Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
London, mag-ingay kayo!
Kung saan-saan na umabot 'tong tour.
Kasagsagan ko sa TV show. Si Mr. Saturday Night daw ako.
Sabi ko, "Gusto kong mag-world tour."
Di para sa sarili ko, kundi para makilala ang Black British comedy.
'Yon talaga ang plano mula umpisa. 'Yon ang goal.
Tapos sabi ko, "'Yong final show dapat sa London."
Pero hindi kahit saan. Do'n dapat sa South London.
So, South London, mag-ingay!
Gusto kong maglibot kasi tayong Black, nagbabakasyon pero di nagta-travel.
Naalala ko no'ng sinabi ko sa teacher ko.
Sabi ko, "Ma'am, magbabakasyon po ako sa summer."
Di makapaniwala 'yong middle-class teacher ko.
Sabi niya, "Ano? Magbabakasyon ka? Di ko maintindihan.
"Pumipila ka sa free food sa school. Paano nangyari 'yon?
"Nasa child benefit ka. Ano'ng meron?"
Kaya may pagkakaiba, kasi di kami nagta-travel habang lumalaki.
May mga kaibigan akong may kaya na nakakapag-travel.
Sasabihin ng mga magulang nila, "Mo, magta-travel kami. Sama ka sa amin."
Sabi ko, "Ano para magmukha akong black n'yong ampon? Ayos ka lang?"
Ang Black experience ng unang bakasyon natin
ay di all-inclusive holidays. Di ka pupunta sa Ayia Napa, sa Ibiza.
Ang unang bakasyon natin
ay puntahan ang pinanggalingan ng angkan natin
kung saan mainit bago sila mamatay.
'Yon ang dahilan kung bakit tayo nagbabakasyon, okay?
Sabi ko, "Ma'am, hulaan mo kung saan ako pupunta? Sa Caribbean."
Sabi niya, "Diyos ko. Mga bata, ibaba n'yo ang lapis n'yo.
"May nakakaalam ba kung saan 'yon?"
Holly, six years old, "Africa".
Sabi ko, "Niloloko mo ba ako?"
Sabi ng teacher, "Hindi 'yon, Holly. 'Yong isa.
"Oo."
Excited ako no'n. Anim na linggong bakasyon.
At bibisita ako sa lola ko sa tuhod, ha?
"Ano kaya ang itsura ng bahay?"
Malaki 'yong bahay, malawak na lupain. Baka may taniman.
May mga trabahador kami, gano'n?
Dumating kami sa maliit na barong-barong.
Walang mga hayop. Wala, pare, walang wildlife.
May madungis na kambing na laylay ang dede.
Kinausap ko 'yong kambing. "Hi, kambing." Pati kambing may rude Jamaican attitude.
Pati 'yong kambing, "Mi say nerrr."
At alam natin ang rule.
Bibilinan ka ng mama mo, "Wag kang magtatanong,
"wala kang sasabihin at gagawin."
Nakaupo ako— Gusto kong magtanong sa lola ko sa tuhod.
Kasi gano'n ang bata e, palatanong lagi.
Pag school break. Tatanungin ka ng bata. "Ma, ano'ng nasa space?"
Tiningnan mo na ba 'yong anak mo at, "Tumahimik ka nga"?
Pero gano'n ang bata. Gusto mong magtanong.
Sabi ko, "May itatanong ako. Lola, ilang taon ka na po?"
Di namin alam ilang taon na siya. Di siya rehistrado.
Di namin alam kung 85 na siya o 85,000 years old.
Di namin alam ang edad niya. Sabi ko, "Ilang taon ka na po?"
Nag-malfunction 'yong matanda.
Para siyang, "Ano na ako— Ano na—
"Ano, ako ay—
"Ipinanganak ako— Ipinanganak ako—"
Parang intro ng dancehall video. "Pinanganak ako—
"Ako—"
Kawawang matanda.
Sabi ko, "Hindi, sabihin mo lang po kung anong taon."
Ang sabi niya, "Ipinanganak ako noong 19— 19—
"Okay, ano— Ikaw ay 20.
"Ako, ipinanganak ako noong, oo, 19—
"1921."
"1921?!"
"Sino'ng naging kaklase mo, si Harriet Tubman?" Gurang ka na."
Seryoso. Tiningnan ko si Mama, "Ma, umalis na tayo dito.
"Walang pera dito. Umalis na tayo dito."
Sabi ni Mama, "Ayos lang. Makipaglaro ka sa pinsan mo."
"Pinsan ko?"
"Ma, 46 na siya. Di ako pwedeng makipaglaro sa kanya.
"Pag nag-beach kami, mukha siyang sex offender. Ayoko."
Wala kaming activities pag bakasyon.
'Yong mga kaibigan ko may activities.
May activities na di namin ginagawa sa Black community.
Sabi ng teachers sa akin, "Mag-surf ka do'n."
Mag-surf?
Nagbabasa lang ng paa ang Black people, okay?
Ikakawkaw mo 'yong daliri mo sa paa, "Tapos na ako. Ayos na ako, ha?"
Hindi, 'tol, baka may kung ano diyan.
Gusto kong mag-travel pero ayoko sa airport.
Alam n'yo naman ang airports. Di masaya.
Lalo na pagdating sa security.
May kakaiba tayong passive-aggressive na politeness sa security sa UK.
"Excuse me, sir, pwede kang tumayo diyan? Salamat."
Tiningnan mo ba sila, "Magalang ba 'yan o nang-iinis ka?
"Sino'ng kausap mo?"
Sumusunod tayo sa rules, gano'n tayo. Tatayo tayo. "Okay…"
Pero kailangang makabuwelta. Sa UK, atin dapat ang huling salita.
"Okay. Sorry, di ko nakita 'yong sign na tumayo diyan.
"Sorry na."
At sasagot 'yong tao.
"Sa susunod mong punta sa airport, nandiyan ang sign.
"Hindi, salamat."
Sagutan lang kayo
nang may British passive-aggressive na politeness.
Dahil alam nating lahat, ang rule sa UK ay wag kang gumawa ng eksena.
Walang gustong gumawa ng eksena. Dahil makakakita tayo ng drama.
May nakikita akong nagnanakaw ng Lurpak.
Sabi ko, "Grabe, nagnakaw ng butter.
"Ganito na ba tayo ngayon? Ha?"
Seryoso. Nakakamangha ako.
Titingin ka hanggang mahuli kang tumitingin.
"Ano'ng tinitingin-tingin mo?"
"Wala. Wala akong tinitingnan."
Ilan sa inyo iniisip, "Mahal ang butter na 'yan.
"Nakawin mo na.
"Wala tayo sa ITV, pare. Ano'ng sinasabi mo?"
Merong naglalagay ng margarine sa toast. Kadiri.
Meron sa aking gustong umalis sa UK.
Totoo. Gusto kong umalis sa UK at tumira sa America.
Totoo. Alam n'yo 'yon?
'Yong ilan sa inyo. "Hala, pare. Iiwan mo kami, ha?"
Pero ang ibig kong sabihin ay Hollywood.
May America at may Hollywood.
Dalawang magkaibang lugar.
Kasi 'yong industry na kinabibilangan ko, ang stand-up comedy,
gusto mong sumabak sa film, sa television, at sa lahat ng 'yon.
Tinitingala ka nila do'n. Oo.
Di tayo gano'n sa UK. Pantay-pantay ang trato natin sa lahat.
May makikita tayong artista. Pwedeng nandito si Ian Beale.
Tatawagin natin siyang tanginang-Ian-Beale. Gano'n, di ba?
Pupuntahan natin siya, "Hoy! Kilala kita! Ikaw si Ian Beale!"
Sasabihin naman ang pobre, "Oo. Oo. Oo, ako nga."
Brits, banter ang una nating interaction.
"Hoy! Ian! Ian, naaalala mo 'to? Ian!
"Wala nang natira sa 'kin!" 'Yon ang…
'Yon ang una nating gagawin bilang Brits, pare.
Iba sa America.
Di nila naiintindihan ang "banter" no'ng nando'n ako.
Pati security airport nila, di sila nagbibiro.
TSA ang tawag sa airport security nila, di ba?
May lalaking palakad-lakad sa pila,
sinasabihan ang lahat, "Makinig kayo!
"Ilabas ang mga liquid sa bag!
"Patanggal ng sinturon at sapatos!"
Lumapit siya sa lola. Sabi ng lola, "Ewan ko."
"Pinapatagal mo ang pila, lola!"
Naisip ko, "Di ako takot sa kanya." Taga-South London tayo, e.
South London sa buong mundo.
Akala ko kaya ko…
Akala ko kaya siyang labanan ng British charm ko.
Sabi ko sa kanya, "Excuse me, sir."
Ginamit ko 'yong maganda kong British accent.
"Excuse me, sir, tatanggalin din ba 'tong bracelet?
"Ayoko lang tumunog 'yong metal detector."
Tumingin siya sa akin, parang…
"Patanggal ng belt at sapatos, tapos ay ilagay ang iPad sa tray."
"Hindi, tatanggalin ko ba 'tong bracelet para di tumunog sa metal detector?"
Nabwisit 'yong lalaki.
"Ano ba!
"Di ko uulitin 'yon para sa inyong tanginang Harry Potter!"
Hindi pa ako nabastos nang gano'n sa buhay ko.
Naging middle-class white lady ako sa Waitrose.
Ewan ko kung nakukuha n'yo.
Gumamit ako ng mga salitang di ginagamit ng mga Black.
Sabi ko, "Ano? Ka—
"Preposterous 'to."
Di gumagamit ang mga Black ng mga "preposterous," alam n'yo?
May mga Black dito,
"Ano'ng sabi niya? Hippopotamus? Ano 'yon?
"Uy, Leon, isulat mo 'yon."
Di natin ginagamit 'yon. Wala pang nakapanood ng Top Boy dito,
at sabi ni Dushane, "'Yan ang droga."
Sagot ni Sully, "Preposterous 'to. Di mabebenta 'yan."
Pero oo. Gusto kong lumipat sa America.
May special treatment.
Treatment na di ako sanay.
Umaarangkada na do'n ang mga Black British actor.
Si Daniel Kaluuya, ang galing, nanalo ng Oscars, alam n'yo 'yon.
Sina Damson Idris, Cynthia Erivo at marami pang iba.
Pag Black Brit ka sa Hollywood, may kakaibang special treatment sa 'yo.
Ito ang halimbawa.
Pakinggan n'yo ang timecodes na ibibigay ko.
Pumunta ako do'n ng Miyerkules para mag-shoot ng television show.
Miyerkules ng umaga.
Nag-land ako, sa oras nila, Miyerkules ng hapon.
Pag-land ko, may anim na missed calls.
Tumawag ako sa American number, may nagpa-panic,
"Oh my God, Mo Gilligan.
"Kailangan nasa set ka bukas ng 6 a.m. Ayos ba?"
Sabi ko, "Ayos lang. Sige."
Huwebes ng umaga, pumunta ako sa set. 'Yong CEO— Makinig kayo.
Bumaba sa set 'yong CEO ng network.
Natataranta lahat.
Laging sinasabi ni Mama, "Magpakatotoo ka lagi.
"Tratuhin mo ang tao kung paano mo gustong tratuhin."
Dumeretso siya sa akin. Ewan ko kung intimidation 'yon.
Sabi niya, "Uy. Oh my God. Wow. Mo Gilligan, wow, fan mo ako."
Sabi ko, "Oo. Ano ka ba? Nice to meet you."
Alam n'yo?
Sabi niya, "Oh my God, natutuwa kaming nandito ka.
"Mo Gilligan, kumusta ka naman dito?"
Sabi ko, "Pare, malayo 'to sa bahay.
"Siyempre, medyo mahaba ang flight, pero ayos lang.
"Miss ko na 'yong mandem ko, pero gano'n talaga."
Sabi niya, "Diyos ko.
"Naku. Olivia, halika." Assistant niya.
"Olivia, halika. Pakinggan mo 'to. Miss niya ang French madame niya."
Sabi ko, "Hindi, mandem. Tropa ko. Alam mo 'yon?
"Kasi may What'sApp banter kami tungkol sa oras.
"'Yon lang. Alam mo 'yon?" Nag-alala siya, "Naku."
"Ba't di natin alam— Ano'ng nami-miss mo?"
"Banter lang." "Kailangan natin ng banter, okay?
"Di ko alam 'to, Mo Gilligan. Ang gagawin natin—
"Ganito. Maliit na bagay lang,
paano kung ilipad namin 'yong lima sa pinaka-close mong kaibigan bukas
para madala sa 'yo 'yong banter? Ayos lang ba?"
Hindi niya siguro alam na lumaki ako sa hirap.
Ililipad ang mga kaibigan ko sa loob ng 24 oras?
Tiningnan ko siya. Gusto kong sabihin, "Wag na.
"Akin na lang 'yong pera. Tingin mo may pakialam ako sa…
"Tingin mo may paki ako sa emotional support?"
Pero di pwedeng sabihin 'yon. Di professional.
Inilipad niya sila.
After ng 24 oras, sinundo ko ang mga tropa ko.
Di nila alam ang nangyayari.
Sabi ng mga tropa ko, "Uy, 'tol. Ano'ng meron?"
Di makapaniwala 'yong isa. Sabi niya, "Ha, LA?
"Parang Grand Theft Auto dito. Ha."
Sabi ko, "Tara, magpasalamat tayo."
'Yon lang ang magagawa namin. Pumunta kami sa opisina niya.
"Sila 'yong tropa ko. Magpapasalamat lang kami."
Di siya makapaniwala na ginawa namin 'yon.
"Oh my God. Wow. Naku, Mo Gilligan. Sila pala ang man-them. Wow.
"Oh my God.
"Oh my God parang Top Boy. Mo, tatanungin kita…
"Mo, ano'ng plano mo?
"Paano kayo pupunta sa set bukas ng umaga?"
Sabi ko, "Ayos lang, ang dami mo nang ginawa.
"Puwede kaming mag-Uber. Ayos lang."
Sabi niya, "Uber? Ew.
"Oh no." Sabi ko, "Bakit?"
Sabi niya, "Mo Gilligan, nasa Hollywood ka.
"Dapat mag-isip ka at maramdaman mong andito ka."
Sabi ko, "Pa'no 'yon?" Sabi niya, "Ganito. Kukuha kami ng driver.
"Kahit saan mo gustong pumunta, may sarili kang driver."
Sabi ko, "Sure ka? Seryoso?"
Sabi niya, "Kahit ano para sa kanilang taga-Summerhouse. Sige.
"Sige. Okay.
"Sige. Okay. Sige."
Ikinuha niya ako ng driver. Di pa ako nagka-driver sa tanang buhay ko.
Pero 'tong driver, DJ ang pangalan niya.
Dumating siya, naka-tie, suit, makintab ang sapatos, maayos ang pantalon.
Dalawa o tatlong taon lang ang tanda niya sa akin.
Binuksan ko ang pinto. Sabi niya, "Ano'ng atin, boss?"
Sa'n mo gusto pumunta, boss? Mamamasyal ka?
"Gusto mo ng kape? 'Yong—
"Sa gym, boss? Ano'ng uunahin mo, boss?"
Sabi ko, "Teka, pare. Teka. Wag mo akong tawaging boss, okay?
"Malaya ka na. Di ko alam ang nangyari
"bago ako dumating, okay?
"Pero isa ka na sa mandem. Tropa ka na."
Sabi ko, "DJ, saan tayo pwede?"
"Ilan sa kanila— Mga empleyado sila.
"Saan tayo pwede?"
Sabi ni DJ, "Wag kang mag-alala. May kilala ako."
May tinawagan siya. Sabi niya,
"Oo.
"Oo, mga British sila. Oo.
"Oo.
"Hindi, di gaya ni Gordon Ramsay. Hindi.
"Para silang si…
"Para silang si Idris Elba. Oo.
"Sige. Sige." Tinapos niya 'yong tawag.
Sabi ko, "DJ, sino 'yon?"
Sabi niya, "Ganito, pare.
"Binigay ko ang number mo sa pinakasikat na promoter sa Hollywood.
"Magte-text siya ngayon."
Sabi ko, "Ayos." Nag-text 'yong promoter.
Ang unang sinabi sa akin ng promoter, "Hey, what up?
"Pahingi ng pangalan para sa table."
"Cool." Sinend ko ang pangalan ko, Mo Gilligan. Ano?
Sinend ko— Salamat. Sariling stunts ko 'yon.
Salamat. Maraming salamat.
Di kaya ni Jackie Chan 'yon.
Binigay ko ang pangalan ko. Makinig kayo.
Puro fire emojis lang ang reply niya.
Pinakita ko sa tropa, "Naguguluhan ako."
Sabi ng isa sa tropa, "Yo, bro, international ka.
"Hindi, bro. Alam niya."
Nag-reply ulit siya.
"Teka, nagsisinungaling ka. Di ka si Mo Gilligan."
Sabi ko, "Uy. Pare, sinong Mo ako sa akala mo?
"Sino ako sa tingin mo? Mo Farah? MoSalah? Kanino mo ako napagkamalian?
Sabi niya, "Di ito ang British Black comic na si Mo Gilligan."
Seryoso. Sabi ko, "Gano'n ba ako kasikat dito?"
Sumagot ulit siya. "Di 'to totoo. Wala nang table."
Sabi ko, "Bro, tumawag ka." Defensive na ko. Sobrang South London.
"Tawagan mo ako."
Tumawag siya.
Galit kong sinagot. Sabi ko, "Yo."
Sabi ng lalaki…
"Mo Gilligan, pare ko.
"Bakit di mo sinabi na nasa LA ka?"
"Wala akong—"
"Wala akong number mo para tawagan ka kaya— di ko alam."
Sabi niya, "Pare, pumunta ka sa club kahit kailan mo gusto."
Binaba niya 'yong call. Nagtataka kaming lahat.
Nagbihis kami. Pumunta sa club.
At nasa labas ang lahat.
May mga rapper sa labas.
May NBA players sa labas. May drug dealers pa.
Lahat sa labas ay gustong pumasok.
Nasa isip ko, "Paano kami makakapasok ng mga tropa ko sa club?"
Nag— Itong— Sabi ko, "Ano'ng protocol?
"Pwedeng mag-park ka muna sa gilid?
"Paano 'to? Papasok tayo? Kukuha ka ng pagkain?
"Babalik? Ite-text kita?"
Sabi ni DJ, "Makinig ka, pare. Maghihintay ako dito buong gabi."
Sabi ko, "Ano? Kung papasok kami at mag-e-enjoy,
maghihintay ka lang dito?"
Sabi niya, "Oo, pare, buong gabi."
Seryoso. Naawa talaga ako sa kanya. 'Yong mga tropa ko, hindi.
"Sige, bye. Ingat. Tara na. Bahala na siya. Tara."
Sabi ko, "Alam mo, DJ? Sumama ka sa amin.
"'Maliit na bagay lang naman." Sabi ni DJ, "Talaga, boss? Pwede?
"Sigurado ka, boss? Seryoso?"
Sabi ko, "Tama na. Wala tayo sa Django. Labas ka na. Tropa ka na ngayon. Okay?"
Kaya pumunta kami sa club. Nasa labas kami. Pumapasok ang lahat.
Iniisip ko, paano ako, 'yong driver at lima kong tropa galing sa London
ay makakapasok sa club sa kalibre ng mga taong gustong pumasok?
Naisip ko, alam n'yo 'yon? Ayokong mapahiya.
Ite-text ko ang promoter. "Maraming salamat
"sa pag-organize ng table nang mabilisan,
"pero di na kami tutuloy, sa tabi-tabi na lang kami iinom."
Sinend ko.
Promise. Isinusumpa ko sa buhay ng nanay ko, ano?
Nakatayo siya do'n.
Kung nagsisinungaling ako, sasabihin niya, "Asan ang mokong na 'yan?"
Sinend ko 'yong text, at ang maririnig mo lang
ay boses mula sa harap ng club,
"Hoy!
"Umatras kayong lahat!
"Dadaan si Mo Gilligan."
For the first time, sabi ko,
"May dalawang Mo Gilligan dito ngayon. Akalain mo 'yon?"
Sinundot ako sa tagiliran ng isa sa tropa ko. "Ikaw 'yon."
Madali ako makiliti, napasigaw ako…
Sabi ko, "Wag mong gawin 'yan. Nagpapakaastig ako."
Naglakad kami do'n sa pila. Ang weird ng nangyari.
Habang papunta kami sa pila,
nahawi 'yong mga tao na parang ako si Moses, 'no?
Habang naglalakad ako, papalapit ako.
Nasa likod sila. Ang mga tropa ko,
"Ano? Ikaw ba 'yon?"
Sabi ko, "Kalma lang. Wala pa tayo do'n, pare."
Malapit na kami.
Dinig ko 'yong mga babae sa pila.
"Kilala ko siya."
Sabi ko, "Di nga. Walang Gogglebox sa LA. Manahimik ka.
"Pwede ba."
Tapos may 6'7" NBA player, di ba?
Nagpapaka-humble ako.
Sabi ko, "Pasensya na, makikiraan lang. Excuse me."
Nagpapanggap siyang di ako naririnig o nakikita.
"Di ko siya kilala."
Sabi ko, "Pasensya na, pare. Pupunta—"
"Di ko siya kilala." Sabi ng promoter, "Tara."
Sabi ko, "Nakaharang siya." Sabi ng promoter, "Hoy, ikaw, atras!
"Si Mo Gilligan 'yang dadaan."
Sinasabi ko sa inyo. Dinaanan ko siya na parang ako si LeBron James.
Sabi ko, "Padaan, bro.
"Padaan, bro."
Nakarating kami sa harap, inalis nila 'yong harang.
Dumaan kami.
Hindi kami kinapkapan.
Sabi ng tropa ko, "May weed ako sa puwit." Sabi ko, "Bro, shh."
At paglagpas namin, may nagsabi ng, "Hoy!" Naiisip ko, palalabasin kami.
Lumabas 'yong manager.
Sabi niya, "Oh my God, Mo Gilligan. Diyos ko.
"Masaya akong nandito ka. Salamat at napili mo ang club ko.
"Bago kayo pumasok, may hihingin lang ako. Credit card at ID mo lang. Ayos lang?"
Sabi ko, "Libre ko ngayon." Binigay ko ang credit card at ID ko.
Ngayon, ang problema sa Hollywood,
gusto nilang magka-connection sa 'yo kasi nalaman nila sa'n ka galing.
Minsan di mo maintindihan ang sinasabi nila.
Sabi ng may-ari ng club, "Diyos ko, teka. Diyos ko.
"Taga-London kayo?" Sabi ko, "Oo, taga-London kami."
Sabi niya, "Grabe 'yan.
"Pumunta kami sa Barcelona ng asawa ko last year. Totoo.
"Talaga."
Sabi ng tropa ko, "Di iyan—" "Tumahimik ka.
"Oo, pare. Oo."
Tapos inescort kami sa club, 'no?
Pumunta kami sa section namin. May mga taga-London do'n.
Napansin nila ako. Sabi nila, "Uy, si Mo ka, di ba? Okay."
"Ikaw may gawa niyan?" Medyo na-excite talaga ako.
Sabi ko, "'Yaan mo lang, 'tol."
Sabi ko, "May sarili akong table. Tara."
Sabi nila, "Sigurado ka?" Sabi ko, "Tara." Pumunta kami.
At masikip 'yong section. Di 'yon malaki. Sobrang sikip.
May sumasayaw ng 12 Black guys sa maliit na section.
Nagtatama ang mga siko at braso namin.
Pero naisip ko, "Ayos 'to."
Kung mamatay ako ngayon sa Hollywood kasama ng mga tropa ko, masaya ako.
Tapos lumapit sa akin 'yong promoter. Sabi niya, "Mo Gilligan, pare ko."
"Ano'ng meron?" Sabi ko, "Salamat.
"Salamat sa pag-organize nito nang madalian.
"Maraming salamat."
Sabi niya, "Kumusta naman?"
Sabi ko, "Natutuwa ako. Medyo masikip pero ayos lang."
"Ano?"
"Medyo masikip, pero ayos lang."
"Ano? Hindi. The best dapat sa 'yo. Sumunod kayo."
Lumakad siya at hinawi 'yong mga tao sa club.
Sabi ng tropa ko, "Sino ka sa akala niya?"
Sabi ko, "Ewan ko, si Muhammad Ali. Di ko alam ang nangyayari."
Di ba?
Tapos pumunta kami sa ibang section. Parang VVVIP section 'yon, di ba?
Kinuha namin 'yon. Ito ang dahilan kung bakit grabe ang Hollywood.
May isang lalaki at may kasama siyang walong babae.
Lumapit 'yong promoter.
Sabi niya, "Pasensya na, pero kailangan mong lumipat."
Halatang nabwisit 'yong lalaki.
Sabi niya, "Ano'ng ibig mong sabihin? Sino ka ba?"
Sa tuwing sinasabi niya 'yon, parang binabaril 'yong ego ko.
"Sino ka ba?"
Nagtinginan kami. Sabi ko…
"Napanood mo na ang The Masked Singer UK? Di pa?
"Hindi?"
Sabi ng promoter, "Pare, nandito 'yong best bottle girl ko, si Liberty.
"Siyang bahala sa inyo."
Nilapitan kami ni Liberty.
Six-footer siyang babae. Mukha siyang Victoria's Secret model.
Nakasuot siya ng corset, thigh-high boots at G-String, kuha n'yo?
Narinig n'yo 'yon?
Corset, thigh-high boots at G-String.
Sa club. Oo?
Kaya pag ibinuka niya ang legs niya,
bow, flap, kita na ang mani at kepyas niya.
Di n'yo yata nakukuha ang sinasabi ko.
Hindi 'yon gaya no'ng nagka-club ka noong araw.
May babae sa Tiger Tiger,
"Ayos ka lang? Gusto mo ng shots? Jägerbombs?
"Hindi? Sabihin mo pag gusto mo, ha?"
Lumapit 'yong babae sa akin na may listahan.
Sabi niya, "Uy, oh my God. Ano'ng balita, Mo Gilly?"
Sabi ko, "Sino 'yan, bro?"
Sabi niya, "Nauuhaw na siguro kayo. Ikuha ko kayo ng maiinom."
Binuksan ko 'yong menu. Umilaw. Digital menu 'yon.
Nakalista lahat. Tiningnan ko lahat ng presyo.
At habang tinitingnan ko ang menu,
nakatingin din sa akin ang menu.
Ngayon, di ako haharap sa 15,000 katao dito
at magkukunwaring di ako kumikita.
Pero, sumpa ko, tinitingnan ko 'yong mga presyo ng drinks,
at napatanong ako.
Napaisip ako, "Mag-i-invest ba ako ng stock sa mga alak na 'to?
"Kasi bakit ganito 'yong mga presyo?"
Nakatingin ako sa tropa ko. Walang nakatingin sa akin.
Naging architect silang lahat. "Uy, chandelier ba 'yon?
"May dalawang chandelier. Paano nila nalagay diyan?
"Paano nilagay 'yan?"
Tiningnan ko ang isa sa tropa ko. Kasi lahat tayo may kuripot na kaibigan.
Sabi ko, "Tingnan mo ang presyo." Tiningnan niya ako. Sabi niya, "Hala.
-"Ilan na mabibili natin sa Costco diyan?" -"Ano?"
Sabi ni Liberty, "Sorry, Mo Gilly.
"Mamadiliin na kita. Sorry."
Sa isip ko, wala akong ii-impress dito. Di ako kilala sa Hollywood.
Sabi ko, "Ayos lang." 'Yong pinakamurang package ang kinuha ko.
Sabi ni Liberty, "Para lang alam mo kung paano dito.
"Entry-level package namin 'to.
"Walang ilaw, walang show, sparklers, walang sign. Ayos lang?"
Sabi ko, "Ayos lang. Wag kang mag-alala." Umalis na siya.
After two minutes, bumalik siya na may bucket, 'no?
Isang bucket, dalawang bote ng champagne, isang vodka at isang cognac.
Ayos lang. Ayos lang 'to.
Tinamaan ng Hollywood lifestyle ang mga tropa ko.
Kumuha ng champagne 'yong isa,
inalok 'yon sa mga babae parang Last Supper.
"Sige. Kuha ka. Oo. Hindi. Oo.
"Oo. Hindi, isama mo 'yong kaibigan mo. Oo.
"Ayos lang."
Isinusumpa ko sa inyo, di ako kuripot,
pero binibilang ko kada basong may laman,
"'Tol, $95 ang isang baso n'yan.
"Iinumin ba natin 'yong kalahati? Ibabalik ko na.
"Ibalik natin."
Pero may nagsabi sa sarili ko, "Enjoy ka lang. Relax."
Di laging nangyayari 'yon sa gaya ko lalo na sa mga kaibigan ko.
Kaya nagsimula akong mag-enjoy.
Tapos kumuha ng package 'yong NBA players.
At wow, ang gandang tingnan.
May sparklers sila, lahat.
May sign pa. Di pa ako nakakita ng sign sa club.
May sign 'yong bottle girl nila. Nakatingin siya sa amin.
Ganito siya. Para siyang… Na may sign nila, tama?
Iniisip ko, ano'ng sabi ng sign? Lahat ng nasa dance floor ay…
Tiningnan ko ang sign. Ano'ng nakalagay?
Tiningnan ko ang sign, "Nandito ang NBA boys."
Alam mo ang nasa baba?
Sabi, "Broke London boys, habol kayo," gano'n?
Iniisip ko na hindi kami 'yon.
Di kami 'yong mahihirap na taga-London, di ba?
Tapos, nagsalita sa mic 'yong DJ, "Naku.
"May nag-call out sa London.
"Kaya alam n'yong may nag-call out kay Mo Gilligan do'n!"
Lumingon ang buong club at tumingin sa akin.
Sabi ko, "How dare you? Nasa Celebrity Bake Off ako.
"Ang kapal mo."
Sabi ko, "Bahala na." Sabi ko, "Kuha pa ako ng drinks."
Sabi nila, "Wag. 'Yan ang gusto nila.
"Bottle wars. Gusto nilang gumastos ka.
"Black-on-Black crime. 'Yon ang gusto nila."
Sabi ko, "Teka, teka.
"Nasaan 'tong energy na 'to
no'ng nakatingin kayo sa chandelier at nag-uusap tungkol sa Costco?"
Sabi ko, "Bahala na. Kuha lang ako—" Tiningnan ko 'yong list.
'Yong kaya kong bilhin at hindi,
magkano ang ililipat ko mula sa Monzo sa HSBC business account,
ano'ng mao-overdrawn— Kasi gano'n tayo. Kung alam nating gagastos tayo,
iniisip natin, "Ano'ng ibebenta ko bukas?
"Magkano ang makukuha ko sa PS5 sa CeX pagbalik ko?"
Ginagawa natin 'yon pag mag-o-overspend tayo.
Tinitingnan ko kung ano'ng mabibili ko.
Tapos, nagsalita ulit 'yong DJ sa mic.
Sabi niya, "Ah, pare!
"Na-call out ang London.
"Ano'ng sasabihin ni Skepta?"
"Skepta?"
"Anong kinalaman ni Skepta dito?"
Nape-pressure na ako,
"Lalabas ako sa Link Up TV bukas ng umaga."
Tiningnan ko ang menu. At may nakita ako.
Diamond Black Package, ano?
Sabi ko, "Kukunin ko 'to."
Walang presyo. POA lang ang sabi.
Di ko alam 'yong POA. Dyslexic ako. Akala ko "poor on arrival" 'yon.
'Yon 'yong package na kinuha namin.
Umalis si Liberty.
Sampung minuto. Walang bote, drinks, sparklers.
Iniisip ko, "Wow, nabudol talaga ako."
Tapos bigla na lang itinigil ng DJ 'yung tugtog sa club, ha?
Tapos pinatay niya ang ilaw sa club.
Namatay lahat ng ilaw.
May perks din na makadalawang Netflix specials.
At nagsalita siya sa mic. At sabi niya, "Ah, pare!
"May nag-call out sa London.
"Na-call out si Mo Gilligan. Mo Gilligan, Mo Gilligan, Mo Gilligan.
"Pero hindi ko alam, hindi ko alam, hindi ko alam…"
Wala siyang echo machine. Bibig niya lang ang gamit niya.
Hindi ko alam. Hindi ko alam. Hindi ko alam…
na magka-come back siya nang ganito.
"Nang ganito, nang ganito, nang ganito…"
Kaya iniisip ko, "Ano, bro?"
Tiningnan ko si Liberty sa kusina.
Tumingin ako kay Liberty, at parang, "Liberty, ano'ng nangyayari?"
Lumapit sa akin si Liberty, "Sandali lang. Ako'ng bahala." Di ba?
May suot siyang cloak na may mask.
Inisip ko, ano'ng kakaibang Illuminati P. Diddy shit
ang mangyayari dito ngayon sa Hollywood?
At bago pa ako makapag-isip,
tumugtog ang music sa club.
Lumabas si Liberty.
Di siya nakangiti, dilat na dilat siya.
Kakaiba ang martsa niya habang lumalabas nang mag-isa.
Lumabas si Liberty nang ganito.
Eto si Liberty…
Sa likod ni Liberty, may dalawa pang dancer,
at may kakaiba silang sayaw habang naka-cloak.
Para silang…
Makinig kayo.
Sa likod ni Liberty, may apat na Samoan bodyguards, tama?
Ngayon, may hawak sila pero di namin makita kung ano.
Pero lumabas sila na sumasayaw din nang ganito.
Lumabas sila…
Nasa isip ko, anong kambing ang iaalay nila sa club na 'to?
At lahat ng Samoan bodyguards, lahat sila, "Hey, hey, hey,"
tapos may binuhat sila. Di namin makita.
Alam n'yo ano 'yon?
May buhat silang kabaong na may 25 bote ng champagne.
Nagmartsa sila papunta sa amin nang ganito,
"Hey, hey, hey."
Kaya siyempre, nawindang 'yong mga tropa ko.
"Ano? Ay, ano?
"Hoy, Mo? Para sa atin 'yan?
"Sa atin 'yan?
"Uy, bismillah, kagagawan mo 'yan?
"Mo, makinig ka, kung di 'yan para sa atin,
seryoso ako, babanatan ko 'yang mukha mo.
"Mo, sabihin mo sa akin, kagagawan mo ba 'yan?"
Seryoso, inako ko 'yon.
Sabi ko, "Minsan, 'yan ang dapat na gawin.
Di ako nahihiyang sabihin na nagsimula na akong mawala sa sarili.
Nilagay nila isa-isa 'yong lahat ng mga bote sa mesa.
Akala ko drug dealer na ako.
Pero nagsimula akong ma-excite.
Para akong…
Pumunta ako sa NBA players. Dumeretso ako sa kanila.
Sabi ko, "Ano?
"Ano na?
"Ganyan kami bumanat, bro."
Sa unang pagkakataon sa buhay ko, nawala ako sa sarili.
Di n'yo yata alam. Di ako nawawala sa sarili.
Di ko alam kung sino ako.
Sabi ng isa sa mga NBA player, "Ano'ng pangalan mo?"
Sabi ko, "Wag kang mag-alala sa pangalan ko, bro."
Sabi niya, "Hindi, British. Di ko pa nakita 'yon.
"Ano'ng pangalan mo?"
Sabi ko, "Wag kang mag-alala tanginang pangalan ko."
Sabi niya, "Hindi, British, sino ka?" Sabi ko, "Ako?"
Sabi niya, "Ikaw." Sabi ko, "Ako?" Sabi ko, "Ako si… Ako si… Ako si…"
"Ako si Dushane, pare.
"Nagbebenta kami ng droga!"
Sabi ng mga kaibigan ko, "Teka. Di natin ginagawa 'yan, pare."
Sa IT ako. May last warning na 'ko. Napapa'no ka?"
Sa unang pagkakataon sa buhay ko, nawala ako sa sarili.
Wag n'yong ipagkamali. Nalasing na ako, pero di ako nawala sa sarili.
Para akong si Oprah na namimigay ng champagne.
"Heto, isang bote sa 'yo. Isa sa 'yo. Lahat meron."
Nawala ako sa sarili.
Nagbigay pa ako ng isang bote ng champagne kay DJ, 'yong driver.
Sabi ko, "DJ, champagne o."
"Hindi. Di ako umiinom ng champagne."
Sabi ko, "Ano'ng nangyari sa ride or die? Magpakasaya ka, pare."
Sabi niya, "Di ako umiinom niyan." "Anong iniinom mo?"
"Ano'ng iniinom mo?" Sabi niya, "Tequila lang."
Sabi ko, "Liberty, halika.
"Ito si DJ, ang best driver."
"Ikuha mo siya ng tequila." Binigay sa akin 'yong bote na parang vase.
Binigay ko 'yong bote sa kanya. Makinig kayo.
Biglang umiyak si DJ sa club.
Habang nangyayari 'yon, sabi niya, "Hindi. Hindi, pare.
"Walang client na trumato sa akin nang ganito kahit kailan."
Sabi ko, "Makinig ka, DJ, tropa ka na ngayon.
"Pamilya ka na."
Sabi niya, "Talaga?" Sabi ko, "Oo, pamilya ka."
"Pahingi rin ako ng bote."
So kumuha ako ng bote.
Sabi ni DJ, "Uy, pare, magsabi ka ng astig pang-gangster."
Di ako gangster.
Di pang-gangster ang sinasabi ko. Sabi niya, "Magsalita ka." Sabi ko,
Autoglass replace
Autoglass repair
Nagustuhan ni DJ. "Oo, palitan mo 'yong salamin. Yeah.
"May tama ng bala 'yong salamin." "Oo, sige, pare."
"Wala lang 'yon, pero sige, kung sa'n ka masaya."
Nawala ako sa sarili.
Naisip ko, "Masasanay ako sa ganitong Hollywood lifestyle."
Kasama ang mga tropa ko, napapaligiran nila,
umiinom ng champagne, gano'n.
Sabi ng isa sa NBA players, "Hindi, pare.
"Mag-toast tayo para kay Dushane." Nag-ingay ang buong club.
"Hey! Dushane, Dushane, Dushane!"
Naisip ko, "Wow. Grabe." Sinasabi ko sa inyo.
Isa 'yon sa pinakamasayang sandali ng buhay ko.
Wala 'yong comedy stuff, pagkapanalo sa BAFTAs.
Sa sandaling iyon, sabi ko, "Wow, ito ang—"
Kalimutan na natin noong isinilang ko. Wala naman ako do'n.
Isa 'yon sa pinakamasayang moment. Uminom kami.
Isa sa pinakamagandang moment.
Sabi ko, "Liberty, inom ka. Pakuha ng bill?"
Nag-last shot ako. Kuripot ako. Binayaran ko 'yon. Para akong…
"Ibulsa mo 'tong champagne.
"Iuwi mo 'to, bro."
Isa sa pinakamasayang sandali ng buhay ko. Tapos dumating si Liberty.
"Salamat sa resibo."
Sabi ko, "Samahan mo siya…"
Naranasan n'yo 'yong sobrang lasing kayo at sinubukan n'yong bumalik sa wisyo?
Nasubukan n'yo 'yon? 'Yong mapapalamukos ka sa mukha mo…
Nare-realize mo na 'yong nangyayari.
Na-realize kong bukas ang damit ko.
Di n'yo yata naiisip. Bukas lahat ng butones.
Nakalabas pati pusod ko.
Sabi ng pusod ko, "Uy, kakaiba ka yata ngayon, ha?"
Tinitingnan ko 'yong resibo.
Sabi ko, "Sorry, Liberty…
"Okay…"
Sabi niya, "Oh my God, Mo Gilly. Ano'ng problema?"
Sabi ko, "Okay, sorry,
"sinusubukan kong intindihin 'yong presyo ng tax, gratuity, tip.
"Magkano ang isang bote?"
Sabi ni Liberty, "Tingnan natin. Okay, tax, gratuity, tip…
"Okay, ang isang bote, Casa Asul, ang isang bote ay…
"O, ayos lang. $5,000 lang 'yan."
Di pa kasama 'yong para sa sarili ko, package number one, package number two.
Tiningnan ko si Liberty. Sabi ko, "Yeah.
"Alam ko na bakit Liberty ang pangalan mo."
Tapos sabi ko, "Okay…"
Nakatingin ako, sabi niya, "Ano'ng problema?"
Sabi ko, "Ano…" Sabi niya, "Ano 'yon, Mo Gilly?"
Sabi ko, "Ito…" Sabi niya, "Sabihin mo." Sabi ko, "Ano 'to…
preposterous. Preposterous 'to."
Mula sa isa sa pinakamasayang gabi ng buhay ko,
naging pinakamasamang gabi ng buhay ko 'yon.
Wag n'yo ipagkamali. Kaya kong bayaran 'yon pero nag-iisip ako.
Sabi ko, "Wow, ito ba 'yong pagbagsak ng buhay ko?"
Mula sa Hollywood, paggawa ng premium shows,
may sariling show, manalo sa BAFTA, tapos,
para akong, Hindi Makabayad? Kukunin namin 'yan!
Di ako presenter. Nasa program ako.
Nasa isip ko, wow.
Sabi ko magiging transparent ako.
Alam n'yo, naisip ko,
"Alam ko paano ko ibabalik ang pera. Letseng 'yan.
"Gagawa ako ng OnlyFans bukas." Sinabi ko 'yon sa isip ko.
"Mababalik ko agad 'yong pera."
Di ako mag-aaksaya ng oras.
Sasabihin ko, "Tara na. Bumhole Wednesdays. Kunin ang tips."
Naisip ko, "Diyos ko, ito ang pinakatangang bagay
na ginawa ko sa buong buhay ko."
Tapos naisip ko, "Ayos lang." Di pa ako bayad.
Binigay ko ang credit card ko at ang ID ko sa manager.
Nag-vibrate ang phone ko. Isip ko, "Ano 'yon?"
Kinukumusta ba ako ni Mama?
Pagtingin ko sa phone, tapos na ang transaction.
Na-swipe na ang transaction.
Nagsimula kong kuwestiyunin ang buong banking system.
Parang, "Nagbibiro ba kayo?"
Paano 'to nakalusot sa fraud detection service
nang nasa abroad ako?
Di man lang kayo nagbigay ng one-time password.
Pero pag nasa tindahan ako at bibili ng bleach at biskuwit,
gusto n'yo akong ipahiya, tanungin ako? "Ikaw 'to? Oo o hindi?"
"Ako 'yon, pare."
Pinakamasamang gabi sa kasaysayan ng buhay ko.
Ang sama. Sa puntong nagising ako kinaumagahan.
Mga tropa ko, "Pare, pasensya na, ginising ka namin.
"Pero gusto lang naming magpasalamat."
Sabi ko, "Di n'yo—" Sabi niya, "Hindi. Di mo yata nare-realize, pare.
"Isa sa pinakamasayang gabi ng buhay ko 'yong kagabi."
Sabi ko, "May mga anak ka."
"Bro, bahala na sila. Hindi ko sila gusto.
"Secretly, demonyito 'yong bunso. Di ko sila gusto ng gano'n.
"Pero bilang tropa mo, gusto ka naming gisingin.
"Alam namin 'yong bill.
"Gusto lang naming sabihing hindi na mauulit 'to.
"Kaya bilang mga tunay mong kaibigan, ginising ka namin para magpasalamat.
"Maraming salamat."
Seryoso. Nag-heart-to-heart kami ng mga kaibigan ko.
Dahil gano'n naman 'yon.
Kinikita ang pera, pero ang kaibigan ay pamilyang pinipili mo habambuhay.
Tapos— Oo, totoo 'yon.
Hindi. Wag n'yong sukuan ang mga kaibigan n'yo.
Sila ang pamilyang pipiliin mo habambuhay.
Sabi ng isa, "Makinig ka. May alam akong magpapasaya sa 'yo.
"Nag-ambagan in kami. At tingnan mo 'to. Heto o.
"Binilhan ka namin ng kape at muffin."
Isinusumpa ko sa buhay ko, tiningnan ko sila, sabi ko, "Alam n'yo?
"Sana bumagsak ang eroplano n'yo pag-uwi. Tingin n'yo okay na 'to?"
Ibang panahon 'yon ng buhay ko.
Sa panahong 'to, mga three and a half years ago,
single ako, 'no?
Di ko na-enjoy ang pagiging single.
Pero kailangan kong pumunta sa kasal. Mag-isa lang ako.
Di ba, guys. Naitatago natin ang nararamdaman natin.
Makikita mo 'yong romance. Walang paki ang mga lalaki do'n.
May dalawang uri ng romance. May mga bago pa lang.
'Yong nagno-nose-to-nose at mga gano'n.
"Oo."
Excited siya. "Ganito tayo balang araw.
"Sasaluhin ko 'yong bouquet."
At may couples na matagal na, di ba?
Ang iniisip lang nila ay, "Uy, pag-uwi natin, oo,
matulog lang tayo. Tulog lang ang gusto nating gawin."
'Yon lang ang iniisip mo, 'no?
Parang mas gusto ng mga babae ang romance kaysa mga lalaki.
Ayokong i-generalize at sabihing pare-pareho ang mga babae,
pero gusto nila ng romance.
May single na babae na mag-isa. Umiiyak siya, 'no?
Di niya alam na umiiyak siya. Tumulo lang ang luha.
Nangyayari pala 'yon.
'Yong maluluha ka na lang. Umagos lang sa mukha niya, ha?
Napansin niya 'yon. Sabi niya, "Naku, wag ngayon."
"Malakas ako." Palalakasin niya ang loob niya.
"Malakas ako. Cool ako. Mabait ako. Hindi.
"Nasa'n ang crystal ko? Ang quartz ko? Nasa'n?"
Pero alam n'yo ang ginagawa ng mga babae na tingin ko napakaganda?
Nagmamalasakitan ang mga babae.
Mga babae, wag n'yong itigil 'yon.
Napakaganda ng ginagawa n'yo.
Dalawang babae ang nasa dance floor.
Napansin nilang umiiyak 'yong babae.
Nagsasaya sila, pero di nila maiwasang mapansin 'yon.
Nagsasayaw sila, sabi nila, "Hey, babes.
"Wag kang pahalata, ha?
"Pero nakikita mo 'yon, di ba? Sa kaliwa mo, ha? Umiiyak siya."
"Seryoso ka ba?"
"Oo. Wag kang pahalata."
"Di ako titingin.
"Hindi ako titingin.
"Oh my gosh. Shit. Kakausapin ko siya."
Pupunta siya do'n. Magpapanggap sila.
Halatang-halata kayo. Ganito kayo…
"Diyos ko. Di ko inaasahan 'to.
"Teka, imposibleng umiiyak ang queen na gaya mo.
"Sorry, darling, wag diyan sa Oh Polly dress na 'yan.
"Gusto kong bilhin 'yan.
"Grabe. Makinig ka sa akin. Wag kang umiyak.
"Di very demure. Di very mindful. Wag kang umiyak."
Ipapakilala nila siya sa iba pang mga babae.
Lalapit lahat ng mga babae. Pupunasan nila ang mga luha niya.
"Wag kang umiyak.
"Wag kang umiyak kasi maganda ka, ha?
"Naranasan na namin 'yan ni Chantel. Di ba, Chantel?"
"Ano'ng sinasabi mo?"
May mga babaeng ilalaglag ang kaibigan nila
para sa emotional support ng mga taong hindi nila kilala.
"Long story short, di mo siya kilala,
"pero nakulong 'yong baby daddy niya dahil sa armed robbery at GBH.
"Di ba, Chantel?"
Sabi ni Chantel, "Bakit mo 'yan sinasabi sa kanya? Ano'ng problema mo?"
"Okay lang 'yan. Nasa 24 Hours in Police Custody 'yon.
"Alam namin 'yon. Wag kang mag-alala. Wag kang umiyak.
"Huwag kang umiyak, ha?
"Claire, akin na 'yang lipstick mo."
Sagot niya, "Wag 'yong Charlotte Tilbury."
"Akin na ang Charlotte Tilbury mo. Wag kang umiyak. Alam mo bakit?"
At sinasabi ko sa inyo.
May baon-baon na inspirational quotes ang mga babae. Oo.
Agad-agad 'yan.
Ito ang paborito nila, di ba?
Ito ang 90th-minute winner nila. Paborito nila 'to.
"Makinig ka. Makinig ka. Wag kang umiyak, ha?"
'Yong kawawang babae, "Bakit?"
"Huwag kang umiyak. Alam mo kung bakit?
"Hinahayaan mo siyang manalo. Wag mong hayaang manalo!"
Tingnan mo 'tong mga 'to. "Oo, ginamit ko na 'yan."
"Wag mo siyang hayaang manalo. Lagi siyang mananalo."
Parang convention ng Loose Women dito.
Kaming mga lalake, wala kaming emotional support.
Ganito. Ang mga lalaki, wala kaming paki sa iba.
Professional mind businesses kami, ha?
Baka may lalaki sa venue na 'to, nasa CR, ngayon mismo
na umiiyak dahil sa pagkabigo sa pagibig.
Umiiyak talaga siya.
"Di ako— Di ako makapaniwala— Di ako makapaniwalang gagawin niya—
"Bakit?
"Bakit?"
Lahat ng mga lalaki sa CR, wala kaming paki.
Naghuhugas ng tae sa kamay namin.
Inaalam ano ang nangyari, ano? Bawat lalaki ay…
"Kawawa ang gago.
"Tangina 'yan."
Ikukuwento pa namin 'yon sa iba, di ba? Mahilig kami sa tsismis.
Pero pag nangyayari na, di kami makapagseryoso. "Uy, makinig ka.
"May lalaki sa CR…
"Di ako dapat tumawa. Seryoso 'to."
"Bakit? Ano'ng meron? Sabihin mo."
"May— May…"
"May lalaking umiiyak sa CR. Seryoso." Di ba?
May mga lalaking maaawa. "O, talaga?"
"Grabe, pare. Kawawa siya. Baka may pinagdadaanan siya."
Laging may isang lalaki. "Talaga?
"Tingnan ko nga.
"Para siyang duwag umiyak!"
"Teka, ano'ng ginagawa mo?
"Ano'ng ginagawa mo, Jerome?"
Naniniwala akong naaayos ng mga babae ang lahat, di ba?
Nakakabili sila ng kotse. Maganda ang trabaho.
May bahay sila. Si Mr. Right na lang ang gusto nila.
May sasabihin ako. Pag ang mga babae umabot sa 30, 40, 50,
seryoso na sila.
Alam nila ang hinahanap nila. May list at criteria na sila.
May red-flag list sila kahit anong star sign mo.
"Oo, Leo. Di para sa akin. Leo ang ex ko. Red flag."
'Yon lang. Dahil lang sa birth month mo.
"Hindi, red flag. Sorry. Red flag."
Di ba?
May isa pa silang listahan. May dinadagdag sila do'n araw-araw.
Alam n'yo 'yon? Listahan ng icks. Di ba?
Ewan kung pamilyar kayo sa ick,
pero 'yong ick ay 'yong ginagawa natin
na di natin alam na ginagawa natin na nakakapagpa-turn off sa kanya.
'Yon. Sarado na ang pepe. Di mo 'yon mare-restart, walang…
Gano'n. Sarado 'yon ngayon. 'Yon na.
May sasabihin ako sa inyo, guys. Pwedeng ick ang kahit anong ginagawa mo.
Di n'yo yata gets. Try n'yo.
Tanungin mo lang ang ka-date mo. Kahit ano sasabihin nila.
Ipapaliwanag talaga ng mga babae.
"Oo. Pag may nakilala ka?"
"Ha?" "Ano 'yon? Sige."
"Sabihin nating magpi-Ping-Pong kayo. Magpi-Ping-Pong kayo."
Sabi ko, "Saan ang ick do'n?"
Mahilig kaming mag-Ping-Pong.
Laking youth-club system ako. Gusto ko ang Ping-Pong.
Sabi nila, "Hindi. 'Yong nangyayari sa Ping-Pong."
Nasaan ang ick do'n?
May nagsabi, "Sasabihin ko sa 'yo.
"'Yong humahabol sa bola. Parang…"
"Teka.
"Nakuha ko."
Girls, pwede ko ba kayong tanungin, ick ba 'yon?
Oo!
Di n'yo nga alam na ick 'yon. Ick na ngayon. Isulat n'yo na.
"Naghahabol ng Ping-Pong ball."
May mga ick din silang sasabihin na di mo iisiping ick pala.
Babaguhin nila ang buong buhay mo.
Sasabihin nila, "Di ba, nagre-ready tayong manood kay Mo?
"Ano'ng ginawa mo no'ng nagbihis ka?" "Ewan ko."
"Lumabas ako sa shower, tapos nagbihis ako."
"Hindi, hindi lang 'yon. Ano'ng una mong sinuot?"
"Lumabas ako sa shower." "Alam mo ang ginawa mo?" "Ano?"
"Sinuot mo 'yong T-shirt mo bago ang boxers mo. Di ba?"
Di ba? Winnie-the-Pooh daw tawag do'n.
Girls, ick ba 'yon?
'Yong inuuna ang T-shirt bago ang boxers?
Nakataas ang kamay ng mga babae.
Pag nakalitaw 'yong puwit ng lalake.
Nakabitin 'yong junjun mo…
May icks 'yong mga babae dahil ang totoo,
naghahanap sila ng maliliit na bagay na gusto nila sa 'yo.
May theory ako pagdating sa pag-ibig.
May theory ako na tinatawag na tatlong L, di ba?
Pakinggan n'yo ako.
Ang unang L ay ang una mismo, 'yong love.
Ang pangalawa ay listening.
Pag may karelasyon ka, dapat kang makinig.
Alam n'yo 'yon, guys. Natalo ang paborito mong team, tama?
Nasira ang buong weekend mo. Para kang, "Naku, kalokohan 'to.
"Paano tayo natalo dito?"
Kayong mga babae, wag n'yong gawin 'yong, "Tayo?
"Tayo?
"Kailan ka maglalaro? 'Tayo?'"
Para kang, "Babe, please, wag ngayon."
"Ayos lang. Ayos lang.
"Laro lang 'yan."
"Di lang 'to laro. Buhay ko 'to, Sharon!"
"Ito lang ang meron ako!"
"Ayos lang. Nandito ako."
"Ayoko sa 'yo!
"Di mo kayang mag-forward, kaya mo ba?"
At ang huling L ang pinakamahalaga, tama? 'Yon ay loyalty.
Maging loyal ka sa partner mo, alam mo 'yon?
Maraming couples dito. Maging loyal ka lang.
Wag n'yong masamain. May makalumang loyalty,
"till death do us part", mga gano'n,
pero may loyalty din na exclusive sa relasyon n'yo.
Mga ginagawa n'yo na di naiintindihan ng ibang tao.
At random 'yon. Parang pagpili ng paborito n'yong TV show.
Sa Netflix. "Ano'ng papanoorin natin?"
Nakita mo, Stranger Things, Adolescence, Top Boy, Supacell.
May nakita ang jowa mo, sabi niya, "Babe, sikat 'yan.
"Panoorin natin 'yan, ha?" 'Yon ang loyalty. Papayag ka.
"Panoorin natin 'yan. Di ngayon, pero gagawin natin."
Diyan nagsisimula ang loyalty.
Ibig sabihin, di mo panonoorin sa ibang lugar,
at di mo 'yon panonoorin sa ibang lugar.
'Yon ang loyalty na napagkasunduan n'yo, di ba?
Karamihan sa lalaki ay gustong maging protector.
Gusto mong ipakitang kaya mong maging provider.
At magpapakitang gusto mong in control. Ano'ng gusto natin? 'Yong remote control.
Gusto lang nating mag-rewind at fast-forward at pause.
Gusto natin ang remote control.
'Yong mga babae meron ding gano'n. Ligtas sila sa presensya mo.
Makakapag-unwind sila. Ano'ng gusto nila? Isang baso ng wine, tama?
Sabi nila, "Teka, bago mo i-play, kuha lang ako ng baso.
"Mabilis lang, ha? Konti lang, ha?
"Konti lang, ha?"
Nakita n'yo na ang show na panonoorin n'yo.
Nag-cuddle kayo at ipe-play mo na.
Boom, 'yon na, di ba?
'Yon na. Nanonood na kayo ng program, di ba?
Pagkatapos ng sampung minuto, medyo tahimik na. Di ba, guys? Di ba?
Pagkatapos ng 15 minutes,
si Sleeping Beauty dito
ay nakatulog na, tama?
Di dahil maaga ang pasok niya
o dahil mahaba ang araw niya at nag-gym.
Alam mo bakit siya nakatulog?
Kasi ang dami niyang ininom na wine sa limang minuto.
Tulog na siya.
Ngayon, panonoorin natin 'yong film na pinlano nating panooring magkasama
nang tayo lang.
Doon papasok ang loyalty. Sasabihin mo, "Sabay namin 'tong panonoorin."
Tayo na lang ang naiwan. At pinapanood natin yong film.
"Manonood ako ng isa. Manonood ako ng isang episode."
Pinanood natin. Natapos ang 30 minuto.
Nag-e-enjoy na talaga tayo, di ba?
Alam n'yo bakit kami nag-e-enjoy, girls?
Kasi walang nagtatanong sa amin ng mga tanong tungkol sa nangyayari.
"Sino 'yon? Ba't siya pinatay? Rewind mo. Si Antonio Banderas 'yon?
"Ba't andito siya? I-Google ko.
"I-pause mo. Sino 'yon?"
"Babe, di ko pa 'to napapanood. Di ko pa 'to napapanood."
"Nagtatanong lang ako. Bakit ang sama mo?
"Ang sama-sama mo.
"Grabe."
Wala sa mga 'yon ang nangyayari.
Kaya nakakanood ka nang tuloy-tuloy, di ba?
Tapos susubukin ng Netflix ang loyalty mo, di ba?
Dahil sasabihin ng Netflix, "Yo.
"Uy, makinig ka, okay?
"Malapit na lumabas ang credits.
"Pero makinig ka, may isa pang episode na paparating
in five, four, three, two…
"Ano'ng gusto mong gawin?"
"Bahala na siya. Episode two!"
Episode two!
Alam nating di dapat natin panoorin ang episode two.
Mortal na kasalanan 'yon sa relasyon.
Di mo dapat panoorin 'yon, pero enjoy ka na sa episode two.
Ano'ng nangyari? Nagising si Sleeping Beauty.
Girls, di lang kayo basta gigising.
Parang may espiritung nagsabi sa inyo sa panaginip n'yo,
"May ginagawa siyang mali."
At gigising kayong mga babae.
Na-pause nila. Tiningnan ang phone nila. 'Yon lagi ang oras.
"11:11!
"Sinabi ng mga anghel sa akin. Nasa'n ang crystal ko?
"Teka, sandali. Episode two?
"Nasa episode two ka na? Grabe. Di ako makapaniwalang magagawa mo 'yan."
Mag-e-exaggerate na. "Grabe, ginawa mo 'to.
"Nakatulog lang ako ng limang minuto."
Kasi the best ang pag-ibig.
Pag-ibig mo sa partner mo, pag-ibig mo sa pamilya mo.
Ginagawa ko 'to para sa pamilya ko.
Masuwerte ako na nasa posisyon ako na gumawa ng ibang bagay.
Nito lang, natupad ang isang pangarap ko.
Sabi ng isa sa biggest publisher sa mundo, "Mo, makinig ka.
"Gusto namin ang comedy mo.
"Gusto naming magsulat ka ng children's book.
"Meron kang 12 buwan, may advance, sumulat ka ng pinakamagandang libro."
Gaya ng sabi ko, magpapakatotoo sa show na 'to, di ba?
At lumipas ang 12 buwan.
Nakatanggap ako ng email ng umaga.
Sabi, "Mo, sana nasa maayos ka. Pwede kang pumasok sa Zoom?
"Titingnan namin ang libro." Di ba?
Naisip ko, "Ha? Hala." Nakalimutan ko 'yong libro.
Bumaba ako.
Pumunta ako sa kusina, binuksan ang Zoom nang nakapantulog ako.
Tatlumpung tao ang nasa Zoom, di ba?
Lahat ay sa publishing company.
Sabi nila, "Uy, Mo, kumusta? Ang tagal na.
"Kumusta 'yong libro?"
Nasa isip ko, "Diyos ko, nakalimutan ko."
Naisip ko, "Ayokong sayangin ang oras nila.
"So maraming salamat sa pagkakataon, sa kasamaang-palad, di 'to para sa akin."
Sabi nila, "Bakit? Mo, ano'ng nangyari?"
Sabi ko, "Wala akong naisip na idea."
Sabi nila, "Hindi, Mo, tingnan mo 'to.
"May idea kami. Gusto namin 'yong nursery rhymes mo."
"'Yong Rastafarian nursery rhymes."
"Ganito kaya? Pwede kang gumawa ng fairy tale.
"Oo. Pwedeng 'The Little Red Riding Hood.'
"Oo. Pwede, ewan ko, 'Goldilocks,' 'The Gingerbread Man.'
"Pati 'Jack and the Beanstalk.' Copyright-free 'yon.
"'Yon kaya? Pero—
"Pero may Jamaican reggae twist."
Sabi ko, "Ano ang nangyayari dito?"
'Yong babae sa Zoom,
"Sige, paano kung mag-perform ka kaunti sa amin sa kusina mo?
"Patulungin natin 'yong ghostwriter, si Tony."
May Black do'n, si Tony. "Makakatulong siya.
"Gano'n kaya? Pareho kayo ng pinanggalingan. Ano?"
Sabi ko, "Maraming salamat, pero di ethical 'yon.
"Ayokong ibenta ang kultura ko para sa pera."
Sabi nila, "Hay, sayang naman, Mo."
"Bakit? Kasi di ako corporate puppet? Di ko gagawin ang gusto n'yo?"
Sabi nila, "Hindi, Mo.
"Ikaw ang may-ari ng IP sa ganitong mga libro at mababayaran ka namin.
"Kaunti lang, pero mababayaran ka namin, ewan ko, ng £300,000."
Kaya,
ito ang librong pinerform ko sa kusina ko.
Paki-play na ang track.
Yo, meron akong kuwento Yo, meron akong kuwento
Yo, ito ang kuwento sa aming baryo
Tungkol sa batang Si Red Riding Hood
May tumawag sa kanya Sabi nila bilisan mo
Lola mo ay may sakit At namimilipit
Siya ay tumakbo, kumilos Mabilis na umalis
Nakita niya ang lobo Damit ng lola niya ang suot
Kumuha siya ng kutsilyo Di niya siya kilala
'Yong susunod na babae, Kailangan niya ng box
Ang pangalan niya ay Goldilocks
Pumasok sa bahay, kumain ng lugaw
Ninakaw ang karunungan Kinuha lahat ng kaalaman
Pero hindi, di pa siya nasiyahan
Natulog siya sa kama Di siya do'n nakatira
Natulog siya sa kama Nag-iwan ng buhok na blonde
Natulog siya sa kama At may mga surot do'n
Ginger, ay isang gingerbread man
Matamis at mabait Pero ang gingerbread man
D nila kilala ang gingerbread man
Matamis at masarap para sa gingerbread man
Yo! Gingerbread Gusto nila siyang patayin at barilin
Gingerbread Gusto nilang patayin at barilin
Gingerbread Gusto nila siyang patayin at barilin
Siya ay may nuts at kaunting gluten
Walang itlog ang gingerbread
Pero wala kang makikitang gingerbread Sa Greggs
So ngayon, nasa Zoom ako. Ang ganda.
May middle-class white ladies na gulat na gulat.
Sabi nila, "Diyos ko!
"Parang may Notting Hill dito. Ang galing!"
Alam kong magaling ako
kasi si Tony, ang ghostwriter, 'yong Black, nagwala siya.
Mula code-switch, naging tunay na yardie. "Ah wah di bloodfire yuh deal wid?"
Nawala ako sa sarili.
Hanggang sa puntong nakalimutan kong children's book 'yon
nang matapos ko 'yong "Jack and the Beanstalk."
Pa-play ng track.
Yo, meron akong kwento
Yo, meron akong kwento, yo
Palakpakan naman.
Yo, yo, meron akong kwento
Yo, meron akong kwento Yo, meron akong kwento
Nasa kanya ang beans Ibebenta niya ang baka
Umakyat ka sa beanstalk Sabi ng boss, "Paano?"
Sabi ko, "Fee, fi, fo" tapos "fum"
Ako si Jack, Brotsahin mo ang nanay mo!
London, hanggang dito na lang.
Maraming salamat sa inyo.
God bless you.
Maraming salamat.
Pag sinabi kong South, sabihin n'yo London.
-South! -London!
Pag sinabi kong Mo, sabihin n'yo Gilligan.
-Mo! -Gilligan!
Pag sinabi kong Mo, sabihin n'yo Gilligan.
-Mo! -Gilligan!
Salamat. Hanggang dito na lang. Ingat. God bless.
Maraming salamat.
Hey!
Nagsalin ng Subtitle: Sol Santos