Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
ALGECIRAS DWORZEC AUTOBUSOWY SAN BERNARDO
Gdy będziesz gotowa, Lucía.
Gotowa?
Zaczynajmy.
Dobrze.
Zeznanie świadka Lucíi Melgar
w sprawie dochodzenia przeciwko funkcjonariuszowi Enrique Zárate.
Co tydzień,
czasem co dwa tygodnie,
koperta z pieniędzmi.
Szantażuje ich tym, co mu opowiadam.
Za wydanie tajniaków bierze więcej.
Gastón.
Załatwione.
Autobus do Barcelony wjeżdża na stanowisko 45.
Muszę do łazienki.
Wezmę to.
Tylko nie długo.
Jesteś tam?
Tak.
Złap mnie za rękę.
- Słyszysz mnie? - Tak.
Co się dzieje?
Zrobiłam coś...
Ale nic nie szkodzi.
Tylko muszę wyjechać.
Co tym razem zrobiłaś, Lucía?
- Lepiej, żebyś nie wiedziała. - Nie.
Muszę wiedzieć.
Zaproponowali mi pracę w Barcelonie.
Jaką pracę?
Dam sobie radę. Obiecuję.
Rzucam to wszystko. I przestanę brać, przysięgam.
Szybciej.
Kto to? Czego chce?
Lucía, co się dzieje?
Idziemy!
Masz.
To ważne.
- Co to? - Polisa ubezpieczeniowa.
Zadzwonię za 10 dni.
Idziemy!
Już idę!
Kocham cię.
- Chodźmy. - Już idę, cholera.
Lucía?
KOBIETA Z PORTU
TRZY MIESIĄCE PÓŹNIEJ
BARCELONA TERMINAL PORTU TOWAROWEGO
Jeszcze dwie godziny bez jedzenia i padnę, Julieta.
UNUT 3750 KONTENERÓW
POCHODZENIE: MAURETANIA
O co chodzi? Julieta.
Cholera...
Julieta.
Jak się nazywasz?
Wiesz, jak się nazywasz?
Jaki mamy rok?
Gdzie teraz jesteś?
W szpitalu.
Pokażę ci trzy obrazki i poproszę, żebyś je nazwała.
Spróbuj je zapamiętać,
bo później o nie zapytam.
Gotowa?
Kwiat, kubek, klucze...
Dobrze.
Na tym etapie możemy stwierdzić,
że twoja amnezja nie ma podłoża fizycznego.
Mimo przemocy, której doświadczałaś przez wiele dni,
na szczęście nie ma śladów urazu mózgu.
Więc...
czemu nie pamiętam, co się ze mną stało?
Umysł chroni cię przed tym, co cię spotkało.
To psychologiczny mechanizm przetrwania,
który w twoim przypadku uruchomiły ekstremalne przeżycia,
bardzo bliskie śmierci.
Miałaś szczęście, że znaleziono cię na czas.
Nie pamiętam, jak się nazywam, ani...
niczego o sobie.
Umysł zablokował wspomnienia, by cię chronić.
Dlatego na razie
nie wiesz, kim jesteś.
Ścieżki do twojej pamięci wciąż istnieją,
musimy je tylko znaleźć.
Choć często nie są one oczywiste.
NAZWISKO: NIEZNANE WIEK: -
Podgrzać?
Słucham?
Chce pani, żebym podgrzał kanapkę?
Nie, dziękuję.
Właściwie tak. Można podgrzać?
- Tak. - Nie ma sprawy.
Przepraszam.
Anna.
Przepraszam.
Cześć.
Nie widzieliśmy się od...
pogrzebu.
- Usiądziemy? - Tak.
Pomogę ci.
Dzięki.
- Może być tu? - Tak, idealnie.
Nie chcę dłużej czekać.
Nie mogę.
Rozumiem, ale nie wiem, czy to najlepsze dla ciebie.
A co byłoby najlepsze?
Proszę.
Dziękuję.
Poproszę cortado.
Dziękuję.
Co jest najlepsze?
Anno, skąd ten pośpiech?
Co cię tak goni?
Mój terapeuta się zgadza.
Potrzebuję tego.
Chcę zacząć.
Jestem gotowa.
Mogę wydać zgodę na twój powrót.
- Ale musisz mi obiecać dwie rzeczy. - Jakie?
Po pierwsze, nie rzucisz terapii.
A po drugie, jeśli pojawi się problem,
choćby drobnostka...
Dziękuję.
Jeśli pojawi się problem, od razu mnie informujesz.
Możesz zacząć
od tego.
Znaleźli ją związaną w kontenerze, była torturowana.
Twierdzi, że nic nie pamięta.
Handel ludźmi?
Jeszcze nie wiemy.
W tej chwili zbieramy informacje
i czekamy na policjantów z Algeciras.
Co?
Znaleziono ją w kontenerze firmy z Algeciras.
Morell,
nie chcę łączonej operacji.
Anno, to będzie najlepsze wyjście.
W twojej sytuacji.
Zeznanie świadka Lucíi Melgar
w sprawie dochodzenia przeciwko funkcjonariuszowi Enrique Zárate.
Co tydzień,
czasem co dwa tygodnie,
koperta z gotówką.
Szantażuje ich tym, co mu opowiadam.
Za wydanie tajniaków bierze więcej.
Kiedy się pojawia...
tego dnia te z nas, które go znają...
uciekają, jeśli mogą, bo...
lubi się odprężyć.
Dlaczego mi to, do cholery, robisz, Lucía?
Jeśli którąś z nas złapie,
zamyka ją i robi, co chce.
Zárate!
Co jest?
- Palisz? - Co ty gadasz? Co jest?
Odprawa u Cazorli.
Znalazł ją ochroniarz poza terenem portu w Barcelonie.
To on zawiadomił policję.
Najprawdopodobniej torturowali ją przez dwa, trzy dni.
Magazyn jest obok portu i podlega policji katalońskiej.
Proszą o współpracę,
bo firma od tego kontenera ma siedzibę w Algeciras.
DominoMer. Mamy ich na radarze od operacji Zárate.
Tak, skontaktuj się z nimi.
Musimy jechać do Barcelony i omówić sprawę z policją katalońską.
Super.
Wykluczone. Ty zostajesz.
Masz sprawę z wewnętrznymi. Ty jedziesz.
Jazda, do roboty.
Gra?
Ta kobieta znaleziona w Barcelonie...
Wyda ci się to dziwnie, ale...
ona może coś wiedzieć o Lucíi.
Nie jestem pewien, ale...
Może być jej siostrą, partnerką.
- Co za zbieg okoliczności. - Może.
Jak mam to sprawdzić,
skoro Cazorla mnie uziemił przez to gówno z wewnętrznym?
Może go namówimy, żeby wysłał ciebie?
Szefowi ani słowa.
Informuj mnie o wszystkim z Barcelony.
Ty powinieneś jechać. Zasłużyłeś.
Pogadam z nim.
- Co powiesz? - Zostaw to mnie.
Już wróciłaś?
Nie widzisz?
- Kawy? - Odstawiłam.
Jak się czujesz?
Ripoll, cieszę się, że wróciłaś, ale czy to nie za wcześnie?
- Widziałeś ją? - Czekałem na ciebie.
Dzień dobry. Nazywam się Ripoll.
Jesteśmy z Wydziału Kryminalnego.
To Enric, mój partner.
Enric Fuentes,
sierżant policji katalońskiej.
Anna to komisarz, moja przełożona.
- Napijesz się kawy? - Nie, dziękuję.
Jak pamięć?
Nic nie pamiętam.
Wszystko...
wydaje się nierealne.
Ktoś mnie szuka?
- Nie wiadomo. - Nie pasujesz do żadnego zgłoszenia.
Ale powiadomiliśmy Europol.
Wiecie, kim jestem?
Nie.
Ale mam parę zdjęć, które chciałabym ci pokazać.
To logo DominoMer,
firmy z Algeciras wynajmującej kontenery. W ich kontenerze cię znaleziono.
Gdy dziś zjawiła się tam policja, biuro było puste.
Co jeszcze?
Nie mamy dokumentów tego kontenera. Nie wiemy, jak trafił tu z Algeciras.
Ani czy byłaś w nim cały czas.
Wiemy, że twoich odcisków nie ma w bazie,
więc nie byłaś karana.
A środek, który ci podano, ma właściwości odurzające.
Stosowany jest w porwaniach i napaściach seksualnych.
Nie ma dowodów, że byłaś ofiarą napaści seksualnej.
To nie wyklucza handlu ludźmi.
Bardzo się boję.
Nie wiem, czy to dlatego, że nie wiem, kim jestem...
czy z innego powodu.
Dzięki.
Co myślisz?
Wierzysz jej?
Widzimy się na dole.
Dobra.
Nadal przeważa wysokie ciśnienie i słońce w całym regionie,
w tym na wybrzeżu i w centrum, gdzie warunki pozostają...
W nocy temperatura może wynosić ponad 20 stopni Celsjusza.
PLOMBA
Maszt sieci komórkowej?
Tak.
Chcę listę telefonów, które tamtego dnia się z nim łączyły.
Będą tego tysiące.
Wyobrażam sobie.
Wśród nich może być telefon oprawcy, prawda?
Tak, ale nie mogę przydzielić do tego ludzi.
Nie szkodzi. Poradzę sobie.
Anno, cieszę się, że wróciłaś. Naprawdę.
Ale proszę...
Proszę.
Wiem. Na razie spokojnie.
Dobrze.
Witaj z powrotem.
Bardzo dziękuję.
Morell, uważasz to za normalne,
że ta kobieta nie ma ochrony w szpitalu?
Teraz jest bezpieczna, a nam brakuje rąk do pracy.
Masz to gdzieś?
To jest ten twój spokój?
Jak ktoś będzie wolny, wyślij go do szpitala.
Dzień dobry.
Zabieram panią na radiologię.
Jest okej?
Tak. Doskonale.
Kobieta ma już ochronę.
Słuchaj...
Enric dokończy to bez ciebie.
Z Laurą Sans.
Wróciłaś za wcześnie. Mój błąd. Zwłaszcza że sprawa się komplikuje.
Gdyby dostała ochronę, gdy o nią prosiłam, on by tu nie leżał.
Przesłuchiwalibyśmy go.
- Napijemy się kawy? - Nie.
Nie możemy popełniać takich błędów. I nie odsuniesz mnie.
Ten trup to twoja wina. I powiem to, jeśli będę musiał.
Alicia Garone.
Wiem, jak się nazywasz.
Gdzie to znaleźliście?
Miał to człowiek, który cię napadł.
Znałaś go?
Odbywał wyrok w więzieniu Lledoners.
Wyszedł na przepustkę i pewnie dostał zlecenie.
Co będzie ze mną?
Nie obwiniaj się.
Działałaś w samoobronie.
Ale ktoś zadał sobie dużo trudu.
Żeby ustalić kto,
musimy wiedzieć dlaczego.
Myślisz, że coś ukrywam?
Masz teraz ochronę.
Salowa przyniesie ci ubranie.
Jutro pojedziesz w bezpieczniejsze miejsce.
PORT HANDEL LUDŹMI
PRZESTĘPSTWA: BRAK
PRZESTĘPSTWA: 5 POWAŻNYCH, 1 DROBNE
Masz coś z laboratorium?
W sprawie?
Niedopałka, który był przy kontenerze.
- Czeka w kolejce. - W kolejce?
- Nie przyspieszyłeś tego? - Nie.
To może pomóc znaleźć człowieka, który ją torturował.
Ale formalnie ten papieros nie jest powiązany z zabójstwem.
Ty podejmujesz te decyzje?
Zadzwoń do laboratorium.
- Dzięki. - Spoko.
Tym niedopałkiem musicie się zająć natychmiast.
USUŃ
USUWANIE...
USUŃ
USUWANIE...
USUŃ
USUWANIE...
ANNO, PRZYJEDŹ. DŁUŻEJ NIE WYTRZYMAM. PROSZĘ.
MIAŁAM POŚLIZG. JADĘ.
NIEODTWORZONA WIADOMOŚĆ
Nie mów mi, co mogę robić.
Muszę wejść. To zajmie pięć minut. Mam zadzwonić do twojego przełożonego?
Taki mam rozkaz. Nie wejdziesz.
- Co za upierdliwiec. - Roger, co się dzieje?
Dzień dobry.
Wylegitymował się, ale nie wiemy, kto to.
- Ripoll? - Tak. A ty?
Jednostka ds. nielegalnej imigracji. Ci idioci nie chcą mnie do niej wpuścić.
Jak się nazywasz?
Quique Zárate.
To nie ty wysłałeś wniosek o współpracę.
- Co za różnica? - Mogę zobaczyć legitymację?
Jasne.
Po raz kolejny.
Dziękuję.
Mogę zrobić zdjęcie?
Coś z tobą nie tak, skarbie?
Auto z tablicami z Kadyksu na parkingu jest twoje?
- Tak. Bo co? - Przeparkuj, stoi na kopercie.
Możemy wziąć się do pracy?
Właśnie została wypisana, zabieramy ją.
Porozmawiasz z nią, gdy mój szef cię zatwierdzi.
Idę się wysrać.
Dokąd jedziemy?
Musimy cię ukryć, póki nie wyjaśnimy tej sytuacji.
Gdzie?
Nie mogę ci powiedzieć.
Oprzyj się.
Zaczynamy?
To Enrique Zárate, policjant zajmujący się handlem ludźmi.
Cześć, Alicio.
W rejestrze obywateli Alicii Garone nie ma.
Znaleźliście coś w Algeciras?
Na siłownię zapisała się kilka miesięcy temu.
Intensywnie trenowała jakieś wojskowe sztuki walki.
Nie wiem, skąd to umiem.
Jeśli kogoś kryjesz, prędzej czy później się wygadasz.
Wiesz o tym, prawda?
Coś bardziej przydatnego?
W bazie danych siłowni
był adres, rzekomo jej domowy.
Wszedłem tam, pomijając formalności.
Czyli niczego stamtąd nie użyjemy jako dowodu.
Nic tam nie było.
- Trzeba było wystąpić o nakaz. - Nie gadaj?
Może to odświeży ci pamięć.
Ciuchy do ćwiczeń. Nic osobistego. Nawet szczoteczki do zębów nie ma.
Tylko ta peruka.
Musi być twoja.
Musiałaś się przed kimś ukrywać.
Zabrali ci to, co miałaś.
Raczej nie znaleźli. Inaczej by jej nie ścigali.
Albo znaleźli i chcieli dokończyć sprawę.
Albo wciąż ukrywasz to, czego szukali.
Musisz mieć coś cennego i ktoś nie chce, żebyś to ujawniła.
Nic nie pamiętam.
Wiesz, jak ją namierzyli?
Czekamy na zgodę na dostęp
do rejestru kontaktów zabójcy z osobami z zewnątrz, gdy przebywał w więzieniu.
Nikt od was nie sypia z kimś z więziennego personelu?
Łatwiej byłoby poprosić kogoś z wewnątrz,
żeby cyknął fotę wykazu wizyt i połączeń, niż czekać na sędziego.
Dupek.
Nie inaczej.
Jesteś tam?
Słyszysz mnie?
Dziewięć, cztery, sześć...
Na pewno wiesz, dokąd jedziesz?
Nie tylko ty znasz Barcelonę, skarbie.
Zaraz będzie luksusowy hotel.
Czemu musicie mnie ukrywać?
Bo prawdopodobnie mamy kreta.
Nie możemy cię zabrać do naszej normalnej kryjówki.
Zaczekajcie tutaj.
- Siemasz, Hassan. - Cześć.
Dzięki.
- Trzymaj się. - Cześć.
Idziemy.
Kocham cię.
Tutaj nikt nas nie znajdzie.
Wezmę podwójny pokój z nią, a ty się zrelaksuj.
Masz, zimny browar.
Wejdź.
Dobrej nocy.
Przyniosę wodę.
Cztery, sześć, jeden, trzynaście, zero, X, R...
Dziewięć, cztery, sześć, jeden...
NIEODTWORZONA WIADOMOŚĆ
Cześć, Berta.
Nie miałaś romansu z gościem, który pracuje w Lledoners?
Jak leci...
Clara?
Gdzie jest Lucía?
Spokojnie.
Gdzie jest Lucía?
Bez tych gierek, skarbie.
Gdzie, do cholery, jest Lucía?
Stój!
Zatrzymaj ją!
Nie ruszaj się.
Co ty odpieprzasz?
Próbowała uciec, kurwa mać.
Nie wiem, kim jest Lucía.
Co za Lucía?
Zárate.
Mów, o co chodzi, albo dzwonię do Algeciras.
Stań tam.
Oddaj broń.
Usiądź.
- Kurwa mać. - Ty też usiądź.
Pytam jeszcze raz. Kim jest Lucía?
Lucía Melgar jest kimś, kto mi mocno zalazł za skórę.
A to jej siostra.
Dostałem tego maila.
To umowa najmu mieszkania w Algeciras, tego splądrowanego.
Kto jest najemcą?
Okulary mam w kieszeni. Niech ona przeczyta.
Kto?
„Clara Melgar”.
- No i proszę. To nie Alicia Garone. - Kurwa.
Nazywa się Clara Melgar.
Użyła prawdziwego nazwiska, żeby wynająć chatę. To jej dowód.
Musi mi powiedzieć, co wie o swojej siostrze Lucíi.
To ona.
Koperta z pieniędzmi.
Szantażuje ich tym, co mu opowiadam.
Za wydanie tajniaków bierze więcej.
Kiedy przychodzi...
Wciąż nic nie pamiętam.
Nie poznajesz własnej siostry?
Hej!
Nie dotykaj mnie.
Skurwiel.
A ty jesteś bezużyteczna. To wszystko przez ciebie.
Nie chroniłaś mnie w szpitalu,
a teraz zostawiasz mnie samą z pierdolonym psycholem.
Ma rację, poza psycholem.
Wstawaj i do łazienki.
Siadaj tutaj.
Daj ręce.
Usiądź.
Dlaczego przysłali ciebie, a nie tego drugiego policjanta?
Żebym mógł szukać Lucíi Melgar.
Słyszałem, że może być w Barcelonie.
- Co cię z nią łączy? - Była moją informatorką.
Najlepszą wtyką.
Była?
Już nie? Dlaczego?
Zniknęła z Algeciras.
Kiedy zniknęła?
Trzy miesiące temu.
W czym ci pomagała?
Tropimy gang handlarzy ludźmi z Algeciras.
Lucía od lat w tym siedzi i...
wszystkich zna.
Całe życie pracowała na ulicy.
Od początku miałeś te informacje
i je przede mną ukrywałeś?
Przecież wszystko ci powiedziałem.
Czego chce od ciebie Wydział Wewnętrzny?
Lucía złożyła na mnie skargę.
Dlatego przyjechałem do Barcelony.
Żeby jej szukać. Kurwa mać.
I ustalić, kto ją zmusił do kłamstwa.
Lucía i ona.
Obie mają znamię na dłoni.
Lucía mi powiedziała. To mógł być przypadek.
Dopóki nie zobaczyłem nazwiska na umowie najmu,
nie byłem pewien.
Te zeznania to kłamstwo.
Nie obchodzi mnie, czy mi wierzysz.
Ale musimy się dogadać.
Pomogę ci, ale ona musi mnie doprowadzić do siostry.
Moja broń, skarbie.
Jutro.
Nie wierzę.
Dobra.
I rozmawiać z nią możesz tylko w mojej obecności.
I nie mów do mnie „skarbie”.
Ej. Przykro mi, że dopiero wróciłaś i od razu musisz pracować ze mną.
Jesteś tam?
LUCÍA, GDZIE JESTEŚ?
Lu...
Złap mnie za rękę.
Proszę.
Co tym razem zrobiłaś?
Lucía.
Skąd znasz takie sztuczki?
Nie wiem.
Dlaczego nie istniejesz w internecie?
Jeśli nie będziesz szczera, nie będę w stanie ci pomóc.
Dziękuję.
WIĘZIENIE LLEDONERS
REJESTR ODWIEDZAJĄCYCH
Enric, mam nazwisko.
Ripoll...
Mów.
Potwierdzone.
Niebieska Corolla z Barcelony na nazwisko „Manuel Rojas”.
Musimy porównać jego DNA z niedopałkiem.
- Pije coś? - Nie.
I potwierdziliśmy, że odwiedzał tego więźnia
i że jego telefon był w pobliżu kontenera.
Daj znać, jeśli gdzieś się ruszy.
Zrozumiałem.
- W razie czego zadzwonię na ten telefon. - Dokąd idziesz?
Zamknij auto od środka i się schowaj.
Tak?
Mów.
Dobra.
Dostał telefon i idzie do wyjścia.
Nie zgub go.
Idzie do drzwi.
Jasne.
Nie wiem. Zaraz zobaczę.
Pali przy wejściu. Nie mogę wyjść. Zobaczy mnie.
Musimy mieć tego papierosa.
Co ty gadasz?
To nie jest dobry pomysł.
FACET PRZY WEJŚCIU. PALI. POZNAJESZ GO?
MOŻE
Przechodzi przez ulicę.
Wsiądź z nią do auta.
Jasne. Wychodzę.
Jestem na zewnątrz.
Cholera. Zatrzymał się przy aucie.
Słuchaj, Gastón.
Nie. Miała ochronę.
Cały czas. Tak, cały czas miała ochronę.
Nie, posłuchaj...
Cholera.
Wybrałeś człowieka, któremu nie ufam.
Gdyby to ode mnie zależało...
Dobra, idę.
Biegnij.
Idę tam.
MÓJ PARTNER WYSZEDŁ, WPUŚĆ GO
Zaraz będę...
- Wyrzucił papierosa. - Idealnie.
- Wszystko gra? - Tak.
Enric...
Tak?
Anna to twoja szefowa?
Dobrze ją znasz?
Co się z nią dzieje?
W tej chwili nie jest w najlepszej formie.
Dlaczego?
Jej brat wyskoczył z balkonu.
U niej w domu. Niedawno.
Idę po niedopałek. Przygotuj torebkę.
- Idź. - Dobra.
Musisz go śledzić.
Oddaj to do laboratorium.
Od rana nie odbierasz telefonu.
Łamiesz przepisy, Ripoll.
Kto inny by na ciebie doniósł.
Nie mówiła ci, prawda?
To jej pierwsza sprawa, odkąd zaczęła się leczyć u psychiatry.
Skurwysyn.
Cholera, Juli.
Co robisz? Masz ją?
Tak, jest ze mną.
Przełączę na wideo.
Ripoll.
Jeszcze raz coś o mnie powiesz, to cię załatwię.
Jezu...
Enric śledził Rojasa do Zona Franca,
do magazynu należącego do jego firmy importowej.
Zajebiście.
Mam wideorozmowę z sekretarką DominoMer.
Zaczynamy?
Chodź.
Nie wiem, co mam powiedzieć.
Byłam tam trzy miesiące bez umowy. Nic nie wiedziałam
o tych...
Nagle ludzie przestali przychodzić. Nie wiem, co powiedzieć.
Może to ci odświeży pamięć.
Alicia?
Amalia.
Gdzie byłaś? Co się z tobą stało?
Miałam wypadek i niewiele pamiętam, przepraszam.
Pracowałam z tobą w DominoMer.
Sprzątałaś biuro.
Pamiętasz?
Aż pewnego dnia przestałaś przychodzić.
- Przestałam? - Tak.
Kiedy to było?
Kilka tygodni temu.
Pamiętam, bo następny dzień był dziwny.
Pojawił się jeden z ważniaków, którzy u nas bywali.
Nie wiem, co powiedział szefowi, ale go przestraszył.
Jaki ważniak? Imię, stanowisko?
Stanowiska nie znam. Imię: Gastón.
Gastón? A nazwisko?
Nie wiem.
Juli, na naszej liście nie ma żadnego Gastóna, prawda?
Sprawdziłeś?
Tak. Nie ma.
- Amalia? - Tak.
Mogłabyś opisać, jak ten Gastón wyglądał?
Oczywiście.
Był przeciętny.
Po pięćdziesiątce,
niski, chudy...
Niebieska Corolla.
ROJAS TRADING LTD. SZTUCZNE KWIATY I ROŚLINY
Mój numer jest pod jedynką.
Na wszelki wypadek.
Nie wychodź, skarbie.
Co tu robicie?
Policja.
Siadaj.
Siadaj, do cholery.
Lucía Melgar. Gdzie ona jest?
Nie wiem, kim jest Lucía Melgar.
Sprzedajesz kwiaty, tak?
Panie Rojas, dobrze wiemy, kim pan jest.
Wiemy o kontenerze. Mamy pańskie DNA.
Możemy udowodnić w sądzie,
że wynajął pan więźnia z Lledoners, by porwał kobietę.
Lubisz torturować ludzi?
Ty gnoju.
Przy współpracy trafi pan do programu dla świadków.
Wypuśćcie mnie!
Otwórzcie drzwi!
Otwórzcie!
Wypuśćcie mnie stąd!
Może pan negocjować z prokuraturą.
Pański wybór.
Nie wiem, o czym mówicie.
- A DominoMer? - O Gastónie też pan nic nie wie?
Nie mam pojęcia.
Co z tobą zrobić?
Zárate!
Kurwa mać.
Drzwi! Rojas!
Cholera...
Biegnij!
Szybko!
Gdzie on jest?
Skurwiel.
Przebili nam opony!
Kurwa...
- Biegnij! - Hej!
Nie!
Halo.
Tak.
Ładunek UNUT jest już na lądzie.
Ale Gastón mówi, że spalony.
Wyrzucimy go.
Nie martw się.
Będzie więcej.
Przywiozłem ci tę wariatkę.
Jak obiecałem.
Poda nam kod, zanim dotrzemy na wody międzynarodowe.
Co tam, mistrzu?
Do dupy, że musisz wracać, stary.
Wciąż jestem w Barcelonie. A ty?
Na lotnisku.
Co się dzieje?
Straciliśmy Clarę, ale już ją namierzyliśmy.
Co ty gadasz?
Ripoll założyła jej nadajnik. Jest w porcie Vell.
Kurde...
To dobrze, prawda?
Niedługo tam będziemy. Zadzwonię.
Dobra. Powodzenia.
Co to? Gdzie ona jest?
Niemożliwe.
Żyje.
Jak nas, kurwa, znaleźli?
Co jest?
Clara.
Już po wszystkim.
Co tu się stało?
Myślałam, że mnie zabiją.
W magazynie.
Przypomniałam sobie.
Poszłam jej szukać.
Lucíę?
Wiesz, gdzie ona jest?
Nie.
Ten naszyjnik...
To Lucíi. Dałem jej go.
Gastón ma Lucíę.
Widziałaś tego gnoja? Powiedz, co się stało.
Nie widziałam go, ale on go zabił.
Chcą ode mnie kod.
A, X, R, 9, 4,
6, 1, 13, 6, Q...
To kod dostępu do portfela z bitcoinami.
DominoMer to przykrywka.
Handlują ludźmi, Gastón też.
Pracowałam w DominoMer, bo...
szukałam Lucíi.
Potrzebowałam haka na Gastóna. I znalazłam jego pieniądze.
Mała, spójrz na mnie.
Jak je znalazłaś?
Włamałam się do systemu.
Skąd to umiesz?
Zajmuję się cyberbezpieczeństwem. To moja praca.
Jezu...
Zmieniłam kod i go zapamiętałam.
W Barcelonie
chciałam wymienić kod za siostrę.
A kiedy dotarłam do Rojasa,
trafiłam do tego kontenera.
Słuchaj, skarbie...
Zanim pojechała do Barcelony...
pamiętasz, czy Lucía coś mówiła?
Tak.
Gdy ją widziałam ostatni raz...
mówiła, że coś zrobiła i nie może powiedzieć co.
Że dostanie pracę w Barcelonie.
To wtedy na mnie doniosła.
Ten skurwiel Gastón
przywiózł ją tutaj i zmusił do złożenia donosu.
Kurwa mać.
Skurwiel...
Nikomu ani słowa.
Jeśli sfabrykowali donos, żeby cię usunąć,
jest w to zaangażowanych więcej osób.
Hej, Falcó.
- Cześć. - Jak leci?
- Andrés Falcó. Miło mi. - Ripoll.
Ripoll.
Mam pełne ręce roboty.
Dobra.
Cazorla.
Śmiało.
Co tam, szefie?
Jedziesz na lotnisko i wracasz pierwszym samolotem.
Jutro masz tu spotkanie.
W życiu nie wsiądę do tego złomu ze skrzydłami.
- Przyjadę autem. - Wpakujesz mnie w kłopoty.
Zrób zbliżenie.
Da radę poprawić jakość?
Jutro powiem, co wiem, i zamknę gęby wewnętrznym.
A co ty, do cholery, wiesz?
- Do jutra, szefie. - Zárate!
To ona?
- Tak. - Wciąż...
Co tam, mała?
Słuchaj.
Opowiesz o tym wszystkim Wydziałowi Wewnętrznemu?
O Lucíi, Gastónie, DominoMer?
To na pewno Rojas.
Masz inny kadr?
Nie, tylko ten.
Powiem, co wiem.
Znajdziemy ją, mała. Mówię ci.
Na pewno ją znajdziemy.
Zobaczysz.
Po telefonie zaczynają biec w stronę jachtu.
Wiedzieli, że jedziemy.
Jestem Falcó.
- Andrés Falcó. - Ach tak. Miło mi.
Jestem do dyspozycji.
Znajdziemy ci jakieś biurko.
Jasne.
Jeśli się nie zobaczymy, szerokiej drogi.
Dzięki.
Ripoll.
Możesz na chwilę?
Zaczekaj sekundę.
Skarbie.
Daj mi chwilę.
Ripoll. Przepraszam.
Muszę jechać.
I...
ja...
chciałem przeprosić, że tyle gadałem.
W porządku.
Dobra.
Cześć.
Fatalnym byliśmy teamem, co?
Na razie.
Anna, musisz odpocząć.
Nie spałaś, odkąd ona wyszła ze szpitala.
Oddajmy to w ręce policji krajowej.
Co?
Falcó ją przejmie. Już z nim rozmawiałem.
Nie wyjdę. Nie pójdę do domu.
Jest mi obojętne, dokąd pójdziesz.
Idź, gdzie chcesz, ale nie chcę cię tutaj widzieć!
- To na pewno dobry moment? - Tak.
Nie jest z tobą dobrze. Tego było dla ciebie za dużo.
Przepraszam.
Podsłuchałam faceta, który mnie pilnował na jachcie.
Mówił o ładunku UNUT.
Że jest spalony.
Ale mogą się go pozbyć, bo przyjdzie tego więcej.
Tak mówił.
„UNUT” to może być statek towarowy.
A ładunek to kobiety.
Chodźmy.
Wiesz, że nie mamy uprawnień,
żeby przechwycić ten ładunek.
- Chodźmy. - Ripoll.
Ripoll!
- Dobry wieczór. - Otworzysz?
Dokąd jedziecie?
- To wspólna akcja... - Z policją krajową z Algeciras.
Jedną chwilę.
Do kogo dzwonisz?
- Do dyżurnego, żeby zatwierdził... - Nie trzeba.
To dyskretna sprawa.
Policja krajowa, jednostka portowa, odbiór.
Cześć.
Pamiętam cię.
Ty mnie pamiętasz?
Policja krajowa, jednostka portowa.
Odbiór.
Takie statki przewożą tysiące kontenerów dziennie.
Kontenery UNUT to te, które tu widzicie.
Chodźmy.
Nie no, pierdolę to!
Kurwa mać!
Hej!
Jest tam ktoś? Hej!
Jest tam ktoś?
Halo?
Jesteśmy tutaj.
- Co jest, Enric? - Mamy to.
Firma Rojasa miała odebrać 15 kontenerów z tego statku.
Miały zostać rozładowane razem.
Wyślesz listę do Berty?
Już mam.
- Doszło? - Tak.
Tu są numery.
Powinny być obok siebie.
Które to numery, Berta?
- Są po kolei? - Nie.
ZÁRATE: WRACAM.
Cholera.
Zárate!
Co ty tu robisz?
Nie odpowiedziałeś na moją wiadomość.
Gdzie są Ripoll i Clara?
Szukają podejrzanego ładunku.
Ja je kryję, w razie gdyby ktoś tu zaczął węszyć.
A ty czemu nie jedziesz do Algeciras?
Chodź.
Masz dosyć swoich problemów z Wewnętrznym.
Mam w dupie tych wszarzy.
A nie powinieneś.
Ja to załatwię.
Kręcisz na siebie bat. Udupią cię.
Gówno mi zrobią. A jeśli nawet, to mam to gdzieś.
Ale to, co się dzieje tutaj...
Lucía musi tu być.
A jeśli jej nie ma, to nie zostawię jej siostry.
Zawdzięczasz jej coś?
Nawet nie wiemy, czy od początku nas nie wodziła za nos.
A jej siostra?
Co jesteś winien zaćpanej dziwce,
która cię sprzedała za robotę w Barcelonie?
Skąd, do cholery, wiesz o tej robocie?
Wyjaśnię ci.
Tutaj!
Mam jeden!
Berta.
Tak, numer jest na liście.
- Sprawdź ten. - Ten też.
Kurwa mać.
- Zárate, posłuchaj. - Ja pierdolę.
Musisz mnie posłuchać.
Posłuchaj.
Pierdol się, Andrés.
Gdzie jest Lucía?
Musiałem ją nastawić przeciwko tobie i odsunąć cię od sprawy.
To było najlepsze rozwiązanie. Dla ciebie też.
Możemy to odkręcić tak, że już nikt więcej nie zginie.
Ale muszę odzyskać kod, który ukradła nam siostra Lucíi.
Wiesz, o czym mówię?
Z Lucíą wszystko dobrze?
Z nią nigdy nie było dobrze.
Co jej zrobiłeś?
Nic nie zrobiłem.
Nic jej nie zrobiłem, przysięgam.
To mnie przetrącą, jeśli nie odzyskam kodu.
Z nimi nie ma żartów. Ja tylko pośredniczę.
Ripoll!
Coś słyszę.
Ja nic nie słyszę.
Są tutaj.
Jak długo w tym siedzisz?
Przepraszam.
Jak nie odzyskam kodu, jestem trupem.
Chcesz połowę mojej działki? Jest twoja.
Chcę tylko przeżyć i zniknąć.
Mam go.
Mam ten kod.
Robisz mnie w konia?
Mam go w telefonie. Ale ci nie dam, bo potem mnie zabijesz.
Co ty tu robisz, człowieku?
Miałeś wyjechać.
Jest tutaj.
Pokaż.
Odłóż broń albo nie będzie kodu.
Albo obaj zginiemy...
albo obaj przeżyjemy.
Skurwielu...
Ty gnoju parszywy! Obrzydliwy szczurze!
Co jej zrobiłeś, skurwysynu?
Skurwysynu!
Halo?
Spokojnie.
Kto to?
Nic nie zrobiłyśmy.
Jesteśmy tu od dwóch dni.
- Pomóżcie nam. - Wszystko w porządku?
Podaj rękę. Spokojnie.
Nie ruszajcie się!
ANDRÉS FALCÓ POLICJA KRAJOWA
Gastón
to Falcó.
Nie ruszajcie się!
Zostań z nimi!
Wstawajcie. Zabieramy was stąd.
Dzwoń do centrali!
Zárate!
- Ripoll! - Co tu robisz?
Ripoll...
Co się stało?
Zabili Lucíę.
Lucía nie żyje.
Kto ci to zrobił?
Zaczekaj.
Falcó
to Gastón.
Bardzo się boję.
Idź za nim.
Idź za nim, Ripoll.
Idź...
Gdzie jest moja siostra?
Podaj kod.
Powiedz, gdzie ona jest.
Zabiję ciebie i je wszystkie też.
Twoja siostra nie żyje!
Zabiłem ją.
Wystarczyło, żeby siedziała cicho.
Ale nie mogła.
Co z nią zrobiłeś?
Nie zmuszaj mnie, żeby ciebie też skrzywdził. Podaj kod.
Zabij mnie.
Czemu nie możecie robić tego, co wam każą? To dla waszego dobra!
Podaj ten pierdolony kod.
Nie bądź kretynką.
Clara!
Rzuć broń!
Niech nie strzela!
Anna...
pamiętasz, jak tata cię wysyłał do sklepu po papierosy?
Wymyślałaś wymówki, żeby mnie zabrać
i żebym nie został z nim sam.
Najlepsza siostra na świecie.
Nie myśl, że zapomniałem.
WIADOMOŚĆ USUNIĘTA
OSIEM MIESIĘCY PÓŹNIEJ
Dzień dobry.
NUMER ZASTRZEŻONY
Tak?
Napisy: Przemysław Rak