokąd iść
Muszę do tego przywyknąć
Byłam pochłonięta przez wir Uwięziona na krawędzi
Prosiłam cię o bajki, jak ta o Atlantydzie
Boję się – przyznaję
Czekałam miesiącami
Teraz zmieniam kierunek Ale zamiar mam wciąż ten sam
Nie mam nic do powiedzenia Chcę uciec znad krawędzi
Staram się pojąć, jak boli odejście
Będę na ciebie czekała W innym zakątku świata
Teraz zmieniam kierunek Ale czuję wciąż to samo
Giuliana przyjechała.
Dzień dobry.
Jedźmy. Już późno.
Dzięki, brachol.
Beczysz?
To ze szczęścia, że wyjeżdżasz. Będę mógł wynająć twój pokój!
O ty gnojku. Bez takich.
Mówię serio. Zrobię tu gospodarstwo agroturystyczne.
Wynajem pokoi to piękne marzenie.
A jak wrócę?
Dam ci rabat!
Dalej, pomóż mi.
Kocham cię.
Dopiero co się pomalowałam!
Czytaj: będzie za tobą tęskniła.
Kocham cię.
Jedź, bo się rozmyślę.
Co mówi?
- Byśmy jechały, bo się rozmyśli. - Chciałabym, ale…
Proszę…
Zatrzymajmy się.
POCZUJ MÓJ GŁOS
Cześć. Tu Francesco i Martina.
Oto nasze gospodarstwo edukacyjne.
Zapraszamy was,
wasze rodziny i dzieci. Spędzicie miło czas
z naszymi zwierzakami.
SŁUCHAM WAS GŁOSUJCIE NA ALESSANDRA MUSSA
Napisy: Dawid Zacharyasz