Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
DUBAI EMIRATOS ÁRABES UNIDOS
Por Deus.
Chegou Crown. Descubriuvos.
Saíde. Xa.
Vai.
Que saiades.
Non podo, señor.
Escóitame. Estades en perigo.
Con convicción.
Despexado.
Merda.
Crown está subindo. Non tedes moito tempo.
Whitaker!
Vamos.
EN ESPERA
DESCARGANDO ARQUIVOS
Conseguino!
Está escoitando?
Deus santo.
Síntoo, Nigel.
SEN CONEXIÓN
JACK RYAN DE TOM CLANCY: GUERRA ENCUBERTA
CIDADE DE NOVA YORK
Ola.
Perdón. Desculpe.
Estás de broma?
Sabía que elixirías a libraría.
- E o restaurante. Xa o viches. - Si.
Es subdirector da CIA. Non podes chamar?
- Iso é divertido? - Débesme un café.
Feito.
Alédame verte.
Si. A min tamén me aleda verte.
Estou avisando na oficina do meu rapto.
Grazas.
Cando sae o teu voo?
En catro horas.
Así que isto é Wall Street.
En realidade é Broadway, pero...
Cal é o teu edificio?
O alto.
Agora é cando me preguntas se me gusta o meu novo choio?
Gústache?
Deixaches a CIA por un traballo corrente. Só quero saber como estás.
Xa. Que tal o teu novo choio?
É unha merda.
Ves? Estamos igual.
Non podía seguir con iso e ter unha vida normal.
Agora buscas unha vida normal?
Ti mesmo o dixeches. "Corrente."
Sinxela e transparente.
Creo que non estou feito para as ambigüidades.
Víchela?
Non. Dende o Nadal non.
Xa. Síntoo.
Non, non o sintas.
Intentámolo, non si? Iso é o que conta.
Cathy fixo o que tiña que facer.
E ti?
Eu?
Non levo tanto tempo fóra da axencia para esquecer
que me usaron como cebo.
Como cebo? Non tal.
Ti mesmo o dixeches, intentámolo.
Si. E isto? Todo isto?
Nunca será abondo para ti.
Bo discurso. Sexa o que sexa, non o vou facer.
Non che pido que volvas. Só quero que te reúnas cun tipo.
Non.
Jack, vas a Dubai. El está en Dubai. Irá a onde esteas.
- Unha entrega. - Nada máis.
- Si. - Vale. Unha entrega de que?
Información. Vixilancia.
Cal das dúas?
- Por Deus. É un amigo. - Faría o mesmo por ti?
Non, ho. Nigel é o espía máis nervioso que coñezo.
- Pero eu son o mellor. - Sempre.
Entón, que é?
Algo rutineiro.
É unha antiga operación conxunta co MI6.
O MI6?
Vaites. Vixíalos ou vixíante?
Ámbalas dúas.
Pois non pinta ben.
Hostia, para non querer involucrarte fas moitas preguntas.
Sei o que é que me cachen traballando para ti no sector privado.
Non o vai saber ninguén.
- En serio? - Si.
Pareces convencido.
Pensas que te mandaría alí a ti só?
Vas enviar reforzos?
Carallo. Mira quen está aquí.
- Queres que me maten. - Non me ofende.
Este é o tipo de axentes estupendos que tedes agora?
- Intento estar á túa altura. - Por contrato.
Iso doe.
Sempre nos quedará Dubrovnik, non?
- Chámame cando acabes. - Si.
A onde vas?
Benvido de novo.
Dixen que non o ía facer.
Non fagas iso.
Ti non es así.
É bo, verdade?
- Unha mellora. - Teño billete.
Primeira clase. Para os dous.
Non vas cambiar nunca.
Pareces un enfermo.
Vas facturar maleta?
Xa. Viaxe curta.
A min cábeme todo na de man. É igual.
Ola.
Podo baixar isto? Dáme medo voar.
En serio?
Vaia.
Sabía que te chamaría.
- Greer di que vas ver un tipo. - Non tal.
Ti e eu sabemos que nunca é só iso.
Dixo que sería sinxelo, vale? O tipo vai vir onda ti.
Si? Estamos nun avión.
Primeiro temos que ir nós. Certo. Pero virá el, enténdelo?
Non o entendo, non.
E por que non o fas ti?
- Vixío que non te sigan. - Por que me ían seguir?
Porque nunca é só reunirse cun tipo.
Xa o sei, foi o que dixen.
Que tenro.
Cres que lles coaches aos EAU a identidade falsa?
Non é falsa. É real.
- Son o de xestión de riscos... - Fala, axúdasme a durmir.
Ola, quere champaña?
Iso é un anxo?
Nunca fora en primeira.
Seguro que non o intuía.
- Grazas. - Esta é para alguén.
- Veña, home. - Normalmente non dan dúas.
Unha por persoa.
Saúde.
Retomouse o comercio con Iacarta
e nunca fora tan potente.
Doutor Ryan, ten algo que engadir?
Jack?
Non.
Non deixen que acabe co optimismo que hai na sala.
Creo que coincidimos
en que o novo réxime reforzou o mercado.
Por suposto.
Creo que o que nos temos que preguntar é: "Por que?"
Porque este réxime tamén recuperou valores tradicionais.
E hoxe en día convén cada vez máis
obviar as consecuencias políticas de algo
para centrarse nas económicas.
Quero dicir que,
na miña experiencia,
a xente que quere recuperar o pasado
normalmente acaba traendo moita inestabilidade.
- Creo que foi ben. - Dilo por ser amable.
Preocúpache o teu traballo.
E está ben, porque ser sincero non é o mellor.
Quizais sexa chocante
ao non tratarse de conflitos mundiais.
Espera, é un chiste de espías?
- Si. - Xa tardabas.
Xa me coñeces.
Non critiques a ameaza nuclear inminente ata vivila.
Ten boa acollida.
Supoño que SLJ nos fixo unha reserva en Shiro para esta noite.
Que é Shiro?
Un restaurante de luxo dos que saen nos documentais.
- En serio? - Si.
Vaites.
Eu...
non sei se poderei ir hoxe.
- Non adoito queixarme. - Vas usar a escusa do jet lag?
Contigo? Nunca.
Contigo uso a da "ameaza inminente".
Vémonos mañá.
Iso espero.
- Vamos reunirnos cun tipo. - Non. Nunca é só iso.
Xa o falamos.
Isto é ao que me refería.
Vale, que teño que recoller?
- Non o sei. - Como?
Entón que fas aquí? De verdade.
Sabemos que a intelixencia dos Emiratos non me segue.
Greer pediume que me asegurase de que todo ía ben.
Por que iso me inquieta máis?
Mira, ti faslle un favor a Greer e el faimo a min.
A que te refires?
Necesito os cartos.
Non tes unha casa en cada costa?
Lembras que levei un traficante de armas a unha festa
- e o usei de cebo? - Talvez.
- Sóubose. - Xa.
Moi ben. Déixote aquí, compañeiro.
Vaia. Cea e espectáculo.
Crías que só ías ver un tipo?
- Como falo contigo logo...? - Perdón.
Por Deus.
Auricular.
Canto estrañei isto.
Estrañar o que?
Isto.
Estar no terreo, cun equipo.
Non me mires directamente.
É unha acción delatora.
Toca o auricular tamén, xa que estás.
Perdón.
Grazas.
- Parece que atopamos o tipo. - Véxoo.
Ola.
Grazas.
- Sigue andando. - Vale.
A onde vas, rapaz?
Quen es? Que fas aquí?
Reláxate. Envíame Greer.
Tiña que vir Greer.
Espera.
Quen es?
- Un recadeiro. - Un recadeiro?
Telo?
O que?
Que pensas que é isto?
- Que che dixo? - Díxome que tiñas un paquete
e que eras un amigo.
"Un amigo."
Díxoche iso?
Jack, estante seguindo!
Por Deus. Es un deles.
Espera.
- Espera. - Onde hostia está Greer?
Estou eu. Vale?
Envioume por algún motivo.
Cal pensas que é?
Supoño que para axudarte.
Axudarme?
Hostia.
El é o que necesita axuda.
Alto!
Merda.
O teu amigo envioute porque ten medo...
e con razón.
Jack.
Sae do barco!
Levanta as mans, hostia.
Levántaas!
Deus santo.
Ti que fas? Ei!
Quen carallo es?
- Jack? - Vamos.
Jack!
- Ten que ter algo. - Hai que liscar!
Sube.
Merda.
Xa estarías morto.
Arranca.
Arranca, hostia!
SEDE DA CIA LANGLEY
Por Deus, Jack.
Si?
- Algo? - Aínda non, señor.
- Que é iso? - Para vostede.
Non sei por que se confundiron.
Quizais non adoiten recibir correo ordinario do subdirector.
Continúa.
Si, señor.
OPERACIÓN ESTORNIÑO
Greer.
Alédame oír a túa voz.
Como demo tes este número?
Veña, Jim.
Teño moitos amigos.
Aprendín de ti.
Sabes que estas chamadas se gravan.
Se non, perdería graza.
Necesito que atopes o teu rapaz
e que devolva o que me roubou Nigel.
Non sei de que falas.
Jim, soamente está vivo
porque ti e mais eu sabemos que non debería estar alí.
Isto é unha chamada de cortesía.
Nigel intentou deternos.
Non cometas o mesmo erro.
- Escoita... - Atopa o teu rapaz, Jim. Ou fareino eu.
REFUXIO DO MI6 AL SEEF
Teño que confesarche algo.
Ao vir dos EUA, pensaba que ía estar moído,
pero atópome ben.
Por favor, cala.
Veña, tío.
El díxoche que sería fácil. Greer dixo o mesmo.
Ao mellor no teu choio novo din: "Aínda é espía. Que pasada."
- Sabes? Dirán algo así? - Non.
Porque non é real.
Isto é real.
Senta.
Quen era ese?
Saberémolo en canto a policía poida poñerse co cadáver.
O teu amigo de aí, Mike November,
ándano buscando en Dubrovnik.
Gustaríame que os que o buscan me debesen algo.
Podo mandalo alí en chárter nunha hora.
E ti, Jack Ryan, seguro que dirás que es un civil.
- Porque o son. - Moi ben.
Mellor para a intelixencia emiratí,
porque es sospeitoso dun dobre homicidio.
Si? A pesar de que fuches ti a que disparou.
Desde que ángulo?
Oíches o disparo
e víchesme aparecer polo lado oposto.
Veña, home.
Cría que eras máis listo.
Se me coñeces, sabes que teño amigos.
Amigos coma o desta foto?
O mesmo amigo que arriscou a túa vida en vez da súa?
E o mesmo amigo que matou un home en Karachi.
Contouche esa historia?
Oín que Greer apuñalou un colaborador e ían matalo,
pero degradárono e mandárono a Langley.
Ti oíches outra versión?
- Non. - Non? Iso pensaba.
Pois este...
Este é o home que matou Greer.
Non vexo puñaladas.
As puñaladas deixan moita marca.
Pero torturárono, verdade?
Quedou bastante limpo.
Queres dicir que James Greer torturou este home ata a morte?
Non el mesmo. Instruíu a quen o fixo.
Que sabes da Estorniño?
- Estorniño? - Si.
Que é un paxaro.
Pola cara que pos, non che contou nada.
Elixiron a Greer e Nigel para cooperar entre axencias
xusto despois do 11S.
Eran operacións encubertas promovidas pola rabia
e as súas regras, ou a falta delas, procedían dese sentimento.
Deixaron moitísimos mortos ao comezo da guerra,
pero despois os consellos e os comités cobraron importancia
e, en Karachi, James Greer asumiu el só as consecuencias do programa
sen revelar nomes.
Coma o de Nigel.
Coma o de Crown. Liam Crown.
- Greer contou algo? - Non.
Nada?
Onte á noite só fun recoller algo de Nigel
e non me deu nada.
Non ía levar nada.
O de onte era unha reunión.
O que tivese Nigel só llo ía dar a Greer.
Entón pouco me podes sacar a min.
Respostas.
Queríaas de Nigel. Agora quéroas de Greer.
Demostraches ben que non traballo para Greer.
Tes toda a razón.
A non ser que queiras seguir tendo problemas en Dubai,
traballas para min.
Non me vas deixar soa niso, non?
Non me necesitas para engaiolar políticos.
Jack.
Por Deus. Que carallo pasa?
BASE AÉREA RAF ALCONBURY CAMBRIDGESHIRE, REINO UNIDO
Esperade.
Emma.
Andrew.
Non me presentas os teus amigos?
- Eu non lles chamaría... - Tes razón.
Revisemos se hai que arrestarte antes de poñernos amigables.
Imos?
Onde hostia estiveches?
En Dubai.
Cría que estaba claro. Perdoa por non estar localizable.
Mentes.
Traballas para Nigel en segredo.
Todo o contrario.
Nigel non sabía que o seguía.
Tamén dubidabas dos seus motivos?
Non dos seus motivos.
Da súa seguridade.
Marlow, temos un asunto internacional entre mans.
Mataron un alto oficial.
E non será o último.
Que sabes do seu asasino?
- Como sabes que sabemos algo? - Se non, estaría esposada.
Necesitas que o investigue eu.
Todo isto.
Esa investigación depende dos estadounidenses de detrás?
Dun deles.
Nigel ía reunirse co subdirector Greer nese barco.
Sen Nigel, Greer é o único enlace directo coa Estorniño.
Que é a "Estorniño"?
Pregúntello a Greer, señor.
Esperas que lle saque información ao subdirector da CIA?
Non.
Ti non.
SEDE DO MI6 LONDRES
Axente Marlow, amósalle ao doutor Ryan a sala
para reunirse co subdirector?
Por aquí.
A onde vai, señor November?
Claro. Que tal está o café?
Sei o que pretendes provocar aí dentro.
- Non tes nin idea. - Ti lembra
que, se insultas a Greer, quedamos sen opcións.
Jack, escoita.
Sinto o que pasou.
Coñécesme de sobra para...
Polo que sei, diría que non te coñezo nada ben.
Supoño que a axente Marlow te informou.
Sobre que? Estorniño?
Non. Igual ca ti, Nigel mantívoa na ignorancia.
Foi pola súa seguridade.
E a miña?
Non dicirme nada da merda que estaba ocorrendo alí
tamén foi pola miña seguridade?
Que facía ela en Dubai?
Estaría preocupada por Nigel.
Iso é o que me desconcerta. Por que ía estar preocupada?
Mandáronmo hai 24 horas.
Quen son?
Mark Whitaker e Tobias Wilks.
Por Deus. Coñezo a Whitaker, era...
Membro da CIA.
Wilks, do MI6.
E como sabes iso?
- Nigel controlábaos. - A Estorniño estaba parada.
- Estaba. Detívena eu. - Cando?
É certo. Xusto antes de reunirnos.
Cando te degradaron pola liorta de Karachi.
Por fin sei a historia certa?
Díxenche que a detiven.
Pero hai dous anos
Wilks acudiu a Nigel cando o contratou un militar encuberto.
Déixame adiviñar: Crown.
Un ano despois,
Wilks soubo a magnitude daquilo no que estaba metido...
¿Refíreste a un equipo clandestino
deseñado para guerras psicolóxicas, asasinatos,
armamento e adestramento de grupos terroristas
para matar xente,
todo, por suposto, sen regras nin consecuencias?
Cando soubo ao que pertencía Wilks díxollo a un antigo axente.
Vaia, Nigel parece o favorito.
Nigel falou comigo
para avisarme de que Crown reactivara a Estorniño.
O que estaban facendo... O que fixeran...
El sabía que non podía frear a Crown a curto prazo.
- Optou pola seguinte mellor opción. - Cal?
- Vixiar a situación. - Ata que Crown o soubo.
Eu non o sabía.
- Entón mandáchesme aló, non? - Non o sabía.
- Un civil. - Que non!
A Dubai.
Cando descubriron dous infiltrados infames.
Cando mataron dous axentes...
- Non sabía... - ...arranxando algo...
- Compórtate! - ...que creaches hai 20 anos!
Civil, o carallo!
Non veñas aquí con ese traxe de merda finxindo ser de Wall Street
tralo que viches e o que fixeches.
É vergoñento para ti e o teu país.
- Entón trátase diso? - Así é, non?
Fuxir da escuridade non é o mesmo que achegarte á luz.
Así que deixa de dar leccións moralistas.
- Non dou leccións. - Dás, si.
Lévalo por bandeira, hostia.
Cando entraches por esa porta foi o primeiro que vin.
Impórtanche unha merda as respostas.
Admite que queres cantarme as corenta!
Hai 20 anos todo era escuridade.
Por cada minuto perdido con burocracia escapaba un deses monstros.
A Operación Estorniño naceu do sentido común, hostia.
Se atacan, cambian as normas.
Entón, para que telas?
Con cada golpe, con cada morte, salvamos vidas!
Que tivo un custo? Por suposto.
Tivo un custo.
E só nos tempos de paz, conseguidos grazas a ese custo,
a xente pode crer que non pasou.
Pensas iso?
Pensas que non sei que ten un custo?
Mírame, eu son o custo.
Cada noite volvo á casa e non teño nada nin ninguén,
e levántome todos os días
pensando que ese soño polo que me fixeron loitar
quizais nin exista!
Pois atopa a coraxe para loitar por el igual.
Porque aquí hai quen mata monstros para que non o fagas ti.
Péchanlles as portas coas súas propias mans.
Son intelixentes, son perigosos.
E cando lles dis que todo polo que loitaron
non cumpre cos teus estándares,
que son monstros,
pode que algúns se arrepintan.
Pero outros ensinaranche como estaría todo coas portas abertas.
Cal é a diferenza entre eles e ti?
Non o sei.
Quizais ningunha.
Quizais sexas ti.
Ti e o teu maldito xuízo moral.
Ti e a túa férrea convicción do que está ben e do que está mal.
Talvez só estou celoso.
Talvez só estou equivocado.
Pero entre as dúas está a verdade.
E se non podes asumir o que implica a verdade,
entón supoño que...
só es un puto analista.
Ben, empecemos entón.
Doutor Ryan, teño entendido que xa non traballa para a CIA.
Pois eu tiña entendido o mesmo.
E agora?
Por contrato.
Entendido.
Doutor Ryan, a axente Marlow di que non conseguiu nada
na súa interacción con Nigel Cooke.
Si. É correcto.
Vale.
Pois grazas á cooperación coa intelixencia de sinais de Dubai
demos cunha memoria USB do asasino de Nigel, Yusef Bajwa.
Sen dúbida, a información era para Greer.
Tiña algúns danos,
pero Claudia puido recuperar algo.
Claudia?
Como dixo Spear, estaba algo estragado pola auga.
Con todo, conseguimos extraer o seguinte.
Que estamos vendo?
Son imaxes da vixilancia da cordilleira Karakoram,
ao leste de Kabul.
Esténdese ata o norte de Paquistán e a China.
O arquivo adxunto...
- Iso é Londres? - Si, señor.
O outro arquivo parece dunha operación máis recente,
con fotos, esquemas codificados e varios extractos bancarios.
A última transacción?
Unha retirada.
Fíxose hai catro días
no caixeiro da esquina de Middlesex e Harrow Place.
Aldgate.
Como pode saber iso?
Porque coñezo este plan.
Detíveno hai 20 anos.
O complot organizouno o NMP,
un grupo militar radicalizado que infiltramos na Estorniño.
O obxectivo?
Van bombardear Tower Bridge.
SEDE DA CIA DESPACHO DA DIRECTORA
- Greer? - Elizabeth, temos un problema.
- Cal? - Un que merece que viaxes a Londres.
Vale. Grazas a todos.
Propoño que se cerre a ponte xa.
Perdoe, en que se basea?
En información incompleta dun complot que xa detivo?
Nigel morreu por eses datos. Sabía a súa importancia.
E cal é a importancia?
Resucitaron a Estorniño.
Quen a resucitou?
Liam Crown.
Liam Crown?
O heroe nacional Liam Crown?
- O da Cruz Vitoria? - Agora tratamos iso.
Xa o estamos a tratar, hostia!
Cóntamo todo de Crown.
Elizabeth, pola túa protección...
Por se o esqueciches, eu non son quen a necesita.
Reuninme con Crown e con Nigel camiño de Karachi.
Estabamos seguindo o Nexo Miliciano Paquistaní.
O NMP estaba planeando ataques por todo o mundo,
- pero o obxectivo principal era Londres. - Vamos.
Os nosos métodos eran bestiais.
Ás veces só conseguiamos extraer veleno.
Unha confesión levounos ao barrio máis rico de Karachi.
Crown conseguiu sacar un dos do NMP vivo.
Era o subxefe do Estado Maior do exército paquistaní.
Tiña que encargarme eu de interrogalo.
O que nos contou ese home levounos ata un refuxio en Aldgate.
POSIBLE COINCIDENCIA
Detívose o bombardeo tres horas antes de que explotase.
SEN COORDENADAS
E o home que interrogaches?
Deulle un infarto mentres lle sacaba información.
E asumiches a culpa?
Si.
E así se detivo a Estorniño?
Iso pensabamos.
Nigel descubriu que Crown nunca deixou de operar para a Estorniño.
Por Deus. Con que obxectivo?
Crown é deses soldados que cren que non seremos quen de protexernos
con política e diplomacia.
E despois do 11S
aprendeu que só se pode iniciar un cambio
facendo o que ninguén máis faría.
Por que nos pon en risco?
Porque agora séntese traizoado.
Intentabamos reprimilo.
Envía unha mensaxe.
Quere que saibamos que vai facer xusto o que nós lle ensinamos.
O que?
O que faga falta.
Espero que pague a pena.
Nigel arriscouno todo indo alí só para conseguir isto.
Emma, sinto moito que...
É verdade o que dixeches?
Dixen algo?
Que o soño polo que loitabas quizais non existe.
Por Deus.
Non sabía que facían escoitas das salas.
Iso non sería ético.
Púxenche un micro.
Cando?
Unha dama nunca conta iso.
Nigel estaba exposto.
Quería comprobar que Greer non cooperaba con Crown.
Coñecerte mellor...
foi un beneficio engadido.
Non mo pos fácil para que confíe en ti.
Póñoo imposible.
Excepto se temos intereses en común.
Por que che importan os meus soños?
Sonme familiares.
Ei, estades vendo iso
ou a cámara de merda ve mellor ca min?
Vale. Non o perdas de vista.
Xa.
Sempre igual.
Benvida, coronela.
Aínda que agora sería "directora".
Prosperou moito desde a nosa época no CENTCOM.
Prosperamos os dous.
Pero estraño isto todos os días.
Alédame velo.
Elizabeth.
Grazas por vir.
Sei que as circunstancias...
Fixeches o que debías, James. Non te desculpes.
E por ti, o que sexa.
Vamos.
Luz verde!
Veña, entramos.
- Xefe. - Directora.
Grazas por recibirnos sen preaviso.
Por suposto.
- Subdirector Greer. - Xefe.
Por aquí, por favor.
Que cabrón!
Vamos!
- Policía armada! - Vamos!
Policía armada!
Non sei se lle pasa, pero aínda tendo experiencia,
a min cústame expresar o impacto destas situacións.
Adiante!
O mero feito de que unha persoa teña unha convicción tan firme
de que o único que lle queda a este mundo é a escuridade...
e que chegue á conclusión de que xa non hai luz pola que loitar...
Deus.
Arrestamos o sospeitoso.
Máis vale que o traiamos a toda hostia, non credes?
Confiamos en que os nosos soldados, lanza en man,
nos guíen na escuridade.
Como soldado, o home ao meu carón
é a punta desa lanza.
E como mentor,
é a miña garantía de esperanza.
Si?
Jack, que tes?
É xusto o que dixeches.
Ten todo menos unha maqueta de Tower Bridge.
Hai explosivos para voar os cimentos.
Manda carallo.
Falaches con el?
Polo de agora, di que non son seus.
Xa, eses cabróns non aprenden.
É un recadeiro.
Pagáronlle por gardar un paquete.
- Enviáronlle o material? - É mentira.
Os forenses están rastrexándoo todo. Non puido facelo só.
Pode que o diga sexa mentira, pero todo cadra.
Rematamos a reunión. Vou levar a Wright á embaixada.
Vou con el.
É Jack?
Se é el, non me vas levar a ningures.
Escoita, está claro que a información é boa, pero non encaixa.
E por que o expoñerían tanto?
Ten todos estes explosivos e déixano só? Non ten sentido.
Veña, Jack. Está en xogo máis ca o meu cu.
- Entra aí e consígueme algo. - Hostia.
Que?
"Expuxérono tanto."
- Onde estás? - Que? Que foi?
Por Deus.
E se Crown nos puxo unha trampa?
E se nos distraeu para que apartásemos a vista?
Apartar a vista de que?
De ti.
Elizabeth!
Greer!
- Abatérono. - Que?
Abateron a Greer!
Hostia!
Son a axente dous cero Juliet Lima.
Diríxome ao suroeste cara a Leadenhall.
Chegada prevista nuns dez minutos.
Recibido, axente Marlow. Obtendo as coordenadas.
Aparta! Que apartes, hostia!
Veña, contesta.
Merda!
Veña!
- Persecución polo leste de Horse Guards. - Á esquerda!
Métete polo túnel. Veña!
Tedes a chave disto?
Jack!
Fillo de puta!
Aparta.
Crown!
Dá a volta!
Hostia puta!
Estás ben?
Ei, mírame. Estás ben? Estás ferido?
Deixounos.
Quen?
Wright.
Deixounos.
Cóbrennos. Vén a policía local.
- Hai que sacalo. - Xa está.
É o director en funcións da CIA e queren matalo.
Temos que agochalo. Levanta.
- Hai que marchar. Veña! - Vamos.
Bulide!
Alto.
Abaixo.
BASE AÉREA RAF ABINGDON OXFORDSHIRE
Si, señor.
Enténdoo.
Grazas, señor.
Cando queren que volvas?
Se cren que o vou deixar despois do que fixo...
Non podías facer nada.
Sábelo, verdade?
Non podías sabelo.
Ela era luz.
Na escuridade,
ela era luz.
Si, señor.
Estou lista.
Cando queirades.
Non se pode confiar en ninguén, nin de dentro nin de fóra.
Se vos preguntades que facemos aquí
ou por que invitei este cabaleiro...
Eu si. As dúas cousas.
Coronel Jones, para servilos.
Isto é Abingdon,
unha base de instrución do Mando de Bombardeo da RAF, en desuso.
Usouse como pista auxiliar de prácticas de helicóptero.
Eu crieime co coronel.
Faille favores á miña familia
e declaróuseme dúas veces.
- Tres. - En fin,
necesitamos quen nos axude na comunicación das operacións.
Non ten información
e descartou o persoal non escollido por el.
Non é infalible, pero algo é algo.
Grazas, coronel.
Ben, tras o de hoxe
está claro que Crown planeou isto desde o principio.
Colocou ese USB en Bajwa,
sabía que intelixencia emiratí llo diría ao MI6
e sabía que recoñecerías o complot do NMP.
Sabía que o MI6 ía responder.
Sabía que habería unha reunión e onde sería.
Sabía todo isto porque el planeouno todo.
E como o atopamos?
- Quen eran os tiradores? - Identificamos dous corpos.
Pero non eran do NMP.
En absoluto.
Os dous tiñan vínculos cun grupo paramilitar ruso, o Otomstits.
Formouse nos 80,
pero caeu a mediados dos 2000.
Estorniño.
Deus santo.
Crown está reactivando grupos terroristas.
Non.
Está reactivando os grupos cos que acabou a Estorniño.
Que quere?
- Demostrar unha teoría. - Unha teoría?
"A súa" teoría.
Que sen operacións coma a Estorniño,
estes grupos terroristas poderían atacar,
como fixeron hoxe, en calquera momento e lugar.
Porque iso é o que pasa cando deixas as portas abertas.
Por iso Nigel estaba en Dubai. Para matar a Crown.
Non, estaba en Dubai por min.
Cal era o seu obxectivo?
Infiltrouse na operación de Crown
para obter información coa cal puidésemos acabar con el.
Intentaba avisarte.
Si, tendo en conta o que vimos hoxe,
diría que Crown intentaba matarte.
Oxalá o fixese.
Xa, pois sabes que?
Agora es o director da puta CIA.
A ver onde atopamos ese fillo de puta.
Es o director da CIA.
Obtivo máis do que contaba.
- Que? - Ao ir Wright no coche, cambiou o plan.
Viu que tiña unha oportunidade.
Dixéchelo ti, a nosa axencia ía acabar con el.
E se tivese un director que o deixase libre?
- El sabe que o mataría. - Non.
Tería un plan de continxencia para iso.
Perdón por interromper. Temos un problemiña.
Di que é para James Greer.
Como carallo nos atopou?
Revísao.
Limpo!
UBER EATS A DOMICILIO
NOTA: NON ES O PRIMEIRO TRAIDOR DOS EUA.
Sei onde está.
Estade atentos.
Vai vir aquí.
Véxoo.
Que queres?
Polo que se conta,
trouxeron terra desde Virxinia
para que os pés do seu heroe non volvesen tocar solo británico.
É incrible o que facemos pola honra.
Ou, polo menos, iso parece.
Por favor,
xa sabemos que pasa cando sacas iso a pasear.
Sen heroísmos hoxe, Jim.
Nin teus nin do teu traficante de armas que está na cola.
Merda.
Nin tampouco do teu neno prodixio,
que está aí coa loura de Blonde Ambition.
Teño que serche sincero, Jim, non acabo de fiarme del.
Que queres?
Sabes o que quero.
Quero o que sabes.
Sabías que Nigel nos traizoara.
Reunía información contra nós.
Eu sabía que o noso can se soltara da puta correa.
Información para usar contra os meus homes.
Os teus homes.
Homes que loitaron para salvar o teu país nas túas guerras fantasma.
Só hai que acabar cun home.
Cres que es o adecuado para iso, Jim?
Agora tócache a ti vivir rodeado de fantasmas.
Fillo de puta.
Non!
Con convicción.
Recordas?
Que queres?
Que vaias á casa.
Continúa o bo traballo que empezaches hai anos.
Antes de que cambiase o poder.
Antes de que o teu país tivese remordementos de merda.
Mantiñamos o mundo en equilibrio.
Quero que lles deixes aos meus homes, e aos teus, seguir facendo o mesmo.
Podes empezar devolvéndome o que me roubou Nigel.
Non sei de que me falas.
Jim, cando máis esperemos, máis xente morrerá.
Non teño nada.
Por Deus.
El non o ten.
Téñoo eu.
Vaia, mira ti.
Devólvemo agora, por favor.
Cres que traería iso a un sitio público?
Non llo darías ao MI6...
Logo do que lle pasou a Nigel?
Como vou confiar neles?
Aínda hai esperanza con el, Jim.
Non o sabías?
Que bonito.
Onde está?
Deixeino en Dubai.
Vale, pois que sexa en Dubai.
A onde queres que o leve?
Creo que hoxe quedou claro. Atopareite.
A que se refería?
Nigel deuche algo e non mo contaches?
- Non, mentín. - Que?
Gañei algo de tempo.
Prométovolo, só me deu isto.
Podes revisalo. Non ten nada.
- Ten que haber algo. - Crown dixo que o viu el mesmo.
Precisamente por iso mo deu Nigel.
Se ti pensabas que eu ía recoller algo, Crown tamén.
Nigel sabía que el vixiaba, tiña que darme algo.
Entón, que carallo buscamos?
A noite que mataron os axentes de Nigel
houbo algún tipo de comunicación?
- Nin idea. - Merda!
- Non me informaron. - Tivo que habela.
A présa por atoparme, os tipos dando a vida...
O bo é que temos 24 horas para atopalo.
Dependendo de canto puidesen adentrarse, puideron ter acceso a todo.
Arquivos, plans, contas...
Fose o que fose, deixaríallo a alguén de confianza.
Podes coarnos no seu despacho?
No MI6?
"Como vas confiar neles?"
A XERRA NEGRA
Menos mal, hostia.
- Ola, Arthur. - Empezaba a preocuparme.
Está ben. Está de viaxe. Non te preocupes.
Por el? Teu pai impórtame unha merda.
Téñenme en desacougo as 400 libras que me debe.
Para iso vin, para pagar a débeda. Tes a chave?
Aí tes. Dille que o botamos de menos.
Fareino.
Así que isto é ao que aspiro.
Ninguén coñece este sitio?
Non.
Agás a súa filla, claro.
Cando non podes sentir conexión, fínxela.
Vaites.
Ese cacharro aínda funciona?
Pre-Internet. Sen buscadores integrados.
Que intelixente.
Si. Déixate de prexuízos.
- Que? - Tiña fotos.
E viunas deteriorase.
Sempre pensei que se algunha vez coñecía alguén...
tería que afastala o máximo posible deste mundo.
Como che foi a ti?
Moi ben, grazas. E a ti?
Si, igual.
Quizais agora estean xuntos.
Se é así, el saíu moi ben parado.
Ela non.
Nada. Nin correos nin mensaxes.
Os últimos arquivos abertos son dunha semana antes do de Dubai.
- Abriu páxinas web, programas, chats...? - Non.
Chats?
Segues nos 90?
Pode ser.
- Impórtache se...? - Claro, si.
Sorte. Se o piso está desordenado, o disco duro...
Vaites.
Non ten sentido.
Enviar algo sería demasiado arriscado.
Quedaría á vista de todos.
Por que sería arriscado se ninguén sabe que está aquí?
Deus!
Que foi iso?
Sigo nos 90, pero nin eu descargo música por torrents.
Usas palabras coma esa e quedas tan pancho?
- Torrents? - Si, por exemplo.
- Non fuches á universidade? - Non.
- Son coma páxinas de música. - Grazas.
- Para descargar. Coma Napster. - Vale, pílloo.
Es dos que xogan ao xadrez por Internet.
Agora es ti a dos prexuízos.
Non, non é así. Pero calquera sitio que teña un...
Cun servidor externo.
PROCESOS
Que pillabán.
Manda carallo. Tiñas razón. Non subiu nada.
Espiaba as comunicacións en directo.
Desde onde?
Boas.
- Non se saúda cun "Boas". - Jack.
Escoita, necesito que me axudes.
Hai que atopar a orixe desta conexión á rede.
Estoucha enviando.
Vale. Si.
- Agora es un civil. - Xa.
E ti fixeches un longo e fastoso xuramento para protexer este civil.
Así que é o teu traballo.
Mentres conserve o meu traballo.
- Que dixeches? - Nada.
Xa lle gustaría a Madonna.
Vale, estou listo.
"Blonde Ambition."
Jack?
En Trafalgar Square Crown chamouche "Blonde Ambition".
Estivo aquí.
Estás segura de que ninguén coñece este sitio?
Si.
Nin sequera Spear?
Temos moitas opcións malas.
Se non damos coa información, producirase outro golpe.
E se damos con ela?
O director da CIA negociaría cun terrorista.
Ao presidente non lle gusta nada iso.
A terceira opción é matalo.
É o único final posible, creo eu.
Mike, agradézoche que esteas aquí.
Pero non tes por que.
Seino.
Sabes que ten graza?
Ti e Jack estades sempre discutindo.
Que está ben, que está mal...
Simplemente non asumides a puta realidade.
Eu asumina hai moito tempo.
E cal é a realidade?
Nós os tres somos...
a única familia que teremos.
Cando sabes iso,
sabes perfectamente onde debes estar.
Falando diso, chámame a muller.
Ei, atopaches algo?
Claro que podo facelo, hostia. Espera.
Xa temos outra opción.
Jack, onde carallo estás?
Con Ryan, seguindo unha pista.
Unha pista? Que clase de pista?
Creu que podería descifrar o disco duro que lle deu Nigel,
así que o trouxen á Xerra Negra.
- Coñécelo? - O seu piso, si. E que?
Había algo alí?
Non. Canella sen saída.
Non tiña un disco duro. Era un servidor.
Un servidor? Que servidor?
Pedícheslle a Nigel información para acabar con Crown.
E se atopou a orixe da operación de Crown
e era o que quería comunicar esa noite desde Dubai?
Dubai.
Crown debeu detelo antes de que o lograse.
Deus santo. E cal é o teu plan?
Intentalo de novo.
Veña, vamos.
Isto non vai funcionar.
Ti non chames a atención.
- Marchan. - Quen?
Greer e November. Diríxense á casa.
E Ryan?
Non se presentou no encontro.
Estará camiño de recuperar o paquete?
Saberiámolo.
Sigue a Greer.
Vale.
Esperabas un escolta da axencia?
Non, é que é o primeiro suceso inesperado do día.
Pois non será o último.
Deberían chegar onda ti en menos de 20 minutos.
Recibido, señor.
Ei, segues de servizo.
Refíreste a hoxe ou de forma permanente?
Xa veremos como vai o día.
Vale. Moi ben.
Non me parezo en nada a el.
Ryan e Marlow están en marcha.
Sorrí á cámara.
Non.
Vale, o día vai ser intenso.
Á DE APOIO DE COMBATE N.o 501
FORZAS AÉREAS DOS EUA BASE AÉREA N.o 423
Amigos, atendede un momento a charla de seguridade.
- Veña, ho. - Normas da Administración da Aviación.
Estamos listos?
Esa pregunta require máis tempo do que temos, pero...
- O avión. - Ah, hostia, si.
Moi ben. Pois vamos.
James.
Xefe. Agradezo que me leve á casa.
Non hai de que. Avitualleino eu mesmo.
Se podo axudar en algo máis, avíseme.
Xa fixo máis ca dabondo.
E, director...
Espero volver traballar con vostede.
Cóntame.
Pasaxeiros listos. Engalamos.
Hora.
Estás lista?
En camiño. Veremos o equipo ao outro lado.
Que equipo?
Pedinlle un favor á intelixencia emiratí.
Estás tola? Non podemos operar en Dubai.
Non imos operar.
Imos dar escolta.
Que?
Contactaron coa puta intelixencia emiratí.
Iso non lles axudará moito.
Espero que non.
Axente Marlow.
Son Jamal Ali.
Grazas por atender a chamada.
É unha honra.
Traballei man a man co seu mentor...
Entristeceume moito a noticia.
Estou segura de que lle compracería.
Entón, necesitan transporte?
Por favor, que sexa o Bentley.
Seguro que ese é bo para o tráfico.
Lamentablemente, ese xa está reservado.
Por aquí.
- Mamá. - Ola, cariño. A onde imos?
Vale, a ver.
Rexistrouse a saída do sinal cara ao módem en 24,0606.
Iso son coordenadas?
Non me darás coordenadas, non?
Perdón.
Vale.
Dirixídesvos a Dubai Marina.
Si.
Estupendo. Investiguemos a onde van.
Á merda a intelixencia de sinais.
Quero imaxes por satélite de Dubai. Xa!
Por isto en Dubai non hai delitos?
Non. Non hai delitos porque nunca temos que usar iso.
Como é iso?
O ollo que todo o ve.
Dubai é das cidades do mundo máis avanzadas tecnoloxicamente.
Veremos que vas cometer un delito antes de facelo.
Iso tranquilízame.
Estou máis tranquilo.
Iniciamos o descenso. Queda pouco.
Tráiolle algo?
Non, grazas.
O DIRECTOR CIA
Podes gardar isto.
Cantos cres?
Supoño que é un equipo de seguridade local.
Entón, uns cinco ou dez?
Claro.
Supoño que si.
Señor.
Putos lagarteiros.
- Grazas pola axuda. - Oxalá puidésemos facer máis.
Como sabe, non podemos asistir operacións estranxeiras de intelixencia.
Agás que haxa un problema de seguridade nacional.
Pois vamos causar un problema.
Si.
Si, señor.
Vale, imos alá.
Ímolo facer de verdade.
Oímoste.
Perdón.
Ti respira.
Grazas.
Á esquerda!
- Movédevos! - Como dis?
Hostia puta.
Catro por arriba!
Móvete!
Cristal!
Despexado!
Merda.
Culpa miña.
Despexado agora.
Vale. Última parada.
Por onde imos?
Á dereita polo corredor.
Ao outro lado, señores.
Con convicción.
Dividídevos!
Parece que o sinal vén dun andar máis arriba.
Escaleiras.
Unha carreira.
Vale. A onde imos?
A rede que emitiu o sinal está nese andar.
Merda.
- Que? - Porta blindada.
ORIXE DO PING
De nada.
Vamos, señores.
Ei, Mike. Non quero amolarte, pero estás...
Buscando a porta traseira.
Xa, nin vou tentar adiviñar que significa iso.
Aparta.
Todo teu, Napster.
Xa non me vou librar diso, verdade?
Vale, Patrick. Imos facer maxia.
Si.
Debeu acceder ao porto por detrás do servidor.
Entendido. Vale.
Veña, imos alá.
Conectándote ao servidor...
agora.
DESCARGANDO ARQUIVOS
Patrick, recíbelo?
Si, señor.
Que é todo isto?
É a súa rede completa.
Emma.
Ryan!
Jack?
Canto falta?
O 45 %.
Ti non.
Canto falta?
Estamos no aire.
E agora que, Jack?
Avanza.
Patrick, canto falta?
Xa case o temos.
- Mike? - Estou niso.
Bule.
Moi ben, Jack.
Tiñas que recoller un paquete.
E agora xa o tes.
Granada!
Patrick!
Listo!
Porta traseira, hostia!
Si!
Hora de marchar.
Vale.
Veña.
Dixeches que había que marchar.
Tranquila. Vaste pór ben. Déixame ver.
Móvete cara a aquí. Axúdoche.
Ti respira.
Respira.
Respira por min.
Vale.
- Tranquila. - Jack?
Está todo ben. Tranquila.
Veño agora.
Démoslle?
De verdade estás disposto a morrer por isto?
Por Greer.
Amigo, puiden dicircho, non podes confiar nel.
Vaite abandonar.
É así?
Morrer ao grande?
Ese é o plan?
Non.
Chegou o Fantasma Un.
Era este.
Abre fogo.
Comezarei dicindo que non estou orgulloso do que fixen.
O orgullo non debería formar parte dos asuntos do Estado.
Pero é parte do noso traballo honrar a nosa nación
para defender o ideal de quen somos e quen queremos ser.
Custe o que custe.
Pero se ese ideal se basea en mentiras,
as nosas institucións comezan a esmorecer,
facéndonos propensos á división
e incluso á infiltración.
Cando volvín á casa, estaba desolado,
pero entón coñecín alguén que me salvou.
Démosche?
Eu sempre terei fe na luz.
Fe nos homes e nas mulleres que suxeitan as lanzas.
Os únicos que son valentes abondo para guiarnos na escuridade.
Xulgueite mal.
Sabes o que hai que facer.
Procede.
Faino.
A punta da lanza.
Déixame ensinarche.
Con convicción.
Chámase Jack Ryan.
E propoño, señor presidente,
que sexa o meu subdirector.
Andrew.
Falemos.
Sabes? Deberías deixalo.
Ti tamén.
Estás ben?
Viva.
Lembras cando dixeches que era imposible confiar en ti?
Excepto se temos intereses en común?
- Si. - Si.
Preguntábame cales serían os criterios para iso.
Para ter intereses en común?
Si.
Empeza a fumar.
Estás ben?
Si.
Pero amólame que sempre teñas razón.
Civil, o carallo!
Eu estou ben, por certo.
Grazas.
Xa o sei.
- Estás nervioso? - Que?
Pareces un pouco nervioso.
Por que carallo ía estar nervioso? Estás comigo.
Grazas por vir.
Por ti,
o que sexa.
AXENCIA CENTRAL DE INTELIXENCIA ESTADOS UNIDOS
BASEADA NOS PERSONAXES CREADOS POR TOM CLANCY
Subtítulos: Yolanda Casás Fuentes
Supervisora creativa María Suárez