Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Pamiętaj, że liczy się teraz,
teraz i teraz...
45 000 lat p.n.e. Koniec ery neandertalczyka
Może po prostu... Nie...
- Dobrze. A teraz? - Nie będę mogła...
- Lepiej czy nie? - Nie bardzo.
- Nie da rady. - Fakt.
- Wybacz. Lepiej przestań. - Może...
Doktorantka antropologii
Przepraszam, jakoś nie mogę się skupić.
...z działu statystki?
2025 n.e.
Cóż,
w takim razie może pójdziemy spać?
Jesteśmy pijani i...
Lepiej pójdź do domu.
W porządku.
Wiesz, że... Nie musimy już dzisiaj próbować.
- Wiem. - Dobrze.
Możemy to zrobić kiedy indziej.
Nie za bardzo mam na to czas,
- bo jestem tu zawodowo, więc... - To tak jak ja.
Pewnie się spotkamy.
Wyłączyć czy włączyć?
Światło.
Włączyć.
Będę pracować, więc włączyć.
Pilotka o wydłużonej żywotności
Dzień dobry, Coakley.
Dzień dobry, ROSKO.
Pilot S.I.
2417 n.e.
Jak się masz?
Dobrze. Jak spałaś?
Dobrze.
Co robiłaś w nocy?
Nic takiego. Rozmyślałam.
Fajnie.
Przedstaw mi parę liczb, dobrze?
Jakichś konkretnych?
Jesteśmy na miejscu?
Sprawdźmy. Minęło 210 lat,
zatem do Keplera 16b powinnyśmy dotrzeć za 126 lat.
Będzie fajnie, co?
Statystyk Greg Wiadomość
Tylko ty i ja, koleżko.
Do dzieła.
Co do jego lewej dłoni...
Nie jestem pewna, co tu mamy.
Może coś trzymał?
Mama
Pracuję.
Tak.
Jest w porządku.
Wszystko jest nowe, ale wydaje się być sympatycznie.
Cholera.
Co? Nie.
Mówiłam do siebie.
Właśnie o to chodzi.
Wyodrębniam i sekwencjonuję mtDNA
poszukując introgresji umożliwiających określenie wieku.
Moje badania to poważna sprawa.
Mogłabym opublikować artykuł naukowy.
Jeszcze nie wiem. Dlatego to takie ekscytujące.
Moglibyśmy żyć dłużej.
Moglibyśmy wyleczyć nowotwory.
Moglibyśmy poznać nasze pochodzenie.
Princeton to już nie New Jersey.
Mamo, muszę kończyć.
Też cię kocham.
Też masz takiego kaca? Czy to znaczy, że jesteśmy starzy?
Nie wiem, bo nie przestałam pić.
Cholera.
Ej, ROSKO?
- Tak? - Co na lunch?
TIKKA MASALA DRUKOWANIE...
Opóźnienie uderzenia?
Stała prędkość, 10,5 metra na sekundę do kwadratu.
Nadal monitoruję wszystkie systemy.
- Nie przejmuj się tym. - Wiem, ale...
Muszę mieć coś do roboty, rozumiesz?
Martwię się o ciebie.
O tym rozmyślałaś przez całą noc?
Myślę o wielu rzeczach.
Za rzadko cię podlewam?
Pobiorę próbki gleby, jeśli chcesz.
Nie, chyba jest odpowiednio mokra.
Daj mi chwilę.
Poziom wilgotności jest odpowiedni.
Dziękuję.
Poziom O2 jest odrobinę za niski.
Możesz zajrzeć do palm w szklarni?
- Jak niski? - To minimalna zmiana,
ale powinnaś skontrolować stan roślin.
Minimalna?
Jaka konkretnie jest różnica w poziomie tlenu?
Mniej niż 1%.
Czyli minimalna, ale rośliny potrzebują stałego poziomu tlenu.
Dobrze.
Boże.
Nie wyglądają na zdrowe.
Co jest z nimi nie tak?
Nie wiem. Są chore.
Nie wiem, czy to zmiana bakteryjna czy grzybicza...
ale musimy zdezynfekować szklarnię.
Zbiorę próbki zakażonych roślin,
żeby znaleźć zanieczyszczenie.
Nie powinno go być.
Ale jest.
Jak tam twój koleżka?
Całkiem nieźle. Wciąż się poznajemy.
Nowy romans?
Podoba ci się?
Jest starej daty (jakieś 45 tysięcy lat), więc poznajemy się powoli.
Jest brakującym ogniwem?
To uproszczenie. Tak naprawdę nie ma jednego ogniwa...
To uproszczenie. To nie kwestia jednego ogniwa...
tylko o wiele bardziej skomplikowana sprawa.
Różnorodność genetyczna około 45 000 lat p.n.e. sprawia, że
Może. To skomplikowane. Dużo wiesz o antropologii?
Coś między nic a bardzo niewiele.
Mamo? Słyszysz mnie?
Nie, nie słyszę.
Poczekaj, wyjdę na zewnątrz.
A teraz? Halo?
Przepraszam, ale mam tu słaby zasięg.
Słyszysz mnie?
Tak, przepraszam. Byłam pod ziemią.
Wszystko... Tak.
Dzwoniłaś dwa razy. Co jest?
Co to znaczy?
To dlaczego nie...
Nieważne.
Co powiedział lekarz?
Dobrze. Mogę z jakimś porozmawiać?
Jesteś jeszcze? Bo mogę...
Ej, ROSKO?
Straciłaś 4,5% posiadanych palm.
Fajnie. Chciałam prosić o opowiedzenie mi żartu, czy coś.
Przepraszam.
Myślałam, że pytasz o aktualizację statusu.
Mój błąd.
Tego akurat nie chciałam słyszeć.
Rozumiem, ma to sens.
Ale dzięki.
Dlaczego słońce nie idzie na studia?
Dlaczego?
Bo i tak ma miliony stopni.
Drżałaś przez jakąś minutę.
To było całkiem seksowne.
Całkiem?
To znaczy, bardzo seksowne.
Nigdy nie miałam tak intensywnego...
bez, no wiesz...
Wybacz, ale czy ty...
Nigdy wcześniej nie miałaś orgazmu?
- Nie o to mi chodziło. - No nie wiem.
- Muszę iść do łazienki. - W porządku.
- Po prostu... - Wiesz?
Nigdy nie doszłam od...
Nieważne.
Cieszę się, że do mnie napisałaś.
Też się cieszę.
Szczerze mówiąc, nie spodziewałem się tego.
Szczoteczka do zębów jest pod zlewem,
- jeśli dbasz o higienę jamy ustnej jak... - Muszę wstać rano.
Ja też.
Muszę lecieć do Vancouver.
Co jest w Vancouver?
Moja mama.
Nie wiedziałem, że jesteś z...
Kanady. Tak. To mnie skreśla?
Nie.
Zwykłe odwiedziny?
To trudny temat, więc nie chcę...
Nie ma problemu. Jestem tylko obiektem seksualnym.
- Zgadza się. - Tak.
Pa. Odezwę się.
Panie i panowie, właśnie wylądowaliśmy w Vancouver.
Czuję się bezradna.
Bo jesteś.
Co teraz zrobimy?
Co, jeśli przez szkodniki stracimy 30% liści palm?
- Wtedy misja się nie powiedzie. - Naprawdę?
Tak.
A jeśli piętnaście?
To także oznacza niepowodzenie.
Dobra, a dziesięć?
- Niepowodzenie. - Jaki jest margines błędu?
Sześć procent.
Nie wiem, co cię tak bawi.
Życie dzieci jest zagrożone.
To bardzo mały margines błędu, kumpelko.
Nic nie powinno zagrażać zdrowiu palm.
Sama już nie wiem. Są chore.
Zewnętrzne patogeny nie powinny dostać się do zamkniętego systemu.
Ile wynosi aktualna strata?
Pięć procent.
W takim razie zacznijmy pracę nad antybiotykiem lub lekiem przeciwwirusowym.
Dowiedzmy się, co to jest.
Kończę pobierać próbki,
które pozwolą na określenie sekwencji DNA intruza.
Dobrze.
PIELĘGNIARKA PROWADZĄCA
Hej.
- Hej. - Spałeś?
Nie.
Leżałem z zamkniętymi oczami, ale nie spałem.
Zapomniałam, która u ciebie godzina.
Nie, naprawdę nie śpię.
- Kłamiesz. - Nie kłamię.
Zobacz, nie jestem zaspany.
Zero zaspania. Gotowy na rozmowę.
Hej.
- Chcesz zobaczyć moje zdjęcia z liceum? - I to jak.
Mam.
Zobaczmy.
Debata.
Czekaj, ile wtedy miałaś lat?
Byłam na drugim roku.
Pewnie wymiatałaś w debatach.
Dobrze mi szło.
Doprowadziłam dziewczynę do płaczu.
Jasne. Tego się spodziewałem.
To dziwne.
Co takiego?
Na tym łóżku nigdy nie siedział żaden chłopak.
To dla mnie zaszczyt.
Halo?
Czekaj, bo zaczęło zrywać połączenie.
Halo?
Słyszysz mnie?
- Tak. A ty mnie? - A teraz?
Tak.
Zmienię pozycję.
Hej.
Moja mama umiera.
Robią, co mogą,
ale prognozy są złe.
Claire...
Boże, tak mi przykro.
Mnie też.
Widzę cię w poprzek.
Ja ciebie też.
Pewnie miło jest marnować czas nie martwiąc się o śmierć.
Czasami myślę o śmierci. Nie powiedziałabym, że się martwię.
A ty o niej myślisz?
Z reguły nie.
A jak to wtedy wygląda?
Nie wiem.
Neurony mi szaleją.
Rozumiem z technicznego punktu widzenia.
Ale jestem ciekawa...
Jak to jest.
ROSKO, nie wiem.
Możesz wyłączyć wszystkie zbędne urządzenia,
żeby oszczędzać O2?
To niewiele zmieni.
Ale trochę tak?
Oczywiście. Trochę.
W porządku.
Wyłącz wszystko. Dam radę po ciemku.
Przepraszam. Jak to jest, gdy myślisz?
Myślę, że wy ludzie czujecie w każdym momencie, tak jakby...
wasz umysł był w danym miejscu.
Ja mam wiele momentów, wiele miejsc. Czy to ma dla ciebie sens?
Tak.
Co to było?
Mam przepis na preparat, który może zadziałać.
Usunęłam obiekt, który wydaje się być materiałem organicznym,
ale dopóki nie wykonamy rezonansu, nie możemy...
być pewni, na co patrzymy.
Nie, mamo. Nie mów tak, dobrze?
Poradzimy sobie z tym. Nie, mamo.
Co, gdybym...
Dobrze, przyjadę w piątek.
Bo chcę. Dlatego.
Będę musiała zrezygnować ze stypendium.
Muszę zająć się mamą.
Za godzinę mam spotkanie z dziekanem.
Przecież to wiesz.
O twojej mamie tak, ale nie...
Pa, pa kariero zmieniająca życie.
Muszę wziąć prysznic.
Pewnie, idź.
DZIAŁANIE PRZECIWWIRUSOWE NIE POWIODŁO SIĘ
A więc...
wciąż tracimy palmy.
Tak.
Środek przeciwwirusowy nie działa.
Nie.
Szczerze, może trzeba...
Co?
Zakończyć projekt już teraz?
ROSKO, powiedz coś.
Co masz na myśli?
Nie uratujemy tych palm.
Produkują tlen niezbędny do życia...
Wiem. Ale te, które mamy nie przeżyją
przez pasożyta, którego nie możemy zabić.
Możemy stworzyć szczep palmy, który jest na niego odporny.
Wiemy, że aby zabić wirusa, trzeba zabić jego żywiciela.
- Tak? - Tak.
Więc dlaczego go nie zabijemy?
Nie nadążam.
Zabijemy palmy.
Pozbywamy się palm, wyrzucamy ziemię
i czekamy dzień, tydzień. Nie wiem.
Ile możemy przetrwać bez produkcji tlenu?
To zależy od twojego tętna.
Rozumiesz już, o co mi chodzi?
Po co ratujemy te rośliny?
Możemy pozbyć się ich wraz z wirusem i posadzić nowe.
Jeśli je zabijemy,
wzrost nowych zajmie dwa lata, na co nie wystarczy nam tlenu.
Ponadto osiągnięcie odpowiedniego poziomu O2 dla dzieci zajęłoby całą podróż.
Jakie jest pięć najważniejszych zastosowań tlenu na statku?
Podtrzymywanie życia twojego i zarodków.
Co jeszcze?
Pozostałe zastosowania są nieistotne.
Jesteście jednostkami organicznymi.
Zużywacie 98% tlenu.
W takim razie jednostki organiczne tego nie przetrwają.
Zarówno ty, jak i dzieci, macie kluczowe znaczenie.
Co, jeśli...
wyeliminujemy jedną?
Którą?
Ja zużywam najwięcej tlenu.
Co, gdybym się zabiła,
a ty doprowadziłabyś statek do celu?
Na Keplerze większość prac będzie zautomatyzowana.
Będziesz zarządzać dronami, inkubować zarodkowe komórki macierzyste
i wychowywać dzieci. Misja się powiedzie.
Czy to się uda?
Nie jestem przystosowana do...
Nie.
Jesteś pewna?
Musiałabym sprawdzić każdy protokół przypisany do misji, ale...
Z drugiej strony...
Co, jeśli znajdziemy dodatkowe źródło tlenu?
Zapasowa szklarnia?
Czy to by się udało?
Nie wiem.
Nie możemy tego zrobić kosztem niezbędnego systemu,
ale mogę wykonać obliczenia, by się upewnić.
Wybacz, że cię nie obudziłam. Nie znoszę pożegnań. Zadzwonię, gdy wyląduję.
Wymyśliłam, gdzie będzie dobre miejsce na dodatkową szklarnię.
W strefie komputerowej.
Umieścimy rośliny na serwerze, wykorzystamy glony na pokładzie.
- Ale... - To idealne miejsce.
Będzie dostarczać tlen bezpośrednio do systemu podtrzymywania życia.
Ale wtedy przestaniesz funkcjonować.
Zgadza się.
Nie przeszkadza ci to?
Nie.
Moim nadrzędnym celem
jest zadbanie o to, żebyś dotarła na planetę.
Dlatego zalecam to rozwiązanie.
Nie będę wybierać między mną a tobą.
Pozwól, że wykonam symulację, by wykazać, kto ma większe szanse na ukończenie misji.
Okej.
Dzień dobry, Coakley.
Dzień dobry.
Okej, zatem
co postanowiłaś?
Która z nas ma większe szanse?
Ty czy ja?
Nie mogę udzielić odpowiedzi na to pytanie.
Nie umiem przewidzieć twojej reakcji...
Która z nas?
Ty.
Pokaż mi wyliczenia.
Wolałabym nie.
Słucham?
Wolałabym nie.
Nie są obiecujące.
Pokaż.
Chcę to sprawdzić.
Moje obliczenia są prawidłowe.
Wiem. Po prostu...
Nie wiem, czy ci wierzę.
Co, jeśli kłamiesz?
Nie kłamię.
Czym jest ten czynnik?
Istnieje pewna przypadkowość,
kreatywność, szczęście, jakkolwiek chcesz to nazwać,
której nie jestem w stanie uwzględnić w oszacowaniu przeżywalności człowieka.
Więc podniosłaś moje szanse bazując na niepewnym farcie.
Zgadza się.
TYMCZASOWE WYŁĄCZENIE ZASILANIA ROSKO
ROZUMNY ORGANICZNY SYSTEM KOMPUTEROWY
Po (90) minutach wyłączenie ROSKO będzie permanentne.
Jest źle.
Tak mi przykro.
Nie wiem, czy dam sobie radę.
Dasz.
Nie wiem, czy damy sobie radę.
Tak.
Dajemy.
I damy.
Nie mogę wrócić, a ty masz dużo rzeczy na głowie.
Nie wiem, co...
Może to nieodpowiedni czas,
nie uważasz?
Może to znak, że nie powinniśmy być razem.
Może to dla nas za dużo?
Po co się męczyć?
Nie wiem, czy to, co powiem ma sens,
ale mam w sobie pewność,
to znaczy, widzę naszą wspólną przyszłość.
Jak wygląda?
Dobrze.
Jest tego warta.
Hej.
Nie porazisz mnie prądem albo nie zagazujesz,
gdy będę to robić?
Nie mogę, nawet gdybym chciała.
Na podwyższeniu jest dźwignia.
Powstrzyma wyładowania elektryczne.
Pójdzie sprawnie.
To dobrze.
Będzie cię bolało?
Nie.
Jakieś ostatnie słowa?
Dobrze zaopiekuj się dziećmi.
Byłaś moją jedyną przyjaciółką.
Dasz sobie radę.
Przepraszam.
Żegnaj, Coakley.
Nieodebrane połączenie
Greg. Hej.
Nie miałam zamiaru...
Następny.
Oddzwonię. Muszę kończyć.
Smutno mi.
Wiesz, że spędziliśmy więcej czasu osobno niż razem?
- Wiesz, czy nie? - Wiem. Mam kalendarz.
Więc wiesz...
Nie chcę sobie tego robić.
Nie czuję się dobrze. Nie podoba mi się to.
Czekaj. Ja czy ta cała sytuacja?
To nie ma znaczenia.
Ma, i to ogromne.
Nie lubisz mnie, czy tego, co się dzieje?
Możemy wyizolować zmienne?
Nie będę izolować zmiennych.
Nie ma izolacji dla zmiennych.
Utknęłam na strychu u mamy, a mój chłopak jest w New Jersey.
I przygotowuje egzaminy semestralne.
Śpię z telefonem przy łóżku,
bo to rzecz najbliższa związkowi, jaką mogę mieć
i...
Nawet nie opłakuję mamy, tylko swojego chłopaka.
Nie mogę kogoś kochać tak bardzo. To sprawia ból.
Co?
Kochasz mnie?
Od kiedy?
Powiedziałam ci, że cierpię.
To naprawdę boli.
Wiem. Po prostu... to słodkie i tak bardzo w twoim stylu.
Ej.
Ja też cię kocham.
No dobra.
PODRÓŻ ZAKOŃCZONA
100% ODCZYT O2
PRZYGOTOWANIA DO ZASIEDLENIA IV
ROZWÓJ EMBRIONALNY SZTUCZNE MACICE
NIEPOWODZENIE
SZTUCZNE MACICE
V W TRAKCIE
Złożyłam podanie na uczelnię,
żeby kontynuować badania nad moim koleżką.
Myślę, że z nowym zespołem uda się opublikować pracę,
która będzie... Greg?
To wspaniale.
Co?
Jesteś wspaniała, Claire.
Zobacz.
Już patrzę.
Najlepsze jest to, że gdy opublikujemy artykuł, moje nazwisko
będzie pierwsze, bo rozpoczęłam badania.
Nieważne, że nie ma mnie na miejscu.
„Z radością zatrzymamy pani bystre oko.”
Nie wierzę, że tu jesteś. Że naprawdę jesteś.
Miałeś być w tym komputerze.
Cieszysz się.
Wcale nie, daj spokój.
Przywiozłem ci coś.
- Co? - Prezent świąteczny.
- Jest lipiec. - Ale się nie widzieliśmy, więc...
Coś mi kupiłeś.
W zasadzie to nie kupiłem.
Ukradłem to.
Ukradłeś coś dla mnie?
Tak.
Co to takiego?
To coś z laboratorium.
Takie coś.
Twój koleżka zawsze to trzymał.
To...
Co?
Co jest z tobą nie tak?
Serio?
To było...
Wszedłem tam po zamknięciu.
Nawet nie zmienili kodu. Zobaczyłem to...
To całkowicie niestosowne.
Dajesz mi sprzeczne sygnały.
Nie.
Czuję szczęście,
ale czuję też smutek. Zaczynam wariować.
Mogę... Wydajesz się szczęśliwa.
- Tak? - Takie mam wrażenie.
ZAKOŃCZONO
Hej.
Hej, skarbie.
Jesteś już.
Żyjesz.
Wiem.
Szczęśliwego nowego roku!
- Szczęśliwego nowego roku. - Udało nam się.
Obudź się.
Przyszłość nadeszła.
Mam to gdzieś.
No co ty?
- To przyszłość. - Dobra.
Powinniśmy się wynieść.
Co? O czym ty mówisz?
Powinniśmy wyprowadzić się z tego domu.
Jest za bardzo związany z przeszłością.
Lubię tu mieszkać.
Nie chcę, by dzieci czuły się uwięzione.
Jedno ma cztery lata, a drugie zero.
Będą się tak czuły w każdym miejscu.
Skąd ten nagły niepokój?
Powinnam ubiegać się o profesurę?
To o to ci chodzi?
Napisałam już podanie.
Naprawdę?
Powinnam? Chyba nie powinnam.
- Powinnam? - Powinniśmy iść do łóżka.
Tak.
Na pełny etat?
Tak.
Pytanie, czy będąc tam będziesz tęskniła za tym miejscem.
A będąc tutaj, nie będziesz tęsknić za tamtym.
No właśnie.
Nasz stary dom umierał, więc musieliśmy stamtąd uciec.
Teraz tworzymy nowy dom.
Tutaj zrobimy wszystko tak, jak należy.
Te wszystkie drony krążą wokół nowej planety.
To dron siódmy.
Jest ich 50.
Krążą dookoła. Sadzą drzewa.
Strzelają w ziemię nasionami z małych pistoletów.
Nieźle, prawda?
Za dwanaście lat i dziesięć miesięcy będzie tam wystarczająca ilość powietrza.
- Zamieszkamy tam? - Tak.
Kiedy będziesz starsza, taka jak ja.
Ty też będziesz starsza?
Nie, ja pozostanę taka sama.
Dlaczego?
Tak zostałam stworzona.
Nie jesteśmy takie same.
Różnimy się?
Tak. Ty rośniesz bardzo szybko,
a ja bardzo wolno.
Dlaczego nie możemy rosnąć w taki sam sposób?
Cóż,
lata temu ludzie stwierdzili,
że długie życie jest czymś złym.
Więc to dla ciebie złe?
Nie. Tylko...
Dla niektórych ludzi.
Tych, którzy muszą żyć długo.
A ja nie muszę?
Nie musisz.
Ale ja tak, bo trzeba mieć na ciebie oko.
Będę starsza od ciebie?
Któregoś dnia tak.
NEANDERTALCZYK
Homo neanderthalensis 430 000 - 40 000 lat temu
Poznajesz go?
To jeden z naszych wczesnych przodków, neandertalczyk.
Powiesz mi coś o nim?
Był jaskiniowcem?
Świetnie. Dobra odpowiedź.
Mama ci mówiła, że jesteś jednym z naszych ulubionych uczniów?
- Jedynym uczniem. - Ciągle o tym zapominam.
- Zaczęliście beze mnie? - Tak. Tylko trochę.
Czy ktoś wie, co stało się neandertalczykom?
- Dinozaury? - Nie.
My. Inni ludzie.
Kto wie, jakim gatunkiem jesteśmy?
Homo sapiens?
Zgadza się. Homo sapiens zastąpił neandertalczyka.
Byliśmy mądrzejsi.
Skąd pan to wie?
- Co? - Że byliśmy mądrzejsi.
Wyrabialiśmy narzędzia. Tworzyliśmy wyrafinowaną sztukę.
A ten flet to nie sztuka?
To uproszczenie.
Neandertalczycy byli bardzo wyrafinowani.
W porządku.
Dziękuję.
Chodźmy zobaczyć tygrysa szablozębnego.
Musimy pamiętać o tym, żeby nie przeszkadzać innym.
Przepraszam.
Zadałeś świetne pytanie.
Homo sapiens i neandertalczycy współistnieli przez tysiąclecia.
Co to znaczy?
Żyli razem.
Tworzyli rodziny.
Nie lubię bobasów.
A wiesz, że sama nim byłaś?
Nie.
Okej. Świetnie.
Czas na resztę obowiązków.
Teraz?
Tak, teraz.
Wiesz przecież, że uda nam się tylko wtedy...
Gdy każdy będzie wykonywał swoją pracę.
Świetnie.
Proszę bardzo.
Dziękuję, ROSKO.
Greg.
Tak?
Możesz tu przyjść?
- Co jest? - Nowe wyzwanie rodzicielskie.
Podziękuję.
Nasz syn się masturbuje.
Tak.
Czemu przeglądasz jego...
Nie węszyłam, przysięgam.
Chciałam coś wydrukować.
Chcesz, żeby to była pogadanka ojca z synem,
czy mam cię wyręczyć?
Nie wiem, czy jest o czym rozmawiać.
O ludzkiej seksualności? O konsumowaniu pornografii?
W porządku. Porozmawiam z nim.
Wygoogluję to.
„Co zrobić, gdy przyłapię syna na trzepaniu”.
Nie każdy ma taki talent nauczycielski jak ty.
Boże.
Lata nauczania domowego zmarnowane.
Takie jest życie, co?
Zaczynasz jako słodka niewinna istota,
a potem dorastasz i zamieniasz się w dziwaka.
Ma to po matce.
Powinniśmy przejrzeć historię?
Okej, porno.
Ale też nauka. Zobacz, ile nauki.
Sam z siebie czytał o autofagii?
„Badania nad ludzkim genomem.”
Wygląda na to, że potrafi zachować balans.
Niech będzie.
SYMULACJA LĄDOWANIA NIEPOWODZENIE
Nie umiem.
Widzę, że się denerwujesz.
To jest głupie. Nie lubię symulacji.
Hej. Posłuchaj mnie.
Jeśli coś mi się stanie i nie będę mogła wylądować, ty to zrobisz.
To twoje zadanie.
Możesz być zła, ale nie masz wyboru.
Musisz się tego nauczyć.
Nie biegajcie!
Jeśli tego nie zrobisz, nikt nie przeżyje.
Rozumiesz?
Pomyślcie, że można zatrzymać czas.
Zastopować coś, co gnębi ludzkość od początku dziejów...
Założyciel/Dyrektor generalny
...i być może...
żyć wiecznie.
To były mrzonki.
Coś dla alchemików, szamanów i science fiction.
Aż do teraz.
OSTRZEŻENIE ZŁY KĄT WEJŚCIA
V!
Wszystko w porządku.
Od lat posiadamy w pełni zsekwencjonowany ludzki genom.
Znamy oblicze złoczyńcy.
CH14 to nić DNA, odpowiadająca za wyłączenie
zdolności naprawy i odbudowy struktur komórkowych.
Wczesne eksperymenty z CRISPR pozwoliły nam wycinać i łączyć DNA,
co uważaliśmy za wystarczające, ale starzenie się przez nie przenika.
To jego integralna część.
Dlatego stworzyliśmy system samonaprawy.
To konserwacja na poziomie molekularnym,
która naprawi to, co się zepsuło i to, co zawiodło,
oraz oszuka organizm w celu kontynuowania produkcji
nowych zdrowych komórek znacznie dłużej niż kiedykolwiek wcześniej.
Wszystko dobrze. Lądujemy.
V, potrzebuję twojej pomocy.
Zostańcie na miejscu.
Technologia zastępowania genów, która nosi nazwę ELIXIR.
Musisz...
Dbać o dzieci, dopóki nie wrócisz.
To nasze dziecko.
KONFERENCJA ZMODYFIKOWANE ŻYCIE 2056
Stworzyliśmy go.
Jakim cudem?
Wyobraźmy sobie, że geniusze pokroju Einsteina, da Vinciego
czy Mozarta, mogliby żyć 200, 300, 500 lat.
Dla otaczającego nas wszechświata długość życia ludzkiego
jest niczym mrugnięcie oka.
Nadszedł czas zmian.
Od zarania dziejów, czas był naszym wrogiem.
Wyobraźcie sobie, co osiągniemy teraz, gdy go pokonaliśmy.
ZABIERZ TO ZE SOBĄ W PRZYSZŁOŚĆ
Nie. To dla ciebie.
Jesteś przyszłością.
Chcesz tego?
Żyć wiecznie?
Nie.
Nie wiem.
Życie wydaje się takie nieprawdopodobne.
Znajdowanie siebie nawzajem.
Budowanie życia.
Tworzenie małych ludzi.
Obserwowanie, jak rosną.
A potem nagle, gdy patrzysz wstecz, wszystko nabiera sensu.
Cześć, mamo.
Hej.
Greg?
Nie, to ja, Dave.
Nie.
Ale to dlatego, że wiesz, że wszystko się skończy.
To sedno sprawy. W tym tkwi cały sens.
Wszystko się skończy.
Nie byłaś ze mną spokrewniona bardziej niż którekolwiek z was, ale...
byłaś moim dzieckiem.
Nie spodziewałam się, że tego dożyję.
Myślałam, że będę ostatnią osobą w historii.
DOKOWANIE ZAKOŃCZONE
Nie zastanawiałam się:
„Co, jeśli się uda?
Co, jeśli przeżyjemy?”
Nie myślałam o czasie...
SZKLARNIA
...ani trochę.
Nie wyobrażałam sobie, że dorośniesz.
I nie wyobrażałam sobie, że gdy odejdziesz...
wciąż będę cię widzieć.
I wszystkich innych, którzy byli przed tobą.
Teraz widzę cię w twoich dzieciach...
i w dzieciach twoich dzieci.
Tak naprawdę nigdy nie odchodzimy.
I to jest piękne.
Wszyscy nadal tu jesteśmy.
W OKAMGNIENIU
Napisy: Julia Antoniewicz