Downloaded from YTS.BZ
[sielska muzyka smyczkowa]
Official YIFY movies site: YTS.BZ
[klangor żurawi]
- [ptasi świergot] - [pochrapywanie żubra]
Kurde, nie pojedziemy dalej! Szybciej! Szybciej! Tam już młodzi czekają!
[muzyka nabiera dynamiki]
[muzyka gra dalej]
Przepraszam ja ciebie,
ale interwencję miałam!
Baby z Wodniczek
o nioski się skonfliktowały!
No i spóźnimy się! Młodzi już czekają, a my jeszcze kwiaty musimy odebrać!
[Matylda] Chodź. Czapka!
[chucha]
Szybko, bo młodzi czekają już!
Łot, kobitki nasze kochane!
- No proszę, proszę, kto się znalazł. - Gdzie byli?
Przygotować my się w chcieli duchowo na tę uroczystość.
Stać! Chuchać!
Od tej waszej duchowości to ja jutro kaca będę miała.
No, to tradycja nakazuje za zdrowie młodych wychylić.
- Trzymaj, będziesz wręczał. - O!
Spóźnić się dla nas nie wypada.
- Młodzi czekają! - No czekają.
[stęka] Chłopcy! Szybciej! Państwo młodzi czekają!
[bicie dzwonu]
Proszę księdza! Proszę księdza!
- Stuła! - Taca!
- Gotowa! - O tacy nie wolno zapominać!
[muzyka gra dalej]
Wypada, żebyś zadbał o prezencję.
- Oj, tato, daj spokój, no! - Oliwka, ty najpiękniejsza!
- [Oliwka chichocze] - [Kuba stęka] O!
- Ale śliczni ci młodzi! - No, jak jabłuszka dwa!
[chichoczą]
Tyle ja czekał na ten dzień!
[odchrząkuje] Możemy zaczynać?
- Zaczynajmy. - Proszę!
[gra wesoły, skoczny utwór ludowy]
[bezgłośne]
Chwileczkę, chwileczkę! Chwileczkę.
[Jan] Ale na co ty chcesz czekać, kwiatuszku, no? [śmieje się]
Co dla ciebie do szczęścia potrzebne jest?
A może by tak wnusia miała ochotę pożenić się z Kubą? O!
My z Janem chętnie byśmy im ten ślub odstąpili. [śmieje się]
Ale to wy się chcecie żenić, a nie my, babciu.
- A ja chętnie wezmę ślub. - Ja nikomu ożenku nie odstąpię!
[mruczenie z uznaniem]
- Możemy? - Niech dobrodziej zaczyna.
Proszę!
- O! [śmieje się] - [gra wesoły, skoczny utwór ludowy]
[razem] ♪ O mój luby miły Długośmy czekali ♪
♪ Wbrew tym wszystkim ludziom Co w nas nie wierzali ♪
♪ Czekałam ja ciebie Wiosną, zimą, latem ♪
♪ Żebyś mnie miłował Przed caluśkim światem ♪
♪ O ma luba miła Przed caluśkim światem ♪
♪ Będę cię miłował Zimą, wiosną, latem ♪
♪ Nawet na jesieni Gdy opadną liście ♪
- ♪ Bom ja cię ślubował… ♪ - Halina?
- Halina! Halina! - [Oliwka] Babciu!
- Babciu! - To jednak szok dla organizmu.
Stan wdowi porzucić.
Muszę oddechu złapać i… i pragnienie… [dyszy]
…ukoić w wianuszku druhen!
[Ela] Halina!
- Na tyły, szybko! [postękuje] - [zagadkowa muzyka]
Spokojnie. Spokojnie!
[muzyka przechodzi w smutną, niepokojącą]
[beczenie kozy]
[cicho] Babciu, co ty robisz?
Halina, ty powiedz prawdę. Ty jednak singielką wolisz się ostać, a?
Całkiem uczucie dla Jana ty straciła?
Ja nie straciła, wręcz przeciwnie.
- [muzyka przechodzi w zagadkową] - Ale ja za Jana teraz wyjść nie mogę.
A wy musicie mi pomóc w tej sytuacji, tej przedołtarzowej, no.
- Ale dlaczego, babciu? - Jedna za wszystkie.
Wszystkie za jedną.
[wzdycha]
I pomyślałby dobrodziej, że moja Halinka tak we mnie zakochana, że…
że aż jej tchu przed ślubowaniem zabrakło.
Niech spojrzy prawdzie w oczy. Panna młoda ci sprzed ołtarza uciekła!
Halina gdzie?
A, na spacer pójść musiała.
[Wiesia] Z tych emocji wszystkich.
Nie pytaj.
- Co? - No.
[szeptem] Pierwszy raz w Bodźkach u nas coś takiego. Moje kondolencje.
[rżenie konia]
Albo ja ślepa…
albo tu piszą, że…
dom stracę?
Czytaj ty.
No, zalegasz z ratą.
No przecież ja napisała prośbę,
żeby mi te raty rozłożyli na mniejsze raty.
No w chwilówce też chyba ludzie pracują.
Gdzie ty żyjesz, Halina? Takie podanie odrzucone.
Każdy dzień braku spłaty w terminie to dodatkowe odsetki.
Teraz masz nie trzy tysiące, a sześć tysięcy złotych!
No i czas do końca miesiąca. A jak nie, to trzy siekiery.
[łapie dech]
- Artykuł taki w sensie: 777. - Aha.
Jak się nie spłaca w terminie, to dom z automatu idzie pod licytację.
Matko Przenajświętsza. [stęka]
A to przeze mnie wszystko się stało się.
Nie, Wojtuś, Wojtuś. Daj spokój. Daj spokój, Wojtuś.
To ja głupot narobiła, ja. [pociąga nosem] Ja.
A! I pamiętaj:
ani słowa o moich finansach.
Szczególnie Janowi.
Przyrzeknij.
Przyrzekam.
No.
A co ze ślubem?
[piosenka ludowa w oddali, niezrozumiały, kobiecy wokal]
Ślubu nie będzie.
- [ksiądz] Ślubu nie będzie. - [kobieta] Co?
- Idźcie z Bogiem. - [kobieta] Jak to?
[sielska kobieca wokaliza]
- [bicie dzwonu] - [gwar]
Halina Madej, ta od serów, tak.
Mam pyta… pytanie, tak.
Czy moglibyście mnie z góry zapłacić za te…
Nie? No ale ja bardzo potrzebuję…
No tak, rozumiem.
[Jan] Halina!
- [napięta muzyka] - [pianie koguta]
[beczenie kóz]
Halina?!
- [gęganie gęsi] - Halina!
Wiem, że tu jesteś, Halina!
Miej honor cywilny w oczy dla mnie spojrzeć,
jak należy rozmówić się!
Halina!
Gdzie ta wasza… karmicielka, zołza piekielna się podziała?
Halina!
Halin…
Ty mnie przed własnym inwentarzem nie będziesz obgadywał.
Ja i tak to najgorsze dla siebie zostawił.
Wiem.
Bo to trzeba być nie wiem jaką…
No mów.
…kwoką podlasiańską,
żeby dla drugiej połówki takie rzeczy powyczyniać!
Kwoką podlasiańską?
To ja dobrze zrobiła,
skoro ty takie zdanie o mnie masz!
To ja Bogu dziękuję,
że mnie przed taką piekielną żoną uchronił!
[płaczliwie] Halina, serca nie masz.
Wszystko dla nas skończone, Halina!
[łoskot]
Wszystko!
[muzyka przechodzi w smutną]
[beczy]
[zawodzi, wydmuchuje powietrze]
[jęczy ze złością]
Oj!
I co ja narobiła?…
I co ja
najlepszego narobiła?
[muzyka gra dalej]
Miało być wesele na otwarcie naszej karczmy,
a mamy stypę. Masakra!
Miałaś mi przynieść szczęście, babciu!
[ksiądz] Bo to upadły anioł jest!
Anioł upadły na podobieństwo Haliny!
[Oliwka wzdycha]
- Oliwka! - [mruczy pytająco]
A powiedz ty dla mnie,
bo wspólne geny dzielicie,
dlaczego Halina tak Jana potraktowała?
[stęka] To się wszystko jakoś wyjaśni.
Aaa!
Przed całymi Bodźkami Janową reputację rozjechała.
Dobrze, że my dużo naszego trunku w prezencie ślubnym uwarzyli,
bo człowiek na sucho takiej halinowej okropności to by nie zdzierżył!
- Nie zdzierżyłby. - No. Salomony podlasiańskie się odezwały!
- Pół mu lej! - No pół, pół!
Pół…
A może Matylda mogłaby ustalić motywy dla halinowej winy?
Bo to o reputację naszego parafianina rozchodzi się.
Ja się w prywatne sprawy sąsiadów nie mieszam.
Ale jak Halina będzie chciała,
to drogę do konfesjonału zna.
Halina swoje powody miała.
[muzyka budująca napięcie]
[muzyka cichnie]
[bzyczenie muchy]
- Wojtuś… - [zagadkowa muzyka]
Ty coś wiesz.
Kumplowi nie powiesz?
Wojciech!
Halina jaka jest, każdy widzi. Charakterna.
Ale bez powodu człowieka by nie skrzywdziła.
To ja będę musiała sobie z babcią szczerzej porozmawiać. [mruczy]
[stukanie o talerz]
- [ksiądz] To może zakłady zrobimy? - [Wiesia] O!
Kto zakłada, że dla Haliny i Jana zgoda jeszcze będzie?
Żeby jeszcze ksiądz do hazardu namawiał?
[kuriozalna muzyka]
- [stęka karcąco] - Pieniądze nie dla mnie.
Kościół warto by odbudować
po tym nieszczęśliwym incydencie.
[tłumi śmiech]
No bo co to za pomysł był?
Pędzić bimber w zakrystii?
I to jeszcze na pełnym gazie?
[śmiech]
Pędzić to trzeba umieć.
Pół. Pół!
Święte słowa.
[bezgłośne]
[dźwięki gitary]
A gdzie ty się wybierasz, Wojteczku?
Jan miał z Haliną po ślubie zamieszkać, ale skoro…
No przecież ty swoją ojcowiznę szwagrom na bimbrowy interes oddał.
- To… To gdzie ty pójdziesz? - ♪ Nie wiem ♪
♪ Tam, gdzie mnie poniosą nogi Nie znam celu ani drogi ♪
♪ Jan wyrzeźbił Halinę z miłości ♪
♪ Ona go rzuciła Ale Janie, nie myśl, że z podłości ♪
Co to? Piosenka taka?
Tworzę. Jeszcze.
Aaa.
Ech, Halina, Halina…
- Nie mogę patrzeć na cholerę. - Janie!
Janie, muszę ci coś… Janie!
Janie. Janie! Ja muszę ci coś ważnego powiedzieć.
To ja Janowi serce złamał.
Oczadział ty?
[zagadkowa muzyka]
- Lubię cię, Wojtek, ale… - Nie!
O to się rozchodzi,
że ja Halinę na złą inwestycję namówił.
Jaką inwestycję?
Bo mój kolega, taki były już, dobrze na kryptowalutach zarabiał.
Dla mnie też z początku dobrze szło, to ja powiedział o tym Halinie.
A u niej, odkąd te sery rozkręciły się, to ona łasa się zrobiła się.
Znaczy otwarta na różnego rodzaju biznesy.
Że ty, Wojtek, durnowaty jest, to ja wiedział, ale żeby moja…
Żeby… Halina?
Dużo przepuściliście?
Ja zaskórniaki marne. Ale Halina…
Ile?
Dużo.
- Ale po kiego…? - Oj, bo pomóc chciała. Oliwce i Kubie.
I Janowi wymarzonego Junaka kupić.
Junaka?
[muzyka przechodzi we wzruszającą]
I Halina to wszystko przede mną ukryła?
To znaczy, że…
ona nie przez brak miłości ślub zerwała.
[prychanie konia]
[stukot, klekot]
Mama?
Oliwka! [śmieje się]
- Jednak przyjechałaś! - O!
Nie mogłam inaczej, no.
[śmieje się] Nie wiem, czy Halina będzie szczęśliwa,
ale pomyślałam, że w takim dniu powinnyśmy być razem.
Nawet nie wiesz, jak bardzo będziesz mi potrzebna.
- [Oliwka się śmieje] - [mruczy wzruszona, stęka]
Jestem z ciebie taka dumna, no.
Opowiadaj, jak debiut twojej restauracji?
Yy…
- Czekaj. - [melancholijna muzyka]
A dlaczego ty nie jesteś na weselu?
To jest… bardzo długa historia.
Chodź, opowiem ci wszystko.
[mama stęka]
- [Oliwka] Wziąć ci torbę? - Nie, nie, dam radę.
- To ile straciła? - Wszystko.
Ile?!
Trzydzieści tysięcy.
[wzdycha ciężko]
To jak ona się teraz z tych długów wygrzebie?
W serach cała nadzieja.
No to trzeba
dla niej klientów na sery nagonić.
Darować sobie nie mogę, że ją w te bitcoiny wciągnąłem.
A niech i by mnie kosmici porwali!
- [lekka, intrygująca muzyka] - [zamknięcie drzwi]
[odgłosy inwentarza]
W domu jej nie ma!
Tu też nie.
O!
Halina miała to na ślubie.
[przeraźliwe beczenie kozy]
[beczy przeraźliwie]
[muzyka przechodzi w budującą napięcie]
Mamo, czy babcia…?
Boże. Chyba nie…
[narastająco napięta muzyka]
[Halina] Nie przeszkadzaj mi.
Luizka, ja nie mogę pozwolić, żeby Jan z bankrutką się ożenił, no.
A! Ja wasz telefon w internetach znalazła.
Może by wyście kozie sery u mnie kupili, co?
A przecież wy taką dużą sieć sklepów macie.
A może w jednym udałoby się ulokować…
[wrzeszczą]
[dramatyczna muzyka]
[muzyka cichnie]
- [komiczna muzyka] - [mama i Oliwka stękają]
[mama się śmieje]
[Halina] Oj…
Ewa!
[śmieje się]
A jednak zdążyła ty na ślub rodzicielki.
Szkoda, że trochę spóźniła się.
Widzę, że na skróty szła, nie?
[przeciągle] O Jezus,
mogłabyś się chociaż raz ucieszyć na mój widok, mamo.
Trochęśmy się naczekały z Oliwką, aż przyjedziesz do nas z wielkiego świata.
Przecież Oliwka regularnie z Kubą do mnie przyjeżdżają,
a ciebie też nie raz do Gdańska zapraszałam.
[krzyczy] Aaa! Ja już zapomniałam, jak to jest mieć was dwie obok siebie.
- [Halina stęka poirytowana] - A czemu ty ślub zerwałaś?
Bo mi świętej pamięci twój tatuś się przyśnił
i powiedział, że ja wdowa niezamężna mam być.
- [prycha] Babciu! - No co?
Ja wolę ślubnego uszanować muszę.
A co wy, do domu, bo się przeziębicie. Już.
No a ty?
A kto kozy wydoi, sery przygotuje, co?
Mamo, no kiedy ostatni raz się widziałyśmy, no?
[prycha czule]
Jeszcze się nagadamy.
[czuła muzyka]
O Janie też?
Co ja powiedziałam?
Jazda, dzieci, do domu, bo się przeziębicie! No już was nie ma!
[chichocze]
[stęka]
Ależ serce Jan pogruchotane mieć musi, że tak się w pracy artystycznej wyżywa!…
Tratwę ratunkową konstruuję.
Zamierzasz spłynąć Narwią w samotny rejs.
[cicho] To dla Haliny.
Chcesz ją z Bodziek spławić?
[stęka]
Lepiej.
[zagadkowa muzyka budująca napięcie]
[pobekiwanie kóz w oddali]
No.
[spokojna muzyka]
Daj, pomogę.
[Halina] Och…
No widzisz, że nie zapomniała ty, jak to się robi. Och!
[Ewa i Halina się śmieją]
A powiesz nam prawdę?
A ty też powiesz? Jak to było? Miało cię nie być na ślubie, a jesteś.
W telefonie mówiłaś, że masz kogoś – przyjeżdżasz sama.
Mamo, dosyć. Nie chcę przesłuchań.
No miałyśmy się nagadać, to gadajmy, a jak nie chcesz, to nie.
- Babciu! Mamo! - [Halina] No!
Czy my nie możemy jak normalni ludzie? Jak inni, tak normalnie?
- [Oliwka wrzeszczy przeraźliwie] - [śmieją się razem]
- [Ewa pokrzykuje radośnie] - [śmieją się]
[Halina się śmieje]
No. No widzisz, Luizka, jakie fajne dziewczyny mam?
[sielska muzyka]
[świergot ptaków]
[pogwizdywanie]
- [gwiżdże wesoło] - [zagadkowa, niepokojąca muzyka]
O Jezuśku! Najświętsza Panienka na mnie obraziła się.
To ja aż tak nabroił, że mnie kacem ze zwidami pokarała.
Ludzie! Ra…! Marsja… Aaa!
Ratun…! Marsjany!
- Marsjany! - [narastająca, epicka muzyka]
- [muzyka cichnie] - [świergot ptaków]
[rechot żab]
[kokieteryjna muzyka]
[wzdycha uraczona]
[szybkie kroki]
Yy… yy…
[muczy głośno]
A gdzie się tak spieszy dla ciebie?
[narastająco kuriozalna, zagadkowa muzyka]
[furkot silnika]
[krzyczy]
[wzdycha obojętnie]
[Wiesia krzyczy]
- [pokrzykuje zaaferowana, wyje] - Matylda!
My lecimy tam! Tam jest UFO!
- Powariowały wy?! - [furkot traktora]
Hej!
[Wojtek] O, yyy… Takie, o.
Takie o, tu, takie o, tam.
Kurek Wojtek nadaje z Podlasia, kanał Toż to szok.
Yyy… To, co tu się odwaliło się, to…
To jest szok. To tego się, yyy… nie idzie opisać.
Yyy… Jest, oczywiście, ksiądz proboszcz, yy… Jak dobrodziej na te cuda nadział się?
Świtem samym na jagody jechałem i nagle nie wierzę…
Tu mówi. Tu mówi.
Wszyscy teraz musimy ofiary na tacę składać, żeby te złe…
Nie nachodzi! Nie nachodzi.
A co złe? Co to, Marsjany kiedy komu co złego zrobiły?
Trzeba mieć umysł otwarty na nowe…
Teraz ja coś powiem. Ja w telewizji widział,
że one cywilizację do nas sprowadzili, a w Egipcie
to nawet piramidy zbudowali.
A po co piramidy w Bodźkach?
No ale jakby nam śfinksa jakiego takiego gustownego zrobiły?
No. Toż… toż to szok.
A… [zacina się] …jak to się stało? Chodź, chodź.
Yyy… A jak to się stało, że… że to twoje pole upodobały sobie kosmity?
Nie, tu mo… Sprostowanie się należy.
To jest moje pole, tutaj Marsjany powyczyniały na moim.
Gdzie twoim? Gdzie twoim?
Niech wszystkim teraz jasne będzie,
że tu, o, tu moja ojcowizna zaczyna się.
[Zbyszek] Co, takie kłamstwa w etery?
Jak to się stało, że wyższa inteligencja pole którego z nich wybrała,
to, to… to ja nie wiem.
To afera jest. A jak… jak afera, to i władza bodzieńska.
[Matylda] Co to za zbiegowisko? Co to za chuligan wydeptał?
- Władza bodźkowa. - Co tu się wydarza?
Nie nakręcaj mnie. Yy… Stop!
To może być miejsce zbrodni. [cicho] Nie nakręcaj. Stop.
[epicka muzyka]
- [bociani klekot] - [muzyka cichnie]
[warkot silnika]
[łagodna, przyjemna, lekko tajemnicza muzyka]
Dzień dobry!
Halo, halo!
[muzyka przechodzi w pogodną]
Halo!
Dzień dobry.
[wącha]
[prycha]
[muzyka cichnie]
[pochrapywanie]
[rży łagodnie]
[koń rży przeraźliwie]
[koń chrapie łagodnie]
- Co ty po nocy hałasujesz? - Cicho, cicho, cicho.
- Noc już mamy dawno za sobą. - [Halina łapie dech, krzyczy]
- [wzdycha] - No i proszę, w końcu cała trójka razem.
A bo te twoje ziółka na sen… [bełkocze] One za mocne były.
Pani Halino, ja tłumaczyłem: jedną łyżeczkę, nie więcej.
A widzisz – jedną łyżeczkę, a ty sypiesz i sypiesz to, no.
No i cały ranek na zmarnowanie poszedł. [stęka]
Chodźcie, musicie coś zobaczyć.
Bardzo się za Bodźkami stęskniłam, ale sobie jednak
te dzisiejsze atrakcje podaruję.
Kosmitów też?
[epicka muzyka]
Co?
[Matylda] Nie deptać! Nie deptać, śladów nie zacierać.
- To wszystko trzeba opalikować! - Ale po co palikować?
Miejsce zdarzenia to jest. A na co ty mnie kamerujesz?
- Na telefon. - Oż ty!
Znaczy na pamiątkę po kosmitach będę miał. Yyy… Dla potomności.
[Matylda] Ty się najpierw o tą potomność to ty postaraj.
No dla mnie szczęścia w miłości nie ma.
- [rżenie konia w oddali] - [stęka] A kto to?
[głośne rżenie konia]
[koń pochrapuje]
[romantyczna, błoga muzyka]
[muzyka cichnie]
- Dzień dobry. [śmieje się] - Ewa Madej! Ha!
Oliwka siostrę ma?
Mamy Oliwki nie pamiętasz?
Nie poznaje, o!
[czuły śmiech]
Witaj!
- [Ewa] Cześć. - Witaj.
- [śmiech] - Nic się, dziewczyny, nie zmieniłyście!
- To jest Janek Kurdupel. - [Ewa] O!
Proboszczem został naszym!
[Wiesia] Czekałyśmy, czekałyśmy na zaproszenie na jakiś wernisaż.
- [Ela] No! - Ech…
Nic z tego mojego malowania nie wyszło.
Bo się miastowe na sztuce nie znają!
Wojtek Kurek, yyy… No, do usług.
A ja cię takiego małego pamiętam!
- [śmiech] - [klakson]
- [Zbyszek] Halina jedzie. - [Matylda] Halina…
Ewuś, a ty nie wiesz przypadkiem, o co Halinie poszło z tym ślubem?
Nie wiem.
[kuriozalna, napięta muzyka]
[Jan] To dopiero kosmity w Bodźkach wylądować musieli,
żeby ty do nas tutaj zawitała, kwiatuszku? [śmieje się]
Nie wiem, kto te bazgroły tutaj powyczyniał i zboże zniszczył. [prycha]
Na pewno nie kosmity.
- [śmieje się] - O! A ty, Halina, skąd wiedzieć możesz?
Była tu w nocy? Widziała, co zaszło?
Ja nie była i nie widziała, a ja swój rozum mam, o!
[stęka poirytowany]
[Oliwka] Halina!
- [Kuba] Może odwiozę? - [Halina, zbywająco] Aaa…
[śmieje się]
[muzyka cichnie]
Ewa? No nie wierzę!
- [Ewa] Cześć. [śmieje się] - Nie.
Po tylu latach?
- Cześć. - Cześć. Hej.
- [Wolak chichocze] - [cmoknięcie]
No to ja teraz wiem, że to jest wszystko twoja wina.
A, że to niby ja nasłałam Marsjan na Bodźki? [śmieje się]
A nie?
[śmiejąc się] Słuchaj, gdybyś nie spóźniła się na ślub mamy,
to pewnie opanowałabyś Halinę i tańcowalibyśmy dzisiaj na poprawinach.
[wzdycha] Dobrze wiesz, że jestem ostatnią osobą,
która mogłaby zapanować nad Haliną. [prycha]
[chichoczą]
[Wolak] Ciągle rysujesz?
Takie tam.
[ciszej] Bazgroły.
Pomyślałabyś, Ewcia, że będziemy mieli wspólne dzieci? Hmm?
No, udały się nam.
[oboje chichoczą]
A jak tam twoja wnuczka?
Wyobraź sobie: Tolcia z mamą leczą chore zwierzęta w Nairobi.
- [mruczy zaciekawiona] - O, zobacz.
- Ło! [chichocze] - No.
[Oliwka] Ktoś jest głodny?
- [Matylda] Ja! - [mężczyzna] Ja!
Chodźcie, zapraszam wszystkich. Adam!
Zapraszam do mnie. Chodźcie. Chodźcie wszyscy.
- [Matylda] Nareszcie. - Raz, raz!
[Matylda] Szczawiowa…
- Super! - Jajka…
[Polka Dziadek z głośnika]
Jak wiecie, jestem racjonalistą – w cuda nie wierzę.
A niepokalane poczęcie?
Niech Jan Najświętszej Panienki w błoto marsjańskie nie miesza.
A wam naprawdę nie żal?
Wasze uprawy zniszczono,
dary Boże zmarnowano.
A… co komu te biedne kosmity winne, że nasze pole sobie upodobały?
Ta.
Przecież my Marsjan nie będziemy po sądach ciągali.
No.
[spokojna muzyka gitarowa]
[Ewa] Może ci jednak pomogę?
- Mamo, ty i kuchnia? Nie żartuj. - [wydmuchuje ciężko powietrze]
[chichocze]
- Stresuje się debiutem. - No.
Potrzebuje wiatru w skrzydła na nowej drodze.
Fajny teść jej się trafił.
- No ba! - [śmieje się]
[otwarcie drzwi]
Ha! A wy co, ślepe?
Wy nie widzicie, jak sobie ktoś z naszej wsi pośmiewisko robi
i klientów mi od serów odstrasza? [wzdycha ciężko]
[Jan] Przez ciebie zamknięte horyzonty przemawiają.
A nie pomyślała ty, Halina,
że te Marsjany dla ciebie klientów sprowadzają?
Kto Boga w sercu i klepki pod sufitem ma, to nie uwierzy,
że Marsjanie do naszej wsi Bodźki sobie najazd zrobili. [śmieje się]
Ludzie…
Ludzie głębokiej wiary…
Głębokiej wiary ludzie
nie w takie kosmosy wierzą.
A, że też ksiądz dobrodziej takie durnoty opowiada,
ludziom w głowie mąci.
Kto jest za inicjatywą marsjańską?
Że kosmity w Bodźkach wylądowały?
[kuriozalna muzyka]
A kto jest za wyśledzeniem oszustów?
[muzyka przechodzi w napiętą]
Ja jestem Szwajcarią.
No a wy?
Ale my… z mamą, babciu, jesteśmy za Janem.
Wy?
Rodzona rodzina?
Tfu!
[muzyka cichnie]
[Halina] Nie.
A co?
Jeszcze ci mało, że całe Bodźki przeciwko mnie podburzasz? Mało ci?
Oj, Halina, Halina… Dla ciebie w głowie się nie mieści,
że ktoś inny odmienne zdanie od twojego może mieć, co?
Ty zemsty szukasz. Dlatego że z tobą do ślubu nie poszła. Och!
Słabowato!
Słabowato to jest to,
że tobie odwagi cywilnej brak.
[łapie dech]
W oczy mi nie powiedziała, że uczucia dla mnie nie masz.
A co byś powiedziała na to, żeby tutaj
coś w rodzaju murala powstało, w takim… bodźkowym stylu?
Wiedziałam, że coś wymyślisz, mamo.
- Super pomysł. - [Oliwka mruczy potakująco]
Słuchajcie, a co, jeżeli ta knajpa to nie jest super pomysł?
Jeżeli porwałam się z motyką na słońce?
Dlaczego ludzie mieliby jeść właśnie u mnie?
Odpowiedź jest prosta.
Bo ty nie gotujesz.
Tylko czarujesz.
- [Adam się śmieje] - No.
A co ja ci zawsze mówiłam?
Że trzeba mieć marzenia i za nimi podążać.
I tego się trzymajmy, bo realizm jest przereklamowany.
- [łagodna muzyka] - [Ewa się śmieje]
Wyjątkowy ten anioł.
Że nam się taki Nikifor tutaj marnuje.
[narastająco urokliwa muzyka]
[skrzypienie materiału]
[Kuba] Co jest, Wojtuś?
[Wojtek] Oj, Kubuś, mówię ci.
Coś czuję, że ty będziesz niedługo do mnie mówił „tato”.
- Chory ty jesteś? - Ewa to jest ideał.
W sam raz dla mnie. Artystka…
Matko, patrz, jak ona chodzi! [wzdycha]
Przyniosę ci wody. Zimnej.
Dzbanie podlaski.
[Wojtek stęka]
„Ewa Kurek”. Bardzo ładnie. [wzdycha]
[sielska muzyka]
[hukanie sowy]
[muzyka przechodzi w niepokojącą, napiętą]
[hukanie]
[tajemnicza, kuriozalna muzyka]
[napięta muzyka]
[cicho] Tam coś wylądowało!
Idziemy!
[kuriozalna muzyka]
[Jan] Według planu, według planu.
- [Zbyszek] Dobrze. - [Jan] No.
- [Ela] Tak gnieć, jak idzie. - [Wojtek] Nie kopcie mi w drąga, no.
[mówią niezrozumiale]
- [Romek] Ciągnij! - [Jan] Dobrze jest.
[Jan] O, bardzo ładnie.
- [wyładowanie] - [wrzeszczą]
- Kto?! - Marsjany!
[Romek] Prawdziwe!
- [pohukiwanie] - [pobrzękiwanie]
[Matylda] Mam ja was, gagatki!
Matylda? A godzi się to tak,
żeby własna komendantka obywateli straszyła?
A godzi się tak własną komendantkę w wała robić?
Ale że wy, dziewczyny, tak za plecami Haliny?
A my dopiero co do tego procederu przystały.
No.
A ty, Wojtek, dlaczego przyjacielowi nic nie powiedziałeś? Ja bym ci powiedział.
Bo ty pantofel jesteś, Kubuś, no!
A my celowo w prawdzie nie byli,
co by ty interweniować nie musiała i nam procederu nie zakazała!
- [Wiesia] No. Bo my dla Haliny to. - [razem] Dla Haliny!
My chcieli turystów ściągnąć do Bodziek, żeby halinowy ser kupowali.
[Zbyszek] Żeby kupowali!
Żeby trochę do halinowej raty się dołożyć ździebko!
[razem] Do raty!
[Wojtek] Do raty!
Zaraz, zaraz. Do jakiej raty?
- [niezrozumiały gwar] - [odchrząkiwanie]
- Tam trochę podeptaj. - [Zbyszek] Krzywo, o!
[Wiesia] Tu, tu. Tu podeptaj.
[Romek] Się narobiło to.
[sielska muzyka]
[błoga kobieca wokaliza]
[niezrozumiały gwar]
Naradzić się trzeba.
[Oliwka] My z Kubą na ratę te sześć tysięcy ogarniemy.
[chichocze] Proszę.
Ale całej pożyczki od ręki nie damy rady spłacić.
- No ale nie pozwolimy, żeby Halina… - [Jan] Oj, dzieci, dzieci.
Jakby wy Haliny nie znali. Przecież ona od was złotówki nie weźmie!
[Matylda] Czemuś ty od razu do mnie nie przyszedł?
Żeście się w finansową piramidę z Haliną zamotali.
Oj, bo mi Halina zabroniła.
Żeś ty w takie bajery-frajery uwierzył, to rozumiem, no ale żeby Halina?
Bo to wiarygodnie wyglądało.
W pierwszym momencie wypłacali dziesięć procent od tego,
co się zainwestowało.
Tato!
No tak, też zainwestowałem i straciłem. Ale w długi nie wpadłem.
A… skąd ten pomysł z kosmitami?
No ja taki program
w telewizji widział. O rolnikach angielskich.
Tak na tych kręgach się dorobili!
No, furę funtów wywozili. A my co?
Gorsze jesteśmy?
I jak Wojtuś o tych kosmitach wspomniał, no to…
no to nie chwaląc się, ja na ten pomysł wpadłem.
Jan naszym mózgiem jest.
Yyy… Główka dla niego pracuje.
[Zbyszek] A potem nas ze szwagrem
chłopaki na tę tratwę marsjańską ratunkową wciągnęli, no i tak, o.
My zawsze chętni, gotowi popłynąć.
- Po pomoc. Po pomoc. - Po pomoc, z pomocą…
- [świergot ptaków] - [dynamiczna, pogodna muzyka]
[pielgrzymi] ♪ …Tobie śpiewa Żywioł wszelki ♪
- [muzyka cichnie] - ♪ Bądź pochwalon, Boże wielki! ♪
Pochwalony!
- [Halina] Na wieki wieków! - Przepraszam! Przepraszam.
- [gaśnięcie silnika] - Eee… Te kręgi to gdzieś tutaj?
A co wy, do kręgu będziecie się modlić czy co?
No co pani! Do Świętej Panienki idziemy, a kręgi przy okazji chcieliśmy zaliczyć.
- A gdzieś tam! Nie wiem. - A t… A te serki?
- Na sprzedaż może? - Na sprzedaż.
A co, może chcecie kupić? No!
Świeżutkie, sama robiłam! Zapraszam, zapraszam!
- [muzyka powraca] - [dźwięki otoczenia wyciszone]
- No! Macie tutaj. - O! O, dobrze, dzięki.
- Halina! Halin…! - [warkot traktorka]
[razem] Dzień dobry!
Dzień dobry, dzień dobry! Dzień dobry.
- [pisk opon] - [łapie dech, wzdycha z ulgą]
- Dzień dobry! - Dzień dobry, dzień dobry.
- Pani widziała tych kosmitów? - Kosmitów?
Bo w necie relację widzieliśmy.
- Tak? - [kobieta] No.
Spodek na własne oczy widziałem.
Chcieli mnie pochwycić. Na szczęście szybko biegam.
Kurek Wojtek szybko biega! Czy dożyłem jutra?
Tego się dowiecie, subskrybując mój kanał. Kanał Toż to szok.
[śmieje się]
A! A serków by państwo nie kupili? Jeszcze mi zostały, na sprzedaż mam.
A świeżutkie, sama robiłam.
- [kobieta wzdycha uraczona] - O! [chucha, śmieje się]
A gdybyście państwo byli głodni,
yy… to jest u nas w centrum bardzo dobra restauracja,
najlepsza w powiecie.
- [warkot, gaśnięcie silnika] - Nazywa się U Oliwki. Polecam. Mua!
- Dobrze, U Oliwki. - Dziękujemy.
- Do widzenia. - Polecam!
Do widzenia, do widzenia. [śmieje się]
- [nagle przestaje się śmiać] - [napięta muzyka]
[muzyka przechodzi w pogodną, beztroską]
[muzyka przechodzi w zagadkową, napiętą]
[muzyka przechodzi w pogodną, beztroską]
[muzyka przechodzi w napiętą]
[muzyka przechodzi w pogodną]
Julian!
Halinka!
Co ty tu robisz?
Wiedziałem, że serce w końcu zaprowadzi mnie do ciebie.
- Tak. - Halinka.
Chodź, chodź, chodź, chodź.
- Ale co…? - Chodź.
Oj, Halina…
Ech…
Wnuk mi pokazał nagrania z tymi waszymi przybyszami.
- Ja od razu cię rozpoznałem. - A tam…
Potraktowałem to jako znak.
Co było w Ciechocinku, zostaje w Ciechocinku.
[zacina się] Kiedy ja, Halinka, nie mogę o tobie zapomnieć!
A poza tym zmartwiłem się tym zamieszaniem z… [zacina się] …z tymi Marsjanami.
Słuchaj, ja czytałem, że kosmici w Ameryce to porwali kilkaset osób.
Na badania czy na części.
Ty wierzysz w takie bzdury? Julian…
- [śmieje się] - „Wierzysz”?
- NASA potwierdziła… - [sceptycznie] E…
…że… że kosmonauci widywali latające spodki.
- [chichocze] - Ja bym to, wiesz, brał poważnie.
Dla twojego bezpieczeństwa, Halina, powinnaś pojechać ze mną do Kielc.
[Halina] Yy…
A kiedy się tu wszystko jakoś uspokoi,
to wtedy zadecydujemy razem, gdzie chcemy mieszkać na stałe.
Ty zwariował, Julian.
Ty jedź do domu, Julian.
Jedź, jedź.
No i gadaj z babą…
[wzdycha]
[narastająco epicka muzyka]
- [muzyka przechodzi w pogodną] - To my weźmiemy te dwie figurki. Proszę.
Dorośli za opłatą, niestety, no a dzieci za darmo.
To z figurkami razem 150 będzie.
Uhm. A pan, yyy… naprawdę widział pan ty… tych ufoludków?
No jak nie widział? No widział, no, widział, no.
- A możemy sobie z panem zdjęcie zrobić? - A po… Proszę bardzo.
Zdjęcie! Chodźcie! O, przepraszam, robimy zdjęcie.
- Uśmiechamy się. - Uwaga. Trzy, czte-ry.
- Uśmiech! - [migawka]
Yy… To do kręgów tam 50 metrów w tamtą stronę.
[turysta] O, zobacz!
- …domowy, swojski. - Proszę bardzo.
- Panie się częstują. - Za darmo?
- No ale ludzie z daleka przyjechali. - To nie wypada niegościnnym być.
Na ten moment naszą podlasiańską gościnność tłumić musimy.
- Ale… - Mi też nie jest łatwo.
Od przyjezdnych gości forsę brać. Ale sami w kosmitów uwierzyli.
Nikt ich do opłacania nie przymusza. No, prawie.
A my nie dla siebie forsę zbieramy.
- To co, dwa złote? - Pięć. Pięć.
- Placek domowy na swojskich jajkach. - Pyszny!
- Pięć złotych kawałek. - Pięć złotych!
Wiadomo, jak te kręgi działają i te marsyjańskie dziwy
jak deprawują chrześcijańską duszę.
Za skromne co łaska
modlitwę obronną odmówię za każdą owieczkę.
A może by się tak ksiądz proboszcz do halinowego utargu dorzucił, co?
Na kościół zbieram, procent odpalę.
I się nie lękajcie. Co łaska dawajcie, zapraszam.
[Ewa] Nigdy niczego Halinie nie zazdrościłam,
ale chciałabym, żeby mnie ktoś kiedyś tak pokochał, jak Jan ją kocha.
Mówiłaś ostatnio, że jesteś zakochana.
Byłam głupia jak zawsze.
To była śliwka robaczywka. [pociąga nosem]
Trzeba znaleźć jakiś sposób, żeby pogodzić Halinę i Jana,
bo szkoda tej miłości.
- [Oliwka mruczy sceptycznie] - [para turystów] Dzień dobry!
[obie] Dzień dobry!
- Podobno można tu dobrze zjeść. - Najlepiej, proszę państwa, najlepiej.
- Zapraszam. - [chichocze]
[turystka] No dobra. [mruczy uraczona]
Może ten stolik. Zaraz ktoś do państwa podejdzie.
- [turysta] Dziękujemy. - [turystka] Dzięki.
[łagodna, spokojna muzyka]
- [Wojtek] O! - [Jan] Prześlij mi to.
Jednak te komedie romantyczne to mądre filmy są.
- [sygnał wysyłania] - Poszło.
Tam też kobita zawsze, jak sprzed ołtarza ucieka,
to dla innego. Zawsze!
Zdjęcie to jednak za mało, żeby Halinę od wiarołomnych wyzywać.
Pogubiła się finansowo – to jedno, ale w zdradę nie uwierzę. Aha!
- I nikomu ani słowa. - Tak. Nie…
Tak.
[gaśnięcie silnika]
- Pochwalony. - Na wieki wieków.
Sprawę delikatną mam.
Wybadać ja chciał,
czy Halina jakichś grzechów poważnych nie miała na spowiedzi przedślubnej?
Dla mnie tajemnica spowiedzi obowiązuje.
[stęka rozzłoszczony]
Nic mówić nie musi.
Jeśli tylko głową kiwnie, jak ja listę grzechów wymieniał będę.
I to o jeden grzech tylko mi chodzi.
A może sobie przypomni,
jak ja figurki do stajenki za co łaska wyrzeźbił, a?
Nie tylko te figurki wyrzeźbił.
Teraz przez ciebie do Haliny modlić musimy się.
Oj tam, ja… miłością zaślepiony był.
Na odbudowę kościoła.
Naprawdę chce wiedzieć?
To niech z wrażenia nie przewróci się.
Halina przed ślubem w ogóle u spowiedzi nie była.
I ty ją do sakramentu dopuścił?
Halina dla mnie za mocna jest.
Bałem się odmówić.
Aha.
[wzdycha ciężko]
Jak ty nagrzeszyć musiała, Halina,
że nawet dla księdza przewin nie wyjawiła? [wzdycha]
- [napięta muzyka] - Panie Janie! Panie Ja…
- Panie Janie! - Ho, ho!
Chciałem zaprosić na pojednawczą kolację z Haliną.
Haliną? A to się dobrze składa.
Bo ja z nią do pogadania mam.
[Halina] O!
A co się tu dzieje? Ty coś knujesz?
- Knuję. - [Oliwka prycha]
Ugotowałam coś specjalnie dla ciebie.
Dla mnie to wszystko?
I dla twojej przyszłej drugiej połówki.
[śmieje się, zbywająco] O… [śmieje się]
[bociani klekot]
[łagodna, spokojna muzyka]
- [Halina się śmieje] - [Ewa] Będzie miło. [śmieje się]
- [Halina mruczy] - [karcąco] E!
- [przeraźliwe gdakanie kur] - Halina! My rozmówić musimy się!
- [śmieje się] - [Jan] Halina!
[Halina] Nie ma o czym gadać. Miałeś rację.
Te kosmity bardzo przyjazne dla moich serów są.
Ty wiesz, jaki ja dzisiaj miała utarg?
Jak ty mogła, Halina, zdradzić mnie?
A co ty opowiadasz za bzdury, co? Co?
Ty się szaleju najadł czy co?
O! Jawny dowód zdrady jest, czarno na białym!
- [Halina stęka, krzyczy] Aaa! - Halina! Nie!
- [Ewa] Matko kochana! - Halina!
Halina!
Wszystko dobrze? Halina, wszystko w porządku?
Mamo!
- [Oliwka] Halina! - Ma… [stęka]
[Halina stęka, krzyczy]
Jak ty mogła, Halina, rogi mnie przyprawić?
- [smutna muzyka] - [Halina stęka]
Skoro ty już wyrok na mnie wydał,
to dobrze – zdradziła ja ciebie.
Chcesz? To masz. O!
[postękuje]
[dyszy, stęka rozzłoszczona]
No.
[dyszy]
Nie wypuszczę cię, dopóki mi nie powiesz prawdy.
Nikt mnie na moim własnym gospodarstwie z niczego przepytywał nie będzie.
- Ta? [śmieje się] A założymy się? - [śmieje się]
Ewcia!
Mamo, ja rozumiem – długi.
- Ale zdrada? - A skąd ty wiesz, że ja długi mam?
Czyli nie zaprzeczasz, że Jana oszukiwałaś?
Nie będę się nikomu zwierzać z życia osobistego.
[napięta muzyka]
Nie! Nie! Nie! Nie, to po dziadziusiu pamiątka! Uważaj!
- Już. No… - Mów!
A to wszystko przez Jana.
Ja słyszała, jak on do szwagrów mówił,
że on nie wie, czy ten ślub ze mną to dla niego dobry będzie. O!
Dlatego chciałam się odegrać.
A konkretnie?
No… ja pojechała na ten konkurs śpiewaczy do Ciechocinka, no,
sama, bo szwagrowe na grypę zapadły.
- Aaa! - No.
To w Ciechocinku poznałaś tego drugiego?
Julian. W Skowronkach Kieleckich
solistą był. [prycha]
No. No i potem pośpiewaliśmy tak sobie. [chichocze]
No i?
No co, potańczyliśmy parę razy na fajfie.
No i?
No i wypiliśmy może po jednym kieliszku ajerkoniaku.
Tylko?
No może dwa.
A teraz posprzątaj to wszystko, coś narozrabiała. Już!
[muzyka cichnie]
- Niedoprawione. Pokaż. - Nieprawda, bardzo dobre.
[Oliwka mruczy przecząco]
- Twoje też nie. - A twoje?
- No niedobre. - Nie no, pyszne wszystko.
Co ty gadasz, no? Przecież smaku to w ogóle nie ma.
Jesteś dla siebie za surowa, jest pyszne jak zwykle.
A ty jesteś bezkrytyczny.
[niezrozumiała rozmowa]
[wzdycha]
A wiesz, kto wymyślił całą akcję z kosmitami?
Jan to zrobił.
Dla ciebie.
- [wzruszająca muzyka] - Procent od utargu.
Każdy dał. Jan powiedział, że do końca miesiąca zbiorą całą ratę.
Matko Przenajświętsza.
To wy wszyscy chcieli mi pomóc?
Dziękuję.
Mamo, porozmawiaj z Janem.
Nie!
Ja nie mogę tego przyjąć!
Że ty zawsze musisz być taka uparta!
Ja nie mogę pozwolić, żeby inni za moją głupotę płacili!
Ale przecież proszę tylko, żebyście porozmawiali, tak?
Myśmy nigdy nie potrafiły się porozumieć.
A teraz chcesz też Jana stracić?
Ale to ty ode mnie uciekłaś!
Najdalej, jak się dało!
A zastanawiałaś się dlaczego?
[wzdycha ciężko]
[dzwonek telefonu]
- [sygnał odebrania] - Halo.
[kobieta] Ewa, cudny ten anioł od ciebie. Szukałam czegoś takiego do galerii.
Wiedziałam, że ci się spodoba.
Tylko czy w Nowym Jorku będą na to klienci?
[z akcentem] Afirmacja sensualności i ludyczności w jednym.
So original! Co to za rzeźbiarz?
A, taki, którego możesz sama odkryć.
Mam teraz w galerii clients. Chętnie zobaczę więcej. Prześlesz coś?
- Teraz? - [prycha]
Wiesz, jak jest w tym business: kuj żelazo, póki gorące.
Bogaci ludzie, może coś z tego będzie. Bye!
- [pstryknięcie migawki] - [stęka]
Przenieś światło na drugą stronę, proszę.
To się nazywa oko do sztuki.
W takim ustawieniu faktycznie Janowe dziady i baby artyzmu nabierają.
- No. Tylko czy one coś warte? - [prycha]
Ja tam w sztukę Jana wierzę, bo jest szczera i prosto z serca.
- [pstryknięcie migawki] - [wzdycha] Mamy to!
- Jesteś kochana, aniołku. - [śmieje się]
I co teraz?
No teraz musimy trzymać kciuki, żeby ktoś je kupił.
No dobra. Pa, kochani! [śmieje się]
Pa. Dziękuję!
[łagodna, ciepła muzyka]
To ja też.
A ty dokąd?
Nie wypada kobiety tak samej po nocy puszczać.
Jeszcze ją jakie Marsyjany uprowadzą albo co.
Aaa!
[brzdęk strun gitary]
- Gitara. - [Jan się śmieje łagodnie]
[muzyka gra dalej]
Jaki ja ładny!
Ładniejszy jak w realu, normalnie, wyszedłem. Widać, że od serca malowane.
[śmieje się] O gitarze zapomniałam.
Zapozujesz?
Tak o, dobrze?
A zaśpiewasz?
Oj. Jak zakochany jestem, to się tremuję.
A miłość odwzajemniona?
Nie wiem. Odwagi nie mam uczucia jej wyznać.
No to wyśpiewaj jej uczucia.
Na pewno zadziała. [śmieje się]
♪ Widzę, jak jesz te kartacze Jakbyś mi chciała buzi dać ♪
[śmieje się]
Co ty rozpraszasz artystkę przy pracy?
[Adam i Ewa się śmieją]
Przydaj się na coś. Tam zmywania jest od groma, Wojtuś.
- Nie… - Tak!
[Ewa chichocze]
[Adam chichocze]
Jak Halina? Powiedz.
Oj, mam wrażenie, że wolałaby, żebym już wyjechała.
O, daj spokój. Na swój sposób, ale na pewno się cieszy, że jesteś.
[Ewa mruczy sceptycznie] Zawsze byłeś świetnym kumplem.
[śmieje się]
Ale powiem ci tak: może chciałem być kimś więcej,
ale nie dałaś mi szansy.
- [śmieje się] - [Adam chichocze]
[sentymentalna muzyka klawiszowa]
Tego właśnie trzeba mojej matce.
[Kuba] Chyba nie chcesz zacząć bawić się w swatkę?
Może nie będę musiała.
[oboje się śmieją]
[stęka z obrzydzeniem] Mdłe to jakieś takie, Oliwka.
Ty się gotowaniem zajmij. O miłość się nie martw.
- Miłość sama znajdzie, kogo trzeba. - Wojtek!
Jakie: mdłe? Co ty gadasz?
[brzdęk sztućców]
[kuriozalna muzyka]
Niedoprawione.
Giorgio Rivali, szef kuchni z Mediolanu, też tak miał.
Tak się przejmował gwiazdką Michelin, że po prostu stracił smak.
Hej, kochanie, tobie to nie grozi. Wszystko jest pyszne.
Prawda, Wojtek?
Tak! Tak, no najpyszniejsze.
Oliwka, to mnie coś…
Teraz czuję. A teraz mi smakuje, patrz.
Uhm.
To mnie się coś ze smakiem… Pójdę po talerze.
- Kuba… - Hej.
Ja nie czuję, co ja gotuję.
Hej, naprawdę wszystko jest pyszne.
Naprawdę.
- [dziewczęta] Dziękujemy. - Dziękuję, bardzo dziękuję.
Dętka mi strzeliła.
[zacina się] Halina ci sery dała?
[z trudem] Ewa!
- Aha. - Ale jak ona je szykowała!…
- No jak? - A, no…
- [mruczy porozumiewawczo] - Dziękujemy!
- Do widzenia. Do widzenia. - Do widzenia.
Każdy czymś handluje, tylko ja towaru swojego nie mam.
No.
A to może by ty jaki przebój klimatyczny napisał?
- Proste, a ja sam na to nie wpadł! - [śmieje się]
Dużo już my dla Haliny uzbierali – o!
- A jeszcze więcej będzie. - [ciszej] Podziwiam cię, panie Janie.
Ta zbiórka cała dla Haliny.
A ona niewierna w uczuciach okazała się.
Ja bym na twoim miejscu serce do niej już stracił.
Moje serce wierne jest.
Choć połamane.
- O! - [dźwięki gitary]
♪ Serce wierne, choć połamane ♪
♪ Nie ♪ Nie.
Nie, nie. Nie.
[kuriozalna, napięta muzyka]
Przepraszam! Szukam koleżanki.
Niech podejdzie bliżej, nie będziemy tak do siebie z daleka krzyczeć.
[prycha] Ja to tam trochę tych kręgów się… [śmieje się] …obawiam,
bo to jak promieniuje czym niebezpiecznym, ja wiem.
No to na to Kosmiczna Moc.
No, no! Do… Dobre na odkażenie.
- No podejdzie, podejdzie. - Naprawdę?
- [Zbyszek] No tak. - Naprawdę.
Aha. No… [śmieje się nieśmiało]
- Podejdzie, podejdzie. - Sprawdzi, zmaca.
O, to takie.
A panowie, przepraszam, nie wiecie przypadkiem,
czy gdzie tu mieszka taka Halinka? No, taka…
[śmiech]
- [Romek] Halina! - Ona jakby ją…
Dla kolegi naszej Halinki to… to taka butelka
w darmowej promocji darowana być musi.
Nie no, nie trzeba.
[zacinając się] A jedna to nie wiadomo, czy na kosmitów zadziała,
a dwie to na pewno pomogą. [śmieje się]
- To naprawdę… - Jak to? To chociaż połowę ceny za to.
- Darmowy nektar to w gardle stanąć może. - Cicho! Yyy…
- Kolega z Halinką widzieć się chciał? - Tak.
To ja bardzo chętnie zaprowadzę…
[zacina się] Tędy będzie bliżej. [śmieje się] Proszę bardzo, proszę.
Janowi na zeszyt wpisać trzeba.
- No, a dwie flaszki za darmo poszły. - Wpisujemy.
[szeptem] Zapytałaś ją, co robi?
[prycha] I tak nie powiedziałaby mi prawdy.
[Oliwka] Powinnyście iść na terapię.
Myślisz, że Halina przyzna się przed kimś do błędów? [chichocze]
Nie no, musimy się dowiedzieć, co ona tam kombinuje.
[prycha] Nie ma mowy. Nie będę szpiegować własnej babci.
[smutna muzyka]
[Halina] Tak. Pan mnie słyszy, tak?
To mówię.
W ogłoszeniu podajcie: „1500 metrów, łąka przy lesie”. Tak.
Aha!
W gazecie i w internetach niech się ukaże, bo…
chcę jak najszybciej sprzedać tę ziemię.
Tak.
[wzdycha]
[sielska, smutna kobieca wokaliza]
[łapie dech]
Ech!
[Jan] Jeszcze kawałek po drodze i tu w lewo.
[Julian] Dobrze.
[niepokojąca muzyka]
[Jan] Tu, tu, tu.
Tu, już, już nie, nie, nie… Ostrożnie, niedaleko, już niedaleko.
[rechot żab]
- O! Tędy. Tę… Tędy, proszę. - Aha.
Nie, nie, nie… Yy… Pan będzie uprzejmy, ja za panem.
A, nie, dla gościa ustąpić mnie wypada. [śmieje się nieśmiało]
- Tak? - Proszę bardzo, tędy.
[muzyka przechodzi w napiętą]
Skoro pan nalega.
[Jan] Tak, tak.
O, tędy, tędy.
[Julian] A jak pan sądzi, to jest na pewno
dobra droga do Halinki?
Dla ciebie: pani Haliny.
- [napięcie muzyki narasta] - O co panu chodzi właściwie?
- O mój skarb najdroższy! - Jaki skarb?
Halinę mi zbałamucił! Rogacza ze mnie zrobił!
Wszyscy we wsi ze mnie się śmieją, bo mi sprzed ołtarza uciekła!
Ja też jestem ofiarą!
Ani słowa nie pisnęła, że jest zaręczona!
Pan będzie uprzejmy potrzymać.
Rozkochała mnie w sobie.
- I o – rzuciła! - [sygnał odtwarzania]
Jak pawia!
- O! - [piosenka satyryczno-rapowa z telefonu]
[T-raperzy znad Wisły] ♪ Tam, gdzie dom zdrojowy ♪
- ♪ Maxi Kaz rusza na łowy… ♪ - [wtóruje] ♪ …rusza na łowy ♪
A ja aż ze Świętokrzyskiego przyjechałem,
żeby się z nią rozmówić,
a ona kosza mi dała.
♪ …dziś dostanie… ♪
- Jak to: kosza?! - Normalnie! Kazała wyjeżdżać.
No to wyjechałem,
ale pod Kielcami pomyślałem,
że nie oddam jej walkowerem. I wróciłem, żeby o nią zawalczyć.
- Ale ona moja jest! - A teraz to ja już wiem!
[bulgotanie]
A ja nie chcę ginąć
w obcej ziemi! [zawodzi]
Nie wiem, jak tam w Świętokrzyskim jest,
ja podróżował niewiele, ale u nas na Podlasiu
chłopaki nie płaczą.
[szlocha]
Koniem cię wyciągnę!
[głośny bulgot]
Niesłone.
To twoja mama masę na ser robiła.
[prycha] Według babci twoja mama zawsze wszystko robiła źle.
Żartowałam. [zacina się] Masa jest bardzo smaczna.
Nieprawda. Zawsze cię wspierałam.
Tak? [prycha] A jak na ASP
chciałam zdawać, to co mi powiedziałaś?
Że bez zawodu zostanę.
Bo ja sobie wymarzyła,
że ty rolnikiem będziesz.
- [Ewa chichocze] - Z dyplomem!
Założymy ogromną firmę,
sery profesjonalne będziemy produkować, o!
Ale to nie było [akcentuje] moje marzenie, mamo.
- Ech… Każdy ma swoje. - [przeraźliwe gdakanie kur w oddali]
[Jan wrzeszczy] Halina!
Ha… Halina!
[bełkotliwie] Gdzie? Tu… O, tu jest chyba. W serowarni.
W serowni.
O!
„Halina”? Jak ci nie wstyd…
W takim stanie pokazywać się dzieciom?!
To ty się, Halina, wstydzić powinna!
[bełkotliwie] Obu nas niczym modliszka przemieliłaś.
- Tfu! - Tfu!
Julian,
tego się po tobie nie spodziewałam.
[pochmurno-komiczna muzyka]
- Jazda stąd. - Stój, Halina!
Teraz ja mówię!
Ty… to taka bodźkowa fam fatale jesteś!
Fatal.
Nawet!
- Femme fatale. - Tak.
Tyle w temacie.
[pod melodię piosenki Budki Suflera] ♪ Nie wierz nigdy kobiecie ♪
[obaj] ♪ Dobrą radę ci dam ♪
♪ Nic gorszego na świecie ♪
- [przeraźliwe gdakanie kur] - ♪ Nie przytrafia się nam ♪
- „Femme fatale”. - Nie wyrażaj się!
- [chichocze] - [śmieje się]
[koza beczy]
[chrupanie]
- [Ewa] Mamo? - A wy co?
Ani ta, ani ta nic nie powiedziała w obronie matki i babki. Nic!
Mamy ważniejsze sprawy do omówienia.
Babciu, przecież ta ziemia to jest twoja ojcowizna.
- A skąd wy o tym wiecie? - Nie możesz jej sprzedać.
Nikogo nie będę prosić, żeby płacił moje długi. [wzdycha]
[wzdycha] Ja próbowała tak serami
te dziury finansowe zatkać, ale…
A Wojtek nie wie…
Co: Wojtek?
[kuriozalna muzyka]
…że ja jeszcze jedną chwilówkę wzięła.
[rży przejmująco]
- [stęka] - [wydycha ciężko]
- To ile w sumie jest tego długu, mamo? - [pochrapuje]
- [szeptem] Siedemdziesiąt. - [Oliwka] Tysięcy?!
- [koń rży donośnie] - [prycha]
- [wzdycha] - [prycha]
- Ale… Ale może coś wymyślimy, no… - No.
Jest jeszcze sporo czasu do końca miesiąca.
- Tak. - [Halina] No.
[Oliwka] To jest bardzo dużo czasu. Bardzo dużo czasu.
- Bardzo dużo. - Dużo.
[rżenie konia]
[stękanie z wysiłku]
- [łoskot] - [Jan stęka z ulgą]
- Ale ciężka ta Halina. - No.
To co? Przerabiamy Halinę na kosmitkę?
Nie, nie dam rady!
No to po cośmy ją tu taszczyli?
Rozum by chciał, ale serce nie pozwala.
Miłość!
I mnie
miłość dopadła.
No to cieszyć się trzeba!
Jak mnie zakazana miłość dopadła?
Jeśli w sercu intencje czyste,
każda miłość jest dobra.
Zaraz, a jak to nie singielka jest?
Singielka, singielka. Ideał.
- Aha. - [dźwięki gitary]
[zmieniona melodia Przez twe oczy zielone] ♪ Odkąd zobaczyłem ciebie ♪
♪ Nie mogę jeść, nie mogę spać ♪
Jakaś dziwna melodyka.
Interpretacja taka o, od serca.
Zaraz, ja to… ja to już słyszał gdzieś.
W kościele?
♪ Przez twe oczy, twe oczy zielone ♪
- Wiem! Na pielgrzymce. - ♪ Oszalałem ♪
[razem] ♪ Gwiazdy chyba Twym oczom oddały ♪
♪ Cały blask ♪
- ♪ A ja serce miłości spragnione… ♪ - [łoskot]
- [Julian i Jan] Co to? - [Oliwka] Mamy sytuację kryzysową.
Bez Jana się tu nie obejdzie.
Halina ojcowiznę sprzedaje. No nie możemy do tego dopuścić.
[napięta muzyka]
[rechot żab]
[klangor żurawi]
[bociani klekot]
[odgłosy inwentarza]
[kuriozalna, tajemnicza muzyka]
[wzdycha]
Ach… [cmoka]
Jakoś mizerowato to wygląda.
Luizka, koloru by się przydało dorzucić, co?
Ha! [śmieje się]
- [pociąga nosem, wzdycha] - [napięta muzyka]
O!
[muzyka przechodzi w sentymentalną]
Czegoś szukasz, mamo?
Farbek szukam.
Mój Boże, dziecko, to ty cały swój dobytek w tej torbie masz?
[Ewa stęka ciężko]
[wydmuchuje powietrze]
Bo nie mam do czego wracać, mamo.
Znowu zaufałam niewłaściwemu facetowi.
Ja tyle razy ci mówiłam.
Tak, tak, i masz rację, mamo.
Nie ma żadnego powodu, żebyś…
mogła być ze mnie dumna.
Jesteś moją jedyną córką!
Mamo, zawiodłam cię.
Niczego w życiu nie osiągnęłam.
Przepraszam.
[muzyka przechodzi w smutną]
Ewa!
[przeraźliwe gdakanie kur]
[pociąga nosem, szlocha]
[pociąga nosem]
Ewuńcia!
Ewa!
Halinka, to ja.
A… Nie mam teraz do ciebie głowy, Julian. Daj mi spokój.
Halinka, ja przychodzę w pokojowych zamiarach.
Ja chcę ci złożyć propozycję.
Tak, pewnie jakoś niemoralną. Wykluczone.
[chichocze] Nie, handlową.
[zacina się] Chciałbym po prostu kupić twoją ojcowiznę.
Za gotówkę?
[zacina się] Owszem.
Ale ja potrzebuję
siedemdziesiąt… siedemdziesiąt pięć tysięcy.
[zacina się] Stać mnie. Niech będzie moja krzywda.
Tylko muszę ruszyć lokatę.
- Ale to mogę zrobić w Białymstoku. - [śmiejąc się] Tak.
Nawet jutro możemy dopełnić formalności.
No! No to jest propozycja, Julian!
- Halinka, pokażesz mi swoją… - [śmieje się]
…ziemię?
[łagodna muzyka gitarowa]
Julian…
[śmiejąc się] Julian.
[pociąga nosem]
[gdakanie kur]
[błoga muzyka]
[czule] Wojtek…
Wojtek!
Gdzie jest Jan?
Jana szukam.
A w czym ja gorszy od Jana?
[stanowczo] Julian łąkę Haliny kupuje!
- Co? - No ojcowiznę poszli oglądać!
To my go z serca ugościli,
a on takim podstępem
chce w halinowe łaski się wkraść, gnida jedna świętokrzyska?
Jana trzeba o wszystkim powiadomić.
To go załamie.
Ja z Janem porozmawiam.
Jesteś pewien, że to ty powinieneś?
Lepiej będzie, jak ode mnie o takiej potwarzy się dowie.
[napięta, komiczna muzyka]
Wrócę.
Umowa.
Odprowadzę cię.
Nie, nie, nie, nie. Nie. Yyy…
A, sama się przejdę… Emocje ostudzę.
[śmieją się]
Chyba że tak.
- [chichocze] - Gratulacje!
- [pogodna muzyka] - [śmieje się] Przestraszyłem się.
No myślałem, że jakiś zagubiony kosmita.
Yyy… Bociana widziałem.
[zacina się] Bociany w Bodźkach dobre wieści roznoszą.
Bardzo się cieszę, że przybędzie nam w Bodźkach
mieszkaniec na poziomie.
A to bardzo mi miło, no. Naprawdę mi miło, bo…
po tej sprawie z Janem to się bałem, że… że moja inwestycja
w ojcowiznę Halinki będzie źle widziana.
Nie!
Mi to nawet imponuje, że Haliny nie odpuszczasz.
Przez ziemię do jej serca drogę sobie wydeptujesz.
- Szacuneczek. - [śmieje się]
A u nas na Podlasiu taki zwyczaj jest, że kto ziemię naszą kupuje,
ten za zdrowie mieszkańców Bodziek musi wypić.
[zacinając się] Po wczoraj to ja nawet nie powącham alkoholu przez miesiąc.
A to napar!
Ziołowy, nasz, tradycyjny. Podlasiański.
Ha? [wącha]
Chyba Halinie dobrze życzysz. I to jeszcze w Noc Kupały.
Co wy, jakieś pogańskie obrządki tu obchodzicie?
Tradycyjne!
Chcesz być jednym z nas?
Tradycję musisz szanować.
No tak.
[komiczna muzyka]
- [stęka] - No i jeszcze tak z czternaście.
Ile?
Tradycja taka.
- [warkot silnika motorynki] - Czekaj!
Czekaj!
- Rozmawiałeś… Rozmawiałeś z Wojtkiem? - [gaśnięcie silnika]
O czym?
To Julian ojcowiznę Haliny kupuje!
[dramatyczna, napięta muzyka]
Że co?!
- [muzyka spokojnieje] - [hukanie sowy]
[Julian] Daleko ta kwatera?
My już z godzinę się kręcimy.
[Wojtek] Może czas od ziółek się dłuży. Jeszcze może łyczka?
[Julian] Nie!
A ty dlaczego nie pijesz?
[Wojtek] Zarezerwowane dla tych, co ziemię kupują.
Poza tym ja potem jakiś taki zgagowaty. O!
[delikatne dzwonienie dzwoneczków]
[śmieje się] Świetliki. Kosmity takie nasze podlasiańskie.
[hipnotyczna muzyka]
Pewnie ludzi na eksperymenty szukają.
[pulsujące dzwonienie]
Ot nam Marsjany sondy wysłali.
[muzyka cichnie]
Julian!
Cholera.
Nie!
[złowieszcza, napięta muzyka]
Julian!
„Janie”… O, nie, nie, nie. Z większą wylewnością
ja to muszę powiedzieć, prawda?
To czekaj, inaczej.
„Drogi Janie.
Ja ci chciała bardzo podziękować
za tych kosmitów,
coś ty dla mnie ich sprowadził.
I wybacz mi, że ja czasem
temperamentem się unoszę, bo”…
Oj.
Bo co? A, „to po tatusiu”, o!
[stęka] Zaraz, jeszcze raz.
- Halina… - „Drogi Janie”…
[śmiejąc się] O! Ja właśnie do ciebie szła.
- Halina… - Bo chciałam ci powiedzieć.
Jak ty bardzo nie poważać musisz mnie,
skoro ty walcem po moich uczuciach jeździsz…
Ja?
…i sobie kochanka niedoszłego świętokrzyskiego do Bodziek sprowadzasz!
Ale Julian czyste intencje ma!
Łąkę kupuje, bo wie, że ja kłopoty finansowe mam.
Halina! Jaka ty naiwna jesteś!
Przecież on chce tylko, żeby…
[Jan stęka]
Ja inaczej… [zacina się] …uciszyć cię nie mogła.
[łagodna, czuła muzyka]
Halina…
[Wojtek wrzeszczy] Halina! Jan!
Tego, ten, o! Tam! Miałem chwilę, ta?
On mi… Ja… ja go…
I zgubiłem Juliana w lesie.
Aleś sobie moment znalazł!
- Co?! - W lesie zgubiłem.
[hukanie sowy]
[rechot żab]
[napięta, mroczna muzyka]
[stęka]
[hipnotyczna muzyka]
[niepokojący brzęk]
[dzwonienie dzwoneczka]
Ja nie chcę być uprowadzony na części.
- Kici, kici… - [brzęczy, grzechocze]
[świetlik klekocze, grucha]
[powarkuje, ryczy]
Niech się nam dziatki wszystkim dobrze chowają.
[sielska kobieca wokaliza]
I niech Halina z Janem
na zawsze razem będą.
W zdrowiu i szczęściu.
I niech im się kredyty spłacą.
I naszym Bodźkom niech się wiedzie.
I w Noc Kupały niech się darzy.
[razem] Niech się darzy!
[zawodzenie, śmiech]
[Jan] Oliwka! Wojtek!
Juliana, tego wielgachnego,
co od… [zacina się] …nalewki darmowej, nie widzieli wy?
- Nie. - Nikogo nie było.
A co my by mieli z nim robić?
[Wojtek] Janowi chciałem pomóc konkurenta z Bodziek przepłoszyć
i naparem z ziółek go poczęstowałem.
Tym, co na wenę mi, Kubuś, kiedyś przepis dałeś.
A z proporcjami coś nie pokręciłeś?
Co? Nie!
Wojtuś…!
Chciałem, żeby zadziałało…
Juliana szukać trzeba nam wszystkim, chodźcie!
- [Jan] No! - [gwar]
Dobra. Romek i Ela
niech, yyy… do lasu za przysiółkiem idą.
Dobrze. Zbyszek i Wiesia – yy… [zacina się] …pola za… za kolonią.
Za kolonią.
To wy sprawdźcie. Wy nad Narew idźcie szukać.
- To my z Oliwką na Wólkę pójdziemy. - Na… na Wólkę. Wy… wy na Wólkę.
- Wojtek! Wojtek! - Tu jestem.
Wojtek, yy… [zacina się] Siedzibę Julianową w Bodźkach sprawdź.
- No, znaczy kwaterę. - [Wojtek] Wiem gdzie.
- Gdzie tam poszedł? - [Halina stęka]
[wrzeszczy] Julian!
Halina!
[wzruszająca, rzewna muzyka]
Możesz ty dla mnie powiedzieć,
czemu ty tego Juliana uwiodła?
A ja słyszała,
jak ty szwagrom mówił,
że ślub ze mną to błąd dla ciebie będzie.
A dłużej ty nie mogła posłuchać?
Ja się temu martwił, że…
to dla ciebie ślub ze mną błędem będzie.
No bo co?
Ty taka kobieta wspaniała, a ja…
skromny rzeźbiarz wioskowy zaledwie.
Gdzie ja miałem szukać?!
Bo z tych nerwów zapomniałem!
- Kwatera Julianowa! - Ćśś!
Przepraszam! Aaa…
- Julian! - [śmiejąc się] Jul…
- Julian! - [śmieje się]
[oboje] Julian!
- Julian! - [śmieją się]
[oboje] Julian!
[łagodna, czuła muzyka]
[bierze głęboki wdech]
[Wojtek] Ewa! Nie widziałaś Juliana?
Wszyscy go szukamy.
- Cholipa, nie ma go… - [wydycha, pociąga nosem]
- A co ty? - [śmieje się łagodnie]
Się smucisz? Ewcia!…
„Znowu w życiu mi nie wyszło”. [śmieje się]
To po to, żebyśmy na siebie trafili.
Przestań, co się wygłupiasz?
Nie wygłupiam się. Zakochany w tobie jestem.
Pasujemy do siebie.
Ja też jestem nieudacznikiem!
I mi też nic w życiu nie wychodzi!
[prycha, pokasłuje]
Wojtuś, ty jesteś super chłopak.
Masz pasję.
Jesteś całkiem przystojny…
No.
I na pewno gdzieś
czeka na ciebie dziewczyna twoich marzeń.
Ale to nie jestem ja.
Nikt na mnie nie czeka. Nic mi nie idzie. Ani w muzyce, ani w miłości.
Miłość sama cię znajdzie!
[chichocze]
- [chichocze] - Chociaż tyle.
[dzwonek telefonu]
Znajoma z Nowego Jorku.
Ta z galerii?
Halo?
[Jan] Julian!
[Halina] Julian!
[Jan] Julian!
- Julian! - [ochryple] Julian!
[mężczyzna] O, tutejsi!
- [kobieta] Weź się zapytaj… - Przepraszam, bo my się zgubiliśmy.
Yy… Szukamy tych legendarnych marsjańskich kręgów.
Te kręgi to tutaj, nie?
- Ludzie kochani, ja… - [śmieje się]
…oświadczyć muszę, że tu żadnych Marsjan nie ma!
- [Halina] O! - I nigdy nie było!
- [syn szlocha] - Obiecałem ufoludki, będą ufoludki.
Nie wstyd panu? Tak bąbelka do płaczu doprowadzać?
Ten pan prawdę mówi!
- [syn] On nieprawdę! - [ojciec] Chodź.
No dobrze, przepraszam. A te kręgi to co, same się zrobiły?
Ja te kręgi zrobił!
Ta, ty! Człowieku, przecież to widać,
że to jest robota precyzyjnego lasera!
No przecież to jest oszust.
- [buczenie] - [łapie dech]
[napięta muzyka]
Tu… byli… kosmici.
Na własne oczy
w nocy widziałem. [dyszy]
- I po co tak ludzi oszukiwać? - Dobrze, chcecie, to wierzcie.
Kręgi są tam.
- [Halina] Julian! - Julian.
- Julian… - Trzeba było tak od razu!
Jak to dobrze, że ja cię w zdrowiu widzę!
Mimo że mi Halinę chciałeś podebrać.
- A, t… A… - Ojcowiznę podkupić.
- [śmieje się] - I pokarało mnie. Ja bardzo przepraszam.
Ja bardzo przepraszam.
Ale te Podlasie to nie jest na moje nerwy.
[dyszy] Ja chcę do Kielc!
- [bębnienie dzięcioła] - [bociani klekot]
[sielska muzyka]
- [końskie rżenie] - [tętent kopyt]
[rżenie koni]
Ty znowu coś knujesz?
A knuję.
- [śmieje się] - E…
[Halina] A co to za przedstawienie, co?
[Jan] Ja twoją ziemię kupię, Halina.
Nie zabronisz mi!
Jan, pieniędzy ty nie masz.
A właśnie, że mam! [śmieje się]
Ja w galerii w samym New Yorku
moje rzeźby sprzedał. [śmieje się głupawo]
No! Artystę we mnie odkryli. Dzięki Ewuni.
[śmiejąc się] No! No teraz musisz wyjść za Jana,
żeby ojcowizna znowu twoja była.
Co moje, to twoje, Halina.
Ja na to wszystko sobie nie zasłużyła.
[Jan chichocze]
Dziękuję.
[śmiech]
Kochajmy się!
A ty jak coś powiesz, to tak rezolutnie, aż dziw. [śmieje się]
Yy… Tytuł mojego nowego singla!
- [Ewa] Oho! - [śmiech]
[niesłyszalne]
- [stęka] - [cmoknięcie]
- Mów. - Ewa…
- [Halina] To… - [śmieje się]
…teraz twoja ziemia będzie.
[Jan] Domek ci ze szwagrami mały postawimy.
Mały, ale własny. No!
Swoje miejsce na ziemi będziesz miała!
[cicho] Dziękuję.
[Halina] Ewuńciu, jesteś wspaniała.
♪ Kochajmy się! Kochajmy się! Kochajmy się! ♪
- Ewunia… - A ja?
W końcu zostaniesz z nami!
- Aaa! - [śmieją się]
- [śmiech] - [Wojtek] ♪ Kochajmy się ♪
Będzie dobrze. No.
- Mówiłaś, że zgłodniałaś. - O, dziękuję.
O! To jest dobrze. To jest dobrze. [śmieje się]
- Jakieś bez smaku. - [bełkotliwie] Słodziutkie jagody.
Nie, ja naprawdę smak straciłam.
Ja też smaku nie czułam, kiedy z Ewcią w ciąży byłam.
No ja z Oliwką też, pamiętasz, mamo?
- [Wojtek] O… - Oliwka?
[łapie dech]
Ty w ciąży jesteś!
Będziemy mieli dziecko!
- [śmiech] - [Wojtek] O kurde!
Kolejna Madejowa będzie!
Madejowa! [śmieje się]
Jaka…? Wolakowa!
- [we troje] Madejowa będzie! - Madejowa!
- Kocham cię. - A ja ciebie.
- [bicie dzwonu] - Chłopcy, szybciej!
Państwo młodzi czekają.
Księże proboszczu! Pana młodego nie ma! I nie wiem, gdzie taca!
Przygotowana.
[kościelny] Ja nigdy o tacy nie zapominam!
Moja dziewczyna.
Ja wiem, to… Już mi mówił Wojtuś.
No.
[dzwonienie dzwonka]
Jana nie ma. [prycha]
Pewnie się rozmyślił. Nie dziwota.
Nikt nie chciałby ryzykować ślubu z taką he…
hegemonistyczną, silną osobowością.
[śmiech]
[Jan, śmiejąc się] Jestem, jestem!
Je… jestem! [śmieje się] Twoje ulubione.
[mruczy czule, śmieje się]
Takie bezeceństwa to proszę w noc poślubną.
- [Jan odchrząkuje] - [proboszcz mruczy zamyślony]
Zaczynamy!
[gra wesoły utwór ludowy]
[śmieją się oboje]
- Chwileczkę! - [muzyka ustaje]
[Halina] Chwileczkę!
A może by tak… młodzi ślub…
razem z nami wzięli, a? [śmieje się]
Pradziadkami zostaniemy!
To my dziadkami!
- [aplauz] - [śmiech]
No to końcu ktoś bierze ten ślub czy nie?
- [mężczyzna] Tak, my! - [goście] I my!
[gra wesoły, skoczny utwór ludowy]
[śmiech, radosne okrzyki]
[kobiety] ♪ O mój luby miły Długośmy czekali ♪
♪ Wbrew tym wszystkim ludziom Co w nas nie wierzali ♪
[sielska, pogodna muzyka]
[muzyka przechodzi w skoczną]
[muzyka przechodzi w spokojną, tęskną]
[muzyka przechodzi w łagodną, błogą]
[muzyka nabiera dynamiki]
[muzyka spokojnieje]
[muzyka nabiera dynamiki]
[muzyka cichnie]
[pogodna, spokojna muzyka]
[muzyka nabiera dynamiki]
[muzyka spokojnieje]
[muzyka nabiera dynamiki]
[muzyka cichnie]